Τέλος η «δεύτερη Κυριακή»: Η ΝΔ αλλάζει τον εκλογικό χάρτη Αυτοδιοίκησης–Σφοδρή σύγκρουση για τον νέο Κώδικα

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/vouli-8-768x511.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τέλος η «δεύτερη Κυριακή»: Η ΝΔ αλλάζει τον εκλογικό χάρτη της Αυτοδιοίκησης – Σφοδρή σύγκρουση για τον νέο Κώδικα</span></h3><b>Σοφια Χυτου</b><br />Η Βουλή ενέκρινε τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποκλειστικά με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη αλλαγή στον τρόπο εκλογής δημάρχων και περιφερειαρχών από τη μεταπολίτευση. Το πλέον εμβληματικό στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι η κατάργηση της επαναληπτικής ψηφοφορίας – της λεγόμενης «δεύτερης Κυριακής» – και η καθιέρωση εκλογής σε έναν μόνο γύρο, με σύστημα συμπληρωματικής (εναλλακτικής) ψήφου.<br /><br />Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το νέο μοντέλο ενισχύει τη συμμετοχή, περιορίζει το κόστος των εκλογών και ευνοεί τις προγραμματικές συγκλίσεις. Αντίθετα, η αντιπολίτευση κάνει λόγο για «καλπονοθευτική» παρέμβαση που αποδυναμώνει τη δημοκρατική νομιμοποίηση των αυτοδιοικητικών αρχών.<br />Πώς αλλάζει το εκλογικό σύστημα<br /><br />Με το νέο πλαίσιο, οι πολίτες θα επιλέγουν όχι μόνο τον βασικό συνδυασμό της προτίμησής τους, αλλά και μία δεύτερη επιλογή. Εάν κανένας συνδυασμός δεν συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσοστό από την πρώτη καταμέτρηση, θα προσμετρώνται οι δεύτερες προτιμήσεις μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων, χωρίς να απαιτείται νέα εκλογική αναμέτρηση.<br /><br />Πρόκειται για μοντέλο που εφαρμόζεται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες μέσω διαφορετικών εκδοχών της preferential voting, με στόχο να περιορίζονται οι επαναληπτικές εκλογές και να ενισχύονται οι συναινέσεις ήδη από την πρώτη κάλπη. <div><br />Λιβάνιος: «Περισσότερη συμμετοχή, περισσότερος διάλογος»<br /><br />Υπερασπιζόμενος τη μεταρρύθμιση, ο υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος υποστήριξε ότι το νέο σύστημα εκσυγχρονίζει τη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης.<br /><br />«Το νέο εκλογικό σύστημα οδηγεί στην αύξηση της συμμετοχής των πολιτών, ενισχύει τη θετική ψήφο και δημιουργεί κίνητρα για ουσιαστικό προεκλογικό διάλογο και συνεργασίες», ανέφερε από το βήμα της Βουλής, επιμένοντας ότι ο νέος Κώδικας αντιμετωπίζει χρόνιες δυσλειτουργίες της αυτοδιοικητικής διοίκησης.<br /><br />Η κυβέρνηση εκτιμά ότι η κατάργηση της δεύτερης Κυριακής θα μειώσει σημαντικά την εκλογική κόπωση και θα περιορίσει τα υψηλά ποσοστά αποχής που καταγράφονταν στις επαναληπτικές αναμετρήσεις. </div><div><br />Η αντιπολίτευση: «Αντιδημοκρατικό και καλπονοθευτικό σύστημα»<br /><br />Τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταψήφισαν επί της αρχής το νομοσχέδιο, κάνοντας λόγο για αλλαγή των εκλογικών κανόνων με καθαρά πολιτικά κριτήρια.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε την κατάργηση της δεύτερης Κυριακής πλήγμα για τη δημοκρατική νομιμοποίηση των δημάρχων και δεσμεύθηκε ότι, εφόσον γίνει κυβέρνηση, θα επαναφέρει το προηγούμενο σύστημα.<br /><br />Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι νομοθετεί με γνώμονα τις εσωκομματικές της ισορροπίες και όχι την ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης.<br /><br />Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «εκλογική μηχανική» που περιορίζει τη δυνατότητα των πολιτών να εκφράζονται στον δεύτερο γύρο, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης χαρακτήρισαν το νέο μοντέλο «αντιδημοκρατικό» και «καλπονοθευτικό».</div><div><br />Τα στοιχεία πίσω από τη μεταρρύθμιση<br /><br />Η αλλαγή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές καταγράφει ιστορικά χαμηλά επίπεδα.<br /><br />Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023, η συμμετοχή στον δεύτερο γύρο περιορίστηκε περίπου στο 40%, έναντι σχεδόν 53% στον πρώτο γύρο, γεγονός που σημαίνει ότι εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι δεν επέστρεψαν στις κάλπες μία εβδομάδα αργότερα.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών:332 δήμοι και 13 περιφέρειες αποτελούν το νέο πεδίο εφαρμογής του συστήματος.<br />Στις εκλογές του 2023 περισσότεροι από 80 δήμοι οδηγήθηκαν σε δεύτερο γύρο.<br />Η οργάνωση δεύτερης εκλογικής Κυριακής συνεπάγεται σημαντικό διοικητικό και οικονομικό κόστος για το κράτος, τους δήμους και τους εκλογικούς μηχανισμούς.<br /><br />Η κυβέρνηση αξιοποιεί τα στοιχεία αυτά ως επιχείρημα υπέρ της μεταρρύθμισης, ενώ η αντιπολίτευση αντιτείνει ότι η εξοικονόμηση πόρων δεν μπορεί να υπερισχύσει της δημοκρατικής νομιμοποίησης.<br />Ευρωπαϊκές πρακτικές<br /><br />Η συζήτηση δεν είναι αποκλειστικά ελληνική. Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες εφαρμόζονται διαφορετικά μοντέλα εκλογής των τοπικών αρχών.<br /><br />Η Ιρλανδία χρησιμοποιεί σύστημα μεταβιβαζόμενης ψήφου (STV), ενώ η Αυστραλία εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες προτιμησιακή ψήφο στις περισσότερες εκλογικές διαδικασίες. Αντίθετα, χώρες όπως η Γαλλία και η Πορτογαλία εξακολουθούν να χρησιμοποιούν δύο γύρους σε πολλές αυτοδιοικητικές εκλογές.<br /><br />Η ελληνική επιλογή αποτελεί ουσιαστικά ένα υβριδικό μοντέλο, που επιχειρεί να συνδυάσει την αποφυγή δεύτερης κάλπης με τη διατήρηση στοιχείων ευρύτερης πολιτικής νομιμοποίησης μέσω της δεύτερης προτίμησης. </div><div><br />Η πολιτική διάσταση<br /><br />Πέρα από την τεχνική μεταρρύθμιση, ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποκτά έντονο πολιτικό συμβολισμό. Η κυβέρνηση παρουσιάζει την αλλαγή ως μέρος ενός συνολικού εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης και της λειτουργίας των ΟΤΑ.<br /><br />Η αντιπολίτευση, αντίθετα, θεωρεί ότι πρόκειται για ακόμη μία μεταρρύθμιση που ενισχύει τη συγκέντρωση εξουσίας και μεταβάλλει τους κανόνες του πολιτικού ανταγωνισμού προς όφελος της κυβερνητικής πλειοψηφίας.<br /><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028 θα διεξαχθούν με ένα εντελώς διαφορετικό εκλογικό μοντέλο, το οποίο αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά και θεσμικά τεστ της επόμενης περιόδου.</div><div><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τέλος η «δεύτερη Κυριακή»: Η ΝΔ αλλάζει τον εκλογικό χάρτη Αυτοδιοίκησης–Σφοδρή σύγκρουση για τον νέο Κώδικα

Τέλος η «δεύτερη Κυριακή»: Η ΝΔ αλλάζει τον εκλογικό χάρτη της Αυτοδιοίκησης – Σφοδρή σύγκρουση για τον νέο Κώδικα Σοφια Χυτου Η Βουλή ενέκρ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ: Εξοπλιστικά deals, Ουκρανία και η νέα εξίσωση ΗΠΑ – Ευρώπης.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/route-trump-1-768x432.jpg" width="729" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b> <br />Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, στις 7 και 8 Ιουλίου, δεν θα κρίνει μόνο το μέλλον της στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία. Θα αποτελέσει και το πρώτο μεγάλο τεστ για τη νέα ισορροπία δυνάμεων στο εσωτερικό της Συμμαχίας, καθώς οι Ευρωπαίοι καλούνται να αναλάβουν μεγαλύτερο οικονομικό και στρατηγικό βάρος, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες επαναπροσδιορίζουν τον ρόλο τους στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται το Politico, οι ηγέτες των κρατών-μελών προετοιμάζουν μια σύντομη αλλά ιδιαίτερα πολιτική κοινή διακήρυξη, η οποία θα επιβεβαιώνει τη δέσμευση στο Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας, θα χαρακτηρίζει εκ νέου τη Ρωσία ως «μακροπρόθεσμη απειλή» και θα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής.<div><br />Το νέο μήνυμα προς την Ουάσιγκτον<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Σύνοδος της Άγκυρας αποτελεί μια προσπάθεια των Ευρωπαίων συμμάχων να αποδείξουν στην Ουάσιγκτον ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν αποτελεί πλέον αποκλειστικά αμερικανική υπόθεση.<br /><br />Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, επιχειρεί να οικοδομήσει μια νέα συναίνεση γύρω από ένα κοινό αφήγημα: περισσότερες αμυντικές επενδύσεις, ισχυρότερη βιομηχανική παραγωγή και μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή στη συλλογική άμυνα.<br /><br />Πρόκειται για μια στρατηγική που απαντά στις επανειλημμένες πιέσεις του Donald Trump, ο οποίος έχει κατηγορήσει επανειλημμένα τους Ευρωπαίους ότι επωφελούνται από την αμερικανική στρατιωτική ισχύ χωρίς να καταβάλλουν το ανάλογο οικονομικό κόστος. </div><div><br />Η Ευρώπη πληρώνει περισσότερο<br /><br />Τα στοιχεία που παρουσίασε πρόσφατα ο Mark Rutte αποτυπώνουν ήδη μια σημαντική αλλαγή.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ και ο Καναδάς αύξησαν τις αμυντικές τους δαπάνες κατά περίπου 139 δισεκατομμύρια δολάρια σε σχέση με το προηγούμενο έτος, ενώ οι σύμμαχοι έχουν συμφωνήσει να κινηθούν σταδιακά προς αμυντικές δαπάνες ύψους 3,5% του ΑΕΠ έως το 2035.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά μόνο αριθμούς.<br /><br />Αποτελεί την πρώτη ουσιαστική μεταφορά στρατηγικού βάρους από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς την Ευρώπη μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.<br />Η μάχη της αμυντικής παραγωγής<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέδειξε τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Παρά την τεχνολογική υπεροχή σε προηγμένα οπλικά συστήματα, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δυσκολεύονται να παράγουν γρήγορα μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών, drones, αντιαεροπορικών συστημάτων και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Στην Άγκυρα αναμένεται να ανακοινωθούν νέα εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς και πρωτοβουλίες για αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Οι νέες συμβάσεις αναμένεται να ενισχύσουν τόσο ευρωπαϊκές όσο και αμερικανικές εταιρείες, προσφέροντας παράλληλα ένα οικονομικό επιχείρημα που μπορεί να βρει θετική ανταπόκριση στον Λευκό Οίκο. </div><div><br />Η Ουκρανία παραμένει στο επίκεντρο<br /><br />Το δυσκολότερο κεφάλαιο των διαπραγματεύσεων παραμένει η στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι σύμμαχοι εξετάζουν νέα δέσμευση ύψους περίπου 70 δισεκατομμυρίων ευρώ για στρατιωτική βοήθεια, καθώς και αντίστοιχο επίπεδο χρηματοδότησης και για το επόμενο έτος.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναμένεται να συμμετάσχουν στον συγκεκριμένο οικονομικό στόχο.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει μια νέα πραγματικότητα: η Ευρώπη καλείται πλέον να χρηματοδοτεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό την υποστήριξη προς το Κίεβο, καθώς η Ουάσιγκτον μεταφέρει μέρος του βάρους στους συμμάχους της.</div><div><br />Οι διατλαντικές ισορροπίες αλλάζουν<br /><br />Η μεταβολή αυτή συνδέεται και με τη συνολικότερη αναθεώρηση της αμερικανικής στρατηγικής.<br /><br />Το Πεντάγωνο έχει ήδη ξεκινήσει αξιολόγηση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ενώ εξετάζεται η ανακατανομή δυνάμεων προς άλλες γεωπολιτικές προτεραιότητες.<br /><br />Παράλληλα, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται πιο επιφυλακτική απέναντι στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών δυνατοτήτων πλήγματος μεγάλου βεληνεκούς, φοβούμενη πιθανή περαιτέρω κλιμάκωση με τη Ρωσία.<br /><br />Η Ευρώπη, αντίθετα, θεωρεί ότι η ενίσχυση των αποτρεπτικών δυνατοτήτων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια της ηπείρου. </div><div><br />Το Ιράν εισέρχεται στην ατζέντα<br /><br />Η Άγκυρα δεν θα επικεντρωθεί μόνο στη Ρωσία και την Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με το προσχέδιο της κοινής διακήρυξης, το ΝΑΤΟ αναμένεται να συμπεριλάβει αναφορά στην ανάγκη το Ιράννα διασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους παγκοσμίως.<br /><br />Η συγκεκριμένη διατύπωση θεωρείται πολιτική χειρονομία προς την Ουάσιγκτον, μετά τις εντάσεις που προκάλεσε η αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή και τις επιφυλάξεις αρκετών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.</div><div><br />Μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας<br /><br />Η Σύνοδος της Άγκυρας αποκτά ιδιαίτερο γεωπολιτικό βάρος καθώς σηματοδοτεί τη μετάβαση σε ένα διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας της Συμμαχίας.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι καλούνται να επενδύσουν περισσότερο στην άμυνα, να ενισχύσουν την παραγωγική τους βάση και να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλεια της ηπείρου.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ο βασικός πυλώνας του ΝΑΤΟ, όμως επιδιώκουν πλέον μια πιο ισόρροπη κατανομή βαρών.<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα της Συνόδου δεν είναι μόνο τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα ή η επόμενη δέσμη βοήθειας προς την Ουκρανία. Είναι η διαμόρφωση μιας νέας στρατηγικής ισορροπίας μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια περίοδο όπου η διεθνής ασφάλεια επαναπροσδιορίζεται από τον πόλεμο στην Ουκρανία, τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τον αυξανόμενο γεωπολιτικό ανταγωνισμό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ: Εξοπλιστικά deals, Ουκρανία και η νέα εξίσωση ΗΠΑ – Ευρώπης.

Βασιλης Διαμαντακος   Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, στις 7 και 8 Ιουλίου, δεν θα κρίνει μόνο το μέλλον της στρατιωτικής στήριξης π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν πριν από το ΝΑΤΟ: Η καταστολή στο εσωτερικό σκιάζει τη διπλωματική βιτρίνα της Άγκυρας.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan-5-768x512.jpg" width="748" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Λίγες ημέρες πριν η Τουρκία βρεθεί στο επίκεντρο της Συμμαχίας, η κυβέρνηση Ερντογάν εντείνει τις επιχειρήσεις ασφαλείας και περιορίζει τον δημόσιο χώρο. Η εξέλιξη επαναφέρει το διαχρονικό ευρωπαϊκό δίλημμα: μπορεί το ΝΑΤΟ να αγνοεί τις δημοκρατικές επιδόσεις ενός τόσο κρίσιμου συμμάχου;<br /><br />Ενώ η Άγκυρα προετοιμάζεται να φιλοξενήσει μία από τις σημαντικότερες Συνόδους Κορυφής του ΝΑΤΟ των τελευταίων ετών, η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται αντιμέτωπη με νέο κύμα επικρίσεων για την κατάσταση του κράτους δικαίου και των πολιτικών ελευθεριών στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, οι τουρκικές αρχές προχώρησαν σε μαζικές επιχειρήσεις ασφαλείας με περισσότερες από 200 συλλήψεις, ενώ επιβλήθηκαν αυστηροί περιορισμοί στις δημόσιες συγκεντρώσεις και ενισχύθηκαν τα μέτρα ασφαλείας ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις στοχεύουν αποκλειστικά στην αντιμετώπιση τρομοκρατικών οργανώσεων. Ωστόσο, αντιπολιτευόμενα κόμματα και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκφράζουν φόβους ότι τα μέτρα επεκτείνονται και σε πολιτικούς αντιπάλους, ακτιβιστές και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.<div><br />Η γεωπολιτική ασπίδα του ΝΑΤΟ<br /><br />Κατά πολιτικές εκτιμήσεις ευρωπαϊκών αναλυτών, η φιλοξενία της Συνόδου προσφέρει στον Ερντογάν σημαντικό διπλωματικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η Τουρκία παραμένει αναντικατάστατος παίκτης για τη Συμμαχία: ελέγχει τα Στενά, διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ, διαδραματίζει κομβικό ρόλο στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή και στη μεταναστευτική διαχείριση, ενώ λειτουργεί ως διαμεσολαβητής σε πολλαπλές περιφερειακές κρίσεις.<br /><br />Αυτή η στρατηγική σημασία δυσκολεύει τόσο τις Βρυξέλλες όσο και την Ουάσιγκτον να ασκήσουν έντονη δημόσια πίεση για ζητήματα δημοκρατίας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου η Συμμαχία επιδιώκει να εμφανίσει εικόνα ενότητας απέναντι στη Ρωσία και στις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις. </div><div><br />Το διαχρονικό δίλημμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης<br /><br />Η νέα ένταση επαναφέρει ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η ΕΕ εξακολουθεί να επικρίνει συστηματικά τις εξελίξεις που αφορούν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, την ελευθερία του Τύπου και τα πολιτικά δικαιώματα.<br /><br />Από την άλλη, η Τουρκία θεωρείται κρίσιμος εταίρος για:</div><div>τη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ,<br />τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών,<br />την ενεργειακή ασφάλεια,<br />την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα,<br />και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αυτό δημιουργεί μια σταθερή αντίφαση στην ευρωπαϊκή στρατηγική: η πολιτική κριτική συνυπάρχει με την ανάγκη διατήρησης στενής συνεργασίας.<br />Η εικόνα προς τη Δύση<br /><br />Οι πρόσφατες καταγγελίες για αποκλεισμό ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης από τη διαδικασία διαπίστευσης της Συνόδου του ΝΑΤΟ προσέθεσαν νέα διάσταση στις ανησυχίες περί ελευθερίας του Τύπου. Δημοσιογραφικές ενώσεις στην Τουρκία κατήγγειλαν ότι αρκετά ανεξάρτητα και αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης δεν έλαβαν άδεια κάλυψης των εργασιών της Συνόδου, χωρίς επίσημη αιτιολόγηση.<br /><br />Για ευρωπαϊκούς διπλωματικούς κύκλους, η εικόνα αυτή δημιουργεί πολιτική αμηχανία, καθώς η Συμμαχία επιδιώκει να προβάλλει τις δημοκρατικές της αξίες την ώρα που η διοργανώτρια χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο νέας συζήτησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.</div><div><br />Η στρατηγική του Ερντογάν<br /><br />Κατά αναλυτές, ο Τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να αξιοποιήσει τη διεθνή συγκυρία προκειμένου να ενισχύσει τον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας του.<br /><br />Με τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κρίση στη Μέση Ανατολή και την αυξανόμενη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου, η Άγκυρα εμφανίζεται περισσότερο απαραίτητη από ποτέ για τη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br /><br />Αυτό προσφέρει στον Ερντογάν μεγαλύτερα περιθώρια πολιτικών ελιγμών απέναντι στις ευρωπαϊκές επικρίσεις, χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση ο στρατηγικός ρόλος της Τουρκίας. </div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ αναμένεται να επικεντρωθεί στην αύξηση των αμυντικών δαπανών, στην αποτροπή απέναντι στη Ρωσία και στη συνοχή της Συμμαχίας.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τη στρατηγική ατζέντα αναδύεται ένα ευρύτερο πολιτικό ερώτημα: μέχρι ποιο σημείο οι δυτικοί θεσμοί μπορούν να διαχωρίζουν τη γεωπολιτική αναγκαιότητα από τις δημοκρατικές αρχές που δηλώνουν ότι υπερασπίζονται;</div><div><br />Η ευρωπαϊκή διάσταση<br /><br />Για τις Βρυξέλλες, η υπόθεση δεν αφορά μόνο την Τουρκία. Αποτελεί δοκιμασία για την αξιοπιστία της ίδιας της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Καθώς η γεωπολιτική αστάθεια αυξάνεται, η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη στρατηγική συνεργασία με έναν κρίσιμο σύμμαχο και στη διατήρηση της αξιοπιστίας της ως δύναμης που υπερασπίζεται το κράτος δικαίου και τις δημοκρατικές ελευθερίες.<br /><br />Η Άγκυρα φαίνεται να γνωρίζει ότι αυτή η ισορροπία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Και επιχειρεί να αξιοποιήσει στο έπακρο το γεωπολιτικό της βάρος σε μια περίοδο όπου η Δύση έχει μεγαλύτερη ανάγκη την Τουρκία από ό,τι η Τουρκία τη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν πριν από το ΝΑΤΟ: Η καταστολή στο εσωτερικό σκιάζει τη διπλωματική βιτρίνα της Άγκυρας.

Βασιλης Διαμαντακος Λίγες ημέρες πριν η Τουρκία βρεθεί στο επίκεντρο της Συμμαχίας, η κυβέρνηση Ερντογάν εντείνει τις επιχειρήσεις ασφαλείας...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ-Λίβανος: Τα 6 κύρια σημεία της συμφωνίας για «ειρήνη με διάρκεια».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Israel-USA.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Israel-USA-696x392.jpg" width="738" /></a><br /><br />Τα βασικά σημεία της ιστορικής συμφωνίας-πλαίσιο που υπέγραψαν στην Ουάσινγκτον το Ισραήλ, ο Λίβανος και οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζει το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP). Στόχος της τριμερούς διπλωματικής προσπάθειας είναι η επίτευξη μιας βιώσιμης και σταθερής ειρήνης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />1. «Ειρήνη με διάρκεια» και κυριαρχία<br /><br />Οι δύο γειτονικές χώρες επαναβεβαιώνουν τον κοινό τους στόχο για την εγκαθίδρυση συνθηκών μόνιμης ασφάλειας. Μέσα από το κείμενο της συμφωνίας:<div><br />Δηλώνουν τη βούλησή τους να θέσουν οριστικό τέλος στη μεταξύ τους σύγκρουση.<br />Δεσμεύονται για την οικοδόμηση σχέσεων καλής γειτονίας.<br />Επιβεβαιώνουν το αμοιβαίο δικαίωμα κάθε κράτους να συνυπάρχει σε καθεστώς ειρήνης.<div><br />2. Διμερείς διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ<br /><br />Η επίλυση των διμερών διαφορών θα πραγματοποιείται πλέον μέσω απευθείας συνομιλιών, με την ενεργή υποστήριξη και μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Παράλληλα, συστήνεται μια «ομάδα στρατιωτικού συντονισμού» με τη συμμετοχή και των τριών πλευρών (Ισραήλ, Λίβανος, ΗΠΑ), η οποία θα αναλάβει την επίβλεψη και την εφαρμογή των όσων συμφωνήθηκαν.<br /><br />3. Αφοπλισμός ενόπλων ομάδων και αποχώρηση του Ισραήλ<br /><br />Αν και η φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ δεν κατονομάζεται ρητά, η συμφωνία περιγράφει μια ξεκάθαρη διαδικασία σταδιακής απομάκρυνσης των ισραηλινών δυνάμεων:<br /><br />Οι Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου (FAL) θα ανακτήσουν τον πλήρη και κυρίαρχο έλεγχο της χώρας.<br /><br />Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί ο επαληθευμένος αφοπλισμός των μη κρατικών ενόπλων οργανώσεων και η διάλυση των υποδομών τους.<br /><br />Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία, οι Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ (IDF) θα αποσυρθούν σταδιακά.<br /><br />Η θέση της Βηρυτού: Η κυβέρνηση του Λιβάνου ξεκαθαρίζει ότι θεωρεί παράνομη και απορρίπτει κάθε απόπειρα κρατικού ή μη κρατικού παράγοντα να καταφύγει στη βία στο όνομά της, χωρίς τη ρητή εξουσιοδότηση του κράτους.</div><div><br />4. Σταδιακή ανάπτυξη του λιβανικού στρατού σε «πιλοτικές ζώνες»<br /><br />Η ανάκτηση του εδάφους από τον λιβανικό στρατό θα ξεκινήσει από δύο καθορισμένες «πιλοτικές ζώνες», οι οποίες θα παραδοθούν από τις ισραηλινές δυνάμεις μόλις διαπιστωθεί ο αφοπλισμός των τοπικών ένοπλων ομάδων.<br /><br />Στη συνέχεια, θα οριστούν νέες ζώνες με αμοιβαία συμφωνία. Με την εγκαθίδρυση του αποκλειστικού ελέγχου από το λιβανικό κράτος, οι άμαχοι θα μπορούν να επιστρέψουν με ασφάλεια και θα ξεκινήσουν οι διεθνείς προσπάθειες ανοικοδόμησης.</div><div><br />5. Διασφαλίσεις από το Τελ Αβίβ<br /><br />Το Ισραήλ διαβεβαιώνει τη διεθνή κοινότητα πως οι στρατιωτικές του επιχειρήσεις αποτελούσαν αποκλειστικά απάντηση στις εχθρικές ενέργειες και τις απειλές της Χεζμπολάχ και άλλων οργανώσεων. Η ισραηλινή κυβέρνηση δηλώνει ρητά ότι δεν έχει καμία εδαφική βλέψη στον Λίβανο και ότι η εξάλειψη της απειλής αίρει κάθε ανάγκη για μελλοντική στρατιωτική παρουσία ή επέμβαση.<br />6. Διεθνές σχέδιο για την ανοικοδόμηση του Λιβάνου<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία να κινητοποιήσουν τη διεθνή κοινότητα για την παροχή οικονομικής και υλικοτεχνικής υποστήριξης προς τη λιβανική κυβέρνηση, με σκοπό:<br /><br />Την αποκατάσταση των υποδομών.<br /><br />Την επανεκκίνηση της τοπικής οικονομίας.<br /><br />Τη δημιουργία συνθηκών σταθερότητας και ευημερίας.<br /><br />Δέσμευση ασφαλείας: Ο Λίβανος δεσμεύεται ρητά ότι θα αποτρέψει οποιαδήποτε εκτροπή των διεθνών κεφαλαίων ανοικοδόμησης προς όφελος μη κρατικών ένοπλων ομάδων ή συνδεδεμένων με αυτές οντοτήτων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ισραήλ-Λίβανος: Τα 6 κύρια σημεία της συμφωνίας για «ειρήνη με διάρκεια».

Τα βασικά σημεία της ιστορικής συμφωνίας-πλαίσιο που υπέγραψαν στην Ουάσινγκτον το Ισραήλ, ο Λίβανος και οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί δεν έφερε “Αρμαγεδδώνα” το κλείσιμο του Ορμούζ;

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrLsx4KJQe366anl4VMey6Rx2SRTBsi-8BTQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrLsx4KJQe366anl4VMey6Rx2SRTBsi-8BTQ&s" width="733" /></a><br /><br />Έντονες ανησυχίες για μια νέα παγκόσμια ενεργειακή κρίση προκάλεσε αρχικά η απόφαση του Ιράν να κλείσει τα Στενά του <a href="https://www.defence-point.gr/?s=%CE%9F%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CE%B6">Ορμούζ</a> κατά τη διάρκεια της πολεμικής σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Ωστόσο, παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, οι διεθνείς αγορές απέδειξαν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από ό,τι πολλοί ανέμεναν, καθώς κυβερνήσεις, πετρελαϊκές εταιρείες και στρατιωτικές δυνάμεις αντέδρασαν συντονισμένα, περιορίζοντας τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Του <b>ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ<br /></b><br />Η διακοπή της ναυσιπλοΐας στο σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του κόσμου δεν οδήγησε τελικά σε μια ανεξέλεγκτη εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου. Αντίθετα, ενεργοποιήθηκαν μια σειρά από εναλλακτικούς μηχανισμούς που περιόρισαν τις ελλείψεις και διατήρησαν την τροφοδοσία των αγορών.<br /><br />Μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου διοχετεύθηκαν μέσω αγωγών, αρκετές χώρες αξιοποίησαν τα στρατηγικά αποθέματά τους, ενώ στην Ασία υιοθετήθηκαν μέτρα εξοικονόμησης καυσίμων και ενίσχυσης της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Παράλληλα, ο αμερικανικός στρατός ανέλαβε την προστασία δεξαμενόπλοιων που συνέχισαν να διέρχονται από το στενό.<br /><br />Για πολλούς αναλυτές, η εμπειρία αυτή αποδεικνύει ότι η διεθνής οικονομία μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα μια διακοπή της κυκλοφορίας στο Ορμούζ απ’ ό,τι στο παρελθόν, αναφέρουν οι New York Times. «Τα Στενά του Ορμούζ πιθανότατα δεν θα αποτελούν πλέον το απόλυτο σημείο στραγγαλισμού της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς», εκτίμησε για τους NYT η Βίντια Μάνι, ειδικός στις αλυσίδες εφοδιασμού στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια.<br />Το Ιράν προσπάθησε να οπλοποιήσει τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Στην αρχή της σύγκρουσης, το Ιράν επιχείρησε να αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα πλήττοντας εμπορικά πλοία και δημιουργώντας κλίμα ανασφάλειας για τις ναυτιλιακές εταιρείες. Η τακτική αυτή είχε αποτέλεσμα, καθώς μεγάλο μέρος της εμπορικής ναυτιλίας απέφυγε προσωρινά τη διέλευση από το στενό, μέσω του οποίου, πριν από τον πόλεμο, διακινούνταν περίπου 15 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.<br /><br />Παρά την αναστάτωση, όμως, οι τιμές του πετρελαίου δεν έφτασαν στα επίπεδα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση. Η αγορά απορρόφησε μεγάλο μέρος του σοκ, γεγονός που, σύμφωνα με τον απόστρατο αντιναύαρχο Κέβιν Ντόνεγκαν, αποδεικνύει ότι «η αλυσίδα εφοδιασμού και οι ενεργειακές ροές διαθέτουν πολύ μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από όση πίστευαν οι περισσότεροι».<br /><br />Η σταδιακή αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας είναι ήδη εμφανής. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Kpler, περίπου 70 πλοία, εκ των οποίων 29 δεξαμενόπλοια, διέσχισαν το Στενό του Ορμούζ μέσα σε μία μόνο ημέρα, σημειώνοντας την υψηλότερη κίνηση από τις αρχές Μαρτίου. Ωστόσο, οι κίνδυνοι παραμένουν. Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν εξακολουθούν να εκδίδουν οδηγίες για τις επιτρεπόμενες διαδρομές, προειδοποιώντας τα πλοία να μην αποκλίνουν από τους θαλάσσιους διαδρόμους που εγκρίνει η Τεχεράνη.<br /><br />Ένας από τους βασικούς λόγους που αποφεύχθηκαν σοβαρότερες ελλείψεις ήταν η ύπαρξη σημαντικών στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου. Η Κίνα, για παράδειγμα, αξιοποίησε τα μεγάλα αποθέματα που είχε δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια, ενώ χώρες του Κόλπου εξετάζουν πλέον τη δημιουργία ακόμη μεγαλύτερων εγκαταστάσεων αποθήκευσης σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Όπως δήλωσε πρόσφατα ο πρόεδρος της Saudi Aramco, η ενίσχυση των παγκόσμιων αποθηκευτικών υποδομών αποτελεί πλέον στρατηγική προτεραιότητα.<br /><br />Παράλληλα, ο πόλεμος ανέδειξε τη σημασία των χερσαίων αγωγών ως εναλλακτικής οδού μεταφοράς πετρελαίου. Η Σαουδική Αραβία αύξησε σημαντικά τη χρήση του αγωγού που διασχίζει τη χώρα, μεταφέροντας έως και πέντε εκατομμύρια επιπλέον βαρέλια ημερησίως, δηλαδή περίπου το ένα τρίτο των ποσοτήτων που πριν από τον πόλεμο περνούσαν από το Στενό του Ορμούζ. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σχεδιάζουν ήδη την επέκταση των δικών τους αγωγών, ενώ και άλλες χώρες εξετάζουν αντίστοιχες επενδύσεις.<br /><br />Ο Αρτζούν Μούρτι, εταίρος της ενεργειακής εταιρείας Veriten, είπε στους New York Times ότι εκτιμά ότι όσο αυξάνεται η δυναμικότητα των αγωγών, τόσο θα περιορίζεται η εξάρτηση της παγκόσμιας αγοράς από το Στενό του Ορμούζ. Όπως σημειώνει, το πέρασμα δεν θα χάσει τη σημασία του, αλλά ο ρόλος του ως μοναδικού κρίσιμου σημείου διέλευσης θα υποχωρήσει.<br /><br />Καθοριστική ήταν και η συμβολή των Ηνωμένων Πολιτειών. Από τις αρχές Μαΐου, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό συνόδευσε εκατοντάδες εμπορικά πλοία, διασφαλίζοντας τη διέλευση περισσότερων από 250 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου. Η επιχείρηση αυτή συνέβαλε στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των ναυτιλιακών εταιρειών και στη σταδιακή ομαλοποίηση των μεταφορών.<br /><br />Μειώνεται ή όχι η σημασία των Στενών;<br /><br />Παρά τη σχετική επιτυχία των μέτρων αυτών, αρκετοί ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση πως το πρόβλημα έχει λυθεί οριστικά. Τα στρατηγικά αποθέματα μειώθηκαν αισθητά κατά τη διάρκεια της κρίσης, ενώ η επέκταση των αγωγών απαιτεί σημαντικές επενδύσεις και αρκετά χρόνια για να ολοκληρωθεί. Επιπλέον, οι υποδομές αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο σε μια μελλοντική σύγκρουση.<br /><br />Η Μόνα Γιακουμπιάν, διευθύντρια του Προγράμματος Μέσης Ανατολής στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), θεωρεί ότι υπάρχουν υπερβολικές προσδοκίες για τη μείωση της σημασίας του Στενού του Ορμούζ. «Οι χώρες ασφαλώς θα προσαρμοστούν, αλλά η στρατηγική αξία του περάσματος δεν πρόκειται να εξαφανιστεί», επισημαίνει.<br /><br />Ιδιαίτερα δύσκολη παραμένει η περίπτωση του φυσικού αερίου. Σε αντίθεση με το πετρέλαιο, δεν υπάρχουν επαρκείς αγωγοί που να συνδέουν τις χώρες του Κόλπου με τις μεγάλες αγορές, γεγονός που σημαίνει ότι οι εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου εξακολουθούν να εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τη θαλάσσια διέλευση μέσω του Ορμούζ.<br /><br />Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν μάλιστα ότι, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, το Ιράν κατάφερε να ενισχύσει την επιρροή του στα στενά. Σύμφωνα με τον Νιλ Κρόσμπι της Sparta Commodities, η Τεχεράνη επιδιώκει πλέον να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο στη διέλευση των πλοίων, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο επιβολής τελών ή άλλων περιορισμών μετά τη λήξη της προσωρινής συμφωνίας που επιτρέπει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η μακροπρόθεσμη λύση, σύμφωνα με αρκετούς ειδικούς, δεν βρίσκεται μόνο στη στρατιωτική προστασία της ναυσιπλοΐας αλλά και στη δημιουργία ισχυρότερων οικονομικών δεσμών μεταξύ του Ιράν και των γειτονικών κρατών. Το πρόσφατο μνημόνιο συνεργασίας που προβλέπει επενδύσεις ύψους 300 δισ. δολαρίων για την ανοικοδόμηση της ιρανικής οικονομίας θα μπορούσε, θεωρητικά, να ενισχύσει την οικονομική αλληλεξάρτηση και να μειώσει τα κίνητρα για νέες συγκρούσεις.<br /><br />Όπως καταλήγει η Γιακουμπιάν, η οικονομική συνεργασία μπορεί να αποτελέσει το σημαντικότερο εργαλείο για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση της έντασης στον Περσικό Κόλπο, χωρίς όμως να εξαλείφει οριστικά τη στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ.<div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Γιατί δεν έφερε “Αρμαγεδδώνα” το κλείσιμο του Ορμούζ;

Έντονες ανησυχίες για μια νέα παγκόσμια ενεργειακή κρίση προκάλεσε αρχικά η απόφαση του Ιράν να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ κατά τη διάρκει...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει άραγε αθέατη αιτία στην αναβολή του ΚΥΣΕΑ για τον “Θόλο”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSdyufQulcA0UwbWT_5KXnYR1tsbsByPOowaw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="200" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSdyufQulcA0UwbWT_5KXnYR1tsbsByPOowaw&s" width="760" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><br /><br /><div><br /></div>«Αλλαγή πλάνων» σας γράφαμε αγαπημένοι μας αναγνώστες σε χθεσινή ανάρτηση, με την οποία επικαιροποιούσαμε το ρεπορτάζ, που αρχικά ήθελε τη σύγκληση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) στις 6 Ιουλίου για να δοθεί το πράσινο φως για τη συμβασιοποίηση του περιβόητου «θόλου», αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας! Όπως αναφέραμε η νέα ημερομηνία είναι η 23η Ιουλίου, με δυνατότητα όμως επίσπευσης.<br /><br />Τι συνέβη λοιπόν ξανά, εντός ελάχιστων ωρών και μάλλον αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι ίσως συναντηθούν νωρίτερα οι συμμετέχοντες στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ), να αποφασίσουν και εν συνεχεία να ακολουθήσουν οι υπογραφές εντός 15θημέρου; Με τις υπογραφές να… συμπίπτουν με τα «μπάνια του λαού», όπως χαρακτηριστικά γράψαμε χθες;<br /><br />Με βεβαιότητα δεν μπορεί πλέον να εκφράζεται κανείς, πέραν όσων συμμετέχουν άμεσα στη διαδικασία. Όμως, τις τελευταίες ώρες ψιθυρίζεται, πως ούτε οι νομικής φύσεως διαδικασίες, ούτε το έργο που θα αναληφθεί από την εγχώρια βιομηχανία, αποτελούν την αιτία του ετεροχρονισμού της συνεδρίασης του ΚΥΣΕΑ. Το εμπόδιο είναι το… διπλωματικό δαιμόνιο των Ελλήνων. Δε γνωρίζουμε εάν η αρχική σκέψη προέκυψε από Κυριάκο, από Γεώργιο, από Νικόλαο-Γεώργιο, από Αθανάσιο (Θάνο), ή από Αλεξάνδρα, όμως η σχετική φημολογία θέλει να εγέρθηκε θέμα «timing» (χρονικής συγκυρίας) των υπογραφών!<br /><br />Προφανώς και θα έχουν «ξινίσει» πολλά μούτρα στη χώρα του αντισυμβαλλόμενου που δε μασάει και πολύ τέτοια «χαϊδέματα», καθότι θεωρεί πως στέλνουν λάθος μηνύματα στην απέναντι πλευρά… Μιλούν βλέπετε καλύτερα από άλλους τη γλώσσα της αποτροπής (deterrence). Αναφορά στον αντισυμβαλλόμενο γίνεται, καθότι «διακρατική» -έστω αλά Γκρέκα- η συνεργασία που θα μας εξασφαλίσει «Θόλο». Ένας θόλος που για να δουλέψει αποτελεσματικά, δεν μπορεί να μη στηρίζεται και στη λογική της αποτροπής.<br /><br />Όμως εμείς εδώ στην Ελλάδα, έχουμε ευαισθησίες και δεν θέλουμε να ερεθίζουμε τα αντανακλαστικά του αγαπημένου μας Τούρκου γείτονα. Άλλοι ισχυρίζονται ότι η ευαισθησία αφορά κυρίως τον μεγάλο υπερατλαντικό φίλο και σύμμαχο, ιδίως την εποχή Τραμπ. Μικρή σημασία έχει.<br /><br />Αυτό που έχει όμως σημασία, είναι ότι φέρονται να επικράτησαν σκέψεις που ανησύχησαν στο πώς θα φαινόταν μια Ελλάδα που αποφασίζει για τον «θόλο» (σ.σ. καλά, οι ίδιοι δεν τα αποκαλούν αυτά τα οπλικά συστήματα ως «αμυντικά»;), ενώ στην Άγκυρα θα διεξάγεται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, παρουσία του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος κατά δήλωση θα μεταβεί για να τιμήσει τον Τούρκο φίλο του. Αλλιώς δεν θα πήγαινε. Ο ίδιος το είπε.<br /><br />Εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες<div><br />Ή μήπως κάποιος, κατά τα άλλα αντρειωμένος στο εσωτερικό, σκέφτηκε ότι καλύτερα να μη βρει μπροστά του τίποτε κακοτοπιές που ίσως δημιουργήσουν απρόβλεπτες καταστάσεις. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Όπως και ο Τούρκος «πουλάει» στο πόπολο την επιρροή του στα παγκόσμια κέντρα λήψης αποφάσεων, καθώς επίκεινται διαδικασίες επανεκλογής της… δικτατορίας του, έτσι και ο Έλληνας, που επίσης έχει μπροστά του εκλογές, δεν είναι κορόιδο!<br /><br />Άσε που πολλοί βλέπουν ήδη το πρώτο βήμα που θα δώσει την εντύπωση πως φέρνει Ελλάδα και Τουρκία πιο κοντά. Με τον Τραμπ στη μέση να αποθεώνει τους δυο, εκ δεξιών κι εξ ευωνύμων να παρακολουθούν, αποκαλώντας τους «great leaders», στην προσπάθεια να πείσει τους Αμερικανούς πολίτες, ότι καταγάγει άλλη μια περιφανή νίκη στο παγκόσμιο στερέωμα. Καθότι κι αυτός δύσκολες εκλογές έχει μπροστά του.<br /><br />Τούτων λεχθέντων, τι άλλο να πει κανείς, πέραν της υπογράμμισης της ανάγκης ταχύτατης θεσμοθέτησης βραβείου που θα αφορά τις επιδόσεις μας στη διπλωματία; Και για να γίνει κατανοητό το επιχείρημα, προτείνουμε να ονομαστεί είτε «Βραβείον Μέτερνιχ» είτε «Βραβείον Ταλεϊράνδου». ΟΚ, υπάρχουν κι ένα δυο ακόμα προτάσεις. Μην τις καταθέσουμε όμως όλες εμείς…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπάρχει άραγε αθέατη αιτία στην αναβολή του ΚΥΣΕΑ για τον “Θόλο”;

«Αλλαγή πλάνων» σας γράφαμε αγαπημένοι μας αναγνώστες σε χθεσινή ανάρτηση, με την οποία επικαιροποιούσαμε το ρεπορτάζ, που αρχικά ήθελε τη σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία έβαλε στο μάτι Ρω και Στρογγύλη… Μεθοδευμένες κινήσεις.

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQD_cSvmsPW0f9vJUxJngMA6WCy7S5Qfa_v3A&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="180" data-original-width="281" height="128" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQD_cSvmsPW0f9vJUxJngMA6WCy7S5Qfa_v3A&s" width="739" /></a></div><div><br /></div>Τουρκική εισβολή σε Ρω και Στρογγύλη .Άνευ προηγουμένου η τουρκική προκλητικότητα στο Σύμπλεγμα Μέγιστης – Καστελόριζο. Αυτή τη φορά στοχοποιούνται οι νησίδες Ρω και Στρογγύλη. Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που οι Τούρκοι προχωρούν σε μία τέτοια ενέργεια.<br /><br />Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. <b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br /><br />Για πρώτη φορά Τούρκοι αλιείς με μεθοδικό τρόπο τις τελευταίες ημέρες ψαρεύουν εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στη Ρω και στη Στρογγύλη. Το Σύμπλεγμα αυτό αποτελείται από 14 νησίδες και βραχονησίδες. Αποτελεί την ακριτική εσχατιά της Ελλάδας και έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για την Ελλάδα. όχι μόνο επειδή αποτελεί το ανατολικότερο σημείο της Ελλάδας αλλά κυρίως λόγω της σημασίας για την οριοθέτηση της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην ανατολική Μεσόγειο σε σχέση με την Κύπρο και όχι μόνο.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα εμφανίσθηκαν με μεθοδικό τρόπο τουρκικά αλιευτικά ακόμη και 600 μ. από τις ακτές της Ρω!!! Η Τουρκία είναι γνωστό ότι χρησιμοποιεί τα αλιευτικά για να δημιουργήσει τετελεσμένα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις που τα τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν ακόμη και εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων σε όλη την ελληνική επικράτεια. Πολύ πρόσφατα αναφέρθηκε η περίπτωση όπου τουρκικά αλιευτικά εμφανίσθηκαν εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στην Τήνο. Τώρα στοχοποιούνται η Ρω και η Στρογγύλη.<br /><br />Σε σχετικό άρθρο από τη στήλη αυτή είχαμε αναφέρει την προηγούμενη εβδομάδα για το Εθνικό Σχέδιο Δράσης Αλιείας του τουρκικού Υπουργείου Γεωργίας και Δασών στο οποίο υπάγεται και η αλιεία, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία θα χρησιμοποιεί μέσα από ένα κεντρικό σχέδιο τα 21 χιλ. αλιευτικά που διαθέτει για τη δημιουργία τετελεσμένων καθώς και για την αποτροπή των Ελλήνων αλιέων να ψαρεύουν σε θαλάσσιες περιοχές που η Τουρκία θα τις ονοματίζει ως “τουρκικές”.<br /><br />Το θέμα αυτό θα πρέπει να συνεξετασθεί από την πλευρά μας σε συνδυασμό και με τον υπό ψήφιση τουρκικό νόμο «Γαλάζια Πατρίδα» ο οποίος θα παρέχει αρμοδιότητες στον Τούρκο Πρόεδρο να ονοματίζει θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου ως «Περιοχές Ειδικού Καθεστώτος» στις οποίες θα απαγορεύεται κάθε ελληνική δραστηριότητα (έρευνας, αλιείας, προστασίας περιβάλλοντος κ.α.) σε θαλάσσιες περιοχές ακόμη και στα Διεθνή Ύδατα.<br /><br />Η στοχοποίηση του Συμπλέγματος Μέγιστης – Καστελόριζου από τουρκικής πλευράς φάνηκε την προηγούμενη εβδομάδα όταν η Άγκυρα αντέδρασε στην πτήση ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από την περιοχή αυτή.<br /><br />Ως χρονικό σημείο αναφοράς στοχοποίησης του Συμπλέγματος Μεγίστης και ειδικότερα της Ρω και της Στρογγύλης, αναφέρεται η εκπομπή σε τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι όπου ο θεωρητικός της «Γαλάζιας Πατρίδας» υποναύαρχος ε.α. C. Yağcı, παρουσίασε σε χάρτη τις αξιώσεις της Τουρκίας για τις «γκρίζες ζώνες» και τα νησιά, μικρονήσους και βραχονησίδες την ελληνικότητα των οποίων αμφισβητεί η Τουρκία.<br /><br />Αυτός μάλιστα έκανε ειδική αναφορά στη Ρω και στη Στρογγύλη ισχυριζόμενος ότι θα πρέπει να ανήκουν στην Τουρκία επειδή αυτές οι νησίδες δεν μεταβιβάστηκαν ονομαστικά στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες έχουν ενταθεί στην περιοχή και οι πτήσεις τουρκικών αεροσκαφών αεροναυτικής συνεργασίας και drones.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να αντιδράσει άμεσα. Να καταγγείλει στον ΟΗΕ και στην Ε.Ε. το τουρκικό σχέδιο χρησιμοποίησης των αλιευτικών σκαφών για αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και δημιουργίας τετελεσμένων. Επίσης θα πρέπει να υπάρξει ένα Εθνικό Σχέδιο απάντησης και αποτροπής των τουρκικών αλιευτικών τα οποία ψαρεύουν εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων.<br /><br />Δεν θα πρέπει να «βάζουμε κάτω από το χαλί» αυτό το πολύ σημαντικό θέμα αμφισβήτησης της Ελληνικής Κυριαρχίας βαφτίζοντάς το ως «αβλαβή διέλευση». Πρόκειται για ξεκάθαρο τουρκικό σχέδιο αμφισβήτησης Ελληνικής Κυριαρχίας και δημιουργίας τετελεσμένων.<br /><br />Κανένα σχέδιο εθνικής άμυνας δεν μπορεί να σταθεί σε περίπτωση ενδεχόμενης απώλειας του συμπλέγματος Μεγίστης. Η καρδιά της Ελλάδας χτυπά δυνατά κυρίως στις ακριτικές περιοχές και ιδιαίτερα στο Σύμπλεγμα Μεγίστης. Αύριο θα είναι πολύ αργά…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Η Τουρκία έβαλε στο μάτι Ρω και Στρογγύλη… Μεθοδευμένες κινήσεις.

Τουρκική εισβολή σε Ρω και Στρογγύλη .Άνευ προηγουμένου η τουρκική προκλητικότητα στο Σύμπλεγμα Μέγιστης – Καστελόριζο. Αυτή τη φορά στοχοπο...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Το ελληνικό λόμπι αντιδρά στις πωλήσεις προς την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTXpDn3PfkyT_y09VrVCWAnEtJgjuZKEAZv6g&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="299" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTXpDn3PfkyT_y09VrVCWAnEtJgjuZKEAZv6g&s" width="767" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Την αντίθεσή του στην προτεινόμενη πώληση κινητήρων GE F110 στην Τουρκία για το μαχητικό αεροσκάφος KAAN, καθώς και σε οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να οδηγήσει στην απόκτηση F-35 από την ‘Αγκυρα, εκφράζει το Αμερικανικό Ελληνικό Ινστιτούτο (ΑΗΙ) με επιστολή του προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Στην επιστολή, με ημερομηνία 26 Ιουνίου 2026, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του AHI, Νικ Λαριγκάκης, καλεί την αμερικανική κυβέρνηση να σταματήσει την προτεινόμενη πώληση αμυντικού υλικού, να σεβαστεί τον συνταγματικό ρόλο ελέγχου του Κογκρέσου και να διασφαλίσει ότι η Τουρκία δεν θα αποκτήσει τα F-35 όσο δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία για την εθνική ασφάλεια.<br />Η επιστολή κοινοποιήθηκε στον υπουργό ‘Αμυνας Πιτ Χέγκσεθ, στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, στον αναπληρωτή βοηθό υπουργό Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις Ντάνιελ Λότον και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.<br /><br />Το AHI συνδέει την υπόθεση των κινητήρων για το KAAN με το ευρύτερο ζήτημα των S-400 και της απομάκρυνσης της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35. Στην επιστολή υπενθυμίζεται ότι η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ είχε επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία βάσει του νόμου CAATSA, μετά την απόφαση της ‘Αγκυρας να αποκτήσει το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400.<br /><br />«Η κυβέρνησή σας κατέληξε στο σωστό συμπέρασμα το 2020 και σας καλούμε με σεβασμό να εμείνετε σε αυτή τη θέση», αναφέρεται στην επιστολή. Το AHI σημειώνει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε, καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει το ρωσικό σύστημα, καθώς οι ανησυχίες εθνικής ασφάλειας που οδήγησαν στην επιβολή των κυρώσεων παραμένουν ανεπίλυτες.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, το Ινστιτούτο προειδοποιεί ότι η προώθηση πολιτικών που θα υπονόμευαν τις κυρώσεις θα αποδυνάμωνε και το νομικό πλαίσιο βάσει του οποίου αυτές επιβλήθηκαν.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον ρόλο του Κογκρέσου. Σύμφωνα με την επιστολή, παρότι η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε επίσημη κοινοποίηση προς το Κογκρέσο για την προτεινόμενη πώληση, δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η διαδικασία προχωρά παρά τις αντιρρήσεις ηγετικών στελεχών του Κογκρέσου και χωρίς την τήρηση της παγιωμένης διαδικασίας διαβούλευσης που παραδοσιακά διέπει τις μεγάλες πωλήσεις οπλικών συστημάτων.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, το AHI τονίζει ότι οι συνταγματικές αρμοδιότητες ελέγχου του Κογκρέσου αποτελούν ουσιώδη ασφαλιστική δικλείδα στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών και πρέπει να γίνονται πλήρως σεβαστές.<br /><br />Στην επιστολή ασκείται επίσης ευρύτερη κριτική στην τουρκική στάση. Το Ινστιτούτο υποστηρίζει ότι η συμπεριφορά της Τουρκίας επί σειρά ετών δείχνει πως δεν αποτελεί αξιόπιστο σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, επικαλούμενο την παράνομη κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, τους δεσμούς της ‘Αγκυρας με τη Ρωσία, καθώς και τη στάση της έναντι αποσταθεροποιητικών παραγόντων στη Μέση Ανατολή, όπως για παράδειγμα η Χαμάς.<br /><br />Το AHI κάνει ακόμη αναφορά στη συνεχιζόμενη δίωξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εντάσσοντας το ζήτημα στο ευρύτερο πλαίσιο των παραβιάσεων διεθνών κανόνων και της αμερικανικής νομοθεσίας. «Η επιβράβευση μιας τέτοιας συμπεριφοράς με διευρυμένη αμυντική συνεργασία στέλνει λάθος μήνυμα τόσο στους συμμάχους όσο και στους αντιπάλους μας», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην επιστολή.<br /><br />Το Αμερικανικό Ελληνικό Ινστιτούτο αντιπαραβάλλει την τουρκική στάση με τις στρατηγικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και άλλους δημοκρατικούς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι οι σχέσεις αυτές έχουν ωφελήσει την Ουάσιγκτον και πρέπει να συνεχίσουν να ενισχύονται σε μια περίοδο αυξανόμενης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.<br /><br />Καταλήγοντας, το AHI καλεί την κυβέρνηση Τραμπ να αναστρέψει την τρέχουσα κατεύθυνση της πολιτικής της έναντι της Τουρκίας, να προασπίσει το κράτος δικαίου, να σεβαστεί τον ρόλο του Κογκρέσου και να αποτρέψει οποιαδήποτε απόκτηση των F-35 από την ‘Αγκυρα προτού ικανοποιηθούν πλήρως οι προϋποθέσεις που έχουν επιβληθεί από την αμερικανική νομοθεσία.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: Το ελληνικό λόμπι αντιδρά στις πωλήσεις προς την Τουρκία

Την αντίθεσή του στην προτεινόμενη πώληση κινητήρων GE F110 στην Τουρκία για το μαχητικό αεροσκάφος KAAN, καθώς και σε οποιαδήποτε διαδικασί...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σήψη στο «κόκκινο». Πανικός στο Μαξίμου για Αβραμόπουλο, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χτυπά με 3 φακέλους φωτιά.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/58148e96fd90d4b9ce14fa2ce11ddcbd_XL.jpg?v=3" width="793" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Έρχονται διώξεις σε βουλευτές που έχει αρθεί η ασυλία τους</span></h3><b>Σωτήρης Πίκουλας.</b><br />Η διαφθορά φαίνεται να χτυπά πλέον «κόκκινο» για τη Νέα Δημοκρατία, καθώς οι υποθέσεις που ερευνώνται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συσσωρεύονται επικίνδυνα πάνω από το κυβερνητικό στρατόπεδο, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό πολιτικό μείγμα που απειλεί να εξελιχθεί σε μείζονα κυβερνητική κρίση.<br /><br />Έρχονται διώξεις σε βουλευτές που έχει αρθεί η ασυλία τους<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο εξακολουθεί να προκαλεί ισχυρούς πολιτικούς κραδασμούς. Ήδη η άρση ασυλίας για έντεκα βουλευτές έχει δημιουργήσει βαρύ κλίμα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, ενώ οι πληροφορίες που φθάνουν από τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνουν λόγο για διώξεις αρκετών από τους βουλευτών που ήρθη η ασυλία διότι διαπιστώθηκε ότι έβλαψαν το ελληνικό δημόσιο κατά χιλιάδες ευρώ. Οι βουλευτές πλέον αυτοί δεν έχουν ασυλία άλλα πάνε σε προανάκριση και μετά στο ακροατήριο. Ακόμα και αν οι ποινές είναι μικρές, το στίγμα θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερο.<br />Γι’ αυτό και η ανησυχία στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι εμφανής, καθώς τυχόν ποινικές εξελίξεις θα δημιουργήσουν κινητοποίηση και της αντιπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι ολόκληρος ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σημασία της υπόθεσης. Το ερώτημα είναι ότι αν ασκηθούν διώξεις, το Μαξίμου θα πάρει πίσω την απόφαση να ξαναβάλει κάποιους από αυτούς υποψήφιους βουλευτές;<br /><br />Βαθαίνει η κρίσης μεταξύ της Kovesi, του Αρείου Πάγου και της κυβέρνησης<br /><br />Την ίδια στιγμή, γίνεται κατανοητό ότι η αντιπαράθεση μεταξύ της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως Laura Kovesi και του Αρείου Πάγου για το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων Εντεταλμένων Εισαγγελέων της ΕPPO, προσθέτει ακόμη μία διάσταση στην κρίση. Η σύγκρουση έχει ήδη λάβει θεσμικά χαρακτηριστικά και η τελική ετυμηγορία θα δοθεί από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Αν η απόφαση είναι αρνητική για τον Άρειο Πάγο και επιβάλλει ανανέωση 5 ετών στους Εισαγγελείς της EPPO, τότε θα είναι μία σοβαρή δικαστική ήττα της ελληνικής δικαιοσύνης έναντι της EPPO.<br />Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία βρίσκεται σε ανοικτή αντιπαράθεση με κορυφαίους ελληνικούς θεσμούς δημιουργεί ένα ιδιαίτερα βαρύ κλίμα για τη χώρα.<br /><br />Σε τελικό στάδιο άλλες δύο υποθέσεις που χειρίζεται η EPPO<br /><br />Πέραν πάντως, από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η υπόθεση των υδρομετρητών, όπου σύμφωνα με πληροφορίες η έρευνα της EPPO βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Πρόκειται για φάκελο που αφορά ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και στον οποίο φέρονται να εξετάζονται ενέργειες κυβερνητικών στελεχών, υπηρεσιακών παραγόντων και αυτοδιοικητικών προσώπων που ανήκουν στον ευρύτερο γαλάζιο χώρο. Εφόσον προκύψουν ποινικές ευθύνες, η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με άλλη μία δυσάρεστη κατάσταση.<br />Επίσης, είναι και η διερεύνηση της ΕPPO για τη διαχείριση των απορριμμάτων βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τελικό της στάδιο.<br /><br />Τεράστιος πονοκέφαλος η υπόθεση Αβραμόπουλου<br /><br />Ωστόσο, το μεγαλύτερο πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να αποτελεί πλέον η υπόθεση του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην Επιτρόπου, οι επιθέσεις που εξαπέλυσε τόσο προς ευρωπαϊκούς θεσμούς όσο και προς κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά και οι έντονες αντιδράσεις που προκάλεσαν οι δηλώσεις του, έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό εσωκομματικό περιβάλλον.<br />Ήδη κυβερνητικά στελέχη (Μαρινάκης, Χρυσοχοίδης) έχουν σπεύσει να κρατήσουν αποστάσεις.<br />Το γεγονός ότι οι βελγικές αρχές έχουν κινηθεί δικαστικά εναντίον του δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα, καθώς η ύπαρξη ευρωπαϊκού εντάλματος ουσιαστικά απαγορεύει στον Αβραμόπουλο να ταξιδέψει διότι μπορεί και να συλληφθεί εκτός Ελλάδας.<br /><br />Για ποιο πράγμα είχε άδεια από την Commission ο Aβραμόπουλος;<br /><br />Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η συνεργασία του πρώην Επιτρόπου με την αποκαλούμενη «ομάδα σοφών» του Antonio Panzeri. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος επικαλείται έγκριση που είχε λάβει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να παρακολουθεί τις εργασίες της συγκεκριμένης ομάδας. Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται από όσους παρακολουθούν την υπόθεση είναι διαφορετικό: η άδεια που φέρεται να είχε λάβει αφορούσε τη συμμετοχή και την παρακολούθηση των εργασιών και όχι τη λήψη αμοιβής.<br />Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και η ουσία της διαμάχης. Οι κανόνες δεοντολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προβλέπουν αυστηρούς περιορισμούς για τους πρώην Επιτρόπους κατά το μεταβατικό διάστημα μετά την αποχώρησή τους από το αξίωμα. Η Commission, άλλωστε, συνεχίζει να καλύπτει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα οικονομικές απολαβές και παροχές ακριβώς ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων ή δραστηριότητες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υπόνοιες επιρροής. Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας συμμετείχαν χωρίς αμοιβή, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο κρίσιμο το ζήτημα των χρημάτων που φέρεται να εισέπραξε ο πρώην Επίτροπος.<div><br />H υπόθεση Αβραμόπουλου, πέρα από την αλαζονεία που έδειξε ως ένας πρώην κορυφαίος ευρωπαϊκός παράγοντας (η λέξη κερατάδες ήχησε πολύ άσχημα), μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρή εστία τριβής ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ιδιαίτερα εάν προκύψουν νέα στοιχεία ή εάν η έρευνα οδηγηθεί σε επόμενο στάδιο. Mία τέτοια εξέλιξη δεν θέλει ούτε να τη σκέφτεται ο Μητσοτάκης…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η σήψη στο «κόκκινο». Πανικός στο Μαξίμου για Αβραμόπουλο, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χτυπά με 3 φακέλους φωτιά.

Έρχονται διώξεις σε βουλευτές που έχει αρθεί η ασυλία τους Σωτήρης Πίκουλας. Η διαφθορά φαίνεται να χτυπά πλέον «κόκκινο» για τη Νέα Δημοκρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ θα αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Αρμενίων! Μήνυμα σε Ερντογάν. Αλλάζουν όλα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-25-1-1068x601.png" width="766" /><br /><br />Νέα γεωπολιτική «βόμβα» από το Ισραήλ: Προς επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων – Στο στόχαστρο η Τουρκία του Ερντογάν<br /><br />Μια κίνηση με βαρύ ιστορικό, πολιτικό και γεωπολιτικό συμβολισμό ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει το Ισραήλ, σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις με την Τουρκία βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Γκίντεον Σάαρ, ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει στην κυβέρνηση σχέδιο ψηφίσματος για την επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, μια εξέλιξη που εκτιμάται ότι θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την Άγκυρα.<br /><br />Η απόφαση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς έρχεται εν μέσω της σφοδρής διπλωματικής σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, αλλά και των νέων γεωπολιτικών ισορροπιών που διαμορφώνονται στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.<div><br />Η ιστορική πρωτοβουλία του Γκίντεον Σάαρ<br /><br />Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών, το σχέδιο ψηφίσματος θα παρουσιαστεί στην επόμενη συνεδρίαση της κυβέρνησης, ενώ στη συνέχεια θα κατατεθεί προς ψήφιση στην Κνεσέτ.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του υπογράμμισε ότι:<br /><br />«Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων αποτελεί ηθική και ιστορική υποχρέωση.»<br /><br />Παράλληλα, τόνισε πως:<br /><br />«Η άρνηση, η υποβάθμιση ή η παραποίηση της ιστορικής αλήθειας πρέπει να καταδικαστούν χωρίς καμία επιφύλαξη.»<br /><br />Αναλυτικά:<br /><br />”Στην ανάρτησή του ο Ισραηλινός υπουργός γράφει:<br /><br />«Θα υποβάλω προς έγκριση στην ισραηλινή κυβέρνηση, κατά την επόμενη συνεδρίασή της, ένα σχέδιο ψηφίσματος για την επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την κυβέρνηση του Ισραήλ.<br /><br />Η αναγνώριση της γενοκτονίας που διαπράχθηκε εναντίον του αρμενικού λαού στις τελευταίες ημέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποτελεί ηθική και ιστορική υποχρέωση. Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να καταδικαστεί η άρνηση, η υποβάθμιση ή η παραποίηση της ιστορικής αλήθειας.<br /><br />Στη συνέχεια, το ψήφισμα θα τεθεί σε ψηφοφορία στη Κνεστέτ».<br /><br />Οι Times of Israel επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αναμένεται να προκαλέσει έντονη αντίδραση της Τουρκίας, καθώς αγγίζει ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.<br />Αλλάζει η στρατηγική του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία<br /><br />Για δεκαετίες, το Ισραήλ απέφευγε να χρησιμοποιήσει επισήμως τον όρο «Γενοκτονία των Αρμενίων», επιδιώκοντας να διατηρήσει λειτουργικές σχέσεις με την Άγκυρα.<br /><br />Ωστόσο, η συνεχής επιδείνωση των διμερών σχέσεων υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται πως αλλάζει τα δεδομένα.<br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα κατηγορήσει το Ισραήλ για «γενοκτονία» στη Γάζα, με αποτέλεσμα η ισραηλινή ηγεσία να επανεξετάζει τη στάση της απέναντι σε ιστορικά ζητήματα που μέχρι πρότινος αντιμετώπιζε με μεγάλη διπλωματική προσοχή.</div><div><br />Η δήλωση Νετανιάχου που άνοιξε τον δρόμο<br /><br />Σημαντικό σημείο καμπής αποτέλεσε και η δήλωση του πρωθυπουργού Μπένιαμιν Νετανιάχου, ο οποίος τον περασμένο Αύγουστο αναγνώρισε για πρώτη φορά δημόσια τη Γενοκτονία των Αρμενίων.<br /><br />Η τοποθέτηση εκείνη θεωρήθηκε από πολλούς προάγγελος της σημερινής πρωτοβουλίας του υπουργείου Εξωτερικών, η οποία πλέον επιχειρεί να μετατρέψει τη συγκεκριμένη θέση σε επίσημη κρατική πολιτική του Ισραήλ</div><div>.<br />Ισχυρό μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται.<br /><br />Η νέα πρωτοβουλία καταγράφεται σε μια περίοδο όπου:οι σχέσεις Ισραήλ–Τουρκίας βρίσκονται σε βαθιά κρίση,<br />η Άγκυρα επιδιώκει αυξημένο ρόλο στη Συρία, στον Λίβανο και στη Γάζα,<br />ενώ η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε πεδίο έντονου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.<br /><br />Η επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ θα αποτελούσε ένα ιδιαίτερα ισχυρό διπλωματικό μήνυμα προς την Τουρκία, με πιθανές επιπτώσεις στις ήδη τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών.</div><div><br />Ένα ιστορικό ζήτημα με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις<br /><br />Η υπόθεση δεν αφορά πλέον μόνο την ιστορική μνήμη.<br /><br />Η ενδεχόμενη αναγνώριση από το Ισραήλ αποκτά σαφείς γεωπολιτικές διαστάσεις, καθώς εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης αντιπαράθεσης με την Τουρκία του Ερντογάν.<br /><br />Εάν το σχέδιο εγκριθεί από την κυβέρνηση και στη συνέχεια ψηφιστεί από την Κνεσέτ, το Ισραήλ θα προχωρήσει σε μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές κινήσεις των τελευταίων ετών απέναντι στην Άγκυρα, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στις ήδη δύσκολες σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ θα αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Αρμενίων! Μήνυμα σε Ερντογάν. Αλλάζουν όλα.

Νέα γεωπολιτική «βόμβα» από το Ισραήλ: Προς επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων – Στο στόχαστρο η Τουρκία του Ερντογάν Μια κίνησ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για ποιο λόγο τάχα ο Τραμπ "επιβραβεύει" τον Ερντογάν με "βαρύ καλάθι" εξοπλισμών στην Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80-%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD.jpg?itok=-g0VZ6Yg" width="754" /><br /><br /> <b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Δήλωση βόμβα του Προέδρου των ΗΠΑ αναφορικά με την Τουρκία και την σχέση της στον πόλεμο κατά του Ιράν, δημοσιεύεται σε Διεθνή ΜΜΕ, προκαλώντας αίσθηση.<br /><br />Η παρέμβαση Τράμπ στον Ερντογάν για να μην εμπλακεί στον πόλεμο με το Ιράν!<br /><br />Μιλώντας σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ δήλωσε ότι ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «ήταν ένας από τους βασικούς υποψηφίους για να εμπλακεί στον πόλεμο με το Ιράν - ίσως από την πλευρά του Ιράν, επειδή δεν είναι μεγάλος θαυμαστής του Ισραήλ».<br /><br />Επισήμανσή μας ωστόσο είναι ότι από πλευράς Τουρκίας δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι προετοιμαζόταν να εισέλθει στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν από το οποίο μάλιστα δέχτηκε πυρά σε κάποιο χρονικό σημείο.<br /><br />Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι παρενέβη προσωπικά και ζήτησε από τον Ερντογάν να μείνει μακριά από τη σύγκρουση, προσθέτοντας ότι ο Τούρκος πρόεδρος είχε συμμορφωθεί με το αίτημα.<br /><br />«Του ζήτησα να μείνει έξω. Έμεινε έξω», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο, επισημαίνοντας:<br /><br />«Ο Ερντογάν είναι ένας μεγάλος ηγέτης, ένα πολύ ισχυρό άτομο... Ό,τι του έχω ζητήσει ποτέ, το έχει κάνει».<br /><br />Επιβεβαίωσε επίσης την πρόθεσή του να παραστεί στην επερχόμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα «από σεβασμό» προς τον Ερντογάν.<div><br />Οι εχθρικές σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας<br /><br />Τα σχόλια του Τραμπ ήρθαν καθώς ο Ερντογάν και άλλοι ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν πρόσφατα εντείνει τις απειλές κατά του εβραϊκού κράτους, με τον υπουργό Εσωτερικών της Τουρκίας να ζητά νωρίτερα αυτόν τον μήνα η χώρα να «απελευθερώσει» την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Ο Ερντογάν, ο οποίος εδώ και καιρό είναι σφοδρός επικριτής του Ισραήλ, δήλωσε μέρες αργότερα ότι η ισραηλινή «επιθετικότητα» αποτελεί απειλή για ολόκληρο τον κόσμο και πρέπει να σταματήσει, καθώς ισχυρίστηκε ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο και τη Συρία αποτελούν απειλή για την Τουρκία.<br /><br />Ενώ οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία ήταν κάποτε πολύ ισχυρές με το εβραϊκό κράτος, έχουν επιδεινωθεί δραστικά μετά την άνοδο του Ερντογάν στην εξουσία, ενώ έχουν καταστεί ιδιαίτερα τεταμένες από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα που πυροδοτήθηκε από την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023.</div><div><br />Η "σακούλα δώρων" του Τράμπ προς την Τουρκία στη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ<br /><br />Ο Τραμπ ρωτήθηκε επίσης την Τετάρτη αν προετοιμάζει μια μεγάλη «σακούλα δώρων» με πωλήσεις όπλων για την Τουρκία ενόψει της επερχόμενης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ εκεί, συμπεριλαμβανομένων stealth μαχητικών F-35 και δεκάδων κινητήρων αεριωθούμενων.<br /><br />«Νομίζω ναι, κοιτάξτε... πιθανότατα θα κάνω κάτι που θα τον κάνει πολύ χαρούμενο», είπε ο Τραμπ.<br /><br />Πιεσμένος για το τι ακριβώς πρέπει να συμβεί για να ολοκληρωθεί η πώληση των F-35, ο Τραμπ έθεσε το ερώτημα στον Αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς.<br /><br />«Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να πιστοποιήσουμε ότι έχουν συμβεί για να συμμορφωθούν με την αμερικανική νομοθεσία. Ο πρόεδρος μας ζήτησε να το κάνουμε αυτό... ώστε να μπορέσουν να αποκτήσουν τα F-35... Αυτό είναι πραγματικά θέμα του Κογκρέσου», είπε ο Βανς πριν παρέμβει ο Τραμπ, επιμένοντας ότι το ζήτημα θα διευθετηθεί.<br /><br />Το μαχητικό αεροσκάφος F-35, ένα κορυφαίο stealth αεροσκάφος, αναπτύχθηκε αρχικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε συνεργασία με άλλες χώρες του ΝΑΤΟ στο πλαίσιο ενός προγράμματος που ονομάζεται Joint Strike Fighter.<br /><br />Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέκλεισαν την Τουρκία από την ανάπτυξη του F-35 το 2019, αφού ο σύμμαχος του ΝΑΤΟ προχώρησε στην αγορά της αντιπυραυλικής άμυνας S-400 από τη Ρωσία.<br /><br />Η νομοθεσία των ΗΠΑ δεν επιτρέπει στην Τουρκία να λειτουργεί ή να κατέχει το σύστημα S-400 εάν επιθυμεί να επανενταχθεί στο πρόγραμμα F-35.<br /><br />Ωστόσο, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπαράκ, δήλωσε τον Δεκέμβριο ότι η θερμή σχέση μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν βοήθησε τις δύο πλευρές να πραγματοποιήσουν «τις πιο καρποφόρες συζητήσεις που είχαμε για αυτό το θέμα εδώ και σχεδόν μια δεκαετία».</div><div><br />Η Ελληνική αντίδραση<br /><br />Άποψή μας είναι ότι τα "δώρα" Τράμπ προς την Τουρκία, (κινητήρες για το μαχητικό KAAN και επανείσοδος στο πρόγραμμα F-35 με συνεπακόλουθη την απόκτηση τους), εφόσον υλοποιηθούν θα έχουν δυσμενέστατες επιπτώσεις στα Ελληνοτουρκικά.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει τις επόμενες ημέρες να προβεί στις παρακάτω κινήσεις:<br /><br />1. Να επιχειρήσει μέσω του ισχυρού Ελληνικού λόμπυ και ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ να παρέμβει στον Τράμπ προκειμένου να τον μεταπείσει, συνδυαστικά και με το Εβραϊκό λόμπυ.<br /><br />Φαντάζει δύσκολο ως εγχείρημα κυρίως λόγω του χαρακτήρα του Τράμπ, "one man show", αλλά όχι ακατόρθωτο.<br /><br />Πέραν αυτού η κόντρα του Αμερικανού Προέδρου με τον Νετανιάχου για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν και τους όρους , δεν αποτελεί καλή συγκυρία για άσκηση πίεσης από το Εβραϊκό λόμπυ στις ΗΠΑ προς αυτόν , κατά του Ερντογάν.<br /><br />2. Να δημιουργήσει συνασπισμό κρατών εντός του ΝΑΤΟ που θα είναι αντίθετες στο να αποκτήσει αναβαθμισμένο ρόλο η Τουρκία στην άμυνα της Συμμαχίας.<br /><br />Γαλλία -Σουηδία-Φινλανδία -Βουλγαρία για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια θα μπορούσε να αποτελέσουν αυτό τον πυρήνα κρατών.<br /><br />3. Προσφορά της Ελλάδας να παίξει σημαντικότερο ρόλο για την Συμμαχία στη ΝΑ πτέρυγά της, φιλοξενώντας δυνάμεις των ΗΠΑ που θα αποχωρήσουν από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες .<br /><br />4. Άσκηση veto ακόμη και μεμονωμένα εντός του ΝΑΤΟ, δικαίωμα που άσκησε η Τουρκία για την είσοδο της Φινλανδίας-Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, ζητώντας γενναία ανταλλάγματα από την Τουρκία όπως η διαπαντός άρση του Casus Belli σε βάρος μας και η άρση του veto της Τουρκίας για ένταξη της Κύπρου στη Συμμαχία.<br /><br />Θεωρούμε βέβαιο ότι κανέναν από τους δύο (2) παραπάνω όρους δεν θα δεχθεί η Τουρκία, γεγονός που θα έχει ως επακόλουθο οι "γείτονες", πέραν της στρατιωτικής βοήθειας που θα λάβουν από τον Τράμπ, να μην πάρουν το χρίσμα της ηγέτιδας δύναμης της Συμμαχίας για την άμυνα. της Ευρώπης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Για ποιο λόγο τάχα ο Τραμπ "επιβραβεύει" τον Ερντογάν με "βαρύ καλάθι" εξοπλισμών στην Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ;

  Παναγιώτης Νάστος Δήλωση βόμβα του Προέδρου των ΗΠΑ αναφορικά με την Τουρκία και την σχέση της στον πόλεμο κατά του Ιράν, δημοσιεύεται σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης -Τσίπρας: Ντέρμπι στο δρόμο προς την κάλπη.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/TSIMHTS.jpg" width="738" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Αν εξαιρέσουμε τα κρύα αστεία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα στις πιρουέτες, έχουμε δύο σοβαρές πολιτικές εξελίξεις που μορφοποιούν το πολιτικό σκηνικό και “παγώνουν” τον πρωθυπουργό . Η πρώτη είναι ότι ένας από τους δύο “ αδιευκρίνιστους”, ο Δ. Αβραμόπουλος, θα συλληφθεί αν η ΝΔ ψηφίσει υπέρ της άρσης της ασυλίας του. Η ΝΔ, θα πάει στις εκλογές με δεκάδες βουλευτές είτε κατηγορούμενους, είτε υπό έρευνα, είτε υπό έλεγχο και με την μεγάλη εικόνα να δείχνει ότι η κυβέρνηση βουλιάζει στη σήψη με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη. Οπότε ό,τι αποπειραθεί να διορθώσει ο πρωθυπουργός με την πελατειακή λογική των παροχών στη ΔΕΘ, θα πέσει στο κενό.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας αγγίζει, αν δεν το έχει πιάσει ήδη, το 20% στην πρόθεση ψήφου. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε ντέρμπι και ο Μητσοτάκης θα αναγκαστεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Η αντιπαράθεση μεταξύ τους θα είναι σκληρή, αλλά πλέον ο Αλέξης Τσίπρας έχει τεράστια συγκριτικά πλεονεκτήματα. Η εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων μικρότερων κομμάτων είναι αυτή που προκαλεί πολιτικές αναθυμιάσεις στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο και σίγουρα δεν θα είναι εύκολη η διαχείρισή τους. Όπως δεν είναι εύκολος και ο κατακερματισμός στο χώρο της δεξιάς -ακροδεξιάς…<br /><br />Η εικόνα του ανέγγιχτου<br /><br />Ακόμη και αν δεν είχαμε εικόνα από τις δημοσκοπήσεις, είναι φανερό ότι το κλίμα στην κοινωνία έχει μεταστραφεί . Με μικρά βήματα μετά το 2023, αλλά με άλματα μετά το 2025, καθώς απογοήτευση που προκαλούν οι κυβερνητικές αποφάσεις σε μείζονα κοινωνικά και θεσμικά ζητήματα είναι τεράστια. Και δεν προκαλεί μόνο απογοήτευση, αλλά ένα τμήμα της κοινωνίας, είναι και εξοργισμένο με την εικόνα σήψης και δημόσιας αδιαφορίας του πρωθυπουργού.<br />Στην προσπάθειά του να παραμείνει ανέγγιχτος από τον καταιγισμό σκανδάλων, από την ακρίβεια, την στεγαστική κρίση, από την κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων, καθώς είναι τελευταίοι στην ΕΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποστασιοποιείται μη αναλαμβάνοντας ποτέ τις ευθύνες του και συγκαλύπτοντας τους πρωταγωνιστές των σκανδάλων, αλλά και τις πραγματικές διαστάσεις των κοινωνικών προβλημάτων. Με τον τρόπο αυτό όμως, αδυνατεί να συντηρήσει το ηγετικό του προφίλ, το οποίο δεν έχει φθαρεί από τον χρόνο, αλλά από την επίδειξη αναισθησίας.</div><div><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραμείνει στην ίδια γραμμή και θα επικεντρωθεί σε τρία ζητήματα:<br />1. Στην διάβρωση της προσπάθειας Σαμαρά να ιδρύσει κόμμα και την αποδόμηση της Μαρίας Καρυστιανού.<br />2. Στις παροχές προεκλογικού -πελατειακού τύπου<br />3. Στην αντιμετώπιση του Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, ο Μητσοτάκης, η ΝΔ και η στρατιά των ανώνυμων μισθοφόρων του διαδικτύου, θα προσπαθήσουν να αλλάξουν την ατζέντα της προεκλογικής εκστρατείας και να φθείρουν τους αντιπάλους τους.<br />Στο πλαίσιο αυτό, θα προσπαθήσει να διεμβολίσει και το ΠΑΣΟΚ, όπου ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να χάνει τον έλεγχο.</div><div><br />Στον ΣΥΡΙΖΑ, η εικόνα είναι αυτή που αναμένονταν. Προκαλεί αίσθηση, τόσο η στάση του Σωκράτη Φάμελλου, όσο και του Πολάκη και των Παππά και Δούρου, με την τελευταία να είναι πιο ήπια. Το να συνεδριάσει εκ νέου η Κεντρική Επιτροπή για να αλλάξει η προηγούμενη απόφαση επειδή δεν αρέσει στον Πολάκη δημιουργεί μια εικόνα γραφικών στελεχών που απλά δίνουν μια μάχη σκιών. Η δυναμική των πολιτικών εξελίξεων είναι τέτοια, που εγείρει προβληματισμό το γεγονός ότι αντί να συζητείται το πολιτικό πλαίσιο των εξελίξεων και η δυνατότητα παρεμβάσεων, συζητιούνται οι προσωπικές στρατηγικές...<br /><br />Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι σχεδόν κανένα σενάριο δεν τον ευνοεί. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι θα καταφέρει να συσπειρώσει ένα ποσοστό των ψηφοφόρων του, ο ίδιος δεν θα ηγηθεί κυβέρνησης συνεργασίας γιατί αυτό το έχουν προδικάσει όλοι. Μάλλον θα συμβεί το αντίστροφο. Θα δρομολογηθεί η διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br />Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί σωστή την τακτική να απευθύνεται στην κοινωνία και λιγότερο στα άλλα κόμματα, πράγμα που μέχρι τώρα δείχνει να τον ευνοεί. Σταδιακά θα αυξάνει την επιρροή και και αυξάνει το ποσοστό του, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης αδυνατεί να σχεδιάσει ένα σοβαρό και ελκυστικό αφήγημα. Και αυτό θα το καταλάβει , εξαιτίας της έπαρσής του, τελευταίος...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μητσοτάκης -Τσίπρας: Ντέρμπι στο δρόμο προς την κάλπη.

Του Σωτήρη Σιδέρη Αν εξαιρέσουμε τα κρύα αστεία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα στις πιρουέτες, έχουμε δύο σοβαρές...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ: Εξοπλιστικά-μαμούθ, 70 δισ. στην Ουκρανία και «γέφυρες» προς τον Τραμπ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-nato-1-768x512.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Σύνοδος της Άγκυρας διαμορφώνει τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Συμμαχίας, με δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς, ενίσχυση του Κιέβου, αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών και προσπάθεια εκτόνωσης των εντάσεων με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου αναμένεται να αποτελέσει μία από τις πιο κρίσιμες των τελευταίων ετών, καθώς οι σύμμαχοι επιχειρούν να διατηρήσουν τη συνοχή της Συμμαχίας απέναντι στη Ρωσία, να ενισχύσουν στρατιωτικά την Ουκρανία και ταυτόχρονα να αποκαταστήσουν τις σχέσεις με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Politico, το προσχέδιο της κοινής διακήρυξης περιλαμβάνει νέες δεσμεύσεις για εξοπλιστικά προγράμματα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, σημαντική αύξηση της παραγωγής οπλικών συστημάτων, καθώς και νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία ύψους 70 δισ. ευρώ.<div><br />Νέα εξοπλιστικά deals δισεκατομμυρίων<br /><br />Στην Άγκυρα αναμένεται να παρουσιαστούν νέες συμβάσεις αμυντικών προμηθειών, οι οποίες θα ενισχύσουν τη βιομηχανική βάση του ΝΑΤΟ και θα αυξήσουν την παραγωγή οπλικών συστημάτων σε ολόκληρη τη Συμμαχία.<br /><br />Οι διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι μέρος των συμφωνιών αφορά ήδη προγραμματισμένες προμήθειες, οι οποίες θα ενταχθούν σε ένα ενιαίο πακέτο στρατηγικής ενίσχυσης της συλλογικής άμυνας.<br /><br />Στόχος είναι η Ευρώπη να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτάρκεια στην παραγωγή πυρομαχικών, αντιαεροπορικών συστημάτων, drones και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br />70 δισ. ευρώ για την Ουκρανία<br /><br />Κεντρικό σημείο της διακήρυξης αποτελεί η συνέχιση της στήριξης προς το Κίεβο.<br /><br />Οι σύμμαχοι προτίθενται να δεσμευθούν για στρατιωτική βοήθεια ύψους 70 δισ. ευρώ μέσα στο 2026, ενώ εξετάζεται αντίστοιχη χρηματοδότηση και για το επόμενο έτος.<br /><br />Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναμένεται να συμμετάσχουν στον συγκεκριμένο οικονομικό στόχο, γεγονός που μεταφέρει ακόμη μεγαλύτερο βάρος στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τον Καναδά.<br /><br />Παράλληλα, η Ρωσία θα εξακολουθήσει να χαρακτηρίζεται στη διακήρυξη ως «μακροπρόθεσμη απειλή» για την ασφάλεια της Συμμαχίας, ενώ επαναβεβαιώνεται η πλήρης προσήλωση στο Άρθρο 5, τη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ. </div><div><br />Ο Ρούτε χτίζει γέφυρες με τον Τραμπ<br /><br />Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε επιχειρεί να παρουσιάσει μία Συμμαχία που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή.<br /><br />Η στρατηγική του εστιάζει στην αύξηση των αμυντικών δαπανών και στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας, προβάλλοντας το ΝΑΤΟ όχι μόνο ως πυλώνα ασφάλειας αλλά και ως μοχλό οικονομικής ανάπτυξης.<br /><br />Ήδη, σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι και ο Καναδάς δαπάνησαν 139 δισ. δολάρια περισσότερα για την άμυνα σε σχέση με το προηγούμενο έτος, μετά τη συμφωνία για σταδιακή αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 3,5% του ΑΕΠ έως το 2035. </div><div><br />Οι ΗΠΑ πιέζουν την Ευρώπη<br /><br />Το παρασκήνιο της Συνόδου κυριαρχείται από τις πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ έχει ήδη ανακοινώσει εξάμηνη επανεξέταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, ενώ η Ουάσιγκτον έχει ενημερώσει τους συμμάχους ότι προτίθεται να διαθέτει λιγότερα στρατιωτικά μέσα στις επιχειρησιακές δομές του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αναγκάζει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να επενδύσουν περισσότερο στις δικές τους αποτρεπτικές δυνατότητες.<br /><br />Στο προσχέδιο της διακήρυξης προβλέπεται η ανάπτυξη: </div><div>συστημάτων αεράμυνας,<br />πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς,<br />μη επανδρωμένων αεροσκαφών,<br />νέων δυνατοτήτων στρατηγικών πληγμάτων.</div><div><br />Το Ιράν μπαίνει στη διακήρυξη<br /><br />Για πρώτη φορά μετά την πρόσφατη κρίση στη Μέση Ανατολή, το ΝΑΤΟ αναμένεται να συμπεριλάβει αναφορά και στο Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με το Politico, η διακήρυξη θα καλεί την Τεχεράνη να διασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.<br /><br />Η συγκεκριμένη διατύπωση θεωρείται σαφής χειρονομία καλής θέλησης προς την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία είχε επικρίνει αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για την επιφυλακτική στάση τους κατά τη διάρκεια της αμερικανικής στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον του Ιράν.<br />Το μεγάλο στοίχημα της Συμμαχίας<br /><br />Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών για τη Μέση Ανατολή, τη Ρωσία και την Ουκρανία, οι διαπραγματεύσεις για το τελικό κείμενο της διακήρυξης χαρακτηρίζονται μέχρι στιγμής ομαλές.<br /><br />Το μεγάλο ζητούμενο για τον Μαρκ Ρούτε είναι να παρουσιάσει στην Άγκυρα μια εικόνα ενότητας, αποδεικνύοντας ότι το ΝΑΤΟ μπορεί να προσαρμοστεί στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, με περισσότερη ευρωπαϊκή ευθύνη, ισχυρότερη αμυντική βιομηχανία και ανοιχτούς διαύλους με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η Σύνοδος της Άγκυρας αναμένεται έτσι να καθορίσει όχι μόνο την επόμενη ημέρα της Συμμαχίας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η Δύση θα διαχειριστεί τις προκλήσεις που δημιουργούν η Ρωσία, η Μέση Ανατολή και η μεταβαλλόμενη αμερικανική στρατηγική υπό τον Ντόναλντ Τραμπ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ: Εξοπλιστικά-μαμούθ, 70 δισ. στην Ουκρανία και «γέφυρες» προς τον Τραμπ.

Βασιλης Διαμαντακος Η Σύνοδος της Άγκυρας διαμορφώνει τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Συμμαχίας, με δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς, ενίσχυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ναΐμ Κασέμ: «Δήλωση ήττας» χαρακτηρίζει το ιρανοαμερικανικό πρωτόκολλο συμφωνίας ο ηγέτης της Χεζμπολάχ.

<h3 style="text-align: left;"><img height="133" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2024/10/ISRAEL-PALESTINIANS-LEBANON-HEZBOLLAH-CHIEF-1440x960.jpg" width="753" /></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επανέλαβε το αίτημα για «άνευ όρων» αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο</span></h3>Ο επικεφαλής της Χεζμπολάχ, o Ναΐμ Κασέμ, χαρακτήρισε σήμερα 26.6.2026 το πρωτόκολλο συμφωνίας Ιράν – ΗΠΑ, που οδήγησε σε κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, «δήλωση ήττας» της Ουάσινγκτον και του Ισραήλ και ζήτησε την “άνευ όρων” αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τη χώρα του.<br /><br />«Ήθελαν έναν μεγάλο πόλεμο (…) για να εξαλείψουν την ύπαρξή μας, καταφέραμε να σταματήσουμε την επίθεση αυτή και να εξασφαλίσουμε μια μεγάλη νίκη», δήλωσε ο Ναΐμ Κασέμ σε τηλεοπτικό διάγγελμα για την Ασούρα, ημέρα πένθους για τον θάνατο του Χουσέιν, μίας σημαντικής μορφής του σιιτικού ισλάμ, χαιρετίζοντας τη σταθερότητα που επέδειξε το Ιράν προκειμένου να καταλήξει σε πρωτόκολλο συμφωνίας «που είναι μία επίσημη δήλωση της ήττας της Αμερικής και του Ισραήλ».<br /><br />«Το Ισραήλ δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποσυρθεί πλήρως από κάθε εκατοστό της λιβανέζικης γης μας (…) Το Ισραήλ πρέπει να αποχωρήσει χωρίς όρους», πρόσθεσε.<div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: #fcfcfc; box-sizing: border-box; color: #090a0d; display: flex; font-family: Geologica, -apple-system, blinkmacsystemfont, "Segoe UI", sans-serif; font-size: 17.51px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 10px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 645px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2070442334337241333" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2070442334337241333&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Fkosmos%2Fnaim-kasem-dilosi-ittas-xaraktirizei-to-iranoamerikaniko-protokollo-symfonias-o-igetis-tis-xezmpolax%2F804236%2F&sessionId=c7b8ea5e63e4deb31b00248441a47c7178bac7b7&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 825px; margin-bottom: 34.04px !important; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ναΐμ Κασέμ: «Δήλωση ήττας» χαρακτηρίζει το ιρανοαμερικανικό πρωτόκολλο συμφωνίας ο ηγέτης της Χεζμπολάχ.

Επανέλαβε το αίτημα για «άνευ όρων» αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο Ο επικεφαλής της Χεζμπολάχ, o Ναΐμ Κασέμ, χαρακτήρισε σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στενά του Ορμούζ: Το «stress test» της παγκόσμιας ναυτιλίας Γιατί οι εφοπλιστές κρατούν στάση αναμονής;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg"><img height="111" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-696x388.jpeg" width="760" /></a><br /><br />Μόλις μία εβδομάδα μετά την ιστορική συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η πολυπόθητη σταθερότητα αποδεικνύεται εξαιρετικά εύθραυστη. Παρά την αρχική, εντυπωσιακή ανάκαμψη της ναυσιπλοΐας, το πρόσφατο πλήγμα σε εμπορικό πλοίο την Πέμπτη έρχεται να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους της αγοράς, μετατρέποντας το κρίσιμο αυτό πέρασμα σε ένα ιδιότυπο «stress test» επιβίωσης για τις διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες.<br />Η ανακοίνωση της εκεχειρίας λειτούργησε αρχικά ως καταλύτης. Στο διάστημα μεταξύ 15 και 21 Ιουνίου, καταγράφηκαν 125 διελεύσεις, σημειώνοντας το υψηλότερο εβδομαδιαίο σύνολο από το ξέσπασμα του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι πλοιοκτήτες έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το «παράθυρο» της 60ήμερης εκεχειρίας για να μεταφέρουν το αποθηκευμένο αργό πετρέλαιο του Κόλπου.<div><br />Η κορύφωση ήρθε στις 24 Ιουνίου, όταν η AXS Marine κατέγραψε 62 διελεύσεις εμπορικών πλοίων σε μία μόνο ημέρα. Ωστόσο, η δυναμική αυτή απέχει ακόμη πολύ από την κανονικότητα, καθώς ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί μόλις στο 53% της κίνησης που σημειώθηκε την ίδια ημέρα του προηγούμενου έτους.<br /><br />Δύο αρχές, κανένας κανόνας και μία νέα επίθεση<br /><br />Η κατάσταση περιπλέχθηκε δραματικά όταν το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν απαίτησε όλα τα πλοία να χρησιμοποιούν αποκλειστικά τη βόρεια διαδρομή υπό τις δικές του οδηγίες. Λίγες ώρες αργότερα, το υπό σημαία Σινγκαπούρης container ship Ever Lovely επλήγη από βλήμα στη δεξιά του πλευρά, στα ανοικτά των ακτών του Ομάν, με τις αμερικανικές αρχές να δείχνουν ως ένοχο το IRGC.</div><div><br />Αυτή η πρώτη επίθεση μετά την εκεχειρία εγκλωβίζει τους εφοπλιστές σε ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο, όπου ο Βόρειος Διάδρομος ελέγχεται πλήρως από το Ιράν, ο Νότιος Διάδρομος υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και το Ομάν, ενώ η παραδοσιακή προπολεμική λωρίδα παραμένει εντελώς κλειστή λόγω ναρκοθέτησης.<br /><br />Το δίλημμα των εφοπλιστών: Ρίσκο ή αναμονή;<br /><br />Γιατί, λοιπόν, η πλειονότητα των πλοιοκτητών κρατά στάση αναμονής; Η απάντηση κρύβεται στις λέξεις «ασφάλεια» και «κόστος».<br />«Δεν γνωρίζουμε ποιο ποσοστό των στενών είναι ναρκοθετημένο… Πολλοί πλοιοκτήτες απλώς λένε: Θα περιμένω να δω πώς θα εξελιχθούν αυτές οι συνομιλίες προτού δεσμευτώ να στείλω ένα πλοίο, το φορτίο του και, το σημαντικότερο, το πλήρωμά του», επισημαίνει ο Tim Huxley, διευθύνων σύμβουλος της Mandarin Shipping, η οποία έχει επιλέξει να κρατήσει και τα 50 πλοία της μακριά από τα Στενά.<br />Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι Έλληνες πλοιοκτήτες εμφανίζονται πιο ψύχραιμοι. Ο Αριστείδης Αλαφούζος, CEO της Okeanis Eco Tankers Corp, δήλωσε στο CNBC ότι δεν αναμένει η τελευταία επίθεση να ανακόψει την αυξητική τάση των διελεύσεων, καθώς η ανάγκη για εξαγωγή του πετρελαίου του Κόλπου (από το Κουβέιτ και τα Εμιράτα) παραμένει τεράστια. Σημείωσε, ωστόσο, ότι ο μεγάλος απών είναι η Σαουδική Αραβία, η οποία αποφεύγει τον Αραβικό Κόλπο και εξάγει πλέον μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.<br /><br />Το πραγματικό stress test<br /><br />Πέρα από τον προφανή κίνδυνο ενός πυραυλικού πλήγματος, το μεγαλύτερο αγκάθι για τα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών είναι οικονομικό. Όπως εξηγεί γλαφυρά ο Han Shen Lin, διευθυντής Κίνας του The Asia Group:<br />«Τα διοικητικά συμβούλια δεν ρωτούν για την ασφάλεια του φορτίου — ρωτούν αν είναι ασφαλίσιμο. Τα ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου έχουν εκτοξευθεί από το 0,05% σε πάνω από 0,7% της αξίας του σκάφους ανά διέλευση. Αυτό δεν είναι ένα απλό ασφάλιστρο κινδύνου, είναι ένα σοβαρό stress test για το επιχειρηματικό μοντέλο».</div><div><br />Στο σύγχρονο realpolitik του παγκόσμιου εμπορίου, η απώλεια ενός πλοίου δεν μεταφράζεται μόνο σε χαμένο φορτίο, αλλά σε καταστροφή των πελατιακών σχέσεων, αδυναμία ανανέωσης ασφαλιστηρίων και απώλεια της εμπιστοσύνης των μετόχων. Όσο δεν υπάρχει ένα ξεκάθαρο, συμφωνημένο και ασφαλές πλαίσιο ναυσιπλοΐας, η στρατηγική του «βλέποντας και κάνοντας» θα παραμένει η μόνη λογική επιλογή για τους ισχυρούς της θάλασσας. Όπως καταλήγει ο Lin: «Η ταχύτητα δεν έχει καμία αξία χωρίς τη δυνατότητα επιβίωσης».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στενά του Ορμούζ: Το «stress test» της παγκόσμιας ναυτιλίας Γιατί οι εφοπλιστές κρατούν στάση αναμονής;

Μόλις μία εβδομάδα μετά την ιστορική συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η πολυπόθητη σταθερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καραγκιούλ: «Η Τουρκία θα αλλάξει την ιστορία εξαφανίζοντας το Ισραήλ από τον χάρτη».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/11/erdogan_yeni_safak.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="487" data-original-width="640" height="122" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/11/erdogan_yeni_safak.jpg" width="756" /></a></div><div><br /></div>Νεοοθωμανικό παραλήρημα από τον συνεργάτη του Ρετζεπ Νταγίπ Ενρτογάν<br /><br />Σε μια εξαιρετικά επιθετική ανάλυση προχωρά ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ, στενός συνεργάτης του Τούρκου προέδρου, σε κεντρικό του άρθρο στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Safak. Υποστηρίζει ότι το περιφερειακό καθεστώς που εγκαθίδρυσε η Δύση μετά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους έχει πλέον καταρρεύσει οριστικά. Κατά τον ίδιο, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη βρίσκονται μπροστά σε ένα ιστορικό δίλημμα, καθώς η συνεχιζόμενη τυφλή υποστήριξή τους προς το Ισραήλ ισοδυναμεί με γεωπολιτική αυτοκτονία που θα τους κοστίσει την παγκόσμια κυριαρχία τους.<br /><br />Ο Τούρκος αναλυτής εκτιμά ότι η εποχή όπου η Δύση χρησιμοποιούσε την ισραηλινή επιθετικότητα για να εκφοβίζει και να καθυποτάσσει τα καθεστώτα της Μέσης Ανατολής έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας απέναντι στους δυτικούς σχεδιασμούς έχει τελειώσει και οι χώρες της περιοχής δεν φοβούνται πλέον τις αμερικανοευρωπαϊκές επεμβάσεις, εξαναγκάζοντας τη Δύση να πληρώσει ένα ασήκωτο τίμημα αν επιμείνει στην ίδια πολιτική.<div><br />Η ανάδυση μιας νέας περιφερειακής συμμαχίας<br /><br />Με φόντο τις συνομιλίες της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη στην Ελβετία, ο Καραγκιούλ βλέπει τη διαμόρφωση ενός εντελώς νέου χάρτη δυνάμεων. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων αυτών, οι αμερικανικές και ισραηλινές πιέσεις στο Ιράν έχουν οδηγήσει σε μια ευρύτερη γεωγραφική αφύπνιση, με τον περιορισμό της επιρροής του Ισραήλ να αποτελεί πλέον ύψιστη προτεραιότητα για όλα τα κράτη της περιοχής.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της νέας πραγματικότητας βρίσκεται η ανάγκη δημιουργίας μιας ισχυρής εταιρείας ασφαλείας και μιας οικονομικής «Υπερζώνης» που θα εκτείνεται από την Κεντρική Ασία έως την Αφρική. Ένας τέτοιος συνασπισμός, με τη συμμετοχή της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου, του Πακιστάν, της Συρίας και του Ιράκ, μπορεί να αποκόψει οριστικά τις ξένες επεμβάσεις και να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχο των ντόπιων δυνάμεων όλα τα κρίσιμα θαλάσσια περάσματα, από τον Περσικό Κόλπο και το Σουέζ μέχρι τα Δαρδανέλια.</div><div><br />Η γεωπολιτική επιστροφή της Άγκυρας και το τέλος της ιστορίας<br /><br />Ο Καραγκιούλ τονίζει ότι η Τουρκία έχει επιστρέψει στο ιστορικό της DNA, ανακτώντας τον ρόλο του ηγέτη μιας τεράστιας γεωγραφικής περιοχής, μια κληρονομιά που εκτείνεται από το Σινικό Τείχος μέχρι τη Βιέννη. Καθώς όλες οι προσπάθειες της Δύσης να αναχαιτίσουν την Άγκυρα τα τελευταία είκοσι χρόνια απέτυχαν, η μόνη επιλογή που απομένει πλέον για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι να εγκαταλείψουν το Ισραήλ και να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με το όραμα που περιγράφει, η Τουρκία οφείλει να εδραιώσει την παρουσία της απευθείας στα σύνορα του Ισραήλ μέσω της Συρίας και του Λιβάνου, δημιουργώντας μια κοινή αμυντική ασπίδα που θα αποκλείσει κάθε χερσαία έξοδο του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Το άρθρο καταλήγει με μια ευθεία ιστορική αναλογία, υποστηρίζοντας ότι όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία άλλαξε την παγκόσμια ιστορία με την άλωση του Βυζαντίου, έτσι και η σύγχρονη Τουρκία θα αλλάξει την εποχή για δεύτερη φορά, σβήνοντας το Ισραήλ από τον χάρτη. Για τον λόγο αυτό, καλεί τη Δύση να κάνει σωστά τους υπολογισμούς της πριν χάσει οριστικά τη θέση της στον σύγχρονο κόσμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καραγκιούλ: «Η Τουρκία θα αλλάξει την ιστορία εξαφανίζοντας το Ισραήλ από τον χάρτη».

Νεοοθωμανικό παραλήρημα από τον συνεργάτη του Ρετζεπ Νταγίπ Ενρτογάν Σε μια εξαιρετικά επιθετική ανάλυση προχωρά ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ, στενό...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε τροχιά σύγκρουσης Ρούμπιο και Τραμπ: «Τρελοί ισλαμιστές» η νέα ηγεσία του Ιράν.

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/11/roubio-630x385.jpg" width="739" /><br /><br />Σε ανοιχτή γραμμή αντιπαράθεσης με τον Λευκό Οίκο βρίσκεται ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, αναφορικά με τη στρατηγική των ΗΠΑ έναντι της Τεχεράνης.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της τριήμερης περιοδείας του στον Περσικό Κόλπο, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας διαφοροποιήθηκε πλήρως από τις πρόσφατες, εγκωμιαστικές δηλώσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη νέα ιρανική ηγεσία, χαρακτηρίζοντάς την αντικειμενικά ως «κλίκα τρελών ισλαμιστών».<br /><br />Ερωτηθείς σχετικά με το αν διακρίνει σημάδια μετριοπάθειας στην Τεχεράνη -άποψη που φαίνεται να συμμερίζεται ο Αμερικανός Πρόεδρος- ο Ρούμπιο υπήρξε κατηγορηματικός:<br /><br />«Δεν πρόκειται για προσωπική εκτίμηση, αλλά για την πραγματικότητα».<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή έγινε από το Μπαχρέιν, τελευταίο σταθμό μιας περιοδείας που περιέλαβε επίσης τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ.<br /><br />Στόχος του Υπουργού Εξωτερικών ήταν να κατευνάσει τις ανησυχίες των συμμάχων της Ουάσιγκτον στην περιοχή, οι οποίοι βρέθηκαν στο στόχαστρο σφοδρών ιρανικών επιθέσεων με πυραύλους και drones κατά τη διάρκεια της πολεμικής σύρραξης των 100 και πλέον ημερών, που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου.<br /><br />Σημειώνεται ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δέχθηκαν περίπου 2.800 πλήγματα, το Κουβέιτ είδε κρίσιμες υποδομές του (λιμάνια, αεροδρόμιο, μονάδες αφαλάτωσης) να πλήττονται, ενώ σοβαρές ζημιές υπέστησαν και οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου στη Ρας Λαφάν του Κατάρ.<br /><br />Η σκληρή ρητορική του Ρούμπιο έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η κυβέρνηση Τραμπ, παρά την υπογραφή του πρόσφατου Μνημονίου Συναντίληψης, προχώρησε σε προσωρινή άρση κυρώσεων, επιτρέποντας στην Τεχεράνη να διοχετεύσει πετρέλαιο στις διεθνείς αγορές.<br />Το Μέτωπο του Ορμούζ και οι Οργανώσεις-Πληρεξούσιοι<br /><br />Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών έστειλε σαφές μήνυμα για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Αν και το Μνημόνιο προβλέπει την απαγόρευση επιβολής τελών από το Ιράν κατά τη διάρκεια της 60ήμερης διαπραγμάτευσης, ο Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να ανεχθεί καμία απόπειρα επιβολής «διοδίων» σε μια διεθνή θαλάσσια οδό.<br /><br />«Αυτό ισχύει παγκοσμίως, αυτό θα ισχύσει και εδώ», τόνισε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, συνέδεσε την περιφερειακή σταθερότητα με τον αφοπλισμό των φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών, προειδοποιώντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη όσο εκτοξεύονται πύραυλοι από το έδαφος του Ιράκ.<br /><br />Αναφορικά με τις διαψεύσεις της Τεχεράνης για τα όσα συμφωνήθηκαν στις συνομιλίες της Ελβετίας, ο Ρούμπιο εμφανίστηκε καθησυχαστικός, αποδίδοντας τις αντιφάσεις στην ανάγκη της ιρανικής κυβέρνησης να διαχειριστεί την εσωτερική της κοινή γνώμη.<br /><br />«Ξέρουμε τι συμφώνησαν», είπε. «Δεν ξέρω γιατί πρέπει να λένε αυτά που λένε».<br /><br />Αναγνώρισε ότι η Τεχεράνη είχε τη δική της εσωτερική πολιτική να διαχειριστεί, αλλά είπε ότι η μόνη δοκιμασία που είχε σημασία ήταν αν το Ιράν τηρούσε πραγματικά τις δεσμεύσεις του.<br /><br />«Γνωρίζουμε πολύ ειλημμένα τι υπέγραψαν.<br /><br />»Το μόνο που μετράει είναι η τήρηση των δεσμεύσεων στην πράξη», σημείωσε.<br />Όροι για την ανοικοδόμηση<br /><br />Ο Ρούμπιο απέκλεισε κατηγορηματικά τη συμμετοχή αμερικανικών κεφαλαίων στην ανοικοδόμηση του Ιράν, υπογραμμίζοντας ότι οι επενδύσεις θα πρέπει να αναζητηθούν σε άλλες διεθνείς πηγές.<br /><br />Ωστόσο, έτεινε χείρα φιλίας υπό αυστηρούς όρους:<br /><br />«Εάν η ηγεσία του Ιράν επιλέξει να λειτουργήσει ως συγκροτημένο κράτος και όχι ως ένα επαναστατικό κίνημα που εξάγει την τρομοκρατία, τότε διανοίγονται μοναδικές προοπτικές για τη χώρα».<br /><br />Η παρέμβαση αυτή καταγράφεται μόλις μία εβδομάδα μετά την υπογραφή της προσωρινής εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η οποία προβλέπει ένα μεσοδιάστημα 60 ημερών για τη διευθέτηση της πυρηνικής ατζέντας.<br /><br />Παρά την κατάπαυση του πυρός, η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ παραμένει έκρυθμη, με τα εμπορικά πλοία να πλέουν με απενεργοποιημένα τα συστήματα εντοπισμού (AIS), θυμίζοντας περιβάλλον πολεμικού αποκλεισμού.<br /><br />Η διάσταση απόψεων μεταξύ του Μάρκο Ρούμπιο και του Ντόναλντ Τραμπ αναδεικνύει μια βαθιά εσωτερική έριδα στην Ουάσιγκτον, με τον Υπουργό Εξωτερικών να ξεκαθαρίζει ότι το βάρος της απόδειξης για οποιαδήποτε αλλαγή στάσης ανήκει αποκλειστικά στην Τεχεράνη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε τροχιά σύγκρουσης Ρούμπιο και Τραμπ: «Τρελοί ισλαμιστές» η νέα ηγεσία του Ιράν.

Σε ανοιχτή γραμμή αντιπαράθεσης με τον Λευκό Οίκο βρίσκεται ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, αναφορικά με τη στρατηγική των ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Οργή στο Κογκρέσο για τις εξοπλιστικές «δουλίτσες» Τραμπ με Ερντογάν.

<img height="119" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/05/kogresso-630x374.jpg" width="768" /><br /><br />Σφοδρές αντιδράσεις στο Κογκρέσο προκαλεί η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει στην πώληση αμυντικού υλικού ύψους άνω των 700 εκατομμυρίων δολαρίων στην Τουρκία.<br /><br />Ο Γκρέγκορι Μικς, επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, κατηγόρησε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για νέα παράκαμψη του κοινοβουλευτικού ελέγχου χωρίς την παροχή επαρκούς αιτιολόγησης.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, το εξοπλιστικό πακέτο αφορά κινητήρες General Electric F110, οι οποίοι προορίζονται για το KAAN, το εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς της Άγκυρας.<div><br />Η επίσημη αντίδραση Μικς<br /><br />Σε επίσημη τοποθέτησή του, ο Αμερικανός νομοθέτης υπογράμμισε ότι ενημερώθηκε από την κυβέρνηση για την πρόθεση παράκαμψης των θεσμικών διαδικασιών ελέγχου αναφορικά με τη συγκεκριμένη στρατιωτική σύμβαση.<br /><br />Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, η εξέλιξη αυτή αποτελεί «ακραίως ανησυχητικό» παράδειγμα περιφρόνησης της εποπτικής αρμοδιότητας του Κογκρέσου.<br /><br />Ο Μικς επεσήμανε ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προχώρησε στην κίνηση αυτή χωρίς να επικαλεστεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή να υποβάλει γραπτή τεκμηρίωση, παραλείποντας παράλληλα να ενημερώσει το νομοθετικό σώμα για τις ευρύτερες επιπτώσεις της πώλησης στις διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας.<br /><br />Στο σκεπτικό της αντίδρασής του κυρίαρχη θέση κατέχει το ζήτημα των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400, τα οποία η Τουρκία διατηρεί στο οπλοστάσιό της, καθώς και «άλλες περιφερειακές ανησυχίες ασφαλείας».<br /><br />«Τα συγκεκριμένα είδη δεν θα παραδοθούν για χρόνια και η κυβέρνηση αγνόησε επανειλημμένα επίμονα αιτήματα για πληροφορίες και διευκρινίσεις σε βασικές πτυχές της αμερικανικής πολιτικής», δήλωσε ο Μικς.</div><div><br />Το διακύβευμα για το πρόγραμμα KAAN<br /><br />Η προμήθεια των αμερικανικών κινητήρων θεωρείται κομβικής σημασίας για την Άγκυρα, καθώς το KAAN αποτελεί τον κεντρικό πυλώνα της στρατηγικής της για τη μείωση της εξάρτησης από ξένες αμυντικές πλατφόρμες.<br /><br />Παρά τις προσπάθειες για την ανάπτυξη εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, η Τουρκία παραμένει εξαρτημένη από την αμερικανική τεχνολογία για κρίσιμα εξαρτήματα του αεροσκάφους νέας γενιάς, γεγονός που καθιστά το συγκεκριμένο συμβόλαιο της General Electric ζωτικής σημασίας για την εξέλιξη του προγράμματος.</div><div><br />Το αγκάθι των S-400 και το καθεστώς των F-35<br /><br />Η δυσπιστία στο Κογκρέσο παραμένει ισχυρή, συνδεόμενη άμεσα με την απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400 από την Τουρκία, επιλογή που είχε οδηγήσει στην αποπομπή της από το πρόγραμμα των F-35 και στην επιβολή κυρώσεων.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον κυριαρχεί η θέση ότι η συνύπαρξη ρωσικών συστημάτων με τη δυτική τεχνολογία πέμπτης γενιάς εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους ασφαλείας.<br /><br />Παρά την έγκριση της πώλησης και αναβάθμισης των F-16 το 2024, σημαντική μερίδα Αμερικανών νομοθετών αρνείται να αντιμετωπίσει την Τουρκία ως κανονικό εταίρο για προηγμένα εξοπλιστικά συστήματα όσο εκκρεμεί το ζήτημα των S-400.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, η τρέχουσα συμφωνία για τους κινητήρες δεν συνεπάγεται την επιστροφή της Άγκυρας στα F-35, καθώς η αμερικανική νομοθεσία απαγορεύει ρητά κάτι τέτοιο όσο το ρωσικό σύστημα παραμένει ενεργό.<br /><br />Αν και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία επανεξέτασης για το αν η Τουρκία πληροί τις νομικές προϋποθέσεις επανένταξης, σχετική απόφαση δεν έχει ληφθεί.<br /><br />Η πώληση των κινητήρων αποτιμάται πρωτίστως ως μια κίνηση μερικής εξομάλυνσης των αμυντικών σχέσεων, και όχι ως πλήρης αποκατάσταση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης.<br />Η διπλωματική συγκυρία ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ<br /><br />Η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ συμπίπτει χρονικά με τις προετοιμασίες για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα διεξαχθεί στην Άγκυρα, με τον Λευκό Οίκο να επιδιώκει μια χειρονομία καλής θέλησης προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ερωτηθείς σχετικά με το ζήτημα των κινητήρων, το μέλλον των F-35 και την επικείμενη Σύνοδο, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι πιθανότατα θα κάνει «κάτι που θα τους κάνει πολύ χαρούμενους».<br /><br />Η αποστροφή αυτή ενίσχυσε τις εκτιμήσεις ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στις σχέσεις με την Άγκυρα, ωστόσο η σθεναρή στάση του Μικς καταδεικνύει ότι το Κογκρέσο προβάλλει ισχυρές θεσμικές αντιστάσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: Οργή στο Κογκρέσο για τις εξοπλιστικές «δουλίτσες» Τραμπ με Ερντογάν.

Σφοδρές αντιδράσεις στο Κογκρέσο προκαλεί η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει στην πώληση αμυντικού υλικού ύψους άνω των 700 εκατομ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σχέδιο του ΟΗΕ για κατάληψη της Κύπρου», (τουρκικό δημοσίευμα)

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%86%CE%B1%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B80%CF%8422.jpg?ssl=1"><img height="134" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%86%CE%B1%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B80%CF%8422.jpg?resize=720%2C482&ssl=1" width="757" /></a><br /><br /> Σύμφωνα με το σχέδιο, τα Βαρώσια και η Μόρφου, τα οποία είναι κλειστά για οικισμούς, θα αφεθούν στους Ελληνοκύπριους. Η τουρκική πλευρά θα ενταχθεί στην ΕΕ, το εμπάργκο θα αρθεί και θα ιδρυθεί ομοσπονδιακό κοινοβούλιο, γράφει τουρκικό δημοσίευμα.<br /><br />Το σχέδιο που εκπόνησε η Μαρία Άντζελα Χόλγκιν, Ειδική Αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την Κύπρο, αποκαλύφθηκε.<br /><br /> Σύμφωνα με το σχέδιο, τα Βαρώσια, τα οποία είναι κλειστά για οικισμούς εδώ και 52 χρόνια, και η Μόρφου, μια περιοχή αποθήκευσης εσπεριδοειδών, θα παραχωρηθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Σε αντάλλαγμα, η τουρκική πλευρά θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το εμπάργκο θα αρθεί. Θα δημιουργηθεί ένα τρισδιάστατο σύστημα – «Άμεσο Εμπόριο, Άμεση Επαφή και Άμεσες Πτήσεις».<br /><br />Το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο θα χρησιμοποιείται από κοινού.<br /><br />Συμβιβασμός εδαφών<br /><br />Ενώ αναφέρεται ότι η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή διοίκηση είναι ψυχρές απέναντι στο σχέδιο λόγω εδαφικών παραχωρήσεων, τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης έγραψαν ότι «η Άγκυρα δεν είναι κλειστή στο σχέδιο».<br /><br />Το σχέδιο αναμένεται να βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη της συνάντησης 5+1, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη τον Ιούλιο και θα αποτελείται από εκπροσώπους από την πλευρά Τουρκοκυπρίων-Ελληνοκυπρίων, τις εγγυήτριες χώρες Τουρκία-Ελλάδα-Ηνωμένο Βασίλειο και τον ΟΗΕ.<br /><br />Η Χόλγκιν, η οποία είχε συνομιλίες στο νησί, μετέβη επίσης στην Άγκυρα στις 15 Ιουνίου και συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.<br /><br />Αυτό το σχέδιο ήρθε στην δημοσιότητα με βάση πληροφορίες που διέρρευσαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, τη διοίκηση της χώρας θα αναλάμβανε ένας «Ομοσπονδιακός Πρόεδρος» και ένα «Ομοσπονδιακό Συμβούλιο» εκ περιτροπής. Θα υπήρχαν δύο συνιστώσες πολιτείες και ένα μικτό κοινοβούλιο. Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση θα αποτελούνταν από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους εκπροσώπους. Η Ομοσπονδιακή Προεδρία θα υπηρετούσε για 3 χρόνια και η Συνέλευση, που θα εκλεγόταν με ψηφοφορία, για 5 χρόνια. Η εκπροσώπηση στο 10μελές Υπουργικό Συμβούλιο θα ήταν ίση με το μισό.<br /><br />Ομοσπονδιακή Συνέλευση<br /><br />Λέγεται επίσης ότι το σχέδιο περιέχει αρνητικές πτυχές, όπως το ζήτημα της επιστροφής γης σε περιοχές όπως τα Βαρώσια και η Μόρφου, και ο εκτοπισμός δεκάδων χιλιάδων Τούρκων.<br /><br />Η Τουρκία, η οποία υποστηρίζει την ιδέα των δύο κρατών, αντιτίθεται εδώ και καιρό στη θέση της ομοσπονδίας.<br /><br />Η Άντζελα Χόλγκιν, από την Κολομβία, διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών από το 2010 έως το 2018. Τον τελευταίο χρόνο, ήταν Ειδική Αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για την Κύπρο.<br /><br />Το Σχέδιο Ανάν, το οποίο συνέταξε ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, προοριζόταν να εφαρμοστεί ως σχέδιο του ΟΗΕ για την επανένωση της διαιρεμένης Κύπρου σε ένα ενιαίο, διμερές κράτος. Το σχέδιο τέθηκε σε δημοψήφισμα στις 24 Απριλίου 2004.<br /><br />Όσοι από τους Τουρκοκύπριους ήθελαν επανένωση χρησιμοποίησαν το σύνθημα «Yes be Annem» στην προεκλογική τους εκστρατεία.<br /><br /> Στις ψηφοφορίες που διεξήχθησαν και στις δύο πλευρές, η πλευρά των Τουρκοκυπρίων αποδέχτηκε το Σχέδιο Ανάν με 65%. Το σχέδιο δεν τέθηκε σε ισχύ επειδή οι Ελληνοκύπριοι είπαν όχι με 76%<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Σχέδιο του ΟΗΕ για κατάληψη της Κύπρου», (τουρκικό δημοσίευμα)

Σύμφωνα με το σχέδιο, τα Βαρώσια και η Μόρφου, τα οποία είναι κλειστά για οικισμούς, θα αφεθούν στους Ελληνοκύπριους. Η τουρκική πλευρά θα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο τουρκικός στρατός στην Κύπρο προωθεί το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="122" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CF%82.jpg?resize=720%2C438&ssl=1" width="753" /></a><br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον απλώς μια περιοχή όπου μοιράζονται ενεργειακοί πόροι. <br /><br />Βρίσκεται στο κέντρο μιας νέας γεωπολιτικής εξίσωσης που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ερυθρά Θάλασσα, από τη Διώρυγα του Σουέζ έως τον Ινδικό Ωκεανό, αυτή η λεκάνη έχει γίνει ένα σταυροδρόμι για τη θαλάσσια δικαιοδοσία, την ενεργειακή ασφάλεια, τους εμπορικούς διαδρόμους και τον παγκόσμιο ανταγωνισμό δυνάμεων .<br /><br /> Επομένως, όσοι εξακολουθούν να προσπαθούν να ερμηνεύσουν το Κυπριακό αποκλειστικά υπό το πρίσμα του 1974 ή των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του προβλήματος, χάνουν το πνεύμα του μεταβαλλόμενου κόσμου.<br /><br />Σήμερα, η Κύπρος αντιπροσωπεύει το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο .<br /><br /> Ένας από τους πιο κρίσιμους πυλώνες του «Οράματος της Γαλάζιας Πατρίδας» στις θάλασσες είναι η ύπαρξη του τουρκικού στρατού στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, της λεγόμενης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου.<br /><br />Η τουρκική διοίκηση στη βόρεια Κύπρο δεν είναι μόνο ένα «κράτος» που εκπροσωπεί την κυρίαρχη βούληση του τουρκικού λαού .<br /><br />Είναι ένας απαραίτητος στρατηγικός εταίρος για την Τουρκία στην προστασία της θαλάσσιας δικαιοδοσίας της, στην αποτροπή της στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ενεργειακή της διπλωματία .<br /><br />Επομένως, ο στόχος της Τουρκίας δεν είναι απλώς να διασφαλίσει την αναγνώριση της τουρκικής διοίκησης στην Κατεχόμενη Κύπρο ως «κράτος» από περισσότερες χώρες.<br /><br /> Ο πραγματικός στόχος είναι…<br /><br /> Ο στόχος είναι η μετατροπή του Κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου σε κέντρα ενέργειας, logistics, τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ψηφιακών υποδομών και διεθνούς διπλωματίας της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Μια τουρκοκυπριακή Κύπρος με αυξημένο οικονομικό και στρατηγικό βάρος θα έχει φυσικά ισχυρότερη διεθνή προβολή.<br /><br /> Η μείωση του ανταγωνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο αποκλειστικά στις ιστορικές διαφωνίες μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας αποτελεί μια ελλιπή κατανόηση.<br /><br />Και η πολιτική της Γαλλίας<br /><br />Πίσω από την επιθετική πολιτική της Γαλλίας τα τελευταία χρόνια βρίσκεται μια προσπάθεια να αντισταθμίσει την ταχέως φθίνουσα επιρροή της στην Αφρική .<br /><br /> Το Παρίσι , έχοντας χάσει σημαντικά την πολιτική και στρατιωτική επιρροή που κατείχε για δεκαετίες σε μια τεράστια γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από το Σαχέλ έως τη Δυτική Αφρική, βλέπει την Ανατολική Μεσόγειο ως μια αρένα όπου μπορεί να επαναβεβαιώσει την παγκόσμια δύναμή του.<br /><br /> Επομένως, η εγγύτητα που έχει αναπτύξει με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι μόνο προϊόν αλληλεγγύης, αλλά και μια προσπάθεια αναγέννησης του χαμένου κύρους.<br /><br />Η προσέγγιση της Ουάσιγκτον αντικατοπτρίζει μια διαφορετική αντίφαση.<br /><br />Για τους Σιωνιστές και τους ευαγγελιστές που εξακολουθούν να κατέχουν ορισμένες θέσεις στην Ουάσιγκτον, η ασφάλεια του Ισραήλ παραμένει απαραίτητη.<br /><br />Ωστόσο, για τη νεοαναδυόμενη δεξιά στις ΗΠΑ, το στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό κόστος της διασφάλισης της απόλυτης ασφάλειας του Ισραήλ γίνεται ολοένα και βαρύτερο.<br /><br /> Επομένως, η αρχιτεκτονική ασφαλείας που προσπαθούν να δημιουργήσουν οι ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο δεν στοχεύει μόνο στην προστασία του Ισραήλ αλλά και στην κατανομή του βάρους των ΗΠΑ στην περιοχή με τους συμμάχους τους.<br /><br />Η αυξανόμενη στρατιωτική και υλικοτεχνική σημασία της Κύπρου είναι επίσης αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής επιδίωξης.<br /><br />Η αδυναμία της Ελλάδας…<br /><br />Η Ελλάδα, έχοντας αποδεχτεί ότι δεν μπορεί πλέον να δημιουργήσει μια μακροπρόθεσμη γεωστρατηγική ισορροπία μόνη της με την Τουρκία, προσπαθεί να εμπλέξει πιο έντονα παράγοντες όπως η Γαλλία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ στις δικές της θέσεις.<br /><br />Ορισμένοι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί και γραφειοκράτες, οι οποίοι είναι ορκισμένοι εχθροί της Τουρκίας, προσπαθούν να παίξουν το παιχνίδι της Αθήνας.<br /><br />Η θεμελιώδης στρατηγική της Αθήνας είναι να εδραιώσει το γεωπολιτικό της βάρος με την υποστήριξη των μεγάλων δυνάμεων.<br /><br />Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, διαβάζει αυτήν την εικόνα με ένα φάσμα σχεδόν 360 μοιρών .<br /><br />Η Τουρκία εναρμονίζει το «Όραμα της Γαλάζιας Πατρίδας», τη συνεργασία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών με τη Λιβύη, τα στρατηγικά βήματα συνεργασίας με την Αίγυπτο που ξεπερνούν την ομαλοποίηση, μια αρχιτεκτονική περιφερειακής ανάπτυξης βασισμένη σε νέα ενεργειακή διπλωματία που θα αναπτυχθεί με τη Συρία και τον Λίβανο , και την εμβάθυνση της διεθνούς θέσης της Τουρκοκυπριακής διοίκησης ως μέρη του ίδιου στρατηγικού συνόλου .<br /><br /> Η διαρκής κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο θα επιτευχθεί όχι μόνο μέσω της αναμφισβήτητης ισχύος του Τουρκικού Ναυτικού, αλλά και μέσω μιας πολυεπίπεδης στρατηγικής που συνδυάζει τη διπλωματία, την οικονομία, την ενέργεια και τη διεθνή νομιμότητα .<br /><br />Μεταξύ 2030 και 2040, η Ανατολική Μεσόγειος έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια σωρευτική προστιθέμενη αξία 2 έως 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στην περιφερειακή και παγκόσμια οικονομία μέσω της παραγωγής υδρογονανθράκων, των υποδομών LNG, των γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και δεδομένων, των νέων θαλάσσιων εμπορικών οδών και των διαδρόμων εφοδιαστικής .<br /><br />Η Κύπρος, στο κέντρο μιας τόσο μεγάλης οικονομικής λεκάνης, δεν αποτελεί πλέον απλώς αντικείμενο πολιτικής διαμάχης, αλλά ένα από τα πιο κρίσιμα γεωοικονομικά κομβικά σημεία του 21ου αιώνα.<br /><br /> Επομένως, ο αγώνας στην Ανατολική Μεσόγειο δεν περιορίζεται στην κοινή χρήση μερικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Ο αγώνας δρόμου για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της ενέργειας, του εμπορίου και των κεφαλαιακών ροών . <br /><br />Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Στρατηγική της Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό δόγμα ασφάλειας . <br /><br />Είναι επίσης ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό όραμα που στοχεύει στην ευημερία των μελλοντικών γενεών μας.<br /><br />Όσοι μπορούν να ερμηνεύσουν σωστά το στρατηγικό βάθος της Κύπρου είναι σε θέση να κατανοήσουν όχι μόνο τη σημερινή γεωπολιτική αλλά και την αυριανή γεωοικονομία τρισεκατομμυρίων δολαρίων .<br /><br />Καθώς ένα νέο παιχνίδι παίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο, ένα μακροπρόθεσμο και πολυεπίπεδο στρατηγικό όραμα χτίζεται για την Τουρκία υπό την ισχυρή και αποφασιστική ηγεσία του Προέδρου μας Ερντογάν.<br /><br />Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Τουρκίας είναι αυτό το ολιστικό όραμα , το οποίο βλέπει την Κύπρο όχι απλώς ως ένα κομμάτι γης που πρέπει να προστατευθεί, αλλά ως το στρατηγικό βάθος του «Οράματος του Αιώνα της Τουρκίας» στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο τουρκικός στρατός στην Κύπρο προωθεί το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον απλώς μια περιοχή όπου μοιράζονται ενεργειακοί πόροι. Βρίσκεται στο κέντρο μιας νέας γεωπολιτικής εξίσ...

Διαβάστε την συνέχεια