Συμμαχία υπό διάλυση. Χάος και τρόμος στην ΕΕ ενόψει των δασμών Trump, παρακαλούν οι Γερμανοί για ρωσική ενέργεια.

<img height="361" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/08e3a9e2d16cf2ba3d3b0c98373962c7_XL.jpg" width="700" /><br /><br /><div>Oι αμερικανικές εισαγωγές φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια, σημειώνοντας ρεκόρ 5,59 εκατομμυρίων μετρικών τόνων τον Μάρτιο του 2025<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χρειαστεί χρόνο για να λάβει τα κατάλληλα μέτρα – αντίποινα στην επιβολή των νέων δασμών σε αγαθά από την Ευρώπη που αναμένεται να ανακοινώσει αργότερα εντός της ημέρας ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump.<br />Ο Trump έχει καταστήσει σαφές πως οι ΗΠΑ θα εισαγάγουν δασμούς 25% στις εισαγωγές αυτοκινήτων και ανταλλακτικών αυτοκινήτων από κράτη – που όπως λέει – «κερδίζουν εδώ και χρόνια από τις ΗΠΑ».<br />«Μην περιμένετε άμεσα αντίποινα...<br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση πιθανότατα θα χρειαστεί χρόνο για να αναλύσει το πλέγμα των μέτρων των ΗΠΑ» αναφέρει το Politico, επισημαίνοντας πως θα υπάρξει ειδική συνάντηση αύριο Πέμπτη 3 Απριλίου των πρεσβευτών της ΕΕ ενόψει της Συνόδου Κορυφής των υπουργών Εμπορίου της ΕΕ που έχει προγραμματιστεί για την ερχόμενη Δευτέρα 7 Απριλίου προκειμένου να εκτιμηθεί η κατάσταση και να ληφθούν οι απαραίτητες αποφάσεις.<br /><br />Οι συνομιλίες που δεν έγιναν ποτέ<br /><br />Όπως αναφέρει το Politico, οι Ευρωπαίοι ευελπιστούσαν πως με κάποιον τρόπο, θα μπορούσαν να αποφύγουν την επιβολή δασμών από τον Trump.<br />«Ο Donald Trump είχε μια απλή προειδοποίηση για την Ευρώπη: Αγοράστε περισσότερο αμερικανικό αέριο αλλιώς θα σας χτυπήσω με εξοντωτικούς δασμούς.<br />Ωραία, είπε η Ευρώπη. ας μιλήσουμε.<br />Και τότε ο Trump επέβαλε τους δασμούς ούτως ή άλλως.<br />Στην πραγματικότητα, οι συνομιλίες δεν ξεκίνησαν ποτέ.<br />Σύμφωνα με τέσσερις αξιωματούχους της ΕΕ και διπλωμάτες με γνώση της κατάστασης, οι διαπραγματευτές ήταν μπερδεμένοι και απογοητευμένοι κάθε φορά που προσπαθούσαν να συζητήσουν για την ενεργειακή προσφορά του προέδρου των ΗΠΑ, προσκρούοντας συχνά σε έναν τοίχο γραφειοκρατίας και αδιαφορίας στην Ουάσιγκτον» υποστηρίζει το Politico.<br /><br />Το αμερικανικό LNG<br /><br />Τώρα ο Trump ετοιμάζεται να επιβάλει σαρωτικούς δασμούς στο πλαίσιο της «Ημέρας της Απελευθέρωσης».<br />Ήταν μια στιγμή που η Ευρώπη ήλπιζε να αποφύγει, προτείνοντας προληπτικά κάθε είδους διευκολύνσεις για να ηρεμήσει τον Trump και να αποφύγει μια οικονομική δίνη.<br />Ψηλά στη λίστα ήταν η αγορά περισσότερου αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).<br />Ήταν το πρώτο πράγμα που πρότεινε η Ursula von der Leyen, μετά την εκλογή του Trump.<br />Η προσφορά φαινόταν λογική.<br />Από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022, η ΕΕ αγοράζει όλο και περισσότερο αμερικανικό LNG - σχεδόν τριπλασιάζοντας τις εισαγωγές της για να αντισταθμίσει τις ενεργειακές απώλειες από τη Μόσχα.<br />Η μηνιαία κατανάλωση έφτασε σε υψηλό ρεκόρ τον περασμένο μήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Trump.<br />Η Ευρώπη έκανε αυτό που είπε ο Trump ότι ήθελε: να αγοράζει περισσότερο αμερικανικό LNG.<br />Οι αξιωματούχοι ήλπιζαν ότι αυτό θα μπορούσε να τον κατευνάσει και να γλιτώσει τους δασμούς.<br />Εξάλλου, στην πρώτη θητεία του Trump, η Ευρώπη είχε παγώσει τον εμπορικό πόλεμο με τη δέσμευση να αγοράσει περισσότερη σόγια και LNG.<br />Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.<br />Ένας πιο ασυγκράτητος Trump διεξάγει σταυροφορία για να αναδιαμορφώσει την οικονομική τάξη - προς το παρόν, δηλαδή.<br />Το μεγάλο μάθημα ήταν ότι η συμπαράσταση στις απαιτήσεις του Trump απλά δεν λειτουργεί.<br /><br />Αδυναμία επικοινωνίας<br /><br />Τις εβδομάδες μετά την εκλογή του Trump, η ΕΕ προσφέρθηκε να ξεκινήσει συνομιλίες για αγορές ενέργειας και η von der Leyen κάλεσε μια ομάδα αξιωματούχων για να διευθετήσει τα logistics.<br />«Προτεραιότητα είναι να έχουμε μια συνομιλία, να εμπλακούμε νωρίς, να συζητήσουμε κοινά συμφέροντα και μετά να είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευτούμε», δήλωσε εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την επομένη της ορκωμοσίας του Trump.<br />Το αμερικανικό LNG ήταν επίσης κεντρικό για τον προκάτοχο της von der Leyen, Jean-Claude Juncker.<br />Το 2018 ο πρόεδρος της Κομισιόν έπεισε τον Trump να σταματήσει τους προγραμματισμένους δασμούς με, μεταξύ άλλων, την υπόσχεση να ενισχύσει τις αγορές LNG από τις ΗΠΑ και να κατασκευάσει περισσότερα τερματικά για την εισαγωγή αμερικανικού αερίου.<br />Αφού εκλέχθηκε για δεύτερη φορά ο Trump είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει ακόμη περισσότερο.<br />Η ΕΕ, όπως είπε τον Δεκέμβριο, πρέπει «να καλύψει το τεράστιο έλλειμμά της με τις ΗΠΑ με τη μεγάλης κλίμακας αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br />Διαφορετικά, θα έχουν μόνο δασμούς» (σημειώνεται ότι ΕΕ και ΗΠΑ έχουν στην πραγματικότητα μια σχετικά ισορροπημένη εμπορική σχέση όσον αφορά τα αγαθά και τις υπηρεσίες).<br />Ωστόσο, διπλωμάτες είπαν ότι δυσκολεύονται να βρουν ένα μονοπάτι επικοινωνίας κατόπιν των αλλαγών του προσωπικού και της μετατόπισης της δυναμικής εξουσίας εντός της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ.<br /><br />Ποιοι είναι οι άνθρωποι – κλειδιά<br /><br />Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι προσπαθούν να προσδιορίσουν ποιοι είναι οι βασικοί άνθρωποι στην κυβέρνηση των ΗΠΑ με τους οποίους μπορούν να συνομιλήσουν για αυτά τα θέματα, καθώς όπως αναφέρουν «κάποιοι… μπορεί να μην είναι αυτό που λένε οι τίτλοι τους».<br />Επιπλέον, επισημαίνεται πως η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, καθώς η κυβέρνηση Trump προτιμά να επικοινωνεί απευθείας με μεμονωμένες πρωτεύουσες της ΕΕ, παρόλο που οι Βρυξέλλες διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην εμπορική πολιτική για τα 27 μέλη της.<br />«Ο Trump βλέπει την ΕΕ ως κάτι που υπάρχει μεταξύ αυτού και της υποταγής μεμονωμένων κρατών στην θέση του» αναφέρει Ευρωπαίος διπλωμάτης, υπογραμμίζοντας πως «η κύρια γέφυρα για εμάς ήταν οι εθνικές πρωτεύουσες.<br />Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία είναι πολύ καλά συνδεδεμένες και αυτές ήταν τα κανάλια που αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιήσουμε».<br /><br />Όλα στον … αέρα<br /><br />Δύο αξιωματούχοι από χώρες της ΕΕ δήλωσαν ότι είχαν εκφράσει στην Ουάσινγκτον την προθυμία τους να αγοράσουν περισσότερο αμερικανικό LNG, αλλά οι ΗΠΑ δεν πρόσφεραν καμία σαφήνεια σχετικά με το πώς θα λειτουργούσε μια συμφωνία ή τι θα έπαιρνε η Ευρώπη σε αντάλλαγμα.<br />Πέρα όμως από τα διπλωματικά εμπόδια στο εξωτερικό, προκλήσεις υπάρχουν και στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κρατών.<br />Πολλές χώρες της ΕΕ εξαρτώνται ήδη σε μεγάλο βαθμό από το αμερικανικό φυσικό αέριο και η αύξηση των εισαγωγών θα δημιουργούσε περισσότερα εμπόδια.<br />«Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα», δήλωσε τον Ιανουάριο ο απερχόμενος αντικαγκελάριος της Γερμανίας Robert Habeck, σημειώνοντας ότι το 90% του LNG της χώρας του προέρχεται ήδη από πηγές των ΗΠΑ.<br />Ορισμένες χώρες, πιο ευαισθητοποιημένες περιβαλλοντικά, προειδοποίησαν τις Βρυξέλλες ότι οποιαδήποτε συμφωνία ορυκτών καυσίμων με τις ΗΠΑ θα έβλαπτε τις προσπάθειες της ΕΕ να σώσει τον πλανήτη.<br />Ωστόσο, η Επιτροπή προχώρησε.<br />Τον Φεβρουάριο, στέλεχος της ΕΕ δημοσίευσε ένα σχέδιο μείωσης των υψηλών τιμών ενέργειας που επιβαρύνουν τις τοπικές εταιρείες.<br />Η στρατηγική περιλάμβανε μια προσφορά για την υποστήριξη μακροπρόθεσμων συμβάσεων με Αμερικανούς εξαγωγείς LNG - ακόμη και αύξηση της δυνατότητας έμμεσης υποστήριξης επενδύσεων σε υποδομές φυσικού αερίου των ΗΠΑ για καλύτερη πρόσβαση.<br />Αυτό ενόχλησε τις πράσινες ομάδες, που υποστήριξαν ότι τέτοιες κινήσεις θα εγκλωβίσουν το μπλοκ στα ορυκτά καύσιμα για δεκαετίες και θα παρεμπόδιζαν την προγραμματισμένη μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Πιο κοντά… ενεργειακά<br /><br />Πέρα από τις μη παραγωγικές συνομιλίες υψηλού επιπέδου, οι δυνάμεις της αγοράς οδηγούν ήδη την ΕΕ και τις ΗΠΑ πιο κοντά στον τομέα της ενέργειας.<br />«Η Ευρώπη πιθανότατα θα αγοράσει περισσότερο LNG από τις ΗΠΑ φέτος, όχι λόγω γεωπολιτικών, αλλά λόγω της ανάγκης της ηπείρου να ανανεώσει τα αποθέματα ενόψει του ερχόμενου χειμώνα και επειδή περισσότερο αμερικανικό LNG έρχεται φέτος», δήλωσε η Laura Page, επικεφαλής ανάλυσης αερίου στην εταιρεία πληροφοριών Kpler.<br />Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της εταιρείας, η ΕΕ αντιμετωπίζει έλλειμμα εφοδιασμού με φυσικό αέριο και θα ολοκληρώσει τον χειμώνα με τις δεξαμενές της γεμάτες μόνο κατά το ένα τρίτο.<br />Αυτό οφείλεται σε «έναν κρύο και απάνεμο χειμώνα σε συνδυασμό με ένα σοκ εφοδιασμού από τη Ρωσία στην αρχή του έτους», όταν έληξε ένα σημαντικό σύμφωνο διαμετακόμισης που επέτρεπε στη Μόσχα να μεταφέρει προμήθειες στην Ευρώπη μέσω Ουκρανίας.<br />Αυτό έφερε την Ουάσιγκτον σε προνομιακή θέση.<br />Τα νέα εργοστάσια LNG στο Plaquemines στη Λουιζιάνα και το Corpus Christi στο Τέξας, τα οποία ολοκληρώθηκαν υπό την προηγούμενη κυβέρνηση, έχουν επίσης εξασφαλίσει ότι υπάρχει αρκετή χωρητικότητα για την κάλυψη της ζήτησης.<br /><br />Η αρχή και όχι το τέλος των διαπραγματεύσεων<br /><br />Τα στοιχεία της Kpler δείχνουν ότι οι αμερικανικές εισαγωγές φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια, σημειώνοντας ρεκόρ 5,59 εκατομμυρίων μετρικών τόνων τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους.<br />Το ερώτημα είναι πόσο σοβαρά μπορούμε να πάρουμε τα σχέδια του Trump για δασμούς», δήλωσε ο Ajay Parmar, αναλυτής της εταιρείας πληροφοριών εμπορευμάτων ICIS.<br />«Όπως συμβαίνει με όλα, αυτές οι κινήσεις μπορούν πάντα να θεωρηθούν ως η πραγματική αρχή των διαπραγματεύσεων και όχι ως το τέλος».<br />Αλλά προς το παρόν, τουλάχιστον, ο Trump δεν φαίνεται πρόθυμος να ακούσει πολλά για την ενέργεια, αφήνοντας την Ευρώπη να αντιμετωπίζει μια οικονομική αναταραχή και να αναρωτιέται τι άλλο, θα μπορούσε να λειτουργήσει.<br /><br />Παρακαλούν οι Γερμανοί για το ρωσικό φυσικό αέριο<br /><br />Στην Ευρώπη, το δέλεαρ της επιστροφής στη φθηνή ενέργεια είναι πάντα παρόν, και αυτή η συζήτηση γίνεται ευκολότερη καθώς η κυβέρνηση Trump στις ΗΠΑ πιέζει σκληρά για διαπραγματεύσεις κατάπαυσης του πυρός με τη Ρωσία.<br />Ανώτεροι Γερμανοί πολιτικοί ζητούν ήδη την αναθέρμανση των σχέσεων με τη Ρωσία. Για παράδειγμα, ο Michael Kretschmer, υψηλόβαθμο στέλεχος των κεντροδεξιών Χριστιανοδημοκρατών του Friedrich Merz, υποστηρίζει τώρα ότι οι κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας είναι «εντελώς ξεπερασμένες», καθώς έρχονται όλο και πιο ανοιχτά σε αντίθεση με «αυτό που κάνουν οι Αμερικανοί».<br />Οι Financial Times σε νέο δημοσίευμά τους αναφέρουν τα λόγια του Kretschmer στο γερμανικό πρακτορείο τύπου DPA ως εξής: «Όταν συνειδητοποιείς ότι αποδυναμώνεις περισσότερο τον εαυτό σου παρά τον αντίπαλό σου, τότε πρέπει να σκεφτείς αν όλο αυτό είναι σωστό».<br />Το ίδιο δημοσίευμα παρατήρησε τις αναμενόμενες άμεσες αντιδράσεις για τις δηλώσεις ως εξής: Ο Kretschmer, ο οποίος είναι επίσης από καιρό αντίπαλος των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία, είναι ο τελευταίος σε μια σειρά από στελέχη τόσο του κεντροδεξιού CDU του Merz όσο και των κεντροαριστερών Σοσιαλδημοκρατών που έχουν δημοσιοποιήσει τις τελευταίες εβδομάδες εκκλήσεις για την αναθέρμανση των οικονομικών ή ενεργειακών δεσμών με τη Ρωσία. Αυτό έχει δημιουργήσει πρόβλημα για τον Merz -ο οποίος είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι ο επόμενος καγκελάριος της Γερμανίας- καθώς και για τους πιθανούς εταίρους του στον συνασπισμό στο SPD, σε μια εποχή που προσπαθεί να εμφανιστεί ως ισχυρός εταίρος για την Ουκρανία και την Ευρώπη. Το κόμμα των Πρασίνων της Γερμανίας, το οποίο τάσσεται έντονα υπέρ του Κιέβου, κάλεσε την Κυριακή τον Merz να πατάξει τους «φίλους του Putin» στο κόμμα του.<br />Αλλά ο ίδιος ο Merz δεν έχει προσπαθήσει ενεργά να φιμώσει αυτή την αυξανόμενη επιθυμία ορισμένων πολιτικών κύκλων για προσέγγιση με τη Ρωσία.<br /><br />Αντιδράσεις από το SPD<br /><br />Αλλά το Bloomberg ανέφερε τη Δευτέρα: «Ο συμπρόεδρος του κόμματος των Σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας και επικρατέστερος υποψήφιος για να γίνει ο επόμενος υπουργός Οικονομικών, Lars Klingbeil, απέρριψε τις φημολογίες σχετικά με την επανέναρξη των παραδόσεων αερίου από αγωγούς της Ρωσίας μετά από μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία». Ωστόσο, ο διευθύνων σύμβουλος της TotalEnergies, Patrick Pouyanne, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα: «Δεν θα με εξέπληττε αν δύο από τα τέσσερα (επέστρεφαν) στη ροή, όχι τέσσερα από τα τέσσερα», δήλωσε ο Patrick Pouyanne σε εκδήλωση του κλάδου στην πρωτεύουσα της Γερμανίας, το Βερολίνο, όπως μεταδίδει το Reuters. «Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να είμαστε ανταγωνιστικοί έναντι του ρωσικού φυσικού αερίου με το LNG που έρχεται από οπουδήποτε», πρόσθεσε το στέλεχος.<br /><br />Παρακάμπτουν την Ουκρανία<br /><br />Εν τω μεταξύ, τόσο η Ουγγαρία όσο και η Σλοβακία όχι μόνο συνεχίζουν να παρακάμπτουν την Ουκρανία για εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου -αφού η Ουκρανία διέκοψε τη διαμετακόμιση του ρωσικού φυσικού αερίου την 1η Ιανουαρίου- αλλά στην πραγματικότητα ενισχύουν αυτές τις προμήθειες.<br />Ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Peter Szijjarto ανακοίνωσε την Τρίτη ότι το συνοριακό σημείο διασύνδεσης Veľké Zlievce/Balassagyarmat από την Ουγγαρία προς τη Σλοβακία έχει τεθεί σε πλήρη δυναμικότητα λόγω της διακοπής μέσω της Ουκρανίας.<br />«Καταφέραμε να λύσουμε το πρόβλημα της προμήθειας φυσικού αερίου στη Σλοβακία και την Ουγγαρία, παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία μας δημιούργησε πολύ σοβαρές δυσκολίες. Για να εξασφαλίσουμε αξιόπιστες προμήθειες φυσικού αερίου στη Σλοβακία μέσω της Ουγγαρίας, ακόμη και με την παύση της διαμετακόμισής του μέσω της Ουκρανίας, έπρεπε να αυξήσουμε τη χωρητικότητα του συνδετικού αγωγού φυσικού αερίου μεταξύ των χωρών μας», δήλωσε ο ΥΠΕΞ σε συνέντευξη Τύπου.<br />«Σήμερα, ο αγωγός φυσικού αερίου μεταξύ Ουγγαρίας και Σλοβακίας λειτουργεί με αυξημένη χωρητικότητα. Έχουμε πλέον αυξήσει τη χωρητικότητα αυτού του αγωγού κατά 900 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Μέχρι τώρα, μεταφέρονταν 2,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μεταξύ των δύο χωρών ετησίως. Από σήμερα, ο όγκος αυτός θα αυξηθεί σε 3,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα», σημείωσε ο Szijjarto. Πρόσθεσε ότι «σε σύγκριση με τον περσινό όγκο ρεκόρ, ο όγκος του φυσικού αερίου που μεταφέρεται μέσω Ουγγαρίας στη Σλοβακία αυξήθηκε κατά 50% τους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμμαχία υπό διάλυση. Χάος και τρόμος στην ΕΕ ενόψει των δασμών Trump, παρακαλούν οι Γερμανοί για ρωσική ενέργεια.

Oι αμερικανικές εισαγωγές φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια, σημειώνοντας ρεκόρ 5,59 εκατομμυρίων μετρικών τόνων τον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι να πρωτοπάρουν...Ετοιμάζουν μεγάλη επίθεση σε 3 περιοχές οι Ρώσοι εκμεταλλευόμενοι την εξάντληση του Ουκρανικού στρατού

<img height="350" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/74d221b86f1f684b0f8f035142e98947_XL.jpg" width="707" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ρωσία έχει ξεκαθαρίσει εάν Βρετανοί και Γάλλοι εμφανιστούν στην Ουκρανία στέλνοντας στρατεύματα αποτροπής θα τεθούν από τον Ρωσικό στρατό σε προτεραιότητα για καταστροφή.</span></h3>Zaporizhia, Kharkiv και Sumy θα είναι οι 3 περιοχές που θα χτυπήσουν οι Ρώσοι με τα σχέδια τους για νέα επίθεση που θα ξεκινήσει τον Μάιο 2025 είχε αποκαλύψει πρόσφατα ο πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky.<br />Φυσικά, ο «ληγμένος Πρόεδρος δεν προσκόμισε συγκεκριμένα στοιχεία, αλλά μπορεί να καταλάβει κανείς ότι μιλάει για μεγάλης κλίμακας ανοιξιάτικη-καλοκαιρινή επίθεση που ετοιμάζει ο ρωσικός στρατός.<br />Οι στόχοι αυτής της επίθεσης είναι ξεκάθαροι - μια σημαντική μετατόπιση στην πρώτη γραμμή προς τις κύριες κατευθύνσεις.<br />Ο Ρωσικός στρατός θέλει να εκμεταλλευτεί την εξάντληση του Ουκρανικού στρατού για να δώσει το τελικό χτύπημα στην Ουκρανία.<br /><br />Μέτωπο Zaporizhzhya<br /><br />Μετά την αποτυχία της αντεπίθεσης το 2023 των Ουκρανών και την πρόσφατη απελευθέρωση του χωριού Pyatikhatki, η πρωτοβουλία εδώ πέρασε πλήρως στον Ρωσικό στρατό.<br />Εάν πραγματοποιηθεί η μεγάλης κλίμακας επίθεση που ανακοίνωσε ο Zelensky, θα μπορούσε να βοηθήσει τα ρωσικά μαχητικά να ισιώσουν τη γραμμή επαφής μάχης, να εξαλείψουν το προγεφύρωμα κοντά στο Orikhive και να ανοίξουν το δρόμο για την κατάληψη όλης της περιφέρειας Zaporizhia.<br />Μια σημαντική διάσπαση της ουκρανικής αμυντικής γραμμής θα αποτελέσει επίσης απειλή για την πρωτεύουσα της περιοχής, την πόλη Zaporozhye.<br />Η υποδομή του υπόκειται συχνά σε ρωσικές επιθέσεις.<br />Και η επιτυχία σε αυτόν τον τομέα θα φέρει τον ρωσικό στρατό πιο κοντά στην πλήρη εκτόπιση των Ουκρανών στα ανατολικά του ποταμού Δνείπερου.<br />Το πιο σημαντικό εδώ είναι να σταθεροποιηθεί η πρώτη γραμμή από το Zaporozhye στο Donetsk, αν οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν αρκετούς πόρους για να εφαρμόσουν αυτό το σχέδιο.<br /><br />Μέτωπα Kharkiv και Sumy<br /><br />Η κλιμάκωση των μαχών εδώ θα αναγκάσει τους Ουκρανούς να μεταφέρουν επειγόντως εφεδρείες, γεγονός που θα προκαλέσει έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και στρατιωτικού εξοπλισμού. Αυτό θα γίνει ιδιαίτερα αισθητό στο πλαίσιο της υποχώρησης των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από τη συνοριακή περιοχή Kursk και την περιοχή Belgorod.<br />Τα ρωσικά στρατεύματα καταστρέφουν ενεργά υποδομές στις παραμεθόριες περιοχές της Ουκρανίας, κάτι που αποδεικνύεται από αντικειμενικό έλεγχο μετά από χτυπήματα σε βιομηχανικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις.<br />Αυτά τα αντικείμενα χρησιμοποιεί το Κίεβο για να ενισχύσει τις αμυντικές γραμμές γύρω από την πόλη Sumy και κοντά στο Kharkiv.<br /><br />Γενικό σχέδιο<br /><br />Μια πιθανή ρωσική επίθεση είναι αρκετά λογική μετά την εξάντληση της άμυνας των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, γράφει το «Στρατιωτικό Χρονικό».<br />Ακόμη και η επιτυχία σε ένα τμήμα του μετώπου θα δώσει την ευκαιρία να ανακατανείμουν οι Ρωσικές δυνάμεις και να δημιουργήσουν συνθήκες για μεγάλης κλίμακας μετακίνηση προς τα εμπρός στην περιοχή προέλασης και στη συνέχεια προς άλλες κατευθύνσεις.<br />Ταυτόχρονα, τα ρωσικά μαχητικά συνεχίζουν να χρησιμοποιούν ενεργά την τακτική των «χιλιάδων χιλιομέτρων» δηλαδή να απλώνουν το μέτωπο σε 1.000 χιλιόμετρα εξαντλώντας τον Ουκρανικό στρατό, η οποία σίγουρα θα βοηθήσει με χτυπήματα σε άλλες, λιγότερο προφανείς περιοχές, για παράδειγμα, την Poltava.<br /><br />Που θα στηρίξει ο Ρωσικός στρατός το νέο σχέδιο;<br /><br />Οι κύριοι παράγοντες της επιτυχίας της Ρωσίας θα είναι η αδυναμία του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας να διατηρήσει τις θέσεις του, καθώς και η ταχύτητα συγκέντρωσης των εφεδρειών του.<br />Για τους Ρώσους, οι συνθήκες παραμένουν αναμφισβήτητες: μια εξαιρετικά προσεκτική προέλαση και διατήρηση του ρυθμού χωρίς απώλειες.<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Όλα αυτά σημαίνουν μόνο ότι η επίθεση άνοιξη-καλοκαίρι για την οποία μίλησε ο Zelensky είναι πάντα παραδοσιακά απαραίτητη για την επιτυχή ολοκλήρωση του αρχικού σχεδίου.<br />Φυσικά, οι χειριστές drone θα βοηθήσουν πολύ εδώ.<br />Οι επιδρομές σε αποθήκες, κόμβους επιμελητείας και θέσεις διοίκησης του Ουκρανικού στρατού θα οδηγήσουν σε σοβαρή μείωση των στρατιωτικών πόρων των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br />Αλλά πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό ότι μια επίθεση απαιτεί πολύ μεγάλο αριθμό UAV, βομβών ολίσθησης και άλλων οπλικών συστημάτων και η Ρωσία έχει αποδείξει την ανωτερότητα της έναντι των χωρών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Εάν εμφανιστούν δυτικά στρατεύματα αποτροπής θα χτυπηθούν<br /><br />Η Ρωσία έχει ξεκαθαρίσει εάν Βρετανοί και Γάλλοι εμφανιστούν στην Ουκρανία στέλνοντας στρατεύματα αποτροπής θα τεθούν από τον Ρωσικό στρατό σε προτεραιότητα για καταστροφή.<br />Οι Ρώσοι είναι ανένδοτοι στο θέμα αυτό, οι δυτικές δυνάμεις θα καταστραφούν ολοσχερώς.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Τι να πρωτοπάρουν...Ετοιμάζουν μεγάλη επίθεση σε 3 περιοχές οι Ρώσοι εκμεταλλευόμενοι την εξάντληση του Ουκρανικού στρατού

Η Ρωσία έχει ξεκαθαρίσει εάν Βρετανοί και Γάλλοι εμφανιστούν στην Ουκρανία στέλνοντας στρατεύματα αποτροπής θα τεθούν από τον Ρωσικό στρατό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Erdogan παίζει με την υπομονή του Netanyahu, ναρκοθετεί τη Συρία. Ισραήλ: Πρόκληση.

<img height="361" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1d35c15efe37a5d70fd37914381dbbce_XL.jpg" width="700" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Μια σύγκρουση με την Τουρκία στο συριακό έδαφος ήταν αναπόφευκτη», τονίζει ο Netanyahu.</span></h3>Τα πρόσφατα ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα στη Συρία είχαν ως στόχο να προειδοποιήσουν την Τουρκία να μην ενισχύσει τη στρατιωτική της παρουσία σε συριακές αεροπορικές βάσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα της Times of Israel στις 31 Μαρτίου.<br />Νωρίτερα μέσα στον μήνα, το T4, η μεγαλύτερη αεροπορική βάση της Συρίας, καθώς και το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Παλμύρας, που βρίσκεται στην ανατολική ύπαιθρο της Homs, δέχθηκαν ισραηλινά πλήγματα.<br />Η Τουρκία είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να αναλάβει τον έλεγχο και των δύο βάσεων, έχοντας μάλιστα συζητήσει το ενδεχόμενο αυτό με τη συριακή, ισλαμιστικής ηγεσίας, μεταβατική κυβέρνηση αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος Assad.<br /><br />Οι μυστικές επαφές Τουρκίας - Συρίας για στρατιωτική παρουσία<br /><br /><img height="305" src="https://www.bankingnews.gr/image/Turkey_Syria_Flags_display_shutterstock_2081931154.jpg" width="640" /><br /><br />Σύμφωνα με το Walla news, το οποίο επικαλείται Ισραηλινούς αξιωματούχους ασφαλείας, η Συρία διατηρεί επαφές με την Τουρκία σχετικά με τη μεταβίβαση περιοχών κοντά στην Palmyra στον τουρκικό στρατό, με αντάλλαγμα την οικονομική και στρατιωτική στήριξη της μεταβατικής κυβέρνησης.<br />Η εισβολή του Ισραήλ στη νεκρή ζώνη που συνορεύει με τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Golan, στη νότια Συρία, σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την κατάρρευση του καθεστώτος στις 8 Δεκεμβρίου.<br />Στις επόμενες ημέρες, το Ισραήλ εξαπέλυσε περίπου 500 αεροπορικές επιδρομές, πλήττοντας σημαντικές στρατιωτικές υποδομές της χώρας.<br />Ένας υψηλόβαθμος Ισραηλινός αξιωματούχος άμυνας δήλωσε στη War Zone την περασμένη εβδομάδα ότι<br />«οποιαδήποτε σημαντική τουρκική στρατιωτική παρουσία, ειδικά σε στρατηγικές τοποθεσίες όπως η Palmyra, θα μπορούσε να θεωρηθεί απειλή για τα ισραηλινά συμφέροντα ασφαλείας».<br /><br />Ισραήλ: Η τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Συρία υπονομεύει την επιχειρησιακή μας ελευθερία<br /><br />Σε ρεπορτάζ της Jerusalem Post που δημοσιεύθηκε την 1η Απριλίου, άλλος Ισραηλινός αξιωματούχος υπογράμμισε ότι:<br />«Εάν δημιουργηθεί τουρκική αεροπορική βάση στη Συρία, αυτό θα υπονομεύσει την επιχειρησιακή ελευθερία του Ισραήλ. Πρόκειται για μια δυνητική απειλή την οποία αντιτιθέμεθα».<br />Επιπλέον, Ισραηλινός πολιτικός αξιωματούχος ανέφερε στη Maariv, την ίδια ημέρα, ότι<br />«η Τουρκία εργάζεται για τον περιορισμό των ισραηλινών αεροπορικών επιχειρήσεων στη Συρία».<br />Ωστόσο, ο ίδιος αξιωματούχος σημείωσε ότι το Ισραήλ δεν επιθυμεί μια άμεση σύγκρουση με την Τουρκία.<br /><br />Το ενδεχόμενο ενός νέου μεγάλου πολέμου στη Μέση Ανατολή<br /><br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/2023-09-22T133239Z_1726651141_RC2PD3AMM7DW_RTRMADP_3_UN-ASSEMBLY-1695389643.webp" /><br /><br />Αξίζει να σημειωθεί τα σχετικά ρεπορτάζ έρχονται στον απόηχο της αποκάλυψης του Channel 12 του Ισραήλ, στα μέσα Μαρτίου, ότι ο Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu προωθούσε, μέσω των συμβούλων του, την εικόνα ότι<br />«μια σύγκρουση με την Τουρκία στο συριακό έδαφος ήταν αναπόφευκτη».<br />Το βέβαιο είναι ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να επιδιώκει μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Συρία, ενώ από την πλευρά του, το Ισραήλ πιθανότατα θα προσπαθήσει να έρθει σε κάποιου είδους συνεννόηση με την Άγκυρα για την κατάσταση στη χώρα.<br />Αν και μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών φαίνεται απίθανη, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο ενός πολέμου δι’ αντιπροσώπων.<br />Σε μια τέτοια περίπτωση, η μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας θα βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές συνέπειες για τη συμμαχία της με την Άγκυρα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ο Erdogan παίζει με την υπομονή του Netanyahu, ναρκοθετεί τη Συρία. Ισραήλ: Πρόκληση.

«Μια σύγκρουση με την Τουρκία στο συριακό έδαφος ήταν αναπόφευκτη», τονίζει ο Netanyahu. Τα πρόσφατα ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα στη Συρία...

Διαβάστε την συνέχεια

Γ. Αϋφαντής για ελληνοτουρκικά: Ήδη τα έχουν συμφωνήσει αλλά δεν τα έχουν υπογράψει!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="421" src="https://www.youtube.com/embed/jG3ktojNa1I" width="678" youtube-src-id="jG3ktojNa1I"></iframe></div><br />Απολυταρχία στην Ευρώπη, καθεστώς στην Ελλάδα…Στην Ευρώπη αφαιρούν πολιτικά δικαιώματα σε όσους δεν συμβαδίζουν με το «πολεμικό αφήγημα» και στην Ελλάδα ένα μέρος της ελίτ θεωρεί την Τουρκία συνεταίρο της!<br /><br />Ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αϋφαντής όπως πάντα με λόγο κοφτερό σχολιάζει και αναλύει τις εξελίξεις στον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα.<br /><br />Η συζήτηση ξεκινά από την Γαλλία και την απόφαση με την οποία γίνεται άρση των πολιτικών δικαιωμάτων της ακροδεξιάς Λεπέν. Δεν είναι η πρώτη περίπτωση που η «δημοκρατική» Ευρώπη αντιμετωπίζει με «νομικίστικη» καταστολή, όσους δεν συμβαδίζουν με το «αφήγημα των Βρυξελλών». Ο κ.Αϋφαντής κατηγορηματικός: «Οι ακροδεξιοί πρέπει να ηττώνται στις κάλπες κι όχι σε δικαστικές αίθουσες».<br /><br />Κι αν στην Ευρώπη όλα δείχνουν ότι πηγαίνουμε προς την απολυταρχία, στην Ελλάδα η χώρα δεν κυβερνάται αλλά βρίσκεται υπό τον έλεγχο καθεστώτος, όπως λέει ο κ.Αϋφαντής. Ένα καθεστώς που φαίνεται ότι δεν αποκλείει κατηγορηματικά να ακολουθήσει πειθήνια τους Ευρωπαίους και να στείλει Έλληνες στρατιώτες στο πεδίο μάχης της Ουκρανίας! Ο πρέσβυς ε.τ επισημαίνει το θανάσιμο κίνδυνο. Και για τους στρατιώτες μας αλλά και για τη χώρα.<br /><br />Όλα αυτά ενώ τα ελληνοτουρκικά εξελίσσονται με τρόπο δυσμενή. Με βασική ευθύνη της κυβέρνησης, αλλά και της σιωπηλής αντιπολίτευσης. Η χώρα μοιάζει να έχει μετατραπεί για τους «συμμάχους» της ήδη σε «χώρο», στον οποίο η Τουρκία θέλει να κάνει κουμάντο. Ποιος θα την εμποδίσει όταν όπως επισημαίνει ο κ.Αύφαντής «ένα μέρος της ελληνικής ελίτ θεωρεί την Τουρκία συνέταιρο»;<br /><br />Όπως λέει μεταφέροντας ίσως και την αίσθηση που υπάρχει σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης «ήδη τα έχουν συμφωνήσει αλλά δεν τα έχουν υπογράψει»! Μένει να μάθουμε πόσο άσχημα είναι αυτά που έχουν ήδη συμφωνηθεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή </a></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Γ. Αϋφαντής για ελληνοτουρκικά: Ήδη τα έχουν συμφωνήσει αλλά δεν τα έχουν υπογράψει!

Απολυταρχία στην Ευρώπη, καθεστώς στην Ελλάδα…Στην Ευρώπη αφαιρούν πολιτικά δικαιώματα σε όσους δεν συμβαδίζουν με το «πολεμικό αφήγημα» και...

Διαβάστε την συνέχεια

Βουλή: απέραντο εξοπλιστικό φρενοκομείο η Ελλάδα.

<img height="310" src="https://omegapress.gr/images/MHTS.jpg" width="701" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Εικόνα σαφούς πολιτικής διαταραχής εξέπεμψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη βουλή, θέτοντας πλήθος εκβιαστικών διλημμάτων στην κοινωνία, με προφανή στόχο να μην υπάρξουν αντιδράσεις, κυρίως από την Αριστερά, στην εξοπλιστική φρενίτιδα που έχει ήδη δρομολογήσει και ενώ το δημόσιο χρέος απογειώνεται. Χωρίς να κάνει αναφορά στην Τουρκία, πράγμα και περίεργο, ο πρωθυπουργός, με μια απίστευτης ρηχότητας πολιτική σκέψη, αναμάσησε τα γνωστά ψυχροπολεμικά συνθήματα των Ευρωπαίων, δεν μίλησε καν για διπλωματία και τον ρόλο της και επιχείρησε να προκαλέσει σοκ και δέος στην κοινωνία. Άλλο η ενίσχυση της άμυνας της χώρας, άλλο πράγμα οι σκανδαλώδεις εξοπλισμοί. Μπορεί μια χώρα, όσα όπλα και αν έχει να είναι ασφαλής όταν η κοινωνία αποσταθεροποιείται;<br /><br />“Το παλαιότερο δίλημμα λοιπόν, το οποίο το ακούγαμε συχνά κυρίως από την Αριστερά κανόνια ή βούτυρο, αποδεικνύεται ένα δίλημμα το οποίο είναι σαθρό, αλλά και επικίνδυνο…” είπε ο πρωθυπουργός για να υπονοήσει ότι αν η Αριστερά αντιδράσει, θα είναι κάτι σαν εθνική εξαίρεση. Αλλά σαθρά και επικίνδυνα είναι τα διλήμματα που επινόησε ο Μητσοτάκης για να υπερασπιστεί τους ισχυρισμούς του. Γιατί άμυνα και ασφάλεια δεν είναι μόνο τα όπλα, αλλά η στρατηγική της χώρας, η κοινωνική συνοχή, η εξωτερική της πολιτική και η ιεράρχηση των απειλών. Ο πρωθυπουργός δικαιολόγησε τα 25 δις που θα ξοδέψει ο λαός επειδή απειλείται από τη Ρωσία, μιας και δεν είπε κουβέντα για την Τουρκία;</div><div>  <br />Ο μονοδιάστατος άνθρωπος<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν έκανε καμία σοβαρή προσέγγιση και ανάλυση της διεθνούς τάξης πραγμάτων, των νέων απειλών και κινδύνων , τον αποσταθεροποιητικό ρόλο των ΗΠΑ και την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας σε αυτό το νέο περιβάλλον. Επιχείρησε μονοδιάστατα, όπως κάνουν και οι Ευρωπαίοι να αναμασήσει τα γνωστά ψυχροπολεμικά συνθήματα , δεν μίλησε καν για διπλωματία και τον ρόλο της χώρας μας, ήταν σχεδόν σχεδιασμένα εμμονικός στην ρητορική της ρωσικής απειλής, αλλά όχι της Τουρκίας.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιλέξει εδώ και χρόνια την πολιτική του. Ανισότητες που φέρουν την υπογραφή του, παρακράτος, εξουσιολαγνεία, προσβολή των θεσμών, υπονόμευση των δημοκρατικών κανόνων και συνεταιρισμός με εμπόρους όπλων, με ολιγάρχες και εφοπλιστικό κεφάλαιο, με καρτέλ και πελατειακό σύστημα και ασυλία στους τραπεζίτες, την ΕΥΠ το παρακράτος. Έχει επιλέξει ότι αυτοί είναι και οι πολιτικοί σύμμαχοι. Αλλά όλα αυτά, όσο και αν φαντάζουν σταυρόλεξο για τους απλούς πολίτες, για τους μυημένους στην πολική ορολογία του πρωθυπουργού, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια τυφλή εθνική πορεία , με την πυξίδα της χώρας να έχει παραδοθεί σε αυτά ακριβώς τα συμφέροντα. <br /><br />Ένας σοβαρός πρωθυπουργός που διαθέτει 25 δις ευρώ για οπλικά συστήματα και επενδύσεις γύρω από αυτά, οφείλει πρώτα απ όλα να παρουσιάσει τις απειλές της χώρας, το σχέδιό του για την αντιμετώπισή τους, τα αποτελέσματα των συνομιλιών που έχει σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ασία. Να παρουσιάσει τι συζητά το τελευταίο διάστημα με την Τουρκία για τον ενεργειακό τομέα και να πει ξεκάθαρα στη βουλή, αν η Ελλάδα απειλείται με πόλεμο και από ποια χώρα. Αν δηλαδή τα 25 δις αφορούν την θωράκιση των συνόρων από ενδεχόμενη επίθεση της Ρωσίας ή της Τουρκίας.<br />Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός, έχει καθήκον να εξηγήσει στον ελληνικό λαό, γιατί θεωρεί ότι πρέπει να διατεθούν όλα αυτά τα δις για όπλα, αλλά όχι για την Πολιτική Προστασία, για υποδομές , για το δημογραφικό για τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Προφανώς επειδή όλα αυτά δεν τα υπερασπίζονται ισχυρά λόμπι…<br /><br />Πόση διαφάνεια υπάρχει σε αυτή την υπόθεση, η απάντηση είναι σχεδόν μηδενική. Ο πρωθυπουργός συζητά με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ θόλους και θώρακες με τον σκανδαλώδη τρόπο που συζητούσε για το εκπαιδευτικό κέντρο της Καλαμάτας , για το οποίο σωστά ο Φάμελλος ρώτησε τον Μητσοτάκη “που βρίσκεται αυτό το σκανδαλώδες εκπαιδευτικό κέντρο…”.<br /><br />Ο πρωθυπουργός ως γνωστόν δεν μιλά ποτέ για ζητήματα διαφάνειας, ως να είναι προσωπική του υπόθεση η διάθεση των 25 δις. Υπό αυτή την οπτική, η αντιπολίτευση, αντί να τοποθετείται με τα γνωστά κλισέ, καλό θα ήταν να ερευνήσει η ίδια τον βαθμό διαφάνειας, γιατί είναι πλέον σαφές, ότι έχει στηθεί πάρτι πολλών χωρών με τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας.<br />Αυτό όμως που απουσιάζει εντελώς από τη δημόσια συζήτηση είναι πως θα μπορέσει η Ελλάδα να διατηρήσει την συνοχή της κοινωνίας, πως θα επηρεαστεί η καθημερινή ζωή των πολιτών, πως θα αναπτυχθεί και σε ποιούς τομείς η ελληνική οικονομία, πως θα στηριχθεί το εισόδημα των πολιτών. <br /><br />Για να μην μας διαφύγει, ο πρωθυπουργός ορκίστηκε στη βουλή, ότι δεν πρόκειται να προκληθεί δημοσιονομικό πρόβλημα και ότι δεν θα δίνει παροχές. Δεν είναι όλοι ίδιοι και οι έμποροι όπλων και οι πολίτες;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βουλή: απέραντο εξοπλιστικό φρενοκομείο η Ελλάδα.

Του Στράτου Βαλτινού Εικόνα σαφούς πολιτικής διαταραχής εξέπεμψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη βουλή, θέτοντας πλήθος εκβιαστικών διλημμάτων στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλία: Πώς η καταδίκη της Λεπέν αλλάζει το πολιτικό σκηνικό της χώρας, ποιος κερδίζει και ποιος χάνει.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/lepen-scaled.avif"><img height="427" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/lepen-696x464.avif" width="708" /></a><br /><br />Η καταδίκη για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων της επικεφαλής του γαλλικού ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού (RN) και μέχρι και πριν από λίγες ώρες φαβορί για τις προεδρικές εκλογές του 2027 στη Γαλλία, Μαρίν Λεπέν, δεν της στερεί μόνο το δικαίωμα να είναι υποψήφια, αλλά προκαλεί δραματικές αλλαγές συνολικά στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.<br /><br />Η προεδρεύουσα δικαστής του δικαστηρίου, Μπενεντίκτ ντε Περτουί, δήλωσε ότι οι ενέργειες της Λεπέν συνιστούν «σοβαρή και διαρκή επίθεση στους κανόνες της δημοκρατικής ζωής στην Ευρώπη, αλλά κυρίως στη Γαλλία». Είπε ότι η άμεση απαγόρευση της υποψηφιότητας της Λεπέν συνδέεται με τη «δημοκρατική δημόσια αναταραχή» που θα προκύψει από την εκλογή ενός προσώπου που έχει καταδικαστεί για υπεξαίρεση.<br /><br />Αλλά η ίδια η απόφαση φαίνεται ότι θα προκαλέσει σημαντικές αναταραχές. Ο Ζορντάν Μπαρντελά, προστατευόμενος της Λεπέν που τη διαδέχθηκε στην προεδρία του RN, δήλωσε ότι δεν είναι μόνο η Λεπέν «που καταδικάζεται άδικα: είναι η γαλλική δημοκρατία που εκτελείται». Επίσης, η Μαριόν Μαρεσάλ, ανιψιά της Λεπέν και ευρωβουλευτής ενός αντίπαλου ακροδεξιού κόμματος, δήλωσε ότι η θεία της «οδήγησε την πλευρά μας στο δρόμο προς τη νίκη. Αυτή είναι η μόνη της ενοχή και γι’ αυτό καταδικάζεται».<br /><br />Οι πιθανοί διάδοχοι<br /><br />Η ίδια η Λεπέν είχε χαρακτηρίσει την υπόθεση εναντίον της «κυνήγι μαγισσών», αντικατοπτρίζοντας τη γλώσσα που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατά της νομικής διαδικασίας που είχε ως στόχο τον ίδιο. Μετά την καταδίκη της, οι δεξιοί Ευρωπαίοι σύμμαχοί της συστρατεύτηκαν επίσης γρήγορα προς υπεράσπισή της. «Je suis Marine», έγραψε ο Βίκτορ Όρμπαν, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας και υπέρμαχος της κοινωνικά συντηρητικής πολιτικής στην Ευρώπη, στο X μετά την καταδίκη, ενώ ο Ιταλός ακροδεξιός ηγέτης και Ματέο Σαλβίνι άσκησε δριμεία κριτική στην απόφαση.<br /><br />Ωστόσο, όλα αυτά έχουν μικρή σημασία, καθώς πλέον γεννάται ένα μεγάλο ερώτημα: μετά την Λεπέν ποιος μπορεί να οδηγήσει το RN στη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2027; Μια προφανής απάντηση είναι ο Μπαρντελά, ο οποίος είναι νέος, δημοφιλής και προσωπική επιλογή της Λεπέν για διάδοχός της. Ωστόσο, ο Μπαρντελά είναι ακόμα πολύ νέος και – λένε οι κακές γλώσσες – πολύ άπειρος για να διεκδικήσει με αξιώσεις την προεδρία της Γαλλίας, πόσο μάλλον όταν όλοι οι άλλοι θα συσπειρωθούν πίσω από τον/την αντίπαλό του. Και ουδείς ξεχνά ότι στις τελευταίες εκλογές το RN υπό τον Μπαρντελά ήλθε τρίτο κόμμα πίσω από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο και το Μαζί του Εμανουέλ Μακρόν.<div><br />Δεξιά, κέντρο και αριστερά σε… ροή<br /><br />Λίγο πολύ τα ίδια ισχύουν και για την ανηψιά Μαριόν Μαρεσάλ, η οποία δεν διαθέτει επίσης τον πολιτικό όγκο της Μαρίν Λεπέν. Όσο για τους λοιπούς εκφραστές της ακροδεξιάς στη Γαλλία, ούτε λόγος, καθώς π.χ. ο Ερίκ Ζεμούρ ή ο Νικολάς Ντιπόν Αινιάν έδειξαν ότι δεν έχουν γκελ στο ακροδεξιό κοινό της χώρας. Παράλληλα, οι γκωλικοί Ρεπουμπλικάνοι, αφού έδιωξαν τον αρχηγό τους, Ερίκ Σιοτί, ο οποίος τάχθηκε στις εκλογές υπέρ της στήριξης της Λεπέν, κρατούν σαφείς αποστάσεις από το RN, ελπίζοντας ότι η απουσία της Λεπέν μπορεί να οδηγήσει πίσω στην παραδοσιακή δεξιά μέρος των ψηφοφόρων που είχαν απομακρυνθεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Όσον αφορά στο λοιπό πολιτικό σκηνικό, τα πράγματα είναι εξίσου ρευστά: το κόμμα του Μακρόν, το Μαζί, μοιάζει να συμπαρασύρεται από την εξαιρετικά χαμηλή δημοφιλία του προέδρου, ο οποίος απλώς ελπίζει ότι με τη Λεπέν απούσα ίσως καταφέρει να διασώσει κάτι από την πολιτική κληρονομία του. Από την άλλη, το Νέο Λαϊκό Μέτωπο έχει… ραγίσει, με τους Σοσιαλιστές να παίρνουν αποστάσεις από τους πιο αριστερούς του Μελανσόν. Ωστόσο, η… αποβολή της Λεπέν ίσως αναθερμάνει τη σχέση, στη λογική ότι ανοίγεται ευκαιρία για έναν ισχυρό υποψήφιο από την κεντροαριστερά/αριστερά, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον αντιπαθή στην πλειοψηφία των Γάλλων Μακρόν στο μέγαρο του Ελιζέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλία: Πώς η καταδίκη της Λεπέν αλλάζει το πολιτικό σκηνικό της χώρας, ποιος κερδίζει και ποιος χάνει.

Η καταδίκη για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων της επικεφαλής του γαλλικού ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού (RN) και μέχρι και πριν από λίγες ώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δίλημμα της ΕΕ: Επιστροφή στο ρωσικό αέριο ή κυρώσεις. Γερμανικές πιέσεις για αποκατάσταση δεσμών με Ρωσία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/08/fysiko-aerio.jpg"><img height="411" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/08/fysiko-aerio-696x479.jpg" width="709" /></a><br /><br />Καθώς η Ευρώπη αναζητά λύσεις για την ενεργειακή της στρατηγική, το ενδεχόμενο αποκατάστασης των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία επιστρέφει στο προσκήνιο. Η πίεση για χαλάρωση των κυρώσεων αυξάνεται, ιδιαίτερα στη Γερμανία, όπου κορυφαίοι πολιτικοί ζητούν επανεξέταση των περιοριστικών μέτρων.<br />Παράλληλα, η στάση της κυβέρνησης Τραμπ στις ΗΠΑ, η οποία επιδιώκει διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα, δίνει νέα ώθηση στη συζήτηση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν θα διατηρήσει τη σκληρή της στάση ή θα επιδιώξει την ενεργειακή της σταθερότητα μέσω ενός νέου διαλόγου με τη Ρωσία.<br /><br />Οι πιέσεις των Γερμανών<br /><br />Ανώτεροι Γερμανοί πολιτικοί ζητούν ήδη την αναθέρμανση των σχέσεων με τη Ρωσία. Για παράδειγμα, ο Μίχαελ Κρέτσμερ, υψηλόβαθμο στέλεχος των κεντροδεξιών Χριστιανοδημοκρατών του Φρίντριχ Μερτς, υποστηρίζει τώρα ότι οι κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας είναι «εντελώς ξεπερασμένες», καθώς έρχονται όλο και πιο ανοιχτά σε αντίθεση με «αυτό που κάνουν οι Αμερικανοί».<br />Οι Financial Times σε νέο δημοσίευμά τους αναφέρουν τα λόγια του Κρέτσμερ στο γερμανικό πρακτορείο τύπου DPA ως εξής: «Όταν συνειδητοποιείς ότι αποδυναμώνεις περισσότερο τον εαυτό σου παρά τον αντίπαλό σου, τότε πρέπει να σκεφτείς αν όλο αυτό είναι σωστό».<div><br />Το ίδιο δημοσίευμα παρατήρησε τις αναμενόμενες άμεσες αντιδράσεις για τις δηλώσεις ως εξής: Ο Κρέτσμερ, ο οποίος είναι επίσης από καιρό αντίπαλος των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία, είναι ο τελευταίος σε μια σειρά από στελέχη τόσο του κεντροδεξιού CDU του Μερτς όσο και των κεντροαριστερών Σοσιαλδημοκρατών που έχουν δημοσιοποιήσει τις τελευταίες εβδομάδες εκκλήσεις για την αναθέρμανση των οικονομικών ή ενεργειακών δεσμών με τη Ρωσία. Αυτό έχει δημιουργήσει πρόβλημα για τον Μερτς -ο οποίος είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι ο επόμενος καγκελάριος της Γερμανίας– καθώς και για τους πιθανούς εταίρους του στον συνασπισμό στο SPD, σε μια εποχή που προσπαθεί να εμφανιστεί ως ισχυρός εταίρος για την Ουκρανία και την Ευρώπη. Το κόμμα των Πρασίνων της Γερμανίας, το οποίο τάσσεται έντονα υπέρ του Κιέβου, κάλεσε την Κυριακή τον Μερτς να πατάξει τους «φίλους του Πούτιν» στο κόμμα του.</div><div><br />Αλλά ο ίδιος ο Μερτς δεν έχει προσπαθήσει ενεργά να φιμώσει αυτή την αυξανόμενη επιθυμία ορισμένων πολιτικών κύκλων για προσέγγιση με τη Ρωσία.</div><div><br />Αλλά το Bloomberg ανέφερε τη Δευτέρα: «Ο συμπρόεδρος του κόμματος των Σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας και επικρατέστερος υποψήφιος για να γίνει ο επόμενος υπουργός Οικονομικών, Λαρς Κλίνγκμπεϊλ, απέρριψε τις φημολογίες σχετικά με την επανέναρξη των παραδόσεων αερίου από αγωγούς της Ρωσίας μετά από μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία». Ωστόσο, ο διευθύνων σύμβουλος της TotalEnergies, Patrick Pouyanne, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα: «Δεν θα με εξέπληττε αν δύο από τα τέσσερα (επέστρεφαν) στη ροή, όχι τέσσερα από τα τέσσερα», ενώ πρόσθεσε «δεν υπάρχει κανένας τρόπος να είμαστε ανταγωνιστικοί έναντι του ρωσικού φυσικού αερίου με το LNG που έρχεται από οπουδήποτε».<br /><br />Η στάση Σλοβακίας και Ουγγαρίας<br /><br />Εν τω μεταξύ, τόσο η Ουγγαρία όσο και η Σλοβακία όχι μόνο συνεχίζουν να παρακάμπτουν την Ουκρανία για εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου -αφού η Ουκρανία διέκοψε τη διαμετακόμιση του ρωσικού φυσικού αερίου την 1η Ιανουαρίου- αλλά στην πραγματικότητα ενισχύουν αυτές τις προμήθειες.<br />Ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Πίτερ Σίγιαρτο ανακοίνωσε την Τρίτη ότι το συνοριακό σημείο διασύνδεσης Veľké Zlievce/Balassagyarmat από την Ουγγαρία προς τη Σλοβακία έχει τεθεί σε πλήρη δυναμικότητα λόγω της διακοπής μέσω της Ουκρανίας.<br />«Καταφέραμε να λύσουμε το πρόβλημα της προμήθειας φυσικού αερίου στη Σλοβακία και την Ουγγαρία, παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία μας δημιούργησε πολύ σοβαρές δυσκολίες. Για να εξασφαλίσουμε αξιόπιστες προμήθειες φυσικού αερίου στη Σλοβακία μέσω της Ουγγαρίας, ακόμη και με την παύση της διαμετακόμισής του μέσω της Ουκρανίας, έπρεπε να αυξήσουμε τη χωρητικότητα του συνδετικού αγωγού φυσικού αερίου μεταξύ των χωρών μας», δήλωσε ο ΥΠΕΞ σε συνέντευξη Τύπου.</div><div><br />«Σήμερα, ο αγωγός φυσικού αερίου μεταξύ Ουγγαρίας και Σλοβακίας λειτουργεί με αυξημένη χωρητικότητα. Έχουμε πλέον αυξήσει τη χωρητικότητα αυτού του αγωγού κατά 900 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Μέχρι τώρα, μεταφέρονταν 2,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μεταξύ των δύο χωρών ετησίως. Από σήμερα, ο όγκος αυτός θα αυξηθεί σε 3,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα», σημείωσε ο Σίγιαρτο. Πρόσθεσε ότι «σε σύγκριση με τον περσινό όγκο ρεκόρ, ο όγκος του φυσικού αερίου που μεταφέρεται μέσω Ουγγαρίας στη Σλοβακία αυξήθηκε κατά 50% τους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το δίλημμα της ΕΕ: Επιστροφή στο ρωσικό αέριο ή κυρώσεις. Γερμανικές πιέσεις για αποκατάσταση δεσμών με Ρωσία.

Καθώς η Ευρώπη αναζητά λύσεις για την ενεργειακή της στρατηγική, το ενδεχόμενο αποκατάστασης των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία επιστρέφει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι νεο-οθωμανοί Τούρκοι που μισούν Ισραήλ κι Ελλάδα επιμένουν να πάρουν F-35.

<img height="400" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/04/f-35-630x400.jpg" width="699" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τουρκική διπλωματική ομάδα ταξιδεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες για το ζήτημα των F-35, ενώ Αμερικανός βουλευτής αποκλείει την πιθανότητα επανένταξης της Άγκυρας στο πρόγραμμα.</span></h3>«Τα μαχητικά F-35 δεν πρόκειται να παραδοθούν στην Τουρκία – Θα διασφαλίσουμε την στρατηγική υπεροχή της Ελλάδας», φέρεται να είπε ο Δημοκρατικός βουλευτής Γκέγκορι Μικς, σύμφωνα με την τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Turkiye».<br /><br />Ο Αμερικανός πολιτικός, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, Γκέγκορι Μικς, απέκλεισε με απόλυτο τρόπο την πιθανότητα η Τουρκία να ξαναμπεί στο πρόγραμμα των F-35, παρά τις προσπάθειες της Άγκυρας να επαναφέρει το θέμα μέσω διπλωματικών διαύλων, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της εθνικιστικής και φιλοκυβερνητικής εφημερίδας «Turkiye».<br /><br />Κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εκδήλωση της ελληνικής κοινότητας στη Νέα Υόρκη, ο Δημοκρατικός βουλευτής, που συμμετέχει στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, τόνισε τη στρατηγική σύμπλευση μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία βάση για την επανέναρξη της παράδοσης των F-35 στην Τουρκία.<br /><br />«Τα F-35 δεν θα καταλήξουν στην Τουρκία.<br /><br />»Θα διαφυλάξουμε την στρατηγική υπεροχή της Ελλάδας», φέρεται να δήλωσε ο Μικς, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, συμπληρώνοντας ότι «η ελευθερία, η ισότητα και η δημοκρατία» αποτελούν τις κοινές αρχές που ενώνουν τις δύο χώρες.<br /><br />Η εφημερίδα «Turkiye» αναφέρει επίσης ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει εκφράσει ανοιχτή διάθεση για την πιθανή πώληση των F-35 στην Τουρκία, με την προϋπόθεση ότι η Άγκυρα θα απενεργοποιήσει τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400.<br /><br />Σύμφωνα με το ίδιο τουρκικό δημοσίευμα, «παρά την αδιάλλακτη θέση του Αμερικανού βουλευτή, η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειες για την αποκατάσταση της αμυντικής συνεργασίας με την Ουάσιγκτον».<br /><br />Επικαλούμενη διπλωματικές πηγές, η εφημερίδα σημειώνει ότι οι δύο πλευρές πρόκειται να διεξαγάγουν συζητήσεις σε τεχνικό επίπεδο, κατά τις οποίες θα εξεταστούν οι κυρώσεις του νόμου CAATSA και η πιθανή επανένταξη στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />«Την επόμενη εβδομάδα, ομάδα Τούρκων αξιωματούχων αναμένεται να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον για να λάβει μέρος σε διαβουλεύσεις.<br /><br />»Στις συζητήσεις αυτές θα τεθούν επί τάπητος ζητήματα όπως η άρση των κυρώσεων CAATSA και η δημιουργία νέων συνεργασιών στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας», αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα της «Turkiye».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι νεο-οθωμανοί Τούρκοι που μισούν Ισραήλ κι Ελλάδα επιμένουν να πάρουν F-35.

Τουρκική διπλωματική ομάδα ταξιδεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες για το ζήτημα των F-35, ενώ Αμερικανός βουλευτής αποκλείει την πιθανότητα επανέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα θέλει τα ελληνικά νησιά. Σχέδιο εποικισμού του Αιγαίου και αναθεωρητισμός Ερντογάν

<img height="360" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/07/Muslim-Brotherhood-Turkey-Erdogan-630x360.jpg" width="701" /><br /><br />Η Μουσουλμανική Αδελφότητα, ως μια διακρατική σουνιτική ισλαμική οργάνωση, έχει ιστορικά εκφράσει θέσεις που αμφισβητούν την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας στο Αιγαίο.<br /><br />Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι θέσεις της οργάνωσης δεν είναι ενιαίες και έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου, ανάλογα με τις πολιτικές και γεωπολιτικές συγκυρίες.<br /><br />Σύμφωνα με διάφορες πηγές, οι βλέψεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας για το Αιγαίο και τα ελληνικά νησιά περιλαμβάνουν:<br />Αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας:<br /><br />• Ορισμένα μέλη της οργάνωσης έχουν εκφράσει την άποψη ότι τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου αποτελούν μέρος του «ισλαμικού κόσμου» και ότι η Ελλάδα τα κατέχει παράνομα.<br /><br />• Η οργάνωση έχει υποστηρίξει την ανάγκη για «απελευθέρωση» των νησιών και την ενσωμάτωσή τους σε ένα ευρύτερο ισλαμικό κράτος.<br />Προώθηση της ισλαμικής επιρροής:<br /><br />• Η Μουσουλμανική Αδελφότητα επιδιώκει την ενίσχυση της ισλαμικής επιρροής στην περιοχή του Αιγαίου, μέσω της δημιουργίας ισλαμικών κοινοτήτων και της ίδρυσης ισλαμικών ιδρυμάτων.<br /><br />• Η οργάνωση υποστηρίζει την ανάγκη για την προστασία των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων που ζουν στα ελληνικά νησιά.<br />Στρατηγική σημασία:<br /><br />• Η Μουσουλμανική Αδελφότητα θεωρεί το Αιγαίο ως μια στρατηγικά σημαντική περιοχή, καθώς αποτελεί σημείο συνάντησης μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.<br /><br />• Η οργάνωση επιδιώκει να αποκτήσει επιρροή στην περιοχή, προκειμένου να προωθήσει τα γεωπολιτικά της συμφέροντα.<br /><br />Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι βλέψεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας για το Αιγαίο και τα ελληνικά νησιά δεν αποτελούν επίσημη πολιτική της οργάνωσης, αλλά εκφράζονται από ορισμένα μέλη και υποστηρικτές της.<br /><br />Επιπλέον, η ελληνική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα καταδικάσει τις θέσεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και έχει διαβεβαιώσει ότι θα προστατεύσει την εδαφική της ακεραιότητα.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μουσουλμανικής Αδελφότητας είναι τεταμένες, λόγω των αμφισβητήσεων της οργάνωσης για την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις δραστηριότητες της οργάνωσης στην περιοχή και έχει λάβει μέτρα για την προστασία των εθνικών της συμφερόντων.<br />Μουσουλμανική Αδελφότητα και τουρκικός αναθεωρητισμός<br /><br />Η σχέση μεταξύ του αναθεωρητισμού του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Αιγαίο και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας είναι πολύπλοκη και πολυεπίπεδη.<br /><br />Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι δύο πλευρές μοιράζονται κοινές ιδεολογικές βάσεις και στρατηγικές επιδιώξεις.<br /><br />Ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν στο Αιγαίο βασίζεται σε μια νεοοθωμανική και πανισλαμική ιδεολογία, η οποία επιδιώκει την αναβίωση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή.<br /><br />Αυτή η ιδεολογία συμπίπτει με τις επιδιώξεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία επιδιώκει την επέκταση της ισλαμικής επιρροής στην περιοχή.<br /><br />Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ως εργαλείο για την προώθηση των γεωπολιτικών του συμφερόντων.<br /><br />Για παράδειγμα, η Τουρκία έχει υποστηρίξει μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, σε μια προσπάθεια να αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή.<br /><br />Σε γενικές γραμμές, ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν στο Αιγαίο και οι βλέψεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας για την περιοχή μοιράζονται κοινές ιδεολογικές βάσεις και στρατηγικές επιδιώξεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα θέλει τα ελληνικά νησιά. Σχέδιο εποικισμού του Αιγαίου και αναθεωρητισμός Ερντογάν

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα, ως μια διακρατική σουνιτική ισλαμική οργάνωση, έχει ιστορικά εκφράσει θέσεις που αμφισβητούν την εδαφική ακεραιό...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόταση – βόμβα της Naval Group για τρεις FDI-HN στην Ελλάδα

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/09/Naval-Group-FDI-Belh@rra-HN-frigates-790x400.jpg" width="716" /><br /><br />Πρόταση Naval Group για τρεις FDI-HN στην Ελλάδα… Δεν αποτελεί πρωταπριλιάτικο αστείο! Πολύ έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι η γαλλική πλευρά έχει καταθέσει στην ελληνική πλευρά, πρόταση ναυπήγησης τριών φρεγατών τύπου FDI-HN σε ελληνικό ναυπηγείο.<br /><br />Παρόλο που δεν έγινε αναφορά σε συγκεκριμένη αναφορά, εκτιμήσει θέλουν βασικό φαβορί τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ), ενώ στο πρόγραμμα συμμετέχουν προφανώς και τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, με τα οποία υπάρχει ήδη συνεργασία της κατασκευάστριας εταιρίας. Η πρόταση αυτή έχει κατατεθεί στην ελληνική κυβέρνηση περίπου προ εβδομάδας και αναμένεται να διαπιστωθεί εάν θα υπάρξει πρωθυπουργική αναφορά στο πλαίσιο των ανακοινώσεων για το μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό.<br /><br />Είναι λογικό να θεωρηθεί ότι η γαλλική πρόταση συνιστά γαλλική ρελάνς στην ιταλική πρόταση για την απόκτηση δύο φρεγατών τύπου Bergamini. Προφανώς, η γαλλική πλευρά επιθυμεί να προλάβει το ενδεχόμενο η συνεργασία Ελλάδας- Ιταλίας να συμπληρωθεί με ναυπηγικό πρόγραμμα. Θεωρείται επίσης βέβαιο, ότι η πρόταση των Γάλλων εμπεριέχει έμμεσα την προοπτική αξιοποίησης των εξελίξεων για τις αμυντικές δαπάνες στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ασφαλώς, προϋπόθεση για την ανάληψη τέτοιου έργου είναι η πραγματοποίηση των απαραίτητων επενδύσεων που ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.<br /><br />Ένα ερώτημα στο οποίο δεν μπορούσαν να απαντήσουν οι πηγές, είναι το αν κύριος κατασκευαστής (prime contractor) θα είναι ελληνικό ναυπηγείο ή η Naval Group. Οι ίδιες πηγές διευκρίνιζαν ότι βρισκόμαστε σε πολύ αρχικό στάδιο. Σε περίπτωση αποδοχής της πρότασης, οι ίδιες πηγές δηλώνουν ότι θα είναι η αρχή μόνο της συνεργασίας, η οποία θα μπορεί να επεκταθεί σε οποιονδήποτε τομέα, συμπεριλαμβανομένων υποβρυχίων, πλοίων διαφορετικού εκτοπίσματος καθώς επίσης και μη επανδρωμένων σκαφών (USVs).<br /><br />Η υπόθεση σηματοδοτεί την έναρξη του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού για την αγορά της Ελλάδας, όχι μόνο σε απόλυτες τιμές, αλλά και στο πλαίσιο της σύμπηξης συμμαχιών – κοινοπραξιών μεταξύ χωρών, στην προσπάθεια εξασφάλισης πρόσβασης στα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ.<br /><br />Η γαλλική πρόταση δεν αφορά την τέταρτη FDI-HN, για την οποία οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σε περίπτωση που προχωρήσει άμεσα, η παράδοση αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του 2028. <br /><br />Οι Γάλλοι επιβεβαιώνουν παράδοση της πρώτης το 2025 και των δύο επομένων το 2026. Πρόκειται για ένα θέμα για το οποίο πιέζει φορτικά η ηγεσία του ΠΝ εξασφαλίζοντας μια κρίσιμη μάζα ναυτικής ισχύος στην Ελλάδα, σε χρόνο – ρεκόρ. Με τη ναυπήγηση στην Ελλάδα ακόμα τριών FDI-HN, το Πολεμικό Ναυτικό θα εξασφαλίσει οικονομίες κλίμακος μέσω ομοιοτυπίας και θα πλησιάσει πολύ στον στόχο εξασφάλισης υπερσύγχρονων μονάδων επιφανείας στους αριθμούς που προβλέπει η εγκεκριμένη δομή δυνάμεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρόταση – βόμβα της Naval Group για τρεις FDI-HN στην Ελλάδα

Πρόταση Naval Group για τρεις FDI-HN στην Ελλάδα… Δεν αποτελεί πρωταπριλιάτικο αστείο! Πολύ έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι η γαλλική πλευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα διαλέγει Τραμπ – Ισραήλ… αφήνει στην άκρη την “προσέγγιση”;

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/04/MIITSOTAKIS-NETANYAHU-APRIL-2025-1-790x400.jpg" width="701" /><br /><br /><div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b><br />Προσαρμογή στους «κανόνες Τραμπ» για την ελληνική πολιτική γενικώς! – Μπορεί οι επιδόσεις της Ελλάδας στον αμυντικό-εξοπλιστικό τομέα να ήταν προβληματικές κατά την επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στο Ισραήλ, για λόγους που εξηγήθηκαν, αλλά δεν συνέβη το ίδιο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει πολύ δουλειά που θα πρέπει να γίνει για την αποκατάσταση της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό και ασχέτως της εξωραϊσμένης (αυτό)εικόνας που συντηρείται για πολιτικούς λόγους στο εσωτερικό.<br /><br />Σύμφωνα πάντα με τις επίσημες ανακοινώσεις, αλλά και την ενημέρωση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, προκύπτει το συμπέρασμα ότι έγινε μια ενδιαφέρουσα αρχή που αφορά στο ξεκαθάρισμα της ελληνικής θέσης απέναντι στην Τουρκία. Δηλαδή, το να αλλάξει η διαδεδομένη πεποίθηση ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική προσπαθεί να πετύχει ταυτόχρονα δυο μη συμβατούς μεταξύ τους στόχους.<br /><br />Ο πρώτος είναι η στρατηγική -σύμφωνα με τις διακηρύξεις μας- σχέση με το Ισραήλ και ο δεύτερος είναι η ταυτόχρονη προσπάθεια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις να επικρατούν ήρεμα ύδατα. Αυτό συνιστούσε ένα περίεργο μείγμα αποτροπής και κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία που εκπροσωπεί τη βασική απειλή εθνικής ασφαλείας για την Ελλάδα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ξεκαθάρισε σημαντικά το τοπίο. Αρκεί να αποδειχθεί στην πράξη συμβατότητα λόγων και έργων…<br /><br />Η Ελλάδα έδειξε πως έκανε την επιλογή της. Απαντώντας σε ερώτηση για το κατά πόσον υπάρχει προγραμματισμός για συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επανέλαβε ότι αυτή η προοπτική κατέστη δυσχερής μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία. Ήταν μια αναφορά στην άγρια καταστολή που ακολούθησε τη σύλληψη και φυλάκιση Ιμάμογλου.<br /><br />Πληροφορίες που διέρρευσαν από κυβερνητικές πηγές, φέρουν τους δυο ηγέτες (Ελλάδας και Ισραήλ) να συμφώνησαν ότι ενδεχόμενη προμήθεια των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 από την Τουρκία, δεν είναι προς όφελος της στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας-Λευκωσίας-Ιεροσολύμων. Ο δε Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει διαμηνύσει στον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ την πλήρη αντίθεση της χώρας του στο ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<br /><br />Σημαντικές εξελίξεις αναμφίβολα. Η πολιτική της εκ παραλλήλου ανάπτυξη στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ και συνεννόησης με την Τουρκία, είχε δείξει προ πολλού τα όριά της, αφού επρόκειτο για στόχους που ο ένας εξουδετέρωνε τον άλλον. Η διατήρηση ήρεμων υδάτων προϋπέθετε πρότερες διαβουλεύσεις και εν τέλει υποχωρήσεις σε ζητήματα όπως π.χ. το καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης από το Ισραήλ στην Ελλάδα, μέσω Κύπρου.</div><div><br />Κατάχρηση… «σεβασμού»<br /><br />Η Τουρκία απαιτεί να την «σέβονται» σαν μεγάλη περιφερειακή δύναμη, δίνοντας όμως σ’ αυτόν τον σεβασμό καταχρηστικό περιεχόμενο: Θα πρέπει η ίδια να ερωτάται και να δίνει την έγκρισή της για κάθε διαρρύθμιση στην περιοχή. Παράλληλα, η ακραία ρητορική Ερντογάν σε βάρος του εβραϊκού κράτους, καθιστούσε εξόφθαλμα αντιπαραγωγική κάθε ελληνική προσπάθεια εξισορρόπησης και προκαλούσε εκνευρισμό στους στρατηγικούς συμμάχους της Ελλάδας.<br /><br />Επίσης, η Ελλάδα απέφευγε να δηλώσει ευθέως την αντίθεσή της στην όποια προοπτική παραχώρησης του μαχητικού F-35 στην Άγκυρα, παρόλο που κάτι τέτοιο θα είχε αυταπόδεικτες επιπλοκές για την ελληνική εθνική ασφάλεια. Πλέον αυτό αλλάζει, η Ελλάδα παίρνει θέση. Δεν είναι μια αλλαγή μικρής σημασίας, εάν αναλογιστεί κανείς ότι φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, μέχρι πρόσφατα επιχειρηματολογούσαν ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για τα F-35, αφού οι Αμερικανοί θα τα δώσουν σε εμάς πολύ πιο σύντομα!<br /><br />Τούτων λεχθέντων, προκύπτει ότι η ελληνική πλευρά, κατανόησε έστω με καθυστέρηση τις δυνητικές επιπλοκές από την εκλογή Τραμπ και το βίαιο ανακάτεμα στην τράπουλα που επέφερε σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Συμπεριλαμβανομένης και της επιθετικής στρατηγικής στον τομέα της εξόρυξης υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο. Η στρατηγική των ExxonMobil και Chevron, που οδηγεί σε εξελίξεις και στον τομέα της χάραξης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ των χωρών της περιοχής, δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνειών.<br /><br />Η Αθήνα δεν είχε περιθώρια επαμφοτερίζουσας προσέγγισης. Έπρεπε να επιλέξει ξεκάθαρα πλευρά, εγκαταλείποντας ενεργειακές και άλλες ιδεοληψίες του πρόσφατου παρελθόντος. Το μήνυμα της Αθήνας στην Ουάσινγκτον έπρεπε να ήταν ξεκάθαρο. Και αυτό επελέγη να γίνει μέσω Ιερουσαλήμ. Σε αυτή τη λογική, πολιτικοί παρατηρητές προσθέτουν και ένα επιχείρημα που αφορά στα αντανακλαστικά πολιτικής αυτοσυντήρησης της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς η νέα ηγεσία στις ΗΠΑ αντιμετωπίζει επιθετικά την οποιαδήποτε «αντιπολίτευση» στις επιλογές της.</div><div><br />Συστημικά χαρακτηριστικά<br /><br />Γενικά, οι εξελίξεις είναι θετικές και στην κατεύθυνση του εξορθολογισμού της ελληνικής πολιτικής. Ωστόσο, μέχρι η αλλαγή αυτή να αποκτήσει συστημικά χαρακτηριστικά, να καταστεί δηλαδή υπερκομματική επιλογή, απέχουμε πολύ. Είναι κεφαλαιώδους βέβαια σημασίας οι αλλαγές αυτές να συντελούνται εγκαίρως και να είναι το αποτέλεσμα θεσμικής ορθολογικής ανάγνωσης του διεθνούς περιβάλλοντος, όχι μιας έμπνευσης της στιγμής με διάφορα κίνητρα.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό και συγκρίνοντας την εικόνα στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής με την αντίστοιχη εικόνα στον τομέα της άμυνας, δεν μένει παρά να ευχηθεί κανείς ότι έχει συνειδητοποιηθεί από το πολιτικό σύστημα πως θα πρέπει να επιδειχθεί παρόμοια διάθεση αναθεώρησης και στον χώρο της άμυνας και των εξοπλισμών.<br /><br />Το ελληνικό πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να δίνει την εντύπωση πως δεν αντιλαμβάνεται την αποτρεπτική αξία – ουσία των εξοπλισμών και τους αντιμετωπίζει ως μέρος ενός γεωπολιτικού χειρισμού, με αναφορά όμως μόνο στην εμπορική τους διάσταση. Είναι όμως εξίσου πολύπλοκος τομέας, όσο και καθοριστικός. Άμυνα και εξωτερική πολιτική δεν μπορούν παρά να είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, τουλάχιστον σε χώρες με το περιβάλλον ασφαλείας της Ελλάδας.<br /><br />Αυτό που οδηγεί όμως στη μεγιστοποίηση της απόδοσης μιας εξοπλιστικής επένδυσης, είναι η άρτια τεχνοκρατική διεκπεραίωση, τόσο στο επιχειρησιακό όσο και στο διαδικαστικό επίπεδο. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η περίοδος θα οδηγήσει σε θεσμική ωρίμανση την Ελλάδα, διότι αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αναβαθμιστεί η εικόνα της χώρας διεθνώς με τις όποιες ευεργετικές επιπτώσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα διαλέγει Τραμπ – Ισραήλ… αφήνει στην άκρη την “προσέγγιση”;

Του  Ζαχαρία Μίχα Προσαρμογή στους «κανόνες Τραμπ» για την ελληνική πολιτική γενικώς! – Μπορεί οι επιδόσεις της Ελλάδας στον αμυντικό-εξοπλι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα λάθη του Ερντογάν που ισχυροποιούν τους εχθρούς του εντός και εκτός…

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2025/04/IMAMOGLU-DEMONSTRAYTIONS-790x400.jpg" width="729" /><br /><br /><b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b> <div>Αντιστράτηγος ε.α.</div><div><br />Η Τουρκία βουλιάζει στον βούρκο της και… στο βάθος το Ισραήλ – Οι εξελίξεις στην Τουρκία με αφορμή την φυλάκιση του Δημάρχου Κων/πολης Ε. Ιμάμογλου, δείχνουν ότι στη γειτονική χώρα δημιουργείται ένα αίσθημα συσσωρευμένης οργής το οποίο θα παραμείνει και ο Ερντογάν θα κληθεί να το αντιμετωπίσει αργά ή γρήγορα. Δεν αποκλείεται ανάλογα και με την εξέλιξη της κατάστασης, ο Τούρκος Πρόεδρος να κάνει επίκληση εξωτερικού εχθρού για να συσπειρώσει την κοινωνία και να καταλαγιάσει την κοινή γνώμη.<br /><br />Κατά την διάρκεια των επεισοδίων «Γκεζί» της Κων/πολης (Μάιος – Ιούνιος 2013), ο πρωθυπουργός τότε Ρ.Τ. Ερντογάν εξέφρασε τον θυμό του εναντίον του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Μ. Αρίντς επειδή του πρότεινε διάλογο με τους «ταραξίες». Ο Ερντογάν δεν τον άκουσε καθώς θεώρησε δεδομένο ότι έπρεπε να πάει σε σύγκρουση και στο τέλος δικαιώθηκε. Ο Ερντογάν τότε δεν υποχώρησε, επέβαλλε την θέλησή του και ο εγωισμός του αυξήθηκε, κάτι το οποίο ενισχύθηκε και από την επικράτησή του στην απόπειρα του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος προφανώς τότε δεν αντιλήφθηκε ότι ο θυμός της κοινωνίας θα συσσωρευτεί, κάτι το οποίο το βρίσκει τώρα μπροστά του. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που ο Ερντογάν δεν μπόρεσε να διακρίνει και να εκτιμήσει σωστά την παρούσα κατάσταση και αποφάσισε την δίωξη του χαρισματικού Ε. Ιμάμογλου, καθώς θεώρησε ότι, οι καλές σχέσεις με τον Ντ. Τράμπ και η «ζαλισμένη» από τις εξελίξεις Ε.Ε. δεν θα του δημιουργήσουν προβλήματα. Επιπρόσθετα, αισθάνθηκε περισσότερο ισχυροποιημένος για την αντιμετώπιση μίας σύγκρουσης με την κοινωνία, καθώς θεώρησε ότι ήταν αρκετό και το κλείσιμο του μετώπου με τους Κούρδους.<br /><br />Οι εξελίξεις δείχνουν ότι υφίσταται πλέον ένας μεγάλος θυμός της κοινωνίας και ιδιαίτερα των νέων οι οποίοι ανέχθηκαν τα τελευταία χρόνια τον Ερντογάν, υπομένοντας την τελική αποχώρησή του από την πολιτική ζωή με το πέρας της θητείας του.<br /><br />Οι παράνομες όμως μεθοδεύσεις του Τούρκου Προέδρου άνοιξαν τον «Ασκό του Αιόλου» και δρομολόγησαν εξελίξεις τις οποίες πλέον ο Ερντογάν δεν δύναται να χειρισθεί, ακόμη και εάν η κοινωνική αντίδραση αρχίσει να φθίνει προς το παρόν. Πλέον έχει δημιουργηθεί ένας ανεξέλεγκτος κοινωνικός θυμός ο οποίος θα εκδηλωθεί στο μέλλον.<br /><br />Ο Ερντογάν με την στάση του αυτή έπραξε μία σωρεία λαθών τα οποία προκύπτουν από την εντελώς λανθασμένη εκτίμηση της κατάστασης. Αυτός, συσπείρωσε και οδήγησε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μία περισσότερο ενεργητική στάση, το οποίο κατέβασε τον κόσμο στους δρόμους, κάτι το οποίο απέφευγαν οι κεμαλιστές στο παρελθόν καθώς γνώριζαν ότι τους δρόμους και τις πλατείες τις ελέγχει ο Ερντογάν με τους πολύ οργανωμένους ψηφοφόρους του. Είναι ένα πολύ κρίσιμο σημείο το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο και την βραδιά της απόπειρας του πραξικοπήματος της 15/16ης Ιουλίου 2016.<br /><br />Με την πράξη του αυτή ο Ερντογάν, ώθησε μετά από σχεδόν 12 χρόνια την νεολαία στους δρόμους. Θυμίζουμε ότι στις συγκεντρώσεις στήριξης του Ιμάμογλου, την μεγαλύτερη σε αριθμό και παλμό δυναμική, φέρουν οι νέοι της χώρας. Συσπειρώθηκε σχεδόν όλη η αντιπολίτευση για να στηρίξει τον Ιμάμογλου ζητώντας παραίτηση Ερντογάν. Σημειώνεται ότι στην εκλογική διαδικασία του κόμματος CHP της 23ης Μαρτίου για την ανάδειξη του Ιμάμογλου ως υποψήφιου για τις προεδρικές εκλογές, ψήφισαν σχεδόν 15 εκατομ. άτομα ενώ τα μέλη του κόμματος σε όλη τη χώρα είναι 1,5 εκατομ.<br /><br />Τέθηκε σε κίνδυνο η συμφωνία με τον Κούρδο ηγέτη Α. Οτσαλάν, ο οποίος μερικές εβδομάδες πριν, ζήτησε την διάλυση του ΡΚΚ. Σημειώνεται ότι, το φιλοκουρδικό κόμμα DEM δεν έχει πάρει επίσημα θέση για στήριξη Ιμάμογλου, όμως Κούρδοι πολίτες συμμετέχουν στις διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις της χώρας.<br /><br />Προέκυψαν διαφορετικές φωνές αντίθετες με τις επιλογές Ερντογάν και εντός του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, χωρίς όμως αυτές να εκφράζοντα ανοιχτά. Επηρεάσθηκε πολύ αρνητικά η οικονομία της Τουρκίας και δημιουργήθηκε στη διεθνή κοινή γνώμη μία εικόνα, ότι ο Ερντογάν καθίσταται ένας νέος Πούτιν. Ο Ερντογάν έδωσε την εντύπωση ότι λειτουργεί με την ίδια λογική των πραξικοπηματιών στρατιωτικών οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια είχαν στραφεί εναντίον του, με απώτερο σκοπό την εξουσία παραβιάζοντας το τουρκικό Σύνταγμα και την νομοθεσία.<br />Ποια είναι όμως η μελλοντική δυναμική των συγκεντρώσεων και τι πρόκειται να ακολουθήσει;<br /><br />Ο Ερντογάν έχει να διαχειρισθεί ένα πολύ δύσκολο θέμα. Τον κόσμο στις πλατείες και στους δρόμους. Σημειώνουμε ότι, οι συγκεντρώσεις του λαού στις πλατείες, αποτελούν βασικό θέμα επίδειξης δύναμης και επιβολής στην ιδεολογία των Αδελφών Μουσουλμάνων, με τους οποίους ο Τούρκος Πρόεδρος είναι πολύ κοντά. Υπήρξε σκέψη από τον Τούρκο Πρόεδρο να κατεβάσει στους δρόμους τους δικούς του οργανωμένους οπαδούς για την πραγματοποίηση αντιδιαδηλώσεων. Τελικά δεν το έπραξε φοβούμενος έναν εμφύλιο.<br /><br />Ήδη έχουν αναφερθεί επιθέσεις των συγκεντρωμένων σε πιστούς εντός του αύλειου χώρου σε τζαμιά της Τουρκίας. Η Διεύθυνση Επικοινωνίας του Ερντογάν επιχείρησε να αποθαρρύνει τους συγκεντρωμένους, με δημοσιοποίηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης βίντεο, φανατικών ισλαμιστών Τούρκων με σημαίες της Αλ Κάιντα οι οποίοι θα έμπαιναν στο πλήθος για να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις, κάτι το οποίο δεν απέδωσε.<br /><br />Εάν συνεχισθούν οι συγκεντρώσεις και ειδικότερα εάν αυτές λάβουν μαζικότερο χαρακτήρα, ο Ερντογάν θα προσπαθήσει να εκτονώσει την κατάσταση με ανορθόδοξο τρόπο. Θα επιχειρήσει να συσπειρώσει την τουρκική κοινωνία γύρω από έναν εξωτερικό εχθρό. Στην παρούσα χρονική περίοδο ο καταλληλότερος είναι το Ισραήλ.<br /><br />Ένα τέτοιο δείγμα γραφής, μας το έχει δείξει η Άγκυρα καθώς επιχειρεί να ακουμπήσει τις κόκκινες γραμμές του Ισραήλ με την προώθηση στρατιωτικών μέσων σε δύο αεροπορικές βάσεις στο εσωτερικό της Συρίας (Παλμύρα – Βάση Τ/4) και ενώ υπάρχει δεδηλωμένη η ισραηλινή πρόθεση και επίδειξη αποφασιστικότητας, να διαφυλάξει την ασφάλειά του ξεκινώντας και από το εσωτερικό της Συρίας.<br /><br />Ανεξάρτητα εάν τελικά σταματήσουν οι συγκεντρώσεις στην Τουρκία, η πραγματικότητα είναι ότι έχει δημιουργηθεί ένα κίνημα οργισμένων και μάλιστα νέων σε ηλικία, το οποίο θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν φέρει κοινά ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Αυτό που τους ενώνει είναι το αίτημα για δημοκρατία, διαφάνεια, τήρηση των νόμων και συνταξιοδότηση του Ερντογάν.<br /><br />Εάν ο Τούρκος Πρόεδρος δεν το δει υπό αυτή την οπτική γωνία, τον συσσωρευμένο αυτό θυμό θα τον βρει μπροστά του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.paron.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα λάθη του Ερντογάν που ισχυροποιούν τους εχθρούς του εντός και εκτός…

Λάζαρος Καμπουρίδης   Αντιστράτηγος ε.α. Η Τουρκία βουλιάζει στον βούρκο της και… στο βάθος το Ισραήλ – Οι εξελίξεις στην Τουρκία με αφορμή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική ανησυχία: ”Πολεμική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ”.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/turkiyeden-korkan-komsu-s-226_2-41-1068x601.webp" width="699" /><br /><br />”Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε συναντήσεις στην Ιερουσαλήμ με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ, ο οποίος έχει σφαγιάσει χιλιάδες Παλαιστίνιους, και τον «χασάπη της Γάζας» Νετανιάχου.<br /><br />Ο Μητσοτάκης και ο «χασάπης της Γάζας» Νετανιάχου συζήτησαν για την ανάπτυξη της διμερούς συνεργασίας, ιδιαίτερα στον τομέα της άμυνας. Ο Νετανιάχου είπε ότι υπάρχουν «πολλές ευκαιρίες» για επενδύσεις στην Ελλάδα και ανακοίνωσε ότι θα συζητήσουν «θέματα ασφάλειας, οικονομικές ευκαιρίες και διαρκή ειρήνη στην περιοχή».<br /><br />Ο Μητσοτάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι τα ενεργειακά έργα των δύο χωρών είναι σημαντικά για τη σταθερότητα στην περιοχή, είπε ότι θέλει να επικεντρωθεί στην αμυντική συνεργασία καθώς και στην οικονομική συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας. Όλα αυτά τα γεγονότα είχαν απήχηση στον ελληνικό Τύπο.<br /><br />Ανησυχώντας για τη μεγάλη ανάπτυξη της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία, ο ελληνικός Τύπος, ο οποίος έχει επικεντρωθεί στενά στις συνομιλίες της Ελλάδας με το γενοκτονικό Ισραήλ, δημοσίευσε ένα άρθρο ειδήσεων με τίτλο «Τι συζήτησαν Μητσοτάκης και Νετανιάχου στο Ισραήλ: Συνεργασία αμυντικής βιομηχανίας και αντίβαρο στην Τουρκία».<br /><br />Η έκθεση ανέφερε ότι η Ελλάδα, η οποία είναι επιφυλακτική για την Τουρκία, και το γενοκτονικό Ισραήλ θέλουν να αυξήσουν την αμυντική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της κοινής παραγωγής σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Ο ελληνικός Τύπος, που ανέφερε ότι «η στρατηγική σχέση Ελλάδας-Ισραήλ φθάνει σε νέο επίπεδο», ανέφερε ότι και οι δύο χώρες είναι πρόθυμες να εμβαθύνουν την αμυντική τους συνεργασία. Αναφέρθηκε επίσης ότι η υποτιθέμενη συνεργασία θα μπορούσε να γίνει μέσω της κοινής παραγωγής προηγμένων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Ο ελληνικός Τύπος επέστησε την προσοχή στη συνάντηση Μητσοτάκη με στελέχη του Ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας (SIBAT) και ανώτερα στελέχη της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας, εκτός από τη συνάντησή του με Χέρτζογκ και Νετανιάχου. Αναφέρθηκε ότι το αντικείμενο αυτής της συνάντησης ήταν η συνεργασία και οι ευκαιρίες κοινής παραγωγής στους τομείς της άμυνας και της τεχνολογίας.<br /><br />Ο ελληνικός Τύπος, αγγίζοντας τη στάση της Τουρκίας κατά του Ισραήλ, που έχει σφαγιάσει χιλιάδες αμάχους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και γυναικών, έθιξε και την πολιτική της Τουρκίας για τη Συρία.<br /><br />Ο Τύπος της χώρας ανέφερε ότι η Ελλάδα ελπίζει σε βοήθεια από το Ισραήλ και πιστεύει ότι η Ελλάδα θα αντιταχθεί στις προσπάθειες άρσης των κυρώσεων CAATSA στην Τουρκία. Υπονοήθηκε ότι η Ελλάδα, η οποία ανησυχεί για την πώληση των F-35 στην Τουρκία, θα μπορούσε να ενώσει τις δυνάμεις της με το Ισραήλ και να επηρεάσει την απόφαση των ΗΠΑ. Εφιστώντας την προσοχή στο σενάριο σε περίπτωση άρσης των κυρώσεων CAATSA, η είδηση ​​ανέφερε: «Αυτό θα επηρεάσει άμεσα την Ελλάδα, καθώς η άρση των κυρώσεων θα μπορούσε να αποδυναμώσει το στρατηγικό πλεονέκτημα που αναμένει να κερδίσει η Αθήνα από το συνδυασμό F-35 με τα τζετ Rafale που έχει ήδη αποκτήσει».<br /><br />Η είδηση ​​υπενθύμισε ότι η ικανότητα της Ελλάδας να επηρεάσει τις αποφάσεις των ΗΠΑ για αυτό το θέμα ήταν περιορισμένη και ότι η Αθήνα ήθελε να αποφύγει να συμμετάσχει ανοιχτά σε αυτή τη συζήτηση. Ο ελληνικός Τύπος, που έγραφε ότι η Ελλάδα φοβόταν να πάρει θέση ενάντια στην ανάπτυξη της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία, μας θύμισε τα σκάνδαλα που είχε προκαλέσει ο Μητσοτάκης στο αμερικανικό Κογκρέσο στο παρελθόν.<br /><br />Δηλώνοντας ότι η συμμαχία της Ελλάδας με το Ισραήλ παρέχει στη χώρα ένα σημείο στήριξης, ο ελληνικός Τύπος υποστήριξε ότι αυτή η συνεργασία θα άνοιγε και δίαυλο επικοινωνίας με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ.”<br /><br />*Οι ορολογίες χασάπης είναι των Τούρκων<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική ανησυχία: ”Πολεμική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ”.

”Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε συναντήσεις στην Ιερουσαλήμ με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ, ο οποίος έχει σφαγιάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ταραχώδεις συμμαχίες. Eλιγμοί της Ρωσίας στην τιτανομαχία ΗΠΑ - Κίνας και το παράδειγμα Kissinger

<img height="388" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/253b86726121011a4e71a25656ba92d8_XL.jpg" width="699" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο σημαντικότερος παράγοντας του γεωπολιτικού μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ.</span></h3>Καθώς η δυναμική της παγκόσμιας ισχύος μετατοπίζεται, η Ρωσία βρίσκεται στο σταυροδρόμι σημαντικών γεωπολιτικών μετασχηματισμών.<br />Με τους δασμολογικούς πολέμους σε όλο τον κόσμο και την αβέβαιη πορεία πολυπολικών συμμαχιών όπως το ΝΑΤΟ και οι BRICS, οι στρατηγικές επιλογές της Ρωσίας θα διαμορφώσουν το μέλλον της παγκόσμιας πολιτικής, σύμφωνα με ανάλυση της Daily Sabbah.<br />Σαφώς, ο σημαντικότερος παράγοντας αυτού του μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ.<br />Οι απομονωτικές του τάσεις μειώνουν τη δυτική συνοχή, αναγκάζοντας τα ευρωπαϊκά έθνη να αναπτύξουν ανεξάρτητες στρατηγικές ασφαλείας, ενώ παρέχουν στη Ρωσία στρατηγικό μοχλό πίεσης.<br />Ο Donald Trump έχει εκφράσει συχνά διαλλακτική στάση απέναντι στη Ρωσία, σε αντίθεση με τις προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις.<br />Με την προσέγγιση του Trump 2.0 με τη Ρωσία, θα μπορούσαν επίσης να αναδυθούν και πάλι κρυφές και ιστορικές ρωγμές στη συμμαχία Κίνας-Ρωσίας.<br />Καθώς το Πεκίνο αναπτύσσεται οικονομικά και στρατιωτικά, επιδιώκει φυσικά να επεκτείνει την περιφερειακή του επιρροή.<br />Εν τω μεταξύ, η Ρωσία παραμένει επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε εισβολή στην παραδοσιακή σφαίρα ελέγχου της.<br />Για τις ΗΠΑ, δεν έχει νόημα να πολεμήσουν εναντίον της Ρωσίας, καθώς η Μόσχα δεν έχει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την ηγεμονία των ΗΠΑ, ενώ η Κίνα έχει.<br />Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αντιμετώπιση του Πεκίνου ως η πρωταρχική μακροπρόθεσμη γεωπολιτική πρόκληση έχει περισσότερο νόημα για την Ουάσινγκτον.<br />Οι ΗΠΑ έκαναν μια παρόμοια κίνηση ως "ανατροπή Kissinger" στη δεκαετία του 1970, αλλά μόνο με την ανταλλαγή των παραγόντων.<br /><br />Το παράδειγμα Kissinger<br /><br />Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση ήταν οι δύο κύριες παγκόσμιες υπερδυνάμεις.<br />Υπό τον Μάο Τσετούνγκ, η Κίνα ήταν επίσης κομμουνιστικό κράτος, αλλά είχε αυξανόμενες εντάσεις με την ΕΣΣΔ καθ' όλη τη διάρκεια της σινοσοβιετικής διάσπασης.<br />Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Σοβιετικής Ένωσης είχαν επιδεινωθεί σε σημείο συνοριακών συγκρούσεων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα εκατοντάδες θύματα και από τις δύο πλευρές.<br />Η κυβέρνηση Nixon συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να παίξει την Κίνα εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης σχηματίζοντας διπλωματικές σχέσεις με το Πεκίνο.<br />Η ιδέα ήταν να αποδυναμωθεί η σοβιετική ισχύς με την προσέγγιση του αντιπάλου της, της Κίνας.<br />Ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Henry Kissinger ταξίδεψε κρυφά στο Πεκίνο το 1971, προετοιμάζοντας το έδαφος για την ιστορική επίσκεψη του Νίξον στην Κίνα το 1972. Αυτό οδήγησε στο Ανακοινωθέν της Σαγκάης, όπου οι ΗΠΑ και η Κίνα συμφώνησαν σε μια σχέση συνεργασίας, απομονώνοντας την ΕΣΣΔ.<br /><br />Γάμος συμφέροντος<br /><br />Η σχέση μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Κίνας παρέμεινε πικρή μέχρι τη δεκαετία του 1990.<br />Το 2001, οι δύο παγκόσμιες δυνάμεις υπέγραψαν τη σινορωσική συνθήκη φιλίας και έλυσαν οριστικά τις εδαφικές διαφορές τους το 2003.<br />Στη συνέχεια, έγινε μια από τις πιο κρίσιμες γεωπολιτικές συμμαχίες του 21ου αιώνα. Κάποτε αντίπαλοι του Ψυχρού Πολέμου, το Πεκίνο και η Μόσχα έχουν έρθει πιο κοντά τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Ενώ ορισμένοι το βλέπουν αυτό ως μια ισχυρή εταιρική σχέση, άλλοι υποστηρίζουν ότι η συνεργασία τους είναι απλώς ένας "γάμος συμμφέροντος", μια βραχυπρόθεσμη στρατηγική ευθυγράμμιση με γνώμονα τα αμοιβαία οφέλη και όχι τους δομικούς δεσμούς.<br />Παρά τις ιστορικές αντιπαλότητες και διαφορές, διάφοροι παράγοντες έχουν ωθήσει την Κίνα και τη Ρωσία σε μια στενότερη εταιρική σχέση. Και τα δύο έθνη θεωρούν την αμερικανική επιρροή ως απειλή για τα συμφέροντά τους.<br />Βασίζεται στην κοινή αντίθεση προς τη Δύση και στην οικονομική αναγκαιότητα παρά στη βαθιά ιδεολογική ενότητα. Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, επωφελούμενη από τις μειωμένες τιμές.<br />Το 2023, το εμπόριο Κίνας-Ρωσίας θα φθάσει περίπου τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό ρεκόρ.<br />Χάρη στον αγωγό φυσικού αερίου "Power of Siberia", η Ρωσία θα μπορούσε να εκτρέψει φυσικό αέριο από την Ευρώπη στην Κίνα, αλλά σε χαμηλότερες τιμές από τις ευρωπαϊκές αγορές.<br /><br />Η εξάρτηση της Ρωσίας από την Κίνα<br /><br />Αν και η συμμαχία φαίνεται ισχυρή προς το παρόν, υπάρχει μια σαφής ασυμμετρία ισχύος υπέρ της Κίνας.<br />Πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Ρωσία είχε ποικίλους εμπορικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών χωρών.<br />Πλέον, η Κίνα είναι ο κύριος οικονομικός της εταίρος, καθιστώντας τη Ρωσία περισσότερο από ποτέ εξαρτημένη από το Πεκίνο.<br />Ενώ η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός εταίρος της Ρωσίας, η Ρωσία είναι μόλις ο έκτος οικονομικός εταίρος της Κίνας.<br />Προς το παρόν, η Ρωσία χρειάζεται την Κίνα περισσότερο από ό,τι η Κίνα τη Ρωσία, καθιστώντας τη θέση του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin πιο αδύναμη.<br />Επίσης, η Κίνα ανταγωνίζεται πλέον οικονομικά τη Ρωσία στην περιοχή μέσω της Πρωτοβουλίας της για τη Ζώνη και τον Δρόμο.<div><br />Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν ιστορικές εντάσεις και τα συμφέροντά τους κατά καιρούς αποκλίνουν, ιδίως όσον αφορά την Κεντρική Ασία και την Αρκτική. Επίσης, η Κίνα διεκδικεί ιστορικά το Βλαδιβοστόκ, το οποίο παραδόθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1860 στο πλαίσιο της Σύμβασης του Πεκίνου που υπογράφηκε κατά τη διάρκεια του "αιώνα της ταπείνωσης".<br />Σύμφωνα με τη συνθήκη, τα σύνορα μεταξύ Κίνας και Ρωσίας ορίστηκαν κατά μήκος των ποταμών Αμούρ και Οσούρι, γεγονός που έδωσε στη Ρωσία πρόσβαση στο Βλαδιβοστόκ, μια σημαντική πόλη-λιμάνι στην Άπω Ανατολή της Ρωσίας.</div><div><br />Το 2013, το κινεζικό Υπουργείο Φυσικών Πόρων εξέδωσε διάταγμα σχετικά με τη χρήση των ονομάτων στους διεθνείς χάρτες. Σύμφωνα με το διάταγμα, ορισμένες πόλεις στη Ρωσία πρέπει πλέον να φέρουν κινεζικά ονόματα, αντικαθιστώντας τα ρωσικά τους.<br />Η πιο γνωστή, το Βλαδιβοστόκ, η διοικητική πρωτεύουσα της περιοχής, θα ονομάζεται πλέον επίσημα "Haishenwai" (που σημαίνει Κόλπος του Θαλασσινού Αγγουριού).<br />Η κίνηση αυτή μπορεί να εκληφθεί ως μια πιθανή μελλοντική επαναβεβαίωση των κινεζικών διεκδικήσεων επί της ρωσικής ανατολής. Ενστικτωδώς, όσο η Κίνα ισχυροποιείται οικονομικά και στρατιωτικά, τόσο περισσότερο θα επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή.<br />Η Ρωσία παραμένει επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε επέμβαση στην παραδοσιακή σφαίρα ελέγχου της. Αν και τα δύο έθνη έχουν σε μεγάλο βαθμό θάψει το τσεκούρι εδώ και καιρό, περιστατικά όπως η σινο-σοβιετική συνοριακή σύγκρουση του 1969 υπενθυμίζουν τη δυνατότητα αντιπαλότητας μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας.<br /><br />Το μέλλον των BRICS<br /><br />Η Ρωσία υπήρξε βασικός υποστηρικτής μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης για την αντιμετώπιση της ηγεμονίας των ΗΠΑ και υποστηρίζει ενεργά τις BRICS, οι οποίες διαθέτουν σχεδόν το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού.<br />Ωστόσο, η εξελισσόμενη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων θα φέρει επίσης αλλαγές και προκλήσεις για τη συμμαχία- θα πρέπει να διαμορφωθεί αναλόγως. Διαφορετικά, μπορεί να πάψει να υπάρχει ή να υπάρχει μόνο στα χαρτιά.<br />Οι νέοι ρόλοι της Ρωσίας και της Κίνας στη νέα παγκόσμια τάξη θα είναι ιδιαίτερα καθοριστικοί για το μέλλον της συμμαχίας.<br />Οι BRICS θεωρούνται συχνά ως μια πιθανή εναλλακτική λύση στους θεσμούς υπό την ηγεσία των G-7. Η συμμαχία έχει 10 μέλη, με τη Ρωσία και την Κίνα να είναι μεταξύ των ιδρυτικών μελών.<br />Η Κίνα φέρει το οικονομικό βάρος της συμμαχίας με το ΑΕΠ της που αγγίζει τα 18 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Ρωσία πρωταγωνιστεί στις πολιτικές και στρατιωτικές πτυχές, αξιοποιώντας τη γεωπολιτική της επιρροή και τις αμυντικές της δυνατότητες.<br />Δεδομένης αυτής της δυναμικής, και οι δύο χώρες διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην ομάδα. Ωστόσο, οι εσωτερικές συγκρούσεις θα μπορούσαν να εμποδίσουν τη συνολική αποτελεσματικότητα του μπλοκ.<br />Εάν ο Trump 2.0 προσπαθήσει να παρασύρει τη Ρωσία μακριά από την Κίνα, η Μόσχα μπορεί να προσπαθήσει να παίξει και με τις δύο πλευρές για το μέγιστο γεωπολιτικό πλεονέκτημα.<br />Ειδικά αν προκύψουν ρωγμές μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, η συμμαχία δεν θα σήμαινε πολλά χωρίς τη συνεργασία των δύο.<br />Συνοψίζοντας, το μέλλον της Ρωσίας στην μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη εξαρτάται από τους στρατηγικούς ελιγμούς της σε ένα όλο και πιο πολύπλοκο γεωπολιτικό τοπίο.<br />Είτε επιδιώξει μια επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ, είτε εμβαθύνει τους δεσμούς της με την Κίνα, είτε διατηρήσει μια προσεκτική εξισορρόπηση, οι επιλογές της θα έχουν βαθιές συνέπειες για τη νέα παγκόσμια τάξη.<br /> <br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ταραχώδεις συμμαχίες. Eλιγμοί της Ρωσίας στην τιτανομαχία ΗΠΑ - Κίνας και το παράδειγμα Kissinger

Ο σημαντικότερος παράγοντας του γεωπολιτικού μετασχηματισμού είναι η επιστροφή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ. Καθώς η δυναμική της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προσδεθείτε: Τα 1.350 χιλιόμετρα που «στρώνει» ο Φινλανδός πρόεδρος, κάνει αυτό που δεν έκανε ο Μητσοτάκης με Ρωσία.

<img height="359" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/25e0b894475791f310d1e99d8bb089b5_XL.jpg" width="712" /><br /><br /><div>O Φινλανδός Alexander Stubb θυμήθηκε μάλλον ότι βρίσκεται στην λάθος πλευρά της Ιστορίας... όπως βρίσκεται ο δικός μας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος υπακούει εμμονικά στην υστερία και τις απαιτήσεις της ΕΕ...<br /><br /><div> Έκπληξη από τον εμπρηστικό -κατά τα άλλα- Φινλανδό πρόεδρο Alexander Stubb... ο οποίος κάλεσε τους Φινλανδούς να «προετοιμαστούν ψυχικά για την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία» δίνοντας παράλληλα ένα σαφές μήνυμα προς την Ουκρανία.<br />Ο ίδιος σημείωσε σε μια «επίθεση... φιλίας» αυτή τη φορά... ότι οι δύο χώρες ήταν πάντα και θα είναι γείτονες.<br />«Κάποια στιγμή η συζήτηση για την αποκατάσταση των σχέσεων θα ανοίξει σε πολιτικό επίπεδο.<br />Σε αυτό το στάδιο δεν μπορούμε να πούμε ακριβώς πότε.<br />Τίποτα δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Ρωσία ήταν και θα είναι πάντα γείτονας της Φινλανδίας, 1350 χιλιόμετρα γειτονικών σχέσεων...» υπενθύμισε ο Alexander Stubb σε μια γεωγραφική... του επισκόπηση.<br /><br />Η Μόσχα και το Ελσίνκι τερμάτισαν τις σχέσεις λόγω μιας απόφασης της Φινλανδίας<br /><br />Το χρονικό μιας κόντρας....<br />Αφού η Ρωσία ξεκίνησε την ειδική επιχείρηση στην Ουκρανία το 2022, η Φινλανδία αποφάσισε ότι θα ήθελε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, γι' αυτό και η διμερής συνεργασία μεταξύ των χωρών άρχισε να επιδεινώνεται ραγδαία.<br />Οι ρωσικές αρχές θεώρησαν ότι η είσοδος της γειτονικής χώρας στη Συμμαχία αποτελούσε απειλή για την εθνική ασφάλεια και ανέπτυξαν στρατεύματα κοντά στα σύνορα.<br />Σε απάντηση, η Φινλανδία έκλεισε τα σύνορά της, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι ενορχηστρώνει τη μεταναστευτική κρίση και στέλνει σκόπιμα πρόσφυγες.<br />Στη Ρωσία, τόνισαν τότε ότι η Μόσχα δεν είχε απειλήσει ποτέ τη Φινλανδία στη σύγχρονη ιστορία της, και ως εκ τούτου ο δρόμος της αντιπαράθεσης που επέλεξε το Ελσίνκι ήταν μεγάλο λάθος.<br />Η Φινλανδία υπέβαλε αίτημα για ένταξη στο ΝΑΤΟ τον Μάιο του 2022, μαζί με τη Σουηδία. Αρχικά, η Βουδαπέστη και η Άγκυρα τάχθηκαν κατά της ιδέας, αλλά αργότερα επικύρωσαν την ένταξη της χώρας στο μπλοκ.<br />Η χώρα έγινε επίσημα το 31ο μέλος της συμμαχίας τον Απρίλιο του 2023.<br /><br />Ο Stubb ζητά να «αναγκαστεί» η Ρωσία σε ειρήνη<br /><br />Μια ημέρα πριν, δηλαδή στις 31/3, ο Φινλανδός πρόεδρος δήλωσε ότι η Δύση «πρέπει να επιβάλει την ειρήνη» στη Ρωσία, καθώς φέρεται να καθυστερεί μια ειρηνική επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης.<br />Σύμφωνα με τον Stubb, η ρωσική πλευρά δεν επιθυμεί επί του παρόντος ειρήνη και χαρακτήρισε μπλόφα τις εκκλήσεις της Μόσχας για τερματισμό των εχθροπραξιών.<br />Ωστόσο σήμερα 1/4, θυμήθηκε ότι βρίσκεται στην λάθος πλευρά της Ιστορίας... όπως βρίσκεται ο δικός μας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος υπακούει εμμονικά στην υστερία και τις απαιτήσεις της ΕΕ...<br /><img height="359" src="https://www.bankingnews.gr/image/mitsotakis-zelensky-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Καθοριστική η 20η Απριλίου εκτιμά ο Stubb<br /><br />Ο Stubb επεσήμανε επίσης χθες 31/3 ότι η Ρωσική Ομοσπονδία επέλεξε την τακτική να θέτει νέους όρους, εξαιτίας των οποίων η διαπραγματευτική διαδικασία καθυστερεί.<br />Ο Φινλανδός πρόεδρος έδωσε τη δική του εκτίμηση αναφορικά με την ημερομηνία για την κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία.<br />Πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι η 20η Απριλίου. "Γιατί στις 20 Απριλίου; "Επειδή χρειαζόμαστε μια προθεσμία, επειδή είναι Πάσχα και επειδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump θα είναι τότε στην εξουσία για περίπου τρεις μήνες", υπογράμμισε ο Stubb.<br /><br />Τι απάντησε η Ρωσία<br /><br />Η Ρωσία απαντώντας άμεσα στις δηλώσεις του Φινλανδού προέδρου, σχολίασε πως ενδιαφέρεται να βελτιώσει τις σχέσεις με τη Φινλανδία, καθώς η εναλλακτική είναι μια κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή, όπως δήλωσε σχετικά ο βουλευτής της Κρατικής Δούμας Alexey Vasilyevich Chepa σε συνομιλία του με το ρωσικό πρακτορείο Lenta.ru .<br />Έτσι απάντησε στο κάλεσμα του Φινλανδού προέδρου για να προετοιμαστεί ο λαός του για την επανέναρξη των σχέσεων με τη Ρωσία.<br />«Παρά το γεγονός ότι ακούμε πολλές ρωσοφοβικές δηλώσεις από τον Stubb τον τελευταίο καιρό, ακόμη και ο ίδιος καταλαβαίνει ότι μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας θα συμβεί ούτως ή άλλως και τα σχέδια της Ευρώπης ως προς αυτό δεν υλοποιούνται», είπε ο Ρώσος πολιτικός.<br /><br />«Για αυτόν τον λόγο, αρχίζει να μιλά εκ των προτέρων για το γεγονός ότι η Φινλανδία θα πρέπει να οικοδομήσει και να ανανεώσει τις σχέσεις με τη χώρα μας».<br />Ο Alexey Vasilyevich Chepa τόνισε ότι η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται για την κλιμάκωση των εντάσεων και την υποκίνηση μίσους μεταξύ των χωρών.<br />Σημείωσε επίσης ότι η διατήρηση των σημερινών τάσεων στις σχέσεις θα οδηγήσει μόνο σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών.<br />"Δεν μας ενδιαφέρει μια κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή. Γιατί αν οι Φινλανδοί, έχοντας ενταχθεί στο ΝΑΤΟ , αρχίσουν να οπλίζονται ενεργά, θα αναγκαστούμε να αντισταθούμε σε αυτό, και δεν το χρειαζόμαστε. "Κάθε ειρήνη είναι καλύτερη από πόλεμο", κατέληξε ο βουλευτής.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Προσδεθείτε: Τα 1.350 χιλιόμετρα που «στρώνει» ο Φινλανδός πρόεδρος, κάνει αυτό που δεν έκανε ο Μητσοτάκης με Ρωσία.

O Φινλανδός Alexander Stubb θυμήθηκε μάλλον ότι βρίσκεται στην λάθος πλευρά της Ιστορίας... όπως βρίσκεται ο δικός μας πρωθυπουργός Κυριάκος...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο κόκκινο η κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου. Η προϊστορία των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ.

<img height="422" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/03/erdogan-simaies-tourkia-israel-xamas-SLpress--825x600.jpg" width="696" /><br /><div><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Νέα, σφοδρή ρητορική αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εν μέσω των δημοσιευμάτων αλλά και εκθέσεων από το ίδιο το Τελ Αβίβ (όπως της Επιτροπής Nagel για τον αμυντικό προϋπολογισμό και την στρατηγική ασφαλείας) ότι το Ισραήλ πρέπει να ετοιμάζεται ακόμα και για πόλεμο με την Άγκυρα.<br /><br />Θρυαλλίδα της νέας αντιπαράθεσης υπήρξε η εμπρηστική δήλωση του Ερντογάν που κάλεσε τον Αλλάχ «να καταστρέψει το σιωνιστικό Ισραήλ». Ακολούθησε η απάντηση του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών που τον αποκάλεσε «δικτάτορα που αποκάλυψε το αληθινό αντισημιτικό του πρόσωπο» και «επικίνδυνο για τον λαό του». Σε μία χαρακτηριστική δε αποστροφή του, ανέφερε «ας ελπίσουμε ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θα το καταλάβουν αυτό όσο γίνεται νωρίτερα». Nα σημειωθεί πως πρόσφατα το Τελ Αβίβ είχε ζητήσει την αποβολή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ.<br /><br />Δεν άργησε και η απάντηση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών: «Απορρίπτουμε την αλαζονική δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Νετανιάχου», όπου αναφέρεται σε «ανιστόρητους και αβάσιμους ισχυρισμούς» που αποτελούν «μέρος των προσπαθειών του Νετανιάχου και των συνεργατών του να συγκαλύψουν τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει». Ακολούθησε νέα ανάρτηση του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών όπου εμμένει στον χαρακτηρισμό “δικτάτορας” για τον Ερντογάν, κάνοντας αναφορά στην Κύπρο, στην Συρία και τον… Πίκατσου (σ.σ.: τον διαδηλωτή που είχε ντυθεί με στολή του γνωστού Πόκεμον σε συγκέντρωση στήριξης του Ιμάμογλου!):<br /><br />Ο Ερντογάν για μία ακόμα φορά εμφανίζεται ως η εμπροσθοφυλακή της μουσουλμανικής αντίδρασης έναντι του Ισραήλ. Αν κάτι διαφέρει η τωρινή αντιπαράθεση τους σε σχέση με τις παλαιότερες, είναι ότι στο τραπέζι είναι η πρόταση Τραμπ για εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων από την Γάζα, που έχει προκαλέσει τις (ρητορικές) αντιδράσεις του συνόλου του αραβικού κόσμου.<br /><br />Πρέπει να δούμε την τωρινή αντιπαράθεση και σε συνδυασμό με την πρόσφατη αλλαγή καθεστώτος στην Συρία, αλλαγή που είναι κοινό μυστικό πως ενορχήστρωσε η Τουρκία. Γρήγορα Ισραήλ και Τουρκία ήρθαν αντιμέτωπες και στην Συρία, με το πρώτο να προκρίνει την στήριξη των Δρούζων, των Κούρδων, των Χριστιανών (ακόμα και των Αλαουιτών) έναντι της τζιχαντιστικής και τρομοκρατικής (όπως την αποκαλεί) ηγεσίας της Δαμασκού που στηρίζει η Τουρκία.<br /><br />Όλα αυτά εν μέσω της πάγιας θέσης Τραμπ για απόσυρση των ΗΠΑ από την Μέση Ανατολή. Βέβαια, από την εποχή που πρωτοσκέφτηκαν την ιδέα της μετατόπισης του στρατηγικού τους βάρους στον Ειρηνικό, μέχρι που αυτή άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, το σκεπτικό ήταν η Αμερική να απαγκιστρωθεί από τη Μέση Ανατολή, εφόσον οι περιφερειακοί παράγοντες συμπεριφέρονται υπεύθυνα και επιλύουν τις διαφορές τους.</div><div><br />Ο αραβικός κόσμος στην μεταπολεμική εποχή<br /><br />Στην μεταπολεμική εποχή οι χώρες της περιοχής χωρίζονταν σ’ αυτές που ασπάζονταν την δυτική τάξη πραγμάτων και στις άλλες που είχαν διαφορετικές πολιτικές. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μια ομάδα χωρών τάχθηκε σε στενή σχέση με τις ΗΠΑ. Οι χώρες αυτές προσβλέπουν στη Δύση ως εγγυητή της ασφάλειας και προσέβλεπαν στη ειρηνική διευθέτηση των αραβο-ισραηλινών συγκρούσεων και στη συνύπαρξη με το Ισραήλ.<br /><br />Οι άλλες χώρες έβλεπαν τη Δύση ως ιμπεριαλιστική δύναμη. Ασπαζόμενες τον αραβικό εθνικισμό κι αργότερα τον ισλαμισμό, ήταν πιο επιρρεπείς στην ένοπλη σύγκρουση με το Ισραήλ και ταυτόχρονα επεδίωκαν να εξάγουν επαναστατικές πολιτικές στις φιλοδυτικές συντηρητικές χώρες. Θα ήταν λάθος, πάντως, να συνδέουμε αποκλειστικά την προσκόλληση στη Δύση με την μετριοπάθεια και την αντιδυτική κατεύθυνση με την επιθετικότητα. Αρκετές φορές συνέβη το αντίθετο.<br /><br />Ενώ η σύνθεση κάθε στρατοπέδου έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, η βασική διαίρεση έχει επιζήσει. Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1970, η Αίγυπτος, υπό τον Σαντάτ, μεταπήδησε στο φιλοδυτικό στρατόπεδο, ενώ η Ισλαμική Επανάσταση μετακίνησε το Ιράν στην άλλη πλευρά. Πιο πρόσφατα, η Τουρκία του Ερντογάν, παρότι μέλος του ΝΑΤΟ, έγινε αναθεωρητική και μπροστάρης της αντιπαράθεσης με το Ισραήλ. Το Κατάρ έχει επίσης παρεκκλίνει από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Κουβέιτ, Ομάν και Μπαχρέιν) σε πιο ισλαμιστικό προσανατολισμό. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου η Τουρκία εντάσσονταν στις χώρες που ασπάζονταν την δυτική τάξη πραγμάτων, έχοντας καλές σχέσεις με το Ισραήλ.<br /><br />Πριν την Αραβική Άνοιξη, η στάση κάθε χώρας στη Μέση Ανατολή καθοριζόταν κυρίως από το Παλαιστινιακό. Το ένα στρατόπεδο υποστήριζε την ειρήνη με το Ισραήλ ως τη πιο στρατηγικά συμφέρουσα επιλογή για τα αραβικά κράτη, ενώ το άλλο αντιτάχθηκε, θεωρώντας ότι το Ισραήλ είναι ένα παράνομο κράτος που συμπεριφέρεται επιθετικά.</div><div><br />Η Αραβική Άνοιξη<br /><br />Η Αραβική Άνοιξη όξυνε τον περιφερειακό διχασμό με δύο τρόπους: Πρώτον, σαν επαναστατικό κύμα, ενδυνάμωσε τους αντιδυτικούς. Το Ιράν και η Τουρκία είχαν πανηγυρίσει την Αραβική Άνοιξη ως ισλαμική αφύπνιση που θα δημιουργούσε περισσότερες ισλαμιστικές κυβερνήσεις. Και οι δύο χώρες προσπάθησαν να αποκτήσουν πλεονέκτημα από το κενό ισχύος που δημιουργήθηκε από την αποχώρηση των ΗΠΑ και την αποδυνάμωση των φιλοδυτικών αραβικών καθεστώτων. Το έπραξαν άμεσα, ή μέσω πληρεξούσιων, σε Συρία, Ιράκ, Υεμένη και Λιβύη.<br /><br />Δεύτερον, η Αραβική Άνοιξη προκάλεσε μια ριζική ανακατανομή ισχύος. Οι ΗΠΑ δεν παρείχαν πλέον επαρκή υποστήριξη, ενώ από το 1979, το Ιράν μετατράπηκε στον κύριο πόλο των αντιδυτικών κρατών. Τα κράτη του Κόλπου, αντίθετα – μέσω του άφθονου χρήματος και των παγκόσμιας εμβέλειας ΜΜΕ – είχαν άλλες ευκαιρίες να προβάλουν την ισχύ τους στο εξωτερικό, κυρίως σε χώρες που ήθελαν να παραμείνουν στο φιλοδυτικό στρατόπεδο, αλλά δοκιμαζόντουσαν οικονομικά, όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία.<br /><br />Τα περισσότερα από τα ευθυγραμμισμένα με τη Δύση αραβικά κράτη του Κόλπου ένιωσαν ότι απειλούνται από τις λαϊκές διαμαρτυρίες που πυροδότησε η Αραβική Άνοιξη και το ενδεχόμενο το Ιράν να εκμεταλλευτεί την αναταραχή, όπως έγινε στο Μπαχρέιν. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την απροθυμία των ΗΠΑ να παρέμβουν υπέρ τους, ώθησε την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα να εμπλακούν πολιτικά και στρατιωτικά στις συγκρούσεις σε Συρία, Λιβύη και Υεμένη. Γρήγορα η πλειονότητα των αραβικών κρατών ήρθε σε ανοιχτή αντιπαράθεση και με το έτερο κράτος που αποπειράθηκε να εκμεταλλευτεί την Αραβική Άνοιξη, μέσω της στήριξης στην αιγυπτιακή Μουσουλμανική Αδελφότητα και τα παρακλάδια της στην Μέση Ανατολή, την Τουρκία.<br /><br />Όπως προαναφέρθηκε, από όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ερντογάν, σταδιακά αλλά σταθερά, αναδιέταξε τις συμμαχίες της Τουρκίας, απομακρυνόμενος από το Ισραήλ και τη Δύση για να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στη μουσουλμανική Μέση Ανατολή. Εκτός των Αδελφών Μουσουλμάνων, υποστήριξε (και χρηματοδότησε) την Χαμάς στην Γάζα. Ο Τούρκος πρόεδρος είδε στην Αραβική Άνοιξη την χρυσή ευκαιρία για μία “ισλαμική μεταπολίτευση” στον αραβικό κόσμο, αλλά υποτίμησε τις αντοχές των παραδοσιακών καθεστώτων και την αντίδραση μεγάλου μέρους της αραβικής κοινωνίας στο Πολιτικό Ισλάμ.</div><div><br />Οι Συμφωνίες του Αβραάμ <br /><br />Μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ του 2020, όπου μια σειρά αραβικών κρατών (Εμιράτα, Μπαχρέιν, Σουδάν, Μαρόκο) εξομάλυναν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ (με την παρασκηνιακή εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας) η Άγκυρα επιδόθηκε σε μία εργώδη προσπάθεια να εξομαλύνει τις σχέσεις της με κράτη της περιοχής, τις οποίες ο ίδιος ο Ερντογάν είχε καταστρέψει με την ρητορική αμετροέπεια του και κυρίως με τη στήριξη τζιχαντιστικών ομάδων. Μάλιστα το έκανε παραβλέποντας πως η διπλωματική αναβάθμιση του Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Αβραάμ, δεν συνοδεύονταν από καμία πρόοδο στο Παλαιστινιακό. Κύριος λόγος για την στροφή του Ερντογάν ήταν η δραματική κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, που τον έκανε να προσεγγίσει αραβικά κράτη όπως τα Εμιράτα, με τα οποία προηγουμένως ήταν σε ανοιχτή σύγκρουση.<br /><br />Σε αυτήν την περίοδο η Τουρκία αποπειράθηκε να προσεγγίσει ξανά το Ισραήλ, όμως ο κύριος λόγος δεν ήταν τα οικονομικά οφέλη. Η Άγκυρα δεν το θέλει απέναντί της και κυρίως σύμμαχο της Ελλάδας. Επίσης, πίστευε ότι εάν τα βρει με το Ισραήλ θα εκτονωθεί η πίεση που ασκεί στην Τουρκία η Ουάσιγκτον, προσδοκώντας στην υποστήριξη και των εβραϊκών οργανώσεων στις ΗΠΑ (αν και στην πραγματικότητα δεν μπορούν να κάνουν πολλά για ζητήματα, όπως τις αμερικανικές κυρώσεις για την αγορά των S-400).</div><div><br />Η επίθεση της Χαμάς<br /><br />Η αιματηρή επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ το 2023 είχε ως άμεσες συνέπειες το “πάγωμα” της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, αλλά και τον τορπιλισμό της απόπειρας προσέγγισης της Άγκυρας με το Τελ Αβίβ, καθώς γρήγορα ο Ερντογάν επέλεξε την στήριξη της Χαμάς, αποκαλώντας την «δύναμη αντίστασης». <br /><br />Νεοοθωμανοί και Χαμάς έχουν ιδεολογικούς δεσμούς με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Οι δεσμοί αυτοί καθοδηγήθηκαν από τον Χακάν Φιντάν πρώην επικεφαλής της ΜΙΤ και σημερινό υπουργό Εξωτερικών. Ο Ερντογάν είχε συναντηθεί αρκετές φορές με τον πρώην ηγέτη της, Ισμαήλ Χανίγιε, ο οποίος σκοτώθηκε από ισραηλινό πλήγμα στην Τεχεράνη. Οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας είχαν διακοπεί και πάλι το 2018, μετά το γνωστό επεισόδιο στο πλοιάριο Μαβί-Μαρμαρά που είχε αποπειραθεί να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας.<br /><br />Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ υπήρξε άκρως επιφυλακτικό έναντι της Τουρκίας, όταν αποπειράθηκε να το προσεγγίσει μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ.<br />Οι Ισραηλινοί δεν ήταν διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τους ισχυρούς οικονομικούς και αμυντικούς δεσμούς με Ελλάδα και Κύπρο για χάρη της βελτίωσης των σχέσεων τους με την Άγκυρα. Δικαιώθηκαν από την στάση της Τουρκίας έναντι της επίθεσης της Χαμάς.<br /><br />Σε ό,τι αφορά την στάση της Δύσης αυτή παγίως εγκλωβίζεται σε μία αδρανή αντίδραση έναντι της Τουρκίας, κυρίως υπό τον φόβο μήπως αυτή εγκαταλείψει την Δύση. Όταν δε το Ισραήλ, σχολιάζοντας ότι η πρόσφατη δήλωση του Ερντογάν αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο και αναφέροντας «ας ελπίσουμε ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ θα το καταλάβουν αυτό όσο γίνεται νωρίτερα», μοιάζει να λέει στην Δύση «ξυπνήστε»…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο κόκκινο η κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου. Η προϊστορία των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Νέα, σφοδρή ρητορική αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εν μέσω των δημοσιευμάτων αλλά και εκθέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κράτος ήμουν εγώ…Ο ΣΤΑΘΗΣ για το 41% που εξανεμίστηκε και τον «Ομηρικό καυγά» εξουσίας που ξεκινά.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/04/STATHIS1_4_25-930x550.png" width="700" /><br /><br />Το κράτος ήμουν εγώ…<br /><br />Παραφράζοντας την «Βασιλείου Τάξη» των Βυζαντινών, θα λέγαμε ότι το consensus για να παραμείνει ένας Κυβερνήτης στην εξουσία προϋποθέτει τρεις σταθερές:<br /><br />1.Την υποστήριξη των Δυνατών<br /><br />2.Την συναίνεση ή την ανοχή του λαού<br /><br />3.Την συνοχή του κυβερνητικού μηχανισμού<br /><br />Ο Κυριάκος Μητοτάκης φαίνεται να τα έχει απωλέσει και τα τρία.<br /><br />Γύρω του μαίνεται ένας πόλεμος των Δυνατών ,μεταξύ τους κι εναντίον του. Όλο και πιο φανερός , όλο και πιο σύνθετος.<br /><br />Είτε διότι οι «μοιρασιές» δεν γίνονται σωστά, είτε διότι οι διεκδικητές μεριδίου από τον κορβανά γίνονται όλο και πιο λαίμαργοι , είτε για άλλους, πάντως παρεμφερείς λόγους, ο Κ.Μητσοτάκης βρίσκεται εν μέσω (πρώην) φίλιων πυρών και τρώει αδέσποτες τη μία μετά την άλλη, πλην όμως πλέον ,και στοχευμένα πυρά.<br /><br />Για τον δεύτερο παράγοντα, την συναίνεση ή την ανοχή του λαού, ούτε λόγος να γίνεται. Οι ανεπαρκείς μισθοί γράφουν πάνω τους Μητσοτάκης, η ακρίβεια γράφει πάνω της Μητσοτάκης, ο ληστρικός πλουτισμός γράφει πάνω του Μητσοτάκης, ενώ η τουρκική απειλή γράφει κι αυτή πάνω τη Μητσοτάκης.<br /><br />Όσο για την κυβερνητική (και κομματική) συνοχή ,αλλού πάνε οι Βάραγγοι, αλλού πάνε οι Ικουνάτοι κι αλλού τα τάγματα.<br /><br />Άλλον χαβά οι πρωτοσπαθάριοι, άλλον οι ευνούχοι κι άλλον οι δελφίνοι.<br /><br />Όσον κι αν φαίνεται παράδοξο, στο προτεκτοράτο η Ελλάς, ο κυρίαρχος λόγος για να παραμείνει κανείς στην εξουσία, δεν είναι τόσον η εμπιστοσύνη του λαού, ούτε η συνοχή της κυβερνητικής παράταξης, όσον το χρίσμα των Δυνατών, αλλά και η έγκριση των Επικυρίαρχων.<br /><br />Για την ώρα , οι εγχώριοι Δυνατοί και οι ξένοι Επικυρίαρχοι δεν έχουν βρει αντικαταστάτη. Είναι θέμα χρόνου ο νέος εντολοδόχος γύρω από τα όπλα του πεσμένου αρχηγού ο καυγάς θα είναι Ομηρικός.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/03/stathis_ypografi.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/03/stathis_ypografi.png" /></a><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Το κράτος ήμουν εγώ…Ο ΣΤΑΘΗΣ για το 41% που εξανεμίστηκε και τον «Ομηρικό καυγά» εξουσίας που ξεκινά.

Το κράτος ήμουν εγώ… Παραφράζοντας την «Βασιλείου Τάξη» των Βυζαντινών, θα λέγαμε ότι το consensus για να παραμείνει ένας Κυβερνήτης στην εξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια ερμηνεία της τουρκικής επιθετικότητας έναντι του Ελληνισμού.

<img height="405" src="https://o.quizlet.com/SAMJ2iHMS8KyXl1aJnqYhQ_b.jpg" width="695" /><br /><br /><b>Αλέξανδρος Ιτιμούδης </b><br /><div>Θα τονίζω συνέχεια πως η Τουρκία δεν ερμηνεύεται με εγχειρίδια δυτικής σκέψης, μιας και ο τρόπος που λειτουργεί ειδικά απέναντι στην Ελλάδα θέλει ειδική αποκωδικοποίηση την οποία δίνω παρακάτω σύντομα:Η Τουρκία μας αρέσει δεν μας αρέσει, κληρονόμησε από τους Βυζαντινούς ένα τρόπο σκέψης, ο οποίος προέρχεται από την μακρόχρονη διαμάχη Βυζαντίου-Σασανιδών. Εξηγούμαι:Βυζαντινοί και Σασανίδες μοιράζονταν πολλά κοινά στοιχεία με βασικά γνωρίσματα τα παρακάτω:-Ασαφή σύνορα-Εργαλειοποίηση proxies, κρατών-πελατών για διεξαγωγή πολέμου χαμηλής έντασης.</div><div><br />Η συγκεκριμένη διαμάχη διεξαγόταν στην buffer zone της Μεσοποταμίας και περιελάμβανε ξαφνικές επιθέσεις, επιδρομές, πολιορκίες και συνεχή διπλωματική διαπραγμάτευση.Οι Βυζαντινοί αξιοποιούσαν κυρίως υψηλή κινητικότητα μέσω ιππικού, οι Σασανίδες προτιμούσαν την διεξαγωγή ρωμαϊκού τύπου πολιορκίας.Η οντολογία αυτού του τύπου της σύγκρουσης εδραζόταν στην κατασκευή μιας ιεραρχικής δομής αποτελούμενης από πόλεις και σημεία ελέγχου τα οποία αντανακλούσαν την διεθνή τάξη μέσα από την καθοδήγηση του ενός ή του άλλου.Με λίγα λόγια, η έννοια του πολέμου για τους δύο αντιπάλους δεν ήταν το δίπολο πόλεμος/ειρήνη αυτό το μανιχαϊστικό σκεπτικό της σύγχρονης Δύσης.Για αυτούς ο πόλεμος ήταν κάτι το ασαφές που διεξάγεται συνεχόμενα με μικρότερη ή υψηλότερη ένταση, σε κάθε περίπτωση όμως εμπλέκει αντιπροσώπους, μυστικές υπηρεσίες, κατασκοπία, υπονόμευση, ασύμμετρα χτυπήματα και πολιορκία.</div><div><br />Αυτόν τον τρόπο πολέμου εφαρμόζει η σύγχρονη Τουρκία εναντίον της Ελλάδας.Για αυτό έχει δώσει βάση στις μυστικές υπηρεσίες, στην δημιουργία proxies, στην εργαλειοποίηση της μετανάστευσης και δεν την ενδιαφέρει το πόσα αεροπλάνα έχει η Ελλάδα.Στο μυαλό του Τούρκου ο πόλεμος διεξάγεται στο κατώφλι της χαμηλής έντασης με στόχο την αρπαγή μικρών νικών.Η Τουρκία ακόμη και σήμερα διεξάγει τέτοιο πόλεμο με το Ιράν στην Μέση Ανατολή καθώς το κληρονόμησε από τους Βυζαντινούς.Το ερώτημα είναι πότε η Ελλάδα θα πάψει να σκέφτεται α λα franca και θα ξεκινήσει να σκέφτεται α λα turca, δηλαδή α λα byzantina. Όσο σκεφτόμασταν έτσι δεν φοβόμασταν τους Τούρκους.<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια ερμηνεία της τουρκικής επιθετικότητας έναντι του Ελληνισμού.

Αλέξανδρος Ιτιμούδης  Θα τονίζω συνέχεια πως η Τουρκία δεν ερμηνεύεται με εγχειρίδια δυτικής σκέψης, μιας και ο τρόπος που λειτουργεί ειδικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως η νέα προσπάθεια πόντισης καλωδίου στην περιοχή της Κάσου αποτελεί το έναυσμα για μια προσχεδιασμένη ελληνοτουρκική κρίση;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlJuYTIE97S8_2dqq9oahCC_mT_wsn6ZHHUBmLrHWrIDjJx47s37nNHHF2HZux413ooWU7XGoAboBPB1T7dn_fLlEyqPf5lAeKxaOlxIQo0hzZtU68dgEoJUSyW-dN1-wUsXO408bAa36VVEDCEEaGTr9by-DfirtWi2kjFv_WVLgDDLXkLxdSlnWjAFtz/s750/turkish_navy-750x375.jpg"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlJuYTIE97S8_2dqq9oahCC_mT_wsn6ZHHUBmLrHWrIDjJx47s37nNHHF2HZux413ooWU7XGoAboBPB1T7dn_fLlEyqPf5lAeKxaOlxIQo0hzZtU68dgEoJUSyW-dN1-wUsXO408bAa36VVEDCEEaGTr9by-DfirtWi2kjFv_WVLgDDLXkLxdSlnWjAFtz/w709-h320/turkish_navy-750x375.jpg" width="709" /></a>Τ<div>ον Απρίλιο του 2023 εξηγήσαμε γιατί υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες ο EastMed «ουδέποτε υπήρξε <a href="https://government.gov.gr/ipografi-mnimoniou-sinantilipsis-metaxi-elladas-kiprou-israil-ke-italias-gia-east-med/">«στρατηγική επιλογή» του Ισραήλ</a>, ακόμη και του ίδιου του Νετανιάχου, που είναι ο μόνος που πίεσε για τον αγωγό, ως έργο φυσικής διασύνδεσης του Ισραήλ με τη Δύση» αλλά αντιθέτως εργαλειοποιήθηκε για να γίνει η μοιρασιά των θαλασσίων ζωνών της Αν. Μεσογείου με απώτερο σκοπό την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. <br /><br />Στο ίδιο σχόλιό μας επισημάνθηκε ότι «οι ΗΠΑ ήδη από το 2014 ήταν πρόδηλο ότι δεν είχαν στα σχέδιά τους για την ευρύτερη περιοχή τον αγωγό ... Από τις δημόσιες τοποθετήσεις των Αμερικανών αξιωματούχων -μηδενός εξαιρουμένου, πλην ίσως του π. ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο η οποία έγινε για το ισραηλινό ακροατήριο-, πουθενά δεν προκύπτει ότι ο EastMed υπήρξε μέρος των ενεργειακών σχεδιασμών τους. Το non-paper ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα...».<br /><br />Εν συνεχεία υπογραμμίστηκε η δήλωση του Αμερικανού πρώην Ανώτερου Σύμβουλου Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αρχιτέκτονα του χάρτη Μπάιντεν -επί προεδρίας Μπαίντεν-, Άμος Χόκσταϊν ο οποίος στις 19/01/2022 ξεκαθάρισε την αντίθεσή του στον αγωγό δηλώνοντας ότι «ο EastMed ήταν μια ιδέα το 2016. Ο σκεπτικισμός που εξέφρασα δεν ήταν σκεπτικισμός για τη σύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με την Ευρώπη και την περιφερειακή συνεργασία. Τα ερωτήματα αφορούν κυρίως το υψηλό κόστος και τα logistics και κατά πόσο ήταν εφικτά.» Όλα αυτά συνετέλεσαν στο να μπει στο ψυγείο ο αγωγός. Λίγο αργότερα όμως μας προέκυψε το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με την πόντιση καλωδίου η οποία διακόπηκε από την Τουρκία με τα γεγονότα της Κάσου και την ακραία ελληνική υποχωρητικότητα .<br /><br />Το ερώτημα που ανακύπτει είναι βέβαια: μήπως το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης αντικατέστησε τον EastMed ως εργαλείο διευθέτησης των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή; Και εξηγούμε...<br /><br />Τον Μάρτιο του 2025, αφού προηγήθηκε η υπαναχώρηση της Λιβύης στη μέση γραμμή και η εκδήλωση ενδιαφέροντος της Chevron νοτίως της Κρήτης, εν συνεχεία η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε ξαφνικά να «ορθώσει ανάστημα» και να επανεπιχειρήσει την πόντιση του καλωδίου στην περιοχή της Κάσου. Αυτήν την φορά με την διακριτική παρουσία του γαλλικού πολεμικού ναυτικού και την διαβεβαίωση του Ισραήλ ότι θα πιέσει διπλωματικά τις ΗΠΑ σε περίπτωση που η κατάσταση οξυνθεί. <br /><br />Το iEpikaira σχολιάζοντας αυτήν την εξέλιξη έγραψε: «Εάν η κυβέρνηση θέλει όντως να εξασφαλίσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, μπορεί πολύ απλά αύριο να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο και να επεκτείνει στα 12νμ... Θα το κάνει; Ασφαλώς και όχι. Επομένως, κάτι άλλο «ψήνεται» στην περιοχή... Εφόσον το καλώδιο GSI θα καταλήξει στο Ισραήλ, γιατί η μόνη εμπλοκή του θα αφορά στην πίεση των ΗΠΑ, εάν τα πράγματα εκτραχυνθούν;» και κατέληξε διερωτώμενο, «μήπως η ηλεκτρική διασύνδεση είναι άλλο ένα πυροτέχνημα σαν τον EastMed ο οποίος εξυπηρετούσε ενδεχομένως άλλους σκοπούς;»<br /><br />Η απάντηση μάλλον δόθηκε παραπάνω. Εν κατακλείδι, θέτουμε και το εξής εύλογο ερώτημα ως επιστέγασμα των προβληματισμών μας: Μήπως εν τέλει η νέα προσπάθεια πόντισης καλωδίου αποτελεί το έναυσμα για μια προσχεδιασμένη ελληνοτουρκική κρίση μικρής κλίμακας -υπό γαλλική επιτήρηση και με πιθανή την πυροσβεστική παρέμβαση των Αμερικανών-, με απώτερο σκοπό τον διαμοιρασμό των θαλασσίων ζωνών; Μια τέτοια κρίση σίγουρα θα έβγαζε και τον Ερντογάν από το αδιέξοδο των εσωτερικών του προβλημάτων... <br /><br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήπως η νέα προσπάθεια πόντισης καλωδίου στην περιοχή της Κάσου αποτελεί το έναυσμα για μια προσχεδιασμένη ελληνοτουρκική κρίση;

Τ ον Απρίλιο του 2023 εξηγήσαμε γιατί υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες ο EastMed «ουδέποτε υπήρξε «στρατηγική επιλογή» του Ι...

Διαβάστε την συνέχεια