Ρωσικό think tank: "Η Άγκυρα θα εκτελέσει το σχέδιο της Κίνας στο Αφγανιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.beltandroad.news/wp-content/uploads/2019/10/Old-New-Silk-Road-1920x960.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="800" height="320" src="https://www.beltandroad.news/wp-content/uploads/2019/10/Old-New-Silk-Road-1920x960.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;"> Η υπερ-επέκταση θα την οδηγήσει εκτός ΝΑΤΟ". "Ολέθριο σφάλμα των ΗΠΑ εκτός αν... "</span></h3>Για “μεγάλη στρατιωτική εμπλοκή” της Τουρκίας στο Αφγανιστάν μιλά ρωσικό think tank τονίζοντας πως “η απόφαση των ΗΠΑ για αποχώρηση από την συγκεκριμένη χώρα συνιστά τεράστιο σφάλμα ακόμη και για το ίδιο το ΝΑΤΟ”.<br /><br />Οι Ρώσοι τονίζουν πως “η στρατηγική υπερ-επέκτασης της Τουρκίας φαίνεται να ευνοείται από τις ΗΠΑ. Όμως αυτό σταδιακά θα την βγάλει από το ΝΑΤΟ ίσως και λόγω του Αφγανιστάν και των δράσεων που θα αναλάβει στη χώρα αυτή”.<br /><br />Ας δούμε τι αναφέρουν.<br />Η Τουρκία επιχειρεί σε δύο κατευθύνσεις<br /><br />“Η Άγκυρα βρίσκεται σε μοναδική γεωγραφική θέση μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, είναι μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί ταυτόχρονα προς δύο μέτωπα. Από τη μία πλευρά ο τουρκικός Στρατός και οι φιλότουρκοι ισλαμιστές ελέγχουν σημαντικά τμήματα της Συρίας και της Λιβύης. Δημιουργώντας προπύργια εκεί, αποκτούν σημαντική επιρροή σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική.<br /><br />Δημιουργώντας ένα ελεγχόμενο “κρατίδιο” στην Ιντλίμπ, η Άγκυρα θα ασκεί πίεση στην Δαμασκό.<br /><br />Στην Λιβύη θα ελέγχουν τον δρόμο προς την Αίγυπτο και την “γαλλική” Αφρική μέσω των εξτρεμιστικών ισλαμικών στοιχείων. Επιπλέον ο τουρκικός Στόλος απειλεί συνεχώς την Ελλάδα και τα ελληνικά νησιά στην Μεσόγειο<br /><br />Από την άλλη πλευρά η Τουρκία προωθεί την δημιουργία του “Μεγάλου Τουράν” μαζεύοντας και ενώνοντας όλες τις τουρκόφωνες χώρες της Κεντρικής Ασίας κατά μήκος του υποσχόμενου εμπορικού δρόμου από την Κίνα προς την Ευρώπη.<div>  <br />Τα πέντε στοιχεία της πολιτικής του Ερντογάν<br /><br />Πρώτον, το σχέδιο του “Μεγάλου Τουράν” απομακρύνει τις Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας από την σφαίρα επιρροής της Μόσχας και τις εντάσσει στο τουρκικό “άρμα”. Αυτό φαίνεται προς το παρόν να έχει την έγκριση της Μόσχας στο πλαίσιο ανεξαρτητοποίησης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ. Όμως στο μέλλον κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί. Είναι πολύ πιθανό να δούμε τον Στρατό του “Μεγάλου Τουράν” να στρέφεται εναντίον της Ρωσίας.<br /><br />Δεύτερον, ο Ερντογάν σκοπεύει να δημιουργήσει τον “Μεσαίο Διάδρομο του Δρόμου του Μεταξιού” από την Κίνα προς την Ευρώπη προσπερνώντας την Ρωσία. Η Τουρκία θα μετατραπεί στο “παράθυρο” για την είσοδο της Κίνας στην Μεσόγειο γι αυτό και το Πεκίνο επενδύει σε τουρκικές υποδομές. Για παράδειγμα το “Κανάλι της Κωνσταντινούπολης θα κατασκευαστεί με κινεζικά κεφάλαια.<br /><br />Τρίτον, αν η Τουρκία χαθεί για τις ΗΠΑ, αυτό θα είναι ένα τεράστιο πλήγμα για το ΝΑΤΟ. Μέχρι τώρα, η Τουρκία ήταν απαραίτητη για να “περιορίζει” μια άλλη Αυτοκρατορία, την Περσική εκτός από την Ρωσική. Μην ξεχνάμε ότι στο Ιράν κατοικούν πολλοί Αζέροι με παντουρκικές ιδέες. Όμως η αυτονόμηση είναι το νέο στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν ως “περιφερειακή δύναμη” στην Ευρασία.<br /><br />Τέταρτον, η Τουρκία που ποτέ δεν θα έμπαινε στην ΕΕ, τώρα θα λειτουργεί ως αντίπαλος της. Παίζοντας το χαρτί του μεταναστευτικού ασκεί μεγάλη επιρροή στις Βρυξέλλες. Αν πετύχει και στην Λιβύη, τότε θα ελέγχει και τον “διάδρομο Βόρειας Αφρικής”.<br /><br />Πέμπτον, η Τουρκία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Στρατός του ΝΑΤΟ. Το πρόβλημα εδώ διευρύνεται καθώς η Άγκυρα έχει όλες τις δυνατότητες να “πολεμά πλέον μέσω αντιπροσώπων” σε διάφορες περιοχές. Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ αποχωρούν από το Αφγανιστάν, αλλά αυτό μπορεί να τους οδηγήσει μπούμερανγκ:<br /><br />Η Άγκυρα μπορεί να μείνει και να παρέχει βοήθεια λογιστική, οικονομική, στρατιωτική στην κυβέρνηση του Αφγανιστάν.<br /><br />Πιθανότατα θα έρθει σε συμφωνία με την κυβέρνηση του Αφγανιστάν όχι μόνο για τον έλεγχο του αεροδρομίου της Καμπούλ αλλά και για τον έλεγχο των κεντρικών και βόρειων περιοχών της χώρας.<br /><br />Στις περιοχές αυτές ζει τουρκόφωνος πληθυσμός. Η κυβέρνηση του Αφγανιστάν θα δώσει το “οκ” στην Άγκυρα αλλιώς θα καταλάβουν τις περιοχές αυτές οι Ταλιμπάν.<br /><br />Ετσι όμως η Τουρκία θα εκτελέσει το σχέδιο της Κίνας. </div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρωσικό think tank: "Η Άγκυρα θα εκτελέσει το σχέδιο της Κίνας στο Αφγανιστάν

   Η υπερ-επέκταση θα την οδηγήσει εκτός ΝΑΤΟ". "Ολέθριο σφάλμα των ΗΠΑ εκτός αν... " Για “μεγάλη στρατιωτική εμπλοκή” της Το...

Διαβάστε την συνέχεια

"Βόμβα" στην Ασία: Η Ρωσία προετοιμάζεται για στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/963x541/files/2020-02-21/taliban.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="449" data-original-width="800" height="360" src="https://i1.prth.gr/images/963x541/files/2020-02-21/taliban.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;">    <span style="font-weight: normal;"> Εισήγηση σοκ στα χέρια Β. Πούτιν!<br />    Τί αναφέρει για Τουρκία-Κίνα-Ιράν- Ταλιμπάν-ISIS</span></h3><b>Βασίλης Καπούλας</b><br />Δραματικές εξελίξεις έρχονται στην Κεντρική Ασία καθώς η Ρωσία προετοιμάζεται ξανά για στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν! Η επέμβαση πιθανότατα θα γίνει μέσω του οργανισμού Συλλογικής Ασφάλειας CSTO και σε συμφωνία με την Κίνα.<br /><br />Ρωσικές στρατιωτικές πηγές αναφέρουν την ενίσχυση τρων ρωσικών δυνάμεων τόσο στην ρωσική βάση του Τατζικιστάν όσο και στην Κεντρική Στρατιωτική Περιφέρεια της Ρωσίας<br /><br />Ρωσικά ΜΜΕ σε μπαράζ δημοσιευμάτων προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για για “Συρία Νο2” και για “επέμβαση που πρέπει δυστυχώς να πραγματοποιηθεί αλλιώς οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές”.<br />“Η Ρωσία είναι έτοιμη να παράσχει στρατιωτική βοήθεια στο Τατζικιστάν”<br /><br />“Η Ρωσία είναι έτοιμη να παράσχει στρατιωτική βοήθεια στο Τατζικιστάν υπό το πρίσμα τρομοκρατικών απειλών από το Αφγανιστάν” ανακοίνωσε ο Shamanov επικεφαλής της Επιτροπής Άμυνας της Δούμα πριν την συνεδρίαση του Οργανισμού CSTO στο Dushanbe.<br /><br />“Η Ρωσία στο πλαίσιο των υποχρεώσεων της υπό το CSTO θα παρέχει στο Τατζικιστάν την απαραίτητη βοήθεια σε περίπτωση αυξημένων τρομοκρατικών απειλών από το έδαφος του Αφγανιστάν καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις αποχωρούν από την χώρα.<br /><br />Δεν πρόκειται να αφήσουμε το Τατζικιστάν μόνο του” ανέφερε ο Vladimir Shamanov και τόνισε:<br /><br />“Η κατάσταση στο Αφγανιστάν θα συζητηθεί στο Συμβούλιο του Οργανισμού Συλλογικής Ασφάλειας CSTO. Aυτό το θέμα θα θιγεί περισσότερο στο επίπεδο αξιολόγησης. Χτες και σήμερα μίλησα με συναδέλφους μου, η ηγεσία του κράτους του Τατζικιστάν δεν εκφράζει τόσο έντονη ανησυχία”<br /><br />“Το θέμα πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο. Η επιτροπή μας προχωρά με συστηματικά μέτρα στην αξιολόγηση της κατάστασης.<br /><br />Προειδοποιήσαμε για τη μεταφορά μέρους των τρομοκρατών στο βόρειο Αφγανιστάν. Πριν από αρκετά χρόνια. Δηλαδή, η κατάσταση παρακολουθείται συνεχώς.<br /><br />Έχουμε την 201η στρατιωτική βάση στο Τατζικιστάν. Τα μέτρα θα ληφθούν από το υπουργείο Άμυνας μετά από υποδείξεις του προέδρου και του υπουργού Άμυνας”.<br /><br />Ηδη λαμβάνουμε αριθμό οργανωτικών μέτρων”<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1410533977488773120" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VtYmVkX2NsaWNrYWJpbGl0eV8xMjEwMiI6eyJidWNrZXQiOiJjb250cm9sIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1410533977488773120&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fvomva-stin-asia-i-rosia-proetoimazetai-gia-stratiotiki-epemvasi-sto-afganistan-eisigisi-sok-sta-cheria-v-poutin%2F&sessionId=bc8afc1319bfb62e9609f104f4944e5d1c0b8ef7&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 806px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />“Η Μόσχα πρέπει να επαναλάβει τον άθλο στην Συρία”<br /><br />“20 χρόνια μετά την παρέμβαση και κατοχή, οι αμερικανικές δυνάμεις φεύγουν από το Αφγανιστάν.<br /><br />Πρέπει να παραδεχτούμε κάτι σημαντικό αν και είναι δυσάρεστο. Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, πραγματικά λειτούργησε ως ισχυρός παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης για ολόκληρη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένου της μετασοβιετικής Κεντρικής Ασίας.<br /><br />Οι Ταλιμπάν έχουν εξαπολύσει ευρείας κλίμακας επίθεση καταλαμβάνοντας την μια περιοχή μετά την άλλη. Με αυτό τον ρυθμό, η χώρα σε λίγο θα τεθεί υπό τον πλήρη έλεγχο των ισλαμιστών.<br /><br />Η κατάσταση περιπλέκεται καθώς οι Ταλιμπάν δεν είναι το μόνο ισλαμικό κίνημα στο Αφγανιστάν. Υπάρχουν ισχυροί πυρήνες του ISIS. Eίναι πολύ πιθανό η χώρα να χωριστεί σε σφαίρες επιρροής μεταξύ εξτρεμιστικών ομάδων.<br /><br />Αν αυτό συμβεί ο κίνδυνος είναι τεράστιος τόσο για την Ρωσία όσο και για την Κίνα ειδικά για την περιοχή Xinjiang. Ολόκληρη η Κεντρική Ασία κινδυνεύει από τους εξτρεμιστές ισλαμιστές.<br /><br />Αν αργότερα οι Ταλιμπάν και ο ISIS κατευθυνθεί προς το Πακιστάν, τότε ολόκληρη η περιοχή θα τυλιχτεί στις φλόγες και μεγάλοι παίκτες όπως Ινδία και Κίνα θα εμπλακούν άμεσα ή έμμεσα.<br /><br />Η Κεντρική Στρατιωτική Διοίκηση της Ρωσίας προετοιμάζεται. Υπάρχει ραγδαία αύξηση της πολεμικής ετοιμότητας τόσο σε αύξηση μεγέθους των στρατιωτικών δυνάμεων όσο και σε αύξηση των παραδόσεων πολεμικών υλικών.<br /><br />Είναι πολύ πιθανό πως η Ρωσία θα κληθεί να επαναλάβει τον “εμπειρία της Συρίας” στην Κεντρική Ασία.<br /><br />Η 201η στρατιωτική βάση στο Τατζικιστάν θα γίνει η δεύτερη βάση “Khmeimim” απ όπου θα απογειώνονται οι ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις.<div><br />“Η Ρωσία στα πρόθυρα νέου πολέμου στο Αφγανιστάν”<br /><br />Η κατάσταση πλέον στο Αφγανιστάν θυμίζει Ιράκ όταν το ISIS ξεκινούσε τις επιθέσεις.<br /><br />Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δραματική καθώς μεγάλα τμήματα των αφγανικών κυβερνητικών δυνάμεων έχουν συνταχθεί με το μέρος των Ταλιμπάν. Οι Ταλιμπάν λαμβάνουν θέσεις μάχης όχι μόνο προς το Τατζικιστάν αλλά και προς το Ουζμπεκιστάν.<br /><br />Ηδη οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν πολύ δουλειά εξαρθρώνοντας τρομοκρατικούς ισλαμικούς πυρήνες σε όλη την Ρωσία. Αυτό θα επιδεινωθεί σε περίπτωση επικράτησης των Ταλιμπάν καθώς μαζί με τους πρόσφυγες θα έρθουν και τρομοκράτες.<br /><br />Οι κυβερνητικές δυνάμεις του Αφγανιστάν δεν μπορούν να αντιστρέψουν την κατάσταση. <br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1410523160550780934" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VtYmVkX2NsaWNrYWJpbGl0eV8xMjEwMiI6eyJidWNrZXQiOiJjb250cm9sIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1410523160550780934&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fvomva-stin-asia-i-rosia-proetoimazetai-gia-stratiotiki-epemvasi-sto-afganistan-eisigisi-sok-sta-cheria-v-poutin%2F&sessionId=bc8afc1319bfb62e9609f104f4944e5d1c0b8ef7&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 802px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p>Εισήγηση σοκ στα χέρια του Κρεμλίνου<br /><br />Η επέμβαση της Ρωσίας και του CSTO είναι πιο κοντά απ όσο πιστεύουν κάποιοι:<br />Τατζικιστάν-Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν δεν μπορούν να ελέγξουν την κατάσταση και να διαχειριστούν τις προσφυγικές ροές ενώ στα σύνορα δεν υπάρχουν σοβαρές στρατιωτικές δομές.<br />Οι Ένοπλες Δυνάμεις Ουζμπεκιστάν και Τατζκιστάν είναι μικρές, αδύναμες και ακατάλληλα εξοπλισμένες. Δεν μπορούν να εμπλακούν σε συγκρούσεις δεδομένης της κοινωνικο-οικονομικής τους κατάστασης.</div><div><br />Υπάρχει έλλειψη κινήτρου στον πληθυσμό της Κεντρικής Ασίας ώστε να πολεμήσει τους Ταλιμπάν. Μεγάλη ανεργία, χαμηλό εισόδημα, ανεκπαίδευτοι. Οι ιδέες των Ταλιμπάν μπορούν να βρουν απήχηση. Η μίξει Σαρίας και σοσιαλισμού θα λειτουργήσει σε αυτές τις χώρες γεγονός που θα τους δώσει την ικανότητα στρατολόγησης νέων δυνάμεων.</div><div><br />Η ύπαρξη ενός εξαιρετικά επικίνδυνου εθνικού και εδαφικού παράγοντα στο Νότιο Τουρκεστάν. Οι Ουζμπέκοι και οι Τατζίκοι διαχωρίστηκαν κατά μήκος του ποταμού Παντζ ως αποτέλεσμα της αγγλο-ρωσικής συμφωνίας στα τέλη του 19ου αιώνα. Εκτός από τους ιδεολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες, οι Ταλιμπάν μπορούν να χρησιμοποιήσουν επιτυχώς τα συμβατικά συνθήματα «Ένωση Αδελφικών λαών» και δυστυχώς, θα είναι δύσκολο να αντιταχθούμε σε αυτό.<br />Το CSTO ουσιαστικά δεν έχει χρόνο για την ενίσχυση των συνόρων, την εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων των χωρών της Κεντρικής Ασίας, καθώς και την αύξηση του συνολικού στρατιωτικού δυναμικού του στην περιοχή. Με την έναρξη των εχθροπραξιών, θα είναι δυνατόν να σταματήσουμε τους τρομοκράτες μόνο εάν η Ρωσική Ομοσπονδία επέμβει πλήρως. Κατά περίπτωση, μπορεί κανείς να εξετάσει τη βοήθεια της Κίνας (για προφανείς λόγους, δεδομένου του ποσού των επενδύσεων του Πεκίνου σε αυτήν την περιοχή, καθώς και των κοινών συνόρων με το Αφγανιστάν).</div><div><br />Η επιδείνωση στην περιοχή θα οδηγήσει σε αναπόφευκτη αύξηση της επιρροής και του ρόλου της Τουρκίας. Η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει προπύργιο στην περιοχή. Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της πολιτικής Τουρκίας, μπορεί κανείς να υποθέσει ότι θα προσπαθήσει να ελέγξει τόσο τις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες όσο και τους Ταλιμπάν. </div><div><br /></div><div>Οι τελευταίοι μπορεί να επηρεαστούν από τον τουρκικό στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες μέσω του Ισλαμαμπάντ, με τις οποίες η Άγκυρα έχει δημιουργήσει φιλικές σχέσεις μετά τον πόλεμο στο Καραμπάχ και την επιδείνωση στην Παλαιστίνη.</div><div><br /> Ένας από τους καλύτερους συμμάχους για τη Ρωσία στην τρέχουσα κατάσταση είναι το Ιράν. Από την αρχή η Ισλαμική Δημοκρατία ήταν η μόνη από όλες τις μουσουλμανικές χώρες που διακήρυξε ανοιχτά τον κίνδυνο αυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης των Ταλιμπάν.Οι ιρανικοί συνοριοφύλακες παλεύουν τακτικά ενάντια στους τρομοκράτες στα σύνορα με το Αφγανιστάν. Επιπλέον, Ιρανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι και ειδικές δυνάμεις έχουν ήδη πολεμήσει ενάντια στους Ταλιμπάν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, υποστηρίζοντας τη Βόρεια Συμμαχία. Πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι η Ρωσική Ομοσπονδία και το Ιράν έχουν μια μεγάλη θετική εμπειρία στρατιωτικής συνεργασίας, που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του αγώνα ενάντια στο “Ισλαμικό Κράτος”.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1410523239672074244" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VtYmVkX2NsaWNrYWJpbGl0eV8xMjEwMiI6eyJidWNrZXQiOiJjb250cm9sIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1410523239672074244&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fvomva-stin-asia-i-rosia-proetoimazetai-gia-stratiotiki-epemvasi-sto-afganistan-eisigisi-sok-sta-cheria-v-poutin%2F&sessionId=bc8afc1319bfb62e9609f104f4944e5d1c0b8ef7&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 802px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br /><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

"Βόμβα" στην Ασία: Η Ρωσία προετοιμάζεται για στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν

     Εισήγηση σοκ στα χέρια Β. Πούτιν!     Τί αναφέρει για Τουρκία-Κίνα-Ιράν- Ταλιμπάν-ISIS Βασίλης Καπούλας Δραματικές εξελίξεις έρχονται σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η φιλάνθρωπη Τουρκία έδωσε στον Διοικητή της αλ-Κάιντα υπηκοότητα - Η σχέση του Ερντογάν με τους τζιχανστιστές.

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/44/448c6e2dcede46f8b6a6fc303cec2c46.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="640" /><br /><br /><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η Τουρκία έχει αναπτύξει τζιχαντιστές μισθοφόρους στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Εκτός αυτού υπάρχουν οι αναφορές για προσέλκυση κατά το παρελθόν, μουσουλμάνων από την Κίνα, να πολεμήσουν στη Συρία.<br /><br />Επιπλέον, στην επιφάνεια έρχονται τον τελευταίο καιρό αναφορές για εμπλοκή στις επαναστάσεις και τους εμφυλίους πολέμους στην Αφρική.<br /><br />Τον τελευταίο καιρό υπάρχουν και οι κινήσεις της Τουρκίας στην κεντρική Ασία με την σκιώδη SADAT να συνάπτει προσφάτως συμφωνία με το Πακιστάν για συνεργασία με την πολεμική του αεροπορία. Παράλληλα η προθυμοποίηση του ΝΑΤΟ να παραδώσει τη σκυτάλη του Αφγανιστάν στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον, αλλά και την αγωνία πλήθους μελετητών και διπλωματών ανά τον κόσμο, σχετικά με τα πιθανά αποτελέσματα μιας τέτοιας κίνησης και στην Κεντρική Ασία, αλλά και στην πιθανή ενδυνάμωση και αλλαγή επί τα χείρω της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας σε γενικό επίπεδο.<br /><br />Πριν από ενάμιση χρόνο, τον Ιανουάριο του 2020, οι δυνάμεις του Χαφτάρ συνέλαβαν τζιχαντιστή του ISIS πριν δραπετεύσει από τη Λιβύη. Ο εν λόγω άνδρας, δραπέτευσε από φυλακή, της οποίας τον έλεγχο είχαν οι Συριακές Αμυντικές Δυνάμεις (SDF) των Κούρδων, κατά τον βομβαρδισμό της από τον τουρκικό στρατό. Προσποιήθηκε ότι ανήκει σε αντικαθεστωτικούς και ότι έχει κάθε λόγο να αποχωρήσει από τη Συρία, κι έτσι πέρασε στη Λιβύη.<br /><br />Έναν μήνα αργότερα, οι αναφορές για τη συγκρότηση των επί της Λιβύης δυνάμεων του Ερντογάν, άρχισαν να πληθαίνουν, με αποκορύφωμα το γεγονός πως οι επικεφαλής τζιχαντιστές της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), βρίσκονταν ήδη στη Λιβύη. Ο λόγος για τους Abu Al-Yagdan Al-Masri και Abu Al-Fath Al-Farghali, οι οποίοι κατέφτασαν στη βορειοαφρικανική χώρα με πάνω από 200 μαχητές, κυρίως Άραβες, με μικρές προσθήκες Αιγυπτίων και Μαροκινών.<br /><br />Μερικούς μήνες αργότερα, τον Μάιο του 2020, οι δυνάμεις του Χαφτάρ ανακοίνωσαν ότι οι μονάδες του Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA) συνέλαβαν τον Muhammad ar-Ruweidani, έναν από τους πιο επικίνδυνους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία. Έφτασε στη Λιβύη με τη βοήθεια της τουρκικής ΜΙΤ ως ηγέτης της ομάδας Feylak al-Sham.<br /><br />Σε όλα αυτά είχε συνδράμει και το γεγονός πως είχε αποκαλυφθεί πως αρκετές συριακές παρατάξεις ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στο αίτημα της Τουρκίας για τη συγκρότηση δύναμης για τη Λιβύη. Όπως και η ταξιαρχία Al-Hamza, οι Al-Mutassim, η Suqur Al-Sham ή η μεραρχία Sultan Mourad, αποτελούμενη κυρίως από Σύρους Τουρκμένους, έστειλαν στρατεύματα. Από τότε, υπήρξε ένα ρεύμα πολιτικών και εμπορικών αεροπλάνων, που κινούνταν μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης.<br /><br />Σε όλο αυτό το παζλ πρέπει να προστεθεί πρωτίστως το γεγονός ότι ο Τούρκος αρχινονός Σεντάτ Πεκέρ ισχυρίστηκε πρόσφατα ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμμετείχε στο λαθρεμπόριο πετρελαίου στη Συρία και στο εμπόριο όπλων προς το Ισλαμικό Κράτος (ISIS).<br /><br />Το γεγονός αυτό μάλιστα επιβεβαίωσε ο υφυπουργός Εξωτερικών της Συρίας, βάζοντας ως αιχμή του τουρκικού δόρατος στην κλοπή πετρελαίου από τη Συρία, τον γιο του Τούρκου προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν.<br /><br />Τον Μάιο του 2021, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαίωσε την παρουσία 6.630 Σύρων μισθοφόρων στη Λιβύη. Αυτοί οι μαχητές δεν ήθελαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Απαιτούσαν τον επαναπατρισμό σε προορισμούς στην Ευρώπη όπου αντιπροσωπεύουν μια πέμπτη φάλαγγα. <br /><br />Αυτή η συνεργασία του τουρκικού καθεστώτος με τους τζιχαντιστές και τους τρομοκράτες από όλη τη Μέση Ανατολή και κεντρική Ασία, έρχεται να πάρει άλλη μία διάσταση καθώς, όπως φαίνεται δεν είναι μόνο στρατιωτική. Πριν μερικές ώρες έγινε γνωστό πως ο Αμπού Χάμζα, ηγέτης της τζιχαντιστικής οργάνωσης "Δαμασκός" που συνδέεται με την Αλ Κάιντα και μάχεται στη Συρία, φέρεται να έγινε Τούρκος πολίτης. Η δημοσιογράφος Lindsey Snell με ειδίκευση στη Συρία, ανήρτησε την νέα ταυτότητα του τζιχαντιστή ο οποίος φέρεται να πήρε τουρκική υπηκοότητα υπό το όνομα Μανάρ αλ-Σάμι. Μάλιστα σύμφωνα με το ρεπορτάζ της, ο Χάμζα, επωφελήθηκε και από τον... ιατρικό τουρισμό της νέας του χώρας, καθώς έκανε και μεταμόσχευση μαλλιών στην Τουρκία. Το ρεπορτάζ αναπαρήγαγαν πλήθος αντιερντογανικών ιστοσελίδων, όπως οι αριστερες εφημερίδες της Τουρκίας, μεταξύ των οποίων και η Sol Haber, αλλά και κουρδικές.<br /><br />Έχουν υπάρξει κείμενα για το πώς ο Ερντογάν εργαλειοποίησε το Milli Görüş ώστε να διαδώσει το Πολιτικό Ισλάμ σε όλη την Ευρώπη. Έχει γραφτεί για το πώς η Τουρκία του Ερντογάν πασχίζει να χρησιμοποιήσει τους Τούρκους που ζουν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης μέσα από δίκτυα ιμάμηδων, τα οποία έχουν καταγγελθεί.<br /><br />Πριν από μερικές μέρες μάλιστα, το τουρκικό ΥΠΕΞ, με ανακοίνωσή του, έψεξε την Ευρώπη για το ότι "αναβάλλει συγκεκριμένες αποφάσεις για την εφαρμογή της θετικής ατζέντας, συμπεριλαμβανομένης της επικαιροποίησης της τελωνειακής ένωσης (1995)".<br /><br />Οι κινητοποιήσεις των τζιχαντιστών από την πλευρά της Τουρκίας είναι από μόνο του ένα ανησυχητικό φαινόμενο. Ωστόσο μένει να αποκαλυφθεί ο νέος στόχος του Ερντογάν. <br /><br />Αποτελούν αξιόμαχο προς χρήση στη νέα εκστρατεία της Τουρκίας στο Αφγανιστάν, όπου θα κληθούν να "προστατεύσουν" το αεροδρόμιο της Καμπούλ ή έχει να κάνει με το γεγονός των πολιτικών αντιπροσώπων στην Ευρώπη; Πρόκειται να δούμε τον Αμπού Χάμζα και τους ομοίους του να πεθαίνουν σε κάποια "ηρωική επίθεση" εναντίον των Ταλιμπάν ή των Κούρδων; Ή μήπως πρόκειται να αρχίσουμε να βλέπουμε τον Αμπού Χάμζα και τους συν αυτώ να πολιτεύονται με τα υποστηριζόμενα από τον Ερντογάν μικρά φανατικά ισλαμιστικά κόμματα ανά την Ευρώπη, σε μία προσπάθεια να αποκατασταθεί η επιρροή του Πολιτικού Ισλάμ σε χώρες που έχουν αρχίσει να αντιδρούν στην εργαλειοποίηση των μουσουλμάνων εντός ευρωπαϊκής επικράτειας;<br /><br /> <a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η φιλάνθρωπη Τουρκία έδωσε στον Διοικητή της αλ-Κάιντα υπηκοότητα - Η σχέση του Ερντογάν με τους τζιχανστιστές.

Πέτρος Κράνιας Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η Τουρκία έχει αναπτύξει τζιχαντιστές μισθοφόρους στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ....

Διαβάστε την συνέχεια

Toύρκοι: ''Έχει δημιουργηθεί αμερικανική ομάδα μαύρων επιχειρήσεων'

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-07/Erdogan%2520Rally.jpeg?itok=7tNF-ATB" width="640" /><br /><br />Η οργάνωση "Τουρκικό πρόγραμμα δημοκρατίας", που ιδρύθηκε από τον πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Τζον Μπόλτον, αποτελεί κατά τους Τούρκους, “ομάδα μαύρων επιχειρήσεων κατά της Τουρκίας” που θα πληρώσει με το ίδιο νόμισμα όμως τον Ερντογάν και τα υπερφίαλα σχέδια του.<br /><br />Ο τουρκικό τύπος δημοσιοποίησε άρθρο με τίτλο: " Ιδρύθηκε οργάνωση επιχειρήσεων των ΗΠΑ κατά της Τουρκίας".<br />Έτσι εξηγήθηκε από τουρκικής πλευράς η λειτουργία της οργάνωσης με την ονομασία «Τουρκικό πρόγραμμα δημοκρατίας» (TDP) που ιδρύθηκε στις ΗΠΑ.<br /><br />Ο Τούρκος ειδικός FERİT İLSEVER ανέφερε χαρακτηριστικά: “Όταν εξετάζουμε τον σκοπό της οργάνωσης και τα χαρακτηριστικά των ιδρυτών της, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μια οργάνωση τύπου Gladio.<br /><br />Ποια είναι η αποστολή της Gladio; Η οργάνωση αυτή αναδιαρθρώθηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, μετά τη δεκαετία του '90, με τον ισχυρισμό των ΗΠΑ για "παγκόσμια κυριαρχία".<br /><br />Από την ίδρυση του ΝΑΤΟ στη δεκαετία του 1950, έχει αλλάξει τη λειτουργία της οργάνωσης με την δημιουργίας μιας ελίτ που είναι κράτος εν κράτει εντός των ΗΠΑ δημιουργώντας ένα «παράλληλο κράτος».<br />Τώρα όσον αφορά την ασφάλεια των ΗΠΑ, την κοινότητα των των πληροφοριών, κ.λπ. έχουμε την ίδρυση των δικών της παράλληλων θεσμών.<br /><br />Αυτή την δομή εξουσίας την ονομάζουμε “βαθύ κράτος”. Η Gladio, δηλαδή το βαθύ αμερικανικό κράτος, ξεκινά τη δομή του με την παρουσία στελεχών του σε επιτροπές που είναι συνδεδεμένες με το Κογκρέσο (Γερουσία και Βουλή των Αντιπροσώπων) στις ΗΠΑ.<br /><br />Συγκεκριμένα, επιτροπές "Ένοπλων υπηρεσιών", "Ασφάλεια και πληροφορίες" κ.λπ. διότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, η νομοθετική εξουσία ανήκει στο Κογκρέσο.<br /><br />Το βαθύ αμερικανικό κράτος έχει την δύναμη να σχηματίζει κυβερνήσεις ελέγχοντας και την δραστηριότητα της εκτελεστικής εξουσίας.<br /><br />Στον τομέα της άσκησης εξουσίας, η οργάνωση Gladio εξαρτάται άμεσα από τον Πρόεδρο, τη CIA, το FBI κ.λπ. Η παρουσία της στην Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας είναι καθοριστική, με την Εθνική Προεδρία Πληροφοριών να εκπροσωπεί όλες τις υπηρεσίες πληροφοριών.<br /><br />Επομένως, σήμερα μπορούμε να ορίσουμε ως την πραγματική κρατική εξουσία στις ΗΠΑ, την δομή που ξεκινά από τις κοινές δραστηριότητες μεγάλων διεθνών εταιρειών και την διασύνδεση της με τις επιτροπές του Κογκρέσου, η οποία επεκτείνεται στα εκτελεστικά όργανα.<br /><br />Στην Τουρκία εμείς το ονομάζουμε αυτό ως σύστημα Mafia-Gladio. Αυτό είναι το βαθύ κράτος στις ΗΠΑ. Ας πάμε στην οργάνωση του Μπόλτον με τα αρχικά TDP.<br /><br />Σχεδόν όλοι οι ιδρυτές του TDP αποτελούν πρόσωπα που υπηρέτησαν σε αυτές τις επιτροπές στο πλαίσιο του Κογκρέσου και είχαν παρουσία σε μεγάλες εταιρείες.<br /><br />Μερικοί από αυτούς εργάζονταν σε αυτές τις εταιρείες και μετά τη συνταξιοδότησή τους από κυβερνητικά καθήκοντα. Μερικοί συνεχίζουν να εργάζονται. Δεν πρόκειται για απλούς υπαλλήλους σε αυτές τις επιτροπές, αλλά σημαίνοντα στελέχη.<br /><br />Μέχρι πρόσφατα, το νούμερο ένα όνομα της Gladio ήταν ο John Mc. Cain, με Τρεις από τους στενούς του φίλους, τον Τζον Μακ, την Λίντσεϊ Γκράχαμ και τον Τζο Λίμπερμαν, που ήταν γνωστοί στις Ηνωμένες Πολιτείες ως «οι τρεις μαζορέτες».<br /><br />Σήμερα, η οργάνωση συνεχίζει το δρόμο της, με επικεφαλής τους Lindsay Graham, Dan Coats και Mike Pence, μαζί με τους ιδρυτές της John Bolton, Joe Liberman, Mark D. Wallace, David L-Philips, Frances Townsend, Robert Richer και Norman Roule.<br /><br />Υπάλληλος της οργάνωσης αυτής είναι και ο Sedat Peker.<br /><br />Η οργάνωση αυτή των ΗΠΑ ελέγχει τον συντονισμό της ήπιας και σκληρής δύναμης, δηλαδή τον συντονισμό του ασύμμετρου πολέμου που στοχεύει στη διχοτόμηση εθνικών κρατών για εθνοτικούς και θρησκευτικούς λόγους με την χρήση της δημόσιας διπλωματίας”, αναφέρει μεταξύ άλλων ο Τούρκος ειδικός.<br /><br />Το τουρκικό καθεστώς σήμερα με αυτά που διαπράττει γνωρίζει ότι προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στις ΗΠΑ, που βλέπουν να χάνουν την εξουσία τους στην χώρα και την ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Με κάθε τρόπο όμως η Ουάσιγκτον, όπως όλα δείχνουν, θα επιδιώξει από την δική της πλευρά, να αλλάξει το τουρκικό καθεστώς του ΑΚΡ στην χώρα, αφού εξυπηρετεί πλέον τα δικά του συμφέροντα επιδιώκοντας σχέδια αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στο έδαφος ξεκάθαρα, και αυτό είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Toύρκοι: ''Έχει δημιουργηθεί αμερικανική ομάδα μαύρων επιχειρήσεων'

Η οργάνωση "Τουρκικό πρόγραμμα δημοκρατίας", που ιδρύθηκε από τον πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Τζον Μπόλτον, αποτελεί κατά του...

Διαβάστε την συνέχεια

Anatolian Εagle: Με ποιους στήνει ισλαμικό άξονα η Τουρκία

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/07/pakistan-tourkia.png" width="640" /><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Στις αρχές Ιουλίου θα ολοκληρωθεί η αεροπορική άσκηση “Anatolian Eagle 2021” στην αεροπορική βάση στο Ικόνιο, στην οποία συμμετέχουν οι αεροπορικές δυνάμεις του Κατάρ, του Πακιστάν και του Αζερμπαϊτζάν, με την Άγκυρα να τονίζει ιδιαίτερα και την συμμετοχή δυνάμεων του NATO. Όπως έδειξε στην συνάντηση του με τον Τζο Μπάιντεν, ο Ερντογάν επιδιώκει να γεφυρώσει τις διαφορές του με την Δύση, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τον στόχο του να μετατρέψει την Τουρκία σε μία περιφερειακή δύναμη, με ηγεμονικό ρόλο στον μουσουλμανικό κόσμο.<br /><br />Στην άσκηση, που ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου, συμμετείχαν και αεροσκάφη Rafale της πολεμικής αεροπορίας του Κατάρ. Έμοιαζε ως προπομπός της στρατιωτικής συμφωνίας που κατέληξαν Άγκυρα και Ντόχα, στην οποία το εμιράτο θα αναπτύξει σε τουρκική στρατιωτική βάση 36 αεροσκάφη και μαχητικά (ανάμεσα τους Rafale και Mirage-5Das), μαζί με 250 πιλότους ως προσωπικό υποστήριξης. Το Κατάρ, εκτός από τον μεγαλύτερο δανειστή της χειμαζόμενης τουρκικής οικονομίας, ενισχύει και τους στρατιωτικούς του δεσμούς με την γείτονα.<br /><br />To εμιράτο αποτελεί έναν σταθερό σύμμαχο της Τουρκίας στον αραβικό κόσμο και δεν φαίνεται να επανεξετάζει την πολιτική του, παρά την πρόσφατη εξομάλυνση των σχέσεων του με την Σαουδική Αραβία. Ένας από τους λόγους του πολυετούς οικονομικού αποκλεισμού του Κατάρ που είχαν επιβάλει πολλές αραβικές χώρες, ήταν ακριβώς οι σχέσεις του εμιράτου με την Τουρκία και το Ιράν. Αν και η Τουρκία έχει ξεκινήσει μία διπλωματική προσπάθεια εξομάλυνσης με τις χώρες της Μέσης Ανατολής, έχει ακόμα πολύ δρόμο, όπως έδειξε το άδοξο τέλος των διερευνητικών επαφών με την Αίγυπτο, που ανακοινώθηκε δια στόματος του ίδιου του Αιγύπτιου υπουργού Εξωτερικών.<br /><br />Πάντως η συγκεκριμένη συμφωνία με το Κατάρ μοιάζει και ως ένα είδος απάντησης στην προμήθεια των Rafale που συμφώνησε η Ελλάδα, τα οποία αποτελούν έναν “πονοκέφαλο” της Τουρκίας, καθώς το αξιόμαχο της πολεμικής της αεροπορίας δεν είναι “στα καλύτερα του” λόγω των μαζικών διώξεων που έχει προχωρήσει το καθεστώς Ερντογάν. Επιπλέον, μοιάζει και ως μία απάντηση στις σχέσεις της χώρας μας με την Σαουδική Αραβία και την “μικρή Σπάρτη” του αραβικού κόσμου, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τα οποία η Ελλάδα έχει υπογράψει και ρήτρα αμυντικής συνδρομής.<div><br />Οι “συνήθεις ύποπτοι”<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε με χαρά την συμμετοχή στην άσκηση, του «αδελφικού έθνους του Αζερμπαϊτζάν για πρώτη φορά», το οποίο χρωστά στην τουρκική στρατιωτική συνδρομή την πρόσφατη νίκη του στην “παγωμένη σύγκρουση” του Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπως έδειξε η επίσκεψη-φιέστα του Ερντογάν στην πόλη Σούσα, την οποία οι Αζέροι επανακατέλαβαν από τους Αρμένιους αυτονομιστές. Εκεί μάλιστα ο Τούρκος και ο Αζέρος πρόεδρος υπέγραψαν την “δήλωση της Σούσα”, «έναν οδικό χάρτη για τις σχέσεις των δύο χωρών», όπως ανακοίνωσαν σε πανηγυρικούς τόνους.<br /><br />Εκτός του Αζερμπαϊτζάν, ο έτερος “συνήθης ύποπτος” που συμμετέχει είναι το Πακιστάν, με τα μαχητικά του αεροσκάφη JF-17. Στην πραγματικότητα η Τουρκία δεν είναι απλώς σύμμαχος, αλλά σχεδόν μιμείται το Πακιστάν, στην εξαγωγή του εξτρεμιστικού Ισλάμ και στην εργαλειοποίηση τζιχαντιστικών ομάδων, κάτι που έκανε το Πακιστάν από την δεκαετία του ’80 και συνεχίζει μέχρι και σήμερα, χωρίς βέβαια να έχει τις “αυτοκρατορικές” φιλοδοξίες του Ερντογάν. Είναι επίσης κοινό μυστικό πως ο Ερντογάν προσδοκά στην πακιστανική βοήθεια για να αποκτήσει ατομικά όπλα.<br /><br />Η πρόσφατη επίσκεψη του Ινδού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα, εκλήφθη και ως απάντηση στον άξονα που έχει συγκροτήσει η Τουρκία με το Πακιστάν, καθώς η Ινδία είναι ο προαιώνιος εχθρός της ισλαμικής χώρας. Εμιράτα και Σαουδική Αραβία έχουν κάνει επίσης μία ιστορική προσέγγιση έναντι της Ινδίας, παραβλέποντας την καταπίεση του μουσουλμανικού πληθυσμού του Κασμίρ, μία διαφιλονικούμενη περιοχή που έχει υπάρξει το πεδίο των ινδοπακιστανικών πολέμων.<br /><br />Η Τουρκία σφυρηλατεί έναν στρατηγικό άξονα με τις τέσσερεις ισλαμικές χώρες, μέσω του οποίου προσπαθεί να βρει πάτημα για τις νεοθωμανικές της φιλοδοξίες. Αν και η συμμαχία της με το Κατάρ και την Μουσουλμανική Αδελφότητα δημιούργησε μία ιστορική αντιτουρκική συσπείρωση στον αραβικό κόσμο, η εμπλοκή της στον πρόσφατο πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ την έφερε δυναμικά στην “πίσω αυλή” της Ρωσίας. Η δε βοήθεια του Πακιστάν είναι πολύτιμη για να καμφθούν οι αντιστάσεις των Ταλιμπάν έναντι των τουρκικών σχεδίων για τον έλεγχο του αεροδρομίου της Καμπούλ στο Αφγανιστάν, στην πραγματικότητα των εσόδων από το εμπόριο ναρκωτικών, στο οποίο είναι επίσης κοινό μυστικό πως εμπλέκεται το καθεστώς Ερντογάν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Anatolian Εagle: Με ποιους στήνει ισλαμικό άξονα η Τουρκία

Λυκοκάπης Γιώργος Στις αρχές Ιουλίου θα ολοκληρωθεί η αεροπορική άσκηση “Anatolian Eagle 2021” στην αεροπορική βάση στο Ικόνιο, στην οποία σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι βλαβερές συνέπειες του να έχεις “νταβατζή” τη Γερμανία

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/protektorato.png" width="640" /><br /><br /><b>Οικονόμου Παντελής</b><br />Ασφαλώς και υπάρχουν ζωντανές μνήμες από την πρώιμη μεταπολίτευση: από την μαζικοποίηση των κομμάτων μέχρι την αναγνώριση τους, με συνταγματικές διατάξεις, ως αρμών του δημοκρατικού πολιτεύματος και τον δικομματισμό, με την εναλλαγή ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση. Μόνο που από τότε έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι. Ζήσαμε πρώτα την ιδιωτικοποίηση της ενημέρωσης με την ονομασία «ελεύθερη ραδιοφωνία και τηλεόραση» και την, όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση, νόμιμη και παράνομη, των ΜΜΕ στα χέρια ελάχιστων ισχυρών του χρήματος.<br /><br />Οι σχέσεις αυτών των τελευταίων με το πολιτικό προσωπικό, τις κυβερνήσεις και τους πρωθυπουργούς, θυμίζουν ανατριχιαστικά την σχέση προμηθευτή ουσιών με τον χρήστη τους, με συνηθισμένη κατάληξη τον χαμό του πελάτη. Η ολέθρια αυτή κατάσταση δεν είναι εφιαλτική φαντασίωση, αλλά τρέχουσα πραγματικότητα: κατάργηση της ισηγορίας, μετατροπή των συλλογικών συμβάσεων “μέλους-κόμματος” σε ατομικές “συμπαίκτη-μέσου ενημέρωσης” και μετάλλαξη των κομμάτων από εγγυητές δημοκρατικής ομαλότητας, σε μηχανισμούς διανομής θέσεων.<br /><br />Η οδυνηρότερη συνέπεια αυτού του εκφυλισμού όμως είναι η άρση νομιμοποίησης των “κομμάτων” μας και των “αρχηγών” τους. Η φαλκίδευση της αντιπροσώπευσης, με τους εντολοδόχους μας να δουλεύουν για τον εαυτό τους και άλλους, αλλά όχι για μας. Αυτό το βάσιμο δημόσιο αίσθημα πιστοποιείται αμάχητα με την διαρκή αύξηση της αποχής, ακόμα και από τις εθνικές εκλογές.<div><br />Η διαπλοκή στα χρόνια της εξάρτησης<br /><br />Σαν να μην έφθαναν αυτά, ήρθε και η χρεοκοπία να κάνει την ετερόρρυθμη διαπλοκή και περιορισμένης ευθύνης: οι υποχρεώσεις προς τους ευρωπαίους πιστωτές μας αφυδάτωσαν ακόμα περισσότερο τις αρμοδιότητες των εκπροσώπων μας και τις ευθύνες τους απέναντι μας. Οι κυβερνήσεις μας, εκτός από συμπαίκτες εγχώριων, είναι πια και τοποτηρητές ξένων συμφερόντων, Με τις μετέπειτα εξελίξεις στα ευρωπαϊκά πράγματα να εξωθούν τα πράγματα στο μη παρέκει.<br /><br />Πρώτα ήταν οι όλο και πιο ετεροβαρείς όροι από μνημόνιο σε μνημόνιο, με σκοπό την, κατά προτεραιότητα, εξυπηρέτηση συμφερόντων των πιστωτών εις βάρος δικών μας. Μιλάμε για εγγυήσεις που έδωσαν οι κυβερνήσεις μας και “κουρεύουν” τις δυνατότητες ανάκαμψης μας. Μέχρι που ήρθε και η μετατροπή της επιτήρησης της οικονομικής μας πολιτικής, σε “αστυνόμευση” περιορισμών της οικονομικής μας κυριαρχίας, με την μεταβίβαση της εξουσίας αυτής από τους πιστωτές (τρόικα, θεσμοί) στην Γερμανία.<br /><br />Πράγματι, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση Μέρκελ, εδώ και χρόνια, συμπεριφέρεται ωσάν τα λεφτά του ευρωπαϊκού δανείου προς την Ελλάδα να τα έβαλε μόνον αυτή και προς την χώρα μας, όπως σε δανειολήπτη υπό εκβιασμό. Αυτό το άγραφο, αορίστου βάσεως και χρόνου και εντελώς ξένο προς τα ευρωπαϊκά θέσμια, μνημόνιο ενός άρθρου περιγράφει την πεμπτουσία της εξάρτησής μας.<br /><br />Το κατεστημένο μας συνομολόγησε το πλαίσιο αυτό, διεκδικώντας για τον εαυτό του ρόλο τοποτηρητή: «Αφήνουμε την Γερμανία να κάνει τις δουλειές της στην Ελλάδα όπως νομίζει και αυτή μας αφήνει να βγάζουμε λεφτά και να κυβερνάμε». Ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, «πρώτα τα γερμανικά και μετά τα δικά μας, ατομικά συμφέροντα». Αυτή η άθλια συνθηκολόγηση, μετά το Manzikert του 2015, εξηγεί πως ενώ όλο και κάτι χάνουμε χωρίς μάχη, οι κυβερνήσεις μας και τα ΜΜΕ πανηγυρίζουν!</div><div><br />Οι όροι της γερμανικής “προστασίας”<br /><br />Όρος πρώτος: Για να εγκρίνουν το τρέχον ΕΣΠΑ, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Δανία και η Σουηδία (χώρες πλουσιότερες από την Ελλάδα) αξίωσαν και απέσπασαν πρόσθετους πόρους από την ΕΕ. Η δική μας κυβέρνηση, τσιμουδιά! Σιωπή και απουσία λοιπόν, αν και για να είμαστε ειλικρινείς, για να βρούμε ελληνική κυβέρνηση να αξιώνει και να αποσπά από την ΕΕ περισσότερα λεφτά, πρέπει να πάμε πολύ πίσω στον χρόνο, στην μακρινή δεκαετία του ’80.<br /><br />Όρος δεύτερος: Έχει δηλωθεί κατ’ επανάληψη από την πλευρά μας ότι διατηρούμε έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας βάσιμη, νόμιμη απαίτηση εξόφλησης του υποχρεωτικού κατοχικού δανείου, καθώς και αποζημιώσεων και επανορθώσεων για ζημιές και εγκλήματα εις βάρος του ελληνικού λαού. Οι κυβερνήσεις μας έχουν διακόψει την διεκδίκηση αυτής της απαίτησής μας. Παραίτηση από ένδικα μέσα, λοιπόν, με βλάβη εθνικού μας συμφέροντος. Όρος τρίτος: Από το πρόγραμμα “Ήλιος” του 2011 (αφορούσε εξαγωγές ενέργειας από Ελλάδα προς Γερμανία) και σταδιακά:</div><div><br />Τον Ιούνιο του 2017 οκτώ γερμανικές εταιρίες δήλωσαν ενδιαφέρον για δουλειές στην Ελλάδα με βασικό σχήμα «το ελληνικό δημόσιο τη γη, το ΕΣΠΑ, το Ταμείο Ανάκαμψης και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τα λεφτά, εμείς την τεχνογνωσία». Η δήλωση έγινε σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Ελληνογερμανικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο στην Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας της Γερμανίας.<br />Οι πόροι για την “δίκαιη μετάβαση” (επενδύσεις παραγωγικής ανασυγκρότησης λιγνιτικών πεδίων) μηδενίστηκαν και μετατράπηκαν σε επιδοτήσεις αγοράς εισαγόμενων ηλεκτρικών αυτοκινήτων και οικιακών φορτιστών τους.<br />Η ΔΕΗ (ελληνικό Δημόσιο) προκηρύσσει πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ και αποκλείει από τον διαγωνισμό εταιρίες κινεζικών συμφερόντων.<br /><br />Κοντολογίς, λεηλασία πλουτοπαραγωγικών πηγών που διαθέτουμε σε επάρκεια, από την Γερμανία που τις χρειάζεται απεγνωσμένα και δεν τις διαθέτει. Σιωπή, απουσία και παραίτηση από ένδικα μέσα. Λεηλασία πλουτοπαραγωγικών πηγών, λοιπόν, οι δουλείες μας προς την προστάτιδα δύναμη! Με την αξίωση να εξυπηρετούνται απαρεγκλίτως, να ερμηνεύονται διασταλτικά ως όλο και πιο επαχθείς για μας και να διευρύνεται αυθαίρετα ο κατάλογος τους.<br /><br /></div><div>Τι χρειαζόμαστε και πρέπει να βρούμε<br /><br />Και στα παλιά προτεκτοράτα (ένα, κατ’ εξοχήν βάρβαρο, καθεστώς), ο “λόρδος προστάτης” εκμεταλλεύονταν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους. Ως αντιστάθμισμα όμως, είχε την ευθύνη της ασφάλειας τους (παρεμπιπτόντως και των δικών του συμφερόντων) απέναντι σε επιβουλές τρίτων. Θα περίμενε κάποιος λοιπόν από την Γερμανία να μας “προστατεύσει” από την τουρκική απειλή. Κάθε άλλο! Μεσολαβεί “για να τα βρούμε” με τον επιτιθέμενο, στην πραγματικότητα πιέζει να παραχωρήσουμε κάτι σε μια χώρα που μας επιτίθεται, επειδή διατηρεί η ίδια κοινά συμφέροντα μαζί της!<br /><br />Ενώ λοιπόν οι δουλείες μας προς την γερμανική “προστασία” καλά κρατούν, όχι απλώς έχει μηδενιστεί κάθε υποχρέωσή της προς εμάς, αλλά γινόμαστε διαρκώς αποδέκτες πρόσθετων αξιώσεων της υπέρ της ίδιας, αλλά και φίλων της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την πρόσδεση στο γερμανικό άρμα, δεν θα δούμε άσπρη μέρα! Ακόμα και αν υπάρξει κυβερνητική αλλαγή, εξέλιξη καλοδεχούμενη σε κάθε περίπτωση, στην μεγάλη αυτή χώρα, ακόμα και αν μια αύρα θετικής αλλαγής πνεύσει στα ευρωπαϊκά πράγματα, δεν φτάνουν για να σταθούμε ξανά στα πόδια μας.<br /><br />Χρειαζόμαστε μια προσπάθεια, πέρα και πάνω, από όσα έχουν ενσωματωθεί στο καθεστώς με το οποίο πρέπει να τελειώνουμε, πριν μας τελειώσει. Μια αδρή διαχωριστική γραμμή με το κατεστημένο μας που λειτουργεί ως αρμός του καθεστώτος αυτού. Χρειαζόμαστε μια δική μας, υπολογίσιμη πολιτική δύναμη να ξεκαθαρίσει προς όλους ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα δεν μας αρέσουν, ότι θέλουμε να τα αλλάξουμε και ξέρουμε πως. Μόνο σε τέτοια βάση θα μπορέσει να ξεκινήσει η προσπάθεια αποδέσμευσης της δημόσιας περιουσίας μας, εξόφλησης του κατοχικού δανείου και είσπραξης αποζημιώσεων και επανορθώσεων και προστασίας των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών από την λεηλασία. Μόνο έτσι θα ακουστούμε ξανά στην Ευρώπη ως φωνή εντιμότητας και διεξόδου.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι βλαβερές συνέπειες του να έχεις “νταβατζή” τη Γερμανία

Οικονόμου Παντελής Ασφαλώς και υπάρχουν ζωντανές μνήμες από την πρώιμη μεταπολίτευση: από την μαζικοποίηση των κομμάτων μέχρι την αναγνώριση...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα λάθη σε Συρία και Λιβύη, να γίνουν «μαθήματα»

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_17118856451.jpg" width="640" /><br /><b><br /></b><div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Την άμεση ανάγκη για κινήσεις που θα αποτρέψουν την επανάληψη των λαθών του παρελθόντος που άφησαν την Ελλάδα εκτός παιγνίου με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση της σε σημαντικές κρίσεις που αφορούν την άμεση γειτονία της, με σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες για τα εθνικά συμφέροντα, αναδεικνύουν οι τελευταίες εξελίξεις σε Λιβύη και Συρία.<br /><br />Η Ελλάδα την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία προσανατολίσθηκε μονόπλευρα στα Βαλκάνια, όπου κυριαρχούσε το ζήτημα της διαφοράς με τα Σκόπια και άφησε στην τύχη τους και τις σχέσεις με χώρες όπως η Λιβυκή, η Συρία και ο Λίβανος και αυτοαποκλείσθηκε πρακτικά από τη διαδικασία διαμόρφωσης των εξελίξεων στις περιοχές αυτές που αποτελούν άμεση γειτονιά της χώρας.<br /><br />Η διαδικασίας ων Τριμερών Συνεργασιών, στη διαμόρφωση των οποίων έπαιξε καταλυτικό ρόλο η Κύπρος και διευκόλυνε την συμμετοχή της Ελλάδας αποτελούν τη μοναδική αχτίδα φωτός που προσέφερε δυνατότητες στη χώρα μας να ξεφύγει από το στενό πλαίσιο της Βαλκανιοποίησης και της εσωστρέφειας της εξωτερικής μας πολιτικής.<br /><br />Πλέον τόσο στη Συρία όσο και στη Λιβύη δρομολογούνται εξελίξεις τόσο για τη διαμόρφωση πλαισίου συμβίωσής με το καθεστώς Άσαντ στη Συρία και ομαλοποίησης της κατάστασης στη Λιβύη, από τις οποίες η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι απούσα.<br /><br />Δυστυχώς, το πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο από τις παραδοσιακές σχέσεις φιλίας και συνεργασίας που είχε η Ελλάδα και με τις δυο χώρες, εξανεμίσθηκε και αυτό αποτυπώθηκε και από τον αποκλεισμό της από κρίσιμες παρεμβάσεις και διεργασίες του διεθνούς παράγοντα για τις δυο αυτές εστίες κρίσεις.<br /><br />Η Ελλάδα έτσι βρέθηκε να πληρώνει τις συνέπειες, του προσφυγικού αλλά και της ενίσχυσης του διεθνούς ρολού της Τουρκίας από την απουσία της στο Συριακό, ενώ στη Λιβύη ήταν ακόμη πιο τραγικές οι επιπτώσεις με την υπογραφή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου. <br /><br /><img height="440" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/AP20156471990485.jpg" width="640" /><br /><br />Την περασμένη Δευτέρα έγινε ένα βήμα σε θετική κατεύθυνση, καθώς ο Ν.Δένδιας προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην περιορισμένης σύνθεσης συνάντηση που έγινε για τη Συρία στη Ρώμη. <br /><br />Βασικό εργαλείο για την επιστροφή της Ελλάδας στην περιοχή είναι η πλήρης αποκατάσταση της λειτουργίας των διπλωματικών αρχών της χώρας μας σε Δαμασκό και Τρίπολη με τρόπο όμως όχι απλώς διεκπεραιωτικό αλλά ουσιαστικό.<br /><br />Στη Δαμασκό έχει ορισθεί επιτετραμμένος στην πρεσβεία μας, με έδρα όμως τη Βηρυτό, ενώ στην Τρίπολη επαναλειτουργεί η πρεσβεία και εντός της πρώτης εβδομάδας του Ιουλίου θα ανοίξει και το ελληνικό Γενικό Προξενείο στη Βεγγάζη με πρώτο Πρόξενο τον Αχ. Ρακίνα, αλλά αυτά δεν αρκούν.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει να στελεχώσει και να εξοπλίσει τις Διπλωματικές Αρχές στις δυο χώρες με προσωπικό, που διαθέτει το ΥΠΕΞ, ώστε να ασκηθεί ουσιαστική και δυναμική διπλωματία που σαν πρώτο στόχο θα έχει την αποκατάσταση των σχέσεων και φυσικά την ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας, χώρας μέλους του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., με παραδοσιακούς δεσμούς με τον Αραβικό κόσμο. Και σε αυτό το δύσκολο έργο θα πρέπει να επιστρατευθεί όχι μόνο η κλασσική διπλωματία, αλλά και η πολιτιστική διπλωματία και η οικονομική παρέμβαση σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα.<br /><br />Στη Λιβύη όπου δεν έχουν μείνει πια παρά ελάχιστα απομεινάρια της άλλοτε ισχυρής και κυρίαρχης ελληνικής οικονομικής παρουσίας, επιχειρείται η επανάκαμψη εταιριών όπως η ΜΕΤΚΑ η οποία φυσικά δεν μπορεί και ούτε αυτός είναι ο στόχος, να ανταγωνισθεί κολοσσούς όπως η ιταλική ΕΝΙ, όμως μπορεί να παίξει ρόλο στη μεταπολεμική Λιβύη. <br /><br />Ο προσανατολισμός πλέον στην πράσινη ενέργεια, η προοπτική ανάπτυξης στη Λιβύη (παρά το γεγονός ότι τώρα δεσπόζει ο τομέας των υδρογονανθράκων), της ηλιακής ενέργειας και της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και μεταφοράς του στην Ευρώπη προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματά για την Ελλάδα. Η απόσταση μεταξύ των ακτών της Ανατολικής Λιβύης με την Κρήτη είναι περίπου 180 χιλιόμετρα, κάτι που καθιστά όχι απλώς βιώσιμο αλλά και ιδιαίτερα δελεαστικό ένα σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης της Λιβύης με την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Ένα ανάλογο σχέδιο δηλαδή με εκείνο του Europe Asia Interconnector για την ηλεκτρική διασύνδεση Ασίας -Ευρώπης μέσω Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας αλλά και του σχεδίου για ηλεκτρική διασύνδεση της Αιγύπτου με την Ευρώπη μέσω Ελλάδας.<br /><br />Η χώρα μας μετά το σοκ του Τουρκολιβυκού Μνημονίου αποκατέστησε την επαφή με την Ανατολική Λιβύη, όπου υπήρχαν παραδοσιακοί δεσμοί και ελληνική κοινότητα και το άνοιγμα του ελληνικού προξενείου στη Βεγγάζη είναι ιδιαίτερης σημασίας.<br /><br /><img height="427" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/Haftar.jpg" width="640" /><br /><br />Οι δυνάμεις της Ανατολικής Λιβύης ,που σε ένα βαθμό εκφράζονται από τον στρατηγό Χαφτάρ αποτελούν τον ένα πόλο και θα συνεχίσουν να έχουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των εξελίξεων, ενώ και το Κοινοβούλιο με έδρα το Τομπρουκ παραμένει καθοριστικός παράγοντας για την νομιμοποίηση της διαδικασίας προς τις εκλογές.<br /><br />Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Ακίλα Σάλεχ θα βρίσκεται την Παρασκευή στην Αθήνα προσκεκλημένος του ομολόγου του Κ.Τασούλα και θα έχει επαφές και με την ελληνική κυβέρνηση.<br /><br />Η Ανατολική Λιβύη έχει ένα ακόμη πλεονέκτημα για την Ελλάδα, καθώς εκεί η Τουρκία αποτελεί «persona non grata»…Και η ελληνική παρουσίας μπορεί να αποτελέσει ένα κρίσιμο αντίβαρο στην ισχυρή επιρροή της Τουρκίας στη δυτική Λιβύη και στην Τρίπολη.<br /><br />Εκτός των εταιριών ενέργειας, οι ελληνικές κατασκευαστικές εταιρίες μπορούν να ξαναβάλουν πόδι στη Λιβύη μια και η ανοικοδόμηση θα ξεκινήσει αμέσως μόλις δρομολογηθεί η ομαλοποίηση της κατάστασης. Ένα ακόμη πεδίο συνεργασίας είναι η συνεργασία στον ιατρικό τομέα καθώς υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για περίθαλψη Λίβυων σε ελληνικά νοσοκομεία και ιδιωτικά ιατρικά κέντρα, ακόμη και για λειτουργία ελληνικών ιατρικών ιδρυμάτων στη Λιβύη, κάτι που συζήτησαν την περασμένη εβδομάδα ο Έλληνας πρεσβευτής στη Λιβύη Ι.Σταματέκος με τον υπουργό υγείας της χώρας. Ένα ακόμη πεδίο συνεργασίας είναι και η φοίτηση σε ελληνικές στρατιωτικές σχολές Λίβυων αξιωματικών, όπως συνέβαινε στο παρελθόν αλλά και η συνεργασία των Λιμενικών δυνάμεων των δυο χωρών, ενώ υπάρχει και η εμπειρία συμβολής ελληνικών οργανισμών και ΜΚΟ στην αναμόρφωση και εκσυγχρονισμό των θεσμών στην γειτονική χώρα.<br /><br />Οι ευκαιρίες για ανάκτηση επιρροής και επανάκαμψης της χώρας με δυναμικό τρόπο σε ευαίσθητες περιοχές με τρόπο που και τα ελληνικά συμφέροντα θα υπηρετηθούν και το διεθνές κύρος και ρόλος της Ελλάδας θα αναβαθμιστούν είναι ζωντανές. Αρκεί να μην τους γυρίσουμε και πάλι την πλάτη…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα λάθη σε Συρία και Λιβύη, να γίνουν «μαθήματα»

Νίκος Μελέτης Την άμεση ανάγκη για κινήσεις που θα αποτρέψουν την επανάληψη των λαθών του παρελθόντος που άφησαν την Ελλάδα εκτός παιγνίου μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χτυπήστε, σφάξτε γυναίκες ελεύθερα, το μήνυμα Ερντογάν… Επίσημα εκτός

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/04/TOURKALA-TURKEY-WOMAN-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />H Τουρκία αποχώρησε σήμερα επισήμως από τη διεθνή σύμβαση για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών, όπως είχε ανακοινώσει τον Μάρτιο ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από πολλούς Τούρκους, αλλά και τη Δύση. Χιλιάδες άνθρωποι αναμένεται να διαδηλώσουν σε όλη την Τουρκία, όπου την Τρίτη το Συμβούλιο Επικρατείας απέρριψε την προσφυγή να ακυρωθεί η αποχώρηση της χώρας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />«Θα συνεχίσουμε τη μάχη μας», δήλωσε χθες, Τετάρτη, η Τσανάν Γκουλού, πρόεδρος της Τουρκικής Συνομοσπονδίας Γυναικείων Οργανώσεων. «Η Τουρκία αυτοπυροβολείται στο πόδι με αυτή την απόφαση». Η Γκουλού επεσήμανε ότι από τον Μάρτιο οι γυναίκες και άλλες ευάλωτες ομάδες διστάζουν ακόμη περισσότερο να ζητήσουν βοήθεια και είναι λιγότερο πιθανό να την λάβουν, την ώρα που η πανδημία covid-19, με τα lockdown και την οικονομική κρίση που προκάλεσε, έχει αυξήσει τα περιστατικά έμφυλης βίας.<br /><br />Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης υιοθετήθηκε το 2011 και οι χώρες που την έχουν υπογράψει δεσμεύονται να λάβουν μέτρα για να προλαμβάνουν την ενδοοικογενειακή βία, να προσάγουν τους δράστες και να προωθούν την ισότητα των δύο φύλων. Η απόφαση της Άγκυρας τον Μάρτιο να αποσυρθεί από τη Σύμβαση προκάλεσε την καταδίκη των ΗΠΑ και της ΕΕ, ενώ κάποιοι εκτίμησαν ότι η κίνηση αυτή απομακρύνει ακόμη περισσότερο την Τουρκία από την Ευρώπη.<br /><br />Οι γυναικοκτονίες έχουν σημειώσει ραγδαία άνοδο στην Τουρκία, με μία οργάνωση να καταγράφει περίπου μία κάθε ημέρα τα τελευταία πέντε χρόνια. Ωστόσο πολλοί συντηρητικοί στην Τουρκία, αλλά και μέσα από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν, ισχυρίζονται ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης υπονομεύει τις οικογενειακές αξίες που προστατεύουν την κοινωνία. Επίσης θεωρούν ότι η Σύμβαση προωθεί την ομοφυλοφιλία μέσω της αρχής της κατά των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού.<br /><br />«Η αποχώρηση της χώρας μας από τη Σύμβαση δεν θα προκαλέσει νομικά ή πρακτικά κενά στην πρόληψη της βίας κατά των γυναικών», ανέφερε το γραφείο του Τούρκου προέδρου σε επιστολή του προς το Συμβούλιο Επικρατείας. Αυτό εξέτασε το αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση για την αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση, όμως έκρινε ότι ο Ερντογάν έχει «την εξουσία» να την επιβάλει.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χτυπήστε, σφάξτε γυναίκες ελεύθερα, το μήνυμα Ερντογάν… Επίσημα εκτός

H Τουρκία αποχώρησε σήμερα επισήμως από τη διεθνή σύμβαση για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών, όπως είχε ανακοιν...

Διαβάστε την συνέχεια

“Γατάκι” τελικά ο Λαβρόφ έναντι Τουρκίας… Μοντρέ, S-400, άριστα για Λιβύη!

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/10/CAVUSOGLU-LAVROV-SOCHI-2-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Προειδοποιήσεις στην κυβέρνηση Ερντογάν για τη διώρυγα της Κωνσταντινούπολης έστειλε σήμερα από την Άγκυρα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ. Στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του, Μελβούτ Τσαβούσογλου, ο Ρώσος υπουργός δήλωσε ότι η διώρυγα αυτή δεν πρέπει να αποτελέσει δίοδο για να περνούν από εκεί στρατιωτικές δυνάμεις άλλων χωρών. «Η διώρυγα δεν έχει καμία επίδραση στη συμφωνία Montreux, ούτε η συμφωνία Montreux έχει καμία επίδραση στη διώρυγα.<br /><br />ΤΗΣ <b>ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ</b><br /><br />Η διώρυγα της Κωνσταντινούπολης, που κατασκευάζεται, θα θέλαμε να μην προετοιμάζει το έδαφος για την παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων», δήλωσε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι «οι Τούρκοι φίλοι μας θα εκπληρώνουν παράλληλα τις υποχρεώσεις τους από τη Σύμβαση του Μοντρέ». Η αιχμή φυσικά είχε στόχο τις ΗΠΑ, αλλά παράλληλα ήταν και ένα καμπανάκι προς την Τουρκία να μην σκεφτεί να αφήνει από εκεί να περνούν τα αμερικανικά πλοία, από τη στιγμή που δεν θα εφαρμόσει τη συνθήκη του Μοντρέ και τους… περιορισμούς σε αυτό το έργο-ζωής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />«Η διώρυγα Κωνσταντινούπολης θα διέπεται από το εσωτερικό μας δίκαιο. Κι από την άποψη αυτή, η σύμβαση του Μοντρέ δεν θα έχει καμία εφαρμογή στη διώρυγα της Κωνσταντινούπολης», επανέλαβε ενώπιον του Λαβρόφ ο Τούρκος ΥΠΕΞ, δήλωση που μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί από τις «κακές γλώσσες» και πάλι που θέλουν τη διώρυγα αυτή να αποτελεί «δωράκι» της Τουρκίας στις ΗΠΑ, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Εύσημα για την χρησιμοποίηση των S-400<br /><br />Ξεκινώντας από τα θέματα συνεργασίας των δύο χωρών, όπως το εμβόλιο και ο τουρισμός, στη συνέχεια οι δύο υπουργοί πέρασαν στα θέματα της «βαριάς» διπλωματίας, όπως το «αγκάθι» των S-400. Αν και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δεν αναφέρθηκε καθόλου στο θέμα, ο Σεργκέι Λαβρόφ προέβη σε μία λακωνική και αμφίσημη ταυτόχρονα δήλωση, με την οποία στήριζε για άλλη μια φορά –όπως ήταν φυσικό- το θέμα της χρήσης του αντι-πυραυλικού συστήματος από την Άγκυρα για την άμυνά της.<br /><br />Όπως είπε χαρακτηριστικά, «υποστηρίζουμε τις προσπάθειες ανάπτυξης της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας, όπως και την πρόθεση των Τούρκων φίλων μας να χρησιμοποιήσουν την πρώτη συστοιχία του αντι-πυραυλικού αμυντικού συστήματος S-400 για την άμυνά τους». Άραγε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε στον Λαβρόφ την πρόθεση της Τουρκίας για χρήση τελικά των S-400; Ή πρόκειται για πίεση του Κρεμλίνου να ενεργοποιήσουν το σύστημα, παρά τις αντιδράσεις των ΗΠΑ;<br /><br />«Η τουρκική παρουσία στη Λιβύη συμβάλλει στην ειρήνη»<br /><br />Στη συνάντηση των δύο υπουργών συζητήθηκε επίσης το θέμα της Λιβύης, με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να υπεραμύνεται για άλλη μια φορά της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας εκεί. «Οι δύο χώρες (Τουρκία + Ρωσία) συνέβαλαν σημαντικά στη δημιουργία κατάπαυσης του πυρός τόσο στη Συρία όσο και στη Λιβύη. Υπάρχουν μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τη Λιβύη. Πρέπει να ληφθούν μέτρα για την ενεργοποίηση των θεσμών. Οι (στρατιωτικοί) εκπαιδευτές μας συμβάλλουν σημαντικά προς αυτό. Η πολιτική ενότητα και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας είναι προτεραιότητά μας. Ελπίζω ότι όλα θα πάνε όπως σχεδιάστηκαν στη Λιβύη. Η ειρήνη και η σταθερότητα εδραιώνονται σταθερά», είπε.<br /><br />“Δεν βλέπουμε προβλήματα στις σχέσεις μας”<br /><br />Δεν βλέπουμε πρόβλημα στις σχέσεις μας»Πάντως, κατά τη συνάντηση των δύο υπουργών περίσσευαν οι εγκαρδιότητες, τα χαμόγελα και οι δηλώσεις φιλίας και συνεργασίας, ενώ ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου αποκάλυψε ότι ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, προσκάλεσε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Μόσχα. «Δεν βλέπουμε κάποιο σοβαρό πρόβλημα στις διμερείς μας σχέσεις. Αλλά ακόμη κι αν υπάρχουν κάποια μικρο-προβλήματα, έχουμε την επιθυμία να τα λύσουμε μαζί. Υπάρχει μία ειλικρινής φιλία μεταξύ μας», δήλωσε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, προσθέτοντας ότι «ως οι δύο μεγαλύτερες χώρες της περιοχής, η συνεργασία μας έχει απτά αποτελέσματα. Σεβόμαστε ο ένας τον άλλον. Θα συνεχίσουμε τις σχέσεις μας την επόμενη περίοδο με αμοιβαία εμπιστοσύνη».<div><br /></div><div><a href="https://www.ethnos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Γατάκι” τελικά ο Λαβρόφ έναντι Τουρκίας… Μοντρέ, S-400, άριστα για Λιβύη!

Προειδοποιήσεις στην κυβέρνηση Ερντογάν για τη διώρυγα της Κωνσταντινούπολης έστειλε σήμερα από την Άγκυρα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο σοβαρό επεισόδιο στη Μ. Θάλασσα με Ολλανδία.

<div><img height="428" src="https://pbs.twimg.com/media/E5Dyw3hWEAI4Btj?format=jpg&name=medium" width="640" /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">20 (!) Ρωσικά Su-30SM και Su-24 κύκλωσαν φρεγάτα και διεξήγαγαν εικονικές προσβολές επί 5 ώρες!<br />"Mπορούσαμε να δούμε τους πιλότους</span>"</h3><b>Βασίλης Καπούλας</b><br />Νέο σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε στη Μαύρη Θάλασσα, όταν ρωσικά μαχητικά Su-30SM και Su-24 προχώρησαν σε διαδοχικές εικονικές προσβολές εναντίον της ολλανδικής φρεγάτας HNLMS Evertsen επί 5 ώρες!<br /><br />Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, ο κυβερνήτης της φρεγάτας HNLMS Evertsen,<br />George Pastoor, αποκάλυψε πως το πλοίο του δέχτηκε εικονικές προσβολές από 20(!) συνολικά ρωσικά μαχητικά μερικά εκ των οποίων πλησίασαν σε απόσταση 100 μέτρων σε 50 πόδια ύψος.<br />Το περιστατικό συνέβη 40-70 ν.μ. από την Κριμαία.<div><br />Η ανακοίνωση των Ολλανδών<br /><br />Οι Ολλανδοί σε κατάσταση πανικού ανακοίνωσαν πως οι Ρώσοι προχώρησαν σε εκτεταμένο ηλεκτρονικό πόλεμο ενώ τα ρωσικά μαχητικά πετούσαν διαρκώς πολύ επικίνδυνα και πολύ χαμηλά περνώντας ξυστά από τη φρεγάτα ακόμη και στα διεθνή χωρικά ύδατα.<br /><br />Τα ρωσικά μαχητικά προκάλεσαν «μια επικίνδυνη κατάσταση» κοντά σε ένα ολλανδικό πολεμικό πλοίο στη Μαύρη Θάλασσα σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας της Ολλανδίας.<br /><br />Η επίθεση των ρωσικών μαχητικών ξεκίνησε στις 3:30 pm τοπική ώρα και συνεχίστηκε μέχρι τις 8:30 pm. Το επεισόδιο σημειώθηκε την περασμένη Πέμπτη.<br /><br />Οι Ολλανδοί καταγγέλλουν ότι τα ρωσικά μαχητικά ήταν οπλισμένα με βόμβες και αντιπλοϊκούς πυραύλους προχωρώντας σε εικονικές προσβολές.<br /><br />“Mπορούσαμε να δούμε τους πιλότους”<br /><br />Ο πλοίαρχος της ολλανδικής φρεγάτας HNLMS Evertsen τόνισε πως:<br /><br /><i>«Δεν υπήρχε κανένας λόγος για τόση επιθετική συμπεριφορά από την πλευρά της Μόσχας. Βρισκόμασταν στα διεθνή χωρικά ύδατα.<br />Δεν ένοιωσα ποτέ ξανά τόσο ανασφαλής.<br />Τα ρωσικά μαχητικά πέταξαν σε ύψος 50 ποδιών και 100 μέτρα κοντά μας. Αυτό είναι ασυνήθιστα κοντά.<br />Μπορούσαμε να δούμε τους πιλότους. Πρόκειται για βήμα κλιμάκωσης.</i><br /><br />Πέντε μαχητικά ήρθαν πολύ κοντά. Ταυτόχρονα ακολούθησαν εικονικές προσβολές από 12 μαχητικά από διαφορετικές κατευθύνσεις!<br /><br />Οι Ρώσοι προχώρησαν σε εικονικές προσβολές για ώρες επιδεικνύοντας ανεύθυνη και μη ασφαλή συμπεριφορά. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για όσα έκαναν.<br /><br />Η συμπεριφορά της Μόσχας αυξάνει τον κίνδυνο ατυχήματος. Θα προχωρήσουμε σε διάβημα εναντίον της Ρωσίας”.<br />“Εμείς δεν στέλνουμε οπλισμένα F-16 εναντίον τους”<br /><br />“Οταν ρωσικά πλοία διασχίζουν την βόρεια Θάλασσα, πράγμα το οποίο συμβαίνει πολύ συχνά, συνοδεύονται από μακριά από ολλανδικά-βελγικά ή βρετανικά πλοία.<br />Αλλά δεν στέλνουμε οπλισμένα F-16 να πετούν από πάνω τους για ώρες.<br /><br />Προσπαθήσαμε να έρθουμε σε επαφή με τους Ρώσους πιλότους αλλά ήταν μάταιο.” ανέφερε ο εκπρόσωπος του Ολλανδικού ΥΠΑΜ.<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι πάντως πως η ολλανδική φρεγάτα De Evertsen δεν συμμετέχει στην μεγάλη ΝΑΤΟϊκή άσκηση Sea Breeze.<div><br />Στρατιωτική άσκηση Sea Breeze<br /><br />Τις τελευταίες μέρες το θερμόμετρο ανεβαίνει στη Μαύρη Θάλασσα καθώς ξεκίνησε η ετήσια στρατιωτική άσκηση Sea Breeze του ΝΑΤΟ. Η ετήσια στρατιωτική αυτή άσκηση ξεκίνησε τη Δευτέρα στο βορειοδυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας, με το ρωσικό ναυτικό να παρακολουθεί την κίνηση των συμμετεχόντων πλοίων.<br /><br />Μάλιστα, η Ρωσία πραγματοποίησε εκπαίδευση ανίχνευσης στόχων για να δοκιμάσει την ετοιμότητα των συστημάτων αεράμυνας της S-400 που αναπτύχθηκαν στην Κριμαία.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι στην ίδια θαλάσσια περιοχή, την περασμένη εβδομάδα, ρωσικό πολεμικό πλοίο προχώρησε σε προειδοποιητικά πυρά κατά αντιτορπιλικού του Βρετανικού Ναυτικού.<br />Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, το βρετανικό σκάφος παραβίασε τα ρωσικά θαλάσσια σύνορα στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br /><img height="454" src="https://pbs.twimg.com/media/E5EcvQiWEAI6Grt?format=jpg&name=large" width="640" /><br /><br /><img height="461" src="https://pbs.twimg.com/media/E5Dl5ouXoAE8P9p?format=jpg&name=large" width="640" /><br /><br /><img height="484" src="https://pbs.twimg.com/media/E5Dl5ouXwAAXZzP?format=jpg&name=medium" width="640" /><br /><br /><img height="417" src="https://pbs.twimg.com/media/E5Dl5orX0BI7lrw?format=jpg&name=medium" width="640" /><br /><a href="https://news.google.com/publications/CAAqBwgKMIS4pAswx8K8Aw?oc=3&ceid=GR:el"></a><br /><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div>

Νέο σοβαρό επεισόδιο στη Μ. Θάλασσα με Ολλανδία.

20 (!) Ρωσικά Su-30SM και Su-24 κύκλωσαν φρεγάτα και διεξήγαγαν εικονικές προσβολές επί 5 ώρες! "Mπορούσαμε να δούμε τους πιλότους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κορυφαίο ισραηλινό think-tank: "Ανεξαρτητοποίηση της Τουρκίας . Μόσχα-Άγκυρα έχουν εισάγει πολυπολικό Μοντέλο Συμμαχίας στην Ευρασία"

<div><a href="https://24h.com.cy/wp-content/uploads/2019/09/AP_18094401650207.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="505" data-original-width="800" height="404" src="https://24h.com.cy/wp-content/uploads/2019/09/AP_18094401650207.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Διμερή συνεργασία σε περιφερειακά προβλήματα χωρίς τη συμμετοχή τρίτων</span>"</h3><b>Βασίλης Καπούλας</b><br />Για ένα νέο μοντέλο “Συμμαχίας στην Ευρασία” μεταξύ Ρωσίας-Ιράν-Τουρκίας κάνει λόγο το κορυφαίο ισραηλινό think tank BesaCenter με στενούς δεσμούς με την MOSSAD.<br /><br />Oι ισραηλινοί μιλούν για ένα νέο μοντέλο “Ευρασιατικής Συμμαχίας” που σκοπό έχει τον αποκλεισμό των ΗΠΑ από περιοχές στις οποίες οι τρεις χώρες-Ρωσία-Τουρκία-Ιράν- έχουν ζωτικά συμφέροντα.<br /><br />Υπό το πρίσμα αυτό, οι Ισραηλινοί καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας έχει προχωρήσει με το βλέμμα σε ένα πολυπολικό κόσμο. Κατά συνέπεια η ανεξαρτητοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας από ΝΑΤΟ-Δύση θα συνεχιστεί και ο έλεγχος πάνω στην Άγκυρα είναι πολύ δύσκολος-αν όχι αδύνατος- να επιτευχθεί.<br />Νέο μοντέλο σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν<br /><br />Ιράν, Τουρκία και Ρωσία δημιουργούν ένα νέο μοντέλο διμερών δεσμών. Χωρίς εμπόδια από επίσημες συμμαχίες, η τριμερής αυτή συμμαχία δείχνει ότι μπορεί να συνεργαστεί για να περιορίσει τη δυτική επιρροή αποφεύγοντας παράλληλα την υπερβολική αλληλεξάρτηση.<br /><br />Αυτό το μείγμα συσχετιζόμενων και αντιφατικών συμφερόντων, που χαρακτηρίζει το νέο ευρασιατικό μοντέλο διμερών σχέσεων, είναι προϊόν της μεταβαλλόμενης παγκόσμιας τάξης.<br /><br />Οι αναλυτές και οι ειδικοί έχουν χαρακτηρίσει εσφαλμένα τη συνεχιζόμενη συνεργασία Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν ως συμμαχία. Αυτό υποτιμά και υπερεκτιμά την αλληλεπίδραση μεταξύ των τριών κεντρικών κρατών της Ευρασίας.<br /><br />Οι χώρες αυτές δεν έχουν σχηματίσει συμμαχία. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο. Συνεργάζονται, ανταγωνίζονται, αναζητούν τη βοήθεια του άλλου και γυρίζουν την πλάτη τους ο ένας στον άλλο, όπως κρίνουν κατάλληλο.<br /><br />Αυτό το είδος αλληλεπίδρασης μοιάζει πολύ με ότι συνέβαινε με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις το 19ο αιώνα όπου υπήρχε μεν μεγάλη δυσπιστία αλλά οι χώρες ήθελαν ωστόσο να βρουν κοινό έδαφος όπου ήταν απαραίτητο προκειμένου να επιτύχουν μια ισορροπία και να αποφευχθεί η επιβολή της βούλησης μιας δύναμης στις άλλες.<div><br />Τί επιδιώκουν Ιράν-Τουρκία-Ρωσία<br /><br />Το Ιράν επιδιώκει μια πλήρη αναθεώρηση, καθώς οι γεωπολιτικές προοπτικές του έρχονται σε αντίθεση με την παγκόσμια τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η Ρωσία είναι επίσης μια ρεβιζιονιστική δύναμη, αλλά οι απαιτήσεις της για θεμελιώδεις αλλαγές είναι λιγότερο ριζοσπαστικές, καθώς λαμβάνει κάποια πλεονεκτήματα μέσω της φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να ισορροπήσει μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Αυτό έχει γίνει μια από τις πιο σημαντικές πτυχές της πολιτικής της Άγκυρας σε Μέση Ανατολή και Μεσόγειο. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι στην εξελισσόμενη παγκόσμια τάξη, θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη να συνεργάζεται με οποιονδήποτε παγκόσμιο παράγοντα ανάλογα με τα συμφέροντά της, αλλά καμία από αυτές τις σχέσεις δεν πρέπει να θεωρείται σταθερή.<br /><br />Σημαντικά, Ρώσοι, Τούρκοι και Ιρανοί έχουν μια παρόμοια ιστορική εμπειρία του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα.<br />Πιστεύουν ότι η «Ευρασία» μπορεί να προσφέρει μια εναλλακτική λύση στην πολιτιστική, ιστορική, πολιτική και οικονομική κυριαρχία της Δύσης.</div><div><br />Δόγμα της «περιφερειακής ιδιοκτησίας»<br /><br />Οι τρεις χώρες προωθούν επίσης το δόγμα της «περιφερειακής ιδιοκτησίας», η οποία δίνει προτεραιότητα στη διμερή συνεργασία σε περιφερειακά προβλήματα χωρίς τη συμμετοχή τρίτων.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία και η Ρωσία επιδίωξαν ένα κοινό όραμα στη Μαύρη Θάλασσα και συνεργάστηκαν στον Νότιο Καύκασο μετά τον Δεύτερο Πόλεμο του Καραμπάχ.<br /><br />Καταβλήθηκαν επίσης προσπάθειες στη Λιβύη, και παρόμοιες ιδέες εκφράστηκαν (τουλάχιστον ρητορικά) σχετικά με την πρόσφατη κρίση μεταξύ του Ισραήλ και της οργάνωσης της Χαμάς.<br /><br />Το Ιράν έχει παρόμοιες φιλοδοξίες με τη Ρωσία όσον αφορά την Κασπία Θάλασσα. Δεν επιτρέπονται ξένες δυνάμεις στην περιοχή και μικρότερα κράτη με πρόσβαση στη Θάλασσα πρέπει να αναγνωρίσουν τα ζωτικά συμφέροντα της Τεχεράνης και της Μόσχας.</div><div><br />Παρακάμπτουν την Δύση<br /><br />Η φιλοδοξία των τριών αυτών χωρών να παρακάμψουν τη Δύση είναι ορατή σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Οι συνομιλίες της Astana δεν είναι παρά μια προσπάθεια προώθησης ενός εναλλακτικού οράματος στο συριακό πρόβλημα. Παρόμοιες προσπάθειες έγιναν στον Νότιο Καύκασο, όταν η Τουρκία και το Ιράν πρότειναν και υποστήριξαν την ιδέα της δημιουργίας ενός περιφερειακού συμφώνου για την ασφάλεια και τη συνεργασία στο οποίο η Δύση δεν έχει θέση.<br /><br />Η Ρωσία φιλοδοξεί από καιρό να βελτιώσει τους δεσμούς με την Τουρκία και το Ιράν. Ακόμα και στη σοβιετική περίοδο, η Μόσχα προσπάθησε περιοδικά να προωθήσει μια μορφή συνεργασίας με αυτές τις δύο χώρες που θα απέκλειε τη Δύση. Και τα δύο κράτη εμφανίστηκαν σταδιακά ως πυλώνες των μετα-σοβιετικών φιλοδοξιών της Ρωσίας για μια πιο ενεργή εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή και επαναδιαμόρφωση την υπάρχουσας παγκόσμιας τάξης.<br /><br />Ενώ τα ρεύματα τόσο σε περιφερειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο ενώνουν αυτές τις τρεις χώρες, αυτό δεν σημαίνει ότι τα μέρη θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια επίσημη ομάδα με επίσημες υποχρεώσεις συμμαχίας. Αυτό τους ξεχωρίζει από τη Δύση.</div><div><br />Δεν θέλουν “επίσημη Συμμαχία”<br /><br />Το Ιράν, η Ρωσία και η Τουρκία βλέπουν την απουσία επίσημης συμμαχίας ως ευλογία. Τους επιτρέπει να κάνουν ελιγμούς, να ισορροπούν και να τιμούν ο ένας τον άλλον όσον αφορά τις ζωτικές σφαίρες επιρροής.<br /><br />Αυτή η τάση εξεύρεσης κοινού εδάφους χωρίς επίσημες υποχρεώσεις είναι χαρακτηριστική του πολυπολικού κόσμου. Η Ρωσία και η Κίνα αρνούνται επίσημα τη συμμαχία τους, ισχυρίζονται ότι μια συμμαχία θα υπονόμευε τις υποτιθέμενες καλοπροαίρετες προθέσεις τους μεταξύ τους.<br /><br />Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί μέρος μιας αναδυόμενης τάσης στην οποία τα κράτη της Ευρασίας προτιμούν τον ελιγμό από τα δεσμά των επίσημων υποχρεώσεων.<br /><br />Για τη Ρωσία, η εντατική συνεργασία με την Τουρκία και το Ιράν είναι επωφελής στο βαθμό που παρέχει έλεγχο πάνω στη Δύση και επιτρέπει στη Μόσχα να λύσει κρίσιμα προβλήματα στις περιοχές του Εύξεινου Πόντου, του Καυκάσου και της Κασπίας, καθώς και στη Συρία.</div><div><br />Η Ρωσία δεν θέλει να βγει η Τουρκία από ΝΑΤΟ<br /><br />Με αυτή την στρατηγική, είναι αμφίβολο κατά πόσο η Ρωσία θέλει η Τουρκία να διακόψει εντελώς τους δεσμούς της με το ΝΑΤΟ. Κατά κάποιο τρόπο, η θέση της Τουρκίας ως μέλους της συμμαχίας – αυτή που δημιουργεί συνεχείς ενδο-συμμαχικές εντάσεις – ωφελεί τη Ρωσία περισσότερο από μια αδέσμευτη Τουρκία.<br />Το τελευταίο σενάριο θα διευκολύνει τα εσωτερικά προβλήματα του ΝΑΤΟ και ίσως ακόμη και να μειώσει τη σημασία της Τουρκίας στον γεωπολιτικό λογισμό της Ρωσίας.<br /><br />Όσον αφορά το Ιράν, η Ρωσία επιδιώκει να εξαρτήσει την Ισλαμική Δημοκρατία από τη διπλωματική της επιρροή. Μια μακροπρόθεσμη λύση στο πυρηνικό αδιέξοδο του Ιράν είναι το λιγότερο επιθυμητό σενάριο του Κρεμλίνου. Αυτό θα δημιουργούσε πρόβλημα κα στις ρωσικές εταιρείες που έχουν διεισδύσει στην αγορά του Ιράν καθώς τυχόν λύση θα φέρει πιο ανταγωνιστικές δυτικές επιχειρήσεις. Μια στενότερη αλληλεπίδραση πέρα ​​από τη συνεργασία δεν είναι επίσης επιλογή για τη Ρωσία.<br /><br />Για τη Μόσχα, η διατήρηση της Άγκυρας και της Τεχεράνης είναι ένα περιοριστικό γεωπολιτικό βάρος, αλλά και η απομάκρυνση τους θα ήταν επιζήμια. Η Ρωσία προσπαθεί να διατηρήσει μια λεπτή ισορροπία με τους δύο.<br /><br />Η Τουρκία και το Ιράν έχουν φυσικά τις δικές τους ατζέντες. Ο καθένας παίζει τη ρωσική “κάρτα” για να πάρει παραχωρήσεις από τη Δύση. Η Τουρκία κατανοεί ότι ενώ η υπερβολική εξάρτησή της από τη Δύση ως ισορροπία ενάντια στη Σοβιετική Ένωση κατά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου ήταν δαπανηρή για την Άγκυρα, η εξάρτησή της από τη Ρωσία ως ισορροπία εναντίον των ΗΠΑ θα μπορούσε να είναι εξίσου ανησυχητική. Το Ιράν, επίσης, δεν θέλει να δεσμευτεί αποκλειστικά με τη Μόσχα.</div><div><br />Τουρκία: Iσορροπία μεταξύ Δύσης, Κίνας και Ρωσίας<br /><br />Η ισορροπία μεταξύ Δύσης, Κίνας και Ρωσίας είναι αναμφισβήτητα η καλύτερη επιλογή.<br />Αυτό το μείγμα διαφορετικών συμφερόντων καθιστά την αλληλεπίδραση μεταξύ των τριών χωρών ακόμη πιο εκπληκτική.<br /><br />Όμως, οι τρεις χώρες μοιράζονται παρόμοιους στόχους, και η κάθε μια χρειάζεται τις άλλες δύο για να την βοηθήσουν να κάνει ελιγμούς στις σχέσεις της με τη Δύση.<br /><br />Οι τρεις χώρες έχουν εισαγάγει ένα νέο μοτίβο δεσμών που καθοδηγείται από μακροπρόθεσμα κοινά ενδιαφέροντα χωρίς “επίσημες διατυπώσεις και συμμαχίες”.<br /><br />Αυτό το μοντέλο της Ευρασίας είναι ένα υποπροϊόν μιας εξελισσόμενης παγκόσμιας τάξης στην οποία κάθε κράτος με γεωπολιτική επιρροή αναβαθμίζει τους δεσμούς της εξωτερικής πολιτικής. </div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Κορυφαίο ισραηλινό think-tank: "Ανεξαρτητοποίηση της Τουρκίας . Μόσχα-Άγκυρα έχουν εισάγει πολυπολικό Μοντέλο Συμμαχίας στην Ευρασία"

"Διμερή συνεργασία σε περιφερειακά προβλήματα χωρίς τη συμμετοχή τρίτων " Βασίλης Καπούλας Για ένα νέο μοντέλο “Συμμαχίας στην Ευρ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αν ήμουν Τούρκος”: Όμως η ζωή επέλεξε να γεννηθώ από Έλληνες γονείς, και να δεχθώ ελληνική παιδεία…

<img height="448" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2018/10/6448e7dd-xristodoulou-gea-haf.jpg" width="640" /><br /><br />Του <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ*</b><br />Το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης δημιουργήθηκε το κράτος που λέγεται Δημοκρατία της Τουρκίας, ενώ παράλληλα τελείωσε οριστικά η Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Από την επόμενη μέρα της υπογραφής της, υπήρξαν φωνές από πλευράς Τουρκίας, αντίθετες με όσα η Συνθήκη όριζε, αφού όπως έλεγαν, αφού περιόριζε σημαντικά τη χώρα τους (στα σύνορα του σήμερα). Οι φωνές αυτές όχι μόνο δεν έπαψαν να υπάρχουν, αλλά στο διάβα του χρόνου πολλαπλασιάστηκαν εκθετικά.<br /><br />Ακόμη, είδαμε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο την Τουρκία να κρατάει αρχικά στάση υπέρ του Άξονα, στη συνέχεια να δηλώνει ουδετερότητα (πράγμα που στην πράξη δεν έκανε) και στο τέλος αφού τελείωσε το «κακό» να κηρύσσει τον πόλεμο στον ηττημένο. Επιπλέον, από την ένταξη της στο ΝΑΤΟ (1952) και μετά, βλέπουμε να καταστρώνει συστηματικά ένα σχέδιο ανατροπής της Συνθήκης της Λωζάνης, με μικρά βήματα στην αρχή, λόγω ψυχρού πολέμου, αλλά και με δυναμικό τρόπο, όταν εύρισκε την κατάλληλη ευκαιρία.<br />Σκεπτόμενος αυτά λοιπόν, είπα «τι» θα έκανα αν ήμουν Τούρκος από το 1923 και μετά. Το πρώτο πράγμα που έρχεται στην σκέψη είναι το ελληνικό στοιχείο.<br /><br />Θα έκανα λοιπόν διώξεις με όποιο πρόσχημα εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, του Πόντου και όπου αλλού είχαν απομείνει μετά τον ξεριζωμό του 1922.<br /><br />Θα δημιουργούσα συνεχώς προβοκάτσιες και ένταση στην Κύπρο.<br /><br />Θα ενίσχυα με κάθε τρόπο τους μουσουλμάνους στην δυτική Θράκη, ώστε να αποκτήσουν «τουρκική συνείδηση».<br /><br />Θα αμφισβητούσα με κάθε τρόπο την αμυντική οχύρωση των νήσων του Αιγαίου, ακόμη και αν δεν μου έπεφτε λόγος (Συνθήκη Παρισίων 1947).<br /><br />Θα αμφισβητούσα τα όρια του FIR Αθηνών και τον εναέριο χώρο στα 10ΝΜ της Ελλάδας (έστω και αν δεν είχα φέρει αντίρρηση το 1953).<br /><br />Δεν θα υπέγραφα και δεν θα στήριζα το δίκαιο της θάλασσας (Mondego Bay 1982) που αφορά στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.<br /><br />Θα κήρυσσα casus belli σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν του ορίου των 6 ΝΜ.<br /><br />Θα διεκδικούσα εντός του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου δικαιώματα Έρευνας και Διάσωσης.<br /><br />Θα δημιουργούσα «γκρίζες ζώνες» κυριαρχίας ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και γύρω από την Κρήτη.<br /><br />Δεν θα αναγνώριζα υφαλοκρηπίδα στα νησιά του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, αλλά και σε Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο, Κρήτη, όπως και στην Κύπρο.<br /><br />Θα ανακάλυπτα το όραμα της «γαλάζιας πατρίδας»(!) και θα υπέγραφα συμφωνίες και συνεργασίες όπως πχ με Λιβύη για κοινή ΑΟΖ.<br /><br />Θα ενίσχυα το Σουνιτικό στοιχείο και τη μουσουλμανική αδελφότητα, στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Θα εκβίαζα στον πόλεμο του Ιράκ το ΝΑΤΟ, για περισσότερα ανταλλάγματα και επιρροή στην περιοχή.<br /><br />Θα εξόντωνα με κάθε τρόπο τις εσωτερικές αντίθετες φωνές.<br /><br />Θα εύρισκα μια νομιμοφανή δικαιολογία να εισβάλλω στη Συρία με κάθε τρόπο, και θα κατέρριπτα ρωσικό μαχητικό εάν έμπαινε στον δικό μου εναέριο χώρο, έστω και για 1,7 ΝΜ, με σκοπό να εκβιάσω το ΝΑΤΟ.<br /><br />Θα συμμαχούσα, όμως, με Ρωσία και Ιράν, όταν τα συμφέροντα μου το απαιτούσαν.<br /><br />Θα επενέβαινα στα εσωτερικά γειτονικών κρατών και όχι μόνο, ώστε να επηρεάζω τις χώρες αυτές.<br /><br />Θα ανέπτυσσα σφαίρα επιρροής σε όλα τα μουσουλμανικά κράτη όπου ζουν έστω και κατ’ επίφαση ομοεθνείς μου και θα δήλωνα:<br />«Τα 300 εκατομμύρια Τούρκων μπορούν να αντιληφθούν τις δυνατότητες που έχουν, δηλαδή οι Κοζάκοι, Ουζμπέκοι, Τουρκμένοι, Τσετσένοι, οι αδερφοί μας που είναι μέλη της Τουρκικής Διασποράς και όλοι αυτοί που θέλουν να συνταχθούν μαζί μας, όπως Πακιστάν, Αφγανιστάν, Λιβύη κλπ».<br /><br />Θα μετέτρεπα την Αγιά Σοφιά σε τζαμί.<br /><br />Θα αγνοούσα τις Διεθνείς Συνθήκες, νομολογίες και αποφάσεις, και θα αδιαφορούσα για τους Διεθνείς Οργανισμούς πχ ΟΗΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, Διεθνή Δικαστήρια κλπ, εκτός εάν ικανοποιούσαν τα συμφέροντα μου.<br /><br />Θα επέκτεινα τα χωρικά μου ύδατα στα 12 ΝΜ άσχετα αν δεν αποδέχομαι το υφιστάμενο δίκαιο της θάλασσας και θα έκανα έρευνες, καθώς και εξόρυξη Φυσικού Αερίου και πετρελαίου, σε όσες περιοχές ήθελα.<br /><br />Θα έκανα έρευνες σε ξένες υφαλοκρηπίδες, όταν οι πραγματικοί ιδιοκτήτες δεν αντιδρούν.<br /><br />Θα έκανα εκκαθαρίσεις των εχθρών μου, ακόμη και σε εδάφη που ανήκουν σε άλλες χώρες.<br /><br />Θα μιλούσα για εφαρμογή του διεθνούς δικαίου έχοντας σε κατοχή 48 χρόνια, χώρα μέλους της ΕΕ.<br /><br />Θα ανέπτυσσα πυρηνικά εργοστάσια με απώτερο σκοπό να γίνω πυρηνική δύναμη, έστω και για… «ειρηνικούς» σκοπούς, «υπερασπίζοντας» όμως λεκτικά… το φυσικό περιβάλλον.<br /><br />Θα δημιουργούσα De Facto καταστάσεις στην περιοχή, σύμφωνα με τα συμφέροντά μου.<br /><br />Θα συνομιλούσα με όλους τους εταίρους για ανθρωπιστικά δικαιώματα, ώστε να αποσπάσω δις ευρώ από την ΕΕ, θέτοντας κάθε φορά νέες απαιτήσεις και διεκδικήσεις με πρόσχημα το προσφυγικό πρόβλημα.<br /><br />Θα φρόντιζα να αποτύχουν οι συνομιλίες με ευθύνη του συνομιλητή μου και θα κουνούσα το δάκτυλο σε όσους με αμφισβητούν, λέγοντας τους ότι δεν έχουν το ανάστημα ή το βάρος που έχω εγώ, απειλώντας ότι εάν δεν συμμορφωθούν προς τις υποδείξεις θα πληρώσουν το ανάλογο τίμημα…<br /><br />Θα εκπαίδευα το λαό μου με τέτοιο τρόπο ώστε να του γίνει κτήμα ότι η χώρα του θα αναβιώσει την πάλαι ποτέ αυτοκρατορία, αφού η Γηραιά Ήπειρος παραγέρασε, οι λοιπές μεγάλες δυνάμεις ζουν το δικό τους δράμα και δεν έχουν μέλλον στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, ενώ εμείς είμαστε τόσο κοντά στις πηγές ενέργειας, έχουμε την πίστη στον «Θεό» και έχουμε το θάρρος και τη δύναμη της νιότης.<div><br />ΤΟΥΤΩΝ ΔΟΘΕΝΤΩΝ<br />Αυτά λοιπόν και πολλά ακόμη περισσότερα θα έκανα στο χθες, στο σήμερα και στο μέλλον, αν ήμουν Τούρκος. Όμως η ζωή επέλεξε να γεννηθώ από Έλληνες γονείς (οι οποίοι γεννήθηκαν σε χωριό που τώρα ανήκει στην Τουρκία, λόγω της συνθήκης της Λωζάνης, στο Κρυόνερο Αν. Θράκης).<br /><br />Επιπλέον δε, η ζωή επέλεξε να δεχθώ ελληνική παιδεία και να αποκτήσω ευρωπαϊκή συνείδηση. Μέσα από την ελληνική ιστορία 4.500 ετών διδάχθηκα παραδείγματα θυσίας, αυταπάρνησης, προσφοράς και πολλές ακόμη αρετές, που με κάνουν πολύ υπερήφανο. Πλούσια ιστορία που δυστυχώς, όμως, έχει και πολύ δύσκολες και σκοτεινές στιγμές που χαμηλώνουν πολύ τον πήχη της αισιοδοξίας.<br /><br />Στο τρέχον έτος γιορτάζουμε τα 200 χρόνια της ελληνικής δημοκρατίας, ξεχνώντας όμως ότι αφού δώσαμε τα πάντα το 1821 για την ελευθερία του έθνους, αμέσως την επόμενη χρονιά μπήκαμε σε εσωστρέφεια για κατανομή του «πλούτου» και των κερδών της Επανάστασης, αγνοώντας ότι το μόνο που υπήρχε τότε ήταν ένα κράτος φτώχιας και ανέχειας.<br /><br />Δυστυχώς και σήμερα στην πολύ σύγχρονη εποχή μας, κάνουμε τα ίδια λάθη, ζούμε τα ίδια φαινόμενα και καταστάσεις όπως είναι ο ενδοτισμός, ο φόβος, η υστεροβουλία, το συμφέρον του εγώ, η διχόνοια, καθώς και όλα τα κακά που δεν μας επέτρεψαν ποτέ να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, ώστε η χώρα αυτή να συνεχίσει στον δρόμο που χάραξαν οι πρόγονοί μας, δηλαδή να παράγει αρετές, δημοκρατία, και πολιτισμό.<br /><br />Βλέπουμε συχνά ανθρώπους που επιλέχθηκαν να υπηρετήσουν την πατρίδα από πολύ υψηλά πόστα, να αγνοούν τους δύο βασικούς πυλώνες στην άσκηση Εξωτερικής Πολιτικής, δηλαδή την ιστορία και την γεωγραφία και να τοποθετούνται ή και να υπογράφουν σε βάρος των εθνικών συμφερόντων, ασκώντας κρυφή και προσωπική ατζέντα, παρουσιάζοντας μάλιστα υποχωρήσεις σε γραμμές που έχουν τεθεί εδώ και δεκαετίες, ως μεγάλες επιτυχίες.</div><div><br />ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΊΔΙ <br /><br />Το τελικό συμπέρασμα είναι και ας το καταλάβουν οι έχοντες την ευθύνη ότι: η Τουρκία δεν επιθυμεί καμιά ειρηνική συνύπαρξη. Επιθυμεί αλλαγή συνόρων σε βάρος της Ελλάδας, το δηλώνει ξεκάθαρα σε κάθε ευκαιρία. Επιθυμεί αρπαγή κυριαρχικών δικαιωμάτων σε αέρα, θάλασσα και ξηρά σε όσο μεγαλύτερο βαθμό γίνεται, μέσω πιέσεων αποφεύγοντας όμως τη χρήση βίας αν και την επικαλείται, αφού δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα για να το πράξει.<br /><br />Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να εργαστούμε με όλες μας τις δυνάμεις με στόχο την αύξηση της ισχύος της χώρας, η οποία προσδιορίζεται από τη σχέση ως εξής:<br /><br /> ΙΣΧΥΣ = (ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ + ΕΔΑΦΟΣ + ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ + ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ) X (ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ + ΒΟΥΛΗΣΗ)<br /><br />Παράγοντες όπως η οικονομία, οι ένοπλες δυνάμεις, σε συνδυασμό με την σταθερή στρατηγική στα εθνικά θέματα και με σταθερή βούληση στην προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων, είναι αυτοί που θα λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές και αντιστάθμισμαστον πληθυσμό και στην έκταση της χώρας μας.<br /><br /><b><i>*Ο κ. Χρήστος Χριστοδούλου είναι Πτέραρχος εα, τέως ΑΓΕΕΘΑ ετ.</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Αν ήμουν Τούρκος”: Όμως η ζωή επέλεξε να γεννηθώ από Έλληνες γονείς, και να δεχθώ ελληνική παιδεία…

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ* Το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης δημιουργήθηκε το κράτος που λέγεται Δημοκρατία της Τουρκίας, ενώ παράλληλα τελεί...

Διαβάστε την συνέχεια

“Μεγάλη η συμφωνία που συζητούν ΗΠΑ-Τουρκία για το Αφγανιστάν”! Ποιος είναι “απομονωμένος”;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/biden_erdogan_2021-06-14-nato-122.jpg"><img height="438" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/06/biden_erdogan_2021-06-14-nato-122-696x476.jpg" width="640" /></a><br /><br />Εβδομάδες πριν από το “κρίσιμο ραντεβού” Μπάϊντεν-Ερντογάν, κάποιοι μετέδιδαν πολλά και όλα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα “τραβούσε για τα καλά τ΄ αυτιά” του Τούρκου ομόλογου του.<br /><br />Η έγκυρη εφημερίδα New York Times πάλι, δημοσειεύει ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο ΗΠΑ και Τουρκία διαπραγματεύονται μια “μεγάλη συμφωνία που έχει να κάνει με το αεροδρόμιο της Καμπούλ” και την ανάληψη ευθύνης της ασφάλειας του από τουρκικές δυνάμεις.<br /><br />“Οι διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη με την Άγκυρα για τη διασφάλιση του αεροδρομίου που είναι η κύρια πύλη προς το Αφγανιστάν πραγματοποιούνται καθώς οι Ταλιμπάν επελαύνουν σε ολόκληρη τη χώρα”, γράφουν οι NY Times προσθέτοντας ότι ” η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας θα μπορούσε να έχει τρομερές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης πρόσβασης στη χώρα από ομάδες βοήθειας και διπλωμάτες των ΗΠΑ”.<br /><br />Το ρεπορτάζ της εφημερίδας συνεχίζει:<br /><br />“Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συζήτησε τα σχέδια της Άγκυρας για το αεροδρόμιο με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζο Μπάιντεν στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες , μετά την οποία ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζ. Σάλιβαν δήλωσε ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία χωρίς να δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες.<br /><br />Ωστόσο, παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα της τουρκικής ανάπτυξης στρατιωτικών δυνάμεων χωρίς συνεχή αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ.<br /><br />“Χωρίς ένα ασφαλές αεροδρόμιο, η ικανότητα διεξαγωγής διπλωματικών επιχειρήσεων σε μια μεγάλη χώρα όπως το Αφγανιστάν, μειώνεται σημαντικά », δήλωσε ο απόστρατος ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης,πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη”.<br /><br />“Εκτός από την προσωπική ασφάλεια και την ικανότητα εκκένωσης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, χρειάζονται αεροπλάνα για τη μετακίνηση διπλωμάτων των ΗΠΑ, εργαζομένων , αξιωματικών πληροφοριών και προσωπικού υποστήριξης σε όλη τη χώρα”, πρόσθεσε. «Χωρίς αυτή τη θεμελιώδη ικανότητα, η αποστολή της αμερικανικής πρεσβείας θα αποτύχει».<br /><br />Το ρεπορτάζ καταλήγει:<br /><br />«Μετά από δύο δεκαετίες πολέμου και αποτυχημένων στρατηγικών, η τύχη του αεροδρομίου της Καμπούλ προσλαμβάνει σημαντική σημασία για την παρουσία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν».<br /><br />Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Τουρκία έχει πολλά να παζαρέψει με τις ΗΠΑ και όπως φάνηκε και στις Βρυξέλλες όσο κι αν “έχει εκνευρίσει την Ουάσινγκτον”, παραμένει “ένας πολύτιμος σύμμαχος”, όπως συχνά πυκνά μας υπενθυμίζουν όλοι οι “φίλοι και σύμμαχοι” μας. Καλό θα είναι να αντιμετωπίσουμε αυτή την πραγματικότητα και να κλείσουμε τ΄ αυτιά μας σ΄ όσους ύποπτα πλέον προσπαθούν να παρουσιάσουν στους πολίτες μια “εικονική πραγματικότητα” για όσα συμβαίνουν στα ελληνοτουρκικά, έχοντας και την πλήρη ασυλία από το ΥΠΕΘΑ και το ΓΕΕΘΑ.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Μεγάλη η συμφωνία που συζητούν ΗΠΑ-Τουρκία για το Αφγανιστάν”! Ποιος είναι “απομονωμένος”;

Εβδομάδες πριν από το “κρίσιμο ραντεβού” Μπάϊντεν-Ερντογάν, κάποιοι μετέδιδαν πολλά και όλα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ο Αμερικανός πρόεδρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόρρητα έγγραφα των ΗΠΑ αποκαλύπτουν πως η Τουρκία θέλει πυρηνική βόμβα από το 1966

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-02/%CE%A0%CF%85%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1.jpeg?itok=csTnp6Jt" width="640" /><br /><br /><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Το ότι η Τουρκία και ειδικά ο Ερντογάν επιθυμεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα δεν είναι κάτι καινούργιο. Η συνεργασία του με το πυρηνικό Πακιστάν είναι ένα από τα συστατικά που θα τον βοηθήσουν σε κάποια φάση να το κάνει πραγματικότητα.<br /><br /><br />Φορέας αυτών των πυρηνικών είναι πολύ πιθανό να είναι οι πύραυλοι που έχουν δυνατότητα να βγουν στο διάστημα και οι οποίοι κατασκευάστηκαν από την τουρκική βιομηχανία.<br /><br />Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2019, ο Ερντογάν μιλώντας σε μέλη του κόμματός του AKP, δήλωνε πως είναι απαράδεκτο να μην επιτρέπετε στην Τουρκία να έχει πυρηνικά.<br /><br />Στρατιωτικός αναλυτής είχε δηλώσει σχετικά πρόσφατα σε τηλεοπτική εκπομπή:<br /><br /><i>«Η Τουρκία επιδιώκει, χωρίς να το κρύβει, να αναπτύξει πυρηνικές ικανότητες έτσι ώστε να καθιερώσει τη θέση της ως αυτόνομος πόλος ισχύος ευρασιατικού βεληνεκούς, που είναι και ο απώτερος γεωπολιτικός της στόχος. <br />Και για να λειτουργήσουν οι πυρηνικές ικανότητες στην υπηρεσία αυτού του στόχου χρειάζονται και μέσα που θα επιτρέπουν την προσβολή στόχων σε μεγάλες αποστάσεις στην ευρασιατική σκακιέρα. Και παρόμοιες ικανότητες προσφέρουν μόνον οι βαλλιστικοί πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς.»</i><br /><br />Για να αποδώσουμε βέβαια σε αυτό το σημείο «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», η φιλοδοξία για απόκτηση πυρηνικών όπλων δεν είναι μια επιθυμία μόνο του Ερντογάν, αλλά σύμφωνα με μέχρι πρότινος αποχαρακτηρισμένα απόρρητα έγγραφα της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Άγκυρα, από το 1966 οι Τούρκοι ενδιαφέρονταν για πυρηνικά όπλα.<br /><br />Τα έγγραφα αυτά μετέφεραν μια ανησυχητική, όπως χαρακτηριζόταν, συνομιλία της Clarence Wendel, της ακολούθου υπεύθυνης για θέματα ορυκτών, που είχε με έναν «αξιόπιστο» Τούρκο επιστήμονα σχετικά με τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας.<br /><br />Το υπόμνημα, ενός από τα 20 συνολικά αποχαρακτηρισμένα έγγραφα με ημερομηνία 1966, αναφέρει πως αξιωματούχοι από την Γενική Διεύθυνση Έρευνας και Εξερεύνησης Ορυκτών ζητούσαν συνεργασία με έναν στρατηγό με το όνομα Ρεφίκ Τούλγκα και έναν καθηγητή του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Μέσης Ανατολής, Ομέρ Ινονού, στο πλαίσιο της ανάπτυξης μιας «Ατομικής Βόμβας».<br /><br />Και αν όλα δείχνουν πως η επιθυμία αυτή υπήρχε στην Άγκυρα από την δεκαετία του ’60, στο Δελτίο Ατομικών Επιστημόνων, σύμβουλος αμερικανών γερουσιαστών είχε δημοσιεύσει προ καιρού ένα άρθρο με τίτλο: «Η συμβατική σοφία λέει ότι η Τουρκία δεν θα γίνει πυρηνική. Αυτό μπορεί να είναι λάθος.»<br /><br />Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Ρωτήστε 10 εμπειρογνώμονες στην τουρκική πολιτική εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ανησυχούν για τις φιλοδοξίες πυρηνικών όπλων της Άγκυρας και πιθανότατα θα ακούσετε 10 αρνήσεις. Προχωρήστε πέρα από την «ζώνη της Ουάσιγκτον» και θα έχετε κάτι διαφορετικό. <br /><br />Οι Ισραηλινοί ανησυχούν ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πλησιάζει πολύ ένα οπλισμένο με πυρηνικά Πακιστάν που του αρέσει να μοιράζεται την πυρηνική τεχνολογία. Οι Τούρκοι περιβαλλοντολόγοι επισημαίνουν ότι το μη οικονομικό και περιττό πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας του Ερντογάν μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους διάδοσης. Οποιαδήποτε ορθή προσέγγιση των ΗΠΑ στην Τουρκία απαιτεί από τους Αμερικανούς αξιωματούχους να ακούσουν αυτές τις ξένες φωνές.»<br /><br />Στο άρθρο του ο αμερικανός αναλυτής επισημαίνει τρία γεγονότα που καταδεικνύουν πως ο Ερντογάν θέλει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα:<br /><br />1. Την δική του εκπεφρασμένη θέληση<br /><br />2. Κατά μήκος της μεσογειακής ακτής της Τουρκίας, οι Ρώσοι κατασκευάζουν τέσσερις μεγάλους μη στρατιωτικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες στην πυρηνική εγκατάσταση Akkuyu. Ο Ερντογάν ελπίζει ότι οι Ρώσοι θα ολοκληρώσουν τον πρώτο αντιδραστήρα έως το 2023, εγκαίρως για τις γιορτές της ίδρυσης της σύγχρονης Τουρκίας πριν από έναν αιώνα. <br /><br />Η Άγκυρα λέει ότι χρειάζεται πυρηνική ενέργεια για να μειώσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές φυσικού αερίου από αναξιόπιστους εταίρους - Ρωσία και Ιράν - και για να καλύψει τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτή η ζήτηση αυξήθηκε με τον υψηλότερο ρυθμό όλων των χωρών του ΟΟΣΑ από το 2005.<br /><br />Αλλά η περίπτωση της Άγκυρας για πυρηνική ενέργεια δεν συνάδει. Η εγκατάσταση Akkuyu δεν κάνει την Τουρκία λιγότερο εξαρτημένη από ξένες δυνάμεις. Η Ρωσία θα κατέχει και θα εκμεταλλεύεται την εγκατάσταση και είναι αποδεδειγμένο ότι η Μόσχα χρησιμοποιεί όλα τα ενεργειακά της περιουσιακά στοιχεία - όχι μόνο ορυκτά καύσιμα - για εξαναγκασμό. Στην πραγματικότητα, το εργοστάσιο Akkuyu είναι μια κακή επένδυση. <br /><br />Ενώ η Rosatom, η κρατική εταιρεία πυρηνικής ενέργειας της Ρωσίας, πληρώνει το λογαριασμό για τον πρώτο αντιδραστήρα, δεν θα κάνει το ίδιο για τους άλλους τρεις αντιδραστήρες της Akkuyu. Παρά τα χρόνια αναζήτησης, οι Ρώσοι δεν βρήκαν ούτε έναν ιδιώτη επενδυτή για το έργο. Για να ολοκληρώσει το Akkuyu, η τουρκική κυβέρνηση θα πρέπει να το χρηματοδοτήσει μέσω δημόσιου χρέους ή να εξασφαλίσει ολοένα και πιο σπάνιες ξένες επενδύσεις.<br /><br />3. Ο Ερντογάν συνεργάζεται στρατιωτικά με ένα πυρηνικά οπλισμένο Πακιστάν, μια χώρα που δεν βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Τουρκίας. Για δεκαετίες, οι τουρκο-πακιστανικές σχέσεις ήταν ζεστές αλλά επιφανειακές. Από το 2018, ο Ερντογάν ενίσχυσε σημαντικά τους δεσμούς. Φέτος μίλησε σε κοινή σύνοδο του κοινοβουλίου του Πακιστάν για τέταρτη φορά, υποστηρίζοντας παθιασμένα τη θέση του Πακιστάν στη διαμάχη του Κασμίρ. Όχι μόνο ο Ερντογάν ξαφνικά ενδιαφέρθηκε έντονα για το Κασμίρ, αλλά παρέχει στον στρατό του Πακιστάν εξελιγμένα όπλα.<br /><br /><br />Με όλα αυτά τα δεδομένα λοιπόν αλλά και πολλά άλλα που πιθανότατα δεν θα δουν ποτέ το φως της δημοσιότητας, κάνουν τους αναλυτές στο δυτικό κόσμο να ανατριχιάζουν από την ισλαμική στροφή που κομίζει ο Ερντογάν, καθώς διαπιστώνουν αργά αλλά σταθερά πως μέσα στον κόρφο του ΝΑΤΟ εκκολάπτεται ένα «δυτικό Ιράν».<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________1__1_.jpeg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________1__1_.jpeg?itok=pRqsW5rZ" /></a><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________2__1__720.jpeg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________2__1__720.jpeg?itok=FwifjZCM" /></a><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________3__1__720.jpeg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________3__1__720.jpeg?itok=GvYQAzLD" /></a><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________4__1__720.jpeg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________4__1__720.jpeg?itok=8BIQSTlK" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Απόρρητα έγγραφα των ΗΠΑ αποκαλύπτουν πως η Τουρκία θέλει πυρηνική βόμβα από το 1966

Γιάννης Αναγνωστόπουλος Το ότι η Τουρκία και ειδικά ο Ερντογάν επιθυμεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα δεν είναι κάτι καινούργιο. Η συνεργασία τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη δημοσιότητα η συμφωνία Κατάρ-Τουρκίας: Οι ΤΕΔ υπό τον έλεγχο της Ντόχα

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-06/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%202021-06-30%2C%201.29.48%20%CE%BC%CE%BC.png?itok=icyXUajh" width="640" /><br /><br /><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Στη δημοσιότητα τα επίσημα έγγραφα της συμφωνίας Κατάρ-Τουρκίας. Μία συμφωνία η οποία δεν είναι τόσο απλή και δεν έχει κωδικοποιηθεί σωστά από Έλληνες αναλυτές. <br /><br />Το ''ζουμί'' βρίσκεται στο ότι πλέον οι Καταριανοί αναλαμβάνουν τον έλεγχο της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Μίας αεροπορίας που όχι μόνο έχει ξεμείνει από πιλότους, αλλά και από μαχητικά F-16, τα οποία δεν έχουν αναβαθμιστεί. <br /> <br />Εν τω μεταξύ όπως αναφέραμε νωρίτερα, τα γαλλικά ΜΜΕ κάνουν εκτενή αφιερώματα για την εν λόγω συμφωνία και αφού αναλύουν το παρασκήνιο πίσω από το deal Τουρκίας-Κατάρ, αναφέρουν στο τέλος:<div><br /><i>''Η Καταριανή Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει πρώτα να ζητήσει την άδεια την κατασκευαστικής εταιρείας (Dassault) για να αναπτύξει τα γαλλικά μαχητικά στη Τουρκία. Επίσης θα πρέπει να πάρει την άδεια για να κάτσουν στο πίσω κάθισμα οι Τούρκοι, οι οποίοι θέλουν να εκπαιδευτούν στα γαλλικά μαχητικά. Εξάλλου πάντα υπάρχει αυτός όρος από την Γαλλία. Το Κατάρ δεν έχει στείλει αίτημα και δεν νομίζουμε ότι το Παρίσι θα δώσει το πράσινο φως στο Κατάρ''</i>, αναφέρουν οι Γάλλοι! <br /><br />Τι αναφέρουν τουρκικές πηγές:<br /><br />Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, 36 μαχητικά αεροσκάφη και 250 στρατιώτες του Κατάρ θα τοποθετηθούν σε στρατιωτικές βάσεις, περιοχές και αεροδρόμια της Τουρκίας για 5 χρόνια. Θα χρησιμοποιούν τον τουρκικό εναέριο χώρο για "πολεμικές προετοιμασίες και εκπαίδευση''.<br /><br />Οι Τούρκοι βέβαια ''βάπτισαν'' με άλλους τίτλους τις εν λόγω συμφωνίες. Ο τίτλος «Ιατρική εκπαίδευση για φοιτητές από το Κατάρ», προφανώς και προκαλεί γέλια.<br /><br />Η επίσημη ονομασία της συμφωνίας είναι «Τεχνική ρύθμιση μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της κυβέρνησης του κράτους του Κατάρ σχετικά με την προσωρινή ανάπτυξη στρατιωτικών αεροσκαφών του Κατάρ και προσωπικού υποστήριξης στην επικράτεια της Τουρκικής Δημοκρατίας».<br /><br />Ωστόσο, αν εξετάσουμε ενδελεχώς τις ρήτρες συμφωνίας, θα δούμε ότι το Κατάρ αναλαμβάνει τον έλεγχο των ΤΕΔ.<br /><br />''Πρώτα απ 'όλα, η εν λόγω ρύθμιση μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος αποικισμού του τουρκικού στρατού'', αναφέρουν Τούρκοι δημοσιογράφοι. Τα αεροπλάνα του Κατάρ θα μπορούν να χρησιμοποιούν τον τουρκικό εναέριο χώρο και τα αεροδρόμια χωρίς περιορισμούς. <br /><br />Mάλιστα σύμφωνα με τις τουρκικές πηγές, τα καταριανά μαχητικά θα κάνουν ''εκπαιδευτικές'' πτήσεις όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και στην Ανατολική Θράκη κάτι που θα σημάνει συναγερμό στην Ελλάδα.<br /><br />Για παράδειγμα, το άρθρο 9 αναφέρει: ''Το Κατάρ, θα μπορεί να πετάει τα μαχητικά του εντός της Τουρκίας και να πραγματοποεί αποστολές μέσω Τουρκίας σε άλλες χώρες.''<br /><br />Με την εν λόγω συμφωνία, τα αεροδρόμια και ο εναέριος χώρος της Τουρκίας ανοίγουν εντελώς στο Κατάρ. <br /><br />Τι αναφέρουν άλλες τουρκικές πηγές:<br /><br />''Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, η οποία υπέστη μια μεγάλη κρίση με τις εκκαθαρίσεις μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, έχει σοβαρές ελλείψεις σε πιλότους και λόγω των συστημάτων αεροπορικής άμυνας S-400 που αγοράστηκαν από τη Ρωσία, έφθασε στο σημείο να χάσει τα F-35.<br /><br />Τα F-16, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, έχουν σοβαρά προβλήματα. Με άλλα λόγια, οι Καταριανοί στοχεύουν να καλύψουν αυτό το κενό. Η Τουρκία αποικίζεται από το Κατάρ με την εν λόγω συμφωνία. Ο εναέριος χώρος και τα λιμάνια της Τουρκίας ανήκουν πλέον στο Κατάρ. Λαμβάνοντας υπόψη την εξαιρετική σχέση μεταξύ του Κατάρ και του καθεστώτος Ερντογάν, αυτή η συμφωνία θα οδηγήσει τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να ελέγχονται από το Κατάρ'', αναφέρουν Τούρκοι δημοσιογράφοι. <br /><br /><br /><br />Δείτε τα έγγραφα<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________________2021-06-30__12.53.35______720.jpg"><img height="556" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________________2021-06-30__12.53.35______720.jpg?itok=SgVtPTi-" width="640" /></a><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________________2021-06-30__12.53.58______720.jpg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________________2021-06-30__12.53.58______720.jpg?itok=GZR4YEeL" /></a><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-06/_________________________2021-06-30__12.54.22_____.jpg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-06/_________________________2021-06-30__12.54.22_____.jpg?itok=gh0WuiD2" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στη δημοσιότητα η συμφωνία Κατάρ-Τουρκίας: Οι ΤΕΔ υπό τον έλεγχο της Ντόχα

Ανδρέας Μουντζουρούλιας Στη δημοσιότητα τα επίσημα έγγραφα της συμφωνίας Κατάρ-Τουρκίας. Μία συμφωνία η οποία δεν είναι τόσο απλή και δεν έχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πατριωτισμός και εθνικό συμφέρον

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/06/irodotos_slpress.jpg" width="640" /><br /><br /><i>«Εμείς έχουμε χρέος να συγκρουόμαστε και σε κάθε άλλη κρίσιμη ώρα και προπάντων τώρα για το ποιος από τους δύο μας προσφέρει πολυτιμότερες υπηρεσίες στην πατρίδα.»</i><br />(Ηρόδοτος,VII, 79)<div><br /><b>Γιαννακόπουλος Ηλίας</b><br />Οι εκάστοτε κομματικές αντιπαραθέσεις και πολιτικές διαμάχες αναδεικνύουν με ενάργεια τόσο την ποιότητα των πολιτικών επιχειρημάτων και των ιδεολογικών θέσεων όσο και το πολιτικό ήθος των ταγών της εξουσίας και των προσώπων που κοινωνούν τις θέσεις των κομμάτων. Κατεξοχήν, όμως, εκείνο που αναδείχτηκε στις μέρες μας (πανδημία, ελληνοτουρκικά και παλιότερα η συμφωνία Ελλάδας και FYROM) είναι το πώς αντιλαμβάνονται τα κόμματα και ιδιαίτερα οι φορείς τους (πολιτικοί αρχηγοί, βουλευτές) το περιεχόμενο και την προτεραιότητα του εθνικού συμφέροντος.<br /><br />Πολλοί θεωρούν πως οι πολιτικές διενέξεις συνιστούν υγιές στοιχείο της δημοκρατίας μας και αναδεικνύουν τη ζωτικότητα του πολιτικού μας συστήματος. Θα ήταν περίεργο να επικρατούσε μία απόλυτη ή σχετική ομοφωνία γύρω από ένα θέμα που ταλανίζει τη χώρα μας. Θα ήταν ανησυχητικό, επίσης, αν τα πολιτικά κόμματα και οι εκπρόσωποί τους επέλεγαν τον ίδιο τρόπο προάσπισης των εθνικών δικαίων. Η απουσία διαφωνιών και οι πολιτικές ταυτίσεις χαρακτηρίζουν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα.<br /><br />Ωστόσο, η πολιτική πολυφωνία όταν δεν καταλήγει σε μια ελάχιστη σύγκλιση και αναλώνεται σε μία φλύαρη και άγονη ιδεολογική διαπάλη, τότε μοιραία διαβρώνει τους πυλώνες της δημοκρατίας και υπονομεύει το καλώς εννοούμενο εθνικό συμφέρον. Υπάρχει, δηλαδή, πάντα ο κίνδυνος πολιτικοί και πολίτες να διαποτιστούν από διχαστικά σύνδρομα με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η τόσο αναγκαία στις μέρες μας εθνική συνεννόηση και σύμπραξη.<br /><br />Μία συνεννόηση που μπορεί να συμβάλει θετικά τόσο στην άμβλυνση των εθνοκτόνων κομματικών “δογμάτων” όσο και στην ενίσχυση της ψυχικής ένωσης των πολιτών.<br />Εξάλλου ο κομματικός ανταγωνισμός –αν δεν μπορεί να μετριαστεί– τουλάχιστον να γονιμοποιεί κατά δημιουργικό τρόπο τις ιδέες και τους τρόπους θετικής έκβασης των εθνικών θεμάτων. Οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι ατομικές εχθρότητες και τα ιδιοτελή κίνητρα δεν πρέπει και δεν μπορούν να δηλητηριάζουν τον κοινό αγώνα για προώθηση των εθνικών δικαίων.<br /><br />Το πολιτικό ήθος του Αριστείδη<br /><br />Ο πρώτος διδάξας την υπερτέρηση του εθνικού συμφέροντος έναντι των προσωπικών ωφελημάτων είναι ο δίκαιος Αριστείδης που αν και «εόντα μεν εαυτώ ου φίλον, εχθρόν δε μάλιστα» έσπευσε να βοηθήσει τον Θεμιστοκλή για τη σωτηρία της Αθήνας. Θεώρησε, δηλαδή, πως οι προσωπικές και πολιτικές διενέξεις θα πρέπει να διακονούν, όχι προσωπικές στρατηγικές, αλλά το καλό της πατρίδας: «Εμείς πρέπει να μαλώνουμε και σε άλλες περιστάσεις και προ πάντων τώρα, ποιος θα κάνει μεγαλύτερο καλό στην πατρίδα».<br /><br />Το «οκότερος ημέων πλέω αγαθά την πατρίδα εργάσεται» προσδιόριζε το πολιτικό ήθος των μεγάλων ανδρών της αρχαίας Αθήνας. Ούτε και τότε εξέλιπαν οι πολιτικές υπερβολές και οι προσωπικές βλέψεις. Ο ίδιος ο Αριστείδης υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα θυματοποίησης μέσα από το σκληρό νόμο του οστρακισμού. Ωστόσο, όταν το επέβαλαν οι συνθήκες βρήκαν τρόπους συμφιλίωσης και συνεννόησης.<br /><br />Αποτέλεσμα οι νίκες των Αθηναίων σε πολλά επίπεδα (οικονομικό, πολιτιστικό). Γιατί καμία πολιτεία, καμία πατρίδα δεν μπορεί να ευδοκιμήσει χωρίς το ανάλογο ήθος των πολιτικών, αλλά και των πολιτών. Κι αυτό γιατί το ήθος των πολιτών (αλλά και των πολιτικών) βρίσκεται σε μία συναρτησιακή σχέση με το ήθος της πολιτείας. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης θεωρούσε πως το ήθος των πολιτών και η ηθική διαπαιδαγώγησή τους αποτελεί το θερμοκήπιο μέσα στο οποίο επωάζεται και το ήθος της πολιτείας «Πάντοτε το καλύτερο ήθος γίνεται η αιτία για καλύτερο πολίτευμα (χώρα)».<br /><br />Η σχέση ηθικής και πολιτικής<br /><br />Βέβαια η σχέση ηθικής και πολιτικής αποτελεί διαχρονικό θέμα συζήτησης χωρίς ορατά σημεία σύγκλισης μεταξύ των μελετητών. Αν και κινούνται σε διαφορετικά πεδία-επίπεδα αλληλοδιαμορφώνονται και επηρεάζουν καταλυτικά την πολιτική σκέψη και συμπεριφορά των πολιτών. Ιδιαίτερα σε θέματα που υπερβαίνουν την καθημερινότητα των ατόμων η σύζευξη ηθικής και πολιτικής θεωρείται αναγκαία.<br /><br />Εάν στο δίπολο «Ηθική-Πολιτική» προσθέσουμε και τον ορθολογισμό, τότε μπορούμε να μιλάμε για την ανώτατη μορφή πολιτείας, όπου ο πολιτικός διάλογος θα διεξάγεται με άλλους όρους και θα είναι προσανατολισμένος στην υπεράσπιση του λογικού, του πραγματικού και του κοινού καλού.<br /><br />Όταν οι δημόσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις ακολουθούν τους βασικούς όρους του πολιτικού διαλόγου, τότε και ο διάλογος ως διαδικασία προάγεται αλλά και το συμφέρον της πατρίδας υπηρετείται αποτελεσματικότερα. Τα συναισθήματα υποχωρούν, η προπαγάνδα αδυνατίζει και ισχυροποιείται το μέτρο και η λογική. Ο Πρωταγόρας όρισε το διάλογο ως: «Το σωφρόνως δούναι και δέξασθαι λόγον».<br />Εθνικά θέματα και λεκτικές ύβρεις<br /><br />Κάθε φορά, λοιπόν που τα εθνικά θέματα τίθενται σε δημόσια συζήτηση και πιέζουν για λύση, δεν είναι υποχρεωτικό οι πολιτικοί να οδηγούνται σε λεκτικές υπερβολές ή σε προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Τα επίθετα «προδότες» και «πατριώτες» (ένας ανούσιος μανιχαϊσμός) πολλές φορές αποκαλύπτουν την ένδεια επιχειρημάτων, αλλά το ήθος όλων εκείνων που τα εκφέρουν. Έτσι δίνουν επιχειρήματα στον «αντίπαλο» και καλλιεργούν το φανατισμό και τον εθνικισμό. Ο κίνδυνος δεν προέρχεται εξ ανάγκης πάντοτε από τον «απέναντι», αλλά πολλές φορές από τα δικά μας λάθη. «Φοβάμαι περισσότερο τα δικά μας λάθη, μπαρά τα σχέδια των αντιπάλων μας»<br />(Περικλής).<br /><br />Η ιστορία δικαιώνει εκείνους τους πολιτικούς που θυσιάζοντας ενδεχομένως το πολιτικό τους μέλλον υπηρέτησαν με σθένος και διορατικότητα τα εθνικά δίκαια. Αντίθετα το παρόν “στεφανώνει” τους λαϊκιστές και όσους συνθηματολογούν. Γι’ αυτό στον πολιτικό διάλογο, στο όνομα της διατύπωσης της συμφερότερης λύσης για τα εθνικά θέματα, προέχει όχι η κριτική αυτή καθεαυτή, αλλά η προβολή των θετικών αντιπροτάσεων. Οδηγός κάθε κριτικής ή κάθε πολιτικής πράξης θα πρέπει να είναι η προτροπή του Επίκτητου. «Για κάθε πράξη να εξετάζεις αυτά που την συνοδεύουν και την ακολουθούν κι έτσι να έρχεσαι (κάνεις) σε αυτήν».<br /><br />Επομένως οι πολιτικές φιλονικίες και οι προσωπικές ύβρεις «ημέας στασιάζει…» μικρή σημασία έχουν, αν δεν συνοδεύονται από την αγαθή προαίρεση της διακονίας του συμφέροντος της πατρίδας: «Οκότερος ημέων πλέω αγαθά την πατρίδα εργάσεται».<br />Συνιστά πολιτικό τυχοδιωκτισμό να επενδύουν οι πολιτικοί στον άδολο πατριωτισμό των πολιτών και να διαχειρίζονται με δόλο και υστεροβουλία τις φοβίες και ανασφάλειές του.<br /><br /></div><div>Πώς παρασύρονται οι πολιτικοί<br /><br />Υπάρχει ο κίνδυνος να διαμορφωθεί το ήθος ενός λαού πάνω στη βάση του φόβου, της αυτοϋποτίμησης ή της αυτοϋπερεκτίμησης. Εξάλλου οι πολιτικοί λειτουργούν και ως ηθικοποιητικοί παράγοντες του λαού: «Το της πόλεως ήθος ομοιούται τοις άρχουσι»<br />(Ισοκράτης).<br /><br />Το πολιτικό ήθος πρέπει να είναι συμβατό με την διακονία εκείνων των αξιών που προβιβάζουν και διαπαιδαγωγούν τους πολίτες. Ο Μακιαβέλι στον “Ηγεμόνα” του συμβουλεύει πως: «Οι ηγεμόνες πρέπει να φαίνονται προικισμένοι με όλες τις αρετές που θαυμάζει το πλήθος, ακόμη και εάν δεν τις έχουν».<br /><br />Βέβαια πολλές φορές οι πολιτικοί παρασύρονται από τη μάζα που αρέσκεται σε κολακείες και υπεραπλουστεύσεις. Αποτέλεσμα αυτής της πραγματικότητας είναι η προπαγάνδα, ο λαϊκισμός και η ιδεολογική επένδυση στο θυμικό του λαού. Σύμφωνα με τον Le Bon:<br />«Πάντα έτοιμη να ξεσηκωθεί ενάντια σε μία αδύναμη εξουσία, η μάζα σκύβει με δουλοπρέπεια μπροστά σε μία εξουσία ισχυρή».</div><div><br />Η διακονία του εθνικού συμφέροντος<br /><br />Γι’ αυτό η διακονία του εθνικού συμφέροντος απαιτεί έναν άλλο πολιτικό πατριωτισμό. Σύμφωνα με αυτόν το εθνικό συμφέρον πρέπει να υπηρετείται από την αλήθεια αλλά και από την εθνική αυτογνωσία. Οι υπερβολές και οι ακρότητες γεννούν ανεκπλήρωτα οράματα και θέτουν σε δοκιμασία ακόμη κι αυτά τα “εθνικά κεκτημένα”.<br /><br />Γι’ αυτό η γνώμη του Εβραίου ποιητή Αμικάϊ είναι πάντα επίκαιρη και δίνει το στίγμα του πολιτικού πατριωτισμού: «Είναι σπουδαίο να αγαπάς τον τόπο σου, τον πολιτισμό, το κλίμα, την ιστορία του, αλλά είναι μεγαλύτερο δείγμα πατριωτισμού το να αντιπαρατίθεσαι στους δικούς σου όταν νομίζεις ότι έχουν άδικο».<br /><br />Χωρίς να αναπολώ και να εξιδανικεύω το παρελθόν πιστεύω πως θα ήταν εθνικά ωφέλιμο και παιδαγωγικά θετικό στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας να τίθενται και θέματα πολιτικού και εθνικού ενδιαφέροντος, αφού πλέον οι 18χρονοι είναι ψηφοφόροι. Ενδεικτικά παραθέτω το θέμα Έκθεσης που εξετάστηκα το 1971, για την εισαγωγή στα ΑΕΙ:<br /><br />«Εκθέσατε τάς κρίσεις καί τά συναισθήματά σας εκ του επεισοδίου της συναντήσεως του εξοστρακισθέντος Αριστείδου και του πολιτικού του αντιπάλου Θεμιστοκλέους ολίγον πρό της εν Σαλαμίνι ναυμαχίας, καθ’ ό ο πρώτος φέρεται ειπών: “Ημέας (ημάς) στασιάζειν χρεόν εστί εν τε τω άλλω καιρώ και δή και εν τώδε περί του οκότερος (οπότερος) ημέων (ημών) πλέω αγαθά την πατρίδα εργάσεται”».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/i">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πατριωτισμός και εθνικό συμφέρον

«Εμείς έχουμε χρέος να συγκρουόμαστε και σε κάθε άλλη κρίσιμη ώρα και προπάντων τώρα για το ποιος από τους δύο μας προσφέρει πολυτιμότερες υ...

Διαβάστε την συνέχεια