Καμία εκεχειρία! Η Τουρκία βομβαρδίζει με χημικά τους Κούρδους αντάρτες.

<img height="363" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/06/PKK-630x363.jpg" width="699" /><br /><br />Παρά την μονομερή κήρυξη εκεχειρίας από το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), ο τουρκικός στρατός κλιμακώνει τις επιθέσεις του στις Ζώνες Άμυνας της Μηδίας, περιοχές του νότιου Κουρδιστάν (βόρειο Ιράκ) που ελέγχονται από αντάρτες.<br /><br />Σύμφωνα με τον απολογισμό του Μαρτίου από το HPG, οι τουρκικές δυνάμεις εξαπέλυσαν 11.585 αεροπορικές και χερσαίες επιθέσεις εναντίον των ανταρτών, με αποτέλεσμα τον θάνατο αρκετών Κούρδων μαχητών μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας.<br /><br />Το Κέντρο Τύπου των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας (HPG) κατήγγειλε τη συνεχιζόμενη στοχοποίηση των περιοχών των Κούρδων ανταρτών από τον τουρκικό στρατό.<br /><br />Σε ανακοίνωση το Σάββατο 28/06, το HPG τίμησε τη μνήμη του ιστορικού ηγέτη Σεΐχ Σαΐντ και των συντρόφων του, στην 100ή επέτειο του μαρτυρίου τους, επαναβεβαιώνοντας τη δέσμευσή του στον αγώνα για την ελευθερία των Κούρδων.<br /><br />Επιπλέον, αναφέρθηκε στην αυτοθυσία της Ζιλάν (Ζεϊνέπ Κινατζί) το 1996, χαιρετίζοντας την Ημέρα Αυτοθυσίας του κουρδικού λαού.<br /><br />Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται η αποφασιστικότητα του Αποϊστικού Κινήματος να συνεχίσει τον αγώνα μέχρι την απελευθέρωση του ηγέτη Άπο (Αμπντουλάχ Οτζαλάν) και του κουρδικού λαού.<br /><br />Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι τουρκικές δυνάμεις ενέτειναν τις επιθέσεις τους, ιδιαίτερα στις περιοχές Αμαντίγια, Ντερελόκ, Δυτικό Ζαπ και Μετίνα, με εκτεταμένη χρήση χημικών όπλων, τα οποία απαγορεύονται από το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Οι επιθέσεις επικεντρώθηκαν στις βάσεις των ανταρτών στο χωριό Σεγκιρέ και στο Γκιρέ Αμεντιγιέ, με στόχο την πλήρη εξουδετέρωσή τους.<br /><br />Σε αντίποινα, το HPG πραγματοποίησε επιχειρήσεις στις 24 και 26 Ιουνίου εναντίον του τουρκικού στρατού.<br /><br />Το HPG προειδοποίησε ότι η συνεχιζόμενη χρήση χημικών όπλων θα οδηγήσει σε σκληρότερη ανταπόδοση, κατηγορώντας την τουρκική διοίκηση για υπονόμευση της ειρηνευτικής διαδικασίας που προωθεί ο Οτζαλάν.<br /><br />Οι λεπτομέρειες των πρόσφατων επιθέσεων περιλαμβάνουν εννέα βομβαρδισμούς με χημικά αέρια και drones στην περιοχή Γκιρέ Αμεντιγιέ, έντονες επιθέσεις με εκρηκτικά και χημικά στις 27 Ιουνίου, καθώς και 11 βομβαρδισμούς με drones στις περιοχές Μπεσίλι και Ντεργκελέ.<br /><br />Επιπλέον, οι σήραγγες των ανταρτών στοχοποιήθηκαν επανειλημμένα με μηχανήματα καταστροφής, ενώ πολλές περιοχές, όπως η Μπεσίλι, η Σερέ Μετίνα, το Γκαρέ, το Δυτικό Ζαπ και το Χακουρκέ, υπέστησαν σφοδρούς βομβαρδισμούς με βαριά όπλα και πυροβολικό.<br /><br />Η περιοχή Μηδία, γνωστή και ως Ζώνες Άμυνας Μηδίας, αποτελεί το προπύργιο των ανταρτών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στο νότιο Κουρδιστάν, δηλαδή το βόρειο Ιράκ.<br /><br />Πρόκειται για ορεινές εκτάσεις με στρατηγική σημασία, που περιλαμβάνουν περιοχές όπως το Δυτικό Ζαπ, το Μετίνα, η Αμαντίγια και το Χακουρκέ.<br /><br />Εκεί, οι αντάρτες διατηρούν οχυρά και εκτεταμένα δίκτυα σηράγγων, τα οποία αποτελούν κεντρικούς στόχους των τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καμία εκεχειρία! Η Τουρκία βομβαρδίζει με χημικά τους Κούρδους αντάρτες.

Παρά την μονομερή κήρυξη εκεχειρίας από το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), ο τουρκικός στρατός κλιμακώνει τις επιθέσεις του στις Ζώνες Άμυν...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη – ΣΟΚ του Πατριάρχη Ιεροσολύμων στην ΕΡΤ… (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSKLHSurBKLA1lmlIvuUcyJK79ZhGAnslDQVg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="387" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSKLHSurBKLA1lmlIvuUcyJK79ZhGAnslDQVg&s" width="693" /></a></div><div><br /></div>Την αποκάλυψη πως βρέθηκε στα χέρια του λίστα με χριστιανικούς στόχους του ISIS στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, πραγματοποίησε πριν από λίγο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος. Μιλώντας στον απεσταλμένο της ΕΡΤ στα Ιεροσόλυμα, Γιώργο Σιδέρη ο Πατριάρχης Θεόφιλος αποκάλυψε πως ανάμεσα στους στόχους είναι και ο πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης.<br /><br />«Ζήτησα από τον κύριο γενικό πρόξενο πρόεδρο της Ελλάδος να έρθω σε επαφή με τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Γεραπετρίτη, ο οποίος πράγματι με πήρε τηλέφωνο – ήταν στις Βρυξέλλες – και συζητήσαμε εκτενώς το όλο θέμα των χριστιανών εις τη Συρία και γενικότερα στη Μέση Ανατολή» είπε ο Πατριάρχης ο οποίος στην συνέχεια αποκάλυψε τι ακριβώς έδωσε.<br /><br />«Τον προμηθεύσαμε και με ορισμένες πληροφορίες διότι είχαμε ένα χαρτί στο χέρι μας όπου ήταν μια ανακοίνωση αυτών των ISIS που αναφέρεται στους Χριστιανούς οι οποίοι Χριστιανοί «είναι αυτοί οι οποίοι τρώγουν το χοιρινό κρέας». Αλλά σε γλώσσα πολύ υποτιμητική. Και είχαν έναν αριθμό εκκλησιών, πέντε εκκλησιών, χριστιανικών εκκλησιών που θα είναι ο επόμενος στόχος. Και εκ των ύστερων πληροφορήθην είναι ότι και ο ίδιος ο πατριάρχης, ο Αντιοχίας Ιωάννης, έχει γίνει και αυτός στόχος».<br /><br />Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων μίλησε για την πρώτη επικοινωνία που είχε με τον Πατριάρχη Αντιοχείας αμέσως μετά την σφαγή των Χριστιανών στην Δαμασκό και ταυτιζόμενος με τα όσα είπε και ο κ. Ιωάννης στην κηδεία των θυμάτων, για την προστασία των Χριστιανών χρειάζονται πράξεις.<br /><br />«Εδώ χρειάζεται να μην μείνουμε μόνο στα λόγια, αλλά στην πράξη να κινηθούμε. Κι εμείς εδώ έχουμε όλη τη διάθεση εντός των δυνατοτήτων μας και από την εμπειρία που έχουμε να συνεργαστούμε» είπε χαρακτηριστικά.<br /><br />Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του Πατριάρχη Ιεροσολύμων στον Γιώργο Σιδέρη<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="398" src="https://www.youtube.com/embed/diz2Wrcces8" width="663" youtube-src-id="diz2Wrcces8"></iframe></div><br /><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη – ΣΟΚ του Πατριάρχη Ιεροσολύμων στην ΕΡΤ… (vid.)

Την αποκάλυψη πως βρέθηκε στα χέρια του λίστα με χριστιανικούς στόχους του ISIS στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, πραγματοποίησε πριν από λίγο ο Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Στα δικαστήρια το CHP! Ιστορική κρίση ηγεσίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/06/Ozgur-Ozel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="693" data-original-width="1000" height="388" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/06/Ozgur-Ozel.jpg" width="702" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στα δικαστήρια θα κριθεί τελικά η ηγεσία του μεγαλύτερου κόμματος της τουρκικής αντιπολίτευσης. Παρέμβαση από τον φυλακισμένο δήμαρχο Ιμάμογλου. </span></h3><div>Ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη της<b> Αριάνας Φερεντίνου</b>, για την ελληνική υπηρεσία της <a href="https://www.dw.com/el/">Deutsche Welle</a>.</div><div><br />Το παλαιότερο κόμμα της Τουρκίας, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), που είχε ιδρύσει ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1923, βιώνει μια ιστορική κρίση ηγεσίας. Τη Δευτέρα (30.6.) το Πρωτοδικείο της Άγκυρας πιθανότατα θα εκδικάσει αγωγή που κατέθεσαν μέλη του κόμματος για σοβαρές παρατυπίες κατά το 38ο τακτικό συνέδριο τον Νοέμβριο του 2023. Το συνέδριο εξέλεξε τότε τον νυν πρόεδρο Οζγκιούρ Οζέλ, ο οποίος διαδέχτηκε τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου σε μια διαδικασία που αμφισβητήθηκε έντονα.<br /><br />Για να αποφευχθεί η κρίση το κόμμα πραγματοποίησε και έκτακτο συνέδριο στις 6 Απριλίου, επιβεβαιώνοντας την ηγεσία του Οζέλ με την υποστήριξη 1.171 αντιπροσώπων. Όμως η διαμάχη συνεχίστηκε. Η πλευρά Κιλιτσντάρογλου ξεκίνησε μία εκστρατεία αμφισβήτησης του Οζέλ, που πήρε τη μορφή δικαστικής αγωγής, ζητώντας να κηρυχθεί το συνέδριο σε «απόλυτη ακυρότητα» για σοβαρές διαδικαστικές παρατυπίες.</div><div><br />Καταγγελίες για εξαγορά ψήφων<br /><br />Οι ενάγοντες που ήταν μέλη του κόμματος ισχυρίστηκαν ότι στο τακτικό συνέδριο έγινε εξαγορά συνέδρων με μεγάλα χρηματικά ποσά, τηλέφωνα και σπίτια σε αντάλλαγμα για ψήφους. Εάν επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί, το δικαστήριο μπορεί να κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση της εσωκομματικής δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος και το συνέδριο να κηρυχτεί νομικά άκυρο.<br /><br />Ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου που θα είναι υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος στις επόμενες εκλογές, χαρακτήρισε προδοτική τη στάση του Κιλιτσντάρογλου, ενώ ο δήμαρχος της Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς απηύθυνε έκκληση για ενότητα.<br /><br />Σε γραπτή δήλωση του ανέφερε: «Η μεγαλύτερη ευχή μου σε αυτή τη διαδικασία είναι ο προηγούμενος πρόεδρός μας, ο νυν πρόεδρός μας και όλα τα μέλη του κόμματος να σταθούν ενωμένοι σαν μια γροθιά. Διαφορετικά δεν θα είχε νόημα για κανέναν από εμάς- συμπεριλαμβανομένου και εμού- να ασχοληθεί με την πολιτική».</div><div><br />Κριτική μέσω… Βερολίνου<br /><br />Χθες ο πρόεδρος Οζγκιούρ Οζέλ βρέθηκε στο Βερολίνο ως προσκεκλημένος στο συνέδριο του γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD). Σε μια παθιασμένη ομιλία κάλεσε τη Γερμανία να υποστηρίξει την αντιπολίτευση στη χώρα του από την αυξανόμενη κυβερνητική καταστολή. Το SPD συμφώνησε ομόφωνα σε πρόταση για την αποφυλάκιση του Ιμάμογλου και όλων των άλλων πολιτικών κρατουμένων<br /><br />Η κρίση στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία δεν θα μπορούσε να συμβεί σε χειρότερη στιγμή. Η φυλάκιση του Ιμάμογλου και τα κυβερνητικά μέτρα καταστολής είχαν ανεβάσει σημαντικά τα ποσοστά του κόμματος και είχαν πλήξει τη δημοτικότητα του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Τώρα στο κόμμα επικρατεί διχόνοια, έριδες και αβεβαιότητα για το μέλλον.Εάν το δικαστήριο κρίνει άκυρο το συνέδριο, όλα τα αποτελέσματα αυτού του συνεδρίου- περιλαμβανομένης της ηγεσίας Οζέλ- θα ακυρωθούν. Το δικαστήριο μπορεί να ορίσει διαχειριστή μέχρι τη διεξαγωγή νέου συνεδρίου. Ή μπορεί να επαναφέρει την τελευταία νόμιμη ηγεσία με επικεφαλής τον Κεμάλ Κιλιτζντάρογλου μέχρι τη διεξαγωγή νέων εκλογών. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να αρνηθεί την εξουσία, γιατί η μόνη εναλλακτική θα ήταν ο διορισμός διαχειριστή στο κόμμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Στα δικαστήρια το CHP! Ιστορική κρίση ηγεσίας.

Στα δικαστήρια θα κριθεί τελικά η ηγεσία του μεγαλύτερου κόμματος της τουρκικής αντιπολίτευσης. Παρέμβαση από τον φυλακισμένο δήμαρχο Ιμάμογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και τώρα τι κάνουμε με τη Λιβύη; Το ΥΠΕΞ μελετά…

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/06/ee78292bdd0b42e468b370bf5156da8f_2025-06-10T235411Z_1700811917_RC2XI0AD811D_RTRMADP_3_SUDAN-POLITICS-BORDER-1.jpg?v=1751066517"><img height="370" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/06/ee78292bdd0b42e468b370bf5156da8f_2025-06-10T235411Z_1700811917_RC2XI0AD811D_RTRMADP_3_SUDAN-POLITICS-BORDER-1-660x370.jpg?v=1751066519" width="708" /></a><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το παιχνίδι της Λιβύης με την Τουρκία.</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Πηγή μεγάλης ανησυχίας είναι για την Αθήνα η στάση που τηρεί το τελευταίο διάστημα η Λιβύη, κυρίως ως προς το μεταναστευτικό και την απόπειρα έρευνας για υδρογονάνθρακες, σε συνεργασία με την Τουρκία<br /><br /></div><div>Ο στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ φαίνεται πως ενέδωσε στην τουρκική γοητεία, παρότι η Αγκυρα είχε βοηθήσει με όπλα και πληροφορίες τις εχθρικές για τον ίδιο δυνάμεις της Τρίπολης στον λιβυκό εμφύλιο.<br />Οι τελευταίες εβδομάδες έχουν δώσει, για ακόμη μια φορά, χρώμα Λιβύης στην ελληνική εξωτερική πολιτική, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από δυσάρεστες εξελίξεις με εφαλτήριο –πλέον– όχι μόνο την κυβέρνηση της Τρίπολης που αποτελεί εταίρο της Τουρκίας, αλλά και τη Βεγγάζη που, όπως φαίνεται, συναλλάσσεται πλέον ανοιχτά με την Αγκυρα.<br /><br />Για την Αθήνα υπάρχουν τρεις προφανείς εστίες ανησυχίας.Η πρώτη αφορά αυτή την περίοδο την αύξηση των μεταναστευτικών ροών και από την ανατολική Λιβύη, που ελέγχεται από τις δυνάμεις του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ.<br />Η δεύτερη αφορά το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο η Αγκυρα επιχειρεί να προωθήσει με κάθε ευκαιρία, πιέζοντας την Τρίπολη να προκηρύξει έρευνες για υδρογονάνθρακες στα νότια της Κρήτης, κάτι που ανακοινώθηκε πριν από λίγες ημέρες, έστω και με κάποια δειλά πρώτα βήματα.<br />Και η τρίτη αφορά τη γενικότερη «εκτόξευση» της γεωπολιτικής αξίας της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, η οποία ήταν ορατή και τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, φαίνεται ότι στην Αγκυρα αισθάνονται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, κάτι που έγινε προφανές και κατά την πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Χάγη.<br /><br />Το μήνυμα<br /><br />Ως προς το προσφυγικό, η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε κινήσεις ενημέρωσης των εταίρων, ενώ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε αποστολή πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) στα νότια της Κρήτης.<br /><br />Είναι προφανές ότι το Π.Ν. δεν δύναται να κάνει επιχειρήσεις αποτροπής, αλλά να δώσει με την παρουσία του μήνυμα προς τους διακινητές, καθώς και υψηλότερης ποιότητας πληροφορίες για τους πλόες σκαφών προς το Λιμενικό Σώμα που διατηρεί την ευθύνη γι’ αυτές τις επιχειρήσεις.<br /><br />Υπενθυμίζεται, βέβαια, ότι το Π.Ν. ήδη διαθέτει πλοίο στην ευρύτερη περιοχή, τη φρεγάτα «Θεμιστοκλής» που συμμετέχει στην αποστολή «Ειρήνη» της Ε.Ε., την οποία η κυβέρνηση της Τρίπολης θέλει να τερματίσει. Πριν από λίγες ημέρες, ανάμεσα σε Αθήνα και εκπροσώπους του στρατοπέδου Χαφτάρ έγινε μια συνάντηση, με σκοπό να αναζητηθούν τρόποι επιστροφής σε μια καλύτερη συνεννόηση.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Σαντάμ Χαφτάρ αλλά και διάφοροι άλλοι αξιωματούχοι του κλίματος Χαφτάρ (υιός του στρατάρχη και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ανατολικής Λιβύης) διαμαρτυρήθηκαν για «εγκατάλειψη» της Βεγγάζης από την Ελλάδα. Μάλιστα, ως προς την παράτυπη μετανάστευση ζήτησαν από την Αθήνα τόσο πόρους όσο και μέσα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την πρόκληση.<br /><br />Ουσιαστικά τα αιτήματα της πλευράς Χαφτάρ θυμίζουν μια αντίστοιχη διαπραγμάτευση που είχε κάνει η κυβέρνηση της Τρίπολης με την Ιταλία, η οποία οδήγησε στην προμήθεια ενός περιπολικού για την αστυνόμευση των λιβυκών ακτών. Εκείνη η πρακτική είχε κάποια αποτελέσματα για την Ιταλία.<br /><br />Ωστόσο είναι σαφές τόσο στη μια όσο και στην άλλη πλευρά της Λιβύης, ότι η στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών είναι σε σημαντικό βαθμό ελεγχόμενη. Εχει, λοιπόν, ενδιαφέρον να δούμε τις επόμενες ημέρες κατ’ αρχάς τι είδους συζητήσεις θα έχει ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης με τους εκπροσώπους της Τρίπολης και της Βεγγάζης πάνω στο θέμα και με ποια εντολή θα φτάσει στην πρωτεύουσα ο νέος πρέσβης Γιάννης Παπαμελετίου, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον Νίκο Γαριλίδη.<br /><br />Ερευνες στο Λιβυκό Επειτα από συμφωνία που υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη εκπρόσωποι των εταιρειών Πετρελαίου Τουρκίας και Λιβύης, η Τρίπολη ουσιαστικά δίνει στην Αγκυρα το δικαίωμα να διεξαγάγει έρευνες εντός λιβυκής υφαλοκρηπίδας, σε συνέχεια υλοποίησης του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Μόλις την Τετάρτη, έπειτα από τη συμφωνία που υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη εκπρόσωποι των εταιρειών Πετρελαίου Τουρκίας και Λιβύης, η Τρίπολη ουσιαστικά έδωσε στην Αγκυρα το δικαίωμα να διεξαγάγει έρευνες δύο διαστάσεων εντός λιβυκής υφαλοκρηπίδας, σε συνέχεια υλοποίησης του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) ουσιαστικά αναλαμβάνει να ερευνήσει τέσσερα οικόπεδα που βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία της Λιβυκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) από τη Δύση μέχρι και την Ανατολή. Οι περιοχές που σχεδιάστηκαν στον χάρτη βρίσκονται νότια της μέσης γραμμής Ελλάδας – Λιβύης (των δυνητικών νότιων ορίων της ελληνικής ΑΟΖ του νόμου Μανιάτη του 2011) και εφάπτονται των δύο ελληνικών οικοπέδων (Νότια Κρήτης 1 και Νότια Κρήτης 2).<br /><br />Η ανακοίνωση της συμφωνίας Αγκυρας – Τρίπολης ακολούθησε την επίσημη αντίδραση της Λιβύης (19 Ιουνίου) στην ελληνική προκήρυξη διεθνούς πρόσκλησης υποβολής προσφορών για τη χορήγηση και χρήση άδειας έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων για τα δύο ελληνικά οικόπεδα στα νότια της Κρήτης (για τα οποία ενδιαφέρεται η αμερικανική Chevron) που δημοσιεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Εφημερίδα (C 3335) στις 12 Ιουνίου.<br /><br />Είναι, πάντως, αξιοσημείωτο ότι ενώ η χάραξη των τεσσάρων οικοπέδων από τις λιβυκές αρχές σέβεται τη μέση γραμμή με την Ελλάδα, δεν συμβαίνει το ίδιο με την Αίγυπτο, τη Μάλτα και την Ιταλία. Και στις τρεις περιπτώσεις η Λιβύη κινείται με βάση τις μαξιμαλιστικές αντιλήψεις της και τμήμα των οικοπέδων που έχουν σχεδιαστεί επικαλύπτουν τμήματα της υφαλοκρηπίδας Αιγύπτου, Ιταλίας και Μάλτας.<br /><br />Η πραγματικότητα αυτή ενισχύει την εκτίμηση που υπάρχει στην Αθήνα, ότι ανασταλτικός παράγοντας για πιθανή επικάλυψη και της δυνητικής υφαλοκρηπίδας της Ελλάδας είναι το εκδηλωμένο ενδιαφέρον της Chevron για τα νότια της Κρήτης, ειδικά στην τρέχουσα φάση υποστήριξης αυτών των δραστηριοτήτων από την κυβέρνηση Τραμπ.<br /><br />Αρμόδιες πηγές αναφέρουν ότι οι ελληνικές αρχές γνωρίζουν τον τρόπο που αξιοποιεί την ΤΡΑΟ η Αγκυρα με όλες τις χώρες στις οποίες ασκεί επιρροή. Και υπενθυμίζεται, σχετικά, ότι και στην περίπτωση του ψευδοκράτους, το καθεστώς των κατεχομένων υπέγραψε συμφωνία με την ΤΡΑΟ, ζητώντας τη διενέργεια ερευνών για υδρογονάνθρακες εντός της αποκαλούμενης ΑΟΖ, σε προφανή παράβαση των δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Προς το παρόν ένα δεύτερο 2020, με το «Ορούτς Ρέις» να κινείται σε δυνητική ελληνική ΑΟΖ έχει αποφευχθεί, δίχως αυτό να σημαίνει ότι μεσοπρόθεσμα η Αγκυρα θα επιχειρήσει να τραβήξει το σχοινί.<br /><br />Σύνθετο πρόβλημα<br /><br />Η Λιβύη αποτελεί ένα πρόβλημα που η Αθήνα δεν διέγνωσε ευθύς εξαρχής σωστά, διότι ήδη πριν από το Τουρκολιβυκό δεν είχε γίνει αντιληπτός ο βαθμός εμπλοκής της Αγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας. Ηταν, προφανώς, ένα ρίσκο για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που τελικά είχε αποτελέσματα.<br /><br />Η εδραίωση της τουρκικής παρουσίας στη Λιβύη δεν φαίνεται μόνο από την έλξη που ασκεί και στις δυνάμεις του Χαφτάρ –τις οποίες, υπενθυμίζεται, οι πολιτοφυλακές της Τρίπολης έχουν πολεμήσει με τουρκικά όπλα και πληροφορίες– αλλά και στο γεγονός ότι για το Βερολίνο και το Παρίσι είναι προτιμότερο να ασκεί έλεγχο στη χώρα αυτή ένα, έστω δύσκολο από πολλές απόψεις, κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, παρά να πέσει στα χέρια μη δυτικών δυνάμεων.<br /><br />Οι υποθέσεις της Λιβύης συζητούνται με ειλικρίνεια και διάθεση συνεργασίας και ανάμεσα σε Ρώμη και Αγκυρα. Δεδομένου ότι για την Ιταλία η Λιβύη αποτελεί ζήτημα ύψιστης εθνικής ασφαλείας, οι ιταλοτουρκικές επαφές για το θέμα είναι συχνές. Οι Αμερικανοί, επίσης, αποδέχονται τον αυξημένο ρόλο της Τουρκίας ως σταθεροποιητικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Και τώρα τι κάνουμε με τη Λιβύη; Το ΥΠΕΞ μελετά…

Το παιχνίδι της Λιβύης με την Τουρκία. Βασίλης Νέδος Πηγή μεγάλης ανησυχίας είναι για την Αθήνα η στάση που τηρεί το τελευταίο διάστημα η Λι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ολόκληρο το διαβιβαστικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Βουλή . Σημεία και τέρατα στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

<img height="361" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/13cedaa524baf9d895017180cb85260e_XL.jpg" width="738" /><br /><br /><div>Τι κατέθεσαν Βάρρας, Σημανδράκος - Η μαφία των υπαλλήλων και στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ<br /><br />Το ΒΝ φέρνει στο φως της δημοσιότητας το διαβιβαστικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Ελληνική Βουλή και αποκαλύπτει σημεία και τέρατα για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία έως τώρα έχει οδηγήσει σε παραίτηση τον Υπουργό Μετανάστευση και Ασύλου, Μάκη Βορίδη, προκαλώντας έτσι σοβαρούς τριγμούς στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br /><br />Οι κατηγορίες<br /><br />Συγκεκριμένα εξετάζονται τα αδικήματα σε ευρωπαϊκή βάση.<br /><br />i) Υπεξαίρεση σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης<br /><br />ii) Συνδρομή σε υπεξαίρεση κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ<br /><br />iii) Υποκίνηση στη διάπραξη των παραπάνω αναφερόμενων αδικημάτων –<br /><br /><br />iv) Συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με στόχευση στα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ<br /><br />Και με βάση την ελληνική νομοθεσία<br /><br />1. Απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, τελούμενη από κοινού και κατ’ επανάληψη, με ζημία άνω των 120.000 ευρώ<br /><br />2. Συνεργεία στην απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, με τα ίδια χαρακτηριστικά.<br /><br />3. Υποκίνηση στην απιστία, με τα ίδια χαρακτηριστικά.<br /><br />4. Εγκληματική οργάνωση με σκοπό τη διάπραξη των παραπάνω αδικημάτων – Άρθρα 26α, 27, 187(1) ΠΚ.<br /><br />Τι κατέθεσαν Βάρρας, Σημανδράκος<br /><br />Εκτός από τις έρευνες, στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης, προσαρτήθηκε μεγάλος αριθμός εγγράφων σχετικά με την υπόθεση στον φάκελο.<br />Επιπλέον, εξετάστηκαν μάρτυρες, των οποίων οι καταθέσεις ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικές για την κατανόηση της λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη διερεύνηση των καταγγελιών για ύπαρξη μηχανισμού λεηλασίας του Εθνικού Αποθέματος.<br />Μεταξύ των εξετασθέντων ήταν ο Γρηγόριος Βάρρας και ο Ευάγγελος Σημανδράκος, οι οποίοι διετέλεσαν Πρόεδροι του ΟΠΕΚΕΠΕ τις περιόδους 15/11/2019–10/11/2020 και 21/07/2022–Δεκέμβριος 2023 αντίστοιχα.<br />Ο φάκελος περιλαμβάνει επίσης αποδείξεις από νόμιμη άρση του απορρήτου των επικοινωνιών<br /><br />Κατά την προκαταρκτική εξέταση των φακέλων τόσο ο Γρηγόριος Βάρρας όσο και ο Ευάγγελος Σημανδράκος αναφέρθηκαν – μεταξύ άλλων – σε μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, δηλαδή στους πρώην Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μ. Βορίδη και Λ. Αυγενάκη, υπονοώντας ότι κατά την άσκηση των υπουργικών τους καθηκόντων, υποστήριξαν μέλη του ΔΣ του ΟΠΕΚΕΠΕ τα οποία ενήργησαν κατά παράβαση των κανόνων ορθής διαχείρισης των κοινοτικών πόρων.<br />Αυτές οι ένορκες καταθέσεις, εξεταζόμενες υπό το φως των αποδεικτικών στοιχείων που συλλέχθηκαν από τη νόμιμη άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, συνιστούν αποδεικτικό υλικό που υπάγεται στο άρθρο 86 παρ. 1 περ. β του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα δίωξης εν ενεργεία ή πρώην μελών της κυβέρνησης για εγκλήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.<br /><br />Η μαφία των υπαλλήλων και στελεχών<br /><br />Με βάση την αξιολόγηση των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που υπεκλάπησαν οι οποίες χρησιμοποιούνται νομίμως ως αποδεικτικά στοιχεία στην παρούσα υπόθεση, διαπιστώνεται ότι στελέχη της Διοίκησης και υπάλληλοι του ΟΠΕΚΕΠΕ –συμπεριλαμβανομένων Προϊσταμένων Διευθύνσεων τόσο της Κεντρικής Υπηρεσίας όσο και των Περιφερειακών Διευθύνσεων– καθώς και εκπρόσωποι από τα Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων, ενήργησαν οργανωμένα προκειμένου να δημιουργήσουν ένα σύστημα απουσίας ελέγχων και να εξασφαλίσουν την πληρωμή αιτήσεων που δεν πληρούσαν τις νομικές προϋποθέσεις.<br />Το σύστημα αυτό ενισχύθηκε μετά την απομάκρυνση του Γρηγόρη Βάρρα, κυρίως κατά την προεδρία του Δημήτρη Μέλα, και αυτό ήταν το σύστημα που ο Γεώργιος Γεωργαντάς, ως εποπτεύων Υπουργός, κλήθηκε να αντιμετωπίσει.<br /><br />Αποδεικνύονται έντονες ενδείξεις ότι μέλη της Διοίκησης του ΟΠΕΚΕΠΕ προσπαθούν να παρακάμψουν τις διαδικασίες ελέγχου, και ακόμη να τιμωρήσουν υπαλλήλους που θεωρούν υπεύθυνους για τους ελέγχους αυτούς. Φέρεται να ενεργούν είτε κατόπιν εντολής του αρμόδιου Υπουργού, προκειμένου να αυξήσει την εκλογική του επιρροή, είτε με δική τους πρωτοβουλία για να διευκολύνουν αιτούντες αγροτικών ενισχύσεων που δεν πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας, ώστε να λαμβάνουν παράνομα επιδοτήσεις.<br />Ένα τυπικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Γεώργιου Ξυλούρη, παραγωγού από την Κρήτη, που αναφέρεται στη δήλωση του Ευάγγελου Σημανδράκου.<br />Συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Ξυλούρης και μέλη της οικογένειάς του δήλωναν ψευδή αριθμό ζώων, καθώς και επιλέξιμες εκτάσεις εκτός Κρήτης, στα νησιά Χίος και Πάρος.<br />Τόσο ο Αντιπρόεδρος Κυριάκος Μπαμπασίδης, όσο και ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης Γεώργιος Στρατάκος, επέμεναν να πληρωθούν τα μέλη της οικογένειας Ξυλούρη.<br />Ο Μπαμπασίδης επιβεβαίωσε εγγράφως ότι «μετά από συστημικό έλεγχο στα 21 ΑΦΜ που αφορούν, διαπιστώθηκε ότι δεν έχουν γη εκτός Κρήτης, τους έχει αποδοθεί ποσοστό κοινοτικών βοσκοτόπων, επομένως ίσως δεν απαιτείται διοικητικός έλεγχος», ενώ ο Σημανδράκος είχε διατάξει έλεγχο.<br />Τελικά, τα μπλοκαρισμένα ΑΦΜ της οικογένειας Ξυλούρη δεν πληρώθηκαν το 2024, μετά από σχετικό ενημερωτικό σημείωμα της 30ης Νοεμβρίου 2023 από την Παρασκευή Τυχέροπούλου, τότε Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Άμεσων Ενισχύσεων και Αγοράς, στο οποίο σημειωνόταν ότι τα απαιτούμενα δικαιολογητικά δεν είχαν υποβληθεί εγκαίρως.<br /><br />Ήθελαν να «ξεκάνουν» Παπανδρέου και Τυχεροπούλου<br /><br />Σε συνομιλία που έχει υποκλαπεί ο Γεώργιος Ξυλούρης ρωτά τον Γεώργιο Στρατάκο αν "έκαναν κάτι για την υπόθεση Τυχέροπούλου", υπονοώντας προφανώς ενέργειες για την απομάκρυνσή της από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.<br />Ο Ξυλούρης επίσης φαίνεται να ενδιαφέρεται για την αντικατάσταση της Ευρωπαίας Εισαγγελέα Πόπης Παπανδρέου, από το γραφείο της EPPO στην Αθήνα, επειδή εκείνη είχε ορίσει την Παρασκευή Τυχέροπούλου ως εμπειρογνώμονα σε προκαταρκτική δικογραφία που χειριζόταν η ίδια.<br />Κατά τη συνομιλία του με τη Βασιλική Ζαφειρίου, Προϊσταμένη του Τμήματος Ελέγχου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Κρήτης του ΟΠΕΚΕΠΕ, την ενημερώνει λεπτομερώς για τις ενέργειες εναντίον της Τυχέροπούλου από τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Κυριάκο Μπαμπασίδη, για τις οποίες, όπως λέει, έχει άμεση πληροφόρηση.<br />Επιπλέον, ενημερώνει την Ζαφειρίου για παρέμβαση που έκανε με δική του πρωτοβουλία σε μέλος της Κυβέρνησης, με σκοπό την απομάκρυνση της Παπανδρέου από τη θέση της.<br />Ο Γεώργιος Ξυλούρης αναφέρεται επίσης σε αγωγή που έχει καταθέσει κατά της Παρασκευής Τυχέροπούλου και ισχυρίζεται ότι ο πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Ελευθέριος Αυγενάκης, με τον οποίο είχε εξαιρετική σχέση, του ζήτησε να υποβάλει την αγωγή.<br /><br />Οι εγκέφαλοι<br /><br />Η Περιφερειακή Διεύθυνση Μακεδονίας και Θράκης, καθώς και εκείνες για τις οποίες έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος, οδήγησαν σε σημαντικά πορίσματα.<br />Συγκεκριμένα:<br />Α. Σύμφωνα με την υπ’ αριθ. πρωτ. 32786/3-6-2024 εντολή του Προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ Κυριάκου Μπαμπασίδη, η Περιφερειακή Διεύθυνση Κρήτης διατάχθηκε να διενεργήσει ειδικό διοικητικό έλεγχο σε 20 παραγωγούς/μέλη της οικογένειας Ξυλούρη για το έτος 2023.<br />Όπως προκύπτει από το σχετικό έγγραφο, η εντολή αυτή δόθηκε έπειτα από αίτημα της Εισαγγελίας EPPO Αθηνών (29/4/2024) για πληροφορίες σχετικά με τους εν λόγω παραγωγούς.<br />Ο έλεγχος ολοκληρώθηκε, και σύμφωνα με την έκθεση με αριθμ. πρωτ. 78309/10-12-2024 της Περιφερειακής Διεύθυνσης Κρήτης, διαπιστώθηκε εκτεταμένη απάτη στις αιτήσεις πληρωμών.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br /><br />Έντεκα από τους ελεγχθέντες είχαν ζητήσει πληρωμές για το 2023, ενεργοποιώντας δικαιώματα χωρίς να κατέχουν τα αντίστοιχα στρέμματα.<br />Είτε είχαν δηλώσει ενοικιαζόμενα αγροτεμάχια με εκμισθωτές άλλους συγγενείς τους (που και αυτοί τα είχαν δηλώσει ως ιδιόκτητα), είτε δεν είχαν τίτλους ιδιοκτησίας, είτε διέθεταν τίτλους για πολύ μικρότερες εκτάσεις.<br />Αποτέλεσμα ήταν να απορριφθούν όλα τα δηλωμένα αγροτεμάχια, εκτός από τα δημόσια βοσκοτόπια που τους είχαν κατανεμηθεί στο πλαίσιο της «τεχνικής λύσης».<br /><br />Σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 62124/10-10-2024 σημείωμα του Προϊσταμένου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που εκδόθηκε έπειτα από εντολή ελέγχου:<br />Διενεργήθηκε έλεγχος σε 110 παραγωγούς.<br />Για όσους δεν είχαν προηγουμένως ελεγχθεί, εξετάστηκαν από την υπηρεσία του.<br />Μόνο για λίγα από τα δηλωμένα αγροτεμάχια βρέθηκε αποδεικτικό κυριότητας, με αποτέλεσμα να εγκριθεί μόλις το 5% των εκτάσεων που είχαν δηλωθεί.<br /><br />Επιπλέον, σε άλλες καταγεγραμμένες συνομιλίες, επίσης από την υπόθεση με αριθμό 1000687, εμφανίζεται ο Αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, Ελευθέριος Ζέρβος, ως στενός συνεργάτης και άνθρωπος απόλυτης εμπιστοσύνης του πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Ελευθέριου Αυγενάκη.<br />Ο Ζέρβος ήταν, κατά τα φαινόμενα, προσωπική επιλογή του Υπουργού για τη θέση του Αντιπροέδρου της Υπηρεσίας.<br />Συνομιλεί καθημερινά, κυρίως με Κρητικούς, για θέματα ενισχύσεων και ελέγχων.<br />Εμφανίζεται συχνά μαζί με τον Αυγενάκη σε δημόσιες εκδηλώσεις, κυρίως στην Κρήτη.<br />Σε συνομιλία του με τον Νικόλαο Κεφαλογιάννη, που ξεκίνησε στις 03/01/2025 στις 10:04:18 (καταγεγραμμένη σε DVD 49, αρ. 20488), ο Ζέρβος, που κατάγεται από την περιοχή Ζωνιανά της Κρήτης, ενημερώνει τον Κεφαλογιάννη για ανώνυμη καταγγελία που αφορά 150 άτομα από δύο οικογένειες των Ζωνιανών: Παπαδάκη και Καββαλού, που φέρονται να έχουν δηλώσει υπερβολικό αριθμό ζώων…<br /><br />Ολόκληρο το Διαβιβαστικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όπως εστάλη στην Ελληνική Βουλή</div><div><b><a href="https://www.bankingnews.gr/speculator/articles/811606/apokleistiko-bn-olokliro-to-diavivastiko-tis-evropaikis-eisaggelias-sti-vouli-simeia-kai-terata">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ολόκληρο το διαβιβαστικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Βουλή . Σημεία και τέρατα στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τι κατέθεσαν Βάρρας, Σημανδράκος - Η μαφία των υπαλλήλων και στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ Το ΒΝ φέρνει στο φως της δημοσιότητας το διαβιβαστικό της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανάμεσα στην ντροπή και το βραβείο Nobel . Πώς μοιράζεται η νίκη στη Μέση Ανατολή. Η διάσωση του διεφθαρμένου Netanyahu.

<img height="366" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e5cadb9c03f0eb97d8210f98ecaf7109_XL.jpg" width="705" /><br /><br /><div>Η διάσωση του Netanyahu: Μια μεταμοντέρνα σύγκρουση - Περιορισμένες οι δυνατότητες του Ισραηλινού στρατού<br /><br />Ένας Εβραίος, ένας Ιρανός και ο Trump μπαίνουν σε ένα μπαρ και ο μπάρμαν τους λέει: «Συγχαρητήρια για τη νίκη σας, κύριοι!»<br />Ένα νέο αμερικανικό αστείο χλευάζει το παράδοξο όταν όλοι οι συμμετέχοντες σε έναν 12ήμερο πόλεμο γιορτάζουν την ήττα του εχθρού υπό τα προβληματισμένα βλέμματα του υπόλοιπου κόσμου.<br />Ο Trump ο αμερικανός Πρόεδρος, φυσικά, πανηγυρίζει πιο δυνατά από όλους, αν και έχει τον λιγότερο λόγο να το κάνει.<br />Έχει ήδη φτάσει στο σημείο να πει ότι στο Ιράν «καταστράφηκε ολοσχερώς ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ισχυρά πυρηνικά όπλα στον κόσμο».<br />Απαντώντας στον σκεπτικισμό του Τύπου, ο οποίος αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα των αμερικανικών επιθέσεων και αμφισβητεί την ύπαρξη του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ απαντά με απαιτήσεις για την απόλυση δημοσιογράφων που παρεμβαίνουν στον γενικό εορτασμό.<br /><br />Οι Εβραίοι γιορτάζουν<br /><br />Οι Εβραίοι γιορτάζουν επίσης, αλλά σιωπηλά: χαίρονται που όλα πήγαν καλά.<br />Μια ήττα για το Ισραήλ θα ήταν μια παρατεταμένη μονομαχία πυραύλων και μια μετάβαση σε έναν πόλεμο φθοράς, δηλαδή, μια φωτιά που δεν μπορεί να σβήσει με λίγη αιματοχυσία.<br />Επομένως, το σχέδιο έχει ως εξής: γρήγορα χτυπήστε σημαντικούς στόχους και επιτεθείτε ξανά αργότερα - σε χρόνια, όταν το Ιράν αποκαταστήσει τις κατεστραμμένες εγκαταστάσεις.<br /><br />Η μετατροπή των υποδομών των αντιπάλων σε ερείπια με συχνότητα 5-20 ετών (ανάλογα με τον ρυθμό αντικατάστασής τους) - αυτή είναι η βάση του εβραϊκού κράτους.<br />Σε καιρό ειρήνης υπάρχει πάντα προετοιμασία για έναν νέο πόλεμο, επομένως καμία νίκη δεν είναι οριστική και οι εορτασμοί είναι μέτριοι.<br /><br />Το Ιράν γιορτάζει την νίκη του σε μεγάλη κλίμακα<br /><br />Αλλά στο Ιράν, η νίκη γιορτάζεται σε μεγάλη κλίμακα - με χιλιάδες συγκεντρώσεις και εορτασμούς.<br />Αυτή η γιορτή με την ευκαιρία του τέλους της εκτέλεσης είναι παράλογη μόνο με την πρώτη ματιά.<br />Οι Σιίτες έχουν τις δικές τους παραδόσεις - που φτάνουν μέχρι και την αυτομαστίγωση για θρησκευτικούς σκοπούς, αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα δείχνει κάτι το αντίθετο - ξηρό πολιτικό πραγματισμό.<br />Μετά από όλα όσα έχουν βιώσει, η κύρια εσωτερική απειλή για τις ιρανικές αρχές, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, δεν είναι η κοσμική αντιπολίτευση, αλλά οι οργισμένοι πατριώτες και οι θρησκευτικοί φανατικοί.<br />Το καθήκον του Rahbar Ali Khamenei - τόσο του ανώτατου όσο και του πνευματικού ηγέτη - είναι να περιορίσει τους ρεβανσιστές και να ηρεμήσει τους υποστηρικτές του «ιερού πολέμου εξόντωσης», καθώς ο ίδιος δεν είναι τόσο ρεβανσιστής και υποστηρικτής.<br />Αν το Ιράν ήθελε πόλεμο, θα έκανε πόλεμο και δεν θα γιόρταζε τη νίκη, αγνοώντας το γεγονός ότι στην πραγματικότητα είναι θύμα.<br />Το να παίζεις τον ρόλο του θύματος στην παγκόσμια σκηνή είναι οικονομικά επικερδές και πολιτικά πλεονεκτικό ακόμη και για τους απροκάλυπτους κακοποιούς, αλλά το Ιράν δεν θέλει να είναι θύμα: η υπερηφάνεια του αρχαίου περσικού λαού δεν θα ανεχθεί κάτι τέτοιο.<br />Ωστόσο, είναι σαφές ποιος είναι ο πραγματικός μάρτυρας, ποιος είναι ο συνεργός στη βία, και είναι προφανές ότι και οι δύο επιτιθέμενοι επιδίδονται σε μια αναίσχυντη επίρριψη ευθυνών στα θύματα («είναι δικό της λάθος»).<br /><br />Η ιρανοϊσραηλινή σύγκρουση ήταν τόσο ξεδιάντροπη και προφανής<br /><br />Κάποιος ισχυρίζεται ότι το θύμα έχει μια μεγάλη πυρηνική βόμβα. Ένας άλλος επιμένει ότι το θύμα είναι ένας τρελός θρησκευτικός φανατικός που είναι επικίνδυνο να εμπιστευτεί κανείς.<br />Συνήθως, η συζήτηση για μια «ηθική νίκη» είναι μια φθηνή θεραπεία για τους ηττημένους.<br />Αλλά ακριβώς επειδή η ιρανοϊσραηλινή σύγκρουση ήταν τόσο ξεδιάντροπη και προφανής, μια καθαρά ηθική νίκη σίγουρα θα έχει πραγματικές πολιτικές συνέπειες.<br />Ακόμα και οι πολιτικοί ένιωσαν άρρωστοι σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο.<br />«Δεν έχει νόημα να εισαχθεί το 18ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, ενώ η Ευρώπη, ακολουθώντας διπλά μέτρα και σταθμά, δεν είναι καν ικανή να αναστείλει τη συμφωνία σύνδεσης με το Ισραήλ», δήλωσε αγανακτισμένος ο Ισπανός πρωθυπουργός Pedro Sanchez.<br />Δεν θα εμποδίσει ούτως ή άλλως τις αντιρωσικές κυρώσεις (δεν έχει την δύναμη).<br />Αλλά θα μπορούσε κανείς να φανταστεί μια τέτοια αντιισραηλινή στάση από τον ηγέτη μιας μεγάλης δυτικοευρωπαϊκής χώρας;<br /><br />To Ιράν δεν έχει πυρηνικά όπλα<br /><br />Η επίμονα αρνητική αντίληψη για το Ιράν, αντίθετα, αρχίζει να αποσυντίθεται.<br />Όσο περισσότερο ο Trump διογκώνει το μέγεθος της φερόμενης ως κατεστραμμένης βόμβας, τόσο λιγότερες αμφιβολίες υπάρχουν ότι η Τεχεράνη δεν είχε βόμβα ή έστω δεν σχεδίαζε βόμβα και δεν θα έχει αν η πολιτική γραμμή παραμείνει η ίδια - η ίδια που η σιωνιστική προπαγάνδα αποκαλεί απρόβλεπτο θρησκευτικό φανατισμό.<br />Αυτό ίσχυε τη δεκαετία του 1980, όταν έλαβε χώρα το Ιράν και ο Khomeini συγκέντρωσε την εξουσία στα χέρια των ayatollah.<br />Η κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας ήταν μια σκόπιμα επιβλαβής πράξη ριζοσπαστισμού.<br />Η εκστρατεία μίσους κατά του Ισραήλ ήταν μια κατοπτρική εικόνα της εξωτερικής πολιτικής του μισητού Σάχη (έτσι αντιτάχθηκαν οι Εβραίοι στους Άραβες Σουνίτες, τους αιώνιους εχθρούς των Περσών Σιιτών).</div><div><br />Ο καταστροφικός πόλεμος με το Ιράκ διήρκεσε οκτώ χρόνια αντί για ένα ή δύο χρόνια, επειδή οι Rahbar απαιτούσαν την ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν πάση θυσία.<br />Αν αυτός ο ayatollah ήταν ακόμα στην εξουσία, ο πόλεμος με το Ισραήλ θα διεξαγόταν μέχρι να μείνει και ο τελευταίος Ιρανός ή μέχρι να εξαντληθεί η δυνατότητα διεξαγωγής πολέμου.<br />Αλλά ο σύντροφος, ο μαθητής και ο διάδοχος του Χομεϊνί, ο νυν Rahbar Ali Khamenei, είναι ένας ηγέτης διαφορετικού είδους.<br />Κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράκ, ήταν πρόεδρος, δηλαδή επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας.<br />Συχνά ήταν σκληρός, αλλά πάντα λογικός: δεν κυνηγούσε μάγισσες, αλλά κατέστρεφε τους αντιπάλους σε κρίσιμες μέρες για το κράτος.<br />Η ανησυχία του δεν ήταν η πολιτική ή η ιδεολογία, αλλά το ψωμί και τα πυρομαχικά, τα μετόπισθεν και το μέτωπο.</div><div><br />Ένα χρόνο μετά το τέλος της σφαγής, ο Rahbar Ali Khamenei ανέλαβε τη χώρα και έκτοτε έχει αποφύγει να εμπλακεί σε μεγάλες στρατιωτικές συγκρούσεις, ακόμη και όταν τον παρακαλούσαν στο όνομα του Αλλάχ.<br />Υπήρξε εξίσου πεισματάρης στην υπεράσπιση της κλωνοποίησης βλαστοκυττάρων, της ατομικής σχάσης και άλλων επιστημονικών εξελίξεων από τους πραγματικούς, κληρικούς ριζοσπάστες που υπάρχουν στο Ιράν.<br />Ταυτόχρονα, ο Rahbar Ali Khamenei απαγόρευσε τη δημιουργία, την αποθήκευση και τη χρήση πυρηνικών όπλων με ειδικό φετφά.<br />Μιλάμε ακόμα για έναν άνθρωπο που, από την οπτική γωνία του Ισραήλ, σχεδιάζει να καταστρέψει το εβραϊκό κράτος σε θρησκευτική έκσταση.<br />Το γεγονός ότι αυτός ο «σκοταδιστής» συμπεριφέρεται σαν ειρηνικός υποστηρικτής της «ρεαλπολιτικής» εδώ και 35 χρόνια φέρεται να γίνεται αντιληπτό μόνο από τους αντισημίτες.<br />Όταν το Ισραήλ βομβάρδισε το ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό (ένα casus belli που ορίζεται σαφώς στο διεθνές δίκαιο), η Τεχεράνη απάντησε με πυραύλους: αυτό το θέαμα, το οποίο δεν έβλαψε τον εχθρό, υποτίθεται ότι θα ηρεμούσε τους υποστηρικτές της πραγματικής εκδίκησης στο εσωτερικό του Ιράν.<br /><br />Το Ιράν παρέμεινε εξίσου αδιάφορο όταν οι Ισραηλινοί αποκεφάλισαν την Hezbollah σε λιβανέζικο έδαφος.<br />Σε αυτή τη φωτιά, αγαπημένοι ομόθρησκοι, πιστοί σύμμαχοι, γεωπολιτικά σχέδια, επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και χρόνια εργασίας καιγόντουσαν, αλλά οι ayatollah δεν προωθούσαν τον τζιχάντ, αλλά βοηθούσαν τους πρόσφυγες.<br />Τέλος, οι ενέργειες του Ιράν κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου έμοιαζαν με μια ειλικρινή προσπάθεια να αντεπιτεθεί και να βλάψει τον εχθρό, ώστε να μην κάνει το ίδιο στο μέλλον, αλλά για άλλη μια φορά κατέληξαν σε ένα παιχνίδι προδοσίας:<br /><br />Το Ιράν ειδοποίησε εκ των προτέρων τις ΗΠΑ<br /><br />To Ιράν ειδοποίησε την Ουάσινγκτον εκ των προτέρων για την πράξη των αντιποίνων, ώστε -ο Θεός να φυλάξει- να μην πληγεί κανείς στη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στο Κατάρ.<br />Η παρελθούσα και η μελλοντική στάση μιας τέτοιας πολιτικής εναπόκειται στους Ιρανούς να κρίνουν.<br />Από έξω, το καθεστώς τους έχει καταφέρει μόνο να προκαλέσει συμπάθεια. Δεν ήταν μόνο η Ισπανία.<br /><br />O επικίνδυνος παρίας της Μέσης Ανατολής ο Netanyahu<br /><br />Θα υπάρξουν και άλλες επιφανειακές εκδηλώσεις ότι ο πραγματικά επιθετικός, φανατικός και ριζοσπαστικός ηγέτης της Μέσης Ανατολής δεν είναι ο Ιρανός ayatollah, αλλά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.<br />Ο Netanyahu έχει περάσει δεκαετίες υποστηρίζοντας μια επίθεση στο Ιράν.<br />Έκανε ακριβώς αυτό που ήθελε και υποσχέθηκε να κάνει, αλλά λέει ψέματα ότι αναγκάστηκε να το κάνει.<br />Το να πιστεύεις τον Netanyahu και ιδιαίτερα τον Trump σε μια τέτοια κατάσταση σημαίνει να μην πιστεύεις στα ίδια σου τα μάτια, να αγνοείς τη συνείδησή σου, να μην έχεις κανέναν σεβασμό για τον εαυτό σου.<br />Στη Ρωσία δεν υπήρχαν λόγοι για αυτό εδώ και πολύ καιρό, αλλά οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί μόλις τώρα συνηθίζουν στην ιδέα ότι ο επικίνδυνος φανατικός στη Μέση Ανατολή είναι αυτός με το κοστούμι ο Netanyahu….<br />Ο Trump εδώ και καιρό θέλει το βραβείο Nobel ειρήνης ας θαυμάσουμε την αντίδραση του Trump, ο οποίος ονειρευόταν εδώ και καιρό μια τέτοια μορφή αναγνώρισης.<br /><br />Η διάσωση του Netanyahu: Μια μεταμοντέρνα σύγκρουση<br /><br />Η προφανής σκηνοθετημένη φύση της παρέμβασης του Trump στην τελευταία κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν χαρακτηρίζει την ίδια τη σύγκρουση με τον πιο ολοκληρωμένο τρόπο.<br />Όλα είναι σχετικά - και η γραμμή μεταξύ πραγματικού και εικονικού είναι πρακτικά δυσδιάκριτη, συμπεριλαμβανομένης της φύσης του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και της τοποθεσίας εκατοντάδων κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου, ειδικά τώρα, ελλείψει της ΔΟΑΕ.<br /><br />Περιορισμένες οι δυνατότητες του Ισραηλινού στρατού<br /><br />Ο Trump εισήλθε στη σκηνή της Μέσης Ανατολής για να σώσει τον Netanyahu, του οποίου η προσπάθεια για μια «τελική λύση» στην «ιρανική απειλή» αποκάλυψε μόνο τις περιορισμένες δυνατότητες του ισραηλινού στρατού και την εξάρτησή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ταυτόχρονα, οι Ιρανοί απέδειξαν τις αυξημένες δυνατότητές τους).<br />Να σημειωθεί ότι υπάρχουν 3 υποθέσεις διαφθοράς κατά του Netanyahu του πρωθυπουργού του Ισραήλ.<br />Στην πραγματικότητα, ο Trump έπαιξε με αυτόν τον τρόπο την εξάρτηση επιβάλλοντας την αφήγηση/τους κανόνες του παιχνιδιού του: ανεξάρτητα από τα γεγονότα, το πρόβλημα έχει λυθεί με επιτυχία και ο Netanyahu πρέπει να το παραδεχτεί.<br />Ο Ισραηλινός Στρατός έπρεπε να επιστρέψει στο πρόβλημα της Γάζας, το οποίο δεν μπορεί να λυθεί σε σύγχρονες συνθήκες, όχι σε συνθήκες της Παλαιάς Διαθήκης.<br /><br />Το Ισραήλ χρειάζεται κυβέρνηση ειρήνης<br /><br />Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί στη συνέχεια. Αλλά είναι σαφές ότι η εμπειρία του 12ήμερου πολέμου δεν θα είναι μάταιη και θα ληφθεί υπόψη όταν μια κυβέρνηση ειρήνης ανέλθει στην εξουσία στο Ισραήλ.<br />Εν τω μεταξύ, όλοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι ήταν πολύ νωρίς για να θάψουν την μεταμοντέρνα εποχή: έχει κάνει μια παράξενη εμφάνιση στην παγκόσμια πολιτική.<br />Όπως αποδείχθηκε, χωρίς μεταμοντέρνες κατασκευές είναι αδύνατο να εξαλειφθεί το χάσμα μεταξύ αυτού που είναι πραγματικά εφικτό και αυτού που είναι επιθυμητό.<br />Και εδώ ο Trump δίδαξε σε όλους ένα λαμπρό μάθημα: ο καθένας έχει δικαίωμα όχι μόνο στη δική του αλήθεια, αλλά και στα δικά του γεγονότα, τα γεγονότα κάποιου είναι πιο πραγματικά από τα γεγονότα των άλλων, ακόμα κι αν αυτά τα άλλα είναι η δική σας στρατιωτική νοημοσύνη.<br /><br />O καθένας έχει δικαίωμα στη δική του αλήθεια<br /><br />Είναι αλήθεια ότι για αυτό πρέπει να ελέγχετε τον χώρο των πληροφοριών, κάτι που δεν είναι πάντα δυνατό.<br />Ο Αμερικανός πρόεδρος συνέχισε αυτή τη γραμμή στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη, αναγκάζοντας τους συμμάχους να δεσμευτούν να πληρώσουν χρήματα για αμερικανικά όπλα ενόψει της υποτιθέμενης «ρωσικής απειλής», αλλά με τις επίσημες διαβεβαιώσεις του Trump ότι η Ρωσία δεν θα επιτεθεί στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια της προεδρίας του.<br />Είναι το ίδιο όπως και με τον Netanyahu: θέλατε αμερικανική βοήθεια - αποδεχτείτε τους αμερικανικούς όρους.<br /><br />Η στρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας οδηγεί στην στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης<br /><br />Όπως και να έχει, η λογική της στρατιωτικοποίησης της Ουκρανίας ήταν αναπόφευκτο να οδηγήσει στη στρατιωτικοποίηση της ίδιας της Ευρώπης.<br />Ταυτόχρονα - δεδομένου ότι η ειρήνη στην ήπειρο εξαρτάται από τη θητεία του Trump - μια τόσο υπάκουη Ευρώπη δεν θα του αρνηθεί το Nobel Ειρήνης αυτή τη στιγμή.<br />Το παράλογο απαιτεί παράλογες αποδείξεις.<br />Θα μπορούσε κανείς να συμφωνήσει με αυτή την πολυδομημένη φύση της σύγχρονης εποχής - ένα μείγμα μεταμοντερνισμού και μοντερνισμού (για παράδειγμα, οι προσπάθειες του Trump να επιστρέψει την Αμερική στην εποχή της αυτοκινητοβιομηχανίας της δεκαετίας του 1950 και του 1960, όταν το δολάριο δεν ήταν χαρτί - υπήρχε ένας χρυσός κανόνας για αυτό) - αν δεν υπήρχε η επιθυμία της σημερινής κυβέρνησης στην Ουάσιγκτον να επιβάλει στη Ρωσία μια μεταμοντέρνα προσέγγιση στη σύγκρουση με τη Δύση στην Ουκρανία<br /><br />Αρνούνται την αυτοδιάθεση<br /><br />Αρνούμενη το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των ρωσόφωνων περιοχών της Ουκρανίας, οι οποίες σχηματίστηκαν εδαφικά από τη σοβιετική κυβέρνηση βάσει των ιδεολογικών και άλλων επιταγών της, όπως κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, η Δύση καταδεικνύει την ηθική και πνευματική της παρακμή.<br />Θα ήταν καλύτερο να πούμε ότι αυτή είναι η τελική φάση του «φιλελεύθερου παρεμβατισμού», ο οποίος, σύμφωνα με τη λογική και την ιστορία, θα έπρεπε να είχε τελειώσει ακριβώς στη Ρωσία. Θα υπάρξουν προσπάθειες παρέμβασης στις υποθέσεις άλλων χωρών, αλλά σε μια πιο διαφανή βάση πολιτικής μεγάλων δυνάμεων και με έναν πολύ πιο περιορισμένο κύκλο δρώντων, ο οποίος είναι απίθανο να περιλαμβάνει τις πρώην ευρωπαϊκές δυνάμεις ή την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της.<br />Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο μιλάνε για πόλεμο τόσο εύκολα και ανεύθυνα εκεί, επειδή δεν απειλούνται από την επιστροφή στον κύκλο των ηγετικών δυνάμεων.<br />Αλλά αυτός είναι και ο κίνδυνος για την ειρήνη στην Ευρώπη.<br /><br />Η Ουκρανική σύγκρουση δεν είναι υπαρξιακή<br /><br />Ο Steve Witkoff ο ειδικός απετσαλμένος του Trump προσπαθεί να συγκρίνει την ουκρανική σύγκρουση, που κατασκευάστηκε από τη Δύση ως υπαρξιακή για αυτήν, καθόλου σκηνοθετημένη, αλλά με μια αμφισβήτηση της ταυτότητας και της ιστορίας μας (και επομένως υπαρξιακή για τους Ρώσους!), με τον πόλεμο της επιλογής του Ισραηλινού πρωθυπουργού με το Ιράν, και αναρωτιέται γιατί δεν είναι τόσο εύκολο να επιτευχθεί συμφωνία εδώ.<br />Φαίνεται ότι ο Trump το καταλαβαίνει αυτό.<br />Αν θέλουμε να μετρήσουμε με βάση τις πραγματικότητες της Μέσης Ανατολής, τότε υπάρχουν κάθε λόγος να στραφούμε στον Μωυσή, ο οποίος απελευθέρωσε τον λαό του από την αιγυπτιακή αιχμαλωσία.<br />Μπορούμε κάλλιστα να πούμε (δεν γίνεται να το πούμε πιο καθαρά και συνοπτικά): "Αφήστε τον λαό μου να φύγει!"<br />Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν μιλάμε για εγκατάλειψη της επικράτειας κάποιου άλλου (το καθεστώς του Κιέβου έχει επανειλημμένα καλέσει τους Ρώσους απλώς να φύγουν από την Ουκρανία), αλλά για αυτοδιάθεση με την επικράτειά τους, όπου ζουν εδώ και αιώνες, η οποία, παρεμπιπτόντως, θα ήταν η τελική συγχορδία στην αποσοβιετοποίηση της Ουκρανίας, αν αυτό είναι που θέλουν τόσο πολύ.<br />Τότε η Ουκρανία θα μετατρεπόταν σε αυτό που επιδιώκει - ένα καταφύγιο ουκρανικού πολιτισμού, όπου όλοι μιλούν την ίδια γλώσσα και θαυμάζουν τη μοναδικότητά της, απρόσιτη στους αμύητους.<br />Άλλωστε, κανείς δεν παρεμβαίνει, και στη Σοβιετική Ένωση κανείς δεν καταπάτησε την ουκρανική γλώσσα, μάλλον το αντίθετο - καλλιεργήθηκε.<br />Όσον αφορά την ομαλοποίηση των σχέσεων με τις ΗΠΑ, αυτό είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον: Η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται περισσότερο για αυτό από την Ουάσινγκτον.<br />Το μόνο ερώτημα είναι πότε θα καταλάβουν ότι η διατήρηση του διαλόγου υποχρεώνει και τις δύο πλευρές και ότι αυτός είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης και όχι «ειρήνη μέσω δύναμης».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανάμεσα στην ντροπή και το βραβείο Nobel . Πώς μοιράζεται η νίκη στη Μέση Ανατολή. Η διάσωση του διεφθαρμένου Netanyahu.

Η διάσωση του Netanyahu: Μια μεταμοντέρνα σύγκρουση - Περιορισμένες οι δυνατότητες του Ισραηλινού στρατού Ένας Εβραίος, ένας Ιρανός και ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

2019-2025: το Μαξίμου Α.Ε, και η πολιτική επιβίωση του Μητσοτάκη.

<img height="373" src="https://omegapress.gr/images/PLEVRHS.jpg" width="709" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Αποχαλινωμένοι από την ασυλία που απολαμβάνουν παρά τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, χάρη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σίγουροι ότι τα ΜΜΕ δεν θα παρεκκλίνουν από το σχέδιο προστασίας τους, με συνοδοιπόρους τους ολιγάρχες και τη Δικαιοσύνη και με την αμετροέπεια εκτός ελέγχου, ο πρωθυπουργός και το Επιτελικό Κράτος, επέβαλλαν επί έξι χρόνια ένα καθεστωτικό σύστημα που υπονομεύει σταθερά τη δημοκρατία. <br /><br />Οι διάλογοι που αποκαλύπτονται για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με απειλές κατά των λειτουργών της Δικαιοσύνης που δεν είναι του γούστου τους, οδηγούν πράγματι σε οργανωμένο έγκλημα και όχι σε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.Μας δίνει επίσης μια εικόνα για το πως λειτούργησε η Δικαιοσύνη στις υποκλοπές, τα Τέμπη κλπ. Αποκαλύπτεται επίσης το βάθος και η έκταση της διαφθοράς που είναι εκτός ελέγχου. Τα παραμύθια του ανεύθυνου και μονίμως ανενημέρωτου πρωθυπουργού έλαβαν τέλος. Και επειδή ο Βορίδης δεν είναι ετερόφωτος , ούτε και έχει δημοκρατικές ή κομματικές ευαισθησίες, παρά μόνο προσωπικές, είναι έτοιμος να προκαλέσει ανοιχτά τον Μητσοτάκη. Μια φράση του, ότι π.χ. τον είχε ενημερώσει για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι αρκετή για να έρθει το τέλος του πρωθυπουργού. Ο κύκλος κλείνει. Και προ του τέλους, οι πρωθυπουργοί αναζητούν οδό διαφυγής με εκλογές…<br /><br />Όσοι είχαμε καλύψει δημοσιογραφικά την τριετία Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία και παρατηρώντας στοιχειωδώς τον τρόπο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν είχαμε καμία αμφιβολία, ότι θα κυριαρχούσαν τα σκάνδαλα, το πελατειακό σύστημα, η διαφθορά και η υπονόμευση του κράτους δικαίου. Έτσι και έγινε. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρωταγωνιστής όλων των σκανδάλων που υπονομεύουν τη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι η Ευρωπαική Εισαγγελία που δίνει τον ρυθμό . Η εικόνα σήψης απλώνεται στη χώρα. Οι θεσμοί απαξιώθηκαν ή τέθηκαν στην υπηρεσία του Επιτελικού Κράτους. <br />Όσοι στον ΟΠΕΚΕΠΕ ή αλλού δεν υπάκουαν σε εντολές και αρνούνταν να γίνουν συνένοχοι, είτε διώκονταν , είτε απαξιώνονταν , είτε ζούσαν τον εφιάλτη του κυνηγητού. Ο βασιλιάς είναι γυμνός.</div><div>  <br />Κατάρρευση κυριαρχίας -κινήσεις απελπισίας<br /><br />Η τοποθέτηση του Θάνου Πλεύρη στο υπουργείο Μετανάστευσης είναι μια κίνηση απελπισίας του πρωθυπουργού, για να περιορίσει τις απώλειες προς την ακροδεξιά, όπου καραδοκούν άλλα κόμματα , αλλά κυρίως ο Αντώνης Σαμαράς που επισπεύδει την οργάνωση των δυνάμεών του με στόχο να κατέβει στις εκλογές. Ο Πλεύρης είναι και γνωστός συνοδοιπόρος του Βορίδη, άρα η υπουργοποίηση του Πλεύρη αποσκοπεί και να σπάσει ίσως η μεταξύ τους συμμαχία. Αλλά το μεταναστευτικό δεν είναι ζήτημα εσωτερικών ισορροπιών , είναι διεθνές πρόβλημα που απαιτεί στρατηγική και συμμαχίες με διεθνείς οργανισμούς και κράτη για να αντιμετωπιστεί και όχι έναν Πλεύρη. Και μάλιστα η κίνηση της κυβέρνησης να στείλει πολεμικά πλοία στα όρια των χωρικών υδάτων της Λιβύης είναι παράνομη γιατί αν βυθιστεί ένα πλοιάριο με μετανάστες η Ελλάδα θα στοχοποιηθεί πολύ επιθετικά και υπάρχει και το προηγούμενο της Πύλου. <br /><br />Αλλά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αυτές οι κινήσεις προδίδουν πανικό και προφανώς θέλει λίγο χρόνο για να δει τι θα κάνει. Γιατί τώρα πλέον έχει πρόβλημα πολιτικής επιβίωσης, ενώ η εικόνα κυριαρχίας έχει καταρρεύσει. Με απλά λόγια ο πρωθυπουργός με τη στάση του σε σειρά σκανδάλων , εκτίθεται πολιτικά, διασύρεται προσωπικά , δείχνει ανοχύρωτος , ενώ έχει και κοινοβουλευτικό πρόβλημα , καθώς είναι πολύ δύσκολο στο εξής να απειλεί ή να ελέγξει πλήρως τους βουλευτές. Το τι θα συμβεί με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Ίσως υπάρξουν και άλλες αποκαλύψεις που θα βάλουν στο κάδρο και τον ίδιο τον Μητσοτάκη.</div><div>  <br />Αλλά προς το παρόν, ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε κρίση πανικού καθώς:</div><div><br />1. Η ηθική του υπόσταση έχει πληγεί ανεπανόρθωτα και η εικόνα ενός πρωθυπουργού που έχει κατηγορηθεί εντός της βουλής ότι έχει μετατρέψει το Μέγαρο Μαξίμου σε Α.Ε είναι μη αναστρέψιμη.</div><div><br />2. Τα δημοσκοπικά ποσοστά του δεν λένε να ανακάμψουν παρά την φιλότιμη προσπάθεια των</div><div> επικοινωνιολόγων. Η πραγματικότητα λέει ότι η ΝΔ δεν έχει ανακάμψει ποτέ από το ποσοστό του 28% των ευρωεκλογών, αν και πολλές δημοσκοπήσεις δίνουν πολύ μικρότερο ποσοστό στην πρόθεση ψήφου.</div><div><br />3. Όταν η ΝΔ είναι σε πορεία πτώσης, επικρατούν διαλυτικά φαινόμενα. Μόνο που στην περίπτωσή μας, δεν πρόκειται απλά για κυβερνητική φθορά, αλλά για εικόνα σήψης , διαφθοράς , απαξίωσης των θεσμών και του ίδιου του πρωθυπουργού, , οπότε η πορεία πτώσης είναι μη αναστρέψιμη.</div><div><br />4. Στα κοινωνικά, οικονομικά , θεσμικά προβλήματα που έχει προκαλέσει και σε πλήθος σκανδάλων, στα οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η απαξίωση της κυβέρνησης, πρέπει να προστεθεί και η κρίση εμπιστοσύνης στην εξωτερική πολιτική, που επιτείνουν το αίσθημα ανασφάλειας της κοινωνίας.</div><div><br />5. Είναι πλέον εμφανές ότι η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Μητσοτάκης αδυνατούν να φιλοτεχνήσουν ένα νέο αφήγημα από τις πρώτες εβδομάδες της δεύτερης τετραετίας και γι αυτό παραπαίει συνεχώς από το 2023..<br />Σίγουρα ενώπιον των αδιεξόδων για τα οποία ο ίδιος ευθύνεται, ο Μητσοτάκης πιθανόν να αναζητήσει οδό διαφυγής μέσω εκλογών. Από την ΕΕ δεν θα βρει πλέον στηρίγματα γιατί η εικόνα διαφθοράς και απειλών κατά ευρωπαικών θεσμών είναι κυρίαρχη και στα διεθνή ΜΜΕ. <br /><br />Η αντιπολίτευση είναι αμήχανη και παρά το γεγονός ότι άρχισε να ζητά εκλογές, δεν είναι καθόλου βέβαιη ότι μπορεί να επωφεληθεί. Ίσως σε αυτό να ποντάρει και ο Μητσοτάκης, ενώ και ο Τσίπρας δεν είναι ακόμη έτοιμος. <br />Πολιτικός καύσωνας ενόψει </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

2019-2025: το Μαξίμου Α.Ε, και η πολιτική επιβίωση του Μητσοτάκη.

Του Σωτήρη Σιδέρη Αποχαλινωμένοι από την ασυλία που απολαμβάνουν παρά τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, χάρη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σίγουρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιστρέφει με άγριες διαθέσεις ο Τσίπρας και ανοίγει βεντέτα με τον Μητσοτάκη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/06/Alexis-Tsipras.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/06/Alexis-Tsipras.jpg" width="690" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b></div>Με μια αιφνιδιαστική πρωτοβουλία, ο Αλέξης Τσίπρας ανατρέπει το κλίμα που προσπαθούν τα καλλιεργήσουν τα υπολείμματα του αντι ΣΥΡΙΖΑ μετώπου, που θέλει να εξελιχθεί σε αντι Τσίπρα μέτωπο, με επίκεντρο την 10η επέτειο από το δημοψήφισμα του 2015. Με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα, ο πρώην πρωθυπουργός , ζητάει να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών, το οποίο συγκλήθηκε μετά από αίτημά του, από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, την επομένη του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015.<br /><br />Ο Τσίπρας γνωρίζει ότι ο καλύτερος τρόπος να αξιοποιήσει το υπέρ του θετικό κλίμα των δημοσκοπήσεων , είναι να αφυδατώσει την προπαγάνδα που για μια ακόμη φορά θα οργιάσει και να αποκαλυφθεί ποιές ήταν οι θέσεις του στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. Ο πρώην πρωθυπουργός κάνει ένα ακόμη βήμα να κλείσει τους λογαριασμούς με το παρελθόν και ταυτόχρονα, ανοίγει μέτωπο, κάτι σαν προσωπική ρεβάνς, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γεγονός που προδίδει αυτοπεποίθηση. Δείχνει δηλαδή ότι δεν φοβάται και ότι είναι έτοιμος να περάσει στην αντεπίθεση, γεγονός που ήδη προκαλεί ταραχή στο Μέγαρο Μαξίμου που ασχολείται νυχθημερόν με τις δημοσκοπήσεις που φέρουν το υπό ίδρυση κόμμα του Τσίπρα να προσεγγίζει ήδη το 30%.<br /><br />Η ΝΔ και τα μιντιακά στηρίγματά της , ετοιμάζονται για μια καταιγιστική προπαγάνδα εις βάρος του Αλέξη Τσίπρα με αφορμή την επέτειο του δημοψηφίσματος. Τους πρόλαβε όμως ο πρώην πρωθυπουργός, “καίγοντας” ουσιαστικά την προσπάθεια στοχοποίησής του, πριν καλά καλά εκδηλωθεί. Με την κίνησή του αυτή ο Τσίπρας εγκλωβίζει τη συζήτηση στο ορθολογικό πολιτικό της πλαίσιο, γιατί στα πρακτικά, όπως λένε συνεργάτες του, ο πρώην πρωθυπουργός τοποθετείται με σαφήνεια υπέρ της σκληρής διαπραγμάτευσης με την ΕΕ και την υπογραφή μιας συμφωνίας, την καλύτερη δυνατή. Με τη θέση αυτή, φέρεται να συμφώνησαν τόσο η ΝΔ , υπό τον Μεϊμαράκη και το ΠΑΣΟΚ υπό την Φώφη Γεννηματά. Αλλά είναι γεγονός πως είτε ο Τασούλας δώσει στη δημοσιότητα τα πρακτικά, είτε όχι ο Τσίπρας έχει κερδίσει τις εντυπώσεις. Άλλωστε η κοινωνία έχει εκφραστεί σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις για το θέμα αυτό και τώρα κοιτάζει μπροστά. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο Τσίπρας προκαλεί με την κίνησή του, με προφανή στόχο να κλείσει οριστικά την συζήτηση και να αφοσιωθεί στον προγραμματισμό για την ίδρυση του νέου κόμματος. <br /><br />Είναι εμφανές ότι πλέον, ο Αλέξης Τσίπρας δεν τηρεί αμυντική στάση. Πριν από λίγες ημέρες επιτέθηκε στον Μητσοτάκη κατηγορώντας τον για βαλκανοποίηση της χώρας, με επίκεντρο την οικονομία. Η κατηγορία είναι σαφής προς τη ΝΔ, τον πρωθυπουργό και το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Αυτοί που με την προπαγάνδα της διακήρυξαν το “μένουμε Ευρώπη”, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε βαλκανική χώρα με τεράστιες ανισότητες, έλλειμμα δημοκρατίας, με υπονόμευση του κράτους δικαίου , με διαφθορά και πλήθος σκανδάλων, από τα οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα μπορέσει ποτέ απαλλαγεί. <br />Υπό αυτή την οπτική , ο Αλέξης Τσίπρας και σε επίπεδο εντυπώσεων είναι ένα βήμα μπροστά και σε πολιτικό επίπεδο επιστρέφει με το ηθικό πλεονέκτημα να είναι καταλυτικό για την δημόσια εικόνα του , έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη.<div>  <br />Είναι μια νέα φάση που έρχεται να συμπληρώσει την καταθλιπτική εικόνα εντός της ΝΔ και της κυβέρνησης, αλλά και να απαντήσει στην διαλυτική εικόνα που επικρατεί στον χώρο της Αριστεράς. <br />Αν ο Τσίπρας έχει διδαχθεί από τα λάθη του, όπως φαίνεται, όλα είναι υπέρ του. Αν αρχίσει να νοθεύει στην πορεία αυτή την εικόνα και να κάνει θολές τις προθέσεις του, θα είναι εις βάρος του. Τώρα χρειάζεται σαφές στίγμα, ιδεολογική σαφήνεια και ταυτότητα, επιτελείο και αποφασιστικότητα. <br /><br />Αναλυτικά η επιστολή<br /><br />«Προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνο Τασούλα<br />Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,<br />Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται δέκα χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 και την κρίσιμη Σύνοδο των Πολιτικών Αρχηγών την επομένη της λαϊκής ετυμηγορίας.<br />Το αποτέλεσμα της ελεύθερα εκφρασμένης βούλησης του ελληνικού λαού όσο και η δυνατότητα διαμόρφωσης μιας ενιαίας εθνικής γραμμής από τους πολιτικούς αρχηγούς, αποτέλεσαν, εκείνες τις ιστορικές στιγμές για τον τόπο μας, κρίσιμο παράγοντα για την τελική έκβαση των δύσκολων διαπραγματεύσεων και τη συμφωνία με τους δανειστές μας.<br />Μια συμφωνία που εν τέλει άνοιξε την προοπτική εξόδου της χώρας από την κρίση με αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους και εγγυημένη χρηματοδότηση για την αποπληρωμή των δανειακών της υποχρεώσεων, την ανάκτηση της διεθνούς της αξιοπιστίας, την επιστροφή στις αγορές και την επαναφορά της πατρίδας μας στην οικονομική, δημοκρατική και εθνική κανονικότητα, απαλλάσσοντάς την από την ασφυκτική επιτροπεία τρίτων.<br /><br />Είναι εύλογο, τα κρίσιμα εκείνα γεγονότα, που επηρέασαν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, να απασχολούν ακόμα και σήμερα το δημόσιο διάλογο. Κι αυτό καθιστά ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη να ριχτεί άπλετο φως σε όλες τις πτυχές τους, καθώς η αλήθεια για το χθες μας εξοπλίζει για το σήμερα και το αύριο.<br />Αυτός είναι ο λόγος που σας ζητώ, σήμερα με τη συμπλήρωση δέκα χρόνων, να δώσετε στη δημοσιότητα τα πρακτικά του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών, το οποίο συγκλήθηκε μετά από αίτημά μου, από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, την επομένη του δημοψηφίσματος.<br /><br />Πρακτικά στα οποία περιέχονται οι απόψεις όλων των κομμάτων, οι εκτιμήσεις τους για το δημοψήφισμα και το αποτέλεσμά του, αλλά και για τη στρατηγική που θα έπρεπε να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση για την έξοδο της πατρίδας από το τέλμα της χρεοκοπίας.<br />Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό, είπε ο Διονύσιος Σολωμός. Με τη βεβαιότητα ότι συμμερίζεστε αυτή την άποψη, αναμένω ότι θα πράξετε το δημοκρατικό και θεσμικό σας χρέος απέναντι στην αλήθεια.<br />Με εκτίμηση<br />Αλέξης Τσίπρας».</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιστρέφει με άγριες διαθέσεις ο Τσίπρας και ανοίγει βεντέτα με τον Μητσοτάκη.

Του Σωτήρη Σιδέρη Με μια αιφνιδιαστική πρωτοβουλία, ο Αλέξης Τσίπρας ανατρέπει το κλίμα που προσπαθούν τα καλλιεργήσουν τα υπολείμματα του α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η INTRACOM DEFENSE παρουσιάζει το drone LOTUS ως απάντηση στα αντίστοιχα τουρκικά επιτεύγματα και απειλές εξ Ανατολών.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-06/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CF%82_0.jpg?itok=JtUufDsr" width="730" /><br /><br />Δεκάδες νέα ελληνικής κατασκευής μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλάζουν το τοπίο για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις<br /><br />ΗINTRACOM DEFENSE παρουσιάζει το δικό της μη επανδρωμένο αερόχημα LOTUS, σχεδιασμένο από ελληνικά χέρια, ως ένα ακόμη επίτευγμα του ιδιωτικού τομέα της Ελλάδος.<br /><br />Το νέο LOTUS είναι μια μία ακόμη απάντηση στα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία παράγει σωρηδόν η αμυντική βιομηχανία της γειτονικής χώρας, με στόχο την απόκτηση ψυχολογικού και στρατιωτικού πλεονεκτήματος σε περίπτωση πιθανής ελληνοτουρκικής διένεξης, ειδικά στο Αιγαίο. <br /><br />Πρόκειται για τακτικό UAV σχεδιασμένο για αποστολές ISTAR: Αναγνώριση, Επιτήρηση, Συλλογή Πληροφοριών και Στοχοποίηση.<br /><br />Με άνοιγμα φτερών 6 μέτρα, μέγιστο βάρος απογείωσης 230 κιλά και εμβέλεια άνω των 600 χιλιομέτρων, το LOTUS μπορεί να παραμείνει στον αέρα έως και 18 ώρες, φτάνοντας ύψη έως 20.000 πόδια.<br /><br />Ιδανικό για αποστολές σε περιοχές όπως το Αιγαίο και ο Έβρος, αλλά και για διεθνή επιχειρησιακά περιβάλλοντα.<br /><br />Η IDE έχει αποκτήσει το Military Type Certificate (MTC), σύμφωνα με τα πρότυπα πιστοποίησης NATO (STANAG 4671), στο πλαίσιο της υλοποίησης του το ομώνυμο ευρωπαϊκό πρόγραμμα.<br /><br />Η δομημένη και παραγωγική συνεργασία του κλάδου με τις αρχές του Υπουργείου Άμυνας ενισχύει αποφασιστικά την παρουσία της χώρας στην αναδυόμενη ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανική υποδομή, παρέχοντας επιχειρησιακά πλεονεκτήματα στις Ένοπλες Δυνάμεις της και σημαντικά οφέλη στην οικονομία της".<br /><br />Η κοινοπραξία του προγράμματος LOTUS συντονίζεται από την INTRACOM DEFENSE και αποτελείται από βιομηχανικές, επιστημονικές και στρατιωτικές οντότητες από την Ελλάδα (IDE, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ALTUS, CFT, Πανεπιστήμιο Πατρών και Αποθήκη Τηλεπικοινωνιών και Ηλεκτρονικής Πολεμικής Αεροπορίας), την Κύπρο (SignalGenerix, Cyric και Geoimaging), την Ισπανία (Embention) και τις Κάτω Χώρες (RHEA Group).<br /><br />Μέσω της συμμετοχής του στο πρόγραμμα, το Ελληνικό Υπουργείο Άμυνας (HMoD) θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις αντίστοιχες επιχειρησιακές απαιτήσεις και να επιτύχει αυτάρκεια σε drones εντός πέντε ετών.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εγκρίνει την επιχορήγησης ύψους 9,7 εκατομμυρίων ευρώ με την κοινοπραξία του σχεδίου drone LOTUS (Low Observable Tactical Unmanned System), το οποίο θα είναι ένα νέο ευρωπαϊκό τακτικό UAV, ειδικά σχεδιασμένο για την αποτελεσματική επιτήρηση των συνόρων και την αναγνώριση απειλών.<br /><br />Το πρόγραμμα LOTUS έχει ως στόχο την ανάπτυξη ενός χαμηλού παρατηρήσιμου τακτικού RPAS με την ικανότητα να παρέχει πληροφορίες σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, διαθέτοντας σύγχρονη αυτοπροστασία.<br /><br />Τα ελληνικής προέλευσης "αόρατο" UAV Lotus, ειδικά σχεδιασμένο για την αποτελεσματική επιτήρηση των συνόρων και την αναγνώριση απειλών, θα συνεργάζεται μελλοντικά και με ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη σε COMAO στο Αιγαίο.<br /><br />Το νέο drone με stealth ιδιότητες και διαλειτουργικότητα με βάση τα πρότυπα του ΝΑΤΟ (σ.σ. Link 16) θα αποτελέσει ένα θανάσιμο όπλο στα χέρια των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Το αόρατο drone θα στέλνει εικόνα σε πραγματικό χρόνο των τουρκικών στόχων στα ελληνικά μαχητικά, τα οποία θα εγκλωβίζουν τους στόχους και θα τους διαλύουν, πετώντας σε απόσταση ασφαλείας από τα τουρκικά αντιαεροπορικά.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η INTRACOM DEFENSE παρουσιάζει το drone LOTUS ως απάντηση στα αντίστοιχα τουρκικά επιτεύγματα και απειλές εξ Ανατολών.

Δεκάδες νέα ελληνικής κατασκευής μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλάζουν το τοπίο για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ΗINTRACOM DEFENSE παρουσιάζει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης: Η συνεχής υποχωρητικότητα της Ελλάδας προκαλεί θερμή ρήξη και πόλεμο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="404" src="https://www.youtube.com/embed/RrOZ0Q4eo3g" width="712" youtube-src-id="RrOZ0Q4eo3g"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div>πηγή <div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Ι. Μάζης: Η συνεχής υποχωρητικότητα της Ελλάδας προκαλεί θερμή ρήξη και πόλεμο!

πηγή  Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Διαβάστε την συνέχεια

Οργή Μάζη: Η Ελλάδα έχασε κάθε κύρος - Απουσιάζει εντελώς από παντού.(video)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="444" src="https://www.youtube.com/embed/2JlzY_1vDLw" width="675" youtube-src-id="2JlzY_1vDLw"></iframe></div><div><br /></div><a href="https://esxatianasxesi.blogspot.com/">πηγή </a><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Οργή Μάζη: Η Ελλάδα έχασε κάθε κύρος - Απουσιάζει εντελώς από παντού.(video)

πηγή  Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Διαβάστε την συνέχεια

Όσο καθυστερεί η ειρήνη, χάνει εδάφη η Ουκρανία και μειώνονται τα ορυκτά για τις ΗΠΑ.

<img height="419" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/06/%CE%BF%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%84%CF%84%CE%B13%CF%82%CE%B5%CF%85%CF%84%CF%854%CF%82%CE%B5%CF%85%CF%87%CF%88.jpg?resize=640%2C501&ssl=1" width="725" /><br /><br /> Ρωσικές δυνάμεις κατέσχεσαν ένα πολύτιμο κοίτασμα λιθίου στην περιοχή Ντόνετσκ της ανατολικής Ουκρανίας, στερώντας από τη χώρα ένα κρίσιμο περιουσιακό στοιχείο που θα μπορούσε να βοηθήσει στην τροφοδότηση μιας νέας οικονομικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Σύμφωνα με χάρτες του πεδίου της μάχης που έχουν καταρτιστεί από ανεξάρτητες ομάδες που παρακολουθούν τις ρωσικές προελάσεις μέσω γεωγραφικά εντοπισμένων πλάνων των μαχών, το πεδίο, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Σεφτσένκο στο δυτικό τμήμα της περιοχής του Ντόνετσκ, έχει καταληφθεί τις τελευταίες ημέρες.<br /><br />Αν και σχετικά μικρό – μόλις 100 στρέμματα – το κοίτασμα θεωρήθηκε από τους αναλυτές ως ένα από τα πιο πολύτιμα στην Ουκρανία λόγω της πλούσιας συγκέντρωσης λιθίου, ενός ορυκτού απαραίτητου για την παραγωγή σύγχρονων τεχνολογιών όπως οι ηλεκτρικές μπαταρίες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν το λίθιο εξαιρετικά σημαντικό για την οικονομία και την εθνική τους ασφάλεια.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ στοχεύει να αξιοποιήσει τα τεράστια αποθέματα λιθίου της Ουκρανίας, μερικά από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, μέσω μιας πρόσφατα υπογεγραμμένης ιστορικής συμφωνίας που παρέχει στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσβαση στον ορυκτό πλούτο της χώρας.<br /><br />Η κατάσχεση του κοιτάσματος Σεφτσένκο, ωστόσο, υπογραμμίζει μία από τις κύριες προκλήσεις της συμφωνίας: Όσο περισσότερα εδάφη καταλαμβάνουν οι ρωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία, τόσο λιγότερους πόρους μπορεί να προσφέρει το Κίεβο στην Ουάσινγκτον.<br /><br />«Εάν τα ρωσικά στρατεύματα συνεχίσουν να προελαύνουν, για να καταλάβουν όλο και περισσότερα εδάφη, θα ελέγχουν όλο και περισσότερα κοιτάσματα ορυκτών», δήλωσε ο Μιχαήλ Ζέρνοφ, διευθυντής της Critical Metals Corp, μιας αμερικανικής εταιρείας που μέχρι πρόσφατα κατείχε άδεια εκμετάλλευσης του κοιτάσματος Σεφτσένκο. «Αυτό είναι ένα πρόβλημα για αυτή τη συμφωνία », πρόσθεσε.<br /><br />Η υπουργός Οικονομίας της Ουκρανίας, Γιούλια Σβιριντένκο, η οποία υπέγραψε τη συμφωνία εκ μέρους της χώρας της, αρνήθηκε να σχολιάσει την κατάσχεση του κοιτάσματος, το οποίο είναι το πρώτο που περιέρχεται σε ρωσικά χέρια από την υπογραφή της συμφωνίας.<br /><br />Η συμφωνία δημιουργεί ένα κοινό αμερικανο-ουκρανικό ταμείο με δικαιώματα προτεραιότητας για επενδύσεις σε μεταλλευτικά έργα στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αξιοποίηση των ουκρανικών ορυκτών ως τρόπο μείωσης της εξάρτησής τους από την Κίνα, η οποία κυριαρχεί στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία, Ουκρανοί αξιωματούχοι προσπάθησαν να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη, υποστηρίζοντας ότι ήταν προς το οικονομικό συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να βοηθήσουν την Ουκρανία να απωθήσει τις ρωσικές δυνάμεις και να διατηρήσει τον έλεγχο των πολύτιμων αποθεμάτων. Αλλά η Ουάσινγκτον αρνήθηκε επανειλημμένα να συνδέσει τη συμφωνία για τα ορυκτά με πρόσθετη στρατιωτική υποστήριξη.<br /><br />Οι Ουκρανοί αξιωματούχοι βλέπουν τη συμφωνία ως έναν τρόπο για να εξασφαλίσουν μακροπρόθεσμη αμερικανική υποστήριξη για την αποδυναμωμένη από τον πόλεμο χώρα τους.<br /><br /> Σε μια προφανή προσπάθεια να δείξει στην κυβέρνηση Τραμπ ότι η συμφωνία μπορεί να αποφέρει γρήγορα αποτελέσματα , την περασμένη εβδομάδα η ουκρανική κυβέρνηση ενέκρινε τα πρώτα βήματα για το άνοιγμα ενός μεγάλου κρατικού κοιτάσματος λιθίου, του Dobra, σε ιδιωτικές επενδύσεις.<br /><br />Η Σβιριντένκο δήλωσε ότι το κοίτασμα θα μπορούσε να είναι το πρώτο έργο που θα ξεκινήσει στο πλαίσιο της συμφωνίας.<br /><br /> Αρκετοί επενδυτές έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον, συμπεριλαμβανομένης της Critical Metals Corp., η οποία παρά την απώλεια του κοιτάσματος Σεβτσένκο, παραμένει πρόθυμη να συμμετάσχει στην εταιρική σχέση ΗΠΑ-Ουκρανίας για τα ορυκτά, δήλωσε ο Ζέρνοφ, διευθυντής της εταιρείας.<br /><br />Ωστόσο, οι αναλυτές του κλάδου λένε ότι η συμφωνία αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια, συμπεριλαμβανομένων πολύπλοκων διαδικασιών αδειοδότησης και ξεπερασμένων γεωλογικών ερευνών που αποκρύπτουν την πραγματική αξία του υπεδάφους της Ουκρανίας.<br /><br />Αλλά ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η συνεχής προέλαση της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης.<br /><br />Η κατοχή περίπου του ενός πέμπτου του εδάφους της Ουκρανίας από τη Ρωσία σημαίνει ότι πλέον ελέγχει πολλά κοιτάσματα τιτανίου, μαγγανίου και άλλων σημαντικών ορυκτών, σύμφωνα με χάρτη που συνέταξε το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου. Οι δυνάμεις της Μόσχας έχουν επίσης καταστρέψει ή καταλάβει μερικά από τα μεγαλύτερα ανθρακωρυχεία της Ουκρανίας.<br /><br />Η Ουκρανία εξακολουθεί να έχει δύο άλλα μεγάλα κοιτάσματα λιθίου που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, και τα δύο βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα της χώρας, πολύ πέρα ​​από την τρέχουσα γραμμή του μετώπου. Αλλά το κοίτασμα Σεβτσένκο ξεχωρίζει για την ποιότητα του μεταλλεύματός του, το οποίο αποτελείται κυρίως από σποδουμένιο. Αυτό το ορυκτό περιέχει υψηλά επίπεδα λιθίου, το οποίο έχει αποδειχθεί σημαντικός μοχλός ανάπτυξης του ακμάζοντος μεταλλευτικού τομέα της Αυστραλίας.<br /><br />Το δυναμικό του κοιτάσματος δεν έχει περάσει απαρατήρητο από τη Ρωσία, η οποία έχει ήδη κατασχέσει άλλους ουκρανικούς πόρους, όπως σιτηρά, κατά τη διάρκεια του πολέμου.<br /><br />Ο Βλαντιμίρ Γιεζίκοφ, ανώτερος Ρώσος αξιωματούχος στην περιοχή του Ντόνετσκ, δήλωσε ότι το τμήμα εξόρυξης του κρατικού πυρηνικού γίγαντα της Ρωσίας, Rosatom, είχε εκφράσει ενδιαφέρον για το κοίτασμα Σεφτσένκο.<br /><br />«Καταλαβαίνουμε ότι αυτό το κοίτασμα είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της μελλοντικής οικονομίας και έχει μεγάλο δυναμικό», δήλωσε ο Γιεζίκοφ στο Πρακτορείο Ειδήσεων Ντόνετσκ, ένα μέσο που διοικείται από το Κρεμλίνο, πέρυσι, καθώς ρωσικά στρατεύματα προχωρούσαν προς το κοίτασμα Σεφτσένκο. «Σίγουρα θα υπάρξουν επενδύσεις και παραγωγή λιθίου σε αυτό το κοίτασμα», είπε.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όσο καθυστερεί η ειρήνη, χάνει εδάφη η Ουκρανία και μειώνονται τα ορυκτά για τις ΗΠΑ.

Ρωσικές δυνάμεις κατέσχεσαν ένα πολύτιμο κοίτασμα λιθίου στην περιοχή Ντόνετσκ της ανατολικής Ουκρανίας, στερώντας από τη χώρα ένα κρίσιμο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξωτερική πολιτική: Γιατί προκαλεί συγκρούσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης

<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/6500374.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1374" data-original-width="2048" height="361" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/6500374.jpg" width="695" /></a></div><div>.</div>Το Μαξίμου – πέρα από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – την εβδομάδα που μας πέρασε ήρθε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση από τη σκληρή ενδοκυβερνητική σύγκρουση μεταξύ Αδωνη Γεωργιάδη και Νίκου Δένδια, με τον Παύλο Μαρινάκη να επιχειρεί μάταια να την υποβαθμίσει.<br /><br />Το θέμα επανέφερε και τη σεναριολογία για την επόμενη ημέρα της ΝΔ που προκαλεί δυσφορία στο Μαξίμου – ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι είναι άκαιρο θέμα , αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη και νοθεύει το μήνυμα περί μάχης για να επιτευχτεί ο στόχος της τρίτης σερί νίκης και τετραετίας για τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Ο Γεωργιάδης επιτέθηκε με σαφέστατες αιχμές στον Δένδια ότι επί της θητείας του στο υπουργείο Εξωτερικών «δεν κατάλαβε» και «δεν εμπόδισε» το τουρκολιβυκό και ο δεύτερος σήκωσε το γάντι με απαξιωτική δήλωση συνεργατών του ότι «στη δημόσια σφαίρα έχει τη σημασία του ό,τι λέγεται, αλλά κυρίως σημασία έχει ποιος το λέει».<br /><br />Εχουν προηγηθεί «αποστάσεις» αν ανάμεσα σε Γιώργο Γεραπετρίτη και Δένδια ως προς τον κανονισμό Safe και τη συμμετοχή τρίτων χωρών σε ευρωπαϊκά αμυντικά πρότζεκτ, ενώ βουλευτές εκφράζουν με αιχμές τις ανησυχίες του δεξιού ακροατηρίου.<br /><br />Και σε όλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε και την τελευταία κοινή εμφάνιση των δύο πρώην πρωθυπουργών και ηγετών της παράταξης Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά στο Πολεμικο Μουσείο με αφορμή την παρουσίαση ενός βιβλίου και τα δηλητηριώδη βέλη ( με διαβαθμίσεις βεβαίως) που εξαπέλυσαν κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης.<br /><br />Προφανώς τα πολλά ανοιχτά μέτωπα που υπάρχουν στην εξωτερική μας πολιτική καθώς και η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια που προκαλούν οι κινήσεις του αμερικανού προέδρου Τραμπ προκαλούν συζητήσεις και αντεγκλήσεις. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει επίσης ότι τα εθνικά θέματα απασχολούν ιδιαίτερα το κοινό της φιλελεύθερης παράταξης<br /><br />Ο υπουργός των Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης πάντως μιλώντας το πρωί της Πέμπτης στο Ρ/Σ Παραπολιτικά 90.1 άφησε σαφείς αιχμές εναντίον του πρώην προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «ο πολιτικός μηδενισμός και η ιδιοτέλεια στα εθνικά θέματα κάνουν ζημιά στην πατρίδα».<br /><br />«Η ευπρέπεια εκλαβάνεται ως αδυναμία, αλλά δεν είναι έτσι. Γνώμονας μου είναι πάντα το εθνικό συμφέρον», πρόσθεσε μεταξύ άλλων.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών σχετικά με το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και τη συμφωνία της Λιβυής με την Τουρκία για σεισμικές έρευνες σε 4 θαλάσσιες περιοχές, τόνισε ότι η Ελλάδα έχει το διεθνές δίκαιο με το μέρος της και θα ενεργοποιήσει όλα τα «όπλα» που έχει στη φαρέτρα της στον χρόνο και τον τρόπο που πρέπει.<br /><br />Και μεσα σε όλα είχαμε μετά απο καιρό και επανεμφάνιση του – εξαφανισμένου – Δημήτρη Αβραμόπουλου.<br /><br />Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας των κυβερνήσεων Σαμαρά αλλά και Παπαδήμου, και νυν βουλευτής Ηλείας για να μην ξεχνιόμαστε, Δημήτρης Αβραμόπουλος σε τηλεοπτική του παρέμβαση στο Αction24 χαρακτήρισε αδιανόητη την πρόσκληση του Χαφτάρ στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2020.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι τότε υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Νίκος Δένδιας.<br /><br />Ο Δημήτρης Αβαρμόπουλος, λοιπόν, λέει ότι λίγο πριν την διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη -από την οποία είχε αποκλειστεί τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος – ήρθε ο Χαφτάρ στην Αθήνα.<br /><br />«Ήταν λάθος που προσκάλεσαμε τον Χαφτάρ τότε στην χώρα μας και τον γυρνούσαμε στις ταβέρνες. Χάσαμε την επαφή μας με την Λιβύη, το αποτέλεσμα ήταν τελικά μηδενικό και εκ του αποτελέσματος ο Χαφτάρ μας πούλησε και συνεργάζεται με την Τουρκία» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Αβραμόπουλος.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξωτερική πολιτική: Γιατί προκαλεί συγκρούσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης

. Το Μαξίμου – πέρα από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – την εβδομάδα που μας πέρασε ήρθε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση από τη σκληρή ενδοκυβερνητική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηχηρό ράπισμα της Αθήνας στην Άγκυρα: Πρώτα να υπογράψετε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και μετά να μιλάτε για Διεθνές Δίκαιο.

<img height="398" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2022/12/aoz-eez-1-630x398.jpg" width="721" /><br /><br />Η Τουρκία εξαπέλυσε νέες κατηγορίες κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι με τις «μαξιμαλιστικές αξιώσεις» τους παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και απειλούν την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.<br />Οι κατηγορίες αυτές διατυπώθηκαν μετά τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες, όπου η Ελλάδα κέρδισε υποστήριξη για τη θέση της κατά του ανυπόστατου και εντελώς έκνομου «τουρκολιβυκού» μνημονίου.<br /><br />Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 26ης Ιουνίου 2025 έστειλε ισχυρό μήνυμα στην Άγκυρα, επαναλαμβάνοντας ότι το λεγόμενο «τουρκολιβυκό» Μνημόνιο του 2019 για τις θαλάσσιες ζώνες είναι παράνομο και δεν έχει νομική ισχύ για τρίτες χώρες.<br /><br />«Παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών και δεν συμμορφώνεται με το Δίκαιο της Θάλασσας», αναφέρουν τα συμπεράσματα, όπως τόνισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Η ΕΕ, παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για τη σταθερότητα στη Λιβύη και τις μεταναστευτικές ροές, καλώντας για διάλογο υπό τον ΟΗΕ, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο με βάση το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Σε φανερό εκνευρισμό, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ, Οντζού Κετσέλι, δήλωσε ότι το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης (το λεγόμενο «τουρκολιβυκό») «συμμορφώνεται πλήρως με το διεθνές δίκαιο» και κάλεσε την ΕΕ να παροτρύνει τα μέλη της να σεβαστούν το δίκαιο αντί να υιοθετούν «αβάσιμες» θέσεις.<br /><br />Στην ανακοίνωση του, το τουρκικό ΥΠΕΞ χαρακτηρίζει τα συμπεράσματα της Συνόδου της 26ης Ιουνίου 2025 ως απόδειξη της προσπάθειας Ελλάδας και Κύπρου να επιβάλουν «μεγαλομανείς» αξιώσεις, που αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />Επιπλέον, υπερασπίζεται την έκνομη και ανυπόστατη συμφωνία του 2019 με τη Δυτική Λιβύη για τις θαλάσσιες ζώνες, τονίζοντας ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει παραβιάσεις των δικαιωμάτων της.<br /><br />«Οι μεροληπτικές δηλώσεις της ΕΕ βλάπτουν την περιφερειακή σταθερότητα», σημειώνεται, ενώ η Τουρκία δεσμεύεται να συνεχίσει την υπεράσπιση των συμφερόντων της.<br />Τι αναφέρει η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ:<br /><br />«Για τα Αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής των Ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης:<br /><br />»Τα αποτελέσματα που υιοθετήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιουνίου 2025, δείχνουν την επίμονη προσπάθεια της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας να επιβάλουν στην ΕΕ τις μεγαλομανείς αξιώσεις τους, οι οποίες αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο και στην αρχή της δικαιοσύνης.<br /><br />»Το Μνημόνιο που υπεγράφη το 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης σχετικά με τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί πλήρως νόμιμη συμφωνία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και αποδεικνύει ότι η χώρα μας δεν θα επιτρέψει ποτέ την παραβίαση των νόμιμων δικαιωμάτων και συμφερόντων της.<br /><br />»Οι μεροληπτικές δηλώσεις της ΕΕ, που καθοδηγούνται από πολιτικά κίνητρα, σε ένα ευαίσθητο ζήτημα με νομικές και τεχνικές διαστάσεις, όπως ο θαλάσσιος καθορισμός ορίων, δεν συμβάλλουν στην περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα.<br /><br />»Ως εκ τούτου, αντί να υιοθετεί αβάσιμες νομικά αξιώσεις, η ΕΕ θα πρέπει να καλέσει όλα τα μέλη της να σέβονται το διεθνές δίκαιο.<br /><br />»Η Τουρκία θα συνεχίσει με αποφασιστικότητα να υπερασπίζεται τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου».<br />Η ελληνική απάντηση:<br /><br />Από την ελληνική πλευρά, διπλωματικές πηγές απάντησαν στην χρεοκοπημένη και πειρατική Τουρκία, υπογραμμίζοντας ότι η επίκληση του διεθνούς δικαίου απαιτεί πλήρη συμμόρφωση:<br /><br />«Η επίκληση του διεθνούς δικαίου προϋποθέτει τούτο να υιοθετείται καθ’ ολοκληρίαν.<br /><br />»Πρακτικές όπως η μη υπογραφή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), την οποία έχουν υιοθετήσει 168 χώρες, η ανατροπή του καθεστώτος αιώνων σε μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, η απειλή με πόλεμο σε περίπτωση άσκησης δικαιώματος που απορρέει από το διεθνές δίκαιο δεν επιτρέπουν υποδείξεις», τόνισαν, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να υπηρετεί το διεθνές δίκαιο και την καλή γειτονία, αλλά αυτό πρέπει να ισχύει για όλους.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι, στο πεδίο των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε μετά τη Σύνοδο Κορυφής ότι η προκήρυξη θαλάσσιων οικοπέδων και οι άδειες εξόρυξης νοτίως της Κρήτης αποτελούν άσκηση των δικαιωμάτων της Ελλάδας.<br /><br />Χαρακτήρισε την κριτική από Τουρκία και Δυτική Λιβύη «ανυπόστατη», υπογραμμίζοντας ότι τα οικόπεδα σέβονται τη μέση γραμμή.<br /><br />Στο μεταναστευτικό, η Ελλάδα εργάζεται για να αποτρέψει τη δημιουργία νέας οδού από την ανατολική Λιβύη προς την Κρήτη, με την ΕΕ να αναγνωρίζει τον κίνδυνο και να λαμβάνει μέτρα.<br /><br />Η Αθήνα έχει ήδη στείλει πλοία εκτός των λιβυκών υδάτων, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι η Ελλάδα θα εφαρμόσει μια πολιτική «καρότου και μαστιγίου» για να περιορίσει τις ροές.<br /><br />Η UNCLOS αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, καθορίζοντας τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών.<br /><br />Η άρνηση της Τουρκίας να την υπογράψει, σε αντίθεση με την Ελλάδα και την Κύπρο, εντείνει τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα γύρω από το ανυπόστατο «τουρκολιβυκό» μνημόνιο.<br /><br />Η Ελλάδα, ασκώντας τα κυριαρχικά της δικαιώματα με βάση τη Σύμβαση, προχωρά σε οριοθετήσεις και καλεί σε διάλογο, ενώ η ΕΕ καλείται να διασφαλίσει τη συμμόρφωση όλων με το διεθνές δίκαιο για την περιφερειακή σταθερότητα.<br />Η Τουρκία δεν επικύρωσε ούτε στη Σύμβαση της Γενεύης του 1958 για την υφαλοκρηπίδα<br /><br />Σημειώνεται ότι, η Τουρκία δεν είχε επικυρώσει ούτε όλες τις Συμβάσεις της Γενεύης του 1958, οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό νομικό πλαίσιο για το δίκαιο της θάλασσας πριν την UNCLOS.<br /><br />Συγκεκριμένα, από τις τέσσερις συμβάσεις που προέκυψαν από την πρώτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1958, η Τουρκία δεν επικύρωσε τη Σύμβαση για την Υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Αυτή η σύμβαση ήταν κρίσιμη, καθώς καθόριζε τα δικαιώματα των παράκτιων κρατών για την εκμετάλλευση φυσικών πόρων στην υφαλοκρηπίδα τους, μέχρι βάθος 200 μέτρων ή πέραν αυτού, εφόσον η τεχνολογία το επέτρεπε.<br /><br />Σύμβαση για την Υφαλοκρηπίδα (1958): Η Τουρκία δεν την επικύρωσε, καθώς θεωρούσε ότι οι διατάξεις της δεν εξυπηρετούσαν πλήρως τα συμφέροντά της, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως το Αιγαίο, όπου η γεωγραφία των ελληνικών νησιών επηρεάζει την οριοθέτηση.<br /><br />Η μη επικύρωση αυτής της σύμβασης αντανακλά τη στάση της Τουρκίας να βασίζεται περισσότερο σε εθιμικό δίκαιο ή διμερείς συμφωνίες για τη διεκδίκηση θαλάσσιων δικαιωμάτων.<br /><br />Η μη επικύρωση της Σύμβασης για την Υφαλοκρηπίδα από την Τουρκία ενισχύει την ελληνική επιχειρηματολογία, όπως εκφράζεται από τις διπλωματικές πηγές, ότι η Άγκυρα δεν συμμορφώνεται πλήρως με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Αυτό συνδέεται και με την άρνησή της να υπογράψει την UNCLOS, η οποία ενσωμάτωσε και επέκτεινε τις διατάξεις της Σύμβασης για την Υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Η Ελλάδα τονίζει ότι η Τουρκία δεν μπορεί να επικαλείται επιλεκτικά το διεθνές δίκαιο, όπως στην περίπτωση του ανυπόστατου και έκνομου «τουρκολιβυκού» μνημονίου, ενώ παραμένει εκτός βασικών διεθνών συμβάσεων.<br /><br />Η Τουρκία, αρνούμενη να επικυρώσει τη Σύμβαση της Γενεύης για την Υφαλοκρηπίδα του 1958, διατηρεί μια επιλεκτική στάση απέναντι στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, γεγονός που εντείνει τις εντάσεις με την Ελλάδα.<br /><br />Η μη συμμετοχή της και στην UNCLOS, σε συνδυασμό με την προώθηση του ανυπόστατου και έκνομου «τουρκολιβυκού» μνημονίου, υπονομεύει, σύμφωνα με την Αθήνα, την αξιοπιστία των τουρκικών ισχυρισμών για συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η Ελλάδα, αντίθετα, υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα με βάση τις διεθνείς συμβάσεις, καλώντας σε διάλογο για δίκαιη οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.<br />UNCLOS<br /><br />Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) υπογράφηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1982 στο Μοντέγκο Μπέι της Τζαμάικα και τέθηκε σε ισχύ στις 16 Νοεμβρίου 1994, μετά την επικύρωσή της από τον απαιτούμενο αριθμό κρατών (60).<br /><br />Η Ελλάδα υπέγραψε την UNCLOS στις 10 Δεκεμβρίου 1982 [επί Ανδρέα Παπανδρέου], κατά την τελετή υπογραφής της Σύμβασης.<br /><br />Επικύρωσε τη Σύμβαση με τον Νόμο 2321/1995 [επί Ανδρέα Παπανδρέου], που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 13 Ιουνίου 1995, και κατέθεσε το όργανο επικύρωσης στα Ηνωμένα Έθνη στις 21 Ιουλίου 1995.<br /><br />Έτσι, η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για την Ελλάδα την ίδια χρονιά, το 1995.<br /><br />Η UNCLOS, που υπογράφηκε το 1982 και τέθηκε σε ισχύ το 1994, αποτελεί το θεμέλιο του διεθνούς δικαίου της θάλασσας.<br /><br />Η Ελλάδα, πιστή στις διεθνείς της δεσμεύσεις, υπέγραψε τη Σύμβαση το 1982 και την επικύρωσε το 1995, ενισχύοντας τη θέση της για την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, όπως στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αντίθετα, η Τουρκία παραμένει εκτός της Σύμβασης, γεγονός που τροφοδοτεί τις εντάσεις στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηχηρό ράπισμα της Αθήνας στην Άγκυρα: Πρώτα να υπογράψετε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και μετά να μιλάτε για Διεθνές Δίκαιο.

Η Τουρκία εξαπέλυσε νέες κατηγορίες κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι με τις «μαξιμαλιστικές αξιώσεις» τους παραβιάζουν το...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος,διαφθορά, εθνικά θέματα: Τα τρία θέματα που «φωνάζουν» ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει.

<img height="314" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/kyvernisi.png" width="701" /><br /><br /><b>ΡΟΥΝΤΙ ΡΙΝΑΛΝΤΙ</b><br />από τον Δρόμο της Αριστεράς<br /><br />Το παρόν κείμενο χωρίζεται σε τρία μέρη. Τρία διαφορετικά σημειώματα για τη συγκυρία που βιώνουμε, τα οποία μπορεί να μοιάζουν «ανεξάρτητα» μεταξύ τους αλλά, πιστέψτε με, συνδέονται έντονα:<br />1.Η εισβολή του πολέμου (και στην καθημερινότητά μας)<br /><br />Κοντεύουν 3 χρόνια πολέμων αρκετά διεθνοποιημένων και σημαντικών, και μάλλον πρέπει να γίνει συνείδηση ότι το γεγονός του πολέμου θα μας συντροφέψει για πολλά χρόνια. Θα υπάρχει ο πόλεμος, θα κυριαρχεί ως μοτίβο, ως κεντρική ιδέα. Η ανακωχή,οι εκεχειρίες, οι εκκλήσεις για ειρήνη θα είναι περιορισμένες ανάπαυλες ή ευχές, χωρίς να σταματούν την «πολιτική με αιματοχυσία». Η τάση προς τον πόλεμο δεν μπορεί να ανακοπεί με ευχές και ψευτιές. Δεν είναι πρώτη φορά που η ανθρωπότητα, στη σύγχρονη εποχή, βρίσκεται αντιμέτωπη με τον Μεγάλο Πόλεμο, την προετοιμασία του και τη διεξαγωγή του. Ζούμε έναν παράξενο Μεσοπόλεμο λίγο πριν από μια μεγάλη παγκόσμια σύγκρουση. Δεν είναι πρώτη φορά που η διανόηση, τα ανήσυχα και σκεπτόμενα πνεύματα, οι άνθρωποι που αντιστέκονται στην καταστροφή και τον θάνατο, θα πρέπει να αναμετρηθούν με τον πόλεμο και τη φρίκη του. Θα πρέπει να μείνουν όρθιοι και προπάντων άνθρωποι. Ο πόλεμος εκβαρβαρίζει και αποκτηνώνει τον άνθρωπο.<br /><br />Τον μετατρέπει σε μηχανή που σκοτώνει. Σκεπάζει τη σκέψη και την ανθρωπιά. Επιτρέψτε μου να μεταφέρω εδώ μια ανάρτηση της ποιήτριας Μαρίας Μανδάλου που περιγράφει περίτεχνα αυτό που βιώνουμε:<br /><br />Ανίατο<br /><br />Τραύμα επαμφοτερίζον. Μπορεί και της γέννησης το τραύμα, αν κι αυτό ανήκει σ’ άλλες εποχές, τότε που ο λόγος ήταν σκέψη και τούμπαλιν προς έω. Τώρα ο λόγος γεννάει τέρατα και η σκέψη υποκλίνεται στο άβατο του μηδενός. Πολυσέλιδες ομολογίες, ανακριτικά σκευμένα μυαλά, κακοφορμισμένοι εγκέφαλοι, ένας εσμός του τίποτα, του ύστερου Κανένα. Ο νοών, ου νοείτω. Ο κορέκτορας τα παίζει και ο καύσων κάνει τα δικά του. Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά (μακριά από πού;) αχνίζει ο οίστρος των πολεμόκαυλων,λέξεις σκιές μας θάβουν στην ανάγκη. Λιμοκτονούν ωραίοι μελλοθάνατοι, σήπονται από δίψα τα τέκνα της απανεμιάς, όμορφα έμβρυα Θεού εκδικητή, μεγάλη η δόξα Του. Στην οθόνη παρελαύνουν συφοριασμένοι ηγετίσκοι, κάλπικα νεύματα,<br /><br />πουτάνες δηλώσεις. Λευκά μωράκια βυζαίνουν πρωτεΐνη και υδράργυρο στα όρια της πολιτικής κορεκτίλας. Για τις λευκές μανάδες τους επιστρατεύονται όλα τα κόλπα του μάρκετινγκ, κρέμα για τις ραγάδες, την κυτταρίτιδα, την ανόρθωση στήθους, κατά της πτώσεως των βλεφάρων, της σπλήνας, της μήτρας, της λίμπιντο. Για τους λευκούς μπαμπάδες, ξυραφάκια λεντολική αποτρίχωση, βιάγκρα και ουΐσκυ εικοσιτεσσάρων καρατίων.<br /><br />Από παντού εισέρχεται η άθλια πατριαρχία, η λευκή σκόνη, τα αναβράζοντα δισκία, οι ενέσεις αυτοεκτίμησης, τα χαπάκια της ευτυχίας. Φλέγεται άσεμνα η έρημος, φλέγονται των νεκροζώντανων τα δούρεια κουφάρια, τόποι και λόγια φλέγονται, στ’ όνομα των ανόμων…<br /><br />Στη γειτονική Ιταλία, μια ομάδα καθηγητών και φοιτητών στην περιοχή της Μόντενα έχει αρχίσει<br />μια επισταμένη έρευνα για το τι σημαίνει ήδη ο πόλεμος στην καθημερινότητα των ανθρώπων που<br />ζουν στην περιοχή. Τι συζητάνε, τι λέγεται, τι αλλάζει στον παραγωγικό ιστό, τι αλλαγές έρχονται<br />και πώς τις αντιμετωπίζουν. <div><br /></div><div>Η έρευνα που κάνουν χρησιμοποιεί στοιχεία που συλλέγονται και, αφού τα επεξεργαστούν, τα δημοσιεύουν όπου μπορούν. Τι θα σήμαινε μια ανάλογη προσπάθεια και στη χώρα μας; Ας μην πάρουμε μια περιοχή μόνο (π.χ. Κρήτη) και τι σημαίνει ο πόλεμος γι’ αυτήν. Ας μας επιτραπεί να δούμε όλη τη χώρα (άλλωστε είναι μικρή) και το τι σημαίνει η εισβολή του πολέμου στη ζωή μας. Στα δελτία ειδήσεων· στα αεροδρόμια και στα λιμάνια· σε μεταφορικούς κόμβους από όπου περνάνε πολεμοφόδια· σε περιοχές όπου υπάρχουν βάσεις·σε τουριστικές περιοχές· σε μετακινήσεις ή ασκήσεις ενόπλων τμημάτων· σε επιφυλακές και προετοιμασίες. Αλλά και το τι θα σημάνει πρακτικά η απόφαση για αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών στο 5% που αποφάσισαν στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.<br /><br />Την περίοδο της πανδημίας έγιναν μεγάλες ασκήσεις ελέγχου των πληθυσμών στις περισσότερες χώρες. Ήταν και περίοδος μεγάλων πειραματισμών με τα εμβόλια. Η Κίνα αντέδρασε σαν να ήταν μια πανεθνική άσκηση σε συνθήκες βιολογικού πολέμου. Μέχρι τώρα δεν έχουν αποτιμηθεί τα «τραύματα» που υπέστησαν οι πληθυσμοί, και ανάμεσα σε αυτούς τα πιο νέα μέλη τους (παιδιά και έφηβοι), σε όλους τους τομείς, βιολογικό και ψυχολογικό. Τώρα μπαίνουμε στην εποχή των πολέμων. Τι τραύματα έχουν ήδη επιφέρει και τι άλλα είναι υπό σχεδιασμό και εκτέλεση;<br /><br />Ο αγώνας για την αποτροπή του πολέμου, ο αγώνας για μια διαρκή ειρήνη είναι μια μεγάλη υπόθεση που πρέπει να κινητοποιήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Προς το παρόν τονίζω, ξανά και ξανά, ότι ο πόλεμος μας ακουμπά ήδη.<br /><br />Δεν είναι μακριά, εμπλεκόμαστε ήδη σε αυτόν, και δεν μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι,ούτε να έχουμε την παραμικρή εμπιστοσύνη σε αυτούς που μας «οδηγούν» – ακριβώς επειδή μας οδηγούν προς τον πόλεμο. Βάσει σχεδίου, δυστυχώς…<br /><br />Ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο, ο αγώνας για την ειρήνη, δεν μπορεί να περιορίζεται στις πορείες προς τις γνωστές Πρεσβείες ορισμένων δυνάμεων. Χρειάζεται μια πιο συνολική, πιο καθολική, πιο συμπεριληπτική δράση σε πολλά επίπεδα, η οποία να δείχνει πού οδηγεί η εισβολή του πολέμου, τις αιτίες που την οδηγούν, την ιστορική εμπειρία, το ψέμα και την προπαγάνδα, το αληθινό και το ψεύτικο, την ανάγκη Ουδετερότητας και Ανεξαρτησίας των μικρών και μεσαίων χωρών σαν την Ελλάδα. Και πολλά, πάρα πολλά άλλα.</div><div><br />2. Η δυσωδία των σκανδάλων και το καθεστώς Μαξίμου<br /><br />Δεν πρόλαβαν να τελειώσουν οι «πανηγυρισμοί» για το έργο του «Πλυντηρίου Βουλή των Ελλήνων» σχετικά με την προανακριτική για τους υπεύθυνους του εγκλήματος των Τεμπών, και την πανηγυρική παραπομπή του Κ. Καραμανλή για… πλημμέλημα (αν υπάρχει κι αυτό), και έφτασε με φόρα το νέο υπερσκάνδαλο, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τη μεταβίβαση της δικογραφίας από τις εισαγγελικές υπηρεσίες της Ε.Ε. προς τις υπηρεσίες του «Πλυντηρίου».<br /><br />Σύμφωνα με όσα γίνονται γνωστά, δύο υπουργοί της Ν.Δ., 4 υφυπουργοί και αρκετοί πολιτικοί παράγοντες του καθεστώτος Μητσοτάκη κατηγορούνται με βαριές κατηγορίες. Ήδη η Ε.Ε. έχει επιβάλλει στην χώρα μας ένα πρόστιμο της τάξης των 415 εκατομμυρίων ευρώ. Οι διάλογοι που αναφέρονται στη δικογραφία και βγαίνουν στην επιφάνεια είναι ενδεικτικοί της σήψης και της ρεμούλας, αλλά και της εξαιρετικής ασυδοσίας που επιτράπηκε από το καθεστώς Μητσοτάκη, σε μια από πολλών χρόνων «εθνική παθογένεια» με τις επιδοτήσεις. Η ελληνική «μαστοριά» και πονηράδα βρήκε στα πρόσωπα όλων των επιτήδειων σαλταδόρων –και άσσων στην υπεξαίρεση– νέα ρεκόρ αισχροκέρδειας και συγκρότησης πελατειακών σχέσεων ανάμεσα στο κεντρικό κράτος, το επιτελικό κράτος και τις τοπικές υπηρεσίες. Πληθώρα εμπλεκόμενων σε διάφορους «διαλόγους» βγαίνει και δηλώνει ότι έκανε ένα μόνο τηλεφώνημα στις υπηρεσίες του ΟΠΕΚΕΠΕ για κάποιον μεμονωμένο αγρότη, που ενώ δικαιούνταν επιδότησης δεν την είχε πάρει…<br /><br />Σαν δεν ντρέπονται!<br /><br />Το γράψαμε και σε προηγούμενο σημείωμα: Το έγκλημα στα Τέμπη και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έφταναν για να φύγουν, για να πέσει ολόκληρη η κυβέρνηση.<br /><br />Τώρα ξαναθυσιάζονται ο Βορίδης και 3-4 άλλοι που ήδη παραιτήθηκαν, αλλά κανένας δεν θέτει το τεράστιο πολιτικό ζήτημα που υπάρχει, και του οποίου την κυρία ευθύνη έχει το καθεστώς Μαξί-<br />μου και η Μητσοτάκης Α.Ε. Να φύγουν, να ξεβρομίσει ο Τόπος, να γίνει βαθύς εκδημοκρατισμός (που πρέπει να απαιτηθεί), νατιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι και για τα δύο εγκλήματα (Τέμπη-ΟΠΕΚΕΠΕ). Όχι απλά ένας ανασχηματισμός, όχι μια εναλλαγή στην αρχηγία της Ν.Δ., όχι μια συμπαιγνία όλων π.χ. σε μια κίνηση Σαμαρά για ένα ξέπλυμα του ίδιου πολιτικού συστήματος χωρίς να αλλάξει τίποτα. Απαιτείται μια σημαντική πολιτική αλλαγή που να ανατρέψει τους μηχανισμούς του επίσημου παρακράτους οι οποίοι έχουν εγκαθιδρυθεί και λυμαίνονται τον δημόσιο πλούτο και τα προγράμματα, προωθώντας ταυτόχρονα τη φοροληστεία, και τις άθλιες συνθήκες εργασίας. Σε όλα αυτά πρέπει να μπει ένα τέλος.<br /><br /></div><div>Δεν είναι ζήτημα ποσοστών στις επόμενες εκλογές. Είναι απαίτηση και έργο του ίδιου του λαϊκού παράγοντα, ο οποίος πρέπει να διώξει αυτήν την άθλια κυβέρνηση που ντροπιάζει ολόκληρη τη χώρα, που ρημάζει τον τόπο και τον ξεπουλά. Να ακουστεί γερά το δυνατά το Φύγετε κλέφτες, καταχραστές, υπεύθυνοι εγκλημάτων και συγκαλύψεων ολκής!</div><div><br />3. Μια χώρα που να τη σέβονται όλοι, φίλοι και εχθροί<br /><br />Σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχα με έναν καλό και έμπειρο φίλο έγινε λόγος για μια ανάγκη αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας. Διαλογικά επισημάνθηκε ότι πρέπει να υπάρχει προάσπιση του εθνικού χώρου· απόλυτος σεβασμός της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας, να έχει δική της φωνή· αποκατάσταση των διεθνών σχέσεων. Δεν πρόκειται για μαξιμαλιστικούς στόχους, αλλά σε ένα πρόγραμμα μιας σημαντικής πολιτικής αλλαγής έχουν περίοπτη<br /><br />θέση. Σε σχέση με το σημερινό πλέγμα σχέσεων και ακολουθούμενης πολιτικής, μοιάζει με μια «νέα μεταπολίτευση» ή και με μια «δημοκρατική επανάσταση». Κι όμως, όταν απαριθμήσουμε το τι συμβαίνει σε αυτόν τον τομέα θα διαπιστώσουμε μια τρομερή «μαύρη τρύπα» σχετικά με τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας και τα δεσμά που έχει αποδεχθεί στο πλαίσιο της εξάρτησης, των «συμμαχιών» της, της επιλογής για τη «σωστή πλευρά της ιστορίας»…<br /><br />Μια μικρή απαρίθμηση των πιο πρόσφατων «επιτευγμάτων»:<br /><br />◗ Στην Κύπρο σχεδόν αποδοχή των «δύο κρατικών ισότιμων οντοτήτων» όπως υπαγορεύει η Τουρκία, και συμμετοχή του ιδιαίτερου ευαγούς ιδρύματος ΕΛΙΑΜΕΠ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς σε συζήτηση με τον Ερσίν Τατάρ στην κατεχομένη Λευκωσία, υπό τις σημαίες του ψευδοκράτους – και μάλιστα στο νέο «προεδρικό» μέγαρο που εγκαινίασε πρόσφατα ο Ερντογάν.<br /><br />Διαβάζουμε: «παρόντες ήταν η Πωλίνα Λάμψα, μέλος του ΠΑΣΟΚ και εκτελεστική αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ο Πέτρος Λιάκουρας, καθηγητής διεθνούς δικαίου του Πανεπιστημίου Πειραιά, ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης, επικεφαλής του προγράμματος Τουρκίας στο ελληνικό ίδρυμα ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και ο Ηλίας Κλης, πρέσβης επί τιμή»…<br /><br />◗ Ακολούθως είχαμε την… επιτυχία για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, που περιέρχεται στο αιγυπτιακό Δημόσιο χωρίς πολλά-πολλά.<br /><br />◗ Στη Δαμασκό γίνεται επίθεση με 30 νεκρούς σε ορθόδοξη εκκλησία.<br /><br />◗ Τα Σκόπια ανακοινώνουν ότι η εθνική ομάδα μπάσκετ θα ονομάζεται απλά «Μακεδονίας».<br /><br />◗ Στην Τουρκία δημοσιεύονται χάρτες που δείχνουν έναν αποκλεισμό της Ελλάδας από τις ΑΟΖ με Αίγυπτο, Ιταλία, και στο νότο της Κρήτης ίσως να έχουμε 6 μίλια κυριαρχίας, κι αυτά πολλά είναι.<br /><br />◗ Στην Κύπρο με τον πόλεμο υπάρχει παρουσία 65.000 Ισραηλινών που κατέφυγαν εκεί και σκέπτονται να εγκατασταθούν μόνιμα (ίδια σκέψη υπάρχει και για περιοχές της Ελλάδας): αυτό είναι εποικισμός, αλλά και μετατροπή Ελλάδας και Κύπρου σε μετόπισθεν του Ισραήλ.<br /><br />◗ Η Σούδα ανακηρύσσεται η πιο σημαντική βάση των ΗΠΑ στη Μεσόγειο και επεκτείνεται.<br /><br />◗ Το τουρκολιβυκό μνημόνιο επεκτείνεται, και με αδειοδοτήσεις για σεισμικές έρευνες στις περιοχές του από τουρκικές εταιρείες<br /><br />◗ Το λιμάνι του Λαυρίου μάλλον θα πωληθεί σε εταιρεία ισραηλινών συμφερόντων.<br /><br />◗ Οι Τούρκοι επιμένουν να ονομάζουν το Αιγαίο «Θάλασσα των νήσων» και να διεκδικούν (ίσως με ευλογία και του Τραμπ) το μισό Αιγαίο με ό,τι περιέχει…<br /><br />Ο επαναπροσανατολισμός της εξωτερικής και διεθνούς πολιτικής της χώρας (Γιατί να θεωρούμε τη Ρωσία και το Ιράν ως εχθρούς της Ελλάδας; Γιατί να αποδεχόμαστε το 5% σε στρατιωτικές δαπάνες,<br />και μάλιστα για αγορές από τις ΗΠΑ;) θέλει σοβαρή μελέτη και σοβαρά στηρίγματα εσωτερικά, και έναν λαό που να επιθυμεί μια τέτοια στροφή και να πιστεύει ότι είναι ρεαλιστικός στόχος.<br /><br />Τα τελευταία λόγια του συνομιλητή μου ακόμα αντηχούν στα αυτιά μου και τα σκέφτομαι:<br /><br />«Δεν αποδέχομαι την ήττα· να περάσουμε στη διεκδίκηση και να αποφύγουμε την παγίδα της παράδοσης»!<br /><br />Για σκεφτείτε μια σύνθεση των 3 σημειωμάτων, και κυρίως σκεφθείτε μια προβολή τους σε ένα πρόγραμμα ουσιαστικής αλλαγής και νέας πορείας του λαού και του Τόπου. Οι απαντήσεις σε αυτά (αλλά και σε άλλα ζητήματα) συνθέτουν μιαν απάντηση στο οξύ Υπαρξιακό Πρόβλημα της Ελλάδας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος,διαφθορά, εθνικά θέματα: Τα τρία θέματα που «φωνάζουν» ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει.

ΡΟΥΝΤΙ ΡΙΝΑΛΝΤΙ από τον Δρόμο της Αριστεράς Το παρόν κείμενο χωρίζεται σε τρία μέρη. Τρία διαφορετικά σημειώματα για τη συγκυρία που βιώνουμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική κατευνασμού και παράνομη αλιεία στο Αιγαίο.

<img height="382" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/09/04/erdogan_fishermen_2020-08-31-giresun-balikcilik-sezonu-03.jpg" width="699" /><br /><br />Του <b>Ιωάννη Ιντζέ</b><br />Παρακολουθώντας τον τρόπο χειρισμού των θεμάτων που αφορούν την εξωτερική μας πολιτική διαπιστώνουμε ότι διαπνέεται από φοβικότητα και ενδοτικότητα, στο πλαίσιο της διατυπωμένης από αρκετούς κύκλους, στρατηγικής του κατευνασμού.<br /><br />Τα παραδείγματα πολλά. Αποδοχή της στρατηγικής της Γαλάζιας Πατρίδας, Τουρκολιβυκό μνημόνιο, Κάσος και ηλεκτρική διασύνδεση, θαλάσσια πάρκα, Μονή Σινά και πολλά άλλα με όλους σχεδόν τους γείτονες μας.<br /><br />Ένα χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της αναποτελεσματικής και αντεθνικής πολιτικής είναι και ο τρόπος αντιμετώπισης της παράνομης αλιείας στο Αιγαίο.<br /><br />Είναι πολλά τα περιστατικά παράνομης αλιείας εντός των χωρικών μας υδάτων, ακόμα και πλησίον των ελληνικών ακτών.<br /><br />Τουρκικές μηχανότρατες και γρι – γρι, πολλές φορές με συνοδεία τουρκικών ακταιωρών, υπεραλιεύουν με απαγορευμένες μεθόδους, καταστρέφοντας ανεπανόρθωτα το θαλάσσιο περιβάλλον των θαλασσών μας, καταληστεύουν τον εθνικό μας πλούτο και το εισόδημα των ψαράδων μας, απειλώντας με εξαφάνιση μία βασική επαγγελματική δραστηριότητα των ακριτικών μας νησιών.<br /><br />Με την τακτική αυτή η Τουρκία παραβιάζει τους κανονισμούς της ΕΕ και θέτει σε κίνδυνο το περιβάλλον και την αειφορία των αλιευμάτων. Αντιθέτως, οι Έλληνες αλιείς ψαρεύουν με νόμιμους τρόπους, σεβόμενοι το περιβάλλον και το κοινοτικό δίκαιο, ζητούν όμως και την προστασία του ελληνικού κράτους.<br /><br />Για το θέμα αυτό το Κοινοβουλευτικό Κίνημα ΝΙΚΗ έχει καταθέσει μέχρι τώρα τρεις ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ στη Βουλή, προσπαθώντας να διερευνήσει το όλο θέμα.<br /><br />Αρχικά (16/8/2024), απευθυνθήκαμε στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και ρωτήσαμε τι έχει κάνει μέχρι τώρα, πόσοι έχουν συλληφθεί και τι ποινές έχουν επιβληθεί.<br /><br />Στην απάντηση του Υπουργείου μάθαμε ότι σε περίπτωση διαπίστωσης αλιείας εντός των χωρικών μας υδάτων από αλιευτικά ξένης εθνικότητας, δεν γίνονται συλλήψεις από το Λιμενικό, αλλά συντάσσονται «εκθέσεις επιτήρησης» που αποστέλλονται στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ναι, αυτή ήταν η απάντηση!!!<br /><br />Ακολούθως, απευθυνθήκαμε στο Υπουργείο Εξωτερικών (25-11-2024), ρωτώντας για τον τρόπο χειρισμού «των εκθέσεων επιτήρησης» και για τα μέτρα που προτίθεται να λάβει η Κυβέρνηση προκειμένου να σταματήσει το απαράδεκτο αυτό φαινόμενο που πλήττει μεταξύ άλλων και την ελληνική οικονομία. Συγκεκριμένη απάντηση δεν λάβαμε. Μόνο γενικόλογες αναφορές για διασφάλιση εθνικών συμφερόντων. Πράξη καμιά.<br /><br />Να διευκρινιστεί ότι στο άρθρο 398 του ΠΚ προβλέπεται ότι «Όποιος ασκεί αλιευτική δραστηριότητα με σκάφος ή άλλο πλωτό μέσο που φέρει σημαία τρίτης χώρας, χωρίς την προβλεπόμενη κατά τις οικείες διατάξεις άδεια της αρμόδιας αρχής, εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης και των εσωτερικών υδάτων της Ελληνικής Επικράτειας, τιμωρείται με φυλάκιση».<br /><br />Παρά το γεγονός, όμως, ότι η παράνομη αλιεία αποτελεί αδίκημα με βάση και τους κανονισμούς της ΕΕ, δεν έχουμε καμιά σύλληψη Τούρκου αλιέα στα χωρικά μας ύδατα. ΚΑΜΙΑ.<br /><br />Υπάρχει, όμως, και μία άλλη «θολή» διάταξη στην ελληνική νομοθεσία.<br /><br />Στον Αλιευτικό Κώδικα (ΑΚ) (ν.δ. 420/1970, όπως τροποποιήθηκε με τον ν.4855/2021-παρ 2, Άρθρο 97) προβλέπεται ότι: «Σε περίπτωση επιβολής ποινής, σύμφωνα με το άρθρο 398 του ΠΚ, σε όποιον ασκεί αλιευτική δραστηριότητα με σκάφος ή άλλο πλωτό μέσο που φέρει σημαία τρίτης χώρας, χωρίς την προβλεπόμενη άδεια της αρμόδιας Αρχής, εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης και των εσωτερικών υδάτων της Ελληνικής Επικράτειας, ειδοποιούνται οι λιμενικές αρχές να μεριμνήσουν για την εκτέλεση της ποινής που έχει επιβληθεί, όταν το σκάφος ή το πλωτό μέσο ελλιμενιστεί μελλοντικά σε οποιονδήποτε ελληνικό λιμένα».<br /><br />Για την μάλλον «πονηρή» αυτή διάταξη (ατιμωρησίας) ξαναθέσαμε το θέμα (30-4-2025) στο Υπουργείο Ναυτιλίας, προτείνοντας την τροποποίηση του ΑΚ προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στις λιμενικές αρχές να προβαίνουν εν πλω στη σύλληψη και κατάσχεση των σκαφών των παράνομων αλιέων.<br /><br />Από την γενικόλογη απάντηση του Υπουργείου, άλλη μια φορά διαπιστώσαμε ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την πάταξη του φαινομένου.<br /><br />Μάλιστα, από το συναρμόδιο Υπουργείο Ανάπτυξης και Τροφίμων μας ενημέρωσαν ότι «η αντιμετώπιση του ζητήματος τελεί υπό τον συγκεντρωτικό έλεγχο του Υπουργείου Εξωτερικών και έχει τον χαρακτήρα του απορρήτου». Μάλλον επόμενο είναι, για να μην γνωρίζει ο ελληνικός λαός το μέγεθος της απεμπόλησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και μετά περιμένουμε από την Κυβέρνηση να επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα στο Αιγαίο και να ανακηρύξει ΑΟΖ.<br /><br />Πάντως είναι προσβλητικό και μας γεμίζει απαισιοδοξία όταν το Ελληνικό Κράτος δεν μπορεί να διασφαλίσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, που τόσο ξεκάθαρα καθορίζονται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και στους Κανονισμούς της ΕΕ. Πώς αύριο θα υπερασπιστούμε την πατρίδα μας σε μία εχθρική εισβολή; Θα κάνουμε δηλώσεις αυτοσυγκράτησης και όχι χρήση των Ενόπλων μας Δυνάμεων;<br /><br />Η αλιεία είναι ένας σημαντικός και δυναμικός τομέας της πρωτογενούς παραγωγής, που μπορεί να αποφέρει σημαντικά οφέλη στην ελληνική οικονομία και να εξασφαλίσει διατροφική αυτάρκεια. Βλέπουμε, όμως, μία ανεξήγητη εγκατάλειψη του κλάδου. Από την μια, δίδονται επιδοτήσεις για καταστροφή αλιευτικών σκαφών και αλλαγή επαγγέλματος, από την άλλη εξαγοράζονται ελληνικές επιχειρήσεις μεταποίησης του κλάδου (βλέπε ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ) ενώ στο Αιγαίο επικρατεί μία άναρχη κατάσταση σε βάρος των Ελλήνων αλιέων.<br /><br />Κάποτε, κάποιος ολετήρας πολιτικός είχε πει ότι το Αιγαίο δεν έχει σύνορα και ότι ανήκει στα ψάρια του. Λάθος μεγάλο. Το Αιγαίο έχει σύνορα καθορισμένα και αδιαπραγμάτευτα και αποτελεί ευθύνη της κάθε Κυβέρνησης να τα διασφαλίσει. Τόσο για να μπορούν να ψαρεύουν μόνο Έλληνες πολίτες εντός των χωρικών υδάτων, όσο βέβαια και για να σταματούν οι ανεξέλεγκτες ροές λαθρομεταναστών.<br /><br />Στην προσπάθεια αυτή απαιτείται πρωτίστως πολιτική βούληση και επιστράτευση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων τόσο του Λιμενικού, όσο και των Ενόπλων Δυνάμεων. Η στρατιωτικοποίηση των συνόρων σε περιπτώσεις απειλής δεν είναι ούτε υπερβολή ούτε κλιμάκωση. Είναι θέμα Εθνικής Κυριαρχίας.<br /><br />Τώρα, βέβαια, όταν βλέπουμε μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ να συμμετέχουν σε «Ελληνο-τουρκικό Φόρουμ» στα κατεχόμενα υπό τον Ερσίν Τατάρ και να συζητούν την προώθηση της «αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των λαών» και την λύση των δύο κρατών στη βάση της κυρίαρχης ισότητας, τότε τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν: Είτε κάποιοι πάσχουν από αυτισμό, είτε έχουν πάρει εντολή να ξεπουλήσουν το μισό Αιγαίο. Άλλη απάντηση δεν βρίσκω. Και μακάρι να κάνω λάθος.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική κατευνασμού και παράνομη αλιεία στο Αιγαίο.

Του Ιωάννη Ιντζέ Παρακολουθώντας τον τρόπο χειρισμού των θεμάτων που αφορούν την εξωτερική μας πολιτική διαπιστώνουμε ότι διαπνέεται από φοβ...

Διαβάστε την συνέχεια