Δημόσιο κάλεσμα για ανατροπή του Ρ.Τ.Ερντογάν – Ολοταχώς προς νέο πραξικόπημα στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWnQIhqfCELz8ZM4z9tMiGPQPv44pT7LnzAuqt-MluBb4ke2g_6g22mUr1EnFmaurFFBJHA12LoZ4E2G7TJbVPvJnA6lvk_ATmcSKtz2Fmn6yQk-eHo4WdX92jrVMAqkX5mEFrXR3zSzI/s1600/newsweek.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="436" data-original-width="1023" height="272" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWnQIhqfCELz8ZM4z9tMiGPQPv44pT7LnzAuqt-MluBb4ke2g_6g22mUr1EnFmaurFFBJHA12LoZ4E2G7TJbVPvJnA6lvk_ATmcSKtz2Fmn6yQk-eHo4WdX92jrVMAqkX5mEFrXR3zSzI/s640/newsweek.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Εκτός εαυτού βρίσκονται στην Άγκυρα με ρεπορτάζ του αμερικανικού περιοδικού Newsweek το οποίο προχωρά σε δημόσιο κάλεσμα ανατροπής του Ρ.Τ.Ερντογάν. Θα έχουμε νέα απόπειρα πραξικοπήματος; <br /> <br /> Είναι χαρακτηριστικό πως ο Ιμπραίμ Καλίν, εκπρόσωπος του Τούρκου Προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, με tweet του κατηγορεί το αμερικανικό περιοδικό και αναφέρει: <br /> <br /> “Ένα από τα χειρότερα κείμενα για την Τουρκία από το Newsweek. <br /> <br /> Η προπαγάνδα του PKK και των Γκιουλενιστών/FETO παρουσιάζεται ως δεδομένη… <br /> <br /> Τώρα που πέρασαν οι εκλογές της 24ης Ιουνίου, μήπως το Newsweek καλεί σε μια νέα απόπειρα πραξικοπήματος;” <br /> <br /> Aς δούμε τι αναφέρει: <br /> <br /> <i>«Κυριευμένος από την ανάγκη για μεγαλεία, μοιράζεται τα τερατώδη σχέδια του και μετά τα εκτελεί, ο Ρ.Τ.Ερντογάν προχώρησε σε εκστρατεία δαιμονοποιώντας την μειονότητα των Κούρδων ώστε να δημιουργήσει έναν κοινό εχθρό. Οπως ακριβώς κάνουν οι τύραννοι”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Σε δύσκολες στιγμές, οι άνθρωποι λατρέουν τους ηγετες με αυτοπεποίθηση και ο Ρ.Τ.Ερντογάν βλέπει τον εαυτό του ως το όχημα ανάστασης του Οθωμανισμού”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Επέτρεψε στο ISIS να δολοφονήσει Κούρδους και απελευθέρωσε τον Στρατό του εναντίον τους. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Μπορούμε και πρέπει να τον σταματήσουμε” </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Οι Κούρδοι αποτελούν το 20% των κατοίκων της χώρας . Πολλοί θέλουν την ανεξαρτησία αλλά το 1999 ο Α.Οτσαλάν, ο ηγέτης τους, κάλεσε για ειρήνη μετά την αιχμαλωσία του. Οι περισσότεροι υπάκουσαν αλλά ακόμη υπάρχουν πολλοί που ονειρεύονται την ένωση τους με τους συμπατριώτες τους σε Συρία-Ιράκ-Ιράν ώστε να δημιουργήσει το Κουρδιστάν”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Το 2013 ο Ρ.Τ.Ερντογάν υποσχέθηκε την αναγνώριση κουρδικής ταυτότητας, γλώσσας ενώ θα προχωρούσε σε αύξηση των κουρδικών ελευθεριών. Ακολούθησε εκεχειρία αλλά οι εχθρότητες ξεκίνησαν ξανά το 2015”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Ο Ερντογάν έλεγε πως απαντούσε στην τρομοκρατία του PKK. Ο Ερντογάν επιτέθηκε με ελικόπτερα, πυροβολικό, τεθωρακισμένα και δολοφόνησε χιλιάδες ενώ έδιωξε 335,000 Κούρδους”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Η απόπειρα πραξικοπήματος έγινε δυο χρόνια πριν αλλά ακόμη διατηρεί ουσιαστικά την κατάσταση ανάγκης. Κατηγορεί την Αμερικανό πάστορα, Andrew Brunson, που υπηρετούσε για 20 χρόνια μια μικρή κοινότητα στην Σμύρνη,πως επιτίθεται στο Ισλάμ, υποστηρίζει το πραξικόπημα και το PKK”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Για την ανατροπή του Μ.Ασαντ, ο Ερντογάν μετέφερε τζιχαντιστές στην Συρία, βοήθησε το ISIS και απελευθέρωσε τους βαρβάρους, μια τρομοκρατία εναντίον οποιουδήποτε δεν ήταν Σουνίτης. Ενώ ο τουρκικός στρατός αναλάβανε δράση, το ISIS διέλυσε τους Κούρδους στο συριακό Κομπάνι”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Τώρα αλλάζει το Αφρίν δημογραφικά μεταφέροντας πρόσφυγες αντικυβερνητικούς από την Τουρκία. Απειλεί τους Κούρδους στην Μάνμπιτζ λέγοντας πως θα αντιμετωπίσει τους Αμερικανούς εκεί. Εκεί η Ουάσινγκτον έκανε λάθος. Αντί να δείξει πόσο ισχυρή είναι, έκανε πίσω, οι Κούρδοι YPG αποσύρθηκαν και οι Τούρκοι πανηγύρισαν μια νίκη επί της Αμερικής”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Εχοντας τους Κούρδους υπό σουνιτικη-οθωμανική κυριαρχία, ο Ερντογάν θέλει σε συμμαχία με τους Σιίτες του Ιράν να σκοτώσει Κούρδους στο βουνό Qandil στα σύνορα με Ιράν και Τουρκία”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Παρά την συμμαχία του με τους Σιίτες, βλέπει τον εαυτό του ως τον σωματοφύλακα των Σουνιτών. Υποστηρίζει την Μουσουλμανική Αδελφότητα και τους Παλαιστινίους τρομοκράτες, την πτέρυγα της Χαμάς προσβάλλοντας την Αίγυπτο και την Παλαιστινιακή Αρχή”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Προσβάλλει την Ιορδανία, ανακηρύσει την Ιερουσαλήμ ως την πρώτη πόλη του Ισλάμ προσβάλλοντας την Σ.Αραβία λόγω Μέκας και Μεδίνας”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Θέλει να αγοράσει τα F-35 ενώ παίρνει από την Μόσχα S-400, πράγμα το οποίο θα βοηθήσει την Ρωσία να γίνει ακόμη καλύτερη μόλις αποκτήσει πρόσβαση στο μαχητικό 5ης γενιάς. Αργότερα ανακοίνωσε πως θέλει να μπει στους BRICS, τους ανταγωνιστές της Δύσης”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Ο ελεύθερος κόσμος δεν μπορεί να κατευνάσει την τυραννία. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Η Αμερική, η ισχυρότερη δύναμη του πλανήτη μπορεί να προσφέρει κρίσιμη βοήθεια”. </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Να αναγνωριστεί η γενοκτονία των Αρμενίων” </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Τα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας θα αποδειχτούν χρήσιμα στον περιορισμό του Ερντογάν” </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Παρόλ αυτά, αν συνεχιστούν οι πολιτικές διώξεις και οι επιθέσεις στους Κούρδους, η Δύση πρέπει να σταματήσει να δανείζει στην Τουρκία, να επιβάλλει κυρώσεις σε αυτόν και την οικογένεια του” </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Οσο πιο σύντομα, ο ελεύθερος κόσμος δράσει κατά του Ρ.Τ.Ερντογάν, τόσο πιο ασφαλής θα είναι” </i><br /> <i><br /> </i> <i>«Η Τουρκία πρέπει να μεταμορφωθεί”.</i><br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δημόσιο κάλεσμα για ανατροπή του Ρ.Τ.Ερντογάν – Ολοταχώς προς νέο πραξικόπημα στην Τουρκία

Εκτός εαυτού βρίσκονται στην Άγκυρα με ρεπορτάζ του αμερικανικού περιοδικού Newsweek το οποίο προχωρά σε δημόσιο κάλεσμα ανατροπής του Ρ....

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς Πούτιν και Τραμπ θέτουν τέλος στο πόλεμο κατά της Συρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-0sHx8ZH4IN_C8ITnV_wfrclX_9LnOB7Mtw163fDSiozy92_xBmwir9AgkTitAK3O-WQW9A1ex95wSRAP03JUmMPWZG_yHJwTEGGbTa8rdrJ7D3CeDjGOw4qSxOCnBG0qnUMz6TQBYY4/s1600/poytin_trump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="300" data-original-width="400" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-0sHx8ZH4IN_C8ITnV_wfrclX_9LnOB7Mtw163fDSiozy92_xBmwir9AgkTitAK3O-WQW9A1ex95wSRAP03JUmMPWZG_yHJwTEGGbTa8rdrJ7D3CeDjGOw4qSxOCnBG0qnUMz6TQBYY4/s640/poytin_trump.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Τιερί Μεϊσάν </b><br /> Ο Δυτικός Τύπος εξακολουθεί να υποστηρίζει τις διεθνικές χρηματοοικονομικές ελίτ και να επιχειρεί να δυσφημίσει τις πράξεις του προέδρου Τραμπ. Αυτή η στάση δυσχεραίνει τη κατανόηση της προόδου που επιχειρήθηκε προς την ειρήνη στη Συρία. <br /> Ο Τιερί Μεϊσάν εξετάζει τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε μηνών και τις ταχείς προελάσεις που σημειώθηκαν στο έδαφος. <br /> <br /> <b>Δίκτυο Βολταίρος </b>| Δαμασκός (Συρία) | 7 Αυγούστου 2018 <br /> <a href="http://www.voltairenet.org/article202313.html">ΕΛΛΗΝΙΚΆ</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article202314.html">ENGLISH</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article202272.html">FRANÇAIS</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article202311.html">ESPAÑOL</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article202303.html">ITALIANO</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article202305.html">РУССКИЙ</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article202306.html">TÜRKÇE</a> <br /> <br /> Με σύνεση και αποφασιστικότητα η Ρωσική Ομοσπονδία και ο πρόεδρος Τραμπ θέτουν μόνιμα τέρμα στην κυριαρχία του κόσμου από διακρατικά συμφέροντα. <br /> <br /> Πεπεισμένος ότι η ισορροπία των δυνάμεων δεν εξαρτάται από τις οικονομικές αλλά από τις στρατιωτικές ικανότητές τους, ο πρόεδρος Πούτιν έχει βεβαίως αποκαταστήσει το βιοτικό επίπεδο των συμπολιτών του, αλλά ανέπτυξε τον Κόκκινο Στρατό πριν να τους εμπλουτίσει. Την 1η Μαρτίου, αποκάλυπτε στον κόσμο τα κύρια όπλα του οπλοστασίου του και την έναρξη του προγράμματος οικονομικής ανάπτυξης του. <br /> <br /> Τις ημέρες που ακολούθησαν, ο πόλεμος επικεντρώθηκε στην Ανατολική Γκούτα. Ο ρώσος αρχηγός του επιτελείου, στρατηγός Valeri Gerasimov, τηλεφώνησε στον Αμερικανό ομόλογό του, στρατηγό Joseph Dunford. Του ανάγγειλε ότι σε περίπτωση αμερικανικής στρατιωτικής επέμβασης, οι ρωσικές δυνάμεις θα είχαν ως στόχο τα 53 αμερικανικά πλοία στη Μεσόγειο και το Κόλπο, συμπεριλαμβανομένων των 3 πυρηνικών αεροπλανοφόρων τους. Προπαντός, τον προέτρεψε να ενημερώσει τον πρόεδρο Τραμπ για τις νέες στρατιωτικές ικανότητες της χώρας του. <br /> <br /> Εντέλει, οι Ηνωμένες Πολιτείες άφησαν τον Συριακό Αραβικό Στρατό και μερικούς Ρώσους φαντάρους να απελευθερώσουν την Γκούτα από τους τζιχαντιστές που την είχαν καταλάβει. <br /> <br /> Μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο προσπάθησε να προλάβει τα γεγονότα με τη διοργάνωση της «υπόθεσης Skripal»: εάν η τρέχουσα παγκόσμια τάξη καταρρέει, έπρεπε να αποκατασταθεί η ρητορική του Ψυχρού Πολέμου με αντιπάλους τους καλούς καουμπόηδες και τις κακές ρωσικές αρκούδες. <br /> <br /> Τον Ιούνιο, όταν ο συριακός στρατός, υπό την υποστήριξη της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας, μετακινιόταν προς τα νότια, η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιορδανία προειδοποίησε τους τζιχαντιστές ότι από τούδε και στο εξής θα πρέπει να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, χωρίς βοήθεια ή υποστήριξη από το Πεντάγωνο και τη CIA. <br /> <br /> Στις 16 Ιουλίου στο Ελσίνκι, οι πρόεδροι Πούτιν και Τράμπ προχώρησαν πολύ περισσότερο. Μίλησαν για το θέμα της ανοικοδόμησης, δηλαδή για τις πολεμικές ζημιές. Ο Ντόναλντ Τραμπ, το γράφουμε σε αυτή τη στήλη εδώ και δύο χρόνια, αντιτίθεται στην πουριτανική ιδεολογία, στον χρηματοοικονομικό καπιταλισμό και στο προκύπτοντα ιμπεριαλισμό. Πιστεύει ορθά ότι η χώρα του δεν πρέπει να υπομείνει τις συνέπειες των εγκλημάτων των προκατόχων του, των οποίων και ο λαός του ήταν θύμα. Ισχυρίζεται ότι τα εγκλήματα αυτά διαπράχθηκαν με την υποκίνηση και για το κέρδος των διεθνικών χρηματοοικονομικών ελίτ. Κατά συνέπεια, θεωρεί ότι εναπόκειται σε αυτούς να πληρώσουν, ακόμη και αν κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς να τους υποχρεώσει. <br /> <br /> Οι δύο πρόεδροι συμφώνησαν επίσης να διευκολύνουν την επιστροφή των προσφύγων. Με τον τρόπο αυτό, ο Ντόναλντ Τραμπ αντέστρεψε τη ρητορική του προκατόχου του, σύμφωνα με την οποία είχαν φύγει λόγω της «καταστολής της δικτατορίας» και όχι λόγω της εισβολής των τζιχαντιστών. <br /> <br /> Ενώ στο νότο της χώρας, οι τζιχαντιστές τράπηκαν σε φυγή με τη σειρά τους μπροστά από τις συριακές και ρωσικές δυνάμεις, και ενώ μερικές απελπισμένες μονάδες του Ντάες διέπραξαν αδιανόητες φρικαλεότητες, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και ο Αρχηγός του ρωσικού Επιτελείου, Valeri Gerasimov, πραγματοποιούσαν μια περιοδεία στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Έγιναν δεκτοί όσο το δυνατόν πιο διακριτικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πράγματι, σύμφωνα με τον δυτικό λόγο, ο στρατηγός Γκερασιμόφ είναι ένας κατακτητής που εισέβαλε και προσάρτησε την Κριμαία. Ως εκ τούτου, του απαγορεύεται να εισέλθει στην Ένωση, την αυτοαποκαλούμενη υπερασπίστρια του "κράτους δικαίου". Δυστυχώς, καθώς παραήταν αργά για να αφαιρέσει το όνομά του από τον κατάλογο των κυρώσεων, η ΕΕ αποφάσισε να κλείσει τα μάτια της σχετικά με τις «μεγάλες αρχές» της και να αφήσει εξαιρετικά να εισέλθει ο ήρωας της επανένωσης Κριμαίας - Ρωσίας. Η ντροπή που κατέλαβε τους ηγέτες της Δυτικής Ευρώπης ενώπιον της υποκρισίας τους εξηγεί την απουσία επίσημων φωτογραφιών των ακροάσεων που έγιναν με τη ρωσική αντιπροσωπεία. <br /> <br /> Σε όλους τους συνομιλητές της, η ρωσική αντιπροσωπεία συνόψισε ορισμένες αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Ελσίνκι. Με σύνεση απέφυγε να απαιτήσει λογοδοσία για το ρόλο του κάθε κράτους κατά τη διάρκεια του πολέμου και τους κάλεσε αντίθετα να βοηθήσουν για το τέλος του: απόσυρση των ειδικών δυνάμεων, παύση του μυστικού πολέμου, απόσυρση της βοήθειας στους τζιχαντιστές, επιστροφή των προσφύγων, άνοιγμα των πρεσβειών. Διαβεβαίωσε μεταξύ άλλων ότι ο καθένας θα μπορούσε να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση χωρίς αποκλεισμό. <br /> <br /> Μόλις έφυγε η αντιπροσωπεία, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν έβαλαν αφελώς να ερωτηθεί το Πεντάγωνο αν ήταν αλήθεια ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ήθελε να πληρώσουν ορισμένες δι-εθνικές εταιρείες (KKR, Lafarge, κλπ) -απλά για να σπείρουν ζιζάνια στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Αυτή η στάση του προέδρου Μακρόν, πρώην τραπεζικού στελέχους, είναι ακόμη πιο λυπηρή μετά το γεγονός ότι είχε επιμείνει να συμβολίζει την καλή πίστη του, παρέχοντας 44 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας προς το συριακό πληθυσμό, διανεμημένης από το ρωσικό στρατό. <br /> <br /> Στη Μέση Ανατολή, το ταξίδι της ρωσικής αντιπροσωπείας καλύφθηκε περισσότερο από τα ΜΜΕ. Οι Λαβρόφ και Γερασίμοφ μπόρεσαν να ανακοινώσουν τη δημιουργία πέντε επιτροπών για την επιστροφή των προσφύγων. Η καθεμία, στην Αίγυπτο, το Λίβανο, την Τουρκία, το Ιράκ και την Ιορδανία, περιλαμβάνει εκπροσώπους του κράτους υποδοχής και Ρώσους και Σύρους αντιπροσώπους. Κανείς δεν τόλμησε να θέσει το ερώτημα που θυμώνει: γιατί δεν δημιουργήθηκε μια τέτοια επιτροπή με την Ευρωπαϊκή Ένωση; <br /> <br /> Όσον αφορά την επαναλειτουργία των πρεσβειών, τα ΗΑΕ έχουν πάρει τα πρωτεία από τους Δυτικούς και τους συμμάχους τους, διαπραγματεύοντας την επανέναρξη της δικιάς τους. <br /> <br /> Παρέμεναν οι ανησυχίες των Ισραηλινών για την αποχώρηση από τη Συρία των Ιρανών στρατιωτικών συμβούλων και των φιλοιρανικών πολιτοφυλακών, συμπεριλαμβανομένης της Χεζμπολάχ. Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου πολλαπλασίασε τα αλλέ-ρετούρ στη Μόσχα και στο Σότσι για να υπερασπιστεί την υπόθεσή του. Θα θυμόμαστε ότι ο Γκερασίμομ είχε αστειευτεί για το θράσος των νικημένων Ισραηλινών που απαιτούσαν την αποχώρηση των Ιρανών νικητών. Ο Λαβρόφ, εν τω μεταξύ, απομακρύνθηκε διπλωματικά πίσω από μια άρνηση αρχής να μην παρεμβαίνει στη συριακή κυριαρχία. <br /> <br /> Η Ρωσία έλυσε το πρόβλημα: η ρωσική στρατιωτική αστυνομία επανεγκατάστησε τις δυνάμεις του ΟΗΕ κατά μήκος των συνόρων Συρίας-Ισραήλ, από τα οποία είχαν διωχθεί πριν από τέσσερα χρόνια. Κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου, είχαν αντικατασταθεί από την Αλ Κάιντα, υποστηριζόμενη από την Τσαχάλ (IDF). Η Ρωσία εγκατάστησε επίσης οκτώ στρατιωτικές θέσεις παρατήρησης πίσω από τη γραμμή οριοθέτησης στο έδαφος της Συρίας. Με αυτό τον τρόπο, η Μόσχα μπορεί αμφότερα να εγγυηθεί στον ΟΗΕ και στη Συρία ότι οι τζιχαντιστές δεν θα επιστρέψουν και στο Ισραήλ ότι το Ιράν δεν θα επιτεθεί από τη Συρία. <br /> <br /> Το Ισραήλ, το οποίο μέχρι τώρα στοιχηματούσε στην ήττα της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας και περιέγραψε τον πρόεδρο της ως «χασάπη», ξαφνικά δέχθηκε μέσω της φωνής του υπουργού άμυνας του, Avigdor Lieberman, ότι η Συρία βγήκε νικήτρια από τη σύγκρουση και ότι ο πρόεδρος αλ-Άσαντ ήταν ο νόμιμος ηγέτης του. Για να δείξει την καλή του βούληση, ο Liberman βομβάρδισε μια ομάδα του Ντάες που μέχρι τώρα υποστήριζε κάτω από το τραπέζι. <br /> <br /> Σιγά σιγά, η Ρωσική Ομοσπονδία και ο Λευκός Οίκος θέτουν σε τάξη τις διεθνείς σχέσεις και πείθουν διάφορους πρωταγωνιστές να αποσυρθούν από τον πόλεμο ή ακόμη και να ζητήσουν συμμετοχή στην ανασυγκρότηση. Από την πλευρά του, ο Συριακός Αραβικός Στρατός συνεχίζει την απελευθέρωση της επικράτειάς του. Παραμένει στον πρόεδρο Τραμπ να καταφέρει να αποσύρει τα στρατεύματά του από τα Νότια (Αλ-Τανφ) και από το Βορρά της χώρας (Ανατολικά του Ευφράτη) και στον πρόεδρο Ερντογάν να εγκαταλείψει στην τύχη τους, τους τζιχαντιστές που βρήκαν καταφύγιο στα βορειοδυτικά (Ιντλίμπ).<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πώς Πούτιν και Τραμπ θέτουν τέλος στο πόλεμο κατά της Συρίας

Τιερί Μεϊσάν Ο Δυτικός Τύπος εξακολουθεί να υποστηρίζει τις διεθνικές χρηματοοικονομικές ελίτ και να επιχειρεί να δυσφημίσει τις πράξεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι οριστική η ρήξη Τουρκίας - ΗΠΑ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6P1sT2WPSBF8iZhCND32hOJnKmX6wDVoZItVAyxdEN9Hraa4YPf67jIIcyjFfr8X33qlAxYJuG8YwUA9yrJPFwnloZs4tMn5kZk_A5bp7JMn_pzDFburPrp6kKS0Wk-zKholHfr5Pk2o/s1600/trump-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="444" data-original-width="790" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6P1sT2WPSBF8iZhCND32hOJnKmX6wDVoZItVAyxdEN9Hraa4YPf67jIIcyjFfr8X33qlAxYJuG8YwUA9yrJPFwnloZs4tMn5kZk_A5bp7JMn_pzDFburPrp6kKS0Wk-zKholHfr5Pk2o/s640/trump-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οσο η Ρωσία θα έχει απόλυτη ανάγκη την Τουρκία επειδή οι «φωστήρες» του «βαθέος κράτους» δεν της άφησαν άλλη διέξοδο, η επάνοδος της Τουρκίας στο δυτικό στρατόπεδο είναι αδύνατη. Η Τουρκία εξαρτάται ενεργειακά και με πολλούς άλλους τρόπους από τη Ρωσία. Πιθανή τελική κατάληξη ο διαμελισμός της. <br /> <br /> Του <b>Νίκου Σταματάκη* </b><br /> <br /> Η ανακοίνωση μέτρων της αμερικανικής κυβέρνησης εναντίον των υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της Τουρκίας, λόγω της συνεχιζόμενης κράτησης του ευαγγελιστή πάστορα Αντριου Μπράνσον, είναι η πρώτη φορά μετά το εμπάργκο όπλων της δεκαετίας του 1970 που οι ΗΠΑ έλαβαν οποιοδήποτε επίσημο μέτρο (πέραν κάποιων ταξιδιωτικών οδηγιών) εναντίον χώρας συμμάχου και μέλους του ΝΑΤΟ. Σε πρώτη ανάγνωση τα μέτρα θεωρούνται μάλλον ήπια.<br /> <br />  Επειδή όμως ήδη το Κογκρέσο έχει νομοθετήσει (τόσο για την παράδοση των F-35 όσο και για το εμπάργκο κατά της Ρωσίας το οποίο σπάνε τουρκικές εταιρείες), τα διοικητικά αυτά μέτρα αποτελούν «προειδοποιητικές βολές» που θα οδηγήσουν σε περισσότερα και εντονότερα εφόσον το αδιέξοδο δεν αρθεί. Με την ανακοίνωση των μέτρων αυτών, οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας εισέρχονται επίσημα σε φάση κρίσης από την οποία δεν πρόκειται να βγούν εάν δεν υποχωρήσει ο Ερντογάν - και όλα δείχνουν ότι δεν θα υποχωρήσει.<br /> <br />  Είναι λοιπόν αυτή η κρίση οριστική και θα οδηγήσει στην συνολική αναδιάρθρωση της πολιτικής των ΗΠΑ στην Αν. Μεσόγειο; Aκόμα και αυτή την ύστατη στιγμή, η ηγεσία των ΗΠΑ κάνει το παν για να κρατηθούν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας με την αποστολή του αρχηγού των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη στρατηγού Michael Scaparotti στην Αγκυρα (1-2 Αυγούστου) για συνομιλίες. Ειδικά το αμερικανικό Πεντάγωνο είναι ο ισχυρότερος υποστηρικτής των στενών δεσμών με την Αγκυρα με κάθε θυσία: «στρατηγική υπομονή» το ονομάζουν κατ’ ευφημισμό. <br /> <br /> Τι υπονοεί λοιπόν ο όρος «στρατηγική υπομονή»; <br /> <ul> <li>1) Δεν είναι νοητή η απώλεια της Τουρκίας από τον στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ και επομένως οποιαδήποτε θυσία για να διατηρηθεί στο δυτικό στρατόπεδο είναι θεμιτή.</li> <li>2) Το πρόβλημα με την Τουρκία είναι προσωποπαγές και θα διευθετηθεί με την «με οποιοδήποτε τρόπο» αποχώρηση του Ερντογάν.</li> <li>3) Είναι γνωστό σε όλους ότι η ρωσική διπλωματία είναι «συντηρητική» και παραδοσιακά σέβεται όλες τις συνθήκες που διέπουν τις σχέσεις των υπερδυνάμεων, της Λωζάνης, του Μοντρέ και φυσικά της Γιάλτας. Επομένως, σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ρωσία βρουν τρόπο συνύπαρξης, τότε η Τουρκία φυσιολογικά θα αφεθεί να επανέλθει στις «στοργικές» αγκάλες των ΗΠΑ…</li> </ul> Αποψή μας είναι ότι είναι ότι τα παραπάνω αποτελούν «ευσεβείς πόθους» και πολύ δύσκολα θα επανέλθουν οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας στο προηγούμενο επίπεδο ακόμα και όταν ο Ερντογάν αποχωρήσει από την εξουσία.<br /> <ul> <li>1) Οι διεθνείς σχέσεις βασίζονται στην εμπιστοσύνη και η Τουρκία έχει αποδείξει ότι είναι αναξιόπιστος σύμμαχος εδώ και περίπου 30 χρόνια… Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται ομιλίες του Ted Galen Carpenter (ειδικού αναλυτή του περίφημου Cato Institute) με θέμα την «αναξιοπιστία της Τουρκίας ως συμμάχου» στην Ομοσπονδία Ν.Υόρκης εδώ και πάνω από 10 χρόνια (τότε που η Επιτροπή Εθνικών Θεμάτων ήταν ακόμα ενεργή…) Η μη συμμετοχή της στους δύο Πολέμους του Κόλπου και η «ισλαμιστική στροφή» έχουν καταστήσει την Τουρκία πλήρως αναξιόπιστη.</li> <li>2) Η «ισλαμιστική στροφή» της Τουρκίας έχει πολλές μορφές. Αφορά την κοινωνική στροφή στο εσωτερικό της χώρας προς τον ισλαμισμό που είναι και η επικινδυνότερη, καθώς απομακρύνει μακροπρόθεσμα τη χώρα από τις δυτικές αξίες. Αφορά επίσης την πολύπλευρη πρακτική βοήθεια που προσέφερε η Αγκυρα στο Ισλαμικό Κράτος με στόχο να δημιουργήσει αντιπερισπασμό στην άνοδο του κουρδικού εθνικισμού. Και αφορά τέλος την «αντι-σιωνιστική» στροφή της Τουρκίας που ξεκίνησε το 2009 στο Νταβός με την ιστορική επίθεση του Ερντογάν στον Σιμόν Πέρες και συνεχίστηκε με την στήριξη της Χαμάς με κάθε τρόπο.</li> <li>3) Η στροφή κατά του Ισραήλ αποτελεί πλέον τετελεσμένο γεγονός και δεν πρόκειται να αλλάξει εύκολα ακόμα και μετά την αποχώρηση του Ερντογάν, επειδή πολύ μεγάλο κομμάτι του τουρκικού πληθυσμού έχει ποτιστεί σε βάθος με αντι-εβραϊκό μίσος. Τούτο από μόνο του καθιστά την επαναπροσέγγιση Τουρκίας – Ισραήλ ματαιοπονία. Η ανώτατη ηγεσία του Ισραήλ έχει εδώ και χρόνια λάβει την απόφαση ότι είναι αδύνατον να χαράξει στρατηγική που να περιλαμβάνει την Τουρκία ως σύμμαχο. Ειδικά η βοήθεια της Τουρκίας προς το Ιράν (καθοριστική για το σπάσιμο του δυτικού εμπάργκο και χρυσοφόρα για την «οικογένεια» Ερντογάν), ανάγκασε το Ισραήλ να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα περί αναξιοπιστίας.</li> </ul> Θα συμφωνούσα με όσους – δικαιολογημένα – υποστηρίζουν ότι η οικονομική κρίση την οποία ενισχύουν με διάφορους τρόπους δυτικοί θεσμοί και οργανισμοί (όπως οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης) θα αναγκάσει τον Ερντογάν να κάνει πίσω.<br /> <br />  Αλλά είναι φανερό ότι τη στιγμή αυτή ο Ερντογάν έχει αποσπάσει τη στήριξη της Ρωσίας, του Ιράν και πιθανόν της Κίνας όπως ήταν φανερό στη συνάντηση των BRICS. Από την άλλη η Γερμανία, παραδοσιακός σύμμαχος των Τούρκων, δείχνει ότι δεν θα κόψει τους δεσμούς. Αυτό σημαίνει ότι η τουρκική οικονομία έχει εξασφαλίσει φτηνή ενέργεια και πρόσβαση σε μεγάλες αγορές. Με αυτές τις προϋποθέσεις πιθανόν να ξεπεράσει τους κλυδωνισμούς που ασφαλώς θα επιφέρει η μεγάλη οικονομική εξάρτηση της από τη Δύση μέχρι να καταφέρει να αναδιαταχθεί. Να σημειώσουμε άραγε ότι η Κίνα συνεργάζεται με την Τουρκία στο θέμα των ενεργειακών ερευνών στην ΑΟΖ Αν.Μεσογείου λόγω κοινών συμφερόντων; <br /> <br /> Η Τουρκία έχει επίσης εξασφαλίσει και την αμυντική ενίσχυση της Μόσχας πέραν της προμήθειας των πυραύλων S-400. Ας υπογραμμίσουμε εδώ κάτι που αποτέλεσε στροφή στον στρατηγικό συσχετισμό δυνάμεων ΗΠΑ-Ρωσίας: την εκτόξευση των πυραύλων Kalibr από ρωσικά πολεμικά πλοία στην Κασπία (Οκτώβριος του 2015) εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία. Το μήνυμα που έστειλαν ήταν τόσο ισχυρό που σε διάστημα ωρών ο Περσικός Κόλπος είχε αδειάσει από τον αμερικανικό 5ο στόλο! Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η Ρωσία έχει αναπτύξει ραντάρ και πυραυλικά συστήματα τόσο τεχνολογικά ανώτερα που αναγκάζουν τις ΗΠΑ να έλθουν σε συνεννόηση μαζί της επειδή στο πεδίο μιας πιθανής αναμέτρησης οι απώλειες θα είναι βαριές…. <br /> <br /> Εάν το αμερικανικό «βαθύ κράτος» δεν είχε προχωρήσει στις απειλές του εναντίον της Ρωσίας με την επέκταση του ΝΑΤΟ στις Βαλτικές χώρες και στην Ουκρανία τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα. Γιατί θα άφηναν στην Ρωσία κάποιο «ζωτικό χώρο» απαραίτητο για την ασφάλεια της. Αλλά οι «στυγνοί εκτελεστές» του «βαθέος κράτους», μεταξύ των οποίων και ο τώρα πρέσβης στην Αθήνα κ.Πάιατ, δεν γνωρίζουν από όρια. Παρά τις προειδοποιήσεις των «σοφών» της αμερικανικής διπλωματίας, κκ. Κίσιντζερ και Μπρεζίνσκι, επέμειναν στην υπόθεση της Ουκρανίας. Αλλά πώς περίμεναν να αντιδράσει η Ρωσία στο ενδεχόμενο η μεγαλύτερη βάση του ρωσικού στόλου στη Σεβαστούπολη της Κριμαίας να γίνει βάση του ΝΑΤΟ; Πώς θα αντιδρούσε η Αμερική εάν εχθρική δύναμη έκανε επίθεση στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια; Θα είχαμε το νέο Περλ Χάρμπορ… <br /> <br /> Το ίδιο λάθος συνεχίζουν τώρα στα Βαλκάνια. Δεν αφήνουν καθόλου χώρο στη Ρωσία να «αναπνεύσει» και έτσι καθιστούν την Τουρκία απολύτως απαραίτητη σύμμαχο για τους Ρώσους. Αλλά ο πανέξυπνος σκακιστής Πούτιν έχει τον Ερντογάν αλυσοδεμένο στο άρμα του. Η Τουρκία εξαρτάται πλήρως ενεργειακά από τη Μόσχα. Και εάν τυχόν «κουνηθεί» προς άλλες πηγές (αν πχ. της προσφέρουν οι Αμερικανοί όπως σχεδίαζαν πάντα ενεργειακό μερτικό στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο) τότε οι Ρώσοι θα ενεργοποιήσουν τον κουρδικό παράγοντα εναντίον της Αγκυρας – με τον οποίο οι σχέσεις τους είναι πάντα άριστες. Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την υπόθεση δημιουργίας του κουρδικού κράτους, εάν θέλουν να ελέγξουν το Ιράν… Επομένως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει συνδιαλλαγή με την Αγκυρα, - η οποία στο κουρδικό είναι χαμένη σε οποιοδήποτε σενάριο εξελίξεων. <br /> <br /> Οσο η Ρωσία θα έχει απόλυτη ανάγκη την Τουρκία – επειδή οι «φωστήρες» της Δύσης δεν της άφησαν άλλη επιλογή – η επάνοδος της Τουρκίας στο δυτικό άρμα είναι αδύνατη. Η μόνη πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο είναι μετά από γενικότερη συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας (πιθανότατο εάν ο Τραμπ και οι συντηρητικοί βγούν νικητές στις εκλογές του Οκτωβρίου). Σε μια τέτοια περίπτωση όμως ο κουρδικός παράγοντας θα είναι ασφαλώς κερδισμένος λόγω της στήριξης του Ισραήλ – το οποίο σημειωτέον έχει άριστες σχέσεις με την Ρωσία για να εξασφαλίσει τον περιορισμό των ιρανικών δυνάμεων στη Συρία.<br /> <br /> Αλλά με τον τρόπο αυτό η Τουρκία θα βαδίσει στο δρόμο της ήττας και του πιθανού διαμελισμού με συμφωνία όλων των μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων. Ένα σχέδιο ηλικίας 100 ετών (η λύση του «Ανατολικού προβλήματος») θα γίνει επιτέλους πραγματικότητα και οι ευκαιρίες για τον Ελληνισμό είναι ασφαλώς μεγάλες αρκεί να μην βάζουμε «αυτογκόλ» όπως στα Ιμια και όπως πρόσφατα στο θέμα της απέλασης των ρώσων διπλωματών. <br /> <br /> <b><i>*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη</i></b><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Είναι οριστική η ρήξη Τουρκίας - ΗΠΑ;

Οσο η Ρωσία θα έχει απόλυτη ανάγκη την Τουρκία επειδή οι «φωστήρες» του «βαθέος κράτους» δεν της άφησαν άλλη διέξοδο, η επάνοδος της Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μόσχα κτυπάει πάντα δυο φορές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjN7x0t0upqAgunCMSCjhOIb8TEK-s6BKU4gLJ8PuryvGf22bq96gq-bsI95_t3SIhcsNqm1VNCZ2Gj8uGKy3IFVsQauf2GNMHDTLByVLOG5KpQsegR26IBEDM0FyAwmFEz4JbMHRH8uc/s1600/lavrof-kotzias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="625" height="410" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjN7x0t0upqAgunCMSCjhOIb8TEK-s6BKU4gLJ8PuryvGf22bq96gq-bsI95_t3SIhcsNqm1VNCZ2Gj8uGKy3IFVsQauf2GNMHDTLByVLOG5KpQsegR26IBEDM0FyAwmFEz4JbMHRH8uc/s640/lavrof-kotzias.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη</b><br /> Η «Ρωσική Αρκούδα» αργεί αλλά δεν ξεχνά. Η Μόσχα με καθυστέρηση μερικών εβδομάδων αντέδρασε με τρόπο αναμενόμενο, παρά το γεγονός ότι το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών τον χαρακτήρισε «ασύμμετρο», στέλνοντας συγχρόνως συμβολικά «προσωπικό μήνυμα στον Νίκο Κοτζιά, απαγορεύοντας την είσοδο στην Ρωσία σε στενό συνεργάτη του.<br /> <br /> Η απέλαση από την Ρωσία δυο μελών της ελληνικής διπλωματικής Αρχής στην χώρα, του εμπορικού ακολούθου και του υπευθύνου επικοινωνιών και η απαγόρευση εισόδου στην χώρα του διευθυντή του πολίτικου Γραφείου του Νίκου Κοτζιά Γιώργου Σακελαρίου, ήταν η απάντηση στην απέλαση δυο Ρώσων διπλωμάτων και απαγόρευση εισόδου σε δυο ακόμη στην Ελλάδα. Μια υπόθεση η οποία οδήγησε σε βαθιά κρίση τις ελληνορωσικές σχέσεις.<br /> <br /> Κι όμως η Μόσχα αν και είχε αναγγείλει από τα μέσα Ιουλίου όταν έγινε γνωστή η υπόθεση, ότι θα απαντήσει με τον ίδιο τρόπο, φαίνεται ότι έδινε την ευκαιρία μέσα στο διάστημα που μεσολάβησε να υπάρξουν κινήσεις αποκατάστασης διαύλων επικοινωνίας και αντιμετώπισης των παρεξηγήσεων. Κάτι τέτοιο τελικά δεν συνέβη ούτε επιδιώχθηκε από τις δυο πλευρές, ενώ αντιθέτως συνεχίσθηκαν οξύτατες δηλώσεις και από ελληνικής πλευράς και από ρωσικής, με αποτέλεσμα το χάσμα να βαθαίνει.<br /> <br /> Η απόφαση της Μόσχας να απαντήσει με αντίστοιχα μέτρα προκάλεσε την αντίδραση του ελληνικού ΥΠΕΞ ,που έκανε λόγο για ασύμμετρη αντίδραση, καθώς η απέλαση των δυο Ρώσων είχε στηριχθεί όπως τόνιζαν ελληνικές πηγές σε συγκεκριμένα στοιχεία για την δράση τους εναντίον των ελληνικών συμφερόντων.<br /> <br /> Η κρίση στις σχέσεις της χώρας μας με την Ρωσία δεν είναι μια απλή υπόθεση, καθώς παραδοσιακά η Μόσχα στηρίζει τις ελληνικές θέσεις σε ότι αφορά στο Κυπριακό, ενίοτε και στα ελληνοτουρκικά, στα Βαλκάνια παρά την δεδομένη αντίθετη της στην επέκταση του ΝΑΤΟ στην περιοχή, προειδοποιεί και δηλώνει αντίθετη στον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, ενώ είναι εξαιρετικά σημαντική για την ελληνική οικονομία η συνεργασία στον ενεργειακό τομέα και φυσικά στον τουρισμό.<br /> <br /> Η ρήξη στις σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών αφήνει βαθιά τραύματα και μια γενικευμένη εκατέρωθεν καχυποψία: για την Μόσχα και τον Β. Πούτιν η Ελλάδα από παραδοσιακός σύμμαχος και εταίρος ,εμφανίζεται πλέον ως «ενεργούμενο» της Ουάσιγκτον, ενώ για την Αθήνα ο ρόλος της Ρωσίας στα Βαλκάνια με την αμφισβήτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ( το μοναδικό ίσως χειροπιαστό «δημιούργημα» της κυβέρνησης, εκτός του Γ΄ Μνημονίου) και η απροκάλυπτη Συμμαχία της Ρωσίας με τον Τ.Ερντογάν, έχει παγώσει όλους εκείνους που το πρώτο εξάμηνο του 2015 πίστευαν ότι το κλειδί για το «σκίσιμο του μνημονίου» βρίσκονταν στην στήριξη της Ρωσίας και ενδόμυχα ίσως το πιστεύουν ακόμη, μπερδεύοντας προφανώς την Σοβιετική Ένωση των παιδικών χρόνων τους, με το καθεστώς Πούτιν..<br /> <br /> Η κρίση στις ελληνορωσικές σχέσεις υδροδοτήθηκε με συγκεκριμένους όρους ώστε να πέσουν «γέφυρες» και να μην μείνουν διάδρομοι επικοινωνίας.<br /> <br /> Η ελληνική κυβέρνηση είναι σαφές ότι με αφορμή όχι μόνο την Συμφωνία των Πρεσπών, επιχειρεί να πουλήσει στην Ουάσιγκτον ως εκδούλευση,την συμβολή της στην διατήρηση των Δ. Βαλκανίων σε φιλοδυτική τροχιά. Και προφανώς αναμένει ανταλλάγματα είτε στο επίπεδο της οικονομίας, με επενδύσεις αλλά και στην Ενέργεια με την δρομολόγηση αποστολής αμερικανικού LNG στην Ελλάδα, όσο και σε περιφερειακά ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος. Κρυφή προσδοκία της Αθήνας, που μάλλον οφείλεται σε υποκειμενική πρόσληψη της πραγματικότητας, είναι ότι η Ουάσιγκτον με δεδομένη την κρίση στις σχέσεις με τον Ερντογάν, θα εγγυηθεί την ασφάλεια της Ελλάδας έναντι κάθε απειλής και πιθανότατα στο προσεχές μέλλον θα μεταφέρει στα ελληνικά σύνορα τα όρια του στρατηγικού μετώπου έναντι των στρατηγικών απειλών,της Μ. Ανατολής, του Ιράν,της Ρωσίας αλλά και των αποσταθεροποιητικών προσφυγικών κυμάτων από την Βόρειο Αφρική.<br /> <br /> Πιθανότατα οι προσδοκίες αυτές δεν είναι αδικαιολόγητες καθώς συγκεκριμένοι παράγοντες στην ομάδα χάραξης εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Τραμπ, διαπνέονται από βαθύτατα αντιτουρκικά αισθήματα και θεωρούν ότι όσο υπάρχει ο Ερντογάν η Τουρκία δεν μπορεί να θεωρείται αξιόπιστη σύμμαχος και συνεπώς πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικές επιλογές. Όπως αυτή της στρατηγικής συνεργασίας Ισραήλ- Αιγύπτου -Κύπρου -Ελλάδας.<br /> <br /> Η Μόσχα που θεωρεί την κάθε νέα διεύρυνση του ΝΑΤΟ ως απώλεια στρατηγικού χώρου, κάθε άλλο παρά είναι ικανοποιημένη με τον νέο ρόλο που διεκδικεί η «ομόδοξη» Ελλάδα, καθώς πρακτικά αυτός ο ρόλος εντάσσεται στην δημιουργία αναχωμάτων στην ρωσική επιρροή.<br /> <br /> Με τα δεδομένα αυτά μάλλον θα πρέπει να αναζητηθούν όχι οι νέες αντιδράσεις που υπονόησε ότι θα εξετάσει το ελληνικό ΥΠΕΞ, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η Μόσχα θα συνεχίσει να «τηγανίζει» την Αθήνα μέχρι να υπάρξουν τα πρώτα βήματα εκτόνωσης της έντασης. <br /> <br /> Ακόμη και τώρα πάντως είναι σαφές ότι από αυτή την κρίση, δεν φαίνεται να μπορεί να βγει εύκολα κάποιος κερδισμένος και πάντως αυτός δεν μπορεί να είναι η Αθήνα. Και για τον λόγο αυτό απαιτούνται άμεσα πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης, καθώς πολύ συχνά είναι ο συμβιβασμός και η αυτοσυγκράτηση η ένδειξη ισχύος και όχι το αντίθετο..<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Μόσχα κτυπάει πάντα δυο φορές

Του Νίκου Μελέτη Η «Ρωσική Αρκούδα» αργεί αλλά δεν ξεχνά. Η Μόσχα με καθυστέρηση μερικών εβδομάδων αντέδρασε με τρόπο αναμενόμενο, παρά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς συνδέεται η ελληνορωσική κρίση με το δημοψήφισμα στην πΓΔΜ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7__BAD0mf520H3_AWmxniJ0bnMCFBsl5lmHATo7qIn8qfQnuEC6BOMHkG4XCoLG4nlNzHIzJ_vZxmHxWaRtQPlG20LYHV0SQ0Hd_L4SDwwa2_AXL_2ye1l9OYQWjCePqf9Ub8-ZzzUD4/s1600/skopia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="630" height="438" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7__BAD0mf520H3_AWmxniJ0bnMCFBsl5lmHATo7qIn8qfQnuEC6BOMHkG4XCoLG4nlNzHIzJ_vZxmHxWaRtQPlG20LYHV0SQ0Hd_L4SDwwa2_AXL_2ye1l9OYQWjCePqf9Ub8-ZzzUD4/s640/skopia.jpg" width="640" /></a></div>     <i>ROBERT ATANASOVSKI via Getty Images </i><br /> <br /> <b>Αντώνης Φουρλής</b><br /> Το νέο επεισόδιο στην διπλωματική κρίση μεταξύ Αθήνας - Μόσχας με τις απελάσεις Ελλήνων διπλωματών και την απαγόρευση εισόδου στην Ρωσία για έναν ακόμη Έλληνα αξιωματούχο, τον διευθύντή του γραφείου του Νίκου Κοτζιά, είναι μόνον η κορυφή ενός παγόβουνου. <br /> <br /> Το πιθανότερο είναι ότι αυτός ο γύρος θα κλείσει εδώ. Στην γλώσσα της διπλωματίας, οι δύο απελάσεις Ελλήνων ως ”αντίποινα” για τις απελάσεις δύο διπλωματών της ρωσικής Πρεσβείας στην Αθήνα, λέγεται ”ισοπαλία”. <br /> <br /> Κάθε πλευρά θα αμφισβητήσει τα επιχειρήματα της άλλης. Ωστόσο, λογικά δεν θα υπάρξει συνέχεια σε αυτό το επίπεδο. <br /> <br /> Το παγόβουνο είναι μεγάλο, όμως. Δεν πρόκειται να λιώσει εύκολα και γρήγορα. <br /> <br /> Κάτω από την επιφάνεια, κρύβεται μία στρατηγική διαφωνία. <br /> <br /> Η Αθήνα είναι αποφασισμένη να προχωρήσει μέχρι τέλους στην προσπάθεια για την υλοποίηση της συμφωνίας των Πρεσπών, με αντικείμενο την οριστική επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της πΓΔΜ. <br /> <br /> Εάν στα Σκόπια βγάλει ”ναι” το δημοψήφισμα στις 30 Σεπτεμβρίου για χρήση erga omnes του ονόματος ”Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας”, η ελληνική κυβέρνηση θα προχωρήσει. Ακόμα και με το ρίσκο να ”σπάσει” ο κυβερνητικός συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ο Πάνος Καμμένος και τα στελέχη του. <br /> <br /> Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ”ζυγίσει” την προοπτική ένταξης των Σκοπίων σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως αυτή θα λειτουργήσει μακροπρόθεσμα υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. <br /> <br /> Στον αντίποδα, η Μόσχα θεωρεί ότι η Αθήνα εξυπηρετεί τα νατοϊκά συμφέροντα και διευκολύνει την διεύρυνση της σφαίρας επιρροής των Αμερικανών στα Βαλκάνια και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Είναι μία παραδοχή βαριά για την ρωσική εξωτερική πολιτική, με μεγάλο γεωστρατηγικό κόστος. <br /> <br /> Με αυτά τα δεδομένα, η 30η Σεπτεμβρίου εξελίσσεται σε ορόσημο για την αναδιάταξη συσχετισμών συνολικά στην περιοχή μας. <br /> <br /> Το ”ναι” ή το ”όχι” των γειτόνων μας στο δημοψήφισμα δεν αναφέρεται μόνο στο όνομα. <br /> <br /> Δεν είναι τυχαίο, ότι ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ και το κόμμα του διατυπώνουν ένα πολύ ευρύτερο ερώτημα - επιμένοντας ότι το δημοψήφισμα δεν γίνεται για το όνομα της χώρας. <br /> <br /> Στις αφίσες, στα αυτοκόλλητα και στα σημαιάκια που κυκλοφορούν στις συγκεντρώσεις για το δημοψήφισμα, το σύνθημα είναι ”Ναι στο ΝΑΤΟ” ή ”Ναι στην ΕΕ” - όχι ”Ναι στο Βόρεια Μακεδονία”... <br /> <br /> Και το ”άρωμα” της καμπάνιας είναι ολίγον...χολυγουντιανό, όπως οι φωτογραφίες ‘selfie’ του υπουργού Εξωτερικών Νικόλα Ντιμιτρόφ με χαμογελαστές fans του ”Ναι”. Τυχαίο; <br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πώς συνδέεται η ελληνορωσική κρίση με το δημοψήφισμα στην πΓΔΜ

    ROBERT ATANASOVSKI via Getty Images Αντώνης Φουρλής Το νέο επεισόδιο στην διπλωματική κρίση μεταξύ Αθήνας - Μόσχας με τις απελάσεις...

Διαβάστε την συνέχεια

The chicken game

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVrwd5LCm81dYJLXRtoTKlu4_IQykM-YM3A0neXCTwfl8FYJsL-nhyphenhyphenAy3MGzd8ogrYqAZMSeNsiKlT8T88HEsfxOIDQHoUKC7LWQBs6cSucSYX4or3WESz4cYsOKoTnuQtoP329Qdu51o/s1600/kotzias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="639" data-original-width="629" height="540" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVrwd5LCm81dYJLXRtoTKlu4_IQykM-YM3A0neXCTwfl8FYJsL-nhyphenhyphenAy3MGzd8ogrYqAZMSeNsiKlT8T88HEsfxOIDQHoUKC7LWQBs6cSucSYX4or3WESz4cYsOKoTnuQtoP329Qdu51o/s640/kotzias.jpg" width="628" /></a></div>    <i>Anadolu Agency via Getty</i> Images<br /> <br /> <b>Χρήστος Ζιώγας* </b><br /> Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς δήλωσε:« Η εποχή που θεωρούνταν διπλωματία το να κάνεις την κότα πέρασε. Αυτή είναι μια διπλωματία για κοτέτσι και όχι για εξωτερική πολιτική». <br /> <br /> Η συγκεκριμένη διατύπωση συνιστά ξεκάθαρη μομφή προς τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι ασκούσαν φοβική εξωτερική πολιτική, δίχως να προβαίνει σε περαιτέρω διευκρινήσεις. Σύμφωνα με την υπουργική δήλωση, η ελληνική εξωτερική πολιτική διακατέχεται από ένα είδος δειλίας, το οποίο (παρ)ομοιάζει με την συγκαταβατική στάση των συμπαθών πτηνών προς τον κόκορα κατά τις πρωινές ώρες. <br /> <br /> Λίγο πιο εκλεπτυσμένα, ο κ. Κοτζιάς αναφέρθηκε εμμέσως στην θεωρία των παιγνίων και το γνωστό «παίγνιο της κότας» (Chicken Game). Επιγραμματικά, το εν λόγω παίγνιο περιγράφει έναν αγώνα δύο αυτοκινήτων τα οποία κινούνται μετωπικά. Το διακύβευμα, εν είδει στοιχήματος, συνίσταται στο ποιός από τους δύο οδηγούς θα δειλιάσει -ως κότα- την τελευταία στιγμή και θα στρέψει το αυτοκίνητο, ώστε να αποφύγει την σύγκρουση. Ως θεωρητική κατασκευή, πρόκειται για παίγνιο μεικτού αθροίσματος, στο οποίο οι δρώντες έχουν δύο επιλογές, ή να εμείνουν διακινδυνεύοντας ή να υποχωρήσουν και να χάσουν. Στην περίπτωση της Ελλάδας ο κ. υπουργός υποστηρίζει ότι η χώρα μας συνήθως λειτουργεί ως «κότα». <br /> <br /> Είναι γεγονός ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική κυριαρχείται από εμπεδωμένες πεποιθήσεις και πρακτικές που εμποδίζουν τόσο τον ορθολογικότερο προσδιορισμό, αυτού που ονομάζεται εθνικό συμφέρον, όσο και την βέλτιστη εξυπηρέτησή του, επί τη βάσει αυτού που καλώς ή κακώς αποτελεί το σημαντικότερο εργαλείο στην άσκηση της εξωτερική πολιτικής ενός κράτους, δηλαδή την ισχύ. Η πρόσφατη συμφωνία των Πρεσπών κατέδειξε δύο πράγματα: πρώτον, την ελλιπή ενημέρωση των αντιπολιτευομένων κομμάτων για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα και δεύτερον, την τάση του αρμόδιου υπουργού να αυτοπροβάλλεται αυτάρεσκα ως ο πολιτικός που θα επιλύσει -ως solution maker- τα εκκρεμή ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, εν αντιθέσει με τους προκατόχους του. <br /> <br /> Είναι προφανές ότι η παρούσα κυβέρνηση επιθυμεί την διευθέτηση των ανοιχτών θεμάτων της εξωτερικής μας πολιτικής, γεγονός που συνιστά απολύτως θεμιτή φιλοδοξία. Εν γένει, και το τελευταίο διάστημα εντονότερα , η στάση του κ. Υπουργού των Εξωτερικών και κατ’ επέκταση της κυβέρνησης υποσκάπτει την αναγκαία, για κάθε χώρα, συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων στο εσωτερικό, έτσι ώστε να επιτευχθούν ευκολότερα οι στόχοι του κράτους στο διεθνές σύστημα. <br /> <br /> Αναμφίβολα, εκκρεμή ζητήματα έχουν τα περισσότερα κράτη του διεθνούς συστήματος και δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα. Πολλές χώρες, ακόμη και αυτές που θεωρούν ότι οι διαπραγματεύσεις συνιστούν παίγνιο θετικού αθροίσματος, δεν ομονοούν τελικά φοβούμενες μήπως βλάψουν το εθνικό τους συμφέρον από τις επενέργειες μιας συμφωνίας, η οποία θα επιφέρει άνισα οφέλη. Επί της συγκεκριμένης περίπτωσης, οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν κατέληξαν σε συμφωνία με την FYROM διότι θεωρούσαν επιζήμιο για τα συμφέροντά μας να αναγνωρίσουν στην γειτονική χωρά «μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα. Επίσης, δεν επιθυμούσαν να δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα στο εσωτερικό, εν σχέσει με αυτά που θα επέλυε μια συμφωνία. <br /> <br /> Στην ίδια συνέντευξη ο Υπουργός των Εξωτερικών ανέφερε: «Η χώρα μας είναι αποφασισμένη να στείλει ένα μήνυμα προς Ανατολάς και Δύση, προς όλους τους φίλους μας και μη, ότι για όποιον παραβιάζει τις αρχές της κυριαρχίας και του σεβασμού απέναντί μας θα λαμβάνονται τα αντίστοιχα μέτρα». <br /> <br /> Απολύτως ορθή, επί της αρχής, η δήλωση, μόνο που τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας παραβιάζονται καθημερινά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το επόμενο διάστημα, που η αμφισβήτηση θα ενταθεί, αναμένουμε από την κυβέρνηση να πράξει ανάλογα και προς την γειτονική χώρα. Χρήσιμο και δίκαιο θα είναι να ελεγχθούν και άλλες διπλωματικές και προξενικές αρχέςγια το κατά πόσο δρουν σύμφωνα με τα καθήκοντά τους, όπως αυτά ορίζονται στο διπλωματικό και προξενικό δίκαιο. Επιστέφοντας στην ορνιθολογία και εξ όσων γνωρίζω μεγαλωμένος στο άστυ, στο κοτέτσι υπάρχει μία ιεραρχία ισχύος και ένας κόκορας κυριαρχεί επί των άλλων, και δρα κατά φύση επί των ορνίθων. Επομένως, δεν απέχει ο τρόπος λειτουργίας στο κοτέτσι και το διεθνές σύστημα τόσο όσο διατρανώνει ο κ. υπουργός. Χαίρομαι που ο κ. Κοτζιάς δεν αρέσκεται στο ρόλο της «κότας». Ελπίζω να βρει έναν τρόπο να τιθασεύσει τον «κόκορα» της γειτονιάς.<br /> <b><i>*  Μεταδιδακτορικός Ερευνητής και Διδάσκων Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο </i></b><br /> <b><i><br /> </i></b> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

The chicken game

    Anadolu Agency via Getty Images Χρήστος Ζιώγας*  Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς δήλωσε:« Η εποχή που ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Μόνη λύση για τον Ερντογάν είναι να μιμηθεί τον Βλαντιμίρ Πούτιν”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQiR_K1CTB6S8GI-VizlKFSFmYCYti2xNRwa3F_5TMuKiKIIixCwzeMX1W7M6Xo1_oNHe9GEXBuNoIFGWlAZOw6ZAOZRSWcA1Q9rf8qa3nuWNfJWs9n3IBcsj1qt86WuStDn2xXc-U0iI/s1600/putin-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="466" data-original-width="700" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQiR_K1CTB6S8GI-VizlKFSFmYCYti2xNRwa3F_5TMuKiKIIixCwzeMX1W7M6Xo1_oNHe9GEXBuNoIFGWlAZOw6ZAOZRSWcA1Q9rf8qa3nuWNfJWs9n3IBcsj1qt86WuStDn2xXc-U0iI/s640/putin-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Την περασμένη εβδομάδα, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε κυρώσεις εναντίον δύο τούρκων υπουργών λόγω της συνεχιζόμενης κράτησης ενός αμερικανού πάστορα. Αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη: τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει βρεθεί συχνά σε αντιπαράθεση τόσο με την ΕΕ όσο και με τις ΗΠΑ για θέματα της εσωτερικής ή της εξωτερικής της πολιτικής. <br /> <br /> Της <b>Tatiana Orlova*</b><br /> <b>Financial Times </b><br /> <br /> Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει στο παρελθόν την Τουρκία με κυρώσεις αν προχωρήσει στην αγορά του πυραυλικού συστήματος S-400 από τη Ρωσία και οι ΗΠΑ ερευνούν τις δραστηριότητες της κρατικής τράπεζας Halkbank για παραβίαση των κυρώσεων εναντίον του Ιράν. Σύμφωνα με το Bloomberg, οι ΗΠΑ έχουν επίσης προετοιμάσει κατάλογο τουρκικών εταιρειών και ιδιωτών εναντίον των οποίων ενδέχεται να επιβληθούν νέες κυρώσεις. <br /> <br /> Για να αξιολογήσουμε την πορεία της Τουρκίας, θα πρέπει να δούμε τι συνέβη με τη ρωσική οικονομία μετά την προσάρτηση της Κριμαίας τον Μάρτιο του 2014. Την εποχή εκείνη, η οικονομική ανάπτυξη της χώρας ήταν ισχυρή, το επίπεδο του χρέους χαμηλό και η κεντρική τράπεζα είχε καθαρά συναλλαγματικά διαθέσιμα ύψους 470 δισεκατομμυρίων δολαρίων. <br /> <br /> Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν όμως από την ΕΕ και τις ΗΠΑ μετά την εισβολή προκάλεσαν νομισματική κρίση και μια ύφεση που κράτησε δύο χρόνια. Οι ρωσικές εταιρείες αποκλείστηκαν από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές και δεν μπόρεσαν να επαναγοράσουν το χρέος τους. H ζήτηση συναλλάγματος εκτοξεύτηκε στα ύψη. <br /> <br /> Η κρίση αυτή, σε συνδυασμό με την πτώση των τιμών του πετρελαίου, οδήγησε σε υποτίμηση του ρουβλίου έναντι του δολαρίου κατά 50%. Ευτυχώς για την οικονομία, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε αναθέσει την οικονομική πολιτική σε μια ομάδα τεχνοκρατών. <br /> <br /> Η κεντρική τράπεζα απελευθέρωσε την ισοτιμία του ρουβλίου και αύξησε το βασικό της επιτόκιο κατά 750 μονάδες βάσης. Ένα κρατικό επενδυτικό κεφάλαιο στέρεψε, τα συναλλαγματικά αποθέματα μειώθηκαν κατά 150 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά αποφεύχθηκαν τα capital controls και η κεντρική τράπεζα απέκτησε μεγαλύτερη ανεξαρτησία. <br /> <br /> Η τουρκική οικονομία, αντίθετα, αναπτύχθηκε πάνω από 7% το 2017, γεγονός που συνοδεύτηκε από αύξηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών και μικρή αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Παρόλο που το δημόσιο χρέος της Τουρκίας είναι σχετικά μικρό, το εξωτερικό της χρέος είναι ως ποσοστό του ΑΕΠ πολύ μεγαλύτερο από εκείνο της Ρωσίας το 2014. <br /> <br /> Αντίθετα με τη Ρωσία, η Τουρκία δεν έχει επαρκές δημοσιονομικό ή συναλλαγματικό «μαξιλαράκι». Με καθαρά συναλλαγματικά διαθέσιμα μόλις 74 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η κεντρική τράπεζα δεν έχει μεγάλα περιθώρια να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους. <br /> <br /> Η Τουρκία εξαρτάται από τις επενδυτικές ροές όσο η Ρωσία εξαρτάται από το πετρέλαιο. Η απομάκρυνση των επενδυτών από τις αναδυόμενες αγορές αποδυνάμωσε φέτος την τουρκική λίρα κατά 25% έναντι του δολαρίου. Αυτό πυροδότησε τον πληθωρισμό και κατέστησε ανεπιθύμητη την περαιτέρω υποτίμηση της λίρας. <br /> <br /> Οι νέες αμερικανικές κυρώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο μιας κρίσης του ισοζυγίου πληρωμών. Η υπερχρέωση των επιχειρήσεων προκαλεί ανησυχία. Οι τουρκικές τράπεζες έχουν συναλλαγματικά διαθέσιμα ύψους 55 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά τους επόμενους 12 μήνες έχουν σοβαρές υποχρεώσεις αποπληρωμής εξωτερικού χρέους. Τόσο οι τουρκικές τράπεζες όσο και οι επιχειρήσεις πρέπει να διατηρήσουν την πρόσβασή τους στις εξωτερικές αγορές. <br /> <br /> Για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πρέπει να μιμηθεί τον Πούτιν και να τοποθετήσει ειδικούς στο οικονομικό επιτελείο. Πρέπει επίσης να επιτρέψει στην κεντρική τράπεζα να ανακτήσει την ανεξαρτησία της. Η αλλαγή όμως του πολιτικού συστήματος σε μια ισχυρή εκτελεστική προεδρία δεν αφήνει πολλές ελπίδες για κάτι τέτοιο. <br /> <br /> Ο Ερντογάν ελπίζει πως η Τουρκία θα λάβει μεγαλύτερα δάνεια από την Κίνα και άλλες αναδυόμενες αγορές, όπως συνέβη με τη Ρωσία. Η ρωσική εμπειρία όμως δείχνει ότι η αντικατάσταση ορισμένων ξένων επενδύσεων απαιτεί χρόνο. Η Τουρκία πρέπει να αποκαταστήσει γρήγορα τις σχέσεις της με τη Δύση αν θέλει να αποφύγει μια μεγαλύτερη κρίση. <br /> <br /> <b><i>(*) Η Τατιάνα Ορλόβα είναι ιδρύτρια και επικεφαλής οικονομολόγος της Emerginomics </i></b><br /> <b>ΑΠΕ-ΜΠΕ</b><br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Μόνη λύση για τον Ερντογάν είναι να μιμηθεί τον Βλαντιμίρ Πούτιν”…

Την περασμένη εβδομάδα, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε κυρώσεις εναντίον δύο τούρκων υπουργών λόγω της συνεχιζόμενης κρά...

Διαβάστε την συνέχεια

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας Ρ.Τ.Ερντογάν – Προς λουκέτο σε Στρατηγείο Σμύρνης και Ιντσιρλίκ- Ειδοποιήθηκε ο Μ.Πομπέο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5vmXIe3QH3sCHkVzqKgr5-xuwfT_4-gXU65EMg7yR7bHDJNew02uhm9vCtatHhoC6ESwAc25rzSan_P7uz3KXbRT0TSQpQnn_WWwcfLWy9K-KndeIIQRGeniYROFSIutqO449Jhlp0D0/s1600/fylakes+gia+ton+soyltano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="542" data-original-width="968" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5vmXIe3QH3sCHkVzqKgr5-xuwfT_4-gXU65EMg7yR7bHDJNew02uhm9vCtatHhoC6ESwAc25rzSan_P7uz3KXbRT0TSQpQnn_WWwcfLWy9K-KndeIIQRGeniYROFSIutqO449Jhlp0D0/s640/fylakes+gia+ton+soyltano.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λαμβάνονται για την προστασία του Ρ.Τ.Ερντογάν μετά και την παράδοση τελεσιγράφου από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, Μ.Τσαβούσογλου, προς τον Αμερικανό ομόλογο του, Μ.Πομπέο, για λουκέτο στις ΝΑΤΟϊκές βάσεις Ιντσιρλίκ και Σμύρνης και απομάκρυνση των ΝΑΤΟϊκών και Αμερικανών Στρατιωτών! <br /> <br /> Οπως μπορείτε να δείτε σε εικόνες και βίντεο, τουρκικές ειδικές δυνάμεις φρουρούν πλέον τον Ρ.Τ.Ερντογάν με φορητά αντιαεροπορικά συστήματα και ειδικές συσκευές κατά drones. Τα μέτρα αυξήθηκαν δραματικά μετά και την απόπειρα δολοφονίας κατά Μαδούρο! <br /> <br /> Νέο βήμα κλιμάκωσης στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ έγινε πριν λίγες ώρες με τα τουκικά ΜΜΕ να δημοσιεύουν το τουρκικό τελεσίγραφο προς την Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Ομως δεν σταματούν εκεί. Προχωρούν με «βομβαρδισμό» δημοσιευμάτων κατά του Αμερικανού πάστορα, λέγοντας πως πρέπει να σαπίσει στη φυλακή καθώς είναι πράκτορας της CIA. <br /> <br /> «Ήταν μεταμφιεσμένος ιερέας. Είχε τοποθετήσει την τουρκική σημαία στην εκκλησία στην Σμύρη για να διαφύγει της σύλληψης», αναφέρει η εφημερίδα Takvim, που ανήκει στην οικογένεια Ρ.Τ.Ερντογάν… <br /> <br /> Οπως αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ, ο Μάικ Πομπέο δέχτηκε επανειλημμένα το τελεσίγραφο από τον Μ.Τσαβούσογλου στην Σιγκαπούρη πως η Τουρκία θα αναθεωρήσει το «στάτους» των βάσεων σε Ιντσιρλίκ και Σμύρνη.<br /> Οι κινήσεις του Ρ.Τ.Ερντογάν μετά και την δημοσίευση της λίστας των Αμερικανών αξιωματικών που υπηρετούν σε Ιντσιρλίκ-Σμύρνη, δείχνουν πως προετοιμάζει το έδαφος για το τελικό πλήγμα στις ΗΠΑ. Κινείται προς επιπλέον φυλακίσεις Αμερικανών στρατιωτικών… <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε, πως οι Τούρκοι δημοσίευσαν την λίστα των Αμερικανών στρατιωτικών, συνταγματαρχών και Στρατηγών,που πρέπει να συλληφθούν! Η τουρκική λίστα περιλαμβάνει τους συνταγματάρχες John C. Walker, Michael H. Manion, David Eaglen, David Trucksa, Timothy J. Cook, Mack R. Coker, Sgt . Thomas S. Cooper, Sgt. Ο Vegas M. Clark και άλλους . Ολοι υπηρετούν στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ. <br /> <br /> Ανάμεσα τους βρίσκετε και ο Στρατηγός Joseph Votel, διοικητής της κεντρικής διοίκησης των ΗΠΑ, ο Στρατηγός ε.α. John F. Campbell και ο Rick Boutwell, γενικός διευθυντής εξωτερικών υποθέσεων. <br /> <br /> Μεγάλο ερντογανικό ΜΜΕ ανέφερε πως η Αγκυρα προειδοποίησε την Ουάσινγκτον. Μετά τις κυρώσεις της Κυβέρνησης Ν.Τραμπ, η Αγκυρα αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση και να απαντήσει. Στην τελευταία συνάντηση Πομπέο-Τσαβούσογλου αυτό έγινε κατανοητό στις ΗΠΑ. <br /> <br /> «Δεν θα παραμείνουμε σιωπηλοί, ο τουρκικός λαός δεν μπορεί να σιωπήσει απέναντι στις άδικες αμερικανικές κυρώσεις . Παρατηρούμε την κατάσταση στο Ιντσιρλίκ και στη Σμύρνη ενώ διαθέτουμε στη φαρέτρα και άλλες απαντήσεις» γράφει η εφημερίδα. <br /> <br /> «Θα δοθεί απάντηση στην συμπεριφορά των ΗΠΑ. Σας συστήνουμε να ξαναδείτε την αφοσίωση σας (σσ στην συμμαχία) και την κρίση σας. Δεν είμαστε η παλιά Τουρκία. Εχουμε έναν αποφασισμένο ηγέτη ο οποίος αντλεί την δύναμη του κατευθείαν από το έθνος μας. Μπορεί να αιφνιδιαστείτε…» <br /> <br /> Θα έχουμε «λουκέτα»….<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας Ρ.Τ.Ερντογάν – Προς λουκέτο σε Στρατηγείο Σμύρνης και Ιντσιρλίκ- Ειδοποιήθηκε ο Μ.Πομπέο

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λαμβάνονται για την προστασία του Ρ.Τ.Ερντογάν μετά και την παράδοση τελεσιγράφου από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν, ο Κύριλλος και η επιχείρηση «τρίτη Ρώμη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhexbgHnJyb8AOp5b_qQGdZZJiI8fC_-aC-EfcxpgNzFBFLvOGDCQgwz1-pBj14IOrIZ0RLTEoGpEhAjSTRhBD218NJjQVcoAnZxqkARLsfPiDm_ypxii3m3bbeEljd7wCzvjbTqBl6xwk/s1600/poytin_agio+oros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="412" data-original-width="622" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhexbgHnJyb8AOp5b_qQGdZZJiI8fC_-aC-EfcxpgNzFBFLvOGDCQgwz1-pBj14IOrIZ0RLTEoGpEhAjSTRhBD218NJjQVcoAnZxqkARLsfPiDm_ypxii3m3bbeEljd7wCzvjbTqBl6xwk/s640/poytin_agio+oros.jpg" width="640" /></a></div> <i>    Αυτοκρατορική η παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν στο Αγιον Ορος κατά τους εορτασμούς για τα 1.000 χρόνια παρουσίας ρώσων μοναχών στην Αθωνική Πολιτεία</i><br /> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η υπονόμευση του Φαναρίου από το Πατριαρχείο Μόσχας με στόχο την πρωτοκαθεδρία στην Ορθοδοξία, τα σχέδια του Κρεμλίνου για τη διείσδυση στη χώρα μας, η «γεωπολιτική των Εκκλησιών» και το «φιλορωσικό κόμμα»της ελληνικής Ιεραρχίας</span></h3> <b>Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος</b><br /> Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο Αρχιμανδρίτης Κω Χρυσόστομος Πίτσης εξελέγη παμψηφεί νέος Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου και Καστελλορίζου με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος Β' (πλέον) ήταν προσωπική επιλογή του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και διαδέχθηκε τον μακαριστό Χρυσόστομο που εκοιμήθη τον περασμένο Ιανουάριο έπειτα από πολλούς μήνες ασθένειας. Η υπόθεση αυτή ίσως να μην είχε καμία σημασία αν δεν υπήρχε όπισθεν αυτής βαθύ παρασκήνιο που συνδέεται με τις απόπειρες εκ μέρους του Πατριαρχείου Μόσχας «να βάλει πόδι» στη συγκεκριμένη μητρόπολη (η οποία, όπως και οι υπόλοιπες της Δωδεκανήσου, υπάγεται απευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο), με έμφαση στο πιο απομακρυσμένο, αλλά και γεωπολιτικά πιο ενδιαφέρον σημείο της, το ακριτικό νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου. Λέγεται δε ότι κορυφαίο στέλεχος της Ιεραρχίας, διακείμενο φιλικά προς τη ρωσική πλευρά και με σκληρές δεξιές θέσεις, μετέβη στην περιοχή με σκάφος ώστε να επηρεάσει υπέρ μιας τέτοιας εξέλιξης, χωρίς όμως επιτυχία. <br /> <br /> Παιχνίδια ισχύος και Μακεδονικό <br /> <br /> Οι μύστες της «γεωπολιτικής των Εκκλησιών» γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα τελευταία χρόνια διεξάγεται στον ελλαδικό χώρο ένα πολύπλοκο και βαθύ παίγνιο ισχύος. Η σύγκρουση του Οικουμενικού Πατριαρχείου με το Πατριαρχείο Μόσχας για την πρωτοκαθεδρία στην παγκόσμια Ορθοδοξία εκτυλίσσεται σε μεγάλο βαθμό γύρω από τον έλεγχο και την επιρροή επί της Εκκλησίας της Ελλάδος και έχει λάβει ευρείες διαστάσεις - χωρίς φυσικά να αποτελεί τον αποκλειστικό χώρο της αντιπαράθεσής τους. Δεν πρέπει δε να υποτιμάται η ιστορική σημασία που είχε, και έχει, για τους Ρώσους η ιδέα της «τρίτης Ρώμης», ότι δηλαδή η Ρωσία ήταν η αυτοκρατορία που διαδέχτηκε τη βυζαντινή, όχι μόνο πολιτικά αλλά και ως «ψυχή» της Ορθοδοξίας. <br /> <br /> Η συμφωνία των Πρεσπών για το Μακεδονικό φαίνεται ότι συνιστά μόνο ένα από τα επεισόδια μιας διαμάχης με συνεχείς ανατροπές και αιφνιδιαστικές αλλαγές. Η διαφαινόμενη απόπειρα της Μόσχας να εγερθούν εμπόδια σε μια ομαλή επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) και η συνδεόμενη με αυτή απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, πριν από λίγες εβδομάδες, για την απέλαση δύο χαμηλόβαθμων διπλωματών από την πρεσβεία της Ρωσίας στην Αθήνα και για την απαγόρευση εισόδου σε άλλους δύο υποκρύπτουν παράλληλα μια ευρεία εκστρατεία της «Αρκούδας» να αλώσει την Εκκλησία της Ελλάδος και, μελλοντικά, να διαρρήξει τους δεσμούς της με το Φανάρι. Γνώστες του παρασκηνίου επιμένουν ότι η Μόσχα εκμεταλλεύεται αυτούς τους - άλλοτε φανερούς και άλλοτε υπόγειους - δεσμούς με έλληνες μητροπολίτες για τη διαμόρφωση ενός μετώπου κατά της λύσεως. Η αντίθεση της Μόσχας στην ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ προωθείται, ως φαίνεται, και μέσω «υβριδικών τακτικών».<br /> <br /> Το Κρεμλίνο, οι ΗΠΑ και φιλοδοξίες <br /> <br /> Το σχέδιο αυτό εντάσσεται στο ευρύτερο σκεπτικό του Πατριαρχείου Μόσχας και κατ' επέκταση του Κρεμλίνου να αναδειχθεί σε ηγέτη του ορθόδοξου εκκλησιαστικού κόσμου - μια επικράτηση με προφανείς γεωπολιτικές επιπτώσεις καθώς εμπλέκει και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να μην αντιλαμβάνεται αυτές τις επιπτώσεις στο πλαίσιο αυτού που ο ίδιος πιστεύει ή επιθυμεί για το μέλλον των αμερικανορωσικών σχέσεων, αλλά αυτό σίγουρα δεν συμβαίνει με τον… ανταγωνιστή του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος έχει εντάξει την εκκλησιαστική διπλωματία και την επικράτηση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο γεωπολιτικό του οπλοστάσιο. <br /> <br /> Η επίδραση που θα είχε μια τέτοια μεταβολή όμως δεν περνά απαρατήρητη και δεν υποτιμάται από το παραδοσιακό αμερικανικό «βαθύ κράτος». Αυτή η συνειδητοποίηση είναι που τροφοδοτεί την κινητικότητα του αμερικανού πρεσβευτή Τζέφρι Πάιατ στη Βόρεια Ελλάδα και η οποία τον οδήγησε μέχρι το Αγιον Ορος και τη Μονή Βατοπαιδίου. Αλλωστε, ο κ. Πάιατ ήλθε στην Ελλάδα από την Ουκρανία, μια χώρα στην οποία εκτυλίσσεται άλλη μια κρισιμότατη μάχη μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου Μόσχας για την πρωτοκαθεδρία στον διεθνή ορθόδοξο κόσμο. <br /> <br /> Κινήσεις στην ελληνική σκακιέρα <br /> <br /> Η χαρτογράφηση των κινήσεων της Ρωσίας και του Πατριαρχείου Μόσχας με σκοπό τη διεύρυνση της επιρροής τους στην ελλαδική Εκκλησία δεν είναι εύκολη. Είναι σχέδιο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη τουλάχιστον επί δεκαετία, ίσως και παραπάνω, με έμφαση φυσικά στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά όχι μόνο σε αυτήν. <br /> <br /> Το «ρωσικό χέρι» μπορεί να είναι εμφανέστερο στο Αγιον Ορος (με επίκεντρο την Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος), αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιορίζεται εκεί. Είναι δε ξεκάθαρο τι επιδιώκεται από το Πατριαρχείο Μόσχας στη Βόρεια και Ανατολική Ελλάδα, όπου εντοπίζονται κατά κύριο λόγο οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών (σε Μακεδονία, Θράκη, Ανατολικό Αιγαίο και τμήμα της Ηπείρου, συνολικά 36 τον αριθμό). Αυτές υπάγονται πνευματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά διοικητικά στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος έπειτα από την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη της 4ης Σεπτεμβρίου 1928. Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο υπάγονται, όπως προαναφέρθηκε, τόσο οι Μητροπόλεις των Δωδεκανήσων όσο και η ημιαυτόνομη Εκκλησία της Κρήτης. Η τροφοδότηση μιας διαμάχης μεταξύ αυτών των Μητροπόλεων και της Εκκλησίας της Ελλάδος θα οδηγούσε σε σύγκρουση αυτής με το Φανάρι και θα είχε καταστροφικές επιπτώσεις. Η αποτροπή αυτής ακριβώς της διαμάχης, την οποία κατά καιρούς τροφοδότησαν για άλλους λόγους και κίνητρα, ηθελημένα ή αθέλητα ουδείς μπορεί με ασφάλεια να πει, ακόμη και στελέχη της κυβέρνησης προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν και είναι το πρωταρχικό μέλημα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.<br /> <br /> Ο φίλος του Πούτιν που αγαπά την Ελλάδα <br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες τις οποίες συνέλεξε το «Βήμα» από υψηλόβαθμους έλληνες αξιωματούχους που γνωρίζουν άριστα τα τεκταινόμενα στο εκκλησιαστικό παρασκήνιο, αλλά μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω της υψηλής ευαισθησίας του θέματος, η επιρροή της Ρωσίας σε στελέχη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Ισως ο πλέον «ρωσόφιλος» μητροπολίτης να είναι ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, ακολουθούμενος πιθανότατα από τον Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο. Στην Πάτρα εδρεύει άλλωστε το Ιδρυμα Αγίου Ανδρέα, επικεφαλής του οποίου είναι ο Βλαντίμιρ Γιακούνιν, προσωπικός φίλος του προέδρου Πούτιν. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ρωσικό αεροσκάφος είχε μεταφέρει τον σταυρό του Αγίου Ανδρέα (που θεωρείται ο προστάτης των ρωσικών στρατευμάτων) στην Αγία Πετρούπολη. Δεν αποκλείεται μάλιστα, επιμένουν οι ίδιοι αξιωματούχοι, ένας εκ των δύο μητροπολιτών να διεκδικήσει δυναμικά τη διαδοχή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου όταν έλθει η στιγμή αυτή. <br /> <br /> Σε σχέση δε με τον κ. Γιακούνιν, άλλοτε πρόεδρο των Ρωσικών Σιδηροδρόμων όταν η εταιρεία διεκδικούσε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, πρέπει να επισημανθεί ότι είναι ο ιδρυτής του «Φόρουμ της Ρόδου». Πρόκειται για έναν θεσμό που διοργανώνεται στο «σμαραγδένιο νησί» εδώ και πάνω από μία 15ετία και στο οποίο καλούνταν ακόμη και ευρωπαίοι ηγέτες που διάκεινται φιλικά προς τη Μόσχα, όπως ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπαν. Ξένες διπλωματικές αποστολές στην Ελλάδα παρακολουθούν πολύ στενά τις δραστηριότητες του «Φόρουμ», ενώ η παρουσία του στη Ρόδο, σε συνδυασμό με την κινητικότητα γύρω από τη Μητρόπολη Σύμης, προκαλεί εύλογους συνειρμούς για τις ρωσικές προτεραιότητες… <br /> <br /> Η ρωσική επιρροή στην Ιεραρχία <br /> <br /> Στην ευρύτερη σφαίρα της ρωσικής επιρροής εντάσσονται, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος, Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Νεκτάριος, καθώς επίσης και δύο μητροπολίτες στην Πελοπόννησο. Πρόκειται για τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο και τον Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριο. Μάλιστα, η ρωσική πλευρά εκμεταλλεύθηκε την ευλάβεια του δευτέρου για τον Αγιο Λουκά τον Ιατρό εκ Κριμαίας και σήμερα έχει ανεγερθεί «κρεμμυδόσχημος ναός», ρωσικής τεχνοτροπίας, κοντά στο Ναύπλιο. Το κόστος φέρεται να ανέλαβε έλληνας ομογενής που διαμένει στην Αγία Πετρούπολη αλλά έχει δεσμούς με την Αργολίδα. <br /> <br /> Δεν πρέπει βέβαια να λησμονείται, στο πλαίσιο αυτό, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων. Πόντιος την καταγωγή, ο εν λόγω μητροπολίτης διατηρεί στενότατους δεσμούς με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλος επισκέφθηκε τη Βέροια, στο πλαίσιο παλαιότερης επίσκεψής του στην Ελλάδα, έκανε δωρεά τις καμπάνες στην Ιερά Μονή Δοβρά. Ολα αυτά δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη. Αλλωστε, οι σχέσεις των Ποντίων της Βόρειας Ελλάδας, ιδιαίτερα όσων έφθασαν στη χώρα μας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, με τη Ρωσία ίσως να είναι ισχυρότερες από αυτές με την Ελλάδα. Οσοι γνωρίζουν τις λεπτομέρειες θυμούνται ότι το 2013, όταν ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος βρέθηκε στην Ελλάδα κατόπιν πρόσκλησης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, αποφάσισε να μεταβεί στην εκκλησία της Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές ώστε να παραδώσει μέρος των ιερών λειψάνων του Οσίου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Σεραφείμ του Σαρώφ. Τότε, σε μία κίνηση βαθιά συμβολική, οι κάτοικοι της περιοχής, στην οποία ζουν πολλοί Πόντιοι, τον έραιναν με ροδοπέταλα… <br /> <br /> Οι περισσότεροι εκ των προαναφερθέντων εμφανίζονται να έχουν στενές σχέσεις με πρόσωπα της σκληρής Δεξιάς, τόσο εντός της ΝΔ όσο και πέραν αυτής, ενώ είχαν αναπτύξει προνομιακούς δεσμούς και με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου. Πρεσβεύουν και διατυπώνουν σκληρές δεξιές θέσεις, ενώ θεωρούν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι υπερβολικά ήπιο στις σχέσεις του με το Βατικανό. Δεν κινούνται φυσικά χωρίς αντιπάλους, οι οποίοι πιστεύουν, όπως σημειώνει ενημερωμένη πηγή, ότι «ανεξάρτητη χώρα με εξαρτημένη Εκκλησία δεν υπάρχει» και θέλουν μία ισχυρή ελλαδική Εκκλησία. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται, μεταξύ άλλων, οι μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Χίου, Ψαρών, Οινουσσών Μάρκος και Δημητριάδος Ιγνάτιος. Ο Μητροπολίτης Χίου φέρεται μάλιστα να ήγειρε αντίσταση σε προσπάθεια επέκτασης της ρωσικής επιρροής στο νησί. <br /> <br /> Δεν πρέπει επίσης να λησμονείται ότι ο προσκυνηματικός τουρισμός αποτελεί βασικό όπλο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για τη διεύρυνση της επιρροής της. Αλλωστε, πέραν όσων θρησκευομένων από τη Ρωσία ή την Ουκρανία μεταβαίνουν στο Αγιον Ορος, ο προσκυνηματικός τουρισμός φέρνει χρήματα και αυτό συνιστά μεγάλο όφελος τόσο για τις κατά τόπους μητροπόλεις όσο και για τις τοπικές οικονομίες. Κομβικό ρόλο στην οργάνωση του προσκυνηματικού τουρισμού γενικότερα διαδραματίζει ο Μητροπολίτης ΔωδώνηςΧρυσόστομος. Φυσικά, το ρωσικό ενδιαφέρον υπερβαίνει το εκκλησιαστικό κομμάτι. Οπως έγραψε ήδη σε αποκαλυπτικό του δημοσίευμα «Το Βήμα» στις 15 Ιουλίου, η Λήμνος, η Κέρκυρα και η Αλεξανδρούπολη αποτελούν περιοχές όπου έχουν εγερθεί μνημεία για πεσόντες ρώσους στρατιώτες. Παράλληλα, ρωσικοί κύκλοι εν Ελλάδι προωθούν ακόμη και την αγιοποίηση του Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος ως γνωστόν είχε γεννηθεί στην… Κέρκυρα. <br /> <br /> Το Αγιο Ορος και το «σκάκι» για τον έλεγχο της παγκόσμιας Ορθοδοξίας <br /> <br /> Το «παιχνίδι» για την επιρροή της Μόσχας στον ελλαδικό χώρο υπερβαίνει κατά πολύ την Ελλάδα. Εχει παγκόσμια χαρακτηριστικά και αυτό δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς – αρκεί να εντοπίσει π.χ. ότι τρεις κομβικοί πατριάρχες, ο Οικουμενικός, ο Αλεξανδρείας και ο Ιεροσολύμων είναι Ελληνες, ή ότι πολλοί μητροπολίτες στην Ευρώπη είναι επίσης Ελληνες. Για τη Μόσχα, ιδιαίτερα μετά την ανάληψη της ηγεσίας του Κρεμλίνου από τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η αξιοποίηση του όπλου της Ορθοδοξίας για την άσκηση γεωπολιτικής επιρροής έχει τροφοδοτηθεί σημαντικά. <br /> <br /> Η ιστορική σημασία του για τη Ρωσία <br /> <br /> Ο ίδιος ο ρώσος πρόεδρος, με τη σημασία που αποδίδει στο Αγιον Ορος (που επισκέφθηκε πρώτη φορά το 2005), το καταδεικνύει αυτό. Χαρακτηριστική στο σημείο αυτό είναι μια δήλωση που είχε κάνει στο αμερικανικό περιοδικό «Time» ο Αλεξάντρ Ντούγκιν, ένας από τους πλέον προβεβλημένους ιδεολόγους της «πουτινικής περιόδου». Οπως έλεγε, «για εμάς η Ορθοδοξία είναι ο άξονας του ρωσικού κόσμου που επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε». Προσέθετε δε με νόημα: «Αν θέλετε να κατανοήσετε τον ορθόδοξο κόσμο όπως εμείς τον βλέπουμε, η κατανόηση της σημασίας του Αθω είναι το σημείο από το οποίο πρέπει να εκκινήσετε». Η ιστορία είναι επίσης αδιάψευστος μάρτυρας. Η Ρωσία είχε δώσει μάχη στη σύνοδο των πρεσβευτών της 29ης Ιουλίου 1913 στο Λονδίνο ώστε το Αγιον Ορος να παραμείνει αυτόνομο και να μην παραχωρηθεί στην Ελλάδα. <br /> <br /> Προφανώς, τις απόψεις του κ. Πούτιν συμμερίζεται και ο Πατριάρχης Κύριλλος. Ο ισχυρός ανήρ του Κρεμλίνου και ο προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας συνδέονται με έναν, θα έλεγε κανείς, μεταφυσικό τρόπο. Ο ίδιος ο Πούτιν είχε βαπτιστεί χριστιανός κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, κάτι το οποίο είχε κρατηθεί μυστικό από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ποιος τον είχε βαπτίσει. Σύμφωνα λοιπόν με τον Γκρέγκορι Φριζ, καθηγητή Ιστορίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Brandeis, αυτός που τον βάπτισε ήταν ο πατέρας του Κυρίλλου! Ο Φριζ το επισημαίνει αυτό στη μελέτη του με τίτλο «Η Ρωσική Ορθοδοξία και η πολιτική την εποχή του Πούτιν», η οποία δημοσιεύθηκε το 2017 από το Carnegie Endowment for International Peace. Στην ίδια μελέτη, ο αμερικανός καθηγητής επισημαίνει και κάτι άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Πριν ο Κύριλλος εκλεγεί ως διάδοχος του πρώην Πατριάρχη Αλεξίου, κατείχε από το 1989 τη θέση του επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι στη θέση αυτή που βρίσκεται σήμερα ο πανίσχυρος Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, οι δραστηριότητες του οποίου προβάλλονται τόσο έντονα και συχνά από την ιστοσελίδα www.romfea.gr, μιας εξ όσων προβάλλουν θετικά της στάση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. <br /> <br /> Ο εορτασμός της χιλιετηρίδας και η αντιπαράθεση <br /> <br /> Η σημασία της Αθωνικής Πολιτείας στο ρωσικό σκεπτικό αντικατοπτρίστηκε και κατά τη διάρκεια των εορτασμών για τα 1.000 χρόνια παρουσίας ρώσων μοναχών στο Αγιον Ορος. Ο ρώσος πρόεδρος και ο Πατριάρχης Κύριλλος παρέστησαν στους εορτασμούς της χιλιετηρίδας του ρωσικού μοναχισμού στον Αθω τον Ιούνιο του 2016, στο πλαίσιο και της επίσκεψης του κ. Πούτιν στην Αθήνα. <br /> <br /> Ωστόσο, οι εορτασμοί δεν εξελίχθηκαν όπως είχε στον νου της η Μόσχα. Ο Πατριάρχης Μόσχας και ο Οικουμενικός Πατριάρχης συγκρούστηκαν και σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, ένας από τους βασικότερους λόγους ήταν η δυσαρέσκεια του Φαναρίου για την προσπάθεια της Μόσχας να στείλει ακόμη περισσότερους μοναχούς στο Αγιον Ορος. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο κ. Βαρθολομαίος να μην παραστεί στους εορτασμούς. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ήταν απόντες και από άλλη μία σημαντική εκδήλωση, αυτή για τους εορτασμούς για την αποκατάσταση του πατριαρχικού θεσμού στη Μόσχα που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2017 στη ρωσική πρωτεύουσα. <br /> <br /> Αυτή η διαμάχη κατέστη ακόμη εμφανέστερη κατά την προετοιμασία αλλά και κατά τη διάρκεια της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη, λίγες εβδομάδες αργότερα. Αν και είχε υποσχεθεί ότι θα είναι παρών, ο κ. Κύριλλος δεν ήλθε και στη θέση του εμφανίστηκε ο Μητροπολίτης Ιλαρίων, ο οποίος ασκεί ουσιαστικά χρέη «υπουργού Εξωτερικών». <br /> <br /> Ο Πατριάρχης Σερβίας και το Σκοπιανό <br /> <br /> Η υπόθεση με τον εορτασμό της χιλιετηρίδας αλλά και το ζήτημα της Εκκλησίας της Ουκρανίας ήταν τα δύο βασικά αγκάθια της διαμάχης. Η μη έλευση του Κυρίλλου είχε ως άμεση συνέπεια να μην παραβρεθεί στην Κρήτη ούτε ο Μητροπολίτης Σόφιας και Πατριάρχης πάσης Βουλγαρίας Νεόφυτος. Παράλληλα, η Μόσχα και το Φανάρι συγκρούστηκαν ευθέως για το αν θα μετέβαινε στην Κρήτη ο επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος. Την τελευταία στιγμή, ο κ. Ειρηναίος ήλθε και, σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, καταλυτικό ρόλο για να συμβεί αυτό διαδραμάτισε, στο παρασκήνιο, ο κ. Ιερώνυμος. Σημειώνεται εδώ ότι ο ρόλος και η σημασία του Πατριαρχείου Σερβίας δεν πρέπει να υποτιμάται σε ό,τι αφορά το μέλλον της σχισματικής «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», ένα ζήτημα συνδεόμενο με την υπόθεση του ονοματολογικού στο οποίο το Φανάρι θα χρειαστεί να τηρήσει ισορροπημένη στάση. <br /> <br /> Η μη έλευση του Πατριάρχη Μόσχας λειτούργησε υπέρ του Φαναρίου και τροφοδότησε έτι περαιτέρω τις κακές σχέσεις των δύο πλευρών. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι είχε προσυμφωνηθεί κείμενο (με συναίνεση και του Πατριαρχείου Μόσχας) που ανέφερε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι μεν αρμόδιο για τη χορήγηση του αυτοκεφάλου, αλλά οι υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες θα συναποφάσιζαν. Η μη παρουσία των Ρώσων όμως άφησε ανεπηρέαστο το προηγούμενο καθεστώς, βάσει του οποίου ο Οικουμενικός Πατριάρχης αποφασίζει μόνος του! <br /> <br /> Η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Εταιρεία και το Σκοπιανό <br /> Σύμφωνα με τα στοιχεία που οδήγησαν στην απέλαση των ρώσων διπλωματών, στην υπόθεση επηρεασμού της ελληνικής κοινής γνώμης εναντίον μιας λύσης του ονοματολογικού εμπλέκεται η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Εταιρεία (Imperial Orthodox Palestinian Society - IOPS).<br /> <br /> <br /> Οργάνωση με μακρά ιστορία, καθώς ιδρύθηκε από τον τσάρο Αλέξανδρο Γ' της δυναστείας των Ρομανόφ το 1882, υπήρξε το όχημα για την ενίσχυση και επέκταση της ρωσικής επιρροής στη Μέση Ανατολή μετά και από τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856). <br /> <br /> Οσοι έχουν βρεθεί στον κήπο της Γεσθημανής, στους πρόποδες του Ορους των Ελαιών, και έχουν δει από κοντά το πανέμορφο, ρωσικής νοοτροπίας, κτίριο της Μονής της Μαρίας της Μαγδαληνής (που εγκαινιάστηκε το 1888) μπορούν να συνειδητοποιήσουν την έλξη που πάντα ασκούσε στη ρωσική Ορθοδοξία η Ιερουσαλήμ. Αλλωστε, η τσαρική Ρωσία δεν έπαψε ποτέ να βλέπει τον εαυτό της ως προστάτιδα των χριστιανών της περιοχής. Και ας μη λησμονείται ότι ο Κριμαϊκός Πόλεμος ξεκίνησε από μια γαλλορωσική αντιπαράθεση στη Βηθλεέμ σχετικά με τα δικαιώματα των χριστιανικών μειονοτήτων στους Αγίους Τόπους. <br /> <br /> Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος τιμά το αυτοκρατορικό παρελθόν της Ρωσίας και έχει τιμήσει ηγέτες της επονομαζόμενης «Λευκής Ρωσίας» για τον αντικομμουνιστικό τους αγώνα την περίοδο 1918-1921, έχει ουσιαστικά επιτρέψει στο Πατριαρχείο Μόσχας να επανακάμψει και να διευρύνει την επιρροή του στη Μέση Ανατολή. Η σημασία της περιοχής αυτής για τα στρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας είναι άλλωστε οφθαλμοφανής μετά την επέμβαση στη Συρία. <br /> <br /> Επειτα από πολλά χρόνια αδράνειας, o πρόεδρος Πούτιν αποφάσισε, το 2007, να επανενεργοποιήσει την IOPS, τοποθετώντας ως επικεφαλής της τον πρώην πρωθυπουργό Σεργκέι Στεπάσιν. Μια σημείωση έχει εδώ ενδιαφέρον. Ο κ. Στεπάσιν είχε τοποθετηθεί μόνο προσωρινά ως πρωθυπουργός, το 1999, από τον τότε πρόεδρο Μπορίς Γέλτσιν, αποτελώντας τη… γέφυρα για τον επόμενο που δεν ήταν άλλος από τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Οπως δε και ο σημερινός ρώσος πρόεδρος, προέρχεται και αυτός από τις μυστικές υπηρεσίες καθώς διετέλεσε επικεφαλής της FSK, της μεταβατικής μυστικής υπηρεσίας της Ρωσίας από τη διαβόητη KGB στη σημερινή FSB. <br /> <br /> Η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Εταιρεία βρήκε στην Πέλλα πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Με δεδομένη τη φιλορωσική στάση του Μητροπολίτη Βεροίας Παντελεήμονος, αυτό δεν πρέπει να εκπλήσσει. Ο δε κ. Στεπάσιν ήταν παρών, τον Νοέμβριο του 2016, στα εγκαίνια του ελληνικού παραρτήματος της IOPS στην Ιερά Μονή Δοβρά στη Βέροια, επικεφαλής του οποίου έχει αναλάβει ο Συμεών Παναγιωτίδης. Ο κ. Παναγιωτίδης φέρεται, από αξιόπιστες πηγές, να συνδέεται με τα συμφέροντα της κατασκευαστικής εταιρείας Ακτωρ και να έχει συνδράμει στο να πετύχει συμβόλαια στη Ρωσία (πηγές μιλούν για ένα συμβόλαιο ύψους περί 500 εκατομμυρίων ευρώ για αποκομιδή και επεξεργασία απορριμμάτων στην Αγία Πετρούπολη).<br /> <br /> Αντιπρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος είναι ο πρώην γενικός πρόξενος της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη Αλεξέι Ποπόφ, ο οποίος φέρεται να είναι ο ένας εκ των δύο ρώσων υπηκόων στους οποίους απαγορεύθηκε η είσοδος στη χώρα. Οι κ.κ. Στεπάσιν, Παναγιωτίδης και Ποπόφ επισκέπτονται συχνά τη Βέροια, όπως συνέβη το 2017, ενώ στη συνέχεια μετέβησαν στο Αγιον Ορος. Ο δε κ. Ποπόφ συμμετείχε ως εκπρόσωπος της IOPS, τον Σεπτέμβριο του 2017, στις εκδηλώσεις των Ημερών Ρωσοελληνικής Φιλίας στη Λήμνο που, όπως έχει ήδη γραφτεί, αποτελεί έδρα δύο ρωσικών στρατιωτικών νεκροταφείων. <br /> <br /> Ουδείς μπορεί με απόλυτη ακρίβεια να πει με ποιον τρόπο το ελληνικό παράρτημα της IOPS κινήθηκε ώστε να επηρεάσει αρνητικά την έκβαση της συμφωνίας των Πρεσπών. Στελέχη των μυστικών υπηρεσιών αλλά και του υπουργείου Εξωτερικών επιμένουν, σε ιδιωτικές τους συνομιλίες, ότι υπήρξε κάποιου είδους διευκόλυνση στην οργάνωση των συλλαλητηρίων αλλά και στην προσέγγιση κρατικών αξιωματούχων, ακόμη και στρατιωτικών - κάτι που δημοσιεύθηκε και στους «Financial Times». Αποφεύγουν όμως να δώσουν περισσότερα στοιχεία, ενώ αρκετοί φοβούνται να μιλήσουν. <br /> <br /> Δεν πρέπει όμως να μένει κανείς στενά στο Μακεδονικό. Ο σπόρος που έχει φυτευτεί έχει πιο μακροπρόθεσμη στόχευση. Ο συνδυασμός της δράσης της IOPS με την επιρροή σε σειρά μητροπόλεων μπορεί να επηρεάσει αργότερα όχι απλά τις εξελίξεις στο μέτωπο του αρχιεπισκοπικού θρόνου - για τον οποίο υπάρχουν ήδη «δελφίνοι» φιλικά διακείμενοι στη ρωσική πλευρά, κάτι που προαναφέρθηκε. <br /> <br /> Η IOPS εκτιμά ότι μέσω και της Ελλάδος μπορεί να επηρεάσει την επόμενη μέρα στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το ποίμνιο του οποίου αποτελείται ήδη κυρίως από άραβες ορθοδόξους, οι οποίοι, έπειτα από την επιβολή φορολογίας στα ακίνητα του Πατριαρχείου, καθίστανται εύκολος στόχος της ρωσικής επιρροής. Αν προσθέσει κανείς σε αυτούς τους εκ Ρωσίας εβραίους ορθοδόξους που έχουν μεταβεί στο Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα το διακύβευμα. <br /> <br /> <a href="http://www.tovima.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Πούτιν, ο Κύριλλος και η επιχείρηση «τρίτη Ρώμη»

    Αυτοκρατορική η παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν στο Αγιον Ορος κατά τους εορτασμούς για τα 1.000 χρόνια παρουσίας ρώσων μοναχών στην Αθω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τάσος, ο Σολωμός και η μαύρη μοίρα του Αυγούστου: Να αναμετριέται κανείς με την κατοχή, το θάνατο είναι εθνικισμός;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaTDqWyAIaBiWK6hXR7EQL5TCjS1vPtxjGw43PASyRYc10fPPvWsC2lXNO9_83xoZoXOOn8x0X2LDCQs83GDYeVsoftQSrj_coZy1GSYdP3Str-IWh3Er4rKeIc4lWS6dKqo6WQHLSHuQ/s1600/isaak_solomou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="750" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaTDqWyAIaBiWK6hXR7EQL5TCjS1vPtxjGw43PASyRYc10fPPvWsC2lXNO9_83xoZoXOOn8x0X2LDCQs83GDYeVsoftQSrj_coZy1GSYdP3Str-IWh3Er4rKeIc4lWS6dKqo6WQHLSHuQ/s640/isaak_solomou.jpg" width="640" /></a></div>  <i>   Ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατακτητές διεκδικώντας την ελευθερία της Κύπρου. Φώτο ΚΥΠΕ, Φιλελεύθερος</i><br /> <br /> Του Κώστα Βενιζέλου Δυο εικόνες, που αναδεικνύουν το σκληρό, απάνθρωπο, βάρβαρο πρόσωπο της συνεχιζόμενης κατοχής. Δυο κτηνώδεις, άναντρες δολοφονίες των Τούρκων. Ήταν Αύγουστος του 1996, όταν δολοφονήθηκαν πρώτα ο Τάσος Ισαάκ και μερικά 24 ώρα μετά ο Σολωμός Σολωμού. <br /> <br /> Ο Τάσος, 11 Αυγούστου ήταν, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από μια ομάδα φανατικών, στη νεκρή ζώνη, στην περιοχή της Δερύνειας. Έπεσε κάτω από τα κτυπήματα και συνέχισαν να τον κτυπούν με ρόπαλα μέχρι που ξεψύχησε. Ακόμη και τότε συνέχιζαν… Ήταν, λένε, Γκρίζοι Λύκοι. Κάθε κτύπημα, που δεχόταν στο κεφάλι, σε όλο του το σώμα, ήταν το μίσος του κατακτητή να σκοτώσει κάθε σπινθήρα ελευθερίας. Το έγκλημά του; Να διεκδικήσει ελευθερία, να φωνάζει άοπλος να φύγουν οι Τούρκοι από την Κύπρο, να ανατραπεί η κατοχή. Ένα μήνα αργότερα γεννήθηκε η κόρη του, η Αναστασία, που δεν γνώρισε τον πατέρα της παρά από τις αφηγήσεις και την ιστορία αυτού του τόπου. Γι’ αυτήν έγραψε τους στίχους και τους τραγούδησε η Χαρούλα ( το τραγούδι του χελιδονιού), για να θυμίζει την ελπίδα που γεννιέται κάθε φορά που έρχεται στη ζωή ένα παιδάκι. Ιδιαίτερα η Αναστασία. <br /> <br /> Μετά την κηδεία του Τάσου, μέσα στη θλίψη και την οργή που ξεχείλισε, ξεσπούν νέες διαδηλώσεις. Ήταν 14 Αυγούστου, όταν ο Σολωμός Σολωμού, ξάδελφος του Τάσου, έσπασε τη γραμμή των Οηέδων και έτρεξε προς τον ιστό στον οποίο κυμάτιζε η κατοχική σημαία. Ενώ έτρεχε με ταχύτητα ανέμου, σαν να ήθελε να αποφύγει κάθε δύναμη που θα τον σταματούσε, άφηνε πίσω του φωνές της προτροπής: «Πού πας, θα σε σκοτώσουν», «σταμάτα, σταματήστε τον». Δεν σταμάτησε, είχε ραντεβού με την Ιστορία και τον θάνατο. Με ένα τσιγάρο αναμμένο στο στόμα, με τη μαγκιά που αναμετράται με τον θάνατο και τον εχθρό, ανεβαίνει στον ιστό. Όταν πλησιάζει στο κατοχικό σύμβολο, δέχεται πυροβολισμούς. Τον σκότωσαν. Ο δράστης γνωστός, έποικος που αναρριχήθηκε στη συνέχεια στις δομές εξουσίας του ψευδοκράτους. Ο Ραούφ Ντενκτάς στο μπαλκόνι από το οποίο πυροβόλησε ο έποικος τον Σολάκη έβγαζε φωτογραφίες. <br /> <br /> Οι κινητοποιήσεις εκείνες, πριν τις δολοφονίες, ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης πανευρωπαϊκής πορείας των μοτοσυκλετιστών, που είχαν ξεκινήσει τη 2α Αυγούστου 1996 από την Πύλη του Βραδεμβούργου στο Βερολίνο και κατέληξαν στην Κύπρο (10 Αυγούστου). Ο στόχος ήταν να φθάσουν μέχρι την κατεχόμενη Κερύνεια. Μόνο με το άκουσμα του στόχου αυτού οι Τούρκοι εξαπέλυαν απειλές. Η τότε Κυβέρνηση προσπάθησε να ματαιώσει την εκδήλωση, αλλά οι οργανωτές επέμειναν. Άλλαξαν τα σχέδια, έσπασαν σε διάφορες διαδρομές την πορεία και έφθασαν στη Δερύνεια. Κάπου κοντά εκεί που συζητούν και ξανασυζητούν σήμερα να ανοίξουν ένα ακόμη οδόφραγμα ομαλοποίησης με την κατοχή. Αλλά ούτε κι αυτό δεν δέχονται οι Τούρκοι. <br /> <br /> Οι άγριες δολοφονίες έφεραν δυο φορές στην Κύπρο, εκείνη την περίοδο, τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Κώστα Σημίτη, σε συμβολικού χαρακτήρα επισκέψεις. Με μήνυμα πως η Ελλάδα ήταν παρούσα και δίπλα. Επί της ουσίας τίποτε! <br /> <br /> Οι φωνές της… λογικής τότε -που είναι οι ίδιες μέχρι σήμερα- στραβοκατάπιαν και αγανάκτησαν γιατί δυο νέοι διατάραξαν το κλίμα, προκάλεσαν συγκρούσεις, προπαντός γιατί αφύπνισαν με τον θάνατό τους τους Ελληνοκύπριους. Από τότε επανήλθαμε στην πεπατημένη, αλλά ο Αύγουστος, όπως και ο Ιούλιος σημαδεύουν τις ζωές μας. Σημαδεύουν την ιστορία μας. Όσο εξακολουθούν κάποιοι να συγχύζουν τον πατριωτισμό και τη διεκδίκηση για ελευθερία με τον εθνικισμό, τον εξτρεμισμό και να τοποθετούν ταμπέλες, θα αλληθωρίζουν, δεν θα βλέπουν τον στόχο.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Τάσος, ο Σολωμός και η μαύρη μοίρα του Αυγούστου: Να αναμετριέται κανείς με την κατοχή, το θάνατο είναι εθνικισμός;

    Ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατακτητές διεκδικώντας την ελευθερία της Κύπρου. Φώτο ΚΥΠΕ, Φιλε...

Διαβάστε την συνέχεια

O πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Boύτσιτς, και ο γόρδιος δεσμός του Κοσσυφοπεδίου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAvCub5OxODIk3xDXDaG5Msycw5Vhx32x56krrRWlCu6I9TgmBBNAg5kESkN4yPGo7PIZmTNp1IE4no_TnudoHca8HKRDr0vRnHtTNH_FUoJGkx4JZl4MSYfLSWc-C4hw2uduHHkxa1Xo/s1600/aleksandar-vucic_serbian_president.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAvCub5OxODIk3xDXDaG5Msycw5Vhx32x56krrRWlCu6I9TgmBBNAg5kESkN4yPGo7PIZmTNp1IE4no_TnudoHca8HKRDr0vRnHtTNH_FUoJGkx4JZl4MSYfLSWc-C4hw2uduHHkxa1Xo/s640/aleksandar-vucic_serbian_president.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει υπάρξει καμία σημαντική εξέλιξη στο πεδίο της διένεξης Σέρβων και Αλβανών για το Κοσσυφοπέδιο. Τώρα, ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς θέλει να αναλάβει δράση. Θα τα καταφέρει;<br /> <br /> Σπάνια ο πρόεδρος της Σερβίας δέχεται τόση σκληρή κριτική στη χώρα του, όχι μόνο από την αντιπολίτευση, που είναι αυτονόητο, αλλά από την ισχυρή Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας, καθώς και από μια σιωπηρή πλειοψηφία εντός του κυβερνώντος κόμματος. Παρά τις πιέσεις, ο ίδιος θέλει να δώσει λύση στη μακροχρόνια διένεξη Σέρβων και Αλβανών για το Κοσσυφοπέδιο. Το έχει υποσχεθεί μάλιστα στο παρελθόν και στην καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ. Σε αντάλλαγμα, το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες έκαναν τα στραβά μάτια για την κατάσταση στη σερβική δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ της χώρας. Ο Βούτσιτς πρέπει έτσι τώρα να επιτύχει έναν συμβιβασμό για το Κοσσυφοπέδιο.<br /> <br /> Την περασμένη εβδομάδα λοιπόν ο πρόεδρος της Σερβίας μίλησε για πρώτη φορά ξεκάθαρα. Έκανε λόγο για ανάγκη «διαχωρισμού» των δύο λαών. Σε διαφορετική περίπτωση οι Αλβανοί, λόγω των αυξημένων ποσοστών γεννήσεων, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη θέση τους στη σερβική ενδοχώρα, όπως είπε. Εάν δεν δοθεί άμεσα λύση ενδέχεται επίσης, σύμφωνα με τον Σέρβο πρόεδρο, να αυξηθεί η μαζική μετανάστευση Σέρβων που ζουν στην ύπαιθρο. Κάτι τέτοιο όμως ενδέχεται να έχει αρνητικές δημογραφικές συνέπειες. Ο πληθυσμός της Σερβίας θα μπορούσε να μειωθεί από επτά σε τέσσερα εκατομμύρια. Επίσης και η μικρή σερβική μειονότητα του Κοσσυφοπεδίου θα μπορούσε να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο.<br /> <br /> Τι σημαίνει o «διαχωρισμός» Σέρβων και Αλβανών;<br /> <br /> Ως «διαχωρισμό» πάντως τα σερβικά ΜΜΕ αντιλαμβάνονται την προσάρτηση του βόρειου Κοσσυφοπεδίου, όπου ζουν κατά πλειοψηφία Σέρβοι, στη Σερβία. Ως αντάλλαγμα η περιοχή της Κοιλάδας του Πρέσεβο στη νότια Σερβία, όπου ζουν κυρίως Αλβανοί, θα μπορούσε να ενωθεί με το Κοσσυφοπέδιο. «Μια διάσπαση θα σήμαινε για μένα πόλεμο» δήλωσε ωστόσο από την πλευρά του ο εκπρόσωπος τύπος της κυβέρνησης του Κοσσυφοπεδίου Ραμούς Χαραντινάι. Ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι είναι πάντως υπέρ της ενίσχυσης της αλβανικής μειονότητας στο Πρέσεβο και προειδοποιεί όμως συγχρόνως τους συμπατριώτες του για «επώδυνους συμβιβασμούς».<br /> <br /> Η Γερμανία από την άλλη τάσσεται σαφώς κατά μιας νέας οριοθέτησης των συνόρων. Το Βερολίνο φοβάται ότι το παράδειγμα αυτό θα μπορούσαν στη συνέχεια να ακολουθήσουν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο ή η πΓΔΜ. Ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων θα μπορούσε και πάλι να βυθιστεί στο χάος όπως τη δεκαετία του ´90 κατά τον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.<br /> <br /> Το δύσκολο έργο του Βούτσιτς<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση για την αναζήτηση λύσης στο καυτό θέμα του Κοσσυφοπεδίου, ο Βούτσιτς θα πρέπει πρώτα να έχει τη στήριξη των πολιτών, κάτι που απαιτεί σκληρή δουλειά. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση το 71% των ερωτηθέντων είναι υπέρ της παραίτησης από τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις για την είσοδο της Σερβίας στην ΕΕ, εάν ορίζεται ως προϋπόθεση ότι το Κοσσυφοπέδιο θα πρέπει να αναγνωριστεί στη βάση του διεθνούς δικαίου. Το 43% των ερωτηθέντων τάσσεται επίσης υπέρ του «παγώματος» προς το παρόν της διένεξης Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου μέχρις ότου έρθει μια καλύτερη χρονική συγκυρία για να ανοίξει το θέμα. Σε κάθε περίπτωση ο Βούτσις θα πρέπει να συνδέσει το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου με το πολιτικό του μέλλον όσο ακόμη έχει την υποστήριξη της πλειοψηφίας και πλέον των ψηφοφόρων, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις.<br /> <br /> Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι εδώ και πάνω από 150 χρόνια το Κοσσυφοπέδιο λόγω της μεγάλης θρησκευτικής του παράδοσης και των μεσαιωνικών του μοναστηριών θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της σερβικής εθνικής ταυτότητας. Πολλοί το αποκαλούν «καρδιά της Σερβίας» ή «σερβική Ιερουσαλήμ». To Koσσυφοπέδιο αποσχίστηκε από τη Σερβία πριν από δέκα χρόνια, έπειτα από μια μεγάλη εξέγερση των Αλβανών, που αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού του, κατά της σερβικής καταπίεσης. Η ταραγμένη εκείνη περίοδος έληξε με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας τον Μάρτιο του 1999. Η Σερβία έχασε έτσι τον έλεγχο του Κοσόβου, το οποίο αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, η Σερβία μέχρι σήμερα συνεχίζει να έχει κυριαρχικές αξιώσεις έναντι του και δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του. Εντούτοις 110 εκ των 193 χωρών του ΟΗΕ έχουν στο μεταξύ αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος».<br /> <b>ΑΠΕ-ΜΠΕ, DW / dpa</b><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

O πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Boύτσιτς, και ο γόρδιος δεσμός του Κοσσυφοπεδίου

«Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει υπάρξει καμία σημαντική εξέλιξη στο πεδίο της διένεξης Σέρβων και Αλβανών για το Κοσσυφοπέδιο. Τώρα, ο πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ατομική βόμβα: Κι αν είχε προλάβει ο Χίτλερ; Η μυστηριώδης συνάντηση της Κοπεγχάγης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAdLQ0ut9tJAw7SoZuuizzGDAujdsgwqIczvJ7nq2fOvgcsUiPW3CcocDEYLmzSzgHXsuG0RApylyr_ZH2RqK_3i-0VD1qCV21H0iHQMkq3ODMgPqH6MKMMLX0lcfne9d5CZu24_R51J4/s1600/hitlersatomicbomb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1174" data-original-width="900" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAdLQ0ut9tJAw7SoZuuizzGDAujdsgwqIczvJ7nq2fOvgcsUiPW3CcocDEYLmzSzgHXsuG0RApylyr_ZH2RqK_3i-0VD1qCV21H0iHQMkq3ODMgPqH6MKMMLX0lcfne9d5CZu24_R51J4/s640/hitlersatomicbomb.jpg" width="490" /></a></div> <br /> Του <b>Χρήστου Καπούτση </b><br /> Το τελευταίο επεισόδιο στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι η χρήση ατομικής βόμβας. Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά ως όπλο την ατομική βόμβα, που πρώτοι αυτοί είχαν κατασκευάσει τον Ιούνιο του 1945, και σκόρπισαν τον όλεθρο σε δύο ιαπωνικές πόλεις, τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι (6 και 9 Αυγούστου 1945). Το ωστικό κύμα της έκρηξης, σε συνδυασμό με τη θερμότητα που εκλύθηκε, κονιορτοποίησε τα πάντα σε αυτές τις δυο πόλεις, ενώ οι νεκροί ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες. <br /> <br /> Έχει προηγηθεί όμως, ένα ιστορικό από κάθε άποψη, αλλά και «σκοτεινό» συμβάν και αφορά την προσπάθεια της ναζιστικής Γερμανίας να φτιάξει εκείνη πρώτη πυρηνική βόμβα. <br /> <br /> Πρόκειται για την περίφημη συνάντηση της Κοπεγχάγης. O διευθυντής του πυρηνικού προγράμματος της ναζιστικής Γερμανίας, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, θα συναντηθεί με τον Δανό φυσικό Νιλς Μπορ, που είχε στενές επαφές με την ομάδα των επιστημόνων που εργάζονταν στις ΗΠΑ, για την κατασκευή της αμερικανικής πυρηνικής βόμβας. Την περίοδο εκείνη, η ναζιστική βιομηχανική μηχανή προσπαθούσε όλο και περισσότερο να αναπτύξει ένα τεράστιο πρόγραμμα και να κατασκευάσει την πυρηνική βόμβα, ώστε να ανταγωνιστεί το αντίστοιχο αμερικανικό Σχέδιο Μανχάταν. Η συνάντηση των δύο κορυφαίων επιστημόνων έγινε στο σπίτι στου Μπορ τον Δεκέμβριο του 1941 στην Κοπεγχάγη. Πρόσκειται για Νομπελίστες Φυσικούς , εξέχουσες φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα στον χώρο της φυσικής και είναι οι θεμελιωτές της κβαντομηχανικής. Το 1927 ο Χάιζενμπεργκ διατύπωσε την «Αρχή της απροσδιοριστίας», μετά από στενή συνεργασία με τον Νιλς Μπορ. Η αρχή της απροσδιοριστίας έδινε μια τελείως νέα ερμηνεία για τον φυσικό κόσμο, όπως ότι κύμα και σωματίδιο είναι διαφορετικές θεωρήσεις του ίδιου πράγματος, καθώς και την ουσιαστική εξήγηση της σταθερότητας της ύλης. Στη θέση της αιτιότητας της Κλασικής Φυσικής, μπήκε η τυχαιότητα των γεγονότων (η τύχη παράγει μη προβλέψιμα γεγονότα). Η αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας είναι βασικό αξίωμα της Κβαντικής Μηχανικής. <br /> <br /> Τι ειπώθηκε λοιπόν, σε κείνη τη συνάντηση της Κοπεγχάγης, δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη. <br /> <br /> Ο Χάιζενμπεργκ είχε υποστηρίξει ότι ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να μοιραστεί με τον Νιλς Μπορ τις ανησυχίες του για τα πυρηνικά όπλα. Σε επιστολή του ο Heisenberg εξηγεί ότι επισκέφθηκε τον Bohr για να τον προειδοποιήσει, σε επιφυλακτική γλώσσα, ότι οι ατομικές βόμβες μπορούν να κατασκευαστούν και να τον πείσει, ότι οι φυσικοί και στις δύο πλευρές του ατλαντικού θα μπορούσαν να συμφωνήσουν για να σταματήσει το έργο. Είπε επίσης στον Bohr, ότι η ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων θα απαιτούσε μια τεράστια τεχνική προσπάθεια, που δεν θα μπορούσε κανείς να ελπίζει ότι θα ολοκληρωνόταν εγκαίρως. Ένιωθε, ότι οι φυσικοί θα έπρεπε να μεθοδεύσουν την κατάσταση, ώστε να αποτρέψουν τα κυβερνητικά στελέχη σε Γερμανία και ΗΠΑ, ακόμη και από την προσπάθεια να κατασκευάσουν την ατομική βόμβα. <br /> <br /> Ο Χάιζενμπεργκ δεν ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη επιθυμώντας να εκφράσει τις ηθικές αναστολές που είχε για την κατασκευή ατομικής βόμβας ή να προτείνει στους φυσικούς και από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα να αρνηθούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ώστε να κατασκευασθεί η βόμβα, αναφέρει ο Μπορ σε επιστολή του προς τον Χάιζενμπεργκ, την οποία όμως δεν έστειλε ποτέ! Ο Bohr, υπενθύμισε, ότι ο Heisenberg του έδινε την εντύπωση λέγοντάς του ότι ”τον διαβεβαιώνει ότι, γινόταν το παν, ώστε η Γερμανία να αναπτύξει ατομικά όπλα.» <br /> <br /> Παρότι ιστορικοί και επιστήμονες συμφωνούν ότι ο Μπορ είναι αυτός που έθεσε τέρμα στη συνάντηση, δεν μπορούν να καταλήξουν, αν ο Γερμανός επιστήμων ήθελε να σώσει τον κόσμο από τη φρίκη της πυρηνικής βόμβας ή αν απλώς επιζητούσε να αλιεύσει πληροφορίες για την παράλληλη προσπάθεια που κατέβαλλαν οι σύμμαχοι. <br /> <br /> Ο ιστορικός της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα Ντέιβιντ Κάσιντι, στο βιβλίο του «Αβεβαιότητα. H ζωή και η επιστήμη του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ», υποστηρίζει ότι ο Γερμανός επιστήμων κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να πετύχει την πυρηνική σχάση και να κατασκευάσει πρώτη η Γερμανία του Χίτλερ, την ατομική βόμβα. <br /> <br /> Ο γιος του Χάιζενμπεργκ, Γιόσεν, ωστόσο, που είναι φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Νιου Χάμσαϊρ και ο δημοσιογράφος Τόμας Πάουερς, που συνέγραψε το βιβλίο «O Πόλεμος του Χάιζενμπεργκ», υποστηρίζουν , ότι ο Γερμανός επιστήμων κατέστρεψε το γερμανικό πυρηνικό πρόγραμμα. <br /> <br /> Ανεξάρτητα λοιπόν, από τον ρόλο του Χάιζενμπεργκ στην προσπάθεια ή μη στην κατασκευή της πυρηνικής ναζιστικής βόμβας, προκύπτει ένα εφιαλτικό ερώτημα. Πως θα ήταν ο Κόσμος σήμερα, αν ο Χίτλερ είχε στα χέρια του, πριν ή παράλληλα με τους αμερικανούς το φονικότερο των όπλων, την πυρηνική βόμβα;<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ατομική βόμβα: Κι αν είχε προλάβει ο Χίτλερ; Η μυστηριώδης συνάντηση της Κοπεγχάγης

Του Χρήστου Καπούτση Το τελευταίο επεισόδιο στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι η χρήση ατομικής βόμβας. Οι Αμερικανοί χρησιμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίση ή ρήξη στις σχέσεις Τουρκίας με τη Δύση;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1mxv5fz9oAXfKaTyZiuXlycVLCIfXuO4dGQBwz6NhyphenhyphenxxYqFq6WBNwB0g9AMYT3hVERQYUY4V0SAgN_c25m5zCylU2JoFrIjf_vXgQEGBJwlOfDNnRvRkxFPVtEkkBfyz7g_xyzJR3u4k/s1600/erdogan_apolitos+arxon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="438" data-original-width="625" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1mxv5fz9oAXfKaTyZiuXlycVLCIfXuO4dGQBwz6NhyphenhyphenxxYqFq6WBNwB0g9AMYT3hVERQYUY4V0SAgN_c25m5zCylU2JoFrIjf_vXgQEGBJwlOfDNnRvRkxFPVtEkkBfyz7g_xyzJR3u4k/s640/erdogan_apolitos+arxon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Αποτέλεσμα της βαθιάς κρίσης που περνά η ίδια η Τουρκία, κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού, είναι η πορεία σύγκρουσης και διαρκούς αντιπαράθεσης με την Ουάσιγκτον, καθώς η επιδίωξη του Ταγίπ Ερντογάν να αναδείξει την χώρα του σε «αυτόνομη» περιφερειακή δύναμη που θα διατηρεί στρατηγική σχέση με τη Ρωσία και το Ιράν και θα έχει προτεραιότητες που υπηρετούν τις εθνικές η ακόμη και προσωπικές επιδιώξεις του, δεν δείχνει να είναι συμβατή με τις συμμαχικές υποχρεώσεις στο ΝΑΤΟ αλλά και τις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ στην περιοχή. <br /> <br /> Η υπόθεση Μπράνσον δεν είναι παρά μόνο η αφορμή για μια σύγκρουση η οποία σοβεί εδώ και καιρό. Ο Μπράνσον εμβληματική φιγούρα για τους Αμερικανούς Ευαγγελιστές, μια από τις πιο ισχυρές ομάδες που στηρίζουν εκλογικά τον πρόεδρο Τραμπ και έχουν στενές σχέσεις με τον αντιπρόεδρο Πενς, δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί από την Ουάσιγκτον, καθώς πλέον αποτελεί θέμα τιμής για την αμερικανική ηγεσία η απελευθέρωση του. <br /> <br /> Όμως είναι το ίδιο δύσκολο για τον Ταγίπ Ερντογάν μετά τα όσα δημοσίως έχουν διαμειφθεί και κυρίως μετά την κάθε άλλο παρά φυσιολογική στάση για συμμάχους, επιβολή εκατέρωθεν κυρώσεων, να δώσει την εντολή στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη να απελευθερώσει τον Μπράνσον. Θα ήταν κάτι που θα υπονόμευε τη νέα πορεία που έχει χαράξει για τον εαυτό του και την ίδια την Τουρκία. <br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν μετά τις εκλογές του Ιουνίου έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα οδηγώντας την Τουρκία σε μια νέα φάση της ιστορίας της. Το 2023 όταν θα ολοκληρώνεται η προεδρική θητεία του (και θα διεκδικεί την επανεκλογή του) θα έχει συμπληρώσει 21 χρόνια στην εξουσία, όταν ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ, θεμελιωτής της Τουρκικής Δημοκρατίας κυβέρνησε μόλις 15 χρόνια. <br /> <br /> Στο σχέδιο του αυτό μεταμόρφωσης της Τουρκίας σε ένα ιδιότυπο αυταρχικό προσωποπαγές μόρφωμα με επίφαση δημοκρατικότητας, με έντονο ισλαμοεθνικιστικό προφίλ εξωτερικός «εχθρός» θα είναι πάντοτε χρήσιμος όχι μόνο για τη συσπείρωση του τουρκικού έθνους γύρω από τον ηγέτη και «τιμονιέρη» του, αλλά και για την εξυπηρέτηση του βαθύτερου στόχου του Ερντογάν: να συνδέσει την επανίδρυση της Τουρκίας όπως ο ίδιος την οραματίζεται και με την διεύρυνση της επιρροής της σε περιοχές ακόμη και πέραν των ορίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. <br /> <br /> Η Τουρκία δεν περιορίζει πλέον το βλέμμα της στα Βαλκάνια και στην Μέση Ανατολή, αλλά κοιτάζει στην Κεντρική και Ανατολική Ασία, και κυρίως στην Αφρική, όπου με όχημα την αναπτυξιακή βοήθεια, και την δημιουργία σχολείων και ιεροδιδασκαλείων, προωθεί το Ισλάμ αλλά και τον φιλοτουρκισμό. <br /> <br /> Όμως από το σχέδιο της νέας Τουρκίας κάθε άλλο παρά έχει αφαιρεθεί το ζήτημα της ίδιας της εδαφικής επέκτασης της χώρας της πρώτης που θα συνέβαινε μετά την Αλεξανδρέττα. <br /> <br /> Ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία επιχειρεί να πλασαριστεί στο δύσκολο και επικίνδυνο παιγνίδι της Μέσης Ανατολής ελπίζοντας ότι μπορεί να αποσπάσει η ίδια οφέλη στην Συρία η στο Ιράκ, η τουλάχιστον να μετατρέψει μεγάλες περιοχές σε ζώνες επιρροής της με παρουσία και δικών της δυνάμεων, έχει ξύσει παλιές πληγές και προκαλεί αντιδράσεις. <br /> <br /> Το παραδοσιακό κατεστημένο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ βλέπει σαν εφιάλτη τα όσα διαδραματίζονται στις σχέσεις με την Τουρκία, καθώς κάθε άλλο παρά είναι έτοιμη η παραδοσιακή αμερικανική διπλωματία, να ενσωματώσει σε επίσημη πολιτική, τις επιλογές των ακραίων συντηρητικών κύκλων των Ρεπουμπλικάνων, που πλέον εκφράζουν σε σημαντικό βαθμό το περιβάλλον Τραμπ-Πενς, και θεωρούν ότι η σχέση της Δύσης με την Τουρκία οδεύει σε αναπόφευκτη ρήξη, εάν η Τουρκία και ο Ερντογάν δεν προσαρμοσθούν στον ρόλο του πιστού και αξιόπιστου Συμμάχου. <br /> <br /> Η παραδοσιακή αμερικανική διπλωματία επιδιώκει να κρατήσει ανοικτούς τους διαύλους θεωρώντας ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τον Ερντογάν και είναι χώρος που δεν μπορεί εγκαταλειφθεί από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Δύση. <br /> <br /> Όμως κανείς πλέον δεν αμφισβητεί ότι το επικίνδυνο παιγνίδι που παίζει ο Ερντογάν αναζητώντας στήριγμα, απέναντι στους συμβατικούς συμμάχους του, στη Μόσχα, στο Ιράν και εσχάτως στο Πεκίνο, θέτει σε κίνδυνο και τον προσανατολισμό της χώρας αλλά και στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης και του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Η υπόθεση της αγοράς των S400 έχει οδηγήσει στην αυτοπαγίδευση του Ερντογάν. Θέλοντας να εκβιάσει τους Συμμάχους, να παζαρέψει για την Συρία και τους Kούρδους και θέλοντας να δώσει τέλος στους όρους (που αφορούσαν και τα ανθρώπινα δικαιώματα) που έθεταν οι νατοϊκοί σύμμαχοι για να διαθέσουν συστοιχίες Patriot για την προστασία της Τουρκίας, ο Τ. Ερντογάν έπαιξε το χαρτί των S400. <br /> <br /> Ο Β. Πούτιν είδε τη μοναδική ευκαιρία που είχε για να δημιουργήσει προβλήματα συνοχής στην Ατλαντική Συμμαχία και να διαβρώσει τη σχέση της Ουάσιγκτον με την Τουρκία. Πλέον, όποια επιλογή και να κάνει ο κ. Ερντογάν για το ρωσικό πυραυλικό σύστημα, θα έχει εξαιρετικά μεγάλο κόστος για την χώρα του. <br /> <br /> Η ολοκλήρωση της αγοράς των S400 θα επιβεβαιώσει τους ακραίους κύκλους της Ουάσιγκτον που πιστεύουν ότι ήδη ο Ερντογάν έχει εγκαταλείψει τη Δύση και χρησιμοποιείται από τον Πούτιν και θα οδηγήσει σε νέες κυρώσεις, με πρώτη το πάγωμα παράδοσης των F35, ενώ μια απόφαση για ακύρωση της αγοράς των S400 θα προκαλέσει την αντίδραση του Β. Πούτιν, που έχει μια μεγάλη βεντάλια μέτρων: από το τουριστικό εμπάργκο, μέχρι τους περιορισμούς εισαγωγής τουρκικών αγροτικών προϊόντων αλλά κυρίως στην άρση του «ελευθέρας» που έχει δώσει η Μόσχα στον Ερντογάν για ανάπτυξη δυνάμεων στη Βόρειο Συρία. <br /> <br /> Ταυτόχρονα οι Αμερικανοί έχουν στείλει επανειλημμένα το δικό τους μήνυμα στον Ερντογάν. Η πρόσφατη μετάβαση στην Δαμασκό αντιπροσωπείας των Κούρδων του YPG με την κυβέρνηση Ασάντ, όπου συζήτησαν το μεταπολεμικό καθεστώς της Συρίας και την προοπτική κήρυξης αυτόνομης διοίκησης των Κούρδων στην Βόρειο Συρία στα σύνορα με την Τουρκία, έγινε με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον και του ειδικού συντονιστή για την αντιμετώπιση του ISIS B. MacGurk.<br /> Και το πιο ανησυχητικό για την Τουρκία, είναι ότι οι συνομιλίες αυτές έγιναν φυσικά και με την έγκριση των Ρώσων, οι οποίοι ελέγχουν το καθεστώς Ασάντ. <br /> <br /> Αρκετοί αναλυτές στην Τουρκία αφήνουν υπονοούμενα για την ίδια τη βάση του Ιντσιρλίκ και για περιορισμούς στη χρήση της από τους Αμερικανούς, ως απάντηση σε μια κλιμάκωση της έντασης στις διμερείς σχέσεις. Όμως η στρατηγική σημασία της βάσης του Ιντσιρλίκ έχει μειωθεί σημαντικά. Τα νέα στρατηγικά βομβαρδιστικά μπορούν να πλήξουν στόχους επιχειρώντας από βάσεις χιλιάδες μίλια μακριά, στόχοι στην Συρία επλήγησαν από αμερικανικά πλοία που έπλεαν στη Μεσόγειο και στον Περσικό. Ακόμη και για τις επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης στο Συριακό έδαφος μπορεί να χρησιμοποιηθούν βάσεις στην Ιορδανία. Και τελικά σε ότι αφορά την Ρωσία μάλλον δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστη βάση το Ιντσιρλίκ με δεδομένη τη σχέση Άγκυρας - Μόσχας… <br /> <br /> Για την Τουρκία οι επόμενοι μήνες δεν θα είναι καθόλου εύκολοι, καθώς είναι προφανές ότι οι Αμερικανοί έχουν και ένα μη συμβατικό όπλο στα χέρια τους, εκείνο των αγορών, που έχουν βουλιάξει την ισοτιμία της τουρκικής λίρας, επιφέροντας ισχυρό πλήγμα στο καθεστώς Ερντογάν. <br /> <br /> Το επόμενο διάστημα όμως δεν θα είναι εύκολο ούτε για τους γείτονες της, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Ένας ανεξέλεγκτος και πληγωμένος Ερντογάν, εγκλωβισμένος στο δικό του μεγαλείο και απειλούμενος από όλους τους μεγάλους παίκτες τους οποίους επιχειρεί να εμπλέξει στο δικό του παιγνίδι, είναι όλο και πιο επικίνδυνος. Και προς το παρόν τουλάχιστον τα μισόλογα περί αμερικανικής στήριξης στο νέο στρατηγό «τόξο» Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδας, κάθε άλλο παρά προσφέρει εγγυήσεις για αμοιβαία συνδρομή σε περίπτωση επιθετικής κίνησης από την Τουρκία του Ερντογάν… <br /> <br /> Παρά την κλιμάκωση της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις είναι πρόωρες και επισφαλείς οι προβλέψεις για οριστική ρήξη στις σχέσεις του Ερντογάν με τη Δύση και πλέον όλα θα εξαρτηθούν από τον ίδιο τον Τούρκο ηγέτη ο οποίος σήμερα εμφανίζεται να οδηγεί τη χώρα του με vertigo σε άγνωστο προορισμό...<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κρίση ή ρήξη στις σχέσεις Τουρκίας με τη Δύση;

Του Νίκου Μελέτη Αποτέλεσμα της βαθιάς κρίσης που περνά η ίδια η Τουρκία, κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού, είναι η πορεία σύγκρουση...

Διαβάστε την συνέχεια

Δριμεία επίθεση της Τουρκίας κατά της Ελλάδος για τη μη έκδοση του Τ. Καγιά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIKGy8lqksDyJhXBIt6rh3WpdbtRsYruibGNEA-3OF-J3EzuvPcf-grMDkUWElQQZKRMyXxlAIi4jRsr9_Iri1eXpV3o2M127NIgpMhyz2vc4ZCV7dfHtgQiLPtSHaou6m1jVhv93txuo/s1600/toyrkia-flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="395" data-original-width="625" height="404" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIKGy8lqksDyJhXBIt6rh3WpdbtRsYruibGNEA-3OF-J3EzuvPcf-grMDkUWElQQZKRMyXxlAIi4jRsr9_Iri1eXpV3o2M127NIgpMhyz2vc4ZCV7dfHtgQiLPtSHaou6m1jVhv93txuo/s640/toyrkia-flag.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Την έντονη αντίδραση της Τουρκίας προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή να αρνηθεί την έκδοση του Τούρκου δημοσιογράφου Τουργκούτ Καγιά στην Άγκυρα. <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4Dbd5i3v82x8bG9GAgtf8wBpjhgHJVsj4LmwZ_nH9t8MMcOPutXxdaOpzr7Rpnbf5OZIN3ti33QoK4EOil2LhtgokEa4u22tbtrNdNm8JB9vR62lhx1a2Ei5dhPnPTSeNLnoBfZzlqDg/s1600/turgout.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="252" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4Dbd5i3v82x8bG9GAgtf8wBpjhgHJVsj4LmwZ_nH9t8MMcOPutXxdaOpzr7Rpnbf5OZIN3ti33QoK4EOil2LhtgokEa4u22tbtrNdNm8JB9vR62lhx1a2Ei5dhPnPTSeNLnoBfZzlqDg/s1600/turgout.jpg" /></a></div> <br /> Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Χαμί Ακσόι, προχώρησε σε μια σκληρή δήλωση, με την οποία κατηγόρησε την Ελλάδα ότι παρέχει άσυλο σε τρομοκράτες και ταυτόχρονα ζήτησε από τη χώρα μας σε σεβαστεί τις σχέσεις καλής γειτονίας. <br /> <br /> «Ο Έλληνας υπουργός Δικαιοσύνης απέρριψε την έκδοση του Τουργκούτ Καγιά, παρά την απόφαση του Αρείου Πάγου. Η Ελλάδα, που στο παρελθόν στήριξε τον τρομοκράτη Οτσαλάν, συνεχίζει να δίνει άσυλο σε εγκληματίες που καταζητούνται στη χώρα μας». <br /> <br /> Και καταλήγει ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ: «Περιμένουμε από την Ελλάδα να σεβαστεί τις σχέσεις καλής γειτονίας και τους νόμους». <br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι υπέρ της έκδοσης του Τουργκούτ Καγιά είχε αποφασίσει ο Άρειος Πάγος στις αρχές Ιουνίου, οπότε και ο Τούρκος δημοσιογράφος αποφάσισε να ξεκινήσει απεργία πείνας. <br /> <br /> Τελικά, μετά τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, ο κ. Κοντονής άσκησε το δικαίωμα «βέτο» που του δίνει ο νόμος για αποφάσεις εκδόσεων και έτσι ο Καγιά δεν θα εκδοθεί στην Τουρκία. <br /> <br /> <img height="564" src="https://www.liberal.gr/admin/uploads/Untitled_339.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δριμεία επίθεση της Τουρκίας κατά της Ελλάδος για τη μη έκδοση του Τ. Καγιά

Την έντονη αντίδραση της Τουρκίας προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή να αρνηθεί την έκδοση του Τούρκου δημοσιογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν να δώσουν δώρο το Βόρειο Κόσοβο στους Σέρβους;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgg1og5GCayo6WVHfDfPZKSLQAgwtvxQq0lsBTzho19FGF3E6RkUagGz-0DtKUM9mc_1sv-RclcHRVSH-xpT_KGoJGZ4RcKvOpkLSubi4jdVB7-N08NF0e9bVhK55e8JnKs7m7vh7tIe4Y/s1600/serbia_kosovo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="465" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgg1og5GCayo6WVHfDfPZKSLQAgwtvxQq0lsBTzho19FGF3E6RkUagGz-0DtKUM9mc_1sv-RclcHRVSH-xpT_KGoJGZ4RcKvOpkLSubi4jdVB7-N08NF0e9bVhK55e8JnKs7m7vh7tIe4Y/s640/serbia_kosovo.jpg" width="620" /></a></div> <br /> Οι ΗΠΑ θέλουν να νομιμοποιήσουν το Κόσοβο και να το εντάξουν στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ ως ανεξάρτητο κράτος αναγνωρισμένο από τους πάντες. <br /> <br /> Προσπαθούν να δώσουν «δώρο” στην Σερβία το βόρειο Κόσοβο ( Μιτρόβιτσα ), εκεί που διαμένουν όλο Σέρβοι που έχουν συγκεντρωθεί απ’ολο το Κόσοβο μετά τον πόλεμο και να πάρουν ως αντάλλαγμα την αποδοχή της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από την Σερβική κυβέρνηση.<br /> <br /> Επίσης μέσα από αυτή την λύση η Σερβία ενδέχεται να μπει στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ αν επιλυθεί το πρόβλημα με το Κόσοβο. Οι Σέρβοι αποτελούν σήμερα κάτι παραπάνω από το 10%-12% του πληθυσμού.Το υπόλοιπο είναι κυρίως Αλβανοί. <br /> <br /> Ήδη έχουν αρχίσει επίσημες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον «πρόεδρο” και τον «πρωθυπουργό” του Κοσόβου και τον πρωθυπουργό της Σερβίας. <br /> <br /> Και πάνω που βρίσκονται όλα τα πάρε δώσε σε διαπραγματεύσεις έρχεται η Republika Srpska που είναι η Δημοκρατία των Σέρβων στη Βοσνία Ερζεγοβίνη και δηλώνει μέσω του προέδρου της Milorad Dodik πως αν αναγνωριστεί η ανεξαρτησία του Κοσόβου και ενταχθεί στον ΟΗΕ θα κάνει αίτημα και αυτή για ανεξαρτησία και ένταξη στον ΟΗΕ αφού θα ισχύσει στο Κόσοβο το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και στον αυτοπροσδιορισμό. <br /> <br /> Η Δημοκρατία των Σέρβων της Βοσνίας είναι η μία από τις δύο μεγάλες εθνότητες που συνθέτουν το κράτος της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Υπάρχει και μια μικρή μειονότητα Κροατών. <br /> <br /> Οι Σέρβοι αποτελούν το 30% του κράτους ( φωτό 2 Republika Srpska, σε κόκκινο περίγραμμα ), οι μουσουλμάνοι Βόσνιοι το 50% και οι Κροάτες το 15%. Ο Πούτιν παίζει τα ρέστα του στα Βαλκάνια μέσω των Σέρβων γιατί δεν του έχει απομείνει κάνεις άλλος σύμμαχος εκεί. <br /> <br /> ΥΣ.Πρόβλεψη<br /> Αργά ή σύντομα θα υποκύψει και η Σερβία στις ΗΠΑ και την Γερμανία ( ΕΕ ) γιατί θα βρεθεί απομονωμένη από παντού τριγύρω ( ήδη αυτό ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό ) <br /> <br /> Στόχος της Σερβίας ήταν να επανέλθει ολόκληρο το Κοσσυφοπέδιο στην επικράτεια της αλλά αυτό εκ των πραγμάτων βλέπει πως είναι ένας ανέφικτος στόχος για πολλούς λόγους, και επειδή έχει περικυκλωθεί από τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις, αλλά και γιατί το 90% πια του Κοσόβου κατοικείται από Αλβανούς, άρα και να το ενσωματώσει σε μπελάδες θα είναι μόνιμα. <br /> <br /> Το ίδιο ακριβώς ισχύει και στο νοτιότερο τμήμα της Σερβίας στο Πρέσεβο που και εκεί το 90% είναι Αλβανοί άρα και αυτό μπορεί να συμπεριληφθεί στις αλλαγές συνόρων που έρχονται εκτός απροόπτου και με την συναίνεση της Σερβία αλλά μάλλον όχι της Ρωσίας. <br /> <br /> Ίσως δούμε σε επανάληψη την ρήξη του 1948 ανάμεσα στον Τίτο και τον Στάλιν.<br /> Άλλωστε καθόλου τυχαία δεν κάναμε χθες αναφορά στους Σέρβους, στον Τίτο, τον Στάλιν και τις προθέσεις όλων αυτών, συμπεριλαμβανομένων και των Βουλγάρων, στην έξοδο στο Αιγαίο μέσω της Θεσσαλονίκης. <br /> <br /> Πρόσφατα είχαμε γράψει ένα άρθρο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου του 1912.<br /> Ίσως είναι χρήσιμο να το δημοσιεύσουμε εκ νέου. <br /> <br /> Η Θεσσαλονίκη ήρθε στα Ελληνικά χέρια στο παραπέντε.<br /> Ο Βουλγαρικός στρατός όταν μπήκε ο Ελληνικός μέσα στην Θεσσαλονίκη ήταν έξω από αυτήν δύο ώρες δρόμο.<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν να δώσουν δώρο το Βόρειο Κόσοβο στους Σέρβους;

Οι ΗΠΑ θέλουν να νομιμοποιήσουν το Κόσοβο και να το εντάξουν στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ ως ανεξάρτητο κράτος αναγνωρισμένο από τους πάντες. ...

Διαβάστε την συνέχεια