Αναλυτής: «Ένα τοπικό θερμό γεγονός με Την Τουρκία δεν θα μείνει αναπάντητο. Θα σημάνει ολική σύρραξη».

<a href="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2022/06/ormi3-1.jpg"><img src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2022/06/ormi3-1-1140x570.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία φοβάται ολική στρατιωτική αντιπαράθεση</span></h3>Συστηματική και συνεχής είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να κλιμακώσει την ένταση με την Ελλάδα, με τους τούρκους αξιωματούχους -έχοντας ως «μπροστάρη» τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν– να συμμετέχουν ο ένας μετά τον άλλο σε μια «σκυταλοδρομία» επιθετικής ρητορικής σε βάρος της χώρας μας και με στόχο να «χτίσουν» το νέο τουρκικό αφήγημα ότι η Τουρκία απειλείται από την Ελλάδα και υπό αυτήν την έννοια έχει το δικαίωμα να λάβει μέτρα.<br /><br />Από την πλευρά της, η Αθήνα τηρεί ψύχραιμη αλλά αποφασιστική στάση έναντι των προκλήσεων, θυμίζοντας σε διεθνές επίπεδο την ύπαρξη του τουρκικού casus belli και δηλώνοντας έτοιμη για κάθε -απευκταίο μεν, υπαρκτό δε- σενάριο.<br /><br />«Οι Τούρκοι είναι ενοχλημένοι από τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, διότι οι ΗΠΑ αναβαθμίζουν διαρκώς τη σχέση τους με την Ελλάδα αλλά και με την Κύπρο» δήλωσε στην ΕΡΤ ο διεθνολόγος Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος, σχολιάζοντας την επιθετική ανακοίνωση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας, το οποίο την Τετάρτη έφτασε στο σημείο να κατηγορεί την Ελλάδα για «ολοένα και πιο προκλητικές ενέργειες» και τις ΗΠΑ για μη τήρηση ίσων αποστάσεων μεταξύ των δύο κρατών μελών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Σύμφωνα με τον κ. Δεσποτόπουλο, πίσω από την προκλητική ρητορική των Τούρκων είναι και το θέμα της ουσίας.<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει μια ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα. Έχουν προχωρήσει σε άρση του εμπάργκο της πώλησης όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Όλα αυτά είναι δηλωτικά το σε πόσο δύσκολη θέση έχει έρθει η Τουρκία στις σχέσεις της με τη Δύση. Και αυτό όχι φυσικά εξαιτίας της Δύσης και σε καμία περίπτωση βέβαια όχι λόγω της Ελλάδας, αλλά λόγω της διπολικής πολιτικής της Τουρκίας μεταξύ Ρωσίας και Δύσης γενικότερα».<br /><br />Πρωτοφανής η εθνικιστική έξαρση από την Τουρκία<br /><br />Αναφερόμενος στους εξοπλισμούς των δύο κρατών με αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, τόνισε ότι αν εμείς είχαμε τα χρήματα να αγοράσουμε τα F-35 θα μπορούσαμε να τα πάρουμε σε μια μέρα. Η Τουρκία προσπαθεί, πιέζει, παρακαλεί για να αποκτήσει αεροσκάφη προηγούμενης γενιάς. Αυτό, όπως είπε, είναι δηλωτικό των κακών σχέσεων αυτή τη στιγμή Ηνωμένων Πολιτειών, δηλαδή Δύσης και Τουρκίας.<br /><br />Ο ίδιος, χαρακτηρίζοντας όσα λέγονται καθημερινά από τούρκους αξιωματούχους, έκανε λόγο για «εθνικιστική έξαρση από την Τουρκία», η οποία- όπως είπε- είναι «παρατεταμένη και πρωτοφανής.<br /><br />Επιδιώκει λεκτική ένταση<br /><br />Εκτιμώντας τι να περιμένουμε από τους γείτονές μας ο κ. Δεσποτόπουλος δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν θέλει μια ολική στρατιωτική αντιπαράθεση με την Ελλάδα, διότι ξέρει πολύ καλά ότι έχει ένα τουλάχιστον αβέβαιο αποτέλεσμα και θα έχει πάρα πολλές απώλειες. Αυτό που πιθανά να προσπαθεί η Τουρκία να κάνει είναι να δημιουργεί μια τεχνητή ένταση λεκτική, όχι στο πεδίο απαραίτητα ,προκειμένου να πιέσει την Ελλάδα και την Κύπρο να υποχωρήσουν στο θέμα των θαλασσίων ζωνών».<br /><br />Σύμφωνα με τον διεθνολόγο, «η Τουρκία με πειρατεία προσπαθεί να οικειοποιηθεί θαλάσσιες ζώνες που δεν είναι δικές της. Η Ελλάδα και η Κύπρος φυσικά τις προασπίζονται, με αποτέλεσμα η Τουρκία να εκνευρίζεται, να γίνεται πιο επιθετική προκειμένου να υποχωρήσουμε στο θέμα αυτό».<br /><br />Και όπως προσέθεσε, «η Ελλάδα δεν είναι ούτε Λιβύη μετά από εμφύλιο, ούτε Συρία, ούτε Αρμενία ή Ναγκόρνο Καραμπάχ με σοβιετικά όπλα της δεκαετίας του ’90. Το ξέρει αυτό πολύ καλά ο Ταγίπ Ερντογάν».<br /><br />Αναλύοντας την τακτική του Τούρκου προέδρου υποστήριξε ότι «μπορεί να δημιουργήσει μια τοπική θερμή κατάσταση, προκειμένου -υπό την απειλή μάλλον της ένοπλης σύγκρουσης- να προχωρήσουμε σε μία διευθέτηση πραγμάτων και σε μια συζήτηση πραγμάτων που εμείς δεν συζητούμε ή να πιέσει τη διεθνή κοινότητα να μας σπρώξει στο να συζητήσουμε τέτοια θέματα».<br /><br />Η Τουρκία δεν θέλει μια ολική στρατιωτική αντιπαράθεση με την Ελλάδα<br /><br />Ερωτηθείς για το πώς θα αντιδράσει η χώρα μας σε ένα ενδεχόμενο θερμό επεισόδιο ο κ. Δεσποτόπουλος ανέφερε ότι «η Ελλάδα έχει απαντήσει ξεκάθαρα ότι ένα τοπικό θερμό γεγονός δεν θα μείνει αναπάντητο, αλλά θα σημαίνει μια ολική σύρραξη. Και νομίζω ότι αυτό το έχει καταλάβει ο Ταγίπ Ερντογάν».<br /><br />Σχολιάζοντας τον «παράγοντα τουρκικές εκλογές» και το πόσο επηρεάζουν τα ελληνοτουρκικά δήλωσε ότι αν θα υπάρξει ένα παράθυρο ευκαιρίας ξανά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αυτό θα δοθεί μετά τις εκλογές. Γιατί, όπως τόνισε, «όλοι οι δρώντες στην Τουρκία, προσπαθούν να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη από αυτό».<br /><br />Επιχειρώντας να προβλέψει τις πιθανές κινήσεις του Ταγίπ Ερντογάν ο κ. Δεσποτόπουλος δήλωσε ότι θα παραμείνει στις εθνικιστικές εξάρσεις και χαμηλής έντασης μεμονωμένα επεισόδια, όπως προσπάθεια υπερπτήσεων, παραβιάσεις του εναέριου χώρου, πιθανά και αξιοποίηση κάποιου ερευνητικού γεωθερμικού σκάφους του προς τη Μεσόγειο και την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Οι πόρτες του διαλόγου είναι κλειστές<br /><br />Όσον αφορά την επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών επεσήμανε ότι «δυστυχώς αυτή τη στιγμή οι πόρτες του διαλόγου είναι κλειστές. Αυτό είναι πολύ ανησυχητικό, διότι στην πολιτική δεν έχεις μόνο το σχέδιο. Κάποιες φορές έχεις και το ατύχημα και τα ατυχήματα διευθετούνται πολύ πιο εύκολα εάν έχεις διαύλους επικοινωνίας ανοιχτούς».<br /><br />Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να πει ότι «οι Τούρκοι παραλογίζονται» με αφορμή τις δηλώσεις του εκπροσώπου της τουρκικής προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν, λέγοντας χαρακτηριστικά:<br /><br />«Αν ένα βήμα θεωρούν οι Τούρκοι το να δεχτούμε να συζητήσουμε, για παράδειγμα, την αποστρατικοποίηση των νησιών, να αποδεχτούμε την ύπαρξη γκρίζων ζωνών, να μιλήσουμε για διχοτόμηση για την Κύπρο, αυτό το βήμα η Ελλάδα δεν πρόκειται να το κάνει ποτέ».<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αναλυτής: «Ένα τοπικό θερμό γεγονός με Την Τουρκία δεν θα μείνει αναπάντητο. Θα σημάνει ολική σύρραξη».

Η Τουρκία φοβάται ολική στρατιωτική αντιπαράθεση Συστηματική και συνεχής είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να κλιμακώσει την ένταση με την Ελλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί άλλο πρέπει να κάνει για να καταλάβουμε ότι δεν μπλοφάρει;

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/8d/8dca8cff59004ec9819931f71e03c36a.JPG?quality=85&404=default&v=8" width="748" /><br /><br />Toυ <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Η ρητορική δεν είναι απλώς λόγια. Δημιουργεί και πραγματικότητες, από τις οποίες είναι δύσκολο κατόπιν να αποδράσεις.<br /><br />Και η επιθετική ρητορική του Ταγίπ Ερντογάν και όλων των υπ' αυτόν εναντίον της Ελλάδας έχει το τελευταίο διάστημα στοιχεία πρωτόγνωρα, ακόμη και για τις προβληματικές εδώ και πενήντα χρόνια ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Προφανώς γιατί το ευρύτερο πλαίσιο αυτών των σχέσεων, το οποίο πρωτίστως όριζε η συμμετοχή και των δύο πλευρών του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ, έχει αλλάξει άρδην.<br /><br />Δηλώσεις του τύπου "Θα έρθουμε νύχτα" και "Θα σας πετάξουμε στη θάλασσα, όπως το 1922" θα μπορούσαν έστω να αποδοθούν στην επετειακή περίσταση της συμπλήρωσης εκατό ετών από την ελληνική ήττα στη Μικρασιατική Εκστρατεία – αλλά όχι και να παραγραφούν.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, η στάση της Τουρκίας συνίσταται στη μεθοδική οικοδόμηση, ήδη από τις περσινές επιστολές Σινιρλίογλου προς τον ΟΗΕ, ενός καθαρά αναθεωρητικού και επεκτατικού επιχειρήματος: ότι η ελληνική κυριαρχία επί των νησιών του Αιγαίου, μεγάλων και μικρών, εξαρτάται από τον όρο της "αποστρατιωτικοποίησής" τους, όπως τον αντιλαμβάνεται η Άγκυρα. Και ότι η καταγγελλόμενη "στρατιωτικοποίησή" τους αποτελεί, δεδομένων και των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων, μιαν "απειλή" την οποία η Τουρκία οφείλει να αποκρούσει. Με "κάθε νόμιμο μέσο", όπως το διατύπωσε χαρακτηριστικά το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στη συνεδρίασή του την Τετάρτη, η οποία είχε το θέμα των νησιών ως "κύριο πιάτο".<div><br />Προληπτική νομιμοποίηση<br /><br />Η συγκεκριμένη αναφορά δεν θα πρέπει να μας παραπλανήσει: διότι "νόμιμα μέσα" δεν είναι μόνο τα ειρηνικά, όταν κανείς επικαλείται την ανάγκη "αυτοάμυνας". Το κλίμα που δημιουργείται είναι ακριβώς αυτό της προληπτικής νομιμοποίησης (στα μάτια τόσο του εγχώριου όσο και του διεθνούς ακροατηρίου) επιθετικών διαθέσεων, οι οποίες ακριβώς για αυτόν τον λόγο "προβάλλονται" στον αντίπαλο.<br /><br />Βρισκόμαστε προφανώς πολύ μακριά από την ατζέντα των "ελληνοτουρκικών διαφορών" όπως την είχαμε γνωρίσει στο παρελθόν. Η μετατόπιση της συζήτησης στο αν η Ελλάδα δικαιούται να ασκεί πλήρως και δίχως το "βέτο" των γειτόνων την κυριαρχία της (σκληρός πυρήνας της οποίας είναι η άμυνα) σε όλη της την επικράτεια, από τα κατοικημένα νησιά του Αιγαίου μέχρι και τη Δυτική Θράκη, η οποία "ξεμυτίζει" όλο και πιο συχνά στις τελευταίες δηλώσεις των Τούρκων ιθυνόντων, είναι κάτι το πολύ διαφορετικό από την αμφισβήτηση συγκριτικώς "αφηρημένων" κυριαρχικών δικαιωμάτων στον αέρα, τη θάλασσα και τον βυθό.<br /><br />Η δε καθημερινή δαιμονοποίηση της ελληνικής πλευράς, η επίκληση "υπαρξιακών κινδύνων" και η διαρκής υπενθύμιση ότι όλα αυτά συμβαίνουν επειδή η Αθήνα έχει μετατραπεί σε ενεργούμενο μη κατονομαζόμενων δυνάμεων (βλ. ΗΠΑ) που επιδιώκουν να ακυρώσουν την "τουρκική ανάδυση" δεσμεύει τον ίδιο τον Ερντογάν σε ανυποχώρητη στάση.</div><div><br />Συνομιλίες για "δίκαιη μοιρασιά"<br /><br />Ακόμη και οι εν παρόδω αναφορές του Ταγίπ Ερντογάν και του Χουλουσί Ακάρ στη δυνατότητα "ειρηνικής επίλυσης" των θεμάτων, με την οποία διανθίστηκαν την εβδομάδα αυτή οι κατά τα λοιπά συνήθεις απειλές, δεν παραπέμπει απαραιτήτως σε "δεύτερες σκέψεις" μπροστά στα ρίσκα της κλιμάκωσης. Πέρα από το σημειολογικό του πράγματος, ότι δηλαδή ήταν ο Τούρκος υπουργός Άμυνας που ανέλαβε ρόλο "ειρηνοποιού" (προτείνοντας συνομιλίες για μια "δίκαιη μοιρασιά" του πλούτου του Αιγαίου), ενώ ο συνάδελφός του των Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, επέμεινε στη "σκληρή γραμμή", τα συγκεκριμένα μικρά "ανοίγματα" ενδέχεται απλώς να αποτελούν άλλη μία ψηφίδα στο μωσαϊκό απονομιμοποίησης της Αθήνας – η οποία θα "αρνείται τον διάλογο".<br /><br />Διότι το αντικειμενικό αδιέξοδο παραμένει: Σε ποιον διάλογο θα μπορούσε να προσέλθει η ελληνική πλευρά, όταν η Τουρκία τροποποιεί τόσο θεαματικά την ατζέντα; Και ποιος τρίτος θα μπορούσε να διευκολύνει και να εγγυηθεί έναν τέτοιο διάλογο;<br /><br />Παραδοσιακά, ο "τρίτος" ήταν (ακόμη ή ιδίως σε στιγμές κρίσης, όπως αυτή των Ιμίων) οι ΗΠΑ, ως ο ηγεμόνας της συμμαχίας στην οποία συμμετέχουν Ελλάδα και Τουρκία. Πράγμα το οποίο μπορεί να μην ευνοούσε υπέρμετρα τα ελληνικά συμφέροντα, λόγω της λογικής "ίσων αποστάσεων" που επικρατούσε στην Ουάσινγκτον ακριβώς λόγω του ρόλου της, όμως τουλάχιστον έθετε όρια στο πόσο μακριά μπορούσε να πάει η σύγκρουση. Όμως αυτήν τη στιγμή, είναι οι ίδιες οι ΗΠΑ οι οποίες στοχοποιούνται πίσω από τα ρητορικά ξεσπάσματα του Ερντογάν κατά της Ελλάδας.<br /><br />"Οι κύκλοι που ενθαρρύνουν την Ελλάδα να εξοπλίσει τα νησιά με μη στρατιωτικό καθεστώς καλούνται πίσω στην κοινή λογική", ανέφερε χαρακτηριστικά το ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά το πέρας της συνεδρίασης του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.</div><div><br />Πώς μπαίνουν οι ΗΠΑ στο "κάδρο"<br /><br />Η τουρκο-αμερικανική σχέση έχει μεταβληθεί δραματικά, αφότου ο Τούρκος ηγέτης αισθάνθηκε "αδειασμένος" από την ελέω Δύσης συριακή περιπέτειά του και αναζήτησε αντίβαρα στην πλευρά της Ρωσίας. Μετατράπηκε δε σε σχέση αμοιβαίας καχυποψίας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 στην Τουρκία – για να οδηγηθεί, εν μέσω ουκρανικής κρίσης, στην εκτίμηση του Ερντογάν ότι η ακροβασία μεταξύ του ευρωατλαντικού και του ευρασιατικού "πόλου" μόνο οφέλη, διπλωματικά και οικονομικά, μπορεί να προσφέρει στη χώρα του. Σε μία εποχή βίαιης αλλαγής συνόρων στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ο ισχυρός άνδρας της Άγκυρας καταλήγει στην εκτίμηση ότι η δυνατότητα της αμερικανικής πλευράς να επιβάλλει τους όρους της στην περιοχή έχει περιορισθεί, αλλά και ότι η Ουάσινγκτον είναι ακόμη περισσότερο αναγκασμένη να ανέχεται τις αξιώσεις της χώρας που διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και ελέγχει τις νότιες ακτές της Μαύρης Θάλασσας, με δυνατότητα προβολής ισχύος ευρύτερα μέχρι την Κασπία και την Κεντρική Ασία.</div><div><br />Οι βάσεις, η Κύπρος, τα F-16<br /><br />Στην παρούσα συγκυρία, η δοκιμασία των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων περνά από δύο κινήσεις, οι οποίες έχουν κορυφώσει τον εκνευρισμό της Άγκυρας: τη ραγδαία ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ελληνική επικράτεια (συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης μεταφοράς τεθωρακισμένων στη Σάμο και τη Λέσβο, η οποία χρησιμοποιήθηκε για την ενίσχυση της φιλολογίας περί "αποστρατιωτικοποίησης των νησιών") και την απόφαση των ΗΠΑ να άρουν το εμπάργκο αποστολής οπλισμού στην Κυπριακή Δημοκρατία. Για "ανεξήγητη απόφαση", τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και προς τη χρονική της στιγμή, έκανε λόγο υπαινικτικά ο Ερντογάν.<br /><br />Όλα αυτά την ίδια στιγμή που παραμένει εκκρεμές το ζήτημα της προμήθειας-εκσυγχρονισμού μαχητικών F-16 από την Τουρκία. Με αναπάντητο το ερώτημα αν οδηγούν σε κατεύθυνση ρήξης ή συμβιβασμού τα μηνύματα που ανταλλάσσουν οι δύο πλευρές διά της "ελληνικής οδού".</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τί άλλο πρέπει να κάνει για να καταλάβουμε ότι δεν μπλοφάρει;

Toυ Κώστα Ράπτη Η ρητορική δεν είναι απλώς λόγια. Δημιουργεί και πραγματικότητες, από τις οποίες είναι δύσκολο κατόπιν να αποδράσεις. Και η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ειδική Ανάλυση: Γιατί με τόσες τουρκικές προκλήσεις δεν συγκαλείται το ΚΥΣΕΑ;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-09/w01-12344122354185.jpg?itok=AomEck2h" width="728" /><br /><br />Παναγιώτης Νάστος<br />Οι ύβρεις και οι φραστικές κορώνες των Τούρκων κατά της Ελληνικής κυβέρνησης και του Ελληνικού λαού, αποβλέπουν στο να μπεί η Ελλάδα στο παιγνίδι δράσης-αντίδρασης που οι ίδιοι επιδιώκουν, για να δικαιολογήσουν τις προαποφασισμένες επιθετικές ενέργειές τους στο Αιγαίο.<br /><br />Με την τουρκική ρητορική του Ερντογάν και των ΥΠΑΜ-ΥΠΕΞ και λοιπών αξιωματούχων της τουρκικής κυβέρνησης και των κομμάτων AKP-MHP κατά της Ελλάδας να έχει απογειωθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα, ιδίως μετά την επιστροφή του Τούρκου Προέδρου από τη Νέα Υόρκη, όπου γύρισε με άδεια χέρια αναφορικά με το θέμα προμήθειας των F-16 από τις ΗΠΑ , τις συνεχώς αυξανόμενες παραβιάσεις του ΕΕΧ και υπερπτήσεις σε νησιά μας ,από τουρκικά μαχητικά , drones , CN-235 και ελικόπτερα στο Αιγαίο και την πλύση εγκεφάλου με ανθελληνικό μένος των τουρκικών ΜΜΕ προς τον τουρκικό λαό, αντιλαμβανόμαστε ότι η πιθανότητα θερμού επεισοδίου που θα οδηγούσε σε στρατιωτική αντιπαράθεση Τουρκίας -Ελλάδας έχει αυξηθεί κατακόρυφα.<br /><br />Κοινώς το Αιγαίο βράζει, χωρίς να φαίνεται η αμιδρή πιθανότητα επιστροφής των σχέσεων των 2 χωρών σε επίπεδο διαλόγου, αφού ο Ερντογάν έχει διακόψει οποιαδήποτε επαφή με τον Έλληνα Πρωθυπουργό.<br /><br />Τα παραπάνω έχουν θέσει σε εγρήγορση της Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αφού κοινή διαπίστωση είναι ότι είναι πολύ πιθανό το επόμενο χρονικό διάστημα να βιώσουμε τουλάχιστον μια μείζονα Ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Ωστόσο μια κίνηση που έγινε χθές προϊδεάζει ότι βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο πλέον των προετοιμασιών έμπρακτης εκδήλωσης της τουρκικής επιθετικότητας και εφαρμογής των ήδη υπαρχόντων τουρκικών σχεδίων για το Αιγαίο.<br /><br />Αυτή ήταν η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου στην Τουρκία η οποία εισηγήθηκε την σύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, που πρόκειται να πραγματοποιηθεί σήμερα, με θέμα σύμφωνα με πληροφορίες που οι Τούρκοι διέρρευσαν, τις υποτιθέμενες ελληνικές προκλήσεις και την «στρατιωτικοποίηση» των νησιών και τη λήψη αποφάσεων.<br /><br /> Είχαν προηγηθεί απαξιωτικές δηλώσεις του Ερντογάν σε βάρος της Ελλάδας, αναφέροντας:<br /><br />"Η στήριξη από τις ΗΠΑ δεν θα σας σώσει.<br /><br />Γνωρίζουμε πολύ καλά τις προθέσεις όσων μας προκάλεσαν και μας επιτέθηκαν από την Ελλάδα και δεν θα ενδώσουμε σε βρώμικα παιχνίδια. Τα όπλα που συσσωρεύτηκαν στη Δυτική Θράκη και στα νησιά δεν σημαίνουν τίποτα για εμάς. Με τα όπλα αυτά κάνετε μόνο πατινάζ. Δεν φτάνετε πουθενά»."<br /><br />Εύλογα ωστόσο τίθεται το ερώτημα από δικής μας πλευράς, γιατί με τόσες τουρκικές προκλήσεις δεν συγκαλείται το ΚΥΣΕΑ;<br /><br />Σε πρόσφατο άρθρο, έγινε εκτενής αναφορά των λεγομένων του επίτιμου Αρχηγού ΓΕΣ Αντιστράτηγου (εα) Ζιαζιάς, αναφορικά: "με δημοσιεύματα εναντίον της Στρατιωτικής Ηγεσίας της Χώρας , με αποκορύφωμα μια χυδαία , απρόκλητη, άκαιρη χρονικά, αήθης ηθικά και ανώνυμη επίθεση εναντίον του Αρχηγού Στόλου , η οποία έρχεται να ταράξει τα νερά του Πολεμικού Ναυτικού και γενικα των Ενόπλων Δυνάμεων . Ενα δημοσίευμα που ουσιαστικά δεν «χτυπά» τον ίδιο τον Ναύαρχο Παναγιώτη Λυμπέρη , αλλά τον ΘΕΣΜΟ του Αρχηγού του Ελληνικού Στόλου, κάτι που είναι εκτός από ηθικά απαράδεκτο και εθνικά επιζήμιο."<br /><br />"Φαίνεται ότι ο Ναύαρχος Λυμπέρης ενόχλησε με την ακεραιότητά του, τον πατριωτισμό και την εντιμότητά του", επεσήμανε.<br /><br />Γιατί δεν συγκαλέστηκε ακόμη το ΚΥΣΕΑ<br /><br />Συνεκτιμώντας όλα τα παραπάνω, αναφέρουμε τα εξής:<br /><br />Προσέχοντας τη ρητορική του Ερντογάν και των εξαπτέρυγών του, αλλά και τις τουρκικές προκλήσεις σε βάρος μας στο Αιγαίο, διαπιστώνουμε ότι έχουν μια κοινή συνισταμένη.<br /><br />Αυτή είναι ότι επιχειρείται να εμφανιστεί η Ελλάδα ως εκείνη που προκαλεί και επιτίθεται στην Τουρκία, προκειμένου να δικαιολογηθεί η προσχεδιασμένη στρατιωτική ενέργεια της Τουρκίας σε βάρος μας, ως απάντηση μιας χώρας που μπούχτισε, αγανάκτησε με τους τάχα κακούς Έλληνες γείτονες, τους οποίους μάλιστα η Άγκυρα είχε προϊδοποιήσει επανειλημμένα, όπως και την Διεθνή Κοινότητα άλλωστε.<br /><br />Οι ύβρεις και οι φραστικές κορώνες των Τούρκων κατά της Ελληνικής κυβέρνησης και του Ελληνικού λαού, αποβλέπουν στο να μπεί η Ελλάδα στο παιγνίδι δράσης-αντίδρασης που οι ίδιοι επιδιώκουν, για να δικαιολογήσουν τις προαποφασισμένες επιθετικές ενέργειές τους στο Αιγαίο.<br /><br />Κατά καιρούς άλλωστε έχουν αποκαλυφθεί τουρκικά σχέδια επίθεσης κατά της χώρας μας σε 'Εβρο και νησιά με τις ονομασίες "Βαριοπούλα" και "Suga" αντίστοιχα.<br /><br />Συνεπώς ουδείς αμφιβάλλει ότι η Τουρκία έχει σχέδια κατάληψης των νησιών μας, συγκεκριμένα και σχεδιασμένα λεπτομετριακά.<br /><br />Αν λοιπόν η Ελλάδα συγκαλούσε το ΚΥΣΕΑ τότε αυτό θα διαστρεβλωνόταν τελείως από τους Τούρκους, οι οποίοι θα έλεγαν ότι η χώρα μας σχεδιάζει να επιτεθεί στην Τουρκία και γιαυτό συγκάλεσε το ΚΥΣΕΑ προκειμένου να πάρει αποφάσεις.<br /><br />Αυτό θα δικαιολογούσε τη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου της Τουρκίας, προκειμένου να πάρει υποτίθεται αντίμετρα σε βάρος της προετοιμασίας της Ελλάδας για επίθεση, επί της ουσίας όμως για να ενεργήσει προληπτική επιθετική ενέργεια, αποτρέποντας έτσι τάχα τους κακούς και επιθετικούς Έλληνες.<br /><br />Ορθότατα κατά την άποψή μας δεν έχει συγκαλεστεί μέχρι τώρα το ΚΥΣΕΑ, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει σχεδίαση ,προγραμματισμός και συντονισμός των ενεργειών του ΥΠΕΞ-ΥΠΑΜ και των συναρμόδιων υπουργείων κατά περίπτωση, με την στρατιωτική Ιεραρχία.<br /><br />Αναφορικά με την στρατιωτική ηγεσία της χώρας, όχι μόνο τώρα αλλά ανέκαθεν, είναι γνωστό τοις πάσι ότι είναι ικανότατη και ότι έχει τα σχέδια αμύνης της χώρας, έτοιμα και επικαιροποιημένα προς εφαρμογή , με την προϋπόθεση ότι θα λάβει σχετική εντολή εφαρμογής τους από την εκάστοτε εκλεγμένη πολιτική ηγεσία. <br /><br />Κλείνοντας να επισημάνουμε ότι η σύγκληση του ΚΥΣΕΑ, όταν αυτό γίνει, θα πρέπει να γίνει στο χώρο που πρέπει, έτσι ώστε να υπάρχει επιχειρησιακή εικόνα σε πραγματικό χρόνο, για να ληφθούν έγκαιρες και σωστές αποφάσεις.<br /><br />Τέλος επισημαίνουμε ότι κανείς από την εκάστοτε κυβέρνησή μας δεν πρέπει να μιλάει ξεχωριστά με τον ομόλογό του, σύμμαχο ή εχθρό κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, αλλά να υπάρχει συνακρόαση από όλους τους μετέχοντες, προκειμένου να μην μπορεί να πέσει ντρίπλα στην καθομιλουμένη από κανέναν, όπως έγινε σε στρατιωτική κρίση του παρελθόντος.<br /><br />Επίλογος<br /><br />Ο Ερντογάν ξέρει ότι η πρώτη αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης Ελληνικής γής θα είναι και η τελευταία της ζωής του, αφού τον περιμένει στη γωνία η αντιπολίτευση της χώρας του,γιαυτό και θα επιχειρήσει να "παίξει τα χαρτιά του" στο Αιγαίο, πολύ γρήγορα και αποφασιστικά σε χώρο και χρόνο που εκτιμά ότι θα έχει πιθανότητες επτυχίας.<br /><br />Η Ελλάδα τον περιμένει για τα "χαιρετίσματα" <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ειδική Ανάλυση: Γιατί με τόσες τουρκικές προκλήσεις δεν συγκαλείται το ΚΥΣΕΑ;

Παναγιώτης Νάστος Οι ύβρεις και οι φραστικές κορώνες των Τούρκων κατά της Ελληνικής κυβέρνησης και του Ελληνικού λαού, αποβλέπουν στο να μπε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο Ερντογάν έχει πάρει την απόφαση να χτυπήσει, μένουν οι λεπτομέρειες»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="530" data-original-width="800" height="424" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/erdogan.jpg" width="722" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Γιώργος Σπ. Τσιτσιλιάνος</b><br />Παρατηρούμε τις τελευταίες ημέρες μία έντονη καθημερινή αυξανόμενη ανησυχητική ρητορική ολόκληρου σχεδόν του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας με έντονα και απαράδεκτα σχόλια και συνθήματα σε βάρος της χώρας μας .<br /><br />Επίσης, επί του πεδίου παρατηρούμε επιθετικές κινήσεις από τα τουρκικά Drones που οφείλουμε να τις διερευνήσουμε σε βάθος ,και στη συνέχεια να τις αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά ,δεδομένου ότι αυτό το φαινόμενο δεν μπορεί να συνεχιστεί για ευνόητους λόγους . Είχαμε την συνεδρίαση του πολιτικού συμβουλίου της Τουρκίας με κύριο θέμα την Ελλάδα ,απ’ όπου προέκυψαν για ακόμη μία φορά επιθετικές πολεμικές δηλώσεις του προέδρου Ερντογάν .Αν προσθέσουμε και τις τελευταίες δηλώσεις του “Νύχτα θα έρθουμε “<br /><br />,” Η στήριξη από τις ΗΠΑ δεν θα σας σώσει “ δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο ,ότι ενδεχομένως βρισκόμαστε στην τελική φάση ενός πολύ καλού οργανωμένου τουρκικού αναθεωρητικού σχεδίου, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά ,ανάλογα με τις διεθνείς εξελίξεις που θα επικρατήσουν την κατάλληλη για τα τουρκικά σχέδια χρονική στιγμή . Και το λέω αυτό ψύχραιμα , γιατί θεωρώ σχεδόν βέβαιο ,ότι έχουν πάρει την απόφασή τους να μας επιτεθούν . Ωστόσο, περιμένουν στη γωνία να διερευνήσουν σε βάθος τις κινήσεις των συμμάχων μας, και πως θα διαμορφωθεί η διεθνής γεωπολιτική και οικονομική κατάσταση που επηρεάζεται άμεσα από το ενεργειακό.<br /><br />Οι λογοι που συγκλίνω προς αυτή την κατεύθυνση είναι: <br /><br />•Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ μπορεί να λένε ” ότι η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου δεν αμφισβητείται και ότι αυτά είναι ελληνικά σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο “. Ωστόσο, δεν προχωρούν στο δια ταύτα ,δηλαδή δεν παίρνουν καθαρή θέση, αφήνοντας κάποιο κενό. Και όταν λέω καθαρή θέση εννοώ να δηλώσουν επίσημα ότι σε περίπτωση επίθεσης της Τουρκίας στην Ελλάδα , τότε αυτή θα έχει να αντιμετωπίσει τις ΗΠΑ και την ΕΕ αμυντικά και με πολύ σκληρά οικονομικά μέτρα .Μόνο με αυτό τον τρόπο ενδεχομένως θα βάλουν την Τουρκία στη θέση της και τον Ερντογάν να σταματήσει να ” κελαηδά”.<br /><br />Όσο οι ΗΠΑ και η ΕΕ αποφεύγουν να κάνουν μία παρόμοια δήλωση ,ο Ερντογάν θα αξιολογεί τις δηλώσεις,την διεθνή γεωστρατηγική σκηνή , και ανάλογα θα αποφασίσει πότε θα έρθει η κατάλληλη χρονική στιγμή.<br /><br />• Το ενεργειακό είναι επίσης κυρίαρχο θέμα και ιδιαίτερα τώρα με την καταστροφή των αγωγών Nord Stream 1 και 2 και το πιθανό κλείσιμο των αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ουκρανία.Το γεγονός αυτό δεν ήταν τυχαίο, και ενδεχομένως κρύβει ένα συνολικό σχέδιο αποσταθεροποίησης της Ευρώπης που θα επηρεάσει και τις ΗΠΑ. Η Ευρώπη αναγκαστικά έχει στρέψει και θα στρέψει ακόμη περισσότερο την προσοχή της στην ενεργειακη κρίση ,που είναι λογικό, ώστε να εξασφαλίσει ηλεκτρική ενέργεια στους πολίτες της. Και επομένως το θέμα της επιθετικότητας της Τουρκίας θα έρθει σε δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία θα εφοδιάζεται κανονικά με φυσικό αέριο από την Ρωσία, ενώ η χώρα μας ίσως αντιμετωπίσει προβλήματα με τον εφοδιασμό της , γεγονός που θα μας επηρεάσει αμυντικά.<br /><br />•Επίσης η δημοφιλία του Τούρκου προέδρου συνεχώς μειώνεται .Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση είναι βέβαιο ότι ο Ερντογάν θα χάσει τις επερχόμενες εκλογές λόγω της τουρκικής οικονομίας που βαδίζει από το κακό στο χειρότερο. Επομένως λογικό είναι να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να αποφύγει αυτό το ενδεχόμενο .<br /><br />•Οι τελευταίες μας σοβαρές εξοπλιστικές προμήθειες ,που έχουν την δυνατότητα να δώσουν την ισχυρή δύναμη ποιοτικά στην αποτρεπτική μας ικανότητα χρειάζονται χρόνο για να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά. Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι γείτονες . Δυστυχώς , δεν έχουν ληφθεί οι κατάλληλες εξοπλιστικές απαραίτητες αποφάσεις. Όπως είναι το πρόγραμμα της προμήθειας των νέων κορβετών που είναι μία συνολική λύση στον εκσυγχρονισμού του στόλου σε συνδυασμό με την προμήθεια των φρεγατών Belharra . Επίσης, δεν είδαμε την ενίσχυση του στόλου με πλοία ενδιάμεσης λύσης όπως ήταν ο σχεδιασμός του ΓΕΝ, ενώ το πρόγραμμα της αναβάθμισης των φρεγατών ΜΕΚΟ έχει καθυστερήσει αδικαιολόγητα .<br /><br />• Η οικονομία μας λόγω του ενεργειακού βρίσκεται σε ασύμβατα οικονομικά νερά ,αφού όλα τα οικονομικά στοιχεία καθημερινά μεταβάλλονται.Το δεκαετές ομόλογο τρέχει κοντά στο 5% ,οπότε ο δανεισμός καθίσταται αδύνατος προς το παρόν .Συνεπώς η διαχείριση του κρατικού προϋπολογισμού προϋποθέτει σύνεση ,να καλύψουμε με τον βέλτιστο τρόπο τις ανάγκες μας ανάλογα με τις προτεραιότητές μας. Στοιχεία λαϊκισμού λόγω των επερχόμενων εκλογών δεν πρέπει να παρατηρηθούν λόγω των εξελίξεων, γιατί ζούμε σε μία θολή οικονομική και γεωπολιτική κατάσταση με αβέβαιο μέλλον και επομένως όλα οφείλουμε να τα λαμβάνουμε υπόψη για να μην αιφνιδιαστούμαι , και να μην βρεθούμε για ακόμη μία φορά σε οικονομικό εκτροχιασμό ,που αυτή τη φορά είναι βέβαιο ότι ο λαός μας δεν θα το αντέξει. Συνεπώς και η πατρίδα μας βρίσκεται και αυτή σε οικονομική αρρυθμία λόγω των εξελίξεων με το ενεργειακό που δεν γνωρίζουμε την κατάληξη, και όλα θα εξαρτηθούν από τις οικονομικές αποφάσεις που θα δρομολογήσει η ΕΕ προς την θετική ή αρνητική κατεύθυνση. Ωστόσο, τα οικονομικά κερδοσκοπικά συμφέροντα είναι τόσο ισχυρά στην Ευρώπη ,που πολύ αμφιβάλλω αν οι ευρωπαίοι είναι ικανοί να μεταβάλλουν την ανεξήγητη λογική τους στο ενεργειακό .<br /><br />•Ο Ερντογάν είναι πανούργος ,η κάθε δήλωσή του κρύβει σκοπιμότητα ,τίποτα δεν είναι τυχαίο, διαθέτει τα χαρακτηριστικά του προέδρου Πούτιν , έχει άριστες σχέσεις με την Ρωσία και το Ιράν και πιθανόν να κρύβει κάποιο ” άσσο στο μανίκι ” για τις τουρκικές επιδιώξεις .Αυτή είναι η δουλειά της ΕΥΠ , και όχι να παρακολουθεί τους μη αρεστούς πολίτες .<br /><br />Η μάχη της καρέκλας στις ΕΔ<br /><br />Μέσα σε αυτή την γεωπολιτική και ενεργειακή κρίση και με τον ” τούρκο ” στην πλάτη μας ,είχαμε και τον θόρυβο από δημοσιεύματα στον τύπο σχετικά με τον αρχηγό του στόλου . Ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις ” κουρτίνες” , ανέκαθεν οι κυβερνώντες προωθούσαν τα δικά τους παιδιά ,ανεξάρτητα αν αυτά ήταν ικανά ή όχι ,εκτός κάποιων εξαιρέσεων μετρημένων στα δάχτυλα .Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει λόγω της κακής νοοτροπίας που επικρατεί διαχρονικά. Είναι μία άρρωστη κατάσταση που επιβλήθηκε από τα πολιτικά κόμματα που θέλησαν να αλώσουν κομματικά τις ΕΔ . Επομένως τα στελέχη θα έπρεπε να δηλώσουν την κομματική τους ταυτότητα για να επιβιώσουν ,διαφορετικά το μέλλον τους ήταν σκοτεινό . Η εξουσία της ” καρέκλας” για την ηγεσία ,είναι συνάρτηση της πολιτικής τοποθέτησης του εκάστοτε στελέχους ή του πολιτικού μέσου ,και αυτό συμβαίνει και τώρα . Που είναι το περίεργο ; Είναι η πρώτη φορά; Ή θα είναι η τελευταία ; Αυτό που θα πρέπει να δει σοβαρά η πολιτική ηγεσία ,είναι να αποφασίσει τι στελέχη επιθυμεί να προκύψουν από τις παραγωγικές σχολές των ΕΔ . Στελέχη του κομματικού σωλήνα ή σκεπτόμενα ικανά άτομα που θα έχουν το θάρρος της γνώμης τους, να βελτιώσουν με τομές και ρίξεις την επιχειρησιακή και δομική λειτουργία των ΕΔ <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ο Ερντογάν έχει πάρει την απόφαση να χτυπήσει, μένουν οι λεπτομέρειες»

Γράφει ο  Γιώργος Σπ. Τσιτσιλιάνος Παρατηρούμε τις τελευταίες ημέρες μία έντονη καθημερινή αυξανόμενη ανησυχητική ρητορική ολόκληρου σχεδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόδραση απ’ την μυστικοπάθεια και τον κατευνασμό στην πράξη

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/erdogan_mitsotakis_nato.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="545" data-original-width="800" height="389" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/erdogan_mitsotakis_nato.jpg" width="735" /></a></div></div><b><div><br /></div>Κ.Καλογερίδου</b><div>Έχω την εντύπωση ότι την άσκηση εξωτερικής πολιτικής δια της προσωπικής, μυστικής διπλωματίας, που είχε επιδιώξει (ενίοτε και εν αγνοία του Νίκου Δένδια) από την αρχή της πρωθυπουργίας του ο Κυριάκος Μητσοτάκης (Ιούλιος 2019), την έχει εγκαταλείψει εν πολλοίς.<br /><br />Και την έχει εγκαταλείψει βλέποντας πως η διεξαγωγή διαλόγου με τον Ερντογάν έχει ελάχιστα περιθώρια επιτυχίας και γι’ αυτό είναι πολύ πιθανή η εμφάνιση ανεξέλεγκτων καταστάσεων, παρά την ετοιμότητα για κατευναστική παρέμβαση του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.<br /><br />Απόδειξη ότι με την επιλογή της μυστικής διπλωματίας στην Εξωτερική πολιτική έβαινε συνεχώς επιδεινούμενη η θέση της Ελλάδας στα ελληνοτουρκικά από το 2019 μέχρι σήμερα, είναι τα κάτωθι αλληλοδιαδοχικά γεγονότα:<br /><br />Η αρχή έγινε με το τουρκολιβυκό μνημόνιο τον Νοέμβριο του ’19 (άκρως επιθετική ενέργεια της Τουρκίας κατά της Ελλάδας). Ακολούθησε η (αποτυχημενη) απόπειρα εισβολής στον Έβρο του εργαλειοποιημένου μεταναστευτικού στρατού του Ταγίπ Ερντογάν τον Μάρτιο του ’20 και στη συνέχεια πήραν σειρά: η μυστική τριμερής του Βερολίνου μεταξύ Ελλάδας-Γερμανίας-Τουρκίας (που εγκαινίασε την τουρκική εκστρατεία περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών και αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας επί αυτών), οι επί τρίμηνο έρευνες του Oruc Reis στα ΕΧΥ, 7 μίλια απ’ το Καστελόριζο (Αύγουστο-Οκτώβριο του ’20) και όχι μόνο.<br /><br />Γιατί στα αδιάψευστα αυτά δείγματα αποτυχίας της μυστικής διπλωματίας θα πρέπει να προσθέσουμε τη συνάντηση Ερντογάν –Μητσοτάκη στην Κωνσταντινούπολη (Μάρτιος 2022), με απόντα τον Δένδια και παρούσα στη συζήτηση μεταξύ των δύο ανδρών μόνο μια Τουρκάλα διπλωμάτη (όχι Έλληνα, με επιλογή Μητσοτάκη) σε ρόλο μεταφράστριας-πρακτικογράφου, λες και ήταν ιδιωτική η συνάντησή τους.<br /><br />Ας σημειωθεί, επίσης, ότι — μετά τη συνάντηση στον Βόσπορο — δεν είχαμε κοινό ανακοινωθέν (δείγμα μυστικοπάθειας για το περιεχόμενο της συζήτησης), ενώ βγήκε ενθουσιασμένος ο πρωθυπουργός προβλέποντας θετική έκβαση των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας,<br /><br />Τα ως άνω αρνητικά δεδομένα ήταν αρκετά, νομίζω, για να πείσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αλλάξει ρότα και να εγκαταλείψει την μυστικοπάθεια και την κατευναστική πολιτική απέναντι στην Τουρκία, τη στιγμή μάλιστα που θα απαιτηθούν από τώρα και στο εξής διπλωματικές μάχες ”σώμα με σώμα” με την Τουρκία σε διεθνή πεδία αντιπαραθέσεων με πρώτα τα ευρωπαϊκά forum.<br /><br />Για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων μας, όμως, θα πρέπει να είμαστε — ως Εθνική Αντιπροσωπεία — αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουμε όλα τα όπλα στη φαρέτρα μας συμπεριλαμβανομένου και του βέτο.<br /><br />Κι αυτό για να ανατραπεί η υπάρχουσα μέχρι τώρα ανισορροπία στο Αιγαίο μετά και τη σταδιακή εξοπλιστική μας ενίσχυση από 4 γαλλικές φρεγάτες Belh@rra, 24 Rafale, με αναβάθμιση επιπρόσθετα 83 F-16 και άλλων F-16 block 50, ξέχωρα απ’ την πιθανότητα για προμήθεια 20+20 F-35.<br /><br />Σήμα προς πάσα κατεύθυνση της πρόθεσης της Ελλάδας να επαναφέρει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο είναι, εξάλλου, και η τρέχουσα ελληνογαλλική άσκηση ”ΑΡΓΩ 2022” (30 Σεπτεμβρίου-1 Οκτωβρίου 2022), η οποία θορύβησε αρκούντως τον τουρκικό Τύπο, σε σημείο που να θεωρεί είτε ότι ”υποδαυλίζει την ένταση στο Αιγαίο” και είναι ”επικίνδυνο βήμα” είτε ότι είναι ”κίνηση εκφοβισμού από την Αθήνα προς την Άγκυρα” (βλ/ ”Γενί Σαφάκ” κλπ).<br /><br />Όλες αυτές βέβαια οι φραστικές κορώνες υπερβολής ή οι ύβρεις και οι απειλές των γειτόνων δεν πρέπει να μας πτοούν ούτε να μας παραπλανούν, γιατί είναι μες στο παιχνίδι της δράσης-αντίδρασης των Τούρκων, προκειμένου να δώσουμε πρώτοι την αφορμή για εχθροπραξίες υπό τα φώτα της διεθνούς κοινότητας.<br /><br />Όχι, δε θα τους κάνουμε τη χάρη αυτή διευκολύνοντας το σχέδιο του Ταγίπ Ερντογάν να αναχαιτίσει δια της πλαγίας την δημοσκοπική κατηφόρα του ενόψει των εκλογών του 2023. Ούτε θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις αυξανόμενες παραβιάσεις του FIR Αθηνών και τις υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών πάνω από τα νησιά μας με τον επιζήμιο τρόπο που επιλέγουμε χρόνια στις αποκρούσεις αέρος, αν και είναι οικονομικά ασύμφορος και θέτει σε κίνδυνο καθημερινά τη ζωή των Ελλήνων ιπταμένων.<br /><br />Το ”κλείδωμα” των τουρκικών F-16 απ’ τους ελληνικούς S-300 πάνω από το Αιγαίο, πριν περάσουν στον εναέριο χώρο μας, θα ήταν νομίζω ο καλύτερος τρόπος αποτροπής, αν και βιαστήκαμε να διαψεύσουμε τους Τούρκους στις 23 του περασμένου Αυγούστου, όταν μας κατηγόρησαν ότι το κάναμε (βλ. σχετικό άρθρο της Hurriyet).<br /><br />Αν δεν χρησιμοποιήσουμε τώρα που τους χρειαζόμαστε τους πυραύλους που αγοράσαμε από τη Ρωσία, πότε θα τους χρησιμοποιήσουμε; Εκτός κι αν, με την πρόφαση ότι έχουν σκουριάσει, στείλουμε και αυτούς στην Ουκρανία για να… ελαφρύνουμε αμυντικά απ’ τα βαριά οπλικά μας συστήματα προς μεγάλη χαρά των Τούρκων, όπως κάναμε με τα ρωσικά τεθωρακισμένα 130 ΤΟΜA BMP-1 των νησιών μας, τα οποία ξαποστείλαμε νύχτα στον Ζελένσκι σαν παράνομοι…<br /><br />Κι αυτό με την πρόθεση να τα αντικαταστήσουμε το γρηγορότερο (όπως λέγαμε κυβερνητικά) με τα γερμανικά Marder (τα οποία είναι άγνωστο αν και πότε θα έρθουν, τελικά) και με τα αμερικανικά τεθωρακισμένα Μ 1117 που στείλαμε πρόσφατα στη Λέσβο και τη Σάμο, αλλά έχουν μπλοκαριστεί απ’ το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μετά το διάβημα των Τούρκων, οι οποίοι είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από μας διπλωματικά…<br /><br />Ας όψεται η… στρατηγική ελληνοαμερικανική αμυντική συμμαχία (που κρύβει, ως φαίνεται, πίσω της το φίδι της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών μας), η Γη και το Ύδωρ που δώσαμε στους Αμερικανούς και η έλλειψη βούλησης εκ μέρους μας για σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (σε κρίσιμες εθνικές περιστάσεις, όπως η τρέχουσα που διανύουμε), παρουσία και του ΚΥΣΕΑ.<br /><br />Η παρουσία του τελευταίου, κατ’ εμέ, κρίνεται απαραίτητη από τώρα και στο εξής σε όλες τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου, ώστε να έχουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων επακριβή ενημέρωση για την επιχειρησιακή μας κατάσταση απ’ τους επικεφαλής των Τριών Όπλων. Με μια προϋπόθεση: Όποιος αρχηγός κόμματος διαρρεύσει το παραμικρό προς τα έξω, θα αποκλείται αυτόματα από κάθε σύγκλιση στο μέλλον.<br /><br />Όσον αφορά τώρα στην άποψη (που εκπορεύεται από προσκείμενους στο ΥΠΑΜ στρατιωτικούς ή ακαδημαϊκούς πολίτες), αυτή με βρίσκει κάθετα αντίθετη, γιατί τη θεωρώ ”βολική” για τους ασκούντες ”κατευναστική” πολιτική και όχι αποτρεπτική, την οποία χρειάζεται η πατρίδα.<br /><br />Και για να μιλήσω ξεκάθαρα: Η θέση ότι η στρατιωτική ηγεσία μας καλό είναι να μην… πολυφαίνεται είτε για να μην ”ερεθίσει” τα ”δημοκρατικά” ένστικτα (διαχωριστικά, άρα φασιστικά, στην ουσία) κάποιων ημεδαπών ψευτοπροοδευτικών που παθαίνουν αλλεργία σε κάθε ανάμειξη (έστω και για ανθρωπιστικούς λόγους) των ΕΔ της χώρας μας, είναι από λανθασμένη ως επικίνδυνη.<br /><br />Κυρίαρχα μάλιστα η άποψη αυτών που επικαλούνται ως επιχείρημα για την μη σύγκληση του ΚΥΣΕΑ την λογική της ηττοπάθειας (κύριο χαρακτηριστικό της θεωρίας του κατευνασμού, που όχι μόνο δεν αποτρέπει τον πόλεμο, αλλά οδηγεί κατευθείαν σ’ εκείνον).<br /><br />Τη λογική, δηλαδή, ότι — αν το κάνουμε — θα εξοργίσουμε το ”θηρίο” (Ερντογάν) και θα δώσουμε αφορμή στους επιβουλείς μας, οι οποίοι έχουν συγκαλέσει ήδη το Συμβούλιο εθνικής Ασφαλείας τους (βλ. διαδικτυακή σύσκεψη προ ημερών του ΥΠΑΜ Χουλουσί Ακάρ με τη στρατιωτική ηγεσία, τους διοικητές των δυνάμεων, τους αναπληρωτές υπουργούς και τους διοικητές μονάδων για τη στάση που πρέπει να κρατήσουν στο θέμα των νησιών του Αιγαίου), να ”παρεξηγήσουν” τις φιλειρηνικές προθέσεις μας και να τις εκλάβουν ως εχθρικές, ώστε να προβούν σε προληπτική ενέργεια…<br /><br />Επικίνδυνα σενάρια τρόμου που μας εμποδίζουν να αποδράσουμε απ’ την πολιτική του κατευνασμού στην πράξη και το μόνο που πετυχαίνουν είναι να καλλιεργούν κλίμα ελληνικής υποχωρητικότητας δίνοντας σήμα στους απέναντι να προχωρήσουν τα σχέδιά τους με τον αέρα του νικητή τον οποίο, δυστυχώς, τους τον χαρίζουμε εμείς όσο αντιδρούμε ως ηττημένοι…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απόδραση απ’ την μυστικοπάθεια και τον κατευνασμό στην πράξη

Κ.Καλογερίδου Έχω την εντύπωση ότι την άσκηση εξωτερικής πολιτικής δια της προσωπικής, μυστικής διπλωματίας, που είχε επιδιώξει (ενίοτε και ...

Διαβάστε την συνέχεια

UAV – MAKE [it as] in INDIA! Σιωπή, η πατρίδα μας η Ελλάδα καθεύδει…

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/10/India-UAVs--790x400.jpg" width="819" /><br /><br />Του <b>Στέργιου Δ. Θεοφανίδη</b><br />Πρωτοβουλία του Ινδικού Στρατού για την εγχώρια ανάπτυξη UAV, μετά την απαγόρευση εισαγωγών drones. Ο Ινδικός Στρατός ανακοίνωσε επίσημα στις αρχές του περασμένου Αυγούστου την έναρξη του προγράμματος Him Drone – a – thon, με αντικείμενο την εγχώρια ανάπτυξη και παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, όλων των κατηγοριών. Πρόκειται για μία κρίσιμης σημασίας ενέργεια από τη πλευρά των ινδικών ενόπλων δυνάμεων, μέσω της οποίας αναγνωρίζεται η έλλειψη τεχνογνωσίας στη χώρα, ιδίως στους τομείς της ανάπτυξης και παραγωγής κινητήρων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη και φυσικά ηλεκτροοπτικών αισθητήρων και ηλεκτρονικών.<br /><br />Με άλλα λόγια η πρωτοβουλία αυτή απεικονίζει μία αντίληψη της κατάστασης διαμετρικά αντίθετη από αυτή που ισχύει στη χώρα μας. Ενώ στην Ελλάδα επιβεβαιωμένα υπάρχει η τεχνογνωσία καθώς και οι αναγκαίες για την ανάπτυξη και παραγωγή προηγμένων και χαμηλού κόστους μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η συνεργασία των Ενόπλων Δυνάμεων με τη βιομηχανία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη.<br /><br />Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα υψηλού ρίσκου και ενδεχόμενου κόστους, αλλά μίας εμμονής στην επιλογή της απευθείας προμήθειας πανάκριβων συστημάτων από τη διεθνή αγορά. Όχι μόνο σε επίπεδο μη επανδρωμένων αεροσκαφών των κατηγοριών HALE και MALE, αλλά ακόμη και σε επίπεδο μικρών και μέσων drone! Ανοίγοντας μία παρένθεση εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι η ελληνική βιομηχανία και αναφερόμαστε κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, έχει πλήρεις δυνατότητες ανάπτυξης και παραγωγής ακόμα και οπλισμένων UAV κατηγορίας MALE, με πολύ χαμηλότερο κόστος.<br /><br />Σκιαγραφώντας την ελληνική περίπτωση…<div><br />Αμιγώς ελληνικά ερευνητικά προγράμματα με προσανατολισμό την άμεση κάλυψη συγκεκριμένων επιχειρησιακών αναγκών, μπορούν επομένως αυτόνομα να χρηματοδοτηθούν από το Υπουργείο Άμυνας υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και όρους. Πέραν αυτού δε, υπάρχουν πάντα ακόμα πιο οικονομικές και αποδοτικές-αποτελεσματικές ενδιάμεσες λύσεις, για την κάλυψη πλειάδας επιχειρησιακών αναγκών.<br /><br /></div><div>Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το UAV Patroller που αποτελεί υποψηφιότητα για την αντικατάσταση των Sperwer (του ίδιου κατασκευαστή) που έχει ενταγμένα σε υπηρεσία ο Ελληνικός Στρατός εδώ και 20 χρόνια κατά προσέγγιση. Ο Όμιλος Safran επέλεξε στην περίπτωση του Patroller να κερδίσει χρόνο και πόρους χρησιμοποιώντας μία ήδη υπαρκτή πλατφόρμα.<br /><br />Έκανε λοιπόν το εξής απλό: Πήρε το μοτοανεμόπτερο Stemme ASP S15 και το μετέτρεψε σε UAV με δυνατότητα να φέρει όπλα και αισθητήρες. Το τελικό προϊόν έχει κόστος αγοράς που ανάλογα με τον εξοπλισμό αποστολής κυμαίνεται από 20 έως 30 εκατομμύρια ευρώ! Μία ανάλογη ενεργεία είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να μπορούσε να κάνει και η ελληνική βιομηχανία. Για να ακριβολογούμε, αρκετές εταιρείες στην Ελλάδα.<br /><br />Κατά συνέπεια, η δαπάνη 400 σχεδόν εκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά τριών μόνο μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτήρησης MQ-9B από την Ελλάδα, όχι μόνο στερεί τη δυνατότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις της να αποκτήσουν μεγαλύτερο αριθμό τέτοιου είδους αεροσκαφών από τη διεθνή αγορά, επιλέγοντας οικονομικότερες και το ίδιο αποτελεσματικές εναλλακτικές που οπωσδήποτε υπάρχουν, αλλά καταδικάζει και κάθε προοπτική ανάπτυξης εγχώριας βιομηχανίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών και συστημάτων.<br /><br />Άρα, όταν ακόμα και οι Χούθι στην Υεμένη “κατασκευάζουν” (είναι ιρανικά) αυτόνομα φονικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, προκαλώντας ζημιές εκατομμυρίων δολαρίων στην πετρελαϊκή παραγωγή της υπερδύναμης που ακούει στο όνομα Σαουδική Αραβία, στην Ελλάδα έχουμε εδώ και πολύ καιρό ξεμείνει από δικαιολογίες. Παρά το γεγονός αυτό, αποφεύγουμε συστηματικά να δούμε την πραγματικότητα και να την αξιολογήσουμε. Ο Ινδικός Στρατός έρχεται, μεταξύ πολλών άλλων να μας το υπενθυμίζει αυτό.<br /><br />Make in India και στα UAV και drones</div><div><br />H Ινδία είχε ενοικιάσει μικρό αριθμό (δύο) αεροσκαφών MQ-9B για αποστολές επιτήρησης και μάλιστα είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για την προμήθεια μέχρι και 30 μονάδων που επιπρόσθετα θα φέρουν και όπλα όπως τα MQ-9 Reaper. H εν λόγω προμήθεια υπολογιζόμενου ύψους τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων προέβλεπε μάλιστα και εμπλοκή της Hindustan Aeronautics στην παραγωγική διαδικασία.<br /><br />Τον Φεβρουάριο του 2022 ανακοινώθηκε η αναβολή του προγράμματος, κάτι που εξακολουθεί να ισχύει, παρά το γεγονός ότι πρόσφατο δημοσίευμα των Hindustan Times αναφέρει ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δυο πλευρών συνεχίζονται. Ταυτόχρονα, ο Ινδικός Στρατός σε συνεργασία με τον Οργανισμό Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών της Ινδίας, ανακοίνωσαν την έναρξη του προγράμματος Him Drone – a – thon, στις 22 Αυγούστου του 2022.<br /><br />Η απόφαση υλοποίησης του προγράμματος αυτού, πάρθηκε στη βάση της φιλοσοφίας “οτιδήποτε καλό κατασκευάζεται εγχώρια, είναι καλύτερο από το καλύτερο που παράγεται παγκοσμίως”. Στο εν λόγω πρόγραμμα θα εμπλακούν εταιρείες από όλη τη χώρα, καθώς και πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, ενώ κάθε στάδιο του θα επιβλέπεται από τον Ινδικό Στρατό που θα έχει ρόλο συντονιστή, αλλά και από το Υπουργείο Άμυνας της χώρας.<br /><br />Στόχος σε πρώτη φάση είναι η ανάπτυξη μεταφορικών drone με δυνατότητα πτήσης σε μεγάλα υψόμετρα (Ιμαλάια), καθώς και μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτήρησης και έρευνας και διάσωσης. Παράλληλα ανακοινώθηκε ότι στο πλαίσιο του ίδιου προγράμματος θα αναπτυχθούν και Micro και Nano Drones, κατάλληλα για αγώνα εντός κατοικημένων περιοχών.<br /><br />Η ινδική κυβέρνηση είχε προετοιμάσει το δρόμο για το πρόγραμμα Him Drone – a – thon, από τον Φεβρουάριο του 2022, με τη σειρά της. Από τις αρχές του μήνα αυτού και ακολουθώντας το παράδειγμα των ΗΠΑ, η Ινδία απαγόρευσε δια νόμου τις εισαγωγές drones με στόχο να βοηθήσει έμπρακτα τις εγχώριες εταιρείες ανάπτυξης και κατασκευής τέτοιων συστημάτων, αλλά και να τονώσει τις επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα.<br /><br />Εισαγωγή drones επιτρέπεται μόνο για σκοπούς έρευνας και ανάπτυξης από κυβερνητικούς φορείς, και Υπηρεσίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα και αναγνωρισμένα από το κράτος ερευνητικά κέντρα. Από την 9η Φεβρουαρίου το 2022 λοιπόν, η Διεύθυνση Ελέγχου Εισαγόμενων Προϊόντων και Εμπορίου που υπάγεται στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ινδίας, εξέδωσε ειδική εντολή απαγόρευσης εισαγωγής drones σε ολοκληρωμένη μορφή, ή σε τμήματα (απάρτια), με άμεση ισχύ.<br /><br />Το ίδιο φυσικά θα μπορούσε να κάνει και η Ελλάδα παρακάμπτοντας τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στα drones και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που προορίζονται για στρατιωτική χρήση, επικαλούμενη φυσικά λόγους εθνικής ασφάλειας. Αντί αυτού, επιλέγει μέχρι σήμερα να πράττει ακριβώς το αντίθετο. Να εξοπλίζει δηλαδή ακόμη και με μικρά drones τις Ένοπλες Δυνάμεις της, εισάγοντας τα από την Κίνα…Η Ινδία που εξακολουθεί όπως προαναφέρθηκε να διαπραγματεύεται την αγορά 30 MQ-9B, ενώ παραμένει αδιευκρίνιστο το εάν έχει ήδη αποκτήσει το ισραηλινό Heron TP, στοχεύει στην εγχώρια ανάπτυξη και παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών όλων των κατηγοριών με σκοπό, πέρα από την εξασφάλιση πλήρους αυτονομίας στις στρατιωτικές εφαρμογές, να εξασφαλίσει και μερίδιο της παγκόσμιας αγοράς. Μίας αγοράς που σε παγκόσμιο επίπεδο εκτιμάται ότι θα αποκτήσει συνολικό κύκλο εργασιών ύψους 30 δισ. δολαρίων μέχρι το έτος 2025.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

UAV – MAKE [it as] in INDIA! Σιωπή, η πατρίδα μας η Ελλάδα καθεύδει…

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη Πρωτοβουλία του Ινδικού Στρατού για την εγχώρια ανάπτυξη UAV, μετά την απαγόρευση εισαγωγών drones. Ο Ινδικός Στρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς διαχειριζόμαστε μια Τουρκία σε σαφή τροχιά σύγκρουσης με την Ελλάδα;

<iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/7NBXFIogR2s" width="748" youtube-src-id="7NBXFIogR2s"></iframe><br /><br />Σε μια περίοδο Γεωπολιτικής ρευστότητας και επαναπροσδιορισμών με τις Γεωστρατηγικές επιδιώξεις μεγάλων και μικρότερων παικτών ισχύος, όπου η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε κομβικό σημείο εξελίξεων, εξετάζεται τι σηματοδοτούν οι εξελίξεις.<br /><br />-Γιατί η Τουρκία οξύνει το συγκρουσιακό κλίμα που έχει επιλέξει στρατηγικά να κινηθεί έναντι της Ελλάδας;<br />-Ο ρόλος «κλειδί» των διαύλων του Αιγαίου από τον Εύξεινο Πόντο έως το Σουέζ και το Γιβραλτάρ. Η θέση της Κύπρου στην εξίσωση και που οδηγούμαστε.<br /><br />-Πως οι ευρύτερες εξελίξεις, ενεργειακές, οικονομικές, κοινωνικές και πολεμικές, σε Ουκρανία, Ευρώπη, Ειρηνικό, Κεντρική Ασία, Μέση Ανατολή και Λιβύη, επηρεάζουν τα γεγονότα σε Ανατολική Μεσόγειο αλλά και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Πώς διαχειριζόμαστε μια Τουρκία σε σαφή τροχιά σύγκρουσης με την Ελλάδα;

Σε μια περίοδο Γεωπολιτικής ρευστότητας και επαναπροσδιορισμών με τις Γεωστρατηγικές επιδιώξεις μεγάλων και μικρότερων παικτών ισχύος, όπου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική ”επίθεση” σε Ελλάδα-ΗΠΑ: ”Κάτι ετοιμάζουν στο Αιγαίο-Έρχεται σύγκρουση”!

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/09/%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9A%CE%99%CE%91-%CE%A5%CE%A6%CE%91%CE%9B%CE%9F%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%A0%CE%99%CE%94%CE%91.jpeg" /><br /><br />Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια</b><br />Για άλλη μία μέρα προκαλούν τα τουρκικά ΜΜΕ, τι αναφέρουν:<br /><br />”Η αποστολή της Ελλάδας με 41 τακτικά τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα που δώρησαν οι ΗΠΑ στα νησιά Λέσβο και Σάμο, ακριβώς απέναντι από τη Σμύρνη, αύξησε ξανά την ένταση στην περιοχή. Τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ θέλουν να αποτρέψουν μια Τουρκία που μπορεί να δράσει ανεξάρτητα μέσω της Ελλάδας.«Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να σχεδιάζουν μια βραχυπρόθεσμη τουρκική-ελληνική σύγκρουση που μπορεί να αναληφθεί από κοινού με τις αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις», δήλωσε ο Güçlüer.<br /><br />Δηλώνοντας ότι υπάρχουν δύο τύποι τακτικών τροχοφόρων οχημάτων, τεθωρακισμένων και μη, ο Λέκτορας του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Altınbaş και συνταξιούχος συνταγματάρχης Δρ. Eray Güçlüer επεσήμανε ότι τα τεθωρακισμένα χρησιμοποιούνται γενικά σε διοικητικές δραστηριότητες για τη μεταφορά φορτίων και υλικών. Ο Δρ Eray Güçlüer τόνισε ότι τα τεθωρακισμένα μπορούν να μετατραπούν σε οχήματα μάχης τοποθετώντας οπλικά συστήματα πάνω τους και ότι οι στρατιωτικές μονάδες, ως πολλαπλασιαστές δύναμης, γίνονται ένα από τα κύρια οπλικά συστήματα σε συγκρούσεις σε πόλεμο.<br /><br />Το δημοσίευμα:<img height="254" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/09/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2022-09-30-12.38.42-%CE%BC%CE%BC-1024x406.jpg" width="640" /><br /><br />Ο Δρ Eray Güçlüer επεσήμανε ότι τα τακτικά τροχοφόρα τεθωρακισμένα που μετέφερε η Ελλάδα σε δύο νησιά πολύ κοντά στην Τουρκία είναι επίσης οχήματα με βάσεις στις οποίες μπορούν να τοποθετηθούν οπλικά συστήματα. «Είναι πολύ σαφές ότι στάλθηκαν εκεί για να ενισχύσουν τις ελληνικές στρατιωτικές μονάδες στα νησιά», είπε ο Δρ. Eray Güçlüer, «Πιθανώς να έχουν τοποθετηθεί κατάλληλα οπλικά συστήματα στις βάσεις στις οποίες θα τοποθετηθούν τα όπλα. «Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι προορίζονται για τη χρήση των αρχών επιβολής του νόμου. Αυτά είναι για τις στρατιωτικές δυνάμεις της Ελλάδας», είπε.<br /><br />Ο Eray Güçlüer σημείωσε ότι οι κύριες δυνάμεις μάχης των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ αναπτύσσονται από βορρά προς νότο στην περιοχή από την Αλεξανδρούπολη έως το νησί της Κρήτης στην ηπειρωτική Ελλάδα. «Οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμεύουν ως φυλάκια των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Είναι απαραίτητο να εξετάσουμε μαζί το δίδυμο ΗΠΑ-Ελλάδας.Ο οπλισμός των νησιών τους και η αύξηση της στρατιωτικής συσσώρευσης εκεί δείχνουν ότι ετοιμάζονται για κάτι.<br /><br />“Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα θέλει να κάνει το Αιγαίο πέλαγος δική της κυριαρχία. Μια βραχυπρόθεσμη σύγκρουση μπορεί να σχεδιαστεί με στενό πλαίσιο, ενδεχομένως από κοινού με τις αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις», είπε.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική ”επίθεση” σε Ελλάδα-ΗΠΑ: ”Κάτι ετοιμάζουν στο Αιγαίο-Έρχεται σύγκρουση”!

Του Ανδρέα Μουντζουρούλια Για άλλη μία μέρα προκαλούν τα τουρκικά ΜΜΕ, τι αναφέρουν: ”Η αποστολή της Ελλάδας με 41 τακτικά τροχοφόρα τεθωρακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα ”στοχοποιεί” και το Καστελόριζο: ”Στρατηγικής σημασίας για την Τουρκία το νησί, Έλληνες πάρτε το στρατό σας από εκεί”!

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/09/3-soruda-3-ada-bolum-3-meis-yQeu-1068x601.webp" width="743" /><br /><br />Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια</b><br />Συνέχεια προκλήσεων από την Τουρκία. Πριν δύο ημέρες όπως αναφέραμε, οι Τούρκοι στοχοποίησαν την Λέσβο και τη Σάμο. Χθες είχε σειρά η Σαμοθράκη!<br /><br />Σήμερα το Καστελόριζο.<br /><br />Η νέα εξέλιξη:<br /><br />”Η στρατιωτική συσσώρευση της Ελλάδας στα νησιά κάτω από τη μύτη της Τουρκίας προκαλεί κριτική. Κάθε νησί έχει τη δική του στρατηγική σημασία. Στη σειρά άρθρων «3 νησιά σε 3 ερωτήσεις», μετά τη Λέσβο και τη Σάμο, μιλάμε για το νησί του Καστελόριζου και τη σημασία του για την Τουρκία.<br /><br />Πρόσφατα εντοπίστηκε από τουρκικά UAV ότι η Ελλάδα είχε στείλει συνολικά 41 τεθωρακισμένα στρατιωτικά οχήματα στα νησιά Σάμο και Λέσβο στις τουρκικές ακτές. Ενώ αυτή η κίνηση αξιολογήθηκε ως ανοιχτή ελληνική πρόκληση στο Αιγαίο, η επίσκεψη της Ελληνίδας Προέδρου Κατερίνας Σακελαροπουλού στο Καστελόριζο, απέναντι από το Κας χαρακτηρίστηκε επίσης ως προσπάθεια της Ελλάδας να αυξήσει την ένταση στην περιοχή. Διαπιστώθηκε ότι η Ελλάδα έκανε στρατιωτική συσσώρευση στο Καστελόριζο το 2020 και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε σε αυτή την κατάσταση.<br /><br />Το Καστελόριζο βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα μακριά από την τουρκική ηπειρωτική χώρα. Το νησί απέχει 125 χιλιόμετρα από την πόλη της Ρόδου (νησί) και 570 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Το νησί, το οποίο βρισκόταν υπό Οθωμανική κυριαρχία τον 16ο αιώνα, καταλήφθηκε από την Ιταλία μαζί με τα Δωδεκάνησα κατά τον πόλεμο της Τρίπολης το 1912.<br /><br /><img height="640" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2022/09/meis-01-2-MtoL.webp" width="792" /><br /><br />Ο αντιστράτηγος απόστρατος Δρ. Erdoğan Karakuş λέει ότι αν και το Καστελόριζο είναι ένα νησί 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι τόσο σημαντικό λόγω του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ). Λέγοντας ότι σύμφωνα με χάρτη που ετοίμασε το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης στην Ισπανία, η Τουρκία έλαβε μερίδιο 4% στη Μεσόγειο και 16% για την Ελλάδα, ο Karakuş τονίζει ότι αυτός ο χάρτης είναι απαράδεκτος. Ο Karakus συνεχίζει τα λόγια του ως εξής:<br /><br />«Το Καστελόριζο έχει έκταση 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων αλλά δεν έχει υφαλοκρηπίδα.».<br /><br />Ο Λέκτορας Τμήματος Διεθνών Σχέσεων Αναπλ, Δρ Altuğ Günal αναφέρει ότι αρχικά από τη δεκαετία του 1960, η Ελλάδα άρχισε να εξοπλίζει τα νησιά. Όσον αφορά τον οπλισμό του νησιού ο Günal είπε: «Αν και το θέμα έχει προκαλέσει προβλήματα με σκαμπανεβάσματα όλα αυτά τα χρόνια, όταν παρουσιάστηκαν στο ΜΜΕ, το θέμα του Καστελόριζου δεν έγινε πλήρως κατανοητό, δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη»<br /><br />Ο Γκιουνάλ τονίζει επίσης ότι οι επισκέψεις ανώτατων αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου της Ελληνίδας Προέδρου, στο νησί, η επιθεώρηση στρατιωτικών μονάδων και η ανάδυση άκρως στρατιωτικοποιημένων εικόνων κατά τις επισκέψεις αυτές θεωρούνται σοβαρές προκλήσεις από την Τουρκία.<br /><br />Ο Δρ Altuğ Günal λέει ότι βλέπει τον οπλισμό των ελληνικών νησιών δίπλα στην Τουρκία ως παράνομο και μια μεγάλη απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας. «Ο πιο σημαντικός λόγος για τον οποίο δόθηκε σε αυτά τα νησιά καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης ήταν η αντιμετώπιση των νόμιμων ανησυχιών της Τουρκίας για την ασφάλεια», λέει ο Γκιουνάλ.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Άγκυρα ”στοχοποιεί” και το Καστελόριζο: ”Στρατηγικής σημασίας για την Τουρκία το νησί, Έλληνες πάρτε το στρατό σας από εκεί”!

Του Ανδρέα Μουντζουρούλια Συνέχεια προκλήσεων από την Τουρκία. Πριν δύο ημέρες όπως αναφέραμε, οι Τούρκοι στοχοποίησαν την Λέσβο και τη Σάμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Σόλτς δεν άρθρωσε λέξη για την δολιοφθορά των Nord Stream; Γνωρίζει κάτι;

<img height="366" src="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2022/09/93cf30ea099b2b487cc9968a41f75ed7_XL.jpg" width="799" /><br /><br /><div>Η απόφαση των Αμερικανών (την οποία είχε προαναγγείλει δημοσίως ο ίδιος ο Μπάιντεν σε συνέντευξη Τύπου από τις 7 Φεβρουαρίου 2022) να καταστρέψουν τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream 1 και 2 δεν στρέφεται ουσιαστικά κατά της Ρωσίας αλλά κατά της Γερμανίας και της Ευρώπης εν γένει. Δείχνει μία απόλυτη περιφρόνηση προς τη Γερμανία η οποία είχε δαπανήσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ επί μία δεκαετία για να κατασκευαστούν οι αγωγοί. </div><div><br /></div><div>Με την πειρατική αυτή ενέργεια των Αμερικανών η οποία έγινε ύπουλα και εν κρυπτώ χωρίς φυσικά την έγκριση των ενδιαφερόμενων κρατών, κουρελιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και βλάπτοντας καίρια τα συμφέροντα της Ευρώπης, η Γερμανία εξευτελίστηκε παγκοσμίως. Ο καγκελάριος Σολτς, ενώ ξέρει πολύ καλά ποιος έκανε τη βρώμικη δουλειά και για ποιον λόγο, δεν τόλμησε να αρθρώσει την παραμικρή διαμαρτυρία, δεν ψέλλισε ούτε κουβέντα για τη διερεύνηση του συμβάντος και την απόδοση ευθυνών. Αποδέχθηκε τον ωμό εκβιασμό των Αμερικανών και την τρομακτική ζημιά που υπέστη η χώρα του για τα πολλά επόμενα χρόνια, χωρίς να αντιδράσει.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-shadow: rgba(97, 0, 0, 0.2) 2px 4px 3px 0px; color: #333333; display: flex; font-family: verdana, Georgia, Utopia, "Palatino Linotype", Palatino, serif; font-size: 16.5px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1574878407711662087" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOlsibGlua3RyLmVlIiwidHIuZWUiLCJ0ZXJyYS5jb20uYnIiLCJ3d3cubGlua3RyLmVlIiwid3d3LnRyLmVlIiwid3d3LnRlcnJhLmNvbS5iciJdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdGltZWxpbmVfMTIwMzQiOnsiYnVja2V0IjoidHJlYXRtZW50IiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9lZGl0X2JhY2tlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3JlZnNyY19zZXNzaW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19jaGluX3BpbGxzXzE0NzQxIjp7ImJ1Y2tldCI6ImNvbG9yX2ljb25zIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1574878407711662087&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fi-epikaira.blogspot.com%2F&sessionId=e38172efc53ae88f2a1c496fcf890757a5a7f924&theme=light&widgetsVersion=1c23387b1f70c%3A1664388199485&width=550px" style="display: block; flex-grow: 1; height: 897px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br style="color: #333333; display: block; font-family: verdana, Georgia, Utopia, "Palatino Linotype", Palatino, serif; font-size: 16.5px; margin-top: 20px;" />Αποδείχθηκε περίτρανα πως η Γερμανία, η υποτιθέμενη οικονομική ατμομηχανή της ΕΕ, δεν είναι στην πραγματικότητα ανεξάρτητο κράτος αλλά ένας θλιβερός υποτελής των ΗΠΑ με μειωμένη εθνική κυριαρχία. Αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι μία συμμαχία ελεύθερων και ισότιμων κρατών όπως θέλουν να μας την παρουσιάζουν, αλλά ένα μαντρί στο οποίο υπάρχει ένας αδιαφιλονίκητος τσοπάνης και 29 πειθήνια πρόβατα (το σκέφθηκαν καλά άραγε οι Σουηδοί και οι Φινλανδοί πού πάνε να μπλέξουν; ). </div><div><br /></div><div>Αποδείχθηκε επίσης ότι η διακοπή της τροφοδοσίας της Ευρώπης με φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο δεν έγινε εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά επειδή οι Αμερικανοί ήθελαν από καιρό να βρουν μια αφορμή να επιβάλουν στην ΕΕ να προμηθεύεται από αλλού φυσικό αέριο σε πανάκριβες τιμές - και με την ανατίναξη των δύο ρωσικών αγωγών υπογράμμισαν προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι η οικονομική καταστροφή της Ευρώπης και ο ενεργειακός στραγγαλισμός της είναι πλέον ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. </div><div><br /></div><div>Αποδείχθηκε, τέλος, ότι οι Αμερικανοί που τάχα κόπτονται για το διεθνές δίκαιο, δεν έχουν απολύτως κανέναν ενδοιασμό να καταφύγουν σε γκαγκστερικές μεθόδους και να συμπεριφερθούν σαν κοινοί τραμπούκοι ακόμη κι απέναντι στους στενότερους συμμάχους τους. Κι εμείς οι ανόητοι και αφελείς Έλληνες περιμένουμε απ' αυτούς τους ξιπασμένους παγκόσμιους νταήδες να αναγνωρίσουν τα εθνικά μας δίκαια και να χαλιναγωγήσουν τους Τούρκους...<br /><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί ο Σόλτς δεν άρθρωσε λέξη για την δολιοφθορά των Nord Stream; Γνωρίζει κάτι;

Η απόφαση των Αμερικανών (την οποία είχε προαναγγείλει δημοσίως ο ίδιος ο Μπάιντεν σε συνέντευξη Τύπου από τις 7 Φεβρουαρίου 2022) να καταστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Forbes: Τι θα συμβεί εάν ο Πούτιν δώσει εντολή για πυρηνικό χτύπημα στην Ουκρανία.

<br /><img src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/36/366b473e47274bd2bf13822d0deada6b.jpg?quality=85&404=default&v=8" /><br /><br />Του <b>Robert Hart</b><br />Ο Βλαντίμιρ Πούτιν προχωρά στην προσάρτηση ουκρανικών εδαφών υπό ρωσική κατοχή, ενώ την Τετάρτη δεσμεύθηκε να υπερασπιστεί την επικράτεια της Ρωσίας με κάθε αναγκαίο μέσο, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης πυρηνικών όπλων, σε μια πρωτοφανή κλιμάκωση που έχει ανησυχήσει τους ειδικούς και έχει πυροδοτήσει φόβους σε όλο τον κόσμο για πόλεμο με πυρηνικά μεσα.<br /><br />Ενώ είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι λεπτομέρειες ενός ρωσικού πυρηνικού χτυπήματος στην Ουκρανία, εμπειρογνώμονες δηλώνουν στο Forbes ότι η Μόσχα πιθανότατα θα χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα -δηλαδή, μικρού βεληνεκούς που προορίζονται για χρήση στο πεδίο της μάχης- εναντίον στρατευμάτων ή για να καταστρέψει έναν κόμβο εφοδιασμού.<br /><br />Τα τακτικά πυρηνικά όπλα είναι κατά πολύ μικρότερα από τις κεφαλές μεγάλου βεληνεκούς που έχουν σχεδιαστεί για να ισοπεδώνουν ολόκληρες πόλεις, αλλά η παραμένουν ισχυρά. Τα μεγαλύτερα τακτικά όπλα μπορεί να έχουν απόδοση 100 κιλοτόνους (1 κιλοτόνος ισούται με 1.000 τόνους TNT). Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το μέγεθος, η ατομική βόμβα που έριξαν οι ΗΠΑ στη Χιροσίμα ήταν μεγέθους 15 κιλοτόνων. Ο Δρ Rod Thornton, ειδικός σε θέματα ασφάλειας στο King's College του Λονδίνου, δήλωσε στο Forbes ότι τα τακτικά πυρηνικά όπλα μπορούν να είναι ολέθρια.<br /><br />Θα ήταν εξαιρετικά απίθανο ο Πούτιν να στοχεύσει με πυρηνικά μια ουκρανική πόλη, επισήμανε ο Thornton, εξηγώντας ότι μια πυρηνική επίθεση θα ήταν κυρίως μια ενέργεια υψηλού συμβολισμού από πλευράς Μόσχας θέλοντας να δείξει ότι εννοεί αυτά που λέει και είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τα εδάφη της.<br /><br />Μια πρόβλεψη για πιθανούς στόχους είναι δύσκολη, παρατήρησε ο Thornton, αν και έφερε ως παράδειγμα το Φιδονήσι στη Μαύρη Θάλασσα το οποίο κατέλαβε η Ρωσία στην έναρξη του πολέμου, για να το ανακαταλάβει το Κίεβο και να αναδειχθεί ως σύμβολο της ουκρανικής αντίστασης. Ο Πούτιν θα μπορούσε να έχει στο μυαλό του το Φιδονήσι ως στόχο, εκτίμησεο Thornton. <br /><br />Οι επιπτώσεις ενός πυρηνικού πλήγματος εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος του όπλου που χρησιμοποιείται, τον τρόπο και τον τόπο όπου χτυπά και τις συνθήκες που επικρατούν κατά τον επίμαχο χρόνο. Ωστόσο, ακόμη και μια πυρηνική βόμβα χαμηλής απόδοσης θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες, με την ακτινοβολία από την έκρηξη να προκαλεί μακροχρόνια προβλήματα υγείας στους επιζώντες και το ραδιενεργό νέφος να μολύνει το περιβάλλον και ενδεχομένως να απλώνεται σε όλη την Ευρώπη και την Ασία.<br /><br />Το ραδιενεργό νέφος θα ήταν ένας τρόπος για να κάνει η Μόσχα τη "δήλωση" που θέλει, αν και θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ στις επιδιώξεις του Κρεμλίνου στην περίπτωση που θα παρασυρόταν πάνω από τη ρωσική επικράτεια, ή να οδηγούσε κράτη και μεμονωμένες προσωπικότητες να συμμαχήσουν εναντίον της Ρωσίας, ανέφερε ο Thornton, εκτιμώντας πως γι' αυτούς τους λόγους είναι πιο πιθανό η Μόσχα να χρησιμοποιούσε ένα όπλο που θα προκαλούσε το ελάχιστο δυνατό ραδιενεργό νέφος. <br /><br />"Ο Πούτιν βρίσκεται υπό πίεση σε πολλά μέτωπα", υπογράμμισε ο Thornton μιλώντας στο Forbes, υπενθυμίζοντας τις απώλειες ανθρώπινων ζωών στην Ουκρανία, τις διαμαρτυρίες στο εσωτερικό για την επιστράευση και τη συνεχιζόμενη διεθνή κατακραυγή. "Όσο πιο απελπισμένος νιώθει ο Πούτιν, όσο περισσότερο τον πιέζουν, τόσο πιο πιθανό είναι να χρησιμοποιήσει κάποιο πυρηνικό όπλο", πρόσθεσε ο ίδιος. Η επιλογή για χρήση πυρηνικών θα μπορούσε να δημιουργήσει νέα προβλήματα για τον Πούτιν στο εσωτερικό, τόνισε ο Thornton, και ενδεχομένως να προκαλέσει την αντίδραση του στρατού ή άλλων αξιωματούχων από το επιτελείο του που δεν επιθυμούν να κλιμακωθεί και άλλο η κατάσταση, εξέλιξη που ενδεχομένως να ανάγκαζε το ΝΑΤΟ να υποστηρίξει άμεσα την Ουκρανία. <br /><br />Αφού υπέστη μια σειρά από ήττες και βαριές απώλειες στην Ουκρανία, ο Πούτιν διέταξε "μερική επιστράτευση" την περασμένη εβδομάδα για να στηρίξει τις παραπαίουσες στρατιωτικές του δυνάμεις. Η ανακοίνωση του Ρώσου προέδρου προκάλεσε μαζική έξοδο ανδρών που θα μπορούσαν να επιστρατευθούν προς γειτονικές χώρες όπως το Καζακστάν και η Φινλανδία, για να αποφύγουν να βρεθούν στο πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας. Παράλληλα, ο Πούτιν υποστήριξε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σε τέσσερις κατεχόμενες από τη Ρωσία ουκρανικές περιοχές -ως προσχήμα για την προσάρτηση των εδαφών αυτών και με την πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας να θεωρεί παράνομες τις εν λόγω ψηφοφορίες- και δήλωσε ότι η Μόσχα θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της με όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών. Ο Πούτιν, ο οποίος επανειλημμένα έχει απειλήσει να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα στην Ουκρανία, επέμεινε την τελευταία φορά ότι δεν μπλοφάρει και ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να πάρει στα σοβαρά την προειδοποίησή του.<br /><br />Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρώην πρόεδρος της Ρωσίας και τώρα αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της χώρας, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ φοβούνται πολύ μια "πυρηνική αποκάλυψη" για να επέμβουν άμεσα στην Ουκρανία, ακόμη και αν η Μόσχα χρησιμοποιούσε πυρηνικά. Δεν είναι σαφές πώς θα μπορούσε να αντιδράσει ο υπόλοιπος κόσμος. Τα σχόλια του Πούτιν ώθησαν την Ινδία και την Κίνα να σπάσουν τη μακρά σιωπή τους για τον πόλεμο στην Ουκρανία και να εκφράσουν την ανησυχία τους. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ προειδοποίησε για "σοβαρές συνέπειες" που θα έχει να αντιμετωπίσει η Ρωσία εάν χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα στην Ουκρανία, στον απόηχο προειδοποιήσεων για "καταστροφικές συνέπειες" από πλευράς Ουάσιγκτον. Ένα πυρηνικό χτύπημα για αντίποινα είναι πιθανό, αλλά θα σηματοδοτούσε μια δραματική και επικίνδυνη κλιμάκωση. Πιο πιθανό είναι να δώσει το ΝΑΤΟ μια "καταστροφική" απάντηση με τη χρήση συμβατικών όπλων, δήλωσε ο Ζμπίγκνιεφ Ράου, υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας.<br /><br />Μια ρωσική πυρηνική επίθεση δεν θα αιφνιδιάσει τη Δύση, δήλωσε ο Thornton στο Forbes. Πιθανόν θα έχει γίνει πολύς "θόρυβος στο παρασκήνιο" μεταξύ δυτικών κυβερνήσεων και υπηρεσιών ασφάλειας και άμυνας που "κάτι θα έχουν ακούσει" για τα πυρηνικά σχέδια της Ρωσίας. Εάν η Δύση "έπιανε σήματα" για μια πυρηνική επίθεση, σύμφωνα με τον Thornton, θα αύξανε την διπλωματική πίεση προς τη Μόσχα για να αλλάξει πορεία. Παράλληλα, θα ενίσχυε την πίεσή της και προς χώρες, όπως η Κίνα και η Ινδία, για να τηρήσουν πιο σκληρή στάση απέναντι στη Ρωσία. Αυτά τα κράτη, εκτίμησε ο Thornton, θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη επιρροή στις ρωσικές κινήσεις, δεδομένης της εξάρτησης της Μόσχας από αυτές όσον αφορά τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. <br /><br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ομοσπονδίας Αμερικανών Επιστημόνων (FAS), η Ρωσία διαθέτει 5.977 πυρηνικές κεφαλές. Περίπου 1.500 έχουν αποσυρθεί και πρόκειται να αποσυναρμολογηθούν, υποστηρίζει η Ομοσπονδία. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες κεφαλές είναι μεγάλης εμβέλειας και οι εναπομείνασες αφορούν μικρότερης εμβέλειας τακτικά όπλα. Η Ρωσία πιστεύεται ότι διαθέτει περισσότερα πυρηνικά όπλα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ακολουθούν οι ΗΠΑ, οι οποίες εκτιμάται ότι διαθέτουν 5.428 πυρηνικές κεφαλές, σύμφωνα με τη FAS. Και οι δύο μαζί διαθέτουν περίπου το 90% όλων των πυρηνικών κεφαλών. Ακόμη επτά χώρες είναι γνωστό -ή θεωρείται- πως έχουν στην κατοχή τους πυρηνικά όπλα: Η Κίνα (350), η Γαλλία (290), το Ηνωμένο Βασίλειο (225), το Πακιστάν (165), η Ινδία (160), το Ισραήλ (90) και η Βόρεια Κορέα (20).<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Forbes: Τι θα συμβεί εάν ο Πούτιν δώσει εντολή για πυρηνικό χτύπημα στην Ουκρανία.

Του Robert Hart Ο Βλαντίμιρ Πούτιν προχωρά στην προσάρτηση ουκρανικών εδαφών υπό ρωσική κατοχή, ενώ την Τετάρτη δεσμεύθηκε να υπερασπιστεί τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Turskish Minute: Σκοπεύει ο Ερντογάν να προσαρτήσει τα κατεχόμενα με την υποστήριξη του Πούτιν;

<img height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPeMOi2VwkwT5OvjtIS1kMqfVlOdDj3s1X_J_6LA4tnSPQ0qLXeHfAz3VMO5OpjFlUNIbzcW5fjww8QdcXJ-eFf2pDo70obm5sw_YGp2Q7NaSXRJo6hKoYaZQb6Asc0KMqBsBzGf0ixw8bpeO7ppyBkMoKL3FAHXJUrusAwiLOV8ScoWjXThc-BYqJvQ/w754-h422/erdogan-kktc.jpg" width="754" /><br /><br /><a href="https://turkishminute.com/2022/09/23/analysis-does-erdogan-intend-to-annex-northern-cyprus-with-putins-support/">turkishminute.com - <b>Φατίχ Γιουρτσέβερ</b></a>* <br /><div>Όταν η Τουρκία διεξήγαγε την «Ειρηνευτική Επιχείρηση Κύπρου» το 1974, ο Μπουλέντ Ετζεβίτ ήταν πρωθυπουργός της κυβέρνησης συνασπισμού. Η επιχείρηση και η επακόλουθη στρατιωτική νίκη οδήγησαν τον Ετζεβίτ να γίνει ευρέως γνωστός ως ο «Πορθητής της Κύπρου». Στις εκλογές του 1977 το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), με επικεφαλής τον Ετζεβίτ, πέτυχε την πιο σημαντική εκλογική νίκη στην ιστορία του, συγκεντρώνοντας 41,4 τοις εκατό των ψήφων, δείχνοντας πως ο τουρκικός λαός υποστηρίζει τους νικητές πολιτικούς.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις πιο κρίσιμες εκλογές της πολιτικής του καριέρας τον Ιούνιο του 2023, εκτός εάν ληφθεί απόφαση για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Η πτώση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων λόγω των κακών οικονομικών συνθηκών και του αυξανόμενου πληθωρισμού μείωσε την στήριξη προς τον Ερντογάν. Επιπλέον, η Ρωσία έχει λάβει σημαντικές πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές παραχωρήσεις από την Τουρκία λόγω της στενής αλλά μυστηριώδους σχέσης μεταξύ του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Προέδρου Ερντογάν. Εάν ο Ερντογάν χάσει τις επερχόμενες εκλογές, κρίσιμα έργα όπως η προμήθεια μιας δεύτερης παρτίδας πυραύλων S-400 και ο πυρηνικός σταθμός Akkuyu θα μπορούσαν να σταματήσουν. Γι' αυτό και η Ρωσία θέλει να εκλεγεί ο Ερντογάν. Εάν ο Πούτιν τον υποστηρίξει, ο Ερντογάν έχει την ευκαιρία να γίνει ήρωας και νικητής που κάνει κουμάντο. Αυτή η ευκαιρία βρίσκεται στην προσάρτηση της βόρειας Κύπρου.</div><div><br />Μετά την ειρηνευτική επιχείρηση στην Κύπρο, το νησί της Κύπρου μοιράστηκε μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Λόγω της de facto διχοτόμησης και της αδυναμίας επίτευξης συναίνεσης μεταξύ των μερών, η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (KKTC) ιδρύθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1983. Ωστόσο, σύμφωνα με τα ψηφίσματα 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (ΣΑΗΕ)., το KKTC δεν αναγνωρίζεται επίσημα από καμία άλλη χώρα εκτός από την Τουρκία.<br />Το ψήφισμα 541 του ΣΑΗΕ αναφέρει ότι «η ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου ως ανεξάρτητου κράτους είναι ασυμβίβαστη με τη Συνθήκη του 1960 σχετικά με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη Συνθήκη Εγγύησης του 1960. Επομένως, η προσπάθεια δημιουργίας Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου είναι άκυρη και θα συμβάλει στην επιδείνωση της κατάστασης στην Κύπρο».</div><div><br />Το σχετικό τμήμα του ψηφίσματος 550 του ΣΑΗΕ έχει ως εξής:</div><div><br />«Το Συμβούλιο Ασφαλείας,<br /><ul style="text-align: left;"><li> «Σοβαρή ανησυχία για τις περαιτέρω αποσχιστικές ενέργειες στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας που παραβιάζουν το ψήφισμα 541 (1983), συγκεκριμένα, την υποτιθέμενη ανταλλαγή πρεσβευτών μεταξύ της Τουρκίας και της νομικά άκυρης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» και την προβλεπόμενη διεξαγωγή «συνταγματικού δημοψηφίσματος» και «εκλογών», καθώς και με άλλες ενέργειες ή απειλές για ενέργειες που στοχεύουν στην περαιτέρω εδραίωση του υποτιθέμενου ανεξάρτητου κράτους και τη διχοτόμηση της Κύπρου,</li><li> «Καταδικάζει όλες τις αποσχιστικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της υποτιθέμενης ανταλλαγής πρεσβευτών μεταξύ της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής ηγεσίας, τις κηρύσσει παράνομες και άκυρες και ζητά την άμεση απόσυρσή τους·</li><li> «Επαναλαμβάνει την έκκληση προς όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν το υποτιθέμενο Κράτος της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» που δημιουργήθηκε με αποσχιστικές πράξεις και τα καλεί να μη διευκολύνουν ή με οποιονδήποτε τρόπο βοηθήσουν την προαναφερθείσα αποσχιστική οντότητα·</li><li>«Καλεί όλα τα κράτη να σεβαστούν την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, την ενότητα και το αδέσμευτο της Κυπριακής Δημοκρατίας. …”</li></ul></div><div>Σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καμία χώρα δεν έχει αναγνωρίσει την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου μέχρι σήμερα. Αν και η Τουρκία αναγνωρίζει το KKTC ως ανεξάρτητο κράτος, η κυβέρνηση Ερντογάν αντιμετωπίζει πρόσφατα τη Βόρεια Κύπρο σαν να ήταν επαρχία της Τουρκίας. Επιπλέον, υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η πεποίθηση ότι ο πρόεδρος Ersin Tatar εξελέγη με την παρέμβαση της Τουρκίας στις τελευταίες εκλογές. Προς το παρόν, είναι κυριολεκτικά αδύνατο για το KKTC να λάβει μια απόφαση ανεξάρτητη από την Τουρκία. Για το λόγο αυτό, ακόμα κι αν η κυβέρνηση Ερντογάν προσαρτήσει de facto τη Βόρεια Κύπρο ως τουρκικό έδαφος, τίποτα δε θα αλλάξει στην πραγματικότητα. Μόνο η επί τόπου πραγματικότητα θα επαναπροσδιοριστεί ανάλογα.</div><div><br />Εάν η προσάρτηση της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία δε θα αλλάξει στην πραγματικότητα τίποτα, γιατί η Τουρκία δεν έχει ακόμη επιλέξει αυτόν τον δρόμο; Η Τουρκία είναι μια μεσαίου μεγέθους περιφερειακή δύναμη. Για το λόγο αυτό, δεν μπορεί να πραγματοποιήσει πολιτικούς ελιγμούς που μπορούν να εκληφθούν ως ρεβιζιονιστικές κινήσεις χωρίς την υποστήριξη μιας υπερδύναμης. Επιπλέον, η Τουρκία δεν θα μπορούσε να έχει προσαρτήσει τη βόρεια Κύπρο στο μονοπολικό παγκόσμιο σύστημα που ηγούνται οι ΗΠΑ ως η μόνη ηγεμονική δύναμη, και σε κάθε περίπτωση, οι λεπτές πολιτικές ισορροπίες στην περιοχή δεν το επέτρεψαν στην Τουρκία. Η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014 και η εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022 δείχνουν ξεκάθαρα πως το μονοπολικό παγκόσμιο σύστημα στο οποίο οι ΗΠΑ είναι η μόνη ηγεμονική δύναμη έχει τελειώσει. Μια νέα εποχή ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων έχει ξεκινήσει μεταξύ της Ρωσίας, της Κίνας, των ΗΠΑ και της ΕΕ.</div><div><br />Εάν οι περιοχές Ντόνετσκ, Λουχάνσκ, Χερσώνα και Ζαπορίζια συμφωνήσουν να ενταχθούν στη Ρωσία με το λεγόμενο δημοψήφισμα, ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος θα εισέλθει σε νέα φάση. Σε αυτή την περίπτωση, οι απαιτήσεις της Ρωσίας από την Τουρκία θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Για το λόγο αυτό, η νίκη του Ερντογάν στις επερχόμενες εκλογές θα είναι ακόμη πιο κρίσιμη για τον Πούτιν. Ο Ερντογάν μέχρι σήμερα έχει εκμεταλλευτεί τα κενά που άφησε η μεγάλη μάχη εξουσίας. Αλλά αυτή την στιγμή, ο Ερντογάν δεν έχει άλλη επιλογή από το να κερδίσει τις εκλογές. Ενώ όλοι επικεντρώνονται στον Πούτιν και τη Ρωσία, ο Ερντογάν μπορεί να προσαρτήσει το KKTC με τη σιωπηρή υποστήριξη του Πούτιν.</div><div><br />Η τελευταία λύση για τους δικτάτορες είναι να αποκτήσουν ένα κομμάτι γης για να ενσταλάξουν περηφάνια στους υποστηρικτές τους. Το 1982 η στρατιωτική δικτατορία της Αργεντινής εισέβαλε στα νησιά Φώκλαντ υπό βρετανική κυριαρχία για να κάνει το λαό της Αργεντινής, συγκλονισμένο από την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών, να ξεχάσει την οικονομική κρίση. Στην πολιτική κατάσταση, η στρατιωτική δικτατορία πίστευε ότι η Βρετανία δε θα επενέβαινε στα νησιά Φώκλαντ, 9.600 ναυτικά μίλια από τα σύνορά της, και θα αποδεχόταν την κατοχή. Έκαναν όμως λάθος. Ελπίζω η κυβέρνηση Ερντογάν να μην κάνει το ίδιο λάθος στη βόρεια Κύπρο.</div><div><br /><b><i>* Ο Fatih Yurtsever είναι πρώην αξιωματικός του ναυτικού στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Χρησιμοποιεί ψευδώνυμο για λόγους ασφαλείας.</i></b><br /><br /></div><div><a href=" i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Turskish Minute: Σκοπεύει ο Ερντογάν να προσαρτήσει τα κατεχόμενα με την υποστήριξη του Πούτιν;

turkishminute.com - Φατίχ Γιουρτσέβερ *  Όταν η Τουρκία διεξήγαγε την «Ειρηνευτική Επιχείρηση Κύπρου» το 1974, ο Μπουλέντ Ετζεβίτ ήταν πρωθυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι η Ρωσία του Πούτιν το απόλυτο κακό;

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/09/ellada-russia-2.jpg" width="775" /><br /><br /><b>Καραΐσκος Κώστας</b><br />Το να αναφερθεί κανείς στο υπόβαθρο ιστορικής φιλίας και πολιτιστικής εγγύτητας Ρώσων κι Ελλήνων είναι μάλλον κοινότοπο. Έχει ειπωθεί πάμπολλες φορές και μάλιστα από χείλη όσο πιο επίσημα γίνεται, με διάφορες αφορμές. Η τελευταία ήταν το περσινό κοινό “Έτος Ιστορίας Ρωσίας-Ελλάδας”, με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, όπου είναι γνωστός ο καίριος, θετικός ρόλος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι αναφορές αυτές δεν είναι απλές φιλοφρονήσεις που ανταλλάσσουν διπλωμάτες και πολιτικοί μεταξύ τους, εκφράζουν την αλήθεια των αισθημάτων των δύο λαών. Αισθήματα, που ποτέ δεν έπαψαν να υπάρχουν και να εκφράζονται, ούτε στα ψυχροπολεμικά χρόνια.<br /><br />Κι όμως, αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας να συμβαίνει στις διμερείς σχέσεις και να αποτυπώνεται στον Τύπο δεν συνάδει καθόλου με τα ανωτέρω. Η μεταστροφή του κλίματος σε κυβερνητικό επίπεδο πρωτοεκδηλώθηκε πριν τέσσερα χρόνια, με την απέλαση δύο μελών των ρωσικών διπλωματικών αποστολών στην Ελλάδα, από την τότε κυβέρνηση Τσίπρα. Η επίσημη δικαιολογία ήταν κάποια “παρέμβαση” σε εσωτερικό ζήτημα, εννοώντας τις λαϊκές αντιδράσεις εναντίον της Συμφωνίας Αθήνας-Σκοπίων, με την οποία θυσιάστηκε το ελληνικό όνομα της Μακεδονίας για χάρη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ήταν το προοίμιο της σημερινής κακής κατάστασης των ελληνορωσικών σχέσεων, για τις οποίες αφορμή στάθηκε η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Η κύρια αιτία, όμως, είναι άλλη: Είναι η απόλυτη πρόσδεση της Ελλάδος στο δυτικό σύστημα εξουσίας πριν 12 χρόνια, μέσα από την οικονομική εξάρτηση, την πολιτική χειραγώγηση (και με παρακρατικούς μηχανισμούς τύπου Integrity Initiative) και τα υπογραφέντα Μνημόνια. Ένα σύστημα εξουσίας όλο και πιο ασύδοτο, αντιδημοκρατικό κι απάνθρωπο, που θυμίζει περιγραφές της Αποκάλυψης.<br /><br />Ισχύει πως η Ελλάδα μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952 και από το 1980 της ΕΕ – τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα – βρισκόταν σε στρατόπεδο αντίπαλο της σοβιετικής Ρωσίας. Ωστόσο με βάση την όποια γεωπολιτική αυτονομία διέθετε, κατάφερνε να διατηρεί ζωντανή μια ικανοποιητική και βελτιούμενη σχέση με την ΕΣΣΔ, ακόμα και στα χρόνια της επτάχρονης στρατιωτικής δικτατορίας. Κι αργότερα, ιδίως μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων, όλα έδειχναν ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια για την ανάπτυξη μιας σχέσης, που δεν θα αφορά μόνο τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τα κρατικά συμφέροντα, αλλά και τις δύο κοινωνίες ως σύνολα, τους απλούς ανθρώπους που νιώθουν κληρονόμοι μιας Ιστορίας κι ενός πολιτισμού που τους ενώνει.<br /><br />Αναφέρω εδώ πως ο γράφων είχε προτείνει εγγράφως σε τρεις υπουργούς Παιδείας την εισαγωγή της ρωσικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας στα Λύκεια της Ελλάδας και τελικά αυτό υλοποιήθηκε (προσωρινά) στα χρόνια του Κώστα Καραμανλή, τα πιο γόνιμα χρόνια για τις ελληνορωσικές σχέσεις. Δυστυχώς από το 2010 η πατρίδα μας έχει χάσει μεγάλο μέρος της όποιας γεωπολιτικής της ελευθερίας, ενώ και ο ελληνικός λαός απώλεσε όχι μόνο εισοδήματα, αλλά και κοινωνικές κατακτήσεις, για τις οποίες είχε παλέψει επί δεκαετίες.<br />Εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας<br /><br />Η ίδια η εθνική κυριαρχία εκχωρήθηκε στους δανειστές από ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο σαπίζοντας παρασύρει και όλον τον Ελληνισμό. Η κατάπτωση της δημόσιας Παιδείας και η αποχαλίνωση της καθεστωτικής προπαγάνδας έχουν αλλάξει συνολικά την εικόνα (αλλά εν μέρει και το βάθος) της ελληνικής κοινωνίας στην κατεύθυνση της woke ιδεολογίας και της πολιτιστικής ακύρωσης (“cancel culture”) που έρχονται από τη Δύση. Οτιδήποτε και οποιοσδήποτε αντιστέκεται στην μεθοδευόμενη πορεία προς την δημιουργία του μετανθρώπου λοιδωρείται, συκοφαντείται και τελικά τσακίζεται.<br /><br />Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να ταυτίζεται ο Βλαδίμηρος Πούτιν με το απόλυτο κακό, ενώ πριν μερικά χρόνια ήταν μακράν ο δημοφιλέστερος ξένος ηγέτης για τους Έλληνες. Ή βλέπουμε τακτικά απόψεις του τύπου “η Ρωσία ποτέ δεν μας βοήθησε”, όταν κάθε 12χρονος μαθητής οφείλει να γνωρίζει από την νεότερη Ιστορία μας τα εγκλήματα των λεγόμενων συμμάχων μας σε βάρος μας. Το φλερτ του Ερντογάν με τη Μόσχα και την ευρασιατική προοπτική, με δεδομένη την πάγια τουρκική απειλή εναντίον μας, ήρθε να δώσει κάποια επιχειρήματα στην άνωθεν διακινούμενη ρωσοφοβία και ενισχύθηκε περισσότερο με την στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία.<br /><br />Η λογοκρισία και η αυτολογοκρισία είναι ένας νέος κανόνας στη σύγχρονη ψευτοδημοκρατία που σαρώνει την ελλαδική κοινωνία, όπως και όλες τις δυτικές. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η ξεδιάντροπη διακοπή λειτουργίας των ρωσικών μέσων RT και Sputnik στην ΕΕ. Ακόμα και οι εγχώριες στρατιωτικές ανάγκες παραμερίζονται, με αποτέλεσμα ο ελληνικός λαός να παρακολουθεί ενεός την κυβέρνησή του να αφαιρεί οπλισμό από τα παραμεθόρια νησιά για να τα στείλει δωρεάν στο διεφθαρμένο καθεστώς του Κιέβου!<br /><br />Κι ενώ τα ελληνόφωνα ΜΜΕ ασχολούνταν ολημερίς με τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της Μαριούπολης κατά το διάστημα που αυτή πολιορκείτο από ρωσικές και φιλορωσικές δυνάμεις, από τη μέρα που η πόλη άλλαξε χέρια δεν τους ανέφεραν ποτέ ξανά, λες και έπαψαν να υπάρχουν! Αλλά ούτε και πριν είχαν ασχοληθεί όταν η ελληνική γλώσσα απαγορεύτηκε από τις ουκρανικές αρχές και φυσικά πέρασε απαρατήρητη η επαναφορά του ελληνικού ονόματος της Ταυρικής χερσονήσου στην Κριμαία, εκ’ μέρους της Ρωσίας.<div><br />Η σύγχρονη δυτική “δημοκρατία”<br /><br />Αυτή είναι η σύγχρονη δυτική “δημοκρατία”: Πλήρης αυτονόμηση της διεθνούς πολιτικοοικονομικής εξουσίας, απόλυτη κάλυψη από τα μονολιθικά καθεστωτικά Μέσα, μηδενική επιρροή του δημοσίου συμφέροντος, προκλητική περιφρόνηση της λαϊκής εντολής. Η ρητορική του καθεστώτος είναι όσο ποτέ άλλοτε “αντιφασιστική” και “υπερδημοκρατική”, όμως στην ουσία βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα. Απλώς δεν χρειάζονται πια τα μέσα του παρελθόντος προκειμένου να στηρίξουν τα συμφέροντα της υπερεθνικής και ντόπιας ελίτ.<br /><br />Η μαλακή ισχύς και η νομιμοφανής χρήση των κρατικών θεσμών είναι αρκετή για να πείσει ή να υποτάξει την μεγάλη πλειοψηφία και να συντρίψει τις ολιγάριθμες μειοψηφίες, οι οποίες διεκδικούν ένα περιεχόμενο που να ανταποκρίνεται στις λέξεις. Δεν τίθεται λοιπόν πια θέμα κοινής λογικής ή δημοκρατικών προσχημάτων, ούτε καν εθνικών συμφερόντων: Το βαθύ σύστημα εξουσίας που κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο αποφάσισε να πολεμήσει τη Ρωσία ανοιχτά και όλοι στο δυτικό στρατόπεδο οφείλουν υπακοή.<br /><br />Και λέω να πολεμήσει “ανοιχτά”, γιατί ήδη η Ρωσία έχει ζήσει τόσο την γενοκτονική κλεπτοκρατία της δεκαετίας του ΄90 (ανάλογο ζούμε στην Ελλάδα από 12ετίας, αλλά με κάποια προσχήματα) όσο και την υποκριτική “αποδοχή” της στους δυτικούς θεσμούς. Έγινε σαφές ότι τα αφεντικά του κόσμου δεν θα δεχόντουσαν ποτέ όρθια κι αυτόφωτη τη Ρωσία, παρότι η τελευταία απέφυγε να αντιπαρατεθεί ευθέως στα κεντρικά προπαγανδιστικά τους αφηγήματα που διαλύουν τη ζωή των ανθρώπων και των κοινωνιών.<br /><br />“ΟΧΙ” στο νέο “φασισμό”<br /><br />Σήμερα, λοιπόν, οι ελίτ δείχνουν να έχουν πάρει τις αποφάσεις τους, βλέποντας τη Μόσχα να βάζει ένα βίαιο τέλος στην ουκρανική πρόκληση που επί χρόνια μεθόδευαν. Αφενός πολεμούν τη Ρωσία δια αντιπροσώπου, εξοπλίζοντας και καθοδηγώντας το καθεστώς Ζελένσκι. Κι αφετέρου τσακίζουν με τις κυρώσεις τις ευρωπαϊκές κυρίως κοινωνίες (κάτι που φάνηκε και εξελίσσεται με την ιστορία του κορονοϊού, αλλά και της κλιματικής αλλαγής και της διατροφικής κρίσης) ώστε να μην διανοηθούν να αντιδράσουν.<br /><br />Η ποικιλώνυμη τρομοκράτηση, η ιδεολογική συσκότιση, αλλά και η διάλυση του βιοτικού επιπέδου είναι τα όπλα μιας κάστας που θέλει να δει τον Ευρωπαίο πολίτη στα γόνατα. Αν αυτό επιτευχθεί, έπειτα ένας άμεσος πόλεμος εναντίον της Ρωσίας, ή και της Κίνας, δεν θα είναι πλέον απίθανος, ακόμα και με πυρηνικά όπλα. Αυτή θα ήταν μια εξέλιξη που κάθε λογικός άνθρωπος απεύχεται, αλλά οι ευχές βεβαίως δεν αρκούν. Χρειάζονται αυτοί που θα πούνε εμπράκτως “ΟΧΙ” στον νέο αυτόν ανθρωποβόρο “φασισμό”, πριν αυτός προχωρήσει περισσότερο τα σχέδιά του.<br /><br />Χρειαζόμαστε πολλούς αποφασισμένους πολίτες, σε όλες τις χώρες, που με συνεπείς πράξεις θα δείξουν στον εχθρό της ανθρωπότητας και του πολιτισμού ότι δεν είναι πια ανεκτός, με ή χωρίς τη σβάστικα στην προμετωπίδα. Ούτε η συνδιάσκεψη του Μονάχου, ούτε το σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ σταμάτησαν τον Χίτλερ. Λύση, λοιπόν, δεν είναι ο συμβιβασμός αλλά ο συντονισμός ενάντια στον κοινό εχθρό.<br /><br />Η Ρωσία έχει σήμερα το ανεκτίμητο προνόμιο μιας ηγεσίας που διαθέτει αίσθημα, αλλά και ικανότητες αυτοσυντήρησης για χάρη του ρωσικού λαού. Αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο και το αν παίρνει τις σωστές αποφάσεις στον κατάλληλο χρόνο, ή αν οι επί μέρους χειρισμοί της φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα κριθεί εκ των υστέρων. Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί λαοί, δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια, δεν διαθέτουν ανάλογη πολιτική ηγεσία, μεταξύ δε αυτών περιλαμβάνεται και η δική μας (της οποίας το πρόβλημα βέβαια είναι δομικό και δεν λύνεται μόνο με μια εναλλαγή προσώπων).<br /><br />Υπάρχουν όμως παντού οργανώσεις και πρόσωπα με γνώση και εμπειρία που αντιστέκονται και δίνουν τον δικό τους αγώνα, οι δε επικείμενες καταστροφικές εξελίξεις στην Ευρώπη αναμένεται να ενισχύσουν την διάθεση αντίστασης. Θα είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί μία πλατφόρμα όπου θα μπορούν να συναντηθούν οι ανησυχίες, οι πληροφορίες, οι πρωτοβουλίες συνειδητών κι ενεργών πολιτών από τη Ρωσία και τις άλλες ευρωπαϊκές, τουλάχιστον, χώρες. Αν στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου το φιλειρηνικό κίνημα στην Ευρώπη προσέφερε κάτι στην παγκόσμια υπόθεση της ειρήνης, σήμερα κάτι αντίστοιχο θα έχει πολλαπλάσια σημασία για τις αληθινές οικουμενικές αξίες και για την επιβίωση του ίδιου του ανθρωπίνου γένους</div><div><br /></div><div><br /></div><i><b>Από εισήγηση του Κώστα Καραΐσκου <a href="https://kosmodromio.gr/2022/09/28/%ce%b7-%cf%83%cf%8d%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b4%ce%bf%cf%82/">στην ημερίδα για τον Μανώλη Γλέζο</a>, του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων, στο Πανεπιστήμιο Αγίας Πετρούπολης, 26-9-2022.</b></i><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είναι η Ρωσία του Πούτιν το απόλυτο κακό;

Καραΐσκος Κώστας Το να αναφερθεί κανείς στο υπόβαθρο ιστορικής φιλίας και πολιτιστικής εγγύτητας Ρώσων κι Ελλήνων είναι μάλλον κοινότοπο. Έχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι μπορεί να πράξει η Ελλάδα αν οι Τούρκοι επιβάλλουν αποκλεισμό σε νησί.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/09/erdogan-nautiko.jpg" width="753" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Προ μηνών είχαμε αναφερθεί στο ενδεχόμενο το τουρκικό Ναυτικού να επιβάλει αποκλεισμό σε ελληνικό νησί ως ενδεχόμενο, παρότι δεν είχε υπάρξει καμία σχετική νύξη από την Άγκυρα, ούτε καν από ανεπίσημα χείλη. Αυτές τις ημέρες, όμως, με αφορμή ή ίσως εξαιτίας της συνεδρίασης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας το ενδεχόμενο αυτό μπήκε στην ατζέντα της τουρκικής δημοσιότητας. Αν κρίνουμε, μάλιστα, από το παρελθόν, οι σχετικές αναφορές ίσως είναι προαναγγελία επικείμενης ενέργειας.<br /><br />Ο ναυτικός αποκλεισμός είναι μια πράξη πολέμου που ρυθμίζεται από το διεθνές δίκαιο. Συγκεκριμένα, από τη Διακήρυξη του Παρισιού σχετικά με τον Σεβασμό του Ναυτικού Δικαίου του 1856 και από τα άρθρα 1-22 της Διακήρυξης του Λονδίνου του 1909 σχετικά με τους Νόμους του Ναυτικού Πολέμου. Είναι σημαντικό να γίνει διάκριση ανάμεσα στον αποκλεισμό και στο εμπάργκο.<br /><br />Ο αποκλεισμός διαφέρει από το εμπάργκο ή την κύρωση, τα οποία αποτελούν νομικά εμπόδια στο εμπόριο και όχι φυσικά εμπόδια. Στην περίπτωση που η Τουρκία επιβάλει αποκλεισμό σε κάποιο/α νησί/ά, αυτός δεν θα διαφέρει και πολύ από μια πολιορκία. Σύμφωνα με τον Αμερικανό ναύαρχο Elmo R. Zumwalt Jr. (2007) υπάρχουν τρεις τύποι αποκλεισμών:Πρώτον, ο εμπόλεμος αποκλεισμός, ο οποίος συμβαίνει σε περιπτώσεις ολοκληρωτικού πολέμου.<br />Δεύτερον, ο ειρηνικός αποκλεισμός, που είναι μια μορφή περιορισμένου πολέμου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέτρο εκτός πολέμου.<br />Τρίτον, ο “περιορισμένος αποκλεισμός”. Αν και παρόμοιος με τον ειρηνικό αποκλεισμό, ο περιορισμένος αποκλεισμός έχει σημαντικές διαφορές: ο ειρηνικός αποκλεισμός είναι βραχυπρόθεσμος και συγκεκριμένος (π.χ. ο αποκλεισμός της Κούβας κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων), ενώ ο περιορισμένος αποκλεισμός είναι πιο μακροπρόθεσμος και γενικότερος (π.χ. ο βρετανικός αποκλεισμός των Φόκλαντς).<br /><br />Ένας περιορισμένος αποκλεισμός, εν ολίγοις, θα μπορούσε να απαγορεύσει όλα τα στοιχεία για την επιδίωξη περιορισμένων στόχων σε μια περιορισμένη γεωγραφική περιοχή. Οι νέες τεχνολογίες (π.χ. πύραυλοι κρουζ, επιτήρηση μεγάλης περιοχής σε πραγματικό χρόνο, αεροσκάφη κάθετης από/προσγείωσης κ.λπ.) διευκολύνουν την επιβολή περιορισμένου αποκλεισμού.<br /><br />Πλοία, υποβρύχια, αεροσκάφη και νάρκες<br /><br />Για λόγους επιβολής αποκλεισμού, οι εμπόλεμοι δεν περιορίζονται στη χρήση πολεμικών πλοίων επιφανείας. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να επιλέξουν συνδυασμό νόμιμων μεθόδων και πολεμικών μέσων, υπό τον όρο ότι αυτός ο συνδυασμός δεν οδηγεί σε πράξεις αντίθετες με τους άλλους κανόνες του ναυτικού jus in bello. Το Jus ad bellum αναφέρεται στις συνθήκες υπό τις οποίες τα κράτη μπορούν να καταφύγουν σε πόλεμο ή στη χρήση ένοπλης δύναμης γενικά. Το Jus in bello ρυθμίζει τη συμπεριφορά των μερών που εμπλέκονται σε ένοπλη σύγκρουση.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική σημασία της εναέριας αναγνώρισης και της νόμιμης ενσωμάτωσης του εναέριου χώρου στο καθεστώς του αποκλεισμού, ο αποκλεισμός μπορεί να διατηρηθεί από στρατιωτικά αεροσκάφη, υποβρύχια, ή ακόμη και από νάρκες θαλάσσης. Για ορισμένες κατηγορίες πλοίων και αεροσκαφών δεν μπορεί να απαγορευτεί η είσοδος-έξοδος. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να υπάρχουν επανδρωμένες μονάδες –ή τουλάχιστον ένα πολεμικό πλοίο– πλησίον της αποκλεισμένης περιοχής, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τέτοια σκάφη θα μπορούν να εισέρχονται-εξέρχονται.<br /><br />Ο Αλφρεντ Θάγιερ Μάχαν έγραφε στο εμβληματικό του άρθρο “Αποκλεισμός σε σχέση με Ναυτική Στρατηγική”: «Όποιος κι αν είναι ο αριθμός των πλοίων που απαιτούνται για την παρακολούθηση όσων βρίσκονται στο λιμάνι ενός εχθρού, είναι πολύ μικρότερος από τον αριθμό των πλοίων που απαιτείται να προστατεύουν τα διάσπαρτα συμφέροντα που κινδυνεύουν από τη διαφυγή του εχθρού».<br /><br />Τι μορφή μπορεί να λάβει ο αποκλεισμός<br /><br />Αν η Τουρκία αποφασίσει να αποκλείσει ένα ή περισσότερα ελληνικά νησιά, αυτό προφανώς θα θεωρηθεί πολεμική πράξη, άρα αιτία πολέμου. Η ελληνική κυβέρνηση και Βουλή θα αποφασίσουν εάν θα απαντήσουν στην τουρκική πολεμική πρόκληση, ή θα ενδώσουν. Εάν ενδώσουν, οι τουρκικές απαιτήσεις θα γίνουν στον επόμενο γύρο ακόμη πιο εξωφρενικές από αυτές που έχουμε δει μέχρι τώρα. Εάν κερδίσουν την αποστρατικοποίηση, πιθανότατα θα απαιτήσουν την παράδοση ελληνικών νησίδων.<br /><br />Για να εφαρμοστεί αποκλεισμός ενός νησιού, η Άγκυρα πρέπει να μπορεί να εμποδίζει την δυνατότητα ελληνικών θαλάσσιων και εναέριων μέσων να ανεφοδιάζουν το αποκλεισμένο νησί. Για να γίνει αυτό πρέπει οι Τούρκοι να μπορούν να καταλαμβάνουν πλοία πριν αυτά προσεγγίσουν, ώστε να μπορούν να κρίνουν εάν μεταφέρουν υλικό και ανθρώπινο δυναμικό που προορίζεται για ενίσχυση των αμυνομένων στο νησί.<br /><br />Θεωρητικά, από νομικής άποψης, απαγορεύεται ο αποκλεισμός να προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση (επισιτιστική, υγειονομική κλπ). Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται εφοδιασμός του αποκλεισμένου νησιού υπό την εποπτεία διεθνών οργανισμών, που θεωρούνται αδιάβλητοι, όπως ο Ερυθρός Σταυρός, ή ο ΟΗΕ, αλλά και πάλι αφού έχει προηγηθεί νηοψία. Επί της ουσίας, δεν ισχύει τίποτα από αυτά, αφού η Τουρκία γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της το Διεθνές Δίκαιο.<br /><br />Οι δυνάμεις που θα εμπλέξει η Τουρκία<br /><br />Ας έλθουμε, όμως, στην επιχειρησιακή πτυχή. Οι Τούρκοι δεν μπορούν να εφαρμόσουν στενό αποκλεισμό ενός νησιού, δηλαδή να θέσουν πολεμικά πλοία επιφανείας σε μικρή απόσταση από το νησί και μάλιστα περιμετρικά, καθώς αυτά μπορούν εύκολα να βληθούν από ελληνικά χερσαία πυρά. Αυτό που τους απομένει είναι η τοποθέτηση μικρών και μεσαίων τουρκικών πολεμικών πλοίων επιφανείας σε μεγαλύτερη απόσταση και παράλληλα η επιτήρηση της περιοχής με εναέρια μέσα, τα οποία θα κατευθύνουν τα τουρκικά πλοία προς πλοία-στόχους προς επίθεση, κατάληψη, ή νηοψία.<br /><br />Οι Τούρκοι μπορούν να επιχειρήσουν να ναρκοθετήσουν εισόδους λιμανιών, αλλά και διόδους προσέγγισης, αναφέροντας παράλληλα σε όλους τους ναυτιλομένους ότι οι συγκεκριμένες περιοχές έχουν ναρκοθετηθεί. Αυτό για να μην βυθιστούν πλοία τρίτων χωρών, που διαπλέουν το Αιγαίο για λόγους εμπορίου ή αναψυχής. Δεν είναι γνωστή η ύπαρξη ναρκών θαλάσσης στο τουρκικό οπλοστάσιο, αν και μάλλον κάποιες υπάρχουν.<br /><br />Τα τουρκικά υποβρύχια μπορούν κι αυτά να χρησιμοποιηθούν σε αποκλεισμό, αλλά η εμβέλεια έρευνας που έχουν είναι περιορισμένη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περιπολούν σε συγκεκριμένα σημεία. Αν ο αποκλεισμός μετατραπεί σε σύρραξη είναι σίγουρο ότι τα τουρκικά υποβρύχια θα μετατραπούν σε εύκολο στόχο. Όσα “αποτυπώματα” πλοίων έχουν οι Τούρκοι στην δική τους “βιβλιοθήκη” αισθητήρων, αφορούν πλοία του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, επιβατηγά και μεγάλα αλιευτικά που ψαρεύουν συνήθως στο ανατολικό Αιγαίο. Οπότε ένα τουρκικό υποβρύχιο δεν είναι δυνατό πάντα να γνωρίζει σε τι πλοίο ανήκει ένα άγνωστο ίχνος. Εάν βγει στην επιφάνεια για νηοψία θα εντοπιστεί αμέσως, το ίδιο κι αν υψώσει περισκόπιο.<br /><br />Η μικρή απόσταση των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου από την τουρκική ακτή σημαίνει ότι οι Τούρκοι έχουν την ευχέρεια να χρησιμοποιούν χερσαία και εναέρια μέσα που βασίζονται στην ξηρά για να επιτηρούν την εφαρμογή του αποκλεισμού τουλάχιστον από την ανατολική πλευρά των νησιών. Οπότε απομένει να βρουν τρόπο να επιτηρούν τις υπόλοιπες ακτές. Τα εναέρια μέσα ναυτικής συνεργασίας που έχουν επαρκούν γι’ αυτό, αλλά ταυτόχρονα θα γίνουν τρομερά ευάλωτα αν ο αποκλεισμός μετατραπεί σε σύρραξη, που είναι και το πιθανότερο.<br /><a href="https://slpress.gr/idees/einai-i-rosia-toy-poytin-to-apolyto-kako/"> </a><br /><div>Πράξη πολέμου και ελληνική αντίδραση<br /><br />Είναι πιθανόν, να αποτολμηθεί ένας τύποις αποκλεισμός με τη χρήση σκαφών και εναέριων μέσων της τουρκικής Ακτοφυλακής. Αυτό σημαίνει ότι θα αναγκάσουν την Ελλάδα να αντιδράσει χωρίς τα τουρκικά πολεμικά πλοία να έχουν εκτεθεί σε ελληνικά πυρά. Εάν, μάλιστα, η Ελλάδα πλήξει πρώτη σκάφη της τουρκικής Ακτοφυλακής, που έχουν ελάχιστη στρατιωτική αξία, οι Τούρκοι θα πουν ότι είναι η Ελλάδα που ξεκίνησε τη σύγκρουση. Τον δε αποκλεισμό θα δικαιολογήσουν ως αναίμακτη πράξη προάσπισης των τουρκικών δικαιωμάτων.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, αν η Τουρκία κηρύξει αποκλεισμό και η Ελλάδα το εκλάβει ως πολεμική ενέργεια, τότε η ελληνική αντίδραση δεν θα πρέπει να επικεντρωθεί στη διάσπαση του αποκλεισμού. Αντίθετα αυτό θα πρέπει να είναι το τελευταίο μέλημα. Εξάλλου ένα αποκλεισμένο νησί δεν πέφτει σε μια ή δύο ημέρες, και μάλλον δεν πέφτει χωρίς να καταληφθεί με χερσαίες δυνάμεις. Θα είναι μια πολιορκία, στην οποία αν ο εχθρός δεν αποτολμήσει έφοδο, η αποκλεισμένη περιοχή δεν καταλαμβάνεται.<br /><br />Σε περίπτωση που η Τουρκία χρησιμοποιήσει σκάφη της Ακτοφυλακής, η ελληνική πλευρά πρέπει να συλλέγει πληροφορίες για την συγκέντρωση αποβατικών δυνάμεων, για τις κινήσεις του τουρκικού Στόλου και της τουρκικής Αεροπορίας, καθώς και των χερσαίων μονάδων που βρίσκονται στις μικρασιατικές ακτές. Σε μία τέτοια περίπτωση, πάντα, η Ελλάδα θα έχει τον χρόνο να οργανώσει την αντίδραση της στον χρόνο, στον τόπο και στο πεδίο της επιλογής της.<br />Αντίδραση στον αποκλεισμό<br /><br />Θα ήταν σκόπιμο οι Τούρκοι να πιστέψουν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα υποκύψει στη λαϊκή πίεση για άμεση άρση του αποκλεισμού. Αυτή η λαϊκή πίεση πρέπει να εκδηλωθεί και μάλιστα με ένταση και μαζικότητα. Εάν η Άγκυρα πιστέψει ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα στραφούν στην άρση του αποκλεισμού θα στρέψει τις δικές της δυνάμεις στην αντιμετώπιση των αναμενόμενων ελληνικών κινήσεων.<br /><br />Η Ελλάδα, όμως, πρέπει να πλήξει εκεί που η Τουρκία δεν το περιμένει, ναυστάθμους, αεροδρόμια, έργα υποδομών μεταφοράς δυνάμεων, κλπ. Και μάλιστα πρέπει να το κάνει αιφνίδια, αφού έχει προηγηθεί και η ανακοίνωση της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια. Εάν τα πράγματα φτάσουν εκεί, το ελληνικό πλήγμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι συγκρατημένο ή μερικό.<br /><br />Θα πρέπει να ακολουθηθούν οι ισραηλινές πρακτικές που εφαρμόστηκαν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967. Τα αεροσκάφη θα πρέπει να προσγειώνονται να ανεφοδιάζονται και να επιστρέφουν στην επίθεση, συνεχώς. Πρέπει το πλήγμα που θα υποστεί η Τουρκία να είναι ταχύτατο και συντριπτικό, ώστε να έχει περιορισμένες δυνατότητες αντεπίθεσης. Για να είναι επιτυχές ένα τέτοιο ελληνικό πλήγμα, προϋπόθεση είναι η σε μεγάλο βαθμό καταστροφή της τουρκικής αεροπορίας, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση.<br /><br />Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, εάν η Τουρκία επιβάλει αποκλεισμό ελληνικού νησιού σημαίνει ότι έχει εισέλθει στο μονοπάτι του πολέμου. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν έχει άλλα περιθώρια ελιγμών, ανοχής και υποχωρήσεων. Εάν η Άγκυρα, λοιπόν, κηρύξει αποκλεισμό ελληνικού νησιού αυτό πρέπει να θεωρηθεί αιτία πολέμου κι αυτό πρέπει να καταστεί επισήμως ξεκάθαρο από τώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι μπορεί να πράξει η Ελλάδα αν οι Τούρκοι επιβάλλουν αποκλεισμό σε νησί.

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Προ μηνών είχαμε αναφερθεί στο ενδεχόμενο το τουρκικό Ναυτικού να επιβάλει αποκλεισμό σε ελληνικό νησί ως ενδεχόμενο, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση «πολεμά» στο πλευρό του Ζελένσκι αλλά εφοπλιστές μεταφέρουν το πετρέλαιο του Πούτιν! Αποκαλυπτική έρευνα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/PUTIN-2-0-00-00-00-1100x619-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/PUTIN-2-0-00-00-00-1100x619-1.jpg" width="724" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση «πολεμούν» στο πλευρό του Β.Ζελένσκι, αλλά την ίδια ώρα όπως αποκαλύπτει μεγάλη δημοσιογραφική έρευνα <a href="https://www.investigate-europe.eu/en/"> </a>κάποιοι πλουτίζουν και πρώτα απ ΄ όλους τους  Έλληνες εφοπλιστές.</span></h3>Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην αποκαλυπτική έρευνα «καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία βαθαίνει, η Ευρώπη σταματά τις αγορές ενέργειας από τη Ρωσία. Και ενώ ο όγκος των εισαγωγών τώρα βυθίζεται, ένα τεράστιο δίκτυο ευρωπαϊκών πλοίων συνεχίζει να βοηθά να διατηρείται η πετρελαϊκή οικονομία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Τα ευρωπαϊκά πλοία έχουν μεταφέρει εκατομμύρια τόνους πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα από ρωσικά λιμάνια τους έξι μήνες του πολέμου , σύμφωνα με νέα ανάλυση των <a href="https://www.investigate-europe.eu/en/">Investigate Europe και Reporters United.</a><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/efoplistes_Screenshot-2022-09-30-at-10.11.46-AM.png"><img height="276" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/efoplistes_Screenshot-2022-09-30-at-10.11.46-AM.png" width="640" /></a><br />Όταν το Μαλιμπού αναχώρησε από το λιμάνι του Μουρμάνσκ λίγο μετά τις 8.30 π.μ. της Κυριακής 28 Αυγούστου, αφήνοντας πίσω του ήπιο καιρό μετέφερε χιλιάδες τόνους αργού πετρελαίου και κατευθύνθηκε προς το Ρότερνταμ, μία οικεία διαδρομή για το ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο.<br /><br />Ωστόσο, όταν βγήκε από τον κόλπο Kola και έδεσε στην Ολλανδία έξι ημέρες αργότερα, οι προοπτικές για το Malibu και εκατοντάδες ευρωπαϊκά πλοία όπως αυτό είχαν αλλάξει ξανά. .<br /><br />Την προηγούμενη μέρα, στις 2 Σεπτεμβρίου, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και η G7 ανακοίνωσαν σχέδια για ανώτατο όριο τιμών στις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου. Και την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου, η Επιτροπή της ΕΕ είπε ότι θα προτείνει επίσης ανώτατο όριο τιμής για το ρωσικό πετρέλαιο. Είναι η τελευταία κίνηση της Δύσης για να ανακόψει τη ροή δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Κρεμλίνο. Οι νομοθέτες της ΕΕ παρουσίασαν προηγουμένως σχέδια για ένα πακέτο κυρώσεων στις 30 Μαΐου μετά από εβδομάδες αναποφασιστικότητας σχετικά με το πώς να στοχεύσουν τον ρωσικό ενεργειακό τομέα. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ χαρακτήρισε αυτή την αρχική συμφωνία «αξιοσημείωτο επίτευγμα».<br /><br />Σύμφωνα με τα μέτρα, το εμπάργκο στις αποστολές αργού πετρελαίου και συναφών προϊόντων θα ξεκινήσει πλήρως το επόμενο έτος. Όλες οι εισαγωγές άνθρακα απαγορεύτηκαν από τις 10 Αυγούστου. Η ΕΕ έχει πει ότι θα μειώσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου κατά τα δύο τρίτα μέσα σε ένα χρόνο, αλλά δεν θα επιβάλει πλήρη απαγόρευση. Και ενώ η μεγαλύτερη τράπεζα της Ρωσίας, η Sberbank, και άλλοι χρηματοδότες είναι πλέον εκτός συστήματος πληρωμών Swift, ο πραγματικός αντίκτυπος των κυρώσεων δεν θα γίνει αισθητός στη Μόσχα για αρκετό καιρό ακόμη.<br /><br />Βύθιση των εισαγωγών της ΕΕ<br /><br />Η υποτονική ευρωπαϊκή απάντηση στη ρωσική ενέργεια αντικατοπτρίζει πόσο σημαντική υπήρξε ως πηγή ενέργειας για την ήπειρο. Συνήθως, η Ρωσία αντιπροσωπεύει περίπου το 45% των εισαγωγών φυσικού αερίου της ΕΕ, (κυρίως μέσω αγωγών), το 25% του εισαγόμενου πετρελαίου και το 45% των εισαγωγών άνθρακα. Πέρυσι, η Ρωσία έλαβε περίπου 400 δισεκατομμύρια ευρώ από την ΕΕ για εξαγωγές ενέργειας.<br /><br />Από την έναρξη της εισβολής μέχρι το τέλος Αυγούστου, το 40% (75 εκατομμύρια τόνοι (DWT) σε χωρητικότητα) των θαλάσσιων εξαγωγών ορυκτών καυσίμων της Ρωσίας προορίζονταν για την ΕΕ. Αυτό βασίζεται σε ανάλυση δεδομένων από το Κέντρο Έρευνας για την Ενέργεια και τον Καθαρό Αέρα (CREA) και το Equasis (το DWT είναι η συνολική χωρητικότητα ενός πλοίου, συμπεριλαμβανομένου του φορτίου του). Το θαλάσσιο εμπόριο είναι το πιο κερδοφόρο για τη Ρωσία, αν και το φυσικό αέριο από αγωγούς είναι επίσης απαραίτητο για την ΕΕ. Αυτές οι εισαγωγές φυσικού αερίου έχουν μειωθεί περισσότερο από 80% από πέρυσι και είναι πιθανό να πληγούν περαιτέρω αφού η κρατική Gazprom είπε ότι θα διακόψει την παροχή του Nord Stream.<br /><br />Η άφιξη του Μαλιμπού στο μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης συνέβαλε στο να γίνει η Ολλανδία ο μεγαλύτερος εισαγωγέας της ΕΕ, με αποστολές πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα με πλοία που έφτασαν συνολικά τα 20,71 εκατομμύρια DWT κατά τη διάρκεια της αυτής της περιόδου. Η Ιταλία (9,06 εκατομμύρια DWT), η Γαλλία (6,48 εκατομμύρια DWT) και η Γερμανία (5,28 εκατομμύρια DWT) ήταν επίσης κύριοι αποδέκτες. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι οι ευρωπαϊκές αγορές μπορούν να προσφέρουν 285 εκατομμύρια δολάρια (279 εκατομμύρια ευρώ) την ημέρα στο ρωσικό κράτος.<br /><br />Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εισαγωγές μειώθηκαν έκτοτε. Οι αναχωρήσεις Ιουλίου και Αυγούστου προς τα λιμάνια της ΕΕ μειώθηκαν σχεδόν 50% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, ενώ η αυξανόμενη ζήτηση από την Ασία και την Τουρκία καλύπτει τα αυξανόμενα ευρωπαϊκά κενά. Ωστόσο, με τις κυρώσεις να πλησιάζουν και τις μελλοντικές πηγές καυσίμων να είναι άγνωστες, μια χούφτα έθνη της ΕΕ συνεχίζουν να εισάγουν ενόψει ενός χειμώνα που θα καθοριστεί από τις αυξανόμενες τιμές και τις κρίσεις κόστους ζωής.<br /><br />Οι εισαγωγές σε Ιταλία, Ελλάδα και Δανία αυξήθηκαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο σε σύγκριση με το πρώτο δίμηνο του έτους. Η Ιταλία και η Ελλάδα, μαζί με τη Βουλγαρία, δέχτηκαν εισαγωγές με πλοία ρωσικής ιδιοκτησίας συνολικής χωρητικότητας 120.000 DWT το καλοκαίρι. Αυτό περιελάμβανε παραδόσεις από τη Volga Shipping, μια εταιρεία που ανήκει στον Ρώσο ολιγάρχη και ειλικρινή επικριτή της εισβολής, Βλαντιμίρ Λίσιν. Η Volga Shipping δεν απάντησε στα αιτήματα της Investigate Europe για σχολιασμό.<br /><br />Τα ευρωπαϊκά πλοία διατηρούν τις εξαγωγές<br /><br />Ωστόσο, είναι το τεράστιο δίκτυο ευρωπαϊκών πλοίων που συνεχίζει να υποστηρίζει το διεθνές εμπόριο. Η νέα ανάλυση των Investigate Europe και Reporters United εκτιμά ότι τα ευρωπαϊκά πλοία πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα (με χωρητικότητα 101,59 εκατομμύρια DWT) αναχώρησαν από τη Ρωσία 1513 φορές μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 31 Αυγούστου. Αυτό αντιπροσωπεύει το 55% του συνόλου του παγκόσμιου εμπορίου 184 εκατομμυρίων DWT.<br /><br />Η ανάλυση των συνόλων δεδομένων CREA και Equasis αποκαλύπτει ότι τα ελληνόκτητα πλοία αντιπροσώπευαν το 35% του παγκόσμιου συνόλου, με 799 ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν σε πλοία χωρητικότητας 64,84 εκατομμυρίων DWT. Τα κινεζικά πλοία (20,89 εκατομμύρια DWT) ήταν οι επόμενοι μεγαλύτεροι μεταφορείς.<br /><br />Μεταξύ των πλοίων με ευρωπαϊκούς δεσμούς ιδιοκτησίας ή διαχείρισης, οι μεταφορείς με χωρητικότητα 86 εκατομμυρίων DWT συνδέονται με χώρες της ΕΕ. Περισσότερες από τις μισές αποστολές πετρελαίου ήταν σε πλοία που συνδέονται με την ΕΕ.<br /><br />Ακόμη και μετά την ανακοίνωση του πακέτου κυρώσεων τον Μάιο, τα ευρωπαϊκά σκάφη πραγματοποίησαν 570 ταξίδια (χωρητικότητας 38 εκατομμυρίων DWT) τους επόμενους τρεις μήνες. Η Γερμανία, με αποστολές που συνδέονται με περισσότερες από 20 εταιρείες σε πλοία χωρητικότητας 9,16 εκατομμυρίων DWT, ήταν ο επόμενος μεγαλύτερος μεταφορέας της Ευρώπης.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/efoplistes_Screenshot-2022-09-30-at-10.13.42-AM.png"><img height="553" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/efoplistes_Screenshot-2022-09-30-at-10.13.42-AM.png" width="640" /></a><br /><br />Η Oldendorff είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες μεταφοράς χύδην φορτίου στον κόσμο. Τον Ιούνιο, η εταιρεία του Αμβούργου πραγματοποίησε μια εκδήλωση για την 100ή επέτειό της, όπου ο επικεφαλής της οικογενειακής επιχείρησης, Henning Oldendorff, είπε ότι είχαν βοηθήσει «πολλούς συγγενείς και οικογένειες» των Ουκρανών υπαλλήλων τους να εγκατασταθούν στη Γερμανία. Αλλά από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τον Αύγουστο, τουλάχιστον 20 πλοία της Oldendorff εξήγαγαν ρωσικό άνθρακα διεθνώς. Κατά τη διάρκεια της περιόδου, τα πλοία της Oldendorff χωρητικότητας 3,8 εκατομμυρίων DWT ολοκλήρωσαν 43 ταξίδια. Η εταιρεία δεν απάντησε σε αιτήματα σχολίων για αυτό το άρθρο.<br /><br />Μια άλλη ναυτική οικογένεια που ασχολείται με το εμπόριο είναι η Viken Shipping της Νορβηγίας. Ελέγχεται από τον πολυεκατομμυριούχο Tom Steckmest και την οικογένειά του, από τότε που ξεκίνησε η εισβολή, τέσσερα από τα πλοία της εταιρείας με έδρα το Μπέργκεν έχουν ολοκληρώσει περισσότερα από 20 ταξίδια από ρωσικά λιμάνια.<br /><br />Σε ένα email στο Investigate Europe, ο Πρόεδρος Hans Olav Lindal είπε ότι τρία από αυτά τα πλοία έχουν μισθωθεί μακροπρόθεσμα στον γαλλικό ενεργειακό κολοσσό Total από το 2018 και το 2019. Η εταιρεία μίσθωσε επίσης πλοία στη Litasco, ιδιοκτησίας της ρωσικής εταιρείας Lukoil, αλλά ο Lindal είπε πως αυτά δεν ανανεώθηκαν μετά τον Μάιο του 2022. Η Viken προέτρεπε στο παρελθόν τους πελάτες της να μην αποπλέουν από τη Ρωσία. «Εκτός από την Total, άλλοι πελάτες μας έχουν συμμορφωθεί με το αίτημά μας να μην στείλουμε πλοία σε ρωσικά λιμάνια», είπε.<br /><br />Η Total είπε στο Investigate Europe ότι η εταιρεία «εξέφρασε με συνέπεια την απερίφραστη καταδίκη της για τη στρατιωτική επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας». Σε ανακοίνωσή της η Total ανέφερε ότι έχει ήδη συμφωνήσει να τερματίσει την αγορά ρωσικού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου και βρίσκεται στη διαδικασία πώλησης των μετοχών της σε δύο έργα φυσικού αερίου και πετρελαίου στη χώρα. «Πριν επιβληθούν οι κυρώσεις της ΕΕ, η TotalEnergies είχε αποφασίσει μονομερώς ότι δεν θα συνάπτει πλέον ή θα ανανεώνει συμβάσεις για την αγορά ρωσικού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου, προκειμένου να σταματήσει όλες τις αγορές ρωσικού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου το συντομότερο δυνατό και μέχρι το τέλος, του 2022».<br /><br />Στις 19 Αυγούστου, η τελευταία αποστολή του μήνα της Viken αναχώρησε από τη Ρωσία για την Πολωνία. Νωρίτερα την ίδια μέρα, το ισπανικό Monte Ulia αναχώρησε από την Ust’-Luga για την Ολλανδία. Μέλος του Ομίλου Ibaizabal με έδρα τη Βάσκα, το πλοίο αργού πετρελαίου ολοκλήρωσε πέντε ταξίδια (συνολικής χωρητικότητας 782.120 DWT) κατά τη διάρκεια της πολεμικής περιόδου. Ανήκει στον Alejandro Aznar Sainz (ο οποίος κάποτε βοήθησε τον επίτιμο Ισπανό βασιλιά, Juan Carlos de Borbón, να πληρώσει ένα φορολογικό πρόστιμο πολλών εκατομμυρίων ευρώ) και την οικογένειά του. Οι ιδιοκτήτες του Monte Ulia συγκαταλέγονται στους 200 πλουσιότερους ανθρώπους στην Ισπανία. Η εταιρεία αρνήθηκε να σχολιάσει.<br /><br />Ένα πλοίο που προοριζόταν για την Ισπανία τον Αύγουστο ήταν το San Felix. Με τη διαχείριση της Gestioni Armatoriali, του μεγαλύτερου ιταλικού εξαγωγέα (χωρητικότητας 186.452 DWT), τα δεδομένα δείχνουν ότι το δεξαμενόπλοιο ολοκλήρωσε τρία από τα πέντε ταξίδια της εταιρείας κατά τη διάρκεια της περιόδου. Με έδρα το ανατολικό λιμάνι της πόλης της Ραβέννα, η εταιρεία έχει επίσης συνδέσεις με ακίνητα. Οι ιδιοκτήτες του είναι μεταξύ των επενδυτών στην κατασκευή ενός νέου λιμανιού κρουαζιέρας στη Ραβέννα, μαζί με τον αμερικανικό κολοσσό Royal Caribbean International. Η εταιρεία απέφυγε να ανταποκριθεί στο αίτημα της Investigate Europe για σχόλιο.<br /><br />Οι εταιρείες που συνδέονται με το Μονακό (5,07 εκατομμύρια DWT), το Ηνωμένο Βασίλειο (4,8 εκατομμύρια DWT), την Κροατία (3 εκατομμύρια DWT) και τη Μάλτα (902.055) ήταν επίσης εξέχοντες μεταφορείς.<br /><br />Έλληνες μεγιστάνες της ναυτιλίας<br /><br />Αλλά είναι η ισχυρή ελληνική ναυτιλιακή βιομηχανία που διευκολύνει το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου. Το Malibu είναι μέρος του Ομίλου TMS του Γιώργου Οικονόμου. Πλοία που συνδέονται με τον 69χρονο δισεκατομμυριούχο, ο οποίος έχει μια γκαλερί τέχνης που κοσμεί το όνομά του στην Tate Modern του Λονδίνου, πραγματοποίησαν 78 ταξίδια σε πλοία συνολικής χωρητικότητας 9,2 εκατομμυρίων DWT από την έναρξη της εισβολής. Ο Οικονόμου δεν απάντησε σε ερωτήσεις για αυτό το άρθρο μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.<br /><br />Άλλοι περιλαμβάνουν την οικογένεια Αλαφούζου (2,1 εκατομμύρια DWT) και τον Βαρδή Βαρδινογιάννη (1,6 εκατομμύρια DWT). Μεταξύ τους ελέγχουν τρεις από τους ιδιωτικούς εθνικούς τηλεοπτικούς σταθμούς της Ελλάδας, και ενώ τα ΜΜΕ τους καταδικάζουν τακτικά τη «βίανη εισβολή της Ρωσίας», οι επιχειρήσεις τους συνεχίζουν να επωφελούνται από τη μεταφορά ορυκτών καυσίμων. Καμία εταιρεία δεν απάντησε στα αιτήματα της Investigate Europe για σχολιασμό.<br /><br />Η μόχλευση της στον τομέα – το 30% του παγκόσμιου στόλου πετρελαιοφόρων (με βάση την χωρητικότητα) βρίσκεται στα ελληνικά χέρια – βοήθησε να αποδυναμωθούν τα σχέδια της ΕΕ για μερικό εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο – και όχι εμπάργκο στο φυσικό αέριο. Σύμφωνα με το Βήμα, οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Κύπρου και της Μάλτας αντιτάχθηκαν στο σχέδιο εμπάργκο. Οι προσπάθειες λόμπι, με την υποστήριξη της Ουγγαρίας, λειτούργησαν καθώς η ΕΕ αμβλύνει τη στάση της επιτρέποντας στους φορτωτές να συνεχίσουν να μεταφέρουν πετρέλαιο σε χώρες εκτός ΕΕ.<br /><br />Τα τρία μεσογειακά έθνη έχουν εκφράσει ανησυχίες για τις δυσκολίες που δημιουργούν οι κυρώσεις, με την Ελλάδα να αναφέρεται στις συμφωνίες «οικονομικής θυσίας» που θα φέρουν, σύμφωνα με μια έκθεση από τη σύνοδο του Συμβουλίου της ΕΕ στις 6 Μαΐου που είδε το Investigate Europe. Το έγγραφο, που συντάχθηκε από διπλωμάτη που συμμετείχε στις συζητήσεις, προσέθεσε ότι η Ελλάδα, η Κύπρος και η Μάλτα «επιμένουν στις διασφαλίσεις ότι παρόμοια μέτρα λαμβάνονται διεθνώς, ώστε, ει δυνατόν, να μην πραγματοποιηθεί… μετατόπιση των μεριδίων αγοράς σε μεγαλύτερη κλίμακα».<br /><br />Η Ουκρανία έχει πιέσει τη βιομηχανία από τις πρώτες μέρες του πολέμου. Ο Πρόεδρος Volodymyr Zelensky επέκρινε όσους αποστέλλουν πετρέλαιο από τη Ρωσία στις αρχές Ιουλίου, με ένα αιχμηρό μήνυμα προς τους ελληνικούς φορείς με επιρροή: «Είμαι βέβαιος ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της Ευρώπης, της Ελλάδας ή της Ουκρανίας».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/efoplistes_Screenshot-2022-09-30-at-10.14.44-AM.png"><img height="592" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/09/efoplistes_Screenshot-2022-09-30-at-10.14.44-AM.png" width="640" /></a><br /><br />Τον Μάρτιο, η ουκρανική κυβέρνηση προέτρεψε τον Διεθνή Όμιλο P&I Clubs (IGP&I), τους παρόχους κάλυψης ευθύνης για το 90% του παγκόσμιου θαλάσσιου φορτίου, «να διακόψει τη ροή μετρητών που χρηματοδοτεί τη μαζική δολοφονία αθώων ανθρώπων».<br /><br />Τα στοιχεία της CREA δείχνουν ότι από τις 3176 αποστολές που έφευγαν από τη Ρωσία διεθνώς κατά τη διάρκεια της περιόδου, ένας ασφαλιστής έχει καταχωρηθεί 2583 φορές. Από τα 15 που κατονομάζονται, τα 13 μέλη της IGP&I είναι ασφαλιστές για σχεδόν όλα τα ταξίδια. Αυτό περιλαμβάνει την ασφαλιστική εταιρεία του Malibu, Gard AS, μια νορβηγική εταιρεία και την τρίτη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία. Ερωτηθείς για οποιονδήποτε ρόλο έχουν στη χρηματοδότηση του ρωσικού κράτους, ένας εκπρόσωπος είπε: «Συμμορφωνόμαστε με τις κυρώσεις που ισχύουν ανά πάσα στιγμή. Ταυτόχρονα, βέβαια, παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και κάνουμε συνεχώς εκτιμήσεις σχετικά με αυτό το θέμα».<br /><br />Η ομάδα περιβαλλοντικής εκστρατείας Global Witness εκτίμησε ότι τα μέλη της IGP&I με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο επέτρεψαν την εξαγωγή 40 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου τον πρώτο μήνα του πολέμου. «Χωρίς αυτήν την ασφάλιση, θα ήταν σχεδόν αδύνατο για τη Ρωσία να διατηρήσει τις τρέχουσες εξαγωγές ορυκτών καυσίμων, τις ίδιες εξαγωγές που χρηματοδοτούν τον πόλεμο στην Ουκρανία», δήλωσε στο Investigate Europe η ανώτερη ερευνήτρια Lela Stanley. «Οι δυνητικοί παράγοντες του ρωσικού εμπορίου πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα υποστηρίζουν ένα καθεστώς που δολοφονεί αθώους πολίτες, ακόμη και όταν οδηγεί την κλιματική κρίση». Η IGP&I δεν απάντησε στα αιτήματα του Investigate Europe για σχολιασμό μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.<br /><br />Οι νέες κυρώσεις ορίζουν ότι οι εταιρείες της ΕΕ θα απαγορεύεται να ασφαλίζουν ρωσικές συναλλαγές πετρελαίου σε τρίτες χώρες. Σύμφωνα με τα σχέδια της G7, ο κυρίαρχος κλάδος του Ηνωμένου Βασιλείου θα είναι σε θέση να ασφαλίσει τις θαλάσσιες εξαγωγές πετρελαίου μόνο εάν οι αγοραστές αγοράσουν εντός του ανώτατου ορίου τιμής. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ρωσίας Αλεξάντερ Νόβακ δήλωσε ότι θα αρνηθούν να συνεννοηθούν με χώρες που υιοθετούν όρια τιμών.<br /><br />Θα λειτουργήσουν οι κυρώσεις της ΕΕ;<br /><br />Παρά τις κυρώσεις, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας δήλωσε τον Αύγουστο ότι υπήρξε «πιο περιορισμένη μείωση της ρωσικής προσφοράς από ό,τι προβλεπόταν προηγουμένως». Οι εξαγωγές σε μεγάλες αγορές έχουν πέσει κατακόρυφα κατά σχεδόν 2,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα από τον Φεβρουάριο, αλλά τα δύο τρίτα έχουν επαναδρομολογηθεί αλλού.<br /><br />Η αλλαγή δρομολόγησης, καθώς και οι ύποπτες μεταφορές από πλοίο σε πλοίο – όπου τα πλοία ξεφορτώνουν φορτίο σε άλλο σκάφος στη θάλασσα και απενεργοποιούν τα συστήματα παρακολούθησης για να αποφύγουν τον εντοπισμό και τις κυρώσεις από τη χώρα – είναι ολοένα και πιο διαδεδομένες με τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα.<br /><br />Ο Δρ Adnan Vatansever, αναλυτής στο Ινστιτούτο Ρωσίας, στο King’s College του Λονδίνου, λέει ότι ενώ η Ευρώπη υιοθέτησε αρχικά μια «προσεκτική προσέγγιση», σημαντικές αλλαγές στην αγορά που θα μπορούσαν να χτυπήσουν το πορτοφόλι του Πούτιν είναι πιθανές τον επόμενο χρόνο.<br /><br />«Ο τρόπος που έχουν προταθεί οι κυρώσεις σημαίνει ότι αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει σε σημαντικό επαναπροσανατολισμό του ρωσικού πετρελαίου», λέει. «Το πετρέλαιο θα ρέει όπου υπάρχει κάποιος πρόθυμος να πληρώσει χρήματα. Για το πετρέλαιο, το έργο της Ρωσίας είναι ευκολότερο επειδή έχει τεράστια πλεονάζουσα ικανότητα όσον αφορά την εξαγωγική της υποδομή και επομένως η αλλαγή δρομολόγησης του πετρελαίου για τη Ρωσία δεν είναι πραγματικά δύσκολο έργο».<br /><br />Η Vatansever λέει ότι η επιτυχία των κυρώσεων θα εξαρτηθεί από το τι θα συμβεί στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου και από το εάν οι αναπτυσσόμενες χώρες υποστηρίζουν τα σχέδια ανώτατων τιμών ή συνεχίζουν να αγοράζουν με υψηλότερα επιτόκια. «Ο στόχος της κύρωσης ανώτατου ορίου τιμών δεν είναι να περιορίσει τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου αλλά να περιορίσει τα ρωσικά εισοδήματα από πετρέλαιο», λέει ο συγγραφέας του Oil in Putin’s Russia. «Αν οι ρωσικές ποσότητες παραμείνουν ίδιες, αλλά κερδίζουν σημαντικά λιγότερα, αυτό είναι στην πραγματικότητα το επιθυμητό αποτέλεσμα».<br /><br />Ζήτημα ηθικής;<br /><br />Οι προορισμοί για το φορτίο μπορεί να αλλάζουν, αλλά ένα ηθικό ερώτημα παραμένει: μπορούν οι φορτωτές να συνεχίσουν να βοηθούν στην παροχή δισεκατομμυρίων ευρώ στη Ρωσία για τη χρηματοδότηση του πολέμου;<br /><br />Οι λιμενεργάτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και την Ολλανδία αρνήθηκαν όλοι να ξεφορτώσουν το ρωσικό πετρέλαιο τους τελευταίους μήνες, αλλά μπορεί να είναι πιο περίπλοκο ζήτημα για τους φορείς εκμετάλλευσης, καθώς ορισμένοι έχουν συμφωνήσει ναύλωση χρόνου πριν από την έναρξη του πολέμου.<br /><br />Ωστόσο, φαίνεται να μην ανησυχεί καθόλου τους Έλληνες εφοπλιστές. Η Μελίνα Τραυλού, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, δήλωσε σε συνέδριο τον Ιούνιο ότι η Ένωση καταδίκασε τις ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά πρόσθεσε: «Οι Έλληνες εφοπλιστές δεν κάνουν τίποτα παράνομο, δεν παραβιάζουν κάποιο εμπάργκο». Ο οργανισμός αρνήθηκε να σχολιάσει αυτό το άρθρο.<br /><br />Για τη Viken, τη μεγαλύτερη νορβηγική ναυτιλιακή εταιρεία κατά τη διάρκεια της περιόδου, ο πρόεδρός της είπε στο Investigate Europe ότι δεν μπορούν να κάνουν πολλά εκτός από το να συμβουλεύουν τους πελάτες να μην εισέρχονται σε ρωσικά λιμάνια. «Από σήμερα, οι πελάτες μας δεν περιλαμβάνονται σε καμία λίστα κυρώσεων και το ρωσικό πετρέλαιο είναι νόμιμο εμπόρευμα», είπε. «Οι μισθώσεις είχαν συναφθεί πολύ πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία».<br /><br />Παίρνοντας θέση εναντίον της Ρωσίας, οι ενεργειακές ανησυχίες της ίδιας της Ευρώπης αυξάνονται. «Πρέπει να καταλάβουμε ότι η προπολεμική κατάσταση με τα άφθονα, φθηνά ορυκτά καύσιμα δεν επιστρέφει», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς στα μέσα Σεπτεμβρίου. «Οι επόμενοι χειμώνες – όχι μόνο αυτός – θα είναι δύσκολοι».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κυβέρνηση «πολεμά» στο πλευρό του Ζελένσκι αλλά εφοπλιστές μεταφέρουν το πετρέλαιο του Πούτιν! Αποκαλυπτική έρευνα.

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση «πολεμούν» στο πλευρό του Β.Ζελένσκι, αλλά την ίδια ώρα όπως αποκαλύπτει μεγάλη δημοσιογραφική έρευνα κάποιο...

Διαβάστε την συνέχεια