“Συμφώνησαν” ΗΠΑ – Ισραήλ, αλλά κάποιους βολεύει! “Μόνον ανόητοι”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSOuOEp3CnbWUI713597ciW0qjzV05-t3AGFw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="168" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSOuOEp3CnbWUI713597ciW0qjzV05-t3AGFw&s" width="781" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br />Το θέατρο του παραλόγου στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται. Όπως άλλωστε και η κατανάλωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου και αερίου σε όλη την υφήλιο. Μπορεί η προσδοκία μιας συμφωνίας τερματισμού της σύγκρουσης να αποτρέπει τη δραματική αύξηση των τιμών που είναι ήδη υψηλές, όμως η συνέχιση αυτής της κατάστασης ενισχύει πλέον τις πιθανότητες σοβαρής εκτροπής. Κι εκεί που λες “έρχεται λύση”, κάτι συμβαίνει και αυτή δεν έρχεται, σαν κάποιος να μη βιάζεται κιόλας… Ποιος;<br /><br /><div>Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι η σημερινή κατάσταση φέρει την υπογραφή του Αμερικανού προέδρου. Μόνον που αυτή τη φορά η αγαπημένη του στρατηγική έχει γυρίσει μπούμερανγκ. Το μήνυμα “δε σηκώνω μύγα στο σπαθί μου” έδειξε τα όριά του. Στόχος πάντα ήταν να κερδίσει την παρτίδα μέσω της τρομοκράτησης του αντιπάλου για τις δυνητικές συνέπειες. Μέχρι που έπεσε σε ένα οργανωμένο και ανθεκτικό -όπως αποδείχθηκε στην πράξη- καθεστώς, όπως το θεοκρατικό ιρανικό.<br /><br />Πολλοί είχαν καταλάβει τη στρατηγική Τραμπ. Όμως η απόφαση να επιχειρήσουν να εκθέσουν τη μπλόφα (call the bluff) μόνο εύκολη δεν είναι. Διότι μεγαλύτερος φόβος και συνάμα αποτροπή, δεν ήταν η έστω μικρή πιθανότητα να υλοποιήσει ο Τραμπ τις ακραίες απειλές του. Ήταν η δυνητική του αντίδραση στην προσπάθεια αποκατάστασης της αποτροπής, όταν αυτή θα είχε καταρρεύσει επειδή ο αντίπαλος δεν θα είχε “τσιμπήσει” στις ρητορικές του απειλές. Αντίδραση που θα μπορούσε να οφείλεται και στον πληγωμένο του εγωισμό…<br /><br />Το ιρανικό καθεστώς όμως αποδείχθηκε ότι δε σκόπευε να υποχωρήσει, καθώς γι’ αυτό διακυβεύονταν πολλά περισσότερα και πιο ιδιοτελή, από την εθνική αξιοπρέπεια. Δεν θα μπορούσε να σταθεί και αυτό όφειλε να έχει κατανοήσει καλύτερα και εκ των προτέρων, ένας ηγέτης που αυτοαποθεώνεται για τις ικανότητες που δηλώνει πως διαθέτει στις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Όταν οι Ισραηλινοί αδιαφόρησαν για τη συμπερίληψη της κατάστασης στο Λίβανο στη συνολική διαπραγμάτευση με το Ιράν και συνέχισαν το σφυροκόπημα της Χεζμπολάχ, ο Τραμπ αντέδρασε. Συνομίλησε με τον “φίλο του”, κυριολεκτικά, Μπενιαμίν Νετανιάχου και σύμφωνα με τα ρεπορτάζ ανταλλάχθηκαν βαριές κουβέντες. Ή μάλλον, ο Νετανιάχου ψύχραιμα κάθισε και άκουγε τον Τραμπ να παραληρεί.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός προφανώς του εξήγησε ότι με το να συνδέει τα δύο μέτωπα, νομιμοποιεί την ιρανική εμπλοκή στη χώρα των κέδρων! Κι αυτό είναι (αδι)ανόητο! Διότι ένα από τα βασικά ζητούμενα αυτής της σύγκρουσης, τουλάχιστον για το Ισραήλ, αν και θα έπρεπε να το επιδιώκει και η Ουάσινγκτον, είναι η καταστροφή του άτυπου σιιτικού διαδρόμου, με τον οποίο η Τεχεράνη προέβαλλε την ισχύ της επί πολλά χρόνια στην ανατολική Μεσόγειο!<br /><br />Επίσης, ότι θα, συνιστούσε “άδειασμα” του Λιβανέζου προέδρου Αούν, που ανέλαβε το κόστος να ζητήσει από το Ιράν να αφήσει τη χώρα του στην ησυχία τής. Θα έπρεπε να έχει αξιολογήσει καλύτερα η Ουάσινγκτον, το ότι τέτοια δήλωση στο παρελθόν θα ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη. Θα ήταν μόνο θέμα χρόνου προ μιας επιτυχούς δολοφονικής ενέργειας εναντίον του. Ο Νετανιάχου “κατάπιε” τις προσβολές, αλλά πίσω δεν έκανε, συνεχίζοντας να σφυροκοπά το σιιτικό βραχίονα της ιρανικής πολιτικής στο Λίβανο. Λίγες ώρες αργότερα ερχόταν άλλη μια στιγμή που ο Τραμπ θα αποδεικνυόταν ανακόλουθος.<br /><br />Το Ιράν, βλέποντας ότι έπρεπε πάση θυσία να κάνει κάτι για να επιβεβαιώσει και τη βούληση και την ικανότητα υποστήριξης της Χεζμπολάχ, εξαπέλυσε επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον του Ισραήλ. Ταυτόχρονα, οι Χούθι εξαπέλυσαν και αυτοί βαλλιστικό πύραυλο, δηλώνοντας ότι κλείνουν τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ και την Ερυθρά για τα “εβραϊκών συμφερόντων” πλοία.<br /><br />Ο Τραμπ παρενέβη ζητώντας από τον Νετανιάχου να μην απαντήσει στην ιρανική επίθεση, φοβούμενος ότι η κατάσταση τίθεται εκτός ελέγχου. Προφανώς του εξηγήθηκε ότι αυτό θα παραβίαζε το Ισραηλινό στρατηγικό δόγμα, καθιστώντας το αναξιόπιστο. Βέβαια, ο Τραμπ είχε παίξει το ρόλο του. Είχε πει αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι Ιρανοί. Σε τακτικό διαπραγματευτικό επίπεδο, μπορεί μεν να πλήττει τον εγωισμό του, όμως μάλλον τον ευνοεί η καλλιέργεια της εντύπωσης στην Τεχεράνη, ότι η επιρροή του στην Ιερουσαλήμ έχει όρια.<br /><br />Λίγο αργότερα οι Ιρανοί κατέρριπταν επιθετικό ελικόπτερο Apache των Αμερικανών στα Στενά του Ορμούζ. Λέγεται ότι επετεύχθη με μη επανδρωμένο “αυτοκτονίας” τύπου Shaheed. Αυτό κι αν είναι αποτροπή… η εξουδετέρωση οπλικού συστήματος – πλατφόρμας κόστους πολλών δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς τα όπλα του, από ένα άλλο με κόστος ασύγκριτα χαμηλότερο.<br /><br />Τότε ο Τραμπ που ζητούσε από τον Νετανιάχου να μην απαντήσει σε μια ασύγκριτα μεγαλύτερου μεγέθους επίθεση, με δεκάδες βαλλιστικούς που στόχευαν τα αστικά κέντρα του εβραϊκού κράτους, ανακάλυψε και προέβη σε σχετικές δηλώσεις, ότι δεν είναι δυνατόν να μην απαντηθεί τέτοια πρόκληση… για την κατάρριψη ενός επιθετικού ελικοπτέρου!<br /><br />Πόσους άραγε να συμπεριλάμβανε η απάντηση του Αμερικανού ΥΠΕΞ Ρούμπιο, ότι… μόνο ανόητες χώρες δεν απαντούν όταν δέχονται επίθεση (Only stupid countries don’t shoot back when you’re shot at) με την αφορμή αμερικανικής απάντησης σε ιρανικά πλήγμα, παρότι υπήρχαν εν εξελίξει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις; Βέβαια, η ερώτηση δεν αφορούσε την απόκρουση της επίθεσης, αλλά το εκδικητικό πλήγμα που ακολούθησε. Το ίδιο περίπου έγινε και με το Ισραήλ. Δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να αναζητήσουμε την κατανόηση της αποστροφής του λόγου του Ρούμπιο στην Αθήνα...<br /><br />Και το παιχνίδι συνεχίζεται. Δεν είναι όμως οι Ιρανοί σε απελπιστική θέση. Ο Τραμπ είναι. Οι Ιρανοί έχουν καταγράψει το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στις ΗΠΑ και την αντίδραση στην πολιτική Τραμπ και δεν επείγονται για συμφωνία. Όσο πιέζεται ο Τραμπ, τόσα περισσότερα ανταλλάγματα θα αποσπάσουν. Ή απλά, η επόμενη ημέρα θα τους βρει ισχυρότερους διπλωματικά, παρότι με μεγάλες ζημιές στο στρατιωτικό πεδίο. Το ρίσκο βέβαια που αναλαμβάνουν, είναι να επιδιωχθεί πολύ πιο άμεσα, “τελική λύση”…<br /><br />Έκπληξη; Όλη η μόχλευση της κατάστασης θα έχει οδηγήσει στην πρόκριση του επιθυμητού σεναρίου για τους Ισραηλινούς! Αυτό θέλει ικανότητα και τόλμη… Θέλει στρατηγική. θέλει υπομονή. Συνέχεια και συνέπεια. Ασχέτως ποιος συμφωνεί ή διαφωνεί από την οπτική γωνία των “ηθικών επιχειρημάτων”, στην πράξη, επί του πεδίου, αποδεικνύονται όσα πραγματικά έχουν σημασία για την έκβαση μιας υπόθεσης. Δηλαδή αυτά που καθορίζουν την πορεία των εξελίξεων… Τα υπόλοιπα, δυστυχώς, είναι απλά για να συζητάμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Συμφώνησαν” ΗΠΑ – Ισραήλ, αλλά κάποιους βολεύει! “Μόνον ανόητοι”…

Μιχαήλ Βασιλείου Το θέατρο του παραλόγου στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται. Όπως άλλωστε και η κατανάλωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν απειλεί Ισραήλ και συμμάχους του (Ελλάδα – Κύπρο)…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0spcIEOePa_MFyJPYoQE57IT5olBl_x6X8Q&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0spcIEOePa_MFyJPYoQE57IT5olBl_x6X8Q&s" width="787" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>«Μικρές οντότητες έχουν επιβιβαστεί στο πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ και έχουν αναλάβει τον ρόλο των υπεργολάβων του Σιωνισμού», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος<div><br /></div><div><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b><br />Σαφές μήνυμα προς τις χώρες που συνεργάζονται με το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο έστειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προειδοποιώντας ότι η Τουρκία δεν θα ανεχθεί κινήσεις που, όπως είπε, θίγουν τα δικαιώματα της Άγκυρας και των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />O Ερντογάν ανακοίνωσε επίσημα ότι ο Αμερικανός ομόλογός του Ντόναλντ Τραμπ θα παραστεί στην επερχόμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Κατά την ομιλία του ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε στις εξελίξεις στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν προσπάθειες δημιουργίας εντάσεων στο νησί, τις οποίες η Άγκυρα παρακολουθεί στενά.<br /><br />«Γνωρίζουμε ότι γίνονται προσπάθειες να ανάψει η φωτιά της διχόνοιας στην Κύπρο και παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά τις εξελίξεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδης.<br /><br />Ο Ερντογάν εξαπέλυσε παράλληλα επίθεση κατά χωρών της περιοχής, χωρίς να τις κατονομάσει, κάνοντας λόγο για «μικρές οντότητες» που, όπως είπε, έχουν προσχωρήσει στις πολιτικές του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Το Ισραήλ εμπλέκεται ταυτόχρονα σε μια σκοτεινή προσπάθεια αποσταθεροποίησης των αφρικανικών χωρών και της Μεσογείου. Η σιωνιστική κυβέρνηση είναι, από κάθε άποψη, μια εστία στασιασμού, ένα εργοστάσιο διχόνοιας, που παράγει συνεχώς αναταραχές σε μια ευρεία γεωγραφική περιοχή».<br /><br />«Ορισμένες μικρές οντότητες, των οποίων οι φιλοδοξίες υπερβαίνουν κατά πολύ το μέγεθός τους, έχουν επιβιβαστεί στο πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ και έχουν αναλάβει τον ρόλο των υπεργολάβων του Σιωνισμού», δήλωσε, προσθέτοντας ότι επιχειρούν να προωθήσουν τους σχεδιασμούς τους στην περιοχή.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος απηύθυνε μάλιστα ευθεία προειδοποίηση, τονίζοντας ότι κανείς δεν θα πρέπει να επιδιώκει «περιπέτειες» στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Το λέω πολύ ξεκάθαρα: κανείς δεν πρέπει να κυνηγά περιπέτειες ή να ακολουθεί τα ίχνη του σιωνιστικού δικτύου δολοφόνων. Εάν απειληθούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο, η απάντησή μας θα είναι πολύ σαφής και πολύ σκληρή», υπογράμμισε.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, ο Ερντογάν αναφέρθηκε και στη Συρία και τον Λίβανο, χαρακτηρίζοντάς τους χώρες που συνδέονται με την Τουρκία με δεσμούς «αγάπης και αδελφοσύνης». Όπως είπε, η ασφάλεια της Τουρκίας δεν περιορίζεται στα σύνορά της, αλλά εκτείνεται και σε περιοχές όπως το Χαλέπι, η Δαμασκός και η Βηρυτός.<br /><br />«Δεν θα ανεχθούμε κανένα τετελεσμένο γεγονός στις χώρες των αδελφών μας και καμία επίθεση εναντίον τους», διεμήνυσε ο Τούρκος πρόεδρος.<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ερντογάν απειλεί Ισραήλ και συμμάχους του (Ελλάδα – Κύπρο)…

«Μικρές οντότητες έχουν επιβιβαστεί στο πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ και έχουν αναλάβει τον ρόλο των υπεργολάβων του Σιωνισμού», δήλωσε ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκοι αναλυτές μιλάνε για σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ στη Συρία! Ο ρόλος των Κούρδων.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/681345586_950882107698777_9157383750642070712_n-1068x601.jpg" /><br /><br />Η συνεχής επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ τροφοδοτεί όλο και περισσότερα σενάρια για πιθανές συγκρούσεις μεταξύ των δύο περιφερειακών δυνάμεων. Αν και ένα γενικευμένο πολεμικό επεισόδιο παραμένει εξαιρετικά απίθανο, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Συρία εξακολουθεί να αποτελεί το πιο επικίνδυνο σημείο τριβής ανάμεσα στην Άγκυρα και το Τελ Αβίβ.<br /><br />Σε συνέντευξή του στο News.az, ο Τούρκος πολιτικός αναλυτής Ενγκίν Οζέρ υποστηρίζει ότι το ενδεχόμενο τοπικών επεισοδίων ή υβριδικών συγκρούσεων στη συριακή επικράτεια είναι απολύτως υπαρκτό, καθώς τα στρατηγικά συμφέροντα των δύο χωρών συγκρούονται ολοένα και περισσότερο.<br /><br />Η Συρία παραμένει το βασικό πεδίο ανταγωνισμού. Δυνάμεις που διατηρούν σχέσεις τόσο με την Τουρκία όσο και με το Ισραήλ δραστηριοποιούνται στην περιοχή, ενώ τα όρια των σφαιρών επιρροής των δύο πλευρών εξακολουθούν να είναι ασαφή. Αυτή η αβεβαιότητα, σύμφωνα με τον Οζέρ, δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για περιοδικές κρίσεις και αμοιβαίες προκλήσεις.<br /><br />Παράλληλα, το κουρδικό ζήτημα εξελίσσεται σε έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα έντασης. Η Άγκυρα παρακολουθεί με ανησυχία τις σχέσεις που διατηρεί το Ισραήλ με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, θεωρώντας ότι αυτές θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως εργαλείο πίεσης προς την Τουρκία.<br /><br />Όπως υποστηρίζει ο Τούρκος αναλυτής, η ισραηλινή πολιτική απέναντι στους Κούρδους δεν είναι νέα. Ωστόσο, εκτιμά ότι τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει πιο εμφανή και πιο επίσημα χαρακτηριστικά.<br /><br />«Ο κουρδικός παράγοντας χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες από το Ισραήλ, ανεξαρτήτως της κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία. Σήμερα, όμως, η συνεργασία με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία και στο Ιράκ είναι πιο ορατή από ποτέ», σημειώνει.<br /><br />Ο ίδιος θεωρεί ότι μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση Τουρκίας και Ισραήλ δεν θα ξεκινούσε με επίσημη κήρυξη εχθροπραξιών, αλλά πιθανότατα μέσα από ένα περιορισμένο περιστατικό στη Συρία.<br /><br />Ένα από τα σενάρια που περιγράφει είναι η κατάρριψη ενός ισραηλινού μη επανδρωμένου αεροσκάφους από τουρκικό σύστημα αεράμυνας ή, αντίστροφα, η καταστροφή ενός τουρκικού μέσου από ισραηλινές δυνάμεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, η απάντηση θα μπορούσε να είναι στοχευμένη και περιορισμένη, χωρίς καμία από τις δύο πλευρές να αναλάβει δημόσια την ευθύνη.<br /><br />«Δεν μιλάμε για έναν κλασικό διακρατικό πόλεμο, αλλά για υβριδικές μορφές αντιπαράθεσης», εξηγεί ο Οζέρ, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο εμπλοκής τρίτων δρώντων, όπως κουρδικές οργανώσεις που επιχειρούν στη βόρεια Συρία.<br /><br />Παρά τις εντάσεις, ο Τούρκος αναλυτής αποκλείει το ενδεχόμενο ενός ολοκληρωτικού πολέμου μεταξύ των δύο χωρών. Όπως υποστηρίζει, η σημερινή αντιπαράθεση εξυπηρετεί σε έναν βαθμό και τις πολιτικές ανάγκες των ηγεσιών σε Άγκυρα και Τελ Αβίβ.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην εσωτερική πολιτική κατάσταση του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu διατηρεί σημαντικό μέρος της πολιτικής του επιρροής μέσω μιας σκληρής γραμμής ασφαλείας και της διατήρησης πολλαπλών μετώπων έντασης στην περιοχή.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμά ότι η επιδείνωση των σχέσεων με την Τουρκία θα μπορούσε, υπό ορισμένες συνθήκες, να αξιοποιηθεί και για εσωτερική πολιτική κατανάλωση.<br /><br />Όσον αφορά το κουρδικό ζήτημα, ο Οζέρ υποστηρίζει ότι το Ισραήλ δεν περιορίζει το ενδιαφέρον του μόνο στις κουρδικές δυνάμεις της Συρίας, αλλά παρακολουθεί και τις εξελίξεις που αφορούν οργανώσεις και πολιτικά δίκτυα σε ολόκληρη την περιοχή, από το Ιράκ μέχρι το Ιράν.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η διαδικασία προσέγγισης ανάμεσα στην τουρκική κυβέρνηση και το PKK φαίνεται να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Σύμφωνα με τον αναλυτή, εάν η διαδικασία αυτή οδηγηθεί σε αδιέξοδο, ενδέχεται να δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες για εξωτερικές παρεμβάσεις και περαιτέρω αποσταθεροποίηση.<br /><br />«Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να αποκλειστεί η προσπάθεια αξιοποίησης του κουρδικού παράγοντα ως μέσου πίεσης προς την Τουρκία. Πρόκειται για ένα σενάριο που εξακολουθεί να συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες», καταλήγει ο Ενγκίν Οζέρ.<br /><br />Παρά τις εκτιμήσεις για αυξημένο κίνδυνο τοπικών κρίσεων, το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η αντιπαράθεση Τουρκίας και Ισραήλ αναμένεται να παραμείνει, τουλάχιστον προς το παρόν, στο επίπεδο των έμμεσων συγκρούσεων, των γεωπολιτικών πιέσεων και των υβριδικών επιχειρήσεων, με τη Συρία να εξακολουθεί να αποτελεί το κεντρικό πεδίο δοκιμασίας των σχέσεων των δύο χωρών.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκοι αναλυτές μιλάνε για σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ στη Συρία! Ο ρόλος των Κούρδων.

Η συνεχής επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ τροφοδοτεί όλο και περισσότερα σενάρια για πιθανές συγκρούσεις μεταξύ των δύο πε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ετοιμάζουν σοβαρή πρόκληση: Τι δήλωσε με περίσσεια αλαζονεία ο CEO της τουρκικής Aselsan για την Αθήνα;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B1%CF%83%CE%B5%CE%BB%CF%83%CE%B1%CE%BD.jpeg?itok=pnBvqcL0" width="782" /><br /><br />Ολόκληρη η τουρκική αμυντική βιομηχανία προετοιμάζεται για πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα και το Ισραήλ<br /><br />Οι προκλήσεις των Τούρκων δεν έχουν τελειωμό, και αυτό σίγουρα εκτός ότι δείχνει επερχόμενη πολεμική κρίση, σίγουρα δεν είναι καθόλου καλό για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με αρχή τον Τούρκο πρόεδρο Ρ.Ν. Ερντογάν, ο οποίος δήλωσε ότι η επιρροή της Τουρκίας εκτείνεται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά της όρια, ξεκίνησαν επίσημα τα όργανα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Γίναμε μάρτυρες πως η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία, και εκ μέρους μου, του έθνους μου και του λαού μου, ευχαριστώ όλους τους φίλους μας που βρίσκονται σε όλα τα μέρη του κόσμου. Έτσι, για άλλη μια φορά αποκαλύφθηκε πως η Τουρκία όχι μόνο στην κοντινή της περιοχή, αλλά από την Αφρική μέχρι και την Ασία, από τη Λατινική Αμερική στα Βαλκάνια, από τη Μέση Ανατολή μέχρι και τον κόσμο του Ισλάμ, είναι το όνομα της αγάπης, της ελπίδας, της φροντίδας, της αντίστασης», ανέφερε ο Ερντογάν.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2063594262998987090" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2063594262998987090&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7374493_etoimazoyn-sobari-proklisi-ti-dilose-me-perisseia-alazoneia&sessionId=99ee3231133560990ea004fda564a587c9c1e9fc&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 316px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div></div>Την σκυτάλη τώρα πήρε ο Διεθύνων σύμβουλος της τουρκικής εταιρείας όπλων Aselsan ο οποίος δήλωσε παρουσιάζοντας ένα νέο σύστημα: <br /><br />"Ο ηλεκτροοπτικός αισθητήρας μας AselFLIR μπορεί να δει στόχους πάνω από την Αθήνα, 211 χιλιόμετρα μακριά από το Τσεσμέ" .<br /><br />Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ⁠ASELSAN, Ahmet Akyol, επιβεβαίωσε ότι το ηλεκτροοπτικό σύστημα αναγνώρισης και στόχευσης ASELFLIR πέτυχε τον εντοπισμό στόχου σε απόσταση 211 χιλιομέτρων. Υπό κατάλληλες καιρικές συνθήκες, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος (UAV) που ίπταται στον εναέριο χώρο του Τσεσμέ (Çeşme) έχει τη δυνατότητα να καταγράψει εικόνα πάνω από την Αθήνα, καθώς η γεωγραφική απόσταση σε ευθεία γραμμή (check-to-check) μεταξύ των δύο περιοχών είναι περίπου 200 χιλιόμετρα, αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ.<br /><br />Πρόκειται για μία ακόμη δήλωση δήθεν υπεροχής των τουρκικών οπλικών συστημάτων ( πολλά από τα οποία είναι άχρηστα) με στόχο την δημιουργία εντυπώσεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ, αλλά και μια επίδειξη σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ένας μεσαίου τύπου Τούρκος Αξιωματούχος, απειλεί την ελληνική πρωτεύσουσα με ιταμό τρόπο, προκαλώντας το ελληνικό περί κοινού δικαίου αίσθημα των πολιτών που κατοικούν σε αυτήν την χώρα.<br /><br />Αυτός ο τρόπος τουρκικών προκλήσεων, διαπερνά ολόκληρη την τουρκική ιεραρχία και συνεχίζεται ακάθεκτος κατά της Αθήνας και της Ιερουσαλήμ, δείγμα της νεο-οθωμανικής αλαζονείας που διακατέχει την τουρκική πλευρά.<br /><br />ΟΙ Τούρκοι ετοιμάζονται να επιβληθούν σε δύο θάλασσες ( Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο) και δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν δεχθούν ένα ισχυρό " ράπισμα", όπως μας δείχνει και η ιστορία.<br /><br />Η απάντηση στο έτερο ερώτημα, γιατί η Τουρκία δεν υποχωρεί σε αυτές τις παράλογες απαιτήσεις, βρίσκεται στην πολιτική των ίσων αποστάσεων που τηρούν οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες, η οποία της επιτρέπει να διατηρεί γεωπολιτικό πλεονέκτημα χωρίς να υφίσταται ουσιαστικό κόστος.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως κρίσιμο ανάχωμα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Προτεραιότητά τους είναι να μην την ωθήσουν οριστικά στην αγκαλιά της Μόσχας, γεγονός που περιορίζει την άσκηση πραγματικής πίεσης.<br /><br />Η Ρωσία χρησιμοποιεί τη σχέση της με τον Ερντογάν για να προκαλέσει ρήγματα στη συνοχή της Δύσης. Η Μόσχα επενδύει στην τουρκική διπλωματία της «επιτήδειας ουδετερότητας» μέσω οικονομικών και ενεργειακών συμφωνιών.<br /><br />Η Βρετανία ακολουθεί παραδοσιακά μια ρεαλιστική πολιτική (realpolitik), βλέποντας την Άγκυρα ως στρατηγικό εμπορικό και αμυντικό εταίρο στην περιοχή, ειδικά μετά το Brexit, αποφεύγοντας τις συγκρούσεις.<br /><br />Η Τουρκία υποχωρεί ή διαπραγματεύεται μόνο όταν αντιμετωπίζει άμεσο, χειροπιαστό κόστος (π.χ. σοβαρές οικονομικές κυρώσεις ή καθολικό εξοπλιστικό εμπάργκο), κάτι που οι μεγάλες δυνάμεις αποφεύγουν να επιβάλουν λόγω των δικών τους συμφερόντων.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ετοιμάζουν σοβαρή πρόκληση: Τι δήλωσε με περίσσεια αλαζονεία ο CEO της τουρκικής Aselsan για την Αθήνα;

Ολόκληρη η τουρκική αμυντική βιομηχανία προετοιμάζεται για πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα και το Ισραήλ Οι προκλήσεις των Τούρκων δεν έχο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ιερέας του σκανδάλου της SkyGreece που τώρα αποθεώνει πολιτικούς.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_145120860.png?itok=qChTaL5R" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Βίντεο προκαλεί οργή, καθώς ο ιερέας πίσω από το σκάνδαλο της SkyGreece αποθεώνει δημόσια πολιτικούς, προκαλώντας έντονα το πανελλήνιο</span></h3>Τις τελευταίες ώρες κάνει τον γύρο του διαδικτύου ένα οπτικοακουστικό υλικό όπου σε αυτό, βλέπουμε έναν Έλληνα ιερέα από τον Καναδά να «στάζει μέλι» για τον πολιτικό Α. Γεωργιάδη.<br /><br />Τον αποθεώνει, τον λιβανίζει δημοσίως και τον παρουσιάζει περίπου ως τον απόλυτο ευεργέτη του Έθνους. Και το ερώτημα που γεννάται αυθόρμητα είναι: Ποιοι είναι όλοι αυτοί που στήνουν τέτοια τηλεοπτικά σόου;<br /><br />Ο συγκεκριμένος ιερέας δεν είναι κάποιος τυχαίος. Είναι ο πατήρ Νικόλαος Αλεξανδρής. Ο άνθρωπος που πριν από μερικά χρόνια εμφανίστηκε στην ομογένεια ως ο «μεγάλος πατριώτης», ως ο σωτήρας που ίδρυσε την αεροπορική εταιρεία SkyGreece.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143753523.png"><img height="480" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143753523.png?itok=KU8n4jMz" width="640" /></a><br /><br />Το ξεδιάντροπο «κανόνι» του 2015<br /><br />Τότε, η ρητορική του ξεχείλιζε από δάκρυα για την πατρίδα και μεγάλες υποσχέσεις ότι θα ενώσει την ξενιτιά με την Ελλάδα. Πάτησε πάνω στον νόστο, στην πίστη και στην αγάπη των απλών ανθρώπων της ομογένειας. Η εταιρεία ιδρύθηκε με τυμπανοκρουσίες τον Οκτώβριο του 2012. Για σχεδόν τρία χρόνια, η διοίκηση μάζευε χρήματα από ανυποψίαστους πολίτες και πουλούσε εισιτήρια.<br /><br />Το καλοκαίρι του 2015 ξεκίνησαν οι τακτικές πτήσεις. Το παραμύθι, όμως, κράτησε ελάχιστα. Στις 27 Αυγούστου 2015, η εταιρεία έριξε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ξεδιάντροπα «κανόνια» της ελληνικής αεροπορικής ιστορίας.<br /><br />Δεν έκλεισε με αξιοπρέπεια. Έκλεισε κυριολεκτικά μέσα σε μία νύχτα. Άφησε χιλιάδες επιβάτες, ανάμεσα τους οικογένειες με μικρά παιδιά και ηλικιωμένους, φυλακισμένους και παρατημένους στα αεροδρόμια του Τορόντο και της Αθήνας. Άνθρωποι έκλαιγαν στις αίθουσες αναμονής με άχρηστα εισιτήρια στα χέρια, αναγκασμένοι να δανειστούν χιλιάδες δολάρια για να βρουν μια πτήση επιστροφής.<br /><br />Και τι έκανε τότε η διοίκηση αυτού του κυρίου; Εξαφανίστηκε. Διέγραψαν τις σελίδες τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κατέβασαν τα τηλέφωνα, άφησαν τους εργαζόμενους απλήρωτους στον δρόμο και έγιναν άφαντοι. Ούτε μία συγγνώμη. Άφησαν πίσω τους μόνο κλάμα, οργή και κατεστραμμένους προϋπολογισμούς οικογενειών.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1354749096536735%2F&show_text=false&width=267&t=0" frameborder="0" height="476" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1354749096536735%2F&show_text=false&width=267&t=0" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="267"></iframe></div><div><br /></div>Η συμμαχία της ελίτ και το θέατρο της υποκρισίας<br /><br />Σήμερα, λοιπόν, βλέπουμε αυτούς τους ίδιους ανθρώπους, που πούλησαν μεγάλα οράματα τα οποία κατέληξαν σε συντρίμμια, να νιώθουν μια βαθιά «ψυχική ταύτιση» με πολιτικά πρόσωπα, να αλληλοαποθεώνονται και να χειροκροτούνται μπροστά στις κάμερες.<br /><br />Αυτό είναι το αιώνιο σύστημα της ελίτ. Άνθρωποι που άφησαν πίσω τους «καμένη γη», απλήρωτους λογαριασμούς και εξαπατημένους πολίτες, βγαίνουν στο φως για να ξεπλύνουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου. <br /><br />Υπάρχει και μια άλλη διάσταση που ξεπερνά κάθε όριο και αγγίζει τα όρια της ιεροσυλίας. Ο συγκεκριμένος κύριος έχει πιαστεί σε φωτογραφικά ντοκουμέντα να «παίζει» με τα ράσα ανάλογα με την περίσταση και το συμφέρον της στιγμής.<br /><br /><br />Υπάρχουν εικόνες στις οποίες εμφανίζεται να φοράει καθολικά ράσα, ενώ σήμερα ποζάρει γεμάτος κατάνυξη ως ευσεβής Ορθόδοξος ιερέας.<a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143700918.png"><img height="427" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143700918.png?itok=cFj0-2MJ" width="640" /></a><br /><br />Για ορισμένους ανθρώπους δεν υπάρχει καμία πίστη. Το ράσο γι' αυτούς δεν είναι ιερό σύμβολο, αλλά ένα απλό «ρούχο δουλειάς». Ένα θεατρικό κοστούμι που αλλάζει σε κάθε σκηνή και σε κάθε «παράσταση», ανάλογα με το κοινό που πρέπει να χειραγωγηθεί και να εξαπατηθεί τη δεδομένη στιγμή.<br /><br />Η Ορθοδοξία και η πατρίδα δεν είναι εμπορεύματα για να τα πουλάει ο κάθε επιτήδειος που ψάχνει πολιτική κάλυψη και ασυλία. Όσοι μετατρέπουν την πίστη σε επάγγελμα και τους πολίτες σε θύματα, δεν έχουν θέση ούτε στον δημόσιο βίο, ούτε στις οθόνες μας να δίνουν μαθήματα ηθικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ιερέας του σκανδάλου της SkyGreece που τώρα αποθεώνει πολιτικούς.

Βίντεο προκαλεί οργή, καθώς ο ιερέας πίσω από το σκάνδαλο της SkyGreece αποθεώνει δημόσια πολιτικούς, προκαλώντας έντονα το πανελλήνιο Τις τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πασινιάν, Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν: Η εκλογική νίκη που μπορεί (ή όχι) να φέρει ειρήνη στον Καύκασο.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan-pasinian-768x432.jpg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η εντολή των Αρμενίων για “peace politics” και τα όρια της γεωπολιτικής πραγματικότητας</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η εκλογική νίκη του Νικόλ Πασινιάν ενισχύει τη φιλοδυτική και φιλειρηνική του ατζέντα, αλλά η πορεία προς οριστική εξομάλυνση με Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν παραμένει εγκλωβισμένη σε εσωτερικά εμπόδια, περιφερειακές εντάσεις και άλυτες απαιτήσεις της μετα-Καραμπάχ εποχής.<br />Μια νίκη που μοιάζει με εντολή ειρήνης<br /><br />Η επανεκλογή του Νικόλ Πασινιάν θεωρείται από πολλούς παρατηρητές ως πολιτική επικύρωση της στρατηγικής του: απομάκρυνση από τη ρωσική επιρροή και σταδιακή εξομάλυνση σχέσεων με Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η νίκη του έρχεται σε μια περίοδο όπου η Αρμενία επιχειρεί να ανασχεδιάσει πλήρως τη γεωπολιτική της ταυτότητα μετά:<div>την ήττα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ<br />την απώλεια εδαφικού ελέγχου στην περιοχή<br />την κατάρρευση της παραδοσιακής ρωσικής «ομπρέλας ασφάλειας»<br /><br />Το μήνυμα της κάλπης είναι σαφές: σημαντικό μέρος της κοινωνίας προτιμά τη σταθερότητα και την οικονομική επανένταξη από μια ανοιχτή στρατηγική αντιπαράθεση.<br />Η μεγάλη πρόκληση: ειρήνη με όρους άλλων<br /><br />Παρά τη νίκη, η δυνατότητα του Πασινιάν να μετατρέψει το πολιτικό κεφάλαιο σε πραγματική ειρηνευτική συμφωνία παραμένει περιορισμένη.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις με το Αζερμπαϊτζάν συνδέονται με απαιτήσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της αρμενικής κρατικής πολιτικής, όπως:συνταγματικές αλλαγές<br />αναγνώριση υφιστάμενων συνόρων χωρίς εδαφικές διεκδικήσεις<br />άνοιγμα διαδρόμων μεταφοράς και ενέργειας<br />οριστική διευθέτηση του καθεστώτος της περιοχής του Καυκάσου<br /><br />Αυτές οι απαιτήσεις καθιστούν κάθε συμφωνία πολιτικά ευαίσθητη στο εσωτερικό της Αρμενίας. <br />Τουρκία: προσεκτική, αλλά όχι βιαστική<br /><br />Η Τουρκία παρακολουθεί τη διαδικασία με προσεκτικό ρεαλισμό.<br /><br />Αν και έχει υπάρξει περιορισμένη διπλωματική προσέγγιση, η πλήρης εξομάλυνση παραμένει εξαρτημένη από: </div><div>τη συμφωνία Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν<br />τη σταθερότητα στα σύνορα<br />και τη συνολική αναδιάταξη ισχύος στον Νότιο Καύκασο<br /><br />Η Άγκυρα βλέπει τη διαδικασία όχι μόνο διμερώς, αλλά και ως μέρος ενός ευρύτερου γεωοικονομικού σχεδίου διασυνδεσιμότητας στην περιοχή.</div><div><br />Αζερμπαϊτζάν: ειρήνη με στρατηγικούς όρους<br /><br />Το Μπακού εμφανίζεται πιο σκληρό στις απαιτήσεις του.<br /><br />Παρότι υποστηρίζει μια τελική συμφωνία ειρήνης, θέτει προϋποθέσεις που περιλαμβάνουν:θεσμικές και συνταγματικές αλλαγές στην Αρμενία<br />διασφάλιση των νέων εδαφικών δεδομένων μετά το 2023<br />και δημιουργία διαδρόμων μεταφοράς που θα ενισχύσουν τη σύνδεση με την Τουρκία<br /><br />Η ειρήνη, από την οπτική του Αζερμπαϊτζάν, δεν είναι απλώς διπλωματική συμφωνία — είναι αναδιάταξη του περιφερειακού χάρτη ισχύος. </div><div><br />Η Ρωσία εκτός παιχνιδιού (αλλά όχι εκτός εξίσωσης)<br /><br />Η σταδιακή απομάκρυνση της Αρμενίας από τη ρωσική σφαίρα επιρροής έχει αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες.<br /><br />Ωστόσο, η Μόσχα εξακολουθεί να διατηρεί:</div><div>οικονομικούς μοχλούς πίεσης<br />ιστορική επιρροή σε πολιτικές ελίτ<br />και περιφερειακά συμφέροντα στον Νότιο Καύκασο<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία ειρήνης δεν είναι απλώς διμερής ή τριμερής — είναι πολυπολική.</div><div><br />Το κεντρικό δίλημμα του Πασινιάν<br /><br />Ο Αρμένιος πρωθυπουργός βρίσκεται μπροστά σε ένα στρατηγικό παράδοξο:Η ειρήνη απαιτεί παραχωρήσεις<br />Οι παραχωρήσεις προκαλούν εσωτερική πολιτική φθορά<br />Η καθυστέρηση όμως διατηρεί την αστάθεια<br /><br />Με άλλα λόγια, η νίκη του στις κάλπες δεν λύνει το βασικό πρόβλημα — απλώς του δίνει περισσότερο χρόνο για να το διαχειριστεί.<br />Μια ειρήνη που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί<br /><br />Η εκλογική επικράτηση του Πασινιάν μπορεί να θεωρηθεί ως «πράσινο φως» για ειρηνευτική διαδικασία στον Νότιο Καύκασο.<br /><br />Αλλά δεν αποτελεί εγγύηση επιτυχίας.<br /><br />Η ειρήνη μεταξύ Αρμενίας, Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν δεν θα κριθεί στην κάλπη.<br /><br />Θα κριθεί στο κατά πόσο τρεις διαφορετικές γεωπολιτικές λογικές μπορούν να συναντηθούν σε ένα κοινό σημείο ισορροπίας.<br /><br />Και αυτό, προς το παρόν, παραμένει ανοιχτό ερώτημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πασινιάν, Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν: Η εκλογική νίκη που μπορεί (ή όχι) να φέρει ειρήνη στον Καύκασο.

Η εντολή των Αρμενίων για “peace politics” και τα όρια της γεωπολιτικής πραγματικότητας Βασιλης Διαμαντακος Η εκλογική νίκη του Νικόλ Πασινι...

Διαβάστε την συνέχεια

ΒΕΡΟΛΙΝΟ «ΕΚΤΕΛΕΙ» ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΚΡΟΝ:Το τέλος ευρωπαϊκού υπερμαχητικού και νέα μάχη για την ηγεσία της Ευρώπης.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/macron-friderix-768x432.jpg" width="771" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κατάρρευση του FCAS δεν είναι απλώς μια αμυντική αποτυχία. Είναι η πιο ηχηρή γεωπολιτική ήττα του Παρισιού μετά την εποχή της Μέρκελ.</span></h3><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Το Βερολίνο τραβά την πρίζα στο μεγαλύτερο αμυντικό σχέδιο της Ευρώπης. Η σύγκρουση Airbus–Dassault αποκάλυψε κάτι βαθύτερο: Γαλλία και Γερμανία δεν συμφωνούν πλέον ούτε για το μέλλον της ευρωπαϊκής ισχύος ούτε για το ποιος θα ηγείται αυτής.<br />Το πολιτικό σοκ που έρχεται από το Βερολίνο<br /><br />Για σχεδόν μία δεκαετία το πρόγραμμα FCAS (Future Combat Air System) παρουσιαζόταν ως η απόλυτη απόδειξη ότι η Ευρώπη μπορούσε να οικοδομήσει τη δική της στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Σήμερα, αυτό το όραμα βρίσκεται στα συντρίμμια.<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι το κοινό γαλλογερμανικό πρόγραμμα ανάπτυξης μαχητικού 6ης γενιάς ουσιαστικά τερματίζεται, έπειτα από χρόνια συγκρούσεων μεταξύ της Dassault Aviation και της Airbus σχετικά με τον έλεγχο, την τεχνογνωσία, τα πνευματικά δικαιώματα και την κατανομή της βιομηχανικής ισχύος.<br /><br />Πρόκειται για μια εξέλιξη που ξεπερνά κατά πολύ τον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Αυτό που καταρρέει δεν είναι απλώς ένα αεροσκάφος.<br /><br />Καταρρέει η ίδια η αφήγηση της ευρωπαϊκής στρατηγικής ενοποίησης. </div><div><br />Ο Μακρόν ήθελε μια ευρωπαϊκή υπερδύναμη<br /><br />Από το 2017, ο Emmanuel Macron επένδυσε προσωπικά στο FCAS.<br /><br />Το πρόγραμμα θα αντικαθιστούσε τα Rafale της Γαλλίας και τα Eurofighter της Γερμανίας και της Ισπανίας γύρω στο 2040, ενώ παράλληλα θα δημιουργούσε ένα πλήρες οικοσύστημα πολέμου νέας γενιάς:μαχητικά 6ης γενιάς,<br />σμήνη drones,<br />τεχνητή νοημοσύνη,<br />δορυφορική διασύνδεση,<br />combat cloud,<br />δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις.<br /><br />Για το Παρίσι, το FCAS δεν ήταν απλώς ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα.<br /><br />Ήταν η απάντηση στην αμερικανική κυριαρχία των F-35 και η απόδειξη ότι η Ευρώπη μπορούσε να σταθεί στρατηγικά μόνη της.<br />Γιατί το Βερολίνο είπε «ως εδώ»<br /><br />Η επίσημη εξήγηση αφορά τις διαφωνίες μεταξύ Airbus και Dassault.<br /><br />Η πραγματική αιτία όμως είναι βαθύτερη.<br /><br />Η Γερμανία δεν ήθελε να χρηματοδοτεί ένα πρόγραμμα στο οποίο η Γαλλία θα είχε τον απόλυτο έλεγχο.<br /><br />Η Dassault απαιτούσε ηγετικό ρόλο στο αεροσκάφος, επικαλούμενη την εμπειρία της από τα Rafale και την ανάγκη προστασίας της τεχνογνωσίας της. Η Airbus, εκπροσωπώντας γερμανικά και ισπανικά συμφέροντα, αρνήθηκε να αποδεχθεί καθεστώς «δευτερεύοντος εταίρου».<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />Το πρόβλημα δεν ήταν τεχνικό.<br /><br />Ήταν ζήτημα εξουσίας.</div><div><br />Η μεγάλη αλήθεια: Η Γερμανία δεν πιστεύει πλέον στο γαλλικό μοντέλο άμυνας<br /><br />Τα τελευταία χρόνια το Βερολίνο έχει αλλάξει δραματικά.<br /><br />Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία:αγόρασε αμερικανικά F-35,<br />αύξησε θεαματικά τις αμυντικές δαπάνες,<br />επαναπροσδιόρισε τις στρατηγικές του προτεραιότητες,<br />πλησίασε περισσότερο το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.<br /><br />Η γαλλική αντίληψη περί «στρατηγικής αυτονομίας» δεν αποτελεί πλέον γερμανική προτεραιότητα.<br /><br />Αντίθετα, πολλοί στο Βερολίνο θεωρούν ότι η αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας παραμένει αναντικατάστατη.<br /><br />Έτσι, το FCAS μετατράπηκε σταδιακά από σύμβολο ευρωπαϊκής ενότητας σε πεδίο σύγκρουσης εθνικών συμφερόντων. </div><div><br />Ο μεγάλος κερδισμένος ίσως βρίσκεται στο Λονδίνο<br /><br />Η κατάρρευση του FCAS δημιουργεί έναν απρόσμενο νικητή.<br /><br />Το βρετανοϊαπωνοϊταλικό πρόγραμμα GCAP.<br /><br />Το Global Combat Air Programme προχωρά ήδη με τη συμμετοχή:Ηνωμένου Βασιλείου,<br />Ιταλίας,<br />Ιαπωνίας.<br /><br />Στους ευρωπαϊκούς αμυντικούς κύκλους συζητείται πλέον ανοικτά το ενδεχόμενο μελλοντικής προσέγγισης της Γερμανίας ή άλλων ευρωπαϊκών κρατών προς το GCAP.<br /><br />Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, το κέντρο βάρους της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας θα μετακινηθεί μακριά από το Παρίσι.<br />Η Ευρώπη της άμυνας αποδεικνύεται ακόμη μια ιδέα χωρίς κοινή στρατηγική<br /><br />Η κατάρρευση του FCAS αποκαλύπτει μια δυσάρεστη πραγματικότητα.<br /><br />Η Ευρώπη μπορεί να μιλά για κοινή άμυνα.<br /><br />Δεν έχει όμως ακόμη κοινή αντίληψη ισχύος.<br /><br />Η Γαλλία θέλει στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Η Γερμανία θέλει βιομηχανική ισότητα.<br /><br />Οι μικρότερες χώρες θέλουν συμμετοχή.<br /><br />Οι ΗΠΑ θέλουν ευρωπαϊκή ενίσχυση εντός ΝΑΤΟ.<br /><br />Και η αμυντική βιομηχανία θέλει κέρδη και έλεγχο.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι το μεγαλύτερο αμυντικό σχέδιο της ηπειρωτικής Ευρώπης δεν ηττήθηκε από τη Ρωσία, την Κίνα ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ηττήθηκε από τους ίδιους τους Ευρωπαίους.<br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Το τέλος του FCAS ίσως μείνει στην ιστορία όχι ως η αποτυχία ενός μαχητικού αεροσκάφους.<br /><br />Αλλά ως η στιγμή που αποκαλύφθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να είναι οικονομικός γίγαντας, τεχνολογικός ανταγωνιστής, αλλά όχι ακόμη ενιαία γεωπολιτική δύναμη.<br /><br />Και αυτό, για τον Μακρόν, ίσως είναι πολύ μεγαλύτερη ήττα από την απώλεια ενός αεροσκάφους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΒΕΡΟΛΙΝΟ «ΕΚΤΕΛΕΙ» ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΚΡΟΝ:Το τέλος ευρωπαϊκού υπερμαχητικού και νέα μάχη για την ηγεσία της Ευρώπης.

Η κατάρρευση του FCAS δεν είναι απλώς μια αμυντική αποτυχία. Είναι η πιο ηχηρή γεωπολιτική ήττα του Παρισιού μετά την εποχή της Μέρκελ. Κωστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα ως κόμβος: Το νέο ενεργειακό παιχνίδι με τη Βενεζουέλα.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/HKTg4SDXcAAC8Cz-768x432.jpg" width="767" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αιφνιδιαστική επίσκεψη Rodríguez στον Ερντογάν δείχνει πώς διαμορφώνεται ένας παράλληλος κόσμος εμπορίου και ισχύος</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης </b><br />Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ μεταβαίνει αιφνιδιαστικά στην Τουρκία για συνομιλίες με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή σύγκλιση Άγκυρας–Καράκας σε ενέργεια, χρυσό και εμπόριο, παρά τις συνεχιζόμενες αμερικανικές κυρώσεις.</div><div><br />Η συνάντηση που δεν ήταν στην ατζέντα<br /><br />Η επίσκεψη της Ροντρίγκεζ στην Κωνσταντινούπολη ήρθε χωρίς επίσημη προαναγγελία — και ακριβώς γι’ αυτό έχει πολιτική βαρύτητα.<br /><br />Η Βενεζουελανή ηγετική φιγούρα έγινε δεκτή από τον Τούρκο πρόεδρο Recep Tayyip Erdoğan στο παλάτι Dolmabahçe, σε μια συνάντηση που επικεντρώθηκε σε τρεις άξονες</div><div>:ενέργεια<br />εμπόριο<br />ορυκτός πλούτος και εξόρυξη<br /><br />Πίσω από τη διπλωματική γλώσσα, όμως, βρίσκεται κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: η προσπάθεια δύο χωρών υπό πίεση από τη Δύση να σταθεροποιήσουν ένα εναλλακτικό οικονομικό δίκτυο επιβίωσης.<br />Το «παράλληλο σύστημα εμπορίου» Τουρκίας–Βενεζουέλας<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η σχέση Άγκυρας–Καράκας έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα μη δυτικής οικονομικής συνεργασίας.<br /><br />Παρά τις αμερικανικές κυρώσεις, οι δύο χώρες έχουν αναπτύξει:</div><div>εμπόριο πετρελαίου και προϊόντων διύλισης<br />συνεργασία στον χρυσό και στα ορυχεία<br />ανταλλαγές σε τρόφιμα και βιομηχανικά αγαθά<br />διπλωματική στήριξη σε διεθνή φόρα<br /><br />Το 2025, το διμερές εμπόριο έφτασε περίπου τα 448 εκατ. δολάρια, με στόχο πλέον πολλαπλασιασμού του σε επίπεδα πολλών δισεκατομμυρίων.<br /><br />Η φιλοδοξία που συζητήθηκε στη συνάντηση είναι ακόμη πιο φιλόδοξη: να τριπλασιαστεί ο όγκος συναλλαγών μέσα στα επόμενα χρόνια. </div><div><br />Η στρατηγική της Βενεζουέλας: έξοδος από τη δυτική οικονομική απομόνωση<br /><br />Η επίσκεψη Ροντρίγκεζ εντάσσεται σε μια ευρύτερη διπλωματική στροφή του Καράκας προς «εναλλακτικά κέντρα ισχύος».<br /><br />Μετά την αναδιάταξη της πολιτικής κατάστασης στη Βενεζουέλα στις αρχές του 2026, η χώρα επιχειρεί να:επαναφέρει ενεργειακές εξαγωγές σε νέες αγορές<br />παρακάμψει τμήματα του αμερικανικού κυρώσεων καθεστώτος<br />σταθεροποιήσει εισροές συναλλάγματος μέσω μη δυτικών εταίρων<br /><br />Η Τουρκία λειτουργεί εδώ ως κρίσιμος ενδιάμεσος κόμβος: ούτε πλήρως δυτική, ούτε πλήρως αποκομμένη από τις αγορές.</div><div><br />Η γεωπολιτική λογική του Ερντογάν<br /><br />Για την Άγκυρα, η σχέση με τη Βενεζουέλα δεν είναι ιδεολογική — είναι καθαρά γεωοικονομική.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει:</div><div>πρόσβαση σε πετρέλαιο και χρυσό<br />ενίσχυση του ρόλου της ως εμπορικός μεσολαβητής μεταξύ Δύσης και «κυρώσεων-υπό-καθεστώς» χωρών<br />επέκταση επιρροής στη Λατινική Αμερική<br />διαφοροποίηση ενεργειακών πηγών<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η σχέση με το Καράκας λειτουργεί ως εργαλείο στρατηγικής αυτονομίας.<br />Οι κυρώσεις των ΗΠΑ και το «γκρίζο οικονομικό πεδίο»<br /><br />Παρά τη διεύρυνση των σχέσεων, το καθεστώς κυρώσεων των ΗΠΑ παραμένει καθοριστικός παράγοντας.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι κάθε συμφωνία:απαιτεί πολύπλοκη νομική συμμόρφωση<br />περνά μέσα από μη δυτικά χρηματοπιστωτικά κανάλια<br />κινείται σε μια «γκρίζα ζώνη» διεθνών συναλλαγών<br /><br />Η συνέπεια είναι η δημιουργία ενός παράλληλου εμπορικού συστήματος, όπου κράτη όπως η Τουρκία λειτουργούν ως γέφυρες. </div><div><br />Από τη διπλωματία στην ενεργειακή γεωγραφία<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο πολιτικό.<br /><br />Είναι ενεργειακό.<br /><br />Η Βενεζουέλα διαθέτει από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, ενώ η Τουρκία αποτελεί στρατηγικό κόμβο μεταφοράς και εμπορίας ενέργειας.<br /><br />Η σύγκλιση των δύο δημιουργεί ένα άτυπο δίκτυο:παραγωγή στη Λατινική Αμερική<br />επεξεργασία και εμπορία μέσω Τουρκίας<br />διοχέτευση προς τρίτες αγορές (Ασία, Αφρική, Μέση Ανατολή)<br />Το νέο “εκτός Δύσης” οικονομικό σύστημα<br /><br />Η επίσκεψη Ροντρίγκεζ στην Άγκυρα δεν είναι απλώς μια διπλωματική συνάντηση ρουτίνας.<br /><br />Είναι μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας:<br /><br />της σταδιακής διαμόρφωσης ενός παράλληλου διεθνούς οικονομικού συστήματος, όπου χώρες υπό κυρώσεις ή γεωπολιτική πίεση δημιουργούν δίκτυα επιβίωσης έξω από το δυτικό χρηματοπιστωτικό κέντρο.<br /><br />Η Τουρκία και η Βενεζουέλα δεν αλλάζουν απλώς εμπόριο.<br />Αλλάζουν γεωπολιτική αρχιτεκτονική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Άγκυρα ως κόμβος: Το νέο ενεργειακό παιχνίδι με τη Βενεζουέλα.

Η αιφνιδιαστική επίσκεψη Rodríguez στον Ερντογάν δείχνει πώς διαμορφώνεται ένας παράλληλος κόσμος εμπορίου και ισχύος Κωστας Καλλιαντερης  Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Παλαιστίνιοι: Εγκλωβισμένοι μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/10/ISRAEL-PALESTINIANS-REUTERS-2-750x375.jpg" width="756" /><br /><br />Οι Παλαιστίνιοι στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας βρίσκονται παγιδευμένοι μεταξύ των επιθέσεων Ισραηλινών εποίκων και της ισλαμιστικής οργάνωσης Χαμάς, κατήγγειλε σήμερα 9/6/2026 διεθνής επιτροπή έρευνας εντεταλμένη από τον ΟΗΕ.<br /><br />«Οι Παλαιστίνιοι άμαχοι υφίστανται συστηματικά και σκοπίμως σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (…) παγιδευμένοι μεταξύ των ισραηλινών δυνάμεων και των εποίκων από τη μία πλευρά και του καθεστώτος τρόμου της Χαμάς από την άλλη», προειδοποιεί η επιτροπή αυτή σε έκθεσή της για τη βία που ασκούν μη κρατικοί παράγοντες στις περιοχές αυτές.<br /><br />«Αυτό που παρουσιάζει μια ανησυχητική ομοιότητα είναι η σκόπιμη πρόκληση δεινών σε Παλαιστίνιους αμάχους. Παρά το γεγονός ότι η προέλευση και τα κίνητρά τους διαφέρουν, και τα δύο φαινόμενα λαμβάνουν χώρα σε πλαίσια που δημιουργούνται από το Ισραήλ», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Σρινιβασάν Μουραλιντάρ, πρόεδρος της επιτροπής.<br /><br />Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ η επιτροπή υπογράμμισε την ευθύνη του κράτους του Ισραήλ στις ενέργειες των εποίκων εις βάρος του παλαιστινιακού πληθυσμού.<br /><br />Η βία στη Δυτική Όχθη παρουσίασε κατακόρυφη άνοδο μετά το ξέσπασμα του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, τον Οκτώβριο του 2023, έπειτα από την πρωτοφανή επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ.<br /><br />Η έκθεση αναφέρει ότι τουλάχιστον επτά Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και 832 τραυματίστηκαν σε επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων το 2025, αύξηση 130% σε σχέση με το 2024.<br /><br />Σύμφωνα με συνολικότερη εκτίμηση του AFP, με βάση τα στοιχεία της Παλαιστινιακής Αρχής, τουλάχιστον 1.080 Παλαιστίνιοι – μαχητές και άμαχοι—έχουν σκοτωθεί στη Δυτική Όχθη από Ισραηλινούς στρατιώτες ή εποίκους από τον Οκτώβριο του 2003.<br /><br />Κάποιες πράξεις βίας διαπράχθηκαν «σε συνεργασία με τις ισραηλινές στρατιωτικές αρχές» με στόχο να ασκήσουν πίεση στους Παλαιστίνιους προκειμένου να φύγουν από την περιοχή, υποστηρίζει η έκθεση.<br /><br />«Η αυξανόμενη συμμετοχή των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας στις επιθέσεις των εποίκων ισοδυναμεί με ντε φάκτο κατάρρευση του διαχωρισμού μεταξύ εποίκων και στρατιωτών», προσθέτει.<br /><br />Οι έποικοι θεωρούν, σύμφωνα με την έκθεση, ότι οι ενέργειές τους «εντάσσονται στο πλαίσιο ενός ‘ιερού πολέμου’ που έχει στόχο την απελευθέρωση του συνόλου του εδάφους του Ισραήλ».<br /><br />Η επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι οι επιθέσεις εναντίον χωριών και καλλιεργήσιμων εκτάσεων Παλαιστινίων έχουν παρουσιάσει κατακόρυφη άνοδο 130% από το 2023, περιλαμβανομένων περιστατικών στα οποία συμμετέχουν μασκοφόροι δράστες. Οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας συχνά συνοδεύουν τους εποίκους και ενεργούν ως ασπίδα για τη βία.<br /><br />Οι ενέργειες των εποίκων και του κράτους του Ισραήλ έχουν τον ίδιο στρατηγικό στόχο, εκτιμά η έκθεση: «τη διατήρηση της παράνομης κατοχής, την εδραίωση παράνομων ισραηλινών οικισμών, την προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών και την εκδίωξη Παλαιστινίων από τη γη τους».<br /><br />Αυτές οι επιθέσεις, οι οποίες κάποιες φορές είχαν στόχο παιδιά, συνοδεύονται επίσης από σεξουαλική βία, κυρίως εναντίον γυναικών και κοριτσιών, επισημαίνει η έκθεση.<br /><br />Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο ισραηλινός στρατός δεν έχουν απαντήσει προς το παρόν σε αίτημα για σχολιασμό.<br /><br />Το Ισραήλ απορρίπτει τις κατηγορίες ότι ο στρατός καλύπτει τους εποίκους στις επιθέσεις τους εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, λέγοντας ότι πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά τα οποία παραβιάζουν το πρωτόκολλο του στρατού και για τα οποία έχουν ξεκινήσει έρευνες.<br />«Τιμωρητικά μέτρα της Χαμάς»<br /><br />Στη νέα της έκθεση η επιτροπή κατέγραψε επίσης 249 περιστατικά «εκτελέσεων και σοβαρής σωματικής βίας» στη Λωρίδα της Γάζας το 2024 και το 2025 στα οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον 108 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 384.<br /><br />Ομάδες που πρόσκεινται στη Χαμάς εμπλέκονται σε τουλάχιστον 60 από αυτά, μεταξύ των οποίων δύο δημόσιες εκτελέσεις 11 ανδρών, σημειώνει.<br /><br />«Η επιτροπή ανησυχεί βαθιά για τη σοβαρότητα και τον δημόσιο χαρακτήρα των τιμωρητικών μέτρων που λαμβάνει η Χαμάς στη Γάζα, τα οποία προκαλούν βαθιά τραύματα σε έναν άμαχο πληθυσμό που ήδη φέρει σοβαρά τραύματα», τόνισε ο Μουραλιντάρ.<br /><br />Η έκθεση σημειώνει επίσης την αύξηση του αριθμού των θανάτων και των τραυματισμών μεταξύ Ισραηλινών αμάχων από τις ενέργειες παλαιστινιακών ένοπλων ομάδων αλλά και ατόμων. Εκτός των περίπου 1.200 ανθρώπων που σκοτώθηκαν στις 7 Οκτωβρίου 2023, «συνολικά 60 Ισραηλινοί άμαχοι σκοτώθηκαν μεταξύ του 2023 και του 2025», τα δύο τρίτα των οποίων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, σύμφωνα με την επιτροπή.<br /><br />Οι επιθέσεις αυτές, εκτιμά, παραβιάζουν τις αρχές του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και ισοδυναμούν με «εγκλήματα πολέμου». Επίσης θεωρεί τα μέτρα που επέβαλε το Ισραήλ σε αντίποινα ενδεχόμενα «εγκλήματα κατά του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου».<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παλαιστίνιοι: Εγκλωβισμένοι μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.

Οι Παλαιστίνιοι στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας βρίσκονται παγιδευμένοι μεταξύ των επιθέσεων Ισραηλινών εποίκων και της...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σπέρνουν μίσος κατά των Ελλήνων»: Τούρκος δημοσιογράφος «αδειάζει» τα ΜΜΕ της χώρας του.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/06/tourkos-dhmosiografos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="885" data-original-width="1390" height="127" src="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/06/tourkos-dhmosiografos.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι σε δημοσιεύματα που συνοδεύονται από στρατιωτικές εικόνες και εμπρηστικές διατυπώσεις</span></h3>Σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης προσεγγίζουν την Ελλάδα διατυπώνει ο Τούρκος δημοσιογράφος και αναλυτής μέσων ενημέρωσης Faruk Bildirici, κάνοντας λόγο για συστηματική καλλιέργεια ανθελληνικού κλίματος και χρήση ρητορικής που, σε ορισμένες περιπτώσεις, φτάνει ακόμη και στα όρια της ρητορικής μίσους.<br /><br />Με άρθρο-παρέμβασή του, ο Bildirici ασκεί σκληρή κριτική στον τουρκικό Τύπο, υποστηρίζοντας ότι μεγάλο μέρος των μέσων λειτουργεί ως προέκταση της κρατικής πολιτικής, υιοθετώντας μια γλώσσα που δεν περιορίζεται στην κριτική προς την ελληνική κυβέρνηση, αλλά στοχοποιεί συνολικά τον ελληνικό λαό.<br /><br />Ο έμπειρος δημοσιογράφος επισημαίνει ότι το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια ακόμη πιο επιθετική προσέγγιση, με δημοσιεύματα που ταυτίζουν τις πολιτικές επιλογές της Αθήνας με τους ίδιους τους Έλληνες πολίτες, καλλιεργώντας κλίμα εχθρότητας και διακρίσεων.<br /><br />Στην ανάλυσή του παραθέτει χαρακτηριστικά παραδείγματα από τουρκικές εφημερίδες και ιστοσελίδες, καταγγέλλοντας τίτλους που παρουσιάζουν την Ελλάδα ως μόνιμη απειλή και ενισχύουν πολεμικά αντανακλαστικά στην κοινή γνώμη. Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται απέναντι σε δημοσιεύματα που συνοδεύονται από στρατιωτικές εικόνες και εμπρηστικές διατυπώσεις, κάνοντας λόγο για ξεκάθαρη πολεμοκαπηλία.<br /><br />Ο Bildirici υπογραμμίζει μάλιστα ότι η λογική της έντασης έχει διεισδύσει ακόμη και σε ζητήματα πολιτισμού και γαστρονομίας. Όπως σημειώνει, μέχρι και οι συζητήσεις γύρω από την προέλευση παραδοσιακών φαγητών μετατρέπονται σε «πολέμους» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με τα μέσα να χρησιμοποιούν υπερβολικούς τίτλους που τροφοδοτούν αντιπαραθέσεις αντί να αναδεικνύουν τα κοινά πολιτιστικά στοιχεία των δύο λαών.<br /><br />Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Τούρκος αναλυτής υπενθυμίζει ότι η δημοσιογραφική δεοντολογία επιβάλλει σεβασμό προς όλα τα έθνη και αποφυγή δημοσιευμάτων που υποδαυλίζουν το μίσος. Παράλληλα, επικαλείται το παράδειγμα του δολοφονημένου δημοσιογράφου Αμπντί Ιπεκτσί, ο οποίος είχε αφιερώσει σημαντικό μέρος της δράσης του στην προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας, εκφράζοντας την ανησυχία του ότι το μήνυμα της συνύπαρξης έχει πλέον δώσει τη θέση του σε έναν ολοένα πιο επιθετικό δημόσιο λόγο.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Σπέρνουν μίσος κατά των Ελλήνων»: Τούρκος δημοσιογράφος «αδειάζει» τα ΜΜΕ της χώρας του.

Ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι σε δημοσιεύματα που συνοδεύονται από στρατιωτικές εικόνες και εμπρηστικές διατυπώσεις Σοβαρές καταγγελίες για το...

Διαβάστε την συνέχεια

Τζέι Ντι Βανς: Οι ΗΠΑ κοντά σε συμφωνία με το Ιράν .

<img height="117" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/VANCE-630x370.jpg" width="769" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Τώρα, στο Ισραήλ μπορεί να αρέσει αυτό, μπορεί και να μην αρέσει»</span></h3>Στην παραδοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ «έχουν πολλά κοινά συμφέροντα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου τα συμφέροντά μας αποκλίνουν», προχώρησε ο Τζέι Ντι Βανς, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο του Fox News για το πόσο «ανησυχεί για το γεγονός ότι το Ισραήλ κατασκοπεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες και ενεργεί αυθαίρετα στο Λίβανο».<br /><br /><br />«Νομίζω ότι ο Πρόεδρος ήταν πολύ σαφής σε αυτό το σημείο: ενώ το Ισραήλ έχει προφανώς ορισμένους στόχους, ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν είναι να διασφαλίσουν ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα», είπε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος χωρίς να απαντήσει ουσιαστικά στις ερωτήσεις που του τέθηκαν.<br /><br />Ο Βανς υποστήριξε ότι «κατά τη διάρκεια του τελευταίου ενάμιση έτους, έχουμε δημιουργήσει τον απαραίτητο χώρο όπου ο πρόεδρος πιστεύει -και νομίζω ότι έχει δίκιο- ότι μπορούμε να επιτύχουμε τη μακροπρόθεσμη διευθέτηση της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν».<br /><br />«Τώρα, στο Ισραήλ μπορεί να αρέσει αυτό, μπορεί και να μην αρέσει.<br /><br />»Αλλά ουσιαστικά, πιστεύουμε ότι αυτό είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής» πρόσθεσε.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε αν οι Ιρανοί «προσπαθούν να παίξουν» με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές, ο Βανς απάντησε:<br /><br />«Όλοι προσπαθούν πάντα να παίξουν με όλους», ενώ υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με τη συμφωνία που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Τραμπ, το πρόβλημα με τη συμφωνία του 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμα «είναι ότι δεν υπήρχε ένα κατάλληλο καθεστώς επιθεωρήσεων για να διασφαλιστεί ότι οι Ιρανοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να κατασκευάσουν πυρηνικό όπλο.<br /><br />»Αυτή είναι μία από τις μεγάλες διαφορές μεταξύ του τι συνέβη τότε και του τι θα επιτύχει ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, υποθέτοντας ότι τελικά θα καταφέρουμε να συνάψουμε συμφωνία.<br /><br />»Θα υιοθετήσουμε τη στάση: “Εκπληρώστε την αποστολή του προέδρου, αλλά επαληθεύστε μακροπρόθεσμα ότι οι Ιρανοί τηρούν τη συμφωνία”.<br /><br />»Είναι δύσκολο εγχείρημα, αλλά ο πρόεδρος μας έχει θέσει σε καλή θέση για να το επιτύχουμε».<br /><br />Ο Βανς ισχυρίστηκε επίσης ότι οι Ιρανοί «δεν θέλουν να συνεχιστεί αυτός ο πόλεμος, δεν είναι προς το συμφέρον τους, και νομίζω ότι έρχονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και βάζουν κάποια πράγματα στο τραπέζι.<br /><br />»Φυσικά θα το επαληθεύσουμε, αλλά αν καταλήξουμε σε αυτή τη συμφωνία, θα είναι μια μεγάλη νίκη για τον αμερικανικό λαό».<div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τζέι Ντι Βανς: Οι ΗΠΑ κοντά σε συμφωνία με το Ιράν .

«Τώρα, στο Ισραήλ μπορεί να αρέσει αυτό, μπορεί και να μην αρέσει» Στην παραδοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ «έχουν πολλά κοινά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυρηνική Τουρκία & Ισραήλ: Πλησιάζει ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑΣ στη “γειτονιά”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQtt2E91CkKU3bkowR-oyr0F_COlmw7zL4zKA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQtt2E91CkKU3bkowR-oyr0F_COlmw7zL4zKA&s" width="766" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο – Δεν είναι δυνατό να ανακοινωθεί από πλευράς Άγκυρας ότι προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο λόγω των σχετικών απαγορεύσεων, όμως η Άγκυρα φαίνεται ότι έχει δρομολογήσει ενέργειες, οι οποίες αργά αλλά σταθερά θα της δώσουν τη δυνατότητα να αποκτήσει πυρηνική τεχνολογία και όπλο, τις οποίες όμως παρακολουθεί από πολύ κοντά το Ισραήλ.</div><br />Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. <b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br /><br />Την αφορμή για δημόσια συζήτηση για την πρόθεση της Άγκυρας να καταστεί κάτοχος πυρηνικού όπλου την είχε δώσει ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν το 2019 ο οποίος είχε διαμαρτυρηθεί για το μονοπώλιο λίγων χωρών να κατέχουν τέτοια όπλα διερωτώμενος γιατί να μην διαθέτει και η Τουρκία όταν διαθέτουν άλλες χώρες της περιοχές (Ισραήλ). Ποια είναι όμως τα βήματα της Τουρκίας τα οποία αποκαλύπτουν ότι η Άγκυρα εργάζεται υπογείως για την απόκτηση πυρηνικού όπλου; Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε σχετική δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τελευταία στην Τουρκία, το 71% των ερωτηθέντων υποστηρίζει ότι θα πρέπει η Άγκυρα να αποκτήσει πυρηνικό όπλο.<br /><br />Είναι λάθος να συγχέεται η προσπάθεια της Τουρκίας προς την κατεύθυνση αυτή με το πρόγραμμα του πυρηνικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Άκουγιου. Η σχετική συμφωνία κατασκευής του εργοστασίου μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας είχε υπογραφεί το 2010 και αφορά κόστος 20 δις δολ., όμως αυτή δεν προσδίδει τη δυνατότητα στην Άγκυρα να αποκτήσει τεχνολογία παραγωγής πυρηνικού όπλου.<br /><br />Αυτό, καθώς στη σχετική συμφωνία Μόσχας – Άγκυρας προβλέπεται η Ρωσία να διαθέτει το καύσιμο του εργοστασίου ενώ το χρησιμοποιημένο καύσιμο θα επιστρέφει και πάλι στη Ρωσία αποκλείοντας στην Τουρκία τη δυνατότητα να έχει πρόσβαση σε υλικό το οποίο να δύναται χρησιμοποιήσει για την κατασκευή πυρηνικού όπλου. Όμως η Τουρκία βάσει της σχετικής συμφωνίας, όλο το προηγούμενο διάστημα έχει ήδη εκπαιδεύσει δύο χιλιάδες πυρηνικούς επιστήμονες στη Ρωσία, οι οποίοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πυρηνικού όπλου.<br /><br />Η Τουρκία έχει αναπτύξει προγράμματα παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων οι οποίοι μπορούν στο μέλλον να φέρουν πυρηνικές κεφαλές. Μιλάμε για το πρόγραμμα «Tayfun Block 4» και «Yıldırımhan». Αν και είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για τέτοια δυνατότητα καθώς δεν είναι έτοιμοι αυτοί οι πύραυλοι, τα προγράμματα από μόνα τους δείχνουν ότι η Τουρκία εργάζεται προς την κατεύθυνση αυτή. Η Τουρκία το 2025 έχει συνάψει Συμφωνία Εξόρυξης Ορυκτών με τον Νίγηρα για εξασφάλιση ουρανίου καθώς η χώρα αυτή της Αφρικής εξάγει Ουράνιο.<br /><br />Η στρατηγική συνεργασία Πακιστάν – Τουρκίας έχει εμβαθύνει σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια. Αυτή άρχισε το 1998 και επεκτάθηκε το 2003 αποκτώντας στρατηγική διάσταση. Η Τουρκία έχει αναλάβει στο παρελθόν την αναβάθμιση αριθμού αεροσκαφών F-16 του Πακιστάν στις εγκαταστάσεις της τουρκικής εταιρίας TUSAŞ, Πακιστανοί πιλότοι εκπαιδεύονται στην Τουρκία ενώ παράλληλα τουρκικές εταιρίες κατασκεύασαν αριθμό πολεμικών πλοίων για το πολεμικό ναυτικό του Πακιστάν.<br /><br />Το Πακιστάν διαθέτει πυρηνικά όπλα και οι δύο χώρες το τελευταίο διάστημα έχουν έρθει πολύ κοντά και για άλλα θέματα, όπως η ίδρυση ενός σουνιτικού άξονα αντιμετώπισης του Ισραήλ. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αυξηθεί οι επισκέψεις στρατιωτικών και όχι μόνο αξιωματούχων των δύο χωρών για διάφορα προγράμματα και ιδιαίτερα μετά την ανακοίνωση από πλευράς Τουρκίας της ίδρυσης κέντρου δοκιμής πυραύλων στη Σομαλία. Αναλυτές εκτιμούν ότι υπάρχουν μυστικές συζητήσεις μεταξύ Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ για την παροχή πυρηνικής τεχνολογίας στην Τουρκία.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα, οι σχετικές συζητήσεις για την πρόθεση της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικό όπλο έλαβαν έναν πιο έντονο χαρακτήρα και ειδικότερα μετά τις αναφορές του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χ. Φιντάν σε τηλεοπτικό κανάλι της Τουρκίας πριν τρεις μήνες, καθώς αυτός είχε αφήσει να εννοηθεί ότι η Τουρκία εργάζεται προς την κατεύθυνση αυτή.<br /><br />Το τουρκικό Πρόγραμμα παραγωγής Πυρηνικών Υποβρυχίων το οποίο έχει απασχολήσει και το Ισραήλ, αποτελεί μία πολύ σημαντική δυνατότητα για την Τουρκία προς την κατεύθυνση αυτή. Το πρόγραμμα αυτό δίνει τη δυνατότητα στην Άγκυρα να παρακάμψει τις διεθνείς αντιδράσεις στον τομέα της προσπάθειάς της να αποκτήσει πρόσβαση σε πυρηνική τεχνολογία.<br /><br />Φαίνεται ότι η Τουρκία μεθοδικά και σταθερά προχωρά στην κατασκευή πυρηνικού όπλου. Τις εξελίξεις αυτές παρακολουθεί πολύ στενά το Ισραήλ το οποίο στη βάση εφαρμογής του δόγματός του δεν θα δεχθεί σε καμία περίπτωση η Τουρκία να αποκτήσει πυρηνικό όπλο και θα πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι θα δράσει προληπτικά, όπως ακριβώς έπραξε και στην περίπτωση του Ιράν. Ήδη έχει εκφρασθεί η ανησυχία από πλευράς Ισραήλ για το τουρκικό πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών υποβρυχίων.<br /><br />Η δυναμική σύγκρουσης της Τουρκίας με το Ισραήλ εστιάζεται σε δύο τομείς. Στην επέκταση της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στην κεντρική Συρία και ιδιαίτερα στην περιοχή της Παλμύρας όπου η Άγκυρα έχει διαρρεύσει ότι θα κατασκευάσει μεγάλη στρατιωτική βάση. Επίσης, στην περίπτωση αποκάλυψης των ενεργειών τη Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Η τελευταία εξέλιξη θα επιτάχυνε τη δυναμική σύγκρουσης Τελ Αβίβ – Άγκυρας και μάλιστα σε μία περίοδο όπου ανώτεροι κυβερνητικοί και όχι μόνο αξιωματούχοι του Ισραήλ έχουν ανακοινώσει ότι ο επόμενος στόχος του Ισραήλ μετά το Ιράν, θα είναι η Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πυρηνική Τουρκία & Ισραήλ: Πλησιάζει ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑΣ στη “γειτονιά”…

Η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο – Δεν είναι δυνατό να ανακοινωθεί από πλευράς Άγκυρας ότι προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Έναρξη στο αεροπλανοφόρο των 60.000 τόνων. Νέα δεδομένα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSZSN4dQGuAvS7TawhX14uNpbm5Cr8-Tzroeg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSZSN4dQGuAvS7TawhX14uNpbm5Cr8-Tzroeg&s" width="776" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ο υποναύαρχος Hakan Uçar, Διοικητής της Ναυτικής Τεχνικής Διοίκησης του Τουρκικού Ναυτικού έκανε μια λεπτομερή παρουσίαση για το εγχώριο αεροπλανοφόρο της Τουρκίας, γνωστό ως MUGEM, στην έκθεση CNE 2026 στη Βρετανία. <br /><br />Η παρουσίαση αποκάλυψε ενημερωμένες προδιαγραφές, νέες λεπτομέρειες σχεδιασμού και επιβεβαίωσε ότι η κατασκευή βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη με στόχο παράδοσης το 2032. Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της παρουσίασης ήταν το χρονοδιάγραμμα του έργου. Σύμφωνα με τη διαφάνεια που παρουσίασε ο υποναύαρχος Uçar, η ανάπτυξη ξεκίνησε το 2023 με την ανάπτυξη της CONOPS (Έννοιας Επιχειρήσεων), μελέτες σκοπιμότητας και ανάλυση εναλλακτικών λύσεων.<br /><br />Η φάση ορισμού και σχεδιασμού της ιδέας του έργου ακολουθήθηκε από τον προκαταρκτικό σχεδιασμό, ο οποίος αναμένεται να μετατραπεί σε λεπτομερή σχεδιασμό και σχεδιασμό σύμβασης γύρω στο 2026. Θα ακολουθήσουν οι φάσεις κατασκευής, δοκιμών και επαλήθευσης, με την παράδοση να έχει προγραμματιστεί για το 2032.<br /><br />Πρόκειται για μια επιβεβαιωτική ενημέρωση ότι τον Αύγουστο του 2025, ο Διοικητής του Ναυπηγείου της Κωνσταντινούπολης, υποναύαρχος Erdinç Yetkin, είχε δηλώσει στο CNN Türk ότι το πλοίο θα μπορούσε να καθελκυστεί γύρω στο 2027-2028 και ενδεχομένως να παραδοθεί μετά το 2030. Το χρονοδιάγραμμα που παρουσιάστηκε στο CNE 2026 υποδηλώνει ημερομηνία παράδοσης το 2032, υποδεικνύοντας ότι το έργο ωριμάζει από τον προκαταρκτικό στον λεπτομερή σχεδιασμό.<div><br />Ενημερωμένες Προδιαγραφές<br /><br />Η παρουσίαση επιβεβαίωσε τα κύρια χαρακτηριστικά του πλοίου: μήκος 285 μέτρα, μέγιστο πλάτος 72 μέτρα, βύθισμα 10,1 μέτρα και εκτόπισμα 60.000 τόνων. Τα στοιχεία απόδοσης έδειξαν μέγιστη ταχύτητα 26+ κόμβων, ταχύτητα πλεύσης 14 κόμβων και εμβέλεια 10.000 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα 14 κόμβους με μέγιστο αριθμό επιβαινόντων 2.500 άτομα.<br /><br />Η μέγιστη ταχύτητα των 26+ κόμβων αποτελεί μια μικρή αλλαγή από τους 25+ κόμβων που ακουγώταν προηγουμένως. Πιο ενδιαφέρον είναι ο αριθμός των 2.500 άτομα, πολύ υψηλότερος από τον αριθμό των 800 ατόμων πληρώματος που αναφερόταν νωρίτερα. Αυτό πιθανότατα αντικατοπτρίζει τη συνολική χωρητικότητα συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού της αεροπορικής δύναμης, ανδρών των ειδικών δυνάμεων.<br /><br />Σύμφωνα με τις ενημερωμένες πληροφορίες το αεροπλανοφόρο θα μπορεί να εξυπηρετήσει 52 αεροσκάφη. Θα διαθέτει τέσσερις τύπους εγχώριων αεροσκαφών και drones: το Hürjet (ναυτική παραλλαγή), το μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης Kızılelma, το UCAV με ιπτάμενη πτέρυγα Anka-3 και το UCAV TB-3. Η μέθοδος απογείωσης και προσγείωσης είναι STOBAR (Short Take-Off But Arrested Recovery), χρησιμοποιώντας μια ράμπα με γωνία 12 μοιρών.<br /><br />Ο σχεδιασμός του καταστρώματος πτήσης έδειχνε τρεις διαδρόμους και έναν διάδρομο προσγείωσης. Η παρουσίαση ανέφερε συγκεκριμένα ότι το κατάστρωμα είναι «συμβατό με εγχώρια αεροσκάφη». Αυτό ευθυγραμμίζεται με τις συνεχιζόμενες εργασίες σε μια ναυτική παραλλαγή του Hürjet, η οποία αναφέρθηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα.<br /><br />Σχεδιασμένο για την ιδέα του multi domain αεροπλανοφόρου<br /><br />Μια νέα και ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια από την παρουσίαση του CNE ήταν η ιδέα του «πολυκλαδικού αεροπλανοφόρου». Το MUGEM θα υποστηρίζει και επιχειρήσεις μη επανδρωμένων υποβρυχίων οχημάτων (UUV). Οι εικόνες render έδειξαν ειδικές περιοχές εκτόξευσης και ανάκτησης για αυτά τα μη επανδρωμένα συστήματα στο πλοίο.<br /><br />Αυτό καθιστά το MUGEM πέρα ​​από τα παραδοσιακά αεροπλανοφόρα. Το πλοίο θα έχει την «ικανότητα να επιχειρεί σε 3 τομείς» με έλεγχο με επίκεντρο το δίκτυο επανδρωμένων και μη επανδρωμένων οχημάτων. Το σύστημα διαχείρισης μάχης θα είναι το εγχώριο σύστημα ADVENT.<br /><br />Έχουν πραγματοποιηθεί πειράματα για τη βελτιστοποίηση της μορφής του κύτους.Ο σχεδιασμός της προπέλας γίνεται εσωτερικά από το Γραφείο Σχεδιασμού Έργων. Ο στόχος σχεδιασμού είναι μια αθόρυβη προπέλα με απόδοση 70% ή υψηλότερη.<br /><br />Μελέτες και πειράματα διενεργούνται σε αεροσήραγγα παράλληλα με προσομοιώσεις DPO, συγκρίνοντας πειραματικά και αριθμητικά αποτελέσματα. Η ανάλυση προστασίας από τη θάλασσα έδειξε ότι το αεροπλανοφόρο έχει σχεδιαστεί για συνεχή λειτουργία πτήσεων σε συνθήκες Κατάστασης Θάλασσας έως 6.</div><div><br />Αισθητήρες και Συστήματα Μάχης<br /><br />Η παρουσίαση σχεδιασμού ιστού αποκάλυψε την πλήρη σουίτα αισθητήρων, όλοι περιγραφόμενοι ως εγχώριοι. Αυτά περιλαμβάνουν πολυλειτουργικό ραντάρ (ÇAFRAD), ραντάρ μεγάλης εμβέλειας (ÇAFRAD), δορυφορικά συστήματα επικοινωνίας X-Band, Ku-Band και Ka-Band, κεραία IFF, κεραία HF, ραντάρ LPI, ηλεκτρονικά συστήματα υποστήριξης και ηλεκτρονικής επίθεσης, σύστημα παρακολούθησης υπέρυθρων, ηλεκτρονικό σύστημα επίθεσης με λέιζερ και ηλεκτροοπτικό σύστημα διεύθυνσης.<br /><br />Για την αυτοάμυνα, η διάταξη των συστημάτων μάχης έδειξε δύο μονάδες VLS 16 κυψελών (MİDLAS), τρία CIWS (πιθανώς Gökdeniz), τέσσερα RCWS (πιθανώς συστήματα STOP 25mm) και δύο PDMS (Συστήματα Πυραύλων Σημειακής Άμυνας). Η παρουσίαση τόνισε ότι όλα τα συστήματα μάχης θα είναι εθνικής προέλευσης, με την ετικέτα «Εθνική Ισχύς Μάχης».</div><div><br />Λογιστική και Ιατρικές Εγκαταστάσεις<br /><br />Το αεροπλανοφόρο θα διαθέτει δυνατότητες ιατρικών εγκαταστάσεων Ρόλου 2 Enhanced (R2E). Αυτό περιλαμβάνει δύο χειρουργεία, δύο οδοντιατρεία, χώρους διαλογής, μονάδα εντατικής θεραπείας, μονάδα θεραπείας εγκαυμάτων, μονάδες ακτινολογίας, δωμάτιο απομόνωσης, θαλάμους 30 κλινών, ιατρικό εργαστήριο και φαρμακείο.<br /><br />Για ένα πολεμικό πλοίο επιφανείας, πρόκειται για μια σημαντική ιατρική δυνατότητα, ουσιαστικά ένα μικρό νοσοκομείο στη θάλασσα. Η διαφάνεια των δυνατοτήτων εφοδιαστικής έδειξε ότι το πλοίο θα διαθέτει μια πρυμναία ράμπα και μια δεξιά ράμπα για τη φόρτωση οχημάτων και εξοπλισμού.<br />Η κατασκευή του MUGEM βρίσκεται σε εξέλιξη<br /><br />Η τελική διαφάνεια της παρουσίασης του έργου MUGEM ήταν ιδιαίτερα σημαντική: έδειχνε πραγματικές φωτογραφίες κατασκευής με τη λεζάντα «Η κατασκευή βρίσκεται σε εξέλιξη». Οι φωτογραφίες έδειχναν χαλύβδινα μπλοκ να συναρμολογούνται σε αυτό που φαίνεται να είναι το Ναυπηγείο της Κωνσταντινούπολης, επιβεβαιώνοντας ότι οι φυσικές εργασίες κατασκευής βρίσκονται σε εξέλιξη.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Έναρξη στο αεροπλανοφόρο των 60.000 τόνων. Νέα δεδομένα

Ο υποναύαρχος Hakan Uçar, Διοικητής της Ναυτικής Τεχνικής Διοίκησης του Τουρκικού Ναυτικού έκανε μια λεπτομερή παρουσίαση για το εγχώριο αερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία παρενόχλησε τα αεροσκάφη Δένδια και Ευρωπαίων;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/06/55322115005_519930f357_5k-2048x1365.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1365" data-original-width="2048" height="133" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/06/55322115005_519930f357_5k-2048x1365.jpg" width="782" /></a></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>Ανδρέα Πιμπίσιη</b><br />Επικίνδυνα παιχνίδια σε βάρος της διεθνούς αεροπλοΐας παίζει και πάλι η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Επιχείρησε να διαψεύσει τις προκλητικές ενέργειες κατά των αεροσκαφών τριών Υπουργών Άμυνας που κατευθύνονταν προς την Κύπρο, αλλά μέσα από την ανακοίνωση που εξέδωσε, ουσιαστικά κατέδειξε ποιες είναι οι πραγματικές της προθέσεις.<br /><br />Όπως αποκάλυψε την Κυριακή το philenews, οι Τούρκοι παρενόχλησαν το στρατιωτικό αεροσκάφος που μετέφερε στην Κύπρο τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκο Δένδια. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ανάλογες ενέργειες υπήρξαν και σε βάρος άλλων ΥΠΑΜ, όπως της Γαλλίας και της Ολλανδίας.<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες του philenews, υπήρξαν παρεμβολές στην επικοινωνία του αεροσκάφους από το λεγόμενο Πύργο Ελέγχου του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου. Παράλληλα, από τα κατεχόμενα απογειώθηκαν δύο F-16, τα οποία έγιναν αντιληπτά και από τις ελεύθερες περιοχές. Τα δύο τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη παρακολουθούσαν από απόσταση τα κρατικά αεροσκάφη Ευρωπαίων υπουργών, που κατευθύνονταν στην Κύπρο.<br /><br />Η διάψευση που επιβεβαιώνει<br /><br />Η Διεύθυνση Επικοινωνίας της Τουρκικής Προεδρίας ισχυρίστηκε ότι είναι ψευδή τα δημοσιεύματα και οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που υποστηρίζουν ότι τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη παρενόχλησαν αεροπλάνα που μετέφεραν τον Έλληνα Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια και Ευρωπαίους Υπουργούς, παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο χώρο.<br /><br />Σύμφωνα με τον ισχυρισμό «στις 7 Ιουνίου 2026, τέσσερα από τα έξι αεροσκάφη που εκτελούσαν πτήσεις στη διαδρομή μεταξύ Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής διοίκησης νότιας Κύπρου παραβίασαν τον εναέριο χώρο της τδβκ» όπως αναφέρονται στην ανακοίνωση η Κυπριακή Δημοκρατία και το ψευδοκράτος, αντίστοιχα.<br /><br />«Ως εκ τούτου, δύο τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 που βρίσκονταν σε κατάσταση ετοιμότητας στην τδβκ απογειώθηκαν αμέσως για προληπτικούς λόγους» συμπληρώνεται. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Άγκυρας, «τα αεροσκάφη εκτέλεσαν την αποστολή τους εντός του εναέριου χώρου της τδβκ, δεν παραβίασαν τον εναέριο χώρο της ελληνοκυπριακής διοίκησης νοτίου Κύπρου και δεν παρενόχλησαν τα εν λόγω αεροσκάφη».<br /><br />Μέσα από την τουρκική ανακοίνωση γίνεται παραδοχή των παράνομων ενεργειών, καθώς το μόνο που έσπευσε να διευκρινίσει η Τουρκική Προεδρία είναι πως δεν υπήρξε παραβίαση του ελληνικού εναέριου χώρου.<div><br />Προκλητικά παιχνίδια της Άγκυρας<br /><br />Από την τουρκική ανακοίνωση είναι εμφανή τα παιχνίδια κυριαρχίας που θέλει να παίξει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και στο ψευδοκράτος. Εμφανίζει το όλο θέμα ως δήθεν προστασία του λεγόμενου «εναέριου χώρου» των κατεχομένων, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και των κανόνων διεθνούς αεροπλοΐας. <a href="https://www.philenews.com/politiki/article/1731014/tourkia-prokliseis-ypam-kypriakos-enaerior-choros/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Τουρκία παρενόχλησε τα αεροσκάφη Δένδια και Ευρωπαίων;

ΤΟΥ Ανδρέα Πιμπίσιη Επικίνδυνα παιχνίδια σε βάρος της διεθνούς αεροπλοΐας παίζει και πάλι η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Επιχείρησε να δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκίνησε ισραηλινο-τουρκικός “πόλεμος”: “Η Τουρκία δεν έχει ιστορία και ο Κεμάλ ήταν Έλληνας”.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%9A%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%9B.jpg?itok=9lMnjunq" width="778" /><br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ.Ν. Ερντογάν έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην Ιερουσαλήμ ως «ιερή παρακαταθήκη» και έχει διακηρύξει πως «η Ιερουσαλήμ είναι δική μας πόλη», υπενθυμίζοντας τα τέσσερα αιώνες οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή<br /><br />Μάχη " χαρακωμάτων" έχουμε μεταξύ Τούρκων και Ισραηλινών, με αφορμή τις δηλώσεις του Μουσταφά Τσιφτσί. Σε ομιλία του σε περιφερειακό συμβούλιο του κυβερνώντος κόμματος (AK Party), ο Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε ότι η προσωπική του προσευχή ήταν να αξιωθεί να γίνει «νομάρχης (κυβερνήτης) της Ιερουσαλήμ» έστω και για μία ημέρα. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι τα εδάφη αυτά θα επιστρέψουν στην τουρκική κυριαρχία και εξουσία χάρη στην ηγεσία του Προέδρου Ερντογάν. Μάλιστα, ανέφερε πως ευελπιστεί η Ιερουσαλήμ να «απελευθερωθεί» όπως συνέβη παλαιότερα με το Χαλέπι και τη Δαμασκό".<br /><br /><div class="adv" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; float: right; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 0; margin: 0px 0px 30px 20px; padding: 0px; text-align: center;"><div class="adv__inner" id="in_article_1" style="box-sizing: border-box; display: inline-block; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; vertical-align: top; z-index: 1;"></div></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2063784790478701042" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2063784790478701042&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fmesi-anatoli%2F7374449_xekinise-israilino-toyrkikos-polemos-i-toyrkia-den-ehei-istoria-kai-o&sessionId=1c5e6cf3680df4a6d99cd3361d47990ef319b159&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 548px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />Απάντηση δίνει η ισραηλινή ειδικός Ντάνα Λεβί με σχετική ανάρτηση της: <br /><br />"Η Τουρκία δεν έχει ιστορία. Ο Ατατούρκ ήταν Έλληνας που είχε το όραμα μιας κοσμικής χώρας. Η Τουρκία έγινε λιμάνι τρομοκρατίας. Είδα στο Αζερμπαϊτζάν τους Τούρκους μισθοφόρους, αυτό είναι η Τουρκία.<br />Βρωμιά, τρομοκρατία, κλοπή, κακοποίηση γυναικών και απώλεια αξιοπρέπειας. Καθίστε ήσυχοι στη γωνιά σας.<br /><br />Θυμάστε τη Γενοκτονία των Αρμενίων; Μην θυμίζετε ποτέ σε κανέναν τα διεθνή εγκλήματα".<br /><br />Κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι πραγματοποιούν προκλητικές δηλώσεις, εκφράζοντας ανοιχτά τη φιλοδοξία για επιστροφή της Ιερουσαλήμ υπό τουρκική και οθωμανική κυριαρχία. Το ζήτημα συνδέεται έντονα με το παρελθόν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αποτελεί πεδίο έντονης πολιτικής και διπλωματικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην Ιερουσαλήμ ως «ιερή παρακαταθήκη» και έχει διακηρύξει πως «η Ιερουσαλήμ είναι δική μας πόλη», υπενθυμίζοντας τα τέσσερα αιώνες οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή.<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές έχουν προκαλέσει την άμεση και σκληρή αντίδραση της ισραηλινής κυβέρνησης. Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, απάντησε δημόσια υπενθυμίζοντας ότι το Ισραήλ είναι ένα ισχυρό κράτος και η Ιερουσαλήμ θα παραμείνει πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού για πάντα, απορρίπτοντας κάθε όνειρο για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Για την ιστορία ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, η οποία τότε ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Οι γονείς του, Αλή Ριζά και Ζουμπεϊντέ, ήταν μουσουλμάνοι και προέρχονταν από οικογένειες με πιθανώς βαλκανικές, αλβανικές ρίζες που είχαν εγκατασταθεί στην Μακεδονία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρά δομικά προβλήματα που σχετίζονται με την έμφυλη βία, το πολιτικό κλίμα και την εγκληματικότητα.<br /><br />Ζητήματα όπως η ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα απασχολούν συχνά τόσο την εσωτερική όσο και τη διεθνή επικαιρότητα.<br /><br />Η ενδοοικογενειακή βία και οι γυναικοκτονίες παραμένουν κρίσιμα προβλήματα στη χώρα. Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν εκφράσει έντονες ανησυχίες, ειδικά μετά την αποχώρηση της χώρας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία παρείχε νομικό πλαίσιο προστασίας.<br /><br />Επίσης η Τουρκία έχει βιώσει σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων στο παρελθόν. Παράλληλα, η αυστηρή αντιτρομοκρατική νομοθεσία χρησιμοποιείται συχνά για περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου και πολιτικές διώξεις.<br /><br />Στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές, η μικροεγκληματικότητα (όπως πορτοφολάδες και κλοπές) απαιτεί προσοχή από τους τουρίστες.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση όμως η κόντρα μεταξύ Τούρκων και Ισραηλινών έχει μεγαλώσει επικίνδυνα, ειδικά με την ανακοίνωση των νέων οθωμανικού τύπου σχεδίων της Άγκυρας για την Μέση Ανατολή, ειδικά την Συρία.<br /><br />Η τουρκική προκλητικότητα και επέκταση στην Ανατολική Μεσόγειο θα οδηγήσει πιθανότατα σε πολεμική εμπλοκή στην περιοχή, λόγω των ενεργειακών σχεδίων και κοιτασμάτων, τα οποία οι Τούρκοι θέλουν να υφαρπάξουν χωρίς κανένα δικαίωμα. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξεκίνησε ισραηλινο-τουρκικός “πόλεμος”: “Η Τουρκία δεν έχει ιστορία και ο Κεμάλ ήταν Έλληνας”.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ.Ν. Ερντογάν έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην Ιερουσαλήμ ως «ιερή παρακαταθήκη» και έχει διακηρύξει πως «η Ιερουσαλήμ ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν ο ευσεβής πόθος υποκαθιστά τη στρατηγική και η ψευδαίσθηση τον ρεαλισμό.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmz7HF5yjujuzV1SGGx2Si5IsZ6nRpDncjqp9TV7c47l6T5B_nzznE6I1Q8h5W05lw5-p27EwB1SiaJ3LzPhI3_mr7UyHY6Kqqi1snjSY0lFrFylVdIrnK9VfadoUmue1k-B9kM1PZAbfEPyHdHKqVOkWr3TXZI9m8G28S_W8F-_V2tyFS4MMEPc_DGn5o/s465/1780898065995f.jpg"><img border="0" height="132" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmz7HF5yjujuzV1SGGx2Si5IsZ6nRpDncjqp9TV7c47l6T5B_nzznE6I1Q8h5W05lw5-p27EwB1SiaJ3LzPhI3_mr7UyHY6Kqqi1snjSY0lFrFylVdIrnK9VfadoUmue1k-B9kM1PZAbfEPyHdHKqVOkWr3TXZI9m8G28S_W8F-_V2tyFS4MMEPc_DGn5o/w784-h132/1780898065995f.jpg" width="784" /></a><div><br /></div><div>Του <b>Κωνσταντίνου Λουκόπουλου</b><br />Έχει επισημανθεί πολλές φορές από τον γράφοντα ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια διαχρονική τάση απόδρασης από την αδυσώπητη τουρκική απειλή και θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν δύο συγκλίνουσες «σχολές σκέψης» που συμπληρώνουν η μία την άλλη! Η πρώτη είναι των «ναταβρουμενάκηδων», εκείνων δηλαδή που θεωρούν ότι η χώρα μας πρέπει πάση θυσία να «τα βρει» με την Άγκυρα, ακόμη και αν αυτό προϋποθέτει ολέθριες υποχωρήσεις που αφορούν σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων και ακόμα χειρότερα σε αυτά της κυριαρχίας. Η δεύτερη είναι των «ησυχάκηδων-ηρεμονεράκηδων», που δεν ενδιαφέρονται τόσο για το περιεχόμενο των ελληνοτουρκικών σχέσεων όσο για την απουσία έντασης. Το βασικό τους μέλημα είναι να μην υπάρξουν «φασαρίες», να διατηρηθεί μια επίπλαστη ηρεμία με την απατηλή μακαριότητα αποφυγής οποιασδήποτε σύγκρουσης.<br /><br />Σε αυτό το σημείο και πριν προχωρήσουμε επειδή κάποια διακεκριμένη πολιτικός είχε δηλώσει δημόσια ότι δεν αισθάνεται απειλή από την Τουρκία κρίνεται σκόπιμο να πούμε ότι «απειλή είναι η εκδηλωμένη πρόθεση της μία πλευράς να προκαλέσει ζημιά σε βάρος των συμφερόντων της άλλης χρησιμοποιώντας ακόμα και στρατιωτική βία αν η τελευταία δεν αποδεχθεί τις απαιτήσεις της» !<br /><br /></div><div>Διαφορετικές αφετηρίες. Ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα.<br /><br />Και οι δύο αντιμετωπίζουν την Τουρκία όχι όπως είναι, αλλά όπως θα ήθελαν να είναι. Κατασκευάζουν μια εικονική πραγματικότητα, μέσα στην οποία ο τουρκικός αναθεωρητισμός είτε υποβαθμίζεται είτε θεωρείται ότι μπορεί να εξουδετερωθεί με καλές προθέσεις, χαμόγελα, αγκαλιές και κατευνασμό. Η πραγματικότητα όμως είναι πεισματάρα.<br /><br />Ο αναθεωρητισμός δεν είναι συγκυρία, είναι στρατηγική<br /><br />Αρνούνται να δουν είναι ότι στην Τουρκία έχει διαμορφωθεί εδώ και δεκαετίες μια στρατηγική κουλτούρα, η οποία διαπερνά το πολιτικό σύστημα, το κράτος, τις ένοπλες δυνάμεις και ένα πολύ μεγάλο τμήμα της κοινωνίας. Μια κουλτούρα που θεωρεί ότι η χώρα αδικήθηκε ιστορικά και γεωγραφικά στην περιοχή από την Ελλάδα και ότι οφείλει να αποκαταστήσει αυτές τις «αδικίες»!<br /><br />Η αντίληψη αυτή δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό των ισλαμιστών του σημερινού καθεστώτος. Προϋπήρχε, υπάρχει και πιθανότατα θα συνεχίσει να υπάρχει ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά την Τουρκία. Είτε πρόκειται για κεμαλιστές είτε για νεοοθωμανούς, είτε για «μετά-ερντογανιστές», ο πυρήνας της τουρκικής στρατηγικής σκέψης παραμένει ο ίδιος. Συνέχιση της αναβάθμιση της τουρκικής ισχύος για την αναθεώρηση του υφιστάμενου status quo και εκπλήρωση ηγεμονικών φιλοδοξιών στην ευρύτερη περιοχή όπως στην Λιβύη, στην Συρία αλλά ακόμα και στον Νότιο Καύκασο.<br /><br />Η γνωστή τοποθέτηση του πρώην πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και θεωρητικού του νέο-οθωμανισμού Αχμέτ Νταβούτογλου, περί αποκατάστασης των «ιστορικών και γεωγραφικών λαθών» δεν συνιστά μία λεκτική υπερβολή. Πρόκειται για την συμπύκνωση της βασικής στρατηγικής αντίληψης που διαμορφώνει την τουρκική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η ψευδαίσθηση της «ήρεμης συνθηκολόγησης»<br /><br />Το κουτοπόνηρο δίλημμα «μα τι θέλετε να κάνουμε πόλεμο» επιχειρεί να παρουσιάσει την παραίτηση ως… ρεαλισμό! Όμως η Άγκυρα δεν λειτουργεί με τη λογική της αμοιβαίας υποχώρησης αλλά με τη λογική της διαρκούς διεύρυνσης των διεκδικήσεων. Η εμπειρία έχει δείξει ότι κάθε παραχώρηση δεν οδηγεί σε αποκλιμάκωση των απαιτήσεων αλλά σε νέες απαιτήσεις.<br /><br />Όλοι αυτοί υποστήριξαν την βλαπτική Πολιτική Διακήρυξη των Αθηνών περί… Φιλίας και Καλής Γειτονίας (σημ. τι κίβδηλος τίτλος!) του Δεκεμβρίου 2023 με την οποία η Ελλάδα αφού ξέπλυνε την επιθετικότητα της Τουρκίας, της έδωσε πιστοποιητικό καλής διαγωγής και διευκόλυνε εταίρους και συμμάχους να της στρώσουν κόκκινο χαλί! Δεν ήθελαν να δουν ότι με αυτήν την διακήρυξη η Χώρα αυτοεγκλωβίστηκε και αυτοπεριορίστηκε και αναπαρήγαγαν το κυβερνητικό αφήγημα περί ήρεμων νερών στο Αιγαίο μην θέλοντας να δουν τα ισχυρά υπόγεια ρεύματα του τουρκικού αναθεωρητισμού άσχετα αν αυτό βυθίστηκε «αύτανδρο».<br /><br />Η επιδίωξη της ηρεμίας με οποιοδήποτε τίμημα δεν οδηγεί στην ειρήνη. Οδηγεί στον αυτοπεριορισμό, στον αυτοεγκλωβισμό και τελικά στη σταδιακή αποδοχή τετελεσμένων και στην επιβολή μίας κανονικότητας «αλά τούρκα»!<br /><br />Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε φοβικά σύνδρομα ούτε μεγαλοστομίες<br /><br />Επικίνδυνη είναι και η αντίστροφη αυταπάτη. Η υποτίμηση της Τουρκίας και η υπερτίμηση των ελληνικών δυνατοτήτων. Η Ελλάδα χρειάζεται καθαρή εικόνα της πραγματικότητας, σοβαρή στρατηγική σκέψη και σταθερή ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος. Αλλά η αποτροπή δεν είναι όπως λέει ένας καλός συνάδελφος και στρατηγικός διανοητής «το θυμιατό που ξορκίζει το κακό». Δεν αρκεί να εξοπλίζεσαι και να χρησιμοποιείς επικοινωνιακά έναν εξοπλιστικό πατριωτισμό όταν η Κυβέρνηση δεν έχει πείσει τον επιβουλέα ότι αυτά τα μέσα αν παραστεί ανάγκη θα τα χρησιμοποιήσεις και θα προκαλέσει τουλάχιστον ισόποσο κόστος αν όχι μεγαλύτερο από το κέρδος στο οποίο αποσκοπεί.<br /><br />Η Τουρκία αναντίρρητα με τα μεγέθη της παραμένει μια σημαντική περιφερειακή δύναμη με μεγάλες δυνατότητες, αλλά η Ελλάδα μπορεί να την αντιμετωπίσει με στιβαρή διπλωματία, ανάσχεση διεθνώς και αξιόπιστη αποτροπή. Και η αποτροπή δεν στηρίζεται σε επικοινωνιακά φληναφήματα που λέγονται τσάμπα στα τηλεοπτικά πάνελ. Στηρίζεται σε ισχύ, βούληση και πάνω απ’ όλα σε αξιοπιστία. Βέβαια η πλαδαρή και άνευρη αντίδραση μας στην Κάσο έδειξε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα προαναφερθέντα.<br /><br />Οι σύμμαχοι στηρίζουν, δεν υποκαθιστούν<br /><br />Λανθασμένη προσέγγιση είναι και η πεποίθηση ότι τρίτες χώρες θα αναλάβουν να λύσουν τα προβλήματα ασφαλείας της Ελλάδας. Και για αυτή την λάθος προσέγγιση που εγκληματικά εφησυχάζει τον λαό μας ευθύνονται οι κυβερνώντες. Νομίζω ότι όλοι θυμόνται κάποιους με το «Σύνδρομο του Ναβαρίνου» πως πανηγύριζαν όταν είχε έλθει στην Ελλάδα το Γαλλικό Αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντεγκόλ. Κάποιοι άλλοι οραματίζονται μικτές ελληνό-ισραηλινές Ταξιαρχίες.<br /><br />Οι στρατηγικές συνεργασίες με χώρες της περιοχής, οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελούν αναμφίλεκτα πολύτιμα εργαλεία ενίσχυσης της εθνικής ισχύος. Δεν αποτελούν όμως υποκατάστατο της ούτε της εθνικής στρατηγικής και πρωτίστως δεν μας απαλλάσσει από τα δικά μας πατριωτικά καθήκοντα. Ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος είχε κάποτε πει ότι οι φαντασιώσεις που δημιουργούμε μας απαλλάσσουν από τις ευθύνες της πραγματικότητας.<br /><br />Στις διεθνείς σχέσεις κυριαρχούν τα συμφέροντα και όχι τα συναισθήματα. Όλες οι χώρες, μικρές και μεγάλες, διαμορφώνουν τη στάση τους με βάση το δικό τους συμφέρον. Το ίδιο κάνει και η Τουρκία. Το ίδιο οφείλει να κάνει και η Ελλάδα. Όποιος πιστεύει ότι άλλοι θα πολεμήσουν για λογαριασμό μας, αρνείται να κατανοήσει τον τρόπο λειτουργίας του διεθνούς συστήματος. Αν η αποτροπή αποτύχει και φθάσουμε σε πόλεμο, στο πεδίο θα είμαστε μόνοι μας. «Μην περιμένετε τους άλλους να κάνουν τους δικούς σου πολέμους» λένε οι Ισραηλινοί φίλοι μας!<br /><br />Αντί επιλόγου<br /><br />Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η τουρκική επιθετικότητα. Αυτή είναι δεδομένη και διακηρυγμένη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η δική μας τάση να ωραιοποιούμε την πραγματικότητα όταν αυτή γίνεται δυσάρεστη. Κάνουν μεγάλο κακό όσοι παρουσιάζουν την Τουρκία απομονωμένη, στριμωγμένη και έτοιμη να καταρρεύσει ακόμα και με ένα ελληνικό… φύσημα! Ισόποσο κακό όμως κάνουν και οι υπερβάλλοντες την τουρκική εθνική ισχύ.<br /><br />Με θολό λόγο, επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και πολιτικές που αποσκοπούν αποκλειστικά στην αγορά πρόσκαιρης ηρεμίας δεν οικοδομείται εθνική στρατηγική. Οικοδομείται μόνο η ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να φοβάται την πραγματικότητα.<br /><br />Γιατί η ιστορία διδάσκει ότι τα κράτη δεν κινδυνεύουν όταν αναγνωρίζουν τις απειλές τους. Κινδυνεύουν όταν πείθουν τον εαυτό τους ότι οι απειλές δεν υπάρχουν. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε πει: «Δεν πρέπει να γυρνάς την πλάτη σου σε έναν επαπειλούμενο κίνδυνο και να προσπαθείς να ξεφύγεις από αυτόν. Αν το κάνεις, θα διπλασιάσεις τον κίνδυνο αυτόν. Αλλά αν τον αντιμετωπίσεις εγκαίρως θα τον μειώσεις στο μισό. Ποτέ μην τρέχεις να γλυτώσεις από αυτόν»<br /><br />Και σε αυτό ακριβώς το σημείο συναντώνται οι «ναταβρουμενάκηδες» και οι «ησυχάκηδες», στην κοινή αυταπάτη ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας. Όμως στις διεθνείς σχέσεις συμβαίνει πάντοτε το αντίθετο. Οι επιθυμίες συντρίβονται όταν αγνοούν την πραγματικότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν ο ευσεβής πόθος υποκαθιστά τη στρατηγική και η ψευδαίσθηση τον ρεαλισμό.

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Έχει επισημανθεί πολλές φορές από τον γράφοντα ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια διαχρονική τάση απόδρασης από την αδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη πετρελαϊκή κρίση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/ormouz-768x429.jpg" width="792" /><br /><div><br /></div><div><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Πώς η Χεζμπολάχ έγινε το τελευταίο χαρτί του Ιράν και γιατί οι αγορές ίσως υποτιμούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία<br /><br />Για περισσότερο από έναν χρόνο, οι διεθνείς αγορές έχουν επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα απέναντι στις αλλεπάλληλες κρίσεις της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Πόλεμοι, πυραυλικές επιθέσεις, ναυτικές συγκρούσεις, επιδρομές, απειλές για κλείσιμο θαλάσσιων διαδρόμων. Και όμως, το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα συνέχισε να λειτουργεί.<br /><br />Η εικόνα αυτή ίσως δημιουργεί μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. <br /><br />Διότι η πραγματική δοκιμασία δεν αφορά όσα έχουν ήδη συμβεί. Αφορά όσα μπορούν να συμβούν εάν η σημερινή αντιπαράθεση μετατραπεί σε νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική σύγκρουσης μεταξύ Ιράν, Ισραήλ και των συμμάχων τους.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της εξίσωσης βρίσκεται πλέον η Χεζμπολάχ<br /><br />Όχι ως απλή στρατιωτική οργάνωση.<br /><br />Αλλά ως στρατηγικός μοχλός επιρροής της Τεχεράνης και ως κρίσιμος παράγοντας στις διαπραγματεύσεις για τη μεταπολεμική Μέση Ανατολή.</div><div>  <br />Η Χεζμπολάχ ως «κόκκινη γραμμή»<br /><br />Για δεκαετίες η Χεζμπολάχ αποτέλεσε το σημαντικότερο εργαλείο προβολής ισχύος του Ιράν στη Μεσόγειο.<br /><br />Η γεωγραφία εξηγεί γιατί.<br /><br />Από τον Λίβανο, η Τεχεράνη αποκτά στρατηγικό βάθος απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Διατηρεί δυνατότητες αποτροπής.<br /><br />Διατηρεί δίαυλο επιρροής στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Και κυρίως διατηρεί ένα εργαλείο που αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε στρατιωτικής επιλογής εναντίον της.<br /><br />Γι’ αυτό η Χεζμπολάχ δεν αντιμετωπίζεται από την ιρανική ηγεσία ως ένας ακόμη περιφερειακός εταίρος.<br /><br />Αποτελεί τμήμα του ίδιου του συστήματος ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Η απώλεια ή η δραστική αποδυνάμωσή της θα μπορούσε να θεωρηθεί από την Τεχεράνη ως στρατηγική ήττα πρώτης τάξεως. </div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι ο Λίβανος<br /><br />Η δημόσια συζήτηση συχνά επικεντρώνεται στο εάν θα υπάρξει εκεχειρία ή νέα κλιμάκωση.<br /><br />Ωστόσο, οι μεγάλες δυνάμεις διαβάζουν την κρίση διαφορετικά.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν ένα περιβάλλον όπου οι περιφερειακές συγκρούσεις δεν θα απειλούν τις ενεργειακές ροές και τη διεθνή ναυσιπλοΐα.<br /><br />Το Ισραήλ επιδιώκει μια μακροπρόθεσμη αναδιάταξη του συσχετισμού ισχύος στα βόρεια σύνορά του.<br /><br />Οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου θέλουν σταθερότητα ώστε να προχωρήσουν τα φιλόδοξα επενδυτικά και ενεργειακά τους σχέδια.<br /><br />Η Κίνα ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ασφάλεια των εισαγωγών ενέργειας.<br /><br />Η Ρωσία παρακολουθεί μια κρίση που δυνητικά μπορεί να επηρεάσει τις διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Με άλλα λόγια, το ζήτημα δεν είναι μόνο πολιτικό ή στρατιωτικό.<br /><br />Είναι βαθιά γεωοικονομικό. </div><div><br />Γιατί οι αγορές παραμένουν ψύχραιμες<br /><br />Η μέχρι σήμερα ανθεκτικότητα της αγοράς εξηγείται από τρεις λόγους:<br /><br />Πρώτον, οι βασικές υποδομές παραγωγής πετρελαίου δεν έχουν δεχθεί καταστροφικά πλήγματα.<br /><br />Δεύτερον, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ανοιχτά.<br /><br />Τρίτον, οι μεγαλύτεροι παραγωγοί του Κόλπου εξακολουθούν να εξάγουν κανονικά.<br /><br />Αυτό έχει επιτρέψει στους traders να θεωρούν ότι κάθε κρίση είναι προσωρινή.<br /><br />Όμως η ιστορία των ενεργειακών σοκ διδάσκει ότι οι αγορές συνήθως αντιδρούν απότομα όχι όταν ξεκινά μια κρίση, αλλά όταν συνειδητοποιούν ότι η κρίση μπορεί να διαρκέσει. </div><div><br />Το Ορμούζ: η πιο σημαντική θαλάσσια αρτηρία του πλανήτη<br /><br />Υπάρχει ένας λόγος που κάθε γεωπολιτικός αναλυτής παρακολουθεί το ίδιο σημείο στον χάρτη.Τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Αποτελούν τον πιο κρίσιμο ενεργειακό διάδρομο στον κόσμο.<br /><br />Οποιαδήποτε σοβαρή διατάραξη εκεί θα είχε επιπτώσεις πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Θα επηρέαζε:</div><div>τις τιμές καυσίμων,<br />το κόστος μεταφορών,<br />τον πληθωρισμό,<br />τις αλυσίδες εφοδιασμού,<br />τις χρηματοπιστωτικές αγορές.<br /><br />Η σημασία τους δεν είναι μόνο περιφερειακή.<br /><br />Είναι παγκόσμια.<br />Η Κίνα έχει περισσότερα να χάσει από όλους<br /><br />Στη Δύση η προσοχή στρέφεται συνήθως στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ωστόσο, ο μεγαλύτερος οικονομικός κίνδυνος ίσως αφορά την Κίνα.<br /><br />Το κινεζικό οικονομικό μοντέλο εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές εισαγωγές.<br /><br />Μια παρατεταμένη διαταραχή στις ροές του Κόλπου θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά το ενεργειακό κόστος για το Πεκίνο.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί η κινεζική διπλωματία επιδιώκει σταθερά αποκλιμάκωση στις περιφερειακές κρίσεις. </div><div><br />Η Ρωσία και το παράδοξο της κρίσης<br /><br />Για τη Μόσχα, η εικόνα είναι πιο σύνθετη.<br /><br />Υψηλότερες τιμές πετρελαίου μπορούν να ενισχύσουν τα κρατικά έσοδα.<br /><br />Όμως μια ανεξέλεγκτη κρίση μπορεί να οδηγήσει σε παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση που τελικά θα περιορίσει τη ζήτηση.<br /><br />Η Ρωσία επομένως δεν έχει συμφέρον σε ένα απόλυτο χάος.<br /><br />Έχει όμως συμφέρον σε μια αγορά όπου το γεωπολιτικό ασφάλιστρο κινδύνου παραμένει υψηλό.<br />Τρία σενάρια για τους επόμενους δώδεκα μήνες</div><div><br />Σενάριο Α: Ελεγχόμενη αποκλιμάκωση<br /><br />Οι διπλωματικές πρωτοβουλίες αποδίδουν. Οι συγκρούσεις περιορίζονται. Οι ενεργειακές ροές συνεχίζονται χωρίς σημαντικές διαταραχές.</div><div><br />Σενάριο Β: Μόνιμη ένταση<br /><br />Επιθέσεις και αντίποινα συνεχίζονται. Η ναυτιλία γίνεται ακριβότερη. Οι αγορές ενσωματώνουν μόνιμο γεωπολιτικό ρίσκο. </div><div><br />Σενάριο Γ: Το σοκ<br /><br />Σημαντική διατάραξη των θαλάσσιων διαδρόμων. Απότομη άνοδος του κόστους μεταφοράς. Νέο παγκόσμιο πληθωριστικό κύμα. Επαναφορά της ενέργειας ως του σημαντικότερου γεωπολιτικού παράγοντα της διεθνούς οικονομίας.<br />Το ερώτημα που κανείς δεν θέλει να απαντήσει<br /><br />Οι κυβερνήσεις αναζητούν τρόπους να αποφύγουν μια νέα μεγάλη κρίση.<br /><br />Οι επενδυτές στοιχηματίζουν ότι θα τα καταφέρουν.<br /><br />Όμως η Ιστορία της Μέσης Ανατολής δείχνει ότι οι μεγαλύτερες ανατροπές συμβαίνουν όταν οι περισσότεροι έχουν πειστεί ότι η κατάσταση βρίσκεται υπό έλεγχο.<br /><br />Η Hezbollah μπορεί να είναι η σημερινή «κόκκινη γραμμή» του Ιράν.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι αν η επόμενη κόκκινη γραμμή θα χαραχθεί πάνω στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επόμενη πετρελαϊκή κρίση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

Βασιλης Διαμαντακος Πώς η Χεζμπολάχ έγινε το τελευταίο χαρτί του Ιράν και γιατί οι αγορές ίσως υποτιμούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αμερική αλλάζει δόγμα: Το τελεσίγραφο Τραμπ προς την Ευρώπη

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/pete-hegseth-usa-europe-768x512.jpg" width="781" /><br /><br /><div><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ουάσιγκτον προς συμμάχους: «Δεν αρκούν τα χρήματα – αλλάξτε και τον τρόπο που σκέφτεστε» - Η νέα αμερικανική στρατηγική δεν ζητά μόνο περισσότερες αμυντικές δαπάνες από την Ευρώπη, αλλά και ιδεολογική ευθυγράμμιση με ένα νέο δόγμα ισχύος, εθνικής κυριαρχίας και πολιτισμικής συνοχής.<br /><br />Η Δύση διχάζεται: Γιατί ΗΠΑ και Ευρώπη δεν μιλούν πλέον την ίδια γλώσσα<br /><br />Η συζήτηση για το μέλλον της διατλαντικής συμμαχίας έχει επί δεκαετίες περιστραφεί γύρω από ένα γνώριμο παράπονο της Ουάσιγκτον: οι Ευρωπαίοι δεν επενδύουν αρκετά στην άμυνά τους και βασίζονται υπερβολικά στην αμερικανική στρατιωτική ομπρέλα. Ωστόσο, η τοποθέτηση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ στο Shangri-La Dialogue της Σιγκαπούρης τον Μάιο του 2026 αποκάλυψε ότι η σημερινή αμερικανική απαίτηση προς τους συμμάχους της είναι πολύ βαθύτερη.<br /><br />Δεν αφορά μόνο τα χρήματα.<br /><br />Αφορά τις ίδιες τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η μεταπολεμική Δύση.<br /><br />Δύο απαιτήσεις σε μία πρόταση<br /><br />Όταν ο Χέγκσεθ δήλωσε ότι οι διαρκείς συμμαχίες στηρίζονται στην «ευθυγράμμιση εθνικών συμφερόντων» και όχι σε «ηθικολογίες», πολλοί θεώρησαν ότι επανέλαβε το διαχρονικό αμερικανικό αίτημα για μεγαλύτερη κατανομή βαρών.<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, η παρέμβασή του περιείχε δύο διαφορετικά μηνύματα.<br /><br />Το πρώτο ήταν οικονομικό και στρατιωτικό: η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος του κόστους της δικής της ασφάλειας.<br /><br />Το δεύτερο ήταν ιδεολογικό: η Ευρώπη πρέπει να εγκαταλείψει το πολιτικό λεξιλόγιο που κυριάρχησε μετά το 1945 — τις αναφορές σε κανόνες, πολυμερείς θεσμούς, κοινές αξίες και διεθνές δίκαιο — και να υιοθετήσει μια πιο ωμή αντίληψη ισχύος και εθνικού συμφέροντος.<br /><br />Η πρώτη απαίτηση μπορεί να καλυφθεί με περισσότερους αμυντικούς προϋπολογισμούς.<br /><br />Η δεύτερη απαιτεί αλλαγή κοσμοθεωρίας.<br /><br />Η επιστροφή της «πολιτισμικής ισχύος»<br /><br />Η σημερινή Ουάσιγκτον δεν απορρίπτει τη γλώσσα των αξιών. Αντίθετα, την επαναπροσδιορίζει.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ δεν αντικαθιστά την ηθική με τον ρεαλισμό, αλλά μια ηθική με μια άλλη.<br /><br />Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούσαν μια φιλελεύθερη αντίληψη διεθνούς τάξης βασισμένη σε δημοκρατικούς θεσμούς, πολυμέρεια, ανθρώπινα δικαιώματα και συνεργασία μεταξύ συμμάχων.<br /><br />Σήμερα, το νέο αφήγημα δίνει έμφαση σε διαφορετικές έννοιες:<br /><br />Εθνική κυριαρχία.<br /><br />Πολιτισμική συνοχή.<br /><br />Δημογραφική ανθεκτικότητα.<br /><br />Αυτάρκεια.<br /><br />Στρατιωτική ισχύ.<br /><br />Ισχυρά σύνορα.<br /><br />Στο νέο αυτό πλαίσιο, η Ευρώπη δεν παρουσιάζεται ως ένας ανεπαρκής στρατιωτικά εταίρος, αλλά ως μια ήπειρος που αντιμετωπίζει κρίση ταυτότητας.<br /><br />Η Ευρώπη ως «πρόβλημα πολιτισμού»<br /><br />Η Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ του 2025 αποτυπώνει ξεκάθαρα αυτή τη μετατόπιση.<br /><br />Στο κείμενο, οι παραδοσιακές ανησυχίες για χαμηλές αμυντικές δαπάνες περνούν σε δεύτερη μοίρα. Αντίθετα, δίνεται έμφαση σε ζητήματα όπως:</div><div>Η μαζική μετανάστευση.<br />Η μείωση των γεννήσεων.<br />Η απώλεια εθνικής ταυτότητας.<br />Η υποχώρηση της πολιτισμικής αυτοπεποίθησης.<br />Οι περιορισμοί στην ελευθερία του λόγου.<br /><br />Η Ευρώπη παρουσιάζεται ως μια δύναμη που κινδυνεύει όχι μόνο γεωπολιτικά αλλά και πολιτισμικά.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: η στρατιωτική ισχύς δεν μπορεί να αποκατασταθεί χωρίς παράλληλη αναγέννηση της κοινωνικής και εθνικής συνοχής.<br />Η μετατόπιση προς την Ασία<br /><br />Πίσω από τη νέα ρητορική βρίσκεται και μια σκληρή γεωστρατηγική πραγματικότητα.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί πλέον ότι ο κύριος ανταγωνιστής της δεν βρίσκεται στην Ευρώπη αλλά στην Ασία.<br /><br />Η άνοδος της Κίνας, οι εντάσεις στον Ινδο-Ειρηνικό και η ανάγκη ανακατανομής στρατιωτικών πόρων ωθούν τις Ηνωμένες Πολιτείες να περιορίσουν σταδιακά το ευρωπαϊκό τους αποτύπωμα.<br /><br />Η νέα ιδεολογική αφήγηση λειτουργεί ως πολιτική και ηθική νομιμοποίηση αυτής της στρατηγικής μετατόπισης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον δεν αποχωρεί επειδή η Ευρώπη ξαφνικά έγινε αδύναμη.<br /><br />Αποχωρεί επειδή οι αμερικανικές προτεραιότητες αλλάζουν. </div><div><br />Οι τέσσερις ευρωπαϊκές απαντήσεις<br /><br />Η Ευρώπη δεν αντιδρά ενιαία.<br />Γαλλία: Η ευκαιρία της στρατηγικής αυτονομίας<br /><br />Ο Εμανουέλ Μακρόν βλέπει στη νέα αμερικανική στάση μια επιβεβαίωση όσων υποστηρίζει εδώ και χρόνια.<br /><br />Το Παρίσι θεωρεί ότι η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει αυτόνομη στρατηγική ισχύ, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές αποφάσεις.<br />Γερμανία: Αύξηση δαπανών χωρίς ιδεολογική μεταστροφή<br /><br />Το Βερολίνο αποδέχεται ότι επί χρόνια επωφελήθηκε από την αμερικανική προστασία.<br />Αυξάνει θεαματικά τις αμυντικές δαπάνες του, αλλά συνεχίζει να υπερασπίζεται το μεταπολεμικό μοντέλο πολυμερούς συνεργασίας.</div><div><br />Πολωνία: Φόβος εγκατάλειψης<br /><br />Η Βαρσοβία, παρά τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ ως ποσοστό του ΑΕΠ, ανησυχεί ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να αποδυναμώσουν τις δεσμεύσεις τους απέναντι στην Ευρώπη.<br /><br />Για την Πολωνία, η αμερικανική παρουσία παραμένει αναντικατάστατη.<br /><br />ΝΑΤΟ: Διατήρηση της συνοχής<br /><br />Η ηγεσία της Συμμαχίας επιχειρεί να παρουσιάσει τις αμερικανικές κινήσεις ως φυσική εξέλιξη μιας πιο ισχυρής και ώριμης Ευρώπης.<br /><br />Στόχος είναι να αποφευχθεί η εικόνα μιας στρατηγικής αποσύνδεσης.<br />Μια συμμαχία που αλλάζει χαρακτήρα<br /><br />Το ουσιαστικό διακύβευμα δεν είναι οι αμυντικοί προϋπολογισμοί.<br /><br />Είναι η ταυτότητα της Δύσης.<br /><br />Για επτά δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο βασικός αρχιτέκτονας της διεθνούς φιλελεύθερης τάξης. Σήμερα, η ίδια χώρα αμφισβητεί πολλές από τις αρχές που κάποτε προωθούσε ως θεμέλια της συμμαχικής συνοχής.<br /><br />Η Ευρώπη εξακολουθεί να μιλά τη γλώσσα των θεσμών, των κανόνων και της πολυμέρειας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον μιλά όλο και περισσότερο τη γλώσσα της κυριαρχίας, της ισχύος και του πολιτισμικού ανταγωνισμού.<br /><br />Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια διαφωνία για τις δαπάνες.<br /><br />Είναι μια βαθύτερη σύγκρουση αντιλήψεων για το τι σημαίνει Δύση στον 21ο αιώνα.<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Η νέα αμερικανική απαίτηση προς τους συμμάχους της δεν συνοψίζεται στο γνωστό σύνθημα «πληρώστε περισσότερα».<br /><br />Το πραγματικό μήνυμα είναι πιο σύνθετο και πιο απαιτητικό:<br /><br />Ενισχύστε τις ένοπλες δυνάμεις σας, αλλά και αναθεωρήστε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε την ισχύ, την κυριαρχία και την πολιτική ταυτότητα.<br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα στρατηγικό δίλημμα που θα καθορίσει τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Θα προσαρμοστεί στο νέο αμερικανικό δόγμα ή θα επιδιώξει τη δική της αυτόνομη πορεία;<br /><br />Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον της διατλαντικής συμμαχίας, αλλά και τη μορφή της παγκόσμιας τάξης που αναδύεται.<br /><br />Η Ευρώπη μπροστά στο δίλημμα: Υποταγή στο νέο δόγμα ή στρατηγική αυτονομία;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Αμερική αλλάζει δόγμα: Το τελεσίγραφο Τραμπ προς την Ευρώπη

Βασιλης Διαμαντακος  Ουάσιγκτον προς συμμάχους: «Δεν αρκούν τα χρήματα – αλλάξτε και τον τρόπο που σκέφτεστε» - Η νέα αμερικανική στρατηγική...

Διαβάστε την συνέχεια