Ο νέος Putin: Όχι πλέον ο πρόεδρος του λαού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHAEDaWWzn09WxSBAJwkThq4OipgJfvyrKdyTWw3IjEbDqmT4A8i7lcgsfoluy2b5Qg9ELnWDcHb8NqQ1hyphenhyphenpqCtQGNdZQJn8MfwlFXqxLq2cmYlvZ1jzLFeeHL0nPOIKKghVN8CYyfRKw/s1600/poytin7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHAEDaWWzn09WxSBAJwkThq4OipgJfvyrKdyTWw3IjEbDqmT4A8i7lcgsfoluy2b5Qg9ELnWDcHb8NqQ1hyphenhyphenpqCtQGNdZQJn8MfwlFXqxLq2cmYlvZ1jzLFeeHL0nPOIKKghVN8CYyfRKw/s1600/poytin7.jpg" /></a></div> <br /> <b><i><span style="color: #444444;">Ο παλιός Putin έχει φύγει.</span></i></b><br /> <b><i><span style="color: #444444;">Ο Ρώσος πρόεδρος ήταν συνήθως ένας χαρισματικός ηγέτης αυταρχικού τύπου, ενώ παράλληλα παρέμενε "ένας από εμάς" για τους απλούς Ρώσους, κάποιος που σχετίζεται με τα θέλω και τις ανάγκες τους. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που προκάλεσε προσωπικά τους τρομοκράτες, έχτισε την περίφημη κάθετη δύναμη, εξαφάνισε τους ολιγάρχες.</span></i></b><div> <br /></div> <div> <a href="http://carnegie.ru/commentary/2015/12/18/no-longer-people-s-president-new-putin/in97" target="_blank"><b><span style="color: #990000;">Carnegie Moscow Center</span></b></a><br /> Της <strong>Tatyana Stanovaya</strong><br /> <br />Η ετήσια προεδρική συνέντευξη Τύπου του Putin στο Κρεμλίνο στις 17 Δεκεμβρίου, έδωσε στο ρωσικό κοινό κάποιον διαφορετικό: ένα νέο ηγέτη ο οποίος είναι προϊόν της γεωπολιτικής κρίσης, της οικονομικής αποτυχίας και των προσωπικών ψυχολογικών αλλαγών.<br /><br />Η αλλαγή στη φύση της πολιτικής ηγεσίας του Putin –η αποξένωσή του από τον λαό και η ισχυρότερη ταύτιση με την ελίτ- ήταν προφανής από την άνοιξη. Αυτή την εβδομάδα το είδαμε πληρέστερα.<br /><br />Ο νέος Putin δεν ερευνά πλέον σε βάθος τα χρηματοπιστωτικά και οικονομικά ερωτήματα, δεν εντυπωσιάζει το κοινό με τις σε βάθος στατιστικές απαγγελίες του. Δεν μπορεί να συμμετέχει κανονικά σε μια συζήτηση για δημοσιονομικά ή οικονομικά ζητήματα.<br /><br />Η εισαγωγή του Putin και η προετοιμασμένη τοποθέτησή του για την οικονομία, η οποία κυριάρχησε σε μεγάλο βαθμό στην έναρξη της συνέντευξης Τύπου στο Κρεμλίνο, είχε στην πραγματικότητα προετοιμαστεί πριν από την απότομη πτώση των τιμών του πετρελαίου την προηγούμενη εβδομάδα.<br /><br />"Έχουμε περάσει την κορύφωση της κρίσης", δήλωσε ο Putin. Αλλά αυτό το σχόλιο είχε προετοιμαστεί για μία κατάσταση όταν οι πετρελαϊκές τιμές ήταν κατά ένα τρίτο υψηλότερες από ό,τι είναι τώρα. Με το να παραδεχθεί ότι "δεν θα σπεύσει να προσαρμόσει τον προϋπολογισμό για την ώρα", ο Putin δήλωσε στην πραγματικότητα ότι δεν ξέρει εάν πρέπει να προσαρμοστεί και υπό ποίες συνθήκες. Δεν έχει καμία απάντηση στο ερώτημα.<br /><br />Αυτό ήταν απλώς ένα ακόμη παράδειγμα του "δεν ξέρω". Φαίνεται ότι ο πρόεδρος δεν γνωρίζει εάν η Rosneft θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί. "Κανείς δεν ξέρει", δηλώνει. Δεν γνωρίζει εάν η ηλικία συνταξιοδότησης πρέπει να αυξηθεί, και εάν ναι, πώς και πότε. Δεν "καταλαβαίνει στα αλήθεια" τι έγινε με την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Ισλαμικό Κράτος.<br /><br />Προφανώς, ο Putin απλώς δεν θέλει να ξέρει ή να καταλάβει τίποτα που θεωρεί βαρετό. Αυτά είναι για τα άλλα μέλη της κυβέρνησης.<br /><br />Το μόνο πράγμα που ενδιαφέρει τον Putin είναι η στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία και τα σχετικά με αυτή θέματα. Ακόμη και το ζήτημα της Ουκρανίας, το οποίο θα είχε προκαλέσει μια μακρά συναισθηματική αντίδραση στο παρελθόν, χάθηκε στη συζήτηση για τις custom tariffs. Το θέμα του Ντονμπας έχει χάσει το ενδιαφέρον του για τον Putin, και δεν μπαίνει πλέον στον κόπο να δώσει διφορούμενες απαντήσεις για μια ρωσική στρατιωτική παρουσία εκεί.<br /><br />Ο περιορισμός της εξειδίκευσης σημαίνει ανάθεση αρμοδιοτήτων, κυρίως στην κυβέρνηση. Αλλά με το να διώχνει θέματα προς τα κάτω, ο πρόεδρος είναι περισσότερο εξαρτημένος από το σύστημα που δημιούργησε. Το οποίο εξηγεί γιατί ο Putin δήλωσε για πρώτη φορά ότι δεν υπάρχουν σχέδια ανασχηματισμού της κυβέρνησης. Ο πρόεδρος δεν είναι πλέον αυτός που κάνει τα πάντα. Αντίθετα, η κυβέρνησή του είναι γεμάτη από μικρούς Putin.<br /><br />Μια ακριβής απεικόνιση αυτής της τάσης ήταν η απάντηση του Putin στο ερώτημα για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης. Είναι ένα στρατηγικά σημαντικό κοινωνικόοικονομικό ζήτημα, σχετικά με το οποίο ο Putin πάντα υπερασπιζόταν τους ανθρώπους έναντι των φιλελεύθερων στην κυβέρνηση, που θέλουν οι Ρώσοι να εργάζονται περισσότερο.<br /><br />Αλλά στις 17 Δεκεμβρίου, ξεστόμισε μία φράση που θα ήταν αδύνατο να το κάνει πριν από λίγα χρόνια, δηλώνοντας: "πάντα αντιστεκόμουν στην αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης”. Με άλλα λόγια ο πρόεδρος υποτίθεται ότι είναι εναντίον μιας ισχυρής και πειστικής δύναμης -την κυβέρνηση- η οποία τον αναγκάζει να υποχωρήσει.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Dmitry Medvedev γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Το πρόβλημα είναι ότι, καθώς ο Putin προσπαθεί να μεταβιβάσει αποφάσεις προς τα κάτω, το σύστημα σταματάει να δουλεύει. Κανένας δεν είναι έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη. Τα τελευταία τρία χρόνια, η κυβέρνηση δε έχει λάβει μια σημαντική απόφαση για την κοινωνικό-οικονομική πολιτική. Απλώς εκτελούσαν τις εντολές του Putin.<br /><br />Ο Putin στα τέλη του 2015 δεν κατορθώνει να πείσει. Γνωρίζουμε ότι είναι ένας πολιτικός που μπορεί να εκφωνήσει μακρύς, εύγλωττες και πειστικές ομιλίες. Μπορεί να κρατήσει ένα ακροατήριο. Είναι σε θέση να αρθρώσει μια ξεκάθαρη θέση τόσο στην εξωτερική πολιτική -που είναι η ισχυρότερη πλευρά του- όσο και σε εγχώρια ζητήματα. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν αναφέρθηκε στη συνέντευξη Τύπου.<br /><br />Αντιθέτως, είδαμε έναν Ρώσο ηγέτη ο οποίος έχει σταματήσει να είναι ο πρόεδρος του λαού και τώρα υπηρετεί την συνδεδεμένη με το κράτος ολιγαρχία. Η λεπτομερής προσοχή που έδινε στα δικαιώματα των απλών ανθρώπων και στα κοινωνικά ζητήματα, έχει εξαφανιστεί τελείως. Αντιθέτως, ο Putin υπερασπίστηκε όλα τα αμφιλεγόμενα μέτρα που "προκαλούν” το κοινό: στάθμευση επί πληρωμή, το σύστημα διοδίων "Πλάτων”, και αφαίρεση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων για τους ηλικιωμένους εργαζόμενους.<br /><br />Σε μια διαφωτιστική συνομιλία, ο Putin αμφισβητήθηκε για την συμπεριφορά των παιδιών της ελίτ. Όταν χαρακτήρισε αυτές τις κατηγορίες "πρόβλημα δευτερεύουσας σημασίας”, παραδέχτηκε ακουσίως ότι είναι αληθινές Ουσιαστικά έλεγε πως αυτά τα "δευτερεύοντα ζητήματα είναι πραγματικά δυσάρεστα, αλλά αποδεκτά. Ο Putin βλέπει προφανώς τη συζήτηση για την κρατική ολιγαρχία που κατασκεύασε, στην οποία η γραφειοκρατία και οι επιχειρήσεις είναι στενά συνδεδεμένες, ως ένα ζήτημα για την ελίτ, όχι για τον λαό -αλλά ως ένα πολιτικό ζήτημα και όχι ως ένα διερεύνησης εγκλήματος.<br /><br />Για να το θέσω αλλιώς, ο Putin έχει σταματήσει να είναι ο πρωταθλητής του λαού και έγινε ο πρωταθλητής της ελίτ.<br /><br />Παράλληλα, η γλώσσα που χρησιμοποίησε για την επικοινωνία με τον λαό έχει επίσης αλλάξει. Την προηγούμενη εβδομάδα δεν ακούσαμε κανένα σεξιστικό ανέκδοτο ή καμία ατάκα του δρόμου. Τα αστεία που έκανε ο πρόεδρος, ήταν εναντίον του λαού. Ο Putin δεν αντέχει πλέον οικονομικά να ασκεί κριτική στους ολιγάρχες ή στην γραφειοκρατία, διότι έχει γίνει μέρος του συστήματός τους.<br /><br />Ο νέος Putin είναι ένας πολιτικά ουδέτερος κρατιστής -ένας λειτουργός με ξεθωριασμένο χάρισμα ο οποίος αισθάνεται άβολα δημοσίως και έχει χάσει το ενδιαφέρον του για την κυβέρνηση και την εγχώρια πολιτική. Αντιθέτως, βλέπουμε τον Putin τον Στρατηγό -έναν διεθνή παράγοντα ο οποίος κυρίως στέλνει μηνύματα στους ηγέτες άλλων χωρών και στις ξένες ελίτ.<br /><br />Στο εσωτερικό, τα ηνία της κυβέρνησης έχουν παραδοθεί σε μια "συλλογική Putin”, της οποία η δουλειά είναι να καταστείλει την "πέμπτη φάλαγγα” της πολιτικής αντιπολίτευσης, να αυξήσει το όριο συνταξιοδότηση και να εκπονήσει αποδεκτούς προϋπολογισμούς.<br /><br />Δεν είναι μόνο η μείωση των πόρων και το τέλος της ευημερίας, τροφοδοτούμενης από το πετρέλαιο, που έχει φέρει αυτή την αλλαγή (αν και αυτό έχει ασφαλώς παίξει ένα ρόλο).<br /><br />Αντίθετα, έχει μεταμορφωθεί ο ψυχισμός του Putin. Αισθάνεται τώρα ότι η εγχώρια αποστολή του είναι πλήρης. Δεν είναι πως έχει καταφέρει συγκεκριμένους στόχους, αλλά πιστεύει ότι έχτισε ένα σύστημα που μπορεί να τον βοηθήσει να τους επιτύχει με τον καιρό. Τώρα ο Putin βλέπει το μέλλον της Ρωσίας μέσα από το πρίσμα της γεωπολιτικής.<br /><br />Αλλά αυτή η προσέγγιση αφήνει τον λαό έξω από την εξίσωση. Το ερώτημα είναι εάν ο λαός είναι έτοιμος να αποδεχθεί αυτή τη νέα ρύθμιση -αυτόν τον υποκατάστατο Putin- όταν ο πραγματικός Putin έχει αποφασίσει να αφιερώσει τον χρόνο του για να διεξάγει έναν πόλεμο στη Συρία. Εξάλλου, ο λαός πρέπει να τραφεί, το ίδιο όπως ακριβώς και η ελίτ.<br /><br /><div style="text-align: justify;"> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> </div>

Ο νέος Putin: Όχι πλέον ο πρόεδρος του λαού

Ο παλιός Putin έχει φύγει. Ο Ρώσος πρόεδρος ήταν συνήθως ένας χαρισματικός ηγέτης αυταρχικού τύπου, ενώ παράλληλα παρέμενε "ένας απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μόσχα αρπάζει… ξανά το «χαρτί» του κουρδικού PKK

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-s63wy42CX9LKxNRlvFdteYVcMPhVMImm13UhHhm9F8sxZn8dzhKixBy6Azl-AGUbgGdEwVOYg8OooGEQt0Fzedxcc9JZNbNORMu2fpUzdxJKON8WBoj_38CjpklxlfjWLgKB5SHq2Ac/s1600/koyrdos+maxitis+kai+simaia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-s63wy42CX9LKxNRlvFdteYVcMPhVMImm13UhHhm9F8sxZn8dzhKixBy6Azl-AGUbgGdEwVOYg8OooGEQt0Fzedxcc9JZNbNORMu2fpUzdxJKON8WBoj_38CjpklxlfjWLgKB5SHq2Ac/s1600/koyrdos+maxitis+kai+simaia.jpg" /></a></div> <span style="color: #444444;"><br /></span> <em><strong><span style="color: #444444;">Η Τουρκία προσπαθεί να στριμώξει δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Στο εσωτερικό πολεμά ανοιχτά το ΡΚΚ και περιφερειακά ολισθαίνει σε ψυχρό πόλεμο με τη Ρωσία, ο οποίος μπορεί κάλλιστα να κλιμακωθεί. Ο ψυχρός πόλεμος με τη Ρωσία ξεκίνησε με την κατάρριψη του Su-24 στις 24 Νοεμβρίου. Αξίζει ωστόσο μια ιστορική αναδρομή. Στη δεκαετία του 1980 η Συρία, σύμμαχος της τότε ΕΣΣΔ, αποτελούσε την κύρια βάση υποστήριξης του ΡΚΚ σε μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ.</span></strong></em><br /> <strong><span style="color: maroon;"><br /></span></strong> <strong><span style="color: maroon;">Του </span><span style="color: blue;">Kadri Gurcel</span></strong><br /> <br /> Μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος, η Ρωσία, εξοργισμένη από τις παντουρκικές θεωρίες που κυριάρχησαν στην Τουρκία και την υποστήριξη της Άγκυρας στους Τσετσένους, επέτρεψε στο ΡΚΚ να επιχειρεί ελεύθερα στο έδαφός της, δημιουργώντας ακόμα και «πολιτιστικό και εκπαιδευτικό στρατόπεδο», στο Γιαροσλάβ, νοτιοανατολικά της Μόσχας.<br /> Το ΡΚΚ αποτελεί μέρος της συριακής εξίσωσης και σήμερα, αν και με διαφορετικό τρόπο. Το συριακό παρακλάδι της οργάνωσης, το PYD, έχει αναδειχθεί ως κυρίαρχη δύναμη στο συριακό Κουρδιστάν, στην Συρία και απέδειξε την αξία του στον αγώνα κατά του ΙΚ. Η Άγκυρα βλέπει το PYD ως απειλή και θεωρεί πως η αυτονομία-ανεξαρτησία του δυτικού Κουρδιστάν απειλεί την εδαφική της ακεραιότητα.<br /> <strong>Έτσι η Μόσχα δείχνει πλέον τη διάθεσή της να παίξει το κουρδικό χαρτί. Στις 16 Δεκεμβρίου ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μεσκόφ δήλωσε πως οι τουρκικές πράξεις, αλλά και η τουρκική αδράνεια, σε ορισμένα ζητήματα, αποτελούν απειλή για τη Ρωσία. Ζήτησε επίσης να περιληφθούν και οι Κούρδοι της Συρίας στην ειρηνευτική διαδικασία για τη χώρα αυτή, αλλά και στο κοινό μέτωπο κατά των τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ.</strong><br /> <strong></strong><br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΡΚΚ πολεμά σκληρά το ΙΚ στο Ιράκ. Άρα η δήλωση Μεσκόφ σημαίνει την παροχή πολιτικής υποστήριξης και στο ΡΚΚ. Η δε αναφορά του στις τουρκικές ενέργειες, αλλά και την τουρκική αδράνεια περιγράφει την τουρκική πολιτική στην Συρία. Αν η τουρκική υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές είναι η ενέργεια, η μη εμπλοκή της Τουρκίας εναντίον των τζιχαντιστών είναι η αδράνεια.<br /> Η Τουρκία αρνείται να αλλάξει πολιτική στην Συρία, αλλά την ίδια ώρα πιέζει το ΡΚΚ, κλιμακώνοντας την σύγκρουση εναντίον του στα νοτιοανατολικά της. όσο όμως περισσότερο πιέζει το ΡΚΚ, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες αυτό να στραφεί προς τη Ρωσία.<br /> <strong>Η γραμμή του μετώπου στον πόλεμο με το ΡΚΚ βρίσκεται πια σε αστικές περιοχές με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες καταστροφές και πλήγματα στον άμαχο πληθυσμό. Ήδη, σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων 157 άμαχοι έχουν σκοτωθεί, παράλληλα με 195 μαχητές του ΡΚΚ και 171 Τούρκους στρατιώτες και αστυνομικούς, τους τελευταίους μήνες και έως τις 10 Δεκεμβρίου.</strong><br /> Στις 15 Δεκεμβρίου η Άγκυρα διέταξε επίθεση του στρατού στις νοτιοανατολικές επαρχίες. Συνολικά 10.000 Τούρκοι, υποστηριζόμενοι από άρματα μάχης έχουν εξαπολύσει μεγάλης κλίμακας επίθεση στους Κούρδους στις πόλεις Τσιζρέ και Σιλοπί. Ο Ερντογάν συνεχίζει να δηλώσει πως ο πόλεμος κατά του ΡΚΚ θα συνεχιστεί για όσο χρειαστεί.<br /> Ο πόλεμος του Ερντογάν κατά του ΡΚΚ σχετίζεται με τις φιλοδοξίες του να φέρει στην Τουρκία προεδρικό σύστημα στα μέτρα του. Ο πόλεμος του έφερε τη νίκη στις προεδρικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου. Έτσι το καθεστώς Ερντογάν θα συνεχίσει τον πόλεμο για όσο χρειαστεί ώστε να συσπειρώσει τον τουρκικό εθνικιστικό πυρήνα του εκλογικού σώματος πριν προχωρήσει σε δημοψήφισμα.<br /> <strong>Ωστόσο, η αυξανόμενη πίεση του Ερντογάν στο ΡΚΚ καθιστά ολοένα και πιθανότερη την αναζήτηση από το ΡΚΚ υποστήριξης από μια άλλη δύναμη. Ο τερματισμός του ψυχρού πολέμου με τη Ρωσία είναι επιτακτική ανάγκη για την εσωτερική σταθερότητα της Τουρκίας. Ωστόσο η ομαλοποίηση των σχέσεων είναι αδύνατη καθώς η Ρωσία απαιτεί συγνώμη για την κατάρριψη του Su-24 και αποζημίωση.</strong><br /> Αν συμφωνήσει σε αυτούς τους όρους ο Ερντογάν θα ταπεινωθεί, ειδικά καθώς υποστηρίζει ότι το ρωσικό αεροσκάφος κατερρίφθη γιατί παραβίαζε τον τουρκικό εναέριο χώρο.<br /> <!-- /metas --> <br /> Κατά συνέπεια, ο νέος ψυχρός πόλεμος Ρωσίας-Τουρκίας αυξάνει την στρατιωτική και πολιτική πίεση στην Άγκυρα για να πάψει να υποστηρίζει τους τζιχαντιστές. Απομένει να δούμε για πόσο η Άγκυρα θα αντέξει να συγκρούεται με τη Ρωσία και να πολεμά, ταυτόχρονα, το ΡΚΚ, πριν οι δύο εχθροί της Τουρκίας ενωθούν εναντίον της.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Μόσχα αρπάζει… ξανά το «χαρτί» του κουρδικού PKK

Η Τουρκία προσπαθεί να στριμώξει δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Στο εσωτερικό πολεμά ανοιχτά το ΡΚΚ και περιφερειακά ολισθαίνει σε ψυχρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νήσοι Falklands… 33 έτη μετά, έχουν μήπως κάτι να μας διδάξουν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOwtNeLql8dAsKyyXN48OOeKz3tmohcm8cI-6dwHpazn82URzApQLzZX6cnLViBrcyOGmEGydCLQmZZZNGDniVJlOs0hDXoTuK-AWAR57ApFfb8zac2QBLHI58jPwRO0xjYGOLpud5Ctw/s1600/o+polemos+sta+fwklant.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOwtNeLql8dAsKyyXN48OOeKz3tmohcm8cI-6dwHpazn82URzApQLzZX6cnLViBrcyOGmEGydCLQmZZZNGDniVJlOs0hDXoTuK-AWAR57ApFfb8zac2QBLHI58jPwRO0xjYGOLpud5Ctw/s1600/o+polemos+sta+fwklant.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <em><strong><span style="color: #444444;">Ο πόλεμος στα Falklands μεταξύ της Αργεντινής και του Ηνωμένου Βασιλείου ξεκίνησε ουσιαστικά στις 19 Μαρτίου 1982 με την παρουσία ενός Αργεντίνου επιχειρηματία σιδηρομεταλλεύματος (scrap) στην περιοχή. Στις 2 Απριλίου 1982 η Αργεντινή εισβάλλει στα Falklands. Στις 7 Απριλίου 1982 η τότε κυβέρνηση της Αργεντινής ανακήρυξε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) 200 Ναυτικών Μιλίων. Μέσα σε λίγες ημέρες η κρίση μεταβλήθηκε σε πόλεμο για τη διεκδίκηση κάποιων άγνωστων-ασήμαντων νήσων στη μέση του πουθενά. Ο πόλεμος έληξε στις 14 Ιουνίου 1982 με την παράδοση της Αργεντινής.</span></strong></em></blockquote> <strong>Σωτήρης Καμενόπουλος</strong><br /> <strong> Υποψήφιος Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης</strong><br /> Το Ηνωμένο Βασίλειο στην περίπτωση των Falklands δεν επικαλέσθηκε το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ παρά το γεγονός πως μία χώρα εκτός ΝΑΤΟ επιτέθηκε σε χώρα του ΝΑΤΟ. Ο πόλεμος των Falklands ήταν ένας πόλεμος για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της περιοχής (resource war). Οι διαμάχες για την περιοχή των Falklands δεν έχουν ακόμη παρέλθει ακόμη και στις μέρες μας. Στον πόλεμο των Falklands οι έννοιες της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας έπαιξαν ρόλο με βαθύτερο διακύβευμα τα υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου και την αλιεία της περιοχής.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/06/falklands.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-full wp-image-12936" height="300" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/06/falklands.jpg" title="falklands" width="300" /></a><strong></strong><strong>Υπάρχουν όμοιες συνθήκες της περίπτωσης των Falklands με τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες στην περιοχή μας; Εξαρτάται από την πλευρά ποιανού παίκτη βλέπει κανείς το συγκεκριμένο παίγνιο.</strong><br /> Από την πλευρά της τότε στρατιωτικής κυβέρνησης της Αργεντινής που βρισκόταν υπό οικονομική-κοινωνική κατάρρευση ή από την πλευρά της Βρετανίας στην οποία μόλις είχε αναρριχηθεί στην εξουσία η πανίσχυρη Θάτσερ; Με λίγα λόγια, εξαρτάται επίσης και από τις πολιτικές-οικονομικές συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί τότε στο εσωτερικό των δύο χωρών.<br /> <strong>Μετά από 33 χρόνια θα πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι και προσεκτικοί. Το ερώτημα είναι αν θα διδαχθούμε από τα μαθήματα της Ιστορίας. Αν μη τί άλλο, από Ιστορία οι Έλληνες γνωρίζουμε. Η ιστορία παραθέτει τα ποιοτικά δεδομένα του παρελθόντος για την εκτίμηση κινδύνων του μέλλοντος. Γι’ αυτό ακριβώς, στη Θεωρία Παιγνίων για τη χάραξη της στρατηγικής, έχει μεγάλη σημασία να κοιτούν οι παίκτες μπροστά έχοντας πάντα το νου τους στο παρελθόν (“Look ahead and reason back”).</strong><br /> Η κατάσταση στην περιοχή μας είναι ακόμη υπό διαμόρφωση και ευμετάβλητη. Αυτές οι συνθήκες αλλάζουν ραγδαία από τη μια στιγμή στην άλλη καθώς δεν έχουν ακόμη λάβει την τελική τους μορφή. Το εκκρεμές ακόμη δεν έχει ισορροπήσει στο σημείο ισορροπίας (equilibrium) του παιγνίου.<br /> <!-- /metas --> <br /> <strong>Το παίγνιο στα Falklands ίσως εμπεριέχει (ίσως όχι) κάποιες ιδιάζουσες/εγγενείς συνθήκες προσομοίωσης καταστάσεων-ασκήσεων χάραξης στρατηγικής. Σε κάθε περίπτωση απαιτούνται ιδιαίτερη προσοχή και οι κατάλληλοι χειρισμοί στην κατάλληλη στιγμή (“Choose your battles”) σε συνδυασμό με συνέργειες.</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νήσοι Falklands… 33 έτη μετά, έχουν μήπως κάτι να μας διδάξουν;

Ο πόλεμος στα Falklands μεταξύ της Αργεντινής και του Ηνωμένου Βασιλείου ξεκίνησε ουσιαστικά στις 19 Μαρτίου 1982 με την παρουσία ενός Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παιγνίδι τακτικής μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1wfCF-jb93ZoGEvBIXWGUaok9LYCIrl1xbXizPdm8FQXpSOP-JOvDLYDMhpaYSl3UyRRnIQk_exgk0zVyL38rOboCgh3ASV8Ib91TtzHEDI0XE22_OlwE7b0gueXW8Cf_oz84nwuupAw/s1600/ntetaniaxoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1wfCF-jb93ZoGEvBIXWGUaok9LYCIrl1xbXizPdm8FQXpSOP-JOvDLYDMhpaYSl3UyRRnIQk_exgk0zVyL38rOboCgh3ASV8Ib91TtzHEDI0XE22_OlwE7b0gueXW8Cf_oz84nwuupAw/s1600/ntetaniaxoy.jpg" /></a></div> <br /> Ανακοινώθηκε τις τελευταίες μέρες ότι το Ισραήλ και η Τουρκία βρίσκονται σε προκαταρτική συμφωνία για εξομάλυνση των σχέσεών τους που προβλέπει την εκ νέου ανταλλαγή πρεσβευτών. Η συμφωνία προβλέπει ότι το Ισραήλ θα θεσπίσει ένα ταμείο για την χορήγηση αποζημιώσεων για τους θανάτους 10 Τούρκων υπηκόων, ο οποίοι επέβαιναν στο τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά, που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα το 2010.<br /><br />Του <b>Χρήστου Ιακώβου</b><br /><b>Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών</b><div> <br />Η κίνηση αυτή δε συνιστά στρατηγική αλλαγή ούτε εκ μέρους της Τουρκίας ούτε και εκ μέρους του Ισραήλ. Πρόκειται για κίνηση τακτικής που επεβλήθη εξαιτίας της επ’ εσχάτων ρωσικής επέμβασης στη Μέση Ανατολή και εγγράφεται στην ίδια λογική τακτικής με την κίνηση του Ισραήλ να «απολογηθεί» στην Τουρκία το 2013. Εκείνη η απολογία έγινε προφορικώς από τηλεφώνου χωρίς να ακολουθήσει την πεπατημένη των διπλωματικών διατυπώσεων. Επιπλέον, ο Νετανιάχου δεν απολογήθηκε ούτε για το δικαίωμα του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει βία, όταν έλαβε χώρα το επεισόδιο αλλά ούτε και για την άρνησή του να άρει τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας. Αυτές συνιστούσαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις τις οποίες ήγειρε η Τουρκία για την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών. Το Ισραήλ τότε επέλεξε να «μιλήσει» στην Τουρκία διότι η στρατηγική επιλογή Ομπάμα να απεμπλακεί σταδιακώς από τις εστίες σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή (γεωστρατηγική υποχώρηση) έχει εξουδετερώσει την προοπτική διεθνούς επέμβασης στη Συρία. Η πραγματικότητα αυτή δημιουργούσε κενό ισχύος σε περίπτωση κατάρρευσης του καθεστώτος Άσαντ. Οι ΗΠΑ τότε επεδίωξαν η νέα τάξη που θα δημιουργηθεί να είναι προϊόν μίας Τουρκο-Ισραηλινής συνεννόησης και όχι μιας Τουρκο-Ρωσικής. Το Ισραήλ τότε είχε κάθε λόγο να ανησυχεί για την ασφάλεια των βορείων συνόρων του από το ενδεχόμενο πλήρους κυριαρχίας των ριζοσπαστικών ισλαμικών οργανώσεων στη μετά-Άσαντ εποχή. Σήμερα όμως ανησυχεί, γιατί τον έλεγχο των εξελίξεων στη Συρία παίρνει σταδιακώς η Ρωσία.<br /><br />Το Ισραήλ, το οποίο μέχρι προσφάτως ευνοείτο από τις εξελίξεις στη Συρία, λόγω της παράτασης της κρίσης που αποδυνάμωνε και τον Άσαντ και τους Ισλαμιστές, παρακολουθεί τώρα αμήχανα τη Ρωσία να βάζει πόδι στη Συρία και ανησυχεί, λόγω του ότι ο σχεδιασμός της ασφάλειάς του είναι προσαρμοσμένος στη γεωστρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η νέα κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, προκαλεί σοβαρά διλήμματα στο εβραϊκό κράτος σε σχέση με την προσαρμογή του σε ένα νέο σύστημα ασφαλείας στην περιοχή, μέρος του οποίου θα είναι και η Ρωσία.<br /><br />Για τη Ρωσία, η Συρία παρέχει το πλεονέκτημα για την ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων λόγω, αφενός μεν της ολοένα ενισχυόμενης εξάρτησης του καθεστώτος Άσαντ από τη ρωσική διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη, αφετέρου δε από την αποτυχία των δυτικών δυνάμεων να αναχαιτίσουν την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους. Συνεπώς όσο πιο αποδυναμωμένη είναι η Συρία άλλο τόσο ενισχύεται ο ρόλος της Ρωσίας, καθώς επίσης και του Ιράν. Η προοπτική μίας σταδιακής αναβάθμισης του Ιράν στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αρνητικό σενάριο για το Ισραήλ. Για τη Ρωσία, η επιβίωση του Άσαντ είναι περισσότερο ευθύνη και διακύβευμα παρά στρατηγικό κεφάλαιο. Η Ρωσία μπήκε σε ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος στη Συρία και θέλει να είναι σίγουρη ότι στο τέλος η σύγκρουση θα πρέπει να λειτουργήσει υπέρ της. Συνεπώς είτε με τον Άσαντ είτε με ένα νέο καθεστώς, αλλά με ελεγχόμενη από τους Ρώσους αποχώρηση του Άσαντ, η Μόσχα θέλει να είναι ο νικητής.<br /><br />Σε βραχυπρόθεσμο χρονικό πλαίσιο η Ρωσία θα στηρίξει πλήρως τον Άσαντ. Μεσοπρόθεσμα όμως, αν σταθεροποιήσει την ισχύ της στη Συρία, δεν αποκλείεται να ενθαρρύνει τον Άσαντ να αποχωρήσει και να δρομολογήσει ελεγχόμενη πολιτική μετάβαση, είτε με δημοψήφισμα είτε με κάποιο διεθνές συνέδριο σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Με αυτό το παιγνίδι, επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην Ουάσιγκτον και αποδυναμώνει την ισχύ της στην περιοχή, αναδεικνύει το καθεστώς της παγκόσμιας πλέον υπερδύναμης (κάτι που είναι και προσωπική εμμονή του Πούτιν), θέτει εκτός τροχιάς την Τουρκία και την αφήνει να διαχειριστεί τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει και, τέλος, περιορίζει το ρόλο του Ιράν στην περιοχή, το οποίο δεν εμπιστεύεται τη Ρωσία, αφού υπάρχει ένα άλλο πεδίο με θέματα ανταγωνισμού μεταξύ των δύο κρατών.<br /><br />Συνεπώς, η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία έχει περιορίσει το πεδίο γεωστρατηγικής δράσης της Τουρκίας και ταυτοχρόνως έθεσε το Ισραήλ σε διλήμματα ασφαλείας, ως προς την προσαρμογή του σ’ ένα νέο γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής. Αυτή η εξέλιξη έχει αναγκάσει τα δύο κράτη να αναζητήσουν τρόπο διπλωματικής επικοινωνίας, η οποία απεκόπη τα τελευταία χρόνια λόγω της εκατέρωθεν απόσυρσης των πρέσβεων. Αυτή την περίοδο ενδιαφέρει αμφότερα τα κράτη να μπορούν να επικοινωνούν παρακολουθώντας τις εξελίξεις.<br /><br />Ενόσω η Τουρκία θα έχει σε μεγίστη προτεραιότητα στην εξωτερική της πολιτική την ισλαμική ατζέντα με σκοπό τη διεύρυνση του στρατηγικού της βάθους στη Μέση Ανατολή, δεν θα μπορεί να υπάρξει η παλαιά στρατηγική σύγκλιση μεταξύ των δύο κρατών και τέτοιες κινήσεις εξομάλυνσης των σχέσεών τους είναι τακτικοί ελιγμοί για να λύσουν μόνο προβλήματα του παρόντος.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a></div>

Το παιγνίδι τακτικής μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ

Ανακοινώθηκε τις τελευταίες μέρες ότι το Ισραήλ και η Τουρκία βρίσκονται σε προκαταρτική συμφωνία για εξομάλυνση των σχέσεών τους που προ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΙΣΡΑΗΛ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Το ημερολόγιο της επαναπροσέγγισης δυο "εχθρών"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2fZsUXXdJKic32Nr8__xq3pEo6DkSaZPpY4_EACmiZwiQVwb9UeWRWZ26fipg2Za2x-7eaS-7HLi2ANB_BE4GaMgtCoO1iuDuR0iSXSZyxOSbU7p7xm8SQ_fhDyWOjWcu0rg6YOzdAHw/s1600/ntetanaxoy+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2fZsUXXdJKic32Nr8__xq3pEo6DkSaZPpY4_EACmiZwiQVwb9UeWRWZ26fipg2Za2x-7eaS-7HLi2ANB_BE4GaMgtCoO1iuDuR0iSXSZyxOSbU7p7xm8SQ_fhDyWOjWcu0rg6YOzdAHw/s1600/ntetanaxoy+erdogan.jpg" /></a></div> <br /> Η συμφωνία επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ δεν έγινε ξαφνικά. Η πορεία αυτή έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Οι ΗΠΑ πάντα “έσπρωχναν” τις δύο πλευρές να τα “βρουν”. Η απερισκεψία της Τουρκίας να καταρρίψει το ρωσικό αεροσκάφος, έδωσε άλλη ταχύτητα σ΄ αυτή τη πορεία επαναπροσέγγισης.<br /> <br /> Το Stratfor σε ανάλυσή του περιγράφει πως και γιατί Τουρκία και Ισραήλ μπαίνουν σε μια νέα φάση.Κι όπως προκύπτει από το ημερολόγιο που δημοσιεύει η επαναπροσέγγιση δουλευόταν από το 2013.<br /> <br /> Τι υποστηρίζει το Stratfor:<br /> <br /> <strong>Η σύγκρουση</strong><br /> Ο θάνατος δέκα Τούρκων κατά την επιδρομή ισραηλινών κομάντος στο Mavi Marmara προκάλεσε την έντονη εθνικιστική αντίδραση της Άγκυρας. Η τουρκική κυβέρνηση απέσυρε τον πρεσβευτή της στο Ισραήλ και απέλασε τον Ισραηλινό πρεσβευτή από την Τουρκία. Μια επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών κατέληξε στο συμπέρασμα το 2011 ότι ο ναυτικός αποκλεισμός του Ισραήλ στη Γάζα ήταν νόμιμος , αλλά από την άλλη υποστήριζε ότι οι Ισραηλινοί καταδρομείς χρησιμοποίησαν υπερβολική και παράλογη βία . Από την πλευρά της, η Άγκυρα ζήτησε τη συγγνώμη του Ισραήλ και αποζημίωση για τις οικογένειες των θυμάτων .<br /> <br /> <strong>Η Μέση Ανατολή έχει αλλάξει δραματικά από εκείνο το συμβάν . </strong><br /> <br /> Η πρόοδος που έχει σημειωθεί από το 2013, όταν το Ισραήλ <strong>ζήτησε επισήμως συγγνώμη</strong> από την Τουρκία έφερε τις μυστικές συναντήσεις . Μια συμφωνία μεταξύ των δύο πρώην συμμάχων ήταν αναπόφευκτη. Η Τουρκία έχει βρει τον εαυτό της σε μια όλο και πιο δύσκολη περιοχή, που περιβάλλεται από εχθρικούς γείτονες. Και πάνω από όλα , η Άγκυρα πρέπει τώρα να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκατάστασης του εφοδιασμού με φυσικό αέριο από τη Ρωσία, εάν σχέσεις με τη Μόσχα επιδεινωθούν. Το Ισραήλ αντιμετωπίζει τη βία εντός συνορών από τη Χαμάς.<br /> <br /> <strong>Τώρα δεν είναι η ώρα για τις δύο χώρες να να απορρίψουν μια επωφελή στρατηγική εταιρική σχέση.</strong><br /> <br /> Σύμφωνα με τους όρους της προτεινόμενης συμφιλίωσης, η Τουρκία θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις τρομοκρατικές δραστηριότητες εντός του εδάφους της και, σύμφωνα με αυτό, να απομακρύνει τον ηγέτη της Χαμάς Salah Aruri. Για την αντιμετώπιση της ενεργειακής ανησυχίας της Τουρκίας, θα ξεκινήσουν άμεσες διαπραγματεύσεις για την πώληση του φυσικού αερίου από το Ισραήλ αλλά και του αγωγού φυσικού αερίου θα κατασκευαστεί. Το Ισραήλ θα αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων του Mavi Marmara » και δεν θα απαγγείλει κατηγορίες εναντίον των Ισραηλινών στρατιωτικών που εμπλέκονται στο συμβάν με το Mavi Marmara.<br /> <br /> <strong><br /> 3η Σεπτεμβρίου 2015: </strong><br /> Στις 26 Ιουνίου, το Stratfor δημοσίευσε ένα άρθρο που προεβλεπε ότι οι περιφερειακές εξελίξεις θα οδηγούσαν τα συμφέροντα Ισραήλ και Τουρκίαςσε μεγαλύτερη ευθυγράμμιση. Το κύριο στοιχείο για τις προβλέψεις ήταν μια μυστική συνάντηση μεταξύ του γενικού διευθυντή του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, Dore Gold, και του Τούρκου υφυπουργού Εξωτερικών, Feridun Sinirlioglu.<br /> <strong><br /> 26 Ιουνίου 2015: </strong><br /> Στις 22 Ιουνίου, η Haaretz ανέφερε ότι ο νέος γενικός διευθυντής του Ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, Dore Gold, συναντήθηκε στη Ρώμη με τον υφυπουργό Εξωτερικών, Feridun Sinirlioglu. Φέρονται να συζήτησαν την αποκατάσταση των δεσμών μεταξύ των χωρών τους, κάτι που οι δύο κυβερνήσεις έχουν προσπαθήσει αρκετές φορές κατά τα τελευταία πέντε χρόνια.Το Ισραήλ ιδίως διατηρεί ένα βαθύ ενδιαφέρον για τη βελτίωση των σχέσεών του με την Τουρκία, ενώ η χαμηλή επίδοση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Πρόεδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (AKP) στις εκλογές μπορεί να ρίξουν κάποια από τα εμπόδια που εμποδίζουν τις δύο χώρες να τα βρουν. <br /> <br /> <strong><br /> 7 Μαΐου 2015:</strong> <br /> <br /> Μετά από σχεδόν δύο μήνες διαπραγματεύσεων μετά τις γενικές εκλογές, το Ισραήλ μπορεί τελικά να σχηματίσει νέα κυβέρνηση. Στις 6 Μαΐου, λίγες ώρες πριν από τη λήξη διορίας για το σχηματισμό ενός κυβερνητικού συνασπισμού, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατέληξε σε συμφωνία . Με μόνο 61 από τις 120 έδρες, αυτή η συμμαχία θα είναι αδύναμη και ασταθής. Η νέα κυβέρνηση θα είναι επίσης πιο συντηρητική από την προηγούμενη κυβέρνηση Νετανιάχου. Ο συνδυασμός της Χαμάς, με τις όλο και λιγότερο ενεργές Ηνωμένες Πολιτείες και με τα προβλήματα του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας, η νέα κυβέρνηση του Ισραήλ θα έχει πολλές προκλήσεις να αντιμετωπίσει μέσα σε ένα δραματικά μεταβαλλόμενο περιβάλλον. <br /> <br /> <strong>24 Νοεμβρίου 2014:</strong> <br /> Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν πήγε στην Τουρκία στις 21 Νοεμβρίου για μια άλλη προσπάθεια να πεισει την Τουρκία να επιστρέψει σε μια δομή συμμαχίας του Ψυχρού Πολέμου. Παρά τα κοινά συμφέροντα της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δυσκολευτούν να διαμορφώσουν μια κοινή πολιτική με μια δυναμική Τουρκία πλούσια σε οθωμανική κληρονομιά. <br /> <br /> <strong>2 Απριλίου 2014: </strong><br /> Το έργο του αγωγού ενέργειας θα μπορούσε να βοηθήσει την Τουρκία και το Ισραήλ να ανανεώσουν τη συνεργασία τους μετά από χρόνια . Στις 23 Μαρτίου, η ισραηλινή οικονομική εφημερίδα Globes ανακοίνωσε ότι περισσότερες από 10 εταιρείες υπέβαλαν προσφορές για το διαγωνισμό του προτεινόμενου υποθαλάσσιου αγωγού που θα εξάγει φυσικό αέριο από το “οικόπεδο” Λεβιάθαν του Ισραήλ στην νότια Τουρκία. Η δήλωση ήρθε λίγο πριν από δημοσίευμα της Zaman που ανέφερε μια συνάντηση μεταξύ του προσωπικού απεσταλμένου του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου για θέματα ενέργειας και ασφάλειας, με τον επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας, Hakan Fidan, στην οποία και οι δύο πλευρές φέρεται να συμφώνησαν να εργαστούν προς την κατεύθυνση επαναλειτουργίας πρεσβειών και για την εξομάλυνση των σχέσεων.<br /> <br /> <strong>5 Δεκεμβρίου, 2013: </strong><br /> Με τις ΗΠΑ-Ιράν σε φάση προσέγγισης και μια θρησκευτική σύγκρουση στο βορρά της Συρίας, το Ισραήλ κατά πάσα πιθανότητα θα συνεργαστεί στενά με την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, σε μια προσπάθεια να διασφαλίσει τα συμφέροντά του. Δεδομένου ότι το Ισραήλ δεν έχει ομαλοποιήσει τις σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία το Ισραήλ μπορεί να κάνει πολύ πιο εντατικές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, παρά τη ρήξη στις σχέσεις από το 2010 . Από την πλευρά της, η Τουρκία πιέζεται από την π άνοδο της τζιχάντ στη Συρία και την πτώση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο .<br /> <br /> <br /> <strong>13 Ιουνίου 2015:</strong> <br /> Διέρρευσε νέα συνάντηση μεταξύ των αρχηγών των μυστικών υπηρεσιών . Η καθημερινή εφημερίδα Hurriyet δημοσίευσε ρεπορτάζ στις 11 Ιουνίου στο οποίος υποστήριξε ότι οι επικεφαλείς της και της ΜΙΤ συναντήθηκαν στην Άγκυρα στις 10 Ιουνίου.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΙΣΡΑΗΛ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Το ημερολόγιο της επαναπροσέγγισης δυο "εχθρών"

Η συμφωνία επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ δεν έγινε ξαφνικά. Η πορεία αυτή έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Οι ΗΠΑ πάντα “έσπρωχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επαναπροσέγγιση αλλάζει τα ενεργειακά δεδομένα σε βάρος της Ελλάδας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhD2AAYWlFu6f4XLfFYXjARaFTfOXyLXrkNphLk_VnlJbzb3qEJRbT5WLMNVFBW4CX6k1hKgAZv1BBYRHSE9ZcU8C09r_E2Zeo7-yX68mPoi01GvoFV4tFsLPxr8QJ9i84D-ExU44yxDh0/s1600/international++gas+pipeline+projects.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhD2AAYWlFu6f4XLfFYXjARaFTfOXyLXrkNphLk_VnlJbzb3qEJRbT5WLMNVFBW4CX6k1hKgAZv1BBYRHSE9ZcU8C09r_E2Zeo7-yX68mPoi01GvoFV4tFsLPxr8QJ9i84D-ExU44yxDh0/s1600/international++gas+pipeline+projects.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Όπως φαίνεται η ελληνική πλευρά θα πρέπει να μειώσει δραματικά τις όποιες ελπίδες είχε μέχρι τώρα για μια ενεργειακή συνεργασία με το Ισραήλ και για την κατασκευή ενός ενεργειακού αγωγού που θα μετέφερνε το φυσικό αέριο της ισραηλινής ΑΟΖ μέσω Κύπρου και Ελλάδας προς την Δύση.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto-2.jpg?737278" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto-2.jpg?737278" /></a></div> <br /> Όλα αυτά τα σχέδια είναι υπό κατάρρευση μετά την ταχύτατη επαναπροσέγγιση Τουρκίας Ισραήλ, με τις αμερικανικές ευλογίες και με βασικό αντικείμενο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην περιοχή Λεβιάθαν της ισραηλινής ΑΟΖ. Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από τουρκικής πλευράς, θα επισπευστούν οι εργασίες της κατασκευής του ενεργειακού αγωγού Ισραήλ – Τουρκίας που θα μεταφέρει τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου στην Τουρκία. Η επίσπευση αυτή καθώς και η επαναπροσέγγιση των δυο χωρών επιβλήθηκε μετά την κρίση Τουρκίας Ρωσίας και την κρεμάμενη απειλή να μείνει η Τουρκία χωρίς καύσιμα από τυχόν νέες ρωσικές κυρώσεις σε βάρος τη Τουρκίας.<br /> <br /> Εδώ φάνηκε για άλλη μια φορά το πόσο μας υπολόγιζαν στο Τελ Αβίβ, παρά τις επανειλημμένες επισκέψεις Ελλήνων κυβερνητικών παραγόντων στο Ισραήλ για μια στερέωση της ενεργειακής συνεργασίας των δυο χωρών, (ποιος θα υπολογίσει σοβαρά μια χώρα που βρίσκεται στην ουσία υπό κατοχή ?). Η άμεση προτεραιότητα των Ισραηλινών ήταν η επαναπροσέγγιση με την Άγκυρα, καθώς το περιβάλλον τους γίνεται όλο και πιο «καυτό» και οι Ισραηλινοί αισθάνονται να ξεπερνιούνται συχνά από τις εξελίξεις.<br /> <br /> Όπως αναφέρεται, μέσα στο 2016 θα υπογραφούν όλες οι συμφωνίες για την ενεργειακή συνεργασία Τουρκίας Ισραήλ με τις τουρκικές προσδοκίες να έρθουν στην Τουρκία περί τα 250 εκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου από τα ισραηλινά κοιτάσματα. Ο ενεργειακός αγωγός υπολογίζεται να έχει μήκος 475 χιλιόμετρα και θα συνδέει άμεσα ενεργειακά το Ισραήλ με την Τουρκία. Στην Άγκυρα προσδοκούν ότι το ισραηλινό αέριο θα μπορέσει να λύσει τα όποια προβλήματα τυχόν παρουσιαστούν από την πιθανή έλλειψη του ρωσικού φυσικού αερίου. Ήδη οι ενεργειακοί προσανατολισμοί της Τουρκίας στρέφονται προς τον νότο, αντί του βορρά, (Ρωσίας ) και τη ανατολής, (Ιράν).<br /> <br /> Από εδώ και πέρα γεννούνται πολλά ερωτήματα που θα πρέπει να μας απασχολήσουν άμεσα. Και πρώτο και κυριότερο τι θα γίνει με την υπόθεση της ελληνικής ΑΟΖ μετά τις υπογραφείσες συμφωνίες συνεργασίας Ελλάδας -Κυπριακής Δημοκρατίας –Αιγύπτου ? Δεύτερο ερώτημα τι προεκτάσεις στο στρατηγικό πεδίο θα έχει η επαναπροσέγγιση Τουρκίας Ισραήλ και πως θα επηρεάσει τις εξελίξεις στην Συρία με την ολοένα και μεγαλύτερη ρωσική στρατιωτική παρουσία.<br /> <br /> Υπάρχει και το ερώτημα που επίσης θα πρέπει να λάβουμε υπόψη, το κατά πόσο θα προχωρήσει αυτή η επαναπροσέγγιση. Ήδη από τουρκικής πλευράς υπάρχουν πολλές αντιδράσεις καθώς η εικόνα του μεγάλου «σουλτάνου» Ερντογάν προστάτη των Παλαιστινίων, καταρρέει με πάταγο!<br /> <br /> Όλα αυτά είναι εν εξέλιξη και θα πρέπει να τα παρακολουθούμε συνεχώς. Αλλά ποιοι θα τα παρακολουθούν και ποιοι θα μπορέσουν να αρθρώσουν ουσιαστικό λόγο από ελληνικής πλευράς ;<br /> <br /> ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η επαναπροσέγγιση αλλάζει τα ενεργειακά δεδομένα σε βάρος της Ελλάδας;

Όπως φαίνεται η ελληνική πλευρά θα πρέπει να μειώσει δραματικά τις όποιες ελπίδες είχε μέχρι τώρα για μια ενεργειακή συνεργασία με το Ισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ και η Ελλάδα που βρίσκεται;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirfcFJ4KjRvPRGOxMXM9KfDBL-2OnxgSSkdpuoJdguUiykIKClXsxghCcUlN8ZHIAGv4LA8helRQAj6cGIAvK7O3nFYPuVox6f26APWAsBBSyrRhD_moj79bO4ac0HtJmzmb5Z1ZBQuCw/s1600/epanaproseggisi+toyrkias+israil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirfcFJ4KjRvPRGOxMXM9KfDBL-2OnxgSSkdpuoJdguUiykIKClXsxghCcUlN8ZHIAGv4LA8helRQAj6cGIAvK7O3nFYPuVox6f26APWAsBBSyrRhD_moj79bO4ac0HtJmzmb5Z1ZBQuCw/s1600/epanaproseggisi+toyrkias+israil.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Εδώ και καιρό είχαμε μηνύματα για επικείμενη επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά κάνεις δεν τα έδινε σημασία παρά του ότι μια τέτοια επαναπροσέγγιση επηρεάζει άμεσα όλα τα στρατηγικά σχέδια της Ελλάδας για πολύ σημαντικά θέματα όπως η ΑΟΖ, το ενεργειακό, το κυπριακό, το προσφυγικό, αλλά και τις πολύ λεπτές γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή.<br /> <br /> Σημαντικό είναι να τονίσουμε πως σύμφωνα με την φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, την επαναπροσέγγιση επιτάχυνε και η τελευταία σύσκεψη στην Αθήνα μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, για την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων στην Α. Μεσόγειο.<br /> <br /> Γεγονός είναι πως η Τουρκία σε μια βεβιασμένη προσπάθεια να ξεπεράσει την μεγάλη απομόνωση που έχει οδηγήσει η πολιτική του Ερντογάν και κυρίως να λύσει το ακανθώδες ενεργειακό της πρόβλημα που όλο και μεγαλώνει και απειλεί με πλήρη κατάρρευση την τουρκική οικονομία, επιχειρεί μια σημαντική στροφή στην εξωτερική της πολιτική παρά τις κατά καιρούς σφοδρές επικρίσεις του ίδιου του Ερντογάν στην πολιτική του Ισραήλ έναντι της Γάζας και των Παλαιστινίων.<br /> <br /> Όπως αναφέρει το παρασκήνιο της τουρκικής πρωτεύσας, εδώ και καιρό διεξάγονταν υπό έντονη αμερικανική πίεση μυστικές συνομιλίες μεταξύ της ΜΙΤ και της MOSSAD με αντικείμενο την αποκατάσταση των σχέσεων των δυο χωρών μετά την κρίση που είχε προκληθεί πριν από λίγα χρόνια με την υπόθεση του πλοίου Mavi Marmara.<br /> <br /> Σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εξομάλυνσης των σχέσεων ήταν η για πρώτη φορά συνέντευξη που έδωσε ο Ερντογάν όταν βρέθηκε στο Παρίσι για την παγκόσμια συνδιάσκεψη για το Κλίμα, στο ισραηλινό ραδιόφωνο Kol İsrael, όπου δήλωσε ότι θα πρέπει να εξομαλυνθούν οι σχέσεις των δυο χωρών.<br /> <br /> Στις δηλώσεις αυτές προηγήθηκαν δηλώσεις του Ισραηλινού προέδρου, Βενιαμίν Νετανιάχου στις 9 Δεκεμβρίου όπου ανέφερε ότι το Ισραήλ είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με την Τουρκία στην εξόρυξη του φυσικού αερίου στην Α. Μεσόγειο και στην παροχή μεγάλων ποσοτήτων στην τουρκική αγορά.<br /> <br /> Επίσης σημαντικό βήμα προς την επαναπροσέγγιση ήταν και η πρόσφατη εκλογή του νέου αρχηγού της Mossad, του Yossi Cohen, ο οποίος είναι υποστηρικτής της αποκατάστασης των σχέσεων Τουρκιάς Ισραήλ και την διεύρυνσης της συνεργασίας εν όψει σημαντικών εξελίξεων στην περιοχή.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto2-2.jpg?737278" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto2-2.jpg?737278" /></a></div> <br /> Βέβαια θα πρέπει να τονιστεί πως δεν είναι σίγουρο πως θα εξελιχτεί αυτή η προσπάθεια επαναπροσέγγισης και σαν αντιστάθμισμα στην ολοένα και μεγαλύτερη διείσδυση της Ρωσίας στην περιοχή και δεν είναι σίγουρο πως ξεπεράστηκαν όλα τα εμπόδια για την πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων και πολύ περισσότερο για την ανοικοδόμηση του άξονα Τουρκίας Ισραήλ που είχε κυριαρχήσει τις προηγούμενες δεκαετίες στην περιοχή.<br /> <br /> Όπως τονίζεται μια αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ θα εκθέσει τον Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας καθώς εδώ και χρόνια προβάλλεται σαν ο ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου και παράλληλα θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις μέσα στο κόμμα του από πολλά στελέχη που αντιτίθενται σφοδρά σε οποιοδήποτε προσέγγιση με το Ισραήλ ενώ προβλέπονται έντονες και οι αντιδράσεις της παλαιστινιακής Χαμάς.<br /> <br /> Το πολύ άσχημο είναι πως η Ελλάδα παρακολουθεί όλες αυτές τις εξελίξεις σαν απλός θεατής, βυθισμένη στην μνημονιακή της μιζέρια.<br /> <br /> Ως πότε ?<br /> <br /> ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ και η Ελλάδα που βρίσκεται;

Εδώ και καιρό είχαμε μηνύματα για επικείμενη επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά κάνεις δεν τα έδινε σημασία παρά του ότι μι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεκτονικές αλλαγές με αφορμή την Συρία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjO1PLiFOAsffFq75sFtDi8chRixObqjLdADpv6u8qf8Kypdy9duRhaYJt6wkZLz5sQZJgZ08Ucud3hdn503w-sYTYorvVOw9M1Q2iGEMOLsmNctDaITyQt5fWgCvWbp60NQDrfbZuFtw/s1600/synthiki+sebrwn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjO1PLiFOAsffFq75sFtDi8chRixObqjLdADpv6u8qf8Kypdy9duRhaYJt6wkZLz5sQZJgZ08Ucud3hdn503w-sYTYorvVOw9M1Q2iGEMOLsmNctDaITyQt5fWgCvWbp60NQDrfbZuFtw/s1600/synthiki+sebrwn.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Τελικά η «αραβική άνοιξη», που ξεκίνησε στη Συρία σχεδόν πριν από πέντε χρόνια, προκάλεσε έναν γεωπολιτικό σεισμό, ο οποίος επιφέρει τεκτονικές αλλαγές στα σύνορα και γενικώς στην αρχιτεκτονική επιρροών και ασφάλειας στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο και την Τουρκία.<br /> Η αρχιτεκτονική αυτή, τα θεμέλια της οποίας μπήκαν το 1916, με την υπογραφή της μυστικής συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Γαλλίας, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Συμφωνία Sykes - Picot, από τα ονόματα των δύο διαπραγματευτών, σε γενικές γραμμές διατηρήθηκε επί έναν αιώνα και, κατά τα φαινόμενα, το 2016, 100 χρόνια μετά την υπογραφή της, θα αλλάξει. <br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτά που συμβαίνουν στη Συρία, στο Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή, θα πρέπει να «ανοίξουμε τον φακό μας» και να λάβουμε υπ' όψιν μας ότι στην ουσία η επέμβαση στην εν λόγω περιοχή ξεκίνησε όταν άλλαξε η αρχιτεκτονική ασφάλειας και ισορροπιών του κόσμου και εννοούμε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και του ανατολικού μπλοκ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, μια αρχιτεκτονική που είχε «χτιστεί» μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γιατί συνέβη αυτό και πώς συνδέουμε τις δύο πραγματικά κοσμοϊστορικές εξελίξεις; Από την αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής, που «χτίστηκε» με το πέρας του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν απούσες οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Οι ΗΠΑ, αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, η πρώτη μεγάλη επέμβαση που έκαναν ήταν αυτή στο Ιράκ, με την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» (1990-91), με την οποία πέτυχαν να εγκατασταθούν στρατιωτικά σε μόνιμη βάση στην περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου και της Μέσης Ανατολής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην άσκηση στρατηγικής επιρροής.<br /> <br /> Τότε μπήκαν και τα θεμέλια του πρώτου κουρδικού κράτους, στο βόρειο Ιράκ, το οποίο από το 2005 έχει συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτονομία.<br /> <br /> Οι επιχειρήσεις στη Συρία στην ουσία αποτελούν συνέχεια της «Καταιγίδας της Ερήμου» και έχουν ως στόχο την επέκταση της επιρροής των ΗΠΑ και στη Συρία, στην οποία, παρεμπιπτόντως, είχε αποκτήσει επιρροή η Ρωσία εις βάρος της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.<br /> <br /> Τα πέντε χρόνια που βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση καταστροφής του κράτους της Συρίας, γιατί αυτό είναι στην πραγματικότητα, η Ρωσία στήριξε σε πολιτικό επίπεδο τον Μπασάρ Ασαντ, νόμιμο πρόεδρο της Συρίας, πλην όμως απέφευγε να επέμβει στρατιωτικά, κάτι που έγινε πρώτη φορά τις 30 Σεπτεμβρίου, οπότε και έγιναν οι πρώτοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί εναντίον στόχων του Ι.Κ. και άλλων ένοπλων ομάδων που δρουν στη Συρία, μεταξύ των οποίων και η Αλ Νόσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα.<br /> <br /> Η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας, που. κατά την άποψή μας. είναι σχεδόν αδύνατον να έγινε χωρίς προηγούμενη συνεννόηση και συμφωνία σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ Ρωσίας - ΗΠΑ, με βάση και όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, μας δίνει το δικαίωμα να υποθέσουμε ότι έχουν γίνει -ίσως συνεχίζουν να γίνονται- και κάποιες... ασκήσεις επί χάρτου για την αρχιτεκτονική ασφάλειας, επιρροών και συνόρων της Συρίας, του Ιράκ, ίσως και της Τουρκίας.<br /> <br /> Τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας για το όλο θέμα, που δικαιολογούν την παραπάνω σκέψη, θα τα παραθέσουμε με υπευθυνότητα στο άρθρο μας της Κυριακής.<br /> <br /> Προς το παρόν ενημερώνουμε τους αναγνώστες μας ότι πολιτικοί και στρατιωτικοί επιτελείς στην Αγκυρα έχουν κατεβάσει τους τόμους της Ιστορίας και τους χάρτες της Συνθήκης των Σεβρών, γιατί οι εξελίξεις οδηγούν με διαβολική ακρίβεια στο ίδιο αποτέλεσμα, τουλάχιστον στο τμήμα της τουρκικής επικράτειας που συνορεύει με τη Συρία.<br /> <br /> Τέλος, αισθανόμαστε την ανάγκη να επισημάνουμε ότι αποτελεί θεία τύχη το γεγονός ότι τη φορά αυτή η Ελλάδα είναι έξω από αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι.<br /> <i><b>Σάββας Καλεντερίδης</b> </i><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τεκτονικές αλλαγές με αφορμή την Συρία.

Τελικά η «αραβική άνοιξη», που ξεκίνησε στη Συρία σχεδόν πριν από πέντε χρόνια, προκάλεσε έναν γεωπολιτικό σεισμό, ο οποίος επιφέρει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία + Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgQECdUIEnhzS836BFAi9xtblYp5w_EPSG6hDX1wgfr_KXCkW7mdHuX6IxkW567KC923yfXcWoTaQaxQAUSB99kpYBb8fUGMF50QGwCe1PuJ__JC0i8XXn9QxEUQKfoyhGu7DIrQ4lrGg/s1600/mavi%252Cmarmara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgQECdUIEnhzS836BFAi9xtblYp5w_EPSG6hDX1wgfr_KXCkW7mdHuX6IxkW567KC923yfXcWoTaQaxQAUSB99kpYBb8fUGMF50QGwCe1PuJ__JC0i8XXn9QxEUQKfoyhGu7DIrQ4lrGg/s1600/mavi%252Cmarmara.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Η παλιότερη εφημερίδα του Ισραήλ, η <a href="http://www.haaretz.com/israel-news/1.692478?utm_content=Five+years+after+Gaza+flotilla+raid%2C+Israel+and+Turkey+agree+on+reconciliation+pact&utm_medium=HDC+DIPLOMACY+%26+DEFENSE&utm_source=email&utm_campaign=newsletter"><b>Haaretz</b></a>, γράφει ότι η Τουρκία και το Ισραήλ βρίσκονται κοντά στο να συμφωνήσουν σε έναν τρόπο που θα επιτρέψει την εξομάλυνση των διπλωματικών τους σχέσεων. Το Ισραήλ θα δώσει στην Τουρκία 20 εκ δολάρια, τα οποία η Τουρκία θα δώσει στις οικογένειες όσων έχασαν την ζωή τους στον στολίσκο με το Μαβί Μαρμαρά, όταν προσπάθησαν να σπάσουν τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας το 2010. Το άρθρο γράφει ότι απομένουν κάποιες λεπτομέρειες, που αν λυθούν θα επιτρέψουν την λειτουργία της Ισραηλινής πρεσβείας στην Τουρκία και αντίστροφα, κάτι που θα ανοίξει τον δρόμο για την συνεργασία της Τουρκίας και του Ισραήλ στον τομέα του φυσικού αερίου.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ_02PQu5jZYUQ18aA-2oUT9dg18OAYNpPG-O5IypyJrCkcT_6OiFCadcj0FiBT-FxjRDhVmr7lAMu_tSOQvQ-3_uYmJTIXNxUrjGVH5K4hzvChRlIiFVzQRaqYimzCvtgoQQsDOb1TSM/s1600/%25CE%2595%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+LNG+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ_02PQu5jZYUQ18aA-2oUT9dg18OAYNpPG-O5IypyJrCkcT_6OiFCadcj0FiBT-FxjRDhVmr7lAMu_tSOQvQ-3_uYmJTIXNxUrjGVH5K4hzvChRlIiFVzQRaqYimzCvtgoQQsDOb1TSM/s1600/%25CE%2595%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+LNG+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585.JPG" /></a><br /> <br /> Η κόντρα Ρωσίας-Τουρκίας κάνει το φυσικό αέριο του Ισραήλ πολύ πιο δελεαστικό για την Τουρκία, αλλά η Τουρκία θα πρέπει να τα βρει και με την Κύπρο, γιατί μόνο μέσα από την Κυπριακή ΑΟΖ μπορεί να φτάσει το φυσικό αέριο του Ισραήλ στην Τουρκία. Ένας αγωγός Ισραήλ-Κύπρου-Τουρκίας θίγει πάρα πολύ την Ρωσία που προμηθεύει την Τουρκία με τα 30 από τα 50, και το Ιράν που προμηθεύει την Τουρκία με τα 10 από τα 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που η Τουρκία καταναλώνει ετησίως. Θίγει όμως και το Κατάρ και την Αγλερία, που προμηθεύουν κυρίως την Τουρκία με την υπόλοιπη ποσότητα. Η χώρα όμως που κυρίως θίγεται είναι η Ρωσία, γιατί το Ρωσικό αέριο είναι που θέλει να αντικαταστήσει η Τουρκία, ώστε να τιμωρήσει την Ρωσία, αλλά και να μειώσει την εξάρτηση της από την Τουρκία, κάτι που η Τουρκία είχε επιχειρήσει και το 2009 με τον αγωγό Κατάρ-Τουρκία, τον οποίο δεν είχε επιτρέψει ο Άσαντ στην Συρία.<br /> <br /> Έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα αντιδράσει η Ρωσία, που είναι βασικός σύμμαχος της Κύπρου. Η Ρωσία έχει επίσης πολύ βελτιωμένες σχέσεις με το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, με βασικό κοινό σημείο την κόντρα Ρωσίας και Ισραήλ με την Τουρκία. Έχω ξαναπεί βέβαια ότι οι Ισραηλινοί έχουν δώσει ένα μεγάλο ποσοστό του δεύτερου μεγαλύτερου κοιτάσματος τους στην Ρωσία, του Ταμάρ, και συζητάνε να δώσουν και ένα μεγάλο μέρος του μεγαλύτερου κοιτάσματος τους στην Ρωσία, του Leviathan. Αλλά αυτό ήταν σημαντικό για την Ρωσία όταν το Ισραήλ και η Κύπρος σκόπευαν να εξάγουν το φυσικό τους αέριο στην Αίγυπτο, όπως ήταν αρχικά το σχέδιο, πριν ανακαλυφθεί το Αιγυπτιακό κοίτασμα Zohr από την ENI τον Αύγουστο του 2015. Η ανακάλυψη του Zohr νομίζω ότι ανέτρεψε τα πάντα, όπως βλέπουμε τώρα, γιατί εκτός από την προσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας παρατηρούμε και ένα ζόρι στις σχέσεις Ισραήλ-Αιγύπτου.<br /> <br /> Η Ρωσία δεν εξάγει φυσικό αέριο στην Αίγυπτο, και η παρουσία της στα Ισραηλινά κοιτάσματα, εκτός από τις όποιες προμήθειες, θα τις εξασφάλιζε και αυξημένη γεωπολιτική επιρροή επί της Αιγύπτου. Δεν νομίζω όμως ότι η παρουσία τους στα κοιτάσματα του Ισραήλ είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους Ρώσους όταν το θέμα είναι η εξαγωγή αυτών των κοιτασμάτων στην Τουρκία. Να θυμίσω ότι η Αίγυπτος, μετά την ανοχή που έδειξαν οι ΗΠΑ στους Ισλαμιστές που πήραν την εξουσία στην Αίγυπτο το 2012, με την υποστήριξη της Τουρκίας και του Κατάρ, μετακινήθηκε από τους Αιγύπτιους σοσιαλιστές στο πλευρό της Ρωσίας, μόλις οι Αιγύπτιοι σοσιαλιστές ανέτρεψαν τον Ισλαμιστή εκλεκτό της Τουρκίας και του Κατάρ, τον Μοχάμεντ Μόρσι.<br /> <br /> Η Τουρκία για να δεχθεί να εξομαλύνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ ζητούσε να άρουν οι Ισραηλινοί τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, κάτι που οι Ισραηλινοί δεν μπορούσαν να δεχτούν, αφού κάτι τέτοιο θα επέτρεπε των αποστολή πυραύλων στην Γάζα από το Κατάρ και το Ιράν. Το άρθρο δεν γράφει όμως τίποτα για τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, άρα η Τουρκία ίσως να απέσυρε αυτό το αίτημα, υπό την πίεση της κόντρας της με την Ρωσία.<br /> <br /> Φαντάζομαι ότι αν οι Ισραηλινοί προχωρήσουν σε μία συμφωνία με την Τουρκία, οι Ρώσοι θα απαντήσουν με μεγάλη υποστήριξη της Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, και αυτό θα είναι τεράστιο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς. Επίσης οι Ρώσοι θα χτυπάνε τα αεροπλάνα των Ισραηλινών στην Συρία, όταν οι Ισραηλινοί θα επιτίθενται στα φορτία που θα μεταφέρουν όπλα από το Ιράν στην Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο. Και αυτό τεράστιο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς. Από την άλλη πλευρά οι Ισραηλινοί θα βρεθούν στο πλευρό των παραδοσιακών συμμάχων τους στην περιοχή, των ΗΠΑ και της Τουρκίας δηλαδή, με τους οποίος έχουν τραυματίσει πάρα πολύ τις σχέσεις τους τα τελευταία χρόνια.<br /> <br /> Μεγάλο ενδιαφέρον έχει να δούμε και πως θα χειριστεί το θέμα η Κύπρος, αφού η Κύπρος έχει πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία, και η Τουρκία θα πρέπει να τις δώσει πολύ μεγάλα ανταλλάγματα στο Κυπριακό για να την ψήσει. Εκτός βέβαια από τα ανταλλάγματα στο Κυπριακό, η Κύπρος θα έχει και το όφελος να εξάγει στην Τουρκία τα 150 περίπου δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που διαθέτει, αλλά και κοιτασμάτων που ενδεχομένως να βρεθούν στο μέλλον. Αλλά νομίζω ότι η Κύπρος θα χαλάσει τις σχέσεις της με την Ρωσία αν συνεργαστεί με την Τουρκία. Έτσι φαντάζομαι δηλαδή. Δεν βλέπω πως μπορούν οι Ισραηλινοί και οι Κύπριοι, ειδικά στην παρούσα φάση, να συνεργαστούν με την Τουρκία χωρίς να εξαγριώσουν την Ρωσία.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqrxoQEVHo4wkf41D1icjuCQnkPiv4bPxsk4KW5uQjUHiKv2JBW0GHmmQGZ3OM9MXEeN6r4Bv0dumvqDcidPGyPsdDcHJhTXR_ZsRppeR1jC5RPIEG14D1zrRSNnVL0WnWxYy-si-Ee4U/s1600/Egypt+Israel.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqrxoQEVHo4wkf41D1icjuCQnkPiv4bPxsk4KW5uQjUHiKv2JBW0GHmmQGZ3OM9MXEeN6r4Bv0dumvqDcidPGyPsdDcHJhTXR_ZsRppeR1jC5RPIEG14D1zrRSNnVL0WnWxYy-si-Ee4U/s640/Egypt+Israel.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία + Ισραήλ

Η παλιότερη εφημερίδα του Ισραήλ, η Haaretz , γράφει ότι η Τουρκία και το Ισραήλ βρίσκονται κοντά στο να συμφωνήσουν σε έναν τρόπο που θ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «αφυδάτωση» του Σκοπιανού και η αφωνία της Αθήνας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXYiKQHY_fPWm5jIIUx_Un1MWGCZtAqoUU87vQMkCGDHk-xz0WhwhNnxaUe-luD9vEIPmnYGDzRY2a2vMEkTGiYh48sgg135WorN6ency5cNYY26y8brG4wG5ZaQ9fay6N2Z4i2jiE_uU/s1600/kotzias%252C+skopiano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXYiKQHY_fPWm5jIIUx_Un1MWGCZtAqoUU87vQMkCGDHk-xz0WhwhNnxaUe-luD9vEIPmnYGDzRY2a2vMEkTGiYh48sgg135WorN6ency5cNYY26y8brG4wG5ZaQ9fay6N2Z4i2jiE_uU/s1600/kotzias%252C+skopiano.jpg" /></a></div> <blockquote class="tr_bq"> <i><b>Σχεδόν 13 χρόνια μετά την τελευταία επίσημη επίσκεψη Σκοπιανού υπουργού εξωτερικών στην Ελλάδα, ο Nikola Poposki δοκίμασε τις αντοχές της Αθήνας. Και αποδείχθηκαν αρκετά χαλαρές.<br />Στο υπουργείο Εξωτερικών ο κ. Poposki, αν και αγγλομαθής, χρησιμοποίησε τη «μακεδονική» γλώσσα, ενώ λίγη ώρα αργότερα υποχρέωσε τον συνήθως λαλίστατο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκοπή Παυλόπουλο να επιτρέψει από τη συνάντηση τους μόνο τη λήψη πλάνων από το συνεργείο της ΕΡΤ, χωρίς να υπάρξει ο συνήθης διάλογος μπροστά στις κάμερες.</b></i></blockquote> <strong>Σιωπή από τη μία...</strong><br /> <strong><br /></strong> Ο κ. Παυλόπουλος μόλις πριν δυο ημέρες είχε εξαπολύσει λιβέλους εναντίον των Σκοπίων, από τη Σόφια που ήταν για επίσημη επίσκεψη, αλλά απέφυγε να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία να τα πει απευθείας στον υπουργό εξωτερικών της πΓΔΜ (πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας). Φοβούμενη η Προεδρία της Δημοκρατίας ότι θα υπήρχε προφανής αντίλογος από τον κ. Poposki, προτίμησε την απόλυτη σιωπή.<br /> Ο Νίκος Κοτζιάς δεν έχει κρύψει την επιθυμία του να ξαναπιάσει από την αρχή το αφήγημα της «βαλκανικής διείσδυσης» της χώρας, που καταρρέει όχι μόνο λόγω των γεωπολιτικών αλλαγών που επήλθαν τα τελευταία χρόνια, αλλά και λόγω της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας. Στην πολιτική αυτή κρίσιμο κεφάλαιο είναι η επίλυση του θέματος της ονομασίας ή έστω η... παράκαμψη του και η αποκατάσταση των διμερών σχέσεων.<br /> Οι δυο υπουργοί συναντήθηκαν κατ' ιδίαν και ακολούθησε η συνάντηση των δυο αντιπροσωπειών. Και στις δηλώσεις του ο κ. Poposki εξήγησε πολύ απλά ότι όσα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) και να αποφασίσουν, όσο κι αν προχωρήσουν οι σχέσεις των δυο χωρών, το θέμα της ονομασίας είναι το «Βουνό» που πρέπει να ανέβουμε ή να μετακινήσουμε…<br /> <br /> <strong>...σκληρή γραμμή από την άλλη</strong><br /> <strong><br /></strong> Την ώρα όμως που ο Νίκος Κοτζιάς αισθάνονταν την ανάγκη να κάνει μόνο μια αναφορά για «έντιμο συμβιβασμό» που θα αντιμετωπίζει τον αλυτρωτισμό και τους ακραίους εθνικιστές και από τις… δυο πλευρές, ο κ. Poposki διατύπωνε τη σκληρή γραμμή που ακολουθεί η κυβέρνηση του, λέγοντας ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές και ότι δεν θα δεχθεί η χωρά του λύση που θα απειλεί το «Σύνταγμα και τα εθνικά χαρακτηριστικά», εκτός εάν τέτοια λύση εγκριθεί με δημοψήφισμα.<br /> Λύση όμως η οποία θα δέχεται τα «συνταγματικά εθνικά χαρακτηριστικά» δεν μπορεί να υπάρξει, καθώς ουσιαστικά θα πρόκειται για πλήρη διπλωματική και πολιτική άνευ ορών συνθηκολόγηση της Ελλάδας.<br /> Η ελληνική κυβέρνηση, που αντιμετωπίζει τα γνωστά προβλήματα με τη συνοχή της να κλονίζεται για το Σύμφωνο Συμβίωσης, είναι μάλλον δύσκολο να επιχειρήσει την υπέρβαση και την επιδίωξη λύσης στο θέμα της ονομασίας, καθώς ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Π. Καμμένος είναι ίσως εύκολο να αποδεχθεί ένα Μνημόνιο, αλλά η προσυπογραφή μιας συμφωνίας που θα αποδέχεται τουλάχιστον σε μεγάλο μέρος της τη σκοπιανή επιχειρηματολογία είναι βαρύ φορτίο ακόμη και για τους ΑΝΕΛ.<br /> Στις συνομιλίες που είχε ο κ. Poposki στην Αθήνα διατυπώθηκε και από τις δυο πλευρές η βούληση για διεύρυνση των διμερών σχέσεων, και, παρά την οικονομική κρίση, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί το γεγονός ότι για τα Σκόπια είναι ζωτικής σημασίας η σχέση με την Ελλάδα, καθώς από τη Θεσσαλονίκη γίνεται η τροφοδοσία της χώρας σε εμπορεύματα αλλά και καύσιμα. Συγχρόνως η Ελλάδα παραμένει η χώρα με τις μεγαλύτερες επενδύσεις στα Σκόπια, ενώ ήδη έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από τα Σκόπια για τη διασύνδεση τους με το ενεργειακό δίκτυο της Ελλάδας. Για την ελληνική πλευρά αυτή η προοπτική είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς, μετά τη Βουλγαρία, και στα Σκόπια, θα μπορέσουν να διασυνδεθούν με το ελληνικό δίκτυο φυσικού αερίου, μετατρέποντας έτσι τη χώρα μας σε κρίσιμο κόμβο για την ενεργειακή ασφάλεια των Βαλκανίων και της Κεντρικής –Ανατολικής Ευρώπης.<br /> <br /> <strong>Στο ράφι η ονομασία</strong><br /> <strong><br /></strong> Το πάγωμα και η παράκαμψη της διαφοράς για το όνομα αποτελεί μια επιλογή η οποία όμως ουσιαστικά διευκολύνει τη σκοπιανή πλευρά. Καθώς, εκμεταλλευόμενη την ανάγκη της Αθήνας για διατήρηση των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων και της εξασφάλισης της έξωθεν καλής μαρτυρίας, βάζει στο ράφι το θέμα της ονομασίας και συνεπώς τόσο στην Ε.Ε. όσο και στο ΝΑΤΟ θα είναι πλέον αποδεκτά τα επιχειρήματα του Σκοπιανού πρωθυπουργού, κ. Nikola Gruevski, ότι το θέμα του ονόματος δεν επηρεάζει την ανάπτυξη των καλών διμερών σχέσεων.<br /> Έτσι, όσο αναπτύσσονται οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών, θα «αφυδατώνεται» η διάφορα για το όνομα. Ίσως τελικά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ φιλοδοξούν να θάψουν τη διαφορά για το όνομα της πΓΔΜ… Με τρόπο που θα αποτελεί δικαίωση του «Μακεδονισμού» και με την ελπίδα ότι τότε κανείς δεν θα ενδιαφέρεται για το Σκοπιανό...<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η «αφυδάτωση» του Σκοπιανού και η αφωνία της Αθήνας

Σχεδόν 13 χρόνια μετά την τελευταία επίσημη επίσκεψη Σκοπιανού υπουργού εξωτερικών στην Ελλάδα, ο Nikola Poposki δοκίμασε τις αντοχές της...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΟΖ και Ελλάδα: Μύθοι και Πραγματικότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Kt7ATOVvi-P8m7hoHvoGHkLKiAxnuK_uIENXthoP46c839OIybxX2-7Cs5UskHRnTaaHvQjmQSeQ5Oi2Qr87sZ6o0EaapnrK0XZiYTfJr387qz5WHvKK7rdEGbX_T71qSKK-oM866oI/s1600/aoz+ellados.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Kt7ATOVvi-P8m7hoHvoGHkLKiAxnuK_uIENXthoP46c839OIybxX2-7Cs5UskHRnTaaHvQjmQSeQ5Oi2Qr87sZ6o0EaapnrK0XZiYTfJr387qz5WHvKK7rdEGbX_T71qSKK-oM866oI/s1600/aoz+ellados.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.*</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Η πρόσφατη τριμερής διάσκεψη μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου - Αιγύπτου αποτέλεσε για ακόμα μία φορά την αφορμή για την αναζωπύρωση στη χώρα μας της περίφημης «ΑΟΖολογίας», όπως αυτή έχει (μετ)εξελιχθεί τα τελευταία πέντε περίπου έτη και η οποία έχει αποτελέσει το απόλυτο εργαλείο πολιτικής «σπέκουλας» στα χέρια των εκάστοτε κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο «αστικός μύθος» που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας αναφορικά με το θέμα έχει να κάνει με την απόλυτη σύνδεση της έννοιας της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με την έρευνα και την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Επιπροσθέτως, στην ΑΟΖ έχουν αποδοθεί «μυστικιστικές» ιδιότητες περί της άμεσης συμβολής της στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, στο ξεπέρασμα της κρίσης ακόμα στην αποκατάσταση της ρευστότητας των ασφαλιστικών ταμείων.</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, στην Ελλάδα η ΑΟΖ δεν συνδέεται με τίποτα άλλο πέραν του οξύτατου οικονομικού θέματος που αντιμετωπίζουμε, ενώ δίδεται η εντύπωση πως η χώρα μας μετά την ανακήρυξη της ΑΟΖ θα μετατραπεί με κάποιον θαυμαστό τρόπο σε ένα ενεργειακό «Ελ Ντοράντο» το οποίο θα της δώσει την ευκαιρία να ξεφύγει από τις διαχρονικές της παθογένειες και την οικονομική της καχεξία.</div> <div style="text-align: justify;"> Η παρούσα σύντομη ανάλυση προσπαθεί να δώσει μία άλλη οπτική αναφορικά με τη σημασία της ΑΟΖ, η οποία, κατά την άποψη του γράφοντος, είναι πολύ πιο σημαντική από την κατά τα άλλα κοινωνικά θελκτική και πολιτικά χειριστική σύνδεση του θέματος αυτού με την οικονομία και την ανάπτυξη.</div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι, το πρώτο θέμα προς διευκρίνιση έχει να κάνει με την πραγματική φύση της σύνδεσης της ΑΟΖ με την έρευνα και την εξόρυξη των υδρογονανθράκων. Το δεύτερο σημείο προς έρευνα συνδέεται με την έννοια της οικονομικής ανάπτυξης και της συμβολής της ΑΟΖ στην ανασυγκρότηση της οικονομικής και κοινωνικής βάσης και ιστού της χώρας. Τα τρίτο θέμα προς συζήτηση έχει να κάνει με την παράμετρο της ΑΟΖ, την οποία οι διάφοροι επαΐοντες δεν έχουν αντιληφθεί ή υποβαθμίζουν σκοπίμως.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Άλλο ΑΟΖ, άλλο υδρογονάνθρακες</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Αναφορικά με το πρώτο ζήτημα θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής. Οι περισσότεροι έως σήμερα «αναλυτές» (με ή χωρίς εισαγωγικά) συνδέουν άμεσα με νομικούς σχεδόν όρους την ανακήρυξη ΑΟΖ με τη δυνατότητα ενός κράτους να προχωρήσει σε έρευνα για την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Η προσέγγιση αυτή δεν είναι ακριβής για τον πολύ απλό λόγο πως έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων λαμβάνει χώρα στις θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη πολύ πριν τη δημιουργία και εμπέδωση της έννοιας της ΑΟΖ. Πολύ απλά, οι υποθαλάσσιες ενεργειακές πηγές συνδέονται με την έννοια της υφαλοκρηπίδας και όχι με την ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, η χώρα μας έχει το δικαίωμα να προχωρήσει σε έρευνες για υδρογονάνθρακες χωρίς να ανακηρύξει ΑΟΖ.</div> <div style="text-align: justify;"> Το ερώτημα που ανακύπτει είναι φυσικά το γιατί η σύνδεση της ΑΟΖ με την έρευνα υδρογονανθράκων έχει γίνει ένα και το αυτό. Η απάντηση είναι πως με την ανακήρυξη της ΑΟΖ δημιουργείται ένα διεθνές νομικό πλαίσιο πολιτικής και επενδυτικής σταθερότητας το οποίο κάνει ξεκάθαρο στον δυνητικό επενδυτή– δηλαδή την εταιρεία η οποία θα προχωρήσει σε μία επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων σε μία συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή– πως δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει προβλήματα από κάποια γειτονική χώρα η οποία θα προβάλει αντιρρήσεις για τη νομιμότητα της επένδυσης επί τη βάση διεκδικήσεως των συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών. Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ δεν αποτελεί την ικανή –η οποία για την περίπτωση είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας– αλλά την αναγκαία συνθήκη με την οποία μπορεί ένα κράτος να προχωρήσει χωρίς κάποια εξωτερική παρέμβαση στο πρόγραμμα εκμετάλλευσης των δυνητικών ενεργειακών του πηγών.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η ΑΟΖ δεν λύνει αυτόματα τα οικονομικά μας προβλήματα</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Προχωρώντας στο δεύτερο ζήτημα το οποίο έχει να κάνει με τη σύνδεση της ΑΟΖ με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας θα πρέπει να διευκρινιστεί πως η ύπαρξη ΑΟΖ αποτελεί μία αναγκαία συνθήκη, οι ικανές όμως συνθήκες έχουν να κάνουν με άλλα θέματα. Για παράδειγμα, με το νομοθετικό επενδυτικό πλαίσιο το οποίο θα λειτουργήσει ως όχημα προσέλκυσης επενδύσεων. Το είδος της συμφωνίας η οποία πρόκειται να επιτευχθεί μεταξύ του κράτους και της/των εταιρειας/ών. Τον τρόπο διαχείρισης των κερδών από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα (π.χ. εάν και πώς θα επαν-επενδυθούν τα χρήματα ώστε να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος της οικονομίας, εάν και πώς θα επιδιωχθεί η μεταφορά τεχνογνωσίας στο εσωτερικό της χώρας σε έναν τόσο κομβικής σημασίας τομέα, εάν και πώς θα σχεδιαστεί η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας –άμεσες και έμμεσες, εάν και πώς θα κατανεμηθούν τα κονδύλια –σε αναδιανεμητικούς σκοπούς ή σε αναπτυξιακούς τομείς).</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, η ύπαρξη της ΑΟΖ δεν μας λύνει αυτομάτως τα τεράστια προβλήματα αναφορικά με τη λειτουργία του κράτους και των σχέσεών του με τον ιδιωτικό τομέα αλλά και τους πολίτες. Διεθνώς έχουμε αρκετά παραδείγματα χωρών για τις οποίες ο ορυκτός πλούτος έχει λειτουργήσει ως «κατάρα» δημιουργώντας τους τόσο εξωτερικά προβλήματα όσο και εσωτερικά ζητήματα έλλειψης δημοκρατίας αλλά και ακραίας φτώχειας (π.χ. Νιγηρία, Βενεζουέλα), ενώ υπάρχουν παραδείγματα χωρών των οποίων η μοίρα άλλαξε προς το καλύτερο (π.χ. Νορβηγία). Η Νορβηγία δηλαδή δεν «σώθηκε» από την ΑΟΖ, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο η χώρα διαχειρίστηκε αυτό το Θείο δώρο που ανακαλύφθηκε στη Βόρεια Θάλασσα και φυσικά προϋπήρξε της ΑΟΖ.</div> <div style="text-align: justify;"> Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω σύντομες επισημάνσεις, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος κατά πόσον τελικά η ΑΟΖ είναι ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα το οποίο διογκώθηκε στο συλλογικό υποσυνείδητο του έθνους και αποτέλεσε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η ΑΟΖ ύψιστης σημασίας γεωπολιτικό εργαλείο</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Η απάντηση στο ερώτημα αυτό συνδέεται με την τρίτη υπό εξέταση παράμετρο της συζήτησης. Πράγματι, η ανακήρυξη της ΑΟΖ δεν είναι ένα μικρής σημασίας ζήτημα και άπτεται των ζωτικών συμφερόντων του έθνος μας, ο λόγος όμως για τον οποίο συνηγορούμε προς τη συγκεκριμένη άποψη είναι άλλος από εκείνον που προβάλλεται συνήθως στην κοινή γνώμη της χώρας μας.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο λόγος της σημασίας της ΑΟΖ δεν έχει να κάνει τόσο με την έννοια της ενεργειακής εκμετάλλευσης, όσο με μία άλλη παράμετρο η οποία προϋπάρχει κάθε άλλης στρατηγικής αναφορικά με τον υποθαλάσσιο πλούτο του πλανήτη μας. Η ΑΟΖ είναι ένα υψίστης σημασίας γεωπολιτικό εργαλείο στα χέρια κάθε κρατικού δρώντος, επειδή δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παράκτια χώρα να ελέγξει –γενικά και ειδικά– έναν τεράστιο θαλάσσιο χώρο.</div> <div style="text-align: justify;"> Όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, η αρχετυπική επιδίωξη του ανθρώπινου είδους, αλλά και κάθε άλλου ζώντος οργανισμού στον πλανήτη, είναι ο έλεγχος του χώρου στον οποίο διαβιεί. Από τη στιγμή που ο πρώτος πρόγονός μας σκέφτηκε να οριοθετήσει την περιοχή του και να δηλώσει προς τους γείτονές του πως «αυτή η περιοχή είναι δικιά μου» έως τη δημιουργία της έννοιας της ΑΟΖ έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια, η ουσία όμως των πραγμάτων παραμένει η ίδια: Με την κύρωση από την πλευρά του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών μέσω της UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea – Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης) στα παράκτια έθνη του δικαιώματος εξασκήσεως κυριαρχικών δικαιωμάτων στην ΑΟΖ τους –εάν και εφόσον την ανακηρύξουν– συνεπάγεται πως στη θαλάσσια περιοχή ελέγχου κάθε κράτους δύναται να υπάρξουν συγκεκριμένοι κανόνες λειτουργίας –συμβατοί με την ανωτέρω συνθήκη– οι οποίοι θα τίθενται από το παράκτιο κράτος και θα πρέπει να ακολουθούνται από τους υπολοίπους.</div> <div style="text-align: justify;"> Προσοχή, στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός της έννοιας των «κυριαρχικών δικαιωμάτων» (sovereign rights) όπως αυτά ορίζονται στην UNCLOS και της έννοιας της «εθνικής κυριαρχίας» (national sovereignty). Στην περιοχή της ΑΟΖ το παράκτιο κράτος δεν εξασκεί εθνική κυριαρχία όπως αυτή εμπεδώνεται στα εθνικά χωρικά ύδατα, αλλά ο διεθνής νομοθέτης προβλέπει πως το παράκτιο κράτος μπορεί να θέσει κάποιους κανόνες συμπεριφοράς ακόμα και σε στρατιωτικές αεροναυτικές μονάδες ξένων κρατών.</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, ακόμα και εάν αυτήν τη στιγμή υπάρχει μία ολόκληρη συζήτηση και βιβλιογραφία αναφορικά με την ερμηνεία των σχετικών άρθρων του UNCLOS, δηλαδή στο κατά πόσο χώρες που ανακηρύσσουν ΑΟΖ μπορούν να επιβάλλουν κανόνες σε σκάφη ξένων ναυτικών δυνάμεων που κινούνται σε διεθνή ύδατα, η ουσία είναι πως ακόμα και εάν το θέμα αυτό είναι αμφισβητήσιμο, έχει πλέον τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Επιπροσθέτως, υπάρχουν χώρες (π.χ. στην νοτιοανατολική Ασία) οι οποίες έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ και έχουν επιβάλει δεσμευτικούς κανόνες για τη συμπεριφορά ναυτικών δυνάμεων άλλων χωρών στην περιοχή ευθύνη τους, και ως γνωστόν το εθιμικό δίκαιο που δημιουργείται στον συγκεκριμένο τομέα είναι ένα γεγονός τεράστιας σημασίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Τι σημαίνει η συγκεκριμένη παρατήρηση για την Ελλάδα και την Κύπρο; Η απάντηση ίσως να έχει καταστεί προφανής: H ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας θα δυσκολέψει και ίσως –υπό ορισμένες συνθήκες– θα εξουδετερώσει την αναθεωρητική και επεκτατική πολιτική της νεοθωμανικής Τουρκίας, η οποία στηρίζεται κατά βάση στην ανάπτυξη αεροναυτικών δυνατοτήτων με στόχο την κατίσχυση στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα – Στενά – Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειος.</div> <div style="text-align: justify;"> Η Αθήνα με την ανακήρυξη ΑΟΖ και σε συνδυασμό με τη σφυρηλάτηση του άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ - Αίγυπτος θα μπορούσε να θέσει συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας, κάτι το οποίο θα έκοβε στην κυριολεξία τα φτερά των αναθεωρητών της Άγκυρας, και θα τους έφερνε μπροστά σε ένα τεράστιο νομικό, εθιμικό αλλά και πρακτικό εμπόδιο το οποίο θα έπρεπε να υπερπηδήσουν και δίλημμα στο οποίο θα έπρεπε να απαντήσουν, ειδικά μία εποχή πολύ δύσκολη για τους ίδιους.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Συμπεράσματα</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> (ι) Η ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας δεν αποτελεί την ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της ενεργειακής της στρατηγικής. Αυτή μπορεί να επιτευχθεί με την κατάσταση ως έχει τουλάχιστον στο Ιόνιο και το Λιβυκό πέλαγος.</div> <div style="text-align: justify;"> (ιι) Η ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας δεν αποτελεί την ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της οικονομίας της και της ενδυνάμωσης του κοινωνικού ιστού. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί με τις κατάλληλες πολιτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες στον τομέα της προσέλκυσης Ξένων Άμεσων Επενδύσεων και στη βέλτιστη και ισορροπημένη αξιοποίηση των δυνητικών κερδών από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.</div> <div style="text-align: justify;"> (ιιι) Η ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας αποτελεί όμως την ικανή συνθήκη για τον έλεγχο του χώρου ιστορικής ευθύνης του Ελληνισμού, κατά συνέπεια κάτι τέτοιο σημαίνει την άρνηση του συγκεκριμένου χώρου σε μία αναθεωρητική και άκρως επιθετική περιφερειακή δύναμη. Η αναγκαία συνθήκη πριν - μετά - και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας οριοθέτησης της Ελληνικής ΑΟΖ είναι η επίδειξη αποφασιστικότητας αλλά και η ισχυροποίηση του άξονα με την Αίγυπτο και το Ισραήλ.</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, ακόμα και εάν δεν υπήρχε μία σταγόνα πετρέλαιο ή ένα κυβικό μέτρο φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Ελληνισμός έχει ιερή υποχρέωση προς τον εαυτό του, τα συμφέροντά του, τις μέλλουσες γενεές των Ελλήνων, αλλά και προς χάριν της διεθνούς ειρήνης και έννομης τάξης να ανακηρύξει, να εμπεδώσει και να εκμεταλλευτεί την ΑΟΖ του.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>*Ο κ. Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων του DEREE – The American College of Greece και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs (DEREE) καθώς και του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας</strong></em><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

ΑΟΖ και Ελλάδα: Μύθοι και Πραγματικότητα

Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.* Η πρόσφατη τριμερής διάσκεψη μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου - Αιγύπτου αποτέλεσε για ακόμα μία φορά την αφορμή για...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5tv1_BbtGuNU2yIJTVobAwSo3R_FGMGnq5wDe5aUub8VGYH_gBECnviYKj3JRPaeBtQH9LVfJQ054zUJiWeSZ8udO2uuRO9Bu1Zm0_yjjvE4ljOLcOVm4YgvnH4T3q4vpVoX5YlOilRw/s1600/h+poreia+twn+maxwn+stin+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5tv1_BbtGuNU2yIJTVobAwSo3R_FGMGnq5wDe5aUub8VGYH_gBECnviYKj3JRPaeBtQH9LVfJQ054zUJiWeSZ8udO2uuRO9Bu1Zm0_yjjvE4ljOLcOVm4YgvnH4T3q4vpVoX5YlOilRw/s400/h+poreia+twn+maxwn+stin+syria.jpg" width="400" /></a></div> <span style="font-size: large;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;">Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b><i>Η πορεία των μαχών στο συριακό πόλεμο</i></b></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b><br /></b></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">του <b>Γιεβγένι Κρούτικωφ</b></span><br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας απέκτησαν τον έλεγχο σε όλα τα στρατηγικά υψώματα γύρω από την πόλη </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Salma</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> στην επαρχία της Λαττάκειας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την πρόσβαση στα τουρκικά σύνορα. Ταυτοχρόνως, συνεχίζεται η επίθεση στην περιοχή του <b>Χαλεπιού</b> σε δύο μέτωπα, γεγονός που μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε για την εφαρμογή ενός στρατηγικού σχεδίου με μακροπρόθεσμες συνέπειες. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Υπάρχει πλέον λόγος να υποθέσουμε ότι, το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Συρίας επιτέλους καθόρισε τους βασικούς στόχους των επιθετικών του ενεργειών. Κι αυτό το σχέδιο φαίνεται εξαιρετικά συνετό και πρακτικό από στρατιωτικής απόψεως, αν και είναι πιθανό να δεχθεί την κριτική των «δυτικών μας εταίρων» εξ απόψεως πολιτικής.  Το γεγονός είναι ότι οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις άρχισαν σταθερά να προωθούνται προς τα τουρκικά σύνορα, εκμεταλλευόμενες την υφιστάμενη «αλληλοεπικάλυψη». <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Η αποκατάσταση του ανεφοδιασμού και της απευθείας σύνδεσης με την περιοχή του Χαλεπιού επέτρεψε την ενίσχυση των εκεί δυνάμεων (περιλαμβάνουν και ιρανικές δυνάμεις, που ενεργούν δραστήρια και με αυτοθυσία), τον σχεδιασμό και την έναρξη δύο ταυτόχρονων επιθετικών επιχειρήσεων, που δεν συνδέονται γεωγραφικά μεταξύ τους. Προηγουμένως, τέτοιοι πειραματισμοί δεν είχαν καλό τέλος, και αυτή ακριβώς η «διασπορά δυνάμεων» και η αναποτελεσματικότητα της τακτικής της συριακής διοίκησης είχαν γίνει στόχος κριτικής. Τώρα, προστίθεται και ένας επιπλέον παράγοντας η αποκατάσταση της επαφής με την αεροπορική βάση </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Kweires</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, η οποία για πρώτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια χρησιμοποιείται ως τέτοια. Τη Τετάρτη πέταξαν από εκεί συριακά ελικόπτερα, κάτι που διευκολύνει πολύ και το έργο της ρωσικής αεροπορίας.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΧΑΛΕΠΙ- ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Το ένα μέτωπο βρίσκεται στα νοτιο-δυτικά της περιοχής του Χαλεπιού, και κατευθύνεται προς την πόλη </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Idlib</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ωστόσο, δεν είναι η Ιντλίμπ, που σταθερά εμφανίζεται στις επιχειρησιακές αναφορές, που αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο. Όπως και η απελευθερωμένη αεροπορική βάση, δύο πληθυσμιακά κέντρα με πλειοψηφία αλαουιτικού και χριστιανικού πληθυσμού –η <b>Kaf</b></span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">a</span></b><b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">rya </span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> και η </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Al</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Fu</span></b><b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">’</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">ah</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, που βρίσκονται σε απόσταση 30-50 χλμ. από την Ιντλίμπ- ήδη για σχεδόν δύο χρόνια υπερασπίζονται αποκλεισμένα τα εδάφη τους από την «Ντζεμπχάτ αλ-Νούσρα» και τις άλλες οργανώσεις σαν κι αυτήν. Από τη σημερινή γραμμή του μετώπου μέχρι τις πόλεις αυτές η απόσταση είναι αρκετά μακριά, αλλά η αποκατάσταση της επικοινωνίας με αυτούς τους θύλακες δεν είναι μόνον θέμα πολιτικής και ιδεολογικής αρχής, αλλά και ανάγκη για μια σοβαρή στρατιωτική επιτυχία, που θα διασπάσει το ενιαίο μέτωπο των τζιχαντιστών προς αυτήν την κατεύθυνση, που θεωρείτο ως τώρα το πιο ισχυρό, σταθερό και καλά υπερασπιζόμενο.</span></span></div> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a>       <o:p></o:p></span><br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Έπειτα από την αποκατάσταση της επικοινωνίας και της πρόσβασης εφοδιασμού του Χαλεπιού από την δευτερεύουσα εθνική οδό η ονομαζόμενη μάχη του αυτοκινητόδρομου –σύγκρουση για τον έλεγχο τις κύριες οδικές αρτηρίες της χώρας- έχασε τη σημασία της. Η επίθεση από το Χαλέπι στα νοτιο-δυτικά για την απελευθέρωση του αλαουιτικο-χριστιανικού θύλακα στην επαρχία Ιντλίμπ αν και οδηγεί στην παλιά οδό που συνδέει <b>Χαμά-Μααράτ-Νουμάν</b>-Χαλέπι, δεν κάνει βασικό στόχο αυτό το τμήμα της ασφάλτου. Η επίθεση προς αυτή την κατεύθυνση διεξάγεται ήδη δύο μήνες, στην πορεία της οποίας τα κυβερνητικά στρατεύματα αργά αλλά σταθερά, απελευθερώνουν κατοικημένες περιοχές, που ποικίλουν σε στρατιωτική σημασία. Αλλά εάν πριν από δύο εβδομάδες οι μάχες για την </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Al</span></b><b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">-</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Hander</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">θεωρείτο ως βασικότατη (η πόλη αυτή βρίσκεται σε κομβικό σημείο διασταύρωσης οδικών αξόνων και είναι κέντρο εφοδιασμού), τώρα τέτοιου τύπου οικισμοί θεωρούνται μόνον ως ένα βήμα για την προώθηση στο εσωτερικό της επαρχίας. Νωρίτερα ανάλογο στρατηγικό σχέδιο φαινόταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Η κυριότερη δυσκολία του βρίσκεται στο ότι οι τζιχαντιστές των διαφόρων οργανώσεων επικεντρώθηκαν ακριβώς σε αυτόν τον τομέα και διαθέτουν πολύ ισχυρές ομάδες, και γι’ αυτό το λόγο οι συγκρούσεις αποκτούν ολοένα και πιο άγριο χαρακτήρα.  <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, προς αυτήν την κατεύθυνση απελευθερώθηκαν ακόμη εννέα κατοικημένες περιοχές, και συνολικά ο αριθμός τους φθάνει ήδη σε εκατοντάδες. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτές οι μάχες γίνονται στα πλέον πυκνοκατοικημένα τμήματα της Συρίας, έτσι ώστε αυτοί οι αριθμοί είναι εύλογοι. Γενικά ο κυβερνητικός στρατός έθεσε υπό τον έλεγχό του σημαντικό έδαφος, προωθούμενος προς την Ιντλίμπ βορείως του Χάντερ, αλλά νοτίως τα πράγματα είναι δυσκολότερα.  <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΧΑΛΕΠΙΟΥ <o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Οι τζιχαντιστές τυπικά συνεχίζουν να κρατούν μια σειρά από προάστια του Χαλεπιού, αλλά το μέτωπό τους στένεψε σαν «δάκτυλο» γύρω από την πόλη, έτσι ώστε μπορεί να κοπεί στη βάση του στη «πρώτη φάλαγγα». Αλλά σε αυτή την κυρτή λωρίδα, που αποτελεί ταυτόχρονα και την πρώην βιομηχανική ζώνη (χημικό εργοστάσιο, τσιμεντοποιία, διυλιστήρια πετρελαίου) οι ομάδες των τζιχαντιστών έχουν συγκεντρώσει πολλούς μαχητές, και προφανώς, αντιαρματικά όπλα.  Το νέο σχέδιο δράσης συνίσταται στο «κόψιμο του δακτύλου», κατά την παραλλαγή του Ντεμπάλτσεβο (στμ. <i>τη μάχη που κέρδισαν οι αυτονομιστές του Ντονμπάς στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο 2015</i>) και την εξόντωση αυτών που δεν παραδοθούν. Τώρα η συμμετοχή στις επιχειρήσεις έχει πάρει άλλη τροπή, καθώς η κρατική αεροπορία εδρεύει στο<b> </b></span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Kweires</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, και η ρωσική αεροπορία μπορεί να επικεντρωθεί περισσότερο στο νοτιο-δυτικό μέτωπο, αν και κτυπά και στα βορειο-ανατολικά. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΧΑΛΕΠΙ –ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Αφήνοντας στα μετόπισθεν τις περικυκλωμένες δυνάμεις των τζιχαντιστών στο Χαλέπι, ο στρατός αναμένεται να αρχίσει να κινείται βορειο-δυτικά. Εκεί υπάρχει ο πολιορκημένος αλαουίτικος θύλακας </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Nubl</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">και </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Zahraa</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">. Πίσω του βρίσκεται η κατεχόμενη από το «Ισλαμικό Κράτος» περιοχή έως και τα τουρκικά σύνορα. Όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, η αποκατάσταση της επικοινωνίας με τον πολιορκημένο θύλακα δεν είναι αυτοσκοπός. Το κύριο είναι αυτή επιχείρηση να αποκόψει παντελώς όλες τις δυνάμεις των τζιχαντιστών, ανεξάρτητα από την πολιτική ή θρησκευτική τους ταυτότητα, από τον ανεφοδιασμό. Έμμεσα θα αποδυναμωθούν και οι επαρχίες Χάμα και Ιντλίμπ, καθώς σε αυτή την περίπτωση ο εφοδιασμός από την Τουρκία, ακόμη κι αν δεν διακοπεί πλήρως, θα μειώνεται μέρα με την ημέρα.          <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΧΑΜΑ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Στην ίδια την επαρχία Χάμα οι μάχες είναι σκληρές και ο βαθμός επιτυχίας κυμαίνεται. Οι δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού δεν επαρκούν, και έπειτα από την αποστολή στο Χαλέπι ενισχύσεων από το δευτερεύουσας σημασίας μέτωπο της Χάμα δεν έχουν σημειωθεί νίκες άξιες λόγου. Αυτές βέβαια υπάρχουν, η προώθηση από την παλαιά γραμμή το μετώπου είναι υπαρκτή, ιδιαίτερα λόγω της υποστήριξης της ρωσικής αεροπορίας, και περισσότερο των ελικοπτέρων. Παρ’ όλα αυτά η χριστιανική πόλη </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Morek</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> ήδη για τρίτη φορά αλλάζει χέρια, και σε μερικά σημεία του μετώπου άρχισαν μάχες εκ του συστάδην. Η αλήθεια είναι ότι τα δύο τελευταία εικοσιτετράωρα στην περιοχή της πόλης </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Maan</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">κατέφθασαν ενισχύσεις της συριακής λαϊκής πολιτοφυλακής με την ενεργό υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας. Ως αποτέλεσμα η κατάσταση γέρνει προς όφελος του κυβερνητικού στρατού. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΛΑΤΤΑΚΕΙΑ -ΤΟΥΡΚΟΜΑΝΟΙ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Στην επαρχία της Λαττάκειας το παρόν σχέδιο επίθεσης περιλαμβάνει διαδοχικά κτυπήματα, ενδεχομένως, προς πέντε κατευθύνσεις στην ορεινή ζώνη από τις δύο πλευρές του αυτοκινητόδρομου Μ4, με σκοπό την εξουδετέρωση της λεγόμενης «τουρκομανικής σφήνας» και να τεθούν υπό πλήρη έλεγχο τα σύνορα με τη Τουρκία και την περιβόητη επαρχία <b>Χατάι</b>, όπου κτυπήθηκε από τους Τούρκους το ρωσικό αεροσκάφος. Οι μάχες σ’ αυτήν την περιοχή πήραν τον χαρακτήρα σφαγής, και λυσσαλέες συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα για την κατάκτηση κάθε λόφου, και γι’ αυτό οι πληροφορίες για την κατάληψη από τον κυβερνητικό στρατό των υψωμάτων γύρω από την </span><span lang="EN-US" style="font-family: Verdana, sans-serif;">Σάλμα</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, με την άμεση υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας, να γνωρίζουμε ότι έχουν μεγάλο κόστος. Είναι πολύ δύσκολη –και γεωγραφικά και σε σπατάλη πόρων- επιχείρηση, αλλά φαίνεται πλέον απόλυτα εφικτή η επιτυχία της, κάτι που δεν ήταν πριν από ένα μήνα, όταν ο συνεχής βομβαρδισμός της Σάλμα φαινόταν ως περιττή σπατάλη πόρων από τις ρωσικές δυνάμεις. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Η τουρκική διοίκηση αντιλαμβάνεται την επικινδυνότητα της κατάστασης. Εάν η ορεινή ζώνη των φυλών στο </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Jabal</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">al</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Turkman</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">επιστρέψει στον έλεγχο της κυβέρνησης <b>Άσαντ</b>, όλες οι φιλοδοξίες της Τουρκίας για την «πίσω αυλή» της, όπως θεωρεί ότι είναι η βόρεια Συρία, θα καταρρεύσουν. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι και η επίθεση στο ρωσικό βομβαρδιστικό προκλήθηκε ακριβώς από τον φόβο να χαθεί, χωρίς επιστροφή, ο έλεγχος σε αυτή την περιοχή. Το δυναμικό των χωριών των Τουρκομάνων και των «ομάδων αυτοάμυνας» έχει ήδη διαρραγεί –η δολοφονία του Ρώσου πιλότου δεν έμεινε χωρίς πληρωμή. Άλλο ζήτημα ότι, εξαιτίας του ανάγλυφου της εδάφους, το μέτωπο εκεί κινείται αργά, όμως κινείται. Σε κάποια τμήματα (όπως στο </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Jabal</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">al</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Turkman</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">έτσι και στην οροσειρά </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Jabal</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">al</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Akrad</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">) τα κυβερνητικά στρατεύματα έχουν φθάσει ήδη σε τέτοιο σημείο που πλέον η συνέχεια είναι πολύ πιο εύκολη.             <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΠΑΛΜΥΡΑ – ΡΑΚΚΑ - ΔΑΜΑΣΚΟΣ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Όπως γίνεται κατανοητό, όλο το ως άνω εκτεθέν σχέδιο επίθεσης δεν έχει άμεση σχέση με την επιχείρηση κυρίως εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, κάτι που δίνει το έδαφος για κριτική από την πλευρά της Δύσης. Ωστόσο την τελευταία εβδομάδα οι ισορροπίες στο εσωτερικό της, ονομαζόμενης, συριακής αντιπολίτευσης άλλαξε. Η Δαμασκός κατάφερε να βρει πεδίο συνεννόησης (με τη βοήθεια της ρωσικής πλευράς) με κάποιες «μετριοπαθείς ομάδες». Και εάν πριν αυτές οι ομάδες (ο αριθμός τους στην περιοχή φθάνει τις 150) έκλιναν περισσότερο προς το ΙΚ παρά προς τον Άσαντ, τώρα οι πιο ισχυρές από αυτές είναι έτοιμες να αναλάβουν την ευθύνη για σημαντικά τμήματα του μετώπου εναντίον των ισλαμιστών, σταματώντας τον πόλεμο με τις κυβερνητικές δυνάμεις. Τέτοιες συμφωνίες με τη συμμετοχή της Ρωσίας έχουν ήδη μαζικό χαρακτήρα, κάτι που επέτρεψε να δημιουργηθούν από τους μετριοπαθείς ολόκληρες μονάδες ενάντια στο ΙΚ και πλέον να λογίζονται ως σύμμαχοι.  <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Έτσι στην περιοχή της <b>Παλμύρας</b> οι ρωσικές δυνάμεις και τα κυβερνητικά στρατεύματα συνδράμουν τις τοπικές οργανώσεις «</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Desert</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Lions</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">» και «</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Kalamun</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">». Στην περιοχή της <b>Ράκκα</b>  εναντίον του ΙΚ πολεμούν αποσπάσματα της «</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Ganim</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">» και τμήματα των «Δημοκρατικών Δυνάμεων». Αυτό με τη σειρά του επέτρεψε στο κυβερνητικό στρατό να ενισχύσει τις επιδρομές στα ανατολικά προάστια της <b>Δαμασκού</b>, όπου είναι οχυρωμένοι οι ισλαμιστές, αλλά εντελώς περικυκλωμένοι. Τώρα είναι απλώς θέμα χρόνου. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Άλλο ζήτημα για το πόσο χρόνο. Όλο το παραπάνω σχέδιο δεν μπορεί να διαρκέσει επ’ αόριστον. Είναι προφανές ότι όσο περισσότερο καθυστερεί η προώθηση του συριακού στρατού, τόσο πιο αποτελεσματική θα γίνεται η άμυνα των τζιχαντιστών, ιδιαίτερα στην περιοχή της Λαττάκειας που έχουν την άμεση υποστήριξη της Τουρκίας. Και πάλι, επομένως, όλα εξαρτώνται από την μαχητικότητα και το ηθικό των κυβερνητικών δυνάμεων, όπως επίσης από την ικανότητα του Γενιού Επιτελείου στη Δαμασκό να κατανείμει ορθά τις υπάρχουσες δυνάμεις μεταξύ των διαφόρων μετώπων και να τις διαχειριστεί κατάλληλα στο πεδίο της μάχης.   <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <b><span style="color: #990000;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"><span style="color: #990000; font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b> http://www.vz.ru/world/2015/12/17/784255.html</b></span><span style="font-family: verdana, sans-serif;"><o:p></o:p></span></span></div> <a href="http://sotiriosdemopoulos.blogspot.com.cy/" target="_blank">πηγή</a>

Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας

Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας Η πορεία των μαχών στο συριακό πόλεμο του Γιεβγένι Κρούτικωφ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Ισότητα… που δε δίνει “σπίτι” του ζητά στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNPk4fhjb-w5kmFxvg1jeHZYt4BalHgibYomP_Z5Ol4LypdN7ScifV7JvUzj9JUSSLi_qsLMjzP4H89q4xN7Nf1-ApvUadxGG6NmTcoEiOFFrUgu_aMzJwlGWEYi6dWow8C2j1e8QUz60/s1600/erdogan%252Cantits.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNPk4fhjb-w5kmFxvg1jeHZYt4BalHgibYomP_Z5Ol4LypdN7ScifV7JvUzj9JUSSLi_qsLMjzP4H89q4xN7Nf1-ApvUadxGG6NmTcoEiOFFrUgu_aMzJwlGWEYi6dWow8C2j1e8QUz60/s1600/erdogan%252Cantits.jpg" /></a></div> <blockquote class="tr_bq"> <span style="color: #003366;"><strong><i>Πώς μπορεί να εξηγήσει στον κόσμο την απαίτησή της για πολιτική ισότητα για τους Τουρκοκύπριους η τουρκική κυβέρνηση, η οποία εγκληματεί κατά των μειονοτήτων στην Τουρκία, τις διώχνει από τους τόπους τους και καίει τα σπίτια τους;</i></strong></span></blockquote> <span style="color: maroon;"><strong>Του Σενέρ Λεβέντ</strong></span><br /> Δεν θα τη ρωτήσουν γι’ αυτό; «Δεν δίνεις καν αυτονομία σε είκοσι εκατομμύρια Κούρδους και δολοφονείς όσους ζητούν αυτονομία χωρίς να ξεχωρίσεις γυναίκες και παιδιά. Πώς απαιτείς πολιτική ισότητα για μια κοινότητα που αποτελεί το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Κύπρου;». Δεν ξέρω αν ανάμεσα στον εξαρτημένο Τύπο που κυριαρχεί στον κόσμο θα υπάρξει κάποιος ανεξάρτητος δημοσιογράφος που θα τολμήσει να υποβάλει αυτό το ερώτημα. Και ειδικά στην τωρινή Ευρώπη.<br /> <strong>Σκεφτείτε, ενώ η Τουρκία προβαίνει σχεδόν σε γενοκτονία των Κούρδων, η ΕΕ ακόμα κάνει λόγο για άνοιγμα διαπραγματευτικών κεφαλαίων! Κλείνει τα μάτια στο έγκλημα. Γιατί; Διότι έχει προσλάβει την Τουρκία ως σκυλί-φύλακα. Θα προστατεύσει τα συμφέροντά της! Δεν θα αφήσει τους εξαθλιωμένους Σύρους πρόσφυγες να πλησιάσουν τις πόρτες της! </strong><br /> Όπως καταλαβαίνετε, ο Ταγίπ Ερντογάν τώρα έχει πάρει στα χέρια του το καταλληλότερο έδαφος για να κάνει ό,τι θέλει. Θα λιώσει τους Κούρδους. Θα χώσει στη φυλακή όλους τους αντιπολιτευόμενους συγγραφείς και δημοσιογράφους. Και εκείνοι που θεωρούν τον εαυτό τους ως τους μεγαλύτερους υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα κάνουν τα στραβά μάτια σε αυτό.<br /> <br /> <strong>Είναι ο νέος Σαντάμ της Μέσης Ανατολής ο Ταγίπ Ερντογάν. Και εσείς νομίζετε ότι θα μας φέρει τη λύση και την ειρήνη στην Κύπρο. Είστε πολύ αφελείς. Σαστίζω για τις τόσο υψηλές προσδοκίες για λύση και ειρήνη από έναν άνθρωπο ο οποίος κάνει όλους να σιωπούν για κάθε κακό που διαπράττει και άδραξε την ευκαιρία να διαμορφώσει τα πάντα όπως επιθυμεί.</strong><br /> Δεν σας λένε την αλήθεια όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί μας και κυρίως ο Μουσταφά Ακιντζί. Λένε κάθε λίγο ότι «η Τουρκία θέλει λύση στο νησί». Λένε ψέματα. Η Τουρκία απλώς προσπαθεί να επιβάλει τους δικούς της όρους στους Ελληνοκύπριους μέσω του Ακιντζί. Και ο Ακιντζί, όπως οι ηγέτες που προηγήθηκαν, ανέλαβε την αποστολή να επιβάλει στους Ελληνοκύπριους τους όρους της Τουρκίας.<br /> <strong>Όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, προσπαθεί και αυτός να μας πείσει ότι εμείς έχουμε την πρωτοβουλία και όχι η Τουρκία. Και εκείνος κινείται στο πνεύμα ότι «δεν αναμιγνύεται η Τουρκία, εμείς κάνουμε τα πάντα». Κοιτάξτε πόσο γρήγορα ξέχασε ακόμα και τη σημαντικότερη υπόσχεση που έδωσε προεκλογικά.</strong><br /> Μιλούσε συνεχώς για το Βαρώσι. Μετά την εκλογή του, το Βαρώσι εξαφανίστηκε από το λεξιλόγιό του. Δεν βγαίνει καν η λέξη Βαρώσι από το στόμα του. Έκοψε τη φωνή του για το Βαρώσι ο Ταγίπ Ερντογάν μετά που βρυχήθηκε τις πρώτες μέρες. Και πλέον έγινε και γι’ αυτόν μέρος της συνολικής λύσης το Βαρώσι. Και καυχιέται λέγοντας ότι «κάναμε σε πέντε μήνες όσα δεν κατέστη δυνατόν να γίνουν μέσα σε 47 χρόνια».<br /> <strong>Να μας πει τι έκανε. Μήπως θέλει να πει ότι επιβάλαμε ακόμα λίγο τους όρους της Τουρκίας στους Ελληνοκύπριους; Μήπως ανεβάσαμε στο 33% τα δικαιώματά μας; Εξασφαλίσαμε την εκ περιτροπής προεδρία; Μήπως πήραμε το δικαίωμα να μείνει στο νησί με άδεια εργασίας και διαμονής και ο υπόλοιπος πληθυσμός από την Τουρκία, από τον οποίο τουλάχιστον τις εκατό χιλιάδες επιβάλαμε ως πολίτες του νέου κράτους; Μήπως αυτά έγιναν; Αν έχει κάτι να πει, ας μας πει το εξής: Από ποιαν κόκκινη γραμμή της υποχώρησε η Τουρκία; Και αν τολμά, ας θέσει στο τραπέζι τον αφοπλισμό και την αποστρατικοποίηση.</strong><br /> <!-- /metas --> <br /> Η αρθρογράφος της διαδικτυακής εφημερίδας «Cyprus Reporter» Sarah Fenwick λέει ότι «και ο Μουσταφά Ακιντζί έγινε μαριονέτα της Τουρκίας όπως οι προηγούμενοι Τουρκοκύπριοι ηγέτες». Αλλά, κατά τη γνώμη μου, οι σχέσεις του με την Αμερική είναι πιο ισχυρές από τις σχέσεις του με την Άγκυρα. Εσείς τις σχέσεις του με την Αμερική και την Αγγλία να κοιτάτε, όχι με την Άγκυρα. Κάποτε ο πιο πιστός άνθρωπος των χωρών αυτών στην Κύπρο ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς. Τώρα νομίζω ότι ο πιο ευνοούμενος είναι ο Ακιντζί. Μακάρι να μην γινόταν ποτέ πρόεδρος και να έμενε πάντα αντιπολιτευόμενος.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ερντογάν: Ισότητα… που δε δίνει “σπίτι” του ζητά στην Κύπρο

Πώς μπορεί να εξηγήσει στον κόσμο την απαίτησή της για πολιτική ισότητα για τους Τουρκοκύπριους η τουρκική κυβέρνηση, η οποία εγκληματεί ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγριότητες του τουρκικού στρατού κατά Κούρδων με ευλογίες Ευρωπαίων! Φωτό και βίντεο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4G8lO-tWt8QumoEKFwkrketUFPz3EMa0wW4eIDIzq1ja36ksgC72mXQXaH4OaMDaVRtFlqtj2Ft_wuBFH0CLwajTEJQIRDG1YHygI4pQVfDrVoYUUf3mjMAKCrB3KOa9Fo86TPtR-5_s/s1600/agriotites+stis+koyrdikes+poleis+stin+toyrkia+me+tis+eylogies+tis+EE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4G8lO-tWt8QumoEKFwkrketUFPz3EMa0wW4eIDIzq1ja36ksgC72mXQXaH4OaMDaVRtFlqtj2Ft_wuBFH0CLwajTEJQIRDG1YHygI4pQVfDrVoYUUf3mjMAKCrB3KOa9Fo86TPtR-5_s/s1600/agriotites+stis+koyrdikes+poleis+stin+toyrkia+me+tis+eylogies+tis+EE.jpg" /></a></div> <br /> Ο τουρκικός στρατός εισβάλει σε σπίτια πολιτών στις πόλεις Σιλόπι και Σίσρε της νοτιοανατολικής Τουρκίας,κάνοντας αγριότητες. Από το βράδυ της Δευτέρας ο τουρκικός στρατός έχει επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας και οι στρατιώτες εισβάλουν σε σπίτια συλλαμβάνουν και δολοφονούν! 23 πολίτες είναι νεκροί ,μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK). <br /> <br /> Όλα αυτά οι Ευρωπαίοι κάνουν πως δεν τα βλέπουν,δεν τα ξέρουν και δεν τα ακούν από πουθενά. Αντιθέτως “χαϊδεύουν κι αγκαλιάζουν” το ηγετικό δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου οι οποίοι θα μείνουν στην ιστορία της Τουρκίας ως οι ηγέτες που έχουν κατορθώσει να ανοίξουν εχθρικά μέτωπα με τους πάντες. <br /> <br /> Οι φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) είναι ενδεικτικές για το τι συμβαίνει αυτές τις ώρες στην νοτιοανατολική Τουρκία.<br /> <br /> <br /> <img alt="" height="357" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk1.jpg" width="560" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="297" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_army2.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="291" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk3.jpg" width="585" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="330" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk4.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="309" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk5.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> <br /> <br type="_moz" /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/NrqbhU6HgFU" width="560"></iframe> <br /> <div> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/9UQ3m3g5hSc" width="560"></iframe> </div> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Αγριότητες του τουρκικού στρατού κατά Κούρδων με ευλογίες Ευρωπαίων! Φωτό και βίντεο

Ο τουρκικός στρατός εισβάλει σε σπίτια πολιτών στις πόλεις Σιλόπι και Σίσρε της νοτιοανατολικής Τουρκίας,κάνοντας αγριότητες. Από το βράδ...

Διαβάστε την συνέχεια