Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα
Η επιλογή του Xi Jinping να επισκεφθεί την Αίγυπτο στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ η Αθήνα δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμά του, έχει φέρει σε αμηχανία το ελληνικό ΥΠ.ΕΞ που βλέπει ότι η ελληνοκινέζικη σχέση δεν πάει και τόσο καλά.
Η επιλογή του Xi Jinping να επισκεφθεί την Αίγυπτο στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ η Αθήνα δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμά του, έχει φέρει σε αμηχανία το ελληνικό ΥΠ.ΕΞ που βλέπει ότι η ελληνοκινέζικη σχέση δεν πάει και τόσο καλά.
Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα, συναντώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ είχε επισκεφθεί και τον Πειραιά, το εμβληματικότερο κινεζικό επενδυτικό αποτύπωμα στην Ευρώπη.
Οι δύο χώρες είχαν τότε μιλήσει για εμβάθυνση της «συνολικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης».
Επτά χρόνια αργότερα, όταν ο Xi επέστρεψε δυναμικά στη Μεσόγειο, η Ελλάδα έμεινε εκτός της ατζέντας του παρόλο που ο Πειραιάς είναι η πύλη της Κίνας προς την Ευρώπη.
Το Κάιρο δεν ήταν μια απλή στάση
Ο Xi δεν πήγε στην Αίγυπτο για μια εθιμοτυπική επίσκεψη. Ο Fatal Al Sisi τον υποδέχθηκε με στρατιωτικές τιμές και 21 κανονιοβολισμούς, ενώ οι δύο πλευρές υπέγραψαν συμφωνίες και μνημόνια και επαναβεβαίωσαν τη στρατηγική τους σχέση. Η επίσκεψη συνέπεσε, μάλιστα, με τη συμπλήρωση 70 ετών διπλωματικών σχέσεων Κίνας-Αιγύπτου.
Το μήνυμα ήταν σαφές: το Πεκίνο αντιμετωπίζει την Αίγυπτο ως βασικό κόμβο στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στον ευρύτερο παγκόσμιο Νότο. Και η γεωγραφία εξηγεί πολλά. Σουέζ, λιμάνια, ενέργεια, υποδομές και εμπορικές διαδρομές καθιστούν το Κάιρο κρίσιμο εταίρο για το Πεκίνο.
Το ερώτημα, επομένως, είναι γιατί η Αθήνα δεν ήταν αυτή τη φορά στον χάρτη.
Ο Πειραιάς και η αμερικανική «αντεπίθεση»
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον παρασκήνιο.
Η Κίνα έχει στον Πειραιά ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά της αποτυπώματα στην Ευρώπη μέσω της Cosco.
Και η Ουάσινγκτον πλέον δεν κρύβει ότι θέλει να δημιουργήσει αντίβαρο.
Η αμερικανική DFC έχει δεσμεύσει 125 εκατ. δολάρια για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, μόλις περίπου 12 μίλια από τον Πειραιά, και η ίδια η αμερικανική υπηρεσία περιγράφει την επένδυση ως προσπάθεια αντιμετώπισης της κινεζικής επιρροής στην περιοχή.Ακόμη πιο χαρακτηριστικές ήταν οι δημόσιες τοποθετήσεις της Αμερικανίδας πρέσβη Kimberly Guilfoyle, η οποία μίλησε ανοιχτά για την ανάγκη δημιουργίας δεύτερου λιμανιού που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στα κινεζικά συμφέροντα στον Πειραιά.Η Αθήνα ασφαλώς απαντά ότι τηρεί τις υφιστάμενες συμφωνίες και ότι οι ΗΠΑ αποτελούν στρατηγικό εταίρο.
Το πρόβλημα, όμως, είναι η εικόνα που δημιουργείται προς το Πεκίνο.
Και η Ρωσία στο ίδιο κάδρο
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έχει περιορίσει δραστικά τους παραδοσιακούς διαύλους με τη Ρωσία, έχοντας ευθυγραμμιστεί με τη δυτική πολιτική έναντι της Ουκρανίας.
Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, η Αθήνα μετακινήθηκε από μια πολιτική πολλαπλών ανοιχτών διαύλων σε μια πολύ πιο καθαρή πρόσδεση στο αμερικανικό στρατηγικό σχέδιο.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης Χi. Γιατί η Αθήνα του 2019 μπορούσε να υποδέχεται τον Χi, να προωθεί τον Πειραιά και παράλληλα να ενισχύει τη στρατηγική της σχέση με την Ουάσινγκτον.
Η Αθήνα του 2026 φαίνεται πολύ πιο εγκλωβισμένη στη λογική των μεγάλων γεωπολιτικών στρατοπέδων και συγκεκριμένα του στρατοπέδου των ΗΠΑ.Και κάπου εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αποτυχία της ελληνικής διπλωματίας: όχι ότι επέλεξε συμμάχους, αλλά ότι ίσως ξέχασε πως μια μικρή χώρα αποκτά πραγματική ισχύ όταν έχει όσο το δυνατόν περισσότερους ισχυρούς συνομιλητές.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου