Το ΝΑΤΟ πάει στη Βαρσοβία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3I9iGYJdxOUdSjs0JofVvuTFBUekbn-sU5foiYoeCw5IZMh9sNWVTvh8sbg9wepr4vUqFqsD9Y9qQf8r6ckePR9s1KHfVd6zGDlsT94aCxuYSXFU41H0p-RVofBQjW7rTTR5BlAWO_n6s/s1600/to+NATO+paei+barsobia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3I9iGYJdxOUdSjs0JofVvuTFBUekbn-sU5foiYoeCw5IZMh9sNWVTvh8sbg9wepr4vUqFqsD9Y9qQf8r6ckePR9s1KHfVd6zGDlsT94aCxuYSXFU41H0p-RVofBQjW7rTTR5BlAWO_n6s/s640/to+NATO+paei+barsobia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου*</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Στο διήμερο 8 - 9 Ιουλίου πραγματοποιείται στη Βαρσοβία, στην πόλη που έδωσε το όνομα της στο Σύμφωνο με το οποίο η Σοβιετική Ένωση πριν από 59 χρόνια συγκρότησε τον ελεγχόμενο από αυτή αντίπαλο συνασπισμό στη Δύση, ένα σημαντικό διεθνές γεγονός, η Διάσκεψη Κορυφής του ΝΑΤΟ (Summit). Ο τόπος στον οποίο θα συναντηθούν οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων των κρατών-μελών της Συμμαχίας (επισημαίνεται ότι σε όλα τα νατοϊκά κείμενα αναφέρονται ως έθνη) έχει εξαιρετικά υψηλό συμβολισμό, καθόσον για πρώτη φορά πραγματοποιείται σε μία χώρα η οποία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου βρισκόταν στην «άλλη πλευρά».<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Η ελληνική κοινή γνώμη διατηρεί διαχρονικά χαμηλό ενδιαφέρον για τις διεργασίες που συντελούνται στο ΝΑΤΟ και φυσικά και για τις Διασκέψεις Κορυφής που καθορίζουν τα θέματα βασικής πολιτικής και την εξελικτική πορεία της Συμμαχίας. Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα έχουμε μόνον όταν υπάρχει άμεσα συνδεδεμένο θέμα με την Ελλάδα όπως έγινε το 2008 στη Ρίγα της Λετονίας, όταν επρόκειτο να αποφασιστεί η ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και, μετά την ελληνική στάση, με κοινή απόφαση των κρατών-μελών αποφασίστηκε η ένταξη να γίνει όταν υπάρξει κοινά αποδεκτή λύση στο θέμα του ονόματος.<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="1092460585" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/xGettyImages-499467844.jpg.pagespeed.ic.AF9V3uoj5_.jpg" /></div> <h5 style="text-align: center;"> <em>Photo by Anadolu Agency / Contributor / Getty Images / Ideal Image. Βέλγιο, 01/12/2015. Ο γενικός γραμματέας του NATO, Jens Stoltenberg, (δεξιά) και ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών, Witold Waszczykowski, παρουσιάζουν τολογότυπο της Διάσκεψης Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγαματοποιηθεί την Παρασκευή και το Σάββατο στη Βαρσοβία.</em></h5> <div style="text-align: justify;"> Τα μεγάλα λόγια δεν λείπουν πριν από κάθε Διάσκεψη Κορυφής του ΝΑΤΟ και η κάθε μία χαρακτηρίζεται «ως μία από τις πιο κρίσιμες». Δεν θα επαναλάβω αυτό το κλισέ, αλλά θα επισημάνω ότι η επικείμενη στη Βαρσοβία εκτιμάται ως εξόχως σημαντική σε ό,τι αφορά στις σχέσεις με τη Ρωσία, μιας και οι σχέσεις Δύσης - Ρωσίας βιώνουν την πιο βαθιά κρίση από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου για τα αίτια και τις ευθύνες της οποίας έχουν γραφεί αμέτρητες αναλύσεις. Πρέπει να επισημανθεί ότι στο ΝΑΤΟ οι αποφάσεις λαμβάνονται με συναίνεση (consensus) και ως εκ τούτου ομοφωνία, η επίτευξη της οποία επιτυγχάνεται κατά 99% πριν την έναρξη των εργασιών μετά από μία χρονοβόρα και επίπονη διαδικασία μέσα από υποεπιτροπές, επιτροπές, και φυσικά το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο σε πρεσβευτικό επίπεδο, καθόσον Βορειοατλαντικό Συμβούλιο σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων είναι και η ίδια Διάσκεψη Κορυφής.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Σήμερα όμως υπάρχει μία απόκλιση στις εθνικές προσεγγίσεις μέσα στη Συμμαχία σε ό,τι αφορά στις σχέσεις με τη Ρωσία, καθόσον η Πολωνία με τις Βαλτικές Χώρες ακολουθούμενες κατά περίπτωση από την Τσεχική Δημοκρατία επιδιώκουν τη συνέχιση της «σκληρής στάσης» προς τη Ρωσία και την αντιμετώπιση της ως εχθρικής δύναμης, ενώ η επιχειρηματολογία τους φθάνει ενίοτε στα όρια της υστερίας. Όσο και εάν έχουν υποφέρει και καταπιεστεί οι χώρες αυτές από τη σοβιετική κυριαρχία, εκτιμώ ότι εσκεμμένα δίνουν τεράστιες διαστάσεις στη λεγόμενη… ρωσική απειλή! Οι χώρες αυτές ως μέλη του ΝΑΤΟ είναι απόλυτα καλυμμένες και εξασφαλισμένες σε ό,τι αφορά στην ασφάλεια τους απέναντι στη Ρωσία (η αναγωγή στα ελληνοτουρκικά από οποιονδήποτε θα ήταν άστοχη, καθόσον και οι δύο χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ).<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <div style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="26111681" height="233" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x2534618.jpg.pagespeed.ic.L_7u2xmKvm.jpg" style="float: left;" width="350" />Ο <strong>Ρώσος Πρόεδρος, Vladimir Putin (ΦΩΤ.)</strong>, ουδέποτε θα διακινδύνευε μία ένοπλη ρήξη με το ΝΑΤΟ και την ενεργοποίηση του άρθρου 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, σύμφωνα με το οποίο επίθεση εναντίον ενός μέλους εκλαμβάνεται ως επίθεση εναντίον όλων (ρήτρα συλλογικής ασφάλειας). Επιδίωξη των χωρών αυτών, χρησιμοποιώντας πρακτικές λόμπι και με «τις ευλογίες» των ΗΠΑ, είναι η μετακίνηση του κέντρου βάρους της Συμμαχίας ανατολικά. Έτσι αναβαθμίζονται γεωστρατηγικά και αρχίζει η… ανάπτυξη υποδομών (στρατιωτικές βάσεις, αεροδρόμια κλπ) με χρηματοδότηση του ΝΑΤΟ. Άρα ο λογαριασμός στέλνεται στις… Βρυξέλλες! Όμως χώρες όπως η Γαλλία αλλά και η Γερμανία έχουν σταματήσει «να δείχνουν την αμέριστη κατανόηση» στους… «security consumers» και με έντονο σκεπτικισμό ελέγχουν πλέον επισταμένως τα σχετικά προγράμματα (Capabilities Packages) τα οποία κοστολογούνται με περίπου 900 εκατ. ευρώ. Παράλληλα απαιτούνται πρόσθετες χρηματοδοτήσεις τόσο για την αμερικανική παρουσία στην ανατολική Ευρώπη (US European Reassurance Initiative -ERI), όσο και για την ανάπτυξη των 4 Ταγμάτων (Battle Groups) ως Επαυξημένη Προωθημένη παρουσία (Enhanced Forward Presence) για να πούμε ότι έχουμε στρατιωτική ενίσχυση… και αυτά οπωσδήποτε προκαλούν θυμηδία στη ρωσική πλευρά.</div> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο, ο Καναδάς και η Ελλάδα (και πολύ σωστά) επιδιώκουν με μία ρεαλιστική προσέγγιση να δοθεί, πέρα από τα οποιαδήποτε μέτρα ενίσχυσης των στρατιωτικών δυνατοτήτων, ιδιαίτερη βαρύτητα στον διάλογο και τη συνεργασία με τη Ρωσία. Εδώ, λοιπόν, τίθεται το κρίσιμο ερώτημα για το πώς θα συγκεραστούν οι αποκλίνουσες απόψεις των δύο βασικών προσεγγίσεων έτσι ώστε να επιτευχθεί consensus. Απαιτείται πολιτική συνεννόηση με τη Ρωσία, καθόσον η αντιπαράθεση είναι πλέον αντιπαραγωγική και δημιουργεί ψυχροπολεμικό κλίμα. Η υιοθέτηση μίας μοντέρνας εκδοχής της πολιτικής που βασίστηκε στη γνωστή στους νατοϊκούς κύκλους από τον Ψυχρό Πόλεμο <a href="http://www.liberal.gr/arthro/55628/amyna--diplomatia/2016/oi-scheseis-dusis-rosias-i-isonHarmel-Reportsin-kai-i-ellada.html" target="_blank">«Harmel Report» (για την οποία είχα γράψει στο liberal την 7 Ιουνίου)</a> είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία. Και πολιτική αποτροπής… αλλά και διάλογος.</div> <div style="text-align: justify;"> Στη Βαρσοβία όμως θα συζητηθούν, εκτός από ζητήματα που έχουν σχέση με τη Ρωσία (καθαρά στρατιωτικής φύσεως, όπως θέματα αντιμετώπισης υβριδικού πολέμου και το Σχέδιο Δράσεων για την επίτευξη Ετοιμότητας), και άλλα ζητήματα, μιας και το ΝΑΤΟ δεν είναι πλέον σύμφωνα με την ισχύουσα Στρατηγική Αντίληψη (ΝΑΤΟ Concept) απλά και μόνο μία πολιτικοστρατιωτική Συμμαχία για τη συλλογική άμυνα και ασφάλεια των κρατών-μελών του, αλλά είναι ένα <img alt="" data-pagespeed-url-hash="867085251" height="358" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/270x358xHaider_al-Abadi_January_2015.jpg.pagespeed.ic.GgD4omVlBk.jpg" style="float: right;" width="270" />συνεταιριστικός οργανισμός Διαχείρισης Κρίσεων (Crisis Management) και ταυτόχρονα ένα πολιτικό forum ασφαλείας όπου συζητιούνται όλα τα είδη απειλών και κινδύνων. Στα πλαίσια της πολιτικής «Προβολής Σταθερότητάς» (Projection of Stability) είναι βέβαιο ότι μετά το σχετικό επίσημο αίτημα του <strong>Ιρακινού πρωθυπουργού, Haider al-Abadi</strong> <strong>(ΦΩΤ.)</strong>, θα εγκριθεί ενεργή εμπλοκή με την εκπαίδευση του Ιρακινού Στρατού, ενώ και κάποια κράτη μέλη όπως οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ίσως ζητήσουν και την αποστολή των ιπταμένων ραντάρ AWACS αλλά ακόμα και μη μαχίμων στρατιωτικών τμημάτων απλά και μόνο ως αίσθηση παρουσίας.</div> <h5 style="text-align: right;"> <a href="https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=37984098" target="_blank">Photo by Foreign and Commonwealth Office - Flickr: Counter-ISIL Coalition Small Group Meeting</a></h5> <div style="text-align: justify;"> Πλέον των παραπάνω αναμένεται να εγκριθεί και η ενίσχυση της συνεργασίας με τη Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα πεδίο είναι η ενίσχυση της ναυτικής παρουσίας στη Μεσόγειο, μιας και οι στρατιωτικές δυνατότητες της Ε.Ε. αποδεικνύονται ότι είναι λίγες, ενώ ένα δεύτερο πολύ πιο σημαντικό θα είναι η από κοινού σχεδίαση και διεξαγωγή αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων καθώς επίσης και επιχειρήσεις υβριδικού πολέμου.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε ό,τι αφορά στην πολιτική «ανοικτών θυρών» του ΝΑΤΟ (Open Door Policy) οι συζητήσεις θα αρχίσουν και θα κλείσουν με την πανηγυρική ένταξη του Μαυροβουνίου ως 29ου μέλους του ΝΑΤΟ. Τα άλλα κράτη που φιλοδοξούν να ενταχθούν εκτιμώ ότι δεν πρόκειται πάρουν κάτι παραπάνω εκτός από ένα «κτύπημα στην πλάτη και πάτε πολύ καλά συνεχίστε».<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Τέλος είναι περισσότερο από βέβαιο ότι στο δείπνο εργασίας των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων θα συζητηθούν και οι όποιες επιπτώσεις του Brexit. Και επειδή το Brexit όπως φαίνεται ουδόλως επηρεάζει το ΝΑΤΟ, μάλλον θα δοθεί ένα «σήμα αποθάρρυνσης» στα κράτη μέλη που είναι και μέλη της Ε.Ε. και θα έβλεπαν το Brexit ως ευκαιρία για την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ένωσης. Επειδή ο Αναπληρωτής Διοικητής της Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης DSACEUR είναι πάντα Βρετανός και έχει ορισθεί ως Επιχειρησιακός Διοικητής των όποιων επιχειρήσεων διεξάγει η Ε.Ε. με χρησιμοποίηση υποδομών και μέσων ΝΑΤΟ, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι κάποιες χώρες θα το θέσουν ως ζήτημα.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο πρωθυπουργός της Χώρας, κ. Τσίπρας, θα συνοδεύεται τόσο από τον υπουργό Εξωτερικών, κ. Κοτζιά, όσο και από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, κ. Καμμένο.<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="2547516053" height="425" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x2464771.jpg.pagespeed.ic.U_edt3MPjO.jpg" width="640" /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> Οι δύο υπουργοί θα παρακαθήσουν σε ξεχωριστά δείπνα εργασίας όπου θα έχουν τις τελικές συζητήσεις που θα εγκριθούν από τους Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι τόσο ο κ. Πρωθυπουργός, όσο και οι δύο υπουργοί θα μεταβούν στη Βαρσοβία πλήρως ενημερωμένοι και ας… έχουν μπροστά τους τον ενημερωτικό φάκελο που έχουν ετοιμάσει οι υπηρεσιακοί παραγόντες και ας… τον ανοίγουν για να ξέρουν τι πρέπει να πουν και πότε! Αυτό αποτρέπει τα χαμόγελα αμηχανίας.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Συντονιστής-Υπεύθυνος για τα θέματα Άμυνας και Διπλωματίας στο liberal.gr. Είναι απόφοιτος της ΣΕΘΑ και έχει περατώσει Στρατηγικές Σπουδές Ασφαλείας. Διατέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου του Α/ΓΕΕΘΑ, Διευθυντής Διεθνών Σχέσεων στο ΥΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ, και υπηρέτησε σε διοικητικές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα και στο ΝΑΤΟ.</strong></em><br /> <em><strong><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank"><br /></a></strong></em></div> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το ΝΑΤΟ πάει στη Βαρσοβία!

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* Στο διήμερο 8 - 9 Ιουλίου πραγματοποιείται στη Βαρσοβία, στην πόλη που έδωσε το όνομα της στο Σύμφωνο με ...

Διαβάστε την συνέχεια

The New Great Game

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhumip0FzYOi7_WNdYAL5mkbaT-d5r2yT7yq4WEdQj5i93zNLFZK1VvmktYrFUa7Fr1ShJ6pHTcwbjdTLjoPAaKzc4be-Fn4npJRe8j8jhgV3yzRzgo2rRyP-atCU47E1S8CkS1QvKiDVIp/s1600/the+new+great+game.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhumip0FzYOi7_WNdYAL5mkbaT-d5r2yT7yq4WEdQj5i93zNLFZK1VvmktYrFUa7Fr1ShJ6pHTcwbjdTLjoPAaKzc4be-Fn4npJRe8j8jhgV3yzRzgo2rRyP-atCU47E1S8CkS1QvKiDVIp/s640/the+new+great+game.jpg" width="640" /></a></div> <h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"> Great Game λεγόταν η σύγκρουση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας με την Ρωσική Αυτοκρατορία την περίοδο 1800-1900 στην Κεντρική Ασία. </h3> Οι Βρετανοί ήταν η μεγάλη ναυτική δύναμη και είχαν την Ινδία ως αποικία, από τις τροπικές ζώνες της οποίας έπαιρναν πάρα πολλά είδη, όπως βαμβάκι, τσάι κτλ.<br /><br />Οι Ρώσοι δεν μπορούσαν να συναγωνιστούν τους Βρετανούς στην θάλασσα, αλλά τους χτυπούσαν ξεσηκώνοντας τους τοπικούς πληθυσμούς της Ασίας, αποκτώντας όλο και μεγαλύτερη επιρροή στην Κεντρική Ασία, πλησιάζοντας την Ινδία. Εκείνη την εποχή το Πακιστάν ήταν το Μουσουλμανικό τμήμα της Ινδίας.<br /><br />Εκείνη την εποχή η μάχη γινόταν για τα σιδηροδρομικά δίκτυα και όχι για τους αγωγούς πετρελαίου, αφού το πετρέλαιο ήρθε στο προσκήνιο στις αρχές του 20ου αιώνα, ίσως και λίγο νωρίτερα.<br /><br />Η σύγκρουση των Βρετανών με τους Ρώσους στην Κεντρική Ασία ονομάστηκε Great Game, έλαβε κυρίως χώρα στο Αφγανιστάν και την Περσία, γιατί η Περσία (Ιράν) εκείνη την περίοδο δεν μπορούσε να συναγωνιστεί αυτές τις δυνάμεις, και σταμάτησε προσωρινά το 1907, όταν οι Βρετανοί και οι Ρώσοι παραμέρισαν τις διαφορές τους για να διαλύσουν τους Γερμανούς και τους Οθωμανούς στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1917).<br /><br />Ένα remake του Great Game έγινε και με την εισβολή των Ρώσων στο Αφγανιστάν το 1979, με τους Αμερικανούς όμως και όχι τους Άγγλους αυτή την φορά να προσπαθούν να σταματήσουν τους Ρώσους Κομμουνιστές, έχοντας στο πλευρό τους τους Πακιστανούς και τους Άραβες του Κόλπου.<br /><br />Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, οι πρώην Μουσουλμανικές αποικίες των Ρώσων Κομμουνιστών αποκτούν την ανεξαρτησία τους, και γίνονται ανεξάρτητες κομμουνιστικές δικτατορίες, και ξεκινάει αυτό που λέμε New Great Game.<br /><br />Οι Αμερικανοί προσπαθούν να στείλουν το πετρέλαιο και το αέριο της Κεντρικής Ασίας στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, και στον Ινδικό Ωκεανό μέσω Αφγανιστάν, ώστε να μην είναι εξαρτημένες οι χώρες της Κεντρικής Ασίας από τους αντιπάλους των ΗΠΑ (Ρωσία, Κίνα, Ιράν).<br /><br />Οι Κινέζοι επενδύουν στις χώρες αυτές, αποφεύγοντας αρχικά την στρατιωτική ανάμειξη ώστε να μην δυσαρεστήσουν την Ρωσία, προσπαθώντας να ρουφήξουν το αέριο και το πετρέλαιο της περιοχής, και ταυτόχρονα να γίνουν η μεγάλη οικονομική δύναμη της Κεντρικής Ασίας. Η Ινδία προσπαθεί απεγνωσμένα, μπλοκαρισμένη από το Πακιστάν, να βρει ένα πάτημα στην Κεντρική Ασία, ώστε να μην μονοπωλεί οικονομικά και γεωπολιτικά την περιοχή η Κίνα.<br /><br />Οι Ρώσοι προσπαθούν να παραμείνουν η μεγάλη στρατιωτική επιρροή σε αυτές τις χώρες, και να εμποδίσουν το αέριο και το πετρέλαιο τους να φτάσει στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας και να χτυπήσει τις δικές τους εξαγωγές, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να τις χρησιμοποιήσουν για να στείλουν Ρωσικό αέριο και πετρέλαιο στην Νότια Ασία, στην εποχή πλέον των ανοιχτών συνόρων.<br /><br />Οι Άραβες και οι Ιρανοί προσπαθούν να αποκτήσουν επιρροή και να συναγωνιστούν την Ρωσία στην Κεντρική Ασία, και με την Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν προσπαθούν να σταματήσουν το πετρέλαιο και το αέριο της περιοχής να φτάσει στην Νότια Ασία και να χτυπήσει τις δικές τους εξαγωγές.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει την ευκαιρία να αναβιώσει ο Παν-Τουρκισμός, που σημαίνει να δημιουργηθεί μία Μουσουλμανική Ομοσπονδία από την Μεσόγειο (Τουρκία) μέχρι την Μουσουλμανική επαρχία της Κίνας την Xin Jiang, και να γίνει η Τουρκία μία υπερδύναμη, που θα έχει πλέον και τεράστια αποθέματα πετρελαίου και αερίου.<br /><br /><a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> </a><br /><br /><br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

The New Great Game

Great Game λεγόταν η σύγκρουση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας με την Ρωσική Αυτοκρατορία την περίοδο 1800-1900 στην Κεντρική Ασία.  Οι Βρε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μία Τελική Εκτίμηση για τις Σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOfNEEHD8_j-xVudLQ625jKHvtXT3Zc7Lsc3CrpdfdEiXqrlcG0eNda4o3OcM9goMs_Ny_bQVykBFiaOTBPS5xYhi_5wiFRKew_DZdoEwxqe5cb-Lh-Z0Rr0AfXRqz_wTkp3t-wnC3Y5DZ/s1600/erdogan+ntentaniaxoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOfNEEHD8_j-xVudLQ625jKHvtXT3Zc7Lsc3CrpdfdEiXqrlcG0eNda4o3OcM9goMs_Ny_bQVykBFiaOTBPS5xYhi_5wiFRKew_DZdoEwxqe5cb-Lh-Z0Rr0AfXRqz_wTkp3t-wnC3Y5DZ/s640/erdogan+ntentaniaxoy.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Έλεγα τις προάλλες για την ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ρωσία και το Ισραήλ, και για τις προοπτικές συνεργασίας που ανοίγονται για τις τρεις χώρες στον τομέα του φυσικού αερίου. Τόσο σε επίπεδο Turk Stream (αγωγός Ρωσίας-Τουρκίας), όσο και σε επίπεδο Leviathan (αγωγός Ισραήλ-Τουρκίας). Και γιατί όχι και σε επίπεδο αποστολής Ρωσικού αερίου μέσω Τουρκίας και Ισραήλ στην Ινδία, κάτι που είχε συζητηθεί και στο παρελθόν.<br /> <br /> Στην συνέχεια έλεγα για τις δυσκολίες που θα δημιουργήσει η ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ρωσία και το Ισραήλ στις σχέσεις της Τουρκίας με έναν από τους βασικούς συμμάχους και χορηγούς της, το Κατάρ, και στις ήδη δύσκολες σχέσεις της με το Ιράν, με το οποίο ήδη σκοτώνεται στην Συρία, και το οποίο ήδη την τροφοδοτεί με 10 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, αλλά και με πετρέλαιο. Και του οποίου Ιράν το φυσικό αέριο η Τουρκία φιλοδοξεί να στείλει στην Ευρώπη, μαζί με το φυσικό αέριο του Κατάρ. <br /> <br /> Ο Ερντογάν λέει ότι δεν πρέπει να διαχωρίζονται οι Μουσουλμάνοι σε Σουνίτες και Σιίτες, ούτε σε Άραβες, Πέρσες και Τούρκους. Ο Ερντογάν ελπίζει να αποτελέσει η Τουρκία τον βασικό παίκτη και προστάτη ενός ενιαίου Μουσουλμανικού καρτέλ πετρελαίου αερίου, και να είναι η Τουρκία ο προνομιακός συνομιλητής αυτού του καρτέλ με την Δύση, την Ινδία και την Κίνα, ως η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη του Μουσουλμανικού κόσμου. Οι πολύ σκληρές επιθέσεις του Ερντογάν προς την Δύση, προς τους “σταυροφόρους”, έχουν κάνει μεγάλη ζημιά στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά έχουν ανεβάσει κατακόρυφα το κύρος του Ερντογάν στον Μουσουλμανικό κόσμο. <br /> <br /> Στην συνέχεια ανέβασα ένα άρθρο του Foreign Affairs, το οποίο έλεγε ότι είναι πολύ δύσκολο για την Τουρκία να καταφέρει να διατηρήσει την βελτίωση των σχέσεων της με το Ισραήλ, γιατί όταν θα ξεσπάσει ο επόμενος πόλεμος στην Γάζα, και κάποια στιγμή θα ξεσπάσει, ο Ερντογάν θα πρέπει ξανά να αποσύρει τον πρέσβη της Τουρκίας από το Ισραήλ, αν όχι και να διώξει τον πρέσβη του Ισραήλ από την Τουρκία. Τουλάχιστον αν συνεχίσει να διεκδικεί τον ρόλο του ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμου. Για το άρθρο του Foreign Affairs βλέπε “Terrorism and Turkey's Deal with Israel”, Ιούνιος 2016.<br /> <br /> Εννοεί το άρθρο ότι αν το Ιράν, που προμηθεύει με όπλα την Χαμάς, ή ακόμη και το Κατάρ, που τροφοδοτεί με πάρα πολλά χρήματα την Χαμάς, ξεσηκώσουν την Χαμάς και προκαλέσουν έναν νέο πόλεμο στην Γάζα, θα είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολο για τον Ερντογάν να μην τους ακολουθήσει, την στιγμή που διεκδικεί τον ρόλο του ηγέτη ολόκληρου του Μουσουλμανικού κόσμου, και έχει δηλώσει ότι ο Μουσουλμανικός κόσμος θα πρέπει ενωμένος να μπει νικηφόρα στην Ιερουσαλήμ.<br /> <br /> Και γι’αυτό και το άρθρο ισχυρίζεται ότι είναι πιο πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ξανά κάποιο πρόβλημα στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, και να μην μακροημερεύσει αυτή η ομαλοποίηση στις σχέσεις τους. Το άρθρο ανέφερε και την πίεση που ασκούν οι Αιγύπτιοι στους Ισραηλινούς, προκειμένου οι τελευταίοι να κρατήσουν πιο σκληρή στάση απέναντι στην Τουρκία στην Γάζα..<br /> <br /> Άρα τι ισχύει? Είναι τόσο σημαντική η συνεργασία της Τουρκίας με το Ισραήλ στον τομέα του φυσικού αερίου, ώστε να καταφέρουν οι δύο χώρες να έχουν μία αρμονική συνεργασία στο μέλλον, ή είναι τα συμφέροντα της Τουρκίας με το Ιράν και το Κατάρ πιο σημαντικά από αυτήν την συνεργασία, και σύντομα η Τουρκία και το Ισραήλ θα διακόψουν ξανά τις διπλωματικές τους σχέσεις?<br /> <br /> Νομίζω ότι τα πράγματα είναι αρκετά πιο απλά απ’όσο φαίνονται. Το Ισραήλ έχει φυσικό αέριο για να πουλήσει, και μετά την ανακάλυψη του κοιτάσματος Zohr στην Αίγυπτο τον Αύγουστο του 2015, η Αίγυπτος δεν μπορεί να είναι ένας μακροπρόθεσμος αγοραστής του Ισραηλινού αερίου.<br /> <br /> Άρα το σχέδιο του Ισραήλ και της Ρωσίας, σύμφωνα με το οποίο μαζί θα έστελναν αέριο στην Αίγυπτο για πολλά χρόνια από τα κοιτάσματα του Ισραήλ, φαίνεται να ναυαγεί. Ο άλλος μεγάλος πιθανός αγοραστής στην περιοχή είναι η Τουρκία, με την οποία υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα. Υπάρχει φυσικά και η Ινδία, αλλά από μόνοι τους οι Ισραηλινοί με τον 1 τρις κυβ μέτρα που διαθέτουν δεν νομίζω ότι ήταν ποτέ σοβαρή εναλλακτική για την Ινδία.<br /> <br /> Ακόμη και όταν η Τουρκία δεν είχε διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, ήταν διατεθειμένη να αγοράσει το φυσικό του αερίου, και η πρόταση της ήταν “strictly business”, που σημαίνει “έχετε φυσικό αέριο, δεν έχετε που να το πουλήσετε, θέλουμε φυσικό αέριο στην Νότια Τουρκία, δεν έχουμε από που αλλού να αγοράσουμε, πουλήστε μας φυσικό αέριο, και συνεχίσουμε να σκοτωνόμαστε στην Γάζα”. Strictly business. Ούτε διπλωματικές σχέσεις ούτε τίποτα. <br /> <br /> Αυτό οι Ισραηλινοί δεν είχαν κανένα πρόβλημα να το δεχτούν, εκτός από το ότι θα τους χτυπούσε η Χεζμπολάχ από τον Λίβανο, με την υποστήριξη όχι μόνο του Ιράν αλλά και της Ρωσίας. Και σε καμία περίπτωση δεν αξίζει για τους Ισραηλινούς να πάνε σε έναν πόλεμο με την Χεζμπολάχ, και να έχει η Χεζμπολάχ την υποστήριξη της Ρωσίας, μόνο και μόνο για να στέλνουν 10-15 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στην Τουρκία κάθε χρόνο.<br /> <br /> Αυτό λοιπόν που συμβαίνει τώρα είναι ότι είτε η Gazprom θα μπει στον Leviathan του Ισραήλ, και μαζί θα στείλουν αέριο στην Τουρκία, είτε επειδή κάτι συμφώνησαν η Τουρκία και η Ρωσία για τον Turk Stream, έναν μικρό Turk Stream και όχι αυτόν των 63 δις, οι Ρώσοι θα επιτρέψουν στους Ισραηλινούς να πουλήσουν αέριο στην Τουρκία. Πιο πιθανό μου φαίνεται το πρώτο.<br /> <br /> Άρα αν πράγματι οι Ισραηλινοί και οι Τούρκοι τα ξανασπάσουν στην Γάζα σε 1, σε 2 σε 5 χρόνια, ποιο θα είναι το πρόβλημα? Εκεί που ήταν θα βρίσκονται και πάλι, και το φυσικό αέριο του Ισραήλ θα πηγαίνει στην Τουρκία με τις ευλογίες της Ρωσίας. Αυτό είναι κάτι που ήθελαν οι Τούρκοι και οι Ισραηλινοί όταν ακόμη σκοτώνονταν. Άρα αν βρεθούν ξανά να σκοτώνονται, αλλά ταυτόχρονα ρέει και το αέριο του Λεβιάθαν προς την Τουρκία, θα είναι και οι δύο κερδισμένοι. Ο ένας θα πουλάει αέριο, και ο άλλος θα αγοράζει φθηνό αέριο.<br /> <br /> Είναι σαν να είμαι εγώ σε πόλεμο με κάποιον από εσάς, και να έχουμε και οι δύο εισόδημα 10.000 ευρώ τον χρόνο, και να έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε κάτι και να αυξήσουμε το εισόδημα και των δύο στις 20.000. Θα το κάνουμε και θα συνεχίσουμε τον πόλεμο. Αυτό θα έχει συμβεί στην Τουρκία και το Ισραήλ, αν όπως λέει το Foreign Affairs, οι σχέσεις τους καταρρεύσουν ξανά στο μέλλον. Θα βρίσκονται και οι δύο εκεί που βρίσκονταν, αλλά θα είναι και οι δύο σε καλύτερη θέση οικονομικά. Από την στιγμή που η Ρωσία έδωσε τις ευλογίες της, για τους Τούρκους και τους Ισραηλινούς η κατάσταση θα είναι win win.<br /> <br /> Χώρια που όπως είπα θα έχει ανοίξει το ενδεχόμενο να στείλει η Ρωσία αέριο στην Ινδία μέσω της Τουρκίας και του Ισραήλ, κάτι που θα ανεβάσει πάρα πολύ την Τουρκία και το Ισραήλ στην γεωπολιτική ατζέντα της Ινδίας, μίας μεγάλης οικονομικής δύναμης με 1.3 δισεκατομμύρια κατοίκους, αλλά ταυτόχρονα θα τους αποφέρει και προμήθειες.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzZc3aejSvZS8zi2NIql8HBavhKgblscafNlGZy4iNGpjvpYCclxxJ0LlERpsuMBxihGKS9eIW16nf6zVxHc7SAB22ra1a_Y3QffXKJE3qUhhmmbGmvvO5mH2gJ-SmmzXMm10_2CqtkYI/s1600/%25CE%2591%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzZc3aejSvZS8zi2NIql8HBavhKgblscafNlGZy4iNGpjvpYCclxxJ0LlERpsuMBxihGKS9eIW16nf6zVxHc7SAB22ra1a_Y3QffXKJE3qUhhmmbGmvvO5mH2gJ-SmmzXMm10_2CqtkYI/s640/%25CE%2591%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB.JPG" /></a><br /> <br /> Άρα είναι πολύ απλά τα πράγματα, και θα πρέπει να τα διαχωρίζουμε σε δύο σενάρια. Το πρώτο είναι αν η συνεργασία Τουρκίας συνεργασίας αφορά μόνο στον Λεβιάθαν, και το δεύτερο αν η Ρωσία, η Τουρκία και το Ισραήλ στείλουν αέριο και στην Ασία πχ Ινδία. <br /> <br /> Στην πρώτη περίπτωση το πιθανότερο είναι να γίνει αυτό που λέει το Foreign Affairs, να συνεργαστούν η Τουρκία και το Ισραήλ στον τομέα του αερίου με τις ευλογίες της Ρωσίας, αλλά κάποια στιγμή οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ να καταρρεύσουν ξανά, αλλά το αέριο του Leviathan να συνεχίσει να ρέει προς την Τουρκία. <br /> <br /> Οι Ισραηλινοί θα συνεχίσουν να στέλνουν αέριο στην Τουρκία, και η Τουρκία θα συνεχίσει να υποστηρίζει τις επιθέσεις της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ, χωρίς όμως να επιτρέπει να λοξοδρομήσει κάποια ρουκέτα προς τον Leviathan. Ενδεχομένως μαζί με την Gazprom και την Αμερικανική Noble στον Leviathan να μπει και κάποια από τις κρατικές Τουρκικές BOTAS ή TPAO. Αλλά αυτά θα τα μάθουμε στην πορεία.<br /> <br /> Εξάλλου λόγω του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας από το Ισραήλ και την Αίγυπτο, η Τουρκία, το Ιράν και το Κατάρ δεν μπορούν να εξοπλίσουν την Χαμάς στον βαθμό που το Ιράν έχει μέσω της Συρίας εξοπλίσει την Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Άρα η Χαμάς μπορεί να πετάει ρουκέτες στο Ισραήλ, αλλά οι Ισραηλινοί πάντα θα μπορούν να μπούνε στην Γάζα και να την νικήσουν. Όσο φυσικά στην Αίγυπτο παραμένουν στην εξουσία οι σοσιαλιστές και δεν παίρνει την εξουσία η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Να θυμίσω ότι ο Μοχάμεντ Μόρσι, τον οποίο είχαν στηρίξει η Τουρκία, το Κατάρ και το Ιράν, μόλις πήρε την εξουσία στην Αίγυπτο ανακοίνωσε ότι θα διακόψει την ανακωχή που υπέγραψαν η Αίγυπτος και το Ισραήλ από το 1979, και κάλεσε τον Ιρανό πρόεδρο στην Αίγυπτο. Η πρώτη επίσκεψη από το 1979 και την άνοδο των Ισλαμιστών στην εξουσία της Αιγύπτου.<br /> <br /> Στην δεύτερη περίπτωση, αν δηλαδή η Ρωσία, η Τουρκία και το Ισραήλ στείλουν αέριο στην Ινδία, και η συνεργασία δεν αφορά απλά στον Leviathan, τότε θα θίξουν ζωτικά συμφέροντα του Ιράν και του Κατάρ, και η Τουρκία και το Ισραήλ θα πρέπει να συνεργαστούν πολύ πιο στενά εναντίον του Ιράν, το οποίο θα ξεκινήσει μπαράζ τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον και των δύο. Αυτό έχει σημασία κυρίως για την Τουρκία, γιατί στο Ισραήλ το Ιράν ήδη το κάνει.<br /> <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAKnm_SM3y-CjWnyqk0fBL3GGfGQ476ZkimW_euwsm04JHpiNTq3n68MJSmehnaFk5euK_7_R4tJbs7tTb07bWF0IP7aY7rtIaEmFX41BRucuXIK0HeDg5o-cqI9CE044ewrpzgDA9egE/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CE%25BD%25CE%25B4%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAKnm_SM3y-CjWnyqk0fBL3GGfGQ476ZkimW_euwsm04JHpiNTq3n68MJSmehnaFk5euK_7_R4tJbs7tTb07bWF0IP7aY7rtIaEmFX41BRucuXIK0HeDg5o-cqI9CE044ewrpzgDA9egE/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CE%25BD%25CE%25B4%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" /></a><br /> <br /> Άρα το πως θα εξελιχθούν οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ νομίζω ότι έχει να κάνει με το τι είδους συνεργασία θα έχουν στον τομέα του φυσικού αερίου, και αν οι δύο χώρες θα λειτουργήσουν ως hub για αποστολή Ρωσικού αερίου στην Ασία.<br /> <br /> Αυτό που στην πραγματικότητα άλλαξε τώρα δεν είναι κάτι ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ, αλλά ανάμεσα στην Τουρκία και την Ρωσία. Γιατί η Τουρκία και το Ισραήλ έτσι κι αλλιώς είχαν συμφέρον να συνεργαστούν στον τομέα του αερίου, άσχετα αν σκοτώνονταν. Απλά τώρα που η Τουρκία φαίνεται να ομαλοποιεί τις σχέσεις της με την Ρωσία και αυτό κατέστη εφικτό.<br /> <br /> Κλείνοντας. Μία εύκολη πρόβλεψη. Αν η συνεργασία Τουρκίας-Ισραήλ αφορά μόνο στον Leviathan, οι σχέσεις τους θα ξανακλονιστούν. Αν στείλουν αέριο στην Ασία, τότε πράγματι μπορεί να υπάρξει μία στενή συνεργασία των δύο χωρών. Έτσι δείχνει τουλάχιστον το πράγμα, αλλά φυσικά επιφυλάσσομαι να επανέλθω με διορθώσεις. Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihJFccBP8ISpU2O36bADYuW2kKpICJ2cXOSeC0MYv1r9lv_N-wGFbxf0jBEGQU2hy3RfJr_Utmy61_ZzKc3HjUiLBLHbPwj5QVqbsbQ18DP_x73ZTfm9JOagaC0vEedoFwhy_iU-kZHpI/s1600/%25CE%2591%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihJFccBP8ISpU2O36bADYuW2kKpICJ2cXOSeC0MYv1r9lv_N-wGFbxf0jBEGQU2hy3RfJr_Utmy61_ZzKc3HjUiLBLHbPwj5QVqbsbQ18DP_x73ZTfm9JOagaC0vEedoFwhy_iU-kZHpI/s640/%25CE%2591%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AE%25CE%25BB.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μία Τελική Εκτίμηση για τις Σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ

Έλεγα τις προάλλες για την ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ρωσία και το Ισραήλ, και για τις προοπτικές συνεργασίας που ανοίγο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κουρδικό ζήτημα προχωρά με γοργούς ρυθμούς.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivEMWkIqjGed0khW6DfdB7H0EUYp4bWHW8D8zko5UKwL6TLeOmxjU-MxQ7LfHoIzZkCX2z5eLAJpFgyxR-qXu4BTidMSsPDI3CzPEcRuKxTarVEkG4ryaDtoeUz9lq8HyfAxmpBqyl6yVR/s1600/koyrdiko+zitima.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="504" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivEMWkIqjGed0khW6DfdB7H0EUYp4bWHW8D8zko5UKwL6TLeOmxjU-MxQ7LfHoIzZkCX2z5eLAJpFgyxR-qXu4BTidMSsPDI3CzPEcRuKxTarVEkG4ryaDtoeUz9lq8HyfAxmpBqyl6yVR/s640/koyrdiko+zitima.jpg" width="640" /></a></div> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Γράφει ο <b>Γιώργος Αϊβαλιώτης</b> *<br /><br /> Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο η συμμαχία των κουρδικών κομμάτων PUK και GORRAN επηρεάζει τις εξελίξεις στο κουρδικό ζήτημα. Σε εκείνο το άρθρο είχαμε αναφερθεί και στις επιδιώξεις Ιράν και Τουρκίας και πώς αυτές συμπορεύονται ως προς την ίδρυση ενός κράτους του Κουρδιστάν με όρια όμως αυστηρά εντός της σημερινής επικράτειας του Ιράκ. Φυσικά αποτελεί δεδομένο πως και ο Σύρος Πρόεδρος Assad επιθυμεί ακριβώς το ίδιο για την εξασφάλιση της ενότητας της χώρας του, αφού ούτε και ο ίδιος επιθυμεί ένα ευρύτερο κουρδικό κράτος που θα αποσπούσε κομμάτι της βόρειας Συρίας.</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">Ο</span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;"> Ali Hallaq</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">, ανώτατο στέλεχος του ιρακινού κόμματος </span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">Al Dawa Party</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">, δήλωσε ότι αντιπροσωπεία των κουρδικών κομμάτων</span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;"> PUK και GORRAN</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;"> τον ενημέρωσε ότι τάσσονται κατά της απόσχισης από το Ιράκ και επιθυμούν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με τη Βαγδάτη. Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το συγκεκριμένο κόμμα είναι σιιτικό, ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα του Ιράκ και στήριξε την </span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">Ιρανική Επανάσταση του 1979. </b></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Η εν λόγω αντιπροσωπεία είχε συναντηθεί στις 25-06-16 με τον ιρακινό Πρωθυπουργό H.Al Abadi και έχει μεταβεί στη Βαγδάτη για να ενημερώσει τις πολιτικές δυνάμεις του Ιράκ για τη μεταξύ τους συμφωνία πολιτικής συνεργασίας, που συνήψαν τον περασμένο Μάιο και προβλέπει να κατέλθουν με κοινό ψηφοδέλτιο στις εκλογές του 2017 στο Β. Ιράκ.</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">Με τις εν λόγω εκλογές να έχουν προγραμματιστεί για τον Ιούλιο του επόμενου έτους, τα </span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">PUK και GORRAN </b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">συνειδητοποιούν ότι η πρόταση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία των ιρακινών Κούρδων ενδέχεται να έχει σημαντικά εκλογικά οφέλη για το KDP, το οποίο πρεσβεύει την απόσχιση του κουρδικού τμήματος της χώρας και την ανεξαρτητοποίησή του. Τα οφέλη αυτά μπορεί να αποκομισθούν και στην περίπτωση των διαφιλονικούμενων, μεταξύ των κουρδικών κομμάτων, περιοχών, όπως το Kirkuk, που θα αποφασισθεί επίσης με δημοψήφισμα αν θα ενσωματωθούν στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ.</span></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">Ανεξαρτήτως του τι θα πράξουν τα</span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;"> PUK και GORRAN</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">, το δημοψήφισμα – που κατά τα φαινόμενα θα έχει ως αποτέλεσμα τη μόνιμη απόσχιση από το Ιράκ – ενδέχεται εν τέλει να ενισχύσει το KDP αλλά και να αποδυναμώσει τα ίδια, ιδίως εάν αυτό διεξαχθεί πριν τις ανωτέρω εκλογές. Σημειώνεται ότι οι οπαδοί των PUK και GORRAN τάσσονται υπέρ της απόσχισης από το Ιράκ, γεγονός που περιπλέκει την κατάσταση για τα κόμματα αυτά, αλλά και για τις εξελίξεις στο κουρδικό ζήτημα.</span></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Τα PUK και GORRAN θα καταλήξουν να στηρίξουν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος ανεξαρτήτως των επιπτώσεων αυτού, αφού η αυτοδιάθεση και η ανεξαρτησία είναι σημαντικά ζητήματα για τους ιρακινούς Κούρδους. Υπενθυμίζουμε ότι το PYD της Συρίας έχει προειδοποιήσει πως θα μποϋκοτάρει το δημοψήφισμα και ότι μπορεί να καταφύγει ακόμα και σε επιθέσεις σε εκλογικά τμήματα .</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση εξέδωσε, στις 26-06-2016, ακριβώς μία μέρα μετά την ανωτέρω συνάντηση, ανακοίνωση, στην οποία εκφράζει την ανησυχία της για τις επιπτώσεις των βομβαρδισμών εκ μέρους Ιράν και Τουρκίας στον τοπικό πληθυσμό των συνοριακών της περιοχών, ζητεί την άμεση κατάπαυση πυρός, δηλώνει τη δέσμευσή της στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και την αντίθεσή της στη χρήση του εδάφους της για ενέργειες κατά των γειτονικών της κρατών.</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Το σημαντικό στοιχείο σε αυτή την ανακοίνωση δεν είναι οι δεσμεύσεις της Κουρδικής Περιφερειακής κυβέρνησης, προκειμένου να πείσει τα γειτονικά κράτη να μη βομβαρδίζουν στη μεθόριο με τις κουρδικές περιοχές, αλλά το γεγονός πως οι βομβαρδισμοί σε αυτές έχουν ενταθεί. Τουρκία και Ιράν, βλέποντας πως το δημοψήφισμα των Κούρδων αποτελεί αναπόφευκτο γεγονός, επιχειρούν τον εκτοπισμό κουρδικών πληθυσμών προς το Ιράκ, έτσι ώστε να μην επεκταθεί το φαινόμενο και στα δικά τους εδάφη. Διότι εφόσον σε ένα επίσημο κράτος, όπως το Ιράκ, θα διενεργηθεί ένα τέτοιο δημοψήφισμα, το οποίο θα γίνει αποδεκτό από τη διεθνή κοινότητα, υπό τις πιέσεις και των ΗΠΑ, είναι πολύ εύκολο να υπάρξουν και άλλα δημοψηφίσματα, σε γειτονικές χώρες.</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">Προς επίρρωση των ανωτέρω σημειώνεται ότι ο ιρακινός στρατός βομβάρδισε (26-06-2016) τις περιοχές που βρίσκονται πλησίον των συνόρων του με την κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση όπου το </span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">Kurdistan Democratic Party of Iran (KDPI)</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;"> φέρεται να έχει παρουσία, γεγονός που έχει οδηγήσει τον τοπικό πληθυσμό να εγκαταλείψει τις οικίες του. Προφανώς το Ιράκ έχει αποδεχτεί τις εξελίξεις ως τετελεσμένο γεγονός και επιχειρεί να περιορίσει τις επιπτώσεις στο μεγαλύτερο, για το κράτος, βαθμό.</span></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">Το </span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">KDPI</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;"> ισχυρίζεται ότι ο</span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;"> Q. SOLEIMANI </b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;">επικεφαλής της ιρανικής Al Qods Force, η οποία αποτελεί τις Ειδικές Δυνάμεις των «</span><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">Φρουρών της Επανάστασης»</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;"> με αποστολή την επέμβαση στο εξωτερικό, πρόκειται να μεταβεί στη Mariwan του βορείου Ιράν για να αναλάβει την ιρανική επιχείρηση, κατά των Peshmerga του KDPI. Στις περιοχές αυτές, τις τελευταίες εβδομάδες, έχουν σημειωθεί πολλές συγκρούσεις, μεταξύ των ιρανικών δυνάμεων και των δυνάμεων του KDPI.</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b style="font-family: georgia, "times new roman", serif;">Είναι εμφανές πως το κουρδικό ζήτημα προχωρά με γοργούς ρυθμούς, γι’ αυτό και σημειώνεται ιδιαίτερη κινητικότητα σε διπλωματικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο. Αν και είναι άγνωστη η τελική εξέλιξη, κυρίως λόγω του αριθμού των ενδιαφερομένων για την υπόθεση, είναι σίγουρο πως τα κράτη που επηρεάζονται από τους Κούρδους επιχειρούν και θα επιχειρούν στο άμεσο μέλλον, τον εκτοπισμό πληθυσμών και τον περιορισμό των περιοχών που το κουρδικό στοιχείο ορίζει.</b><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;"> Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να εντάξουμε ακόμα και τις πρόσφατες διπλωματικές ενέργειες μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας, με την τελευταία να αποτελεί τον διαπραγματευτή του Σύρου Πρόεδρου. Δεν θα αποτελεί έκπληξη αν τελικά έρθει σε συμφωνία με τον Assad, ακόμα και ο πιο σκληρός πολέμιος του στο εξωτερικό, ο R.T. Erdogan. Η δημιουργία ενός Κουρδιστάν, μέσω της διαίρεσης του Ιράκ, μπορεί να επιφέρει τη συμμαχία, αρκετών γειτονικών κρατών, που μέχρι σήμερα φάνταζε αδύνατη.</span></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: georgia, times new roman, serif;"><br /></span></span> <span style="font-family: "georgia" , "times new roman" , serif;"><b><i><span style="font-family: Times, "Times New Roman", serif;">*Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας</span></i></b></span><br /> <span style="font-family: "georgia" , "times new roman" , serif;"><b><i><br style="font-family: Times, "Times New Roman", serif;" /></i></b> </span> <a href="http://www.geopolitics.com.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Κουρδικό ζήτημα προχωρά με γοργούς ρυθμούς.

Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης * Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο η συμμαχία των κουρδικών κομμάτων PUK και GORR...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί αναθερμαίνονται οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBnUOufbs3z4sIBDm-akiNZEECf6ni_SG-Pdc6CEv4AD5Yq4aR2ksATxDGrZGZM3hIjpKllgFWREekmPcDygp0eG5L9DINFKZ-u9c4bVVLzSvHBtAgfuTwcPkV_s6PHS97HGhDEgci2Jb9/s1600/israil%252Ctoyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBnUOufbs3z4sIBDm-akiNZEECf6ni_SG-Pdc6CEv4AD5Yq4aR2ksATxDGrZGZM3hIjpKllgFWREekmPcDygp0eG5L9DINFKZ-u9c4bVVLzSvHBtAgfuTwcPkV_s6PHS97HGhDEgci2Jb9/s640/israil%252Ctoyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Του Ανδρέα Ματζάκου*</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Μέχρι το 2009, η Τουρκία είχε καλές διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Οι σχέσεις αυτές διεκόπησαν εκείνο το έτος, όταν στο πλαίσιο του οικονομικού φόρουμ στο Νταβός, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν επετέθη φραστικά στον πρόεδρο του Ισραήλ Πέρες για την πολιτική που ακολουθεί το Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων στην Λωρίδα της Γάζας. Από τότε οι σχέσεις των δυο χωρών ήταν ψυχρές, μέχρι που τον Δεκέμβριο του 2015, διπλωματικές αντιπροσωπείες των δυο χωρών, με πρωτοβουλία της Τουρκίας, συναντήθηκαν μυστικά με στόχο την αποκατάσταση των σχέσεων τους. Γιατί όμως αποφασίστηκε η αναθέρμανση των σχέσεων, μετά από 6 χρόνια; Ποια γεγονότα άλλαξαν την διάθεση των δυο χωρών; Αισθάνθηκε η Τουρκία ξαφνικά ότι είναι καλή η συμπεριφορά του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων;<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Η θέση που εκφράζει το άρθρο είναι ότι η Τουρκία, αφού με την εφαρμογή συγκεκριμένης στρατηγικής στην εξωτερική της πολιτική κατάφερε να απομονωθεί στην Μέση Ανατολή, αποφάσισε την αναθέρμανση των σχέσεων της με το Ισραήλ. Στην αρχή του άρθρου θα αναλυθούν οι λόγοι για τους οποίους απομονώθηκε η Τουρκία, θα αναφερθούν οι προϋποθέσεις που έθεσαν και οι δυο χώρες προκειμένου να αποκαταστήσουν και πάλι διπλωματικές σχέσεις τους και, θα επισημανθούν τα κυριότερα οφέλη για την Τουρκία από την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><img alt="" data-pagespeed-url-hash="931885623" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/xErdogan-peres-2.jpg.pagespeed.ic.ROTEV4YgvD.jpg" /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><br /></strong> <strong>Γιατί απομονώθηκε η Τουρκία από τον περίγυρό της στη Μέση Ανατολή;</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Είναι γνωστό ότι, με την εφαρμογή στην πράξη της θεωρίας του Στρατηγικού Βάθους του πρώην πρωθυπουργού κ. Νταβούτογλου, η Τουρκία έκανε στροφή στο οθωμανικό παρελθόν της, δίνοντας προτεραιότητα, μεταξύ των άλλων και στην εξομάλυνση των σχέσεων της με τον μουσουλμανικό περίγυρο της. Αυτή η επιλογή, την απομάκρυνε από τους μέχρι τότε παραδοσιακούς συμμάχους της, το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Όχημα της για την προσέγγιση με τους αραβικούς πληθυσμούς της περιοχής θα ήταν η Μουσουλμανική Αδελφότητα, που είχε πολιτική έκφραση και θα μπορούσε να αναλάβει την διακυβέρνηση κρατών κατόπιν δημοκρατικών εκλογών, ως αποτέλεσμα της ‘’Αραβικής Άνοιξης’’. Όμως η ανατροπή της από την πολιτική ηγεσία της Αιγύπτου από τον στρατηγό Μόρσι το 2013, χάλασε τα σχέδια της Τουρκίας, ενώ και οι χώρες του Κόλπου δεν ήθελαν την Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /> <br /> Είχε προηγηθεί το ξέσπασμα του πολέμου στην Συρία, όπου η Τουρκία βλέπει σήμερα με τρόμο να δημιουργείται ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στα βόρεια σύνορα της με την χώρα αυτή και η επίθεση Ισραηλινών κομάντος στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη λωρίδα της Γάζας το 2010. Η Τουρκία είδε επίσης με μεγάλη ανησυχία την συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, γεγονός που αναβάθμισε το κύρος του Σιιτικού Ιράν στην περιοχή, η ίδια εκτίμησε ως συμφέρουσα την κατάρριψη ενός ρωσικού Σουχόι τον Νοέμβριο του 2015, πράξη που προκάλεσε όχι μόνο την εχθρότητα της Ρωσίας, αλλά την ανάπτυξη στην Συρία του αντιαεροπορικού συστήματος S-400. Τέλος το Ιράκ, τον Δεκέμβριο του 2015, κάλεσε την Άγκυρα να αποσύρει στρατιωτικές μονάδες που είχε αποστείλει στην περιοχή της Μοσούλης, με το πρόσχημα της εκπαιδεύσεως Ιρακινών Κούρδων.</div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι έφθασε η Τουρκία σε σημείο να μην έχει πρεσβευτές σε Συρία, Αίγυπτο και Ισραήλ.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Αναθέρμανση σχέσεων με Ισραήλ</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο και αφού είχε προηγηθεί η σοβαρή επιδείνωση των σχέσεων Τουρκίας-Ρωσίας συνεπεία της καταρρίψεως του Su-24, τον περασμένο Δεκέμβριο αντιπροσωπίες των δυο χωρών, συναντήθηκαν μυστικά προκειμένου να συζητήσουν την βελτίωση των σχέσεων τους. Μετά το επεισόδιο με το Μαβί Μαρμαρά κατά το οποίο 9 Τούρκοι υπήκοοι σκοτώθηκαν από πυρά Ισραηλινών κομάντος, η Τουρκία είχε θέσει τρεις όρους προκειμένου να αποκατασταθούν οι σχέσεις της με το Ισραήλ:<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> <ul> <li>Το Ισραήλ να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη, γεγονός που πραγματοποιήθηκε το 2013.</li> <li>Να αποζημιωθούν οι οικογένειες των θυμάτων, κάτι που έχει δρομολογηθεί, όπως γράφουν τουρκικές εφημερίδες και,</li> <li>Το Ισραήλ να άρει τον ναυτικό αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας.</li> </ul> </div> <div style="text-align: justify;"> Η τρίτη προϋπόθεση είναι και η δυσκολότερη για το Ισραήλ και είναι αυτή που ουσιαστικά φρενάρει την πρόοδο. Όμως φαίνεται και οι δυο πλευρές να έχουν κάνει ένα βήμα πίσω στο θέμα: η μεν Τουρκία συζητά πλέον για την άρση του μόνο του εμπάργκο προς της Τουρκία ώστε αυτή να έχει την δυνατότητα να αποστέλλει αγαθά στην Γάζα μέσω θαλάσσης και όχι για πλήρη άρση του ναυτικού αποκλεισμού, το δε Ισραήλ φαίνεται να δέχεται η Τουρκία να εξαιρείται από τον αποκλεισμό, απαιτώντας όμως από την Τουρκία να σταματήσει να παρέχει άσυλο σε στελέχη της Χαμάς στο έδαφος της.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο στρατιωτικός ηγέτης της Χαμάς Saleh Arouri είχε αναλάβει την ευθύνη για την απαγωγή και την θανάτωση τριών Ισραηλινών εφήβων από την δυτική όχθη, τον Αύγουστο του 2014, μέσω ανακοινώσεως από το στρατηγείο της Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη. Πλέον αυτού, τουλάχιστον άλλα δέκα στελέχη της Χαμάς έχει διαπιστωθεί ότι βρήκαν καταφύγιο σε τουρκικό έδαφος, μεταξύ αυτών και ο Mahmoud Attoun, ο οποίος βρέθηκε ένοχος για την απαγωγή και την δολοφονία ενός 29χρονου Εβραίου. Το Ισραήλ βλέπει μια μοναδική ευκαιρία να πιέσει έναν ορκισμένο εχθρό του, την Χαμάς.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="1975349674" height="408" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x,PCE,PA3,PCE,PA5,PCE,P9D,PCE,P91,PCE,P9D,PCE,PA4,PCE,P97,PCE,PA3,PCE,P97,P20,PCE,P95,PCE,PA1,PCE,P9D,PCE,PA4,PCE,P9F,PCE,P93,PCE,P9A,PCE,P91,PCE,P9D,P20,PCE,P9C,PCE,P95,P20,PCE,P97,PCE,P93,PCE,P95,PCE,PA4,PCE,P97,P20,P20,PCE,PA7,PCE,P91,PCE,P9C,PCE,P91,PCE,PA3,P20Khaled,P20Meshaal,P2018,P20,PCE,P99,PCE,P9F,PCE,PA5,PCE,P9D,PCE,P99,PCE,P9F,PCE,PA5,P202013,P20,PCF,P83,PCF,P84,PCE,PB7,PCE,PBD,P20,PCE,P91,PCE,P93,PCE,P9A,PCE,PA5,PCE,PA1,PCE,P91.jpg.pagespeed.ic.ZMBqplVSxI.jpg" width="640" /><br /> <br /> <strong>Οφέλη Τουρκίας από αναθέρμανση σχέσεων με Ισραήλ</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Τα οφέλη της Τουρκίας από την αναθέρμανση των σχέσεων της με το Ισραήλ θα είναι πολλαπλά. Στο άρθρο θα αναφερθούν τα τρία κυριότερα:<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> <ul> <li>Αναβαθμίζεται το κύρος της ως χώρα στη Δύση, αφού η στρατηγική του Νέο-Οθωμανισμού την αποξένωσε από αυτήν. Και το Ισραήλ εκπροσωπεί την Δύση στην Μέση Ανατολή.</li> <li> Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να αναλάβει ενεργό ρόλο σε πιθανή χάραξη αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου από το Ισραήλ, μέσω Κύπρου προς την Ευρώπη. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα της έδινε εναλλακτική στην εξάρτηση της από το φυσικό αέριο της Ρωσίας, το οποίο δεν είναι σίγουρο μόλις λήξουν οι ισχύουσες συμφωνίες το 2019, ενώ μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιδεινωθούν περαιτέρω οι σχέσεις των δυο χωρών.</li> <li>Πιθανή τροφοδοσία της Γάζας από εμπορικά πλοία της Τουρκίας ενώ ισχύει ο αποκλεισμός, θα ανυψώσει το κύρος και την δύναμη της Τουρκίας στα μάτια του Σουνιτικού Ισλάμ. Κύρος το οποίο έχει πληγεί σοβαρά από την αποτυχημένη εμπλοκή της με τον πόλεμο στην Συρία.</li> </ul> </div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Επίλογος</strong><br /> <br /> Η επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με το Ισραήλ, επαληθεύει μια από τις βασικές αρχές μιας στρατηγικής εξωτερικής πολιτικής όπως αυτή είχε εκφραστεί από τον τότε πρωθυπουργό της Αγγλίας Λόρδο Πάλμερστοουν: στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν μόνιμοι φίλοι, παρά μόνον συμφέροντα. Και η επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ φαίνεται να ξαναβάζει την τουρκική εξωτερική πολιτική σε σωστή τροχιά μετά από 6 χρόνια, αφού στην εξωτερική πολιτική συναισθηματικές ή δογματικές θέσεις, δεν είναι καλοί σύμμαχοι. Το άνοιγμα της Τουρκίας προς την Ανατολή που θα την έκανε πιο ελκυστική και στη Δύση όπως υπολόγιζε ο κ. Νταβούτογλου, δεν πέτυχε καν.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Βεβαίως η επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ δεν θα έχει ολοκληρωθεί, αν οι δύο χώρες δεν ανταλλάξουν και πάλι πρεσβευτές, πράγμα που αναμένεται να γίνει μετά από υπογραφή οριστικής συμφωνίας αποκαταστάσεως σχέσεων, ενδεχομένως εντός των προσεχών λίγων ημερών.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /> <strong><em>* Ο Ανδρέας Ματζάκος είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΣΞ και κατέχει MSc στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι δόκιμος ερευνητής του ΙΔΙΣ στον Τομέα Αμυντικών Θεμάτων.</em></strong><br /> <strong><em><br /></em></strong></div> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί αναθερμαίνονται οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ;

Του Ανδρέα Ματζάκου* Μέχρι το 2009, η Τουρκία είχε καλές διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Οι σχέσεις αυτές διεκόπησαν εκείνο το έτος,...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τις μηδενικές τριβές, στα μηδενικά αποτελέσματα η Τουρκία. Ευκαιρία για την Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYcFK__zYL3XM-TeOLLbiBtAh90tIyYtGA34d1qsnnPh0GG5YoGje_fbxLkP4YFd7hyphenhyphenjVJhLM4rkwv_hEPesv_YlYVHoNqbe2QXnMooH9FKsLiFaz2JGPpHMTJKOBH_0imD23gbxRf1Raw/s1600/erdogan.+o+katakthtis+toy+ntabos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYcFK__zYL3XM-TeOLLbiBtAh90tIyYtGA34d1qsnnPh0GG5YoGje_fbxLkP4YFd7hyphenhyphenjVJhLM4rkwv_hEPesv_YlYVHoNqbe2QXnMooH9FKsLiFaz2JGPpHMTJKOBH_0imD23gbxRf1Raw/s640/erdogan.+o+katakthtis+toy+ntabos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><i><br /></i></b> <b><i>Όσο είναι αυτό δυνατόν, πρέπει να προσπαθούμε να μειώσουμε αυτό που συνεχώς και πολλές φορές ακατανόητα ακούγεται για την «τουρκική απρόβλεπτη συμπεριφορά». Η Τουρκία, όταν βρει διαιρεμένο τον δυτικό κόσμο, κάπου μπαίνει ανάμεσα και ζητά ό,τι ικανοποιεί τον εκάστοτε Erdoğan. Το ύφος και κάποια μέσα αλλάζουν μόνο.</i></b><br /> <br /> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>Των Α. Δρίβα* και Δ. Τσαϊλά*</strong></em></div> <div style="text-align: justify;"> Και ενώ στη διεθνή πολιτική προσπαθούμε να ογκομετρήσουμε τα απόνερα του δημοψηφίσματος της υπερψήφισης της εξόδου της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Τουρκία του ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης Justice and Development Party) και του Προέδρου της, Recep Tayyip Erdoğan, προσπαθεί να κλέψει «λάμψη» από το Brexit.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Τις τελευταίες μέρες, ο πανικός επανήλθε στη χώρα μας για δύο κινήσεις στις οποίες προχώρησε ο «Σουλτάνος» και αφορούν εμμέσως την ελληνική εξωτερική πολιτική. Πανικός είπαμε. Ο πανικός, όπως και κάθε πανικός, έρχεται πάντα ως συνέπεια της απουσίας σχεδιασμού. Εν προκειμένω, απουσία Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας από τη χώρα μας και, ταυτόχρονα, η αδικαιολόγητη έλλειψη εχθρογνωσίας. Η βούληση του Erdoğan για βελτίωση των σχέσεων με Ισραήλ και Ρωσία έχει σαφώς σκοπό να κλείσει μέτωπα. Το ζητούμενο είναι ότι η επιδίωξη δεν ταυτίζεται επ’ ουδενί με το θετικό αποτέλεσμα. Οι κινήσεις του Erdoğan δεν είναι στρατηγικές επιλογές. Αποτελούν κομμάτι τακτικισμού ο οποίος οφείλει να μας ανησυχεί ως Έλληνες, αλλά εντός ορίων. Αυτούς τους λόγους που οδηγούν τον Erdoğan σε τακτικισμό θα επιχειρήσουμε –το κατά δύναμιν– να αναδείξουμε.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Το Su-24 ακόμη... πέφτει</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Ο πιο σημαντικός λόγος επίσκεψης του πανικού στην Ελλάδα είναι η «επιστολή συγχώρεσης» του Tayyip Erdoğan στον Vladimir Putin και η τηλεφωνική επαφή που ακολούθησε. Μιας και ο Ρώσος ηγέτης αντιμετωπίζει την επέκταση των κυρώσεων από την Ε.Ε., θεωρήσαμε δεδομένο πως μια τέτοια επιστολή θα «χαιρετιζόταν» απευθείας από το Κρεμλίνο και η πορεία προς τη δόξα των οικονομικών σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας θα συνεχιζόταν, σα να μην υπήρχε η παρένθεση του Νοεμβρίου 2015 - Ιουνίου 2016.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο Ρώσος Πρόεδρος, όσο ταμπού και αν είναι σε μια χώρα που κοιτά την εξωτερική πολιτική «συναισθηματικά» και με αντιδράσεις που πολλές φορές αρμόζουν μόνο σε κοινωνίες που διατηρούν κλίμα προτεκτοράτου, είναι μακράν ο πιο ρεαλιστής και «στρατηγιστής» πολιτικός δρώντας στην υφήλιο. Η οικονομικά αποδυναμωμένη Ρωσία δεν έχει περιθώρια σφάλματος σε διεθνο-πολιτικό επίπεδο και έτσι σήμερα είναι ακόμη πιο προσεκτική. Η κατάρριψη του Su-24 δεν ήταν απλά μια κατάρριψη αεροσκάφους. Ήταν η περίτρανη απόδειξη ότι Ρωσία και Τουρκία έχουν συγκρουόμενα στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και στον Καύκασο.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Ο Putin, για έναν «τυχαίο» λόγο, είναι πάλι ο μεγάλος κερδισμένος</strong> <strong>(ΦΩΤ.)</strong>: 1) Είδε τον Νοέμβριο το ΝΑΤΟ να αφήνει «ξεκρέμαστη» την Τουρκία και να φέρνει τη Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία διαιρεμένη και επικοινωνιακά ταπεινωμένη μπροστά του. Η Τουρκία κατηγορήθηκε επίσημα και παρασκηνιακά από χώρες του ΝΑΤΟ για την περιπέτεια στην οποία η Τουρκία τις ενέπλεξε, για να συνεχίσει τις «νεο-οθωμανικές» πολιτικές της. 2) Σήμερα, ο Putin βλέπει την Τουρκία να «γονατίζει» και το ΝΑΤΟ να είναι σε αμηχανία, όταν ο ανταγωνισμός μεταξύ ΝΑΤΟ - Ρωσίας βρίσκεται εν εξελίξει.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="2478863438" height="426" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x2534622.jpg.pagespeed.ic.xiXnugxGEg.jpg" width="640" /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> Ένας αξιωματικός του ΝΑΤΟ διερωτάται: <i>«Όλα αυτά δηλαδή, για να πάει ο Τούρκος Πρόεδρος να ζητήσει συγγνώμη στη Ρωσία την ώρα που υπάρχει ο κυκλώνας Brexit»;</i> Ο Putin έχει κάθε λόγο να χαμογελάει. Ουδείς όμως άλλος. Τα ανταλλάγματα που θα ζητήσει ο Putin για να κάνει «δεκτή» την τουρκική συγγνώμη, θα ακολουθήσουν –όπως είναι φυσιολογικό– τη δήλωσή του πως «η Τουρκία θα μετανιώσει, όχι μία, αλλά πολλές φορές αυτό που μας έκανε».<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Το momentum της «συγγνώμης» αναφορικά με ΗΠΑ και Βρετανία</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Λίγο πριν από την κρίσιμη 27η σύνοδο κορυφής στη Βαρσοβία, όπου θα παρθούν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον του ΝΑΤΟ και λίγο μετά το Brexit, ο Σουλτάνος, που θεωρεί τον εαυτό του «παγκοσμίου βεληνεκούς ηγέτη», ψάχνει κλαδί για να πιαστεί από την ελεύθερη πτώση που ο ίδιος προκάλεσε. Τόσο ο Αμερικάνος συγγραφέας Seth Cropsey αλλά και ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα (1989-1991) Morton I. Abramowitz έχουν προειδοποιήσει πολλάκις τις ΗΠΑ για τον ρόλο του Erdoğan. Σήμερα, επαληθεύονται και οι ΗΠΑ, ούσες σε προεκλογική περίοδο, δεν μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Οι άλλες συνθήκες που επιτρέπουν τους τακτικισμούς απελπισίας στον Tayyip Erdoğan είναι οι ακόλουθες: Η έξοδος της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε προασπίστηκε από το λόμπι της εξόδου έχοντας ως ένα από τα κύρια επιχειρήματά του τον κίνδυνο να μπει η Τουρκία στην Ε.Ε με τη «βοήθεια» του προσφυγικού που η ίδια η Άγκυρα εντείνει και με γερμανικές «ευλογίες». Η ακροδεξιά στην Ε.Ε. ανεβαίνει και αποκτά και ισλαμοφοβικό αλλά και τουρκο-φοβικό χαρακτήρα. Με τις δεδομένες συνθήκες, Ε.Ε. και Τουρκία δεν μπορούν να έχουν τεμνόμενο μέλλον.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η Γερμανία, που μετρά και αυτή ήττες, δεν σκοπεύει να υποστεί και άλλη</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Είναι κυριολεκτικά απίστευτο το γεγονός πως η <strong>Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel</strong> <strong>(ΦΩΤ.)</strong>, έδωσε πολιτικό σωσίβιο στον Erdoğan, έδωσε επιχειρήματα στο Brexit, στη Marine Le Pen, πρόεδρο του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία, ακόμη και σε Σλοβάκους ακροδεξιούς και σήμερα αντιλαμβάνεται πως δεν έπρεπε να στηρίξει την Τουρκία.<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="3159046648" height="426" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x2553618.jpg.pagespeed.ic.2OHHO5fusO.jpg" width="640" /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> Οι τουρκο-γερμανικές σχέσεις έχουν σημείο εκκίνησης της έντασης την αποπομπή του Ahmet Davutoğlu από την πρωθυπουργία της γείτονος. Η Ε.Ε., εθισμένη στη γραφειοκρατία της και στο θεώρημα του «προσώπου - κλειδί», πίστευε ότι με το να διατηρεί καλές σχέσεις με τον Davutoğlu θα είχε στο χέρι και τον Erdoğan. Η Γερμανία σήμερα βιώνει ένα χάος του οποίου υπήρξε βασικός αρχιτέκτονας. Πόσες Συνόδους Κορυφής κάναμε σαν Ε.Ε. για να «πείσουμε» την Τουρκία να μην εκβιάζει με τους πρόσφυγες; Πόσα δισεκατομμύρια τάξαμε στον Σουλτάνο; Η Γερμανία ψήφισε την Αρμενική Γενοκτονία στο κοινοβούλιό της. Ο Erdoğan άρχισε αμέσως τα παιχνίδια με την απαγόρευση κυκλοφορίας αξιωματούχων. Κάποιοι Γερμανοί βουλευτές σήμερα εξετάζουν διενέργεια αγωγής κατά του Erdoğan για εγκλήματα πολέμου. Με ποια χώρα έχει τεταμένες σχέσεις η Γερμανία από το ουκρανικό ζήτημα και μετά; Με τη Ρωσία...<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Σκοπός του Erdoğan είναι να «τρίξει» τα δόντια στην υπό διάλυση Ε.Ε. (με τα σημερινά δεδομένα) και να υπενθυμίσει πως κρατά το προσφυγικό κλειδί που η ίδια η Ε.Ε. του ακόνισε! Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν βοηθούνταν η Ελλάδα ως μέλος της Ε.Ε. αντί για την Τουρκία; Πολύ. Όμως <strong>ο κύριος Schäuble, υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας (ΦΩΤ.), δεν μπορεί να σκεφτεί την επιδαψίλευση κάποιου ελληνικού συμφέροντος προκειμένου να μην εξισωθεί με το φετίχ του ελληνικού χρέους.</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="2512469948" height="523" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x2466071.jpg.pagespeed.ic.Xq6_X1tsgp.jpg" width="640" /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> Η Ρωσία όμως βλέπει μια άλλη ευκαιρία. Το Brexit καθιστά πολιτικά και οικονομικά την Ε.Ε μετέωρη και πολιτικά αδύναμη. Η ανανέωση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας ξεκίνησε με φόντο τον ένα χρόνο, έχει πάει στους 6 μήνες και, ποιος ξέρει, το καλοκαίρι τι θα φέρει... Την Τουρκία ή την Ε.Ε.; Την Ε.Ε. φυσικά, θα έλεγε ο στρατηγιστής Putin.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Ρωσία και στο βάθος Ισραήλ</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Το Ισραήλ αναβαθμίζει συνεχώς τις σχέσεις του με τη Ρωσία. Αυτό το διείδε ο Erdoğan προκειμένου να γλιτώσει την οργή των ΗΠΑ, έστω και των προεκλογικών ΗΠΑ. Το σκεπτικό του Erdoğan ήταν πως αν το Ισραήλ αναβαθμίζει τις σχέσεις με τη Ρωσία και εκείνος «κρατά μούτρα» και στους δύο, τότε <strong>μια γεωπολιτική περικύκλωση ολοκληρώνεται. Από δυτική και νοτιοανατολική πλευρά Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αίγυπτος και από βόρεια η Ρωσία</strong> <strong>(ΦΩΤ.)</strong>. Πιθανή συνεννόηση όλων των προαναφερθέντων χωρών δημιουργεί εφιάλτες στην Άγκυρα, η οποία δεν έχει πλέον «λευκή επιταγή» από τον Λευκό Οίκο.<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="3410867520" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/xxarths.jpg.pagespeed.ic.HX-VtxL6EI.jpg" /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /> Το Ισραήλ είναι ένα σοβαρό κράτος. Κάθε τακτική του υπακούει πάντα στο «Πόλεμος μακρυά από τα εδάφη μας» και στην προστασία της εδαφικής του ακεραιότητας. Η γεωστρατηγική αναβάθμιση του Ιράν φέρνει κάποιες δεύτερες σκέψεις στο Τελ Αβίβ. Σε περίπτωση που το Ισραήλ χρειαστεί να παρέμβει στο Λίβανο, σίγουρα θα ήθελε μια τουρκική, έστω και μετριοπαθή, στήριξη. Το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν επίσης στρατηγικές αποκλίσεις πέραν του Erdoğan. Οι υδάτινοι πόροι, αλλά και ο ραγδαία αυξανόμενος τουρκικός πληθυσμός ανησυχούν το Ισραήλ. Μια χώρα που σε λίγες δεκαετίες θα είναι 100 εκ., δε γίνεται να είναι εύκολα «συνεννοήσιμη», καθώς θα αναζητά συνεχώς πόρους. Το ενεργειακό παζλ είναι τόσο μπερδεμένο και, σε συνδυασμό με τη σημερινή αξία των υδρογονανθράκων, δεν μπορεί να αποτελεί το βασικό συντελεστή των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Όπως και να έχει, είναι διαφορετικό να συνεργαστείς με Ελλάδα, Κύπρο ή και άλλους για τους υδρογονάνθρακες και διαφορετικό με την Τουρκία, η οποία, από τα οθωμανικά χρόνια, χωρίς εκβιασμό δεν μπορεί να αποκομίσει οφέλη. Φαντάζεστε να κλείνουν αγωγοί με... σουλτανικό φιρμάνι;<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Συμπεράσματα: τουρκική εξωτερική πολιτική με «προσφορές» και «εκπτώσεις»</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Όσο είναι αυτό δυνατόν, πρέπει να προσπαθούμε να μειώσουμε αυτό που συνεχώς και πολλές φορές ακατανόητα ακούγεται για την «τουρκική απρόβλεπτη συμπεριφορά». Η Τουρκία, όταν βρει διαιρεμένο τον δυτικό κόσμο, κάπου μπαίνει ανάμεσα και ζητά ό,τι ικανοποιεί τον εκάστοτε Erdoğan. Το ύφος και κάποια μέσα αλλάζουν μόνο. Η Ελλάδα πρέπει να έχει μια πάγια και σταθερή πολιτική απέναντι στην Τουρκία και να μην ασχολείται με το «αρρυθμικό καρδιογράφημα» των σχέσεών της με άλλες δυνάμεις.</div> <div style="text-align: justify;"> Αυτό, προϋποθέτει:</div> <ol> <li style="text-align: justify;">Τον σχεδιασμό μιας Μεσογειακής Πολιτικής εκ μέρους της Ελλάδας, στην οποία θα εγκιβωτίσει σε αυτήν και την Ελλάδα ως παράγοντα ασφαλείας στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.</li> <li style="text-align: justify;">Την ανάδειξη στη γραφειοκρατία της Ε.Ε. ενός σχεδίου το οποίο θα καθιστά την Τουρκία συμπληρωματικό και ala-carte εταίρο της Ε.Ε. με αυστηρούς όρους που θα θωρακίζουν τα ελληνικά συμφέροντα.</li> <li style="text-align: justify;">Την ανάδειξη της τουρκικής περιστασιακής πολιτικής ως επικίνδυνης για όλη την περιοχή.</li> <li style="text-align: justify;">Τη δημιουργία μιας βαλκανικής πολιτικής η οποία θα καταστήσει σαφές πως Τουρκία και Αλβανία, μέσω Σκοπίων, θα προκαλέσουν απίστευτα προβλήματα στην πάλαι ποτέ πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης.</li> <li style="text-align: justify;">Τη δημιουργία μιας adgenda διεκδικήσεων απέναντι στην Τουρκία που αξιώνει Αιγαίο για να μην... κάνει τζαμί την Αγία Σοφία και την παγίωση του ψευδομουφτή ως «νομοθέτη» στη Θράκη.</li> <li style="text-align: justify;">Τη συνεννόηση μεταξύ ελληνικού ΥΠΕΞ και Ελληνικής Ποντοπόρου Ναυτιλίας, η οποία μπορεί να πιέσει ουσιαστικά και με απτό τρόπο τα ελληνικά συμφέροντα.</li> <li style="text-align: justify;">Τη δημιουργία μιας συνεκτικής και σύγχρονης πολιτιστικής διπλωματίας η οποία θα προσφέρει ένα μεσογειακό όραμα στους πολίτες μιας περιοχής (Μεσογείου) που από τη μία υπήρξε η κοιτίδα του πολιτισμού και από την άλλη των συγκρούσεων.</li> <li style="text-align: justify;">Την ουσιαστική αξιοποίηση των πολλαπλασιαστών ισχύος της χώρας μας στο ΝΑΤΟ, καθώς η Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό μας βρίσκονται σε περίοπτη θέση ανάμεσα στη Συμμαχία.</li> </ol> <div style="text-align: justify;"> Μόνο ενδεικτικά τα παραπάνω. Γιατί; Για να μην παρακολουθούμε με τόση αγωνία τους τακτικισμούς της εκάστοτε Τουρκίας, να μην δίνουμε σημασία στην αποπομπή του «διαλλακτικού» Davutoğlu και να σκεπτόμαστε κυρίως το τι κάνουμε εμείς σαν χώρα.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Τα <strong>θλιβερά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο αεροδρόμιο της Πόλης προχτές</strong> <strong>(ΦΩΤ.)</strong> αποδεικνύουν πως τα μέτωπα για την Τουρκία δεν κλείνουν και πως αν σήμερα μπορεί να καθησυχάζουν λίγο το Ισραήλ και η Ρωσία, ταυτόχρονα, ανησυχούν Ε.Ε., ΗΠΑ και ακραίες ισλαμιστικές ομάδες που θεωρούν «όνειδος» τη συνεργασία της Τουρκίας με «παραδοσιακούς θρησκευτικούς εχθρούς» (όπως οι ακραίοι χαρακτηρίζουν Ισραήλ και Ρωσία), η οποία «υποσχέθηκε» σε αυτούς μια... ισλαμική παλιγγενεσία...<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <img alt="" data-pagespeed-url-hash="193102170" height="426" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/xGettyImages-543542160.jpg.pagespeed.ic.2NKqZBuuti.jpg" width="640" /></div> <h5 style="text-align: center;"> <strong>Photo by Defne Karadeniz / Stringer / Getty Images / Ideal Image</strong></h5> <div style="text-align: justify;"> Η Τουρκία μπήκε σε ένα παιχνίδι που εξ’ αρχής δεν μπορούσε να κερδίσει με τον τρόπο που πολιτεύτηκε και τώρα, όποιον και αν δυσαρεστεί, θα το πληρώνει ακριβά ο τουρκικός λαός, ο οποίος ξεγελάστηκε από το ΑΚΡ και τον Ερντογάν.</div> <div style="text-align: justify;"> * ΥΓ: Για μη στηριζόμαστε αποκλειστικά σε αυτά που κάνουν οι άλλοι και για να μη σχεδιάζουμε αμυντικά - παθητικά, βάσει αυτών, πρέπει στο «σκάκι» με την Τουρκία να πάρουμε επιτέλους τα λευκά πιόνια, που παίζουν πρώτα.</div> <div style="text-align: right;"> <em>«Η καλύτερη τύχη, είναι η τύχη που φτιάχνεις για τον εαυτό σου».</em></div> <div style="text-align: right;"> <em>Στρατηγός Μακ Άρθουρ.</em></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.<br /> <br /> * Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας είναι Υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Παν/μιο Πελοποννήσου - συντονιστής στο Παρατηρητήριο Ανατολικής Μεσογείου στον Τομέα Ρωσίας Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ). Το κείμενο αυτό αποτελεί άποψη του γράφοντος και δεν εκπροσωπεί τους φορείς στους οποίους εργάζεται.</strong></em><br /> <em><strong><br /></strong></em></div> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Από τις μηδενικές τριβές, στα μηδενικά αποτελέσματα η Τουρκία. Ευκαιρία για την Ελλάδα;

Όσο είναι αυτό δυνατόν, πρέπει να προσπαθούμε να μειώσουμε αυτό που συνεχώς και πολλές φορές ακατανόητα ακούγεται για την «τουρκική απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η χώρα πεθαίνει, αλλά ο διεφθαρμένος πολιτικός κόσμος συνεχίζει την αλληλοεξόντωση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggywmvjqN11G6WwJapnznL9UtN6oWnHFq9rIAbE8MvG3FltX1B1q55zxqayLYTZQWC2cxqkOptZL8yRqlLcajWWTV3NHn7yQ1s6hY4KCsYSpeDE_JTOdC8lZfCBKZjHiiOoP0AJjFGhWul/s1600/mitsotakis+tsipras.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="352" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggywmvjqN11G6WwJapnznL9UtN6oWnHFq9rIAbE8MvG3FltX1B1q55zxqayLYTZQWC2cxqkOptZL8yRqlLcajWWTV3NHn7yQ1s6hY4KCsYSpeDE_JTOdC8lZfCBKZjHiiOoP0AJjFGhWul/s640/mitsotakis+tsipras.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</strong><br /> Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η πολιτική ζωή ως να βρισκόμαστε στο 2009, ως να μη συμβαίνει τίποτα αρνητικό ή δυσάρεστο σ’ αυτήν τη χώρα. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να σπαράσσεται από την οικονομική κρίση, οι πολίτες να βρίσκονται στο ύστατο σημείο πριν από το έμφραγμα, και οι ταγοί του πολιτικού κόσμου περί άλλα να τυρβάζουν.<span id="more-138722"></span><br /> <br /> Η εταιρεία «Μαρινόπουλος» με 13.000 και πλέον υπαλλήλους και εκτεθειμένους πέρα των 3.000 προμηθευτών καταφεύγει στη Δικαιοσύνη για να διασωθούν βασικά οι μέτοχοί της που την οδήγησαν στην πτώχευση… Αλλες επιχειρήσεις, που κάποτε ανθούσαν, βρίσκονται κοντά στο τέλος.<br /> Ο Κυριάκος Μαμιδάκης της Jetoil αυτοκτόνησε μη αντέχοντας την καταστροφή της δικής του εταιρείας. Ο ιδιωτικός τομέας, που σε άλλες εποχές αποτελούσε τα θεμέλια και τις κολώνες της ελληνικής οικονομίας, καταρρέει από μέρα σε μέρα… Ναι, τόσο άσχημα είναι τα πράγματα…<br /> Την ίδια στιγμή, οι κίνδυνοι για την ανεξαρτησία και την εθνική κυριαρχία είναι υπαρκτοί.<br /> <br /> Η Τουρκία, που βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και ηττάται στο τουρκικό Κουρδιστάν από τους αντάρτες του PKK, δεν αποκλείεται να επιχειρήσει να εξαγάγει τα προβλήματά της στις γειτονικές χώρες. Στο Ιράκ και στη Συρία δεν τα κατάφερε, απέτυχε. Η «εύκολη» λύση είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. Μερικοί θα γελάσουν, αλλά θα είναι οι απροετοίμαστοι στην περίπτωση υλοποίησης των σχεδίων.<br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει εμπιστοσύνη, ούτε και μπέσα. Αδίστακτος ήταν, αδίστακτος είναι… Μην ξεχνάτε ότι εξαφάνισε πολιτικά όλους τους πιστούς συνεργάτες του και μεθοδεύει τη σύλληψη και τον εγκλεισμό στη φυλακή του μέντορά του, του ανθρώπου που τον έκανε πρωθυπουργό της Τουρκίας, του ιμάμη Γκιουλέν.<br /> <br /> Ενώπιον αυτών των προβλημάτων τι κάνουν οι πολιτικοί μας; Η γρήγορη απάντηση είναι ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ. Καταναλώνουν τον πολύτιμο χρόνο τους για την αλλαγή του εκλογικού νόμου και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Δεν λέω, σημαντικά θέματα είναι. Αλλά τι σχέση έχουν με τις προσπάθειες σωτηρίας της οικονομίας και της εξόδου από την κρίση.<br /> <br /> Βεβαίως δεν έχουν σχέση, αλλά είναι θέματα που η κυβέρνηση πιστεύει ότι θα τη βοηθήσουν να συνεχίσει ένα «παραμύθι», έντονα εκνευριστικό. Ενα παραμύθι που στοχεύει στις μάζες. Αλλά και η αντιπολίτευση δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Εχει και αυτή το δικό της παραμυθάκι για τους δήθεν φίλους και εταίρους Ευρωπαίους που μας… έσωσαν. <strong>Θα σας έλεγα τι μας έκαναν</strong>, αλλά δεν μου το επιτρέπουν οι κανόνες ευγενείας. Εχουν αυτοί τις λύσεις και ουδείς άλλος. Ναι, τους είδαμε και αυτούς…<br /> <br /> Αυτή είναι η κατάσταση. Η χώρα στον αναπνευστήρα, η ιδιωτική πρωτοβουλία κυνηγημένη πληρώνοντας και δικά της λάθη να αδυνατεί να αναλάβει τον δικό της ρόλο, η κυβέρνηση στον κόσμο της και η αντιπολίτευση να διακρίνεται από τον κλασικό τρόπο άσκησης εξουσίας. Τις υποσχέσεις που δεν υλοποιούνται ποτέ. Με τέτοιο πολιτικό προσωπικό δυστυχώς δεν έχουμε τύχη.<br /> <br /> Μην τρέφετε αυταπάτες. Μην τους πιστεύετε. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Η καταστροφή της οικονομίας ξεκίνησε από αυτούς, συνεχίζεται από τους ίδιους, οι οποίοι θα γράψουν και το… τέλος με τρόπο που να πιστεύουν οι πολίτες ότι δεν έφταιγαν αυτοί που κυβερνούσαν αλλά οι… άλλοι. Και με αυτά και εκείνα, η Ελλάδα έγινε μια αναξιόπιστη χώρα με τσαλακωμένη την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της…<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η χώρα πεθαίνει, αλλά ο διεφθαρμένος πολιτικός κόσμος συνεχίζει την αλληλοεξόντωση

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η πολιτική ζωή ως να βρισκόμαστε στο 2009, ως να μη συμβαίνει τίποτα αρνητικό ή δυσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ανοίγματα Ερντογάν και οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN75uwoR1E9MGJOeJB3CNn8vIRYjDKNp_ohkdvLR2NNln2uKRQQrYjE7TyufZRKL4MW8TzSTYsE7m3RaU96XvOtO_rDp8Cy9zcwmYTw7wttvghS935qGwMsu8KHswU4bnSr-8YM2t8_M7N/s1600/%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25BD%252C+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN75uwoR1E9MGJOeJB3CNn8vIRYjDKNp_ohkdvLR2NNln2uKRQQrYjE7TyufZRKL4MW8TzSTYsE7m3RaU96XvOtO_rDp8Cy9zcwmYTw7wttvghS935qGwMsu8KHswU4bnSr-8YM2t8_M7N/s640/%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25BD%252C+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <br />του<b> Σταύρου Λυγερού</b><br />Μπορεί “οi παροικούντες την Ιερουσαλήμ” να γνώριζαν τις παρασκηνιακές συνομιλίες για την εξομάλυνση των σχέσεων της Τουρκίας και με το Ισραήλ και με τη Ρωσία, αλλά ο συγχρονισμός δημιούργησε οπωσδήποτε εντυπώσεις. Η πραγματικότητα είναι ότι με την εξωτερική πολιτική του το καθεστώς Ερντογάν είχε ανοίξει πολλά και δύσκολα διαχειρίσιμα μέτωπα.<br /><br />Το δόγμα Νταβούτογλου για “μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες” είχε στην πράξη μετατραπεί σε “προβλήματα με όλους τους γείτονες”. Με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία τα προβλήματα είναι γνωστά. Το ίδιο και με την Αρμενία. Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, η αντιπαλότητα της Τουρκίας με το Ιράν επανήλθε.<br /><br />Οι σχέσεις της με το Ιράκ είναι προβληματικές και με την Ιορδανία επιφυλακτικές. Στην Αίγυπτο, η Άγκυρα υποστήριξε δυναμικά τον ισλαμιστή πρόεδρο Μόρσι (Αδελφοί Μουσουλμάνοι) και εξίσου δυναμικά κατήγγειλε το πραξικόπημα που τον ανέτρεψε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι σχέσεις με το Κάιρο να είναι εχθρικές.<br /><br />Στην προσπάθειά του να οικοδομήσει το προφίλ του ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων ο Ερντογάν ύψωσε εδώ και χρόνια τη σημαία του προστάτη των Παλαιστινίων. Η επιλογή του αυτή τον έφερε σε τροχιά σύγκρουσης με το Ισραήλ και διέλυσε την άλλοτε στρατηγική σχέση των δύο χωρών. Το αποκορύφωμα αυτής της αντιπαράθεσης ήταν η αιματηρή επίθεση Ισραηλινών κομάντος εναντίον του τουρκικού πλοίου Μαβί Μαρμαρά (Μάιος του 2010), το οποίο είχε επιχειρήσει να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας.<br /><br />Πριν την εκδήλωση της “Αραβικής Άνοιξης”, η Άγκυρα είχε προσπαθήσει να προσδέσει στο άρμα της τη Συρία του Άσαντ. Η Δαμασκός, όμως, έδειξε απροθυμία να μετατραπεί σε προστατευόμενο κράτος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, όταν εκδηλώθηκε η αντικαθεστωτική σουνιτική εξέγερση στη Συρία, ο Ερντογάν να κάνει στροφή και να θέσει ως στόχο την ανατροπή του πρώην συμμάχου του.<br /><br />Ήταν η εποχή που και η Δύση είχε τον ίδιο στόχο, προσδοκώντας ότι όχι μόνο θα ξεφορτωνόταν ένα ανεπιθύμητο καθεστώς, αλλά και ότι θα πέταγε τους Ρώσους εκτός Μεσογείου. Υπενθυμίζουμε ότι οι μόνες ρωσικές βάσεις στη Μεσόγειο βρίσκονται στη βορειοδυτική Συρία.<br /><br />Με τις ευλογίες Αμερικανών και Ευρωπαίων, η Τουρκία έσπευσε να αναλάβει την εργολαβία της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ. Στο πλαίσιο αυτό ενίσχυσε ποικιλοτρόπως τους κάθε είδους τζιχαντιστές, οι οποίοι και σήκωναν το κύριο βάρος του πολέμου εναντίον του συριακού στρατού. Μεταξύ αυτών και ενίσχυε και το Ισλαμικό Κράτος και την Αλ Νάσρα που είναι το επίσημο παράρτημα της Αλ Κάιντα στη Συρία.<br /><br />Από την Τουρκία εισήλθαν στη Συρία οι χιλιάδες φανατικοί μουσουλμάνοι από τρίτες χώρες. Η Τουρκία εκπαίδευε και εφοδίαζε με όπλα και κάθε είδους προμήθειες τις τζιχαντιστικές οργανώσεις. Σε δικά της νοσοκομεία έβρισκαν περίθαλψη οι τραυματίες ισλαμιστές. Η σημαντικότερη πηγή εσόδων του Ισλαμικού Κράτους ήταν το λαθρεμπόριο πετρελαίου. Ο κύριος όγκος του πετρελαίου που αντλείται από τις κατειλημμένες πετρελαιοπηγές διοχετευόταν στην Τουρκία. Είναι αξιοσημείωτο ότι από τουρκικής πλευράς, την εκμετάλλευση αυτού του λαθρεμπορίου είχε ο Μπιλάλ Ερντογάν, υιός του Τούρκου προέδρου.<br /><br />Όσο η Δύση, όμως, έδινε προτεραιότητα στην ανατροπή του Άσαντ και έκανε πως δεν έβλεπε τους τζιχαντιστές που φορούσαν το καπέλο του αντι-Άσαντ Ελεύθερου Συριακού Στρατού, η Άγκυρα δεν είχε πρόβλημα. Οι τελετουργικοί αποκεφαλισμοί, όμως, προκάλεσαν σοκ στη δυτική κοινή γνώμη και υποχρέωσαν την Ουάσιγκτον να στραφεί εναντίον των τζιχαντιστών.<br /><br />Αλλά ούτε και τότε οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί είχαν στόχο την πλήρη εξουδετέρωση του Ισλαμικού Κράτους, επειδή οι ΗΠΑ δεν είχαν παραιτηθεί από την επιδίωξή τους να ανατρέψουν στρατιωτικά το καθεστώς Άσαντ. Από τότε, όμως, η νεοοθωμανική Τουρκία βρέθηκε να αποκλίνει. Ενώ η Δύση άρχισε ολοένα και περισσότερο να στηρίζεται στους Κούρδους της Συρίας για να πετύχει την ανάσχεση των τζιχαντιστών, η Άγκυρα είχε πρώτη προτεραιότητά της να διαλύσει τα κουρδικά καντόνια στη βόρειο Συρία που ελέγχει ο εκεί κλάδος του PKK.<br /><br />Για την ακρίβεια, το καθεστώς Ερντογάν είχε αναθέσει αυτή την εργολαβία στο Ισλαμικό Κράτος ως αντάλλαγμα για την πολυποίκιλη βοήθεια που του πρόσφερε. Πράγματι, οι τζιχαντιστές έκαναν σφοδρές επιθέσεις με κορυφαία επιχείρηση την πολύμηνη πολιορκία της στρατηγικής σημασίας κουρδικής πόλης Κομπάνι. Δεν κατάφεραν, όμως, να την καταλάβουν, γεγονός που άλλαξε τα δεδομένα και στο στρατιωτικό και στο πολιτικοδιπλωματικό επίπεδο.<br /><br />Το συριακό πρόβλημα τορπίλισε και το ρωσοτουρκικό φλέρτ. Παρά τον παραδοσιακό γεωπολιτικό ανταγωνισμό των δύο χωρών, αφενός η εντυπωσιακή ανάπτυξη των εμπορικών και οικονομικών σχέσεών τους, αφετέρου η τάση του Ερντογάν να αυτονομείται από την Ουάσιγκτον και να κάνει παιχνίδι για λογαριασμό του, διευκόλυναν την πολιτική προσέγγιση Μόσχας-Άγκυρας. Ο Πούτιν είχε κάθε λόγο να ανταποκρίνεται και να υποδαυλίζει την τάση διαφοροποίησης των νεοοθωμανών από τη Δύση.<br /><br />Όπως προαναφέραμε, όμως, το φλερτ προσέκρουσε στα αντιτιθέμενα συμφέροντα των δύο πλευρών στο συριακό μέτωπο. Η Ρωσία όχι μόνο συνέχισε να στηρίζει το καθεστώς Άσαντ, αλλά και παρενέβη πιο δυναμικά στο στρατιωτικό επίπεδο. Οι ρωσικοί βομβαρδισμοί άλλαξαν τον συσχετισμό δυνάμεων στο έδαφος.<br /><br />Μετά από αρκετές διαμαρτυρίες ότι οι Ρώσοι βομβάρδιζαν συμμάχους της αντάρτες Τουρκομάνους, το Νοέμβριο του 2015, η Άγκυρα έδωσε εντολή κατάρριψης ενός ρωσικού βομβαρδιστικού με το επιχείρημα ότι για λίγα δευτερόλεπτα είχε εισέλθει στον τουρκικό εναέριο χώρο! Ο Ερντογάν πίστευε ότι με αυτή την κίνηση θα υποχρέωνε το ΝΑΤΟ να στοιχηθεί πίσω του και κατ’ αυτό τον τρόπο να αποκτήσει πλεονέκτημα στο συριακό μέτωπο.<br /><br />Αυτό, όμως, δεν συνέβη. Η Ουάσιγκτον ήλθε σε μία συνεννόηση με τη Μόσχα στο πεδίο της Συρίας, γεγονός που επέτεινε την πολιτικοδιπλωματική απομόνωση της Τουρκίας. Και για τους Αμερικανούς και για τους Ευρωπαίους, άλλωστε, ο Ερντογάν ήταν πλέον ένας τυχοδιώκτης και απρόβλεπτος ηγέτης. Ναι μεν δεν ήθελαν να στραφούν ανοικτά εναντίον του για να μη αποξενώσουν την Τουρκία, αλλά δεν χάνουν ευκαιρία να του βάζουν τρικλοποδιές.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Άγκυρα κατάφερε να φθάσει στα όρια της σύγκρουσης με τη Μόσχα, να υποστεί επώδυνες κυρώσεις και ταυτοχρόνως να αντιμετωπίζεται με ψυχρότητα από την Ουάσιγκτον. Η προσπάθεια του Ερντογάν να πιέσει την Ευρώπη με το προσφυγικό-μεταναστευτικό κύμα για να αποσπάσει ανταλλάγματα έφερε κάποιο αποτέλεσμα, αλλά δεν άλλαξε ποιοτικά τη μεγάλη εικόνα.<br /><br />Η αποτυχία του Ισλαμικού Κράτους να διαλύσει τα κουρδικά καντόνια, σε συνδυασμό με τις ασφυκτικές πιέσεις των Αμερικανών να σταματήσει την υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές, υποχρέωσαν την Άγκυρα να αλλάξει ρότα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι άλλοτε άτυποι προστατευόμενοι του Ερντογάν να θεωρήσουν τη στάση του προδοσία και να του κηρύξουν τον πόλεμο.<br /><br />Αυτό επιβεβαιώθηκε από το εξής περιστατικό: Στην επαρχία Ούρφα, στη νοτιοανατολική Τουρκία, οι τουρκικές αρχές είχαν επιτρέψει σε εμίρη του Ισλαμικού Κράτους να ασκεί εξουσία στον τοπικό αραβικό πληθυσμό με σκοπό τη δημιουργία ενός τοπικού αντίβαρου στο κουρδικό PKK. Όταν, όμως, οι σχέσεις με τους τζιχαντιστές χάλασαν, οι τουρκικές αρχές ασφαλείας συνέλαβαν τον εμίρη και από την έρευνα στον υπολογιστή του διαπίστωσαν ότι είχε εντολές να οργανώσει την παρακολούθηση στόχων και να εξασφαλίσει πληροφορίες με σκοπό την οργάνωση βομβιστικών επιθέσεων.<br /><br />Οι διαδοχικές βομβιστικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους απέδειξαν πως δεν επρόκειτο μόνο για σχεδιασμούς επί χάρτου. Έχουν κοστίσει πολύ σε αίμα και έχουν μετατρέψει την Τουρκία σε επικίνδυνη χώρα. Τελευταίο κρούσμα η πολύνεκρη επίθεση στο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Ο τουρισμός, που αντιπροσωπεύει το 12% του τουρκικού ΑΕΠ, έχει υποστεί καθίζηση. Στην απώλεια των Ρώσων τουριστών ήλθε να προστεθεί και η ανασφάλεια που διώχνει τους τουρίστες. Ο φετινός Μάιος είχε πτώση 35% σε σύγκριση με τον περσινό. Και οι επόμενοι μήνες αναμένεται να πάνε ακόμα χειρότερα.<br /><br />Η Τουρκία είναι εύκολος στόχος για το Ισλαμικό Κράτος. Οι δράστες της τελευταίας βομβιστικής επίθεσης ήταν τζιχαντιστές καταγόμενοι από το Νταγκεστάν της Ρωσίας, από το Ουζμπεκιστάν και από την Κιργιζία. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτής της κατηγορίας τα άτομα είχαν βρει όχι μόνο καταφύγιο, αλλά και πολύπλευρη υποστήριξη στην Τουρκία. Οι νεοοθωμανοί τους θεωρούσαν “αγωνιστές αδελφούς”.<br /><br />Εκτός αυτού, όμως, είναι πολλοί πλέον και οι Τούρκοι που έχουν προσχωρήσει στον τζιχαντισμό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολη η αποτροπή επιθέσεων αυτοκτονίας.<br /><br />Αντιμέτωπος με αυτό το πολιτικό τοπίο, ο Ερντογάν συνειδητοποίησε ότι δεν είχε άλλα περιθώρια να διατηρεί ανοικτά τόσα πολλά μέτωπα.<br /><br />Πρώτη κίνησή του ήταν να ολοκληρώσει τις εδώ και χρόνια διεξαγόμενες παρασκηνιακές συνομιλίες με σκοπό την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ.<br /><br />Η Άγκυρα είχε θέσεις τρεις όρους: Πρώτον, το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη για την επίθεση στο Μαβί Μαρμαρά το 2010. Δεύτερον, να αποζημιώσει τα θύματα. Και τρίτον να άρει τον αποκλεισμό της Γάζας. Πιεζόμενος και από τους ισχυρούς Εβραίους της Τουρκίας, ο Νετανιάχου είχε ζητήσει συγγνώμη και αργότερα είχε δεχθεί την καταβολή αποζημιώσεων. Αρνιόταν, όμως, την άρση του αποκλεισμού της Γάζας παρότι δεχόταν σχετικές πιέσεις και από τη Δύση.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιδιώκει εδώ και χρόνια να κλείσει το ρήγμα ασφαλείας που δημιούργησε στην Ανατολική Μεσόγειο η ρήξη Τουρκίας-Ισραήλ. Υπό την αμερικανική πίεση τελικά βρέθηκε ένας συμβιβασμός. Θα επιτραπεί στην Τουρκία να κάνει κάποια έργα στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά μέσα από ισραηλινό λιμάνι και υπό την εποπτεία των ισραηλινών αρχών. Ο λόγος που ο Ερντογάν δεν επέμεινε στον τρίτο όρο του είναι ότι θέλει να κλείσει μέτωπα.<br /><br />Ο λόγος που το Ισραήλ έκανε υποχωρήσεις είναι διπλός: Στο πολιτικό επίπεδο θέλει την Τουρκία ως πρόσθετο παράγοντα ανάσχεσης του Ιράν. Οι Ισραηλινοί έχουν ομολογήσει δημοσίως πως γι’ αυτούς ο κύριος αντίπαλος δεν είναι το Ισλαμικό Κράτος, αλλά το καθεστώς Άσαντ και η Χεζμπολά του Λιβάνου που συνδέονται στενά με την Τεχεράνη.<br /><br />Στο οικονομικό επίπεδο ο λόγος είναι κυρίως η διοχέτευση του φυσικού αερίου προς την Τουρκία και από εκεί προς την Ευρώπη. Όσο καθυστερεί η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων τόσο αυξάνει το κόστος για τις εταιρείες. Η ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων στην ΑΟΖ της Αιγύπτου καθιστά προοπτικά αυτή τη χώρα αυτάρκη και άρα όχι πελάτη. Ούτε η Ιορδανία μπορεί να απορροφήσει τη συνολική παροχή.<br /><br />Οι εταιρείες θεωρούν πως η πιο συμφέρουσα λύση είναι η διοχέτευση 30 περίπου δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου τον χρόνο στην Τουρκία. Αυτή θα χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της το ένα τρίτο και τα υπόλοιπα δύο τρίτα θα τα διοχετεύει στην Ευρώπη.<br /><br />Εδώ εμπλέκεται η Κυπριακή Δημοκρατία. Χωρίς λύση του Κυπριακού ο δρόμος προς την Τουρκία θα πρέπει να περάσει από τη Συρία. Αυτό είναι αδύνατο όσο δεν βρίσκεται βιώσιμη πολιτική λύση στο Συριακό που να αποκαταστήσει τη σταθερότητα.<br /><br />Ο Νετανιάχου έσπευσε να διαβεβαιώσει τη Λευκωσία και την Αθήνα ότι δεν αλλάζει τίποτα στην τριμερή στρατηγική σχέση που έχει διαμορφώσει μαζί τους τα τελευταία χρόνια. Υπενθυμίζουμε ότι η Κύπρος και η Ελλάδα εξασφαλίζουν στο Ισραήλ το στρατηγικό βάθος που έχει ζωτική ανάγκη.<br /><br />Η εξομάλυνση των ισραηλινοτουρκικών σχέσεων δεν αποκλείεται να προσλάβει δυναμική επαναπροσέγγισης. Εμπόδιο σ’ αυτό είναι η άτυπη, αλλά ξεκάθαρη υποστήριξη του Ισραήλ προς τον αγώνα των Κούρδων για ίδρυση δικού τους κράτους. Εάν, πάντως, η εξομάλυνση εξελιχθεί σε επαναπροσέγγιση οι ισορροπίες θα αλλάξουν σε βάρος του Ελληνισμού.<br /><br />Είναι ενδεικτικό ότι το τελευταίο διάστημα η Τουρκία όχι μόνο συνεχίζει τις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου, αλλά πραγματοποιεί πτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά. Εκτός αυτού, έχει δεσμεύσει καλοκαιριάτικα μία θαλάσσια περιοχή μεταξύ Σκύρου και Ψαρών για την πραγματοποίηση αεροναυτικής άσκησης. Με άλλα λόγια, στέλνει το μήνυμα ότι η πίεση προς την Αθήνα δεν πρόκειται να χαλαρώσει.<br /><br />Οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο θα καταστούν ακόμα δυσκολότερες για τον Ελληνισμό εάν ευοδωθούν οι μυστικές συνεννοήσεις για εξομάλυνση των σχέσεων της Άγκυρας και με το Κάιρο. Ο όρος που έχει θέσει το καθεστώς Σίσι είναι η Τουρκία να σταματήσει την υποστήριξή της προς τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.<br /><br />Αντίστοιχο όρο είχε θέσει και το Ισραήλ όσον αφορά την τουρκική πολιτική υποστήριξη προς τη Χαμάς. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ο Ερντογάν έχει ρίξει γέφυρες ακόμα και προς το καθεστώς Άσαντ! Ρόλο μεσολαβητή παίζει το Αλγέρι.<br /><br />Παράλληλα με τα παραπάνω ανοίγματα, η Άγκυρα τον τελευταίο καιρό κίνησε γη και ουρανό για να εξομαλύνει τις σχέσεις της και με τη Μόσχα. Ρόλο μεσολαβητή έπαιξαν το Αζερμπαϊτζάν και το Καζακστάν. Οι συνεννοήσεις κατέληξαν και η αποκατάσταση των σχέσεων δρομολογήθηκε με την επιστολή συγγνώμης που έστειλε τις προηγούμενες ημέρες ο Ερντογάν στον Πούτιν για την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού τον περασμένο Νοέμβριο.<br /><br />Όπως είχε προσυμφωνηθεί, ο Ρώσος πρόεδρος απάντησε θετικά με τηλεφώνημά του στον Τούρκο ομόλογό του. Το επόμενο βήμα ήταν η συνάντηση των δύο υπουργών Εξωτερικών Λαβρόφ και Τσαβούσογλου στο Σότσι και η ρωσική ανακοίνωση για σταδιακή άρση των κυρώσεων. Σταθμός σ’ αυτή τη διαδικασία θα είναι η συνάντηση των δύο ηγετών πιθανότατα τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.<br /><br />Για την Τουρκία το κλείσιμο του μετώπου με τη Ρωσία δεν θα έχει μόνο θετικές επιπτώσεις στο οικονομικό επίπεδο. Παρά το τσαλάκωμα σε επίπεδο κύρους, επιτρέπει στον Ερντογάν να διευρύνει τα περιθώρια κινήσεών του και έναντι της Δύσης.<br /><br />Για τη Μόσχα τα οφέλη είναι επίσης σημαντικά. Ουσιαστικά, εξουδετερώνει την Άγκυρα ως αντίπαλο παίκτη στο συριακό μέτωπο. Εκτός αυτού, αναβιώνει το σχέδιο κατασκευής του νότιου αγωγού για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, το οποίο είχε παγώσει.<br /><br />Για τη Μόσχα το σχέδιο αυτό είναι ζωτικής σημασίας. Δεν επιθυμεί το ρωσικό φυσικό αέριο να πηγαίνει στην Ευρώπη αποκλειστικά και μόνο μέσω Γερμανίας. Ας σημειωθεί ότι μέσω του νότιου αγωγού, που θα περάσει και από την Ελλάδα σχεδιάζεται να διοχετεύονται στην Ευρώπη 49 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, το παιχνίδι ανοίγει πολύ, γεγονός που υποχρεώνει την ελληνική διπλωματία να επαναξιολογήσει τα δεδομένα και να χαράξει τη στρατηγική και τις τακτικές της.<div> <br /></div> <div> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τα ανοίγματα Ερντογάν και οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες

του Σταύρου Λυγερού Μπορεί “οi παροικούντες την Ιερουσαλήμ” να γνώριζαν τις παρασκηνιακές συνομιλίες για την εξομάλυνση των σχέσεων της Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελισάβετ έφερε το BREXIT και ο Κωνσταντίνος την δραχμή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh23NJzS3kUYTQ2N_n3iNZHuV4duZbe8SGxTWO2TkOJKSXB-S_q-yDUEvCx3apVBY9vQVdn6vCtYis2kRVgGwJcVY4WpdmHUq6EBzoP6xIRN8BdBWB5iU-dUFb6BT3FRJ3pWjA15EYIpUwD/s1600/h+elisabet+efere+to+brexit+kai+o+tews+tin+draxmi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="334" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh23NJzS3kUYTQ2N_n3iNZHuV4duZbe8SGxTWO2TkOJKSXB-S_q-yDUEvCx3apVBY9vQVdn6vCtYis2kRVgGwJcVY4WpdmHUq6EBzoP6xIRN8BdBWB5iU-dUFb6BT3FRJ3pWjA15EYIpUwD/s640/h+elisabet+efere+to+brexit+kai+o+tews+tin+draxmi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <b>Παναγιώτης Αποστόλου</b><br /> Επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας” <br /> <br /> Όταν, στα Επιτελικά γραφεία της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου τα μαντάτα για την πορεία του BREMAIN δεν ήταν καλά, όταν ήταν έως απογοητευτικά, “επιστρατεύτηκε” η δολοφονία της Βουλευτού των Εργατικών, 41χρονης Τζο Κοξ, για να αλλάξει το προεκλογικό κλίμα και τη διάθεση των Βρετανών εκλογέων.<br /> <br /> Ωστόσο, αυτό δεν ήταν αρκετό για να ανατρέψει ολοσχερώς την κατάσταση, από τη στιγμή που μίλησε η Βασίλισσα Ελισάβετ. Όταν, πήρε ξεκάθαρη θέση υπέρ του BREXIT, λέγοντας: “Πείτε μου τρεις λόγους για τους οποίους πρέπει να είμαστε στην ΕΕ”.<br /> <br /> Οι “φίλιες” δυνάμεις θέλουν Βασιλιά.<br /> <br /> Γράφαμε προ δυο εβδομάδων:<br /> <br /> “Μεγάλο ρόλο στις εξελίξεις θα παίξει το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 23 Ιουνίου 2016.<br /> <br /> Γιατί, οι “φίλιες” δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, θέλουν αλλαγή του Πολιτεύματος, με την επαναφορά του τέως Βασιλιά.<br /> <br /> Άλλωστε, πόσες φορές δεν έγινε αυτό κατά το παρελθόν;<br /> <br /> Αυτή η αλλαγή πλεύσης των “ισχυρών φίλων μας” γίνεται γιατί γνωρίζουν ότι συλλήβδην έχει απαξιωθεί το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδος από τον ελληνικό λαό και προσπαθούν να δρομολογήσουν εξελίξεις που θα τους δημιουργούν την απόλυτη αίσθηση, ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Που θα εξαρτούν την Κυριαρχία τους σε μια χώρα που δεν θα σπαράσσεται από ένα νέο Εμφύλιο.<br /> <br /> Γιατί σε μια χώρα υπό απόλυτη Κατοχή, οι ιδιοκτήτες αυτής της χώρας δρομολογούν τις εξελίξεις.<br /> <br /> Όπως τότε, όταν επέβαλαν τη Μεταπολίτευση και τον ερχομό του Κωνσταντίνου Καραμανλή, απαγορεύοντας την επάνοδο του τέως Βασιλέα των Ελλήνων, Κωνσταντίνου στην Αθήνα. Την στιγμή που ο ίδιος αμπαλάριζε τα πράγματά του για την μεγάλη επιστροφή, και πήρε την εντολή από το “Μπάκιγχαμ”: “Δεν είναι ακόμη η ώρα της επιστροφής”.<br /> <br /> Άλλωστε, κάτι περισσότερο γνώριζε γι΄ αυτό το θέμα ο μυστικοσύμβουλος του τέως Βασιλέα, Αρναούτης”.<br /> <br /> <b>Το BREXIT έγινε με εντολή των ΗΠΑ.</b><br /> <br /> Η ιστορία επαναλαμβάνεται και αλλάζει μόνο παραστάσεις.<br /> <br /> Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η κόντρα Βρετανών και Γερμανών είχε επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Βρετανοί συμμετείχαν σ΄ αυτόν, όταν η Ναζιστική Γερμανία, έδειξε φανερά ότι κινείται στη λογική της θεωρίας του ζωτικού χώρου. Σήμερα, οι Βρετανοί είδαν πάλι, ότι δεν έχουν λόγο για τα όσα ενεργειακά και στρατηγικά συμβαίνουν στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. Από τη στιγμή που η εξάρτησή τους από την ΕΕ, τους απαγόρευε να προχωρήσουν σε επενδύσεις και νέες συμφωνίες με τη Ρωσία και την Κίνα.<br /> <br /> <b>Είναι σε όλους γνωστό ότι, όταν φταρνίζονται οι ΗΠΑ, τότε κρυολογεί το Ηνωμένο Βασίλειο.</b><br /> Έτσι, οι ΗΠΑ έπρεπε να τιθασεύσουν την ηγεμονική ροπή της Γερμανίας στην Ευρώπη. Γιατί, η επιρροή της Γερμανίας στην ΕΕ καθημερινώς αύξανε και αυτό ενοχλούσε τις ΗΠΑ. Οι οποίες θέλουν ισχυρό ευρώ, το οποίο θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, αλλά όχι μια Γερμανική Ευρώπη.<br /> <br /> Άλλωστε, το γεγονός της ήπιας προεκλογικής υποστήριξης του BREMAIN, αλλά και οι χαμηλών τόνων υποδοχή του BREXIT, υποδηλώνουν ότι οι ΗΠΑ ήθελαν την έξοδο των Βρετανών από την ΕΕ.<br /> <br /> Ο δε Ομπάμα, αυτοσαρκαζόμενος δήλωσε στο δημόσιο ραδιοσταθμό NPR:<br /> <br /> “Υπήρξε μια κάποια υστερία μετά το δημοψήφισμα σαν να είχε χαθεί με κάποιο τρόπο το ΝΑΤΟ, σαν να διαλυόταν η Συμμαχία και η κάθε χώρα να τρέχει να κρυφτεί στη γωνιά της. Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο”.<br /> <br /> <b>Ο “χορός” των δισεκατομμυρίων στη Βρετανική ποδοσφαιρική αγορά.</b><br /> Κανένας μέχρι σήμερα, δεν έχει προσεγγίσει την παράμετρο του “χορού” των δισεκατομμυρίων που διακινούνται στη Βρετανική ποδοσφαιρική αγορά. Οι επενδυτές, Ασιάτες και Ρώσοι αυτής της ποδοσφαιρικής αγοράς, δεν ήθελαν το Ηνωμένο Βασίλειο στην ΕΕ και “έπαιξαν” με το θυμικό των φιλάθλων – κατά κόρον χαμηλών εισοδημάτων – των ομάδων που έχουν αγοράσει. Από τη στιγμή που αυτές οι ομάδες είναι χρηματιστηριακό αγαθό. Γνωρίζοντας ότι γι΄ αυτούς τους φιλάθλους, πρώτα είναι η Ομάδα και μετά το κόμμα που ψηφίζουν.<br /> <br /> Άλλωστε, σε μικρή έκταση γίνεται κάτι παρόμοιο επί δεκαετίες στην Ελλάδα (βλ. Κοσκωτάς, κ.α).<br /> <br /> <b>Η Ευρώπη αλλάζει και αυτοί σφυρίζουν δήθεν αδιάφοροι.</b><br /> Τα 27 μέλη της ΕΕ μετά το BREXIT, μου θυμίζουν τους στίχους από το τραγούδι του Νίκου Παπάζογλου: “Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν”.<br /> <br /> Κάνουν τάχατες, ότι σφυρίζουν αδιάφορα, θεωρώντας πως δεν συνέβη και κάτι τρομερό με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από τον ευρωπαϊκό συνασπισμό.<br /> <br /> Όταν, αρκετές χώρες της ΕΕ και της Ευρωζώνης, αμφισβητώντας την κυριαρχία της Γερμανίας στην ΕΕ, αναζητούν τρόπους αποχώρησης από τους ευρωπαϊκούς συνασπισμούς.<br /> <br /> Επί παραδείγματι, η Σλοβακία αναζητά τρόπους εξόδου από την Ευρωζώνη και επιστροφή στο Εθνικό τους νόμισμα (σλοβακική κορώνα), με πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου του κοινοβουλίου της.<br /> <br /> Μια παράμετρο που οι υποταγμένοι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας, εξοβελίζουν όπως ο διάολος το λιβάνι.<br /> <br /> Όταν, η Γαλλία σπαράσσεται από γενικές απεργίες κατά της λιτότητας της ΕΕ, όπου ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι. Όπου η Λεπέν καλπάζει, και μετά από ένα χρόνο, ίσως να είναι υποχρεωμένοι στην ΕΕ να μιλούν μαζί της και όχι με τον Ολάντ που είναι άριστος στις κυβιστήσεις, όπως άλλωστε και ο Τσίπρας.<br /> <br /> Όταν, στην Ιταλία στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, δυο κυρίες του Μπέπε Γκρίλο, κέρδισαν τις πόλεις της Ρώμης και του Τορίνο.<br /> <br /> Όταν, όταν, όταν…<br /> <br /> <b>Το Ηνωμένο Βασίλειο θα ζήσει παρά τα τρομοκρατικά διλλήματα.</b><br /> Παρά το γεγονός που όλοι στην ΕΕ προσπαθούν να απαξιώσουν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, ορεγόμενοι νέο δημοψήφισμα, καπελώνοντας τη βούληση του Βρετανικού λαού, ο οποίος αντιστάθηκε στα τρομοκρατικά διλλήματα για το BREXIT, εν τούτοις ένα είναι βέβαιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο παρά τις προσεχείς αναταράξεις από το BREXIT, θα αντέξει και σύντομα θα έχει κυρίαρχη θέση στο νέο Παγκόσμιο χάρτη που έχει αρχίσει να “στήνεται”.<br /> <br /> Μην ξεχνάτε επίσης, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, έχει υπό την απόλυτη κυριαρχία του πολλά μέλη – κράτη της ΕΕ. Όπως, πχ η Κύπρος. Κρατείστε παρακαλώ αυτήν τη σημείωση.<br /> <br /> <b>Επί του πιεστηρίου.</b><br /> Όλοι γνωρίζουμε τις άριστες σχέσεις που διατηρεί το “Μπάκιγχαμ” με τον τέως Βασιλέα Κωνσταντίνο. Άλλωστε, υπό την προστασία της είχε η Βασίλισσα Ελισάβετ, όλα αυτά τα χρόνια, την τέως Βασιλική οικογένεια της Ελλάδος.<br /> <br /> Έτσι, σας ενημερώνουμε ότι, ο κύβος ερρίφθη: “Η επιστροφή Βασιλιά στην Ελλάδα, σηματοδοτεί την επιστροφή της δραχμής”…<br /> <br /> Επανέρχομαι…<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Ελισάβετ έφερε το BREXIT και ο Κωνσταντίνος την δραχμή.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου Επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας” Όταν, στα Επιτελικά γραφεία της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου τα μαντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ανατρέπει το ΝΑΤΟ και παραχωρεί... το Ιντζιρλίκ στους Ρώσους.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSKwwno-r55kHiHXib_5Yu17Ziotfsiu8LXMfEuE4I7ZNKaAbp8iNlFwFr9eCKpa2yujbeUn-mGykFn4Gcw2FrDsK_OXow2nup1bRVAZeIewCz-0iULJu_pRKL3gqsO8eE76S4bhey6bkd/s1600/icirlic+airbase.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSKwwno-r55kHiHXib_5Yu17Ziotfsiu8LXMfEuE4I7ZNKaAbp8iNlFwFr9eCKpa2yujbeUn-mGykFn4Gcw2FrDsK_OXow2nup1bRVAZeIewCz-0iULJu_pRKL3gqsO8eE76S4bhey6bkd/s640/icirlic+airbase.bmp" width="640" /></a></div> <br /> Την πλήρη ανατροπή της μέχρι τώρα εξωτερικής πολιτικής της επιχειρεί η Τουρκία, με άκρως εντυπωσιακές κινήσεις που για πολλούς αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να κάνει ο Ερντογάν, φτάνοντας στο σημείο να παραχωρεί την μεγάλη αεροπορική βάση του Ιντζιρλίκ στους Ρώσους για τις επιχειρήσει τους στην Συρία.<br /> <br /> Σύμφωνα με την φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα, Yeni Şafak, που εκφράζει και το στενό περιβάλλον του Ερντογάν, σε δηλώσεις που έκανε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαούσογλου, στην συνάντηση που έγινε στο Σότσι με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρώφ, <a href="http://sputniknews.com/middleeast/20160704/1042387419/middle-east-russia-turkey.html?utm_source=https%3A%2F%2Ft.co%2F9xZdVo2ygT&utm_medium=short_url&utm_content=bBcs&utm_campaign=URL_shortening" target="_blank"><b>συζητήθηκε η παραχώρηση </b></a>από την Τουρκία της μεγάλης αεροπορικής βάσης του Ιντζιρλίκ στην Ρωσία για τις αεροπορικές της επιδρομές στην Συρία κατά των Τζιχαντιστών.<br /> <br /> <img alt="fot" class="aligncenter size-full wp-image-15943 lazy-loaded" data-lazy-type="image" data-src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/fot.jpg" height="359" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/fot.jpg" width="640" /><noscript>&amp;lt;img class="aligncenter size-full wp-image-15943" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/fot.jpg" alt="fot" width="640" height="359" /&amp;gt;</noscript><br /> <br /> Η εντυπωσιακή αυτή κίνηση της Τουρκίας ανατρέπει όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα της περιοχής, καθώς και τις ισορροπίες στον συριακό εμφύλιο, ενώ σίγουρα θα προκαλέσει τις αντιδράσεις των Δυτικών και των ΗΠΑ καθώς η βάση του Ιντζιρλίκ μέχρι σήμερα θεωρείτο σαν η μεγάλη βάση των Αμερικανών στην περιοχή.<br /> <br /> Εν τω μεταξύ όπως έγινε γνωστό από την Άγκυρα, μέχρι το τέλος του μηνός θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση κορυφής μεταξύ του Ερντογάν και του Ρώσου προέδρου, Βλαδιμήρ Πούτιν, εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο στις σχέσεις των δυο χωρών, ξεπερνώντας την κρίση που προκάλεσε η κατάρριψη του ρώσικου αεροσκάφους τον περασμένο Νοέμβριο.<br /> <br /> Το τουρκικό παρασκήνιο αναφέρει ότι είχε γίνει μεγάλη προεργασία τον τελευταίο καιρό για την επαναπροσέγγιση Τουρκίας Ρωσίας. Γεγονός είναι ότι σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο οι οικονομικές κυρώσεις της Ρωσίας κατά των τουρκικών προϊόντων, η κρίση στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ και το ηφαιστειακό εσωτερικό περιβάλλον της Τουρκίας που ανάγκασαν τον Ερντογάν να πάρει στροφή 180 μοιρών, εντυπωσιάζοντας ακόμα και τους στενούς του συνεργάτες<br /> <br /> Από εδώ και πέρα όλα είναι πιθανά ενώ το ΝΑΤΟ συνεχίζει τις προκλήσεις του προς την Μόσχα και οι Αμερικανοί συνεχίζουν να στηρίζουν τους Κούρδους που είναι κόκκινο πανί για την Άγκυρα!<br /> <br /> ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία ανατρέπει το ΝΑΤΟ και παραχωρεί... το Ιντζιρλίκ στους Ρώσους.

Την πλήρη ανατροπή της μέχρι τώρα εξωτερικής πολιτικής της επιχειρεί η Τουρκία, με άκρως εντυπωσιακές κινήσεις που για πολλούς αναγκάστηκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκοκύπριοι:Η Τουρκία του Ερντογάν καταπιέζει την Βόρεια Κύπρο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkHRmhd7mY_VCj0Xk0qCCule40X3nQMEUulYKX8oyihX9qD_ZJA3G-l37_lADpcs2LiB2Y7FnaqLQOYDAuFU7bgVXo8G7r2YFuCohu7Wa4PXTqXpolUHP3FpFwzvuIkU-zRn1LvHN9sojL/s1600/h+toyrkia+toy+erdogan+katapiezei+tin+boreia+kypro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="334" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkHRmhd7mY_VCj0Xk0qCCule40X3nQMEUulYKX8oyihX9qD_ZJA3G-l37_lADpcs2LiB2Y7FnaqLQOYDAuFU7bgVXo8G7r2YFuCohu7Wa4PXTqXpolUHP3FpFwzvuIkU-zRn1LvHN9sojL/s640/h+toyrkia+toy+erdogan+katapiezei+tin+boreia+kypro.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Νϊκος Χειλαδάκης<br /> Πραγματικός καταπέλτης κατά της Τουρκίας και της ισλαμικής κυβέρνησης του Ερντογάν, ήταν οι δηλώσεις εκπρόσωπων της τουρκοκυπριακής κοινότητας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την συμπαράσταση των εκπροσώπων της ελεύθερης Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /> <br /> Όπως αναφέρει ο ίδιος ο τουρκικός τύπος, τα τουρκοκυπριακά κόμματα, Yeni Kıbrıs Partisi, (YKP), Birleşik Kıbrıs Partisi και το συνδικάτο των Τουρκοκυπρίων Δασκάλων, «Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası (KTÖS)» κατήγγειλαν την Τουρκία ότι συνεχίζει την εισβολή και κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου και ότι είναι το κυριότερο εμπόδιο για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος.<br /> <br /> Συγκεκριμένα οι εκπρόσωποι των τουρκοκυπριακών κομμάτων, Murat Kanatlı, Hamit Aygün, İzzet İzcan και ο γενικός γραμματέας του συνδικάτου των Τουρκοκυπρίων δασκάλων, Şener Elçi, εμφανίστηκαν στο ευρωκοινοβούλιο προσκεκλημένοι των ελληνοκυπριακών κόμματων ΑΚΕΛ, ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ, όπου και μίλησαν κατηγορώντας την Τουρκία ότι μεταχειρίζεται το βόρειο τμήμα της Κύπρου σαν τουρκική αποικία και το πιο εντυπωσιακό, ότι η Τουρκία εφαρμόζει μια εκστρατεία πλήρης τουρκοποίησης των κατεχομένων κυνηγώντας όσους θέλουν να μιλούν ελληνικά, αλλάζοντας ελληνικά τοπωνύμια και συνεχίζοντας τον εποικισμό από την Ανατολία.<br /> <br /> Οι εκπρόσωποι των Τουρκοκυπρίων ζήτησαν από τη Ευρωπαϊκή Ένωση να στηρίξει τον αγώνα τους για να μπορέσουν να ανεξαρτητοποιηθούν από την Τουρκία και να προωθήσουν την επίλυση του κυπριακού.<br /> <br /> Εμείς τι θα κάνουμε σε αυτές τις καταγγελίες ?<br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank"><br /></a> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκοκύπριοι:Η Τουρκία του Ερντογάν καταπιέζει την Βόρεια Κύπρο!

Γράφει ο Νϊκος Χειλαδάκης Πραγματικός καταπέλτης κατά της Τουρκίας και της ισλαμικής κυβέρνησης του Ερντογάν, ήταν οι δηλώσεις εκπρόσωπω...

Διαβάστε την συνέχεια