Νέο ανθελληνικό παραλήρημα με αφορμή την επέτειο της άλωσης της Τριπολιτσάς
Γιάννης ΠαναγιωτακόπουλοςΣε ένα νέο του ανθελληνικό παραλήρημα, ο αρχισυντάκτης της Yeni Safak και συνεργάτης της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καραγκιούλ, δεν διστάσει να παραποιήσει τους στίχους του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» του Διονύσιου Σολωμού, προκειμένου να αποδείξει ότι αυτός υμνεί τη «γενοκτονία 40.000 Τούρκων» στην Τριπολιτσά τον Σεπτέμβριο του 1821.
Γράφει ο Καραγκιούλ:
«ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΥΜΝΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ 40.000 ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΕ.
ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ…
Κανένας εθνικός ύμνος χώρας δεν χτίζεται πάνω σε γενοκτονία.
Όταν διαβάζεις τους στίχους του εθνικού ύμνου της Ελλάδας, ανατριχιάζει κανείς.
Μια κραυγή τέτοιας βαρβαρότητας.
Μια κραυγή τέτοιου ρατσιστικού μίσους.
Ένας λαός πρέπει να έχει αξίες.
Βλέπεις γιατί ενώνονται με το Ισραήλ διαβάζοντας αυτές τις φράσεις.
Το ίδιο με τη βαρβαρότητα στη Γάζα.
Και όλο αυτό το κείμενο αφηγείται τη σφαγή της Τριπολιτσάς εναντίον των Τούρκων.
Ντροπιαστικό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ…
Θα ήθελα ο βαθύς ωκεανός να βρυχάται έτσι
Και να πνίγεται στο κύμα του κάθε Τουρκικός σπόρος
Γιατί επιβραδύνθηκε η μάχη για μια στιγμή;
Γιατί μειώθηκε το χυμένο αίμα;
Τόσο τα γιαταγάνια όσο και οι σπαθιές
Στα μυαλά που σκόρπισαν γύρω γύρω,
Στα κρανία σχισμένα από πάνω ως κάτω,
Βαμμένα στα εντόσθια που σπαρταράνε.
Οι σκύλοι λιγόστευαν
Και φώναζαν «Αλλάχ», Αλλάχ!
Αλλά τα χείλη των Χριστιανών ήταν πιο δίκαια·
Φώναζαν «Φωτιά», Φωτιά!
Μάχονταν σαν λιοντάρια
Φώναζαν πάντα «Φωτιά»
Και οι βρωμεροί πέθαιναν.
Μουγκρίζοντας «Αλλάχ»..
Το βρώμικο αίμα τους έγινε ποτάμι
Που ρέει στην πεδιάδα
Τα αθώα χόρτα αντί για νερό
Πίνουν αίμα.
Οι πιο γενναίοι τους ταρακουνήθηκαν.
Με τυφλά βήματα,
Εξορίστηκαν από την Κόρινθο
Κρύφτηκαν και έφυγαν.
Στέλνει τον άγγελο του θανάτου.
Γεμίζει με πείνα και αρρώστια,
Οι μορφές τους σαν σκελετοί
Περπατούν έτσι πλάι πλάι.
Ξαπλώνουν πάνω στα χόρτα
Και πεθαίνουν παντού.
Άθλιοι και απελπισμένα
Αυτά τα εγκαταλελειμμένα άθλια απομεινάρια.
….
ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ;
Αυτή είναι η γενοκτονία της Τριπολιτσάς.
Από 21-25 Σεπτεμβρίου 1821, οι Ρωμιοί, οι Έλληνες, υπέγραψαν μια σφαγή που δεν θα ξεχαστεί για αιώνες.
Μπήκαν στο Τριπολιτσά.
Τσάκισαν και σκότωσαν ολόκληρο τον πληθυσμό 40.000 Τούρκων σε 3 μέρες.
Εμείς με αυτούς θα γίνουμε «φίλοι»!»
Οι πραγματικοί στίχοι
Οι πραγματικοί στίχοι του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» που αναφέρονταν στην μάχη της Τριπολιτσάς και στην φυγή των Τούρκων προς την Κόρινθο, είναι οι στίχοι από 35 έως 77 που περιγράφουν γλαφυρά τη μάχη και την αποφασιστικότητα των Ελλήνων να εκδικηθούν για τις τόσες σφαγές που είχαν υποστεί κάτω από την Οθωμανική κατάκτηση. Μπορείτε να τους δείτε ΕΔΩ.
Ο Καραγκιούλ κάνει μια σύμπτυξη και παράφραση των στίχων, με τέτοιο τρόπο που να τον εξυπηρετούν προκειμένου να καταλήξει στα συμπεράσματα που θέλει, καλλιεργώντας όσο περισσότερο μπορεί το μίσος της τουρκικής κοινής γνώμης κατά των Ελλήνων.
Τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα
Η Άλωση της Τριπολιτσάς τον Σεπτέμβριο του 1821 αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά αλλά και αιματηρά επεισόδια του Αγώνα της ελληνικής επανάστασης. Πράγματι υπήρξε σφαγή η οποία εκδηλώθηκε ως εκδίκηση για τις εκτεταμένες αντίστοιχες σφαγές που είχαν κάνει οι Τούρκοι τους προηγούμενου μήνες στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, μαζί με τον απαγχονισμό του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’.
Αμέσως μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τις ελληνικές δυνάμεις, ξέσπασε ένα τριήμερο ανεξέλεγκτης βίας. Στο στόχαστρο του εξαγριωμένου πλήθους βρέθηκε η οθωμανική φρουρά, αλλά και ο άμαχος μουσουλμανικός και εβραϊκός πληθυσμός. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των θυμάτων ποικίλλουν, κυμαινόμενες από 6.000 έως και πάνω από 20.000 νεκρούς, με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη να περιγράφει γλαφυρά στα απομνημονεύματά του πως το άλογό μου από τα τείχη έως τα σαράγια δεν επάτησε γη, αλλά επάνω εις πτώματα. Από τη γενικευμένη εξόντωση εξαιρέθηκαν μόνο οι Αλβανοί μισθοφόροι, οι οποίοι αποχώρησαν βάσει προηγούμενης συμφωνίας, καθώς και ορισμένοι αξιωματούχοι που κρατήθηκαν για ανταλλαγή.
Η τραγωδία αυτή υπήρξε το αποτέλεσμα ενός εκρηκτικού συνδυασμού παραγόντων. Η συσσωρευμένη οργή αιώνων καταπίεσης, σε συνδυασμό με τα πρόσφατα αντίποινα των Οθωμανών στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και τη θανάτωση των Προκρίτων στην ίδια την Τρίπολη, τροφοδότησαν μια ακατάσχετη διψα για εκδίκηση. Παράλληλα, η έλλειψη τακτικού στρατού και κεντρικής διοίκησης κατέστησε αδύνατο για ηγέτες όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Υψηλάντης να συγκρατήσουν τα άτακτα σώματα των επαναστατών.
Ωστόσο, οι αγριότητες που σημειώθηκαν αμαύρωσαν την εικόνα του αγώνα στη δυτική κοινή γνώμη, προκαλώντας αμηχανία στους Φιλέλληνες και αναδεικνύοντας τις σκοτεινές και ανηλεείς πτυχές που συνοδεύουν συχνά τις επαναστατικές συγκρούσεις.
Επρόκειτο για το μοναδικό τέτοιας έκτασης περιστατικό κατά την ελληνική επανάσταση, αν και υπήρξαν και άλλα μικρότερα, ιδίως κατά το πρώτο έτος όπου ακόμα η πλειοψηφία των επαναστατικών σωμάτων αποτελούνταν από ατάκτους.
Σε κάθε περίπτωση, ο Διονύσιος Σολωμός στο ποίημά του δεν εξυμνεί τη σφαγή αλλά περιγράφει με τον δικό του τρόπο την μάχη και τα ολέθρια αποτελέσματά της για τους Τούρκους.
Οι αντίστοιχες μαζικές σφαγές που έκαναν οι Τούρκοι
Αυτό που «ξεχνάει» να πει ο Καραγκιούλ, είναι ότι είχαν προηγηθεί μεγαλύτερης έκτασης σφαγές από την μεριά των Οθωμανών, οι οποίες τροφοδότησαν επιπλέον το μίσος των υπόδουλων Ελλήνων κατά των κατακτητών τους.
Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, οι οθωμανικές αρχές και ο όχλος εξαπέλυσαν ένα κύμα βίαιων αντιποίνων σε διάφορες περιοχές της αυτοκρατορίας, με στόχο τον εκφοβισμό και την καταστολή του αμάχου χριστιανικού πληθυσμού.
Στα μεγάλα αστικά και διοικητικά κέντρα της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης, χιλιάδες Έλληνες έχασαν τη ζωή τους. Ανάμεσα στα θύματα της Πόλης, όπου υπολογίζεται ότι σφαγιάστηκαν, εκτελέστηκαν ή απαγχονίστηκαν 10.000 έως 15.000 Έλληνες, ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, καθώς και άλλοι αρχιερείς και επιφανείς Φαναριώτες. Παράλληλα, εκτεταμένες σφαγές, λεηλασίες και καταστροφές σημειώθηκαν στις Κυδωνίες (Αϊβαλί), οι οποίες πυρπολήθηκαν αφήνοντας πάνω από 5.000 έως 10.000 νεκρούς, καθώς και στη Σμύρνη, όπου οι νεκροί άμαχοι έφτασαν τους 2.000 με 3.000.
Η βία επεκτάθηκε γρήγορα και στα νησιά, όπως στη Σαμοθράκη το φθινόπωρο του 1821, όπου ο οθωμανικός στόλος κατέπνιξε την εξέγερση σφαγιάζοντας σχεδόν όλον τον ανδρικό πληθυσμό (1.000 έως 2.000 άνδρες) και υποδουλώνοντας τα γυναικόπαιδα. Αντίστοιχα δραματική ήταν η κατάσταση στην Κρήτη, όπου εκτελέστηκαν αρχιερείς και χιλιάδες κάτοικοι σε πόλεις όπως το Ηράκλειο, τα Χανιά, το Ρέθυμνο και η Σητεία.
Στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1821, ο Οθωμανός διοικητής Κιουτσούκ Μεχμέτ προέβη σε προληπτικές αθρόες συλλήψεις και εκτελέσεις για να αποτρέψει εξέγερση. Απαγχονίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και αποκεφαλίστηκαν οι Μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κυρηνείας. Περίπου 500 έως 1.000 πρόκριτοι, κληρικοί και προύχοντες εκτελέστηκαν, ενώ ακολούθησαν λεηλασίες.
Συνολικά στα χρόνια της επανάστασης, οι απώλειες του ελληνικού αμάχου πληθυσμού από τις οθωμανικές θηριωδίες κατά την περίοδο 1821–1828 υπολογίζονται μεταξύ των 150.000 και 200.000 ανθρώπων, συνιστώντας πραγματικό μέγεθος γενοκτονίας με βάση τα πληθυσμιακά δεδομένα της εποχής.
Όμως προφανώς αυτά τα γεγονότα, ο προπαγανδιστής του Ερντογάν, τα θεωρεί «νόμιμη βία» των κυρίαρχων Οθωμανών κατά των απίστων γκιαούρηδων…
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου