Γιατί η Τουρκία οδηγείται σε διάλυση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5Ud_zJnCz1VGcI5NMgs8l0KDnmwFeTjcnlRzxAzX3fJG9VdQEY1OeMVHMtBo5dOTBWldtOVJU8X1av5BcDywQq0btF_7zp3ihWNnruFRURcA-yl7jUB9lAOOuevb5Aav3w-Yi9RVQRT8/s1600/giati+h+toyrkia+odigite+se+dialisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5Ud_zJnCz1VGcI5NMgs8l0KDnmwFeTjcnlRzxAzX3fJG9VdQEY1OeMVHMtBo5dOTBWldtOVJU8X1av5BcDywQq0btF_7zp3ihWNnruFRURcA-yl7jUB9lAOOuevb5Aav3w-Yi9RVQRT8/s1600/giati+h+toyrkia+odigite+se+dialisi.jpg" /></a></div> <br /> Η Τουρκία, ο «γίγαντας με τα γυάλινα πόδια», βυθίζεται σε μια τρομακτική ανασφάλεια μετά από την διπλή βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα. Ο «νέο-οθωμανισμός» καταρρέει πανηγυρικά. Τα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου αποτυπώνουν με εκκωφαντικό τρόπο τον τρόμο που επικρατεί<br /> <br />  Πολλά μέσα δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ο Ερντογάν να οδηγήσει την Τουρκία ακόμα και σε πόλεμο κατά της Ρωσίας, μιας και πέραν όλων των υπόλοιπων διαφορών που υφίστανται (Καύκασος, Στενά, Αιγαίο, Κριμαία κτλ) μεταξύ των δύο χωρών, στο θέμα της Συρίας η Τουρκία παίζει το δικό της παιχνίδι, υποβοηθώντας παράλληλα τα δυτικά συμφέροντα κατά της Μόσχας.<br /> <br />  Δεν είναι μυστικό για τις διάφορες υπηρεσίες πληροφοριών, ότι οι πιο ακραίοι ισλαμιστές-μισθοφόροι των δυνάμεων κατά του Άσαντ, το ISIS, ή Daesh όπως είναι γνωστή σε τοπικό επίπεδο, διασχίζουν τα συροτουρκικά σύνορα ατιμώρητοι και μπαίνουν στην Συρία κατά κύματα με την συναίνεση, αν όχι με την ενεργή συνδρομή -της κυβέρνησης Ερντογάν για χρόνια.<br /> <br /> Εκεί οι τζιχαντιστές -κατά των οποίων τώρα μάχεται δήθεν η Δύση, αφού πρώτα τους στρατολόγησε κατά του Άσαντ, αλλά και η Τουρκία που τους εκπαίδευε στα εδάφη της- πολεμούν, μεταξύ των άλλων, και τους Κούρδους, γεγονός που συμφέρει φυσικά την Άγκυρα. Η δυναμική παρέμβαση των Ρώσων όμως στην Συρία, χαλά τα τουρκικά σχέδια καθώς αποδυναμώνει το Ισλαμικό Κράτος, τυγχάνοντας για αυτόν τον λόγο ευρείας υποστήριξης τόσο από τους Κούρδους, όσο και από τους χριστιανικούς και σιιτικούς πληθυσμούς της χώρας.<br /> <br /> Η «Αρκούδα», μεταδίδουν τα μέσα, καταστρέφει την υποδομή, μέσω της οποίας το Ισλαμικό Κράτος εισπράττει μεγάλο μέρος της χρηματοδότησής του, που προέρχεται κυρίως από τα έσοδα του πετρελαίου. Ένα από τα πρώτα βήματα του ρωσικού στρατού ήταν να βομβαρδίσει αγωγούς που χρησιμοποιούνται από το Ισλαμικό Κράτος να περάσουν λαθραία πετρέλαιο στην Τουρκία, η οποία, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του NBC News, «είναι βασική πηγή εισοδήματος για το ISIS.<br /> <br />  Η ομάδα χρησιμοποιεί τα χρήματα για να πληρώσει μέρος του μηνιαίου μισθού των μαχητών και την παροχή επιδομάτων στις οικογένειες τους. Όπως επανειλημμένα γράφω, εφόσον η Τουρκία επιμείνει στην φιλοισλαμιστική της στάση, στο τέλος θα προκαλέσει την οργή των Ρώσων. Παράλληλα η κυβέρνηση Ερντογάν που στόχευε στην απόλυτη εξουσία, ενδεχόμενα επιδιώξει να εξωτερικεύσει την εσωτερική κρίση.<br /> <br /> Τα βλέμματα δεν πρέπει να είναι στραμμένα μόνο στην Συρία αλλά και σε Αιγαίο και Κύπρο. Αυτό το αντιλαμβάνονται πολλοί και στην Τουρκία. Η Today’s Zaman δημοσιεύει πληροφορία σύμφωνα με την οποία ο Ερντογάν σκοπεύει να σύρει την Τουρκία σε πόλεμο προκειμένου να πάρει υπό τον έλεγχό του την χώρα. Εν κατακλείδι η πολιτική που εφάρμοσαν οι νέο-οθωμανιστές Ερντογάν-Νταβούτογλου σε σχέση με την Συρία οδηγεί την γείτονα σε αδιέξοδο και αργά ή γρήγορα σε διάλυση.<br /> <br />  Η παρουσία του ΝΑΤΟ στην χώρα αυξήθηκε και εγκαταστάθηκαν πύραυλοι Patriot με στόχο ενδεχόμενη κάθοδο της Ρωσίας, γεγονός που κλιμακώνει την ένταση στις ρώσο-τουρκικές σχέσεις. Επιπλέον οι Κούρδοι στο βόρειο τμήμα της Συρίας ενδυναμώθηκαν απέναντι στους ισλαμιστές, ειδικά τώρα με την ρωσική ανάμειξη. ΗΠΑ και σύμμαχοι, έχουν βάλει μπροστά την Τουρκία στο θέμα της Συρίας και δεν θα διστάσουν να την θυσιάσουν, όπως έχω τονίσει σε παλαιότερο άρθρο, εφόσον θελήσουν να αυξήσουν την ένταση στην περιοχή, προκειμένου χερσαίες δυνάμεις του ΝΑΤΟ να επιβάλλουν την «τάξη μέσω του χάους» στην Μέση Ανατολή (διακαής πόθος), φέρνοντας την απευθείας σύγκρουση με την Ρωσία, η οποία έχει και εκεί συμφέροντα, πιο κοντά από ποτέ.<br /> <br /> Άλλωστε στην Ουάσινγκτον θεωρούν ότι μπορούν να ποντάρουν πολλά, ως εναλλακτική λύση, στους Κούρδους, γι΄αυτό και η δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στηρίζεται από κύκλους της Δύσης.<br /> <b> Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων </b><br /> <a href="http://www.pygmi.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί η Τουρκία οδηγείται σε διάλυση

Η Τουρκία, ο «γίγαντας με τα γυάλινα πόδια», βυθίζεται σε μια τρομακτική ανασφάλεια μετά από την διπλή βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα. Ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το νέο «Τείχος του Αίσχους» στην Ευρώπη....

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGIjc7Lbe27OKSc2beQzJNfp9CFS-JMGxLZdCDQnsQGi0LuHNdfyTRyhvEBafMHFJa6kmb_xKMXboBpW56Ftwcc7n4cXYf4a4KqZgT5g1bRj6p_jSw-Cv2tdZ1GKuvVBulBf3I4DI2J8s/s1600/to+neo+teixos+toy+aisxoys+stin+eyrwpi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGIjc7Lbe27OKSc2beQzJNfp9CFS-JMGxLZdCDQnsQGi0LuHNdfyTRyhvEBafMHFJa6kmb_xKMXboBpW56Ftwcc7n4cXYf4a4KqZgT5g1bRj6p_jSw-Cv2tdZ1GKuvVBulBf3I4DI2J8s/s1600/to+neo+teixos+toy+aisxoys+stin+eyrwpi.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b>«Η Γερμανία δεν διαθέτει κοινή λογική στην οικονομία, αλλά ούτε και συμπόνια. Αυτό που επιβάλλει με το ραβδί είναι τυφλή ηλιθιότητα</b>»<br /> Τζόζεφ Στίγκλιτς, στην Libération, 17/7/2015<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a></blockquote> του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη<br /> <br /> Όταν τα μεσάνυχτα της 3ης Αυγούστου του 1914 άρχιζε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Σερ Έντουαρντ Γκρέϋ (Edward Grey) συνόψισε σε μια φράση του τα συμβαίνοντα ως εξής: «Απόψε τα φώτα θα σβηστούν σε όλη την Ευρώπη και δεν πρόκειται να τα δούμε να ανάβουν πάλι».<br /> <br /> Στην δραματική πορεία της Ευρώπης έκτοτε, μέσα από δύο παγκοσμίους πολέμους, ρήξεις και αποσταθεροποιήσεις και έναν νέο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο που βιώνουμε σήμερα, πρωταγωνίστησε το φάντασμα της γερμανικής ηγεμονίας και η απληστία <a href="http://www.logiosermis.net/2011/06/blog-post_2450.html"><b>των Γερμανοεβραίων Τραπεζιτών που κρύβονται πίσω από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και την Νέα Παγκόσμια Τάξη.</b></a><br /> <br /> Αν και οι ελληνορωμαϊκές ρίζες της Ευρώπης άντεξαν απέναντι σ’ αυτό τον κίνδυνο για έναν αιώνα, ποτέ οι ψευδαισθήσεις της γερμανικής ηγεμονίας δεν ήταν πιο απειλητικές απ’ ό,τι σήμερα. Μιας ηγεμονίας ανεύθυνης, ολοκληρωτικής, χωρίς αίσθηση ιστορίας και πολιτισμού, βάρβαρης με επικίνδυνα ανορθολογικά στοιχεία ρεβανσισμού και αλαζονείας που αποτελούν θανάσιμη απειλή για τις δημοκρατικές και ανθρωπιστικές κατακτήσεις της γηραιάς ηπείρου.<br /> <br /> Η βίαιη διάλυση των κοινωνικών δομών και η φτωχοποίηση των λαών του ευρωπαϊκού Νότου προς όφελος ενός ισχυρού και οικονομικά εύρωστου 4ου Ράϊχ καθιστά άκρως επίκαιρες τις διαπιστώσεις του Επιτάφιου του Περικλέους ότι οι Έλληνες –και κατά συνέπεια όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι- υπερασπίζονται αυτά που έχουν κατακτήσει και αγαπήσει, μεγαλώνοντας μαζί τους, και κινδυνεύουν να τα χάσουν απότομα.<br /> <br /> Το πρωτοφανές αυτό φαινόμενο του βίαιου πισωγυρίσματος της ιστορίας από έναν σύγχρονο τρόπο ζωής σε μια νέα φεουδαρχία και πτωχοτραπεζοκρατία με την διάλυση της μεσαίας ευρωπαϊκής τάξης, «προσεγγίζει τα όρια της τραγωδίας …και φέρει στο προσκήνιο τις δυνάμεις εκείνες που προκαλούν τις επαναστάσεις, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη» [1]:<br /> <br /> «Δύο είναι οι κύριοι λόγοι εξεγέρσεων κατά των τυραννίδων. Το μίσος και η περιφρόνηση, το ένα υπάρχει παντα εναντίον των τυράννων, δηλαδή το μίσος. Πολλές τυραννίδες όμως ανατράπηκαν από περιφρόνηση». [2]<br /> <br /> Μέσα σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον αυτό που διαφαίνεται, και το διαπιστώσαμε κατά τις μαραθώνιες ελληνογερμανικές διαπραγματεύσεις του 6μήνου, είναι:<br /> <ul> <li>πρώτον, αποχωρήσεις κρατών-μελών από το γκέτο της Ευρωζώνης και,</li> </ul> <ul> <li>δεύτερον, μαζικές εξεγέρσεις των λαών της Ευρώπης για την υπεράσπιση της δημοκρατίας.</li> </ul> <b>Stunde Nul – Ευρώπη Ώρα Μηδέν</b><br /> <br /> Το Γερμανικό Ζήτημα είναι και πάλι ο καθοριστικός παράγων για το μέλλον της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου που σήπεται και, για άλλη μια φορά, οι υπόλοιπες δυτικές δυνάμεις –Αγγλοσαξονικές, Φράγκοι και Λατίνοι- ακολουθούν την ίδια μυωπική πολιτική όπως οι ηγέτες τους τον μεσοπόλεμο απέναντι στο αυγό του Φιδιού που εκτρέφεται στο Βερολίνο.<br /> <br /> Ο κόσμος αρχίζει και συνειδητοποιεί την πραγματικά τραγική διάσταση της κατάστασης στην Ευρώπη, <b><a href="http://partisangr.blogspot.gr/2015/07/normal-0-false-false-false-el-x-none-x.html">όπως είπε ο Γάλλος ιστορικός, κοινωνιολόγος και ανθρωπολόγος Emmanuel Todd</a> </b>στον δημοσιογράφο William Bourton της βελγικής εφημερίδας Le Soir:<br /> <br /> «Η πραγματικά τραγική διάσταση της κατάστασης είναι πως η Ευρώπη είναι μία ήπειρος, η οποία, κατά τον 20 αι. αυτοκτονεί κυκλικά από γερμανική υπαιτιότητα. Υπήρξε πρώτα ο πόλεμος του ‘14, έπειτα ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Τώρα, η ήπειρος είναι πολύ πιο πλούσια, πολύ πιο ειρηνική, αποστρατικοποιημένη, γεροντική, αρθριτική».<br /> <br /> <b>Είναι επιτακτική η ανάγκη να αναχαιτιστεί η ενοποιημένη Γερμανία</b>, κληρονόμος του ναζιστικού Ράϊχ, η οποία δεν φαίνεται να διδάχτηκε και πολλά από την πολεμική περιπέτεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που οδήγησε και στην δική της καταστροφή.<br /> <br /> <b>Μετά το 1945, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να μείνουν στην Ευρώπη</b>, σε αντίθεση με την στάση τους μετά τον Α’ Πόλεμο. Έριξαν έναν πακτωλό οικονομικής βοήθειας στο Βερολίνο, διέγραψαν το 1953 όλα τα διεθνή χρέη του, εξασφάλισαν μεταναστευτικές ροές από τις ελεγχόμενες χώρες του Νότου που είχαν καταστραφεί (Σικελία, Ελλάδα, Τουρκία κ.ά.) κι έτσι έστησαν στα πόδια της την «Δυτική Γερμανία», επιτηρούμενη από χιλιάδες αμερικανικά στρατεύματα, και την ενσωμάτωσαν στο δυτικό μπλοκ των «αντικομμουνιστικών δυνάμεων».<br /> <br /> <b>Το 1951, δύο Γαλλο-Εβραίοι πολιτικοί</b>, ο Ρομπέρ Σουμάν και ο Ζαν Μονέ, ξεκίνησαν την ιδέα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) σαν αντίβαρο στην αμερικανική και γερμανική ηγεμονία.<br /> <br /> <b>Το αρχικό σχέδιο γρήγορα εκφυλίστηκε σε μια αμερικανο-νατοϊκή ΕΟΚ, που οι ΗΠΑ πίστευαν ότι θα διαχειρίζονταν εσαεί ως μια θυγατρική τους πολιτική εταιρία.</b><br /> <br /> Για όλα αυτά, για τον ρόλο της CIA και για τις ναζιστικές ρίζες του εγχειρήματος της ένωσης της Ευρώπης, έχουμε μιλήσει επανειλημμένα και δεν είναι του παρόντος. Αναφερόμαστε ενδεικτικά στην ιστορία για να έρθουμε στα όσα συμβαίνουν σήμερα. Αφού, λοιπόν, οι «εταίροι» πέραν του Ατλαντικού ξεφορτώθηκαν μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’70 τους ενοχλητικούς, πραγματικούς ευρωπαϊστές, όπως ο Σαρλ ντε Γκωλ, ο Βίλλυ Μπραντ κ.ά., το έδαφος ήταν ελεύθερο για να ολοκληρωθεί η ΝΑΤΟποίηση της Ευρώπης.<br /> <br /> Με την κατάρρευση, όμως, της Σοβιετικής Ένωσης, μέσα στα πλαίσια της ρωσσικής αδυναμίας,<b> το «αφεντικό» της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισε σιγά-σιγά να αλλάζει και να μετατοπίζεται προς το Βερολίνο.</b><br /> <br /> Έτσι, για άλλη μια φορά η Ευρώπη βρέθηκε αντιμέτωπη με το Γερμανικό Ζήτημα που είχε επιστρέψει. Το ευρώ, που είχε προταθεί από την Γαλλία και υποστηριχθεί από τις ΗΠΑ για να υποχρεώσει την Γερμανία να συνδέσει το μέλλον της ειρηνικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, αποδείχθηκε ένα «δηλητηριασμένο δισκοπότηρο», σύμφωνα με τον Roger Cohen, γνωστό σχολιαστή των New York Times.<br /> <br /> Αν και σχεδιασμένο για να δέσει τους Γερμανούς με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους σε μια ισότιμη βάση, είχε το αντίθετο αποτέλεσμα: ενίσχυσε την γερμανική οικονομική κυριαρχία με βάση τις εξαγωγές των προϊόντων της, διέλυσε οικονομικά τις πιο αδύναμες ευρωπαϊκές χώρες και αλλοτρίωσε σε βάθος την παραγωγική μεσογειακή κουλτούρα των χωρών του Νότου, που βασίζονταν παραδοσιακά σε άλλους αξιακούς και κλιματικούς κώδικες, υψώνοντας έτσι ένα νέο «Τείχος του Αίσχους» στην ήπειρο.<br /> <br /> Με αυτό τον τρόπο, όλο αυτό το διάστημα η Γερμανία δυναμώνει καταστρέφοντας τον παραγωγικό ιστό χωρών όπως η Ελλάδα (στην οποία φρόντισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις των… Κουΐσλινγκ να εγκαταλειφθεί η πρωτογενής γεωργικο-κτηνοτροφική βάση, η βιομηχανία και η μικρομεσαία βιοτεχνία για να γίνει μια παρασιτική χώρα τουρισμού και φθηνών υπηρεσιών…)<br /> <br /> <b>Αυτή την μοίρα, μιας μεσογειακής Ευρω-Ταϋλάνδης, επιφυλάσσουν για την χώρα μας τα σχέδια Σόϊμπλε στην περίπτωση που υποκύψουμε οριστικά στους γερμανικούς εκβιασμούς ή αλλιώς να μας στείλουν σε ένα άτακτο, καταστροφικό Grexit…</b><br /> <br /> Γιατί αυτή η τιμωρητική κι όχι εταιρική λογική απέναντι στην Ελλάδα;<br /> <br /> Μα, γιατί η Ελλάδα είναι η μία από τις τρεις Ορθόδοξες χώρες που αντιστάθηκαν πραγματικά στον Γερμανο-ναζισμό, την ώρα που η υπόλοιπη Ευρώπη είχε πέσει στα τέσσερα μπροστά στους «Άρειους» επικυρίαρχους. Οι άλλες δύο ήταν η Γιουγκοσλαβία (Σερβία) και η Σοβιετική Ένωση (Ρωσσία), που δεν υπάρχουν πια…<br /> <br /> Οι εκλογές και τα δημοψηφίσματα στις χώρες της ευρωένωσης δεν έχουν, πλέον, καμμία σημασία. <b>Η σχέση αυτής της Ε.Ε. με τις ευρωπαϊκές πολιτισμικές αξίες είναι όπως αυτή της Κόζα Νόστρα με την δικαιοσύνη και την νομιμότητα.</b><br /> <br /> Αν αξιολογηθούν τα κράτη της Ευρωζώνης με τους κανόνες του Συμφώνου της Σταθερότητας, τα περισσότερα είναι χρεωκοπημένα και ούτε μπορούν να βελτιώσουν την θέση τους υπ’ αυτές τις συνθήκες. Όταν το χρέος μιας χώρας προσδιορίζεται διεθνώς σε συνάρτηση με το ΑΕΠ της και το τελευταίο γκρεμίζεται διαρκώς από την πολιτική της λιτότητας και των Μνημονίων, είναι προφανές ότι θεραπεία ΔΕΝ υπάρχει.<br /> <br /> <b>Το ευρώ ως νόμισμα δεν είναι αξιόγραφο</b> (δηλ. αποδεικτικό αξίας) αλλά χρεόγραφο (αποδεικτικό χρέους), δεν έχει αντίκρισμα σε χρυσό –όπως όλα τα εθνικά νομίσματα- και η έκδοσή του στηρίζεται μόνο σε ένα οικονομικό κατασκεύασμα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).<br /> <br /> Το ευρώ έχει αξία μόνο και μόνο επειδή η ΕΚΤ το όρισε ως νόμιμο μέσον συναλλαγών, κατά παράβαση των κανόνων της αγοράς των συναλλαγών. Έτσι, κάθε χώρα-μέλος της Ε.Ε., αντί να εκδίδει το νόμισμά της κυριαρχικά, αναγκάζεται να δανείζεται το χρήμα (τα ευρώ) από την ΕΚΤ με τόκο 1,25% το ελάχιστο, είτε με την μορφή των βραχυπρόθεσμων ρέπος, είτε με κρατικά ομόλογα, είτε με απευθείας δανεισμό τραπεζών. <b>Η πρακτική αυτή, της δημιουργίας χρήματος μέσω δανεισμού, ισοδυναμεί με υποδούλωση και απώλεια εθνικής κυριαρχίας από την στιγμή της έκδοσης του νομίσματος αυτού καθ’ εαυτού.</b><br /> <br /> Για να γίνει η πραγματική κάθαρση αυτής της Ύβρεως, πρέπει κάποιοι από τον πυρήνα της Ε.Ε. να παραδεχτούν ότι οι κατασκευασμένες κατηγορίες για «τεμπέληδες Έλληνες» είναι για να αποκρύψουν ότι τα λεφτά δόθηκαν σε ήδη διασωθέντες τραπεζίτες και ότι επίτηδες μεταφέρθηκε η ευθύνη από τους δανειστές στους ανεύθυνους πολίτες των διαφόρων χωρών.<br /> <br /> Παρά το ότι η Γερμανία είναι ένα κατ’ εξακολούθηση αφερέγγυο κράτος που έχει λάβει ελάφρυνση χρέους 4 φορές εντός του 20ου αιώνα, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δεν μπορεί ν’ αφήσει την Deutsche Bank να καταρρεύσει γιατί δεν της το επιτρέπουν οι τραπεζίτες, καθιστώντας γι’ αυτό υπεύθυνους τους Έλληνες. Το ίδιο και ο Γάλλος Πρόεδρος Francois Hollande και όλοι οι άλλοι ηγέτες … κι εμείς νομίζουμε ότι είναι δημοκράτες και νοιάζονται τόσο πολύ για την Ελλάδα και την ανθρωπιστική κρίση της.<br /> <br /> Η συγκλονιστική προθανάτια κραυγή του 56χρονου άνεργου οικογενειάρχη, «Αυτούς που μας έφεραν έως εδώ ποιος θα τους δικάσει;», θα πρέπει κάποια στιγμή να απαντηθεί.<br /> <br /> Η λύτρωση θα έρθει όταν αποκαλυφθεί το εύρος του οικονομικού εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας που έχει συντελεσθεί τις τελευταίες δεκαετίες στο όνομα απίστευτων «παπαρολογιών» και βλακωδών όρων, όπως … «ανάπτυξη», «νεοφιλελευθερισμός», «ανοιχτή κοινωνία», «ιδιωτικοποιήσεις» (βλ. «μεταρρυθμίσεις») κ.λπ., που ακόμα ακούγονται από τους εντεταλμένους άσχετους των καναλιών που κάνουν τον ειδήμονα επί της οικονομίας.<br /> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

Το νέο «Τείχος του Αίσχους» στην Ευρώπη....

«Η Γερμανία δεν διαθέτει κοινή λογική στην οικονομία, αλλά ούτε και συμπόνια. Αυτό που επιβάλλει με το ραβδί είναι τυφλή ηλιθιότητα » Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γυρεύει η αλεπού στο (Τούρκικο) παζάρι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXD7rUb_yo97NW8Y2nU5_y81TWiXUSzTbrjTaqraCvmsnhd5dwndSsBuioFIbVaTCudbcbyDc_QbrjxbNxoQ5WXPRZYKZAOpubF3ZyoQk_XbNmw0Kc0Jr-IDCAL2OLFQaarWhKCtdtmyk/s1600/ti+gyreyei+h+alepoy+sto+...+toyrkiko+pazari.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXD7rUb_yo97NW8Y2nU5_y81TWiXUSzTbrjTaqraCvmsnhd5dwndSsBuioFIbVaTCudbcbyDc_QbrjxbNxoQ5WXPRZYKZAOpubF3ZyoQk_XbNmw0Kc0Jr-IDCAL2OLFQaarWhKCtdtmyk/s1600/ti+gyreyei+h+alepoy+sto+...+toyrkiko+pazari.jpg" /></a></div> <br /> Μπορεί στη σκηνή του ελληνικού δράματος να φαίνεται ότι αυτόν τον καιρό ανεβαίνει και παίζεται το «Επώδυνα προαπαιτούμενα και η ψήφισή τους», αλλά στην κουίντα (πλάγιο παραπέτασμα στη σκηνή του θεάτρου, που κρύβει τη θέα προς τα παρασκήνια και από το οποίο εξυπηρετείται η είσοδος προς τη σκηνή) παίζεται ένα ακόμη μεγαλύτερο δράμα, που ενδέχεται να οδηγήσει σε νέα εθνική τραγωδία<br /> .<br /> <b>Νίκος Ελευθερόγλου</b><br /> <br /> Η... αλεπού Μέρκελ τον τελευταίο καιρό αρχίζει και πάλι να ασχολείται με το ανατολίτικο παζάρι. Και κάθε φορά που η Γερμανία πάει στο... παζάρι κάτι κακό μάς ξημερώνει. Η αλήθεια είναι ότι το καμπανάκι έχει χτυπήσει, αλλά εμείς κάνουμε πως ούτε βλέπουμε ούτε ακούμε. Το χειρότερο είναι δε ότι περιμένουμε πάλι τους... βαρβάρους για να μας δώσουν λύση στο πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Και για να γίνω πιο σαφής. Η γεμάτη εμμονές κατά της χώρας μας καγκελάριος, αφού καθυπέταξε στο μνημονιακό άρμα της και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ετοιμάζεται να χτυπήσει την οικονομικά αδύναμη Ελλάδα στο υπογάστριό της, που δεν είναι άλλο από τα εθνικά θέματα και συγκεκριμένα το Αιγαίο.<br /> <br /> Το Βερολίνο αργά και σταθερά ετοιμάζει και προετοιμάζει το σχέδιο να πατήσουν πόδι στα γαλανά νερά του οι Τούρκοι. Η αφορμή που βρήκε είναι το προσφυγικό και τα κύματα των απελπισμένων αυτών ανθρώπων που κατά χιλιάδες εισρέουν στη χώρα μας, αφού η Αγκυρα μεθοδικά και πανέξυπνα τους στέλνει στη χώρα μας, από τη μία θησαυρίζοντας από το τεράστιο κύκλωμα δουλεμπορίας και από την άλλη κερδίζοντας σημαντικά πολιτικά οφέλη, καθώς κάνει άλλη μία φορά το θύμα. Παλιά τους τέχνη κόσκινο, θα λέγαμε.<br /> <br /> Οι εταίροι μας και ιδιαίτερα οι Γερμανοί, αντί να υποχρεώσουν τους Τούρκους να κάνουν στο έδαφός τους τους ελέγχους των προσφύγων, θέλουν να τους κάνουν συνεταίρους μας στα δικά μας εδάφη. Υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι μέλη του ΝΑΤΟ, αλλά ξεχνούν να πουν έστω και μια κουβέντα για το πώς μια χώρα του ΝΑΤΟ κατέχει με εισβολή τη μισή Κύπρο. Ξεσηκώνονται και απειλούν για τις ρωσικές παραβιάσεις στον εναέριο χώρο της Τουρκίας (είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού), αλλά δεν αντιδρούν όταν τα γεράκια της Αγκυρας παραβιάζουν προκλητικά καθημερινά τον ελληνικό εναέριο χώρο.<br /> <br /> Τέτοια υποκρισία από τους φίλους και εταίρους, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ε.Ε. Γι' αυτό λέμε και κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου, με αφορμή τα... ψώνια της Ανγκελα Μέρκελ στο (τουρκικό) παζάρι την Κυριακή, φωνάζοντας: Κάτω τα χέρια από το Αιγαίο...<br /> <br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τι γυρεύει η αλεπού στο (Τούρκικο) παζάρι;

Μπορεί στη σκηνή του ελληνικού δράματος να φαίνεται ότι αυτόν τον καιρό ανεβαίνει και παίζεται το «Επώδυνα προαπαιτούμενα και η ψήφισή το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τυχοδιωκτική, φαντασιόπληκτη και χρεοκοπημένη στρατηγική του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIuWJnsWzgeJUBv-e5xnV6Mb3lklnMHN6St83U3tWJRP-F2T3Xi9ZRbrXeb5-fmTbBj8eYCjo_wU6g6ddawJNOhLD8Sq5xd1Q_SJfSYnGSImQyCklQLvsIxBYYoscRwjIYR-YCmlGHK9g/s1600/erdogan6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIuWJnsWzgeJUBv-e5xnV6Mb3lklnMHN6St83U3tWJRP-F2T3Xi9ZRbrXeb5-fmTbBj8eYCjo_wU6g6ddawJNOhLD8Sq5xd1Q_SJfSYnGSImQyCklQLvsIxBYYoscRwjIYR-YCmlGHK9g/s1600/erdogan6.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b><i>Η πολιτική που εφάρμοσε το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου για τη Συρία αποσκοπούσε αρχικά στην πτώση του καθεστώτος Άσαντ και στη συνέχεια οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Όμως, οι τυχοδιωκτικοί, φαντασιόπληκτοι και χρεωκοπημένοι σχεδιασμοί των Τούρκων προσέκρουσαν σε ανυπέρβλητα εμπόδια, προκάλεσαν αλυσιδωτές και απρόβλεπτες επιπτώσεις, απομόνωσαν τη χώρα τους και επισκίασαν την αξιοπιστία και φερεγγυότητα της.</i></b></blockquote> <b>Του Χρήστου Μηνάγια </b><br /> <b><br /></b> <u>Συγκεκριμένα:</u><br /> α. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η Τουρκία ήρθε αντιμέτωπη με ένα μαζικό κύμα προσφύγων που ξεπερνά τα 2,5 εκατομμύρια και θεωρείται ως η μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης τουρκικής ιστορίας.<br /> <br /> β. Η περαιτέρω αύξηση της ΝΑΤΟϊκής παρουσίας στην Τουρκία θα κλιμακώσει την ένταση στις τουρκο-συριακές και κατ’ επέκταση στις τουρκο-ρωσικές σχέσεις.<br /> <br /> γ. Η αποδυνάμωση του καθεστώτος Άσαντ ισχυροποίησε τα κουρδικά καντόνια στη βόρεια Συρία και κατά συνέπεια κλιμάκωσε τις απειλές στο εσωτερικό της Τουρκίας. Άλλωστε, το κουρδικό κίνημα PYD αναδείχθηκε ως η μοναδική και πιο έμπιστη πολεμική δύναμη της περιοχής εναντίον του ισλαμικού κράτους. Επιπρόσθετα, σε μυστική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα με τη συμμετοχή Γάλλων, Γερμανών, Ρώσων, Ιρανών και Αμερικανών αξιωματούχων συζητήθηκε το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης των κουρδικών καντονιών της Συρίας και η Νέα Συρία να διαμορφωθεί με βάση την κουρδική ηγεμονία στην περιοχή. Πέραν των παραπάνω, πριν από λίγες ημέρες ο Σαλίχ Μουσλίμ, επικεφαλής του PYD, συναντήθηκε με τον Μπαρζανί στην πόλη Εμπίλ του βορείου Ιράκ, παρόντων τριών διπλωματών της Δυτικής Συμμαχίας. Στην εν λόγω συνάντηση ελήφθησαν σημαντικές αποφάσεις αναφορικά με την έξοδο των κουρδικών πετρελαίων στη Μεσόγειο και συγκεκριμένα από τη συριακή πόλη Λαττάκεια με τη σύμφωνη γνώμη του Άσαντ. Ειδικότερα, μέχρι το τέλος Οκτωβρίου το PYD θα επιδιώξει την κατάληψη της πόλεως Cerablus και στη συνέχεια τη συνένωση των καντονιών Afrin και Kobani, ο Μπαρζανί θα αναγνωρίσει το καθεστώς των κουρδικών καντονιών της Συρίας, το PYD θα στηρίξει την κυριαρχία του Μπαρζανί στο βόρειο Ιράκ και η Γαλλία εγγυήθηκε ότι θα είναι η πρώτη χώρα που θα αγοράσει το κουρδικό πετρέλαιο.<br /> <br /> δ. Η υποστήριξη που παρείχε το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ στους τζιχαντιστές, σε συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, άνοιξε το δρόμο σ’ έναν ολέθριο σύμμετρο πόλεμο στη Συρία και το Ιράκ, καθώς επίσης στη δημιουργία ασύμμετρων απειλών στην τουρκική επικράτεια με συνέπεια τη δημιουργία φόβου, ηττοπάθειας, αγανάκτησης και σύγκρουσης τόσο μεταξύ των κοινωνικών ομάδων όσο και των οπαδών πολιτικών κομμάτων. Σημειωτέον ότι, στις 16 Απριλίου 2015 ο συντάκτης του παρόντος στο άρθρο του με τίτλο: «Ο Ερντογάν δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας, φόβου και ψυχολογικής βίας» είχε αναφέρει ότι, οι υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας γνωστοποίησαν ότι, έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα σχέδιο ψυχολογικού πολέμου και προπαγάνδας προκειμένου να αποσταθεροποιηθεί η χώρα. Σύμφωνα με αυτό, ως τακτικοί στόχοι προς εκμετάλλευση έχουν τεθεί το κουρδικό πρόβλημα, οι ομάδες του ριζοσπαστικού Ισλάμ, η διαμάχη μεταξύ σουνιτών-αλεβητών, η γενοκτονία των Αρμενίων, τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της χώρας και το ποντιακό κίνημα στη Μαύρη Θάλασσα για δήθεν ίδρυση Ποντιακού Κράτους. Επιπρόσθετα, το εν λόγω σχέδιο περιλαμβάνει προσβολές αστυνομικών στόχων, βομβιστικές ενέργειες σε στρατηγικούς στόχους, απόπειρες δολοφονιών πολιτικών και προβεβλημένων προσωπικοτήτων, καθώς επίσης αποδιοργάνωση της τουρκικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον φιλειρηνιστών Κούρδων και αριστερών διαδηλωτών στην πόλη Σουρούτς (20-07-2015) και στην Άγκυρα (10-10-2015). Εν τω μεταξύ στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνουν δύο επισημάνσεις. Μετά τη σφαγή στο Σουρούτς το ΡΚΚ διέκοψε την εκεχειρία που είχε εφαρμόσει μετά το 2012, ενώ η σφαγή στην Άγκυρα πραγματοποιήθηκε την παραμονή έναρξης της μονομερούς εκεχειρίας που ανακοίνωσε ότι θα εφαρμόσει το ΡΚΚ.<br /> <br /> Σε ό,τι έχει να κάνει με τη Ρωσία, η απόφαση της Μόσχας να εμπλακεί «άμεσα» με στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία νομιμοποιείται από τη ρωσο-συριακή συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας που έχει υπογραφεί και οφείλεται στους εξής λόγους:<br /> <br /> <u>Πρώτον,</u> ο τετραετής πόλεμος αποδυνάμωσε στρατιωτικά και οικονομικά το καθεστώς Άσαντ με συνέπεια την αδυναμία συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /> <br /> <u>Δεύτερον,</u> η συγκρότηση των συμμαχικών δυνάμεων με επίκεντρο τους Αμερικανούς και η εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εντός του συριακού εδάφους θα αναβαθμίσει τις διαπραγματευτικές δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών αναφορικά με την «επόμενη ημέρα» στη Συρία. Για το λόγο αυτό η Ρωσία με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός του συριακού εδάφους όχι μόνο δηλώνει παρούσα, αλλά περνάει το μήνυμα ότι, χωρίς αυτήν δεν θα πρέπει να δρομολογηθεί καμία εξέλιξη προκειμένου να καλυφθεί το κενό που θα δημιουργηθεί από μια πιθανή απομόνωση ή εξάλειψη του ισλαμικού κράτους και τον έλεγχο των περιοχών που αυτό κατέχει. Άλλωστε, οι επαφές του Πούτιν και του Άσαντ με τους Κούρδους της Συρίας επιβεβαιώνουν έμμεσα την εν λόγω άποψη.<br /> <br /> <u>Τρίτον,</u> το ισλαμικό κράτος και η Αλ Νούσρα ελέγχουν μια ευρύτατη συριακή περιοχή με αποτέλεσμα να τίθεται υπό αμφισβήτηση η νομιμοποίηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του καθεστώτος Άσαντ στη χώρα του.<br /> <br /> <u>Τέταρτον,</u> στις δυνάμεις του ισλαμικού κράτους και της Αλ Νούσρα έχουν ενταχθεί περίπου 6-7 χιλιάδες Καυκάσιοι, οι οποίοι στο μέλλον θα αποτελέσουν μια σοβαρότατη εσωτερική απειλή για τη Ρωσία.<br /> <br /> <u>Πέμπτον,</u> η Συρία αποτελεί τη σημαντικότερη έξοδο των Ρώσων στη Μεσόγειο μέσω των στρατιωτικών βάσεων που τους παραχώρησε ο Άσαντ.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrqRqqYxQcmQrI32h7IATr2RZDGkaukeNw6lA-ULAjQv1LXP6FgJN8Gh8JyseYcl16d5C-CfX-JI0zmPDzTI_sLmwHidOusQOTNMKTZ4PXdjMrIH9z_QJSMFQ62CgK274pRGB-T0vasVok/s1600/toyrkia_xartis.jpg.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="486" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrqRqqYxQcmQrI32h7IATr2RZDGkaukeNw6lA-ULAjQv1LXP6FgJN8Gh8JyseYcl16d5C-CfX-JI0zmPDzTI_sLmwHidOusQOTNMKTZ4PXdjMrIH9z_QJSMFQ62CgK274pRGB-T0vasVok/s640/toyrkia_xartis.jpg.png" width="640" /></a></div> <b>Μυστική συνδιάσκεψη στη Σαγκάη</b><br /> <br /> Πριν τρία χρόνια, στις 17 Αυγούστου 2012, ο συντάκτης του παρόντος σε άρθρο του με τίτλο «Περί διαμελισμού της Συρίας σε ομόσπονδα κρατίδια» είχε παρουσιάσει τις αποφάσεις που ελήφθησαν σε μυστική συνδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Σαγκάη για το μέλλον της Συρίας, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί επί θεμάτων διεθνούς ασφάλειας. Ειδικότερα, οι αποφάσεις που ελήφθησαν αναγράφηκαν σ’ ένα κείμενο 25 παραγράφων τα κυριότερα σημεία του οποίου συνοψίζονται στα εξής:<br /> <br /> α. Η διακυβέρνηση της Συρίας από μια κεντρική διοίκηση έλαβε τέλος.<br /> <br /> β. Η κάθε πληθυσμιακή ομάδα (εθνική-θρησκευτική) θα αποκτήσει τη δική της αυτόνομη περιφερειακή διοίκηση. Ειδικότερα, θα δημιουργηθούν 4 ή 5 αυτόνομα κρατίδια: ένα κουρδικό, δύο σουνιτικά, ένα μπααθικό (αλαουίτες-νουσαϊρί) και ένα των δρούζων. Τα κρατίδια αυτά θα έχουν τη δική τους σημαία, τη δική τους γλώσσα, τη δική τους θρησκεία και τα δικά τους πολιτιστικά δικαιώματα. Ως επίσημη γλώσσα θα είναι τα αραβικά ή τα κουρδικά ενώ δεν θα υπάρξει καμία παρεμπόδιση στη χρησιμοποίηση άλλων γλωσσών σε ό,τι αφορά στην εκπαίδευση και σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες.<br /> <br /> γ. Η κάθε περιφερειακή διοίκηση θα εκπροσωπείται στη νέα Δημοκρατία της Συρίας, θα συνταχθεί καινούργιο Σύνταγμα και θα πραγματοποιηθεί απογραφή του πληθυσμού.<br /> <br /> δ. Στο μπααθικό κρατίδιο παραχωρείται το δικαίωμα να διατηρήσει τον Μπασάρ αλ Άσαντ ως αρχηγό του. Επίσης, το κρατίδιο αυτό θα ελέγχει τις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και σε αυτό θα παραχωρηθούν οι πόλεις Λατάκεια, Ταρτούς, Μπανίγιας και οι πέριξ αυτών περιοχές.<br /> <br /> ε. Εφόσον απαιτηθεί, ο ΟΗΕ θα αποστείλει στη Συρία περιορισμένο αριθμό στρατιωτικών δυνάμεων, ως ειρηνευτική δύναμη, προκειμένου να συμβάλλει στη διαμόρφωση της Νέας Συρίας.<br /> <br /> στ. Όλες οι γειτονικές χώρες θα ενημερώνονται για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που θα πραγματοποιούνται εντός του συριακού εδάφους.<br /> <br /> ζ. Δεν θα διεξαχθεί καμία στρατιωτική επέμβαση εναντίον της ρωσικής πυραυλικής ασπίδας και της ρωσικής βάσης στη Ταρτούς της Συρίας.<br /> <br /> η. Δεν θα υπάρξει καμία παρέμβαση στις ιρανικές και ρωσικές επενδύσεις στη Συρία.<br /> <br /> θ. Δίδεται το δικαίωμα στην Τουρκία να δημιουργήσει ζώνη ασφαλείας εντός του συριακού εδάφους κατόπιν αιτήσεως της.<br /> <br /> ι. Η Τουρκία θα διατηρήσει το δικαίωμα να απαντήσει στρατιωτικά σε κάθε απειλή που θα προέρχεται από τα συριακά σύνορα.<br /> <br /> ια. Η Ρωσία και η Κίνα θα πραγματοποιήσουν επενδύσεις στη Συρία μέσω του Ιράν.<br /> <br /> ιβ. Η Ρωσία, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν το δικαίωμα να επεμβαίνουν στη Συρία για θέματα σχετικά με τη νέα διαμόρφωση της χώρας.<br /> <br /> <b>Η «επόμενη ημέρα»</b><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> Με το πάροδο του χρόνου, καθίσταται σαφές ότι το «παιχνίδι» της Συρίας έχει πολλούς παίκτες, οι «προστάτες» της ευρύτερης περιοχής είναι πολλοί και οι εξελίξεις στη χώρα αυτή θα αλλάζουν τις ισορροπίες στην Μέση Ανατολή. Υπόψη ότι η Συρία δεν είναι ούτε Ιράκ ούτε Αφγανιστάν διότι τα γεωστρατηγικά συμφέροντα είναι ιδιάζουσας σημασίας και μέσω της χώρας αυτής διεξάγεται ένας πόλεμος ισχύος και εξουσίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Επίσης, καθίσταται σαφές ότι, οι Ηνωμένες Πολιτείες για να διαμορφώσουν τη Νέα Συρία θα πρέπει να εξασφαλίσουν είτε τη σύμφωνη γνώμη είτε την ανοχή της Ρωσίας, της Κίνας ακόμη και του Ιράν.<br /> <br /> Οι πρόσφατες στρατιωτικές και πολιτικές εξελίξεις στη Συρία καταδεικνύουν ότι, πιθανόν τους επόμενους μήνες θα υπάρξουν στην περιοχή απρόβλεπτες καταστάσεις, δεδομένου ότι οι παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι για να υπάρξει μια μόνιμη και βιώσιμη λύση στο συριακό πρόβλημα απαιτείται η ανάθεση ρόλου στο καθεστώς Άσαντ.<br /> <br /> Οι αλαζονικοί και άστοχοι σχεδιασμοί του καθεστώτος Ερντογάν επηρέασαν άμεσα τη σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρας του, ενώ η εξωτερική της πολιτική, σε μεγάλο βαθμό, παραμένει «όμηρος» του διεθνοποιημένου πλέον κουρδικού προβλήματος.<br /> <br /> Οι πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον φιλειρηνιστών διαδηλωτών και οι σφαγές των Κούρδων ανταρτών από τη μια πλευρά, καθώς επίσης οι απώλειες των στελεχών των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας κατά τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων εναντίον του ΡΚΚ από την άλλη, έχουν ως σημείο αναφοράς την προσωπική ηγεμονική απληστία του Ερντογάν και του καθεστώτος που αυτός εγκαθίδρυσε.<br /> <br /> Η επιλογή του Ερντογάν να εξαρθρώσει το παρακράτος του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, όχι μέσω των δημοκρατικών και θεσμικών δομών αλλά με τη χρησιμοποίηση «παράλληλων-παράνομων» οργανώσεων αφύπνισε το βαθύ κράτος στην Τουρκία που βρισκόταν εν υπνώσει λόγω των πληγμάτων που αυτό υπέστη από τις δίκες Εργκένεκον και Βαριοπούλας. Σημειωτέον ότι, ήδη άρχισαν οι δολοφονίες Κούρδων στην νοτιοανατολική Τουρκία και στο εγγύς μέλλον θα γίνουμε μάρτυρες σταδιακά αυξανόμενων σφαγών και δολοφονιών. <br /> <a href="http://www.geostrategy.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η τυχοδιωκτική, φαντασιόπληκτη και χρεοκοπημένη στρατηγική του Ερντογάν

Η πολιτική που εφάρμοσε το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου για τη Συρία αποσκοπούσε αρχικά στην πτώση του καθεστώτος Άσαντ και στη συνέχεια...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΝΑΛΥΣΗ: Ιδού τι ώθησε τη Ρωσία να παρέμβει στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIthtq3eZoEiXXJMY51jA5MhM54oaLsFMYYlqS1pt2Z1WrPfYebKGBEbtSPqer3QEtJDz2U-6jhhx979Z3MngIUE0lXsInXvcL39EL-fqDXb7VH2wAgfRL3hI8zgCwTker9LOy9KsK10c/s1600/idoy+giati+parembi+stin+syria+h+rwsia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIthtq3eZoEiXXJMY51jA5MhM54oaLsFMYYlqS1pt2Z1WrPfYebKGBEbtSPqer3QEtJDz2U-6jhhx979Z3MngIUE0lXsInXvcL39EL-fqDXb7VH2wAgfRL3hI8zgCwTker9LOy9KsK10c/s1600/idoy+giati+parembi+stin+syria+h+rwsia.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <em><strong>Η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, παρά το ότι είχε εμμέσως αναγγελθεί με τη μαζική μεταφορά ρωσικού οπλισμού αλλά και προσωπικού, δεν παύει να προκαλεί εντύπωση. Ο ρωσικός, όπως και ο σοβιετικός, παράγοντας για δεκαετίες διατηρούσε μια μάλλον συγκρατημένη στάση για τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή. Η ριψοκίνδυνη, επομένως, απόφαση του Πούτιν να κινηθεί στρατιωτικά τόσο μακριά από το «εγγύς εξωτερικό» συνιστά μια μεγάλη στροφή για τη ρωσική εξωτερική πολιτική.</strong></em></blockquote> <strong>Του Σωτήρη Δημόπουλου</strong><br /> <strong> ΠΗΓΗ: <a href="http://sotiriosdemopoulos.blogspot.com.cy/"><span style="color: #666666;">http://sotiriosdemopoulos.blogspot.com.cy/</span></a></strong><br /> Το γεγονός αυτό από μόνο του θα έχει, σε κάθε περίπτωση, συνέπειες στην παγκόσμια ισορροπία ισχύος. Τι ώθησε όμως τον Ρώσο πρόεδρο στο να κάνει αυτό το βήμα, και τι θέλει να κερδίσει μέσω της στρατιωτικής εμπλοκής της Ρωσίας στον σκληρό συριακό πόλεμο; Συνοπτικά θα μπορούσαμε να παραθέσουμε κάποιους από τους λόγους που βάρυναν στην τελική επιλογή της ανοιχτής επίθεσης εναντίον των ισλαμιστών.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>1. </strong></span><strong>Η ανάγκη να διατηρηθεί, πάση θυσία, ρωσική στρατιωτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο.</strong> Το καθεστώς Άσαντ είναι το μοναδικό που μπορεί να εξασφαλίσει τη συνέχεια της ρωσικής παρουσίας. Και αυτή η συνθήκη τέθηκε σε άμεσο κίνδυνο το προηγούμενο διάστημα λόγω της γοργής προέλασης των ισλαμιστικών οργανώσεων.<br /> Τόσο στις κεντρικές περιοχές της χώρας το «Ισλαμικό Κράτος» όσο και στο βορειοδυτικό τμήμα τα παρακλάδια της Αλ–Κάιντα προωθούνταν συνεχώς. Οι οργανώσεις «Μέτωπο Αλ-Νούσρα», «Στρατός της Κατάκτησης», «Λίβα Σουχάντα Αλ-Ισλάμ», καθώς και άλλες μικρότερες ομάδες, αλλά και ο «Ελεύθερος Συριακός Στρατός», εξοπλισμένες από τη Δύση, έφθασαν εντός της επαρχίας της Λαττάκειας, και απείλησαν με κατάληψη όλη την περιοχή των Αλαουιτών, όπου βρίσκεται και η ρωσική ναυτική βάση στη Ταρτούς.<br /> Ως εκ τούτου, οι βομβαρδισμοί, στην πρώτη φάση του πολέμου, είναι εντατικοί σε στόχους βορείως της Λαττάκειας και της Χάμα, ώστε να υποβοηθείται η προώθηση του συριακού στρατού, της Χεζμπολλάχ και των Ιρανών. Χωρίς, λοιπόν, την επέμβαση της Ρωσίας ο Άσαντ, αργά ή γρήγορα, θα είχε πέσει και η απώλεια για τα ρωσικά συμφέροντα θα ήταν οδυνηρή και μόνιμη. Όποια και αν θα ήταν η επόμενη ημέρα στη Συρία, έπειτα από μια τέτοια εξέλιξη, η Μόσχα θα έμενε εκτός νυμφώνος.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>2. </strong></span><strong>Η ενεργή παρουσία του ρωσικού στρατού στη Συρία θα επιβάλλει πια τη Μόσχα ως βασικό παίκτη σε όλη την ανατολική Μεσόγειο,</strong> ανατρέποντας έτσι τις αμερικανικές προσπάθειες να την εξοβελίσει από τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την …Κύπρο –μην έχουμε αμφιβολίες ότι και αυτό, μεταξύ άλλων, στοχεύει το νέο «σχέδιο Ανάν». Ποιος θα τολμήσει, όμως, μετά την επέμβαση στη Συρία να μην λάβει υπ’ όψιν του και τη ρωσική «άποψη» για την ευρύτερη περιοχή;<br /> <span style="color: maroon;"><strong>3.</strong></span><strong> Ο φόβος για την ανάφλεξη ισλαμιστικών εστιών εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας.</strong> Τουλάχιστον 3.000 τζιχαντιστές από τη Ρωσία, κυρίως από τον Βόρειο Καύκασο, βρίσκονται ανάμεσα στους μαχητές του «ΙΚ» και των άλλων συναφών οργανώσεων. Όπως ο ο αλ Σισάνι ο Τσετσένος «υπουργός Άμυνας» του «ΙΚ». Η επιστροφή όλων αυτών των έμπειρων μαχητών στη Ρωσία και η ενίσχυση παλαιών και η δημιουργία νέων ισλαμιστικών πυρήνων συνιστούν μια τεράστια απειλή για τη Ρωσία, που το 15% του πληθυσμού της είναι μουσουλμάνοι. Ο ισλαμικός εξτρεμισμός στη Ρωσία, είναι βέβαιο, ότι όποια πολιτική και αν ακολουθηθεί από το κράτος είναι αδύνατον να εξαλειφθεί ριζικά, αλλά θα συνεχίζει να αποτελεί παράγοντα αποσταθεροποίησης.<br /> <br /> <span style="color: maroon;"><strong>4. </strong></span><strong>Η προφανής «αδυναμία» του συνασπισμού που έχουν συστήσει οι ΗΠΑ να αναχαιτίσει το «ΙΚ».</strong> Οι βομβαρδισμοί των Αμερικανών δεν δείχνουν να έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη ζημιά στους ισλαμιστές, ενώ οι Τούρκοι, ακόμη χειρότερα, βομβαρδίζουν αποκλειστικά το ΡΚΚ. Η βάρβαρη, όμως, συμπεριφορά των μαχητών του Daesh έχει προκαλέσει καθολική αγανάκτηση, και έχει προετοιμάσει τη διεθνή κοινή γνώμη για οποιαδήποτε συμβολή με σκοπό την ήττα τους. Ως εκ τούτου, οι αιτιάσεις εναντίον της ρωσικής επέμβασης είναι δύσκολο να πείσουν. Και για το λόγο αυτό το αντιρωσικό κατηγορητήριο επικεντρώνεται στο ότι βομβαρδίζεται περισσότερο η μετριοπαθής αντιπολίτευση -που δεν γνωρίζουμε ούτε που ακριβώς βρίσκεται, ούτε ποιος είναι ο αρχηγός της.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>5.</strong></span> <strong>Οι συνεχείς μεταναστευτικές ροές,</strong> οι οποίες έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη ανησυχία στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη και σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών-μελών της Ε.Ε. για τη διαχείριση προσφύγων και μεταναστών. Η επέμβαση της Ρωσίας δημιουργεί αναμφίβολα προϋποθέσεις ταχύτερης επίλυσης του προβλήματος ή τουλάχιστον αναστολής του κύματος των μεταναστών προς τη Δύση. Όσο επικρατεί στη Συρία το κράτος του πολέμου και των ισλαμιστών, η φυγή των κατοίκων δεν θα σταματήσει. Η προσέγγιση αυτή δυσκολεύει την επιθετική έναντι της Συρίας στάση του Λονδίνου και του Παρισιού, που νομίζουν αμφότερα ότι ο κόσμος βρίσκεται ακόμη στην εποχή των Sykes και Picot.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>6.</strong></span> <strong>Η ευκαιρία συγκρότησης μιας ουσιαστικής συμμαχίας με το σιιτικό τόξο της Μέσης Ανατολής.</strong> Δηλαδή, με το Ιράν, το Ιράκ -όπου πλειοψηφούν οι σιίτες-, τους Αλαουίτες της Συρίας και τους σιίτες του Λιβάνου -που είναι οργανωμένοι στη Χεζμπολλάχ. Τα συμφέροντα της Μόσχας και της Τεχεράνης δεν είναι ταυτόσημα. Έναντι, όμως, του κοινού εχθρού οι δύο πλευρές έρχονται εγγύτερα και οι προοπτικές συνεργασίας τους σε πολλαπλά επίπεδα είναι πολύ φιλόδοξες. Ταυτόχρονα, η Βαγδάτη έχει ζητήσει από τη Ρωσία να προβεί σε βομβαρδισμούς του «ΙΚ» εντός του Ιράκ.<br /> Η Μόσχα προς ώρας δεν σκοπεύει να ανοίξει δεύτερο μέτωπο, καθώς προέχει η δυτική Συρία. Επιπλέον, δεν θα μπει στα χωράφια των Αμερικανών, προκαλώντας επιπλέον αντιδράσεις, ούτε θα κτυπήσει κάπου που δεν θα μπορεί να κατοχυρώσει στα σίγουρα τα κέρδη της. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι τα ρωσικά συμφέροντα δεν θα έχουν εντονότερη παρουσία στο Ιράκ. Ήδη η αεροπορία του τελευταίου βομβαρδίζει το «ΙΚ» βάσει των συντεταγμένων που λαμβάνει από το συντονιστικό κέντρο που έχει δημιουργηθεί με τη συμμετοχή Ρωσίας και Ιράν. Αξίζει να σημειωθεί ότι περιθώρια συνεργασίας υπάρχουν και με τους Κούρδους.<br /> Το όλο ζήτημα οι Ρώσοι το χειρίζονται με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να μην δημιουργήσουν περιττές τριβές με τους Αμερικανούς, τους Ισραηλινούς και κυρίως με τους Τούρκους –τους οποίους η Μόσχα, ενώ τους αποκλείει τη δυνατότητα να δημιουργήσουν την περιβόητη ουδέτερη ζώνη ώστε να βάλουν πόδι στη Συρία, τους διαβεβαιώνει ότι δεν επιθυμεί το διαμελισμό της Τουρκίας… Για την επόμενη μέρα, στο ρωσικό σχεδιασμό το συριακό Κουρδιστάν, χωρίς όμως πρόσβαση στη θάλασσα, μπορεί να συνυπάρξει με τη δυτική Συρία.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>7.</strong></span> <strong>Η υποβόσκουσα διάσταση μεταξύ Λευκού Οίκου και Πενταγώνου –καθώς και πανίσχυρων υπερεθνικών κέντρων</strong> που έχουν τη δική τους ατζέντα- όσον αφορά στην αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Οι διαφωνίες αυτές έγιναν εμφανείς σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στο ζήτημα της Ουκρανίας αλλά και στη συμφωνία των έξι με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Ο Ομπάμα ήταν απρόθυμος να αναλάβει δράση στο έδαφος της Συρίας.<br /> Η επιφύλαξή του για μια χωρίς όρους τυχοδιωκτική στήριξη ακραίων ισλαμιστικών δυνάμεων με σκοπό να πέσει ο Άσαντ και στη συνέχεια να διαχειριστεί το χάος, εντεινόταν και από τη γνωστή κατάληξη της Λιβύης. Ίσως, λοιπόν, μπροστά στο αδιέξοδο ο Αμερικανός πρόεδρος να μην ήταν εντελώς αρνητικός όταν ο Πούτιν του ανακοίνωσε την πρόθεσή του να επέμβει στρατιωτικά στη Συρία. Μπορεί μάλιστα να υπήρξε κάποια συμφωνία για το αύριο της Συρίας. Αυτό μένει να φανεί, αν και ως τότε οι επιθετικοί κύκλοι στην Ουάσιγκτον δεν θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>8.</strong></span> <strong>Ο σχεδιασμός για την επανάκαμψη στην Κεντρική Ασία,</strong> η οποία απειλείται επίσης από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, και η δημιουργία ρωσικών στρατιωτικών βάσεων. Ήδη υπάρχει τέτοια συνεργασία με το Τατζικιστάν, το οποίο συνορεύει με το Αφγανιστάν, από το οποίο διεισδύουν Τατζίκοι ισλαμιστές, που είναι σε σύγκρουση με τους Παστούνι Ταλιμπάν. Σε κίνδυνο βρίσκονται και τα άλλα κράτη της περιοχής, όπως η Κιργιζία και το Ουζμπεκιστάν, ενώ στην Τουρκμενία, η οποία στράφηκε πρόσφατα προς τις ΗΠΑ, η Μόσχα ελπίζει να αλλάξει και πάλι τον προσανατολισμό της, λόγω του κοινού κινδύνου.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>9.</strong></span> <strong>Η μόνιμη πληγή του ουκρανικού ζητήματος.</strong> Η κατάληψη της Κριμαίας και η στήριξη των δύο περιοχών –Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ- που έχουν ντε φάκτο αυτονομηθεί από την Ουκρανία, συνιστούν τη αιτία μιας μόνιμης αντι-ρωσικής εκστρατείας, ενορχηστρωμένη από τις ΗΠΑ. Η αλλαγή της ατζέντας, που συνέβη με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο, και εξαιρετικά σχεδιασμένα από τη Ρωσία, κατά την σύνοδο του ΟΗΕ, υποβίβασε το ουκρανικό ζήτημα, προς απογοήτευση του Ποροσένκο και του Κιέβου. Το πρόβλημα, ασφαλώς, παραμένει, αλλά το κέντρο βάρους της διεθνούς προσοχής μεταφέρεται στη Μέση Ανατολή.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>10.</strong></span><strong> Η επιδίωξη της στενότερης στρατιωτικής συνεργασίας με την Κίνα.</strong> Το Πεκίνο έχει δύο βασικούς λόγους να συμμετάσχει στη συριακή κρίση. Ο πρώτος είναι η ανάγκη του να αποκτήσει πρόσβαση στην ανατολική Μεσόγειο και ο δεύτερος να επιδείξει δράση εναντίον του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού, που έχει ισχυρή παρουσία και στην κινεζική επικράτεια, στο Ανατολικό Τουρκεστάν. Εξάλλου είναι αρκετοί και οι Ουιγούροι που πολεμούν μέσα από τις γραμμές του «ΙΚ». Σε ποια φάση του πολέμου η Ρωσία θα ζητήσει την ανάμιξη της Κίνας, για ποιο σκοπό και με ποιο «όχημα» μένει να το δούμε.<br /> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: center;"> <em><strong>Εν πάση περιπτώσει, προϋπόθεση της επιτυχίας των ρωσικών επιδιώξεων είναι η επιτυχία στο πεδίο της μάχης. Διότι αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Μόσχας το πλήγμα για τη Ρωσία θα είναι βαρύτατο και οι επιπτώσεις απρόβλεπτες. Για την ώρα πάντως, η συριακή κίνηση του Πούτιν στην παγκόσμια σκακιέρα του δίνει την πρωτοβουλία των κινήσεων.</strong></em></div> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΑΝΑΛΥΣΗ: Ιδού τι ώθησε τη Ρωσία να παρέμβει στη Συρία

Η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, παρά το ότι είχε εμμέσως αναγγελθεί με τη μαζική μεταφορά ρωσικού οπλισμού αλλά και προσωπι...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε πανικό οι Τούρκοι! Απειλούν Ρωσία και ΗΠΑ να μην υποστηρίξουν τους Κούρδους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXH0wkSWq6fwmJMpO5IHsBDNRMpEEiGz2lmuHEAJgHqRnip-74YiLo__PYVJzPwDirgOsESHCXtRXvkK6vovCavQHTBif0WAJHrMc6fUIbLO2nKPE-CfR-hkXxY-5VsIArOs7BAnACbWA/s1600/se+paniko+oi+toyrkoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXH0wkSWq6fwmJMpO5IHsBDNRMpEEiGz2lmuHEAJgHqRnip-74YiLo__PYVJzPwDirgOsESHCXtRXvkK6vovCavQHTBif0WAJHrMc6fUIbLO2nKPE-CfR-hkXxY-5VsIArOs7BAnACbWA/s1600/se+paniko+oi+toyrkoi.jpg" /></a></div> <blockquote class="tr_bq"> Σε απόλυτο πανικό τελεί το ισλαμιστικό καθεστώς της <strong>Άγκυρας</strong>, το οποίο έχει αντιληφθεί ότι <strong>Αμερικανοί</strong> και <strong>Ρώσοι</strong> «παίζουν» πλέον ανοιχτά ενάντια στους σχεδιασμούς Ερντογάν για παλινόρθωση του Ισλαμικού Χαλιφάτου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέσω του τζιχαντισμού.</blockquote> <b>Στέφανος Μυτιληναίος</b><br /> Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, η Τουρκία προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία ότι δεν θα ανεχτεί εδαφικά κέρδη της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στη Συρία, δίπλα στα βορειοδυτικά σύνορα της Συρίας με την Τουρκία. Το Reuters επικαλείται ως πηγές του δύο υψηλόβαθμους Τούρκους αξιωματούχους.<br /> Με άλλα λόγια, η Τουρκία προειδοποίησε τις δύο υπερδυνάμεις ότι δεν θα ανεχτεί οι Κούρδοι να καταλάβουν την περιοχή που τώρα ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος, δυτικά του Ευφράτη, την ίδια περιοχή που θέλει η Τουρκία να καταλάβει, να δημιουργήσει «ζώνη ασφαλείας» και στη συνέχεια να την παραδώσει στον έλεγχο της Αλ Κάιντα. Δείτε τον χάρτη:<br /> <br /> <a href="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2015/10/syria_chartis1.jpg"><img alt="syria_chartis" class="aligncenter size-full wp-image-179487" height="720" src="http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2015/10/syria_chartis1.jpg" width="840" /></a><i> Τα κουρδικά εδάφη απεικονίζονται με πράσινο χρώμα. Με μαύρο είναι το Ισλαμικό Κράτος. Με ανοιχτό πορτοκαλί και μωβ οι περιοχές που ελέγχουν οι σύμμαχοι της Τουρκίας, δηλαδή η Αλ Κάιντα και ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA) που έχουν συστήσει από κοινού τον λεγόμενο Στρατό της Κατάκτησης (Τζαΐς Αλ Φάτεχ). Με σκούρο πορτοκαλί οι κυβερνητικές περιοχές.</i><br /> <br /> «Αυτό είναι ξεκάθαρο για εμάς και δεν κάνουμε πλάκα», είπε ο ένας Τούρκος αξιωματούχος στο Reuters αναφερόμενος στην πιθανότητα να περάσουν οι Κούρδοι τον Ευφράτη, να εκδιώξουν το Ισλαμικό Κράτος και να επεκτείνουν την κυριαρχία τους από το ιρακινό Κουρδιστάν μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.<br /> Η Τουρκία τρέμει στην ιδέα ότι οι Κούρδοι της Συρίας έτσι και ενοποιήσουν τα εδάφη τους στη Συρία και στο βόρειο Ιράκ μοιραία θα προκαλέσουν διχοτόμηση της Τουρκίας, αφού και οι Κούρδοι της νοτιοανατολικής Τουρκίας (τουρκοκρατούμενο βόρειο Κουρδιστάν) θα ζητήσουν ένωση με τα ελεύθερα κουρδικά εδάφη.<br /> «Το PYD [σ.σ. το κουρδικό σοσιαλιστικό κόμμα που κυβερνά τη βόρεια Συρία] τώρα τελευταία έρχεται όλο και πιο κοντά με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία. Εμείς θεωρούμε το PYD [σ.σ. το οποίο συμμετέχει στη Σοσιαλιστική Διεθνή με στήριξη του Γιώργου Παπανδρέου] τρομοκρατική οργάνωση και θέλουμε όλες οι χώρες να αναλογιστούν τις συνέπειες τις συνεργασίας τους», είπε ο ένας Τούρκος αξιωματούχος στο Reuters.<br /> Η Τουρκία υποπτεύεται ότι η Ρωσία, η οποία ξεκίνησε αεροπορικές επιδρομές στη Συρία εδώ και δύο εβδομάδες, ότι παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στους Κούρδους της Συρίας.<br /> «Με τη βοήθεια της Ρωσίας, το PYD προσπαθεί να καταλάβει τα εδάφη μεταξύ της Τζαραμπλούς και της Αζάζ, προχωρώντας δυτικά του Ευφράτη. Ποτέ δεν θα το ανεχτούμε αυτό», είπε ο Τούρκος αξιωματούχος.<br /> Είπε ακόμα ότι η Τουρκία εξέφρασε αυτές τις ανησυχίες της σε υψηλόβαθμες επαφές με τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ρωσία.<br /> Η Τουρκία, γράφει το Reuters, δεν ανέφερε τι μέτρα θα λάβει σε περίπτωση που οι Κούρδοι της Συρίας περάσουν τον Ευφράτη. Η Άγκυρα ήδη βομβαρδίζει το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) στο βόρειο Ιράκ. Αλλά εάν επιτεθεί στους Κούρδους της Συρίας, επισημαίνει το Reuters, τότε διακινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη τόσο με την αμερικανική όσο και με τη ρωσική πολεμική αεροπορία.<br /> Υπενθυμίζουμε ότι από τα ξημερώματα της Δευτέρας οι Κούρδοι του YPG ανακοίνωσαν την ίδρυση κοινού δημοκρατικού στρατεύματος, τις <strong>Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις</strong>, με τους Ασσύριους χριστιανούς και τους δημοκρατικούς Άραβες. Πρόκειται για ένα στράτευμα 30.000 ανδρών και γυναικών. Το βράδυ της Κυριακής προς ξημερώματα Δευτέρας οι ΗΠΑ έριξαν 50 τόνους όπλα και εφόδια στους Κούρδους και τους συμμάχους τους, αναγνωρίζοντάς τους πλέον ως τη μόνη λογική και δημοκρατική δύναμη στη Συρία.<br /> Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει πάθει υστερία. Αισθάνεται ότι το τέλος της Τουρκίας όπως την ξέραμε και των τζιχαντιστικών σχεδιασμών του για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πλησιάζει. Βλέπει καθαρά ότι Ρωσία και ΗΠΑ σαν να έχουν συμφωνήσει να «τελειώνουν» με την προβληματική χώρα του.<br /> Αυτή τη στιγμή, που το τουρκικό θηρίο αισθάνεται λαβωμένο, η Ελλάδα επιβάλλεται να είναι προσεκτική. Τα γεγονότα και οι εξελίξεις μας ευνοούν. Υπομονή, ψυχραιμία και αφοσίωση στις συμμαχίες μας με Ισραηλινούς, Αιγυπτίους και Κούρδους. Στη νέα Μέση Ανατολή η Ελλάδα προορίζεται να παίξει σημαντικό ρόλο. Αρκεί και το πολιτικό μας σύστημα να σταθεί αντάξιο των γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Οι πολιτικοί μας οφείλουν άμεσα να πάψουν ασχολούνται όλη την ημέρα με τη στείρα και χυδαία μικρονοϊκή μικροπολιτικής τους, που κρατά την Ελλάδα μικρή, εξαρτημένη και καταχρεωμένη και επιτέλους να ασχοληθούν με τη μεγάλη εικόνα που θα μας βγάλει από την κρίση.<br /> <a href="http://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σε πανικό οι Τούρκοι! Απειλούν Ρωσία και ΗΠΑ να μην υποστηρίξουν τους Κούρδους

Σε απόλυτο πανικό τελεί το ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας , το οποίο έχει αντιληφθεί ότι Αμερικανοί και Ρώσοι «παίζουν» πλέον ανοιχτά...

Διαβάστε την συνέχεια

«Όχι» της Ελλάδας στα βρώμικα παιχνίδια της Γερμανίας με την Τουρκία στο Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYy8TRU8Iu9e0IqQL-KOYf4DJz_KrT5JS0vg6eSWEvtrxCYg2mqdbHKJg0WlK85KX3Ji5u3iEhFzSoKwQTnT1o5n6bNokCQDywbV4bZIvL7GPo9nm3I76ko33JmOb6m5L7sMUNIu70Hm0/s1600/oxi+tis+ellados+sta+brwmika+paixnidia+tis+germanias+me+tin+toyria+sto+aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYy8TRU8Iu9e0IqQL-KOYf4DJz_KrT5JS0vg6eSWEvtrxCYg2mqdbHKJg0WlK85KX3Ji5u3iEhFzSoKwQTnT1o5n6bNokCQDywbV4bZIvL7GPo9nm3I76ko33JmOb6m5L7sMUNIu70Hm0/s1600/oxi+tis+ellados+sta+brwmika+paixnidia+tis+germanias+me+tin+toyria+sto+aigaio.jpg" /></a></div> <br /> <span style="font-size: large;">«Θέμα κοινών περιπολιών στο <strong>Αιγαίο</strong> δεν υπάρχει».</span><br /> Αυτή είναι η επίσημη θέση της Αθήνας, όπως τη διατυπώνει στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών, έναντι της φιλολογίας και φημολογίας των τελευταίων ημερών ότι η Ευρώπη και κυρίως η Γερμανία προωθούν ατζέντα κοινών περιπολιών Ελλάδας – Τουρκίας στο Αιγαίο, με αφορμή την έξαρση των μεταναστευτικών ροών.<br /> Η εύλογη αγωνία της Αθήνας, από την οποία απορρέει η απόλυτη άρνηση ακόμα και να μπει σε συζήτηση για κοινές περιπολίες ελληνικών και τουρκικών Αρχών στο Αιγαίο, προκύπτει από τη δεδηλωμένη θέση της Τουρκίας περί συγκυριαρχίας στο Αιγαίο και την επιμονή της Άγκυρας στη μη αναγνώριση θαλασσίων συνόρων.<br /> Όπως εξηγούν διπλωματικά στελέχη στην εφημερίδα Καθημερινή, το θέμα ξεφεύγει από τη διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού προβλήματος και η ελληνική πλευρά έχει κάθε λόγο να είναι καχύποπτη ότι η Τουρκία θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί την έναρξη μιας τέτοιας συζήτησης με βάση τα συμφέροντά της και προκειμένου να εξυπηρετήσει και να προωθήσει τις πάγιες διεκδικήσεις της.<br /> Να το πούμε απλά. Υπάρχουν δύο άξονες στην ανατολική Μεσόγειο. Ο ένας είναι ο άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου, υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ.<br /> Ο άλλος είναι της Γερμανίας με την Τουρκία. Γερμανία και Τουρκία θέλουν να πάρουν μερίδιο από τους υδρογονάνθρακες της ανατολικής Μεσογείου. Για αυτό και η Γερμανία μας εξαθλιώνει με τα μνημόνια, για να μας πάρει τα κοιτάσματα ως χρωστούμενα.<br /> Τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά της Γερμανίας και της Τουρκίας. Η Γερμανία ήδη έφαγε την πρώτη σφαλιάρα, με την υπόθεση της VolksWagen, αλλά από ό,τι φαίνεται επιμένει να το παίζει «μάγκας», για αυτό και θα φάει το κεφάλι της όπως και στο παρελθόν. Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, η διχοτόμησή της έχει ξεκινήσει.<br /> Μέρκελ και Ερντογάν, που παρίσταναν τις περιφερειακές υπερδυνάμεις υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, έχουν βρεθεί σε δεινή θέση, για αυτό και η Μέρκελ πάει στην Τουρκία στο τέλος της εβδομάδας. Προσπαθούν να συντονιστούν. Διότι οι Αμερικανοί έχουν αποφασίσει, κατά τα φαινόμενα, να «τελειώσουν» Γερμανούς και Τούρκους ως περιφερειακούς νταβατζήδες…<br /> Η Ελλάδα δεν πρέπει να «σπάσει» στις γερμανικές «πιέσεις». Στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο Γερμανός και Τούρκος δεν θα πατήσουν. Αυτό να είναι ξεκάθαρο. Οποιαδήποτε υπαναχώρηση θα ισούται με εθνική προδοσία αλλά και ηλιθιότητα, ειδικά όταν σε αυτή τη συγκυρία οι ΗΠΑ σε αυτό το θέμα είναι με το μέρος μας.<br /> <strong>Υ.Γ.</strong> Αυτές οι ημέρες θέλουν προσοχή, μην μας στήσουν καμιά προβοκάτσια σε βραχονησίδα με μετανάστες… Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.<br /> <br /> <a href="http://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή</a>

«Όχι» της Ελλάδας στα βρώμικα παιχνίδια της Γερμανίας με την Τουρκία στο Αιγαίο

«Θέμα κοινών περιπολιών στο Αιγαίο δεν υπάρχει». Αυτή είναι η επίσημη θέση της Αθήνας, όπως τη διατυπώνει στέλεχος του υπουργείου Εξωτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν μετράει μέρες προ του… Κουρδιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAS4jSqdp4XHldGWp8jpZkY83RnD3zCEHvBsYR2vNeKNWClpbmvkNs2rwXliF5wHjTo8_YzTCRLtk8NJ3aY8zev9sIiwjH6vVaqlPQwj-S4daKKS4lKJyBtcjs9wrooJBbAOBcG1JUBRc/s1600/erdogan+mainomenos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAS4jSqdp4XHldGWp8jpZkY83RnD3zCEHvBsYR2vNeKNWClpbmvkNs2rwXliF5wHjTo8_YzTCRLtk8NJ3aY8zev9sIiwjH6vVaqlPQwj-S4daKKS4lKJyBtcjs9wrooJBbAOBcG1JUBRc/s1600/erdogan+mainomenos.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b>Που θα οδηγήσει το λουτρό αίματος στην Τουρκία...</b><em><strong>Είμαστε πολύ επιφυλακτικοί απο την πρώτη στιγμή του λουτρού αίματος στην Τουρκία.</strong></em></blockquote> <strong>Του Γιάννη Ντάσκα</strong><br /> Οπως γνωρίζετε γράψαμε και στην έντυπη εφημερίδα(ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ) ότι και στην Τουρκία οι Κούρδοι βρίσκονται στην αιματηρή διαδικασία της δημιουργίας αυτόνομου κουρδικού κράτους και στην Τουρκία.Το τουρκικό Κουρδιστάν θα ενωθεί με το συριακό και το Ιρακινό και θα ολοκληρωθεί η δημιουργία νέου κράτους στην περιοχή,με το οποίο η Ελλάδα θα πρέπει να έχει προνομιακά καλές σχέσεις για να σβήσει και την ντροπή και την προδοσία του Οτσαλάν.<br /> Πιο κάτω θα διαβάσετε τη δήλωση που μας έκανε ο εκπρόσωπος των Κούρδων στην Ελλάδα κ.Ιμπραήμ Μουσλέμ για την αυτονομία που έχουν επιτύχει «ντε φάκτο» οι Κούρδοι σε 10 περιοχές και πόλεις της Τουρκίας.<br /> Η επιφυλακτικότητά μας εκπορεύεται απο το ποιοί έχουν συμφέρον στην εκατόμβη νεκρών και ποιά θα είναι η κατάληξη.<br /> Αρχίζοντας απο το τελευταιο,όπως είπαμε και χθες στην ραδιοφωνική εκπομπή(90,6) θεωρούμε ότι ο Ερντογάν μετράει μέρες στην ηγεσία της Τουρκίας,έστω και αν οι μέρες είναι τελικά μήνες.<br /> Αν συνεχισθεί η εκατόμβη νεκρών τότε είναι βεβαιο ότι θα γίνει της…Αιγύπτου και ο στρατός,όπως και στην περίπτωση του Μόρσι(αδελφού του Ερντογαν) θα κλείσει τον Ερντογάν για πολλά χρόνια φυλακή αποκαλύπτοντας παράλληλα και φοβερά οικονομικά σκάνδαλα με πρώτο το διαβόητο «παλάτι» στην Αγκυρα….<br /> Επομένως ο Ερντογάν δεν φαίνεται να έχει λόγους να δημιουργήσει εκείνος την εκατόμβη.Είχε όμως την αφροσύνη να ανοίξει τον ασκό και τα φίδια να έχουν κατακλύσει την περιοχή. Η σιωπή του απο την ημέρα της τραγωδίας είναι μάλλον εξηγήσιμη με αυτή την προοπτική.<br /> Ο Κούρδος ηγέτης Ντεμιρτάς είπε χθες ότι «το κράτος της Τουρκίας επιτίθεται στο λαό» και είχε τη βάση αφού τα θύματα είναι αποκλειστικά Κούρδοι και φιλειρηνιστές της Τουρκίας.<br /> Ο βομβιστής αυτοκτονίας λέγεται ότι είναι αδελφός εκείνου που ανατινάχθηκε στην κουρδική πόλη Σουρντούζ πριν λίγο καιρό σκοτώνοντας και εκεί δεκάδες.Λέγεται ότι υποκινούνται απο το (σουνιτικής κατεύθυνσης)ισλαμικό κράτος.<br /> Μεταξύ των σουνιτών του Αιγύπτιου Μόρσι,των σουνιτών του Ερντογάν και του Ισλαμικού Κράτους είναι δύσκολο να βρει κάποιος ποιοί δρουν με συνείδηση του τι ακριβώς υπηρετούν και που στοχεύουν.<br /> Η παρέμβαση της Ρωσίας οριστικοποιεί την παρουσία της και την δημιουργία ενός κρατιδίου ,εντός της παλαιάς Συρίας,το οποίο θα έχει ηγέτη τον πρόεδρο-δικτάτορα Ασαντ.Ταυτόχρονα η Ρωσία δημιουργεί νέα δεδομένα έναντι της Τουρκίας και για την περίοδο κατά την οποία τον Ερντογάν θα διαδεχθεί ο στρατός η μία κοσμική κυβέρνηση με τον στρατό στήριγμα,όπως πριν τον Ερντογάν.<br /> Το ισλαμικό κράτος θα παραμείνει ως ανεξάρτητη οντότητα;<br /> Είναι χρήσιμο για την πολιτική εκμετάλλευσης των πετρελαίων στην περιοχή;<br /> Μάλλον είναι.Επομένως η δημιουργία του με την αφανή συνδρομή μυστικών υπηρεσιών απο τις ΗΠΑ και τη Δύση είχε στόχευση,έστω και αν περιοριστεί στη συνέχεια η παρουσία του.<br /> Το «Ισλαμικό Κράτος» είναι στελεχωμένο απο πρόσωπα τα οποία εύκολα χειραγωγούνται απο μυστικές υπηρεσιες,ακόμα και όταν διατάσσονται να αυτοκτονήσουν μέσα σε κόσμο,΄ωστε να σκοτώσουν και πολλούς «απίστους».Ούτε που φαντάζονται,ούτε που νοιάζονται απο που προέρχεται εν τέλει η εντολή-επιθυμία «να πάνε στον Αλλάχ έχοντας κάνει το καθήκον τους»,δηλαδή έχοντας σκοτώσει.<br /> Ο Ερντογάν έδινε την εντύπωση πανέξυπνου ηγέτη στο ξεκίνημα.<br /> Η σιωπή του δείχνει ότι τώρα προβληματίζεται πολύ για την ευφυία του και την τελική τύχη του και δεν θεωρεί απίθανο να ανατιναχτεί ο ίδιος απο Κούρδους μαχητές ή να παρέμβει ο Στρατός ,να τον φυλακίσει και να τον δικάσει για την σταθερότητα της Τουρκίας.<br /> Αυτό το έβλεπαν ως τελική κατάληξη πλείστοι όσοι,όταν ο Ερντογάν θεωρούσε τον εαυτό του τόσο ισχυρό,ώστε να κουνάει το δάχτυλο περιφρονητικάσε δυτικούς ηγέτες και να χλευάζει σε δημόσια συνάντητη τον πρόεδρο του Ισραήλ…<br /> Πίστευε οτι με αυτά δεν πάει πιο κοντά στην έξοδο ,αλλάότι σταθεροποιείται ως ηγέτης των μουσουλμάνων εναντίον του Ισραήλ και της Δύσης.<br /> <br /> <a href="http://www.ntokoumenta.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Ερντογάν μετράει μέρες προ του… Κουρδιστάν

Που θα οδηγήσει το λουτρό αίματος στην Τουρκία... Είμαστε πολύ επιφυλακτικοί απο την πρώτη στιγμή του λουτρού αίματος στην Τουρκία. Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Ομπάμα και Πούτιν μετρούν δυνάμεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2lMApmAZRRexhFO2-VdQn3-qMu3aASmon-6T58Fy8ShJlfc8W_SwMsjWz9SUbCajr79MrGqlcl6EVV3vyhGrkve205nctAToq3dvW-j9Q1XkHDdr1ObLfis2T-xilyzbWoOnfsIOgMUE/s1600/obama+poytin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2lMApmAZRRexhFO2-VdQn3-qMu3aASmon-6T58Fy8ShJlfc8W_SwMsjWz9SUbCajr79MrGqlcl6EVV3vyhGrkve205nctAToq3dvW-j9Q1XkHDdr1ObLfis2T-xilyzbWoOnfsIOgMUE/s640/obama+poytin.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> <b><span style="font-size: large;">Με φόντο το Ισλαμικό τέρας οι ισχυρότεροι του πλανήτη…</span></b><br /> <b>Γράφει ο Περικλής Νεάρχου <br /> Πρέσβυς ε.τ.</b><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-gfwjnXxdGc2wK0WHDlCNUG9hUBZGaixzL53ZBy3Cg9cTRpHlbZPSe_DwGmGUFoiQewT3f9wvzau0JDdeuEqkQ-l-MmVmdOvodv6fU7AoRPTjOgj27gU5YNelYaQtIfpzg8iQjxaEJqgY/s1600/%25CE%2597%25CE%2593%25CE%2595%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%25A0%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A4%25CE%2599%25CE%259D8888.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="179" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-gfwjnXxdGc2wK0WHDlCNUG9hUBZGaixzL53ZBy3Cg9cTRpHlbZPSe_DwGmGUFoiQewT3f9wvzau0JDdeuEqkQ-l-MmVmdOvodv6fU7AoRPTjOgj27gU5YNelYaQtIfpzg8iQjxaEJqgY/s320/%25CE%2597%25CE%2593%25CE%2595%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%25A0%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A4%25CE%2599%25CE%259D8888.jpg" width="320" /></a>Το κρίσιμο ερώτημα που απασχολεί όλους όσους ανησυχούν για τον κίνδυνο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου με αφορμή τη Συρία, είναι αν θα αντιδράσουν δυναμικά οι ΗΠΑ στη ρωσική παρέμβαση. Είναι πολύ θετικό ότι Πούτιν και Ομπάμα συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ και είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν χωρίς ενδιάμεσους τις σχέσεις μεταξύ των χωρών τους και τις αμοιβαίες «κόκκινες γραμμές».<br /> <br /> Ο Ομπάμα κατέστησε σαφές με δηλώσεις του ότι δεν θα επιτρέψει η κρίση στη Συρία να εξελιχθεί σε σύγκρουση Μόσχας – Ουάσιγκτον. «Ορκίζομαι», είπε συγκεκριμένα, «ότι η κρίση στη Συρία δεν θα γίνει σύγκρουση Ρωσίας και ΗΠΑ». Η δήλωση αυτή εκφράζει μία λογική στάση του αμερικανού προέδρου, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι, υπό τις σημερινές περιστάσεις, μία μετωπική αμερικανική αντίδραση στη ρωσική παρέμβαση θα είχε, πρώτα από όλα, πρόβλημα ηθικής νομιμοποίησης και, κατά δεύτερο λόγο, δεν θα ήταν πρακτικά καθόλου εύκολη, πέρα από τον κίνδυνο πυροδοτήσεως ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /> <br /> Η ρωσική παρέμβαση στη Συρία προβάλλει ως στόχο τον πόλεμο κατά των ακραίων ισλαμιστών του ISIS, της Αλ Νούσρα (τοπικής παραφυάδας της Αλ Κάιντα) και άλλων παρόμοιων ισλαμικών οργανώσεων. Εναντίον των οργανώσεων αυτών και γενικά κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας, οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν συστήσει συνασπισμό σαράντα κρατών με επικεφαλής τις ίδιες. Γιατί δεν απέδωσε ο συνασπισμός αυτός και γιατί δεν απέδωσαν, ειδικότερα, οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί εναντίον του Ισλαμικού Κράτους; <br /> Η απάντηση στο ερώτημα παραπέμπει σε άλλα ερωτήματα που έθεσε ευθέως ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν από του βήματος της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ: Ποιος εξόπλισε και ποιος χρηματοδοτεί τους ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι στη μεγάλη πλειονότητά τους ξένοι μισθοφόροι;<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVZl3cuRnMeAtX69F-o_gXGK2JpGBqqJKyfeQo3J6QvpY6z3gvMW50VLAE-T0Dm0ECgIfVz4IwnpXuB-HXMozQpsh_ELY56hWulFE_-H6eifkEJzjyAQ9V8OKScx0S8VA7kXDfTKCdQYPp/s1600/irak-9.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="179" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVZl3cuRnMeAtX69F-o_gXGK2JpGBqqJKyfeQo3J6QvpY6z3gvMW50VLAE-T0Dm0ECgIfVz4IwnpXuB-HXMozQpsh_ELY56hWulFE_-H6eifkEJzjyAQ9V8OKScx0S8VA7kXDfTKCdQYPp/s320/irak-9.jpg" width="320" /></a></div> Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι, δυστυχώς, μεγάλο μυστικό. Οι ίδιες οι ΗΠΑ εξέθρεψαν, σε πρώτη φάση, το τέρας του Ισλαμικού Κράτους, όπως εξέθρεψαν στο παρελθόν την Αλ Κάιντα. Στην πρώτη περίπτωση, ο στόχος ήταν ο πόλεμος κατά των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν, με όπλο τον φανατικό Ισλαμισμό. Στη δεύτερη περίπτωση, ο στόχος ήταν η ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, η έξωση των ρώσων από τη Μεσόγειο και η δημιουργία ενός ισλαμικού όπλου υβριδικού πολέμου κατά της Ρωσίας, στο πλαίσιο ενός γενικότερου γεωπολιτικού ανταγωνισμού, που περιλαμβάνει προφανώς, σε κύρια θέση και την κρίση στην Ουκρανία.<br /> Η τροπή, όμως, που πήραν τα γεγονότα, με τις πρωτοφανείς αγριότητες και τις μεγαλεπήβολες φιλοδοξίες του Ισλαμικού Κράτους, ανησύχησαν τις ΗΠΑ. Σε ένα μέτρο γιατί πραγματικά φοβήθηκαν μήπως και το Ισλαμικό Κράτος, με την απήχηση που βρήκε ως ακραία εκδοχή του Ισλάμ, καταστεί ανεξέλεγκτος παράγων και απειλήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. Σε ένα άλλο μέτρο, για λόγους διαφυλάξεως της εικόνας των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν είναι δυνατόν να προβάλλονται οι ΗΠΑ ως συνοδοιπόροι αποκεφαλιστών και σταυρωτών…<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhkYmTiU_WsI7i86X3ShdSXg4YJpbDbcAehuwhinK5-DKh_Raf5QQhO8Pafh2dmGijQAQQR8F0eU1c1ZltH4Gi9YDrZJcb7OFkMMtBM6sDhLnSkas64yFObQ5obU03mhZwYZ790aC6ZNYx/s1600/assets_LARGE_t_420_54402665.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="245" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhkYmTiU_WsI7i86X3ShdSXg4YJpbDbcAehuwhinK5-DKh_Raf5QQhO8Pafh2dmGijQAQQR8F0eU1c1ZltH4Gi9YDrZJcb7OFkMMtBM6sDhLnSkas64yFObQ5obU03mhZwYZ790aC6ZNYx/s320/assets_LARGE_t_420_54402665.JPG" width="320" /></a></div> Οι αποστάσεις όμως που επεδίωξαν να πάρουν οι ΗΑ από το Ισλαμικό Κράτος ήταν σε αντίφαση με τον στρατηγικό τους στόχο, τον οποίο δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν και για τον οποίο πιέζονταν έντονα από τους τοπικούς συμμάχους. Την ανατροπή, δηλαδή, του καθεστώτος Άσαντ. Η αντιφατική αυτή εμμονή στον στόχο της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ κατέστησε αναποτελεσματικούς και τους βομβαρδισμούς κατά του Ισλαμικού Κράτους. Ο λόγος είναι προφανής. Δεν έπρεπε να αποδυναμωθεί το μέτωπο κατά του Άσαντ και οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί να καταλήξουν σε ενίσχυση του καθεστώτος του.<br /> <br /> <b>Τουρκία – Κατάρ – Σαουδική Αραβία παγίδευσαν την αμερικανική πολιτική</b><br /> <br /> Η αμερικανική πολιτική παγιδεύτηκε όμως επιπλέον από τις πιέσεις των τοπικών συμμάχων: του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, Οι τρεις αυτές χώρες είχαν ασκήσει μεγάλες πιέσεις για αμερικανική και γενικότερα δυτική επέμβαση στη Συρία, κατά το πρότυπο της Λιβύης. Οι μυστικές υπηρεσίες τους είχαν ενορχηστρώσει την προβοκάτσια των χημικών όπλων, τα οποία είχε δήθεν χρησιμοποιήσει το καθεστώς Άσαντ κατά αμάχων. Με παρέμβαση της ρωσικής διπλωματίας απεσοβήθη τότε η αμερικανική επέμβαση. Το καθεστώς Άσαντ συμφώνησε να παραδώσει για καταστροφή όλα τα χημικά του όπλα.<br /> <br /> Οι τρεις παραπάνω χώρες δεν εγκατέλειψαν όμως τον απόηχο της ανατροπής Άσαντ και της ρυμουλκήσεως της αμερικανικής πολιτικής προς αυτή την κατεύθυνση. Για κοινούς, αλλά η καθεμία και για τους δικούς της λόγους. Το Κατάρ για να κατασκευάσει αγωγό που θα έφερνε το φυσικό αέριο μέχρι τις συριακές ακτές και από εκεί στα ευρωπαϊκές αγορές. Η Σαουδική Αραβία για να αντιταχθεί στο ανταγωνιστικό σιιτικό Ιράν και για να επιβάλει σουνιτικά καθεστώτα στο Ιράκ και την Συρία. Η Τουρκία για να αρπάξει τη βορειοδυτική Συρία, χρησιμοποιώντας τη μικρή μειονότητα των Τουρκομάνων σε ρόλο Τουρκοκυπρίων, και για να επεκτείνει τη γεωπολιτική της επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και στα ενεργειακά κοιτάσματα αλλά και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Οι τρεις αυτές χώρες, με προεξάρχουσες την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία, έπεισαν την αμερικανική πολιτική, με τη συνεργασία ακραίων αμερικανών παραγόντων τύπου γερουσιαστή Μακ Κέιν και ομοϊδεατών του στον χώρο της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας των ΗΠΑ, ότι ήταν δυνατό να ανατραπεί το καθεστώς Άσαντ από «μετριοπαθείς» αντάρτες, που θα έθεταν στο περιθώριο τους αποκρουστικούς διεθνώς και επικίνδυνους ακραίους ισλαμιστές. Προσφέρθηκαν για τον λόγο αυτό να βοηθήσουν ενεργά.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinloCIBcza0esX6ve54_9nMUVJEBeyW4PQEXsjW3Tp2ay5PmExPE-9UY-ERVPxAvj-cLmXB0WvX1bgCzCe1sFovRfZx2geQ3DSedvJoSR1er3Ubj1Iwge25htmG9N34zIwLtTICH884O4N/s1600/islamic-state-630x400.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="203" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinloCIBcza0esX6ve54_9nMUVJEBeyW4PQEXsjW3Tp2ay5PmExPE-9UY-ERVPxAvj-cLmXB0WvX1bgCzCe1sFovRfZx2geQ3DSedvJoSR1er3Ubj1Iwge25htmG9N34zIwLtTICH884O4N/s320/islamic-state-630x400.jpg" width="320" /></a></div> Στο πλαίσιο αυτό, οι τρεις χώρες ανέλαβαν να στρατολογήσουν και να συσπειρώσουν δυνάμεις. Μεταξύ αυτών, όπως αποκαλύφθηκε μετά τη ρωσική παρέμβαση, υπάρχουν σώματα Τσετσένων και άλλων μουσουλμάνων του Καυκάσου αλλά και 3.500 Ουιγούροι από το Σινκιάνγκ της Κίνας. Το τελευταίο οι τούρκοι το θεωρούν ως κοιτίδα όλων των τούρκων και περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοχών που οι ισλαμιστές επιδιώκουν να «απελευθερώσουν». Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Κίνα είναι έξαλλη με την Τουρκία, που φαίνεται να είναι ο εκπαιδευτής, ο «προστάτης» και ο χειραγωγός των Ουιγούρων στη Συρία. Οι τελευταίοι είναι αναπτυγμένοι κοντά στα τουρκικά σύνορα, στην περιοχή που εποφθαλμιά η Άγκυρα.<br /> <br /> Επίσης, στο πλαίσιο αυτό υπεγράφη, πριν από λίγους μήνες, συμφωνία συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας για την εκπαίδευση στην Τουρκία «μετριοπαθών» ανταρτών και τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από το συριακό έδαφος, για την προστασία των «μετριοπαθών» αναρτών, και ζώνης ασφαλείας μέσα στο συριακό έδαφος. Είναι αυτή η συμφωνία που πυροδότησε την ρωσική αντίδραση και παρέμβαση γιατί είχε στόχο να καταφέρει το τελευταίο πλήγμα στο καθεστώς Άσαντ με τουρκική χερσαία εισβολή.<br /> <br /> <b>Ανατροπή στα τουρκικά σχέδια</b><br /> <br /> Το μυστικό της ρωσικής παρεμβάσεως στη Συρία διαφυλάχθηκε καλά και επέτρεψε στη Μόσχα να παρέμβει αιφνιδιαστικά και μαζικά ώστε να είναι σε θέση να προστατεύσει την παρέμβασή της από εξωτερική επέμβαση και να επιτύχει γρήγορα τους στόχος της ώστε να μην υπάρξει χρόνος για αντιδράσεις, που θα είχαν δικό τους στόχο την αποτελμάτωση της ρωσικής επιχειρήσεως στη Συρία.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5q3VygQIcV9bllFzOroLQ4v-K3XusFgCOwe7dhtkr_-Q1gbxGDti2Ai0PX4rQ0rZCakyRObat6GNgNLX2k8HSrKu5Xmb1E4LHSaauUEZ8ZA0m7Q7jS9NYn5vHbg8loCYO-TrUuTEWyqSw/s1600/Aeroplana-Polemika-Syria_061015.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="181" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5q3VygQIcV9bllFzOroLQ4v-K3XusFgCOwe7dhtkr_-Q1gbxGDti2Ai0PX4rQ0rZCakyRObat6GNgNLX2k8HSrKu5Xmb1E4LHSaauUEZ8ZA0m7Q7jS9NYn5vHbg8loCYO-TrUuTEWyqSw/s320/Aeroplana-Polemika-Syria_061015.jpg" width="320" /></a></div> Η Ρωσία συγκέντρωσε για τον λόγο αυτό ισχυρότατες ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις και επέβαλε εκ των πραγμάτων ναυτικό αποκλεισμό των συριακών ακτών και ζώνη απαγορεύσεως πτήσεων στη δυτική, τουλάχιστον, Συρία, που ελέγχεται από την Συριακή κυβέρνηση. Μετέφερε επίσης τις αναγκαίες επίλεκτες δυνάμεις και τους στρατιωτικούς συμβούλους που χρειάζεται για να πλαισιώσει, να εκπαιδεύσει στα νέα όπλα και να στηρίξει τον συριακό στρατό. Διαμόρφωσε επιπλέον τις αναγκαίες συμμαχίες στο διπλωματικό επίπεδο, με την Κίνα κατά πρώτο λόγο και κατά δεύτερο λόγο με την Αίγυπτο, και συμφωνία με το Ιράν για σύμπραξη με σημαντικές, επίλεκτες χερσαίες δυνάμεις.<br /> <br /> Προφανής πολιτική της Ρωσίας είναι να εμπλακεί όσο το δυνατόν λιγότερο στις χερσαίες επιχειρήσεις και να αφήσει το έργο αυτό στο συριακό καθεστώς και στους τοπικούς συμμάχους του, Ιράν και Χεζμπολάχ. Έχει όμως στη διάθεσή της επίλεκτες δυνάμεις για την προστασία των βάσεών της αλλά και για τη συνδρομή σε απαιτητικές επιχειρήσεις κατά των ισλαμιστών. Κάλεσε επίσης στα όπλα 150.000 εφέδρους για να είναι σε ετοιμότητα ως στρατηγική εφεδρεία. Θα αναπτυχθούν στη Συρία εάν αυτό απαιτηθεί από τις αντιδράσεις στις οποίες θα προβούν οι χώρες εκείνες που κρυφά ή φανερά υποστηρίζουν τους ισλαμιστές και αντιτίθενται στη ρωσική παρέμβαση. Η τελευταία είναι φανερό ότι, πέραν των ισλαμιστών, έχει επίσης μεγάλες γεωπολιτικές και στρατηγικές συνέπειες σε ολόκληρη την περιοχή αλλά και στις παγκόσμιες ισορροπίες μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiC5WS2DD2bic4JizY-LfwZAgh-9GnynNIZqpQnZMou1h7LnvZ0jkMmpwz7QRf9oiusbT_fcuHGFFyoxPovvWW6IIiWSO8KhD7Zn_qVqBiJeY9wTVQikdi-gQSP5L8pmU6l9MiloxIeuHEg/s1600/syria-kurds.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="233" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiC5WS2DD2bic4JizY-LfwZAgh-9GnynNIZqpQnZMou1h7LnvZ0jkMmpwz7QRf9oiusbT_fcuHGFFyoxPovvWW6IIiWSO8KhD7Zn_qVqBiJeY9wTVQikdi-gQSP5L8pmU6l9MiloxIeuHEg/s320/syria-kurds.jpg" width="320" /></a>Η Ρωσία έχει κάθε συμφέρον να διεξαγάγει έναν εντατικό πόλεμο κατά των ισλαμιστών ώστε να προλάβει να δημιουργήσει τετελεσμένο γεγονός σε ολόκληρο το έδαφος της Συρίας, πριν προλάβουν άλλες ανταγωνιστικές χώρες, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, να αντιδράσουν είτε με απευθείας παρέμβαση, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους ή την προστασία των περίφημων «μετριοπαθών ανταρτών», είτε με παροχή στους βαλλόμενους ισλαμιστές αντιαεροπορικών πυραύλων και άλλων σύγχρονων όπλων, όπως ζητούν οι τοπικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, οι τρεις γνωστές χώρες και οι ακραίοι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στις ΗΠΑ.<br /> <br /> Η Τουρκία ειδικότερα, που πρωτοστάτησε στην υποστήριξη των ισλαμιστών σε άγνωστο μέχρι τώρα σκανδαλώδη βαθμό, βρίσκεται σήμερα σε δεινή θέση. Τα σχέδιά της για τη βόρεια Συρία και για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας ακυρώθηκαν από τη ρωσική παρέμβαση. Είναι συμβολική η καταδίωξη από ρωσικά αεροσκάφη μέσα στο τουρκικό έδαφος φάλαγγας ισλαμιστών που διέφυγε σε αυτό έπειτα από σφοδρότατους ρωσικούς βομβαρδισμούς.<br /> <br /> Η αναμενόμενη στρατιωτική παρέμβαση της Κίνας που πνέει μένεα για τους Ουιγούρους ισλαμιστές, θα θέσει επίσης σε μεγάλη δοκιμασία τις σχέσεις Άγκυρας – Πεκίνου. Η Τουρκία όμως του Ερντογάν, μετά τις μεγαλεπήβολες ισλαμικές φιλοδοξίες προς κάθε κατεύθυνση διαμαρτύρεται τώρα προς κάθε κατεύθυνση, ακόμη και έναντι των ΗΠΑ. Οι τελευταίες μετά τον περιβόητο μύθο των «μετριοπαθών ανταρτών» για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των οποίων συνεργαζόταν με την Άγκυρα, αισθάνονται πολύ εκτεθειμένες διεθνώς και αμήχανες μπροστά στη ρωσική παρέμβαση, που έχει ως σημαία τον πόλεμο κατά των ισλαμιστών. Στρέφονται πάλι προς τους Κούρδους, δοκιμασμένους συμμάχους τους στο Βόρειο Ιράκ και προσπαθούν να θέσουν και τους Κούρδους της Συρίας υπό την σκέπη των ανταρτών Πεσμεργκά του Μασούντ Μπαρζανί.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJIPOGma5hYohKYOGWm1DwLCUWmNdRu10ruWVw4LdYwP15soxLhvE_qXEAjnH2kR4aPR65bRyYlA7wOsVnBRORancUpb6fqil3IwfzKrQz6alQOAR_OBc41DPkAwRDtyaQbSA6UaJqqziV/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582-%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258E%25CE%25BD-%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%25822.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="169" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJIPOGma5hYohKYOGWm1DwLCUWmNdRu10ruWVw4LdYwP15soxLhvE_qXEAjnH2kR4aPR65bRyYlA7wOsVnBRORancUpb6fqil3IwfzKrQz6alQOAR_OBc41DPkAwRDtyaQbSA6UaJqqziV/s320/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582-%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258E%25CE%25BD-%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%25822.jpg" width="320" /></a></div> Στο πλαίσιο αυτό αρνούνται να χαρακτηρίσουν «τρομοκράτες» τους Κούρδους της Συρίας. Αντιθέτως συνεργάζονται μαζί τους κατά του Ισλαμικού Κράτους, παρέχοντας σε αυτούς σύγχρονο εξοπλισμό. Οι Κούρδοι του Ιράκ και της Συρίας είναι ουσιαστικά οι μόνες χερσαίες δυνάμεις στην περιοχή στις οποίες μπορούν να στηριχθούν οι αμερικανοί για να διασφαλίσουν, μέσω αυτών, έναν λόγο και μία θέση στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. Κυρίως, όμως, για τον έλεγχο των πολύτιμων πετρελαίων του Κιρκούκ και της Μοσούλης. Η τελευταία κατέχεται ακόμη από το καταρρέον Ισλαμικό Κράτος. Μία προέλαση των Κούρδων της Συρίας προς τη Ράκα, την πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, πριν την ανακατάληψή της από το καθεστώς Άσαντ, και των Κούρδων του Βόρειου Ιράκ προς τη Μοσούλη, είναι ένα σενάριο που πολύ θα ήθελε η αμερικανική πολιτική να προλάβει να πραγματοποιήσει.<br /> <br /> <b>Ευρείες ανακατατάξεις</b><br /> <br /> Στην τραγωδία «Ικέτιδες» του Ευρυπίδη, η μητέρα του Θησέως, συμβουλεύει τον γιό της να μην επιδείξει αδιαφορία στο δράμα των γυναικών, υπενθυμίζοντάς του ότι το μεγαλείο της πόλεως είναι συνυφασμένο με μεγάλες ιδέες, αρχές και έργα. Η αλήθεια αυτή είναι διαχρονική. Ακόμη και μεγάλες αυτοκρατορίες και μεγάλες δυνάμεις, όταν απογυμνωθούν από κάποιες στοιχειώδεις αρχές ηθικού δικαίου, διατρέχουν τον κίνδυνο να κατολισθήσουν στην ανυποληψία και την παρακμή. Είναι βέβαιο ότι αυτό διαλογίζεται ο αμερικανός πρόεδρος, πιεζόμενος από την κοινή γνώμη και τους ακραίους της αμερικανικής πολιτικής να επιδείξει σθένος και πυγμή έναντι της Ρωσίας στη Συρία. Σθένος και πυγμή υπέρ των ακραίων ισλαμιστών στη Συρία και των συμμάχων που τους υπεστήριξαν, πέρα ακόμη και από το μέτρο της αμερικανικής πολιτικής.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ αισθάνονται σίγουρα αμηχανία και δυσφορία μπροστά στη δυναμική ρωσική παρέμβαση, που κάνει, γρήγορα και αποτελεσματικά, εκείνο που έπρεπε να κάνουν οι ίδιες, πριν από ένα χρόνο, ως επικεφαλής του συνασπισμού των σαράντα κρατών. Το γιατί δεν το έκαναν, το γνωρίζουν οι ίδιες. Πληρώνουν όμως σήμερα το τίμημα μιας ανεδαφικής, μυωπικής και αντιφατικής πολιτικής.<br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μέση Ανατολή: Ομπάμα και Πούτιν μετρούν δυνάμεις

Με φόντο το Ισλαμικό τέρας οι ισχυρότεροι του πλανήτη… Γράφει ο Περικλής Νεάρχου Πρέσβυς ε.τ. Το κρίσιμο ερώτημα που απασχολεί όλου...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο ίδιος ο Ερντογάν και το τουρκικό βαθύ κράτος βρίσκεται πίσω από τη σφαγή στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfJXljmgChLJu5DqfjqV1LY80Ysn_3qz5aw4c6g5CZQ_w7vHZIbdaKejHcnry1YeFfcWUKOR5OxbrG3mNDlZSb04e0l-PX7Air-H8mmq5M-h3mmFLV8RjU0VPvIsgFQ0RDpqw2EWlGWXo/s1600/sgagi+stin+agkyra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="401" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfJXljmgChLJu5DqfjqV1LY80Ysn_3qz5aw4c6g5CZQ_w7vHZIbdaKejHcnry1YeFfcWUKOR5OxbrG3mNDlZSb04e0l-PX7Air-H8mmq5M-h3mmFLV8RjU0VPvIsgFQ0RDpqw2EWlGWXo/s640/sgagi+stin+agkyra.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ήταν 24 Μαΐου 1993. Ένα λεωφορείο μετέφερε άοπλους στρατιώτες από τη Μαλάτεια στο Μπίνγκιολ. Δέκα χιλιόμετρα πριν τον προορισμό του, αντάρτες του ΡΚΚ, υπό την ηγεσία του Σεμντίν Σακίκ, σταμάτησαν το λεωφορείο και αιχμαλώτισαν τους στρατιώτες. Τις πρώτες πρωινές ώρες, εκτέλεσαν 33 από αυτούς, βυθίζοντας στο πένθος την Τουρκία και εξάπτοντας τις εθνικιστικές και σοβινιστικές διαθέσεις της τουρκικής κοινωνίας εναντίον των Κούρδων και του ΡΚΚ.<o:p></o:p><br /> <div class="MsoNormal"> Μια σειρά από γεγονότα έδειξαν ότι πίσω από εκείνο το αποτρόπαιο έγκλημα, κρυβόταν το  τουρκικό κράτος.<br /> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <i>Του<b> Σάββα Καλεντερίδη</b></i><br /> Το συγκεκριμένο λεωφορείο δεν είχε συνοδεία, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Ο Σεμντίν Σακίκ, που αργότερα παραδόθηκε στο τουρκικό κράτος και πρόδωσε σημαντικά και ζωτικής σημασίας μυστικά της οργάνωσης στις τουρκικές αρχές ασφαλείας, διατηρούσε σχέσεις με τον περιβόητο Γεσίλ (Mahmut Yıldırım), Κούρδο σουνίτη, πράκτορα και εκτελεστή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος τον ειδοποίησε για την πορεία του λεωφορείου και τον καθοδήγησε να εκτελέσει τους άοπλους στρατιώτες, κάτι που αντίκειται στον κώδικα αξιών του ΡΚΚ.</div> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a>Σύμφωνα με αντικειμενικούς παρατηρητές, το έγκλημα της εκτέλεσης των 33 στρατιωτών σχεδιάστηκε από την Υπηρεσία Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας (<b>JİTEM</b>), που αποτελούσε το άντρο του βαθέος κράτους, για να δημιουργηθεί κύμα αντιδράσεων στην τουρκική κοινή γνώμη εναντίον του ΡΚΚ, να ασκηθεί πίεση στην κυβέρνηση και στις ένοπλες δυνάμεις, για να αρχίσουν στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ και να τερματιστεί εκ των πραγμάτων η μονομερής εκεχειρία που είχε αναγγείλει ο Αμντουλλάχ Οτζαλάν, τις 20 Μαρτίου 1993,<b> σε συνεννόηση και κατόπιν προτροπής του τότε προέδρου της Δημοκρατίας, Τουργκούτ Οζάλ.</b><o:p></o:p><br /> <div class="MsoNormal"> <o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Να σημειωθεί ότι την εκεχειρία της 20ής Μαρτίου, επεξέτεινε για άλλους δυο μήνες με νέα του δήλωση ο Οτζαλάν, την οποία έκανε στις 15 Απριλίου, πάντα σε συνεννόηση με τον Τουργκούτ Οζάλ και διπλωματικό μεσολαβητή τον Τζελάλ Ταλαμπανί.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Για όσους διατηρούν έστω και κάποια μικρή αμφιβολία για το ρόλο του βαθέος κράτους στην υπόθεση και για το πόσο ενοχλούσε η πορεία ειρήνευσης που είχε σκοπό την πολιτική λύση του Κουρδικού, αρκεί να πούμε ότι δυο μέρες μετά τη δεύτερη ανακοίνωση του Άπο για την επέκταση της εκεχειρίας, ο Τουργκούτ Οζάλ έπεφτε νεκρός, δηλητηριασμένος από το βαθύ κράτος (17 Απριλίου 1993).<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Επειδή δε το ΡΚΚ συνέχισε την εκεχειρία, το βαθύ κράτος οργάνωσε την εκτέλεση των 33 αόπλων στρατιωτών στις 24 Μαΐου, την οποία φόρτωσε στο ΡΚΚ, για να ακολουθήσουν μεγάλης έκτασης επιχειρήσεις εναντίον του, από τον τουρκικό στρατό, τερματίζοντας έτσι τη μονομερή εκεχειρία.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> <br /> <b>Τι οδήγησε στη σφαγή της 10ης Οκτωβρίου στην Άγκυρα</b><br /> Στις 9 Οκτωβρίου 2015, ο εκ των ηγετών του ΡΚΚ, Τζεμίλ Μπαγίκ, ανακοίνωσε ότι το ΡΚΚ είναι έτοιμο να κηρύξει μονομερή εκεχειρία, για να μην υπάρχει πολεμικό κλίμα στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν την προεκλογική περίοδο και την ημέρα των εκλογών της 1^ης Νοεμβρίου.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Την επίσημη ανακοίνωση ήταν προγραμματισμένο να την κάνει ο Μουράτ Καραγιλάν, στρατιωτικός ηγέτης του ΡΚΚ, το Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Παράλληλα, το κουρδικό κίνημα συνεννοήθηκε με διάφορους φορείς για τη συνδιοργάνωση μεγάλης πορείας ειρήνης στην Άγκυρα.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Όμως το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου είχε «χτίσει» όλη την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές της 1^ης Νοεμβρίου στο πολεμικό κλίμα, που συσπείρωνε στο ΑΚΡ τους συντηρητικούς και εθνικιστές ψηφοφόρους και αποσυσπείρωνε τους φιλήσυχους Τούρκους ψηφοφόρους, που κατά εκατοντάδες χιλιάδες είχαν ψηφίσει το Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών (<span lang="EN-US">HDP</span>), στις εκλογές της 7^ης Ιουνίου 2015.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Άλλωστε, γι’ αυτό σταμάτησε την πολυετή εκεχειρία ο Ερντογάν και ξεκίνησε τον πόλεμο εναντίον του ΡΚΚ, στα μέσα Ιουλίου 2015. Αυτές τις ψήφους είχε ως στόχο, για να κερδίσει την αυτοδυναμία το ΑΚΡ και να καταστήσει εαυτόν νεοσουλτάνο, ένα κακέκτυπο του Σαντάμ Χουσεΐν και του Μουαμάρ Καντάφι.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> <b>Με κάποιον τρόπο το κίνημα ειρήνης και η κατάπαυση του πυρός έπρεπε να τορπιλιστούν και δεν έπρεπε να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους. <o:p></o:p></b></div> <div class="MsoNormal"> Ο πόλεμος που ξεκίνησε ο ίδιος, με δική του απόφαση, στα μέσα Ιουλίου και κόστισε τη ζωή σε εκατοντάδες Κούρδους και Τούρκους, <b>έπρεπε να συνεχιστεί</b>.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Έτσι, πράκτορες του τουρκικού βαθέος κράτους, Κούρδοι σουνίτες, που στρατολόγησαν οι τουρκικές αρχές ασφαλείας το 2013 και το 2014, από την πόλη Αντιγιαμάν, για να καταταχτούν στο Ισλαμικό Κράτος και να στραφούν εναντίον των αδελφών τους Κούρδων του ΡΚΚ, εκτέλεσαν την αποστολή τους, ως βομβιστές αυτοκτονίας στην πολύνεκρη επίθεση στο σιδηροδρομικό σταθμό της Άγκυρας.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Και ποια είναι η τραγωδία της υπόθεσης;</div> <div class="MsoNormal"> Ο βομβιστής αυτοκτονίας στην Άγκυρα, είναι κατά πάσα πιθανότητα ο Yunus Emre Alagöz, μεγάλος αδελφός του  Şeyh Abdurrahman Alagöz, o οποίος ως βομβιστής αυτοκτονίας κι αυτός, σκότωσε 33 νέους Κούρδους στο Σούρουτς, τις 20 Ιουλίου 2015, μετά την οποία ξεκίνησε τον πόλεμο εναντίον του ΡΚΚ το τουρκικό κράτος.</div> <div class="MsoNormal"> Αυτή είναι η Τουρκία, αυτό είναι το τουρκικό κράτος.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Βαθύτατα βάρβαρο και ανηλεές προς τους «εχθρούς» του.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Ελπίζουμε να το καταλάβουν όσοι «χαϊδολογούνται» χρόνια τώρα με τους εκπροσώπους αυτού του κράτους, ενώ η Τουρκία συνεχίζει στο πρόσπωπο των Κούρδων τις πλιτικές της γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, ενώ η Τουρκία συνεχίζει την κατοχή στην Κύπρο και τις επεκτατικές της βλέψεις στο Αιγαίο.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Καληνύχτα σας.<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Γιατί ο ίδιος ο Ερντογάν και το τουρκικό βαθύ κράτος βρίσκεται πίσω από τη σφαγή στην Άγκυρα

Ήταν 24 Μαΐου 1993. Ένα λεωφορείο μετέφερε άοπλους στρατιώτες από τη Μαλάτεια στο Μπίνγκιολ. Δέκα χιλιόμετρα πριν τον προορισμό του, αντά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ρωσική σταυροφορία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiljcT7katv9AmcECsjAryWXig_wL3Y03Skp5WPc48uUuZmxXq0MltWG4YIDv86oSs_f7Syp70FR4umLLnASPsEyuiHsmaC660mtvhJxKptVNtSwVJoT-8qK-QTV3nK1ZuU78VxyH-hB5A/s1600/rwsiki+stayroforia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiljcT7katv9AmcECsjAryWXig_wL3Y03Skp5WPc48uUuZmxXq0MltWG4YIDv86oSs_f7Syp70FR4umLLnASPsEyuiHsmaC660mtvhJxKptVNtSwVJoT-8qK-QTV3nK1ZuU78VxyH-hB5A/s1600/rwsiki+stayroforia.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <strong><i>Ενώ η Σαουδική Αραβία κατηγορεί τη Ρωσία για θρησκευτικό πόλεμο, αρκετοί φοβούνται το ξέσπασμα μία μεγάλης σύρραξης στην περιοχή – λόγω του τεράστιου κοιτάσματος πετρελαίου που βρέθηκε από το Ισραήλ, στα υψώματα του Γκολάν</i></strong></blockquote> <b>Αλέξης Ζακυνθινός</b><br /> Σύμφωνα με μία ισχυρή ομάδα κληρικών της Σαουδικής Αραβίας, αποτελούμενης από 53 άτομα, <strong>η Ρωσία, μέσω της συμμετοχής της στη μάχη της Συρίας</strong>, <strong>σχεδιάζει μία χριστιανική σταυροφορία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής</strong>. Ως εκ τούτου, η ομάδα αυτή κήρυξε έναν ιερό πόλεμο, υποσχόμενη κάθε είδους υλική, ηθική, πολιτική και στρατιωτική στήριξη σε όλους όσους τάσσονται εναντίον της κυβέρνησης της Συρίας, καθώς επίσης των συμμάχων της – της Ρωσίας και του Ιράν.<br /> Στην ισλαμική μοναρχία, εθνική θρησκεία της οποίας είναι ο <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%85%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82" target="_blank"><span class="text-node">Ουαχαμπισμός</span></a>, <strong>οι δηλώσεις των κληρικών έχουν επίσημο χαρακτήρα</strong> – οπότε, η έντονη προτροπή τους για έναν ιερό πόλεμο, με στόχο να προστατευθεί ολόκληρο το ισλαμικό έθνος, έχει πολύ μεγάλη σημασία.<br /> Οι κληρικοί θεωρούν επίσης πως το ξεκίνημα των ρωσικών βομβαρδισμών εναντίον της συριακής αντιπολίτευσης είναι παρόμοιο με την εισβολή των Ρώσων στο Αφγανιστάν το 1980 – ενώ η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής από τον πρόεδρο Putin, <strong>συνδέεται με τις εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ των γενεών στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας,</strong> λόγω των οποίων η χώρα έχει χάσει την πολιτική της σταθερότητα.<br /> Από την άλλη πλευρά όμως, η εισβολή της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη, η οποία δεν είναι σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο, της δημιουργεί πολύ μεγάλα προβλήματα – πόσο μάλλον όταν <strong>η στρατηγική της Ρωσίας έχει στόχο να μειώσει την επιρροή της στον </strong><strong>OPEC</strong><strong>,</strong> μέσω του οποίου οι Σαουδάραβες μπορούσαν να ελέγχουν ανέκαθεν την τιμή του πετρελαίου. Στα πλαίσια αυτά, η οικονομική κατάσταση της χώρας επιδεινώνεται ραγδαία – οπότε δεν είναι απίθανο να επικρατήσει το σενάριο της χρεοκοπίας της (<a href="http://www.analyst.gr/2015/08/11/i-ptosi-tis-saoudikis-aravias/" target="_blank"><span class="text-node">άρθρο</span></a>).<br /> <br /> <span class="text-node">.</span><strong>Η ευρωπαϊκή αλλαγή στάσης</strong><br /> Περαιτέρω, ενώ το <a href="http://www.analyst.gr/2015/09/29/to-geopolitiko-thriler/" target="_blank"><span class="text-node">γεωπολιτικό θρίλερ</span></a> στην περιοχή συνεχίζεται, με τις Η.Π.Α. να μην αντιδρούν στα σχέδια της Ρωσίας, σύροντας την ενδεχομένως σε μία οικονομική παγίδα (<a href="http://www.analyst.gr/2015/10/02/to-amerikaniko-mistiko/" target="_blank"><span class="text-node">άρθρο</span></a>), <strong>η Ευρώπη αλλάζει ξαφνικά πορεία – ανακοινώνοντας πως επιθυμεί πια ομαλές σχέσεις με τη Ρωσία</strong>.<br /> Έχοντας ενδεχομένως εντυπωσιαστεί από τις ρωσικές επιτυχίες, καθώς επίσης προσπαθώντας να βρει κάποια λύση, όσον αφορά τα τεράστια κύματα μεταναστών που κατευθύνονται προς την κεντρική Ευρώπη και ειδικά στη Γερμανία, <strong>ο πρόεδρος της Κομισιόν δήλωσε πως η ΈΕ δεν πρέπει να δέχεται τις αμερικανικές υποδείξεις, όσον αφορά τις σχέσεις της με τη Ρωσία</strong> – κάτι που δημιουργεί την εντύπωση πως έχει στόχο το τέλος των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί.<br /> «<em>Οι Ρώσοι είναι ένας υπερήφανος λαός, η χώρα μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο</em>«, δήλωσε ο κ. Juncker, κάνοντας σύμφωνα με πολλούς την ανάγκη φιλότιμο. «<em>Δεν επιτρέπεται να την εκτοπίσει κανείς από την παγκόσμια σκηνή επειδή διαφορετικά, όπως διαπιστώσαμε, επιστρέφει πολύ γρήγορα. Πρέπει να συμπεριφερόμαστε με ευπρέπεια στη Ρωσία, ενώ δεν θα επιτρέψουμε να μας υπαγορεύει τις σχέσεις μας μαζί της η Ουάσιγκτον</em>«, συνέχισε, <strong>επικρίνοντας παράλληλα τον πρόεδρο των Η.Π.Α., επειδή είχε υποβαθμίσει τη Ρωσία σε μία περιφερειακή δύναμη</strong>, χωρίς παγκόσμιες προεκτάσεις.<br /> Οι δηλώσεις αυτές είναι προφανώς ιδιαίτερα αξιοσημείωτες, επειδή <strong>μέχρι σήμερα η ΕΕ συμφωνούσε απόλυτα με τις Η.Π.Α. στο θέμα της επιβολής κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας</strong> – ενώ ακολουθούν μετά το σκάνδαλο διαφθοράς της VW (<a href="http://www.analyst.gr/2015/09/27/merkel-itta-kata-kratos/" target="_blank"><span class="text-node">άρθρο</span></a>), η οποία έχει κάνει περισσότερες παρατυπίες στα οχήματα της, από αυτές που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ανησυχώντας πολύ για τις εξαγωγές της.<br /> <br /> <span class="text-node">.</span><strong>Το Ισραήλ</strong><br /> Συνεχίζοντας, αρκετοί φοβούνται το ξέσπασμα ενός μεγάλου πολέμου στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, με απρόβλεπτες προεκτάσεις, <strong>κρίνοντας από την  ανακάλυψη ενός τεράστιου κοιτάσματος πετρελαίου από το Ισραήλ. </strong>Το γεγονός αυτό όμως δεν είναι τόσο θετικό για τη χώρα, όσοι ακούγεται – αφού βρέθηκε στα υψώματα του Γκολάν, το οποίο ανήκε στη Συρία και καταλήφθηκε από το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του εξαήμερου πολέμου του 1967 (χάρτης που ακολουθεί).<br /> <span class="text-node">.</span><br /> <img alt="ΓΡΑΦΗΜΑ - Ισραήλ" class="aligncenter size-full wp-image-19853 secureimg_wp blockImage" height="370" src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2015/10/%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%9C%CE%91-%CE%99%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB.jpg" width="640" /><br /> <span class="text-node">.</span><br /> Στο σημείο αυτό η κατάσταση περιπλέκεται, επειδή αφενός μεν το Ισραήλ θεωρεί δική του την περιοχή, αφετέρου ο ΟΗΕ έχει διαφορετική άποψη, κρίνοντας πως αποτελεί έδαφος της Συρίας. Εύλογα λοιπόν κυριαρχεί η εντύπωση ότι, <strong>το γεγονός αυτό ίσως αποτελέσει τη σπίθα που θα οδηγούσε σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο</strong> – λόγω των οικονομικών συμφερόντων που διακυβεύονται, ενώ συμμετέχουν στη διαμάχη όλες οι μεγάλες δυνάμεις, έχοντας ήδη δημιουργήσει αντίπαλες συμμαχίες.<br /> Σύμφωνα τώρα με μία ισραηλινή αναφορά (<a href="http://www.globes.co.il/en/article-huge-oil-discovery-on-golan-heights-1001071698" target="_blank"><span class="text-node">πηγή</span></a>), οι ποσότητες πετρελαίου που βρέθηκαν είναι τεράστιες – πολλά δισεκατομμύρια βαρέλια, τα οποία θα μπορούσαν να καλύψουν εύκολα τις ανάγκες της χώρας (270.000 βαρέλια ημερησίως) για πολλά χρόνια. Φυσικά πρέπει να βρεθεί πόσο κοστίζει η εξόρυξη του, για να αποδειχθεί εάν είναι συμφέρουσα ή όχι – <strong>ενώ προφανώς οι Άραβες γείτονες του Ισραήλ δεν θα επιτρέψουν εύκολα την εξόρυξη του δικού τους πετρελαίου.</strong><br /> <h6> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiEgWpzf2poPHZ3U5XtYAaz08Qc-E8WI4Umo9comEkqwaMUZJB7q3Y9FLCeEvS8OFGbB4S_ylphlY6c17oV0AV03-zRA6ZXvDavXzkIgnAwPdy0sd_k7iB7TyyF3rkIptIzhyphenhyphen0LESI2EaatbpbDVurdvvyk7cMr2hiJURKQInvBO8mQsMayDm6vgPD64X94osBWRASIjn30fnAASRYKvbEAajAmOb7KpJfKx992yKAzfg=" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="ICON - πετρέλαιο" border="0" class="alignright size-full wp-image-19860 secureimg_wp mediumImage" src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2015/10/ICON-%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF.jpg" width="200" /></a><span style="font-size: x-small;">Συνεχίζοντας, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο, πολύ μεγάλο κοίτασμα, με βάση τους επιστήμονες της χώρας (<a href="http://sputniknews.com/middleeast/20151007/1028142336/israel-golan-heights-oil-discovery.html" target="_blank"><span class="text-node">πηγή</span></a>), πάχους 350 μέτρων, όταν τα φυσιολογικά έχουν πάχος 20 έως 30 μέτρα – υπενθυμίζοντας πως τα υψώματα του Γκολάν, τα οποία θέλει να ανακαταλάβει η Συρία, ενδεχομένως με τη βοήθεια της Ρωσίας, <strong>δεν έχουν μόνο μεγάλη στρατηγική σημασία ή πετρέλαιο αλλά, επίσης νερό,</strong> το οποίο είναι πολύ σημαντικό για την ευρύτερη περιοχή.</span></h6> Όλα αυτά συμβαίνουν σε μία εποχή, όπου οι εντάσεις μεταξύ του <a href="http://www.analyst.gr/2013/07/10/1205/" target="_blank"><span class="text-node">Ισραήλ</span></a> και των Παλαιστινίων είναι εξαιρετικά μεγάλες (<a href="http://www.reuters.com/article/2015/10/08/us-israel-palestinians-violence-idUSKCN0S10YV20151008" target="_blank"><span class="text-node">πηγή</span></a>) – <strong>με πολλούς να θεωρούν πως σύντομα θα ανακηρυχθεί ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, με πρωτοβουλία της Γαλλίας</strong>, το οποίο θα εξυπηρετούσε τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων, επαναφέροντας τη σταθερότητα στην περιοχή.<br /> Σύμφωνα τώρα με γνωστό αμερικανικό περιοδικό, εάν η Γαλλία καταθέσει αίτημα για την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους, <strong>τότε το δημοκρατικό κόμμα των Η.Π.Α. θα πιέσει τον πρόεδρο να μην το εγκρίνει</strong> (<a href="http://www.politico.com/story/2015/10/reid-obama-israel-palestinians-netanyahu-united-nations-214011" target="_blank"><span class="text-node">πηγή</span></a>) – αν και ο κ. Obama δεν έχει αντιδράσει μέχρι στιγμής, εκφράζοντας με σαφήνεια τις απόψεις του.<br /> Εάν όμως τα πράγματα επιδεινωθούν<strong>, τότε θεωρείται βέβαιο πως θα ενισχύσει την πρόταση που θα καταθέσει η Γαλλία περί της ανεξαρτησίας της Παλαιστίνης </strong>– κάτι που όμως πιθανότατα θα αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα ενός τεραστίων διαστάσεων πολέμου στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> <span class="text-node">.</span><strong>Η παρεμβολή του Ιράκ</strong><br /> Περαιτέρω, <strong>φαίνεται πως η Ρωσία και το Ιράν αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο στο Ιράκ, χωρίς τη συμμετοχή των Η.Π.Α</strong>. – ιδρύοντας μία δική τους μυστική υπηρεσία (JICC), επειδή δεν εμπιστεύονται καθόλου τη CIA.<br /> Για την κυβέρνηση του Ιράκ βέβαια η προσέγγιση της Ρωσίας δεν αποτελεί κάποια ριζική αλλαγή, στη μέχρι τώρα πολιτική της απέναντι στις Η.Π.Α. – <strong>εν τούτοις, ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί,</strong> παρά το ότι θεωρεί πως είναι υποχρεωμένη να δέχεται κάθε βοήθεια, στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει με επιτυχία την ISIS.<br /> Πάντως, η επιδείνωση των σχέσεων του Ιράκ με τις Η.Π.Α. φαίνεται από την αντίδραση της υπερδύναμης στο θέμα της JICC, <strong>η οποία θεωρείται ως απειλητική για τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες</strong> – αφού δήλωσε πως θα περιορίσει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της CIA και της κυβέρνησης του Ιράκ.<br /> Ολοκληρώνοντας, αρκετά ΜΜΕ των Η.Π.Α. <strong>προβλέπουν μία πανωλεθρία της χώρας τους στην περιοχή, ανάλογη με αυτήν του Βιετνάμ</strong> – καθώς επίσης την ανάδειξη της Ρωσίας σε μία παγκόσμια στρατιωτική δύναμη, η οποία θα αμφισβητήσει ευθέως την αμερικανική ηγεμονία στον πλανήτη.<br /> <br /> <span class="text-node">.</span><strong>Η γερμανική σκοπιά</strong><br /> Η Γερμανία τώρα, <strong>η οποία βίωσε χθες μία από τις ισχυρότερες διαδηλώσεις εναντίον του </strong><a href="http://www.analyst.gr/2015/05/29/to-oikonomiko-nato/" target="_blank"><span class="text-node">οικονομικού ΝΑΤΟ</span></a><strong> που δρομολογεί η </strong><a href="http://www.analyst.gr/2015/05/16/ta-mistika-sxedia-tis-elite/" target="_blank"><span class="text-node">παγκόσμια ελίτ</span></a> με την υπογραφή της <a href="http://www.analyst.gr/2014/05/25/9198/" target="_blank"><span class="text-node">TTIP</span></a>, με τη συμμετοχή 250.000 ατόμων που συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο, θεωρεί πως αφενός μεν ο πόλεμος της Ουκρανίας, αφετέρου η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, σηματοδοτούν μία αλλαγή εποχής – όπου τελειώνει η κυριαρχία της Δύσης στον πλανήτη.<br /> Ως εκ τούτου, <strong>παύει να υπάρχει η «</strong><strong>Pax</strong> <strong>Americana</strong><strong>», όπου οι Η.Π.Α. επέβαλλαν και εγγυούταν την παγκόσμια τάξη πραγμάτων –</strong> με τη συμμαχία της Ευρώπης και της Ιαπωνίας. Στα πλαίσια αυτά, ο πρόεδρος Putin έχει αναλάβει το ρόλο του καταστροφέα, ενώ στο παρασκήνιο κρύβεται η Κίνα – ο μελλοντικός ηγεμόνας.<br /> Η καγκελάριος είχε ισχυριστεί βέβαια, σε μία τηλεφωνική επαφή της με τον αμερικανό πρόεδρο ότι, ο Ρώσος ομόλογος του ζει σε άλλον πλανήτη – <strong>κάτι που όμως ισχύει ασφαλώς και για τη Δύση,</strong> η οποία φάνηκε πως δεν είχε κανένα σχέδιο στο θέμα της Συρίας.<br /> Όταν δε η Δύση δήλωνε ανόητα πως η Ρωσία έχει απομονωθεί από τη διεθνή κοινότητα μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, <strong>υιοθετούσε έναν παγκόσμιο χάρτη που δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό, αλλά με τους πολύ προηγούμενους αιώνες</strong> – αφού η Ευρώπη έχει πάψει να αποτελεί το κέντρο του κόσμου, η Ιαπωνία είναι βυθισμένη σε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, ενώ οι Η.Π.Α. αδυνατούν πλέον να επιβάλλουν τη θέληση τους, έχοντας <a href="http://www.analyst.gr/2015/10/08/to-amerikaniko-drama-2/" target="_blank"><span class="text-node">καταστρέψει οικονομικά</span></a> το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού τους.<br /> Περαιτέρω, είτε το θέλει κανείς είτε όχι, <strong>όλο και περισσότερες χώρες αρνούνται να αντιμετωπίσουν το Ρώσο πρόεδρο ως το «λεπρό» της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής</strong> – όπως για παράδειγμα ο πρόεδρος της Κίνας, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα τη Μόσχα, ο πρωθυπουργός της Ινδίας που συνεχάρη τον κ. Putin για τα γενέθλια του, καθώς επίσης ο υπουργός άμυνας της Σαουδικής Αραβίας που, μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα, πήγε δύο φορές στη ρωσική πρωτεύουσα.<br /> Στα πλαίσια αυτά, <strong>οι Γερμανοί προτείνουν μία παραλλαγή της συμφωνίας του Ελσίνκι που υπεγράφη το 1975 από την Ευρώπη, τις Η.Π.Α. και τον Καναδά</strong> – η οποία προέβλεπε το σεβασμό των συνόρων μεταξύ των κρατών, τη μη παρεμβολή στα εσωτερικά ζητήματα άλλων χωρών, καθώς επίσης το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (<a href="https://www.osce.org/mc/39501?download=true" target="_blank"><span class="text-node">πηγή</span></a>).<br /> Σύμφωνα με τους ίδιους, <strong>η συμφωνία έκανε ασφαλέστερη την Ευρώπη, καθώς επίσης, σε μακροπρόθεσμο χρονικό διάστημα, πολύ πιο ελεύθερη</strong> – ενώ διεύρυνε τα δικαιώματα των χωρών του συμφώνου της Βαρσοβίας, διευκολύνοντας την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος.<br /> Εκτός αυτού<strong>, εμπόδισε το ξέσπασμα ενός πυρηνικού πολέμου των Η.Π.Α. με τη Σοβιετική Ένωση, ως αποτέλεσμα μίας σειράς κρίσεων του παρελθόντος</strong> – του πολέμου της Κορέας, των λαϊκών εξεγέρσεων του 1953 στο Ανατολικό Βερολίνο, στην Ουγγαρία το 1956, στην Τσεχοσλοβακία το 1968, του τείχους του Βερολίνου το 1961, της κρίσης στην Κούβα το 1962, του πολέμου του Βιετνάμ κοκ.<br /> Επομένως, κάτι ανάλογο θα έπρεπε να δρομολογηθεί και σήμερα, αφού <strong>μόνο οι κανόνες που θα συμφωνούνταν από κοινού μπορούν να αποτρέψουν την εξέλιξη ενός ψυχρού πολέμου σε έναν παγκόσμιο</strong> – κάτι που θα μπορούσε να συμβεί κατά τους Γερμανούς, αφού οι συνθήκες θυμίζουν επικίνδυνα το χρονικό διάστημα πριν από τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο (<a href="http://www.analyst.gr/2014/01/01/5476/" target="_blank"><span class="text-node">άρθρο</span></a>).<br /> <br /> <span class="text-node">.</span><strong>Επιμύθιο</strong><br /> Από όλα τα παραπάνω, όπου δεν πρέπει να υποτιμάται η ανάμιξη της Τουρκίας στην περιοχή, <strong>η οποία έκανε τεράστια λάθη ερχόμενη σε αντιπαράθεση τόσο με τις Η.Π.Α., όσο και με τη Ρωσία</strong>, ενώ είναι αντιμέτωπη με μεγάλα δικά της προβλήματα (Κουρδικό, κίνδυνοι τριχοτόμησης της – <a href="http://www.analyst.gr/2013/09/14/1491/" target="_blank"><span class="text-node">άρθρο</span></a>), συμπεραίνει κανείς πως η Μέση Ανατολή είναι ένα καζάνι που βράζει – αποτελώντας έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο για την Ευρώπη, από πάρα πολλές διαφορετικές πλευρές (ενεργειακή τροφοδοσία, μεταναστευτικό κλπ.).<br /> <div class="hilight"> Στα πλαίσια αυτά, η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας είναι μεγαλύτερη από ποτέ – <strong>μία ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσει η κυβέρνηση</strong>, αφού ίσως της επιτρέψει την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της χώρας μας. Το ίδιο μεγάλες είναι όμως και οι απειλές για την πατρίδα μας, αφού δεν απέχουμε πολύ από το επίκεντρο του ενδεχόμενου σεισμού – έχοντας παράλληλα τεράστιες εσωτερικές αδυναμίες, σε πάρα πολλά πεδία.</div> Κατά την άποψη μου βέβαια, <strong>ο κίνδυνος να ξεσπάσει ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, με αφετηρία τη Μέση Ανατολή, δεν είναι μεγάλος</strong> – είναι όμως υπαρκτός, οπότε οφείλει να προβληματίσει τους πάντες. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι, ελάχιστες ημέρες πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, κανένας δεν ανησυχούσε ούτε έκανε αντίστοιχες προβλέψεις – πως η Δύση υπνοβατούσε, αδυνατώντας να αντιληφθεί το γκρεμό που έχασκε μπροστά της.<br /> <br /> <a class="on non-delete" href="http://www.analyst.gr/"><b><span style="color: #990000;">Analyst.gr</span></b></a><br /> <b>Αλέξης Ζακυνθινός</b>, <span class="text-node">Senior Analyst</span> (Geopolitics)<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.analyst.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2015%2F10%2FICON-%25CF%2580%25CE%25B5%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25BF.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiEgWpzf2poPHZ3U5XtYAaz08Qc-E8WI4Umo9comEkqwaMUZJB7q3Y9FLCeEvS8OFGbB4S_ylphlY6c17oV0AV03-zRA6ZXvDavXzkIgnAwPdy0sd_k7iB7TyyF3rkIptIzhyphenhyphen0LESI2EaatbpbDVurdvvyk7cMr2hiJURKQInvBO8mQsMayDm6vgPD64X94osBWRASIjn30fnAASRYKvbEAajAmOb7KpJfKx992yKAzfg=" -->

Η ρωσική σταυροφορία

Ενώ η Σαουδική Αραβία κατηγορεί τη Ρωσία για θρησκευτικό πόλεμο, αρκετοί φοβούνται το ξέσπασμα μία μεγάλης σύρραξης στην περιοχή – λόγ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Ο Πούτιν μας παίρνει τη Μέση Ανατολή"! Άρθρο της Κοντολίζα Ράϊς και του Ρ.Γκέϊτς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf3aVmasT1zHNbmtMwiSft-CY3oDqzXPztSJWf9X_bAOz5jSkDvcmLikugkYbCg9dzPRLX2B2qrzss15nJtHDsLtDcvVW4Y1e1j6X8NtsXBqUbwt_J6HY-DAlg2YqHa8X_hj72zNh6zeQ/s1600/Condoleezza+Rice+%252C+Robert+M.+Gates.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf3aVmasT1zHNbmtMwiSft-CY3oDqzXPztSJWf9X_bAOz5jSkDvcmLikugkYbCg9dzPRLX2B2qrzss15nJtHDsLtDcvVW4Y1e1j6X8NtsXBqUbwt_J6HY-DAlg2YqHa8X_hj72zNh6zeQ/s1600/Condoleezza+Rice+%252C+Robert+M.+Gates.jpg" /></a></div> <br /> Άρθρο της Condoleezza Rice και του Robert M. Gates με τίτλο ‘Countering Putin’ ασχολείται με τη Ρωσία και τον Πρόεδρο Πούτιν και υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι <strong>ο Πούτιν με την πολεμική εμπλοκή στη Συρία προωθεί τα ρωσικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή. </strong><br /> <br /> Δεν ενδιαφέρει τη Ρωσία ούτε ο αγώνας κατά του ISIL, ούτε η σταθεροποίηση της Συρίας, ούτε ο ίδιος ο Άσσαντ. <strong>Μόλις τελειώσει αυτή η πολεμική επιχείρηση, η Ρωσία θα προωθήσει πρόταση ειρήνης που θα αντανακλά τα συμφέροντά της, συμπεριλαμβανομένης και της εξασφάλισης της ρωσικής στρατιωτικής βάσης στο Ταρτούς. </strong><br /> <br /> Οι συντάκτες του άρθρου υπενθυμίζουν ότι ο ορισμός της επιτυχίας για τη Ρωσία δεν είναι ο ίδιος με των ΗΠΑ. <strong>Οι Ρώσοι έχουν αποδεχτεί και ενθαρρύνει τη δημιουργία αποτυχημένων κρατών και παγωμένων συγκρούσεων π.χ. Γεωργία, Μολδαβία, Ουκρανία.</strong> Επομένως, γιατί να είναι διαφορετικά για τη Συρία ; Για τους Ρώσους αρκεί να ελέγχουν ένα τμήμα της Συρίας αλλά ταυτοχρόνως να καταστήσουν εξαιρετικά δύσκολο για οποιοδήποτε άλλον να κυβερνήσει την υπόλοιπη χώρα. <br /> Επιπλέον, η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται για τους προσφυγικούς πληθυσμούς από τη Συρία, αυτό είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Η κίνηση του Πούτιν στη Συρία είναι μία παλαιομοδίτικη επίδειξη ισχύος, η οποία φαίνεται ότι έχει απήχηση στο εσωτερικό. <br /> <strong>Οι συντάκτες προτείνουν την ανάληψη δράσης από τις ΗΠΑ που θα περιλαμβάνει τη δημιουργία ζωνών ασφαλείας και ζωνών απαγόρευσης πτήσεων καθώς έχουν λειτουργήσει στο παρελθόν, καθώς και την υποστήριξη των Κούρδων και Σουνιτών μαχητών και ότι έχει απομείνει από τις ειδικές δυνάμεις του Ιράκ. </strong><br /> <br /> Οι ΗΠΑ θα πρέπει να αναζητήσουν καλύτερη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων προκειμένου να πετύχουν μία πολιτική λύση αποδεκτή και από τους συμμάχους για τη Συρία και αυτό προϋποθέτει την εμπέδωση των σχέσεων με την Τουρκία. <br /> <br /> Και τέλος θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερη προσοχή για την αποφυγή τυχόν επεισοδίων από τις παράλληλες στρατιωτικές επιχειρήσεις ΗΠΑ και Ρωσίας στη Συρία, καταλήγουν οι συντάκτες.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

"Ο Πούτιν μας παίρνει τη Μέση Ανατολή"! Άρθρο της Κοντολίζα Ράϊς και του Ρ.Γκέϊτς

Άρθρο της Condoleezza Rice και του Robert M. Gates με τίτλο ‘Countering Putin’ ασχολείται με τη Ρωσία και τον Πρόεδρο Πούτιν και υπ...

Διαβάστε την συνέχεια