Τουρκική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης – Υπερβολή ή πραγματική απειλή;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://freepen.gr/wp-content/uploads/2012/11/thraki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://freepen.gr/wp-content/uploads/2012/11/thraki.jpg" /></a></div> <br /> <b>Κώστα Πικραμένου* </b><br /> <br /> <i>«</i><b><i>Με τη βοήθεια του Αλλάχ, τη Μοσουλη και το Κιρκούκ (στο Ιράκ) και τα νησιά του Αιγαίου πίσω θα πάρω… Τη Θεσσαλονίκη και τη Δυτική Θράκη εντός των Τουρκικών συνόρων θα συμπεριλάβω</i></b><i>»</i><br /> <b><i>Mustafa </i></b><b><i>Kemal </i></b><b><i>Atat</i></b><b><i>ü</i></b><b><i>rk</i></b>Κι ενώ η μνημονιακή Κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα μείνει στην σύγχρονη Ιστορία ως αυτή που έκλεισε την (<i>έστω και καχεκτική</i>) Κρατική Αμυντική Βιομηχανία, δίνοντας τη χαριστική βολή στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, οι Τούρκοι πραγματοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα (30-31/8) <b>δύο εκδηλώσεις μνήμης έντονου συμβολικού χαρακτήρα.</b> <a href="http://www.blogger.com/null" name="more"></a>Όπως όλοι γνωρίζουμε η 30^η Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως εθνική εορτή καθώς τιμάται η ήττα του Ελληνικού Στρατού στην Ιωνία της Μικράς Ασίας, το καλοκαίρι του 1922, από τον τακτικό και άτακτο (τσέτες) στρατό των Κεμάλ – Ινονού…<br /> Την ίδια στιγμή φέτος «εορτάζονται» τα 100 χρόνια από την ίδρυση της «Τουρκικής Δημοκρατίας Δυτικής Θράκης» η οποία επιβίωσε για 59 ημέρες (<i>Αυγουστος – Οκτωβριος 1913</i>).<br /> <b>Ιστορικό Πλαίσιο</b><br /> Με την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από τη Δυτική Θράκη, σε εφαρμογή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (10 Αυγούστου 1913) που παραχώρησε την περιοχή στη Βουλγαρία, ο τοπικός πληθυσμός (<i>Έλληνες, Αρμένιοι, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι</i>) επαναστάτησε (<i>μεταξύ 16 και 19 Αυγούστου</i>) και κατέλαβε τις πόλεις της Κομοτηνής (<i>31 Αυγούστου</i>) και Ξάνθης (<i>1η Σεπτεμβρίου</i>), καθώς και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολη (<i>3 Σεπτεμβρίου 1913</i>).<br /> Τότε ανακηρύχθηκε η Προσωρινή και αργότερα Αυτόνομη Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης με πρωτεύουσα τη Κομοτηνη.  Η Προσωρινή Κυβέρνηση απετελείτο από τους στρατιωτικούς Hadji Selim Samy Bey και Suleiman Askeri Bey, τους πολίτες Reshid Bey, Raif Effendi και Hafous Salih Effendi (<i>αργότερα γερουσιαστή της Ελληνικής Δημοκρατίας</i>), τον Έλληνα αρχιερατικό επίτροπο Μαρωνείας Νικόδημο (<i>μετέπειτα μητροπολίτη Γρεβενών</i>), τον Αρμένιο Migirditch Tabakian και τον Εβραίο Yaka Cassavi.  Γενικός Γραμματέας της ορίσθηκε ο Hafous Gali (<i>αργότερα μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου</i>), ενώ η στρατιωτική διοίκηση δόθηκε στον Eshref Bey Kushchubasi.<br /> Η υπογραφείσα μόνο από τη Βουλγαρία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως (29 Σεπτεμβρίου), ήρε και τα τελευταία εμπόδια και ο Βουλγαρικός Στρατός εισήλθε στην περιοχή (25-30 Οκτωβρίου 1913), θέτοντας τέλος στην Αυτόνομη Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης.<br /> <a href="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/shmaia_tddth.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="shmaia tddth" border="0" class="alignleft" height="204" src="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/shmaia_tddth.jpg" width="277" /></a>Για τον Τουρκικό εθνικισμό (Misak-ı Millî) η Δυτική Θράκη θεωρείται «χαμένο έδαφος». Με βάση τις αποφάσεις της τελευταίας ολομέλειας του Οθωμανικού Κοινοβουλίου (12/2/1920) το οποίο μετά την κατάληψη της Πόλης από τις Συμμαχικές Δυνάμεις  μετακόμησε στην Άγκυρα, το μέλλον της Δυτικής Θράκης πρέπει να αποφασιστεί με τοπικό δημοψήφισμα. Αυτό καταγράφεται στο Misak-ı Millî (<i>Εθνικός Όρκος</i>) και χρησιμοποιήθηκε ως το κύριο επιχείρημα της Τουρκικής Αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις της Συνθήκης της Λωζάνης (1922-1923).<br /> <br /> <b>Η επίσημη σημαία της εφήμερης Τ.Δ.Δ.Θ</b><br /> <a href="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/gkergkerioglou.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="gkergkerioglou" border="0" class="alignright" height="131" src="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/gkergkerioglou.jpg" width="99" /></a><b>Η εκδήλωση στο </b><b>Yildiz</b><b>Park</b>Η εκδήλωση για τα «100 χρονια από την ανακύρηξη της ΤΔΔΘ» έλαβε χώρα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Κων/πολης και διοργανώθηκε από το «Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών Ευρασία», (ASAM). Στην εκδήλωση. συμμετείχαν πολιτικοί, καθηγητές πανεπιστημίων, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, πολιτικοι επιστήμονες και μέλη Ινστιτούτων Στρατηγικών Μελετών οι οποίοι εν ολίγοις εξέφρασαν τις γνωστές «αλυτρωτικές» απόψεις για τη Μεγάλη Τουρκία από την Αδριατική μέχρι τη Κασπία Θάλασσα. Πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα η συμμετοχή του μυστικοσυμβούλου (γεωπολιτικής) του Τούρκου Πρωθυπουργου κ. Μουχαμετ Ταχα Γκεργκερλίογλου, γεγονός που προσθέτει ειδικό θεσμικό βάρος στην εν λόγω εκδηλωση.<br /> <b>Γεωπολιτική αξία</b><br /> Η παρουσία μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη σε συνδυασμό με τον αραγή τουρκόφωνο πληθυσμό της Νότιας Βουλγαρίας (σε γεωγραφική συνέχεια) λειτουργεί ως η εμπροσθοφυλακή της νεο-οθωμανικής στρατηγικής για τα Βαλκάνια. Άλλωστε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέντ Νταβούτογλου στο βιβλίο του “<b><i>Στρατηγικό Βάθος: Η θέση της Τουρκίας στον Κόσμο</i></b>” περιγράφει γλαφυρά το μουσουλμανικό τόξο που εκτείνεται από τη Βοσνία στο Σαντζακ της Σερβίας και το Κόσοβο, καλύπτει τους Τούρκους των Σκοπίων αλλά και τους Τουρκόφωνους της Ν Βουλγαρίας και ολοκληρώνεται με τους Μουσουλμάνους της Δ.Θράκης <b>ως τη ζωτική αρτηρία της Τουρκικής επιρροής στα Βαλκάνια.</b><br /> Για τους Τούρκους η Θράκη (Δυτική και Ανατολική) αποτελεί την έσχατη γραμμή άμυνας για την ασφάλεια της Κων/πολης. Η απόσταση <b>Κήποι Έβρου – Κων/πολη</b> καλύπτεται μόνο σε 3 ώρες καθώς η πεδιάδα της Ανατολικής Θράκης αποτελεί ιδανικό θέατρο επιχειρήσεων για τις τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες ταξιαρχίες του Δ Σώματος του ΕΣ.<br /> <b> </b><img alt="map tddth" height="246" src="http://www.news4all.gr/site/images/gnwmh/pikramenos/map_tddth.jpg" width="373" /><b></b><br /> <b>Σχεδιαγραμμα επιθετικής διαταξης των ΤΕΔ </b><b>με βάση το σχέδιο Βαριοπούλα</b><br /> <b>Καταληψη Έβρου – Θράκης</b><br /> Το σχέδιο Βαριοπούλα που ήρθε πριν από 2 χρόνια στο φως της δημοσιότητας προβλέπει επέλαση των Μ/Κ Ταξιαρχιών της 1ης Στρατιάς των ΤΕΔ με κατεύθυνση τον Βόρειο Έβρο από Ανδριανούπολη μέχρι Μεγάλο Δέρειο.<br /> Τα ορεινά χωριά της Ροδόπης και της Ξάνθης θα μπορούν να διαδραματήσουν ρόλο αερογέφυρας σε Τουρκικές μονάδες ειδικών δυνάμεων οι οποίες θα μετακινηθούν με μεταγωγικά αεροπλάνα (μοιρες αλεξιπτωτιστών) ή μεταφορικά ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού (καταδρομείς) προκείμενου να ανακόψουν την ενίσχυση των χερσαίων δυνάμεων του Δ’ ΣΣ με έδρα την Ξάνθη…<br /> Η Κοσοβοποίηση της Δυτικής Θράκης θα συνεχίζεται για όσο καιρό το Αθηναϊκό Κράτος συμμετέχει σε Συμβούλια Στρατηγικής Συνεργασίας με τους Νεο-οθωμανούς του Νταβούτογλου.<br /> Ευτυχώς προς το παρόν η Δυτική Θράκη βρίσκεται εκτός των απαιτήσεων του Μνημονίου.  Οψόμεθα…<br /> <br /> <!-- Post Meta --> <br /> <b>*Ο Κώστας Πικραμένος είναι σύμβουλος εξαγωγικών επιχειρήσεων – ειδικός σε θέματα economic intelligence. Συγγραφέας και αρθρογράφος</b><br /> <a href="http://freepen.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης – Υπερβολή ή πραγματική απειλή;

Κώστα Πικραμένου*  « Με τη βοήθεια του Αλλάχ, τη Μοσουλη και το Κιρκούκ (στο Ιράκ) και τα νησιά του Αιγαίου πίσω θα πάρω… Τη Θεσσαλονίκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεχάσαμε τους Έλληνες της Συρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://olympiada.files.wordpress.com/2012/06/syrian-damascus-touma-13_n.jpg?w=400&h=299" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://olympiada.files.wordpress.com/2012/06/syrian-damascus-touma-13_n.jpg?w=400&h=299" width="600" /></a></div> <br /> <b><i>Δρ. Ευάγγελος Βενέτης</i></b><br /> <b><i>Υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ, </i></b><br /> Αλήθεια είναι ότι μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων για την οικονομική κρίση, αδιαφορούμε σε κάθε επίπεδο για το τι συμβαίνει εκτός Ελλάδας, και ιδιαίτερα στην γειτονιά μας, λ.χ. την Μέση Ανατολή. Βέβαια αυτό συνέβαινε και προ κρίσης, οπότε η οικονομία σήμερα δεν αποτελεί δικαιολογία. <br /> Απλώς αδιαφορούμε, εμείς οι Έλληνες, για διαφόρους λόγους (ας μην τους αναλύσουμε επί του παρόντος). Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση της Συρίας. Επηρεασμένοι από την ξένη ειδησεογραφία για το θέμα αναλύουμε τις τρέχουσες εξελίξεις αλλά ξεχνούμε ότι στην Συρία σήμερα ζουν αδελφοί Έλληνες οι οποίοι χειμάζονται από τον εμφύλιο. Μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί καμία αναφορά ή έκταση από τα ελληνικά ΜΜΕ στο θέμα, πέραν ίσως της απαγωγής των δύο επισκόπων προ μερικών μηνών, απόρροια της διεθνούς ειδησεογραφίας για το θέμα. Δικαιούμαστε να ξεχνούμε, λοιπόν, τους Έλληνες της Συρίας; Σε καμία περίπτωση.<br /> Ως «Έλληνες» της Συρίας καθορίζονται οι κάτοικοι οι οποίοι α) Χριστιανοί Ορθόδοξοι ή άλλου δόγματος ομιλούντες ελληνικά, β) σουνίτες ή μπεκτασήδες μουσουλμάνοι δίγλωσσοι ομιλούντες ελληνικά (κρητική διάλεκτο) και αραβικά, και γ) αραβόφωνοι Χριστιανοί οι οποίοι έχουν ελληνική καταγωγή και χρησιμοποιούν εν μέρει την ελληνική ως γλώσσας λειτουργίας τους ναούς. Εν ολίγοις, στην Συρία σήμερα υπάρχουν πληθυσμοί οι οποίοι παρουσιάζουν ένα από τα δύο βασικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου Νεοέλληνα, δηλ. την ελληνική γλώσσα και την χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία.<br /> Σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών, υπάρχουν στη Συρία σήμερα 1200 Έλληνες με ελληνικά διαβατήρια, οι περισσότεροι μέλη της ελληνικής κοινότητας από το 1913. Ο αριθμός όμως των Ελλήνων χωρίς ελληνικά διαβατήρια είναι πολλαπλάσιος χωρίς να υπάρχουν σαφή στοιχεία. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ο αριθμός των Ελληνόφωνων Μουσουλμάνων των γνωστών ως «Τουρκοκρητικών» της Συρίας ανέρχεται σε 3.000-4.000 ενώ των Αραβόφωνων Χριστιανών είναι συγκεχυμένος.<br /> Ο ελληνικός πληθυσμός είναι διασκορπισμένος στα διάφορα αστικά κέντρα της χώρας, δηλ. την Δαμασκό, το Χαλέπι, την Λατάκεια, την Ταρτούς, την Χομς και την Χάμαα. Δεδομένου του ότι οι πόλεις αυτές είναι το κύριο θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων, καθίσταται σαφές ότι οι ανωτέρω πληθυσμοί είναι σε άμεσο κίνδυνο και χρειάζονται την ανθρωπιστική στήριξη της Ελλάδας τόσο της ελληνικής κυβέρνησης όσο και της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας και των ιδιωτών σε επίπεδο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Παράλληλα τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης χρειάζεται αναδείξουν το θέμα προκειμένου να ευαισθητοποιηθούν οι υπεύθυνοι και η ελληνική κοινή γνώμη.<br /> Το ελληνικό ΥΠΕΞ δεν έχει δεχθεί, επί του παρόντος, αιτήματα επαναπατρισμού από τους κατόχους ελληνικών διαβατηρίων. Ωστόσο το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει κλείσει, για πολιτικούς λόγους, την διπλωματική της αντιπροσωπεία στη Συρία, και αντιπροσωπεύεται πλέον μέσω γηγενών άμισθων προξένων, καθιστά την θέση της ελληνικής πολιτείας εξαιρετικά δυσχερή στο ενδεχόμενο ουσιώδους υποστήριξης των ελληνικών και χριστιανικών πληθυσμών της Συρίας. Γι’αυτό ο ρόλος της Εκκλησίας και των ΜΚΟ καθίσταται σημαντικός.<br /> Λόγω της κρίσιμης και επικίνδυνης κατάστασης στο εσωτερικό της Συρίας η ελληνική πολιτεία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Αρχιεπισκοπή Ελλάδας σε συνεργασία με τα συναρμόδια Ορθόδοξα Πατριαρχεία, χρειάζεται να συντονίσουν και να βοηθήσουν την δράση ελληνικών ΜΚΟ σε επίπεδο ανθρωπιστικής βοήθειας (υγείας και διατροφής) για τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Ο μικτός (διγενής) χαρακτήρας των κατοίκων της περιοχής αλλά και το γεγονός ότι οι Έλληνες της Συρίας διαβιούν σε κοινά χωροταξικά σύνολα με τους λοιπούς κατοίκους της Συρίας εγγυάται το ότι αποδέκτες μίας τέτοιας βοήθειας θα είναι όχι μόνο οι ελληνικοί και χριστιανικοί πληθυσμοί της Συρίας αλλά και ευρύτερα ο συριακός πληθυσμός ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκείας. Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα, ως έθνος κράτος καλείται, να αποδείξει ότι δεν ξεχνάει τα οικουμενικά παιδιά της αλλά και ότι είναι σε θέση να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για την σταθεροποίηση της Συρίας σε επίπεδο ήπιας ισχύος. Το εγχείρημα δύσκολο αλλά ο στόχος εφικτός.<br /> <br /> <i>*Συγγραφέας του Ο Ελληνισμός στο Σύγχρονο Ιράν (1837-2010), Αθήνα 2011. ISBN: 978-960-7498-85-1.</i><br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ξεχάσαμε τους Έλληνες της Συρίας

Δρ. Ευάγγελος Βενέτης Υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ, Αλήθεια είναι ότι μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανικό σχέδιο Μάρσαλ προτείνει για την Ευρώπη ο Πέερ Στάινμπρουκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//263357657ADB79B1093D68FAF1CA6144.jpg" imageanchor="1" style="background-color: transparent; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="330" src="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//263357657ADB79B1093D68FAF1CA6144.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <b>Προεκλογικό κατηγορώ του υποψήφιου καγκελαρίου κατά της Μέρκελ</b><br /> Βολές κατά της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ ότι αποκρύπτει από τους Γερμανούς τον βαθμό της κοινής ευθύνης που φέρει και η Γερμανία για το χρέος των χωρών της Ευρωζώνης, απηύθυνε ο <strong>Πέερ Στάινμπρουκ</strong>, ο υποψήφιος του Σοσιαλ<b>Προεκ</b>δημοκρατικού Κόμματος για την καγκελαρία.<a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a>Ο Στάινμπρουκ επέκρινε την Μέρκελ για την πολιτική της όσον αφορά την επίλυση της κρίσης στην Ευρωζώνη και δήλωσε ότι η Γερμανία πρέπει να βοηθήσει τις ασθενέστερες χώρες.<br /> <br /> Στην διάρκειας 75 λεπτών προεκλογική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ στο πλαίσιο της τηλεοπτικής εκπομπής Wahlarena ("Εκλογική Αρένα") που μεταδόθηκε σε εθνική εμβέλεια και κατά την οποία ο υποψήφιος του SPD εκλήθη να απαντήσει σε ερωτήσεις πολιτών, ο Πέερ Στάινμπρουκ δήλωσε ότι η Γερμανία μπορεί να βοηθήσει τους γείτονές της στην Ευρωζώνη υπό το πνεύμα του αμερικανικού σχεδίου Μάρσαλ, το οποίο συνέβαλε στην ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Γερμανίας μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /> <br /> «Βρισκόμαστε προ πολλού σε μια ένωση κοινής ευθύνης. Από το πρώτο ομόλογο της ελληνικής κυβέρνησης που αγοράστηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η συμμετοχή της Γερμανίας αντιστοιχεί στο 27%. Συνεπώς γιατί οι Γερμανοί πρέπει να βοηθούν (τους Έλληνες); Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι υπήρξαν φορές που εκείνοι βοήθησαν εμάς. Υπήρξε το σχέδιο Μάρσαλ και υπήρξαν χώρες που μας έτειναν το χέρι της φιλίας, μόλις λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο», τόνισε.<br /> Ο Στάινμπρουκ εξέφρασε την απογοήτευσή του για τη γνωμάτευση της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έγινε γνωστή από διαρροές, σύμφωνα με την οποία ο φόρος επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών δεν μπορεί να επιβληθεί εντός νομίμου πλαισίου. «Θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει ένα σχέδιο Μάρσαλ για τις χώρες αυτές», δήλωσε.<br /> ΒΗΜΑ<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γερμανικό σχέδιο Μάρσαλ προτείνει για την Ευρώπη ο Πέερ Στάινμπρουκ

Προεκλογικό κατηγορώ του υποψήφιου καγκελαρίου κατά της Μέρκελ Βολές κατά της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ ότι αποκρύπτει από τους Γερμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι αλεπούδες της διπλωματίας θα νικήσουν τα γεράκια στην Συρία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJvMZjEwwHBSUsX-botq2rHmNsB07FxJytJ-N0TZF6BN-cJxnUQMwbckhP3iT7mmi3q-g52OnaRNX1z-tFP9DiC1cU1t8gKlQ7bHST6v-gG90eVDp2yZGPjnj4LZGI29lRKKo1Y5BnbrU/s1600/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="310" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJvMZjEwwHBSUsX-botq2rHmNsB07FxJytJ-N0TZF6BN-cJxnUQMwbckhP3iT7mmi3q-g52OnaRNX1z-tFP9DiC1cU1t8gKlQ7bHST6v-gG90eVDp2yZGPjnj4LZGI29lRKKo1Y5BnbrU/s640/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.png" width="640" /></a></div> <br /> Πριν από λίγες ώρες ανέφεραν οι ΗΠΑ και συμφώνησε και η Ρωσία, να δοθούν τα όπλα χημικών υπό έλεγχο του ΟΗΕ έτσι ώστε να μην χρησιμοποιηθούν ξανά. Ήθελα να ήξερα ποια διπλωματική αλεπού το σκέφτηκε..,..<br /> <br /> Αν εγκριθεί και από Συρία... τότε..<br /> <br /> 1) Ο Ομπάμα μετριάζει το ισχυρό διπλωματικό πλήγμα που δέχτηκε και αποφεύγει τον σκόπελο του Κογκρέσου με όποιο αντίκτυπο θα είχε αυτό στην προεδρία του.<br /> <br /> 2) Ο Πούτιν κρατάει την βάση στην Ταρσό και ενισχύει και αυτός το προφίλ του, επειδή κράτησε θέση ισχύος δίπλα στους συμμάχους του. Ταυτόχρονα εμφανίζεται και συγκαταβατικός σε μια πολιτική λύση.<br /> <br /> 3) Ο Ασσάντ κρατάει το πάνω χέρι ισχύος και διατηρεί τα κεκτημένα , ενώ την ίδια στιγμή οι "αντάρτες" βρίσκονται και πάλι στην ίδια θέση (οι μόνοι ουσιαστικά χαμένοι)<br /> <br /> 4) Ο ΟΗΕ καλύπτει τα νώτα του όπως και όλη η κοινότητα παγκοσμίως , αφού τα "ανθρώπινα δικαιώματα" θα έχουν δικαιωθεί για μια ακόμη φορά.. (σ.σ. οι αποκεφαλισμοί κι εξανδραποδισμοί χωριών είναι μια άλλη κουβέντα)<br /> <br /> 5) Οι δήθεν επίδοξοι εγκληματίες πολέμου των WMD (αν υπήρξαν ποτέ τέτοιοι) θα αντιληφθούν πως κανείς δεν ανέχεται χρήση Μαζικών όπλων καταστροφής.<br /> <br /> Όλοι έτσι θα είναι χαρούμενοι;... όχι φυσικά!.. Ούτε η Τουρκία θα είναι, ούτε το Ισραήλ, ούτε το Ιράν αφού η συνέχιση της κατάστασης εκεί θα συνεχιστεί. Για τους Τούρκους θα ενισχύσει το Κουρδικό.. για το Ισραήλ θα δυσκολέψει το θέμα Χεζμπολάχ.. και το Ιράν θα αντιληφθεί πως ο κλοιός σφίγγει και άλλο γύρω του. Όμως αυτοί είναι παράπλευρες απώλειες σε μια κατάσταση που δεν έχει καλή έκβαση μέχρι τώρα...<br /> <br /> Το ζήτημα φυσικά είναι αν το αλεπουδίσιο τρικ της διπλωματίας γίνει πραγματικότητα... προσωπική πεποίθηση είναι πως θα γίνει.<br /> <br /> <b>Αλέξανδρος Νίκλαν</b><br /> <i>Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας</i><br /> <i>Owner of IISCA</i>.<br /> <a href="http://www.geopolitics.com.gr/">πηγή</a>

Οι αλεπούδες της διπλωματίας θα νικήσουν τα γεράκια στην Συρία;

Πριν από λίγες ώρες ανέφεραν οι ΗΠΑ και συμφώνησε και η Ρωσία, να δοθούν τα όπλα χημικών υπό έλεγχο του ΟΗΕ έτσι ώστε να μην χρησιμοποιηθ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΥΡΙΑ: οι αμερικανικές επιφυλάξεις η ρωσική ρελάνς και η απειλή πολέμου που παραμένει.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSJ7kf4TWkWmIErLZV_z9z4vnSoSz7ImHwQ6PaZ-ViO-u-rF81s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSJ7kf4TWkWmIErLZV_z9z4vnSoSz7ImHwQ6PaZ-ViO-u-rF81s" width="600" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης</span></b><br /> <br /> 1. Το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης απομακρύνεται προσωρινά, αλλά παραμένει στο τραπέζι.<br /> Όροι Εκπλήρωσης: Καταγραφή και καταστροφή χημικού οπλοστασίου και υπογραφή της διεθνούς σύμβασης για τα χημικά όπλα. <br /> <br /> <strong>1. Η έγκριση του Κογκρέσου ενδέχεται στην πορεία να καταστεί εκ νέου αναγκαία για τον Αμερικανό πρόεδρο</strong>, ώστε η απειλή στρατιωτικών επιχειρήσεων να χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό ατού πίεσης έναντι της Δαμασκού, προκειμένου <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> να αποδεχθεί συγκεκριμένους όρους. Επίσης, απαραίτητη, ώστε, αν η ρωσική πρωτοβουλία βαίνει προς αποτυχία ή προκύψει διάσταση σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών, να μπορεί να αναληφθεί στρατιωτική δράση σε βάρος του συριακού καθεστώτος. Εδώ, η αμερικανική ηγεσία θα μπορούσε να κερδίσει την ψηφοφορία στα δύο νομοθετικά σώματα, αν έθετε συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες –σε περίπτωση που <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> δεν τηρούνταν- η επέμβαση θα καθίστατο περίπου μονόδρομος. Η επ’ αόριστον αναβολή των ψηφοφοριών, ωστόσο, είναι μάλλον ένας πειστικός τρόπος ο Λευκός Οίκος να δείξει ότι προτίθεται να εξαντλήσει όλα τα διαπραγματευτικά περιθώρια, ενώ αν η ρωσική πρόταση αποδειχθεί ότι στερείται σοβαρότητας ή περιεχομένου, τότε θα ωριμάσουν οι συνθήκες, κάτι που θα διευκολυνεί το έργο εξασφάλισης περισσότερων ψήφων μελών του Κογκρέσου για στρατιωτική δράση. <br /> <br /> <strong>2. Ο Αμερικανός πρόεδρος, δεδομένων των επιφυλάξεων του για τη σκοπιμότητα και τις συνέπειες</strong> μιας, έστω και περιορισμένης, πολεμικής επιχείρησης, αναζήτησε οδό διαφυγής αρχικά στο Κογκρέσο, αλλά τελικά αυτή του προσφέρθηκε από τη Μόσχα, ή εκ του πονηρού (ισχυρότερο ενδεχόμενο) ή κατόπιν συνεννόησης. Σε κάθε περίπτωση, είναι στριμωγμένος, είτε επιλέξει να επέμβει με περιορισμένη νομιμοποίηση σε εσωτερικό και εξωτερικό, είτε υιοθετήσει τη ρωσική πρόταση, γεγονός που θα προσδώσει στη Μόσχα αναβαθμισμένο ρόλο τόσο στη Συρία όσο και την ευρύτερη περιοχή. <br /> <br /> <strong>3. Η ρωσική ρελάνς -αν λάβει σάρκα και οστά-, θα καταδείξει τα αδύναμα επιχειρήματα από πλευράς ΗΠΑ</strong>, ενώ ταυτόχρονα θα αναδείξει τη Ρωσία σε φωνή της λογικής, επιβεβαιώνοντας ότι εν τέλει δεν είχαν εξαντληθεί όλα τα διπλωματικά περιθώρια. Πιο υποψιασμένη από ότι στο Ιράκ και με περισσότερο χρόνο στη διάθεση της, η Μόσχα διεύρυνε το ακροατήριο της και κατάφερε να εξέλθει της απομόνωσης, στην οποία βρισκόταν μόλις πριν λίγες εβδομάδες ( βλ. Σύνοδο G8) και παρότι μεσολάβησε επίθεση με χημικά που οι περισσότεροι την καταλογίζουν στον Άσαντ, η θέση της απέναντι στον πόλεμο βρήκε μεγάλη απήχηση. Ενώ η φαινομενικά ορθολογική της πρόταση για αφοπλισμό του συριακού καθεστώτος φαίνεται, έστω και προσωρινά, να ανατρέπει τα δεδομένα. <br /> <br /> <strong>4. Εφόσον η επίθεση, εκτός από τιμωρητικό χαρακτήρα είχε και ανθρωπιστικό, η ηθική ρητορική των Ηνωμένων Πολιτειών</strong> σε περίπτωση μη επίθεσης αποδυναμώνεται αισθητά. Βέβαια, αν τελικώς προχωρήσει η καταστροφή των χημικών χωρίς τη χρήση βίας, αυτό θα συνιστά επιτυχία της διπλωματίας, παρότι αποτελεί κοινό τόπο ότι αυταρχικά καθεστώτα δεν πτοούνται παρά μόνο όταν η ίδια τους η επιβίωση τίθεται εν αμφιβόλω, είτε αυτό γίνεται με ειρηνικά μέσα, είτε με στρατιωτικά είτε μέσω της απειλής ανάληψης δράσης. <br /> <br /> <strong>5. Αν ο Άσαντ προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες διάθεσης και καταστροφής του χημικού του οπλοστασίου</strong>, θα λάβει και ασυλία για τα εγκλήματα πολέμου που φέρεται να έχει διαπράξει; Έτσι θα δημιουργηθεί εμμέσως ένα αρνητικό προηγούμενο για την ατιμωρησία καθεστώτων αντίστοιχης λογικής και μεθόδων. <br /> <br /> <strong>6. Αν υποθέσουμε, ότι μέχρι σήμερα έχει γίνει περιορισμένη χρήση χημικών από το καθεστώς</strong>, η παράδοση του χημικού οπλοστασίου δεν θα αλλάξει τους συσχετισμούς στο εσωτερικό της χώρας. Μάλιστα, ο Άσαντ -που μέχρι πρότινος βρισκόταν στο διεθνές περιθώριο- θα πιστωθεί την αποδοχή της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας. <br /> <br /> <strong>7. Οι αντικαθεστωτικοί από την άλλη, για μία ακόμη φορά θα αισθανθούν την περιφρόνηση των συμμάχων τους</strong>, γεγονός που πιθανόν να ριζοσπαστικοποιήσει ένα κομμάτι τους –στη λογική ότι οι μετριοπαθείς απέτυχαν να συγκεντρώσουν την αναγκαία στήριξη από το εξωτερικό- θα τους καταστήσει περισσότερο βίαιους στις μεθόδους τους και δυνητικά εχθρικούς έναντι κρατών στων οποίων τη στήριξη προσέβλεπαν. Αυτό, θα ενισχύσει επί της ουσίας τον Άσαντ, διότι σε περίπτωση αποχώρησής του από την εξουσία, θα ενταθεί η ανησυχία για τις προθέσεις και την προβλεψιμότητα της όποιας διάδοχης κατάστασης. Το νέο καθεστώς αναμένεται να βάλει απέναντί του πολλούς από τους μέχρι σήμερα εταίρους του (λόγω αποδεδειγμένης αδυναμίας ή και απροθυμίας ουσιαστικής παρέμβασης τους στις εξελίξεις). <br /> <br /> <strong>8. Μένει να διαπιστωθεί κατά πόσο η ρωσική πρόταση είναι ρεαλιστική και υλοποιήσιμη.</strong> Αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για την κατοχή από πλευράς Συρίας περίπου χιλίων τόνων χημικών τα οποία είναι διάσπαρτα σε πενήντα διαφορετικά σημεία ανά την επικράτεια, προκύπτουν σοβαρά ερωτηματικά για τη δυνατότητα πλήρους αφοπλισμού. Ασφαλώς, πρώτα θα πρέπει να διαπιστώσουμε το κατά πόσο η συριακή κυβέρνηση εννοεί τη συνεργασία της και υπό ποίους όρους. Για να μην μετεξελιχθεί η πρόταση της Μόσχας σε λεκτικό πυροτέχνημα ή φιάσκο πρέπει να ξεπεραστούν τεχνικές δυσκολίες που μοιάζουν σχεδόν ανυπέρβλητες και ασφαλώς να συμφωνηθούν εκ των προτέρων όλα τα βήματα υλοποίησης, αλλά και οι συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης- εδώ τόσο η Δαμασκός όσο και η Μόσχα θα θεωρήσουν ότι έτσι ανοίγεται παράθυρο στη ανάληψη στρατιωτικής δράσης. <br /> <br /> <strong>9.α. Ποιοί και υπό ποιό καθεστώς/status θα προβούν στην καταγραφή και καταστροφή του χημικού οπλοστασίου; </strong><br /> 9.β. Θα βρίσκονται υπό την ομπρέλα του ΟΗΕ, μιας ad hoc διεθνούς δύναμης ή κάποιου άλλου φορέα με επαρκή νομιμοποίηση; <br /> 9.γ. Πώς διασφαλίζεται η εγκυρότητα και ανεξαρτησία τους, καθώς και ότι το αποτέλεσμα θα γίνει σεβαστό από όλες τις πλευρές; <br /> 9.δ. Τί διαβεβαιώσεις θα λάβουν; Πόσο πειστικές θα είναι; Και πώς θα επιτευχθεί η νομιμοποίηση πλήθους ειδικών που απαιτούνται για την επιτυχία του εν λόγω εγχειρήματος;<br /> 9.ε. Μπορεί οποιαδήποτε αρχή να βεβαιώσει ότι καταστράφηκε στην ολότητά του το συριακό χημικό οπλοστάσιο, χωρίς αμφιβολίες και αμφισβήτηση; Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι Ρώσοι θεωρούν περίπου βέβαιο ότι χημικά κατέχουν και οι αντικαθεστωτικοί. Θα απαιτήσουν τον αφοπλισμό τους και με ποιόν τρόπο. Τι θα συμβεί αν οι τελευταίοι αρνηθούν; <br /> 9.στ. Πόσο εύκολο είναι να γίνει μεταφορά χημικών όπλων εν μέσω εμφύλιου σπαραγμού και μέσα από εμπόλεμες ζώνες;<br /> 9.ζ. Σε περίπτωση που οι αποστολές δεχθούν επίθεση πόσο αποτρεπτική θα είναι για τη συνέχιση της διαδικασίας από τους υπόλοιπους; <br /> 9.η. Αν, μάλιστα, υπό τη μορφή προβοκάτσιας λάβει χώρα επίθεση με χημικές ουσίες κατά τη διάρκεια ή κατόπιν της επιχείρησης ελέγχου των (όπου η μία πλευρά θα επιρρίπτει την ευθύνη στην άλλη), πόσο αυτό θα επηρεάσει την πορεία;<br /> 9.θ. Δεδομένης της γεωγραφικής διάχυσης του χημικού οπλοστασίου, δεν διακινδυνεύεται αφενός η βίαιη αντίδραση από πλευράς των απογοητευμένων αντικαθεστωτικών, αφετέρου η πρόσβαση τους σε τοποθεσίες, οι οποίες μέχρι τώρα θεωρούνται μυστικές; <br /> <br /> <strong>10. Ο παράγων χρόνος είναι, επίσης, κομβικός. </strong>Σύμφωνα με πρώτες εκτιμήσεις θα χρειαστεί τουλάχιστον ενάμισης μήνας για την ουδετεροποίηση του χημικού οπλοστασίου. Από τη στιγμή που μαίνεται ο εμφύλιος και η επίτευξη κατάπαυσης του πυρός χάριν της καταστροφής του χημικού οπλοστασίου δε μοιάζει πιθανή, το διάστημα αυτό είναι μεγάλο και κρίσιμο. Για να μην υπάρξει εκτροχιασμός της συνολικής διαδικασίας, αξίζει συνεπώς να διερευνηθεί η προοπτική παράλληλης έναρξης και των συνομιλιών μεταξύ καθεστωτικών και αντικαθεστωτικών, ώστε χάριν αυτής να μετριαστεί η ένταση στο εσωτερικό της χώρας και να δοθεί η χρονική δυνατότητα στους ειδικούς να ελέγξουν πλήρως τις χημικές εγκαταστάσεις της χώρας. Η διασύνδεση των δύο διαδικασιών, όπου η πορεία αφοπλισμού των χημικών θα επιδρά στην εξέλιξη των διαπραγματεύσεων θα ήταν ένα μέσο ελέγχου των προθέσεων του συριακού καθεστώτος, αλλά και ένα δέλεαρ για τους αντικαθεστωτικούς προκειμένου αφενός να μην χάσουν την πίστη τους έναντι των διεθνών συμμάχων τους, αφετέρου να μην αποδυναμωθούν περαιτέρω τα μετριοπαθή στοιχεία που βρίσκονται στους κόλπους τους. Οι διαβουλεύσεις πρέπει να έχουν στόχο την ανάπτυξη μεταβατικής κυβέρνησης, στοιχείο που θα εκτονώσει τις πιέσεις έναντι του Άσαντ, θα κατοχυρώσει τη συμπερίληψη στο νεό σχήμα όλων των μερών χωρίς αποκλεισμούς και θα δώσει ένα κίνητρο στους αντικαθεστωτικούς να προσέλθουν στις συζητήσεις, εφόσον έχουν απωλέσει μία ακόμη ευκαιρία να «τελειώσει» τον Άσαντ ο διεθνής παράγοντας. Από την άλλη, για να μην τελματώσουν οι διαβουλεύσεις πριν καν αρχίσουν, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να ικανοποιηθεί και ο Άσαντ, ο οποίος θα ζητήσει εγγυήσεις για το μέλλον του και το ρόλο του αλεβιτικού στοιχείου. <br /> <br /> <strong>11. Είναι ενθαρρυντική η επανεργοποίηση του ΟΗΕ, ωστόσο, παραμένει ο κίνδυνος για μία ακόμη φορά να αποδειχθεί ένα φόρουμ ανταλλαγής απόψεων</strong>, πλήρως αναποτελεσματικό στη διαχείριση τέτοιας φύσης κρίσεων. Αργά η γρήγορα, θα τεθεί θέμα μεταρρύθμισης του, αν όχι ριζικής αναδιάρθωσης. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <br /> <br /> <strong>12. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης. </strong>ΗΠΑ και ορισμένοι εκ των συμμάχων τους θεωρούν ότι η ρωσική πρόταση και η άμεση αποδοχή της Συρίας είναι απότοκο της κλιμάκωσης της απειλής για χρήση βίας, ενώ Μόσχα και Δαμασκός ισχυρίζονται ότι δεν μπορεί ο αφοπλισμός να προχωρήσει υπό τη δαμόκλειο σπάθη της επέμβασης. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον, η οποία έχει ήδη απεμπολήσει σημαντικό κομμάτι της αξιοπιστίας της και συνακόλουθα του πρεστίζ της, δεν προβλέπεται να υποχωρήσει σε αυτό. Συνεπώς, αναμένουμε να δούμε κατά πόσο αυτή η διαφοροποίηση είναι ικανή να τορπιλίσει τις διαπραγματεύσεις. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <br /> <br /> <strong>13. Τις επόμενες μέρες/εβδομάδες θα έχουμε παράλληλες ενέργειες προς την κατεύθυνση ισχυροποίησης των θέσεων έκαστης πλευράς,</strong> διατηρώντας όλα τα σενάρια ανοιχτά. Με ποδοσφαιρικούς όρους, η μεν Ρωσία θα παίζει καθυστερήσεις, θέλοντας να διατηρήσει το μηδέν, οι δε ΗΠΑ φουλ επίθεση με ανυπομονήσια να βάλουν γκολ. Η Μόσχα θα επικαλείται τις αντικειμενικά μεγάλες τεχνικές δυσκολίες για να κερδίσει επιπλέον χρόνο (κατά τον οποίο προσδοκά να δημιουργηθούν οι συνθήκες οριστικής αποφυγής χρήσης βίας ή ακόμη να πετύχουν τη δαιμονοποίηση της αντιπολίτευσης) και η Ουάσιγκτον θα πιέζει για άμεση έναρξη της διαδικασίας αλλά και ανάληψη ισχυρών δεσμεύσεων από πλευράς Άσαντ με συνεπαγόμενες συνέπειες σε περίπτωση μη εκπλήρωσης τους. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <br /> <br /> <strong>14. Επειδή το ενδεχόμενο αφοπλισμού, παρότι βολικό για σχεδόν όλους πλην των αντικαθεστωτικών</strong>, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα προχωρήσει απρόσκοπτα, χωρίς διαφωνίες, κωλυσιεργίες, καθυστερήσεις που λόγω αμοιβαίας καχυποψίας μπορεί να τερματίσουν τις διεργασίες άνευ αντικρίσματος, θα λάβουν χώρα πληθώρα κινήσεων στη διπλωματική σκακιέρα. Θα είναι, όμως, προτεραιότητα ο τερματισμός της «χημικής» κρίσης (που απαιτεί μεθοδικά βήματα, συμπράξεις, καλή πίστη, και προσήλωση παρά τις δεδομένες αντιθέσεις), ή θα επικρατήσει ένας πόλεμος αντεγκλήσεων λόγω διιστάμενων απόψεων που τελικά θα οδηγήσει σε ναυάγιο;<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br />

ΣΥΡΙΑ: οι αμερικανικές επιφυλάξεις η ρωσική ρελάνς και η απειλή πολέμου που παραμένει.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης 1. Το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης απομακρύνεται προσωρινά, αλλά παραμένει στο τραπέζι. Όρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενα βήμα πριν τον όλεθρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4wi55X6lj4qe_22dtNAFibjllj0Msn4mBJIOWSKcZv4wOSbFTE-jlGF_f_tYuRmD7VCDCv-48GAgzPpYr_NwydXVgGgbIacgXYDdxwe-h7u74hCqbiYSWhOMXSkAzo10iwrIc6MvE4Pmj/s1600/olethros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4wi55X6lj4qe_22dtNAFibjllj0Msn4mBJIOWSKcZv4wOSbFTE-jlGF_f_tYuRmD7VCDCv-48GAgzPpYr_NwydXVgGgbIacgXYDdxwe-h7u74hCqbiYSWhOMXSkAzo10iwrIc6MvE4Pmj/s640/olethros.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000; font-size: large;">Σε κατάσταση συναγερμού είχαν θέσει οι Ρώσοι τα πυρηνικά τους στις 2 Σεπτεμβρίου!</span></b><br /> <br /> <strong>Ένα βήμα πριν από μια γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή της Α. Μεσογείου η οποία μπορεί να οδηγούσε μέχρι και σε ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο, βρέθηκαν Ρωσία και ΗΠΑ  από αποκαλύπτουν  δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ.  </strong><br /> <strong>Πρόκειται για το συμβάν της 2ας Σεπτεμβρίου όταν ΗΠΑ και Ισραήλ είχαν την φαεινή ιδέα –και εν μέσω της κρίσης στη Συρία- να πραγματοποιήσουν δοκιμή του ισραηλινού αντι-βαλλιστικού συστήματος Arrow στην »καρδιά» της Μεσογείου.</strong><br /> Ο λόγος;<br /> <strong>Κανείς είτε στην αμερικανική διοίκηση είτε στην ισραηλινή κυβέρνηση δεν σκέφτηκε μήπως θα έπρεπε να ειδοποιήσουν πριν τη Μόσχα ότι επίκειται δοκιμή του αντι-βαλλιστικού συστήματος και ότι οι πύραυλοι που εντόπισαν τα ρωσικά ραντάρ ήταν μέρος της δοκιμής αυτής και όχι επίθεση κατά της Συρίας ή κάπου αλλού.</strong><br /> <strong>Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Ρώσος πρόεδρος να θέσει τις πυραυλικές δυνάμεις της Ρωσίας σε συναγερμό.</strong><br /> Η ανευθυνότητα αυτή όμως που επέδειξαν Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ –πρωτοφανής για το επίπεδο και των δύο κρατών- παραλίγο να οδηγήσει τον πλανήτη στον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο όπως εκτίμησαν αργότερα Ρώσοι αξιωματούχοι.<br /> Η δοκλιμή ως γνωστόν αφορούσε την εκτόξευση δύο βλημάτων στόχων Ankor από την κεντρική Μεσόγειο προς την ΑΑ. Μεσόγειο προκειμένου αυτοί να αναγνωριστούν και να καταρριφθούν από το σύστημα Arrow-3.<br /> Με τον εντοπισμό των δύο πυραυλικών ιχνών στα ρωσικά ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης η αντίδραση της Μόσχας ήταν άμεση: Το ρωσικό γενικό επιτελείο και νομίζοντας ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ είχαν ξεκινήσει την πραγματοποίηση προληπτικού κτυπήματος εναντίον της Συρίας <br /> Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία το ρωσικό ραντάρ εντοπισμού βαλλιστικών απειλών στο Armavir στην Μαύρη Θάλασσα – το οποίο παρέχει έγκαιρη προειδοποίηση για βαλλιστικές απειλές από την Ευρώπη ή την Μέση Ανατολή εντόπισε την εκτόξευση των δύο Ankor δίνοντας ως κατεύθυνση τη Συρία;<br /> <strong>Το ρωσικό γενικό επιτελείο με την ανίχνευση της εκτόξευσης ενημέρωσε αμέσως τον πρόεδρο της χώρας Vladimir Putin ο οποίος έδωσε εντολή να τεθούν σε κατάσταση  συναγερμού οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις και όλες οι στρατηγικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένων και των πυρηνικών πυραύλων.</strong><br /> Μόνο όταν  έγινε γνωστό περί τίνος επρόκειτο ο συναγερμός ανεστάλη και οι Ρώσοι φανερά εκνευρισμένοι κατηγόρησαν το Ισραήλ πρακτικά για ανευθυνότητα.<br /> Ο  Ρώσος υφυπουργός Αμύνης Anatoly Antonov προχώρησε αμέσως σε δριμεία κριτική του Ισραήλ για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας άσκησης εν μέσω της κρίσης στη Συρία και σε μια τόσο ευαίσθητη από κάθε άποψη περιοχή.<br /> Ο Ρώσος υφυπουργός και αναφερόμενος στην περιοχή ως «πυριτιδαποθήκη» είχε προειδοποιήσει  ότι μια τέτοια κίνηση όπως μια άσκηση με βαλλιστικά βλήματα η οποία δεν είχε ανακοινωθεί από πριν θα μπορούσε να προκαλέσει εκρηκτικές καταστάσεις οδηγώντας σε πόλεμο.<br /> <strong><em>«Ένα σπίρτο είναι ικανό να ανάψει τη φωτιά που πιθανός θα μπορούσε να μεταδοθεί όχι μόνο στα γειτονικά κράτη αλλά και σε άλλες περιοχές επίσης»</em></strong>, είχε  πει προσθέτοντας ταυτόχρονα με νόημα: <strong><em>«Σας υπενθυμίζω πως η Μεσόγειος είναι κοντά στα σύνορα της ρωσικής  Ομοσπονδίας».</em></strong><br /> Οι Ρώσοι αργότερα περιέγραψαν το συγκεκριμένο περιστατικό με το σοβαρό συμβάν του 1995 όταν οι Νορβηγοί και χωρίς πρότερη προειδοποίηση είχαν εκτοξεύσει ένα μετεωρολογικό πύραυλο με τη Μόσχα να νομίζει ότι πρόκειται για πυραυλική επίθεση από τη Δύση.<br /> Το αμερικανικό Πεντάγωνο απάντησε απλά ότι η δοκιμή είχε προγραμματιστεί πριν από την συριακή κρίση!<br /> Ακόμη και οι Ιρανοί οι οποίοι εντόπισαν και αυτοί την εκτόξευση νόμισαν αρχικά ότι πρόκειται για εκτόξευση βαλλιστικών βλημάτων από ισραηλινά υποβρύχια Dolphin κάτι που μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένο πόλεμο. Οι Ιρανοί εκτιμούν ότι η μη προαναγγελία της άσκησης δεν ήταν τυχαία αντίθετα ήταν στο πλαίσιο εκτίμησης των ρωσικών δυνατοτήτων έγκαιρης προειδοποίησης.<br /> Όπως σημειώνεται αν και ο ρωσικός Τύπος κάλυψε το γεγονός εκτενώς τα αμερικανικά μεγάλα ΜΜΕ δεν έδωσαν καμία σημασία στο συμβάν που σύμφωνα με τους Ρώσους θα μπορούσε να είχε προκαλέσει γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή.<br /> Αυτό γιατί ακόμη και τώρα η προσοχή των αμερικανικών μεγάλων ΜΜΕ είναι στραμμένη στο Ισραήλ, στη Συρία το Ιράν και τη  Hezbollah αλλά δεν δίδεται καμία σημασία στον κίνδυνο ρωσικής αντίδρασης σε περίπτωση βομβαρδισμού της Συρίας. Απλά θεωρούν εκ προοιμίου όπως και ο γερουσιαστής John McCain  ότι η Μόσχα δεν πρόκειται να αντιδράσει έτσι και αλλιώς.<br /> Αυτό που πολλοί στις ΗΠΑ αγνοούν είναι πως η Ρωσία διατηρεί σήμερα στη Μεσόγειο τουλάχιστον 16 πολεμικά σκάφη σε σταθερή ανάπτυξη. Τα αμερικανικά μεγάλα ΜΜΕ αναφέρουν την ύπαρξη των 5 αμερικανικών σκαφών Arleigh Burke δεν αναφέρουν όμως τίποτα για το ρωσικό Στόλο!<br /> Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική<br /> <br /> <strong>Οι αμερικανικές εκτιμήσεις για το ρωσικό δόγμα: “Happy trigger” στα πυρηνικά</strong><br /> <strong>«Η απόσταση που χωρίζει τις ναυτικές δυνάμεις ΗΠΑ και Ρωσία δεν συνιστά καμία εγγύηση ότι μια επίθεση στη Συρία δεν θα εξελιχθεί σε ένα γενικότερο πόλεμο ο οποίος θα συμπεριλαμβάνει και τη Ρωσία»</strong>, εκτιμά το κέντρο αμυντικών σπουδών Langley Intelligence Group Network, ή Lignet.<br /> <strong>«Το δόγμα της ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας έχει μια και μόνη λύση για την όποια τεχνολογική υπεροχή απολαμβάνουν οι ΗΠΑ στον στρατιωτικό τομέα: Κτυπάμε πρώτοι» </strong>αναφέρεται στην ίδια αναφορά του Lignet και συνεχίζετ: <strong>«Πράγματι το ρωσικό δόγμα της «από-κλιμάκωσης» μιλά για έγκαιρο τερματισμό  μιας περιφερειακής σύγκρουσης με τη χρήση πυρηνικών όπλων έναντι του αντιπάλου –- συνήθως τις ΗΠΑ- πριν τα χρησιμοποιήσει ο τελευταίος. Πρόκειται για μια ρωσική έκδοση του δόγματος των ΗΠΑ «σοκ και δέος».</strong><br /> Μάλιστα το Lignet. Αναφέρει χαρακτηριστικά ως την υλοποίηση του συγκεκριμένου δόγματος το καταδρομικό Moskva το οποίο 16 βλήματα επιφανείας-επιφανείας N-12 το καθένα εκ των οποίων μεταφέρει κεφαλή των 350 kt.<br /> <strong>«Το ρωσικό Ναυτικό οπλισμένο με πυρηνικά βλήματα είναι πολύ πιο ικανό από το αμερικανικό Ναυτικό το οποίο έχει εφησυχάσει ότι η υψηλή τεχνολογία είναι ικανή να το καταστήσει άτρωτο από απειλές»</strong> καταλήγει η αναφορά.<br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ενα βήμα πριν τον όλεθρο

Σε κατάσταση συναγερμού είχαν θέσει οι Ρώσοι τα πυρηνικά τους στις 2 Σεπτεμβρίου! Ένα βήμα πριν από μια γενικευμένη σύρραξη στην περιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Β.Πούτιν αποκαλύπτει στους Αμερικανούς όσα τους κρύβει ο Πρόεδρος τους Μ.Ομπάμα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.iapopsi.gr/wp-content/uploads/2013/06/POYTIN-553x330.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.iapopsi.gr/wp-content/uploads/2013/06/POYTIN-553x330.jpg" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #990000;">ΑΡΘΡΟ ΣΤΟΥΣ NEW YORK TIMES ΓΙΑ ΣΥΡΙΑ</span></div> <span style="color: #990000;"><br /></span> <strong>Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν με άρθρο του στην εφημερίδα «The New York Times» απευθύνεται στους Αμερικανούς πολίτες μία ημέρα μετά το διάγγελμα του Αμερικανού Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να γίνει μία στρατιωτική επέμβαση στη Συρία και ότι η όποια λύση θα πρέπει να βρεθεί μέσω του ΟΗΕ. Εξ’ ου και η πρωτοβουλία της Μόσχας να τεθεί υπό τη διεθνή κοινότητα το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας.</strong><br /> <strong>Πρωτοβουλία, η οποία σύμφωνα με το BBC έχει φέρει τη Ρωσία ένα βήμα μπροστά από τις ΗΠΑ στην κρίση της Συρίας, ενώ αν πετύχει το σχέδιο «<em>θα πρόκειται για μία μεγάλη διπλωματική νίκη του Βλαντιμίρ Πούτιν</em>», εκτιμά ο Στίβεν Ροζενμπεργκ, ανταποκριτής στη Μόσχα.</strong><br /> Στο άρθρο του στους ΝΥΤ με τίτλο «<em>Μια έκκληση για επίδειξη σύνεσης από τη Ρωσία</em>» ο Πούτιν επισημαίνει πώς «<em><strong>πιθανό χτύπημα από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά της Συρίας, παρά την έντονη αντίθεση πολλών χωρών και μεγάλων πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών, συμπεριλαμβανομένου του Πάπα, θα οδηγήσει σε περισσότερα αθώα θύματα και σε κλιμάκωση, ενδεχομένως και σε εξάπλωση της σύγκρουσης πέρα από τα σύνορα της χώρας</strong></em>».<br /> <strong>Προειδοποιεί πως αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα «<em>την αύξηση της τρομοκρατίας</em>» και σημειώνει πως «<em>κανείς δεν αμφιβάλλει ότι στη Συρία έγινε χρήση χημικών. Όμως, υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι τα όπλα αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν από τον συριακό στρατό, αλλά από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης</em>».</strong><br /> Ο Πούτιν, ακόμη, αναλύει τους λόγους για τους οποίους η λύση στο συριακό θέμα πρέπει να βρεθεί μέσα από τη διπλωματία και όχι από τη βία, επισημαίνοντας πως «<em>εξαρχής η Ρωσία έχει υποστηρίξει έναν ειρηνικό διάλογο</em>».<br /> «<em>Δεν προστατεύουμε τη συριακή κυβέρνηση, αλλά το διεθνές δίκαιο</em>»,  απαντάει ο Ρώσος πρόεδρος σε όσους τον κατηγορούν ότι στηρίζει τον Άσαντ και υπογραμμίζει πως η όποια λύση πρέπει να βρεθεί μέσα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /> «<em>Πιστεύουμε ότι η διατήρηση του νόμου και της τάξης στον πολύπλοκο και ταραχώδη κόσμο του σήμερα είναι ένας από τους λίγους τρόπους, για να συγκρατήσουμε τις διεθνείς σχέσεις από το να διολισθήσουν στο χάος</em>», λέει χαρακτηριστικά και τονίζει πως <strong><em>«η βία επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση αυτοάμυνας  ή μέσα από απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Οτιδήποτε άλλο είναι απαράδεκτο σύμφωνα με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και θα αποτελούσε μια πράξη επιθετικότητας».</em></strong><br /> <strong>«<em>Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η στρατιωτική επέμβαση σε εσωτερικές συγκρούσεις σε χώρες του εξωτερικού έχει γίνει κοινός τόπος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι το μακροπρόθεσμο συμφέρον της Αμερικής; Αμφιβάλλω</em>», σχολιάζει παρακάτω ο Πούτιν και προσθέτει πως «<em>αν μπορούμε να αποφύγουμε τη βία εναντίον της Συρίας, αυτό θα βελτιώσει το κλίμα στις διεθνείς σχέσεις και θα ενισχύσει την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Θα είναι μια κοινή μας επιτυχία και θα ανοίξει την οδό για συνεργασία και σε άλλα κρίσιμα ζητήματα</em>».</strong><br /> Ο Ρώσος πρόεδρος, ακόμη, λέει πως θα συνεχίσει τις επαφές με τον Αμερικανό πρόεδρο, ενώ αναφορικά με το διάγγελμα της Τρίτης από τον Ομπάμα επισημαίνει πως <strong>κανένα έθνος δεν είναι «εξαιρετικό» και πως «δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Θεός μας δημιούργησε να είμαστε όλοι ίσοι».</strong><br /> <strong>Την ίδια στιγμή το BBC αναφέρει πώς «<em>η αποτροπή ενός αμερικανικού στρατιωτικού χτυπήματος σε έναν σημαντικό σύμμαχο στη Μέση Ανατολή, με την παράλληλη απομάκρυνση της απειλής των χημικών όπλων του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ: αυτό ήδη θεωρείται μεγάλη επιτυχία της Μόσχας</em>».</strong><br /> <br /> Υποστηρίζει επίσης πως αν η πρωτοβουλία της Μόσχας χαρακτηριστεί από επιτυχία θα «σώσει» και τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα καθώς δεν θα χρειαστεί να προχωρήσει σε στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, κίνηση που δεν βρίσκει υποστήριξη ούτε στο εσωτερικό των ΗΠΑ αλλά ούτε στο εξωτερικό.<br /> <strong>«<em>Στο ζήτημα της Συρίας, η Ρωσία δείχνει να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ενώ ο πρόεδρος Ομπάμα δέχεται επικρίσεις ότι υπεκφεύγει, ότι τραβάει κόκκινες γραμμές και μετά αργεί να αναλάβει δράση, ο πρόεδρος Πούτιν ήταν τόσο αξιόπιστος και αμετακίνητος όσο τα τείχη του Κρεμλίνου: με συνέπεια αντιτίθεται σε ένα αμερικανικό χτύπημα</em>» καταλήγει ο βρετανός ανταποκριτής.</strong><br /> <strong>Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Πούτιν στους «New York Times»:</strong><br /> <em>«Τα πρόσφατα γεγονότα σχετικά με τη Συρία με ώθησαν να μιλήσω απευθείας στον αμερικανικό λαό και τους πολιτικούς του ηγέτες. Είναι σημαντικό να το κάνω αυτό σε μια εποχή ανεπαρκούς επικοινωνίας μεταξύ των κοινωνιών μας.</em><br /> Οι σχέσεις μας έχουν περάσει από διάφορα στάδια. Σταθήκαμε ο ένας εναντίον του άλλου κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Αλλά υπήρξαμε και σύμμαχοι κάποτε, και μαζί νικήσαμε τους Ναζί. Ο παγκόσμιος διεθνής οργανισμός - τα Ηνωμένα Έθνη- δημιουργήθηκε τότε, για να αποφευχθούν στο μέλλον τέτοιου είδους καταστροφές.<br /> Οι ιδρυτές των Ηνωμένων Εθνών κατανόησαν ότι οι αποφάσεις που αφορούν στον πόλεμο και στην ειρήνη πρέπει να γίνονται μόνο με συναίνεση, και με τη συγκατάθεση της Αμερικής το βέτο των μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας κατοχυρώθηκε στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η βαθιά αυτή σοφία στήριξε τη σταθερότητα των διεθνών μας σχέσεων για δεκαετίες. Κανείς δεν θέλει τα Ηνωμένα Έθνη να έχουν την τύχη της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία κατέρρευσε, διότι δεν διέθετε πραγματική δύναμη. Αυτό είναι εφικτό, εάν οι ισχυρές χώρες παρακάμψουν τα Ηνωμένα Έθνη και αναλάβουν στρατιωτική δράση χωρίς εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /> Πιθανό χτύπημα από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά της Συρίας, παρά την έντονη αντίθεση πολλών χωρών και μεγάλων πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών, συμπεριλαμβανομένου του Πάπα, θα οδηγήσει σε περισσότερα αθώα θύματα και σε κλιμάκωση, ενδεχομένως και σε εξάπλωση της σύγκρουσης πέρα από τα σύνορα της χώρας. Χτύπημα της Αμερικής θα αυξήσει τη βία και θα εξαπολύσει ένα νέο κύμα τρομοκρατίας.<br /> Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να υπονομεύσει τις πολυμερείς προσπάθειες για την επίλυση του ιρανικού πυρηνικού προβλήματος και την ισραηλινο-παλαιστινιακή διένεξη, αλλά και να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα ολόκληρο το σύστημα του διεθνούς δικαίου και να διαταράξει την ισορροπία.<br /> Η Συρία δε μαρτυρά μία μάχη για τη δημοκρατία, αλλά μια ένοπλη σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σε μια πολυθρησκευτική χώρα. Υπάρχουν μερικοί υπερασπιστές της δημοκρατίας στη Συρία, αλλά υπάρχουν περισσότεροι από αρκετοί μαχητές της Αλ Κάιντα και εξτρεμιστές όλων των ειδών που μάχονται την κυβέρνηση . Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έχει ορίσει ως τρομοκρατικές οργανώσεις την "Al Nusra Front" (Μέτωπο υποστήριξης προς το λαό της Μεγάλης Συρίας – συνεργάτης της Αλ Κάιντα) και την "the Islamic State of Iraq and the Levant" (Το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Εγγύς Ανατολής - ομάδα που αποτελείται και υποστηρίζεται από μια ποικιλία από ομάδες ανταρτών), που πολεμούν στο πλευρό της αντιπολίτευσης. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση , που τροφοδοτείται με όπλα από ξένες χώρες προς την αντιπολίτευση, είναι μία από τις πιο αιματηρές στον κόσμο.<br /> Μισθοφόροι από τις αραβικές χώρες αγωνίζονται εκεί, όπως και εκατοντάδες στρατιώτες από τις δυτικές χώρες, ακόμη και από τη Ρωσία, ένα θέμα βαθιάς ανησυχίας για εμάς. Μήπως δεν επιστρέψουν στις χώρες μας με την εμπειρία που έχουμε αποκομίσει από τη Συρία; Μετά από όλα, μετά τις συγκρούσεις στη Λιβύη, οι εξτρεμιστές προχώρησαν στο Μάλι. Αυτό μας απειλεί όλους.<br /> Από την αρχή , η Ρωσία έχει υποστηρίξει έναν ειρηνικό διάλογο που επιτρέπει στους Σύρους να αναπτύξουν ένα συμβιβαστικό σχέδιο για το μέλλον τους. Δεν προστατεύουμε τη συριακή κυβέρνηση, αλλά το διεθνές δίκαιο. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και πιστεύουμε ότι η διατήρηση του νόμου και της τάξης στον πολύπλοκο και ταραχώδη κόσμο του σήμερα είναι ένας από τους λίγους τρόπους, για να συγκρατήσουμε τις διεθνείς σχέσεις από το να διολισθήσουν στο χάος. Ο νόμος εξακολουθεί να είναι ο νόμος, και πρέπει να ακολουθηθεί είτε μας αρέσει είτε όχι. Σύμφωνα με το ισχύον διεθνές δίκαιο, η βία επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση αυτοάμυνας  ή μέσα από απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Οτιδήποτε άλλο είναι απαράδεκτο με βάση τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και θα αποτελούσε μια πράξη επιθετικότητας.<br /> Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι στη Συρία έγινε χρήση χημικών. Όμως, υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι τα όπλα αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν από τον συριακό στρατό, αλλά από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, για να προκαλέσουν την παρέμβαση ισχυρών ξένων προστατών τους , που θα πάρουν το μέρος των φονταμενταλιστών . Αναφορές ότι μαχητές ετοιμάζουν μια ακόμα επίθεση -αυτή τη φορά εναντίον του Ισραήλ- δεν μπορούν να αγνοηθούν .<br /> Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η στρατιωτική επέμβαση σε εσωτερικές συγκρούσεις σε χώρες του εξωτερικού έχει γίνει κοινός τόπος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι το μακροπρόθεσμο συμφέρον της Αμερικής; Αμφιβάλλω. Ολοένα και περισσότερα εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο βλέπουν την Αμερική όχι ως μοντέλο δημοκρατίας , αλλά ως χώρα στηριζόμενη αποκλειστικά στην ωμή βία, που μαστορεύει συνασπισμούς υπό το σύνθημα "είτε είστε μαζί μας, είτε εναντίον μας".<br /> <em>Αλλά η βία αποδείχθηκε αναποτελεσματική και περιττή . Το Αφγανιστάν παραπαίει, και κανείς δεν μπορεί να πει τι θα συμβεί όταν οι διεθνείς δυνάμεις αποσυρθούν. Η Λιβύη χωρίζεται σε φυλές και ομάδες. Στο Ιράκ ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίζεται, με δεκάδες ανθρώπους να σκοτώνονται κάθε ημέρα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες πολλοί έκαναν μια αναλογία μεταξύ του Ιράκ και της Συρίας και ρώτησαν γιατί η κυβέρνησή τους θέλει να επαναλάβει τα τελευταία της λάθη. Ανεξάρτητα με το πόσο στοχευμένες είναι οι επιθέσεις ή πόσο εξελιγμένα τα όπλα, άμαχοι μεταξύ των θυμάτων είναι κάτι το αναπόφευκτο, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων και των παιδιών, τους οποίους οι επιθέσεις έχουν ως στόχο να προστατεύσουν.</em><br /> Ο κόσμος αντιδρά ζητώντας: Αν δεν μπορείτε να υπολογίσετε το διεθνές δίκαιο, τότε θα πρέπει να βρείτε άλλους τρόπους για να εξασφαλίσετε την ασφάλειά σας. Έτσι, παρατηρείται ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών που επιδιώκουν να αποκτήσουν όπλα μαζικής καταστροφής. Αυτό είναι λογικό: Αν έχεις μία βόμβα, κανείς δεν θα σε αγγίξει .<br /> Έχουμε μείνει στη συζήτηση για την ανάγκη για περιορισμό των πυρηνικών όπλων, όταν στην πραγματικότητα αυτό τίθεται προοδευτικά σε αμφισβήτηση. Πρέπει να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα της βίας και να επιστρέψουμε στο δρόμο της πολιτισμένης διπλωματικής και πολιτικής λύσης.<br /> Μια νέα ευκαιρία για να αποφευχθεί η στρατιωτική δράση έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και όλα τα μέλη της διεθνούς κοινότητας θα πρέπει να επωφεληθούν από τη βούληση της συριακής κυβέρνησης να θέσει το χημικό οπλοστάσιο της υπό διεθνή έλεγχο και να το καταστρέψει. Κρίνοντας από τις δηλώσεις του προέδρου Ομπάμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες το βλέπουν αυτό ως μια εναλλακτική λύση για στρατιωτική δράση.<br /> Χαιρετίζω το ενδιαφέρον του προέδρου για τη συνέχιση του διαλόγου με τη Ρωσία για τη Συρία. Πρέπει να εργαστούμε από κοινού για να μείνει αυτή η ελπίδα ζωντανή, όπως έχουμε συμφωνήσει με την Ομάδα των 8 κατά τη συνάντησή μας στη Βόρεια Ιρλανδία τον Ιούνιο, και να κατευθύνουμε τη συζήτηση πίσω προς τις διαπραγματεύσεις.<br /> Αν μπορούμε να αποφύγουμε τη βία εναντίον της Συρίας, αυτό θα βελτιώσει το κλίμα στις διεθνείς σχέσεις και θα ενισχύσει την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Θα είναι μια κοινή μας επιτυχία και θα ανοίξει την οδό για συνεργασία και σε άλλα κρίσιμα ζητήματα.<br /> Η δουλειά και η προσωπική σχέση μου με τον πρόεδρο Ομπάμα χαρακτηρίζεται από την αυξανόμενη εμπιστοσύνη. Το εκτιμώ αυτό. Μελέτησα προσεκτικά την ομιλία του προς το αμερικανικό έθνος την Τρίτη. Και θα προτιμούσα να διαφωνήσω με την δήλωση που έκανε σχετικά με την αμερικανική ιδιαιτερότητα, δηλώνοντας ότι η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι "που κάνει την Αμερική διαφορετική. Είναι αυτό που μας κάνει εξαιρετικούς".<br /> Είναι άκρως επικίνδυνο να ενθαρρύνει κανείς τους ανθρώπους να βλέπουν τους εαυτούς τους ως εξαιρετικούς, ανεξάρτητα από το κίνητρο. Υπάρχουν μεγάλες χώρες και μικρές χώρες, πλούσιοι και φτωχοί, εκείνοι με μακρά δημοκρατική παράδοση και εκείνοι που εξακολουθούν να βρίσκουν το δρόμο τους προς τη δημοκρατία. Οι πολιτικές όλων αυτών διαφέρουν πάρα πολύ. Είμαστε όλοι διαφορετικοί, αλλά, όταν ζητάμε τις ευλογίες του Κυρίου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Θεός μας δημιούργησε να είμαστε όλοι ίσοι».<br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Β.Πούτιν αποκαλύπτει στους Αμερικανούς όσα τους κρύβει ο Πρόεδρος τους Μ.Ομπάμα

ΑΡΘΡΟ ΣΤΟΥΣ NEW YORK TIMES ΓΙΑ ΣΥΡΙΑ Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν με άρθρο του στην εφημερίδα «The New York Times» απευθύνεται στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε πολιτική αποδρομή η κυβέρνηση.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFoSddGI-pwR-_Z5ZtodZwM7uaVZdruDXIM6N1lVBz7Twt3TtoKg15swSG-VfX7d9cAO69EtNHggmpUfG80_r2jh3wS7tTK7coc9fsN_lAx3dsksBGmu6JLKxm0vWJIVfoRtz8weotIYI/s1600/dimoskopisi2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFoSddGI-pwR-_Z5ZtodZwM7uaVZdruDXIM6N1lVBz7Twt3TtoKg15swSG-VfX7d9cAO69EtNHggmpUfG80_r2jh3wS7tTK7coc9fsN_lAx3dsksBGmu6JLKxm0vWJIVfoRtz8weotIYI/s320/dimoskopisi2.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">Aλλάζουν οι συσχετισμοί: Σε 2 γκάλοπ μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ - Νέα άνοδος της ΧΑ.</span></b><br /> <br /> <strong>Ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτά ένα μικρό, αλλά σαφές προβάδισμα στην πρόθεση ψήφου σε δύο δημοσκοπήσεις και αυτό αποτελεί σίγουρα ένα "καμπανάκι" για την κυβέρνηση αφού η αξιωματικη αντιπολίτευση "παίρνει κεφάλι" ενώ ακόμα η χώρα δεν έχει εξέλθει από την θερινή ραστώνη ούτε έχουν γιγαντωθεί τα προβλήματα επιβίωσης των πολιτών κάτι που θα συμβεί τον ερχόμενο χειμώνα.</strong><br /> <strong>Την ίδια στιγμή ο Λαϊκός Σύνδεσμος, παρά τους τόνους λάσπης που δέχεται κάθε του δραστηριότητα από τα ΜΜΕ εμφανίζει και πάλι δυναμική ανόδου.</strong><br /> Το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue, για τον ΣΚΑΪ, δίνει πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ <strong>στην πρόθεση ψήφου με 29% και η ΝΔ έρχεται δεύτερη με 28%. </strong><br /> Ακολουθούν <strong>η Χρυσή Αυγή με 13% (από 11%), </strong>το ΠΑΣΟΚ με 7%, το ΚΚΕ με 6,5%, οι ΑΝΕΛ με 5,5%, ενώ η ΔΗΜΑΡ μπαίνει ενδεχομένως οριακά στη Βουλή, καθώς λαμβάνει 2,5% με ποσοστό στατιστικού λάθους στο 1%.<br /> Στην παράσταση νίκης παραμένει μπροστά η ΝΔ με 46% και ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με 40%, ωστόσο τα ποσοστά της ΝΔ είναι μειωμένα από το Βαρόμετρο του Ιουλίου και αντίθετα του ΣΥΡΙΖΑ αυξημένα, καθώς τότε είχαν λάβει 53% και 33% αντίστοιχα.<br /> Αναφορικά με τα πρόσωπα, καταλληλότερος πρωθυπουργός παραμένει ο Αντώνης Σαμαράς με 35% και ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας με 31%. Από τον Ιούνιο η δημοτικότητα του Αντώνη Σαμαρά παρουσιάζει πτώση, ενώ του Αλέξη Τσίπρα είναι σχεδόν σταθερή.<br /> Όσον αφορά τους πολιτικούς αρχηγούς όλων των κομμάτων, πρώτος σε δημοτικότητα έρχεται ο Αντώνης Σαμαράς (37% από 39% στο προηγούμενο Βαρόμετρο) ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας (36%, χωρίς μεταβολή), ο Φώτης Κουβέλης ( 33% από 34%), Πάνος Καμμένος (31% χωρίς μεταβολή), Δημήτρης Κουτσούμπας (22% από 21%), Ευάγγελος Βενιζέλος (21% από 26%) και Νίκος Μιχαλολιάκος (15% χωρίς μεταβολή).<br /> Σημειώνεται ότι κανείς από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν συγκεντρώνει περισσότερες θετικές ψήφους από ότι αρνητικές.<br /> Τέλος, ενώ οι περισσότεροι ερωτηθέντες (60%) θεωρούν ότι δεν χρειάζονται πρόωρες εκλογές<strong>,</strong> σχεδόν το ίδιο ποσοστό (57%) πιστεύει ότι τελικά θα υπάρξει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.<br /> <strong>Προβάδισμα 1,5% του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά την πρόθεση ψήφου δείχνει και η δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η εταιρία Pulse, την οποία δημοσιεύει αύριο, Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου, η εφημερίδα «Το Ποντίκι».</strong><br /> Στο ερώτημα «αν γίνονταν σήμερα εκλογές τι θα ψηφίζατε;», το 20,5% των ερωτηθέντων απαντάει ΣΥΡΙΖΑ (σε σχέση με 21% τον Ιούλιο) και το 19% ΝΔ (19% τον Ιούλιο).<br /> Ακολουθούν η Χρυσή Αυγή με 13,5% (13%), το ΠΑΣΟΚ με 7% (6.5%), το ΚΚΕ με 5% (5,5%), οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 4% (4%), και η ΔΗΜΑΡ με 3% (3%). Άλλο Κόμμα επέλεξε το 6% (7%), Λευκό/Αποχή 12% (11,5%) και Αναποφάσιστοι/ΔΑ (Δεν απαντώ) 10% (9,5%).<br /> <strong>Στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή επί των εγκύρων (χωρίς άκυρο/λευκό και με αδιευκρίνιστη αποχή) ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 23% (σε σχέση με 23,5% τον Ιούλιο) και η ΝΔ 21,5% (21,5% τον Ιούλιο).</strong><br /> Ακολουθούν<strong> Χρυσή Αυγή με 15% (14,5%),</strong> ΠΑΣΟΚ με 8% (7,5%), ΚΚΕ με 6% (6,5%), Ανεξάρτητοι Έλληνες με 4,5% (4,5%) και ΔΗΜΑΡ με 3,5% (3,5%). Το Άλλο Κόμμα συγκεντρώνει 7% (7,5%) και Αναποφάσιστοι/ΔΑ 11,5% (11%).<br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σε πολιτική αποδρομή η κυβέρνηση.

Aλλάζουν οι συσχετισμοί: Σε 2 γκάλοπ μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ - Νέα άνοδος της ΧΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτά ένα μικρό, αλλά σαφές προβάδισμα στην πρόθεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανακοίνωση Ρωσικής Βουλής για την Συρία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTYkQDmdU5oeLOvudHGG8Jy7jMfWRrAA9l3xLFGwPXmaDrRR2B0" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTYkQDmdU5oeLOvudHGG8Jy7jMfWRrAA9l3xLFGwPXmaDrRR2B0" width="640" /></a></div> <div class="suptitle"> <br /></div> <div class="suptitle" style="text-align: center;"> <b><span style="color: #990000;">"Κίνδυνος πυρηνικού ολέθρου αν κτυπηθεί η Συρία από τις ΗΠΑ"!</span></b></div> <div class="date"> <br /></div> <div class="fullbody"> <strong>Με ένα ψήφισμα που σίγουρα δεν δικαιολογείται από την διαφαινόμενη εκτόνωση της τακτικής, αλλά και διπλωματικής κατάστασης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και ειδικότερα της Συρίας, το ρωσικό Κοινοβούλιο απαντά στην ομιλία του προέδρου των Μ.Ομπάμα και προειδοποιεί για... ενδεχόμενη χρήση πυρηνικών όπλων!</strong><br /> Το ψήφισμα υπογράφεται από τους 439 από τους 450 βουλευτές της Κάτω Βουλής και επικρίνει την ομιλία του προέδρτου των ΗΠΑ στην οποία ο Μ.Ομπάμα αναφέρθηκε στην ανάγκη <strong><em>"να υπάρξει στρατιωτικό κτύπημα στην Συρία για να μην μπορέσει να χρησιμοποιήσει πάλι χημικά όπλα ένας από του χειρότερους δικτάτορες του 20ου αιώνα"</em></strong> όπως χαρακτήρισε τον, οφθαλμίατρο στο επάγγελμα, πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ.<br /> Στην ανακοίνωση της ρωσικής Κάτω Βουλής επισείεται ο κίνδυνος <strong><em>"να εξελιχθεί η πυραυλική και αεροπορική επίθεση που σχεδιάζουν οι ΗΠΑ και ένας αριθμός από άλλες χώρες κατά της ανεξάρτητης Συρίας σε πυρηνικό ολοκαύτωμα κάτι που είναι απαράδεκτο για την Συρία"!</em></strong><br /> <strong><em>"Η επίθεση στην Συρία περικλείει τον κίνδυνο πυρνικής και χημικής καταστροφής για ολόκληρη της περιοχή που θα προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων πολιτών και μια ανθρωπιστική καταστροφή" </em></strong>επισημαίνεται στην ανακοίνωση <em><strong>("An attack against Syria could jeopardize nuclear and chemical security in the region and lead to more civilian deaths and, ultimately, a humanitarian catastrophe"</strong></em>).<br /> Είναι η πρώτη φορά που αναφέρονται σε "πυρηνική καταστροφή" δηλαδή υπονοούν ότι μπορεί να υπάρξει χρήση πυρηνικών όπλων!<br /> Είναι σαφές από την ανακοίνωση ότι <strong>"κάτι ανησυχεί την Μόσχα"</strong> στο όλο ζήτημα, παρά το γεγονός ότι αυτή την στιγμή <strong>"τα πιστόλια έχουν μπει στις θήκες" </strong>και υπήρξε και μια πολύ καλή συνεδρίαση για την Συρία στον Αραβικό Σύνδεσμο όπου οι μεγαλύτερες αραβικές χώρες (Αίτυπτος, Αλγερία, Ιράκ κλπ) τάχθηκαν κατά της επέμβασης.<br /> Στην Μόσχα θεωρούν ότι ο Μ.Ομπάμα "έκανε πίσω" γιατί <strong>δεν του έβγαινε η "αριθμητική" στο Κογκρέσο,</strong> ως απόρροια της άρνησης της κοινής γνώμης των ΗΠΑ να επιτεθεί η χώρα τους στην Συρία για να ... στηριχθεί εμμέσως η αλ Κάϊντα.<strong> Και ότι σίγουρα θα επιχειρήσει να επανέλθει.</strong></div> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ανακοίνωση Ρωσικής Βουλής για την Συρία.

"Κίνδυνος πυρηνικού ολέθρου αν κτυπηθεί η Συρία από τις ΗΠΑ"! Με ένα ψήφισμα που σίγουρα δεν δικαιολογείται από την διαφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αναταραχή στη Μεσόγειο και η ανύπαρκτη τουρκική άνοιξη - Μια ακτινογραφία της Τουρκίας

<img alt="" height="354" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/ERDOGAN/cache/ERDOGAN_KEMAL(1)-630x354.jpg" width="630" /><br /> <br /> Γράφει ο <strong>ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ</strong><br /> Πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής.  <br /> <br /> Η <strong>Μεσόγειος</strong> από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν <strong>λίκνο του πολιτισμού</strong> και πάντα κυοφορούσε εξελίξεις μόνο που αυτές πήγαζαν από τις εκάστοτε διαμορφούμενες ανάγκες ισορροπιών μεταξύ των λαών που ζούσαν γύρο από τα παράλιά της <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> και όχι από έξωθεν παρεμβάσεις. Δυστυχώς οι εξελίξεις που διαδραματίζονται στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> αιώνα στη Μεσόγειο είναι αποτέλεσμα παρεμβάσεων ξένων προς την περιοχή. Αυτές ,προς το παρόν , εξυπηρετούν αμφιβόλου αποτελεσματικότητας σκοπιμότητες γι’ αυτό θεωρώ ότι όσοι προχωρούν σε απλοϊκές ερμηνείες μάλλον θολώνουν το τοπίο παρά το ξεκαθαρίζουν.<br /> <br /> Βλέπουμε λοιπόν οι θεωρούμενες ευρωπαϊκές χώρες όπως η <strong>Ελλάδα ,Ιταλία ,Ισπανία ,Πορτογαλία και Κύπρος</strong> να μαστίζονται, εν ήδη επιδημίας, από κρίση διαφόρων αποχρώσεων χρέους παράλληλα βλέπουμε με το πρόσχημα των δημοκρατικών αλλαγών και χρησιμοποιώντας κατά κόρο την ηλεκτρονική κοινωνική δικτύωση <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> να γίνονται πολιτικές ανατροπές και παρεμβάσεις στις τρίτες χώρες ,κατά σειρά, όπως ο <strong>Λίβανος ,Μαρόκο ,Τυνησία ,Λιβύη ,Αίγυπτος ,Τουρκία και τώρα στην Συρία </strong>στην οποία η επέμβαση με το πρόσχημα χρήσης χημικών όπλων κατά αμάχων πολιτών από το καθεστώς Άσαντ θυμίζει το βομβαρδισμό της πλατείας του Σεράγεβο από το καθεστώς Μιλόσεβιτς και τα πυρηνικά που ετοίμαζε το καθεστώς Σαντάμ στο Ιράκ που και τα δύο αποδείχτηκαν εκ των υστέρων κατασκευασμένα ψεύδη. Ο σκοπός όμως τις διάλυσης των χωρών <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> επετεύχθη. Ως εκ θαύματος …. το Ισραήλ μένει στο απυρόβλητο !!! <br /> <br /> Φυσικά η <strong>Ελλάδα πρέπει κυρίως να ασχολείται με την δική της δεινή κατάσταση </strong>δεν <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> είναι όμως <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> κακό να παρακολουθεί τις εξελίξεις της Τουρκίας διότι <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> όπως διαμορφώθηκαν τα πράγματα, μέσω μακροχρόνιων ιστορικών διεργασιών, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι υποχρεωμένες να συμβιώνουν στο γεωπολιτικό χώρο της ΝΑ Μεσογείου. Οι σχέσεις τους θα εναλλάσσονται, όπως στο σκωτσέζικο ντους από το ζεστό στο κρύο και αντιστρόφως. Θα είναι σχέσεις έρωτα και μίσους.<br /> <br /> Οι λαοί, όπως είναι φυσικό, δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε. <strong>Ούτε οι Τούρκοι είναι «σατανάδες» , ούτε οι Έλληνες είναι «δαίμονες»</strong>. Αν εξαιρέσεις <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> τη διαφορετική θρησκεία που - παρά τα αντιθέτως περί πολυπολιτισμικότητας διακηρυσσόμενα εξ αμφοτέρων των πλευρών- δημιουργεί αντιπαλότητα κατά τα άλλα και οι Ελληνικές οικογένειες και οι Τουρκικές έχουν πολλά κοινά και κυρίως προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα δύσκολο οικονομικό <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> περιβάλλον. Κυρίως αυτό τους ενδιαφέρει.<br /> <br /> Κατά μία εκδοχή η αντιπάθεια μεταξύ των λαών βρίσκεται στο <strong>ιστορικό DNA τους</strong>. Θυμάμαι ότι αυτή η εκδοχή συζητήθηκε πολύ κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μιας άτυπης κοινοβουλευτικής ομάδας βουλευτών, πλην <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> της ΝΔ, το 1991 που επισκέφτηκε την εναπομείνασα, μετά την απόσχιση της <strong>Σλοβενίας και Κροατίας, Γιουγκοσλαβία του Μιλόσεβιτς</strong>. Στόχος της ήταν να σπάσει και κοινοβουλευτικά το διεθνές εμπάργκο που της είχε επιβληθεί. Την διοργάνωση της επίσκεψης την είχε <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> αναλάβει ο αείμνηστος Ντίνος Τριαρίδης <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> μετέπειτα Υπουργός Μακεδονίας και Θράκης και συμμετείχε ο Φίλιππος Πετσάλνικος , μετέπειτα Πρόεδρος της <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Βουλής, Ο Τραϊανός Χατζηδημητρίου , από τον Ενιαίο μέχρι πριν λίγο Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου και ο γράφων. Το ΚΚΕ που μόλις συγκροτήθηκε αποχωρώντας από τον Συνασπισμό είχε στείλει ανεξάρτητα το Μήτσο Κωστόπουλο, τον οποίο συναντήσαμε στο Βελιγράδι . Στην πολύωρη περιπετειώδη οδική διαδρομή μέσω Βουλγαρίας, με διπλωματικά προσκόμματα και προβλήματα ανεφοδιασμού καυσίμων, είχαμε την άνεση του χρόνου για ήρεμες και μεστές από επιχειρηματολογία συζητήσεις.<br /> <br /> Για την αντιπαλότητα που μεταβιβάζεται διαχρονικά από γενιά σε γενιά στους λαούς, ως ένα ιστορικό DNA, αφορμή προβληματισμού έδωσε το μίσος που εκδηλώνονταν τόσο έντονα ανάμεσα στους ομοεθνείς -κατά τα άλλα, <strong>ορθόδοξους Σέρβους και Καθολικούς Κροάτες.</strong><br /> Η ρεαλιστική προσέγγιση, όμως, είναι ότι οι σχέσεις των χωρών που συνορεύουν καθορίζονται από τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους που έρχονται σε σύγκρουση. Η διαχρονική αυτή διελκυστίνδα ενεργοποιείται από τις προσωπικές επιδιώξεις των εκάστοτε κυβερνώντων, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> είτε γιατί θεωρούν κατάλληλες τις συνθήκες να αποκτήσουν πλεονέκτημα προς όφελος των χωρών τους, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> είτε για «εσωτερική κατανάλωση» εντός των χωρών τους.<br /> <br /> Επειδή στην Ελλάδα το <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <strong>«μεγαλύτερο θαύμα κρατάει πέντε μέρες»</strong> έτσι και τα όσα συμβαίνουν στη γείτονα Τουρκία μας απασχολούσαν όσο το θέμα ήταν ψηλά στα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ. ΄Οταν έφυγε από τις οθόνες μας, στρουθοκαμηλίζοντας, έπαψε να μας απασχολεί.<br /> Όμως <strong>τα όσα διαδραματίζονται στην Τουρκία, μας αφορούν άμεσα και θα μας συνοδεύουν </strong>στις μελλοντικές μας σχέσεις, γι΄αυτό και θα επιχειρήσω μια δική μου προσέγγιση στις κοινωνικοπολιτικές διεργασίες που συντελούνται εκεί.<br /> <br /> Η <strong>κεμαλική Τουρκική Δημοκρατία</strong> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> από την ίδρυσή της ήθελε αφ’ ενός να απαλλαγεί από το Οθωμανικό παρελθόν της, αφ΄ετέρου να αποκτήσει χαρακτήρα κοσμικό. Κατά κάποιο τρόπο αυτή η εξέλιξη βόλευε τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής για να λύσουν το <strong>«Ανατολικό Ζήτημα»</strong> και να ισορροπήσουν τα Βαλκάνια. <br /> <br /> Η κεμαλική Τουρκία, <strong>με εγγυητή την ευρωσπουδασμένη <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεών της,</strong> ήταν και συνεχίζει να είναι, με άλλο μανδύα, οπαδός της <strong>θεωρίας του ζωτικού χώρου</strong>. Θεωρεί ότι ασφυκτιά στα σύνορα που την περιόρισαν οι διάφορες Συνθήκες, όπως αυτή της <strong>Λωζάνης</strong>, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> και προσπαθεί να τις αναθεωρήσει στην πράξη. <strong>Οι στρατηγικοί της στόχοι, στους οποίους επιχειρεί στη ΝΑ Μεσόγειο, είναι η Κύπρος και το Αιγαίο</strong>. Πέτυχε τη διχοτόμηση της Κύπρου και επιδιώκει τη διχοτόμηση του Αιγαίου. <strong>Ως μέσο πίεσης χρησιμοποιεί τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.</strong> Πάντα οι μειονότητες, είτε εθνικές είτε θρησκευτικές χρησιμοποιούνταν ως στρατηγικό εργαλείο άσκησης <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> γεωπολιτικής, ιδίως από χώρες αναθεωρητικές διεθνών συνθηκών και συμβάσεων. Τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης θέλει από θρησκευτική να την μετατρέψει σε εθνική δηλ. αμιγώς τουρκική και εκείθεν να ομιλήσει διεθνώς περί ύπαρξης τουρκικής κοινότητας στην Ελλάδα.<br /> <br /> <strong>Το μακρύ χέρι της Τουρκίας στην Ελληνική Θράκη είναι το προξενείο της στην Κομοτηνή, με ετήσιο προϋπολογισμό 16 εκ. Ευρώ!!! </strong> Είναι ένα προξενείο που δεν σέβεται τους προξενικούς κανόνες φιλοξενίας, με αποκορύφωμα την προκλητική συμπεριφορά των τελευταίων προξένων Σάριντς και Σένερ. Διαστρέφουν συστηματικά την ισονομία και ισοπολιτεία θεωρώντας την εφαρμογή των ελληνικών νόμων καταπίεση. Με επικεφαλής τους ψευτομουφτήδες στήσανε ένα δίκτυο ελέγχου της μειονότητας υποβοηθούμενοι <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> και από ενδοτικούς ντόπιους πολιτικούς που, για μια χούφτα μουσουλμανικούς ψήφους, παίζουν το παιχνίδι τους.<br /> <br /> <strong>Γενικώς οι Τούρκοι διεκδικούν, εμείς υποχωρούμε και εκκινούν τις νέες διεκδικήσεις τους από τη θέση της δικής μας υποχώρησης.</strong> Δεν ήταν τυχαίο, λοιπόν, που το ενιαίο αμυντικό δόγμα που σήμερα βρίσκεται στις ελληνικές καλένδες <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> συνδέει με ένα αδιόρατο νήμα την Κύπρο, το Αιγαίο και την Ελληνική Θράκη, μόνο που για μένα <strong>ο στόχος της Τουρκίας είναι το Αιγαίο και οι ΑΟΖ με κλειδί το Καστελόριζο και χρησιμοποιούν ως ένα από τα μέσα πίεσής τους την θρησκευτική μειονότητα της Θράκης.</strong><br /> <br /> Ανεξάρτητα του πώς δομήθηκε η σύγχρονη Τουρκική <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Δημοκρατία, υπάρχουν κάποια δεδομένα που πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας:<br /> <strong>Πρώτον, η Τουρκία είναι χώρα μουσουλμανική</strong>. Αυτό σημαίνει πως οι εντάσεις και οι συγκρούσεις ανάμεσα στους Σιίτες , Σουνίτες και Αλεβίτες <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> στις γειτονικές της χώρες Ιράν, Ιράκ , Συρία, Πακιστάν και Αφγανιστάν έχουν αντανάκλαση εντός της Τουρκικής κοινωνίας.<br /> <strong>Δεύτερον, η Τουρκία των 80 εκ. πληθυσμού, εκ των πραγμάτων,</strong> στην Επικράτειά της έχει λαούς και ομάδες που δεν μπορούν να ομογενοποιηθούν αφομοιωμένες στην τουρκική κοινωνία, όπως οι <strong>Κούρδοι, Αρμένιοι περί τα 11 εκ. ψυχές, Αλεβίτες και κρυπτοχριστιανοί περί τα 20 εκ. ψυχές.</strong><br /> Η πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια εμφάνισης ισλαμικού κόμματος στην <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> εξουσία ήταν με το κόμμα της <strong>«Ευημερίας» του Νετσμετίν Ερμπακάν ,</strong> που σε συνεργασία με το κόμμα του <strong>«Ορθού Δρόμου» της Τανσού Τσιλέρ <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> κυβέρνησε το 1996 για ένα χρόνο</strong>. Το 1997 παραιτήθηκε από πρωθυπουργός ο Ερμπακάν, το κόμμα της «Ευημερίας» ετέθη εκτός νόμου από το Συνταγματικό Δικαστήριο και ο Ερμπακάν με 5ετή στέρηση ανάμιξής του στην πολιτική. Την ίδια τύχη είχε και η συνέχιση της προσπάθειας με το κόμμα της «Αρετής» το 2001.<br /> <br /> <br /> Την περίοδο αυτή εκκολάφθηκε η πολιτική προσωπικότητα του ισλαμιστή <strong>Ταγίπ Ερντογάν</strong>. Το άστρο του ανέτειλε όταν ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> επέδειξε χαρισματικές διοικητικές ικανότητες. Μετά τη διάσπαση του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ η, με περισσότερο φιλοδυτικό προσανατολισμό, «ανανεωτική» πτέρυγά του ίδρυσε το κόμμα της <strong>«Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης»</strong> και με ηγέτη τον Ερντογάν νίκησε στις εκλογές του 2002.Τότε αναλαμβάνει την εξουσία, με Πρωθυπουργό τον μετριοπαθή συνεργάτη του <strong>Αμπτουλάχ Γκιουλ</strong> και αρχίζει να επιχειρεί νομοθετικές και συνταγματικές αλλαγές, που οδηγούν τον ίδιο στην πρωθυπουργία μέχρι τώρα, αφού κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία και τις εκλογές το 2007 και το 2011 και τον Γκιουλ στην Προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας.<br /> <br /> Τα όσα εξελίσσονται σήμερα στην Τουρκία δεν είναι άσχετα με την πολιτική και τον πολιτικό Ταγίπ Ερντογάν. Ο νόμος της φυσικής σε πλήρη εξέλιξη: <strong>«Δύναμη ασκούμενη επί αντικειμένου αντίρροπη δύναμη την ισορροπεί μέχρι που να επέλθει <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> η θραύση</strong><strong>»</strong>.Το θέμα είναι αν θα επέλθει θραύση, που θα εκτροχιάσει την Τουρκία ή μια άλλη ισορροπία δυνάμεων.<br /> <br /> <strong>Η πολιτική προσωπικότητα του Ερντογάν, με πολλά ηγετικά στοιχεία, όπως ο αυταρχισμός και η αλαζονεία <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> που του προσδίδει η αυτόφωτη πορεία του</strong> που έγινε, σημειώνω, χωρίς καμιά γνώση ξένης γλώσσας <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> σε αντίθεση με τους δικούς μας εγχώριους πολιτικούς <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> που διαγκωνίζονται ποιος ομιλεί περισσότερες ξένες γλώσσες.<br /> <br /> Αφού απήλλαξε, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> λοιπόν, ο Ερντογάν την Τουρκία από το <strong>ΔΝΤ</strong> και οδήγησε την οικονομία της στους <strong>G20</strong>, επιδιώκει να την καταστήσει ρυθμιστική περιφερειακή δύναμη στη ΝΑ Μεσόγειο. Για το λόγο αυτό επιχειρεί να αλλάξει τη φιλοσοφία της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και τις δομές της Τουρκικής κοινωνίας.<br /> <br /> Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι δύο πρόσωπα έχουν άμεση θεωρητική επίδραση σε αυτήν την πορεία:<br /> <br /> Το ένα είναι ο πολιτικός , ακαδημαϊκός, πρέσβης και υπουργός εξωτερικών σήμερα <strong>Αχμέτ Νταβούτογλου</strong>, ο οποίος <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> με το συγγραφικό έργο του <strong>« Το στρατηγικό Βάθος και η Διεθνής Θέση της Τουρκίας» και «Ξαναγράφοντας τη Μουσουλμανική Πολιτική του 20ου Αιώνα»</strong> επαναφέρει το νεοοθωμανισμό <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> στο προσκήνιο.<br /> <br /> Το άλλο πρόσωπο είναι ο θρησκευτικός ιμάμης στις ΗΠΑ <strong>Φετουλάχ Γκιουλέν</strong>, ιδρυτής δικτύου επώνυμων σχολείων παγκοσμίως, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> που κηρύττει τον ισλαμισμό με δυτική αντίληψη. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Έτσι απέκτησε μεγάλη επιρροή στο μορφωμένο τμήμα της τουρκικής διασποράς και στη θρησκευόμενη τουρκική ελίτ στη δύση επισκιάζοντας <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> την αίγλη της κεμαλικής <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> εικόνας. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Για <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> την Τουρκία ο Φετουλάχ Γκιουλέν πιστεύει ότι η θέση της στην παγκοσμιοποίηση <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> και την Ευρώπη περνά μέσα από την ενσωμάτωση <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> των θρησκευτικών μειονοτήτων στην τουρκική κοινωνία.<br /> <br /> Στην εξωτερική πολιτική, εκ πρώτης όψεως, οι επιδιώξεις <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> του Ερντογάν, συγκρινόμενες με αυτές της κεμαλικής Τουρκίας, δεν έχουν αλλάξει. Όμως μια βαθύτερη ανάλυση δείχνει ότι αυτές πλέον επιχειρούνται από μια Τουρκία συνεχιστή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μιας Τουρκίας που θεωρεί ιστορική παρένθεση την κοσμική Τουρκία, <strong>φορτώνοντάς της όλες τις γενοκτονίες που συντελέσθηκαν τον 20ο Αιώνα στην Επικράτειά της: Των Αρμενίων 1915, των Ποντίων 1919, των Μικρασιατών 1923, τα πογκρόμ στην Κωνσταντινούπολη το 1955, 1963 αλλά και την ένταση στο Κουρδικό ζήτημα.</strong><br /> <br /> Το δόγμα του νεοοθωμανισμού, με σημαία την ανεκτικότητα, <strong>έχει στόχο να ηγεμονεύσει η Τουρκία στο μουσουλμανικό κόσμο </strong>και να διεισδύσει στον Αραβικό. Όμως τα γεγονότα που συνέβησαν τον Μάϊο <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> του 2010 στο στόλο «ένα πλοίο για τη Γάζα» που προσπάθησε να σπάσει το εμπάργκο των Ισραηλινών στη Γάζα και η επέμβαση με νέκρους Τούρκους ακτιβιστές στο <strong>Mavi Marmara</strong> από Ισραηλινούς κομάντος <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> είχαν ως αποτέλεσμα να διαρραγούν οι εύθραυστες σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και να ενοχληθεί αφάνταστα ο Φετουλάχ Γκιουλέν!!! Γιατί ως τούρκος στις ΗΠΑ θέλει τις καλές σχέσεις <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> με τους Εβραίους. <br /> <br /> Στο εσωτερικό της Τουρκίας οι αλλαγές είχαν ως στόχο κυρίως τη δημιουργία μιας σύγχρονης ισλαμικής δημοκρατίας προστάτη των απλών μουσουλμάνων και όχι του στρατιωτικού κατεστημένου και της ολιγαρχίας του πλούτου.<br /> <br /> Όμως η υπόσχεση για ισονομία και ισοπολιτεία <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> σε όλους όσους ζουν στην Τουρκική Επικράτεια έρχεται σε αντίθεση με την σκληρή πραγματικότητα. <strong>΄Οσοι αμφισβητήσουν την κυριαρχία <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> του κ. Ερντογάν</strong> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> και του κόμματός του, ήτοι δημοσιογραφικά συγκροτήματα, στρατιωτικοί, ακαδημαϊκοί και οικονομικοί παράγοντες <strong>εξοντώνονται οικονομικά ή συλλαμβάνονται ως τρομοκράτες</strong>. Η εξόντωση οικονομικά του συγκροτήματος της Millet και η καρατόμηση της ηγεσίας των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, με πρόφαση το συνωμοτικό σχέδιο <strong>«ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ»</strong> αποδεικνύει του λόγου μου το αληθές.<br /> <br /> Το <strong>soft Islam </strong>ψηφίζοντας και εφαρμόζοντας νόμους που ισχύουν στα αυστηρά ισλαμικά κράτη, μαζί με τον ηγετικό αυταρχισμό που <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> επιδεικνύει, έκαναν όνειρο θερινής νυκτός την Ευρωπαϊκή της πορεία, ενόχλησαν το εβραϊκό λόμπυ στις ΗΠΑ και κατ΄επέκταση την πολιτική των ΗΠΑ και τέλος προβλημάτισαν έντονα την τουρκική κοινωνία που ζει στο ευρωπαϊκό τμήμα της.<br /> <br /> Σημαντικό επίσης είναι ότι <strong>ο ρυθμός ανάπτυξης της τουρκικής οικονομίας μειώθηκε απότομα το 2012 κατά 6,6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος και διαμορφώθηκε στο 2,2% </strong>παράλληλα με το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στα 80 δις δολ. Είναι μια εξαιρετικά άσχημη εξέλιξη για μια αναπτυσσόμενη χώρα με απουσία μεσαίας τάξης και με νεαρό πληθυσμό.<br /> <br /> Η τσιμεντοποίηση του πάρκου Γκεζί , κατά την άποψή μου, υπήρξε η θρυαλλίδα για να δοθεί στον Ερντογάν ένα μήνυμα. Δεν είναι τυχαίο που κατά το πρότυπο άλλων υποκινούμενων <strong>«λαϊκών εξεγέρσεων»</strong> γέμισε η πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης και συμπτωματικά και άλλες πλατείες σε πόλεις του Ευρωπαϊκού τμήματος της Τουρκίας συντονισμένα με αυτήν. Επίσης δεν είναι τυχαία η ταξιδιωτική οδηγία που εκδόθηκε από τις ΗΠΑ, παράλληλα με την ακαριαία αντίδραση πολλών διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που χρηματοδοτούνται από το State Department που ανακάλυψαν ότι η Τουρκία καταπιέζει το λαό της. Και σκέφθηκε ότι αυτά συμβαίνουν στην Τουρκία μετά το «μασημένο» συγγνώμη που ζήτησε ο κ. Νετανιάχου <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> από την Τουρκία και τον κ. Ερντογάν για τα γεγονότα στο Mavi Marmara, και μετά την προκλητική επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ.<br /> <br /> Αγαπητέ μου αναγνώστη, <strong>δεν υπάρχει τουρκική «άνοιξη» παρά μόνο διεργασίες στον γεωπολιτικό χώρο της ΝΑ Μεσογείου που μας ενδιαφέρουν άμεσα ως Ελλάδα . </strong><br /> <br /> <strong>Και κάτι τελευταίο:</strong><br /> Το σύστημα παγκοσμίως φοβάται τους απρόβλεπτους ταγούς <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> σε όλα τα επίπεδα όπως ο Ταγίπ Ερντογκάν . Γι αυτό αν δεν τους ενσωματώσει, τους εξοντώνει. Γνωρίζει πολύ καλά ότι, <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> αν ξεφύγουν, δύο δρόμους ακολουθούν: <strong>Ή γίνονται δικτάτορες ή αλλάζουν <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> το σύστημα!!! </strong>Το τελευταίο το κατεστημένο σύστημα το φοβάται όπως ο διάβολος το λιβάνη. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a><br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η αναταραχή στη Μεσόγειο και η ανύπαρκτη τουρκική άνοιξη - Μια ακτινογραφία της Τουρκίας

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ Πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής.   Η Μεσόγειος από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν λίκνο του πολιτισμού και πάντα...

Διαβάστε την συνέχεια

67% των μουσουλμάνων ανησυχούν για τον ισλαμικό εξτρεμισμό - Αμερικανική έρευνα

<img alt="" height="330" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/ISLAM/cache/islam_gun-630x453.jpg" width="600" /> <br /> <br /> Έχοντας περάσει πάνω από <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> δύο χρόνια από <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> το θάνατο του <strong>Οσάμα Μπιν Λάντεν</strong>, η ανησυχία του   <strong>ισλαμικού εξτρεμισμού</strong> παραμένει ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των <strong>μουσουλμάνων από τη Νότια Ασία και τη <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Μέση Ανατολή μέχρι την <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> υποσαχάρια Αφρική</strong>. Σε 11 μουσουλμανικές χώρες στις οποίες έγινε έρευνα από <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> το<strong> Pew Research Center</strong>, ένα <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ποσοστό 67% υποστηρίζει <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ότι είναι λίγο έως πολύ ανήσυχο για τον ισλαμικό εξτρεμισμό. Σε πέντε χώρες - Πακιστάν, την Ιορδανία, την Τυνησία, την Τουρκία και την Ινδονησία - οι <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> ανησυχίες για <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> τον εξτρεμισμό έχουν αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο .<br /> <br /> Οι <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> εξτρεμιστικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα, συγκεντρώνουν μικρή λαϊκή υποστήριξη σύμφωνα με την έρευνα. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Ακόμη και πριν από το θάνατό του <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> το 2011, η εμπιστοσύνη στον ηγέτη της Αλ Κάιντα Οσάμα μπιν Λάντεν είχε πέσει κατακόρυφα μεταξύ πολλών μουσουλμάνων. <strong>Σήμερα, η Αλ Κάιντα είναι μισητή, σ΄ένα ποσοστό <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 57% στις 11 χώρες που έγινε η έρευνα.</strong><br /> <br /> Οι <strong>Ταλιμπάν</strong>, κρίνονται αρνητικά σε ποσοστό <strong>51% των μουσουλμάνων ερωτηθέντων</strong> . Η Χεζμπολάχ και η Χαμάς πηγαίνουν λίγο καλύτερα σε ποσοστά υποστήριξης. Η Χεζμπολάχ, ειδικότερα, έχει δει την <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> υποστήριξή της να πέφτει σε βασικές χώρες της Μέσης Ανατολής, ειδικά στην Αίγυπτο με <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> 38% πτώση <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> από το 2007.<br /> <br /> Διαβάστε<a href="http://www.pewglobal.org/2013/09/10/muslim-publics-share-concerns-about-extremist-groups/" target="_blank"> <span style="color: #76a5af;">ΕΔΩ</span> </a>την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνα του Pew Research Center<br /> <br /> <img alt="" height="273" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/PINAKES/PEW/islam.png" width="298" /><br /> <br /> <img alt="" height="254" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/PINAKES/PEW/islam1.png" width="321" /><br /> <br /> <img alt="" height="300" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/PINAKES/PEW/islam2.png" width="313" /><br /> <br /> <img alt="" height="393" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/PINAKES/PEW/islam3.png" width="321" /><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

67% των μουσουλμάνων ανησυχούν για τον ισλαμικό εξτρεμισμό - Αμερικανική έρευνα

Έχοντας περάσει πάνω από δύο χρόνια από το θάνατο του Οσάμα Μπιν Λάντεν , η ανησυχία του   ισλαμικού εξτρεμισμού παραμένει ευρέως διαδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Η ώρα των διαπραγματεύσεων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.attikipress.gr/contentfiles/eikones/diethni/PoutinObama-090813.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.attikipress.gr/contentfiles/eikones/diethni/PoutinObama-090813.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Βασίλης Γιαννακόπουλος, </strong><br /> γεωστρατηγικός αναλυτής  συγγραφέας<br /> <br /> <strong>Πολύ πιθανόν το 20λεπτο της κατ' ιδίαν συνομιλίας Ομπάμα-Πούτιν, στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής των G20, αφορούσε μια διμερή «μυστική» συμφωνία για την αποφυγή της στρατιωτικής εμπλοκής των δύο υπερδυνάμεων. </strong><br /> <br /> Τα διλήμματα που αντιμετώπιζαν οι δύο ηγέτες ήσαν προφανή. <strong>Ο Ομπάμα είχε δεσμευθεί </strong>με δηλώσεις του υπέρ της στρατιωτικής ενέργειας κατά του συριακού καθεστώτος και επιδίωκε να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να προκύψει κάποιος σημαντικός λόγος, ο οποίος θα του επέτρεπε να αναβάλει τη στρατιωτική ενέργεια. Από την πλευρά του, <strong>ο Πούτιν αναζητούσε ένα σοβαρό λόγο που θα διευκόλυνε την Ουάσιγκτον να αποδεχθεί</strong>, έστω και προσωρινά, την επιλογή της μη επίθεσης. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <br /> <br /> Αναμφισβήτητα, ο<strong> απώτερος στόχος της διεθνούς κοινότητας και ιδιαίτερα των δύο υπερδυνάμεων, οι οποίες είναι και μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, θα έπρεπε να είναι η επίλυση της συριακής κρίσης</strong>. Ο τερματισμός του αιματηρού εμφύλιου και όχι η προπαγανδιστική ενημέρωση και από τις δύο πλευρές, σχετικά με το ποιος έκανε χρήση χημικών όπλων στα προάστια της Δαμασκού, την 21η Αυγούστου 2013. <br /> <br /> Είτε διεξάγουν στρατιωτική ενέργεια είτε όχι, <strong>οι ΗΠΑ δεν θα συνεισφέρουν κάτι θετικό σ’ αυτό το μακροχρόνιο εμφύλιο</strong>. Απλά, θα αυξήσουν τον αριθμό των ανθρώπινων απωλειών από την πλευρά του αλαουιτικού καθεστώτος, θα φθείρουν ως ένα βαθμό την επιχειρησιακή δυνατότητα του συριακού στρατού, θα καταστρέψουν ένα μέρος του χημικού οπλοστασίου του Άσσαντ και θα προκαλέσουν για άλλη μια φορά μαζικά μεταναστευτικά ρεύματα. Στη συνέχεια, ο εμφύλιος θα συνεχισθεί με αμείωτο ρυθμό. Εκτός εάν σκοπεύουν να προχωρήσουν σε δυναμική στρατιωτική ενέργεια, με στόχο τη σημαντική καταστροφή των συριακών ενόπλων δυνάμεων, γεγονός το οποίο θα γείρει την πλάστιγγα υπέρ των αντικαθεστωτικών δυνάμεων.<br /> <br /> Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, αν δηλαδή μετά την αμερικανική στρατιωτική ενέργεια επικρατήσουν οι δυνάμεις των ανταρτών, το πρόβλημα της συριακής κρίσης δεν θα έχει λυθεί. Οι Σύριοι αντάρτες θα προχωρήσουν σε κατάληψη των εδαφών της αλαουιτικής κεντροδυτικής Συρίας και είναι αναμενόμενο να προβούν σε πράξεις αντεκδίκησης. <strong>Με λίγα λόγια, οι ανθρώπινες απώλειες, κυρίως της αλαουιτικής και χριστιανικής κοινότητας, θα συνεχισθούν. </strong>Και πάλι θα σημειωθούν βαρβαρότητες, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες αμάχων θα κατευθυνθούν προς τις γειτονικές χώρες. Μάλιστα, θα ξεκινήσει και μια άλλη αιματηρή ενδοσουννιτική σύγκρουση για την ανάληψη της εξουσίας, χωρίς να αποκλείεται και η σύγκρουση μεταξύ σουννιτών και Σύριων Κούρδων στις βορειοανατολικές περιοχές της χώρας.<br /> <br /> Θα πρέπει ο Άσσαντ να μείνει ατιμώρητος, στην περίπτωση που χρησιμοποίησε χημικά όπλα; Σαφώς, όχι. Αλλά η παραδειγματική τιμωρία του δεν θα πρέπει να παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα. Πρέπει να ολοκληρωθεί η έρευνα των επιθεωρητών του ΟΗΕ, να ανακοινωθεί το πόρισμά τους, και στη συνέχεια το Συμβούλιο Ασφαλείας να αποφασίσει.<strong> Βέβαια, κανείς δεν θα μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο μη αναφοράς στο πόρισμα των υπεύθυνων της χρήσης χημικών, λόγω ελλιπών στοιχείων ή άλλου λόγου. </strong><br /> <br /> <br /> <strong>Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι είτε διεξαχθεί στρατιωτική ενέργεια –συμβολική ή δυναμική- το αποτέλεσμα δεν θα επηρεάσει θετικά τον εμφύλιο της Συρίας.</strong> Ακόμη και αν δεν υπάρξει καμιά εξωτερική στρατιωτική επέμβαση από οποιαδήποτε πλευρά ή αν σταματήσει η υποστήριξη των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, πάλι η αιματοχυσία θα συνεχισθεί. Και θα συνεχισθεί για αρκετά χρόνια. Επομένως, η λύση σ’ αυτόν τον αιματηρό πόλεμο φθοράς θα πρέπει είναι ο άμεσος τερματισμός του εμφυλίου με εξωτερική πολιτικο-στρατιωτική επέμβαση. Ωστόσο, αυτή η επέμβαση θα πρέπει να αποφασισθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δηλαδή, να προηγηθούν διμερείς διαπραγματεύσεις, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, ώστε όταν κληθούν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να μην προκύψει βέτο στο σχέδιο ψηφίσματος, που θα προβλέπει την επίλυση της συριακής κρίσης.<br /> <br /> Προφανώς, αυτή είναι μια συνοπτική ιδέα ενέργειας για τη συριακή κρίση. Πιθανόν, θα συμπεριλαμβάνει μεταξύ άλλων, την τριχοτόμηση της Συρίας (αλαουτικές, σουννιτικές και κουρδικές περιοχές) και το είδος αυτών των τριών κρατικών οντοτήτων που θα προκύψουν, την αναδιοργάνωσή τους, το πολιτικό μέλλον του Άσσαντ, τη διάλυση του συριακού χημικού και βαλλιστικού οπλοστασίου, το μέλλον της ρωσικής ναυτικής βάσης, την επιστροφή των δύο εκατομμυρίων Σύριων προσφύγων, την ανάπτυξη μιας πολυεθνικής δύναμης για τον τερματισμό των συγκρούσεων, κτλ. <br /> <br /> <strong>Βέβαια, σε πρώτη φάση, η διάλυση του συριακού χημικού οπλοστασίου είναι το κύριο σημείο σύγκλισης Ουάσιγκτον και Μόσχας.</strong> Και φυσικά, λόγω έλλειψης άλλων επιλογών, είναι ταυτόχρονα και μια αποδεκτή πρόταση για τον Άσσαντ. Μια πρόταση που ευελπιστεί να τον αφήσει αλώβητο και να παρατείνει την πολιτική του επιβίωση. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η καταστροφή των χημικών όπλων και των εγκαταστάσεων παραγωγής χημικών όπλων, που προβλέπεται από τη Σύμβαση για τα Χημικά Όπλα (Chemical Weapons Convention - CWC), είναι μια χρονοβόρα και δύσκολη διαδικασία, λόγω αφενός της μεγάλης ποσότητας και της ποικιλίας των όπλων προς καταστροφή, αφετέρου της πιθανής απροθυμίας του συριακού καθεστώτος να συνεργασθεί με συνέπεια για την πλήρη καταστροφή τους. <br /> <br /> Σίγουρα, θα πρόκειται για ένα δύσκολο στην εφαρμογή του εγχείρημα, που αναμένεται να προκαλέσει την αντίδραση όχι μόνο των αντικαθεστωτικών δυνάμεων, αλλά και την αντίδραση άλλων εξωτερικών δρώντων,<strong> όπως για παράδειγμα της Τουρκίας.</strong> Όμως, η διεθνής κοινότητα είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει προς την κάλλιστη επιλογή και να την εφαρμόσει, παρά τις όποιες αντιδράσεις. Η υποστήριξη της μιας ή της άλλης πλευράς δεν οδηγεί πουθενά ή μάλλον οδηγεί στον πολλαπλασιασμό των θυμάτων και στην επέκταση της συγκρουσιακής κατάστασης σε περιφερειακό επίπεδο, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. <br /> <br /> <br /> Μάλλον, η Σύνοδος Κορυφής των G20 στην Αγία Πετρούπολη ήταν η ευκαιρία. <strong>Οι ηγέτες των δύο υπερδυνάμεων την εκμεταλλεύθηκαν και η πρόταση του Σεργκέι Λαβρόφ -να τεθεί το συριακό χημικό οπλοστάσιο υπό διεθνή επιστασία- είναι το πρώτο αποφασιστικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση</strong>. Τώρα πλέον, μετά και τη στήριξη του Πεκίνου στην πρόταση Λαβρόφ, δεν είναι καθόλου απίθανο η υπόθεση της Συρίας να οδηγηθεί σύντομα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και να υπάρξει απόφαση. Επομένως, αρχίζουν να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για το πλέον ρεαλιστικό και συγχρόνως θετικό σενάριο. Δηλαδή, τη μη διεξαγωγή της στρατιωτικής ενέργειας (συμβολική ή δυναμική) και την ανάληψη της διευθέτησης της συριακής κρίσης από την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα. <br /> <br /> <a href="http://www.geostrategy.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Συρία: Η ώρα των διαπραγματεύσεων.

Βασίλης Γιαννακόπουλος, γεωστρατηγικός αναλυτής  συγγραφέας Πολύ πιθανόν το 20λεπτο της κατ' ιδίαν συνομιλίας Ομπάμα-Πούτιν, στη δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Μόνη επιλογή ο πόλεμος για τον «Ρώσο Νταβούτογλου», Αλ. Ντούγκιν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Alexander_Dugin.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-84054" height="358" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Alexander_Dugin.jpg" title="Alexander_Dugin" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Η Ρωσία εάν και εφόσον οι ΗΠΑ αποφασίσουν να χτυπήσουν στη Συρία θα απαντήσει με κάθε τρόπο, διότι πολύ απλά, όπως προκύπτει από τα λόγια του πλέον γνωστού γεωπολιτικού της χώρας, δεν έχει άλλη επιλογή με βάση τη γεωπολιτική, από το να προσπαθήσει να σβήσει μία φωτιά η οποία εάν αφεθεί χωρίς κανέναν έλεγχο θα κάψει και το δικό της σπίτι. </strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη</strong></span><br /> Ενώ λοιπόν τα τύμπανα του πολέμου φαίνεται, προς το παρόν, να έχουν βάλει «σιγαστήρα» – <strong>φυσικά ΔΕΝ έχουν σιγήσει</strong> – <strong>ο καθηγητής Αλεξάντερ Ντούγκιν, που φέρεται ως ένας από τους πλέον στενούς συμβούλους και «κατηχητές» του Προέδρου Πούτιν στην έννοια του «Ευρασιατισμού» (θεωρία που δείχνει να ακολουθεί στην </strong><strong>π</strong><strong>ράξη η Ρωσία του Πούτιν, όπως ο Ερντογάν εμπνεύστηκε από τη θεωρία του Νταβούτογλου…), </strong>με τον δικό του μοναδικό τρόπο μιλάει για την κρίση στη Συρία και χρησιμοποιώντας την ακαδημαϊκή αναλυτική του ικανότητα, λέει κάποιες αλήθειες, τις οποίες εάν δεν τις λάβουμε σοβαρά υπόψη, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ούτε <strong>τον ρωσικό τρόπο σκέψης,</strong> ούτε όμως και γενικότερα τα τεκταινόμενα στη δραματικό «σίριαλ Συρία» και πιο συγκεκριμένα στο πως αντιμετωπίζουν το θέμα οι δύο κύριες αντιμαχόμενες πλευρές δηλαδή η Ουάσιγκτον και η Μόσχα.<br /> <br /> Πριν όμως προχωρήσουμε στη σύντομη ανάλυση των δηλώσεων Ντούγκιν, ας πούμε <strong>δύο λόγια για τον συγκεκριμένο άνθρωπο</strong> και για ποιον λόγο τα λεγόμενά του θα πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη από τον κάθε ενδιαφερόμενο: <strong>Ο καθηγητής Ντούγκιν, γεννημένος το 1962 είναι ένας από τους πλέον γνωστούς πολιτικούς σχολιαστές και θεωρητικούς της ιστορίας των ιδεών στον τομέα της πολιτικής</strong> της πατρίδας του.<br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Διδάσκει στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας ενώ είναι ο σύγχρονος εμπνευστής και ηγέτης του κινήματος του «Ευρασιατισμού», δηλαδή της άποψης ότι η Ρωσία δεν ανήκει ούτε στην Δύση ούτε στην Ανατολή αλλά είναι μία καθαρά Ευρασιατική χώρα, η οποία θα πρέπει μέσω της «Χερσαίας Ισχύος» (Land Power) να αντιταχθεί στις «Ναυτικές Δυνάμεις» (Naval Powers), τις «Ατλαντικές» όπως τις αποκαλεί και να ελέγξει τον τεράστιο χώρο της Ευρασίας μέσω της «εκπαραθύρωσης» των Αγγλοσαξονικών δυνάμεων από την περιοχή. Αυτό θα επιτευχθεί μέσω της ένωσης των λαών της Ευρασίας, υπό τη σκέπη της Μόσχας (θυμίζει κάτι στη σημερινή πολιτική της Μόσχας μήπως;).</strong></span></div> </div> Όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, <strong>η θεωρία του «Ευρασιατισμού»</strong> από μόνη της αποτελεί ένα τεράστιο ακαδημαϊκό – και όχι μόνο – ζήτημα, το οποίο <strong>άπτεται θεμάτων ταυτότητας, κουλτούρας, θρησκείας, κοινωνιολογίας, ανθρωπολογίας, γεωπολιτικής και Ιστορίας</strong>. Η συγκεκριμένη προσέγγιση συζητείται όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και σε άλλες χώρες της περιοχής με προεξάρχουσα την Τουρκία, ενώ στην Ελλάδα λίγοι μπορούν να το παρουσιάσουν με έναν ολοκληρωμένο και κατανοητό τρόπο. <strong>Ο Α. Ντούγκιν υπό τον μανδύα του πολιτικού φιλοσόφου και του γεωπολιτικού ακτιβιστή είναι για πάνω από δέκα χρόνια στο πλευρό του προέδρου της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν,</strong> με αποτέλεσμα η εξωτερική πολιτική της χώρας να επηρεάζεται άμεσα από τις συμβουλές που δίνει στον Ρώσο πρόεδρο.<br /> Και ακριβώς στο σημείο αυτό περνάμε στην τοποθέτηση Ντούγκιν αναφορικά με τη σχέση των ΗΠΑ με τη Ρωσία και την πολιτική των προέδρων Ομπάμα και Πούτιν. Η πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο θέμα εστιάζεται στην παρατήρηση, ότι <strong>για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ο πρόεδρος Ομπάμα είναι στην ουσία «διαχειριστής» ενός εκτεταμένου και ανεπτυγμένου μηχανισμού, ο οποίος έχει μάθει να είναι τόσο αποτελεσματικός, ώστε να μπορεί να λειτουργήσει «στον αυτόματο», ενώ για την εξωτερική πολιτική της Ρωσίας, ο πρόεδρος Πούτιν είναι «τα πάντα»,</strong> διότι από αυτόν περνάνε όλες οι σημαντικές αποφάσεις.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Eurasia_and_eurasianism.png"><img alt="" class="aligncenter size-large wp-image-84057" height="324" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Eurasia_and_eurasianism-1024x531.png" title="Eurasia_and_eurasianism" width="625" /></a><br /> Η συγκεκριμένη παρατήρηση του Α. Ντούγκιν με λίγα λόγια υπογραμμίζει το γεγονός ότι <strong>το αμερικανικό πολιτικό σύστημα είναι ένας «νοήμων οργανισμός» ο οποίος εάν πιστεύει ότι τα συμφέροντά του θα πρέπει να λειτουργήσουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση κανένας πρόεδρος δεν θα είναι σε θέση να το αποτρέψει</strong>. Στις ΗΠΑ το «σύστημα» είναι ισχυρό, αφού έχει μάθει να λειτουργεί ακόμα κι εάν ένας πρόεδρος δεν θα είναι τόσο «ισχυρός». Από την άλλη πλευρά <strong>το πολιτικό σύστημα της Ρωσίας είναι «προσωποπαγές» – έτσι ήταν από την εμφάνιση των Ρώσων στην Ιστορία… – </strong>με αποτέλεσμα να απαιτεί την παρουσία ενός «ισχυρού προσώπου», του οποίου ο λόγος είναι νόμος και χωρίς αυτόν κάθε απόφαση πολύ απλά δεν μπορεί να ληφθεί και να εκτελεστεί με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο.<br /> <strong>Εάν γίνει αναγωγή στη σημερινή κατάσταση με τη Συρία, είναι προφανές ότι ο Α. Ντούγκιν υποστηρίζει ότι ακόμα και εάν ο πρόεδρος Ομπάμα δεν θέλει τον πόλεμο, εάν το σύστημα που τον υποστηρίζει τον προωθεί, στο τέλος θα γίνει αυτό που θέλει ο «μηχανισμός» και όχι αυτό που θέλει ο πρόεδρος.</strong> Από την άλλη πλευρά όλα εξαρτώνται από το πώς θα αντιληφθεί τα πράγματα ο πρόεδρος Πούτιν, και γι’ αυτό τον λόγο ο Ρώσος διανοητής υποστηρίζει, ότι όλο το «δυτικότροπο μπλοκ» στη Μόσχα έχει πέσει πάνω του για να τον πείσει να μην κινηθεί σε βοήθεια της Συρίας. (Από την τοποθέτηση αυτή αντιλαμβανόμαστε ακόμα και για τη σημασία των απόψεων του ίδιου του Ντούγκιν αφού έχει μία προνομιακή σχέση με τον μόνο πόλο εξουσίας στη Ρωσία).<br /> Ο Α. Ντούγκιν αναφέρει, ότι η Ρωσία από τον δεύτερο πόλεμο της Τσετσενίας, στην ουσία έχει κάνει τη μεγάλη επιστροφή στην παγκόσμια κονίστρα, ενώ επισημαίνει ότι <strong>πλέον η Μόσχα ένα αναλάβει την «γεωπολιτική ταυτότητα» της παγκόσμιας «χερσαίας δύναμης»,</strong> η οποία αντιτίθεται στις ναυτικές δυνάμεις της Δύσης και ειδικότερα των Αγγλοσαξόνων. Ο καθηγητής αναφέρει, ότι η σύγκρουση λαμβάνει τις διαστάσεις ενός «<strong>παιγνίου μηδενικού αθροίσματος</strong>» κάτι το οποίο δραματοποιεί τη κατάσταση, αφού η Ρωσία θα πρέπει να αντιδράσει αποφασιστικά, ενώ δεν παραλείπει να αναφέρει ότι <strong>η Μόσχα θα πρέπει να επιβεβαιώσει τον παγκόσμιο ρόλο της ο οποίος και της αποδόθηκε πλήρως τον Αύγουστο του 2008</strong> μέσω του πολέμου με τη Γεωργία.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Alexander_Dugin_2.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-84055" height="254" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/09/Alexander_Dugin_2.jpg" title="Alexander_Dugin_2" width="450" /></a><br /> <strong>Μετά την Τσετσενία και τη Γεωργία ο «τρίτος γύρος» και ίσως «ο τελευταίος» είναι αυτός της Συρίας αφού «όλα κρίνονται» από την έκβασή του:</strong> «Εάν η Ουάσιγκτον δεν επέμβει και αποδεχτεί τις θέσεις της Ρωσίας και της Κίνας, αυτό θα σημάνει και το τέλος της μονοκρατορίας των ΗΠΑ σε έναν μονοπολικό κόσμο», αναφέρει με έμφαση και συνεχίζει ότι «<strong>αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο νομίζω ότι ο Ομπάμα θα πάει μακριά στη Συρία</strong>». Εάν από την πλευρά της η Ρωσία κάνει πίσω τότε θα δεχτεί μία «<strong>μεγάλη ήττα</strong>» ως χερσαία δύναμη, ενώ η επόμενη κρίση θα έχει να κάνει «<strong>με το Ιράν και μετά θα έρθει η σειρά του βόρειου – Ρωσικού – Καυκάσου</strong>». Εάν «η Συρία πέσει, θα ξεκινήσουν (Αγγλοσάξονες, Ισραηλινοί και Σαουδάραβες) <strong>άμεσα πόλεμο στη Ρωσία,</strong> την πατρίδα μας». Έτσι, σύμφωνα με την άποψή του, «δεν μπορούμε να παρατήσουμε τον Άσαντ, διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε <strong>γεωπολιτική αυτοκτονία της Ρωσίας</strong>» και παρατήρησε ότι «ίσως αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη <strong>μέγιστη κρίση</strong> της μοντέρνας γεωπολιτικής ιστορίας».<br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Καλό θα ήταν αυτή η σύντομη τοποθέτηση να απασχολήσει όλους τους ενδιαφερόμενους και ειδικά εκείνους που κατηγορηματικά υποστηρίζουν, «σιγά μην κάνει η Ρωσία πόλεμο για τη Συρία». Κάτι παρόμοιο έλεγαν και κάποιοι δικοί μας αναλυτές και πολιτικοί για τα Ίμια, με το αμίμητο, «σιγά μην κάνουμε πόλεμο για δύο βράχους». Το τι είναι σημαντικό για μια χώρα και γιατί, είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη εξίσωση…</strong></span></div> </div> <!-- /metas --> <br /> Φυσικά, τόσο η Ρωσία όσο και οι ΗΠΑ – ακόμα και με μία τόσο διαφορετική πολιτική και στρατηγική κουλτούρα – είναι σοβαρά κράτη και αντιλαμβάνονται την <strong>έννοια του Εθνικού Συμφέροντος</strong> με την απαραίτητη ευρύτητα πνεύματος και την αναγκαία <strong>συνολική στρατηγική αντίληψη</strong>. Εδώ στην Ελλάδα ακόμα παλεύουμε με τις ιδεοληψίες του παρελθόντος και όταν η πυρκαγιά θα φουντώσει για ακόμα μία φορά θα κοιτάμε τον ουρανό να δούμε… το Beriev να έρχεται να μας γλιτώσει. <strong>Το «όπως στρώνεις κοιμάσαι» δεν ισχύει μόνο για τα άτομα, αλλά και σε κοινωνίες, λαούς και κράτη…</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Συρία: Μόνη επιλογή ο πόλεμος για τον «Ρώσο Νταβούτογλου», Αλ. Ντούγκιν!

Η Ρωσία εάν και εφόσον οι ΗΠΑ αποφασίσουν να χτυπήσουν στη Συρία θα απαντήσει με κάθε τρόπο, διότι πολύ απλά, όπως προκύπτει από τα λόγια...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκινούν διαπραγματεύσεις στον ΟΗΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://guardianlv.com/wp-content/uploads/2013/06/obama1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="http://guardianlv.com/wp-content/uploads/2013/06/obama1.jpg" width="600" /></a></div> <br /> "Πάγωσε" τη στρατιωτική δράση ο Μ.Ομπάμα - Στρέφεται στο σχέδιο Ρωσίας για Συρία<br /> <strong>«Πάγωσε» τα σχέδια για στρατιωτική δράση στη Συρία ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα αναμένοντας μία λύση μέσω της διπλωματικής οδού, στο πλαίσιο της πρότασης που κατέθεσε η Ρωσία για έλεγχο των χημικών του Μπασάρ άλ Άσσαντ από τη διεθνή κοινότητα. </strong><br /> <strong>Υποστήριξε ωστόσο πώς αν δεν έχει αποτέλεσμα μία διπλωματική λύση τότε οι ΗΠΑ θα εξαπολύσουν περιορισμένη επίθεση στη Συρία χωρίς χερσαίες επιχειρήσεις. "Δεν θα πατήσει μπότα αμερικανού στρατιώτη στη Συρία" είπε στο διάγγελμα του πρός τον Αμερικανικό λαό.</strong><br /> <strong>Όλα δείχνουν πώς το «παιχνίδι» θα μεταφερθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ προκειμένου να βρεθεί η «χρυσή τομή» μεταξύ της Μόσχας και της Ουάσιγκτον για το τι πρέπει να γίνει στο θέμα της Συρίας. Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε ζητήσει από τις ΗΠΑ να άρουν την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας κατά του Άσσαντ γιατί δεν μπορεί μία χώρα να αφοπλιστεί όταν γνωρίζει πώς μπορεί να δεχθεί επίθεση.</strong><br /> Αυτό έπραξε επι της ουσίας ο Μπάρακ Ομπάμα κατά το 15λεπτο διάγγελμα που απηύθυνε στον Αμερικανικό λαό λίγο μετά τις τέσσερις τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδας), υποστηρίζοντας πώς τα αμερικανικά σχέδια για στρατιωτική δράση στη Συρία είναι για να «<em>παραδειγματιστούν και άλλοι τύραννοι</em>» και πρόσθεσε πώς «<strong><em>έχω βαθιά ριζωμένη την προτίμηση στις ειρηνικές λύσεις</em></strong>».<br /> <strong>«<em>Η Ρωσική κυβέρνηση έχει εκφράσει την επιθυμία να συμμετάσχει στην πίεση Άσαντ να εγκαταλείψει τα χημικά όπλα</em>», είπε μεταξύ άλλλων ο Ομπάμα και πρόσθεσε πως «<em>αυτή η πρωτοβουλία έχει τη δυνατότητα να άρει την απειλή των χημικών όπλων χωρίς τη χρήση βίας</em>». Για το λόγο αυτό και θα την εξετάσει προσεκτικά.</strong><br /> <strong>Η αναφορά αυτή του Μπάρακ Ομπάμα σχολιάζεται απο τους New York Times (το επικοινωνιακό "όπλο" των δημοκρατικών) ως προσχώρηση στο Ρωσικό σχέδιο για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης στην κρίση της Συρίας. </strong><br /> «<em>Είναι πάρα πολύ νωρίς να γνωρίζουμε εάν αυτή η πρόταση θα πετύχει</em>», σημείωσε σχετικά ο Ομπάμα, υπογραμμίζοντας πως «<em>κάθε συμφωνία πρέπει να εξασφαλίζει ότι το καθεστώς Άσαντ θα εμμείνει στις δεσμεύσεις του"</em>.<br /> <strong>«Ζήτησα από το Κογκρέσο να αναβάλει την ψηφοφορία σχετικά με τη δράση στη Συρία για να ακολουθηθεί η διπλωματική λύση», δήλωσε ακόμη. «Για το λόγο αυτό στέλνω τον Τζον Κέρι να συναντηθεί με τον Ρώσο ομόλογό του την Πέμπτη και εγώ θα συνεχίσω τις συζητήσεις μου με τον πρόεδρο Πούτιν», πρόσθεσε ο Ομπάμα.</strong><br /> Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστήριξε πώς «<strong><em>δεν θα στείλω Αμερικανούς στρατιώτες στο έδαφος της Συρίας (no boots on the ground). Η όποια επέμβαση θα είναι στοχευμένη</em></strong>», είπε ακόμη ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθαρίζοντας πώς αυτό θα συμβεί αν οι διπλωματικές συζητήσεις δεν τελεσφορήσουν. Μάλιστα, δήλωσε πως έχει ζητήσει από τον αμερικανικό στρατό να διατηρήσει την τρέχουσα θέση του, εντείνοντας τις πιέσεις στο καθεστώς Άσαντ να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποδείξεις.<br /> <strong>«<em>Δεν θα ακολουθήσει μια ανοικτή δράση, όπως στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν. Δεν θα ακολουθήσει μια παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία, όπως στη Λιβύη ή στο Κοσσυφοπέδιο. Θα είναι μια επέμβαση με σαφή στόχο την αποτροπή της χρήσης των χημικών όπλων από τον Άσαντ. Ακόμη και ένα περιορισμένο χτύπημα θα στείλει ένα μήνυμα στον Άσαντ που κανένα άλλο έθνος δε μπορεί να δώσει εκτός από τις ΗΠΑ</em>», δήλωσε χαρακτηριστικά.</strong><br /> Εξέφρασε τέλος τη βεβαιότητα πώς ο Άσσαντ είναι αυτός που έκανε χρήση χημικών στη Δαμασκό στις 21 Αυγούστου και όπως είπε ο κίνδυνος από τα χημικά στη Συρία απειλεί και τις ΗΠΑ<br /> <strong>Εν αναμονή λοιπόν των διπλωματικών διεργασιών και κινήσεων στο «τραπέζι» του ΟΗΕ που ξεκινούν αύριο με το τετ α τετ Κέρι και Λαβρόφ. Μέχρι στιγμής πάντως η Μόσχα έχει κερδίσει στα σημεία, αν και ο αγώνας φαίνεται μακρύς…</strong><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ξεκινούν διαπραγματεύσεις στον ΟΗΕ

"Πάγωσε" τη στρατιωτική δράση ο Μ.Ομπάμα - Στρέφεται στο σχέδιο Ρωσίας για Συρία «Πάγωσε» τα σχέδια για στρατιωτική δράση στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ εξοπλίζουν στη Συρία την Αλ Κάιντα που προκάλεσε την 11η Σεπτεμβρίου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.travelstyle.gr/portal/photos/articles/9040_11septembr_183361026.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.travelstyle.gr/portal/photos/articles/9040_11septembr_183361026.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Η στρατιωτική επέμβαση που ετοίμαζαν οι ΗΠΑ κατά του καθεστώτος του Μπασάρ άλ Άσσαντ με κατασκευασμένα στοιχεία ότι έκανε χρήση χημικών και επιχείρημα πως πρέπει να τιμωρηθεί γιατί μπορεί να στραφεί εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων θα ήταν μία άμεση ενίσχυση της Αλ Κάιντα.</strong><br /> <strong>Όπως άλλωστε δίδεται «χέρι βοηθείας» από τις ΗΠΑ και άλλες Δυτικές χώρες με την παροχή όπλων και πυρομαχικών στους ισλαμιστές αντάρτες του Μετώπου Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία που μάχονται τον Άσσαντ.</strong><br /> <strong>Οι ΗΠΑ δηλαδή εξοπλίζουν και ενισχύουν την Αλ Κάιντα στη Συρία, ενώ ένα στρατιωτικό χτύπημα θα ήταν η απόλυτη στήριξη της.</strong><br /> Την τρομοκρατική οργάνωση που αποδεδειγμένα και εμπεδωμένα στη συνείδηση των Αμερικάνων, ακριβώς πριν από 12 χρόνια, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, επιτέθηκε στις ΗΠΑ, ισοπέδωσε τους δίδυμους πύργους, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, το σύμβολο της αμερικανικής οικονομικής ισχύς και «χτύπησε» το αμερικανικό Πεντάγωνο.<br /> Από τύχη ένα ακόμη αεροσκάφος δεν έπεσε στο Λευκό Οίκο, αφού κατέπεσε σε πόλη της Πενσιλβάνια.<br /> Η άριστα οργανωμένη επίθεση από τους τρομοκράτες που εκδηλώθηκε από αέρος στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, οι δυνάμεις ασφαλείας και ο Στρατός δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, είχε ως απολογισμό περισσότερους από 3.000 νεκρούς Αμερικανούς πολίτες, σηματοδότησε την αρχή της κατάρρευσης της οικονομίας των ΗΠΑ και την περίοδο της ανασφάλειας.<br /> <strong>Αναλυτές, ακόμη και Αμερικανοί, βραβευμένοι ανταποκριτές, Αμερικανοί στρατιωτικοί και πολίτες πιστεύουν ακράδαντα πώς ένα χτύπημα κατά της Συρίας αποτελεί πόλεμο στο πλευρό της Αλ Κάιντα. «Ο Μπάρακ Ομπάμα και οι ΗΠΑ δηλαδή συντάσσονται με  αυτούς που σκότωσαν χιλιάδες ανθρώπους την 11η Σεπτεμβρίου», σχολιάζουν και απορρίπτουν τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία.</strong><br /> Μάλιστα, όσο περνούν οι μέρες όλο και περισσότεροι Αμερικανοί πολίτες αντιλαμβάνονται την προβοκάτσια και αντιδρούν στο ενδεχόμενο χτυπήματος κατά της Συρίας. <strong>Δεν είναι δυνατόν οι ΗΠΑ να έχουν εξαπολύσει έναν «πόλεμο» κατά της τρομοκρατίας μετά την 11η Σεπτεμβρίου για την εξολόθρευση της Αλ Κάιντα, να παρουσιάζουν ως επίτευγμα δεκαετίας το θάνατο του Οσάμα Μπίν Λάντεν, να εξακολουθούν να βομβαρδίζουν την Υεμένη και το Πακιστάν και ταυτόχρονα να βοηθούν στη Συρία το Μέτωπο Αλ Νούσρα που είναι το παρακλάδι την Αλ Κάιντα.</strong><br /> <strong>Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν στις ΗΠΑ πώς τα όπλα με τα οποία η CIA και κάτι ΜΚΟ προμηθεύουν τους αντάρτες και τις οργανώσεις που δρουν στη Συρία κατά του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ θα χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.        </strong><br /> <strong>Το οπλοστάσιο χημικών όπλων του Άσσαντ επίσης συνιστά πιθανό πρόβλημα, αν οργανώσεις όπως το Μέτωπο Αλ Νούσρα αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτό. Είναι πολύ πιθανό τα όπλα αυτά είτε να χρησιμοποιηθούν εντός της Συρίας, είτε να βγούν από τη χώρα και να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές επιθέσεις στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, τη Γαλλία ή άλλες δυτικές χώρες που τάσσονται σήμερα κατά της Συρίας.</strong><br /> <strong>Γνωρίζουν επίσης οι ΗΠΑ πως χιλιάδες εξτρεμιστές μουσουλμάνοι, μεταξύ των οποίων και Αμερικανοί που πολεμούν σήμερα στη Συρία, μπορούν να γυρίσουν πίσω με εμπειρία, τεχνογνωσία και όπλα και να οργανώσουν μελλοντικά μία νέα 11η Σεπτεμβρίου.</strong><br /> Είναι βέβαιο πώς οι σφοδρές αντιδράσεις των Αμερικανών, πολιτικών και κοινής γνώμης κατά ενός πιθανού στρατιωτικού χτυπήματος στη Συρία συνδέονται με τους φόβους ενός νέου και ισχυρού δημιουργήματος τρομοκρατίας που θα μπορούσε να στραφεί ανά πάσα στιγμή κατά των ΗΠΑ.<br /> Πιθανότατα αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα έκανε πίσω και οδεύει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για διπλωματική λύση, στο πλαίσιο του ΟΗΕ και με βάση την πρόταση της Μόσχας.<br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι ΗΠΑ εξοπλίζουν στη Συρία την Αλ Κάιντα που προκάλεσε την 11η Σεπτεμβρίου

Η στρατιωτική επέμβαση που ετοίμαζαν οι ΗΠΑ κατά του καθεστώτος του Μπασάρ άλ Άσσαντ με κατασκευασμένα στοιχεία ότι έκανε χρήση χημικών κ...

Διαβάστε την συνέχεια