Το παρασκήνιο της επίσκεψης Πομπέο στην Ελλάδα, η κρίσιμη λεπτομέρεια

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjimWuoqfNH4Qj6vLnijqLn3rrlVfdvAHL2N_u5n8QGbMmUGtnchIEu6YU3EEyuS9EqPF5yRE8PPfX9UAOEfct7sJNwLs5L5iUW6kHg4uj_aMCF2d7PbvNiMexoDP6RIVlnG4PaguTIVAE/s750/%25CE%25A0%25CE%25BF%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AD%25CE%25BF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="750" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjimWuoqfNH4Qj6vLnijqLn3rrlVfdvAHL2N_u5n8QGbMmUGtnchIEu6YU3EEyuS9EqPF5yRE8PPfX9UAOEfct7sJNwLs5L5iUW6kHg4uj_aMCF2d7PbvNiMexoDP6RIVlnG4PaguTIVAE/s320/%25CE%25A0%25CE%25BF%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AD%25CE%25BF.jpg" width="320" /></a><br /><br /><b>Βασίλης Γεώργας</b><br />Οταν στα τέλη Αυγούστου Κυριάκου Μητσοτάκης και Ντόναλντ Τραμπ συνομιλούσαν στο τηλέφωνο, με θέμα την τουρκική προκλητικότητα η πληροφορία που είχε δημοσιοποιήσει το liberal.gr ήταν απολύτως διασταυρωμένη: Η συγκεκριμένη κίνηση του Λευκού Οίκου θα είχε και συνέχεια.<br /><br />Κανείς δεν γνώριζε πριν από περίπου είκοσι μέρες τον τρόπο που θα επέλεγε η αμερικανική κυβέρνηση προκειμένου να δώσει ώθηση στην πάγια θέση της περί ενίσχυσης της σταθερότητας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σχεδόν έναν μήνα μετά από την ανάρτηση, συγκεκριμένες πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας σε σχέση με το έντονο ενδιαφέρον της αμερικανικής πλευράς.<br /><br /> Οπως λοιπόν γίνεται γνωστό ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ προγραμματίζει να επισκεφτεί την Ελλάδα, πιθανότατα σε συνδυασμό με άλλες “υποχρεώσεις” που θα έχει ο κ.Πομπέο στην ευρύτερη περιοχή και οι οποίες δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, όμως φαίνεται πως έχουν σχέση με τις προσπάθειες εξομάλυνσης των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικές χώρες. Παρ' ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δεν το επιβεβαιώνει είναι βέβαιο ότι οι απαραίτητες διπλωματικές ενέργειες είναι σε πλήρη εξέλιξη. Σύμφωνα με το πιο πιθανό σενάριο, ο κ.Πομπέο δε θα προσγειωθεί στην Αθήνα αλλά στην Σούδα της Κρήτης, στη βάση των ΗΠΑ είτε στις 27 είτε στις 28 Σεπτεμβρίου. <br /><br />Σε όλα αυτά όμως υπάρχει μία μικρή αλλά κρίσιμη λεπτομέρεια : Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα δεδομένα ο κ.Πομπέο δε θα επισκεφτεί την Τουρκία σε αυτό του το ταξίδι. Με άλλα λόγια δηλαδή δε θα πρόκειται για μία επίσκεψη και στις δύο χώρες, όπου κάποιος θα μπορούσε να το ερμηνεύσει ως διαμεσολαβητική κίνηση, αλλά αντιθέτως ο αμερικανός ΥΠΕΞ θα φτάσει μόνο στην Ελλάδα, κάτι από το οποίο προφανώς μπορεί ο καθένας να βγάλει τα συμπερασματά του. Ο Μάικ Πομπέο θα συναντηθεί, βάση πληροφοριών, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στα Χανιά, σε μία κρίσιμη χρονική συγκυρία μια και θα έχει μόλις προηγηθεί η έκτακτη σύνοδος της Ευρωπαικής Ενωσης.<br /><br />Μία σύνοδος στην οποία η Αθήνα και η Λευκωσία επιζητούν την υιοθέτηση από τους ευρωπαίους εταίρους της λίστας κυρώσεων, η οποία και θα μπορεί να εφαρμοστεί ανά πάση στιγμή. <br /><br />Μέχρι όμως να φτάσουμε εκεί θα έχει επισήμως ανακοινωθεί και η έναρξη των διερευνητικών επαφών μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας. Αυτό αναμένεται να γίνει ίσως στις αρχές της εβδομάδας. Στην κατεύθυνση αυτή, υπήρξε τριμερής τηλεδιάσκεψη της διπλωματικής συμβούλου του κυρίου Μητσοτάκη Ελένης Σουρανή με τον Τούρκο ομολογό της Ιμπραήμ Καλίν και το διπλωματικό σύμβουλο της γερμανίδας καγκελαρίου Γιαν Χέκερ την Παρασκευή.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δε θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη. Ηδη από την μη ανανέωση της τουρκικής NAVTEX και την απόσυρση του Oruc Reis από την ελληνική υφαλοκρηπίδα το περασμένο Σάββατο, ο κ.Μητσοτάκης ήταν ξεκάθαρος: “ Σταματούν οι προκλήσεις, ξεκινούν οι συζητήσεις» ήταν το μήνυμα που επαναλαμβάνει συνεχώς ο πρωθυπουργός. <div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Το παρασκήνιο της επίσκεψης Πομπέο στην Ελλάδα, η κρίσιμη λεπτομέρεια

Βασίλης Γεώργας Οταν στα τέλη Αυγούστου Κυριάκου Μητσοτάκης και Ντόναλντ Τραμπ συνομιλούσαν στο τηλέφωνο, με θέμα την τουρκική προκλητικότητ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μία άλλη ματιά στον ελληνοτουρκικό «διάλογο»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_4MuA1OUSrNeyVxhBVFMAEGSe-xErvDWbY_YapXpQuoe5Rq3Go8RWYLyODEXMhnSGUIvPgS_exoVxVZhyCmB27j3y5zt5pGnP-Qu69KxY89GSktdxmWETEac-UmSyFKamaDq1YUenBDw/s980/dialogue.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="520" data-original-width="980" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_4MuA1OUSrNeyVxhBVFMAEGSe-xErvDWbY_YapXpQuoe5Rq3Go8RWYLyODEXMhnSGUIvPgS_exoVxVZhyCmB27j3y5zt5pGnP-Qu69KxY89GSktdxmWETEac-UmSyFKamaDq1YUenBDw/w640-h340/dialogue.jpg" width="640" /></a></div><br /><div><b>Άγγελος Κωβαίος </b></div>Οι εξελίξεις στο ελληνουρκικό μέτωπο του πολέμου νεύρων, για μία ακόμη φορά δείχνουν πολλά. Κατ’ αρχάς δείχνουν ότι η κινδυνολογία, τα βεβιασμένα συμπεράσματα και οι προφητείες, δεν είναι ενδεδειγμένες μέθοδοι προσέγγισης του θέματος. <br /><br />Αν ανατρέξει κανείς στην ειδησεογραφία των προηγούμενων εβδομάδων θα εντοπίσει προαναγγελίες θερμών επεισοδίων, πολεμικών επιχειρήσεων και διαφόρων άλλων ενεργειών του Ερντογάν, οι οποίες λίγο πολύ θα άλλαζαν την ισορροπία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εν ριπή οφθαλμού.<br /><br />Δίχως να μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι ο συναγερμός έχει λήξει, διαπιστώνεται ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα. Ο Ερντογάν σαφώς και έκανε πίσω προς το παρόν – τουλάχιστον ως προς την εκδήλωση της επιθετικότητάς του και δεχόμενος προφανώς πιέσεις ή έστω παραινέσεις, από την Ουάσινγκτον και το Βερολίνο.<br /><br />Δείχνει ότι κατά την πάγια τουρκική τακτική, μπορεί να υποδυθεί όποιον ρόλο του φαίνεται χρήσιμος, στο πλαίσιο πάντα των επιδιώξεών του.<br /><br />Κρίνοντας κανείς από γεγονότα και εξελίξεις, βλέπει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ότι ήδη βρισκόμαστε σε ένα επόμενο στάδιο.<br /><br />Ο διεθνής παράγων (Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ) έκανε τις κινήσεις του και επαναλαμβάνει μονότονα ότι οι δύο πλευρές πρέπει να προσέλθουν σε διάλογο.<br /><br />Η ελληνική πλευρά δηλώνει με περισσότερη έμφαση από ποτέ ότι είναι πρόθυμη να καθίσει στο τραπέζι, υπό τις γνωστές προϋποθέσεις του τερματισμού των προκλήσεων και με μόνο θέμα τον προσδιορισμό των θαλασσίων ζωνών και της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η τουρκική πλευρά, σε χαμηλότερους πλέον τόνους, δηλώνει επίσης ότι επιθυμεί τον διάλογο, αλλά χωρίς προϋποθέσεις και για όποιο θέμα εκείνη θέλει.<br /><br />Αν λάβει κανείς υπόψη και την ταυτόχρονη αρθρογραφία των υπουργών Εξωτερικών Νίκου Δένδια και Μεβλούτ Τσαβούσογλου («Καθημερινή»), κατανοεί ότι πιθανώς να βρισκόμαστε στην αρχή μίας νέας φάσης, αφού ο «διάλογος» έχει μπει στο τραπέζι.<br /><br />Το κρίσιμο διάστημα σε πρώτη φάση είναι οι ημέρες που απομένουν ως τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, στα τέλη του μηνός. Τι θα έχει κάνει ο Ερντογάν έως τότε. Λογικά δεν θα έχει εξάρσεις.<br /><br />Και τι θα γίνει μετά; Αν έχει επιδεχθεί «καλή διαγωγή» από τον Τούρκο Πρόεδρο, θα είναι απίθανο να υπάρξουν έστω και προσχηματικές κυρώσεις από την ΕΕ. Θα είναι η κατάλληλη στιγμή για την έναρξη μίας διαδικασίας διαλόγου; Και με το χάσμα που υπάρχει μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, πόσο πιθανό είναι στα αλήθεια κάτι τέτοιο;<br /><br />Με αυτά τα ερωτήματα να πλανώνται, οφείλει κανείς να παρατηρεί την ευρύτερη περιοχή. Μία από τις παραμέτρους που οδήγησαν την ένταση εδώ που βρίσκεται σήμερα, ήταν το παράνομο τουρκο-λιβυκό σύμφωνο. Λίγους μήνες αργότερα, η κυβέρνηση Σάρατζ με την οποία συμμάχησε ο Ερντογάν, φέρεται έτοιμη να παραιτηθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες. Τι θα σημάνει αυτό; Μπορεί να πυροδοτήσει άλλες διαδικασίες και πόσο ωφελημένος μπορεί να είναι ο Ερντογάν από αυτές;<br /><br />Κάποιες πηγές δεν το αποκλείουν και σημειώνουν ότι πρέπει να δει κάποιος διαφορετικά την αξία του τουρκολιβυκού συμφώνου. Υπό αυτό το πρίσμα, μπορεί και να είναι ένα διαπραγματευτικό χαρτί του Ερντογάν, με την έννοια ότι θα εμφανιστεί πρόθυμος να υποχωρήσει από αυτό, διεκδικώντας υποχώρηση της Ελλάδας σε άλλο σημείο, π.χ. την ΑΟΖ του Καστελλόριζου. Εξίσου παράλογο και παράδοξο θα είναι και πάντως από νομικής απόψεως, ανυπόστατο. Πλην όμως, συμβατό με την τουρκική πρακτική.<br /><br />Όπως προαναφέρθηκε, οι προβλέψεις και οι προφητείες είναι κατά κανόνα άκυρες. Όμως η διεθνής πίεση για διάλογο και η διπλωματική κινητικότητα των τελευταίων ημερών θα πρέπει να αξιολογηθούν και να οδηγήσουν στη μέγιστη δυνατή εγρήγορση.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μία άλλη ματιά στον ελληνοτουρκικό «διάλογο»

Άγγελος Κωβαίος  Οι εξελίξεις στο ελληνουρκικό μέτωπο του πολέμου νεύρων, για μία ακόμη φορά δείχνουν πολλά. Κατ’ αρχάς δείχνουν ότι η κινδυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ρήγμα εντός της Ε.Ε. και το «μεγάλο παιγνίδι»: Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει…

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-a0Guxo78q7amFO3Gra7mV7ZvP3qAXAEBxXaDQeHnPxR-IqEVUjCETl9NNCjwYacko1jduLe6jZKgaQnSCevRRupFb5EjY2pMlckbZpNr_QhsEMKDPRsFxLkOHmbTGOIFD5tSwZR514Y/s1043/GKOUMAS-MACRON-ERDOGAN.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="680" data-original-width="1043" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-a0Guxo78q7amFO3Gra7mV7ZvP3qAXAEBxXaDQeHnPxR-IqEVUjCETl9NNCjwYacko1jduLe6jZKgaQnSCevRRupFb5EjY2pMlckbZpNr_QhsEMKDPRsFxLkOHmbTGOIFD5tSwZR514Y/s320/GKOUMAS-MACRON-ERDOGAN.webp" width="320" /></a><br /><br />Του <b>ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ*</b><br />Την εβδομάδα που πέρασε, το Ευρωκοινοβούλιo, με συντριπτικό του ψήφισμα, καταδίκασε την τουρκική επεκτατικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το ισχυρό αυτό ψήφισμα έχει την πολιτική του σημασία ενόψει της Συνόδου Κορυφής την εβδομάδα που έρχεται, όπου θα ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις.<br /><br />Πολλά που έγιναν στο Ευρωκοινοβούλιο, επιβεβαίωσαν εκείνο που επίμονα επισημαίνουμε. Η αλληλεγγύη προς Κύπρο και Ελλάδα με αμυντική συνδρομή και επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, δεν προέκυψε λόγω κομματικής συγγένειας εντός ΕΕ, αλλά λόγω ευθυγράμμισης υπέρτατων στρατηγικών επιδιώξεων.<br /><br />Συγκεκριμένα, η Γαλλία του Μακρόν πρωτοστατεί στην τιμωρία της Τουρκίας, ενώ η Γερμανία της Μέρκελ αναζητά… «φύλλο συκής» για να παραταθεί η ατιμωρησία της Τουρκίας. Εκείνο που αυτή την φορά απογύμνωσε τους Γερμανούς της Μέρκελ στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν το θέμα της εξαγωγής όπλων από κράτη της ΕΕ (π.χ. Γερμανία) προς τρίτες χώρες, οι οποίες παραβιάζουν βασικούς κανόνες δικαίου και κυριαρχικά δικαιώματα κρατών-μελών της ΕΕ.<br />Στο σχετικό ψήφισμα για την πολιτική της ΕΕ στην εξαγωγή όπλων, ο Βέμπερ (Πρόεδρος ΕΛΚ, Γερμανός) και οι Γερμανοί Ευρωβουλευτές του κόμματος της Μέρκελ καταψήφισαν όσα περιόριζαν την πώληση όπλων από τα κράτη-μέλη της ΕΕ προς Τουρκία.<br /><br />Πρώτα, ψήφισαν εναντίον της απαγόρευσης πώλησης όπλων προς την Τουρκία, το οποίο κατόπιν τεράστιας δικής μας υπερπροσπάθειας συνδέθηκε με τις παράνομες τουρκικές ενέργειες στην Αν. Μεσόγειο.<br /><br />Ψήφισαν επίσης εναντίον της επιβολής κυρώσεων σε κράτη-μέλη, όπως η Γερμανία, που πωλούν όπλα σε χώρες-παραβάτες, καταπατώντας την «Κοινή Θέση» της ΕΕ, που αποτελεί νομική υποχρέωση! Τέτοιου είδους συμπεριφορές υπάρχουν σε όλες τις μεγάλες πολιτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου.<br /><br />Προσδοκώ ότι, όσοι έχουμε ρόλο στην ΕΕ, θα σταματήσουμε το κυνήγι των εντυπώσεων της κοινής γνώμης στην Κύπρο, εν μέσω μάλιστα κοσμογονικών αναταράξεων στην ευρύτερη περιοχή μας. Το μέλλον της Κύπρου και του Ελληνισμού, θα το καθορίσει το «μεγάλο παιγνίδι» ανταγωνισμού δυνάμεων στην Αν. Μεσόγειο.<br /><br />Σ΄ αυτό το «μεγάλο παιγνίδι» δύο ρήγματα είναι σε εξέλιξη. Εντός ΕΕ, ανάμεσα σε Γαλλία και Γερμανία. Το άλλο ρήγμα αφορά το Ισραήλ, την Αίγυπτο και άλλες αραβικές χώρες από τη μια και Ιράν-Τουρκία από την άλλη.<br />Πρέπει να κινηθούμε διορατικά, για να είμαστε στους κερδισμένους, αφού τα στρατηγικά μας συμφέροντα και ο πολιτισμός μας ευθυγραμμίζονται με τον ηγετικό ρόλο της Γαλλίας. Και επιτέλους, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι στο ισλαμοφασιστικό καθεστώς που βρίσκεται σε πορεία πολέμου για να μας εξαλείψει.<br /><br />Για όσους δεν τους τρομάζει το ισλαμοφασιστικό τέρας δίπλα μας, αλλά προσδοκούν συνεργασία μαζί του, ίσως ισχύει η γνωστή φράση: «Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει.»<br /><br />(*) Ο Κώστας Μαυρίδης είναι Ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ (S & D), και Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Το ρήγμα εντός της Ε.Ε. και το «μεγάλο παιγνίδι»: Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει…

Του ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ* Την εβδομάδα που πέρασε, το Ευρωκοινοβούλιo, με συντριπτικό του ψήφισμα, καταδίκασε την τουρκική επεκτατικότητα στην Ανατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξομολόγησης από αυτόν που πέταξε με Rafale

<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4qzeBo8_Pk88TZb5xDI_ukNSpR06I0GJX1CTQ-UkKubx0_sinUGwcrcE4Vay3vsPTx-o50MOibP5Ccptc4J056qsQrINtt9Iqd9nImkpkOefebAhez-QPWN_JdiEgbYEyT1T4tF3BCps/s1024/pilotos-polemiki-aeroporia.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="576" data-original-width="1024" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4qzeBo8_Pk88TZb5xDI_ukNSpR06I0GJX1CTQ-UkKubx0_sinUGwcrcE4Vay3vsPTx-o50MOibP5Ccptc4J056qsQrINtt9Iqd9nImkpkOefebAhez-QPWN_JdiEgbYEyT1T4tF3BCps/w640-h360/pilotos-polemiki-aeroporia.webp" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η ζωή του πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας είναι η ζωή ενός κοσμοκαλόγερου</span>»</h3>Υπηρέτησε είκοσι χρόνια στην Πολεμική Αεροπορία και πριν από τη πρόσφατη αποστρατεία του, ήταν πιλότος μαχητικών με περισσότερες από 2000 ώρες πτήσης σε μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Πριν αποστρατευτεί βρίσκονταν σε πολεμικές μοίρες πρώτης γραμμής, όπως η Μοίρα 330 ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια υπηρέτησε στα αεροπλάνα F-16 Block 52+ Advanced στην αεροπορική βάση του Αράξου και στην 335η Μοίρα.<br /><br />Είχε την σπάνια ευκαιρία να πετάξει με το κορυφαίο μαχητικό της Γαλλικής Αεροπορίας, το Dassault Rafale, όπως και να συνεργαστεί με πιλότους του συγκεκριμένου αεροσκάφους.<br /><br />Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο εργάζεται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και συγκεκριμένα στο Αμπού Ντάμπι, ως εκπαιδευτής πτήσεων.<br /><br />Ο Στέφανος Καραβίδας, απόστρατος Ιπτάμενος (Ι), αναλύει τις δυνατότητες του Rafale, του μαχητικού που αποκτά η χώρα μας, ενώ περιγράφει στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» τις ιδιαίτερες συνθήκες στις οποίες ζουν οι Έλληνες ιπτάμενοι. Επαγγελματίες που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, είναι «τα άτομα που πρέπει να διάγουν τη ζωή τους με τη φιλοσοφία ενός κοσμοκαλόγερου».<br /><br />Η εποχή Rafale<br /><br />Ο Έλληνας πιλότος αναλύει, μέσα από την εμπειρία του, τα επιχειρησιακά δεδομένα του αεροσκάφους. Σημειώνει πως μια τέτοια αγορά θα αποδώσει στις ελληνικές ΕΔ μια νέα δυνατότητα.<br /><br />«Έχω πετάξει στην πίσω θέση ενός τέτοιου γαλλικού μαχητικού. Θα πρέπει να τονίσω πως οι ειδικοί στο συγκεκριμένο μαχητικό αεροσκάφος είναι μόνο οι χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, το συγκεκριμένο αεροσκάφος, μαχητικό 4ης Γενιάς, μπορεί τόσο στον αγώνα αέρος – αέρος, όσο και αέρος – εδάφους να επιτύχει πολλαπλάσια ικανότητα σε σχέση με τα μαχητικά 3ης Γενιάς, όπως είναι τα F-16», εξηγεί ο Έλληνας χειριστής, εστιάζοντας στην αξία κάποιων συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων που δύναται να φέρει το Rafale για το Αιγαίο.<br /><br />Μια τεχνολογία του μαχητικού που αλλάζει σειρά δεδομένων στην εναέρια μάχη στο Αιγαίο είναι, όπως λέει, τα συστήματα διασύνδεσης Link (σ.σ. ασφαλή συστήματα ψηφιακής σύνδεσης με άλλα αεροσκάφη για ανταλλαγή δεδομένων σε πραγματικές συνθήκες). «Στο πλαίσιο δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, το Rafale θα μπορέσει όχι απλά να κρατήσει μια ισορροπία -η ισορροπία υπάρχει και τώρα ενώ στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Αιγαίου έχουμε ως Ελλάδα ποιοτική και ποσοτική υπεροχή- να την ανατρέψει υπέρ της Ελλάδας», επισημαίνει.<br /><br />Νέα όπλα και τακτικές<br /><br />«Σε ό,τι αφορά την εναέρια απειλή, το αεροσκάφος έχει ένα “μακρύτερο χέρι” χάρη στον πύραυλο με την ονομασία Meteor», σημειώνει και εξηγεί: «ο λόγος είναι πως με το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα, ένα μαχητικό αυτού του τύπου που θα το φέρει, θα εμπλέκει τα εχθρικά αεροσκάφη χωρίς η απειλή αυτών των αεροσκαφών να είναι ουσιαστική για τα Rafale της Ελλάδας».<br />Την ίδια ώρα τονίζει πως ένας πύραυλος Meteor είναι, με βάση τα όσα είναι γνωστά, τρεις με τέσσερις φορές πιο γρήγορος σε ό,τι αφορά την ταχύτητα με την οποία κατευθύνεται στον στόχο, ενώ μπορεί -σε σχέση με τους πυραύλους που υπάρχουν σήμερα στο Αιγαίο στις ΠΑ Ελλάδας και Τουρκίας- να δώσει μια παραπάνω ακτίνα δράσης κοντά στα 50 χιλιόμετρα, σχεδόν 25 ναυτικά μίλια, κάτι που έχει μεγάλη σημασία. Επίσης, μπορεί «να γίνει εξαπόλυσή του από ένα αεροσκάφος και να υποστηριχθεί η καθοδήγηση του αεροσκάφους από άλλο αεροσκάφος που βρίσκεται πιο πίσω και σε ασφάλεια».<br /><br />Μέσα δε στο αντιαεροπορικό δίκτυο της Ελλάδας με χρήση συστημάτων Link στο πλαίσιο δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων (σ.σ δυνατότητα τα δεδομένα να τα “μοιράζονται” πολλά συστήματα των ελληνικών ΕΔ), ο κ. Καραβίδας εξηγεί πως ο στόλος των νέων μαχητικών θα μπορέσει «όχι απλά να κρατήσει μια ισορροπία» αλλά «να την ανατρέψει υπέρ της Ελλάδας». Πολύ σημαντικό είναι και πως το συγκεκριμένο αεροσκάφος είναι διαλειτουργικό αφού «έχει ένα εξαιρετικό ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης, ένα εξαιρετικό Ηλεκτρονικού Πολέμου (ΗΠ) το οποίο εξασφαλίζει τη λειτουργία του δικού του ραντάρ αλλά φροντίζει και να ‘τυφλώνει’ τα αντίπαλα ραντάρ».<br /><br />Η ελληνική ΠΑ και η «κουλτούρα νίκης»<br /><br />Ο πιο σημαντικός παράγοντας πάντως σύμφωνα με τον κ. Καραβίδα στο έργο της ελληνικής ΠΑ είναι ο άνθρωπος: «Κάθε πιλότος της ελληνικής ΠΑ είναι κολακευμένος που έχει την τιμή να του δίνεται το καθήκον της προάσπισης του Αιγαίου και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας», προσθέτει ο ιπτάμενος και σπεύδει να τονίσει για τα στελέχη των ΕΔ της Ελλάδας ένα κύριο μήνυμα: «Υπάρχει κουλτούρα νίκης. Νέα παιδιά στην ηλικία των 27 ετών και άνω, συμμετέχουν στις αναχαιτίσεις και στις εμπλοκές ως αρχηγοί σχηματισμού, όχι απλά ως κυβερνήτες αεροσκαφών. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει συνεπώς να λειτουργούν ως κοσμοκαλόγεροι και να έχουν μια ωριμότητα η οποία δεν αντιστοιχεί στην πραγματική, τη βιολογική τους ηλικία».<br /><br />Το δε σύστημα αεροπορικού ελέγχου της Ελλάδας όπως τονίζει ο πιλότος, βρίσκεται σε τέτοιο βαθμό που «οποιαδήποτε μεγάλη αεροπορία θα ζήλευε τους χρόνους και τις αντιδράσεις» της Ελλάδας στον τομέα: «Οι Έλληνες μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι, να είναι υπερήφανοι, δεν είναι μια δουλειά, δεν είναι ένα επάγγελμα, είναι ένα μεράκι και μια λατρεία. Οι Έλληνες Ιπτάμενοι όπως και γενικά τα στελέχη των ΕΔ ανεξαρτήτως βαθμού, είναι επαγγελματίες και υπάρχει το ηθικό και το φρόνημα για τη νίκη», σημειώνει.<br /><br />«Πτήσεις ρουτίνας» και scrabble<br /><br />Τι μένει μετά από 20 χρόνια στους ουρανούς της Ελλάδας; «Πτήσεις ρουτίνας δεν υπάρχουν στην ουσία, αυτό είναι ένας όρος αδόκιμος. Από εκεί και πέρα, ο σημαντικότερος λόγος που “το αεροπλάνο είναι επικίνδυνο” είναι επειδή… χρειάζεται να πάμε με το αυτοκίνητό μας στο αεροδρόμιο. Στο αεροπορικό επάγγελμα υπάρχουν διαδικασίες αυστηρότατες όπως και αξιολόγηση. Υπάρχει επίπονη προσπάθεια και στην ουσία περιορίζεται στο μέγιστο βαθμό ο κίνδυνος και το ρίσκο» εξήγησε ο κ.Καραβίδας και τόνισε πως για τους Ιπτάμενους σημασία έχει η αποστολή: «Πρέπει να ζούμε με μνήμη φόβου και με έναν παραγωγικό φόβο, ούτως ώστε να είμαστε ασφαλείς και να είναι ασφαλής και η εκτέλεση της αποστολής», αναφέρει.<br /><br />Ο πιλότος με τις 2000 ώρες πτήσεις μας μεταφέρει και σε ένα “scrabble”: «Είναι η διαδικασία ταχείας απογείωσης. Ενώ βρισκόμαστε στο καμαράκι readiness, χτυπάει το κόκκινο τηλέφωνο και πρέπει εντός δύο λεπτών να βρίσκεσαι μέσα στο αεροσκάφος, να έχεις κάνει τις διαδικασίες σωστά, αλλά και να απογειωθείς με τη σωστή διαδικασία ούτως ώστε το οπλικό σου σύστημα να είναι έτοιμο και να εμπλακείς άμεσα. Από ένα προκεχωρημένο αεροδρόμιο, οι χρόνοι είναι πάρα πολύ μικροί. Στην ουσία μετά την απογείωση αναγκάζεσαι να εμπλακείς κατευθείαν. Πέρα λοιπόν από τον έλεγχο του δικού σου αεροσκάφους, οφείλεις να έχει έλεγχο του Σχηματισμού, να διατηρείς τον σχηματισμό σου σε καλή ψυχολογία, να μπορείς να καταλάβεις, να ψυχολογήσεις το Νούμερο 2 σου και από εκεί και πέρα να το βοηθήσεις ούτως ώστε να συνθέσει και αυτός την εικόνα και η αναχαίτιση ή εμπλοκή, αν εξελιχθεί σε κάτι τέτοιο, να είναι θετική για εμάς…Αναμετρώντας ημέρες έντασης και συγκινήσεων λέει πως “υπάρχουν σε αυτό το πλαίσιο πολλές συγκινήσεις, πολλές μεμονωμένες στιγμές, πολλές ιστορίες με αγαπητούς συναδέλφους, και εν ενεργεία αλλά και εν αποστρατεία», αναφέρει ο κ.Καραβίδας που δε σταματά στιγμή να μιλά για δεσμούς μεταξύ των πιλότων”.<br /><br />Μια «δεύτερη» ΠΑ<br /><br />«Είναι χαρακτηριστικό πως σε χώρες που έχουν κουλτούρα ασφάλειας, όπως είναι το Ισραήλ ακόμη και ευρωπαϊκές όπως το Βέλγιο, δεν αφήνουν επιχειρησιακούς πιλότους μαχητικών αεροσκαφών που η εκπαίδευση τους μπορεί να κοστίσει μέχρι και 10 εκατομμύρια δολάρια σε μια διάρκεια 15 ετών να πάει αυτή η επένδυση χαμένη. Έτσι ακόμη και ως πολίτες εκείνοι διατηρούν την ιδιότητα του πολίτη-οπλίτη. Συντηρούν τις δεξιότητες τους κανονικά και μάλιστα – σε ότι αφορά τους Ισραηλινούς- συμμετέχουν σε επιχειρησιακές αποστολές», αναφέρει ο εκπαιδευτής πλέον χειριστών που θεωρεί πως και στην Ελλάδα κάτι τέτοιο είναι εφικτό.<br />«Υπάρχει αυτό που λέμε μια “δεύτερη ΠΑ εκτός της ΠΑ”. Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια και πάντα- δεν έχει σημασία που βρισκόμαστε-θα είμαστε πάντα μόνιμοι, ένστολοι, παρόντες, Ιπτάμενοι, στρατιώτες,στην υπηρεσία της πατρίδας και χαιρόμαστε να δηλώνουμε παρόντες, εάν χρειαστεί και μας καλέσει η υπηρεσία να γυρίσουμε με χαρά πίσω…»<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Εξομολόγησης από αυτόν που πέταξε με Rafale

«Η ζωή του πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας είναι η ζωή ενός κοσμοκαλόγερου » Υπηρέτησε είκοσι χρόνια στην Πολεμική Αεροπορία και πριν από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιγύπτια αναλύτρια: Γιατί ο Ερντογάν θέλει ειρήνη και διάλογο με την Αίγυπτο τώρα;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimbW7UHSom1Ala1MiKyyCtB1vQFH3FysG1odKQ3ut6O4K7iXl18sB6zsc46AcS63uU18H0XSqgCcuVFDmW1Zj6T5K5H2FMxUtlWp5BL6Qpw4KZGhBrC57rz6aJ_lvdktB7Qhvoe9jxV28/s1200/SISI-Erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="1200" height="294" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimbW7UHSom1Ala1MiKyyCtB1vQFH3FysG1odKQ3ut6O4K7iXl18sB6zsc46AcS63uU18H0XSqgCcuVFDmW1Zj6T5K5H2FMxUtlWp5BL6Qpw4KZGhBrC57rz6aJ_lvdktB7Qhvoe9jxV28/w640-h294/SISI-Erdogan.jpg" width="640" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Sarah El Shalakany</b><br />Ο Ερντογάν μάλλον δεν έχει δει έναν χάρτη για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να μην γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν άμεσα σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου και της Τουρκίας!<br /><br />«Δεν υπάρχει αντίρρηση για διάλογο με την Αίγυπτο ... αλλά η συμφωνία της με την Ελλάδα μας λυπεί». Όπως γράφει το "Βαλκανικό Περισκόπιο", αυτή η δήλωση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ήταν η πρώτη προσπάθεια του καθεστώτος του να υποχωρήσει κατά ένα βαθμό.<br /><br />Σε τηλεοπτικές δηλώσεις, την Παρασκευή, ο Ερντογάν είπε ότι η χώρα του δεν αντιτίθεται στον διάλογο με την Αίγυπτο και θέλει να καταλήξει σε συμφωνία με αυτήν σχετικά με την εξερεύνηση φυσικού αερίου στην περιοχή της Μεσογείου και την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων μαζί της, πράγμα που σημαίνει ότι θέλει να συνάψει συμφωνίες μεταξύ Αιγύπτου, Κύπρου και Ελλάδας μέσω της «Πύλης του Καΐρου»; γράφει η συντάκτης.<br /><br />Ή ενδεχομένως είχε μπερδευτεί από το ζήτημα, και ίσως επίσης δεν έχει δει έναν χάρτη για μεγάλο χρονικό διάστημα, να μην γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν άμεσα σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου και της Τουρκίας, και τότε σίγουρα θέλει να συνάψει μια τριμερή συμφωνία, για να επωφεληθεί, βάζοντας χέρι στα αποθέματα φυσικού αερίου.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και το καθεστώς του, άλλαξαν την πυξίδα τους από την πλήρη εχθρότητα, κατευθυνόμενοι προς την πραγματικότητα της τρέχουσας κατάστασης, γιατί δεν θα μπορέσουν να συνεχίσουν - τουλάχιστον προς το παρόν - στη συνεχή κλιμάκωση τους ενάντια στην Αίγυπτο συγκεκριμένα, και τις χώρες της πρώτης γραμμής στη Μεσόγειο, οι οποίες είναι σύμμαχοι με την Αίγυπτο.<br /><br />Η τουρκική επιδίωξη για διάλογο με την Αίγυπτο<br /><br />Το εμφανές κομμάτι των προσπαθειών της Τουρκίας για διάλογο με την Αίγυπτο ξεκίνησε από τις αρχές του 2020, συγκεκριμένα στις 8 Ιανουαρίου, όταν ο Γιασίν Ακτάι [Yassin Aktay], σύμβουλος του Ερντογάν, έγραψε μια σειρά tweets μέσω του επίσημου λογαριασμού του στον ιστότοπο Twitter, κατά τη διάρκεια του οποίου προσπάθησε να νιώσει τον παλμό της ύπαρξης διαπραγματεύσεων με το Κάιρο, πάντα φυσικά σχετικά με το φυσικό αέριο.<br /><br />Πρόσφατα, πριν μόλις 5 ημέρες, ο Μεβλούτ Τσαβούσολου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, ο Γιασίν Ακτάι, ο σύμβουλος του Τούρκου Προέδρου, ακόμη και ο ίδιος ο Ερντογάν, άρχισαν να φλερτάρουν με την Αίγυπτο, ειδικά τον Τούρκο πρόεδρο, όπου ανακοίνωσε ξεκάθαρα ότι είναι έτοιμος για διάλογο με την Αίγυπτο, ενώ βασικά επιδιώκει συνομιλίες μόνο για το φυσικό αέριο, τον πλούτο που τους ενθουσιάζει.<br /><br />Την περασμένη Κυριακή, ο Οκτάι δήλωσε ότι «ο αιγυπτιακός στρατός είναι ένας μεγάλος στρατός, τον σεβόμαστε πολύ, γιατί είναι ο στρατός των αδελφών μας ... Και όπως ακούω και βλέπω, υπάρχει προσέγγιση και επικοινωνία μεταξύ των πλευρών (που σημαίνει Αίγυπτος και Τουρκία)».<br /><br />Δεν έχουν περάσει 24 ώρες από τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, και τον ίδιο τον Ερντογάν να βγει και να ανακοινώσει την ετοιμότητα της Άγκυρας για διάλογο με την Αίγυπτο, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν συνεχείς επαφές σε επίπεδο πληροφοριών.<br />Μήνυμα στην Αίγυπτο<br /><br />«Γιατί ο Ερντογάν θέλει ειρήνη και διάλογο με την Αίγυπτο τώρα;» <br /><br />Κυβερνητικές πηγές επιβεβαίωσαν, την Παρασκευή, ότι η Τουρκία έχει ήδη στείλει ένα τηλεγράφημα στην Αίγυπτο ζητώντας της να πραγματοποιήσει συνάντηση υψηλού επιπέδου μεταξύ αξιωματούχων ασφαλείας, εξηγώντας ότι το Κάιρο δεν απάντησε στο αίτημα της Άγκυρας λόγω της περιφερειακής παρέμβασης.<br /><br />Οι πηγές ανέφεραν ότι η Τουρκία εξακολουθεί να εργάζεται σε προσπάθειες για άμεσες διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο μέσω των αξιωματούχων ασφαλείας στις δύο χώρες.<br /><br />Οι πηγές πρόσθεσαν, στο δίκτυο «Al Arabiya» της Σαουδικής Αραβίας, ότι οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών ζήτησαν να υπάρξει συντονισμός με την Αίγυπτο μόνο όσον αφορά το θέμα του φυσικού αερίου της Μεσογείου, σημειώνοντας ότι το Κάιρο αρνήθηκε λόγω της τουρκικής εισβολής στη Λιβύη, όπως και πολλές αραβικές χώρες, αλλά και ότι υποστηρίζει από την τρομοκρατική (Μουσουλμανική) Αδελφότητα.<br />Η Τουρκία καταπίνει τα ίδια της τα λόγια<br /><br />Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά, ιδίως ο Ερντογάν, ότι δεν θα είναι σε θέση να διερευνήσει για φυσικό αέριο στη Μεσόγειο χωρίς την έγκριση της Αιγύπτου, έπειτα, κυρίως, μετά τις συμφωνίες που υπέγραψε το Κάιρο με την Αθήνα και τη Λευκωσία, εκτός από την παρόμοια συμφωνία που υπέγραψε το Ισραήλ, επίσης, με τις δύο χώρες.<br /><br />Ο Ερντογάν βρέθηκε τώρα σε μπελάδες, επιδιώκοντας να καταπιεί όσα έλεγε μέχρι τώρα, ειδικά στα ζητήματα στα οποία ήταν εχθρικός προς την Αίγυπτο τα τελευταία χρόνια, αφού δεν βρήκε καμία λύση παρά να υποχωρήσει και να επαναλάβει υποδείξεις - δημόσια - ότι η Άγκυρα θέλει να έχει μια συνομιλία, ακόμη και μια συμφωνία με την Αίγυπτο.<br /><br />Αφού ο Ερντογάν και το καθεστώς του ισχυρίστηκαν επανειλημμένα ότι οι συμφωνίες που συνήψε η Αίγυπτος το βλάπτουν καταρχάς την ίδια, ψευδώς βεβαίως, διατεινόμενοι ότι Κάιρο παραβιάζει τα δικαιώματά του στον πλούτο της Μεσογείου, κατέφυγαν τώρα σε μια σοβαρή υποχώρηση, όπως επιβεβαίωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, την Πέμπτη, ότι το Κάιρο δεν έχει παραβιάσει με κανέναν τρόπο την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και δεν παραβίασε τα οικονομικά της δικαιώματα.<br /><br />Ο φόβος του Ερντογάν για κυρώσεις και η σύγκρουση με τη Γαλλία<br /><br />Ο Ερντογάν, ο οποίος ζει υπό κατάσταση απειλής για την επιβολή κυρώσεων στη χώρα του λόγω των συνεχιζόμενων παραβιάσεών του στη Λιβύη και του λαθρεμπορίου όπλων σε αυτήν, η οποία απειλεί την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά αφού η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία ανακοίνωσαν τη μελέτη τους για την επιβολή κυρώσεων στα μέρη που παραβιάζουν την απόφαση απαγόρευσης προμήθειας όπλων στη Λιβύη - για να ηρεμήσει την κατάσταση ο συνήθης επιθετικός του τόνος, μπορεί να φτάσει σε παραχωρήσεις από τον φόβο των κυρώσεων.<br /><br />Ο Ερντογάν συγκρούστηκε, επίσης, με τη γαλλική θέση που τάχθηκε με την Ελλάδα και εξέπληξε το γεγονός ότι ο Μακρόν πραγματοποίησε, την περασμένη Πέμπτη, συνάντηση των χωρών της νότιας Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκεκριμένα: Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Μάλτα και Κύπρος, για να συζητηθεί η επιδείνωση της κρίσης με την Άγκυρα, και μετά από μόλις 4 ημέρες - δηλαδή την περασμένη Δευτέρα - Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να καταρτίσουν έναν κατάλογο οικονομικών κυρώσεων κατά της τουρκικής εξερεύνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου στα ύδατα της Κύπρου.<br /><br />Είναι προφανές ότι ο Τούρκος πρόεδρος αναγκάστηκε τελικά να μετατρέψει δύο πλευρές από εχθρότητα σε απόπειρες συνομιλίας, να μειώσει τις εντάσεις και να εγκαταλείψει την ανταγωνιστική του ρητορική, δεδομένης της αδυναμίας του να αντιμετωπίσει το αποτέλεσμα των εχθροπραξιών του, καθώς και πριν από την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής που έχει προγραμματιστεί για τις 24 και 25 Σεπτεμβρίου, η οποία ενδέχεται να του επιβάλει κυρώσεις εάν συνεχίσει τις προκλήσεις του.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Αιγύπτια αναλύτρια: Γιατί ο Ερντογάν θέλει ειρήνη και διάλογο με την Αίγυπτο τώρα;

Sarah El Shalakany Ο Ερντογάν μάλλον δεν έχει δει έναν χάρτη για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να μην γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν άμεσα σύνορα...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία τρέμει τις κυρώσεις

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKhLAFFmlupSccsnrCxrK3AmuW_FlFgbbMZiHpUuLTPd7SasqLQ6Drbbfux8VBpLL57b6lT7WRKejWn_QTZe_0iQm778_t897MMOd5OBveK9-hw7NFa3GVjUP9R1IWI2Uem1x4DpSq8LM/s1346/the+last+dictator.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="1346" height="314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKhLAFFmlupSccsnrCxrK3AmuW_FlFgbbMZiHpUuLTPd7SasqLQ6Drbbfux8VBpLL57b6lT7WRKejWn_QTZe_0iQm778_t897MMOd5OBveK9-hw7NFa3GVjUP9R1IWI2Uem1x4DpSq8LM/w640-h314/the+last+dictator.jpg" width="640" /></a><br /><b><br />Σάββας Καλεντερίδης</b><br />Την προηγούμενη φορά που ήταν στο προσκήνιο το θέμα των κυρώσεων που θα έπρεπε να επιβάλει η ΕΕ στην Τουρκία, συνέβη το εξής:<br /><br />Λίγα εικοσιτετράωρα πριν τη συζήτηση του θέματος στη Σύνοδο κορυφής της ΕΕ, ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου αποκάλυψε την τριμερή του Βερολίνου, για την οποία δήλωσε άγνοια ο Έλληνας ομόλογός του κ. Δένδιας. Μάλιστα ο Τούρκος ΥΠΕΞ μάς είπε ότι συμφωνήθηκε η έναρξη ελληνοτουρκικού διαλόγου. Τη συμφωνία επιβεβαίωσε και ο κ. Μητσοτάκης, χωρίς όμως να γνωρίζει κανείς το πλήρες περιεχόμενό της. Και αναρωτιέται κανείς, ποια εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας διακυβεύονται αν δημοσιοποιηθεί το περιεχόμενο εκείνης της συμφωνίας.<br /><br />Ίσα-ίσα, εμείς θα λέγαμε ότι όσο τηρείται μυστική εκείνη η συμφωνία διακυβεύονται τα εθνικά μας συμφέροντα, γιατί υπάρχει ενυπόγραφο άρθρο έγκριτου δημοσιογράφου που κάνει πολλά χρόνια διπλωματικό ρεπορτάζ, που λέει ότι η Ελλάδα «δέχτηκε την μερική αποστρατιωτικοποίηση κάποιων νησιών», για να αρχίσει ο διάλογος.<br /><br />Και όσο σέρνεται μια τέτοια πληροφορία, αυτό πλήττει τα εθνικά μας συμφέροντα. Εν πάση περιπτώσει, η αποκάλυψη του Τσαβούσογλου τίναξε στον αέρα την υπόθεση των κυρώσεων. Γιατί όντως θα ήταν τουλάχιστον ανακόλουθο η Ελλάδα να πιέζει για κυρώσεις άλλες χώρες, τη στιγμή που η ίδια βρίσκεται σε διαδικασία διαλόγου. Κάτι τέτοιο θα τίναζε στον αέρα τον διάλογο.<br /><br />Στα τέλη Αυγούστου ο Ύπατος Εκπρόσωπος για θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ, κατά τη διάρκεια της δεύτερης μέρας της άτυπης Συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσίασε προφορικά κατάλογο κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας, που ήταν της αποδοχής των ΥΠΕΞ της Ευρώπης των «27», για να συζητηθούν στη Σύνοδο Κορυφής της 24-25ης Σεπτεμβρίου. Ο κατάλογος των κυρώσεων περιλαμβάνει τα εξής:<br /><br />α. Έγγραφο επιλογών<br />Περιοριστικά μέτρα σε περίπτωση συνέχισης παράνομων γεωτρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Καταχώρηση των πλοίων που εμπλέκονται σε παράνομες ερευνητικές δραστηριότητες της Τουρκίας.<br />Τομεακές κυρώσεις (πωλήσεις, προμήθειες, εξαγωγή υλικού σχετικά με έρευνες στον ενεργειακό τομέα, μεταφορά τεχνολογίας και προϊόντων)<br />Απαγόρευση δανεισμού σε τράπεζες και βιομηχανίες της Τουρκίας από κρατικές τράπεζες της ΕΕ<br />Ενδεχόμενο μείωσης ευρωπαϊκών κονδυλίων στην Τουρκία.<br />Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της Τουρκίας μέχρι τον Σεπτέμβριο, δυνατότητα εξέτασης απαγόρευσης ταξιδιών σε συγκεκριμένα πρόσωπα (travel ban)<br />Να ενισχυθούν περαιτέρω οι καταχωρήσεις για ενέργειες Τουρκίας σε θαλάσσιες ζώνες ΚΔ και Ελλάδας σε υφιστάμενο καθεστώς κυρώσεων κατά Τουρκίας.<br /><br />β. Άλλα αποτελέσματα<br />Επιβεβαίωση αλληλεγγύης προς Ελλάδα και Κύπρο και άμεση έκκληση προς την Τουρκία να τερματίσει τις παράνομες ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο, σημειώνοντας ότι η αποχή της Τουρκίας από μονομερείς ενέργειες είναι βασικό στοιχείο για την πρόοδο του διαλόγου.<br />Επίσπευση της εξέτασης από αρμόδιες ομάδας Συμβουλίου προτάσεων ΚΔ 18/7/20 για επιπλέον καταχωρήσεις σε υφιστάμενο καθεστώς κυρώσεων κατά της Τουρκίας, με στόχο την άμεση ολοκλήρωση τους.<br />Έκκληση προς την Τουρκία να ανταποκριθεί σε πρόσκληση ΚΔ για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης και της υποβολής σε Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.<br />Διασύνδεση των κυρώσεων κατά της Λευκορωσίας με το ζήτημα των κυρώσεων κατά της Τουρκίας.<br /><br />Τώρα, μερικές ημέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής, είναι σε εξέλιξη μια ανάλογη διαδικασία, με πρωταγωνιστή και πάλι τη Γερμανία. Μάλιστα, ο Γερμανός πρέσβης στην Ελλάδα Έρνστ Ράιχελ, δήλωσε ότι είναι «προσωπική υπόθεση» της κ. Μερκελ η αποφυγή στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας. Επίσης, είναι γνωστό ότι τηλεφώνησε στους κ.κ. Μητσοτάκη και Ερντογάν, για να τους πείσει να έχουν μια τηλεφωνική συνομιλία πριν τη Σύνοδο Κορυφής, με τον Ερντογάν να εμμένει στη θέση του, ότι η Τουρκία θα διεκδικήσει με κάθε τρόπο τα δικαιώματά της στην Αν. Μεσόγειο, ενώ η ελληνική πλευρά δηλώνει ότι δέχεται το διάλογο για ένα μόνο θέμα, την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωών, υπό τον όρο ότι θα παύσουν οι προκλητικές ενέργειες και απειλές.<br /><br />Το θέμα είναι ότι η απόσυρση του Oruc Reis, για το οποίο ο κ. Τσαβούσογλου δηλώνει ότι θα επανέλθει στην περιοχή του για έρευνες μετά το πέρας της περιοδικής συντήρησης, όπως κάνει το Barbaros στην ΑΟΖ της Κύπρου, μαζί με τον «διάλογο» που ξεκινάει οσονούπω, χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να μην επιβληθούν οι κυρώσεις στην Τουρκία.<br /><br /><br />Εδώ η ελληνική διπλωματία έχει να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα, για να προετοιμάσεις τις θέσεις της Ελλάδας στη Σύνοδο Κορυφής της επομένης εβδομάδος.<br /><br />Πρώτον, θα υποστηρίξουμε την επιβολή κυρώσεων ναι ή όχι; Το πιο σωστό είναι να αποφασιστεί η επιβολή κυρώσεων και να ισχύσουν όταν η Τουρκία προβεί σε προκλητικές ενέργειες, οι οποίες επίσης θα πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια.<br /><br />Δεύτερον, πώς θα χειριστούμε το θέμα των συνεχιζόμενων βάναυσων παραβιάσεων της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου; Η Κύπρος είναι ένα ανεξάρτητο κράτος, όμως, εκτός του ότι είναι ένα ελληνικό κράτος, η Ελλάδα είναι και εγγυήτρια δύναμη. Ως πότε θα κάνουμε τους… Ελβετούς στις βάναυσες παραβιάσεις της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου;<br /><br />Τρίτον, τι στάση θα κρατήσει η Ελλάδα στο θέμα της «διασύνδεσης των κυρώσεων κατά της Λευκορωσίας με το ζήτημα των κυρώσεων κατά της Τουρκίας», που είχε αποφασιστεί στη σύνοδο των ΥΠΕΞ του Αυγούστου;<br /><br />Πέραν των ζητημάτων που αφορούν την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι εντελώς παράλογο, για να μην χρησιμοποιήσουμε κάποια άλλη λέξη, σεβόμενοι τους αναγνώστες μας και το μέσο που μας φιλοξενεί, να επιβληθούν κυρώσεις στον Λουκασένκο, που μοιάζει με αθώα περιστερά μπροστά στον Ερντογάν και την κυβέρνησή του.<br /><br />Ο Λουκασένκο δεν κρατάει στη φυλακή τους συμπροέδρους ενός κόμματος που πήρε μέχρι και 13,1%, που σημαίνει 80 βουλευτές και πάνω από έξι εκατομμύρια ψήφους, όσοι είναι οι ψηφοφόροι σε ολόκληρη τη Λευκορωσία. Ούτε έχει φυλακίσει δεκάδες βουλευτές που εκλέχτηκαν από το λαό, δεκάδες δημάρχους που εκλέχτηκαν από το λαό με ποσοστά 70 και 80%, δεν έχει φυλακίσει χιλιάδες στελέχη απλά επειδή είναι Κούρδοι, δεν έχει φυλακίσει δεκάδες δημοσιογράφους, οι παρακρατικοί και παραστρατιωτικοί του μηχανισμοί δεν έχουν βιάσει αγόρια και κορίτσια και δεν έχουν βασανίσει και σκοτώσει δεκάδες νέους, απλά επειδή είναι Κούρδοι. Ο Λουκασένκο δεν κατηγορείται από τον ΟΗΕ για εγκλήματα πολέμου, όπως η Τουρκία για τα εγκλήματα που διαπράττει μέχρι και σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές στο Αφρίν και το Γκίρε Σπι - Σερεκάνιγε, που κατέχει με στρατεύματα και μισθοφόρους ισλαμιστές τρομοκράτες.<br /><br />Η ελληνική διπλωματία και η Ελλάδα, μαζί με την διπλωματία και τον Πρόεδρο της Κύπρου, καλούνται να στηρίξουν τα εθνικά μας συμφέροντα αλλά και να καταγγείλουν ένα κράτος που ασχέτως των τακτικών ελιγμών που κάνει, βοηθούμενο από τη Γερμανία αλλά και άλλες χώρες της ΕΕ, αποτελεί σοβαρή απειλή για την ευρύτερη περιοχή και την ίδια την Ευρώπη, ενώ συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία εναντίον των Κούρδων και εναντίον όπου θεωρεί ότι απειλεί το ρατσιστικό νεοοθωμανικό «όραμα» του Ερντογάν και των συντρόφων του.<br /><br />Τέλος, για όσους θεωρούν ότι οι κυρώσεις είναι «άνευρες». Η επιβολή κυρώσεων θα έχει έναν τεράστιο συμβολισμό, ότι η Ευρώπη έχει αντιληφθεί την απειλή που συνιστά στο νεοναζιστικό μόρφωμα που είναι σε εξέλιξη στα ανατολικά μας και ότι είναι αποφασισμένη να το αντιμετωπίσει.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Γιατί η Τουρκία τρέμει τις κυρώσεις

Σάββας Καλεντερίδης Την προηγούμενη φορά που ήταν στο προσκήνιο το θέμα των κυρώσεων που θα έπρεπε να επιβάλει η ΕΕ στην Τουρκία, συνέβη το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Aσύμβατοι τρόποι σκέψης

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilM-QNxFQdn_3cWftX7bjl3LXA-0xLPLeBo51wbwiRK97S5r_MTxuHoLr3si70eQgdA5tajpwpi4I-SfrHdGrAlx5tDyzG0vkDfZzH5b0RuE_bSpjw2177XJHxznO-BUvEJaUsiOdGToo/s1000/erdogan.webp" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="677" data-original-width="1000" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilM-QNxFQdn_3cWftX7bjl3LXA-0xLPLeBo51wbwiRK97S5r_MTxuHoLr3si70eQgdA5tajpwpi4I-SfrHdGrAlx5tDyzG0vkDfZzH5b0RuE_bSpjw2177XJHxznO-BUvEJaUsiOdGToo/w640-h434/erdogan.webp" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η στάση του ελληνικού πολιτικού συστήματος αλλά και της ηγεσίας του δυτικού κόσμου συνολικά εκπορεύεται από την παραγνώριση του γεγονότος ότι η σημερινή Τουρκία δεν συμμερίζεται τις αξίες και τον τρόπο σκέψης του δυτικού πολιτισμού</span></h3><b>Μελέτης Μελετόπουλος*</b><br />Οδυτικός κόσμος διακατέχεται από αμηχανία έναντι της τουρκικής επιθετικότητας. Οι ευρωπαίοι και οι αμερικανοί αναλυτές και πολιτικοί αδυνατούν να κατανοήσουν και να αναλύσουν την τουρκική εξωτερική πολιτική. Οι λόγοι και οι πράξεις των Τούρκων βρίσκονται εκτός του πεδίου σημασιών και εννοιών της Δύσης. Οι ωμές απειλές, η κονιορτοποίηση του διεθνούς δικαίου και των κανόνων καλής γειτονίας, η άσκηση λεκτικής βίας εναντίον ηγετών και θεσμών της Δύσης, οι συνεχείς αναφορές στο μεσαιωνικό παρελθόν, η κιτς αισθητική, η επιχείρηση αναστήλωσης του παρελθόντος είναι αδιανόητα για οποιονδήποτε μετέχει της ευρωπαϊκής παιδείας.<br /><br />Η κοινωνιολογική ερμηνεία του τουρκικού τρόπου σκέψης είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για την αντιμετώπιση ενός κράτους που απειλεί διαρκώς να ανατινάξει τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία συγκροτήθηκε από νομάδες Τουρκομάνους μογγολικής προελεύσεως, χωρίς καμία εμπειρία συγκροτημένου κράτους και παραγωγικής υποδομής. Η διαρκής επέκταση, κατάκτηση και λεηλασία ξένων χωρών ήταν ο μονόδρομος ενός νομαδικού λαού χωρίς εμπειρία γεωργικής ή βιοτεχνικής δραστηριότητας. Η κυρίαρχη αντίληψη ήταν ότι έργο τους ήταν ο πόλεμος, ενώ η παραγωγή και το εμπόριο είναι έργο των υποδούλων. Οταν οι κατακτήσεις σταμάτησαν στη Βιέννη το 1683, η λεηλασία στράφηκε στο εσωτερικό του κράτους και η οθωμανική διοίκηση λειτούργησε ως ένα είδος θεσμοποιημένης εσωτερικής ληστείας εις βάρος της κοινωνίας. Σε πολιτικό επίπεδο, επρόκειτο για μια κοινωνία δούλων, όπου ο μόνος ελεύθερος ήταν ο σουλτάνος, ο οποίος είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου σε όλους τους υποτελείς του, ακόμα και στον πρωθυπουργό του. Ο Max Weber αποκάλεσε αυτόν τον τρόπο διοίκησης «πολιτικό σουλτανισμό».<br /><br />Επιστέγασμα αυτής της δομής υπήρξε η απουσία της καθοριστικής εμπειρίας της Βιομηχανικής Επανάστασης από την οθωμανική πραγματικότητα. Στη Δύση ο βιομηχανικός μετασχηματισμός οδήγησε τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στη νεωτερικότητα, στον εξορθολογισμό, στον εκσυγχρονισμό και στην αστική κοινωνία. Στην οθωμανική κοινωνία παρέμειναν κυρίαρχες οι προνεωτερικές δομές και η ιδιάζουσα, προερχόμενη από την τουρκομογγολική παράδοση, εκδοχή τους.<br /><br />Η στάση του ελληνικού πολιτικού συστήματος αλλά και της ηγεσίας του δυτικού κόσμου συνολικά εκπορεύεται από την παραγνώριση του γεγονότος ότι η σημερινή Τουρκία δεν συμμερίζεται τις αξίες και τον τρόπο σκέψης του δυτικού πολιτισμού. Ο κεμαλισμός αποδύθηκε σε επιχείρηση μεταμόρφωσης της μεταοθωμανικής Τουρκίας σε κράτος δυτικού τύπου, οι δε διάδοχοί του ενέταξαν την Τουρκία στους δυτικούς θεσμούς για να αξιοποιήσουν ιδιοτελώς τη συγκυρία του Ψυχρού Πολέμου. Η επιλογή αυτή δεν πέρασε κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας ούτε άλλαξε τις συνειδήσεις. Ισως δεν υπήρχε καν αυτή η πρόθεση. Οι δύο επιχειρήσεις «Αττίλας» στην Κύπρο θα έπρεπε να έχουν διδάξει τους Δυτικούς. Τελικώς, το όλο κεμαλικό εγχείρημα ναυάγησε και η αυθεντική φύση της Τουρκίας είναι πάλι παρούσα με απροκάλυπτο τρόπο, χωρίς καν τα κεμαλικά ψιμύθια. Ο τρόπος σκέψης που θέτει την ωμή βία στο κέντρο των διεθνών σχέσεων και την κατάκτηση ξένων εδαφών και θαλασσών ως βασικό στόχο είναι παρών όσο ήταν τον 11ο ή τον 16ο αιώνα.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί της Δύσης αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως εάν επρόκειτο για ένα κράτος δυτικού τύπου. Μόνον ο Ευγένιος Ρωσσίδης, διακεκριμένος αμερικανός νομικός και πολιτικός, είχε διατυπώσει τη γυμνή αλήθεια. «Η Τουρκία», είχε πει σε συνέντευξή του στη «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ» (τ. 12, 2014), «είναι ένα rogue state (σ.σ.: κράτος – παρίας), που βάσισε τη δημιουργία του σε τρεις γενοκτονίες». Αρχή (γεωπολιτικής) σοφίας ονομάτων επίσκεψις.<br /><b><i><br />*είναι διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Aσύμβατοι τρόποι σκέψης

Η στάση του ελληνικού πολιτικού συστήματος αλλά και της ηγεσίας του δυτικού κόσμου συνολικά εκπορεύεται από την παραγνώριση του γεγονότος ότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε κινεζική τροχιά εισέρχεται η Τουρκία

<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiye5b7V0KKSFPmbNFtGhRZLj_dGpGSPVrkAj863EKLJyBJGCuIXXAP6XN2eLZPSLLZLJaJ0YNXgVNmNHSXCqpeopGBRm4BQIc2BCKj-4mda0TBxH-C1eUzXGiqBCRzAGmG6y-d_6OUaDg/s758/dromos-toy-metaxiou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiye5b7V0KKSFPmbNFtGhRZLj_dGpGSPVrkAj863EKLJyBJGCuIXXAP6XN2eLZPSLLZLJaJ0YNXgVNmNHSXCqpeopGBRm4BQIc2BCKj-4mda0TBxH-C1eUzXGiqBCRzAGmG6y-d_6OUaDg/s320/dromos-toy-metaxiou.jpg" width="320" /></a></div><br />Η <a href="https://foreignpolicy.com/2020/09/16/erdogan-is-turning-turkey-into-a-chinese-client-state/">ανάλυση του Foreing Policy</a> για τις σχέσεις Τουρκίας-Κίνας ξεκινάει με μία δήλωση του Ερντογάν, το μακρινό 2009. «Αυτά που συμβαίνουν στη Κίνα είναι γενοκτονία», είχε δηλώσει ο τότε Τούρκος πρωθυπουργός, αναφερόμενος στην καταπίεση της μουσουλμανικής μειονότητας των Ουιγούρων από το κινεζικό καθεστώς. Η Τουρκία υπήρξε επί πολλά χρόνια ένα ασφαλές καταφύγιο για τους Ουιγούρους, από όταν το το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα πήρε τον έλεγχο της επαρχίας Σινγιάνγκ το 1949.<br /><br />Όμως, το δημοσίευμα σημειώνει πως, από το 2016, η τουρκική πολιτική στο ζήτημα των Ουιγούρων ξεκίνησε να μεταβάλλεται. Τότε το καθεστώς Ερντογάν συνέλαβε και απέλασε τον επιφανή Ουιγούρο ακτιβιστή Abdulkadir Yapcan, που ζούσε από το 2001 στη Τουρκία, ενώ τα κέντρα απέλασης άρχισαν να γεμίζουν με εκατοντάδες Ουιγούρους, η διαμονή των οποίων ήταν πλέον ανεπιθύμητη.<br /><br />Δύο είναι οι λόγοι που εξηγούν τη στροφή του Ερντογάν. Ο πρώτος είναι το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το οποίο ο Τούρκος πρόεδρος θεωρεί υποκινούμενο από τις ΗΠΑ. Από τότε ο Ερντογάν μετέβαλε τον προσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, προσεγγίζοντας τη Ρωσία και τη Κίνα.<br /><br />Ο δεύτερος λόγος, σύμφωνα και με το Foreign Policy, έχει να κάνει με την κατάσταση της τουρκικής οικονομίας. Αναφέρει πως, ειδικά μετά την πανδημία του κορονοϊού, η τουρκική οικονομία έχει φτάσει στα όρια της, με την υποτίμηση της τουρκικής λίρας, την εξάντληση των συναλλαγματικών αποθεμάτων και τον απόλυτο έλεγχο της Τουρκικής Κεντρικής Τράπεζας από το καθεστώς Ερντογάν.<br />Κινεζικά «μετρητά» για τον Ερντογάν<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ερντογανική Τουρκία πλέον κατατάσσεται στις «αυταρχικές χώρες», θυμίζοντας περισσότερο την κομμουνιστική Κίνα. Επισημαίνει πως, καθώς γίνεται όλο και λιγότερο ελκυστική για τους δυτικούς επενδυτές, ο Ερντογάν προσδοκά να βρει «σωτηρία» στους κινεζικούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς. Η ανάλυση του Foreign Policy εστιάζει ιδιαίτερα στις σχέσεις Τουρκίας-Κίνας.<br /><br />Αναφέρει πως οι δύο χώρες έχουν υπογράψει 10 διμερείς συμφωνίες από το 2016, με την Κίνα να έχει επενδύσεις συνολικού ύψους τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων (το οποίο μάλιστα επιδιώκει να διπλασιάσει). Επιπλέον, κάνει εκτενή αναφορά στα δάνεια που σύναψε η τουρκική κυβέρνηση με την Κεντρική Τράπεζα της Κίνας, επισημαίνοντας πως πολλά από αυτά ήρθαν όταν ο Ερντογάν έχασε τον δήμο της Κωνσταντινούπολης από την αντιπολίτευση.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει χαρακτηριστικά πως το κινέζικο μεγαλεπήβολο project για τον "Νέο Δρόμο του Μεταξιού" μπορεί να προσφέρει μία «πηγή φρέσκων μετρητών» για την υπό κατάρρευση τουρκική οικονομία. Φέρνει ως παράδειγμα τις επενδύσεις κινεζικών κοινοπραξιών στον τρίτο μεγαλύτερο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων της Τουρκίας, τον Kumport, αλλά και τις επενδύσεις στα "φαραωνικά" δημόσια έργα του Ερντογάν, όπως τη γέφυρα Yavuz Sultan Selim στο Βόσπορο.<div><br />Χαμένοι οι Ουιγούροι<br /><br />Το Foreing Policy σημειώνει πως «τα μετρητά δεν σταματούν εδώ». Η συνεργασία Τουρκίας και Κίνας περιλαμβάνει σχέδια για τη κατασκευή σταθμού παραγωγής ενέργειας στη Μεσόγειο, για τη κατασκευή του τρίτου πυρηνικού σταθμού της Τουρκίας, με τη σινοτουρκική συνεργασία να επεκτείνεται τόσο σε στρατιωτικό επίπεδο, όσο και στους τομείς των πληροφοριών και της κυβερνοασφάλειας. Παραθέτει το παράδειγμα της εταιρείας Huawei, που το μερίδιο της στη τουρκική αγορά έφτασε το 30% το 2019.<br /><br />Επισημαίνει πως η Άγκυρα αγνοεί τις αιτιάσεις της Ουάσιγκτον για την «απειλή» στην κυβερνοασφάλεια που αποτελεί η Huawei, ενώ ταυτόχρονα επιλέγει να συνεργάζεται και με άλλες κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας, όπως τη ZTE, που διαχειρίζεται της τηλεπικοινωνίες του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης και τις ψηφιακές υποδομές του τουρκικού υπουργείου Υγείας. Το Foreign Policy καταλήγει πως η σινοτουρκική συνεργασία ωφελεί και τις δύο πλευρές.<br /><br />Η Κίνα εντάσσει την οικονομική αγορά της Τουρκίας, μία χώρα μέλος του NATO που κατέχει σημαντική γεωστρατηγική θέση, στον "Δρόμο του Μεταξιού". Ο Ερντογάν εξασφαλίζει πολύτιμα «μετρητά» που του επιτρέπουν να ενισχύσει την τουρκική οικονομία και κυρίως, όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα, να αποφύγει μία προσφυγή στο ΔΝΤ, κίνηση που σίγουρα θα τον ενισχύσει πολιτικά και στο εσωτερικό. Μεγάλοι φυσικά χαμένοι είναι οι Ουιγούροι που ζουν στη Τουρκία καθώς, προκειμένου να εξασφαλίσει την εύνοια του Πεκίνου, ο Ερντογάν σίγουρα θα εντείνει τους διωγμούς εναντίον τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Σε κινεζική τροχιά εισέρχεται η Τουρκία

Η ανάλυση του Foreing Policy για τις σχέσεις Τουρκίας-Κίνας ξεκινάει με μία δήλωση του Ερντογάν, το μακρινό 2009. «Αυτά που συμβαίνουν στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όρος για έναρξη διαλόγου η άρση του casus belli

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFDdK5dkdRuK5aI2Uzo02ky1d5fgrJWlAQcbGQyLE6Nss6BilI5Hod6hWoq1D5x4a-H3jbXDz1fCChQXs2dSKhtlS2hjSOG9Y-0_TEE22ms1X3GX8vxSI61vLozbxOslK5rixCzZHSfrU/s758/mitsotakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFDdK5dkdRuK5aI2Uzo02ky1d5fgrJWlAQcbGQyLE6Nss6BilI5Hod6hWoq1D5x4a-H3jbXDz1fCChQXs2dSKhtlS2hjSOG9Y-0_TEE22ms1X3GX8vxSI61vLozbxOslK5rixCzZHSfrU/w640-h338/mitsotakis.jpg" width="640" /></a><br /><b><br />Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br />Κρίσιμη για την ενότητα και το μέλλον της ΕΕ διαφαίνεται ότι θα είναι η επικείμενη σύνοδος κορυφής με θέμα την Τουρκία. Προφανώς θα είναι κρίσιμη για Ελλάδα και Κύπρο. Αν οι 27 θέλουν να διασώσουν τις συνομιλίες Ελλάδας-Τουρκίας θα πρέπει να πάρουν πάνω τους την επιβολή ουσιαστικών κυρώσεων. Εάν δεν επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία για την ελληνική και κυπριακή πλευρά το βέτο πρέπει να είναι μονόδρομος.<br /><br />Το καταδικαστικό για την Τουρκία ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν επαρκεί. Χρειάζονται ουσιαστικές κυρώσεις τόσο για να κατανοήσει η Άγκυρα πως δεν περνάει ο εκβιασμός της, όσο και για να επιβεβαιωθεί η ευρωπαϊκή ενότητα και το διεθνές πολιτικό βάρος της ΕΕ. Διαφορετικά, οι δηλώσεις και τα ψηφίσματα εκλαμβάνονται σαν χάντρες που έδιναν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες στους ιθαγενείς.<br /><br />Ο Μητσοτάκης, στο άνοιγμα της συνόδου, πρέπει να ζητήσει να συζητηθεί το θέμα "Τουρκία" πριν τα υπόλοιπα θέματα της συνόδου (ενιαία αγορά, βιομηχανική πολιτική, ψηφιακός μετασχηματισμός, Κίνα) για να δημιουργήσει πολωτικό κλίμα, με την δικαιολογία πως υπάρχει κίνδυνος πολέμου. Καθώς πλησιάζει η κρίσιμη σύνοδος εντείνονται οι πιέσεις προς την Λευκωσία να μην ασκήσει βέτο για τις κυρώσεις στη Λευκορωσία σε περίπτωση που δεν εγκριθούν σοβαρές κυρώσεις κατά της Τουρκίας (Πομπέο-Μέρκελ).<br /><br />Ο Σταύρος Λυγερός έθεσε το ερώτημα εάν η Αθήνα θα στηρίξει ή όχι το βέτο της Κύπρου. Γι' αυτό και το Βερολίνο πιέζει ασφυκτικά να ξεκινήσει ο ελληνοτουρκικός διάλογος πριν την σύνοδο κορυφής, διότι φοβάται πως οι κυρώσεις μπορεί και να περάσουν. Γι' αυτό και δεν πρέπει να "τσιμπήσουμε" το γερμανικό τυράκι. Οι συνομιλίες που γίνονται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ φθάνουν και περισσεύουν.<div><br />Αβεβαιότητα<br /><br />Η συγκυρία ενέχει πολύ αβεβαιότητα για τους μεγάλους παίκτες, ενώ ταυτόχρονα συντελούνται κρίσιμες αλλαγές στο ευρύτερο σκηνικό. Οι συμφωνίες Ισραήλ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, καθώς και η αναμενόμενη συνέχεια με άλλες αραβικές χώρες, υπό την διπλή πίεση του Ιράν και της Τουρκίας, δημιουργούν νέα δεδομένα στη Μέση Ανατολή. Η παραίτηση Σάρατζ και η διαμεσολάβηση του Μαρόκου για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στη Λιβύη δημιουργεί επίσης νέα δεδομένα στην διευθέτηση του κατασκευασμένου προβλήματος της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Επιπλέον, υπάρχει διπλή αμερικάνικη ευκαιρία, καθώς επίκεινται οι προεδρικές εκλογές στις 3 Νοεμβρίου και υπάρχουν φωνές που ζητούν αποχώρηση των ΗΠΑ από τη βάση του Ιντσιρλίκ. Τέλος, η βρετανική Βουλή ψήφισε νομοσχέδιο που παρέχει στην κυβέρνηση το δικαίωμα να αναθεωρήσει μονομερώς ορισμένους από τους όρους της Συμφωνίας Αποχώρησης με την ΕΕ. Γύρω από αυτό θα παιχτούν πολλά και η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί τόσο με το Λονδίνο, όσο και με τις Βρυξέλλες.<br /><br />Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, τα 18 Rafale θα ενταχθούν επιχειρησιακά στο ελληνικό οπλοστάσιο το 2022 και οι όποιες φρεγάτες την περίοδο 2024-27, που σημαίνει ότι μέχρι τότε η ισορροπία ισχύος θα παραμένει –αριθμητικά τουλάχιστον– υπέρ της Τουρκίας. Αυτό δεν σημαίνει πως η Ελλάδα είναι ανυπεράσπιστη. Απεναντίας μπορεί να πλήξει σοβαρά την Τουρκία. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε μέχρι το 2022 και κυρίως αν πάμε σε διάλογο με το casus belli σε ισχύ.</div><div><br />Δεν αρκεί η αποχώρηση του Ορούτς Ρέις<br /><br />To casus belli της Άγκυρας αποτελεί απειλή προς μια σύμμαχο χώρα του ΝΑΤΟ, προκειμένου να μην ασκήσει κυριαρχικό της δικαίωμα που απορρέει από το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, το οποίο η Τουρκία αρνείται. Συνεπώς, ο μόνος όρος για τον διάλογο πρέπει να είναι η άρση του casus belli. Κι αν ποτέ φτάσουμε στη διαπραγμάτευση, αυτή πρέπει να γίνει αφού προηγηθεί η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, η απομάκρυνση του Ορούτς Ρέις και των πολεμικών σκαφών που ζητά η ελληνική πλευρά για την έναρξη του "διαλόγου" είναι ανεπαρκής, αν όχι ηττοπαθής όρος. Ταυτόχρονα, η "γραπτή συμφωνία" που δεν ήταν γραπτή, αλλά έγγραφη αποτύπωση των συμφωνηθέντων προκάλεσε, μαζί με την αποκάλυψη της μυστικής διπλωματίας, μείζονα ανησυχία στην ελληνική κοινωνία.<br /><br />Η "τεχνική συμφωνία" που φέρεται να υπάρχει στον "διάλογο" που διενεργείται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ενέτεινε τις ανησυχίες. Δημιουργείται η αίσθηση πως η ελληνική κυβέρνηση σύρεται σε μια διαπραγμάτευση εφ' όλων των τουρκικών επεκτατικώνβ διεκδικήσεων. Καλό είναι να θυμούνται όλα τα κόμματα τι έγινε στην Κύπρο με το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν και πώς ψήφισαν οι Έλληνες στο δημοψήφισμα του 2015.</div><div><br />Το τουρκικό casus belli<br /><br />Το τουρκικό casus belli μπορεί να καταστεί μπούμερανγκ για την Άγκυρα, εφόσον η Αθήνα το βάλει πάνω στο ΝΑΤΟϊκό τραπέζι. Τα ΜΟΕ είναι της πλάκας, δεν τηρήθηκαν ουσιαστικά ποτέ. Η Αθήνα με τη μέθοδο του τζούντο, δηλαδή την εκμετάλλευση του βάρους και της δύναμης του αντιπάλου υπέρ της, μπορεί να μετατρέψει το τουρκικό casus belli σε δικό της όπλο.<br /><br />Η συνεχιζόμενη προκλητική στάση της Άγκυρας που τώρα ζητά να της παραδώσουμε νησιά αναδεικνύουν την πρόταση του καθηγητή Κώστα Γρίβα για να ενταχθεί στον σχεδιασμό και να αποτελέσει συνιστώσα της αποτρεπτικής στρατηγικής και το "πρώτο προληπτικό πλήγμα" κατά της τουρκικής πολεμικής μηχανής. Για την ακρίβεια, η διπλωματική διαχείριση της απειλής αυτής θα μπορούσε να ανασχέσει την τουρκική βουλιμία.<br /><br />Ευτυχώς που οι Τούρκοι, μετά την επίσκεψη Πομπέο στη Λευκωσία και τις θέσεις που διατυπώνει η αμερικανική πλευρά, αλλά και την πολιτική ρητορική της ΕΕ, άρχισαν να έχουν αμφιβολίες για την διαδικασία του "διαλόγου". Φοβούνται ότι εκεί μπορεί οι διεθνείς παράγοντες να τους εγκλωβίσουν στη νομιμότητα του διεθνούς δικαίου και να τους ξεδοντιάσουν. Ανάλογους φόβους βέβαια οφείλει να έχει και η Αθήνα, ιδιαίτερα μετά από γερμανικό άρθρο, σύμφωνα με το οποίο οι διαφορές των δύο χωρών αποτελούν ζήτημα ερμηνείας του διεθνούς δικαίου της θάλασσας…<br />Ο πόλεμος συνεχίζεται με άλλα μέσα<br /><br />Δεδομένων των εσωτερικών οικονομικών και όχι μόνο προβλημάτων που αντιμετωπίζει το εκεί σύστημα εξουσίας, η Τουρκία θα συνεχίσει τις προκλήσεις (νέα αντι-Naftex και προπαγάνδα για την αποστρατιωτικοποίηση της Χίου) έτσι ώστε να φέρει τον διάλογο στα μέτρα της, ήτοι στην χωρίς όρους εφ' όλης της τουρκικής ύλης διαπραγμάτευση. Συνεπώς, ο κίνδυνος ατυχήματος ή θερμού επεισοδίου παραμένει ανοιχτός και μάλλον όλο και πιο πιθανός, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται στην συνέχεια.<br /><br />Άλλωστε, ο "πόλεμος συνεχίζεται με άλλα μέσα": Η επίθεση των Ιρανών χάκερ στα συστήματα του Πολεμικού Ναυτικού, το γεγονός ότι μόνο 800 από τους 13.000 και πλέον μετανάστες μπήκαν στις σκηνές, οι απειλές της Άγκυρας γύρω από δήθεν ζητήματα στη Θράκη, οι απειλές των τζιχαντιστών ότι θα πολεμήσουν στο πλευρό της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, η δημιουργία νέας ναυτικής βάσης στα Κατεχόμενα, η τουρκική βάση τη Λιβύη κ.ο.κ. τεκμηριώνουν ότι ο υβριδικός πόλεμος που έχει εξαπολύσει η Άγκυρα εναντίον της Ελλάδας κλιμακώνεται.<br /><br />Είναι σαφές πως η Τουρκία θα προχωρήσει σε διαπραγμάτευση υπό δύο όρους: να έχει λάβει εγγυήσεις πως τα θέματα που θέτει δεν θα πάνε στο Διεθνές Δικαστήριο και ότι οι "διαφορές" θα λυθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με όρους στρατιωτικής ισχύος και οικονομικής επιρροής (Γερμανία, Ισπανία και λοιποί επενδυτές) κι όχι με όρους διεθνούς δικαίου.<br /><br />Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να εμφανιστούν με απόλυτα συμπαγείς θέσεις και πολύ αυστηρές στη επικείμενη Σύνοδο Κορυφής όχι μόνο έναντι της Τουρκίας αλλά και της ΕΕ. Στη σύνοδο πρέπει να υπάρξουν τουλάχιστον κάποιες σοβαρές προειδοποιητικές κυρώσεις και να υιοθετηθεί λίστα με κλιμακούμενες κυρώσεις αμέσου επιβολής. Στο δε ΝΑΤΟ πρέπει να καταστεί σαφές πως δεν κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας με οιοδήποτε κόστος. Η πολιτική κατευνασμού και του ανοιχτού διαλόγου έχει προ πολλού καταστεί εθνικά επιζήμια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Όρος για έναρξη διαλόγου η άρση του casus belli

Ανδρονόπουλος Μάκης Κρίσιμη για την ενότητα και το μέλλον της ΕΕ διαφαίνεται ότι θα είναι η επικείμενη σύνοδος κορυφής με θέμα την Τουρκία. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας λένε ότι η Αθήνα και η Άγκυρα οδηγούνται σε διάλογο: Αλλά δεν αποκαλύπτουν τους όρους και τις προϋποθέσεις…

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHG-lrdfgFjFmNuBzZpX55Wbq6Gpw1EqfSvqTGs69lJErZmCpXAmk_wZ4JPQckAx3-xaTf0ZouUru5ngOG9x3F6Nrb7as6xRBIOgF32zuVs_YDTekLpHKSEWKJyQrKCqtn1Z-V63PAUVw/s1434/POMPEO-ANASTASIADES.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="957" data-original-width="1434" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHG-lrdfgFjFmNuBzZpX55Wbq6Gpw1EqfSvqTGs69lJErZmCpXAmk_wZ4JPQckAx3-xaTf0ZouUru5ngOG9x3F6Nrb7as6xRBIOgF32zuVs_YDTekLpHKSEWKJyQrKCqtn1Z-V63PAUVw/w640-h428/POMPEO-ANASTASIADES.webp" width="640" /></a><br /><br /><div>Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ<br />Πιστεύω ότι αν κάποιος ανέλυε σωστά τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, τον Μάικ Πομπέο, θα γνώριζε που οδηγούνται τα πράγματα για την κρίση που προκάλεσε η Τουρκία με την αποστολή του ερευνητικού Oruc Reis στην περιοχή του Καστελόριζου. Ή, τέλος πάντων, θα ήξερε που επιθυμούν οι Αμερικανοί να οδηγηθούν τα πράγματα…<br /><br />Το πρώτο και βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο διάλογος αποτελεί τη μοναδική επιλογή, ειδικά για τον Ταγίπ Ερντογάν, διότι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν θέλει τον πόλεμο. Και, ως γνωστό, το ελληνικό σχέδιο είναι καθαρά αμυντικό. Ο κ. Μητσοτάκης είπε στην Καγκελάριο Μέρκελ, για να το μεταφέρει στον Ταγίπ Ερντογάν, ότι θα απαντήσει εάν δεχθεί επίθεση από την Τουρκία. Δεν θα ρίξει την πρώτη σφαίρα. Άρα η Τουρκία είναι η χώρα-ταραξίας. Η Ελλάδα αμύνεται…<br /><br />Ο κ. Πομπέο, λοιπόν, εδώ και αρκετές μέρες προειδοποιούσε ότι η χρήση στρατιωτικής βίας μεταξύ δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ δεν είναι αποδεκτή. Και τη θέση αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών την έκανε γνωστή ο ίδιος ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στον Ερντογάν.<div><br />Για αρκετές μέρες, ο Τούρκος πρόεδρος τον έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια. Όμως από το περασμένο Σάββατο, φαίνεται να υπερισχύει η αμερικανική θέση ακόμα και αν ο Ερντογάν εκδίδει παράνομες Navtex, για άλλες περιοχές -όχι για το Καστελόριζο.<br />Παραμένει προκλητικός και επικίνδυνος. Και απαιτείται προσοχή διότι αν υποθέσουμε ότι ξεκινά ο διάλογος και ο Ερντογάν συνεχίζει το “παιγνιδάκι” του με τις Navtex, τι πρέπει να πράξει ο Έλληνας πρωθυπουργός;<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός γνώριζε ήδη από την περασμένη εβδομάδα ότι οδηγούμασταν σε αποκλιμάκωση και η πίεση του αφορούσε άμεση έναρξη διαλόγου. Ζητούσε, να ακολουθήσει της αποκλιμάκωσης, ο διάλογος. Βεβαίως ο διάλογος είναι πάντα η καλύτερη λύση, καμία αμφιβολία επ’ αυτού. Όσοι ζήσαμε πόλεμο σας το επιβεβαιώνουμε.<br /><br />Με τα σημερινά δεδομένα, όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η Αθήνα και η Άγκυρα οδηγούνται σε συνομιλίες. Φρόντισαν όλα τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα, και ειδικά τα δελτία ειδήσεων των καναλιών, να μας πείσουν, ότι οι συνομιλίες επίκεινται. Αυτός ο συντονισμός της πληροφόρησης δεν μου αρέσει καθόλου. Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι πολίτες τους όρους και τις προϋποθέσεις.<br /><br />Και το σημειώνω διότι τίθενται σοβαρά ερωτήματα:<br /><br />Ως γνωστό, η Ελλάδα δέχεται να συνομιλήσει μόνο για τις θαλάσσιες ζώνες. Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία επιμένει ότι πρέπει να συζητηθούν όλες οι παράλογες απαιτήσεις της. Θέσαμε την απορία μας και τις προηγούμενες ημέρες: Πως θα πάνε σε διάλογο εάν δεν μετακινηθούν από τις θέσεις τους;<br /><br />Επίσης, για τον κ. Μητσοτάκη υπάρχει και ένα άλλο θέμα. Ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση την απόσυρση του Yavuz και του Barbaros από την κυπριακή ΑΟΖ; Αν το ζήτησε, και αν ο Ερντογάν αρνηθεί, τι θα συμβεί;<br />Ο κ. Μητσοτάκης θα πάει στο διάλογο με τα τουρκικά πλοία να έχουν περικυκλωμένη την Κύπρο; Γνωρίζουμε ότι η αθηναϊκή ελίτ αυτό επιδιώκει. Να αφεθεί μόνη της η Κύπρος. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα τους ακούσει και θα δεχθεί ο σημερινός Πρωθυπουργός της χώρας, να μην στηριχθεί το νησί…<br /><br />Υπάρχει, όμως, και το άλλο ζήτημα. Των κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τουρκία και τη Λευκορωσία. Οι εταίροι μας συμφωνούν για άμεσες κυρώσεις στη Λευκορωσία, η οποία είναι μία δικτατορία αλλά δεν απειλεί χώρα μέλος της Ένωσης. Και δεν συμφωνούν για κυρώσεις στην Τουρκία, που απειλεί δύο χώρες μέλη, την Ελλάδα και την Κύπρο, και τη μία εκ των δύο την έχει διχοτομήσει με τη δύναμη των όπλων.<br /><br />Και επίσης να θυμίσουμε ότι η Τουρκία απείλησε πολεμικό πλοίο και άλλης χώρας της Ένωσης. Της Γαλλίας.<br /><br />Πως την έχουν δε τη δουλειά οι εταίροι μας;<br />Η Λευκωσία αρνείται -και πολύ καλά πράττει- να υποστηρίξει τις κυρώσεις εναντίον της Λευκορωσίας, εάν δεν επιβληθούν κυρώσεις και στην Τουρκία. Και έχουμε εταίρους, που απειλούν την Κύπρο επειδή ζητά τα αυτονόητα. Ναι εκεί φτάσαμε. Αλλά αυτό, είναι και θέμα -ή αν θέλετε πρόβλημα- για τον κ. Μητσοτάκη.<br /><br />Το αίτημα της Κύπρου είναι απόλυτα ορθό. Αφορά και την Ελλάδα. Θα το υποστηρίξει η Αθήνα; Θα πει στον κ. Αναστασιάδη να το ξεχάσει; Θα το γνωρίζουμε τις επόμενες ημέρες.</div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Μας λένε ότι η Αθήνα και η Άγκυρα οδηγούνται σε διάλογο: Αλλά δεν αποκαλύπτουν τους όρους και τις προϋποθέσεις…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Πιστεύω ότι αν κάποιος ανέλυε σωστά τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, τον Μάικ Πομπέο, θα γνώριζε που οδηγούνται τα πράγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας - Τουρκίας για την ελληνική ΑΟΖ και το Αιγαίο

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0CSkehFBnCMf4USowisDhZ578y04LTy3IaEElu2DZar9Girv7dH7VNYuTvW9h-9ahhzjYiwoADKjSfT_UgYgBLcIqLSKWnEnR3j8L-ipMbrgrctZVQeqYbDvgmdKMGtX83r6XDVvOOyo/s1366/dendias_tsavucoglu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="282" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0CSkehFBnCMf4USowisDhZ578y04LTy3IaEElu2DZar9Girv7dH7VNYuTvW9h-9ahhzjYiwoADKjSfT_UgYgBLcIqLSKWnEnR3j8L-ipMbrgrctZVQeqYbDvgmdKMGtX83r6XDVvOOyo/w640-h282/dendias_tsavucoglu.jpg" width="640" /></a><br /><h2 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκκίνησε η διαδικασία διαμοιρασμού με την Τουρκία των ελληνικών πλουτοπαραγωγικών πηγών.</span></h2>Ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με την Άγκυρα για τι άλλο παρά για τον διαμοιρασμό της ελληνικής ΑΟΖ( όλες οι συζητήσεις που θέλουν να κάνουν οι Τούρκοι αφορούν μόνο ελληνικό εδαφικό και θαλάσσιο χώρο) και το Αιγαίο.<br /><br />Και αυτές οι συνομιλίες θα έχουν ως αποτέλεσμα ουσιαστικά και του διαμοιρασμού των ελληνικών πλουτοπαραγωγικών πηγών(κάθε "γκριζάρισμα" μειώνει την ελληνική δυνατότητα εκμετάλλευσης).<br /><br />Μάλλον η ελληνική κυβέρνηση ικανοποιείται απλά με το να σταματήσουν οι τουρκικές απειλές και δίνει ως αντάλλαγμα την μη επιβολή κυρώσεων(αναφέρεται πλέον ότι απλά θα συνταχθεί κάποιος κατάλογος αυτών για το... μέλλον) και η Τουρκία θα δεχτεί να προσέλθει στις συνομιλίες.<br /><br /><br />Δηλαδή και η τουρκική οικονομία θα διασωθεί και η χώρα μας θα μπει σε συζητήσεις για το δικό μας εθνικό χώρο και ότι αυτός περιλαμβάνει!<br /><br />Κομβικός υπήρξε ο ρόλος της γνωστής υπόπτου πλέον Γερμανίας που με επιμονή και προσωπική παρέμβαση της Άνγκελα Μέρκελ, όποτε κρίθηκε απαραίτητο, "βοήθησε" να καθίσουν οι δύο χώρες στο τραπέζι του διαλόγου.<br /><br />Δηλαδή η έχοντας μεγάλο οικονομικό πρόβλημα τουρκική οικονομία ουσιαστικά παίρνει "σανίδας σωτηρίας" από την Ελλάδα καθώς οι κυρώσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εξελίξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά πλέον διασώζουν τον Ερντογάν!<br /><br />Οι διερευνητικές επαφές βάζουν «φρένο» στις κυρώσεις<br /><br />Με τα νέα δεδομένα δεν αναμένεται στην Σύνοδο Κορυφής να αποφασιστούν κυρώσεις για την Τουρκία. Ειδικά από την στιγμή που θα έχει ανακοινωθεί η επανέναρξη των διερευνητικών και θα έχει οριστεί το ραντεβού των δύο αντιπροσωπειών στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας, από την Τσεχία, διευκρίνισε ότι η Ελλάδα δεν ζητά την επιβολή κυρώσεων στην Σύνοδο Κορυφής –από την στιγμή που έχει ανοίξει ο δρόμος της διπλωματίας και συνεχίζεται η αποκλιμάκωση από πλευράς Άγκυρας- αλλά, επιθυμεί να υπάρχει στο τραπέζι του Συμβουλίου ο κατάλογος με τις κυρώσεις, ώστε να είναι ξεκάθαρο ποιες θα είναι οι επιπτώσεις σε περίπτωση που η Τουρκία επαναφέρει την ένταση στο Αιγαίο.<br /><br />Η Άγκυρα γνωρίζει ότι η επόμενη Σύνοδος είναι προγραμματισμένη για τα μέσα Οκτωβρίου και όποτε απαιτηθεί μπορεί να υπάρξει η σύγκλιση μιας έκτακτης, αν αθετήσει ξανά τις δεσμεύσεις για αποκλιμάκωση και αποχωρήσει από το τραπέζι του διαλόγου. Και τότε οι κυρώσεις θα είναι μονόδρομος.<br /><br />Βέβαια, για την ελληνική πλευρά είναι ξεκάθαρο ότι ο μόνος δρόμος για την ασφάλεια και την σταθερότητα στην περιοχή περνά μέσα από τον διάλογο και την διαδικασία των διερευνητικών και όχι από την φουρτουνιασμένη θάλασσα του Αιγαίου και τους στόλους των δύο χωρών να βρίσκονται ο ένας απέναντι στον άλλο όπως συνέβη τις τελευταίες πενήντα μέρες.<br /><br />Τα πρόσωπα «κλειδιά» στην διαδικασία<br /><br />Τρία ήταν τα πρόσωπα κλειδιά που τις τελευταίες ημέρες βρίσκονταν σε συνεχή επικοινωνία προκειμένου να διευθετηθούν όλες οι λεπτομέρειες και να οριστεί το πλαίσιο των συζητήσεων. Η διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του Πρωθυπουργού, Ελένη Σουρανή, ο εκπρόσωπος του τούρκου Προέδρου, Ιμπραήμ Καλίν και ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής της Άνγκελα Μέρκελ, Γιάν Χέκερ. Η τελευταία τηλεδιάσκεψη με την συμμετοχή και των τριών διεξήχθη χθες και πλέον έχει ανάψει το πράσινο φως για να περάσουμε στην επόμενη φάση.<br /><br />Δένδιας: Οι "φίλοι" μας οι Ευρωπαίοι...<br /><br />Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών πρόσθεσε: «Ζητάμε όμως από τους φίλους και εταίρους μας στην ΕΕ να υπάρξει μία προετοιμασία μίας λίστας κυρώσεων, οι οποίες δεν επιθυμούμε να επιβληθούν τώρα στην Τουρκία, αλλά να υπάρχουν εκεί για να επιδειχθεί τι θα συμβεί εάν η Τουρκία –κάτι που εμείς απευχόμαστε– επανέλθει στην λογική των παράνομων ενεργειών».<br /><br />Αν και η Άγκυρα μιλάει για διάλογο, με μία νέα Navtex που αφορά περιοχή μεταξύ του κόλπου της Φώκαιας και της θάλασσας νότια της Λέσβου, ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποήσει ασκήσεις με πραγματικά πυρά, στις 19 και 20 Σεπτεμβρίου. Επίσης στέλνει το σεισμογραφικό πλοίο Barbaros σε θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Κύπρου. Η τουρκική αντιπολίτευση, πάντως, κατηγορεί τον Ταγίπ Ερντογάν για υποχωρητικότητα, ειδικά μετά την απόσυρση του Oruc Reis.<br /><br />Πότε ξεκινούν οι διερευνητικές επαφές Ελλάδας -Τουρκίας.<br /><br />Στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, σύμφωνα με πληροφορίες, Ελλάδα και Τουρκία θα ανακοινώσουν ταυτόχρονα την έναρξη του 61ου γύρου διερευνητικών επαφών, ο οποίος αναμένεται να διεξαχθεί μετά την Σύνοδο Κορυφής στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός ότι οι δύο πλευρές έφτασαν σε συμφωνία και για το πλαίσιο της συζήτησης. Ο διάλογος θα ξεκινήσει από το σημείο που είχε σταματήσει το 2016, οπότε και διακόπηκαν με ευθύνη της Τουρκίας, η οποία αποχώρησε.<div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας - Τουρκίας για την ελληνική ΑΟΖ και το Αιγαίο

Εκκίνησε η διαδικασία διαμοιρασμού με την Τουρκία των ελληνικών πλουτοπαραγωγικών πηγών. Ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνη...

Διαβάστε την συνέχεια

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVUWg5OdAI7tij9o5teoPDcvoetjm41vvsruE25SbiSc61pGf7glwAnhIrnbaWXbG7gZNlbHYs1I8LstRab3YQdBa2sOT72LYgGmJ02I_dby3fg_RwqbM64M_mapQ9IfApXVz3XDwEuYw/s767/%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="431" data-original-width="767" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVUWg5OdAI7tij9o5teoPDcvoetjm41vvsruE25SbiSc61pGf7glwAnhIrnbaWXbG7gZNlbHYs1I8LstRab3YQdBa2sOT72LYgGmJ02I_dby3fg_RwqbM64M_mapQ9IfApXVz3XDwEuYw/w640-h360/%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596.webp" width="640" /></a><br /><br /><div>Γιατί ο ΜελβούτΤσαβούσογλου έθεσε ως προαπαιτούμενο για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου να ανακοινώσει η Ελλάδα ότι δεν αποδέχεται τον "Χάρτη της Σεβίλλης".<br />Δεν είναι η πρώτη φορά που στην τουρικική ρητορική μπαίνει ο "Χάρτης της Σεβίλλης" και το αίτημα να "αποτάξει" η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση όσα αυτός o χάρτης περιλαμβάνει.<br /><br />Αυτή τη φορά ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μελβούτ Τσαβούσογλου, σε συνέντευξή του στο CNN Turk, έθεσε ως προαπαιτούμενο για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου να ανακοινώσει η Ελλάδα ότι δεν αποδέχεται τον "Χάρτη της Σεβίλλης" για τον καθορισμό των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ποιος είναι, όμως, αυτός ο χάρτης που τόσο ενοχλεί την Τουρκία;<br /><br />Ο χάρτης που "στοιχειώνει" την Τουρκία<br /><br />Ο "Χάρτης της Σεβίλλης" δημιουργήθηκε όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλης να απεικονίσει τις ΑΟΖ των ευρωπαϊκών κρατών με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Συνηθίζεται να αποκαλείται και "χάρτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης".<br /><br />Εκπονήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και από τότε "στοιχειώνει" τους Τούρκους στρατηγικούς σχεδιαστές. Σε αυτόν καταγράφεται η σύνδεση ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ. Καθορίζονται, δηλαδή, τα μέγιστα όρια για την Ελλάδα και την Κύπρο, χρησιμοποιώντας την ακτή κάθε κατοικημένου ελληνικού νησιού –ανεξάρτητα από το μέγεθός του και την εγγύτητά του στις τουρκικές ακτές.<br /><br />Πάγια θέση της Τουρκίας είναι ότι αυτές οι οριοθετήσεις είναι άδικες. Μάλιστα, σε αντιδιαστολή με τον χάρτη της Σεβίλλης, ο χάρτης της συμφωνίας θαλάσσιων συνόρων Τουρκίας-<a href="https://www.thetoc.gr/politiki/article/exelixeis-sti-libui-o-saratz-anakoinose-oti-paraiteitai-apo-prothupourgos/">Λιβύης</a> εκτείνεται από τη νοτιοδυτική γωνία της Τουρκίας έως την αντίθετη ακτή στην ανατολική Λιβύη.<div><br /></div><div><img src="https://files.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/47/47578ae074aa466e97fc6c5f5b2b3c6f.JPG?v=1&maxwidth=650&" /><br /><br /></div><div>Το ερώτημα της Χουριέτ στην Κομισιόν για τον "Χάρτη της Σεβίλλης"<br /><br />Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι πρόσφατα -στα τέλη Αυγούστου- και εν μέσω της κρίσης που έχει ξεσπάσει στην Ανατολική Μεσόγειο, η τουρκική εφημερίδα Χουριέτ υπέβαλε ερώτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με το "Χάρτη της Σεβίλλης". Ρώτησε εάν αποτελεί σημείο αναφοράς για ακαδημαϊκές μελέτες ή εάν αντικατοπτρίζει τη νομική θέση της ΕΕ για τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο.<br /><br />Η Κομισιόν -σύμφωνα με τη Χουριέτ- απάντησε: "Οι εξωτερικές εκθέσεις που εκπονούνται από (εξωτερικούς) θεσμούς δεν συνιστούν επίσημα έγγραφα της ΕΕ και δεν έχουν νομική και πολιτική ισχύ για την ΕΕ", προσθέτοντας πως "θέματα που σχετίζονται με την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών και τη χρήση των πόρων στα ύδατα μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο καλή τη πίστει, βάσει του διεθνούς δικαίου και μέσω διαλόγου και διαπραγματεύσεων σύμφωνα με τις σχέσεις καλής γειτονίας", παραπέμποντας τα κράτη να αντιμετωπίσουν την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων και την εκμετάλλευση των πόρων τους μόνο μέσω της οδού του διαλόγου και το διεθνές Δίκαιο.<br /><br />Σημειώνεται ότι ενδεικτικό της τουρκικής επιμονής κατά του χάρτη είναι το γεγνός ότι σε πρόσφατες δηλώσεις του ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσί Ακάρ, ανέφερε ότι "όλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι το κράτος της Δημοκρατίας της Τουρκίας, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και τα 83 εκατομμύρια των πολιτών δεν θα δεχθούν με κανέναν τρόπο την φυλάκιση στις ακτές μας με αυτόν τον χάρτη της Σεβίλλης ή με σειρά παρόμοιων απαιτήσεων και πρακτικών".</div><div><br /></div><div><a href="https://www.thetoc.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Γιατί ο ΜελβούτΤσαβούσογλου έθεσε ως προαπαιτούμενο για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου να ανακοινώσει η Ελλάδα ότι δεν αποδέχεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη-βόμβα! Η Τουρκία προσφέρει τριπλάσια έκταση από την Κύπρο στην Αίγυπτο για συμφωνία ΑΟΖ

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRlebrXJUQ0kXAKZN8D6fUFc1QftIrJr9xM6f4qy4Il595dZ3aZl7s6XMGxUXwB4MUOYo5Ab7KpCjYrBkjUHRQbD17iXSY3QgddZywjEc8R7hvffSrEio6JdW1zQjAERxXeHmWaHQ03-g/s1118/milliyet-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="804" data-original-width="1118" height="460" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRlebrXJUQ0kXAKZN8D6fUFc1QftIrJr9xM6f4qy4Il595dZ3aZl7s6XMGxUXwB4MUOYo5Ab7KpCjYrBkjUHRQbD17iXSY3QgddZywjEc8R7hvffSrEio6JdW1zQjAERxXeHmWaHQ03-g/w640-h460/milliyet-1.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div>Με τίποτα δεν το βάζει κάτω η Τουρκία, συνεχίζοντας την «πειρατική» πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μετά το παράνομο μνημόνιο με την Λιβύη, η Τουρκία «τα δίνει όλα» για μια συμφωνία με την Αίγυπτο, με προφανή στόχο να μπει «σφήνα» στη συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα με την Αίγυπτο για την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ.<br /><br />Όπως αναφέρει σήμερα ο δημοσιογράφος της Hurriyet, Hande Fırat, και αναδημοσιεύει η Milliyet, η Τουρκία προσφέρει στην Αίγυπτο θαλάσσια περιοχή μεγέθους όσο τρεις φορές η έκταση της Κύπρου, για να υπογράψουν συμφωνία ΑΟΖ.<br /><br /><br /><br />Το δημοσίευμα υπενθυμίζει πως πρόσφατα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην «μαραθώνια» συνέντευξή του στο CNN Turk ανέφερε πως ανάμεσα σε Τουρκία και Αίγυπτο «Υπάρχουν συνομιλίες σε επίπεδο μυστικών υπηρεσιών. Είπαμε στην Αίγυπτο, “Μπορούμε να υπογράψουμε μια συμφωνία όπως αυτή με τη Λιβύη”».<br /><br />Κατά τον συντάκτη του άρθρου «Η προτεινόμενη συμφωνία δημιουργεί μια θαλάσσια περιοχή για την Αίγυπτο ίση με το μέγεθος τριών νησιών της Κύπρου».<br /><br />«Ειπώθηκε (σσ από την Τουρκία στην Αίγυπτο) πως αν συμφωνήσετε μαζί μας για τις θαλάσσιες ζώνες, θα προσθέσετε αυτή την περιοχή στην οικονομία σας», αναφέρει η Hurriyet.<br /><br /><img src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2020/09/milliyet2.jpg" /><br /><br />Πάντα κατά το ίδιο δημοσίευμα, τη συμφωνία προσπαθούν να «μπλοκάρουν» τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δίνοντας μεγάλα ποσά στην Αίγυπτο λειτουργώντας επίσης παρασκηνιακά προκειμένου το Κάιρο να μην υποκύψει στην Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Αποκάλυψη-βόμβα! Η Τουρκία προσφέρει τριπλάσια έκταση από την Κύπρο στην Αίγυπτο για συμφωνία ΑΟΖ

Με τίποτα δεν το βάζει κάτω η Τουρκία, συνεχίζοντας την «πειρατική» πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά το παράνομο μνημόνιο με την Λ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία έχει καβαλήσει το καλάμι

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYCpT3H_8viGFTFGAWH1idg5rikqVTtkOGcuefwl2BYxIzf-u59w6Ji-4I2SS__HRstkgovcrJWbsriS39bp6YNxJzzAP1Mig15QYfSlW4z_ujzXdcIIa4tzRNFCw-dsujw03A7JOzNlI/s630/erdo.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYCpT3H_8viGFTFGAWH1idg5rikqVTtkOGcuefwl2BYxIzf-u59w6Ji-4I2SS__HRstkgovcrJWbsriS39bp6YNxJzzAP1Mig15QYfSlW4z_ujzXdcIIa4tzRNFCw-dsujw03A7JOzNlI/w640-h426/erdo.jpeg" width="640" /></a><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία είναι ο αυτάρεσκος γίγαντας με τα πήλινα πόδια. Ήρθε η ώρα όμως να κατέβει ο κ. Ερντογάν από το ψηλό άλογο, άλλωστε είναι πολύ ακριβό για την μικρή τσέπη του.</span></h3><b>Δρ. Φάνης Τσουλουχάς*  </b><br />Η Τουρκία είναι ο αυτάρεσκος γίγαντας με τα πήλινα πόδια. Ήρθε η ώρα όμως να κατέβει ο κ. Ερντογάν από το ψηλό άλογο με βούλα Mercedes-Benz που έχει ανέβει, γιατί όχι μόνο είναι πολύ μεγάλο ακόμα και για τα μακριά πόδια του, αλλά διότι είναι πολύ ακριβό για την μικρή τσέπη του. <br /><br />Στο πρόσφατο άρθρο με τίτλο «Που πάμε: Ορισμένες σκέψεις» ανέφερα ότι από άποψη ψυχολογίας «Δεν μας ενδιαφέρουν τα προπαγανδιστικά βίντεο της Τουρκίας, οι εκδηλώσεις ακραίου εθνικισμού και οι εμπρηστικές δηλώσεις του κ. Ερντογάν.» Από άποψη στρατηγικής, βεβαίως, η ανάλυση της Τουρκικής ρητορικής μας ενδιαφέρει πολύ.Στο τωρινό άρθρο κάνω μία συνοπτική πολιτικο-οικονομική ανασκόπηση και εκφράζω κάποιες περαιτέρω σκέψεις.<br /><br />Αμετροέπεια Τουρκίας<br /><br />Η Τουρκία αυτή τη στιγμή χαρακτηρίζεται από υπερβολική αμετροέπεια και έχει υψώσει το λαιμό της πολύ περισσότερο από ότι η οικονομική, πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική της δύναμη της επιτρέπει.Για παράδειγμα, το Τουρκικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) είναι 19% του ΑΕΠ της Γερμανίας, 28% του ΑΕΠ της Γαλλίας, 37% του ΑΕΠ της Ιταλίας και 53% του ΑΕΠ της Ισπανίας (με στοιχεία Δ.Ν.Τ.).Το ονομαστικό (nominal) κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Τουρκίας όμως είναι χαμηλότερο από αυτό της Βουλγαρίας, και σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (purchasing power parity) είναι χαμηλότερο της Ρουμανίας. Με άλλα λόγια σε διεθνές επίπεδο εκ των πραγμάτων οι Τούρκοι είναι φτωχοί. Και γίνονται φτωχότεροι καθημερινώς από τις κακές οικονομικές πολιτικές που ακολουθεί ο κ. Ερντογάν και ο γαμπρός του,που οδηγούν στην απευκταία συνεχή υποτίμηση της Τουρκικής λίρας. Η τελευταία έχει χάσει πάνω από 20% της αξίας της έναντι του δολαρίου μόνο φέτος.<br /><br />Δηλαδή φανταστείτε μια χώρα με οικονομική δύναμη μικρότερη της Ολλανδίας σε απόλυτους αριθμούς, που έχει να θρέψει 82 εκατομμύρια Τούρκους, σε αντίθεση με τα 17 εκατομμύρια Ολλανδών, και που υψώνει το παράστημά της λέγοντας «ξέρετε ποιος είμαι εγώ;»<br /><br />Μπορεί ο κ. Τραμπ και ο κ. Πούτιν να συνομιλούν ή να συνεργάζονται με τον κ. Ερντογάν για δικούς τους λόγους, αλλά αυτό έχει δημιουργήσει στον τελευταίο την ευγενή φαντασίωση ότι η Τουρκία είναι αναδυόμενη υπερδύναμη… Η Τουρκία δεν ξέρει την θέση της στη διεθνή σκακιέρα.<br /><br />Ο έγκριτος διεθνής οίκος αξιολόγησης Moody’s συνεχίζει να υποβάθμίζει την πιστοληπτική ικανότητας της Τουρκίας και των τραπεζών της, με αρνητικές προοπτικές και με πιθανότητα για επιβολή capital controls.<br /><br />Η Τουρκία προφανώς μάζεψε το Ορούτς Ρέϊς με το πρόσχημα της συντήρησης για να διευκολύνει τους υποστηρικτές της στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το έκτακτο Ευρωπαικό Συμβούλιο στις 24-25 Σεπτεμβρίου όπου θα συζητηθούν οι κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας.<br /><br />Ελληνοτουρκικός διάλογος<br /><br />Τα άρθρα των κ.κ. Δένδια και Τσαβούσογλου στην Καθημερινή της 15ης Σεπτεμβρίου είναι πολύ διαφωτιστικά. Πρώτον, το άρθρο του κ. Δένδια ήταν εξαιρετικά καλογραμμένο και είχε τον απολύτως κατάλληλο τόνο πριν από μία διευκρινιστική συνομιλία, ούτε εριστικό ούτε υποχωρητικό, και με ξεκάθαρο μήνυμα.<br /><br />«Η επιμονή…της Τουρκίας στην παραβατικότητα και την πολιτική τετελεσμένων δεν δημιουργεί δίκαιο ούτε παράγει έννομα αποτελέσματα…Και βέβαια οι μονομερείς διεκδικήσεις κρατών δεν συνιστούν διακρατικές διαφορές. Μία και μοναδική διαφορά υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Αυτή της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.»<br /><br />Το δε άρθρο του κ. Τσαβούσογλου είναι επιεικώς απαράδεκτο. Ο κ. Τσαβούσογλου επαναλαμβάνει της καζάν-καζάν απόψεις, δηλαδή μοιραζόμαστε τα δικά σου γιατί είμαι υπερδύναμη (φευ) και έτσι θέλω. Και ξεκαθαρίζει ότι: <br /><br /><i>«Επιπλέον, απόπειρες προς την κατεύθυνση του αποκλεισμού μιας χώρας όπως η Τουρκία –με τη μεγαλύτερη σχετική ακτογραμμή στην περιοχή, έναν αυξανόμενο πληθυσμό, παραγωγικές δυνατότητες και αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες– από τα πλούτη της ίδιας της της γειτονίας (sic) δεν είναι ρεαλιστικές. Οπως το τονίσαμε πολλές φορές, αυτό απλά δεν πρόκειται να συμβεί.»</i><br /><br />Εδώ βλέπουμε απροκάλυπτα επεκτατικές διαθέσεις καθότι η Τουρκία λέει ξεκάθαρα ότι δεν της φτάνουν τα δικά της όρια και θα επεκταθεί στη «γειτονιά της.» Ουσιαστικά η Τουρκία μιλάει για «ζωτικό χώρο» που θυμίζει επικίνδυνες καταστάσεις και παραπέμπει σε άλλες παγκόσμια ιστορικές εποχές.<br /><br />Η προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής<br /><br />Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έκανε μία σημαντική δήλωση στις 16 Σεπτεμβρίου που ίσως σηματοδοτεί αλλαγή στάσης των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />«Η Τουρκία είναι σημαντικός γείτονας ωστόσο παρόλο που βρισκόμαστε κοντά στο χάρτη η απόσταση μεταξύ μας φαίνεται να αυξάνεται…είναι σημαντικός οικονομικός και εμπορικός εταίρος και φιλοξενεί εκατομμύρια προσφύγων αλλά τίποτα δεν δικαιολογεί τις επιθετικές ενέργειες εναντίον των γειτόνων της.»<br /><br />Τελικές σκέψεις<br /><br />Θα τελειώσω λέγοντας ότι η Τουρκία είναι ο αυτάρεσκος γίγαντας με τα πήλινα πόδια. Τα Ελληνοτουρκικά είναι ένα θέμα που κινητοποιεί τη βάση του κ. Ερντογάν και τον βοηθάει να παραμένει στην εξουσία. Ήρθε η ώρα όμως να κατέβει ο κ. Ερντογάν από το ψηλό άλογο με βούλα Mercedes-Benz που έχει ανέβει, γιατί όχι μόνο είναι πολύ μεγάλο ακόμα και για τα μακριά πόδια του, αλλά διότι είναι πολύ ακριβό για την μικρή τσέπη του.<br /><br /><b><i>*Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μερσέντ</i></b><div><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η Τουρκία έχει καβαλήσει το καλάμι

Η Τουρκία είναι ο αυτάρεσκος γίγαντας με τα πήλινα πόδια. Ήρθε η ώρα όμως να κατέβει ο κ. Ερντογάν από το ψηλό άλογο, άλλωστε είναι πολύ ακρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν χαθεί η Κύπρος στην Τουρκία, θα ακολουθήσει το Αιγαίο: Ο Γκουτέρες αποκάλυψε το μεγάλο “μυστικό”…

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvq81hCVkr11DR8dZj6gjGCy1qAazdaf66zPe7hQowP8cAhVb0SXZpQ3TPoieAeIyAdd02iAmJThXH0p2p_3cseEptd8DdcrAYOm_wiDokIVEQBbyMTQTj1h4WZ85xcF9AzMNy0NZRE_0/s1176/AIGAIO-AEGEAN.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="784" data-original-width="1176" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvq81hCVkr11DR8dZj6gjGCy1qAazdaf66zPe7hQowP8cAhVb0SXZpQ3TPoieAeIyAdd02iAmJThXH0p2p_3cseEptd8DdcrAYOm_wiDokIVEQBbyMTQTj1h4WZ85xcF9AzMNy0NZRE_0/w640-h426/AIGAIO-AEGEAN.webp" width="640" /></a><br /><br /><div>Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ<br />Τι ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα. Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, που δεν βρήκε να πει ούτε μία κουβέντα καταδίκης της επιθετικότητας της Τουρκίας, εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν κρύφτηκε και αποκάλυψε τους σχεδιασμούς για το νησί. Αποκάλυψε το μεγάλο “μυστικό”…<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση του ανταποκριτή του ΚΥΠΕ στον ΟΗΕ, Αποστόλη Ζουπανιώτη, ο Αντόνιο Γκουτέρες εξήγησε ότι υπάρχει ομοφωνία -μεταξύ ποιών άραγε;- να περιμένουμε για τις (παράνομες) «εκλογές» στη βόρειο Κύπρο -όπως αποκάλεσε τα κατεχόμενα- πριν προχωρήσουμε με τις διπλωματικές πρωτοβουλίες που οραματιζόμαστε.<br /><br />Τι να …οραματίζεται ο …”Άγιος” αυτός άνθρωπος άραγε; Και ποιοί άλλοι …οραματίζονται μαζί του;<br /><br />Και πρόσθεσε ο άβουλος κ. Γκουτέρες:<br /><i>«Μόλις πραγματοποιηθούν (εννοεί οι παράνομες «εκλογές»), είναι η πρόθεσή μου να συγκαλέσω ξανά τους πέντε βασικούς εταίρους -τις εγγυήτριες δυνάμεις (Τουρκία, Βρετανία, Ελλάδα) και τις δύο κοινότητες- και επίσης να ξαναρχίσω τον διάλογο με τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, σε συνέχεια του δείπνου που οργάνωσα στο Βερολίνο, πριν από λίγους μήνες»</i>, τόνισε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ.<br /><br />Όπως είδατε κατάργησε και την Κυπριακή Δημοκρατία. Την υποβίβασε σε κοινότητα! Θα λάβει μέρος στην πενταμερή ως κοινότητα για να μην ενοχληθεί η κατοχική δύναμη…<br /><br />Όμως, για να συμβούν τα παραπάνω, πρέπει να ξεκινήσει και ο ελληνοτουρκικός διάλογος, και αν πιάνουμε καλά τους «σφυγμούς» στην Αθήνα και την Άγκυρα πρέπει να έχει ήδη αποφασιστεί.<br /><br />Αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις και ελπίζουμε ότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραμείνει σταθερός στις θέσεις του και δεν θα υποχωρήσει ούτε ένα πόντο. Δηλαδή, η συζήτηση θα γίνει μόνο για τις θαλάσσιες ζώνες και αν δεν υπάρξει συμφωνία, να οδηγηθεί η υπόθεση στη Χάγη για να αποφασίσει το Διεθνές Δικαστήριο. Καθαρές κουβέντες.<br /><br />Δεν μπορώ να καταλάβω πως θα αποδεχθεί τους όρους της Αθήνας ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας. Έχει στήσει το αφήγημα του για τη «Γαλάζια Πατρίδα» σε ένα παραμύθι, και δεν βλέπω με τίποτα πως θα απαγκιστρωθεί από τις πολεμικές κραυγές των προηγούμενων δύο μηνών. Έχει φανατίσει τον ισλαμικό όχλο στην Τουρκία, που περιμένει με …αλαλαγμούς την εισβολή στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου.<br /><br />Για να ξεκινήσει ο διάλογος πρέπει κάποιος εκ των δύο ηγετών να υποχωρήσει. Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε στο λαό και υποσχέθηκε ότι δεν θα συζητήσει τίποτα άλλο εκτός της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Από την άλλη, ο Ταγίπ Ερντογάν βάζει στο τραπέζι τα πάντα. Από την αποστρατικοποίηση των νησιών μέχρι τα τζαμιά και τους μουφτήδες και ένα σωρό άλλα ανύπαρκτα ζητήματα.<br />Άρα, με βάση τις εκατέρωθεν δηλώσεις είμαστε μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Θα έχει ενδιαφέρον η συνέχεια και πως θα πουληθεί στους δύο λαούς, η όποια συμφωνία γι’ αυτόν τον διάλογο.<br /><br />Όπως γραψαμε παραπάνω, οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες είναι απαραίτητες για να προχωρήσει το σχέδιο παράδοσης της Κύπρου στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Διότι, εάν ο διάλογος δεν ξεκινήσει και η Τουρκία συνεχίσει να απειλεί την Ελλάδα, πως θα παρακαθίσουν στην πενταμερή για την Κύπρο; Θα ετοιμάζονται για τον πόλεμο στο Αιγαίο και ταυτόχρονα θα συζητούν για να κλείσει το Κυπριακό;<br /><br />Κάτι δεν πάει καλά και χρειάζεται η Αθήνα να ξεκαθαρίσει τη θέση της -αν και ο Πρωθυπουργός τοποθετήθηκε- για να μην απωλέσει η ελληνική κυβέρνηση την εμπιστοσύνη των πολιτών.<br /><br />Έχουμε, λοιπόν, ενώπιον μας τη μαζική προσπάθεια των ξένων για να ξεκινήσει ένας διάλογος πριν από τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για να γλιτώσει η Τουρκία τις κυρώσεις και τη δήλωση του Αντόνιο Γκουτέρες για την πενταμερή που θα «κλείσει» το Κυπριακό.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει συναινέσει; Ποια είναι η θέση της για τη «διευθέτηση» του Κυπριακού; Θα φορτωθεί ο κ. Μητσοτάκης, ένας νέος πολιτικός τις αμαρτίες από το 1960 και την προδοσία της χούντας;<br />Η Λευκωσία εξέδωσε μία ανακοίνωση βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους, μετά την άθλια ανακοίνωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στους οποίους απαριθμεί τους όρους της Άγκυρας για το Κυπριακό.<br /><br />«Είναι φανερό –σημειώνει ανακοίνωση της Λευκωσίας– από την ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών πως η Τουρκία προσπαθεί να τορπιλίσει, πριν καν ξεκινήσει, μια νέα προσπάθεια του Γ.Γ. των Η.Ε., μετά από τη χθεσινή του δήλωση με την οποία τονίζει τη δέσμευση του και την αποφασιστικότητα του να συγκαλέσει Διάσκεψη για το Κυπριακό, στη βάση των όσων συμφωνήθηκαν στο δείπνο στο Βερολίνο, μετά τις εκλογικές διαδικασίες στα κατεχόμενα».<br /><br />Η τουρκική ανακοίνωση βάζει για πρώτη φορά επίσημα στο τραπέζι την απαράδεκτη διευθέτηση για δύο κράτη στην Κύπρο.<br /><br />Όπως έχουμε αποδείξει πολλές φορές, η Κύπρος δεν είναι αυτή που προκαλεί τις συγκρούσεις μεταξύ της κατοχικής δύναμης και της Ελλάδας. Ο Ερντογάν απαιτεί ελληνικά νησιά, και έλεγχο του Αιγαίου.<br /><br />Ακόμα και αν επιλυθεί το Κυπριακό, θα συνεχίσει να απειλεί και να προσβάλει την ελληνική κυριαρχία. Μία κακή λύση στην Κύπρο, θα οδηγήσει και σε κάκιστη διευθέτηση στο Αιγαίο. Αυτή είναι η πραγματικότητα, που η ελίτ των Αθηνών προσπαθεί να κρύψει από τους πολίτες…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Αν χαθεί η Κύπρος στην Τουρκία, θα ακολουθήσει το Αιγαίο: Ο Γκουτέρες αποκάλυψε το μεγάλο “μυστικό”…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Τι ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα. Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, που δεν βρήκε να πει ούτε μία...

Διαβάστε την συνέχεια

‘Αλλαξε πάλι το παραμύθι ο Ερντογάν: “Αποσύραμε το Oruc Reis για να δώσουμε χώρο στη διπλωματία”…

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4LH-zXNlMSlrgLmpHrUTKH72fxCmcD6qhBHlKlzQk110SJCNMQbdLOGXEcUv2jzSC5CUqkXEtgLqxDmNhiaiqP4F70_1DS34MR1m3_6_eNCb5TNC1mSOx_MdHwljXNFAcbu13mSIj_Tg/s1000/erdogan.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="677" data-original-width="1000" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4LH-zXNlMSlrgLmpHrUTKH72fxCmcD6qhBHlKlzQk110SJCNMQbdLOGXEcUv2jzSC5CUqkXEtgLqxDmNhiaiqP4F70_1DS34MR1m3_6_eNCb5TNC1mSOx_MdHwljXNFAcbu13mSIj_Tg/w640-h434/erdogan.webp" width="640" /></a><br /><br /><div>Στους λόγους για τους οποίους η Άγκυρα απέσυρε το «Ορούτς Ρέις» αναφέρθηκε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θέλοντας να δώσει τώρα προς τα έξω την εντύπωση πως η Τουρκία είναι υποχωρητική και διαλλακτική στο όνομα… “του διαλόγου”. Όμως, έσπευσε σε χρόνο μηδέν να ανακοινώσει ότι το Oruc Reis μετά τις εργασίες συντήρησης θα επιστρέψει στην ανατολική Μεσόγειο για να συνεχίσει τις έρευνές του, παραδεχόμενος κατ’ αυτό τον τρόπο ότι η απόσυρση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους έγινε με μοναδικό στόχο να γλυτώσει τις κυρώσεις και όχι για συντήρηση…όπως επισήμως αναοινώθηκε.<br /><br />Όπως είπε ο Ερντογάν σε δηλώσεις του έξω από την Αγία Σοφία, «αποσύραμε το Ορούτς Ρέις για να κάνουμε χώρο στη διπλωματία».<br />Ο Ερντογάν πρόσθεσε ότι “δεν έχει πρόβλημα να συναντήσει τον Μητσοτάκη, αλλά το τί θέμα είναι τί θα συζητήσουμε, σε ποιο πλαίσιο θα συναντηθούμε”.<br /><br />Το Oruc Reis θα επιστρέψει να συνεχίσει τις έρευνές του στην Ανατολική Μεσόγειο είπε ο Ταγίπ Ερτογάν, ενώ αναφερόμενος στην Αίγυπτο και τις πληροφορίες περί συνομιλιών και διαπραγματεύσεων, δήλωσε ότι “δεν υπάρχει εμπόδιο ΄για συνομιλίες σε επίπεδο αξιωματούχων πληροφοριών αλλά η συμφωνία της Ελλάδας με την Αίγυπτο έχει εκνευρίσει την Τουρκία”.<br /><br />Χθες, ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας, Ιμπραΐμ Καλίν εξέφρασε τη θέση ότι οι συνθήκες για επανέναρξη συνομιλιών με την Ελλάδα είναι ευνοϊκές.<br /><br />Μιλώντας σε διαδικτυακό πάνελ, υποστήριξε ότι η επιστροφή του Oruc Reis στην Αττάλεια αποτέλεσε ευκαιρία προόδου των διαπραγματεύσεων, η οποία «δεν πρέπει να σπαταληθεί».<br /><br />Εξέφρασε δε, την ελπίδα ότι αυτή η ευκαιρία θα έχει θετική αντανάκλαση στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου.<br />«Θέλουμε να δούμε μια νέα σελίδα να γυρίζει στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, αλλά και στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε.», συνέχισε ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας.<br /><br />Και συμπλήρωσε: «Ευελπιστούμε και πιστεύουμε ότι το κλίμα είναι τόσο εποικοδομητικό αυτή τη στιγμή, ώστε να φθάσουμε σε μια συνεννόηση σχετικά με τα βήματα που χρειάζονται τις επόμενες λίγες εβδομάδες, προκειμένου να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

‘Αλλαξε πάλι το παραμύθι ο Ερντογάν: “Αποσύραμε το Oruc Reis για να δώσουμε χώρο στη διπλωματία”…

Στους λόγους για τους οποίους η Άγκυρα απέσυρε το «Ορούτς Ρέις» αναφέρθηκε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θέλοντας να δώσει τώρα π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική υπερεπέκταση δημιουργεί ευκαιρία για την Ελλάδα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjel6l4HyYNAmwXx5KHf3dNIx9IxjEEwQBE_t59B45rnxhKv1iasflhaltbnbrG7lc9p_mVgAMedzb5WYdpe99ea4doxuiItQamgtw0VoobL8gR_rIi8pXMthH2-WSTVjjmQsXh-JpIGqc/s758/oruc-reis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjel6l4HyYNAmwXx5KHf3dNIx9IxjEEwQBE_t59B45rnxhKv1iasflhaltbnbrG7lc9p_mVgAMedzb5WYdpe99ea4doxuiItQamgtw0VoobL8gR_rIi8pXMthH2-WSTVjjmQsXh-JpIGqc/w640-h338/oruc-reis.jpg" width="640" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Όταν στις αρχές του νέου αιώνα αναλαμβάνει την εξουσία το νυν κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην Τουρκία, η βασική αρχή που υποτίθεται διέπει την εξωτερική πολιτική της χώρας είναι "τα μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες", σύμφωνα με το σύνθημα του Νταβούτογλου. Η πολιτική εκείνη γίνεται αποδεκτή όχι μόνο στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό, διαμορφώνοντας ένα κλίμα εμπιστοσύνης πρωτοφανές για την Τουρκία.<br /><br />Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα δεν υπάρχει όλες σχεδόν οι χώρες της περιοχής αντιμετωπίζουν προβλήματα, αντιπαραθέσεις, εμπλοκές και συγκρούσεις με την Τουρκία, με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός απροκάλυπτα αντιτουρκικού περιβάλλοντος. Οι κινήσεις του καθεστώτος Ερντογάν κυοφορούνται επί μεγάλο χρονικό διάστημα, από όταν το 2011 σχηματίζεται το ενεργειακό τρίγωνο της Ανατολικής Μεσογείου (Αίγυπτος-Ισραήλ-Κύπρος). Τότε και ενώ η Άγκυρα διαθέτει την πολυτέλεια αποτελεσματικών ελιγμών, προτιμά να κινηθεί επιθετικά, καταστρέφοντας ουσιαστικά τις ευκαιρίες της.<br /><br />Σταδιακά δημιουργεί μία αλυσιδωτή αντίδραση συγκρουσιακών καταστάσεων που βάλουν εναντίον των τουρκικών συμφερόντων, χωρίς πάντως να συνεκτιμώνται και ορισμένα ιστορικά δεδομένα που υποθάλπουν τις αντιδράσεις. Αναζωπυρώνονται οι εχθρικές σχέσεις με την Ελλάδα και οι μνήμες της εισβολής του 1974 στην Κύπρο. Επίσης, η αμέριστη υποστήριξη των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο δημιουργεί ρήγμα με τις καθεστωτικές δυνάμεις σ' αυτή τη χώρα. Τέλος, η επίμονη άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και η αναζήτηση του οθωμανικού μεγαλείου προκαλούν εντάσεις στις σχέσεις της Τουρκίας με γείτονές της.<br /><br />Η θρυαλλίδα<br /><br />Η χαριστική βολή στις φιλοδοξίες του καθεστώτος Ερντογάν δίδεται με τον σχηματισμό το ενεργειακού τριγώνου της Ανατολικής Μεσογείου, που δημιουργεί προϋποθέσεις τεραστίου πλούτου, αν και οι γεωλογικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την ισοδύναμη κατανομή του. Η Αίγυπτος και το Ισραήλ και σε δεύτερη μοίρα η Κύπρος αποτελούν αναμφίβολα τις πλέον ευνοημένες μέχρι στιγμής χώρες στην περιοχή.<br /><br />Τότε η Άγκυρα διαπράττει το πρώτο της μοιραίο σφάλμα. Αντί να προσεγγίσει και να αξιοποιήσει μία σειρά πλεονεκτημάτων σε διαπραγματεύσεις με αυτές τις χώρες για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της, επιλέγει την μονομερή επιθετική τακτική που συσπειρώνει εναντίον της τις τρεις χώρες και βέβαια και την Ελλάδα, η οποία, επίσης, δέχεται τουρκική επεκτατική πίεση.<br /><br />Στην φάση εκείνη και με βάση τις εκτιμήσεις των μυστικών του υπηρεσιών, ο Ερντογάν εκτιμά πως Ελλάδα και Κύπρος μειονεκτούν καταλυτικά έναντι της στρατιωτικής ισχύος του και αποφασίζει να παραβιάσει ωμά το διεθνές δίκαιο, διακινδυνεύοντας μία σύγκρουση με δύο χώρες-μέλη της ΕΕ, εκ των οποίων η μία είναι και μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η πολιτική του για παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ τον εξωθεί τελικά ολοένα και πιο μακριά στον δρόμο της καταπάτησης του διεθνούς δικαίου και της πρόκλησης εντάσεων με όλες σχεδόν τις γειτονικές χώρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το παράνομο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, το οποίο αποδοκιμάστηκε σχεδόν από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας.<br /><br />Ενώ ο αρχικός στόχος του Ερντογάν ήταν η αποκομιδή των μεγαλύτερων δυνατών κερδών από τον δυνητικό ενεργειακό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου, η απροκάλυπτα επιθετική στάση του προκαλεί έντονες συνθήκες αστάθειας στην Βόρειο Αφρική και στην Μέση Ανατολή. Μισθοφόροι της Τουρκίας αναπτύσσονται στην Λιβύη, αλλά και προς την πλευρά της Αρμενίας για την υποστήριξη του Αζερμπαϊτζάν, σε βάρος όχι μόνον των αρμενικών, αλλά και των ευρύτερων ρωσικών συμφερόντων.<br /><br />Η ιδεολογική σύγκρουση<br /><br />Η στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στην Λιβύη αναστέλλει προς το παρόν την πτώση της κυβέρνησης στην Τρίπολη και αποτρέπει την ακύρωση του παράνομου τουρκο-λιβυκού συμφώνου. Οι απόπειρες των Τούρκων και των δυνάμεων του Σάρατζ να καταλάβουν την Σύρτη και τις πετρελαιοπηγές της περιοχής δεν αποδίδουν καρπούς και προς το παρόν έχουν εγκαταλειφθεί.<br /><br />Η αποφασιστική επέμβαση των Τούρκων στη Λιβύη εξώθησε τη Γαλλία να υποστηρίξει παρασκηνιακά την Μόσχα και με την συνδρομή της Αιγύπτου, των Εμιράτων και της Σαουδικής Αραβίας να σχηματίσει έναν συνασπισμό που ενισχύει τον στρατηγό Χάφταρ, έναν πρώην άνθρωπο της CIA. Στο κέντρο του ανταγωνισμού σε λιβυκό έδαφος στέκεται η Αίγυπτος που επί σειράν ετών έχει περιέλθει σε ιδεολογική σύγκρουση με την Τουρκία, λόγω της υποστήριξης που παρέχει η τελευταία στους Αδελφούς Μουσουλμάνους.<br /><br />Το Κοινοβούλιο της Αιγύπτου έχει ήδη εγκρίνει την στρατιωτική επέμβαση στην Λιβύη εάν απαιτηθεί, αν και η Άγκυρα εκτιμά αλαζονικά πως οι αιγυπτιακές δυνάμεις μειονεκτούν και τελικά θα αποφύγουν να εμπλακούν. Ο βομβαρδισμός της τουρκικής βάσης Αλ Ουατίγια στη δυτική Λιβύη, όμως, έδειξε άλλα. Το Κάιρο υλοποιεί σημαντικά στρατηγικά βήματα για να ασκήσει πιέσεις στην Άγκυρα πριν επιχειρήσει να κινηθεί στην Λιβύη. Ένα από τα σημαντικότερα εστιάζεται στην υποστήριξη των Κούρδων στην βόρειο Συρία.<div><br />Συριακό σύνδρομο και ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία <br /><br />Η κίνηση συμπαρασύρει τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία που σπεύδουν να συσφίξουν τις σχέσεις τους με τους Κούρδους της Συρίας, μετά και από μεγάλη περιοδεία του Κούρδου ηγέτη του SDF Mazlum Kobane. Η στρατιωτική φύση των κατά τα άλλα διπλωματικών επαφών, πιστοποιεί πως στον αραβικό κόσμο διαμορφώνεται μία ομόφωνη σχεδόν άποψη (εξαιρουμένου του Κατάρ) για την στρατηγική ανάσχεσης των επιθετικών σχεδίων της Άγκυρας στη Μέση Ανατολή, και ειδικά στις αραβικές χώρες.<br /><br />Επιπλέον το Κάιρο κινεί αποτελεσματικά τα νήματα για την επάνοδο της Συρίας στον Αραβικό Σύνδεσμο, ενέργεια που θα ενισχύσει κατακόρυφα την συνεργασία των κρατών-μελών του με την Δαμασκό και θα μεγιστοποιήσει τις δυνατότητες συντονισμού των ενεργειών για την αντιμετώπιση του τουρκικού κινδύνου στην Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι πρόσφατες κινήσεις του Ερντογάν στη Λιβύη σε συνδυασμό με το όργιο των παρανομιών στην κυπριακή ΑΟΖ και σε δυνάμει ελληνική ΑΟΖ προκαλούν την προσέγγιση Αιγύπτου-Ελλάδας. Εντελώς λανθασμένα, η Άγκυρα εκτιμά πως η πίεση των Αδελφών Μουσουλμάνων στην αραβική χώρα είναι ικανή να αποτρέψει την κυβέρνηση Σίσι, από κάθε απόπειρα συνεργασίας με την Ελλάδα.<br /><br />Τελικά προκύπτει μία στρατηγική συμμαχία με εμφανές στοιχείο την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ, που επί μία 15ετία είχε αποτελέσει αντικείμενο άκαρπων διαπραγματεύσεων και παλινωδιών. Μετά την υπογραφή, η Άγκυρα προσφεύγει σε μία μάλλον αποτυχημένη επικοινωνιακή εκστρατεία, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία κενό περιεχομένου έγγραφο!<br /><br />Το μόνο που απομένει πλέον στο καθεστώς Ερντογάν είναι να διατηρεί μοίρες του τουρκικού στόλου, σεισμογραφικά σκάφη και γεωτρύπανα στην Ανατολική Μεσόγειο, προσπαθώντας απεγνωσμένα να πείσει την τουρκική κοινή γνώμη ότι αγωνίζεται δυναμικά για να διασφαλίσει τα "δίκαια" της Τουρκίας, δηλαδή το μερίδιο του λέοντος από τον ενεργειακό πλούτο.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η τουρκική υπερεπέκταση δημιουργεί ευκαιρία για την Ελλάδα

Ηλιόπουλος Γιώργος Όταν στις αρχές του νέου αιώνα αναλαμβάνει την εξουσία το νυν κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην Τουρκία, η βα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ειάλτης του ΝΑΤΟ : Ο πιθανός πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKrU2ToVoT7a0SIaHULX3f9xUBoNnFNTpRtVMvGw3xORKmjYp_u6dQARiF3gGzEbLGB3V5EbpMIKE11Y0Guar1VtdfwUcXNp2QBvubQGwDDhyphenhyphenQMK_oZVWmNPDBf66l-WjBFWV5NkLOKpE/s770/nato.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="443" data-original-width="770" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKrU2ToVoT7a0SIaHULX3f9xUBoNnFNTpRtVMvGw3xORKmjYp_u6dQARiF3gGzEbLGB3V5EbpMIKE11Y0Guar1VtdfwUcXNp2QBvubQGwDDhyphenhyphenQMK_oZVWmNPDBf66l-WjBFWV5NkLOKpE/w640-h368/nato.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div>Toυ <b>Ted Galen Carpenter*</b><br />Πιθανόν” εκτιμά ο αμερικανός αναλυτής Ted Galen Carpenter το ενδεχόμενο πολέμου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Σε επίκαιρη ανάλυση , με τίτλο: “Ένας παλιός εφιάλτης του ΝΑΤΟ επιστρέφει: Πιθανός πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας”, ο Carpenter σημειώνει:<br /><br />“Οι Η.Π.Α. και άλλοι δυτικοί ηγέτες ανησυχούν εδώ και πολύ καιρό για το τι πρέπει να κάνουν, εάν μια ένοπλη σύγκρουση ξεσπούσε ποτέ μεταξύ δύο μελών του ΝΑΤΟ. Οι ταχέως αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που αφορούν κυρίως μια θαλάσσια διαμάχη για το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και άλλους πόρους κάτω από την ανατολική Μεσόγειο, έφεραν ξανά αυτόν τον εφιάλτη στην επιφάνεια. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Heiko Maas, προειδοποίησε και τις δύο κυβερνήσεις στα τέλη Αυγούστου για περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση. «Η φωτιά “παίζει” και οποιαδήποτε μικρή σπίθα θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφή», τόνισε.<br /><br />Ο Carpenter επισημαίνει ότι η “καρδιά” της Συνθήκης του ΝΑΤΟ είναι το άρθρο 5, το οποίο διακηρύσσει ότι μια επίθεση σε οποιοδήποτε μέλος της Συμμαχίας θα θεωρείται επίθεση σε όλους. Προφανώς, παρατηρεί, αυτή η προσέγγιση “δεν θα λειτουργούσε, εάν δύο μέλη του ΝΑΤΟ κατεέφευγαν πήγαν σε πόλεμο μεταξύ τους (εναντίον ο ένας του άλλου). “Ακόμη και το ξεκαθάρισμα ποια χώρα ήταν ο επιτιθέμενος και ποια το θύμα θα μπορούσε να είναι αρκετά προκλητικό”, τονίζει και συνεχίζει:<br /><br />Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ιστορίας του ΝΑΤΟ, ο μεγαλύτερος κίνδυνος μιας ενδοκοινοτικής σύγκρουσης ήταν πάντα αυτός που αφορά την Ελλάδα και την Τουρκία. Παρόλο που και οι δύο χώρες εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ το 1952, η αμοιβαία συμμετοχή σε αυτήν την εταιρική σχέση ασφαλείας δεν διέλυσε τους αιώνες της εχθρότητας μεταξύ των δύο πληθυσμών.<br /><br />Η Αθήνα και η Άγκυρα έχουν σχεδόν συγκρουστεί σε διάφορες περιπτώσεις, “ιδιαίτερα όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Ελληνική Κύπρο το 1974, προχώρησε στην κατάληψη σχεδόν το 40% του νησιού και έδιωξε τους Ελληνοκύπριους από αυτό το έδαφος. Η κατοχή συνεχίζεται μέχρι σήμερα”.<br /><br /> Μέχρι στιγμής, δεν υπήρξαν ένοπλες συγκρούσεις, αλλά, όπως έχω γράψει αλλού, παρόμοια παιχνίδια εναέριου «εκφοβισμού», που περιλαμβάνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα είναι εξαιρετικά απερίσκεπτα. Ένα τέτοιο επεισόδιο μεταξύ των αεροπλάνων των ΗΠΑ και της Κίνας το 2001 οδήγησε σε σύγκρουση στο αέρα που σκότωσε τον Κινέζο πιλότο και δημιούργησε μια άσχημη διπλωματική διαμάχη μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου. Το μόνο που θα χρειαζόταν είναι ένας εσφαλμένος υπολογισμός από έναν Έλληνα ή Τούρκο πιλότο για να προκαλέσει μια παρόμοια (ή χειρότερη) κρίση μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας.<br /><br />Κατά τον Carpenter “η περίπτωση της Κύπρου δείχνει ποια θα ήταν η αντίδραση της Ουάσιγκτον στο ξέσπασμα μιας ελληνοτουρκικής ένοπλης σύγκρουσης. Υπό την καθοδήγηση του υπουργού Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ, οι Ηνωμένες Πολιτείες πίεσαν και τις δύο χώρες για να περιορίσουν τη διαμάχη τους και ο Κίσινγκερ χρησιμοποίησε τη μέγιστη δύναμη για να κάνει τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ να υιοθετήσουν την ίδια θέση. Ωστόσο, η στάση του Κίσινγκερ δεν ήταν καθόλου ουδέτερη. Παρόλο που η Τουρκία ήταν ο επιτιθέμενος, οι Ηνωμένες Πολιτείες σύντομα τάχθηκαν υπέρ της θέσης της Άγκυρας. Η οργή του Κογκρέσο ανάγκασε την κυβέρνηση Φορντ να επιβάλει κυρώσεις κατά της τουρκικής κυβέρνησης, αλλά ο Λευκός Οίκος κινήθηκε αδυσώπητα για να αμβλύνει αυτά τα μέτρα το συντομότερο δυνατό. Αυτή η προσέγγιση συνεχίστηκε υπό τη διοίκηση του Τζίμι Κάρτερ, και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι περιορισμοί ήταν αποτελεσματικοί.<br /><br />Η απάντηση της Ουάσιγκτον αντανακλούσε την πεποίθηση ότι η Τουρκία ήταν πολύ πιο σημαντική σύμμαχος από την Ελλάδα όσον αφορά στρατηγικά ζητήματα. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι η στάση των ΗΠΑ έχει αλλάξει. Ακόμα κι αν μια κυβέρνηση Μπάιντεν δεν θα συμμεριζόταν τον φαινομενικό θαυμασμό του Ντόναλντ Τραμπ για τον αυταρχικό πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τόσο η ασφάλεια όσο και οι οικονομικοί υπολογισμοί θα ωθούσαν την Ουάσιγκτον προς αυτό το συμπέρασμα.<br /><br />Υπάρχει, ωστόσο, μια σημαντική διαφορά μεταξύ της κυπριακής κρίσης και μιας πιθανής νέας αντιπαράθεσης μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας. Οι βασικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, ιδίως η Γαλλία και η Ιταλία, δεν είναι ευχαριστημένες με την ολοένα και πιο αντιδημοκρατική διακυβέρνηση του Ερντογάν και τη συμπεριφορά της κυβέρνησής του, συχνά υπέρ της Ρωσίας, σε θέματα ασφάλειας. Επιπλέον, η Γαλλία αμφισβήτησε ανοιχτά τις εδαφικές αξιώσεις της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, και στα τέλη Αυγούστου, τα γαλλικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη συμμετείχαν σε μια κοινή στρατιωτική άσκηση με την Ελλάδα και την Κύπρο για να μεταδώσουν ένα αμβλύ μήνυμα δυσαρέσκειας στην Άγκυρα. Η Ουάσιγκτον μπορεί να τα βρει πολύ πιο σκούρα σήμερα να σύρει τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ να υιοθετήσουν στάση υπέρ της Τουρκίας σε περίπτωση ένοπλης αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, από ό, τι το 1974.<br /><br />Η προοπτική ενός πιθανού Ελληνοτουρκικού πολέμου υπογραμμίζει ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματα των Ηνωμένων Πολιτειών ως ηγέτη μιας στρατιωτικής συμμαχίας σχεδόν 30 μελών”.<br /><br /><b><i>*Ο Ted Galen Carpenter είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος του Πανεπιστημίου του Τέξας στη διπλωματική ιστορία των ΗΠΑ. Σήμερα είναι ανώτερος συνεργάτης για μελέτες άμυνας και εξωτερικής πολιτικής στο Ινστιτούτο Cato. </i></b><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Ειάλτης του ΝΑΤΟ : Ο πιθανός πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

Toυ Ted Galen Carpenter* Πιθανόν” εκτιμά ο αμερικανός αναλυτής Ted Galen Carpenter το ενδεχόμενο πολέμου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Σε επί...

Διαβάστε την συνέχεια