ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Τουρκία - Ισραήλ: Ο μονόδρομος της επαναπροσέγγισης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCWdBkVh3x1snCBVb6d4XRWjP4EcG0H20rdQD69fR35Yr-tp5oPsu9-onjDtfyx2tnG2zcyIU3icQ8LHTDe-Q12ou2rRMFlQ6u5W0uOi2j6Kj5ZtGULcDkVAkXXIgNB4v5_YM8ESI5W_8g/s1600/erdogan+ntentaniaxoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCWdBkVh3x1snCBVb6d4XRWjP4EcG0H20rdQD69fR35Yr-tp5oPsu9-onjDtfyx2tnG2zcyIU3icQ8LHTDe-Q12ou2rRMFlQ6u5W0uOi2j6Kj5ZtGULcDkVAkXXIgNB4v5_YM8ESI5W_8g/s640/erdogan+ntentaniaxoy.jpg" width="640" /></a></div>
<br /><br />Η συμφωνία της 27ης Ιουνίου επήλθε τριάμισι χρόνια μετά την προσωπική παρέμβαση του Προέδρου Obama τον Μάρτιο του 2013 που ανάγκασε τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, να απολογηθεί στον Τούρκο Πρόεδρο, Recep Tayyip Erdoğan, για την καταδρομική επιχείρηση των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων στο Μάβι Μάρμαρα τον Μάιο του 2010, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο δέκα Τούρκων πολιτών.<br /><br />Του <b>Κώστα Υφαντή</b>*<br /><br />Στις 27 Ιουνίου, Τουρκία και Ισραήλ συμφώνησαν στις λεπτομέρειες της εξομάλυνσης των διμερών τους σχέσεων. Αυτή η συμφωνία επήλθε τριάμισι χρόνια μετά την προσωπική παρέμβαση του Προέδρου Obama τον Μάρτιο του 2013 που ανάγκασε τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, να απολογηθεί στον Τούρκο Πρόεδρο, Recep Tayyip Erdoğan, για την καταδρομική επιχείρηση των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων στο Μάβι Μάρμαρα τον Μάιο του 2010, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο δέκα Τούρκων πολιτών. Η αμερικανική διαμεσολάβηση - παρέμβαση ήταν το κερασάκι στην τούρτα της προσπάθειας του Barack Obama να αναθερμάνει τις αμερικανο-ισραηλινές σχέσεις μετά από τρία χρόνια ψυχρότητας.<br /><br />Γιατί χρειάστηκαν τρία και πλέον χρόνια; Είναι διαφορετική αυτή η προσπάθεια εξομάλυνσης από την προηγούμενη; Πρόκειται για πλήρη αποκατάσταση της στρατηγικής σχέσης Τουρκίας - Ισραήλ;<br /><br />Το 2013 καμία πλευρά δεν ήταν έτοιμη και ούτε αξιολογούσε την προοπτική της εξομάλυνσης ως χρήσιμη. Στην Άγκυρα, ο Tayyip Erdoğan και ο τότε Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Ahmet Davutoğlu, ήταν ακόμη υπό την επήρεια της αυταπάτης της τουρκικής ισχύος να διαμορφώσει τους συσχετισμούς στην περιοχή σύμφωνα με την ιδεολογική κατασκευή του «Δόγματος Davutoğlu».<br /><br />Στην Αίγυπτο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, με Πρόεδρο τον Mohamed Morsi, ήταν ακόμη στην εξουσία, στη Συρία, κατά την εκτίμηση της Άγκυρας, η πτώση του καθεστώτος του Προέδρου της χώρας, Bashar al-Assad, ήταν θέμα χρόνου, και το Ισλαμικό Κράτος δεν είχε κάνει την εμφάνισή του, με την Τουρκία να επιτρέπει τη λειτουργία της διαβόητης «Λεωφόρου των Τζιχαδιστών», ενώ η απροθυμία των ΗΠΑ να εμπλακούν στρατιωτικά έκανε το περιφερειακό κενό ισχύος ελκυστικό. Στην Ιερουσαλήμ, κανένας δεν εμπιστευόταν την Άγκυρα και την πολιτική προστασία που προσέφερε στη Χαμάς και τα συχνά αντισημιτικά διαβήματα του Τούρκου Προέδρου επιβάρυναν αφόρητα την κατάσταση. Και στις δύο πλευρές η αντίληψη ήταν ότι δεν χρειάζονται ο ένας τον άλλο.<br /><br />Στην πραγματικότητα, βεβαίως, κανένας από τους δύο δεν είχε την επιλογή της οριστικής ρήξης. Η ραγδαία επέλαση των ισλαμιστών του ISIS διέλυσε κάθε αυταπάτη. Η επόμενη μέρα στη Συρία δεν ήταν καθόλου σίγουρο ότι θα ήταν καλύτερη από την πριν το 2011. Η Αίγυπτος επέστρεψε στο «μέλλον». Η τρομοκρατία του ISIS χτύπησε με σφοδρότητα την Τουρκία και αποκάλυψε την τρωτότητά της. Η Ρωσία μάλλον εξασφάλισε την επιβίωση του καθεστώτος Assad (ακόμη και χωρίς τον Assad), ενώ οριστικοποίησε τη φυσική της παρουσία στην περιοχή. Το κουρδικό με τις σαφείς πλέον περιφερειακές του διαστάσεις «αναγκάζει» τον Erdoğan να επιταχύνει και να κλιμακώσει την αντιδημοκρατική διευθέτηση στο εσωτερικό και σ’ αυτήν την κατεύθυνση καλές σχέσεις με το Ισραήλ μπορεί να σημαίνουν μικρότερης έντασης πολιτική κριτική από την Ουάσινγκτον. Όπως και να το δει κανείς, η εναλλακτική της διατήρησης του κλίματος ρήξης ήταν πια εκτός τραπεζιού.<br /><br />Βεβαίως, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών πολύ δύσκολα θα επιστρέψουν στο status quo ante. Η στενή στρατιωτική σχέση ιδιαίτερα στον τομέα της συνεργασίας ασφάλειας και ανταλλαγής πληροφοριών δεν είναι δυνατή, τουλάχιστον υπό τις παρούσες συνθήκες. Οι εποχές που τα ισραηλινά μαχητικά πετούσαν πάνω από τα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας με το Ιράν είναι μάλλον παρελθόν.<br /><br />Αυτό που θα δούμε είναι μια ad hoc συνεργασία εκεί που η εναλλακτική είναι χειρότερη και εκεί που υπάρχει μία ελάχιστη σύγκλιση συμφερόντων. Και οι δύο ανησυχούν για την ιρανική επιρροή στη Συρία και την ενδεχόμενη αναβάθμιση της στρατιωτικής παρουσίας του Ιράν στο έδαφος. Μετά τη συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα του τελευταίου, η Τεχεράνη απολαμβάνει μεγαλύτερης νομιμοποίησης και στη Συρία ό,τι κερδίζει η Τεχεράνη είναι απώλεια για την Τουρκία, ενώ το Ισραήλ δύσκολα θα ανεχθεί τέτοια παρουσία σε απόσταση αναπνοής από τα Υψίπεδα του Γκολάν. Το σενάριο μοιάζει απίθανο, αλλά όποιος ξέρει την ισραηλινή στρατηγική κουλτούρα κατανοεί ότι το Ισραήλ λειτουργεί με το χειρότερο δυνατό σενάριο.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο και οι δύο πλευρές δεν είχαν επιλογή από το να κλείσουν αχρείαστα μέτωπα. Και το διμερές ήταν το πιο επιφανειακό, καθώς οι διαφορές δεν αφορούσαν διμερή προβλήματα. Για την Ελλάδα και την Κύπρο οι επιπτώσεις μπορεί να είναι σημαντικές, αλλά όχι απαραίτητα μη διαχειρίσιμες. Αλλά γι’ αυτό το θέμα σε επόμενο σημείωμα.<div style="text-align: justify;">
<br />
<em><strong>* Ο κ. Κώστας Υφαντής είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο και Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Kadir Has της Κωνσταντινούπολης. Το καλοκαίρι του 2016 είναι Επισκέπτης Καθηγτής στο Πανεπιστήμιο της Σεούλ.</strong></em><br />
<em><strong><br /></strong></em></div>
<a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία - Ισραήλ: Ο μονόδρομος της επαναπροσέγγισης

Η συμφωνία της 27ης Ιουνίου επήλθε τριάμισι χρόνια μετά την προσωπική παρέμβαση του Προέδρου Obama τον Μάρτιο του 2013 που ανάγκασε τον πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μία Αποτίμηση της Πολιτικής του Σουλτάνου

Ellada simera 0 Πολιτική, Τουρκία 15:05

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeREt2P-XeD2Farx24NoEOHnnye3CDrL6NE2HAdAPs-_n50Nrfb0UHEi_2xwCWP7afz6UiBIlPBpZHD4QSmgaCp_HeUW8w9FcuvGNbaS9fUNJdorNY5eWsUsG0xiMvo1RdLoSxiIRonNIH/s1600/soyltanos+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeREt2P-XeD2Farx24NoEOHnnye3CDrL6NE2HAdAPs-_n50Nrfb0UHEi_2xwCWP7afz6UiBIlPBpZHD4QSmgaCp_HeUW8w9FcuvGNbaS9fUNJdorNY5eWsUsG0xiMvo1RdLoSxiIRonNIH/s640/soyltanos+erdogan.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
Έχω γράψει πολλές φορές ότι η Αίγυπτος είναι η βασίλισσα των θαλάσσιων Δρόμων του Μεταξιού, και η Τουρκία η βασίλισσα των χερσαίων Δρόμων του Μεταξιού.<br />
<br />
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ερντογάν, μαζί με το Ιράν και το Κατάρ τα είχε δώσει όλα για να φέρει στην εξουσία τον Μοχάμεντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο, και πράγματι με τεράστιες χρηματοδοτήσεις και υποσχόμενοι τα πάντα στους πάντες οι Ισλαμιστές πήραν την εξουσία το 2012.<br />
<br />
Μόλις πήρε την εξουσία ο Μοχάμεντ Μόρσι, κάλεσε τον Ερντογάν και τον υποδέχτηκε με τιμές Σουλτάνου, δήλωσε ότι θα ανακαλέσει την από το 1979 υπογεγραμμένη ανακωχή με το Ισραήλ, και κάλεσε στην Αίγυπτο τον Ιρανό πρόεδρο. Η πρώτη επίσκεψη Ιρανού προέδρου στην Αίγυπτο μετά την άνοδο των Ιρανών Ισλαμιστών στην εξουσία το 1979.<br />
<br />
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3kyKePcYDE2gMrW83vJberMFJ_fbJ4_Hr1YYxl385RKeYvD5Gj_KrARnxU-XbUTMiuZZrmlgimzrRmfTPs9yb5GA3OYAy-lWppxPlFCSE43-f9IUrS0P5IJ8Dv0kYZYxJbB9IaYj6U-4/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259F%25CE%25B9+%25CE%2594%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BE%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%258D.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3kyKePcYDE2gMrW83vJberMFJ_fbJ4_Hr1YYxl385RKeYvD5Gj_KrARnxU-XbUTMiuZZrmlgimzrRmfTPs9yb5GA3OYAy-lWppxPlFCSE43-f9IUrS0P5IJ8Dv0kYZYxJbB9IaYj6U-4/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259F%25CE%25B9+%25CE%2594%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BE%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%258D.JPG" /></a><br />
<br />
Όλα όπως τα ήθελε ο Σουλτάνος. Γιατί το όραμα του Σουλτάνου είναι να δημιουργηθεί μία Ισλαμική σοσιαλιστική ένωση, μία Ισλαμική εκδοχή της Σοβιετικής Ένωσης για τον Ισλαμικό κόσμο, με τον ίδιο να έχει τον ρόλο του Σουλτάνου, και να ελέγχει και τους θαλάσσιους και τους χερσαίους δρόμους του μεταξιού.<br />
<br />
Το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και της Κασπίας θα φτάνουν στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας, όλοι μαζί θα μπορούν να διαπραγματεύονται με τους σταυροφόρους (Ευρωπαίους) και να πολεμούν τους απίστους (Ρώσους), και όταν οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Ιάπωνες και οι Νοτιοκορεάτες θέλουν να στείλουν τα εμπορεύματα τους στην Ευρώπη, είτε μέσω της Αιγύπτου και των θαλάσσιων Δρόμων του Μεταξιού, είτε μέσω της Τουρκίας και των Χερσαίων Δρόμων του Μεταξιού, θα μιλούν με τον Σουλτάνο για τις προμήθειες που θα πρέπει να πληρώνουν στο Χαλιφάτο. Κανένας άπιστος δεν θα εκμεταλλεύεται πλέον το Χαλιφάτο.<br />
<br />
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmtZRjhtfqiwUo6a6HnufhLKPj55kBtFrQuvqbXI8YiHizTFVqinGbf9AF_uaCzTm9N-rS0WIqKjYVN59eYYkRjbr0LQZwjTPoBS0j5Fmt0hgrCsYLLozz-51jBQJ4Gj1J-PQYppv35lU/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmtZRjhtfqiwUo6a6HnufhLKPj55kBtFrQuvqbXI8YiHizTFVqinGbf9AF_uaCzTm9N-rS0WIqKjYVN59eYYkRjbr0LQZwjTPoBS0j5Fmt0hgrCsYLLozz-51jBQJ4Gj1J-PQYppv35lU/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" /></a><br />
<br />
Το σχέδιο του Ερντογάν προέβλεπε ότι η Αίγυπτος θα πάρει το Ισραήλ, με μία επίθεση Τουρκίας, Αιγύπτου, Ιράν, και ότι η Τουρκία θα πάρει την Συρία, ξεσηκώνοντας την Σουνιτική πλειοψηφία. Δυστυχώς αυτό το σχέδιο δεν έδειξε να τρομάζει κάποιους Αμερικανούς.<br />
<br />
Στην Συρία ο Σουλτάνος τα χάλασε με το Ιράν, γιατί το Ιράν δεν δέχεται τον Ερντογάν για Σουλτάνο, και διεκδικεί την Συρία και έναν ανεξάρτητο εμπορικό δρόμο προς την Ευρώπη. Στην Συρία ο Σουλτάνος τα χάλασε και με τους Ρώσους. Στο Ισραήλ προφανώς τα χάλασε με τους Ισραηλινούς, και στην Αίγυπτο προφανώς τα χάλασε με του Αιγυπτίους σοσιαλιστές, όπως και στην Σαουδική Αραβία τα χάλασε με τον Σαουδάραβα βασιλιά, αφού και αυτός θέλει για τον εαυτό του τον ρόλο του ανώτατου ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμου.<br />
<br />
Όμως εκ των υστέρων, δεν μπορούμε να πούμε ότι ο Σουλτάνος πέτυχε λίγα. Κατέστρεψε βέβαια την χώρα του, αλλά λίγα δεν πέτυχε. Άσχετα με το αν θα τα πάει καλύτερα στο μέλλον ή αν θα πάει χειρότερα. Μιλάμε μόνο κρίνοντας το τι πέτυχε μέχρι σήμερα. Αγνοώντας φυσικά το τίμημα που πλήρωσε ο Τουρκικός λαός.<br />
<br />
Ο Ερντογάν κατάφερε να ξεσηκώσει την Αίγυπτο εναντίον του Ισραήλ, και αν δεν ανέτρεπαν οι Αιγύπτιοι σοσιαλιστές τον Μόρσι, με την βοήθεια των Σαουδαράβων και των ΗΑΕ, το Ισραήλ θα πήγαινε σε έναν πόλεμο με την Αίγυπτο, άσχετα αν αυτός ο πόλεμος θα έπαιρνε την μορφή τρομοκρατικών επιθέσεων ή τακτικού πολέμου.<br />
<br />
Ο Ερντογάν κατάφερε επίσης να συζητηθεί το ενδεχόμενο να στείλουν το Ιράν και το Κατάρ μαζί αέριο στην Τουρκία, και οι τρεις μαζί ξεσήκωσαν τους σοσιαλιστές Ισλαμιστές της Σαουδικής Αραβίας εναντίον του Σαουδάραβα Βασιλιά.<br />
<br />
Ο Ερντογάν κατάφερε να αποκτήσει μεγάλα πατήματα στις Μουσουλμανικές χώρες της Κεντρικής Ασίας (Αζερμπαϊτζάν, Τουρκμενιστάν, Καζακστάν), και να ασκήσει πίεση μέχρι και στην Κίνα, υποστηρίζοντας τους Ουιγούρους Μουσουλμάνους της Xin Jiang.<br />
<br />
Ο Ερντογάν κατάφερε να ξεσηκώσει τους Σουνίτες της Συρίας, και άνοιξε έναν Σουνιτικό διάδρομο μέχρι τον Περσικό Κόλπο.<br />
<br />
Ο Ερντογάν κατάφερε να αποσπάσει μεγάλα ποσά από το Κατάρ, από την Σαουδική Αραβία, ενδεχομένως και από άλλους Άραβες του Κόλπου.<br />
<br />
Βέβαια όλα αυτά τα κατάφερε πηγαίνοντας σε πόλεμο με την Ρωσία, το Ιράν, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία, και την Συρία, προκαλώντας έναν ξεσηκωμό στο Κουρδιστάν της Τουρκίας, έναν σχεδόν εμφύλιο στο εσωτερικό της Τουρκίας ανάμεσα στους Τούρκους Ισλαμιστές και στους Τούρκους σοσιαλιστές, και πλημμυρίζοντας και φουσκώνοντας την Τουρκική οικονομία με τουρκικές λίρες. Αλλά είπα ότι κρίνω τι πέτυχε αγνοώντας το τίμημα που πλήρωσε ο Τουρκικός λαός.<br />
<br />
Επειδή είπα για την σημασία της Αιγύπτου για την Τουρκία, να πω και για την συμμαχία της Αιγύπτου με το Ισραήλ, και για την σημασία του Ισραήλ για την Αίγυπτο. Οι Ισραηλινοί έχουν καταφέρει να συνεργαστούν με τους Αιγύπτιους σοσιαλιστές, αλλά η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ παραμένει για τους Αιγυπτίους μία μεγάλη πληγή. <br />
<br />
Με το λιμάνι του Eilat στην Κόκκινη Θάλασσα το Ισραήλ παρακάμπτει το χρυσορυχείο της Αιγύπτου, την Διώρυγα του Σουέζ. Αυτό μειώνει πάρα πολύ την σημασία της Αιγύπτου στους θαλάσσιους Δρόμους του Μεταξιού. Αν η Αίγυπτος έπαιρνε το Ισραήλ θα ήταν η βασίλισσα των θαλάσσιων δρόμων του μεταξιού, και αν ο Ερντογάν έπαιρνε την Αίγυπτο η Τουρκία θα ήταν η βασίλισσα όλων των Δρόμων του Μεταξιού. Αν φυσικά η Τουρκία έπαιρνε και την Συρία ώστε να κόψει το Ιράν. <br />
<br />
Όλα αυτά τα προσπάθησε ο Σουλτάνος, και έφτασε πολύ κοντά, και στην Συρία, και στην Αίγυτπο, και στο Ισραήλ. Μεγάλη μάρκα o Σουλτάνος. Ο Τσίπρας και ο Καμμένος μπροστά του είναι άγιοι.<br />
<div>
<br />
<a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.   </div>

Μία Αποτίμηση της Πολιτικής του Σουλτάνου

Έχω γράψει πολλές φορές ότι η Αίγυπτος είναι η βασίλισσα των θαλάσσιων Δρόμων του Μεταξιού, και η Τουρκία η βασίλισσα των χερσαίων Δρόμων...

Διαβάστε την συνέχεια

“Κόκκινη κάρτα” σε φυγόστρατο “γκιαουροφάγο” της Θράκης! Επιτέλους κάτι κινείται;

Ellada simera 0 Εθνικά Θέματα, Θράκη, Πρωτοσέλιδα 14:26

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSZs-ZsS5B5uiy5JM_RUrFoc3hD7qZsj7TaUZshz5rNixqxgNp9msxif-S2VNMjArSbdyqMMXZEol_SAM5FQWUwIGWQae9h_kKMb1EilCv_C0odq8dBPvPh-_JTToinzzUn2ZsBrZtFEyy/s1600/kokkini+karta+se+fygostrato+giaoyrofago+tis+thrakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSZs-ZsS5B5uiy5JM_RUrFoc3hD7qZsj7TaUZshz5rNixqxgNp9msxif-S2VNMjArSbdyqMMXZEol_SAM5FQWUwIGWQae9h_kKMb1EilCv_C0odq8dBPvPh-_JTToinzzUn2ZsBrZtFEyy/s640/kokkini+karta+se+fygostrato+giaoyrofago+tis+thrakis.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
“Κόκκινη κάρτα” στον “φυγόστρατο γκιαουροφάγο” και ιδρυτικό μέλος του κόμματος DEB που προσπαθεί να “τουρκέψει” τη Θράκη από το ελληνικό κράτος! Σε επιβεβαίωση όσων έγραφε πριν μερικές μέρες ο Αντιφωνητής της Θράκης. Ο οποίος επανέρχεται και αποκαλύπτει:<br />
<br />
<div class="p3">
<span class="s1">Ὁ κύριος Ρετζέπ Πατσαμάν <strong>(στην μέση)</strong> δέν εἶναι ἀπό τά πρωτοκλασάτα στελέχη τῆς τοπικῆς μειονοτικῆς ἡγεσίας. Ἄν ὅμως δεχθεῖς ὅτι ὑπάρχει ἕνας μηχανισμός διά τοῦ ὁποίου ἡ Ἄγκυρα διαμορφώνει καταστάσεις καί ποδηγετεῖ ἀνθρώπους στήν ἑλληνική Θράκη, τότε ἄνετα θά τόν ἐντάξεις στά πλαίσια τοῦ μηχανισμοῦ αὐτοῦ.</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Μέ καταγωγή ἀπό τήν Κομοτηνή καί σπουδές θεολογίας στήν Τουρκία, εἶναι μόνιμος κάτοικος Ἄγκυρας, ἀφοῦ ἐργάζεται στήν κρατική Διεύθυνση Ἀπόδημων Τούρκων καί Συγγενῶν Κοινοτήτων. Πρόκειται γιά ὑπηρεσία πού λειτουργεῖ ὑπό τόν ἴδιο τόν πρωθυπουργό, καθώς μέσῳ αὐτῆς σχεδιάζεται καί μεθοδεύεται ἡ νεοοθωμανική διείσδυση στίς χῶρες-στόχους. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι στό προφίλ του στό FB ἔχει ἕναν ὁπλισμένο Ὀθωμανό…</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Αὐτό λοιπόν τό ἄτομο τή μέρα πού πέθανε ὁ <strong>Γεράσιμος Ἀρσένης</strong> διαμαρτυρήθηκε στήν …“Τρακιανίν Σεσί” πού ἔγραψε ἕνα τυπικό “ὁ Θεός νά συγχωρέσει τίς ἁμαρτίες του”, γράφοντας: <strong>Ἕνας γκιαούρης ψόφησε κι ἔφυγε. Ἐμεῖς στούς γκιαούρηδες λέμε “ἄς εἶναι μπόλικο τό χῶμα”!!!</strong></span><br />
<span class="s1"><strong><br /></strong></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Ὁ Πατσαμάν ὁ γκιαουροφάγος λοιπόν, παρά τήν μόνιμη διαμονή του στήν γείτονα, δέν μᾶς ξεχνάει. Εἶναι ἱδρυτικό μέλος τοῦ DEB (ἀπό τό 2010 πού ἐπανιδρύθηκε), ὑποδέχεται τούς ὁμοϊδεάτες του τουρκόφρονες ὅταν αὐτοί ἐπισκέπτονται τήν Τουρκία καί πηγαινοέρχεται στή Θράκη, πάντα γιά λόγους σχετικούς μέ τά καθήκοντά του.</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Ὡστόσο ἔχει ἕνα προβληματάκι μέ τήν Στρατολογία: Δέν πῆγε ποτέ φαντάρος, ἐπικαλούμενος τήν δῆθεν ἱερατική του ἰδιότητα*. Καί τόσα χρόνια, ἄγνωστο πῶς (πλαστογραφίες;), πηγαινοέρχεται στή χώρα μας ἀνενόχλητος! Πρό τριετίας ἔπαψε ἡ ἀπαλλαγή του ἀπό τήν στράτευση ἀλλά καί πάλι τίποτε δέν ἄλλαξε σέ βάρος του, παρότι ἐρχόταν στη Θράκη καί ὀργάνωνε ψευτοθρησκευτικά δεῖπνα (πρό ἡμερῶν τό ἐπιχείρησε πάλι στό Διδυμότειχο). Ὅμως συνελήφθη ὡς φυγόστρατος ἐξωτερικοῦ, ἔχασε τό ἰφτάρ πού ἑτοίμαζε καί ἀφέθηκε ἐλεύθερος βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου.</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Θά πεῖτε “καί τί ἔγινε;” Δέν εἶναι μόνο τό σαφές μήνυμα, ἕπεται συνέχεια. Ὑπάρχο</span><br />
<span class="s1">υν κι ἄλλοι τρόποι νά δείξει ἕνα κράτος τήν δυσανεξία του κατά ὅσων τό ὑπονομεύουν καί ἤδη βλέπουμε πώς -ἀπίστευτο μά ἀληθινό! –<strong> κάτι προχωράει:</strong> βασικοί χρηματοδότες τῶν σχεδίων τῆς Τουρκίας βλέπουν μόλις τώρα τήν κόκκινη κάρτα πού …ἐπιζητοῦσαν παλαιόθεν καί ὅλα δείχνουν πώς μιά ἀφύπνιση τῶν ἁρμοδίων δέν εἶναι πλέον στόν χῶρο τῆς φαντασίας.</span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">* ἡ ρουφιανιά δέν θεωρεῖται ἱερουργία…</span></div>
<div class="p3">
<span class="s1"><b>Αντιφωνητής</b></span></div>
<br />
<a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Κόκκινη κάρτα” σε φυγόστρατο “γκιαουροφάγο” της Θράκης! Επιτέλους κάτι κινείται;

“Κόκκινη κάρτα” στον “φυγόστρατο γκιαουροφάγο” και ιδρυτικό μέλος του κόμματος DEB που προσπαθεί να “τουρκέψει” τη Θράκη από το ελληνικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Πλησιάζει η ώρα της Νέμεσις για τον Ερντογάν”; Τι δείχνουν οι διπλωματικές παλινωδίες του

Ellada simera 0 Τουρκία 14:17

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiG9upUo4N2QPwncYhL_jOA-vNVt0JMQ1u6_mkH1l-B6jMbF5aMymg09rghqpCchsUzWSNi7lXNoqWn4zYDkwU5AxRjCqigNYyWL_cM9KifqvNxYWfGoRA9Y3YK7Ak-7mXCysTr9xSQJcts/s1600/plisiazei+h+wra+tis+nemesis+gia+ton+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="344" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiG9upUo4N2QPwncYhL_jOA-vNVt0JMQ1u6_mkH1l-B6jMbF5aMymg09rghqpCchsUzWSNi7lXNoqWn4zYDkwU5AxRjCqigNYyWL_cM9KifqvNxYWfGoRA9Y3YK7Ak-7mXCysTr9xSQJcts/s640/plisiazei+h+wra+tis+nemesis+gia+ton+erdogan.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
Της <strong>ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ </strong><br />
<div class="p3">
<span class="s1">Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας πρέπει να ασκείται με συνέπεια , με σεβασμό των κανόνων διεθνούς δικαίου και όχι κάνοντας ζιγκ ζαγκ.</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<strong>Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν φιλίες, θρησκευτική αδελφοσύνη, ιδεολογική συγγένεια. Βασικό στοιχείο της είναι το συμφέρον της χώρας.</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Η τουρκική εξωτερική πολιτική το τελευταίο διάστημα μοιάζει να χορεύει σε ξέφρενους ρυθμούς. Το Ισραήλ, η Ρωσία, η Αίγυπτος και η Συρία είναι οι χώρες με τις οποίες προσπαθεί να βελτιώσει τις σχέσεις της, Αλλά σίγουρα όλοι γνωρίζουν το πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι η Άγκυρα. <strong>Αυτός που ζητά συγνώμη με τόση ευκολία μπορεί να γίνει εχθρός με την ίδια ευκολία.</strong></span><br />
<span class="s1"><strong><br /></strong></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Η Άγκυρα ζήτησε συγνώμη από τον Πούτιν για την κατάρριψη του αεροσκάφους, υπέγραψε συμφωνία με το Ισραήλ και  τώρα έχει στο στόχαστρο της την Αίγυπτο και τη Συρία. Δεν αποκλείεται σύντομα να αποκαλέσει ξανά « αδελφό» τον Άσαντ.</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<strong>Όλα αυτά δείχνουν την χρεοκοπία της πολιτικής και της οικονομίας.  Οι ξένες δυνάμεις που στηρίζουν το Κόμμα του Ερντογάν από την πρώτη στιγμή αποσύρουν μια προς μια την υποστήριξη τους.  Ή δείχνουν ότι την αποσύρουν για να πιέσουν την κυβέρνηση να ικανοποιήσει  ακόμα περισσότερα αιτήματά τους.</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Ο Ερντογάν βλέποντας τη δυσαρέσκεια και τις αντιδράσεις των πολιτών του αποφάσισε να δώσει την τουρκική ιθαγένεια στους Σύρους πρόσφυγες. Με την απόφαση του αυτή στοχεύει να δείξει καλή θέληση στην Ε.Ε, αλλά και να αποκτήσει μια νέα δεξαμενή ψηφοφόρων.</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Εύστοχα ο καθηγητής Μετέ  Τουντσάι σε συνέντευξη του στην συνεργάτιδα της χουρριέτ , Τζανσού Τσαμπλιμπέλ δήλωσε ότι το ΑΚΡ θα παραμείνει στην εξουσία για 30 χρόνια!</span></div>
<div class="p3">
<strong>Βέβαια, η χορήγηση της τουρκικής ιθαγένειας έγινε κερδοφόρα επιχείρηση.  Εντοπίστηκε σπείρα Σαουδαράβων που χορήγησε σε 23.000 Αφγανούς την  τουρκική υπηκοότητα έναντι 80.000-100.000$.</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div class="p3">
<span class="s1">Οι τουρκικές κυβερνήσεις όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση  καταφεύγουν στη θρησκεία γιατί είναι ένας εύκολος τρόπος χειραγώγησης των μαζών. Τις περισσότερες φορές στόχος είναι η <strong>Αγία Σοφία</strong>. Οι κυβερνήσεις αντλούν δύναμη με τη δήθεν μετατροπή του συμβόλου της Ορθοδοξίας σε τέμενος.  Το ζήτημα είναι κατανοητό ως ένα βαθμό. Αυτό που είναι ακατανόητο είναι η πρόταση που έγινε για να ονομαστεί ένα τέμενος  στην Άγκυρα , στην περιοχή Γκιόλμπασι, στη συνοικία Καρσίγιακα, στη θέση Γξιουζέλγιαλι. Πώς είναι δυνατόν να δώσουν το όνομα του συμβόλου της Ορθοδοξίας σε ένα νεοαναγειρόμενο τέμενος;</span><br />
<span class="s1"><br /></span></div>
<div class="p3">
<strong>Παρ΄όλες τις παλινωδίες και τις ακροβασίες έρχεται η ώρα της καταβολής του αντιτίμου των πεπραγμένων για όλους.  Σύμφωνα με πληροφορίες του Πρακτορείου Φιράτ, ο πρόεδρος του κουρδικού κόμματος PYD  Σαλιχ Μουσλίμ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχουν στα χέρια τους όλα τα απαιτούμενα έγγραφα για να οδηγήσουν τον Ερντογάν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Πλησιάζει η ώρα της Νέμεσις για τον Ερντογάν”; Τι δείχνουν οι διπλωματικές παλινωδίες του

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας πρέπει να ασκείται με συνέπεια , με σεβασμό των κανόνων διεθνούς δικαίου και όχι...

Διαβάστε την συνέχεια

Brexit: Η αρχή ενός τέλους ... δίχως τέλος

Ellada simera 0 Εθνικά Θέματα, Ευρώπη, κόσμος, Πρωτοσέλιδα 13:42

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg03Xtm0PHFbZGRVs9X7CsWViEk-0xwTlaCphYcRfOkmJ-1RmO51KdM56fG7CNas7-Z8W8B2DPO-t-JcfqcDnbSMSWF9XEOEpbpGmlbg5ViS3JLLXFZwrJ7tKbLFJSNu2JoTyB8E816MfPe/s1600/brexit.+h+arxi+enos+teloys+...+dixws+telos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="458" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg03Xtm0PHFbZGRVs9X7CsWViEk-0xwTlaCphYcRfOkmJ-1RmO51KdM56fG7CNas7-Z8W8B2DPO-t-JcfqcDnbSMSWF9XEOEpbpGmlbg5ViS3JLLXFZwrJ7tKbLFJSNu2JoTyB8E816MfPe/s640/brexit.+h+arxi+enos+teloys+...+dixws+telos.jpg" width="640" /></a></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b style="line-height: 0.65cm;"><span style="font-family: "arial" , sans-serif;">του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη</span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η 23η Ιουνίου θα μείνει στην ιστορία σαν μια νέα </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">D-Day, </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">μια νίκη της ιστορικής Ευρώπης απέναντι στις νεοταξικές ολιγαρχίες, ένα μήνυμα Ανεξαρτησίας για τα ευρωπαϊκά έθνη -και αφύπνισης για όλους τους λαούς.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Στην Ευρώπη εμείς οι πολίτες πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε να μας κυβερνά μια μη εκλεγμένη Κομισιόν με εξουσίες εκτελεστικές που λειτουργεί περισσότερο ως θεοκρατία του 13ου αιώνα ή τα ευρωπαϊκά Έθνη-κράτη είναι οι μόνες ιστορικές, πολιτικές, δομές της αυθεντικής δημoκρατίας.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">Ζούμε ουσιαστικά την απαρχή της “αποπαγκοσμιοποίησης”. Η ιστορία, η πολιτική και τα έθνη ανακτούν τα δικαιώματά τους μετά την επιστροφή των κρατών, που όλοι θεωρούσαν πριν από λίγο αδύναμα, και την υποχώρηση των αγορών, που όλοι θεωρούσαν παντοδύναμες.</span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;"></span></span></span></b></div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;">Η παγκοσμιοποίηση δεν λειτουργεί, ποτέ δεν λειτούργησε. Το ίδιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο πλαίσιο του φετιχισμού της παγκοσμιοποίησης, υπήρξαν πολλοί υπολογισμοί, πολλοί μύθοι και πολλά ψέμματα. </span></b> <br />
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Ένας απ' αυτούς ήταν και ο μύθος των “ανοικτών αγορών”, που μπορούν να αυτορυθμίζονται και να λειτουργούν... με έντιμο τρόπο και σεβασμό στον άνθρωπο. Επεκτάθηκε ευρέως και άφησε έντονα τα ίχνη του, ιδίως στις νέες γενιές -θύματα της νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">Ζούμε επίσης την επαύριο του τέλους της “μιας και μόνης υπερδύναμης”.</span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">Ο μύθος του “Αμερικανικού Αιώνα”</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;"> σφράγισε την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα (δεκαετία του '90), μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ και τον πόλεμο του Κουβέϊτ, μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Ο πολυσχεδιασμένος ...και πολυδιαφημισμένος “πόλεμος του Ιράκ”, το 2003, ήταν η αρχή του τέλους αυτών των ψευδαισθήσεων. Θυμάμαι ότι, μιλώντας τότε με Αμερικανούς και Ελληνοαμερικανούς αξιωματούχους, ανθρώπους με καλή πρόθση, τούς λέγαμε ότι δεν πρόκειται να έρθει καμμιά δημοκρατία μετά τον Σαντάμ και ότι δημιουργούν ένα “τέρας”, μια νέα Παλαιστίνη, κι έβγαιναν από τα ρούχα τους... “Εμείς; Οι Σταυροφόροι του 21ου αιώνα;”.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Τώρα, οι περισσότεροι απ' αυτούς είναι έξαλλοι με την κυβέρνησή τους και με τα σκιώδη κέντρα δύναμης πίσω απ' αυτήν. Ορισμένοι μάλιστα μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για τον “σωτήρα της ανθρωπότητας” πρόεδρο Πούτιν... και μέσα στο αμερικανικό Πεντάγωνο.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Οι Ηνωμένες Πολιτείες ταυτίστηκαν, στην αρχή της τελευταίας δεκαετίας του 20ου αιώνα, με την απόλυτη επικράτηση, τόσο στρατιωτική όσο και οικονομική, πολιτική και πολιτισμική. Η παθητική ή ενεργητική ουδετερότητα της Ρωσσίας και της Κίνας έδειχνε ότι και οι δυνάμεις αυτές, την εποχή εκείνη, αναγνώριζαν το γεγονός της μιας μοναδικής υπερδύναμης.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">Μετά άρχισε να συζητιέται ο μύθος του “κινεζικού 21ου αιώνα”...</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;"> μέχρι που η “αρκούδα” ξύπνησε από τον αναγκαστικό “χειμέριο λήθαργο” κι ήρθε η σειρά της συμμαχίας των </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">BRICS. </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η Ρωσσία έκανε μια αναγκαστική επιλογή, που θα μπορούσαμε να την πούμε και λογική, να στραφεί προς την Ασία. Η επιλογή αυτή είναι σημαδιακή και σηματοδοτεί ένα σημαντικό ρήγμα στην εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Μόσχα από τον 18ο αιώνα, μετά τον Μεγάλο Πέτρο.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η ρωσσική στρατηγική προσαρμόστηκε στο νέο δόγμα του “πολυπολικού” κόσμου. Ο πολυπολικός κόσμος, που επί δεκαετίες αποτέλεσε αντικειμενικό στόχο της εξωτερικής πολιτικής της Γκωλλικής Γαλλίας της δεκαετίας του '60, ζωντανεύει σήμερα που η παρακμή των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστά ένα από τα στοιχεία που προσδιορίζουν την πραγματικότητα της εποχής μας.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Απέναντι στην διαδικασία αποσύνθεσης της παγκοσμιοποίησης, οι Ρώσσοι ηγέτες διαμόρφωσαν την ιδέα της </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">“κυρίαρχης δημοκρατίας”</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">. Ένας πολυπολικός κόσμος επιβάλλει κανόνες που οφείλουν να γίνουν δεκτοί από το σύνολο των συμμετεχόντων. Για τον λόγο αυτόν, η εθνική κυριαρχία, που η παγκοσμιοποίηση και η Ε.Ε. έχουν “ποινικοποιήσει” ως το έσχατο αμάρτημα, παραμένει θεμελιώδης αξία στον πολυπολικό κόσμο.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Όπως έχει εξηγήσει επανειλημμένα ο Βλαδίμηρος Πούτιν, δεν θα έπρεπε να υπάρχει οργάνωση της κοινωνίας των εθνών χωρίς να γίνεται σεβαστή η εθνική κυριαρχία  καθεμιάς χώρας από αυτές.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Ίσως να έχει κατά νου μια θέση του Τσε Γκεβάρα, που διαχώριζε </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">τις χώρες με πραγματική εθνική κυριαρχία</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;"> από αυτές που είναι φαινομενικά κυρίαρχες αλλά η μοίρα τους βρίσκεται στην πραγματικότητα στα χέρια των πολυεθνικών.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η έννοια αυτή, της κυρίαρχης δημοκρατίας, εμπεριέχει μια ξεκάθαρη αναφορά στον Φραγκλίνο Ρούζβελτ, τον άνθρωπο του </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">New Deal </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">και του ελέγχου των “αγορών”, στα πλαίσια ενός “πολιτισμένου καπιταλισμού”.</span></span></span></b></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiADuSlyUR8Y06vC8oG9tH2SiS9mJPWbPDM3O9F9CE-Qk6roDgqZo_8dFdErekvoqqokNmZhchniSQBZ-Leknk3v4feQfG2t9iiBZ92kURrlof48oyjXydOmnmRNmLHHHuCIojaLG1P95Q/s1600/lca-brexit-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiADuSlyUR8Y06vC8oG9tH2SiS9mJPWbPDM3O9F9CE-Qk6roDgqZo_8dFdErekvoqqokNmZhchniSQBZ-Leknk3v4feQfG2t9iiBZ92kURrlof48oyjXydOmnmRNmLHHHuCIojaLG1P95Q/s400/lca-brexit-1.jpg" width="400" /></a></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Οι ελίτ της Ευρώπη σήμερα έχουν ξεχάσει αυτές τις αξίες, επισημαίνει ο Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Σαπίρ, και οπαδός της εξόδου της Γαλλίας από το Ευρώ. </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">“Αφήνονται στις διεστραμμένες απολαύσεις της οικειοθελούς δουλείας”</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">, που ισχύει λόγω της σημερινής κατάστασης των κρατών-μελών εντός της Ένωσης”.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Αυτές οι ελίτ, όμως, αρχίζουν σταδιακά να χάνουν το παιχνίδι, όπως δείχνει το βρετανικό δημοψήφισμα υπέρ του </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">BREXIT, </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">η αυξανόμενη αντίδραση των Ευρωπαίων πολιτών και η κατακόρυφη άνοδος του ευρωσκεπτικισμού παντού. Στα ίδια πλαίσια κινείται και η “απειθαρχία” του αμερικανικού λαού με την μεγάλη υποστήριξή του στον “λαϊκιστή” Τραμπ, τον οποίο απορρίπτει συλλήβδην όλη η αμερικανική ελίτ.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">Σύμφωνα με τεκμηριωμένες εκτιμήσεις, οι Επικυρίαρχοι φαίνεται να έχουν χωριστεί σήμερα σε δύο διαφορετικές εναλλακτικές λύσεις. </span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η πρώτη φαίνεται να επιλέγει μια παρατεταμένη, αγωνιώδη, πολιτική λιτότητας και σταδιακής εξαθλίωσης των κοινωνιών με παράλληλη κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας, όπως γίνεται στο πειραματόζωο “Ελλάς” με τα μνημόνια. Μετά από δεκαετίες παρακμής, φτώχειας και αστυνομικού κράτους (ήδη κοντεύουμε μια δεκαετία από το 2009, που άρχισε αυτή η πολιτική στην χώρα μας), οι κοινωνίες σιγά-σιγά θα μεταλλαχθούν, οι μεγαλύτερες γενιές, που έχουν μνήμες ιστορίας, πατρίδα και αξιοπρέπειας, θα εκλείψουν και θα μείνουν όσοι έχουν υποστεί “εξ απαλών ονύχων” την πολυπολιτισμική πλύση εγκεφάλου και την προπαγάνδα της “ελαστικής εργασίας” για να προσκυνούν την Νέα Τάξη... “</span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><i><span style="font-weight: normal;">Μένουμε Δούλοι</span></i></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">”! Όπως έλεγε και σ' ένα ποίημά της η ανυπότακτη Κατερίνα Γώγου, “</span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><i><span style="font-weight: normal;">...γλείφοντας, υπογράφοντας, ικετεύοντας κι ουρλιάζοντας ξεφτιλισμένα ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ!</span></i></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">”.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Οι πρεσβεύοντες την παραπάνω θέση είναι οι πιο κυνικοί “ρεαλιστές” στις τάξεις των επικυρίαρχων ελίτ, αυτοί που σχεδιάζουν τα πλάνα τους για δεκαετίες, πίσω από τα έθνη,  και δεν βιάζονται να αποκαλυφθούν, </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">αρκεί να κρατούν οι ίδιοι τον έλεγχο του νομίσματος</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">. Καταλαβαίνετε τι εννοώ.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η άλλη τάση στην Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και στα διάφορα κέντρα δύναμης της υπερεθνικής ελίτ είναι οι ζηλωτές, οι διαρκείς “ναζί”, αυτοί που φοβούνται ότι οι </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">WASP </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">(Αγγλοσάξωνες Προτεστάντες) θα ταρακουνηθούν σοβαρά από τις εξελίξεις και μπορεί να τους ξεφύγει η πρωτοκαθεδρία σ' έναν πολυπολικό κόσμο. Αυτοί προωθούν μια δραματική, “σκληροπυρηνική”, πίεση στις κοινωνίες με κίνδυνο να προκληθεί σοβαρή ύφεση, κραχ και παρατεταμένο χάος στον κόσμο, ρισκάροντας ακόμα κι έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλοί τραπεζίτες, που ανήκουν στις τάξεις των πρώτων, εκφράζουν μεγάλη ανησυχία για το δικό τους μέλλον και θεωρούν την δεύτερη λύση των “σκληροπυρηνικών” μη βιώσιμη... 'Ισως γι' αυτό τα τελευταία χρόνια βρίσκονται πολλοί τραπεζίτες σε Αμερική και Ευρώπη “αυτοκτονημένοι” ή περιέργως νεκροί.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Τα μέτωπα του πολέμου ήδη έχουν αρχίσει να διακρίνονται στον παγκόσμιο χάρτη και το μόνο που θα μένει σε λίγο είναι να πατηθεί το “</span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">enter” </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">για την κλιμάκωση, ακόμα και την πυρηνική, των συγκρούσεων. Μιλάμε για δευτερόλεπτα. Ο Βούλγαρος δημοσιογράφος </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">Krassimir Ivandjiiski, </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">συντάκτης του περιοδικού “</span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="en-US"><span style="font-weight: normal;">Strogo Sekretno”, </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">προβλέπει ότι, στο πλαίσιο αυτό, τα Βαλκάνια μετατρέπονται και πάλι στην πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Οι επιθετικές δυνάμεις ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δείχνουν να βαδίζουν στα τυφλά, ποντάροντας στο Χάος. Η Ρωσσία, αντίθετα, έχει σχέδιο και περιμένει, δεν κάνει άγαρμπες κινήσεις. Παρ' όλα αυτά, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παπαγαλίζουν την προπαγάνδα ότι ο Πούτιν είναι ο επιτιθέμενος που απειλεί την παγκόσμια ειρήνη.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η απομάκρυνση της Βρετανίας από το υπερκράτος των Βρυξελλών ενισχύει τον αντιγερμανικό πόλο δύναμης και σίγουρα θα παρασύρει κι άλλες χώρες που παραδοσιακά στέκονταν στο πλευρό των “θαλάσσιων δυνάμεων” εκτός Ε.Ε., της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Με </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">αυτά που συμβαίνουν στην “αποκεκαλυμμένη” και αποτυχημένη Παγκοσμιοποίηση, όλες οι ιδεολογικοφιλοσοφικές προσεγγίσεις της πραγματικότητας παραδέχονται ότι </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">η «επανάσταση» που θα γκρεμίσει το σύστημα περιμένει κυριολεκτικά στην γωνία</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;"> εδώ και καιρό. Όμως το σύστημα, στην Δύση κυρίως, αφού δεν μπορεί να ασκήσει κλασσική καταστολή και να χρησιμοποιήσει τους παλιούς μηχανισμούς ταξικής βίας, κάνει κάτι άλλο πιο «μαγικό»: καταφέρνει μέσα από μια «χωροχρονική» ταχυδακτυλουργία και ...απομακρύνει συνεχώς την «γωνία», κερδίζοντας χρόνο.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Το τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε έχει αρχίσει, όμως η διαδικασία είναι τόσο αργόσυρτη και αντιφατική, που όλοι βιώνουν μια εικόνα “παγωμένη”, μια ατέλειωτη καθημερινότητα, </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">ένας τέλος ...δίχως τέλος</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">. Κι αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη απόγνωση.</span></span></span></b></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<span style="font-family: "arial" , sans-serif;">Αυτό είναι ουσιαστικά το <b>Σχέδιο χωρίς σχέδιο</b>, όπως ένα απέραντο κρεμμύδι, όλο φλούδες, που έχει το κέντρο του παντού και την περιφέρειά του πουθενά. Ο Ουμπέρτο Έκο στο «Εκκρεμές του Φουκώ» το παρομοιάζει με τον <b>δακτύλιο του Μέμπιους</b>, που είναι το πιο απλό παράδειγμα μιας μη-προσανατολισμένης τοπολογικής πολλαπλότητας. Με πολύ θάρρος και με πολύ πίστη ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο, μπορούμε να τον φαντασθούμε. Η δυσκολία γεννιέται από το γεγονός ότι ζούμε μέσα σ’ έναν τρισδιάστατο χώρο.</span></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<span style="font-family: "arial" , sans-serif;">«Ο αληθινός μυημένος είναι αυτός που ξέρει ότι το ισχυρότερο μυστικό είναι <b>ένα μυστικό χωρίς περιεχόμενο</b>, διότι κανένας εχθρός δεν θα καταφέρει να τον κάνει να το ομολογήσει και κανένας πιστός δεν θα καταφέρει να του το αποσπάσει», για να θυμηθούμε πάλι τον Έκο.</span></div>
<div align="LEFT" style="line-height: 0.65cm; margin-bottom: 0.25cm; margin-top: 0.1cm;">
<b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;">Η «μύηση» είναι να μάθεις </span></span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR">να μην σταματάς ποτέ να ξεφλουδίζεις</span></span></b><b><span style="font-family: "arial" , sans-serif;"><span lang="el-GR"><span style="font-weight: normal;"> τον κόσμο-κρεμμύδι, κλείνοντας τ' αυτιά στις σειρήνες της σκόπιμης σύγχυσης. Η προσπάθεια για αντίσταση είναι <b>υποχρέωση κάθε ανθρώπου</b>, η επίτευξη άμεσου αποτελέσματος δεν είναι υποχρέωση κανενός μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες. Ούτε είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη. Με αυτά τα δεδομένα, η απογοήτευση είναι ανόητη αντίδραση γιατί το ζητούμενο δεν είναι να φέρουμε μόνοι μας το αποτέλεσμα, αλλά το να δείξουμε με την στάση μας ότι δεν παραιτούμεθα, ότι το αιτούμεθα κι επομένως το αξίζουμε. Μόνο έτσι, ό,τι και να γίνει, η κάθαρση θάρθει τελικά “σαν αστραπή”, όπως στις αρχαίες τραγωδίες ο “από μηχανής θεός”.</span></span></span></b></div>
<a href="http://pylitonfilon.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Brexit: Η αρχή ενός τέλους ... δίχως τέλος

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη Η 23η Ιουνίου θα μείνει στην ιστορία σαν μια νέα D-Day, μια νίκη της ιστορικής Ευρώπης απέναντι στις νεοταξικές...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ΠΓΔΜ Πάλι Έφυγε με Άδεια Χέρια από την Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. Η Ελλάδα σε Πλεονεκτική Θέση...

Ellada simera 0 Βαλκάνια, Εθνικά Θέματα, ΝΑΤΟ 13:28

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiijxLC4px4ivQZxSb5Rd7zP-CRiAq2Fcqy0SOwJJWSfrgxYqJe6RiIdzIT7TzAV11RlWaYeVhXuuryUJ_K044YAFQALZYe1dotSMkiq87Cb-cd6PtnFYsSLjAlvSvLl1b3C1DMUhiKHt8e/s1600/fyrom+%252Cnato.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiijxLC4px4ivQZxSb5Rd7zP-CRiAq2Fcqy0SOwJJWSfrgxYqJe6RiIdzIT7TzAV11RlWaYeVhXuuryUJ_K044YAFQALZYe1dotSMkiq87Cb-cd6PtnFYsSLjAlvSvLl1b3C1DMUhiKHt8e/s640/fyrom+%252Cnato.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
Ευτυχώς η Ελλάδα,  παρά το διαφαινόμενο περίεργο κλίμα απέναντι της , στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, κυρίως βεβαίως λόγω των σχέσεων της με την Ρωσία, που δεν συνάδουν με το αρραγές μέτωπο κατά της Ρωσίας, που θέλει να δημιουργήσει η Δύση, δεν αντιμετώπισε επιπτώσεις σε άλλα εθνικά θέματα με κυριότερο αυτό του ονόματος της FYROM, ως εμπόδιο να ενταχθεί στην Ατλαντική Συμμαχία. Συνεπώς η μέχρι τώρα προϋπόθεση για επίλυση του ονόματος παρέμεινε, ενώ προέκυψαν και νέες απαιτήσεις κυρίως όσον αφορά την επίλυση των πολιτικών προβλημάτων στο εσωτερικό της. Αυτό αποτέλεσε μια αναπάντεχα καλή εξέλιξη που σημαίνει ότι η FYROM ίσως αντιληφθεί ότι με εκβιασμούς δεν πρόκειται να πετύχει τίποτα παρά μόνο αν συνεργασθεί σοβαρά με την Ελλάδα…<br />
<br />
Έτσι, η Σύνοδος Κορυφής της Βαρσοβίας δεν έχει αλλάξει τίποτα όσον αφορά την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Επιπλέον όμως στα συμπεράσματα που εγκρίθηκαν, εκτός από την επίλυση του ονόματος  με την Ελλάδα και τις μεταρρυθμίσεις, η Σύνοδος Κορυφής επέβαλε,  μια νέα προϋπόθεση, την εφαρμογή της συμφωνίας Przino που επιδιώκει να τεθεί τέλος στη βαθιά πολιτική κρίση. Συγκεκριμένα στα συμπεράσματα αναφέρετε ότι,  «Επαναλαμβάνουμε την απόφαση μας από τη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008, η οποία έχει επίσης επαναληφθεί και σε άλλες συνόδους κορυφής, ότι η πρόσκληση για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ θα εκδοθεί αμέσως μόλις βρεθεί μια αποδεκτή λύση για το όνομα», ενώ το τελικό έγγραφο της Συνόδου στο τμήμα 114 καλεί τους πολιτικούς ηγέτες να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία Przino για την επίλυση της πολιτικής κρίσης.<br />
<br />
 Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Νίκολα Ποπόφσκι είπε ότι το μόνο βήμα προς τα εμπρός για τη χώρα του είναι η ένταξη στο ΝΑΤΟ, ενώ οτιδήποτε άλλο συμβαίνει είναι στο πλαίσιο της παραδοσιακής συνεργασίας και της εταιρικής σχέσης. Εν τω μεταξύ ο πρώην πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ και καθηγητής πανεπιστημίου, Νάνο Ruzin δήλωσε ότι η σημερινή πολιτική ελίτ στα Σκόπια δεν είναι σε θέση να κάνει τη χώρα  μέλος του ΝΑΤΟ και επιπλέον ανέφερε ότι, «Η χώρα ακολουθεί  αποπροσανατολισμένη πολιτική, σε αντίθεση με τους στρατηγικούς της στόχους. Η μείωση του προϋπολογισμού για τις μεταρρυθμίσεις στην άμυνα και η μείωση του αριθμού των διπλωματών στο ΝΑΤΟ δείχνει ότι δεν υπάρχουν φιλοδοξίες για ένταξη,  ενώ μερικές φορές φλερτάρουμε με τον Ομπάμα και άλλες φορές με τον Πούτιν».<br />
<br />
 Την ίδια στιγμή η Επιτροπή του ΝΑΤΟ στα Σκόπια, μια Ομάδα που υποστηρίζει τις απαραίτητες προσαρμογές της ΠΓΔΜ στο Ατλαντικό πλαίσιο,  λέει ότι η χώρα ακολουθεί συγκεχυμένες πολιτικές που έχουν ως αποτέλεσμα να καταδεικνύουν έλλειψη ενδιαφέροντος για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Από την άλλη μεριά πριν από τη σύνοδο κορυφής της Βαρσοβίας, ο πρόεδρος της χώρας, George Ivanov δήλωσε δημοσίως ότι δεν θα συμμετάσχει σε αυτή τη συνάντηση, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο, η χώρα αδικείται ως προς την  πτυχή της ένταξης στη Συμμαχία. Το  υπουργικό συμβούλιο του προέδρου Ιβάνοφ δήλωσε  ότι το διεθνές δίκαιο παραβιάζεται, εφόσον  το ΝΑΤΟ δεν συμμορφώνεται με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που κατηγόρησε την Ελλάδα ότι μπλοκάρει την ένταξη της ΠΓΔΜ στη Συμμαχία, με την πρόφαση του ονόματος.<br />
<br />
Θεωρούμε ότι η ΠΓΔΜ διανύει μια από τις χειρότερες περιόδους της ύπαρξης της. Όλη αυτή η αλλοπρόσαλλη πολιτική, σε συνδυασμό με τις ανιστόρητες  κραυγές, ουσιαστικά την έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδα τα οποία απ ότι φαίνεται πολύ δύσκολα θα ξεπεράσει. Η Ελλάδα έχει μια μεγάλη ευκαιρία με κατάλληλη στρατηγική να παίξει ρυθμιστικό ρόλο στις εξελίξεις τόσο στην κατεύθυνση των εθνικών της δικαίων όσο στην εξουδετέρωση  του Αλβανικού αλυτρωτισμού που θα σπεύσει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση…<br />
<br />
<b><i>Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος</i></b><br />
<b><i>Στρατηγικός Αναλυτής Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας στη ΝΑ Μεσόγειο</i></b><br />
<br />
<a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">Πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η ΠΓΔΜ Πάλι Έφυγε με Άδεια Χέρια από την Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. Η Ελλάδα σε Πλεονεκτική Θέση...

Ευτυχώς η Ελλάδα, παρά το διαφαινόμενο περίεργο κλίμα απέναντι της , στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, κυρίως βεβαίως λόγω των σχέσεων τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια θα είναι η ελληνική “συνεισφορά” στην “αντιρωσική εκστρατεία” του ΝΑΤΟ;

Ellada simera 0 Ελλάδα, ΝΑΤΟ, Πρωτοσέλιδα 12:34

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXYPaTcLKhrtfm9pIfp5waTiJdatz8jswl9jI-DosyIRzhafX0FLFwNx1WzYI408Bqlv2CVGL-y8A5l0fB9n1qPjZZdSLPVRMTN56zGatzWEqmRXHLHurwQphwC5E8IxOqYitwys9dggbg/s1600/poia+tha+einai+h+elliniki+synisfora+stin+antirwsiki+ekstratia+toy+nato....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXYPaTcLKhrtfm9pIfp5waTiJdatz8jswl9jI-DosyIRzhafX0FLFwNx1WzYI408Bqlv2CVGL-y8A5l0fB9n1qPjZZdSLPVRMTN56zGatzWEqmRXHLHurwQphwC5E8IxOqYitwys9dggbg/s640/poia+tha+einai+h+elliniki+synisfora+stin+antirwsiki+ekstratia+toy+nato....jpg" width="640" /></a></div>
<br />
<br />
Η <a href="http://www.militaire.gr/%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%80%cf%81%ce%b1%cf%83-%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf-%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b9%ce%b1/"><b>παρέμβαση του πρωθυπουργού</b></a> Αλέξη Τσίπρα στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία,αποτύπωσε την ελληνική θέση για την “αντιρωσική εκστρατεία” που αποφασίστηκε στην Βαρσοβία.Η Ελλάδα έχει πολύ σοβαρά προβλήματα ασφάλειας για να θέσει σε περαιτέρω αμφθσβήτηση τις καλές σχέσεις που διατηρεί με τη Ρωσία και δεν έχει την πολυτέλεια να σπαταλά δυνάμεις.Η συνέχεια το μεσημέρι στην συνάντηση που θα έχει ο πρωθυπουργός με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα.Στην ατζέντα περιλαμβάνονται τα “θέματα περιφερειακής ασφάλειας”.<br />
<br />
Η Ελλάδα σύμφωνα με πληροφορίες θέλει να  συνεισφέρει τα ελάχιστα στο ΝΑΤΟ,σ΄ ότι έχει να κάνει με την ανάπτυξη δυνάμεων στις χώρες τις ανατολικής Ευρώπης.Πιθανότατα κάποια στελέχη των ΕΔ να διατεθούν σε κέντρα διοίκησης.Δεν υπάρχει περίπτωση συμμετοχής ελληνικών πλοίων σε νατοϊκές ομάδες πλοίων που θα πλεύσουν στη Μαύρη Θάλασσα.Η Ελλάδα είναι ανοιχτή για την διαξαγωγή ασκήσεων ή περιπολιών νατοϊκών πλοίων στο Αιγαίο και σ΄ αυτές θα έχει συμμετοχή.Μπορεί επίσης να συνεισφέρει στο αμυντικό σύστημα της Βουλγαρίας,ίσως και της Ρουμανίας αλλά μέχρι εκεί.<br />
<br />
Αυτά είναι τα ελληνικά “θέλω” και μένει να δούμε αν θα υπάρξουν περαιτέρω πιέσεις και απαιτήσεις.Μην ξεχνάμε -ούτε να υποτιμούμε- ότι η Ελλάδα προσφέρει ήδη σημαντική παροχή διευκολύνσεων στο άλλο μέτωπο που απασχολεί ΗΠΑ και ΝΑΤΟ,αυτό της Μέσης Ανατολής.Και όχι μόνο με τη Σούδα.<br />
<br />
<b>Τι ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ</b><br />
<br />
Ποιος είναι ο “αντιρωσικός” σχεδιασμός του ΝΑΤΟ,όπως ανακοινώθηκε από τον ΓΓ της Συμμαχίας; Το ΑΠΕ σε τηλεγράφημά του αναφέρει:<br />
<br />
Το NATO  θα αναπτύξει τέσσερα πολυεθνικά τάγματα στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής, τα οποία θα τελούν υπό τη διοίκηση των ΗΠΑ, του Καναδά, της Γερμανίας και της Βρετανίας αντίστοιχα.<br />
<br />
Η ανάπτυξη των δυνάμεων αυτών εντάσσεται σε μια προσπάθεια κατευνασμού των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες εκδηλώνουν ανησυχία για τις προθέσεις της Μόσχας. <br />
<br />
O αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε ότι περίπου χίλιοι αμερικανοί στρατιωτικοί θα ενταχθούν στο ένα από αυτά τα τάγματα. Οι Αμερικανοί θα υπηρετούν «στο πλευρό» των πολωνών συναδέλφων τους.<br />
<br />
Αναμένεται να εκτελούν καθήκοντα εκπαιδευτών και θα πρόκειται για «μηχανοκίνητες» μονάδες, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να διαθέτουν τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού. Από την πλευρά της, η Βρετανία δεσμεύθηκε να αναπτύξει 650 άνδρες, 500 στην Εσθονία και 150 στην Πολωνία, ενώ η Γερμανία και ο Καναδάς δεσμεύθηκαν να αναλάβουν τη διοίκηση ενός τάγματος η καθεμιά χώρα, στη Λιθουανία και στη Λετονία.<br />
<br />
Ο Καναδάς είχε ανακοινώσει ήδη πριν από μερικές ημέρες ότι θα αναπτύξει χίλιους άνδρες, ενώ το Βέλγιο και η Γαλλία αναμένεται να στείλουν από 150 άνδρες.<br />
<br />
Οι μονάδες αυτές, οι οποίες θα εναλλάσσονται, στόχο έχουν να διαδραματίσουν αποτρεπτικό ρόλο προκειμένου η Ρωσία να μην αποπειραθεί κάποια εισβολή.<br />
<br />
Θα υποστηρίζονται από μια δύναμη εξαιρετικά ταχείας αντίδρασης, στην οποία έχουν ενταχθεί πέντε χιλιάδες άνδρες και η οποία είναι σε θέση να αναπτύσσεται επί του πεδίου εντός ημερών.<br />
<br />
Στόχος του NATO είναι να αποτρέψει την επανάληψη του ουκρανικού σεναρίου και την υποθετική προσάρτηση από τη Ρωσία του εδάφους κάποιας από τις πρώην σοβιετικές βαλτικές δημοκρατίες.<br />
<br />
Στη νοτιοανατολική Ευρώπη, το NATO αναμιγνύεται εξάλλου όλο και περισσότερο στην ασφάλεια της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας, που βλέπουν με ανησυχία την ενίσχυση των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα. Το Σύμφωνο σκοπεύει να αναπτύξει μια δύναμη και στη Ρουμανία, προκειμένου να καθησυχάσει το Βουκουρέστι.<br />
<br />
Επιπλέον οι ΗΠΑ λογαριάζουν να δαπανήσουν φέτος 3,4 δισεκ. δολάρια για «μέτρα καθησυχασμού» των συμμάχων, ενώ το Πεντάγωνο αναμένεται να αναπτύξει το 2017 μια ταξιαρχία τεθωρακισμένων με 4.200 άνδρες στην ανατολική Ευρώπη. Το αρχηγείο της δύναμης αυτής, όπως έκανε γνωστό ο Ομπάμα σήμερα, θα έχει έδρα την Πολωνία.<br />
<br />
Παράλληλα, οι ΗΠΑ βρίσκονται στη διαδικασία ανάπτυξης ενός συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας στην Ευρώπη. Οι εγκαταστάσεις στην Τουρκία, στη Ρουμανία και στην Ισπανία «είναι τώρα σε θέση να λειτουργήσουν υπό τη διοίκηση του NATO και υπό τον έλεγχο του NATO», ανέφερε ο Στόλτενμπεργκ.<br />
<br />
Αυτό το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας έχει σκοπό την αναχαίτιση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς που θα μπορούσαν να εκτοξευθούν από τοποθεσίες «πέραν της ευρωατλαντικής ζώνης», δηλαδή το Ιράν ή τη Μέση Ανατολή, και όχι θεωρητικά τη Ρωσία. Η Μόσχα όμως θεωρεί ότι όταν είναι επιχειρησιακό, αυτό το σύστημα θα μεταβάλει την ισορροπία των αποτρεπτικών μέσων προς όφελος της Δύσης.<br />
<br />
<a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ποια θα είναι η ελληνική “συνεισφορά” στην “αντιρωσική εκστρατεία” του ΝΑΤΟ;

Η παρέμβαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία,αποτύπωσε την ελληνική θέση για την “αντιρωσική εκστρατεία”...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις της συμμαχίας με την Ρωσία

Ellada simera 0 Εξωτερική Πολιτική, ΝΑΤΟ 12:21

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhChtMmG2UKcNRwV8cEaPBrGRDwwm-tZ1nGEOrGf2nfaGkimbP8xpprv0xtwjTwEAYQoayMZJ2R3tQ4WA4FBUHpum-6-iPpe8NE7FgOB6QaA2utdEDuHiMX6VQn9bv_VojyDtzCHWPx_eXE/s1600/synodos+nato+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="402" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhChtMmG2UKcNRwV8cEaPBrGRDwwm-tZ1nGEOrGf2nfaGkimbP8xpprv0xtwjTwEAYQoayMZJ2R3tQ4WA4FBUHpum-6-iPpe8NE7FgOB6QaA2utdEDuHiMX6VQn9bv_VojyDtzCHWPx_eXE/s640/synodos+nato+.jpg" width="640" /></a></div>
<h1 class="entry-title" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 23px;">
Σύνοδος ΝΑΤΟ: Από το Αιγαίο περνά η αναβάθμιση της συνεργασίας με την Ε.Ε</h1>
Από τη Μεσόγειο και το Αιγαίο, καθώς και από το γεωγραφικό περίγυρο της Ελλάδας, περνάει σε μεγάλο βαθμό η αναβάθμιση της συνεργασίας μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως προκύπτει από την πρώτη ημέρα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία.<br />
<br />
Στη Σύνοδο συμμετέχει ο πρωθυπουργός,<strong> Αλέξης Τσίπρας</strong>, συνοδευόμενος από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, <strong>Πάνο Καμμένο</strong>, τον υπουργό Εξωτερικών, <strong>Νίκο Κοτζιά</strong> και τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, <strong>Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη</strong>.<br />
<br />
Στο περιθώριο, μάλιστα, της Συνόδου, ο κ. Τσίπρας θα έχει σήμερα Σάββατο (09/07/2016) συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο, <strong>Μπαράκ Ομπάμα</strong>.<br />
<br />
Οι εργασίες της Συνόδου άνοιξαν την Παρασκευή (08/08/2016), με την υπογραφή Κοινής Δήλωσης μεταξύ του προέδρου της Κομισιόν, <strong>Ζαν Κλοντ Γιούνκερ</strong>, του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,<strong> Ντόναλντ Τουσκ</strong>, και του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, <strong>Γενς Στόλτενμπεργκ</strong>.<br />
Η Κοινή Δήλωση δίνει έμφαση στην <strong>επιχειρησιακή συνεργασία για ζητήματα μετανάστευσης</strong>, μέσω αυξανόμενης <strong>ναυτικής ετοιμότητας</strong> και αμοιβαίας αναβάθμισης των ενεργειών στη <strong>Μεσόγειο</strong>. Επίσης, θέτει ως στόχο την οικοδόμηση <strong>αμυντικής ικανότητας και ικανότητας ασφάλειας</strong> και υιοθέτησης της ευελιξίας των συμμάχων στην Ανατολή και τον Νότο μέσω εξειδικευμένων πρωτοβουλιών σε σειρά τομέων, σε κάθε χώρα ξεχωριστά, περιλαμβανομένης και της ενίσχυσης της ναυτικής συνεργασίας.<br />
<br />
Η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης και με αφορμή τις αυξημένες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο αυτών των διεργασιών. Ναυτική δύναμη του ΝΑΤΟ βρίσκεται ήδη στο <strong>Αιγαίο</strong>, η ελληνική κυβέρνηση έχει δώσει διπλωματική άδεια στα πλοία της συμμαχίας να πλέουν και νότια της <strong>Κρήτης</strong>, παρέχει τα ελληνικά λιμάνια προς ελλιμενισμό, έχοντας επίγνωση ότι με τον τρόπο αυτό διευκολύνει τη διασύνδεση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο τόξο <strong>Μαύρη Θάλασσα – Αιγαίο – Μεσόγειος</strong>, στο δίαυλο δηλαδή που διασχίζουν τα <strong>ρωσικά πολεμικά πλοία προς τη Συρία</strong>.<br />
<br />
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το άλλο μεγάλο θέμα της Συνόδου, που είναι <strong>οι σχέσεις με τη</strong> <strong>Ρωσία</strong>. Η Σύνοδος επικυρώνει την<strong> αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας του ΝΑΤΟ</strong> στην <strong>Πολωνία</strong> και τις χώρες της Βαλτικής, με την ανάπτυξη τεσσάρων ενισχυμένων ταγμάτων σε<strong>Λετονία</strong>, <strong>Λιθουανία</strong>, <strong>Εσθονία</strong> και <strong>Πολωνία</strong>, ταυτόχρονα με την εγκατάσταση μιας πολυεθνικής ταξιαρχίας του ΝΑΤΟ στη <strong>Ρουμανία</strong>. Επίσης, η σχεδιαζόμενη ανάπτυξη «πυραυλικής ασπίδας» στην Πολωνία και τη Ρουμανία, καθώς και το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ για τις υποθέσεις «ασφάλειας και άμυνας» της <strong>Ουκρανίας</strong>, της <strong>Γεωργίας</strong> και της <strong>Μολδαβίας</strong>, είναι όλα θέματα τα οποία αυξάνουν την αντιπαράθεση με τη Μόσχα.<br />
<br />
«Ελπίζουμε ότι θα πρυτανεύσει η κοινή λογική» δήλωσε με νόημα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, <strong>Ντμίτρι Πεσκόφ</strong>, πριν από την έναρξη της Συνόδου, προσθέτοντας ότι «αν πρόκειται να ψάχνετε για εχθρό για να προωθήσετε μια αντι-ρωσική υστερία, και μετά, συνεχίζοντας απ’ αυτό το συναισθηματικό υπόβαθρο, αναπτύσσετε νέες αεροπορικές μονάδες, χερσαίες μονάδες, μετακινώντας τες κοντά στα ρωσικά σύνορα, ασφαλώς δύσκολα θα μπορέσει να υπάρξει έδαφος για συνεργασία. <strong>Δεν είμαστε εμείς αυτοί που πλησιάζουν τα σύνορα του ΝΑΤΟ</strong>» κατέληξε.<br />
<br />
Από την πλευρά του, στην αναγκαιότητα οικοδόμησης μιας νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας με στόχο την ειρήνη, τη σταθερότητα και την αντιμετώπιση των αυξανόμενων διεθνών και περιφερειακών συγκρούσεων, εστίασε ο <strong>Αλέξης Τσίπρας, </strong>κατά<strong> </strong>την τοποθέτησή του στη συνεδρία για θέματα αποτροπής και άμυνας του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου.<br />
Ο Έλληνας πρωθυπουργός <strong>τόνισε επίσης την ανάγκη να περιλαμβάνεται στην αρχιτεκτονική αυτή η Ρωσία, </strong>αλλά και να υπάρχει στενή συνεργασία με τον ΟΗΕ, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι η Ελλάδα αποτελεί πόλο σταθερότητας και εποικοδομητικού διαλόγου με χώρες της Μ. Ανατολής και της Β. Αφρικής.<br />
<br />
Αφού επισήμανε, δε, ότι<strong> μπορεί η Ελλάδα να μην συμφωνεί με όλα τα επιχειρήματα των Συμμάχων της για το πώς να αντιμετωπιστεί η Ρωσία και η στάση της</strong>, πρόσθεσε ότι η χώρα μας επιδεικνύει αλληλεγγύη στις ανησυχίες των Συμμάχων, όπως οφείλει, αναμένει όμως να υπάρξει αλληλεγγύη και <em>«για τις δικές μας ανησυχίες ασφαλείας»</em>.<br />
<br />
Ο Τσίπρας κατέστησε επίσης σαφές ότι <strong>η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν είναι νοητή χωρίς τη Ρωσία, η οποία δεν</strong> <strong>αποτελεί μέρος του προβλήματος, αλλά της λύσης.</strong><br />
<em><strong>«Η αποτροπή πρέπει να συνοδεύεται από ένα ισχυρό και ουσιαστικό διάλογο με τη Ρωσία προκειμένου να αποφεύγονται εσφαλμένες εκτιμήσεις και αναίτια κλιμάκωση, ενώ ιδίως σε καιρούς όπου επικρατεί ένταση, ο διάλογος για την ενίσχυση της διαφάνειας και της προβλεψιμότητας είναι απαραίτητος»</strong></em>, τόνισε ακόμα ο πρωθυπουργός, τασσόμενος υπέρ της συνέχισης υλοποίησης του έργου της Συμμαχίας με βάση τη διττή προσέγγιση της συλλογικής άμυνας και του ουσιαστικού διαλόγου.<br />
<br />
Σημειώνεται εξάλλου ότι η <strong>Ελλάδα</strong> συντάσσεται με χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία, οι οποίες επιθυμούν να ενισχυθούν οι δίαυλοι επικοινωνίας με τη Μόσχα.<br />
Ως προς τη δράση του ΝΑΤΟ στο <strong>Αιγαίο</strong>, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει στην ανάγκη συνέχισής της και ζητά εγγυήσεις για τη νατοϊκή δράση στη Μεσόγειο, υπό το πρίσμα της συνεργασίας της Συμμαχίας με την Ε.Ε. για τον έλεγχο των προσφυγικών ροών, αλλά και την αντιμετώπιση του <strong>Ισλαμικού Κράτους </strong>στη <strong>Λιβύη</strong>. Η Αθήνα επιζητεί ρόλο σε αυτή την επιχείρηση, στο πλαίσιο και της «πολυδιάστατης» εξωτερικής πολιτικής.<br />
<br />
Να καταβάλει μεγαλύτερες προσπάθειες για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που διακινδυνεύουν την ασφάλεια της <strong>Τουρκίας</strong>, κάλεσε, τέλος, το ΝΑΤΟ, ο Τούρκος πρόεδρος, <strong>Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν</strong>. Στο επίκεντρο των δηλώσεων του Τούρκου προέδρου βρέθηκε η προσφυγική κρίση, η αποσταθεροποίηση της περιοχής της Μέσης Ανατολής, καθώς και η αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους. Τη στάση της Τουρκίας άλλωστε ανέμενε η ελληνική κυβέρνηση, να δει πώς θα διαμορφωθεί, μετά και την προσπάθεια επαναπροσέγγισης με τη Μόσχα με τη «συγγνώμη» του Ερντογάν για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού.<br />
<br />
Πάντως, κατά την πρώτη ημέρα της Συνόδου, σημειώθηκαν <strong>τέσσερις παραβιάσεις</strong> του εθνικού εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά…<br />
<br />
<a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις της συμμαχίας με την Ρωσία

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Από το Αιγαίο περνά η αναβάθμιση της συνεργασίας με την Ε.Ε Από τη Μεσόγειο και το Αιγαίο, καθώς και από το γεωγραφικό περ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυρ ομαδόν από το ΝΑΤΟ κατά Π.Καμμένου: «Υπονομεύεις το ενιαίο ΝΑΤΟϊκό μέτωπο κατά της Ρωσίας».

Ellada simera 0 Αμυνα, Εξωτερική Πολιτική, ΝΑΤΟ 12:07

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVrntFXHFZnU70MOt4ulogP-DmfKo3_XiWYBHHf46ZSIqKOEz_xuigJfAr5lhmpp4xkJ37c1OKd4r7tj42F7-ymDxNjsXtvyWc7hHNIVaDZ32dM_dqTPgYGMpCwcuU-7r8R2stiedm0kyi/s1600/kamenos+apostolakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="386" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVrntFXHFZnU70MOt4ulogP-DmfKo3_XiWYBHHf46ZSIqKOEz_xuigJfAr5lhmpp4xkJ37c1OKd4r7tj42F7-ymDxNjsXtvyWc7hHNIVaDZ32dM_dqTPgYGMpCwcuU-7r8R2stiedm0kyi/s640/kamenos+apostolakis.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
Πυρ ομαδόν από τους ηγέτες του ΝΑΤΟ κατά του Έλληνα Υπουργού Άμυνας Π.Καμμένου σε μια πολύ ύποπτη χρονική στιγμή καθώς διεξάγεται η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. Απόλυτα έγκυρες πηγές του pentapostagma.gr. αναφέρουν ότι θα υπάρξουν αυξημένες ΝΑΤΟϊκές απαιτήσεις από την Ελλάδα ώστε να συμμετάσχει στον νατοϊκό στολίσκο Μαύρης Θάλασσας…<br />
<br />
«Το ενωμένο μέτωπο του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας βρίσκεται υπό καθεστώς απειλής επειδή η Ελλάδα έχει κλείσει εξοπλιστικές συμφωνίες με τη Μόσχα» <a href="http://www.telegraph.co.uk/news/0/natos-united-front-under-threat-after-greece-signs-arms-deal-wit/">τονίζει </a>σε άρθρο της η Telegraph.<br />
Αυτό αναφέρει δημοσίευμα της Telegraph, στο οποίο σημειώνεται ότι οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζουν με καχυποψία τον Πάνο Καμμένο, εξαιτίας των δηλώσεών του για συμπαραγωγή Kalashnikov με τη Μόσχα.<br />
<br />
<strong>Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ έχουν <a href="http://www.telegraph.co.uk/news/0/natos-united-front-under-threat-after-greece-signs-arms-deal-wit/">εκφράσει </a>την ανησυχία ότι οι προσπάθειες της Ελλάδας να πετύχει ένα πακέτο εξοπλιστικών προγραμμάτων με τη Μόσχα θα μπορούσαν να υπονομεύσουν σοβαρά τις προσπάθειες για ενιαίο μέτωπο απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα.</strong><br />
<br />
Αφορμή για το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, στη Βαρσοβία, όπου το κύριο θέμα είναι η διατήρηση της ασφάλειας στην ανατολική Ευρώπη.<br />
Πρόκειται για την πρώτη Σύνοδο μετά από την απόφαση της Μ. Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ενωση και οι ηγέτες του ΝΑΤΟ θέλουν να δείξουν ότι το δημοψήφισμα δεν σηματοδοτεί διασπάσεις στην Ευρώπη, τις οποίες θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί το Κρεμλίνο, σημειώνει η Telegraph.<br />
<br />
Παράλληλα, είναι η τελευταία Σύνοδος του ΝΑΤΟ με τη συμμετοχή του Μπαράκ Ομπάμα.<br />
Οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ ανησυχούν για την εμβάθυνση των αμυντικών σχέσεων μεταξύ Αθήνας και Μόσχας, οι οποίες φοβούνται ότι θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τις προσπάθειες της Συμμαχίας να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στη Ρωσία, γράφει η βρετανική εφημερίδα.<br />
«Οι ανησυχίες του ΝΑΤΟ σχετίζονται με την ανακοίνωση που έκανε ο Πάνος Καμμένος τον προηγούμενο μήνα, αποκαλύπτοντας μία νέα συνεργασία με τη Ρωσία για την κατασκευή Καλάσνικοφ. Η ελληνική κυβέρνηση ανέφερε ότι η συμφωνία είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να μην καταρρεύσει η αμυντική βιομηχανία της χώρας.<br />
<br />
Ομως, προκειμένου να προχωρήσει η συμφωνία, η Μόσχα επιμένει ότι η Ελλάδα πρέπει πρώτα να πείσει τους εταίρους της στο ΝΑΤΟ να άρουν τις οικονομικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν μετά από την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014», αναφέρει η βρετανική εφημερίδα.<br />
<br />
<em><strong>«Ο κ. Καμμένος αντιμετωπίζεται με καχυποψία από πολλούς ηγέτες του ΝΑΤΟ μετά από μία σειρά δηλώσεων»</strong></em>, συνεχίζει η Telegraph, υπενθυμίζοντας την πολυσυζητημένη δήλωση του Ελληνα υπουργού Αμυνας πέρυσι. <em><strong>«Απείλησε ότι θα εξαπολύσει »ένα κύμα εκατομμυρίων οικονομικών μεταναστών» και τζιχαντιστών στην Ευρώπη, αν η ΕΕ δεν υποχωρήσει στις απαιτήσεις της για λιτότητα και προσέβαλε βαθύτατα τη Γερμανία ισχυριζόμενος ότι »η Ευρώπη κυβερνάται από Γερμανούς νεο-Ναζί»»,</strong></em> αναφέρει το δημοσίευμα.<br />
<br />
Ομως, είναι οι αμυντικές σχέσεις της Αθήνας με τη Μόσχα, που ενισχύονται, αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία στους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με την Telegraph.<br />
<br />
<em><strong> «Είναι σημαντικό οι ηγέτες του ΝΑΤΟ να παρουσιάζουν ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στη Ρωσία στη σύνοδο της Βαρσοβίας, αν θέλουν να αποτρέψουν περαιτέρω ενέργειες ρωσικής επιθετικότητας στην Ευρώπη», ανέφερε ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ. «Ομως, το γεγονός ότι μία χώρα στρατηγικής σημασίας του ΝΑΤΟ όπως η Ελλάδα προσπαθεί να χτίσει τη δική της σχέση με τη Μόσχα θα μπορούσε να υπονομεύσει σοβαρά την ικανότητα της Συμμαχίας να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο για να αποτρέψει τη ρωσική επιθετικότητα»</strong></em>, πρόσθεσε.<br />
<br />
Ακόμη, η βρετανική εφημερίδα σημειώνει ότι ο κ. Καμμένος ήταν ο μοναδικός Δυτικός πολιτικός που έδωσε το παρών στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Ασφάλειας της Μόσχας, τον περασμένο Απρίλιο, όπου ισχυρίστηκε ότι οι κυρώσεις της ΕΕ <em><strong>«υπήρξαν μία καταστροφή τόσο για τη Ρωσία όσο και για την Ευρωπαϊκή Ενωση».</strong></em> <br />
<br />
<a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πυρ ομαδόν από το ΝΑΤΟ κατά Π.Καμμένου: «Υπονομεύεις το ενιαίο ΝΑΤΟϊκό μέτωπο κατά της Ρωσίας».

Πυρ ομαδόν από τους ηγέτες του ΝΑΤΟ κατά του Έλληνα Υπουργού Άμυνας Π.Καμμένου σε μια πολύ ύποπτη χρονική στιγμή καθώς διεξάγεται η Σύνοδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πού είναι οι ελληνικοί υδρογονάνθρακες; - Γιατί κανείς δεν μιλάει για τον κρυμμένο υπαρκτό θησαυρό;

Ellada simera 0 Εθνικά Θέματα, οικονομία, Πρωτοσέλιδα 11:47

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjO07jcXfkUqzz9U28e7e9P3iDp6FfF3bimM8KByf3HkzFKbO25TPyf0hZMRcXVf9XMqeaqj9wOldvjTvafllr-krraAr5Um_prhLag5kkSZ3CtgGZpxcoRnq4F_125zvmsj9BtHrQa9SAI/s1600/oi+ellinikoi+ydrogonathrakes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="342" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjO07jcXfkUqzz9U28e7e9P3iDp6FfF3bimM8KByf3HkzFKbO25TPyf0hZMRcXVf9XMqeaqj9wOldvjTvafllr-krraAr5Um_prhLag5kkSZ3CtgGZpxcoRnq4F_125zvmsj9BtHrQa9SAI/s640/oi+ellinikoi+ydrogonathrakes.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
<span class="editor">του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου</span> <br />
<strong>Που είναι τελικά οι ελληνικοί υδρογονάνθρακες; Γιατί δνε ακούγεται απολύτως τίποτα; Έχουν εγκαταλειφθεί οι έρευνες για τον κρυμμένο υπαρκτό θησαυρό της χώρας; Αποδεδειγμένα υπαρκτός άλλωστε από την στιγμή που το τεράστιο αιγυπτιακό κοίτασμα «Ζορ» είναι απλώς η άκρη ενός κοιτάσματος που βρίσκεται στην ελληνική ΑΟΖ και συγκεκριμένα στην περιβόητη υποθαλάσσια «Λεκάνη του Ηροδότου»</strong><br />
<br />
Δηλαδή ποια είναι η επίσημη δικαιολογία για την μη αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων; Η Τουρκία μας απειλεί με πόλεμο; Μα νοτίως της Κρήτης έχουμε να κάνουμε με την φιλικότατη (ΤΩΡΑ) Αίγυπτο του προέδρου Α.Σίσι.<br />
<br />
Μήπως γιατί έχουν πέσει οι τιμές τους πετρελαίου και συνεπώς και του φυσικού αερίου; Μα έτσι και αλλιώς θα ξανανέβουν σε μια 5ετία. Και μέχρι τότε τι κάνουμε; Θα είμαστε ακόμα στο απόλυτο «μηδέν»;<br />
<br />
Όσο για το πετρέλαιο είναι γνωστό ότι τα αποθέματά του θα τελειώσουν λίγο μετά το 2050 και την θέση του «μαύρου» χρυσού θα την πάρει ο «γαλάζιος» χρυσός.<br />
<br />
<img src="http://www.neakriti.gr/NewsASSET/neakriti-news-image.aspx?Doc=1291041" /><br />
<br />
Προφανώς και στην Ελλάδα κάποιοι δεν έχουν καταλάβει την αξία του ορυκτού πλούτου.<br />
Χάρις στους υδρογονάθρακες της Βόρειας Θάλασσας η Νορβηγία σώθηκε και έκανε ένα ευημερεύον κράτος ενώ με άνεση έδωσε «πόρτα» στο δημοψήφισμα του 1994 όταν την απειλούσε η ΕΕ ότι αν δεν μπει την επόμενη μέρα θα χαθούν 50.000 εργασίας, η αλιεία θα καταστραφεί, η χώρα θα μπει στο περιθώριο, δεν θα της μιλάει κανείς και εν τέλει θα τους έπεφτε ο ουρανός στο κεφάλι, το οποίο κεφάλι πιθανώς και να ξεκόλαγε και να έπεφτε κάτω.<br />
<br />
Το βίντεο που ακολουθεί είνα χαρακτηριστική περιγραφή του bullying που δέχτηκαν οι Νορβηγοί οι οποίοι όμως απάντησαν περήφανα.<br />
<br />
<center>
<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/0TjF4UiXleM" width="620"></iframe></center>
<br />
<div>
</div>
<div>
<strong>Η Βόρεια Θάλασσα είναι θάλασσα του Ατλαντικού ωκεανού, η οποία βρέχει μέρος της Βόρειας Ευρώπης. Το μήκος της ξεπερνά τα 970 χιλιόμετρα ενώ το πλάτος τα 580 χιλιόμετρα, και έχει έκταση περίπου 570.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει μέσο βάθος 90 μέτρα και μέγιστο βάθος 725 μέτρα.</strong></div>
<div>
</div>
<div>
<strong>Στη Βόρεια Θάλασσα υπάρχουν σημαντικά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου κάτω από τον θαλάσσιο πυθμένα.</strong></div>
<div>
</div>
<div>
<strong>Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι δοκιμαστικές γεωτρήσεις έγιναν μεταξύ των ετών 1966 και 1969 από την Phillips Petroleum Company η οποία και ανακάλυψε το Ekofisk oil field που περιέχει πετρέλαιο πολύ καλής ποιόττας με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο.</strong></div>
<div>
</div>
<div>
Η εμπορική εκμετάλευσή του ξεκίνησε το 1971 με τάνκερ και το 1975 μέσω αγωγού που έφερνε το πετρέλαιο στο Teesside της Αγγλίας και μετέπειτα το 1977, στο Emden, της Γερμανίας</div>
<div>
</div>
<div>
Η εκμετάλευση του κοιτάσματος ξεκίνησε λίγο πριν την κρίση του 1973 και η μεγάλη αύξηση των τιμών κατέστησε αναγκαίες νέες επενδύσεις για πιο ελκυστική εξαγωγή.</div>
<div>
</div>
<div>
Αν και το κόστος εξαγωγής ήταν σχετικά υψηλό, η ποιότητα του πετρελαίου, και η πολιτική σταθερότητα στην περιοχή όπως και η εγγύτητα μεγάλων αγορών της Δ.Ευρώπης έκανε την Βόρεια Θάλασσα μια πολύ σημαντική πετρελαιοπαραγωγική περιοχή.</div>
<div>
</div>
<div>
Η Νορβηγία όχι μόνο σώθηκε αλλά χρηματοδότησε από τα έσοδα το συνταξιοδοτικό της σύστημα και έτσι έχει λυμένο το ασφαλιστικό για πάνω από έναν αιώνα!</div>
<div>
</div>
<div>
Σημειώνεται ότι Βρετανία και Νορβηγία πριν την εκμετάλευση του κοιτάσματος ήταν σε τραγική οικονομική κατάσταση. Ειδικά η Βρετανία είχε αναγκαστεί να δεχτεί «βοήθεια» από το ΔΝΤ.</div>
<div>
</div>
<div>
<strong>Τώρα οι Νορβηγοί που αρνήθηκαν την ΕΕ και ζουν ως κυρίαρχος λαός «τιμωρήθηκαν» για την επιλογή τους αυτή με το να είναι «καταδικσμένοι» να έχουν το δεύτερο μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ευρώπη μετά το Λουξεμβούργο!</strong></div>
<div>
</div>
<div>
<strong>Εμείς αντίθετα που είμαστε... καλοί Ευρωπαίοι είμαστε από τους πιο εξαθλιωμένους λαούς της ΕΕ.</strong></div>
<div>
</div>
<div>
<strong>Τα πιθανά κοιτάσματα στην Α.Μεσόγειο όπως δημοσιεύθηκαν στην <a href="http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1291045">neakriti.gr</a></strong></div>
<div>
<br /></div>
<a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πού είναι οι ελληνικοί υδρογονάνθρακες; - Γιατί κανείς δεν μιλάει για τον κρυμμένο υπαρκτό θησαυρό;

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου Που είναι τελικά οι ελληνικοί υδρογονάνθρακες; Γιατί δνε ακούγεται απολύτως τίποτα; Έχουν εγκαταλειφθεί οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, μια ευκαιρία για την Ελλάδα

Ellada simera 0 Ευρώπη, κόσμος 17:33

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2hJnqfEgWgWbAbq0c6wVSKbTRB4pkLl24r3h8zhLb4bUTz12Yxd_OQa0CfIllBQGbxRFs7RRN-X0lMpbKTfG5dubiRRPjTkSwdBd_PxCrejHVmSg3bA3RK8eJVcY1m771uXQ73PceWoHR/s1600/synodos+NATO+2015.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2hJnqfEgWgWbAbq0c6wVSKbTRB4pkLl24r3h8zhLb4bUTz12Yxd_OQa0CfIllBQGbxRFs7RRN-X0lMpbKTfG5dubiRRPjTkSwdBd_PxCrejHVmSg3bA3RK8eJVcY1m771uXQ73PceWoHR/s640/synodos+NATO+2015.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
<em>(Φωτ. Από την προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας, που έλαβε χώρα στις 24 και 25 Ιουνίου 2015, στις Βρυξέλλες. Στην αυριανή Σύνοδο στη Βαρσοβία οι ηγέτες της Συμμαχίας καλούνται να αντιμετωπίσουν μια σκληρή και συνάμα ενοχλητική πραγματικότητα, ότι η ειρήνη, η ασφάλεια και η δημοκρατική σταθερότητα στην Ευρώπη δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται θέσφατα.)</em><br />
<em><br /></em>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Του Δημήτρη Τσαϊλά*</strong></div>
<div style="text-align: justify;">
Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ΗΠΑ έχουν υποστηρίξει σθεναρά το σχέδιο της ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής ολοκλήρωσης, με σκοπό να διασφαλιστεί η ειρήνη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της ηπείρου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χτίστηκε πάνω στις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ως ένας οικονομικός κατ’ αρχήν και μετέπειτα και πολιτικός μηχανισμός με αμυντικό βραχίονα το ΝΑΤΟ που υπερασπίστηκε την ασφάλεια της. Για όλη τη Δύση ήταν η μεγάλη ελπίδα, που έδινε την πεποίθηση ότι η Ένωση θα οδηγήσει την ήπειρο στην ειρήνη, την ευημερία και την αλληλεγγύη. Ότι είναι ένας πόλος έλξης για άλλες χώρες που επιδιώκουν τη δημοκρατία.</div>
<div style="text-align: justify;">
Είναι αντιληπτό ότι η Ε.Ε., όπως υπάρχει σήμερα, δεν είναι μια εφεύρεση των Ευρωπαίων, αλλά ένα κατασκεύασμα των ΗΠΑ, έτσι ώστε να διατηρήσουν την Ευρώπη υπό τον έλεγχό τους και να δημιουργήσουν μια ουδέτερη ζώνη έναντι της Σοβιετικής Ένωσης. Δούλεψε μέχρι στιγμής, αλλά πόσο ακόμη αυτή η ιδέα θα μπορεί να εξακολουθεί να επικρατεί, αφού βρισκόμαστε στη διαδρομή μιας περιόδου όπου τα έθνη της παγκόσμιας κοινότητας ξεδιπλώνουν την ισχύ τους και στον χώρο ενδιαφέροντος της Ελλάδος, τη Νατιο-ανατολική Μεσόγειο, έχουμε ανακατατάξεις και αστάθεια.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ θα τονισθεί η ενότητα και η αναθέρμανση της συνεργασίας</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div style="text-align: justify;">
Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ και ανάμεσα σ’ αυτούς και η ελληνική αποστολή, που συναντώνται σήμερα και αύριο στη Βαρσοβία για την 27η σύνοδο κορυφής στις 8 και 9 Ιουλίου, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που είναι μάλλον οι μεγαλύτερες για την ειρήνη και την ασφάλεια στην Ευρώπη απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε στιγμή μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Οι ηγέτες της Συμμαχίας καλούνται να αντιμετωπίσουν μια σκληρή και συνάμα ενοχλητική πραγματικότητα, ότι η ειρήνη, η ασφάλεια και η δημοκρατική σταθερότητα στην Ευρώπη δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται θέσφατα. Τέσσερις είναι οι θεμελιώδεις στρατηγικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν:</div>
<ul style="list-style-type: square; text-align: justify;">
<li>η αναδυόμενη ρωσική ισχύς,</li>
<li>η διαβρωμένη σταθερότητα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, Μεσόγειο και Β. Αφρική,</li>
<li>η αποδυναμωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα τώρα μετά την υπερψήφιση για απόσχιση της Βρετανίας και</li>
<li>οι ασταθείς ηγεσίες της Αμερικής και της Ευρώπης, που απειλούν το σύνολο της κοινότητας, και κατ’ επέκταση την παγκόσμια ασφάλεια.</li>
</ul>
<div style="text-align: justify;">
Το ΝΑΤΟ χρειάζεται περισσότερο από ποτέ μια αποφασιστική πολιτική ηγεσία που να έχει την ικανότητα να υποστηρίξει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία ισχύος και οι σκοποί της Συμμαχίας. Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ πρέπει να συμφωνήσουν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ για μια φιλόδοξη δέσμη μέτρων με σκοπό την ομαλοποίηση των σχέσεων με τη Ρωσία, τη σταθεροποίηση και ενίσχυση της στρατιωτικής ικανότητας της Συμμαχίας κατά τα επόμενα έτη στην περιοχή της Νοτιοανατολικής και ευρύτερης Μεσογείου. Τα έθνη του ΝΑΤΟ πρέπει να διασφαλίσουν, όπως έκαναν κατά την ίδρυση του το 1949, την προστασία και την υπεράσπιση της Ευρώπης με κανόνες διεθνούς τάξης και δικαίου βασισμένους στις προκλήσεις του παρόντος χρόνου.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Απειλές και προκλήσεις</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div style="text-align: justify;">
<img alt="" data-pagespeed-url-hash="2922553837" height="233" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x2534409.jpg.pagespeed.ic.2P12HWiYDC.jpg" style="float: left;" width="350" />Συνοπτικά έχουμε την ανατολική πρόκληση που ο <strong>Ρώσος Πρόεδρος, Vladimir Putin (ΦΩΤ.)</strong>, με ρεαλισμό δημιούργησε με τη μαζική έξοδο της Ρωσίας προς τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Επίσης τις βάναυσες τρομοκρατικές επιθέσεις στις δυτικές κοινωνίες και οπουδήποτε αλλού. Ωστόσο υφίστανται και οι απειλές για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τον ευρωπαϊκό διχασμό που δημιουργούν κυρίως οι λαϊκίστικες και αποσχιστικές κυβερνήσεις εκμεταλλευόμενες το μεταναστευτικό πρόβλημα, οι οποίες δεν θα πρέπει να αξιολογηθούν ξεχωριστά η μια από την άλλη. Βέβαια αυτός ο συνδυασμός μπορεί να είναι τρομακτικός. Αλλά ο φόβος δεν είναι η απάντηση. Στη Βαρσοβία, οι ηγέτες της Συμμαχίας πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις με τολμηρές νέες πρωτοβουλίες που να απαλλάξουν τους φόβους των πληθυσμών τους.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να κλιμακώσει αλλά να προσπαθήσει να επιτύχει σημαντικές βελτιώσεις στις σχέσεις ΝΑΤΟ - Ρωσίας σε ένα περιβάλλον όπου οι κίνδυνοι μιας επίθεσης να μειωθούν στο ελάχιστο. Η ενίσχυση της αποτροπής των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην κεντρική Ευρώπη απαιτεί μέτρα στα ανατολικά σύνορα κατά μήκος της περιφέρειας της Ρωσίας στη Γεωργία, τη Μολδαβία και ιδιαίτερα στην Ουκρανία. Με άλλα λόγια, η αποτροπή της Κεντρικής Ευρώπης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, τη Μολδαβία και τη Γεωργία.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Τζιχάντ στη Μεσόγειο;</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div style="text-align: justify;">
Η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Συρία και άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και της Βορείου Αφρικής έχουν επηρεαστεί από δυνάμεις ισλαμιστών και αυτό δεν αποτελεί καλό οιωνό για τις θαλάσσιες μεταφορές στην περιοχή. Μάλιστα τώρα που διαβάζονται αυτές οι γραμμές, μονάδες των ευρωπαϊκών και των διεθνών δυνάμεων προσπαθούν να εντοπίσουν στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο φορτηγά - πλοία γεμάτα όπλα, που προορίζονται για τους τζιχανιστές στη Λιβύη.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Στο σήμερα, σημειώνουμε τη συνεχή ανάπτυξη των «σύγχρονων Βερβερίνων» στις ακτές της Βόρειας Αφρικής, της Διώρυγας του Σουέζ, της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Άντεν, αφού αντιμετωπίζουμε και πάλι την επιστροφή της θαλάσσιας τρομοκρατίας με την παρουσία των ισλαμικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων της ISIS και της Al-Qaeda. Οι ιστορικές αναλογίες είναι προσεκτικές και αποφεύγω να κάνω άμεσες συγκρίσεις μεταξύ της αυξανόμενης θαλάσσιας τρομοκρατίας. Απλά αναφέρθηκα στη Μπαρμπαριά, με σκοπό την αφύπνιση των ναυτικών ενστίκτων της περιοχής. Να δώσω την απαιτούμενη έμφαση στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας στις Θάλασσες με σκοπό να πιεσθεί το ΝΑΤΟ από την ελληνική αντιπροσωπεία, όχι μόνο για κοινές περιπολίες, αλλά να προχωρήσει σε εμπάργκο όπλων κατά της Σαουδικής Αραβίας, που υποστηρίζει ομάδες τζιχαντιστών που είναι υπεύθυνες στην αποσταθεροποίηση της Ε.Ε. και των νότιων γειτονικών χωρών.</div>
<div style="text-align: center;">
<span style="text-decoration: underline;"><strong>Ο «ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ» ΤΩΝ «ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΒΕΡΒΕΡΙΝΩΝ»</strong></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="text-decoration: underline;"><strong><img alt="" data-pagespeed-url-hash="2966519594" height="360" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/860x485x_61.jpg.pagespeed.ic.428eh2TVg5.jpg" width="640" /></strong></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong><br /></strong>
<strong>Συμπεράσματα</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Σημαντική για τα ελληνικά συμφέροντα θα είναι η «Προβολή σταθερότητας» από πλευράς ΝΑΤΟ στη νότια πτέρυγα. Η Συμμαχία χρειάζεται να αναζωογονηθεί και να προτείνει μια στρατηγική «ολοκληρωμένης υποστήριξης».</li>
<li style="text-align: justify;">Το ΝΑΤΟ είχε σημαντική συμμετοχή στο νότιο τομέα, για παράδειγμα: η ISAF στο Αφγανιστάν, η επιχείρηση Unified Protector στη Λιβύη, η επιχείρηση Active Endeavor στη Μεσόγειο, η επιχείρηση Ocean Shield στις ακτές της Σομαλίας, τις εκπαιδευτικές αποστολές στο Ιράκ, την πυραυλική άμυνα στην Τουρκία και σε άλλες νότιες περιοχές της Συμμαχίας. Αλλά ακόμα δεν έχει μια συνεκτική συμφωνημένη στρατηγική για τη νότια πτέρυγα.</li>
<li style="text-align: justify;">Η μεταναστευτική κρίση και οι υποκινημένες από τον ISIS τρομοκρατικές επιθέσεις χρειάζεται να γίνει είναι κύριο μέλημά της Συμμαχίας.</li>
<li style="text-align: justify;">Οι συγκρούσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν έχουν δημιουργήσει μια έλλειψη προθυμίας για μια εκ νέου συμμετοχή μεγάλου αριθμού στρατιωτικών επίγειων δυνάμεων στις επιχειρήσεις σταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής και Β. Αφρικής.</li>
<li style="text-align: justify;">Η υποστήριξη της ευρωπαϊκής επιχείρησης Sophia στην Κεντρική Μεσόγειο αλλά και της ναυτικής επιχείρησης στο Αιγαίο είναι επιβεβλημένη.</li>
<li style="text-align: justify;">Η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει στην ανάπτυξη μιας συνεκτικής στρατηγικής όπου να αναγνωρίζονται οι πολλαπλές προκλήσεις που προέρχονται από τη νότια πτέρυγα και να πλέξει μαζί με τους Συμμάχους μια συνεπή προσέγγιση για να επιτύχουμε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός.</li>
</ul>
<div style="text-align: justify;">
Αναμένεται να επιτευχθεί μια σημαντική πρόοδος στο επόμενο διήμερο, στη σύνοδο κορυφής της Βαρσοβίας. Βέβαια οι ανάγκες και οι στρατηγικές θα ολοκληρωθούν τα επόμενα χρόνια, ωστόσο χρειάζεται να ενισχύσουμε τον ρόλο μας στη Συμμαχία, που είναι ένα σημαντικό διεθνές όργανο για την παγκόσμια σταθερότητα.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
<img alt="" data-pagespeed-url-hash="4203288608" height="426" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/860x573x2484743.jpg.pagespeed.ic.LwwYYEBO3V.jpg" width="640" /></div>
<h5 style="text-align: center;">
<em>(Φωτ.: Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, μαζί με το γενικό γραμματέα του NATO, Jens Stoltenberg. Η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει στην ανάπτυξη μιας συνεκτικής στρατηγικής όπου να αναγνωρίζονται οι πολλαπλές προκλήσεις που προέρχονται από τη νότια πτέρυγα και να πλέξει μαζί με τους Συμμάχους μια συνεπή προσέγγιση για να επιτύχουμε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός.)</em></h5>
<div style="text-align: justify;">
<em><strong>* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.</strong></em><br />
<em><strong><br /></strong></em></div>
<a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, μια ευκαιρία για την Ελλάδα

(Φωτ. Από την προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας, που έλαβε χώρα στις 24 και 25 Ιουνίου 2015, στις Βρυξέλλες. Στην αυριανή Σύνοδο σ...

Διαβάστε την συνέχεια

H Τουρκία και η «Νέα» Ανατολική Μεσόγειος

Ellada simera 0 Ανατολική Μεσόγειος, Ισραήλ, κόσμος, Τουρκία 17:22

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxGWCU6s_lrX_tLDq2dTsh3t1a7tjjNcAAIRcrZfiGjzqjIdysqFHTEuJlodkglho3UmSGez1CfO8DgeBVzuwR_ezwtBHTDvYwM5lmJ5JKlT_4RoAAmauDNWw_3Fm293eabDhaXEZiU8Bd/s1600/toyrkia%252Cisrail%252Crwsia+flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxGWCU6s_lrX_tLDq2dTsh3t1a7tjjNcAAIRcrZfiGjzqjIdysqFHTEuJlodkglho3UmSGez1CfO8DgeBVzuwR_ezwtBHTDvYwM5lmJ5JKlT_4RoAAmauDNWw_3Fm293eabDhaXEZiU8Bd/s640/toyrkia%252Cisrail%252Crwsia+flag.jpg" width="640" /></a></div>
<br />
<strong>Του Δρ. Ζήνωνα Τζιάρρα*</strong><br />
<div style="text-align: justify;">
Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με την αποκατάσταση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων και τη διαδικασία εξομάλυνσης των αντίστοιχων ρωσο-τουρκικών, έδωσαν αναπόφευκτα έναυσμα για συζητήσεις αναφορικά με το «νέο» γεωστρατηγικό περιβάλλον που αναδύεται στην περιοχή. Πόσο «νέο», όμως, μπορεί να είναι; Δυστυχώς, συχνά βιαζόμαστε να χαρακτηρίσουμε ως «νέο» κάποιο φαινόμενο που αποτελεί επανάληψη της ιστορίας, συνέχεια ή επί μέρους διαφοροποίηση κάποιου άλλου φαινομένου. Περίπου αυτό συμβαίνει και με τις συζητήσεις περί «νέων πολέμων», «νέας τρομοκρατίας», «νέου Ψυχρού Πολέμου» κτλ. Παρόμοιες συζητήσεις είχαμε την περασμένη δεκαετία ή πριν μερικά χρόνια για τη «νέα» τουρκική εξωτερική πολιτική, τη «νέα» Μέση Ανατολή κ.ο.κ. Αλλαγές υπάρχουν. Πόσο βαθιές είναι όμως;<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Αν θέλουμε να επικεντρωθούμε στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και τη Ρωσία, τότε πρέπει να σημειώσουμε πως αυτό που παρακολουθούμε είναι η επανάληψη της ιστορίας με άλλους όρους και βεβαίως υπό άλλες συνθήκες. Το ότι υπάρχει στρατηγική αξία στη συνεργασία Τουρκίας - Ισραήλ ή το ότι τα δύο κράτη συμμερίζονται κάποιες ανησυχίες ασφάλειας δεν είναι κάτι νέο. Η σύναψη της τουρκο-ισραηλινής συμμαχίας το 1996 ήρθε σε μια περίοδο που έκανε την εμφάνισή του στην Τουρκία το δόγμα των «δυόμιση πολέμων»: η ανάγκη δηλαδή της Τουρκίας να διεξάγει ταυτόχρονα πόλεμο με τη Συρία (o ένας πόλεμος), την Ελλάδα (ο δεύτερος πόλεμος) και το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν, PKK (ο μισός πόλεμος – «χαμηλής εντάσεως»). Σε ό,τι, δε, αφορά τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις, ο διαχρονικός ανταγωνισμός που τις χαρακτηρίζει δεν είναι κάτι νέο. Όπως νέα δεν είναι ούτε η ανάγκη της Τουρκίας, που υπάρχει από τον Ψυχρό Πόλεμο, να εξισορροπήσει αφενός και να κατευνάσει αφετέρου τη ρωσική ισχύ. Σχήμα ίσως οξύμωρο, αλλά όμως πραγματικό.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
<img alt="" data-pagespeed-url-hash="742623220" height="424" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x23499474175_8731e2a598_b.jpg.pagespeed.ic.LkO1y3UKz0.jpg" width="640" /></div>
<h5 style="text-align: center;">
<em>(<a href="https://www.flickr.com/photos/kurdishstruggle/23499474175" target="_blank">Photo by Kurdishstruggle.</a> Αντάρτες του PKK. Η σύναψη της τουρκο-ισραηλινής συμμαχίας το 1996 ήρθε σε μια περίοδο που έκανε την εμφάνισή του στην Τουρκία το δόγμα των «δυόμιση πολέμων»: η ανάγκη δηλαδή της Τουρκίας να διεξάγει ταυτόχρονα πόλεμο με τη Συρία (o ένας πόλεμος), την Ελλάδα (ο δεύτερος πόλεμος) και το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν, PKK (ο μισός πόλεμος – «χαμηλής εντάσεως»).</em></h5>
<div style="text-align: justify;">
Πόσο προσομοιάζουν οι ιστορικές αυτές εμπειρίες της Τουρκίας με το σήμερα και τι αντίκτυπο μπορεί να έχουν οι πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή;<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Από την «Παλιά» στη «Νέα-Παλιά» Τουρκία</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div style="text-align: justify;">
Δεν θα υπερβάλλαμε καθόλου αν λέγαμε πως η Τουρκία συνέβαλε στη δημιουργία των ισορροπιών που έχουν διαμορφωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια. Μπορεί η διακυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) να ξεκίνησε με καλές προϋποθέσεις και ένα φαινομενικά εποικοδομητικό περιφερειακό ρόλο στα πλαίσια ενός σχετικά ευνοϊκού γεωπολιτικού περιβάλλοντος, αλλά η κατάληξη υπήρξε διαφορετική.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Οι αλλαγές που επήλθαν με τη λεγόμενη Αραβική Άνοιξη και αργότερα το <strong>Ισλαμικό Κράτος (ΦΩΤ.)</strong> λειτούργησαν ως δράση που παρήγαγε την αντίδραση της Τουρκίας. Και από καλοταϊσμένη γάτα που όλοι ήθελαν να χαϊδέψουν, μετατράπηκε σε τίγρη στο κλουβί. Μεταξύ άλλων, αυτό είχε ως συνέπεια την επιδείνωση των σχέσεων της με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, τη διάρρηξη των σχέσεων της με το Ισραήλ, τη Συρία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και τη Ρωσία, την παρακίνηση στενότερης συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδας, Αιγύπτου, Ιορδανίας και την επιδείνωση του συριακού πολέμου. Ακόμα και η εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία θα μπορούσε εν μέρει να αποδοθεί στην πολιτική και τις επιδιώξεις της Τουρκίας.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
<img alt="" data-pagespeed-url-hash="895667758" height="358" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/x15715981259_ea169dcafe_b.jpg.pagespeed.ic.BJYOtdi-vl.jpg" width="640" /></div>
<h5 style="text-align: center;">
<a href="https://www.flickr.com/photos/thespeakernews/15715981259" target="_blank"><strong>Photo by Day Donaldson</strong></a></h5>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Υπερ-συσσώρευση συστημικών πιέσεων & εσωτερικά φίλτρα</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div style="text-align: justify;">
Οι καρποί των κοινωνικο-πολιτικών αλλαγών της Αραβικής Άνοιξης και της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής συσσωρεύθηκαν βαθμιαία και μετουσιώθηκαν σε αβάσταχτες, εξωτερικές, συστημικές πιέσεις. Η Συρία είναι πλέον πηγή πολλαπλών απειλών, ενώ η Ρωσία έχει επιστρέψει στη Μέση Ανατολή δυναμικά και διεκδικεί επάξια θέση στις ισορροπίες ισχύος, βάζοντας σε δοκιμασίες την αμερικανική πολιτική και τις τουρκικές φαντασιώσεις. Επιπλέον, η διάρρηξη των ρωσο-τουρκικών σχέσεων έχει ασκήσει τρομερές οικονομικές και ενεργειακές πιέσεις στην Άγκυρα.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Από την άλλη, οι συνέργειες της Ανατολικής Μεσογείου επιχείρησαν μια ιδιότυπη εξισορρόπηση της Τουρκίας απομονώνοντάς την, τουλάχιστον προσωρινά, από τους ενεργειακούς σχεδιασμούς. Το κουρδικό ζήτημα έχει πλέον ξεφύγει <img alt="" data-pagespeed-url-hash="663915611" height="249" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/332x249xhqdefault_2.jpg.pagespeed.ic.WP1EgWAUz9.jpg" style="float: right;" width="332" />από τα πλαίσια του «μισού πολέμου» στο εσωτερικό. Θα λέγαμε πως είναι πλέον «ολόκληρος» και πολυμέτωπος πόλεμος, άρρηκτα συνδεδεμένος με τις εξελίξεις στη βόρεια Συρία (Δυτικό Κουρδιστάν). Η ανάδυση του Ισλαμικού Κράτους έχει προσθέσει ένα σημαντικότατο μέτωπο τρομοκρατίας στους υπολογισμούς της Άγκυρας, ενώ η άνοδος της ισλαμοφοβίας - τουρκοφοβίας στην Ευρώπη <strong>σε συνάρτηση με ένα πιθανό Brexit</strong> ενδέχεται να πλήξει τα ήδη προβληματικά της ερείσματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να μην αναφερθούμε στην εμβάθυνση των ρωσο-ισραηλινών σχέσεων.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Παρά τις προσπάθειες για «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες» από το 2002 (και ιδιαίτερα από το 2007) μέχρι και σήμερα, η Τουρκία του ΑΚΡ φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια έχασε περίπου όσους «φίλους» απέκτησε κατά τη δεκαετία του 2000. Κάπως έτσι συνοψίζεται η συγκυρία της εξομάλυνσης των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ και τη Ρωσία. Το παράδοξο που αναδεικνύεται σε πρώτη φάση είναι η αντίθεση μεταξύ των τελευταίων κινήσεων realpolitik του Τούρκου Προέδρου, Recep Tayyip Erdoğan, και της ανοιχτά αναθεωρητικής, αντι-ισραηλινής/αντι-δυτικής και εν πολλοίς ιδεολογικοποιημένης εξωτερικής πολιτικής που ακολουθούσε μέχρι τώρα.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Πράγματι, ο «ορθολογισμός» του Erdoğan περνά μέσα από ένα ιδιαίτερο φίλτρο, που περιλαμβάνει το ψυχολογικό προφίλ ενός ανθρώπου ευέξαπτου, συναισθηματικού, απολυταρχικού και ιδεολόγου-ισλαμιστή, το οποίο παράγει ενίοτε αναπάντεχα αποτελέσματα. Ωστόσο, αν και η προσεκτική μελέτη διάφορων περιπτώσεων λήψης αποφάσεων τα τελευταία χρόνια επιβεβαιώνει αυτήν την πραγματικότητα, δείχνει παράλληλα ότι μετά από εσωτερικές ή εξωτερικές πιέσεις ο Erdoğan παρουσιάζει συμπεριφορά πραγματιστή. Λειτουργεί «ιδεολογικά» - φιλόδοξα μέχρι εκεί που μπορεί ή που θεωρεί (πιθανόν λανθασμένα) ότι μπορεί. Από τη σκοπιά του σήμερα, η σύνθεση συναισθηματισμού - ιδεολογήματος και πραγματισμού στην περίπτωση του Erdoğan και της Τουρκίας πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρη και προφανής. Χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι ο «πραγματισμός» (που θεωρητικά οδηγεί σε αποφάσεις που αναγνωρίζουν το κόστος που φέρουν ο μεγαλοϊδεατισμός, η υπερεπέκταση και οι περιορισμένες δυνατότητες σε σχέση με τους στρατηγικούς στόχους) υπερισχύει πάντοτε.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Η φύση, ο χαρακτήρας και το αύριο της Αν. Μεσογείου</strong><br />
<strong><br /></strong></div>
<div style="text-align: justify;">
Μια άλλη παρανόηση στη δημόσια συζήτηση τείνει να συγχέει τη σύγκλιση στρατηγικών ανησυχιών, απειλών και συμφερόντων Τουρκίας - Ισραήλ και Τουρκίας - Ρωσίας με τη σύγκλιση υψηλών στρατηγικών στόχων. Με άλλα λόγια, οι υψηλοί στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας δεν έπαψαν να είναι –τουλάχιστον μερικώς– ανταγωνιστικοί αυτών της Ρωσίας ή του Ισραήλ. Συνεπώς <strong>η φύση (μια έννοια που χωράει μεγάλη συζήτηση) των γεωπολιτικών δυναμικών στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μεταμορφώθηκε σε μια νύχτα απλώς διότι οι διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ αποκαταστάθηκαν ή διότι ο Erdoğan «είπε συγγνώμη» στον Πρόεδρο της Ρωσίας, Vladimir Putin (ΦΩΤ.)</strong>. Πόσο μάλλον σε μια περίοδο που η Τουρκία διατηρεί τις προσπάθειές της για ένα πιο αυτόνομο και ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή, με άλλα μέσα.</div>
<div style="text-align: center;">
<img alt="" data-pagespeed-url-hash="685579986" height="330" src="http://www.liberal.gr/admin/uploads/xHAjl8k5iNo8iSu9UqiCwaCAd6HyfXpIS.jpg.pagespeed.ic.1gqx-arv18.jpg" width="640" /></div>
<div style="text-align: justify;">
<br />
Μια τέτοια μεταμόρφωση δεν χρειάζεται απλώς πολύ καιρό, αλλά όσο το διεθνές σύστημα κινείται και «ρυθμίζεται» με βάση τους ίδιους κανόνες που ισχύουν τους τελευταίους αιώνες, είναι σχεδόν αδύνατη. Θα ήταν θεωρητικά δυνατή –αλλά εύθραυστη– εάν άλλαζαν άρδην όχι μόνο οι ισορροπίες ισχύος, αλλά και τα συμφέροντα και οι στρατηγικοί στόχοι των υφιστάμενων περιφερειακών δρώντων. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να προκύψει κάτι τέτοιο θα ήταν πιθανώς η επαναχάραξη των συνόρων –κάτι που βεβαίως βρίσκεται σε εξέλιξη.<br />
<br /></div>
Αυτό που αλλάζει προς το παρόν είναι ο χαρακτήρας των περιφερειακών σχέσεων. Μια αλλαγή που θυμίζει έντονα δεκαετία του 1990, αφού φέρει αρκετά από τα χαρακτηριστικά της σε ό,τι αφορά την περιοχή του Λεβάντε.<br />
Γενικότερα, η αποκέντρωση του διεθνούς συστήματος και η μάλλον «απολική» φάση που διανύει δεν θα επιτρέψει εύκολα τη βιωσιμότητα ενός περιφερειακού δικτύου με περισσότερη συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ιδιαίτερα εάν παράγοντες που διαιωνίζουν παραδοσιακά μοτίβα εχθρικών σχέσεων, όπως το <strong>Κυπριακό</strong>, συνεχίζουν να υφίστανται. Χωρίς σημαντικές μεταβολές στην πολιτική και στρατηγική κουλτούρα των κρατών της περιοχής, ζητούμενο ιδιαίτερα δύσκολο, οι κρίσεις και οι συμμαχίες θα συνεχίσουν να έρχονται και να παρέρχονται.<br />
<br />
<div style="text-align: justify;">
H αναπόφευκτη πραγματικότητα υποδεικνύει ότι, σε αυτήν τη συγκυρία, η Τουρκία χρειάζεται τη Ρωσία και το Ισραήλ, όπως η Ρωσία και το Ισραήλ, για τους δικούς τους λόγους, χρειάζονται την Τουρκία. Πέρα από τα πολλαπλά αδιέξοδα, αυτό που παραμένει στα υπέρ της Άγκυρας είναι το γεγονός ότι ακόμα και ως «τίγρης στο κλουβί» αρκετοί είναι αυτοί που συνεχίζουν, παρά τις δυσκολίες, να θέλουν να την προσεγγίσουν όπως παλιά –άλλωστε δεν μιλάμε για κάποια αμελητέα δύναμη. Παρόλα αυτά, δίχως ουσιαστική διαφοροποίηση στη στρατηγική της συμπεριφορά και λαμβανομένου υπόψη ότι τα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά δεδομένα αλλάζουν, η επόμενη περίοδος που θα βρει την Τουρκία να αντιμετωπίζει συσσωρευμένες συστημικές πιέσεις μπορεί να μην καταλήξει με τον ίδιο τρόπο.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Σε κάθε περίπτωση, οι άμεσες επιπτώσεις για την Κύπρο και την Ελλάδα δεν διαφαίνονται θετικές. Τα βασανιστικά ερωτήματα για τις κυβερνήσεις των δύο χωρών επιμένουν: ποιος μελέτησε το πριν, ποιος διείδε το σήμερα, ποιος εξετάζει το μετά και τι κάνει γι’ αυτό;<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<em><strong>* Ο Δρ. Ζήνωνας Τζιάρρας είναι Διδάσκων Ασφάλειας και Γεωπολιτικής στο University of Central Lancashire Cyprus.</strong></em><br />
<em><strong><br /></strong></em></div>
<a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

H Τουρκία και η «Νέα» Ανατολική Μεσόγειος

Του Δρ. Ζήνωνα Τζιάρρα* Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με την αποκατάσταση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων και τη διαδικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος της διπλανής πόρτας

Ellada simera 0 κόσμος 17:09

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiM50j0LXGcqGGSMuT62IgPl-bZTlvOu5qrDOzisQtdcTFj_VVFRjxhSIIxr0rZHDIPppKrpKqjYA_GVl6Sv5_54mYuy3FXMn7aO1ZSo0hF3P5Li2XZeD2N4HP8lAKwwOne-TS28O69xRXn/s1600/o+polemos+tis+diplanis+portas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiM50j0LXGcqGGSMuT62IgPl-bZTlvOu5qrDOzisQtdcTFj_VVFRjxhSIIxr0rZHDIPppKrpKqjYA_GVl6Sv5_54mYuy3FXMn7aO1ZSo0hF3P5Li2XZeD2N4HP8lAKwwOne-TS28O69xRXn/s640/o+polemos+tis+diplanis+portas.jpg" width="640" /></a></div>
<br /><br />Ο Λίβανος, η Ιορδανία, η Τουρκία έχουν προς το παρόν επιδείξει εντυπωσιακή ανθεκτικότητα στις επιπτώσεις από τον εμφύλιο πόλεμο στην Συρία, σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες, την τρομοκρατία, και τους εσωτερικούς διχασμούς. Αλλά τώρα η εύθραυστη σταθερότητα της περιοχής κρέμεται από μία κλωστή –με την Τουρκία να είναι η πιο επισφαλής από όλες.<br /><br />Το <a href="http://www.ecfr.eu/page/-/ECFR_182_-_THE_WAR_NEXT_DOOR_-_SYRIA_AND_THE_EROSION_OF_STABILITY_IN_JORDAN_LEBANON_AND_TURKEY.pdf"><b>"Ο πόλεμος της διπλανής πόρτας: Η Συρία και η διάβρωση της σταθερότητας στην Ιορδανία, το Λίβανο, και την Τουρκία"</b></a>, υποστηρίζει ότι τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να δράσουν γρήγορα για να ενισχύσουν την σταθερότητα σε αυτές τις τρεις βασικές χώρες, διαφορετικά ρισκάρουν με μεγαλύτερες προσφυγικές ροές και μια αυξημένη τρομοκρατική απειλή από την περιοχή.<br /><br />Η Τουρκία έχει πληγεί περισσότερο από τις επιπτώσεις της Συρίας, με την αναθέρμανση της εσωτερικής σύγκρουσης εναντίον των Κούρδων, της εισροής 2,7 εκατ. προσφύγων, και ενός κύματος θανατηφόρων επιθέσεων στο έδαφός της –το πιο πρόσφατο ήταν ο βομβαρδισμός την προηγούμενη εβδομάδα από το ISIS, στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης. Την ίδια στιγμή, ο αυξανόμενος αυταρχισμός του προέδρου Erdogan δημιουργεί μεγαλύτερη ένταση.<br /><br />Στο Λίβανο, η λεπτή ισορροπία μεταξύ των ανταγωνιστικών πολιτικών παρατάξεων –οι οποίες έκαναν μια σιωπηρή συμφωνία να παγώσουν τις διαμάχες τους καθώς ξεδιπλωνόταν η κρίση στη Συρία- παραπαίει ανάμεσα σε ελλείψεις ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Η εμφάνιση της ηρεμίας στην Ιορδανία, κρύβει έναν αριθμό ανησυχητικών ενδείξεων, και το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης της χώρας αντιμετωπίζει περιορισμούς από την κυβέρνηση.<br /><br />Και οι τρεις χώρες αντιμετωπίζουν μια διευρυνόμενη απειλή της τρομοκρατίας καθώς η ISIS απαντά στις απώλειες στη Συρία και στο Ιράκ, με μια αυξημένη εστίαση στην περιοχή συνολικά.<br /><br />Τα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη θα πρέπει να αυξήσουν την στήριξή τους σε αυτές τις χώρες. Το πακέτο βοήθειας του ΟΗΕ για τους γείτονες της Συρίας –το περιφερειακό σχέδιο για τους πρόσφυγες και την ανθεκτικότητα στη Συρία- είναι λιγότερο από το ένα τρίτο χρηματοδοτούμενο. Η ευρωπαϊκή οικονομική στήριξη θα πρέπει να διοχετεύεται όχι μόνο στην άμεση ανθρωπιστική απάντηση στην προσφυγική κρίση, αλλά σε μακροπρόθεσμα σχήματα για την ανάπτυξη των τοπικών οικονομικών και προς όφελος των κοινοτήτων υποδοχής. Αυτό θα πρέπει να συνοδεύεται από την εντατικοποίηση της συνεργασίας ασφάλειας και της ανταλλαγής πληροφοριών για να ακυρώσει την απειλή της ISIS, τόσο στην περιοχή όσο και στην Ευρώπη.<br /><br />Την ίδια στιγμή, είναι ζωτικής σημασίας για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να υποστηρίξουν την πολιτική συναίνεση που έχουν αυτά τα κράτη μαζί, αποτρέποντας την ολοκληρωτική κατάρρευση. Στην Τουρκία, αυτό σημαίνει να γίνουν περισσότερα για να ενθαρρύνουν τις συνομιλίες ειρήνης με τους Κούρδους, συμπεριλαμβανομένου και μέσω διαλόγου μεταξύ Άγκυρας και των Κούρδων της Συρίας.<br /><br />Στο Λίβανο, η Ευρώπη θα πρέπει να πιέσει τους τοπικούς και περιφερειακούς παράγοντες να κάνουν ένα βήμα πίσω από τις πρόσφατες κινήσεις κλιμάκωσης. Αυτές περιλαμβάνουν πιθανή εμπλοκή της Χεζμπολάχ στον βομβαρδισμό μιας τοπικής τράπεζας για την συμμόρφωση με τις αμερικανικές κυρώσεις έναντι της οργάνωσης, και την απόσυρση της οικονομικής και πολιτικής στήριξης της Σαουδικής Αραβίας στην χώρα. Στην Ιορδανία, ο Βασιλιάς Αμπντάλα θα πρέπει να ενθαρρυνθεί να ενισχύσει τον δρόμο της λαϊκής εκπροσώπησης.<br /><br />Στο τέλος, μια λύση κατόπιν διαπραγμάτευσης στη Συρία είναι ο μόνος δρόμος προς την σταθερότητα στην περιοχή. Τα ευρωπαϊκά κράτη δεν πρέπει να χάσουν από τα μάτια τους αυτόν τον στόχο.<br /><br />Ο συγγραφέας Julien Barnes-Dacey, δήλωσε:<br /> Μέχρι σήμερα, η περιφερειακή κατάρρευση έχει αποφευχθεί. Ενώ οι εντάσεις και στα τρία κράτη είναι τεράστιες, κανένα δεν βρίσκεται σε κίνδυνο βραχυπρόθεσμης κατάρρευσης. Αλλά αυτές οι χώρες είναι πολύ εύθραυστες –όχι μόνο από την πλευρά των προκλήσεων που θέτει η ISIS, καθώς και από τις πιέσεις των προσφυγικών ροών, αλλά επίσης και από την αποσταθεροποιητική επίδραση που έχει η κρίση στην εύθραυστη πολιτική τους συναίνεση.<br /><br />Τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να σκεφτούν υπεύθυνα για να σταματήσουν τις βραχυπρόθεσμες συμφωνίες μετανάστευσης με την Τουρκία, και να μην κάνουν τα στραβά μάτια στον αυξανόμενο αυταρχισμό της κυβέρνησης Erdogan και του πολέμου που διεξάγει εναντίον των Κούρδων.<br /><br />Στο Λίβανο, η Ευρώπη θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην διακυβέρνηση έναντι της πολιτικής: να αναδείξει τον κίνδυνο της κρατικής κατάρρευσης, και να καταστήσει σαφές ότι όλοι οι φορείς θα χάσουν εάν δεν υπάρχει λύση που να διατηρεί το κράτος λειτουργικό. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα διατηρήσουν έναν έντονο διαμεσολαβητικό διάλογο με όλους τους βασικούς εγχώριους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της Χεζμπολάχ, η οποία παραμένει ένας κρίσιμος παράγοντας σταθεροποίησης στο Λίβανο παρά τον αρνητικό της ρόλο στη Συρία.<br /><br />Τέλος, μόνο μια λύση για την σύγκρουση της Συρίας μπορεί να μειώσει την περιφερειακή ένταση. Οι πρόσφατες προσπάθειες κατάπαυσης του πυρός εμφανίζουν ότι είναι δυνατός ένας βαθμός αποκλιμάκωσης με μια ισχυρή διπλωματική ώθηση και αυτό χρειάζεται ενισχυμένη ευρωπαϊκή στήριξη. Αυτοί που τάσσονται υπέρ της ευρωπαϊκής στρατιωτικής κλιμάκωσης, θα πρέπει να σκεφτούν προσεκτικά τις επιπτώσεις για την περιφερειακή σταθερότητα".<div>
<br /><a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή </a><br />
<br />
<br />
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

</div>