Μόλις μία εβδομάδα μετά την ιστορική συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν για το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η πολυπόθητη σταθερότητα αποδεικνύεται εξαιρετικά εύθραυστη. Παρά την αρχική, εντυπωσιακή ανάκαμψη της ναυσιπλοΐας, το πρόσφατο πλήγμα σε εμπορικό πλοίο την Πέμπτη έρχεται να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους της αγοράς, μετατρέποντας το κρίσιμο αυτό πέρασμα σε ένα ιδιότυπο «stress test» επιβίωσης για τις διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες.
Η ανακοίνωση της εκεχειρίας λειτούργησε αρχικά ως καταλύτης. Στο διάστημα μεταξύ 15 και 21 Ιουνίου, καταγράφηκαν 125 διελεύσεις, σημειώνοντας το υψηλότερο εβδομαδιαίο σύνολο από το ξέσπασμα του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι πλοιοκτήτες έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το «παράθυρο» της 60ήμερης εκεχειρίας για να μεταφέρουν το αποθηκευμένο αργό πετρέλαιο του Κόλπου.
Η κορύφωση ήρθε στις 24 Ιουνίου, όταν η AXS Marine κατέγραψε 62 διελεύσεις εμπορικών πλοίων σε μία μόνο ημέρα. Ωστόσο, η δυναμική αυτή απέχει ακόμη πολύ από την κανονικότητα, καθώς ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί μόλις στο 53% της κίνησης που σημειώθηκε την ίδια ημέρα του προηγούμενου έτους.
Δύο αρχές, κανένας κανόνας και μία νέα επίθεση
Η κατάσταση περιπλέχθηκε δραματικά όταν το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν απαίτησε όλα τα πλοία να χρησιμοποιούν αποκλειστικά τη βόρεια διαδρομή υπό τις δικές του οδηγίες. Λίγες ώρες αργότερα, το υπό σημαία Σινγκαπούρης container ship Ever Lovely επλήγη από βλήμα στη δεξιά του πλευρά, στα ανοικτά των ακτών του Ομάν, με τις αμερικανικές αρχές να δείχνουν ως ένοχο το IRGC.
Αυτή η πρώτη επίθεση μετά την εκεχειρία εγκλωβίζει τους εφοπλιστές σε ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο, όπου ο Βόρειος Διάδρομος ελέγχεται πλήρως από το Ιράν, ο Νότιος Διάδρομος υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και το Ομάν, ενώ η παραδοσιακή προπολεμική λωρίδα παραμένει εντελώς κλειστή λόγω ναρκοθέτησης.
Το δίλημμα των εφοπλιστών: Ρίσκο ή αναμονή;
Γιατί, λοιπόν, η πλειονότητα των πλοιοκτητών κρατά στάση αναμονής; Η απάντηση κρύβεται στις λέξεις «ασφάλεια» και «κόστος».
«Δεν γνωρίζουμε ποιο ποσοστό των στενών είναι ναρκοθετημένο… Πολλοί πλοιοκτήτες απλώς λένε: Θα περιμένω να δω πώς θα εξελιχθούν αυτές οι συνομιλίες προτού δεσμευτώ να στείλω ένα πλοίο, το φορτίο του και, το σημαντικότερο, το πλήρωμά του», επισημαίνει ο Tim Huxley, διευθύνων σύμβουλος της Mandarin Shipping, η οποία έχει επιλέξει να κρατήσει και τα 50 πλοία της μακριά από τα Στενά.
Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι Έλληνες πλοιοκτήτες εμφανίζονται πιο ψύχραιμοι. Ο Αριστείδης Αλαφούζος, CEO της Okeanis Eco Tankers Corp, δήλωσε στο CNBC ότι δεν αναμένει η τελευταία επίθεση να ανακόψει την αυξητική τάση των διελεύσεων, καθώς η ανάγκη για εξαγωγή του πετρελαίου του Κόλπου (από το Κουβέιτ και τα Εμιράτα) παραμένει τεράστια. Σημείωσε, ωστόσο, ότι ο μεγάλος απών είναι η Σαουδική Αραβία, η οποία αποφεύγει τον Αραβικό Κόλπο και εξάγει πλέον μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.
Το πραγματικό stress test
Πέρα από τον προφανή κίνδυνο ενός πυραυλικού πλήγματος, το μεγαλύτερο αγκάθι για τα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών είναι οικονομικό. Όπως εξηγεί γλαφυρά ο Han Shen Lin, διευθυντής Κίνας του The Asia Group:
«Τα διοικητικά συμβούλια δεν ρωτούν για την ασφάλεια του φορτίου — ρωτούν αν είναι ασφαλίσιμο. Τα ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου έχουν εκτοξευθεί από το 0,05% σε πάνω από 0,7% της αξίας του σκάφους ανά διέλευση. Αυτό δεν είναι ένα απλό ασφάλιστρο κινδύνου, είναι ένα σοβαρό stress test για το επιχειρηματικό μοντέλο».
Στο σύγχρονο realpolitik του παγκόσμιου εμπορίου, η απώλεια ενός πλοίου δεν μεταφράζεται μόνο σε χαμένο φορτίο, αλλά σε καταστροφή των πελατιακών σχέσεων, αδυναμία ανανέωσης ασφαλιστηρίων και απώλεια της εμπιστοσύνης των μετόχων. Όσο δεν υπάρχει ένα ξεκάθαρο, συμφωνημένο και ασφαλές πλαίσιο ναυσιπλοΐας, η στρατηγική του «βλέποντας και κάνοντας» θα παραμένει η μόνη λογική επιλογή για τους ισχυρούς της θάλασσας. Όπως καταλήγει ο Lin: «Η ταχύτητα δεν έχει καμία αξία χωρίς τη δυνατότητα επιβίωσης».
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου