Πόλεμος στο Ιράν και κουρδικό ζήτημα… Θα γίνει το “θαύμα”;

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcREKHle7iiO9Egf3ih5vFKQX3CYV_2gd1q5bw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcREKHle7iiO9Egf3ih5vFKQX3CYV_2gd1q5bw&s" width="702" /></a></div><br />Το κουρδικό ζήτημα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και μακροχρόνια προβλήματα της Μέσης Ανατολής. Οι Κούρδοι, ένας πληθυσμός περίπου 35–40 εκατομμυρίων ανθρώπων, κατοικούν κυρίως σε τέσσερα κράτη: Τουρκία, Ιράν, Ιράκ και Συρία.<br /><br />Παρά το μέγεθος και την ιστορική τους παρουσία, δεν διαθέτουν ενιαίο ανεξάρτητο κράτος και θεωρούνται ο μεγαλύτερος λαός στον κόσμο χωρίς κρατική υπόσταση. Η πολυπλοκότητα του κουρδικού ζητήματος συνδέεται με τον κατακερματισμό της ηγεσίας και τις διαφορετικές στρατηγικές επιλογές των κουρδικών πολιτικών και στρατιωτικών δυνάμεων.<br /><br />Στο Ιρακινό Κουρδιστάν κυριαρχεί η πολιτική δυναστεία των Μπαρζανί. Το βασικό πολιτικό κόμμα είναι το Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, ιδρυθέν από τον ιστορικό ηγέτη Mustafa Barzani και σήμερα εκπροσωπούμενο από προσωπικότητες, όπως ο Masoud Barzani, ο Nechirvan Barzani και ο Masrour Barzani. Το κόμμα εκφράζει έναν παραδοσιακό κουρδικό εθνικισμό και έχει αναπτύξει σχέσεις τόσο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και, σε ορισμένες περιόδους, με την Τουρκία.<br /><br />Παράλληλα, η Πατριωτική Ένωση Κουρδιστάν (PUK), ιδρυμένη από τον Jalal Talabani, έχει ισχυρή βάση στην πόλη Σουλεϊμανίγια και εκπροσωπεί πιο σοσιαλδημοκρατικές και λιγότερο φυλετικές απόψεις. Η αντιπαλότητα μεταξύ των δύο σχηματισμών οδήγησε σε ένοπλες συγκρούσεις, τη δεκαετία του 1990, τερματισθείσες μέσω διεθνούς διαμεσολάβησης.<br /><br />Σημαντικός παράγοντας του κουρδικού κινήματος είναι το Κόμμα Κούρδων Εργατών (PKK), με ιδρυτή τον Abdullah Öcalan. Η οργάνωση ξεκίνησε με μαρξιστικές-λενινιστικές αρχές, ενώ σήμερα προωθεί το μοντέλο του “δημοκρατικού συνομοσπονδισμού”, με αποκεντρωμένες κοινότητες, πολυεθνική συμβίωση και τοπική δημοκρατία. Ο Öcalan συνελήφθη το 1999 στο Ναϊρόμπι και κρατείται στο νησί Ιμραλί, παραμένοντας όμως κεντρικό σημείο αναφοράς για πολλά κουρδικά κινήματα στη Συρία και στο Ιράν.<br /><br />Στη βόρεια Συρία, η Ροζάβα περιλαμβάνει πόλεις, όπως η Καμισλί και το Κομπάνι, υπό τον έλεγχο της Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), που επηρεάζεται ιδεολογικά από τον Öcalan. Η περιοχή αυτή αποτελεί το πιο σημαντικό παράδειγμα κουρδικής αυτοδιοίκησης εκτός Ιράκ.<br />Η γεωγραφική κατανομή των Κούρδων εκτείνεται σε όλο το τόξο της Μέσης Ανατολής. Το μεγαλύτερο τμήμα βρίσκεται στη νοτιοανατολική Τουρκία (πόλεις: Ντιγιάρμπακιρ, Βαν, Μαρντίν), ενώ στο βόρειο Ιράκ υφίσταται η αυτόνομη κουρδική διοίκηση (Ερμπίλ, Σουλεϊμανίγια, Ντοχούκ) και η πετρελαιοφόρος περιοχή του Κιρκούκ.<br /><br />Στο δυτικό Ιράν, οι κουρδικές επαρχίες περιλαμβάνουν πόλεις, όπως η Σανατζ και η Κερμανσάχ, ενώ η Μαχαμπάντ έχει ιστορική σημασία λόγω της βραχύβιας Δημοκρατίας του Μαχαμπάντ του 1946. Στη βόρεια Συρία, η Ροζάβα αποτελεί πείραμα πολιτικής αυτονομίας με κύρια κέντρα τις Καμισλί και Κομπάνι.<div><br />Η ανεξαρτησία των Κούρδων<br /><br />Ιστορικά, η πιθανότητα ανεξαρτησίας των Κούρδων εμφανίστηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τη Συνθήκη των Σεβρών (1920), αλλά ακυρώθηκε από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), αφήνοντας τους Κούρδους διασκορπισμένους σε τέσσερα κράτη. Στρατηγικός παράγοντας στην περιοχή είναι το Ισραήλ, το οποίο από τη δεκαετία του 1960 ακολουθεί τη λεγόμενη “στρατηγική της περιφέρειας” του David Ben-Gurion. Στο πλαίσιο αυτό υποστήριξε μυστικά τον κουρδικό αγώνα στο βόρειο Ιράκ, με εκπαίδευση, εξοπλισμό και πληροφορίες μέσω της Mossad, συνεργαζόμενο με τον Mustafa Barzani. Η κατάρρευση της εξέγερσης ήρθε το 1975, με τη Συμφωνία του Αλγερίου 1975, όταν το Ιράν τερμάτισε την υποστήριξη προς τους Κούρδους.<br /><br />Στη σύγχρονη περίοδο, το Ισραήλ στήριξε ανοικτά το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του 2017, ως μέσο γεωπολιτικής ανάσχεσης της επιρροής του Ιράν. Όσον αφορά το ενδεχόμενο εξέγερσης των ΙρανοΚούρδων, η πιθανότητα μαζικής και επιτυχούς εξέγερσης είναι περιορισμένη λόγω τριών βασικών παραγόντων:<br /><br />Ισχυρός κρατικός έλεγχος μέσω των Φρουρών της Επανάστασης.<br />Θρησκευτικές διαφορές:<br />Οι ΙρανοΚούρδοι είναι κυρίως σουνίτες σ’ ένα σιιτικό κράτος.<br />Έλλειψη ενιαίας ηγεσίας:<br />Οι οργανώσεις KDPI, Komala και PJAK λειτουργούν κυρίως από βάσεις στο βόρειο Ιράκ και δεν έχουν ενοποιημένη στρατηγική.<br /><br />Μια εξέγερση θα ήταν πιο πιθανή μόνο αν συνδυάζονταν η αποδυνάμωση του κράτους, με υποστήριξη από εξωτερικές δυνάμεις και συντονισμός με Ιρακινό και Συριακό Κουρδιστάν. Η κυβέρνηση του Ιράν φοβάται περισσότερο τις ταυτόχρονες εξεγέρσεις πολλών εθνοτήτων (Αζέροι, Άραβες Χουζεστάν, Βαλούχοι) παρά μια αποκλειστικά κουρδική αναταραχή.<br /><br />Συμπερασματικά, το Κουρδικό ζήτημα παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα διεθνούς πολιτικής, όπου η εθνική ταυτότητα, οι γεωπολιτικές ισορροπίες και οι περιφερειακές στρατηγικές αλληλεπιδρούν επί έναν ολόκληρο αιώνα χωρίς να έχει ακόμη διαμορφωθεί μια οριστική λύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Πόλεμος στο Ιράν και κουρδικό ζήτημα… Θα γίνει το “θαύμα”;

Το κουρδικό ζήτημα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και μακροχρόνια προβλήματα της Μέσης Ανατολής. Οι Κούρδοι, ένας πληθυσμός περίπου 35–40 ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Shy Gal: “Πύρινος” λόγος κατά Τουρκίας – “απελευθέρωση Κύπρου”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRBfsY0l3u3mvDWsisOTBLIIF67Ou9JWZkcyg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRBfsY0l3u3mvDWsisOTBLIIF67Ou9JWZkcyg&s" width="658" /></a></div><div><br /></div>Tα τουρκικά F-16 στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου δεν είναι άμυνα, είναι αεροπορική ισχύς που ξεπλένεται μέσω της κατοχής. Η Άγκυρα επαναλαμβάνει το μοντέλο της Σομαλίας. Μια κρίση γίνεται πρόσχημα. Το πρόσχημα γίνεται μόνιμη στρατιωτική θέση.<br /><br />Η τουρκική κατοχή της Κύπρου είναι επίσης θέμα εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ<br /><br />Η Κύπρος βρίσκεται στο ίδιο στρατηγικό θέατρο: αεροπορικοί διάδρομοι, θαλάσσιες οδοί, ενεργειακές οδοί, γεωμετρία πληροφοριών και βρετανικές βάσεις που ήδη δέχονται πυρά. Η Ιερουσαλήμ κατανοεί τον χάρτη και ήδη ενεργεί για να αποτρέψει μια τέτοια ανάπτυξη.<br /><br />Εάν η Άγκυρα επιλέξει να στρατιωτικοποιήσει το κατεχόμενο βορρά, δεν θα πρέπει να υποθέσει ότι ο χάρτης θα παραμείνει ίδιος. Το Ισραήλ θα μπορούσε να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας και της Κύπρου σε μια μελλοντική κίνηση για την απελευθέρωση του βορρά – σχέδιο “Οργή του Ποσειδώνα”.<br /><br />Το επεισόδιο της Αλεξανδρέττας δεν απέδειξε τίποτα<br /><br />Παρουσιάστηκε ως απόδειξη ότι και η Τουρκία δεχόταν ιρανική επίθεση. Στη συνέχεια, αξιωματούχοι ενημέρωσαν ότι ο πύραυλος πιθανότατα κατευθυνόταν προς την Κύπρο. Η ιστορία άλλαξε επειδή ο σκοπός δεν ήταν ποτέ η σαφήνεια. Ήταν η στρατηγική τοποθέτηση. Η στρατηγική πραγματικότητα δεν άλλαξε: Η Τουρκία δεν αποτελεί μέρος της πίεσης στο Ιράν. Είναι μέρος του συστήματος που διατηρεί το Ιράν βιώσιμο.<br /><br />Η Άγκυρα δίνει στην Τεχεράνη ό,τι έχει μεγαλύτερη σημασία στον πόλεμο: πολιτική κάλυψη, επιχειρησιακό χώρο και χρόνο. Το Ιράν παραμένει η επείγουσα απειλή. Η Τουρκία παραμένει η ανεκτή. Η Άγκυρα χρειάζεται το καθεστώς του Ιράν για να αντέξει. Το Ιράν είναι χρήσιμο στην Άγκυρα ακριβώς επειδή είναι ένα πρόβλημα που δεν επιλύεται ποτέ.<br /><br />Είναι ο τουρκικός στρατηγικός παρασιτισμός από το εσωτερικό της συμμαχίας του ΝΑΤΟ. Η μυθοπλασία του εγγυητή έχει καταρρεύσει – τόσο για την Άγκυρα όσο και για το Λονδίνο. Ένας εγγυητής δεν καταλαμβάνει το κράτος που ισχυρίζεται ότι προστατεύει. Η Τουρκία κατέστρεψε τη συνταγματική τάξη που υποσχέθηκε να υπερασπιστεί και μετέτρεψε την εισβολή σε μόνιμο μοχλό πίεσης.<br /><br />Η Βρετανία είχε εξουσία, ικανότητα και καθήκον το 1974. Επέλεξε την αδράνεια. Το Λονδίνο διατήρησε κυρίαρχες βάσεις σε κυπριακό έδαφος. Η κυριαρχία χωρίς αποφασιστικότητα δεν αποτελεί εγγύηση. Όταν αυτές οι βάσεις δέχονται πυρά και ακολουθεί δισταγμός, το ερώτημα απαντά από μόνο του: ποιο σκοπό εξυπηρετούν ακόμα πέρα ​​από την αποκάλυψη της Κύπρου και τη διαφήμιση της βρετανικής παρέκκλισης;<br /><br />Το ζήτημα των F-16 είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο. Τα αμερικανικά αεροσκάφη δεν δόθηκαν για να εδραιώσουν την κατοχή ή να προβάλουν καταναγκαστική αεροπορική ισχύ από κατεχόμενα εδάφη.<br /><br />Εάν τα τουρκικά F-16 επιχειρούν από το βόρειο τμήμα της Κύπρου προκαλείται ρήξη με τη συμμαχία και η απάντηση δεν είναι το άνοιγμα του προγράμματος F-35. Η απάντηση είναι η επιβολή. Η κατεχόμενη Κύπρος δεν μπορεί να γίνει μια ακόμη πλατφόρμα από την οποία η Άγκυρα νομιμοποιεί βία υπό την κάλυψη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Όχι μετά τη Σομαλία. Όχι όσο η Τουρκία βοηθά στην προστασία του Ιράν. Όχι όσο οι βρετανικές βάσεις ήδη προσελκύουν πυρά. Και όχι όσο η Άγκυρα συνεχίζει να δοκιμάζει αν η Δύση εξακολουθεί να έχει κόκκινες γραμμές – ή μόνο συνήθειες παράδοσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Shy Gal: “Πύρινος” λόγος κατά Τουρκίας – “απελευθέρωση Κύπρου”.

Tα τουρκικά F-16 στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου δεν είναι άμυνα, είναι αεροπορική ισχύς που ξεπλένεται μέσω της κατοχής. Η Άγκυρα επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επανάσταση a la carte!

<img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/90ccf1d0-34fa-4612-9cfe-8f8fa3d5c0c2.jpg" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα επαληθευτούν οι ελπίδες των ΗΠΑ και του Ισραήλ για εξέγερση των μειονοτήτων του Ιράν;</span></h3>Γράφει ο<b> Μανώλης Σκούληκας</b><br />Ενώ οι βόμβες και οι βαλλιστικοί πύραυλοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ σφυροκοπούν πλέον τις υποδομές του Ιράν, μια νέα προοπτική διαφαίνεται στον ορίζοντα, όταν καταλαγιάσουν οι καπνοί των εκρήξεων. Ο Τραμπ ήδη «ανακοίνωσε» την εξέγερση των μειονοτήτων του Ιράν την ερχόμενη εβδομάδα, προεξοφλώντας τη συνεργασία τους ως ειλημμένη απόφαση. Όμως, μόνο μερικές χιλιάδες Κούρδοι φαίνονται να παίρνουν τα όπλα εναντίον των πολυάριθμων και πάνοπλων φρουρών της Επανάστασης που φυλάσσουν τα βορειοδυτικά σύνορα του Ιράν. Ο βομβαρδισμός των Αζερικών περιοχών φαίνεται να έχει τρομάξει τους Αζέρους, ενώ οι Μπαλούχοι τηρούν «σιγήν ιχθύος», ασυνήθιστη για την συνήθη πολεμικότητά τους.<br /><br />Ποιοι είναι άραγε οι παράγοντες που θα επηρεάσουν την απόφαση των Ιρανικών μειονοτήτων να ξεκινήσουν τον ένοπλο αγώνα στα πλαίσια του βομβαρδισμού του καθεστώτος;<br /><br />Αρχικά, μια τέτοια εξέγερση θα ήταν πολύ αιματηρή καθώς το καθεστώς έχει ακόμα πολλούς στρατιώτες πιστούς σε αυτό και δεν έχει απωλέσει ακόμα τον έλεγχο ούτε του Στρατού, ούτε της διοικητικής ιεραρχίας. Στις πρόσφατες διαδηλώσεις εκτέλεσε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, σπέρνοντας τον τρόμο σε οποιουσδήποτε μελλοντικούς επίδοξους επαναστάτες. Χρόνια βίαιης καταστολής και εσωτερικής τρομοκρατίας έχουν βυθίσει τη χώρα σε ένα τέλμα απελπισίας και ματαιότητας που μόνο εκτόνωση βρίσκει στις εκάστοτε διαδηλώσεις. Ο ένοπλος αγώνας θα έχει σφοδρά και τραγικά επίχειρα, τα οποία οι εξαθλιωμένες μειονότητες -όσο και οι υπόλοιποι πολίτες- δεν είναι διατεθειμένες να υποστούν.<br /><br />Η πρόσφατη υποστήριξη του γιού του εκλειπόντος Σάχη από το Ισραήλ και η συνομιλία του με κύκλους του Τραμπ αποδείχθηκε μεγάλη «γκάφα», καθώς η συνέχιση της βασιλικής παράδοσής παραπέμπει στις φρικτές διώξεις που υπέστησαν οι μειονότητες στα χέρια του πατέρα του παρόντος δελφίνου. Μόνο πριν λίγες μέρες αντελήφθηκαν το λάθος τους και έσπευσαν να διατυπώσουν τις «αμφιβολίες» τους για το πρόσωπο του. Όμως η χλιαρή αυτή απόρριψη της προοπτικής αυτής δε φαίνεται να πείθει τις μειονότητες. Οι ΗΠΑ, εξάλλου, έχουν βεβαρημένο παρελθόν όσον αφορά στην ιδιαζόντως άστοχη επιλογή ηγετών για τις χώρες όπου επεμβαίνουν.<br /><br />Σαν να μην έφτανε αυτό, η πρόσφατη στυγνή προδοσία των Κούρδων της Συρίας από τις ΗΠΑ, που προσετέθη μάλιστα στην προηγούμενη από τον ίδιο μάλιστα Πρόεδρο, δεν προοιωνίζει καλό μέλλον για την εξέλιξη οποιασδήποτε εξέγερσης στην περιοχή. Αν και οι Κούρδοι μαχητές έχουν το φρόνημα και την ελπίδα για την απελευθέρωση της χώρας τους, οι πιθανότητες μάλλον είναι να εργαλειοποιηθούν για τη δημιουργία ενός πρόσκαιρου αντιπερισπασμού και κατόπιν να εγκαταλειφθούν ανερυθρίαστα στην εκδικητική μανία των φανατικών μουλάδων.<br /><br />Η απομείωση του αμερικανικού οπλοστασίου δεν θα επιτρέψει τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις, οπότε οι οποιοιδήποτε αντάρτες γνωρίζουν ότι θα ενεργήσουν εντός ενός στενού χρονικά παραθύρου ευκαιρίας, μάλλον απρόσφορου για την ολοκλήρωση του αντικειμενικού σκοπού τους. Η πίεση μάλιστα που ασκείται στις ΗΠΑ από τις «πετρο-μοναρχίες» του Κόλπου, για αντιβαλλιστική κάλυψη των υποδομών τους, μάλλον επιτείνει τη συντόμευση των επιχειρήσεων. Κανείς δεν είναι διαθέσιμος να διαβεί το Ρουβίκωνα όταν η υποσχόμενη υποστήριξή του προεξοφλείται βραχεία και αβέβαιη.<br /><br />Ίσως αυτοί να είναι και οι λόγοι που ο Τραμπ στοιχηματίζει σε μια εσωτερική σύγκρουση των Φρουρών της επανάστασης και ένα «ήπιο» θεοκρατικό καθεστώς φιλικό στο Ισραήλ και στις ΗΠΑ. Διότι «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» αλλά δυστυχώς, επί του προκειμένου, ο πορτοκαλί «μπαλωματής ειρηνοποιός» φοράει… περουκίνι.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επανάσταση a la carte!

Θα επαληθευτούν οι ελπίδες των ΗΠΑ και του Ισραήλ για εξέγερση των μειονοτήτων του Ιράν; Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας Ενώ οι βόμβες και οι βα...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ vs Ιράν: Πώς επηρεάζει ο πόλεμος τις σχέσεις Ισραήλ-Αράβων και τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/2263512125.png"><img src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/2263512125.png.pagespeed.ce.y9fm7xshEH.png" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Οι αραβικές μοναρχίες είχαν δεχθεί τα περασμένα χρόνια, πολύ πριν από τις 28 Φεβρουαρίου του 2026, μια σειρά από περιορισμένης έκτασης επιθέσεις που, αν και αναίμακτες στην πλειονότητά τους, τους είχαν προκαλέσει σοκ και τις είχαν κάνει να αναθεωρήσουν θέσεις και καταστάσεις.<br /><br />Όταν οι Χούθι επιτέθηκαν, για παράδειγμα, σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην ανατολική Σαουδική Αραβία (στο Αμπκάικ και στο Χουράις) τον Σεπτέμβριο του 2019, δρώντας τότε ως πληρεξούσιοι της Τεχεράνης, η σαουδαραβική ηγεσία προβληματίστηκε. Ωστόσο, περίπου τρία χρόνια μετά (το 2022) το Ριάντ θα συνυπέγραφε εκεχειρίες με τους Χούθι στο μέτωπο της Υεμένης – και περίπου τέσσερα χρόνια μετά (το 2023) θα αποκαθιστούσε τους διπλωματικούς δεσμούς του με το Ιράν υπό κινεζική διαμεσολάβηση. (συγ)Κλονισμένοι από το σοκ των επιθέσεων που είχαν δεχθεί, οι Σαουδάραβες θεώρησαν ότι οι Αμερικανοί τους άφησαν σε έναν βαθμό ακάλυπτους και έσπευσαν να προσεγγίσουν τους «εχθρούς» τους, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν είχαν εν τω μεταξύ, ήδη από το 2020, ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ εξομαλύνοντας τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.<br /><br />Πιο πρόσφατα, όταν οι Ισραηλινοί εξαπέλυσαν επίθεση κατά στόχου στην Ντόχα του Κατάρ στις 9 Σεπτεμβρίου του 2025, οι Αραβες σοκαρίστηκαν εκ νέου, όχι τόσο λόγω των ανθρώπινων απωλειών (πέντε Παλαιστίνιοι, όλοι τους μέλη της Χαμάς, και ένας Καταριανός αξιωματούχος ασφαλείας έπεσαν νεκροί), αλλά για το ίδιο το γεγονός της ισραηλινής επίθεσης κατά της καταριανής πρωτεύουσας που ήταν πρωτοφανής.<br /><br />Έπειτα από εκείνο το χτύπημα, «ενωμένοι» σε «κοινό μέτωπο», οι Άραβες έκαναν όλοι μαζί λόμπινγκ στον Τραμπ κατά την κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση που είχαν μαζί του στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου του 2025, μια συνάντηση στην οποία ήταν παρών και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το σχέδιο των 20 σημείων για την επόμενη μέρα στη Γάζα, που παρουσίασε ο Τραμπ μόλις λίγα 24ωρα αργότερα, στις 29 Σεπτεμβρίου, είχε επηρεαστεί από εκείνη τη συνάντηση, όπως άλλωστε και η «Διακήρυξη Τραμπ για τη Διαρκή Ειρήνη και Ευημερία» που υπέγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου μαζί με τους ηγέτες της Αιγύπτου, της Τουρκίας και του Κατάρ στις 13 Οκτωβρίου του 2025. Σημαντική σημείωση: όλα αυτά τα σχέδια για τη Γάζα δεν άρεσαν καθόλου στην πλευρά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, παρά τη φαινομενικώς θετική στάση αποδοχής που εκείνος προέβαλλε στις δημόσιες εμφανίσεις του, ειδικά όταν ήταν δίπλα στον Τραμπ.<br /><br />Εν έτει 2026 πια, οι αραβικές μοναρχίες καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα νέο μπαράζ από πρωτοφανή σοκ, στο πλαίσιο ενός πολέμου τον οποίο δεν επέλεξαν οι ίδιες, ούτε προκάλεσαν.<br /><br />Όπως είχε όντως προαναγγείλει ότι θα κάνει σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση από τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, το Ιράν τα περασμένα 24ωρα, από τις 28 Φεβρουαρίου κι έπειτα, εξαπλώνει γεωγραφικά τον πόλεμο βομβαρδίζοντας με drones και βαλλιστικούς πυραύλους αραβικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ κ.ά.).<br /><br />Κάπως έτσι, χώρες που είχαν επενδύσει τα τελευταία χρόνια τεράστια ποσά στην ανάπτυξη των τουριστικών τους βιομηχανιών και στη διαφοροποίηση των οικονομιών τους με στόχο τη σταδιακή απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες που ήταν άλλοτε η μοναδική τους πηγή εσόδων, είδαν μέσα σε λίγα 24ωρα τις αερομεταφορές τους να παραλύουν, χιλιάδες πτήσεις στα αεροδρόμιά τους να ακυρώνονται, τις ενεργειακές τους βιομηχανίες να υφίστανται πλήγματα και κάποια από τα ξενοδοχεία τους να παίρνουν φωτιά, κυριολεκτικά.<br /><br />Κι όλα αυτά, στο πλαίσιο ενός πολέμου ο οποίος αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επιλογή των Ισραηλινών.<br /><br />Εάν δεχθούμε ως αληθή όσα ανέφερε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, τότε οι Αμερικανοί ήξεραν ότι οι Ισραηλινοί επρόκειτο να επιτεθούν στο Ιράν και ότι σε μια τέτοια περίπτωση η Τεχεράνη θα απαντούσε βάζοντας στο στόχαστρο αμερικανικές βάσεις και θέσεις.<br /><br />Έτσι, προφανώς επειδή δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να αποτρέψουν αυτήν την ισραηλινή επίθεση στο Ιράν (μια επίθεση την οποία, ειρήσθω εν παρόδω και σύμφωνα με όσα αναφέρει σε δημοσίευμά του ο αμερικανικός ιστοχώρος Axios, ο ίδιος ο Νετανιάχου φέρεται να «πούλησε» με επιτυχία στον Τραμπ παρουσιάζοντάς του τις κινήσεις που είχαν πληροφορηθεί οι Ισραηλινοί ότι θα έκανε η ιρανική ηγεσία στην Τεχεράνη το περασμένο Σάββατο ως ευκαιρία της εξόντωσης του Χαμενεΐ), αποφάσισαν να χτυπήσουν και εκείνοι μαζί με τους Ισραηλινούς με στόχο να αποδυναμώσουν την όποια ιρανική δυνατότητα αντιποίνων.<br /><br />Οι Άραβες δεν ήθελαν αυτόν τον πόλεμο και, υπό την έννοια, έχουν λόγους να είναι θυμωμένοι με το Ισραήλ και τον Νετανιάχου. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, οι Άραβες τα τελευταία 24ωρα δέχονται επιθέσεις από το Ιράν και, υπό αυτήν την έννοια, έχουν πια λόγους να είναι θυμωμένοι και με την Τεχεράνη.<br /><br />Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί πια τα πράγματα, ανακύπτουν δύο βασικά ερωτήματα σε σχέση με την στάση των Αράβων:<br /><br />Τι θα κάνουν αυτοί το αμέσως επόμενο διάστημα;<br /><br />Υπάρχει άραγε περίπτωση να εμπλακούν επιθετικά στον τρέχοντα πόλεμο βάλλοντας κατά του Ιράν;<br /><br />Ο Καταριανός ΥΠΕΞ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι όλες οι κόκκινες γραμμές τους έχουν πια διαρραγεί. Ή μήπως θα ασκήσουν παρασκηνιακά διπλωματικές πιέσεις με στόχο την εκεχειρία και την εκτόνωση της έντασης;<br /><br />Και – το δεύτερο ερώτημα – τι θα κάνουν αυτοί στο μέλλον, όταν τελειώσει αυτός ο πόλεμος;<br /><br />Υπάρχει περίπτωση, άραγε, να ενταχθούν κι άλλες αραβικές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία για παράδειγμα, στις Συμφωνίες του Αβραάμ εξομαλύνοντας τις σχέσεις τους με το Ισραήλ όπως ζητά εδώ και καιρό ο πρόεδρος Τραμπ;<br /><br />Κι αν ναι, τι θα σημαίνει αυτό όχι μόνο για το Ιράν, αλλά και για άλλα θέματα όπως είναι το μέλλον του Παλαιστινιακού και οι σχέσεις με την Τουρκία του Ερντογάν η οποία είναι σε κόντρα με το Ισραήλ;<br /><br />Προφανώς είναι ακόμη νωρίς για απαντήσεις. Τα νέα διλήμματα που απλώνονται μπροστά στις αραβικές ηγεσίες πάντως είναι ήδη εδώ.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ vs Ιράν: Πώς επηρεάζει ο πόλεμος τις σχέσεις Ισραήλ-Αράβων και τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Γιώργος Σκαφιδάς Οι αραβικές μοναρχίες είχαν δεχθεί τα περασμένα χρόνια, πολύ πριν από τις 28 Φεβρουαρίου του 2026, μια σειρά από περιορισμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει σε πίεση τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ ενώ η Κίνα απειλεί την Ταιβάν.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/2025_08_20_8f3c960dcf42463597c3222db808be39.jpg?itok=pkjWHUeU" width="750" /><br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν έχει αναδείξει τη σημασία της διατήρησης των αλυσίδων εφοδιασμού άμυνας και έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα των συγκρούσεων υψηλής έντασης<br /><br />Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εκτόξευσαν περισσότερους από 3.000 πυραύλους ακριβείας στις πρώτες 36 ώρες της σύγκρουσης εναντίον του Ιράν, ανέφερε το περιοδικό Foreign Policy, ενώ το Ιράν έχει εκτοξεύσει 1.000 πυρομαχικά στην περιοχή.<br /><br />Το περιοδικό εικάζει ότι οι ΗΠΑ προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν διαφορετικούς τύπους πυραύλων για συγκεκριμένες αποστολές: πυραύλους ακινητοποίησης για αρχικές εκτοξεύσεις, πυρομαχικά κατά των ραντάρ, πυραύλους εδάφους για χρονικά ευαίσθητους στόχους και βόμβες ακριβείας. Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ διαθέτει κιτ καθοδήγησης και πυραύλους αέρος που μπορούν να παραχθούν σε μεγάλες ποσότητες και να φορτωθούν σε αεροσκάφη που είναι ικανά να πραγματοποιήσουν υψηλό ποσοστό εξόδων.<br /><br />Η ταχεία δαπάνη προηγμένων πυρομαχικών κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης υπογραμμίζει πόσο γρήγορα ο σύγχρονος πόλεμος μπορεί να εξαντλήσει τα αποθέματα όπλων ακριβείας, ανέφερε το Foreign Policy.<br /><br />Τα σημεία συμφόρησης είναι συχνά εύκολο να τα παραβλέψει κανείς ή να τα αγνοήσει, όπως ένας προμηθευτής χαμηλότερου επιπέδου με έναν μόνο κλίβανο ή μια μικρής κλίμακας αλυσίδα εφοδιασμού πυραυλοκινητήρων που θα χρειαζόταν χρόνια για να επεκταθεί.<br /><br />Το περιοδικό ανέφερε συγκεκριμένα παραδείγματα. Για παράδειγμα, ο πύραυλος BGM-109 Tomahawk χρησιμοποιεί τον στροβιλοκινητήρα F107, που παράγεται μόνο από την Williams International.<br /><br />Η Boeing είναι ο μόνος συναρμολογητής πυραύλων GBU-57 Massive Ordnance Penetrators. Μόνο 25 έχουν παραχθεί μέχρι σήμερα. Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εξαντλούν το πυραυλικό τους οπλοστάσιο με ανησυχητικό ρυθμό, θα πρέπει να είναι προσεκτικές ώστε να μην επιτρέψουν στην Κίνα να εκμεταλλευτεί αυτήν την κατάσταση και να επιτεθεί στην Ταϊβάν, ανέφερε η Foreign Policy.<br /><br />Επικαλέστηκε μια έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών του 2023, η οποία ανέφερε ότι ο αμερικανικός στρατός θα εξαντλούσε τους πυραύλους εντός μιας εβδομάδας από μια σύγκρουση στα Στενά της Ταϊβάν. Ένα άλλο ζήτημα είναι η απώλεια περιουσιακών στοιχείων υψηλής αξίας.<br /><br />Το περιοδικό επεσήμανε ότι η καταστροφή του ραντάρ AN/FPS-132 στο Κατάρ και του ραντάρ AN/TPS-59 στο Μπαχρέιν θα διαρκέσει πέντε έως οκτώ χρόνια και 12-24 μήνες για την επισκευή της, αντίστοιχα. Ένα σημαντικό εμπόδιο θα ήταν η προμήθεια των 77,3 κιλών γαλλίου που απαιτούνται και για τα δύο ραντάρ, εκ των οποίων η Κίνα ελέγχει το 98% της παγκόσμιας προμήθειας.<br /><br />Το περιοδικό υποστήριξε ότι το βασικό μέτρο δεν είναι μόνο το πόσοι εκτοξευτές πυραύλων υπάρχουν στην αρχή του πολέμου, αλλά και το πόσο καιρό μπορούν να διαρκέσουν τα πυρομαχικά κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και πόσο γρήγορα μπορούν να αντικατασταθούν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει σε πίεση τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ ενώ η Κίνα απειλεί την Ταιβάν.

Ο πόλεμος στο Ιράν έχει αναδείξει τη σημασία της διατήρησης των αλυσίδων εφοδιασμού άμυνας και έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δέσμευση της Ελλάδας προς τα ΗΑΕ για αμοιβαία αμυντική βοήθεια.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/%CE%B1%CE%BB%CF%86%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%B809%CF%82%CE%B5.jpg?ssl=1"><img height="135" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/%CE%B1%CE%BB%CF%86%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%B809%CF%82%CE%B5.jpg?resize=640%2C433&ssl=1" width="743" /></a><div><br /></div><div>Στο πλαίσιο της συμφωνίας, το τεχνικό προσωπικό των ΗΑΕ θα εκπαιδευτεί από την Ελληνική Αεροδιαστημική Βιομηχανία (ΕΑΒ).<br /><br />Τον Νοέμβριο του 2020 η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είχαν υπογράψει «ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής βοήθειας», η οποία θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα μίας από τις δύο χώρες, όπως αναφέρει δημοσίευμα της κυπριακής Knews.<br /><br />Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, που επικαλείται πηγές με εμπιστευτικές πληροφορίες, η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής βοήθειας, η οποία ενεργοποιείται σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα μίας από τις δύο χώρες, είναι ίσως το πιο σημαντικό μέρος της συμφωνίας συνεργασίας σε θέματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής που υπέγραψαν η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) στα μέσα Νοεμβρίου του 2020.<br /><br />Οι πηγές αναφέρουν ότι η ρήτρα έχει σαφώς αμυντικό προσανατολισμό και αποτελεί τη βέλτιστη συμφωνία μεταξύ δύο χωρών που δεν έχουν κοινά σύνορα και δεν ανήκουν σε κοινές συμμαχίες.<br /><br />Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι «αν και η συμφωνία αναφέρει ρητά ότι δεν αφορά συγκεκριμένες τρίτες χώρες, και τα δύο μέρη κατανοούν ότι υπογράφηκε για να αντιμετωπιστούν οι προσπάθειες της Τουρκίας να αποσταθεροποιήσει την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Τώρα που τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απειλούνται από το Ιράν υπάρχει αυτή η δέσμευση από την Ελλάδα;<br /><br />Η αμυντική συμφωνία είχε ως σκοπό την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο διάδοχος του θρόνου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν, επιβεβαίωσαν την κοινή τους στάση στο Άμπου Ντάμπι την περασμένη Τετάρτη κατά της τουρκικής επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο», όπως αναφέρεται.<br /><br />Δεν είχε προβλεφθεί, βέβαια, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα επιτίθονταν, έξι χρόνια αργότερα, στο Ιράν και η Ισλαμική Δημοκρατία θα ανταπέδιδε με πυραυλικά χτυπήματα και στις χώρες του Περσικού Κόλπου, ώστε εκτός από την αναφορά στην Τουρκία να περιλαμβάνεται ως απειλή και το Ιράν.<br /><br />Δεν είναι, ωστόσο, γνωστό αν η συμφωνία αυτή Ελλάδας-ΗΑΕ του 2020, μπορεί να ενεργοποιηθεί στην παρούσα κατάσταση στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η δέσμευση της Ελλάδας προς τα ΗΑΕ για αμοιβαία αμυντική βοήθεια.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, το τεχνικό προσωπικό των ΗΑΕ θα εκπαιδευτεί από την Ελληνική Αεροδιαστημική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Τον Νοέμβριο του 20...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία χάνει πόντους στη Μέση Ανατολή. Γιατί σκέφτεται να στείλει “F.16” στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/katehomena-krisi-1.jpg"><img height="120" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/katehomena-krisi-1-696x418.jpg" width="729" /></a><br /><br />Η Άγκυρα φαίνεται να αναζητεί μια κίνηση πολιτικού και στρατιωτικού γοήτρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια στιγμή που –όπως εκτιμούν ελληνικές διπλωματικές πηγές– η γεωπολιτική της θέση εμφανίζεται πιο εύθραυστη από ό,τι στο παρελθόν, ενώ αντίθετα ισχυροποιείται η Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η πληροφορία ότι η Τουρκία εξετάζει την αποστολή μαχητικών F-16 στα Κατεχόμενα της Κύπρου.<br /><br />Σύμφωνα με ανταπόκριση της «Καθημερινής» (Μανώλης Κωστίδης) πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ανέφεραν το μεσημέρι του Σαββάτου ότι η ανάπτυξη τουρκικών μαχητικών στο νησί αποτελεί ένα από τα σενάρια που επεξεργάζεται η τουρκική στρατιωτική ηγεσία. Η σκέψη αυτή συνδέεται άμεσα με την έντονη στρατιωτική κινητικότητα που καταγράφεται στην Ανατολική Μεσόγειο μετά την κλιμάκωση του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν.<div><br />Η Ασφάλεια των Κατεχόμενων”<br /><br />Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι η Άγκυρα εξετάζει «σταδιακά σχέδια» προκειμένου –όπως υποστηρίζεται– να διασφαλίσει την ασφάλεια των Κατεχομένων. Σε αυτό το πλαίσιο, η πιθανή μεταστάθμευση αεροσκαφών F-16 στο νησί βρίσκεται μεταξύ των επιλογών που συζητούνται στο τουρκικό υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Τουρκοκυπριακά μέσα ενημέρωσης προχωρούν ακόμη περισσότερο, αναφέροντας ότι τέσσερα F-16 ενδέχεται να φθάσουν ήδη από την Κυριακή, προσγειωνόμενα στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου. Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα, ωστόσο εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σκηνικό στρατιωτικής κινητικότητας γύρω από την Κύπρο.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία πολλές χώρες ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στο νησί. Μετά την πτώση ιρανικού drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, η Ελλάδα απέστειλε στην Κύπρο δύο φρεγάτες και δύο ζεύγη μαχητικών F-16, ενώ στρατιωτικές ενισχύσεις έχουν στείλει επίσης η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Στην Αθήνα, ωστόσο, η πιθανή κίνηση της Άγκυρας δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Όπως είχε επισημανθεί ήδη σε προηγούμενη ανάλυση της «Καθημερινής», ελληνικές διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές εκτιμούσαν ότι η Τουρκία πιθανότατα θα προχωρούσε σε μια κίνηση συμβολικού χαρακτήρα για λόγους γοήτρου, ανεξάρτητα από το εάν αυτή θα είχε ουσιαστική επιχειρησιακή σημασία για την άμυνα του νησιού.<br /><br />Στα Κατεχόμενα άλλωστε σταθμεύουν ήδη περίπου 40.000 Τούρκοι στρατιώτες, γεγονός που σημαίνει ότι η αποστολή λίγων μαχητικών αεροσκαφών δύσκολα θα μεταβάλει την πραγματική στρατιωτική ισορροπία στην περιοχή. Για αρκετούς αναλυτές, μια τέτοια κίνηση θα είχε περισσότερο επικοινωνιακό και πολιτικό χαρακτήρα.</div><div><br />Νευρικότητα στην Άγκυρα<br /><br />Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα σημειώνεται ότι η έντονη τουρκική αντίδραση στη μεταφορά συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο θεωρήθηκε ένδειξη νευρικότητας στην Άγκυρα. Σύμφωνα με ελληνικές εκτιμήσεις, η ταχύτατη ανάπτυξη ελληνικών στρατιωτικών δυνατοτήτων στην Ανατολική Μεσόγειο –όπως συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας μεγάλης εμβέλειας, τα αναβαθμισμένα F-16 Viper και η νέα φρεγάτα «Κίμων»– ανέδειξε και τις αδυναμίες της τουρκικής αεράμυνας.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι μεγάλο μέρος της προστασίας του τουρκικού εναέριου χώρου στηρίζεται στην πράξη και σε νατοϊκές δυνάμεις, τόσο σε συστήματα που έχουν αναπτυχθεί στο τουρκικό έδαφος όσο και σε μονάδες του αμερικανικού 6ου Στόλου που επιχειρούν στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον αυξημένης έντασης, η πιθανή ανάπτυξη τουρκικών F-16 στην Κύπρο θα αποτελούσε κυρίως εσπευσμένο πολιτικό μήνυμα απάντησης της Άγκυρας στην Αθήνα, σε μια περιοχή όπου οι στρατιωτικές ισορροπίες μεταβάλλονται ταχύτατα εξαιτίας της ευρύτερης κρίσης στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία χάνει πόντους στη Μέση Ανατολή. Γιατί σκέφτεται να στείλει “F.16” στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

Η Άγκυρα φαίνεται να αναζητεί μια κίνηση πολιτικού και στρατιωτικού γοήτρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια στιγμή που –όπως εκτιμούν ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο κέντρο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kimon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="481" data-original-width="900" height="107" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kimon.jpg" width="655" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Θοδωρή Καλούδη</b><br />Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F-16 στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας από άλλες δυτικές χώρες, αντανακλά τη βαθύτερη γεωπολιτική αναδιάταξη που προκαλεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Και σε αυτή την εξέλιξη αναδεικνύονται δύο ζητήματα:<br /><br />Στο νέο περιβάλλον αστάθειας, η Κύπρος εμφανίζεται ως κρίσιμος στρατηγικός κόμβος της Ανατολικής Μεσογείου και σε βασικό σημείο σύνδεσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για ένδειξη μιας βαθύτερης γεωπολιτικής μετατόπισης.Η ελληνική κίνηση είναι στρατηγικού χαρακτήρα και έχει διπλό συμβολισμό. Η Ελλάδα εμφανίζεται ως βασικός εγγυητής της ασφάλειας της Κύπρου. Παράλληλα, η κίνηση αυτή εντάσσεται στους γενικότερους σχεδιασμούς της Αθήνας που θεωρεί την Μεγαλόνησο προέκταση του γεωπολιτικού της χώρου και αντιμετωπίζει την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας ως στοιχείο της ευρύτερης στρατηγικής της στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή η πολιτική κινείται σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και αναδεικνύει τη χώρα ως κρίσιμο παίκτη στις νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες της περιοχής.<br /><br />Η Κύπρος ως επιχειρησιακός κόμβος<br /><br />Η διεθνής κινητοποίηση γύρω από την Κύπρο επιβεβαιώνει ότι το νησί λειτουργεί πλέον ως επιχειρησιακός κόμβος για την παρακολούθηση και τη διαχείριση των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Η Κύπρος βρίσκεται σε μια στρατηγική θέση που επιτρέπει τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων και εναέριων διαδρόμων. Οι ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η παρουσία μεγάλων δυτικών εταιρειών υδρογονανθράκων δημιουργούν επίσης ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο, στο οποίο η Κύπρος αποτελεί κρίσιμο κρίκο.<br /><br />Ήδη οι Ηνωμένες Πολιτείες – που αναδιατάσσουν τον Μεσογειακό χάρτη – διαμορφώνουν μια νέα αντίληψη για τον ρόλο του νησιού. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει σε μελλοντικές εξελίξεις που θα αφορούν τις ευρύτερες Αμερικανοκυπριακές σχέσεις και την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, γεγονός που προϋποθέτει προηγούμενη επίλυση του Κυπριακού.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο κέντρο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Του Θοδωρή Καλούδη Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F-16 στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Post: Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών αμφισβητούν ότι ο πόλεμος μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/CIA.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/CIA-696x392.jpg" width="742" /></a><br /><br />Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που αναδεικνύει η κάλυψη του πολέμου στο Ιράν από την αμερικανική εφημερίδα The Washington Post είναι η αυξανόμενη αμφιβολία στο εσωτερικό των αμερικανικών Υπηρεσιών Πληροφοριών για το κατά πόσο η στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις της εφημερίδας, πρόσφατη αξιολόγηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών –στην οποία συμμετέχουν αναλυτές της CIA, της Defense Intelligence Agency και άλλων υπηρεσιών– καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ακόμη και μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση είναι «απίθανο να οδηγήσει άμεσα στην κατάρρευση του ιρανικού πολιτικού συστήματος».<br />Οι τρείς παράγοντες αντοχής του καθεστώτος<br /><br />Η εκτίμηση αυτή βασίζεται σε τρεις βασικούς παράγοντες:<br /><br />Πρώτον, το θεσμικό πλαίσιο της Ισλαμικής Δημοκρατίας θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτικό. Παρά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και τις απώλειες που έχουν υποστεί οι στρατιωτικές δομές του Ιράν, οι αναλυτές εκτιμούν ότι το σύστημα εξουσίας διαθέτει μηχανισμούς διαδοχής που μπορούν να διατηρήσουν τη λειτουργία του κράτους. Οι Φρουροί της Επανάστασης εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό πυλώνα ασφάλειας και ελέγχου.<br /><br />Δεύτερον, οι υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν ότι οι αεροπορικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν προκαλέσει σημαντικές ζημιές στις στρατιωτικές υποδομές του Ιράν, αλλά δεν έχουν καταστρέψει πλήρως τις πυραυλικές και ασύμμετρες δυνατότητες της χώρας. Το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει αποθέματα βαλλιστικών πυραύλων, drones και περιφερειακών συμμάχων που μπορούν να συνεχίσουν έναν πόλεμο φθοράς.<br /><br />Τρίτον, οι αναλυτές θεωρούν ότι η στρατιωτική πίεση ενδέχεται να ενισχύσει –τουλάχιστον προσωρινά– την εσωτερική συνοχή του καθεστώτος. Σε περιόδους εξωτερικής απειλής, το ιρανικό πολιτικό σύστημα έχει ιστορικά δείξει τάση συσπείρωσης γύρω από τις δομές εξουσίας.<br />Τα επόμενα στρατιωτικά βήματα<br /><br />Η συζήτηση αυτή έχει ήδη ανοίξει και στο πολιτικό επίπεδο στην Ουάσιγκτον. Στο Πεντάγωνο εξετάζονται τα επόμενα στρατιωτικά βήματα, ενώ παράλληλα αυξάνονται οι φωνές που ζητούν σαφή στρατηγικό στόχο για την επιχείρηση.<br /><br />Η Washington Post επισημαίνει ότι το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο η στρατιωτική έκβαση των επιθέσεων, αλλά ποιος είναι ο τελικός πολιτικός στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν η επιδίωξη είναι η αποδυνάμωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν, οι επιχειρήσεις μπορεί να θεωρηθούν επιτυχείς. Αν όμως στόχος είναι η ανατροπή του καθεστώτος, τότε –σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις– η επιχείρηση μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη και μακροχρόνια.<br /><br />Για πολλούς αναλυτές στην Ουάσιγκτον, η σύγκρουση φαίνεται πλέον να μετατρέπεται σε έναν παρατεταμένο γεωπολιτικό πόλεμο φθοράς, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Washington Post: Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών αμφισβητούν ότι ο πόλεμος μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς στο Ιράν.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που αναδεικνύει η κάλυψη του πολέμου στο Ιράν από την αμερικανική εφημερίδα The Washington Post είναι η...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος: Στη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» ο Χριστοδουλίδης θα συναντηθεί με Μακρόν και Μητσοτάκη.

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/MITSOTAKIS-MACRON-CHRISTODOULIDES-630x385.jpg" width="730" /><br /><br />Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, θα επισκεφθεί την Κύπρο τη Δευτέρα 09/03, εκδηλώνοντας την υποστήριξή του σε ένα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποτέλεσε στόχο επίθεσης με drones την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας.<br /><br />Στο νησί μεταβαίνει και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της αμυντικής συνδρομής που παρέχει η Ελλάδα στην Κύπρο.<br /><br />Όπως γνωστοποίησε το Ελιζέ και επιβεβαιώνουν πηγές στη Λευκωσία στο OMEGA, οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου».<br /><br />Σύμφωνα με γαλλικές αναφορές, αντικείμενο της επίσκεψης είναι η ενίσχυση -από κοινού με τους Ευρωπαίους εταίρους- της ασφάλειας στην Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο, με απώτερο στόχο την αποκλιμάκωση της κρίσης στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, η επίσκεψη θα επιτρέψει στον Γάλλο πρόεδρο να υπογραμμίσει τη σημασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, αναδεικνύοντας τον ρόλο της ναυτικής επιχείρησης της ΕΕ «Ασπίδες».<br /><br />Κύκλοι προσκείμενοι στο Ελιζέ επισημαίνουν ότι η συνάντηση προσφέρει την ευκαιρία για τον συντονισμό των προσπαθειών σχετικά με την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών που βρίσκονται σε επικίνδυνες ζώνες, καθώς και για τον προγραμματισμό επιχειρήσεων επαναπατρισμού τους.<br /><br />Σημειώνεται πως στην περιοχή βρίσκεται ήδη το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ», ενώ από την Πέμπτη έχει καταπλεύσει στην Κύπρο και γαλλική φρεγάτα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κύπρος: Στη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» ο Χριστοδουλίδης θα συναντηθεί με Μακρόν και Μητσοτάκη.

Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, θα επισκεφθεί την Κύπρο τη Δευτέρα 09/03, εκδηλώνοντας την υποστήριξή του σε ένα κράτος-μέλος της Ευρωπα...

Διαβάστε την συνέχεια

Υστερία στην Τουρκία με τους χάρτες του μεγάλου Κουρδιστάν που έδειξαν τα αμερικανικά κανάλια.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KURDISTAN4-1-630x400.jpg" width="743" /><br /><br />Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης προβάλλουν χάρτη του «Μεγάλου Κουρδιστάν»: Οργή και αντιδράσεις στην Τουρκία<br /><br />Για πρώτη φορά, το παγκοσμίου φήμης αμερικανικό δίκτυο Fox News προέβαλε χάρτη του «Μεγάλου Κουρδιστάν», τα σύνορα του οποίου εκτείνονται μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα, συμπεριλαμβάνοντας το Κιρκούκ και το Αφρίν.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της μετάδοσης, ο παρουσιαστής ανέφερε ότι υπάρχουν 30 εκατομμύρια Κούρδοι μόνο εντός της τουρκικής επικράτειας.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία εκφράζουν έκδηλη οργή και πικρία.<br /><br />Η νευρικότητα της Άγκυρας αποδίδεται στη διαπίστωση ότι ένα σημαντικό τμήμα αυτού που ονομάζεται «Τουρκία» αποτελεί, στην πραγματικότητα, έδαφος του Κουρδιστάν.<br /><br />Παράλληλα, και το γαλλικό δορυφορικό κανάλι LCI δημοσίευσε χάρτη του Μεγάλου Κουρδιστάν κατά τη διάρκεια ζωντανής ενημερωτικής κάλυψης, ενισχύοντας το κλίμα αναταραχής στους τουρκικούς πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους.<br /><br /><img height="458" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KURDISTAN-2.jpg" width="640" /><br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Υστερία στην Τουρκία με τους χάρτες του μεγάλου Κουρδιστάν που έδειξαν τα αμερικανικά κανάλια.

Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης προβάλλουν χάρτη του «Μεγάλου Κουρδιστάν»: Οργή και αντιδράσεις στην Τουρκία Για πρώτη φορά, το παγκοσμίου φήμης αμερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήνυση Τούρκου κατά Πατριάρχη για “παραχώρηση νησιών στην Ελλάδα”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSTxJZeURvEm2TV6H9mG64_c1PIpvCYATrbJg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSTxJZeURvEm2TV6H9mG64_c1PIpvCYATrbJg&s" width="657" /></a></div><div><br /></div>Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, Ουμίτ Γιαλίμ, κατέθεσε πρόσφατα μήνυση κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατηγορώντας το για παράνομη κατοχή ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και για την παραχώρησή τους στην Ελλάδα.<br /><br />Η μήνυση αναφέρεται επίσης στην κατηγορία ότι το Πατριαρχείο εμπλέκεται σε παράνομες δραστηριότητες, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάννης και άλλες διεθνείς συμφωνίες που αφορούν την κυριαρχία της Τουρκίας.<br /><br />Ο Γιαλίμ ισχυρίζεται ότι το Πατριαρχείο και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος με 267 ιερείς είναι υπεύθυνοι για την παράνομη εκχώρηση εδαφών και την ενίσχυση της παρουσίας ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή του Αιγαίου και συγκεκριμένα στα Αγαθονήσι, Μαράθι, Αρκιοί και Φαρμακονήσι, τα οποία “ανήκουν στην επαρχία Αϊδινίου”.<br /><br />Η μήνυση επικεντρώνεται και στη λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης στην Τουρκία, το οποίο σύμφωνα με τον Γιαλίμ, αποτελεί μια παράνομη εκπαιδευτική δομή που αντιβαίνει στις διεθνείς συνθήκες. Ο Γιαλίμ υποστηρίζει ότι το Πατριαρχείο έχει εμπλακεί σε πολιτικές και στρατηγικές ενέργειες, προσπαθώντας να υπονομεύσει την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας και να δημιουργήσει εθνικά προβλήματα στην περιοχή.<br /><br />Η απόφαση του Γιαλίμ να κινηθεί νομικά κατά του Πατριαρχείου και να απαιτήσει να μεταφερθεί στο Άγιο Όρος, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Τουρκία, καθώς θέτει σε αμφισβήτηση τη σχέση του θρησκευτικού θεσμού με το τουρκικό κράτος και εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις ενέργειες του Πατριαρχείου στον τομέα της εθνικής κυριαρχίας και της εκπαίδευσης.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση έρχεται σε μία εποχή έντονης έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η κυβέρνηση της Τουρκίας, ωστόσο, δεν έχει λάβει ακόμη επίσημη θέση για την μήνυση, ενώ παραμένει ασαφές αν η υπόθεση αυτή θα πάρει ευρύτερες πολιτικές και διπλωματικές διαστάσεις.<br /><br />Η μήνυση του Ουμίτ Γιαλίμ συνδέεται άμεσα με τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας σχετικά με τα νησιά του Αιγαίου και τις συνθήκες κυριαρχίας στην περιοχή. Η εν λόγω υπόθεση προκαλεί και ερωτήματα για τις σχέσεις κράτους και θρησκευτικών θεσμών στην Τουρκία, δεδομένου ότι το Πατριαρχείο θεωρείται σημαντικός θρησκευτικός θεσμός με διεθνή επιρροή<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήνυση Τούρκου κατά Πατριάρχη για “παραχώρηση νησιών στην Ελλάδα”.

Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, Ουμίτ Γιαλίμ, κατέθεσε πρόσφατα μήνυση κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατηγ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΙΡΑΝ: Το δεύτερο… “βόρειο” μέτωπο και η παράμετρος του Ιράκ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT-KsEBiDnGAV3mX5KBEAHc26VMOzBtK1nO8A&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="177" data-original-width="285" height="124" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT-KsEBiDnGAV3mX5KBEAHc26VMOzBtK1nO8A&s" width="664" /></a></div><div><br /></div><b>ΦΡΟΣΩ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ</b><br />Οι Προοπτικές Δεύτερου Μετώπου στο Βορειοδυτικό Ιράν και η παράμετρος Ιράκ – Παρά τις δηλώσεις για πιθανή επέκταση στρατιωτικών ενεργειών στο Ιράν, η πραγματική πιθανότητα ανοίγματος ενός δεύτερου μετώπου στα βορειοδυτικά σύνορα της χώρας μέσω χερσαίων επιχειρήσεων παραμένει περιορισμένη.<br /><br />Αν και οι κουρδικές οργανώσεις που δρουν στο βόρειο Ιράκ έχουν δημιουργήσει συντονισμένη συμμαχία και εμφανίζονται να προετοιμάζονται για επιχειρήσεις εντός ιρανικού εδάφους, η δύσβατη γεωγραφία της περιοχής, οι ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράν και η περιορισμένη δυνατότητα των κουρδικών οργανώσεων να διεξάγουν μεγάλες, συμβατικές επιχειρήσεις θέτουν σοβαρά εμπόδια.<br /><br />Οι πιθανές κινήσεις των κουρδικών δυνάμεων θα περιορίζονταν σε μικρές, ευέλικτες ομάδες που θα δραστηριοποιούνται σε ανταρτοπόλεμο, επιχειρήσεις αναγνώρισης και παρενοχλήσεις, κυρίως για τη συλλογή πληροφοριών και την αποσταθεροποίηση των τοπικών περιοχών. Παράλληλα, η στρατηγική πίεση κατά του Ιράν θα μπορούσε να ενισχυθεί μέσω αεροπορικών επιθέσεων, βολών πυραύλων και υποστήριξης ειδικών δυνάμεων από συμμάχους, δημιουργώντας πολλαπλά μέτωπα που θα δυσχέραιναν τον έλεγχο της χώρας από την κεντρική κυβέρνηση.<br /><br />Συνολικά, η στρατηγική αυτή στοχεύει στην αποδυνάμωση του Ιράν χωρίς να απαιτεί πλήρη χερσαία εισβολή, χρησιμοποιώντας συνδυαστικά περιορισμένες ένοπλες δράσεις τοπικών οργανώσεων και εξωτερική στρατιωτική πίεση. Το πιο πιθανό αποτέλεσμα θα ήταν μια χαμηλής έντασης εξέγερση ή τοπικές επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης, αντί μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής προέλασης.<br />Ιράκ: Στο όριο της αστάθειας – η σύγκρουση με το Ιράν διευρύνεται<br /><br />Η σύγκρουση μετατρέπει <a href="https://www.atlanticcouncil.org/dispatches/how-would-a-kurdish-offensive-change-the-war-in-iran/">το Ιράκ σε έμμεσο μέτωπο</a>, καθώς η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το ιρακινό έδαφος για μεταφορές εξοπλισμού και αντίποινα, ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πλήττουν στόχους στο Ιράκ για να περιορίσουν την ιρανική επιρροή. Οι επιθέσεις στο Ερμπίλ υπογραμμίζουν τη σημασία του ιρακινού Κουρδιστάν, το οποίο αποτελεί πολιτικό και στρατηγικό παράγοντα με δική του αυτονομία και σχέσεις με την Ουάσιγκτον, αλλά και με την Άγκυρα και την Τεχεράνη, καθιστώντας το πεδίο σύνθετων αντιπαραθέσεων.<br /><br />Η εσωτερική πολιτική σκηνή του Ιράκ επιβαρύνεται, με το σιιτικό Συντονιστικό Πλαίσιο υπό πίεση να ευθυγραμμιστεί με την Τεχεράνη, ενώ οι σουνιτικές κοινότητες φοβούνται περιθωριοποίηση και οι Κούρδοι προσπαθούν να διαφυλάξουν την αυτονομία τους. Αυτή η κατάσταση ενισχύει την πιθανότητα κοινωνικής αστάθειας, τοπικών συγκρούσεων και επανεμφάνισης ριζοσπαστικών ομάδων, όπως η ISIS, ιδίως στις περιοχές όπου οι κρατικοί θεσμοί αδυνατούν να επιβληθούν.<br /><br />Πέρα από τις πολιτικές και στρατιωτικές προκλήσεις, το Ιράκ αντιμετωπίζει σημαντικές ανθρωπιστικές και οικονομικές συνέπειες. Οι προσφυγικές ροές από το Ιράν αυξάνονται, ενώ η ενεργειακή εξάρτηση από τη χώρα αυτή κινδυνεύει να προκαλέσει διακοπές στην ηλεκτροδότηση και κοινωνικές αναταραχές.<br /><br />Συνεπώς, το Ιράκ βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή που σημαίνει, στην πράξη, ότι η επίθεση στο Ιράν δεν αφορά μόνο τη διαμάχη μεταξύ τρίτων κρατών, αλλά διαμορφώνει ένα εκρηκτικό περιφερειακό περιβάλλον που μπορεί να οδηγήσει σε διάλυση της κεντρικής εξουσίας, αναβίωση εθνοτικών και θρησκευτικών συγκρούσεων και μετατροπή της χώρας σε χώρο ανταγωνισμού εξωτερικών δυνάμεων. Η σταθερότητα και η εθνική συναίνεση είναι απαραίτητες για να αποφευχθεί η πλήρης αποσύνθεση, ωστόσο οι συνθήκες για κάτι τέτοιο παραμένουν εξαιρετικά δύσκολες.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

ΙΡΑΝ: Το δεύτερο… “βόρειο” μέτωπο και η παράμετρος του Ιράκ.

ΦΡΟΣΩ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Οι Προοπτικές Δεύτερου Μετώπου στο Βορειοδυτικό Ιράν και η παράμετρος Ιράκ – Παρά τις δηλώσεις για πιθανή επέκταση στρατιωτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ορίστηκε νέος ηγέτης, μα δεν λένε ποιος… Θέλει να ζήσει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://emojigraph.org/media/mozilla/question-mark_2753.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="240" height="240" src="https://emojigraph.org/media/mozilla/question-mark_2753.png" width="322" /></a></div><div>Η Συνέλευση των Ειδικών όρισε το πρόσωπο που θα είναι ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν και που θα διαδεχθεί τον αγιατολάχ Αλί Χαμεινεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου σε ισραηλινοαμερικανικά πλήγματα, όπως δήλωσαν μέλη της Συνέλευσης, χωρίς να το κατονομάζουν το πρόσωπο αυτό.</div><br />«Ο πλέον κατάλληλος υποψήφιος, που εγκρίθηκε από την πλειοψηφία της Συνέλευσης των Ειδικών, ορίστηκε», είπε ο Μοχσέν Χεϊνταρί, εκπρόσωπος της επαρχίας Χουζεστάν στη Συνέλευση των Ειδικών, σύμφωνα με το πρακτορείο Isna. Άλλο μέλος του σώματος αυτού που είναι αρμόδιο για την επιλογή το προσώπου που θα διαδεχθεί τον Αλί Χαμενεΐ, ο Μοχαμαντμεντί Μιρμπακερί, επιβεβαίωσε σε βίντεο που δημοσιοποιήθηκε από το πρακτορείο Fars ότι υιοθετήθηκε μια «ισχυρή άποψη, που αντικατοπτρίζει τη θέση της πλειοψηφίας».<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ορίστηκε νέος ηγέτης, μα δεν λένε ποιος… Θέλει να ζήσει

Η Συνέλευση των Ειδικών όρισε το πρόσωπο που θα είναι ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν και που θα διαδεχθεί τον αγιατολάχ Αλί Χαμεινεΐ, ο οπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ και δέος στην Τουρκία :Χάρτης του "Κουρδιστάν" στο CNN στην κάλυψη του πολέμου στο Ιράν.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CE%97%CE%A0%CE%91_0.jpeg?itok=u2SXfw3d" width="745" /><br /><br />Έρχονται πρωτόγνωρα γεγονότα στην περιοχή μας και όλα θα αλλάξουν μαζί με την Μέση Ανατολή Πολλοί μιλούν για επιστροφή της Συνθήκης των Σεβρών<br /><br />Μαζικό σοκ προκλήθηκε στην Τουρκία με την εμφάνιση χάρτη στο μεγαλύτερο αμερικανικό κανάλι, ως μια προειδοποίηση για αυτά που φέρνει ο πόλεμος στο Ιράν. <br /><br /><div class="adv" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; float: right; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 0; margin: 0px 0px 30px 20px; padding: 0px; text-align: center;"><div class="adv__inner" id="in_article_1" style="box-sizing: border-box; display: inline-block; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; vertical-align: top; z-index: 1;"></div></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2030069432937279516" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2030069432937279516&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fipa%2F7358961_sok-kai-deos-stin-toyrkia-hartis-toy-koyrdistan-sto-cnn-stin-kalypsi-toy-polemoy&sessionId=1b92551e1395af7ffb88e2ba8bcf8cfce5399968&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 576px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Ο χάρτης του Κουρδιστάν από το CNN στις ΗΠΑ, που επισημαίνει τις περιοχές που κατοικούνται από Κούρδους, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της Τουρκίας, προκάλεσε μαζικό σοκ και οργή στην Τουρκία, με κατηγορίες για υποστήριξη του PKK και αυτονομία καθώς είναι σε εξέλιξη ο πόλεμος κατά του Ιράν.<br /><br /><div>Η πρόσφατη μετάδοση του CNN International στις 5 Μαρτίου 2026, κατά τη διάρκεια της κάλυψης της συνεχιζόμενης στρατιωτικής εκστρατείας ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν (αναφέρεται ως Επιχείρηση Επική Οργή σε ορισμένα ρεπορτάζ), προκάλεσε σημαντικές αντιδράσεις στην Τουρκία.<br /><br />Το τμήμα περιελάμβανε ένα γραφικό που επισημαίνει τις περιοχές που κατοικούνται από Κούρδους με κόκκινο χρώμα, καλύπτοντας τμήματα της νοτιοανατολικής Τουρκίας, της βορειοανατολικής Συρίας, του βόρειου Ιράκ και του βορειοδυτικού Ιράν.<br /><br />Αυτός ο χάρτης χρησιμοποιήθηκε για να απεικονίσει τα κουρδικά δημογραφικά στοιχεία και τον πιθανό ρόλο ομάδων όπως οι ιρανικές κουρδικές πολιτοφυλακές (π.χ., PJAK ή KDPI) εν μέσω αναφορών για πιθανή υποστήριξη της CIA σε δυνάμεις της αντιπολίτευσης που πιέζουν το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Οι Τούρκοι χρήστες στο X τον χαρακτήρισαν αμέσως «σκάνδαλο», «προσβολή», «προδοσία» και «προπαγάνδα για το Κουρδιστάν».<br /><br />Συνήθεις κατηγορίες περιλαμβάνουν σκόπιμη πρόκληση, υποστήριξη για τον αυτονομισμό του PKK και απηχώντας τις διαιρέσεις της εποχής της Συνθήκης των Σεβρών.<br /><br />Φράσεις όπως «CNN'den büyük küstahlık» (μεγάλη αλαζονεία από το CNN), «Bu alçaklıktır, şerefsizliktir» (αυτό είναι άτιμο, ατιμία) και εκκλήσεις προς το CNN Türk (το τουρκικό θυγατρικό του CNN) να ζητήσει συγγνώμη ή να κλείσει για να κυριαρχήσει στις συζητήσεις των χρηστών.<br /><br />Το γραφικό είναι ένας τυπικός εθνοτικός/γεωπολιτικός χάρτης (παρόμοιος με τις ιστορικές απεικονίσεις της CIA για «περιοχές που κατοικούνται από Κούρδους» ή «Μεγάλο Κουρδιστάν») που χρησιμοποιείται σε επεξηγηματικά κείμενα σχετικά με τα κουρδικά δημογραφικά στοιχεία εν μέσω της σύγκρουσης.<br /><br />Ο Χάρτης Δεν απεικονίζει ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος ή εδαφικές διεκδικήσεις, αλλά συγκεντρώσεις κουρδικού πληθυσμού.<br /><br />Το CNN έχει χρησιμοποιήσει παρόμοιους χάρτες σε παλαιότερες καλύψεις (π.χ., την εποχή του ISIS το 2014, προκαλώντας προηγούμενες τουρκικές καταγγελίες).<br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση, εμφανίστηκε σε αποσπάσματα που συζητούσαν τον πιθανό ρόλο των κουρδικών αντιπολιτευόμενων ομάδων στην άσκηση πίεσης στο Ιράν, ενώ αναφορές του ίδιου του CNN έκαναν λόγο για συντονισμό της CIA.<br /><br />Δεν έχει εκδοθεί ακόμη επίσημη συγγνώμη ή διόρθωση από το CNN (μέχρι τις 7 Μαρτίου 2026). Το τουρκικό παρακλάδι του δικτύου (CNN Türk) αντιμετωπίζει έντονη κριτική για τη μετάδοση/αναμετάδοση του περιεχομένου, με τους χρήστες να επισημαίνουν παρουσιαστές όπως η Fulya Öztürk απαιτώντας καταδίκη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Σοκ και δέος στην Τουρκία :Χάρτης του "Κουρδιστάν" στο CNN στην κάλυψη του πολέμου στο Ιράν.

Έρχονται πρωτόγνωρα γεγονότα στην περιοχή μας και όλα θα αλλάξουν μαζί με την Μέση Ανατολή Πολλοί μιλούν για επιστροφή της Συνθήκης των Σεβρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως ο πόλεμος στο Ιράν περιπλέκει την αγορά των Eurofighters απο την Τουρκία.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/ef-2000-825x600.jpg" width="754" /><br /><br /><b>ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ</b><br />Μια από τις αθέατες, προς το παρόν, συνέπειες του πολέμου στο Ιράν, είναι η τύχη της τουρκικής προσπάθειας να αποκτήσει μεταχειρισμένα μαχητικά αεροσκάφη τέταρτης γενιάς, τύπου EF-2000 Typhoon (Eurofighter), από χώρες της Μέσης Ανατολής που το διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους, δηλαδή το Κατάρ και το Ομάν.<br /><br />Όπως είναι ήδη γνωστό, οι χώρες αυτές, παρά τη γενικά φιλική στάση τους απέναντι στο θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, δεν γλίτωσαν από την εξαπόλυση επιθέσεων με βαλλιστικούς πυραύλους ή/και μη επανδρωμένα αεροχήματα αυτοκτονίας Shaheed. Το Ιράν επιχειρεί να διαχύσει το κόστος που προκύπτει συνεπεία του πολέμου σε όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες, στο πλαίσιο της στρατηγικής του. Στο πλαίσιο αυτό, δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν η Ντόχα και η Μουσκάτ.<br /><br />Βέβαια, το κόστος είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο για το Κατάρ που φιλοξενεί αμερικανικές βάσεις στο έδαφός του, ενώ το Ομάν που έχει μικρότερης εμβέλειας συμφωνία με τις ΗΠΑ, ενώ προσπάθησε και να μεσολαβήσει ενεργά για την αποτροπή της σύγκρουσης, έχει αποφύγει τις πιο σκληρές επιθέσεις. Αυτές περιορίστηκαν… περιμετρικά, σε στόχους σε λιμάνια της χώρας, με το Ιράν να διευκρινίζει διά του υπουργείου Εξωτερικών ότι παραμένει μια φιλική γειτονική χώρα. Δεν θα μπορούσε πάντως να αποφύγει συνολικά τις συνέπειες της περιφερειακής αποσταθεροποίησης που πλήττουν ήδη σκληρά τις οικονομίες των μοναρχιών του Κόλπου.<br /><br />Το θέμα ήγειρε ο αμυντικός αναλυτής, Ιωάννης Θεοδωράτος, γνωστός για την επισταμένη ενασχόλησή του στα θέματα Τουρκίας. Με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα και συγκεκριμένα στο “X” υποστηρίζει:“ Απομακρύνεται η προοπτική προμήθειας μεταχειρισμένων Eurofighter από τις χώρες του Κόλπου (Κατάρ, Ομάν) για την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, λόγω των εξελίξεων. Υπενθυμίζουμε το τουρκικό ενδιαφέρον για την πρόσκτηση 12+12 αφ Tranche 3Α από το Κατάρ με ραντάρ AESA και 12 από το Ομάν με ραντάρ CAPTOR-M.<br /><br />“Η τροπή που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις κατά του Ιράν σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες προσβολές υποδομών στο Κατάρ και την πιθανή εμπλοκή του Ομάν στο προσεχές μέλλον, ακυρώνουν προς το παρόν τις συζητήσεις περί συντόμου χρονοδιαγράμματος παραχωρήσεως. Τα Eurofighter του Κατάρ και του Ομάν είναι πολύτιμα για την αεράμυνα των χωρών τους και κάθε σκέψη περί ταχείας μεταφοράς του στο δυναμικό της Τουρκικής Αεροπορίας εκτιμάται ότι έχει ανασταλεί μέχρι νεωτέρας. Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού…”<div><br />Κάποιες σκέψεις και η βιασύνη της Τουρκίας <br /><br />Η υπόθεση αυτή δείχνει να έχει πραγματική υπόσταση. Θα μπορούσε μάλιστα κανείς να υποπτευθεί ότι η βιασύνη με την οποία η Τουρκία επεδίωκε να ολοκληρώσει τη σχετική συμφωνία, είχε ως αφετηρία την ανάλυση των αρμοδίων του καθεστώτος της Άγκυρας, που είχαν κάθε λόγο να φοβούνται ότι το μέτωπο ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν θα μπορούσε να γεννήσει ανά πάσα στιγμή μια μεγάλη σύγκρουση.<br /><br />Στο πλαίσιο του ιδίου σκεπτικού, το ενδεχόμενο πληγμάτων σε βάρος των μοναρχιών του Κόλπου από το Ιράν ήταν απόλυτα προβλέψιμο, έστω ως υπόθεση εργασία – σενάριο προς εξέταση. Σε αυτή την περίπτωση, είναι επίσης λογικό ένας αναλυτής να διαγνώσει τον κίνδυνο αλλαγής της καταρχήν θετικής στάσης των δυο χωρών, το οποίο θα ανέτρεπε τις φιλοδοξίες των Τούρκων για τη σύντομη απόκτηση ενός ικανού αριθμού πιο σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών από τα υφιστάμενα στο τουρκικό οπλοστάσιο.<br /><br />Μένει να αποδειχθεί πως θα κινηθεί η Άγκυρα για να αντιμετωπίσει το διαφαινόμενο πρόβλημα, σε περίπτωση δεύτερων σκέψεων σε Ντόχα και Μουσκάτ. Είναι λογικό, αμφότερα -κυρίως το Κατάρ και λιγότερο το Ομάν- να εμφανιστούν διστακτικά στο να “ξεφορτωθούν” τα Eurofighter, τουλάχιστον μέχρι να αρχίσουν οι παραδόσεις κάποιου ακόμα πιο προηγμένου αεροσκάφους.<br /><br />Κι αυτό, αναμφισβήτητα, ευνοεί την ελληνική ασφάλεια και άμυνα. Ίσως αποδειχθεί πως υπάρχουν κάποιες ελπίδες για το Ομάν. Ζήτημα όμως είναι πλέον και το τι θα προτιμούσε η Τεχεράνη. Στην παρούσα συγκυρία, ειδικά μετά την εξαπόλυση πλήγματος που ξεκάθαρα στόχευε την τουρκική επικράτεια και την αποστολή μηνύματος στην Άγκυρα…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως ο πόλεμος στο Ιράν περιπλέκει την αγορά των Eurofighters απο την Τουρκία.

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Μια από τις αθέατες, προς το παρόν, συνέπειες του πολέμου στο Ιράν, είναι η τύχη της τουρκικής προσπάθειας να αποκτήσει μεταχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι συνέβη την τελευταία φορά που οι Αμερικανοί διάλεξαν ηγέτη στο Ιράν.

<img height="145" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/iranian-coup-696x506.jpg" width="749" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το πραξικόπημα του 1953, η ανατροπή του Μοχάμεντ Μοσαντέκ, η επαναφορά του Σάχη και το τραύμα που σημάδεψε για δεκαετίες τη σχέση Τεχεράνης - Ουάσιγκτον</span></h3><b>Νατάσα Στασινού </b><br />Κάθε φορά που στην Ουάσιγκτον ακούγεται η ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να επηρεάσουν ή και να καθορίσουν ποιος θα κυβερνήσει το Ιράν, η ιστορία επιστρέφει με ορμή.<br /><br />Και η ιστορία λέει ένα πράγμα πολύ καθαρά: την τελευταία φορά που οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί αποφάσισαν να επιλέξουν την ηγεσία της χώρας, το αποτέλεσμα δεν ήταν σταθερότητα, αλλά ένα βαθύ, διαγενεακό τραύμα.<br /><br />Το 1953, η CIA και η MI6 συνέβαλαν στην ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού Μοχάμεντ Μοσαντέκ και στην ενίσχυση του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί. Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, εκείνο το τραύμα επέστρεψε ως πολιτική έκρηξη με την Ισλαμική Επανάσταση.<br />Η αρχή της σύγκρουσης ήταν το πετρέλαιο<br /><br />Για να καταλάβει κανείς τι έγινε το 1953, πρέπει να ξεκινήσει από το πετρέλαιο. Στα μέσα του 20ού αιώνα, το ιρανικό πετρέλαιο ελεγχόταν ουσιαστικά από την Anglo-Iranian Oil Company, τον βρετανικό κολοσσό που αργότερα εξελίχθηκε στη BP.<br /><br />Για μεγάλο μέρος της ιρανικής κοινής γνώμης, η εταιρεία ήταν το σύμβολο μιας σχέσης βαθιά άδικης: τα κέρδη έφευγαν στο εξωτερικό, ενώ το Ιράν έμενε με περιορισμένα οφέλη και με την αίσθηση ότι μια ξένη δύναμη κρατούσε στα χέρια της τον εθνικό του πλούτο.<br /><br />Ο Μοχάμεντ Μοσαντέκ, εθνικιστής πολιτικός με ισχυρό λαϊκό έρεισμα, εξέφρασε ακριβώς αυτή την απαίτηση για κυριαρχία. Ως πρωθυπουργός προχώρησε στην εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας το 1951, μια απόφαση που τον μετέτρεψε σε εθνικό ήρωα στο εσωτερικό, αλλά ταυτόχρονα τον έφερε σε μετωπική σύγκρουση με το Λονδίνο.<br /><br />Η Βρετανία απάντησε με οικονομικό πόλεμο. Επέβαλε εμπάργκο, απομόνωσε το ιρανικό πετρέλαιο από τις διεθνείς αγορές και επιχείρησε να στραγγαλίσει οικονομικά την κυβέρνηση Μοσαντέκ. Το Ιράν βυθίστηκε σε κρίση, χωρίς όμως αυτό να ακυρώσει το πολιτικό νόημα της σύγκρουσης: για πολλούς Ιρανούς, η μάχη δεν ήταν μόνο για το πετρέλαιο, αλλά για την εθνική αξιοπρέπεια.<br />Από τη διαμάχη με το Λονδίνο στην αμερικανική εμπλοκή<br /><br />Αρχικά, οι ΗΠΑ δεν είχαν την ίδια σκληρή γραμμή με τους Βρετανούς. Η κυβέρνηση Τρούμαν εμφανιζόταν πιο επιφυλακτική απέναντι στην ιδέα μιας ανοιχτής ανατροπής του Μοσαντέκ. Όμως το κλίμα του Ψυχρού Πολέμου άλλαζε τα πάντα.<br /><br />Το Λονδίνο κατάφερε να πείσει την Ουάσιγκτον ότι η αποσταθεροποίηση στο Ιράν θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο στη σοβιετική επιρροή και στο κομμουνιστικό κόμμα Τουντέχ.<br /><br />Με την έλευση του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ στον Λευκό Οίκο, η αμερικανική στάση σκλήρυνε. Η επιχείρηση για την ανατροπή του Μοσαντέκ πέρασε από τη θεωρία στην πράξη. Η CIA και η MI6 σχεδίασαν το πραξικόπημα που έμεινε γνωστό ως Operation Ajax.<br /><br />Η συνταγή ήταν κλασική για τη σκοτεινή ιστορία των μυστικών επιχειρήσεων του 20ού αιώνα: δωροδοκίες, προπαγάνδα, παραπληροφόρηση, υποκίνηση ταραχών, αξιοποίηση πολιτικών και στρατιωτικών δικτύων μέσα στη χώρα, καλλιέργεια χάους στους δρόμους. Ο σκοπός δεν ήταν απλώς να πέσει ο Μοσαντέκ, αλλά να διαμορφωθεί η εικόνα ότι είχε χάσει τη λαϊκή νομιμοποίηση και ότι η απομάκρυνσή του ήταν αναγκαία για τη «σταθερότητα».<div><img height="354" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/1953_Iranian_coup_detat.jpg" width="640" /><br />Η ανατροπή του Μοσαντέκ και η επιστροφή του Σάχη<br /><br />Τον Αύγουστο του 1953, το πραξικόπημα κορυφώθηκε. Ο Μοσαντέκ ανατράπηκε και στη θέση του ενισχύθηκε ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, ο οποίος μέχρι τότε δεν είχε πλήρως εδραιώσει την εξουσία του.<br /><br />Μετά το πραξικόπημα, όμως, ο Σάχης δεν ήταν απλώς μονάρχης. Έγινε ο βασικός πυλώνας ενός φιλοδυτικού καθεστώτος, στενά συνδεδεμένου με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η νέα τάξη πραγμάτων παγίωσε τη δυτική επιρροή στο Ιράν και επέτρεψε την αναδιάταξη του πετρελαϊκού τοπίου με τρόπο ευνοϊκό για αμερικανικά, βρετανικά και άλλα δυτικά συμφέροντα. Στην Ουάσιγκτον, η επιχείρηση αντιμετωπίστηκε ως επιτυχία: αποτράπηκε, υποτίθεται, η κομμουνιστική απειλή, προστατεύθηκαν τα στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης, διατηρήθηκε το Ιράν στο δυτικό στρατόπεδο.<br /><br />Μόνο που αυτή ήταν η βραχυπρόθεσμη ανάγνωση. Η μακροπρόθεσμη αποδείχθηκε πολύ διαφορετική.</div><div><br /></div><div><img src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/mosadek.jpg" /></div><div><i>Μοχάμαντ Μοσαντέκ</i></div><div><br />Η «επιτυχία» που γέννησε την οργή<br /><br />Η ανατροπή του Μοσαντέκ συνέτριψε ένα δημοκρατικό πείραμα και ταύτισε τη Δύση, στα μάτια πολλών Ιρανών, με την υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας. Ο Σάχης κυβέρνησε για τα επόμενα 26 χρόνια με αυταρχικό τρόπο, στηριζόμενος σε ένα σκληρό σύστημα ασφαλείας και στην υποστήριξη της Ουάσιγκτον. Εκσυγχρόνισε το Ιράν, αλλά κατέστειλε τις ελευθερίες.<br /><br />Έτσι, το 1953 δεν έμεινε στη μνήμη των Ιρανών ως μια τεχνική αλλαγή εξουσίας. Χαράχθηκε ως απόδειξη ότι οι ξένες δυνάμεις ήταν έτοιμες να ανατρέψουν έναν εκλεγμένο ηγέτη όταν τα συμφέροντά τους απειλούνταν. Αυτή η μνήμη δεν έσβησε. Αντιθέτως, έγινε οργανικό μέρος της πολιτικής συνείδησης της χώρας.<br /><br />Όταν ξέσπασε η Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η καχυποψία απέναντι στις ΗΠΑ και στη Βρετανία δεν ήταν απλώς ιδεολογικό σύνθημα. Πατούσε πάνω σε μια πολύ συγκεκριμένη ιστορική εμπειρία.<br /><br />Η πτώση του Σάχη και η άνοδος της Ισλαμικής Δημοκρατίας δεν μπορούν να εξηγηθούν μόνο από το 1953, αλλά χωρίς το 1953 είναι αδύνατο να εξηγηθούν πλήρως.<img src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2025/06/ShahEisenhower.jpg" /></div><div><i>Ο Σάχης με τον Άιζενχαουερ/ Πηγή: Wikimedia Commons</i></div><div><br />Γιατί το 1953 παραμένει τόσο ζωντανό<br /><br />Το τραύμα είναι ακόμη ζωντανό γιατί το πραξικόπημα λειτούργησε σαν ιδρυτικός μύθος του σύγχρονου αντι-αμερικανισμού στο Ιράν. Η εικόνα μιας ξένης δύναμης που αποφασίζει ποιος θα κυβερνήσει την Τεχεράνη δεν είναι για το ιρανικό πολιτικό σύστημα ένα αφηρημένο σενάριο. Είναι ιστορικό προηγούμενο.<br /><br />Γι’ αυτό και κάθε νύξη από την Ουάσιγκτον περί «αποδεκτής ηγεσίας» ή περί ρόλου των ΗΠΑ στην επόμενη ημέρα στην Τεχεράνη ενεργοποιεί αμέσως αυτή τη μνήμη. Ακόμη και οι αντίπαλοι του καθεστώτος γνωρίζουν ότι η ανοιχτή ξένη επιβολή ηγεσίας είναι ακριβώς το υλικό από το οποίο τρέφεται ο σκληρός πυρήνας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.</div><div><br />Το μάθημα για το σήμερα<br /><br />Οι σημερινές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ περί επιλογής μιας «μεγάλης και αποδεκτής» ηγεσίας στο Ιράν μπορεί να ακούγονται, στην καλύτερη περίπτωση, ως επίδειξη ισχύος και, στη χειρότερη, ως ωμή φαντασίωση ανασχεδιασμού της Μέσης Ανατολής. Όμως για την ιρανική ιστορική μνήμη αγγίζουν ένα εξαιρετικά ευαίσθητο νεύρο.<br /><br />Το 1953 δείχνει τι μπορεί να συμβεί όταν μια ξένη δύναμη πιστεύει ότι μπορεί να διαμορφώσει το πολιτικό μέλλον του Ιράν από τα έξω. Μπορεί να πετύχει μια πρόσκαιρη νίκη. Μπορεί να τοποθετήσει τον «σωστό» άνθρωπο. Μπορεί να εξασφαλίσει για λίγα χρόνια τη γεωπολιτική της βολή. Αλλά μπορεί ταυτόχρονα να σπείρει μια οργή που θα επιστρέψει αργότερα πολύ πιο εκρηκτική, πολύ πιο βαθιά και πολύ πιο δύσκολα διαχειρίσιμη.<br /><br />Η τελευταία φορά που οι Αμερικανοί διάλεξαν ηγέτη στο Ιράν δεν έφερε ειρήνη ούτε σταθερότητα. Έφερε τον Σάχη, την καταστολή, την έκρηξη του 1979 και μια εχθρότητα που στοιχειώνει μέχρι σήμερα τη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι συνέβη την τελευταία φορά που οι Αμερικανοί διάλεξαν ηγέτη στο Ιράν.

Το πραξικόπημα του 1953, η ανατροπή του Μοχάμεντ Μοσαντέκ, η επαναφορά του Σάχη και το τραύμα που σημάδεψε για δεκαετίες τη σχέση Τεχεράνης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το Ισραήλ επενδύει στους Κούρδους αντάρτες;

<img height="123" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/stirixi_israil_kourdoi_iran_perioxes-696x427-1.jpg" width="759" /><br /><br />Το Ισραήλ διεξάγει τις δικές του συνομιλίες με ομάδες Κουρδοϊρανών ανταρτών που εδρεύουν στην ημιαυτόνομη περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν, εδώ και περίπου έναν χρόνο, είπαν δύο πηγές των Κούρδων του Ιράν, ενώ μια ισραηλινή πηγή έκανε λόγο για «μακρές» συνομιλίες.<div><br />Το Ισραήλ βομβαρδίζει περιοχές του δυτικού Ιράν, με στόχο να στηρίξει πολιτοφυλακές των Κούρδων που ελπίζουν ότι θα εκμεταλλευτούν τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο εναντίον της Τεχεράνης για να καταλάβουν πόλεις κοντά στα σύνορα, σύμφωνα με τρεις πηγές που γνωρίζουν τι συζητούν οι Ισραηλινοί με τις κουρδικές οργανώσεις.<br /><br />Η ιδέα μιας επίθεσης στο Ιράν από ιρανικές κουρδικές δυνάμεις που εδρεύουν στο γειτονικό Ιράκ τράβηξε την προσοχή τις τελευταίες ώρες, αφού ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είπε στο πρακτορείο Reuters ότι θα ήταν «υπέροχο» αν οι Κούρδοι περνούσαν τα σύνορα.<br /><br />Μια κουρδική εξέγερση θα είχε σοβαρές συνέπειες για το Ιράν, την ώρα που αμύνεται απέναντι στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Οι πολιτοφυλακές συζητούν με τις ΗΠΑ το πώς και εάν θα επιτεθούν στις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας, σύμφωνα με το Reuters.</div><div><br />Το Ισραήλ συζητά με τους Κούρδους του Ιράν εδώ και έναν χρόνο<br /><br />Το Ισραήλ διεξάγει τις δικές του συνομιλίες με ομάδες Κουρδοϊρανών ανταρτών που εδρεύουν στην ημιαυτόνομη περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν, εδώ και περίπου έναν χρόνο, είπαν δύο πηγές των Κούρδων του Ιράν, ενώ μια ισραηλινή πηγή έκανε λόγο για «μακρές» συνομιλίες. Όλες οι πηγές ζήτησαν να μην κατονομαστούν.<br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση και ο στρατός δεν απάντησαν αμέσως σε αιτήματα για κάποιο σχόλιο.<br />Ένας αρχικός στόχος των κουρδικών ομάδων θα ήταν να καταλάβουν ιρανικά εδάφη κατά μήκος των συνόρων, είπαν οι τρεις πηγές. Μία από τις κουρδικές πηγές είπε ότι στόχος ήταν να καταλάβουν, μεταξύ άλλων, τις πόλεις Οσναβιέχ και Πιρανσάχρ.<br /><br />Οι πηγές είπαν ότι χιλιάδες μαχητές συγκεντρώνονταν στην ιρακινή πλευρά των συνόρων και ετοιμάζονταν να εξαπολύσουν επίθεση μέσα σε μία εβδομάδα, κάτι που το πρακτορείο δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει.<br /><br />Ανεξάρτητες εκτιμήσεις λένε ότι η συνολική δύναμη αυτών των πολιτοφυλακών ανέρχεται σε 5-8.000 άνδρες. Διαθέτουν μόνο ελαφρύ οπλισμό, σύμφωνα με τις κουρδικές πηγές. Όμως, μολονότι δεν διαθέτουν τη δύναμη πυρός για να οργανώσουν μια σημαντική επιχείρηση με στόχο της αυτοδυναμία τους, με τη βοήθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ θα μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα στα σύνορα.<br /><br />Η ισραηλινή πηγή είπε ότι το Ισραήλ δεν ελπίζει ότι θα μπορούσαν οι Κούρδοι να ανατρέψουν την ιρανική κυβέρνηση, όμως στηρίζοντάς τους θα υπονόμευε τον έλεγχο του Ιράν στην ενδοχώρα και θα έστρεφε αλλού την προσοχή των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Πέντε αντιπολιτευόμενες οργανώσεις Κούρδων του Ιράν ανακοίνωσαν ότι συνασπίστηκαν, στα τέλη του περασμένου μήνα. Σε αυτές περιλαμβάνονται το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK), το Δημοκρατικό Κόμμα του Ιρανικού Κουρδιστάν (PDKI) και το Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), που όλα τους συμμετείχαν σε εξεγέρσεις και έχουν μαχητές στο Ιράκ.<br /><br />Δεν είναι σαφές εάν θα λάβουν κάποια στήριξη από τους Κούρδους του Ιράκ. Η ηγεσία του Ιρακινού Κουρδιστάν δημοσίως αρνείται ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο να στείλει μαχητές ή να εμπλακεί στον πόλεμο στο Ιράν, παρά τις πληροφορίες ότι δέχεται εξωτερικές πιέσεις για να το πράξει.<br /><br />Η ισραηλινή πηγή σημείωσε ότι υπήρξε αντίσταση από τους Κούρδους του Ιράκ και πρόσθεσε ότι χωρίς τη δική τους έμπρακτη υποστήριξη θα ήταν δύσκολο να κινητοποιηθούν οι Κούρδοι του Ιράν. Η ασάφεια του Τραμπ για το χρονικό διάστημα του πολέμου αύξησε επίσης τους δισταγμούς τους.<br /><br />Το Ιράν επιτέθηκε σε ένοπλες οργανώσεις των Κούρδων εντός του Ιράκ, καθώς και σε αμερικανικές βάσεις της περιοχής και σήμερα προειδοποίησε ότι θα απαντήσει σε κάθε ανάπτυξη εχθρικών δυνάμεων στα σύνορά του.</div><div><br />Οι Κούρδοι παρείχαν πληροφορίες για τα αεροπορικά πλήγματα των ΗΠΑ<br /><br />Οι τρεις πηγές είπαν ότι Κούρδοι εντός του Ιράν παρείχαν πληροφορίες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τις περιοχές των συνόρων.<br /><br />Ο Ισραηλινός αναλυτής Τζόναθαν Σπίερ είπε ότι το Ισραήλ επιδιώκει «να εξοντώσει το καθεστώς με κάθε διαθέσιμο μέσο».<br /><br />Όμως ο Ντάνι Σιτρίνοβιτς, ειδικός στο Ιράν και πρώην αξιωματικός της υπηρεσίας πληροφοριών του Ισραήλ, είπε ότι μια εξέγερση εντός του Ιράν δεν χαίρει ευρείας υποστήριξης από τους Κούρδους του Ιράκ και του Ιράν: «Νομίζω ότι όλοι περιμένουν να δουν αν το καθεστώς θα αντέξει ή όχι», είπε.<br /><br />Τούρκοι και Ιρακινοί αξιωματούχοι, που δεν στηρίζουν τις αυτονομιστικές τάσεις μιας μειονότητας που ζει σε περιοχές του Ιράκ, της Τουρκίας, της Συρίας και του Ιράν, εκφράζουν επίσης επιφυλάξεις για μια εξέγερση των Κούρδων στο Ιράν.<br /><br />Ο Σιτρίνοβιτς επισήμανε ότι η στήριξη μιας εξέγερσης μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, γιατί θα υποδαυλίσει εθνικιστικές τάσεις.<br /><br />Οι δύο κουρδικές πηγές είπαν ότι οι κουρδικές οργανώσεις συντονίζονται στενότερα με τις ΗΠΑ, όμως για οποιαδήποτε διασυνοριακή επιχείρηση θα απαιτηθεί αεροπορική στήριξη τόσο από τους Αμερικανούς όσο και από τους Ισραηλινούς. Η μία πηγή είπε ότι οι Κούρδοι δεν έχουν ακόμη παραλάβει οπλισμό αλλά θα ζητούσαν συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ελαφρύ οπλισμό και πυροβολικό.<br /><br />Οι κουρδικές οργανώσεις έχουν μακρά ιστορία συνεργασίας με τις ΗΠΑ, όμως οι πρόσφατες εξελίξεις δοκιμάζουν τους δεσμούς τους. Μια από τις πηγές των Κούρδων του Ιράν είπε ότι η κουρδική ηγεσία ανησυχεί ότι η Ουάσινγκτον θα την «προδώσει», όπως έκανε και με τους Κούρδους της βόρειας Συρίας, οι οποίοι αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν εδάφη, μολονότι ήταν επί χρόνια ο βασικός εταίρος των ΗΠΑ στην περιοχή. Πρόσθεσε ότι η ηγεσία των Κούρδων του Ιράν ζήτησε εγγυήσεις από τις ΗΠΑ, χωρίς να διευκρινίσει ποιες είναι αυτές.<br /><br />Και οι δύο πηγές είπαν ότι στόχος των κουρδικών οργανώσεων θα ήταν να εγκαθιδρύσουν μια ημιαυτόνομη ζώνη σε ένα ομοσπονδιακό Ιράν, παρόμοια με εκείνη του Ιράκ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το Ισραήλ επενδύει στους Κούρδους αντάρτες;

Το Ισραήλ διεξάγει τις δικές του συνομιλίες με ομάδες Κουρδοϊρανών ανταρτών που εδρεύουν στην ημιαυτόνομη περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν, ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν ζήτησε επίσημα την ρωσική βοήθεια: Η Ρωσία θα εμπλακεί στον πόλεμο του Ιράν όπως οι ΗΠΑ στην Ουκρανία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CF%81%CE%A9%CE%A3%CE%8A%CE%91.jpg?itok=bvy8vPm-" width="745" /><br />Ξεφεύγει σιγά-σιγά η κατάσταση στον πόλεμο του Ιράν και θα δούμε ραγδαίες εξελίξεις στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας<br /><br />Το Ιράν αναζητά ρωσική υποστήριξη καθώς ο πόλεμος κλιμακώνεται. <br /><br />Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν κάλεσε σήμερα την Ρωσία να υποστηρίξει τη θέση της Τεχεράνης στον πόλεμο κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, σύμφωνα με δηλώσεις και των δύο κυβερνήσεων.<br /><br />Σύμφωνα με την ιρανική προεδρία, ο Πεζεσκιάν χαρακτήρισε τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις εναντίον του Ιράν ως «επιθετικές».<br /><br />Ο ίδιος είπε στον Πούτιν ότι οι ενέργειες του Ιράν που στοχεύουν αμερικανικές βάσεις σε γειτονικές χώρες ήταν αμυντικές.<br /><br />«Η στόχευση αμερικανικών βάσεων σε γειτονικές χώρες είναι ένα καθαρά αμυντικό μέτρο», δήλωσε ο Πεζεσκιάν, σύμφωνα με τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ιρανικών μέσων ενημέρωσης, ο Πεζεσκιάν ζήτησε από τη Ρωσία να υποστηρίξει «τα νόμιμα δικαιώματα του Ιράν απέναντι στην επιθετικότητα». Ο Ιρανός πρόεδρος επέκρινε επίσης το Ισραήλ για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ιρανικής προεδρίας, ο Πεζεσκιάν δήλωσε ότι «η δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη ήταν μια δειλή πράξη και παραβίασε όλους τους διεθνείς κανόνες».<br /><br />Σύμφωνα όμως με αμερικανικές δημοσιογραφικές πηγές, η Μόσχα παρέχει στην Τεχεράνη κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τις τοποθεσίες αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών.<br /><br />Αυτές οι ουσιώδεις πληροφορίες, βοηθούν καίρια το Ιράν να σχεδιάσει επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή.<br /><br />Τέτοια βοήθεια δεν έχει αναφερθεί δημόσια στο παρελθόν και θα μπορούσε να υποδηλώνει τη βαθύτερη εμπλοκή της Ρωσίας στην ταχέως κλιμακούμενη σύγκρουση στο Ιράν, ενέχοντας τον κίνδυνο να "απλωθεί" ο πόλεμος παντού στην περιοχή.<br /><br />«Από την έναρξη του πολέμου το Σάββατο, η Ρωσία παρέχει στο Ιράν πληροφορίες σχετικά με τις τοποθεσίες αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών. Φαίνεται να είναι μια επιχείρηση αρκετά μεγάλης κλίμακας», αναφέρουν αμερικανικές στρατιωτικές πηγές.<br /><br />Οι Αμερικάνοι ειδικοί σημειώνουν ότι η πολύ υψηλή ακρίβεια ορισμένων ιρανικών επιθέσεων, η οποία υποδηλώνει σαφώς την παρουσία εξωτερικής υποστήριξης από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες.<br /><br />Σύμφωνα με την Ντάρα Μασικότ, ειδικό στον ρωσικό στρατό στο Ινστιτούτο Carnegie Endowment for International Peace, οι ιρανικές επιθέσεις σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν στοχεύσει συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, σταθμούς ραντάρ και εγκαταστάσεις διοίκησης.<br /><br />Η ίδια τόνισε ότι το Ιράν διαθέτει μόνο λίγους στρατιωτικούς δορυφόρους και δεν διαθέτει τον δικό του ολοκληρωμένο αστερισμό δορυφόρων.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, οι πληροφορίες που λαμβάνονται από μια χώρα με πιο ανεπτυγμένη διαστημική υποδομή θα μπορούσαν να βελτιώσουν σημαντικά την ακρίβεια των επιθέσεων.<br /><br />Ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης ότι η Ουάσινγκτον συνεχίζει να παρέχει πληροφορίες στο Κίεβο και να πουλάει όπλα σε χώρες της ΕΕ για την Ουκρανία.<br /><br />"Η Ρωσία, με τις εξελιγμένες δυνατότητες διαστημικής αναγνώρισης και την εμπειρία που έχει αποκτήσει στον προσδιορισμό στόχων κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, θα μπορούσε να παράσχει τέτοια δεδομένα, και ουσιαστικά κάνει ότι οι ΗΠΑ στην Ουκρανία", αναφέρει η Ντάρα Μασικότ.<br /><br />Η ίδια επισημαίνει ότι η στρατιωτική βοήθεια της Ρωσίας προς το Ιράν εντάσσεται επίσης στην ευρύτερη αντιπαράθεση μεταξύ των χωρών που εμπλέκονται στον πόλεμο στην Ουκρανία, αναφέρει η ιστοσελίδα zerkalo.io.<br /><br />Από την έναρξη της πλήρους εισβολής της Ρωσίας το 2022, το Ιράν, η Κίνα και η Βόρεια Κορέα έχουν παράσχει στη Μόσχα διάφορες μορφές υποστήριξης, από προμήθειες όπλων έως βοήθεια στην αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Με τη σειρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παράσχει στην Ουκρανία δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια και έχουν κοινές πληροφορίες σχετικά με τις θέσεις των ρωσικών στρατευμάτων.<br /><br />Σύμφωνα με μια πηγή που γνωρίζει την κατάσταση, η Μόσχα θεωρεί την υποστήριξη της Τεχεράνης ως ένα είδος αμοιβαιότητας για την αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία.<br /><br />Η ειδικός σημείωσε ότι οι ρωσικές δυνατότητες πληροφοριών, αν και κατώτερες από αυτές των Ηνωμένων Πολιτειών, παραμένουν από τις πιο προηγμένες στον κόσμο.<br /><br />Η Μόσχα χάνει πολλά αν το Ιράν αλλάξει στρατόπεδο, και πιθανότατα να επιχειρήσει να εμπλακεί με άλλους τρόπους . διπλωματικούς, στρατιωτική βοήθεια, αν οι Ιρανοί με κάποιον τρόπο παρατείνουν τον πόλεμο.<br /><br />Το τέλειο σενάριο για την Ρωσία, θα ήταν το Ιράν να μετατραπεί σε " Ουκρανία" για τις ΗΠΑ, αλλά σε αυτό το κομμάτι θα πρέπει να γίνουν θαύματα και να εμπλακούν βαθιά οι Κινέζοι.<br /><br />Όλα αυτά τα γνωρίζουν καλά οι σύμβουλοι του Τραμπ, ειδικά η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία, η οποία επιδιώκει συντριβή των Ιρανών το ταχύτερο δυνατό, μαζί με το Ισραήλ. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν ζήτησε επίσημα την ρωσική βοήθεια: Η Ρωσία θα εμπλακεί στον πόλεμο του Ιράν όπως οι ΗΠΑ στην Ουκρανία.

Ξεφεύγει σιγά-σιγά η κατάσταση στον πόλεμο του Ιράν και θα δούμε ραγδαίες εξελίξεις στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας Το Ιράν αναζητά ρωσική υποστήριξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος σε γεωπολιτικό ναρκοπέδιο: Οι βρετανικές βάσεις την μετατρέπουν σε στόχο πολέμου.

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/fighter-jet-leaving-akrotiri-royal-air-force-base-cyprus-800x600-1-768x576.jpg" width="745" /><br /><br />Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή επαναφέρει το ερώτημα: προστατεύουν ή εκθέτουν την Κύπρο οι βρετανικές βάσεις;<br /><br />Η σκιά των στρατιωτικών βάσεων πάνω από την ασφάλεια της Κύπρου<br /><br />Η ένταση στη Μέση Ανατολή και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα παλιό αλλά εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα: τον ρόλο των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο και τις συνέπειες για την ασφάλεια του νησιού.<br /><br />Οι βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια αποτελούν κυρίαρχο βρετανικό έδαφος από το 1960, όταν η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία. Το καθεστώς τους κατοχυρώθηκε μέσω της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης, διατηρώντας την παρουσία της πρώην αποικιακής δύναμης σε μια από τις πιο στρατηγικές περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Σήμερα, ωστόσο, οι γεωπολιτικές εξελίξεις δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο ανησυχίας.<div><br />Στρατηγικό πλεονέκτημα ή γεωπολιτικός κίνδυνος;<br /><br />Οι βρετανικές βάσεις χρησιμοποιούνται διαχρονικά για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και στην ευρύτερη περιοχή. Σε περιόδους κρίσεων – από τον πόλεμο στο Ιράκ μέχρι τις επιχειρήσεις στη Συρία – αποτέλεσαν σημαντικό κόμβο στρατιωτικών επιχειρήσεων της Δύσης.<br /><br />Η τρέχουσα ένταση με το Ιράν επαναφέρει το ίδιο ερώτημα: μπορούν αυτές οι εγκαταστάσεις να μετατρέψουν την Κύπρο σε στόχο;<br /><br />Η ανησυχία ενισχύθηκε μετά από περιστατικό επίθεσης με drone σε περιοχή των βάσεων, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι εγκαταστάσεις αυτές θεωρούνται πλέον δυνητικός στρατιωτικός στόχος σε περιφερειακές συγκρούσεις.<br /><br />Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Κύπρος κινδυνεύει να εμπλακεί έμμεσα σε συγκρούσεις που δεν την αφορούν άμεσα. </div><div><br />Το πολιτικό μήνυμα από Λονδίνο και Ουάσιγκτον<br /><br />Η βρετανική κυβέρνηση επιχείρησε να κατευνάσει τις ανησυχίες. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι οι βάσεις στην Κύπρο δεν χρησιμοποιούνται από αμερικανικά βομβαρδιστικά για επιθετικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και ότι η βρετανική εμπλοκή περιορίζεται σε «αμυντικούς σκοπούς».<br /><br />Ωστόσο, δημοσιογραφικές πληροφορίες και αναλύσεις επισημαίνουν ότι οι βάσεις μπορούν να παρέχουν κρίσιμη υποστήριξη σε στρατιωτικές επιχειρήσεις των δυτικών συμμάχων, γεγονός που τις καθιστά αναπόφευκτα κομμάτι της γεωπολιτικής εξίσωσης της περιοχής.</div><div><br />Το ζήτημα της κυριαρχίας και της αποικιοκρατικής κληρονομιάς<br /><br />Η παρουσία των βάσεων προκαλεί εδώ και δεκαετίες πολιτικές αντιδράσεις στην Κύπρο. Πολλοί τις χαρακτηρίζουν αποικιοκρατικό κατάλοιπο που περιορίζει την πλήρη κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Κύπριοι πολιτικοί και αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ύπαρξη των βάσεων εκθέτει τη χώρα σε κινδύνους που απορρέουν από συγκρούσεις τρίτων χωρών, χωρίς η ίδια να έχει λόγο στις στρατιωτικές αποφάσεις που λαμβάνονται εντός τους.</div><div><br />Η Κύπρος στο επίκεντρο της νέας γεωπολιτικής σκακιέρας<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σταδιακά σε έναν από τους πιο ευαίσθητους γεωπολιτικούς κόμβους του πλανήτη.<br /><br />Η εγγύτητα της Κύπρου με τη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την παρουσία στρατιωτικών εγκαταστάσεων δυτικών δυνάμεων, δημιουργεί ένα σύνθετο πλέγμα ασφάλειας και κινδύνων.<br /><br />Το ερώτημα που τίθεται πλέον όλο και πιο έντονα είναι αν οι βάσεις αποτελούν παράγοντα σταθερότητας ή πιθανό σημείο ανάφλεξης σε μια ήδη εύφλεκτη περιοχή.<br /><br />Η απάντηση δεν είναι απλή.Αυτό που είναι βέβαιο, όμως, είναι ότι σε μια εποχή αυξανόμενων συγκρούσεων και γεωπολιτικών ανταγωνισμών, η Κύπρος βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο επίκεντρο των εξελίξεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κύπρος σε γεωπολιτικό ναρκοπέδιο: Οι βρετανικές βάσεις την μετατρέπουν σε στόχο πολέμου.

Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή επαναφέρει το ερώτημα: προστατεύουν ή εκθέτουν την Κύπρο οι βρετανικές βάσεις; Η σκιά των στρατιωτικών βάσεων π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα θέλει… όλα η Τουρκία: Και S-400, και F-35, και «Ατσάλινο Θόλο». Οι μεγάλες φιλοδοξίες του Ερντογάν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/yasar-guler.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/yasar-guler-696x391.jpg" width="745" /></a><br /><br />Στη διατήρηση των ρωσικών συστημάτων S-400 με αυτόνομη χρήση, αλλά και την επιδίωξη επανένταξης στο πρόγραμμα των αμερικανικών stealth μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35, αναφέρθηκε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Posta, μιλώντας επίσης για τις περιφερειακές εξελίξεις.<br /><br />Ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε εκτενώς στο ζήτημα του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 και της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών F-35, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει λύση που θα διασφαλίζει τόσο την εθνική ασφάλεια όσο και τη συνεργασία με το ΝΑΤΟ.<div><br />Θέλει… αυτόνομο S-400<br /><br />Όπως δήλωσε: «Τα συστήματα αεράμυνας αποτελούν σήμερα μια προτεραιότητα ασφαλείας για όλες τις χώρες. Τα S-400 είναι ένα σύστημα που προμηθευτήκαμε εκείνη την εποχή για να καλύψουμε τις εθνικές μας ανάγκες αεράμυνας. Μετά την απόκτηση αυτού του συστήματος, ενημερώσαμε τους Αμερικανούς ομολόγους μας για την ιδέα μας να το χρησιμοποιήσουμε ανεξάρτητα (αυτόνομα) χωρίς να το ενσωματώσουμε στα συστήματα του ΝΑΤΟ. Ως αποτέλεσμα, εξακολουθούμε να θεωρούμε αυτήν την ιδέα ως την πιο λογική λύση.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, συνεχίζουμε τις συζητήσεις μας με τις αμερικανικές αρχές σχετικά με τα F-35. Τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία ότι η παρουσία των F-35 στο στόλο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα συμβάλει σημαντικά όχι μόνο στην ασφάλεια της χώρας μας, αλλά και στο ΝΑΤΟ και στη σταθερότητα της περιοχής μας».</div><div><br />Μέση Ανατολή: Ανησυχία<br /><br />Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και την ένταση μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, ο Τούρκος υπουργός σημείωσε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και λαμβάνει μέτρα για την προστασία της εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Όπως δήλωσε: «Λαμβάνουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις σύμφωνα με τις διεθνείς μας υποχρεώσεις και τις προτεραιότητες εθνικής ασφάλειας. Οι συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, οι οποίες επίσης θέτουν σοβαρούς κινδύνους για την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα, δεν περιορίζονται στα εμπλεκόμενα μέρη. Οι αεροπορικές/πυραυλικές απειλές, η ασφάλεια των θαλάσσιων εμπορικών οδών, η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού και οι πολυδιάστατοι κίνδυνοι που μπορούν να αναπτυχθούν μέσω στοιχείων του κυβερνοχώρου και των στοιχείων δι’ αντιπροσώπων αυξάνουν την αστάθεια στην εξίσωση ασφάλειας που εκτείνεται από τη Μέση Ανατολή έως την ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Παράλληλα προειδοποίησε για τις επιπτώσεις της αστάθειας στην περιοχή. «Η Τουρκία παρακολουθεί αυτήν την κατάσταση με ψυχραιμία και ενεργεί με αντίληψη που δίνει προτεραιότητα στην πρόληψη της εξάπλωσης της έντασης. Εκτιμάται ότι η διατάραξη της σταθερότητας στην περιοχή μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των παράνομων και παράτυπων μεταναστευτικών κινήσεων και των διεθνών δραστηριοτήτων λαθρεμπορίου. Ωστόσο, γνωρίζουμε επίσης ότι οι τρομοκρατικές οργανώσεις στοχεύουν στην αύξηση των κερδών τους εκμεταλλευόμενες το κενό εξουσίας και την εσωτερική αναταραχή που μπορεί να προκύψει στην περιοχή».</div><div><br />Επικρίσεις για το Ισραήλ<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι στις 4 Μαρτίου, ένας ιρανικός βαλλιστικός πύραυλος που κατευθυνόταν στη βάση Ιντσιρλίκ της Τουρκίας αναχαιτίστηκε από αμερικανικό πλοίο που είναι ανεπτυγμένο στην ανατολική Μεσόγειο, με πύραυλο SM-3. Απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο στρατιωτικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επέκρινε τις ισραηλινές ενέργειες στη Γάζα και τις επιθέσεις σε γειτονικές χώρες, εκτιμώντας ωστόσο ότι η πιθανότητα άμεσης σύγκρουσης με την Τουρκία παραμένει περιορισμένη.<br /><br />Όπως σημείωσε: «Γενικά, ενώ υπάρχει κίνδυνος άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης, θεωρούμε επί του παρόντος αυτή την πιθανότητα πολύ χαμηλή. Προκειμένου να αποφευχθούν πιθανές ανεπιθύμητες καταστάσεις, λειτουργούν κανάλια επικοινωνίας και συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων θεσμικών οργάνων μας, όταν είναι απαραίτητο, για να μειωθούν οι παρεξηγήσεις επί του πεδίου και ο κίνδυνος τυχαίας σύγκρουσης».<br /><br />Παράλληλα υπερασπίστηκε τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας σε διάφορες περιοχές, υποστηρίζοντας ότι δεν αποτελεί ένδειξη επεκτατισμού. «Η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές δεν αποτελεί επίδειξη δύναμης ούτε επεκτατική προσέγγιση, αλλά απορρέει κυρίως από τα εθνικά συμφέροντα ασφάλειας, τις συμμαχικές σχέσεις και τον στόχο συμβολής στην περιφερειακή σταθερότητα. Η παρουσία αυτή εξυπηρετεί σκοπούς κοινής εκπαίδευσης, ανάπτυξης ικανοτήτων, ενίσχυσης της αποτροπής και διαχείρισης κρίσεων στην πηγή τους», τόνισε.</div><div><br />Ατσάλινος Θόλος ως το 2029<br /><br />Ο Γκιουλέρ παρουσίασε επίσης το σχέδιο του τουρκικού συστήματος αεράμυνας «Ατσάλινος Θόλος» («Steel Dome») το οποίο αναπτύσσεται με εγχώριες δυνατότητες.<br /><br />Όπως ανέφερε: «Ο Ατσάλινος Θόλος μπορεί να περιγραφεί ως ένα ολοκληρωμένο, εγχώρια ανεπτυγμένο σύστημα αεράμυνας, σχεδιασμένο για να προστατεύει την Τουρκία από αεροπορικές απειλές, λειτουργώντας ως “ομπρέλα ασφαλείας” που καλύπτει ολόκληρο τον τουρκικό εναέριο χώρο και αντιμετωπίζοντας απειλές που κυμαίνονται από “πολύ χαμηλά έως πολύ μεγάλα βεληνεκή” και “πολύ μικρή έως μεγάλη εμβέλεια”».<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, το σύστημα αναμένεται να ολοκληρωθεί σταδιακά την περίοδο 2026-2029. Ο Τούρκος υπουργός απέκλεισε την αλλαγή στάσης της Τουρκίας ως προς τις διεθνείς συνθήκες μη διάδοσης πυρηνικών όπλων, σημειώνοντας ότι η χώρα παραμένει προσηλωμένη στις σχετικές διεθνείς δεσμεύσεις. Όπως ανέφερε: «Η κύρια προτεραιότητά μας είναι να διασφαλίσουμε την ασφάλειά μας μέσω ισχυρών συμβατικών δυνατοτήτων, επενδύσεων σε προηγμένη τεχνολογία και μιας αποτελεσματικής προσέγγισης αποτροπής. Θεωρούμε το ζήτημα των πυρηνικών όπλων ως ένα εξαιρετικά ευαίσθητο και πολύπλευρο θέμα ασφάλειας».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα θέλει… όλα η Τουρκία: Και S-400, και F-35, και «Ατσάλινο Θόλο». Οι μεγάλες φιλοδοξίες του Ερντογάν.

Στη διατήρηση των ρωσικών συστημάτων S-400 με αυτόνομη χρήση, αλλά και την επιδίωξη επανένταξης στο πρόγραμμα των αμερικανικών stealth μαχητ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς ο πόλεμος του Τραμπ με το Ιράν υποσκάπτει τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των ΗΠΑ έναντι της Κίνας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_war-1.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_war-1-696x464.webp" width="748" /></a><br /><br />Μέσα σε λίγους μήνες, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απείλησε να καταλάβει τη Γροιλανδία, οργάνωσε στρατιωτική επιδρομή στη Βενεζουέλα – μεταφέροντας τον πρόεδρό της στη Νέα Υόρκη για να δικαστεί και διεκδικώντας τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα ως λάφυρα – και τώρα ξεκίνησε πόλεμο με το Ιράν με στόχο την κατάργηση των πυρηνικών και πυραυλικών προγραμμάτων του και την ανατροπή της κυβέρνησής του.<br /><br />Το λάθος<br /><br />Οι υποστηρικτές του το αποκαλούν δύναμη. Οι επικριτές του το αποκαλούν απερισκεψία. Και οι δύο παραβλέπουν ένα πιο θεμελιώδες πρόβλημα: αυτές οι κινήσεις αντανακλούν μια κοσμοθεωρία που έχει δημιουργηθεί για έναν κόσμο που δεν υπάρχει πλέον. Ο Πρόεδρος Τραμπ βλέπει τη δύναμη με τον τρόπο που την έβλεπαν ορισμένοι γεωστρατηγικοί του 19ου αιώνα, σε όρους εδαφικής επικράτειας, ορυκτών καυσίμων, διαφθοράς και καταναγκαστικής στρατιωτικής κυριαρχίας επί των αντιπάλων. Έλεγχος των αρκτικών διαδρομών. Έλεγχος του πετρελαίου. Καταστολή των πιο επικίνδυνων δυνατοτήτων ενός εχθρικού καθεστώτος.<br /><br />Κάθε ένας από αυτούς τους στόχους έχει μια ορισμένη λογική. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η λογική είχε περισσότερο νόημα σε έναν άλλο αιώνα, όχι στον σημερινό. Αυτό που απουσιάζει εμφανώς από τη στρατηγική στάση του Τραμπ είναι οτιδήποτε θα καθορίσει πραγματικά την αμερικανική δύναμη και ευημερία τα επόμενα 50 χρόνια: οι αλυσίδες εφοδιασμού ημιαγωγών, η τεχνητή νοημοσύνη, η παραγωγή καθαρής ενέργειας, η ανάπτυξη του αμερικανικού εργατικού δυναμικού και η συμμαχική οικονομική αρχιτεκτονική και το τεχνολογικό οικοσύστημα που απαιτούνται για να ανταγωνιστεί την Κίνα.<br /><br />Η βία<br /><br />Αυτά δεν καταγράφονται στην κοσμοθεωρία του Τραμπ, επειδή δεν ταιριάζουν με τη νοοτροπία του Phil Leotardo (από τη σειρά The Sopranos). Δεν μπορείς να κατακτήσεις την κυριαρχία στην κατασκευή τσιπ με βομβαρδισμούς. Δεν μπορείς να επιβάλεις με βία μια ανθεκτική αλυσίδα εφοδιασμού. Αυτό δεν είναι ένα επιχείρημα κατά της σκληρής δύναμης ή των ηθικών ελλείψεων του καθεστώτος στην Τεχεράνη. Η στρατιωτική δύναμη έχει σημασία και υπάρχουν περιστάσεις στις οποίες η βία διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην αμερικανική στρατηγική.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν η βία χρησιμοποιείται ως μέσο στο πλαίσιο μιας συνεκτικής και ολοκληρωμένης στρατηγικής εθνικής ασφάλειας ή ως υποκατάστατο αυτής. Αυτό που βλέπουμε από την παρούσα κυβέρνηση μοιάζει πολύ περισσότερο με το δεύτερο. Αεροπορικές επιδρομές χωρίς στρατηγικό τελικό στόχο ή θεωρία νίκης. Διπλωματία χωρίς σαφή σκοπό. Εξαναγκασμός χωρίς δημιουργία συνασπισμού. Στρατιωτική δράση που καταναλώνει το δημοσιονομικό, πολιτικό και στρατηγικό εύρος που απαιτείται για τον ανταγωνισμό που πραγματικά καθορίζει αυτόν τον αιώνα.<div><b><a href="https://economico.gr/pos-o-polemos-tou-trab-me-to-iran-yposkaptei-ta-antagonistika-pleonektimata-ton-ipa-enanti-tis-kinas/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς ο πόλεμος του Τραμπ με το Ιράν υποσκάπτει τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των ΗΠΑ έναντι της Κίνας.

Μέσα σε λίγους μήνες, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απείλησε να καταλάβει τη Γροιλανδία, οργάνωσε στρατιωτική επιδρομή στη Βενεζουέλα – μεταφέρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο κέντρο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kimon-696x385.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="385" data-original-width="696" height="111" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kimon-696x385.jpg" width="657" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Θοδωρή Καλούδη</b><br />Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F-16 στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας από άλλες δυτικές χώρες, αντανακλά τη βαθύτερη γεωπολιτική αναδιάταξη που προκαλεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Και σε αυτή την εξέλιξη αναδεικνύονται δύο ζητήματα:<br /><br />Στο νέο περιβάλλον αστάθειας, η Κύπρος εμφανίζεται ως κρίσιμος στρατηγικός κόμβος της Ανατολικής Μεσογείου και σε βασικό σημείο σύνδεσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για ένδειξη μιας βαθύτερης γεωπολιτικής μετατόπισης.Η ελληνική κίνηση είναι στρατηγικού χαρακτήρα και έχει διπλό συμβολισμό. Η Ελλάδα εμφανίζεται ως βασικός εγγυητής της ασφάλειας της Κύπρου. Παράλληλα, η κίνηση αυτή εντάσσεται στους γενικότερους σχεδιασμούς της Αθήνας που θεωρεί την Μεγαλόνησο προέκταση του γεωπολιτικού της χώρου και αντιμετωπίζει την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας ως στοιχείο της ευρύτερης στρατηγικής της στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή η πολιτική κινείται σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και αναδεικνύει τη χώρα ως κρίσιμο παίκτη στις νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες της περιοχής.<br /><br />Η Κύπρος ως επιχειρησιακός κόμβος<br /><br />Η διεθνής κινητοποίηση γύρω από την Κύπρο επιβεβαιώνει ότι το νησί λειτουργεί πλέον ως επιχειρησιακός κόμβος για την παρακολούθηση και τη διαχείριση των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Η Κύπρος βρίσκεται σε μια στρατηγική θέση που επιτρέπει τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων και εναέριων διαδρόμων. Οι ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η παρουσία μεγάλων δυτικών εταιρειών υδρογονανθράκων δημιουργούν επίσης ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο, στο οποίο η Κύπρος αποτελεί κρίσιμο κρίκο.<br /><br />Ήδη οι Ηνωμένες Πολιτείες – που αναδιατάσσουν τον Μεσογειακό χάρτη – διαμορφώνουν μια νέα αντίληψη για τον ρόλο του νησιού. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει σε μελλοντικές εξελίξεις που θα αφορούν τις ευρύτερες Αμερικανοκυπριακές σχέσεις και την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, γεγονός που προϋποθέτει προηγούμενη επίλυση του Κυπριακού.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο κέντρο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Του Θοδωρή Καλούδη Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F-16 στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά μαχητικά στα Κατεχόμενα, Κλιμακώνεται η στρατιωτική παρουσία γύρω από την Κύπρο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2016/12/turkish_f16_453055909-640x426.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="640" height="133" src="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2016/12/turkish_f16_453055909-640x426.jpg" width="675" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αντιπροσωπεία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας θα επισκεφθεί την Τουρκία την επόμενη εβδομάδα.</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη αναμένεται να αναπτυχθούν στο αεροδρόμιο Ercan Airport στα Κατεχόμενα της Κύπρου, σύμφωνα με πληροφορίες της Cyprus Mail, καθώς αυξάνεται η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο λόγω της πολεμικής κρίσης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η απόφαση έρχεται λίγες ημέρες μετά το περιστατικό κατά το οποίο μη επανδρωμένο αεροσκάφος ιρανικής κατασκευής έπληξε την Κύπρο την περασμένη Δευτέρα, γεγονός που πυροδότησε κύμα στρατιωτικών αναπτύξεων στην περιοχή.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2030223938299580657" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2030223938299580657&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fethniki-grammi%2F985240%2Ftoyrkika-machitika-sta-katechomena%2F&sessionId=5ee2d75ba127f89382c1ddde891f853475b7215f&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 616px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"></p>Διεθνής στρατιωτική κινητοποίηση γύρω από την Κύπρο<br /><br />Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που ενίσχυσε τη στρατιωτική παρουσία στο νησί, αποστέλλοντας τέσσερα μαχητικά F-16 στην αεροπορική βάση της Πάφος.<br /><br />Στη συνέχεια κατέπλευσαν δύο ελληνικές φρεγάτες, ανάμεσά τους και η Κίμων (F-601), την οποία ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε «καμάρι του ελληνικού στόλου».<br /><br />Η κινητοποίηση συνεχίστηκε με την Γαλλία, η οποία έστειλε τη φρεγάτα Languedoc, ενώ το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle κατευθύνεται προς την περιοχή.<br /><br />Ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες:η Ιταλία ανακοίνωσε ότι θα αποστείλει τη φρεγάτα Federico Martinengo, η Ισπανία προγραμματίζει την αποστολή της φρεγάτας Cristobal Colon<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ηνωμένο Βασίλειο ενίσχυσε τη στρατιωτική παρουσία του στο νησί, στέλνοντας δύο ελικόπτερα AW159 Wildcat εξοπλισμένα με πυραύλους κατά drones. Παράλληλα, το αντιτορπιλικό HMS Dragon αναμένεται να αποπλεύσει από το Portsmouth την επόμενη εβδομάδα.<div><br />Ενδιαφέρουσα στάση της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα<br /><br />Παρά την αποστολή ελληνικών μαχητικών στην Κύπρο, η Τουρκία δεν υπέβαλε επίσημη διαμαρτυρία.<br /><br />Αντίθετα, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, υποναύαρχος Ζεκί Ακτούρκ, ανακοίνωσε ότι αντιπροσωπεία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας θα επισκεφθεί την Τουρκία την επόμενη εβδομάδα, χαρακτηρίζοντας την επίσκεψη «μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης» στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων και των περιφερειακών εξελίξεων.<br /><br />Παράλληλα, αντιπροσωπεία του τουρκικού ναυτικού επισκέφθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο πριν από την αποστολή του HMS Dragon στην περιοχή.<div><br />Πύραυλος από το Ιράν έπεσε στην Τουρκία<br /><br />Την ίδια στιγμή, η κρίση επηρεάζει και την ίδια την Τουρκία. Την Τρίτη βαλλιστικός πύραυλος που εκτοξεύθηκε από το Ιράν αναχαιτίστηκε από δυνάμεις του NATO και έπεσε στην επαρχία Hatay, κοντά στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αρχικά υπήρχαν εκτιμήσεις ότι ο πύραυλος είχε στόχο την Κύπρο, όμως διπλωματικές και πληροφοριακές πηγές επιβεβαίωσαν ότι στόχος ήταν η αεροπορική βάση Incirlik Air Base στην επαρχία Adana, η οποία χρησιμοποιείται από κοινού από την τουρκική και την αμερικανική αεροπορία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Τουρκικά μαχητικά στα Κατεχόμενα, Κλιμακώνεται η στρατιωτική παρουσία γύρω από την Κύπρο.

Αντιπροσωπεία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας θα επισκεφθεί την Τουρκία την επόμενη εβδομάδα. Γιάννης Κολεΐδης Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: Ο επόμενος στόχος είναι η Κούβα.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/1501713-trump-930-8-630x400.jpg" width="746" /><br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η Κούβα ενδέχεται να είναι ο επόμενος στόχος της στρατηγικής «αλλαγής καθεστώτων» της κυβέρνησής του, εκτιμώντας ότι η κομμουνιστική κυβέρνηση της Αβάνας «θα καταρρεύσει σύντομα».<br /><br />Σε τηλεφωνική συνέντευξή του στο CNN, ο Τραμπ εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι η κυβέρνηση της Κούβας -που βρίσκεται στην εξουσία από την επανάσταση του 1959- βρίσκεται κοντά στο τέλος της.<br /><br />«Η Κούβα θα πέσει πολύ σύντομα», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί πως υπάρχουν προϋποθέσεις για πολιτική αλλαγή στο νησί.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι η κυβέρνησή του θα μπορούσε να επιχειρήσει διαπραγμάτευση με την Αβάνα και ότι ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θα αναλάβει ρόλο στις σχετικές πρωτοβουλίες όταν ολοκληρωθεί η τρέχουσα κρίση στη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Θα βάλω τον Μάρκο εκεί και θα δούμε πώς θα εξελιχθεί.<br /><br />»Αυτή τη στιγμή επικεντρωνόμαστε σε άλλα ζητήματα, αλλά η Κούβα είναι έτοιμη, μετά από δεκαετίες», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η πολιτική του απέναντι στην Κούβα είναι αποτέλεσμα δεκαετιών παρακολούθησης της κατάστασης στο νησί.<br /><br />«Παρακολουθώ την Κούβα εδώ και 50 χρόνια και τώρα η εξέλιξη αυτή ήρθε σχεδόν από μόνη της», είπε.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: Ο επόμενος στόχος είναι η Κούβα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η Κούβα ενδέχεται να είναι ο επόμενος στόχος της στρατηγικής «αλλαγής καθεστώτων» της κυβέρνησής του, εκτιμώντας...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ στέλνουν και τρίτο αεροπλανοφόρο στο Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2017/03/bush-630x400.jpg" width="749" /><br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προετοιμάζεται να αναπτύξει τις επόμενες εβδομάδες μια τρίτη ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου στη Μέση Ανατολή, κοντά στο Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα του Fox News.<br /><br />Το αεροπλανοφόρο USS George H. W. Bush (CVN-77) και η ομάδα κρούσης που το συνοδεύει ολοκλήρωσαν πλέον την άσκηση Composite Training Unit Exercise (COMPTUEX) και αναμένεται να αναχωρήσουν από τη Ναυτική Βάση Norfolk στη Βιρτζίνια πριν από το τέλος Μαρτίου, στο πλαίσιο προγραμματισμένης αποστολής προς την περιοχή ευθύνης του 5ου Στόλου των ΗΠΑ.<br /><br />Ωστόσο, λόγω της συνεχιζόμενης έντασης με το Ιράν, δεν είναι ακόμη σαφές αν το αεροπλανοφόρο θα αντικαταστήσει το USS Gerald R. Ford (CVN-78), το οποίο εισήλθε στην Ερυθρά Θάλασσα την Πέμπτη 05/03 και βρίσκεται σε αποστολή εδώ και σχεδόν έντεκα μήνες, ή αν θα φτάσει στην περιοχή για να ενισχύσει περαιτέρω τη ναυτική παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι ΗΠΑ στέλνουν και τρίτο αεροπλανοφόρο στο Ιράν.

Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προετοιμάζεται να αναπτύξει τις επόμενες εβδομάδες μια τρίτη ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου στη Μέση Ανατολή, κοντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν στα χνάρια του Ιράκ; Επιχείρηση… μεσανατολικό χάος; (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="392" src="https://www.youtube.com/embed/OB3IDtACyvk" width="672" youtube-src-id="OB3IDtACyvk"></iframe></div><br /><div>Οι προεκτάσεις της διευρυμένης σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν και η παγκόσμια εμπλοκή Ένας κόσμος χωρίς διέξοδο με τον πόλεμο να έχει «τελειώσει» ως γεγονός, και να κυριαρχεί πλέον ως κατάσταση…</div><br />Πώς η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν και η στρατηγική “εξαγωγής χάους” στην απέναντι πλευρά από το Ιράν, προκαλεί παγκόσμια κρίση σε οικονομία, ενέργεια, θαλάσσιες μεταφορές, εφοδιαστικές αλυσίδες με την Μέση και Εγγύς Ανατολή να φλέγονται, τις εκατόμβες αμάχων νεκρών και τα γεωστρατηγικά παίγνια ισχύος. Μία μεγάλη συζήτηση στις “Αντιθέσεις” για αυτό το ανεξέλεγκτο “ραντεβού στα τυφλά με τον πόλεμο” που διαπερνά την αγωνία των κοινωνιών.<br /><br />Πώς η γεωγραφική κλιμάκωση του πολέμου στο Ιράν έχει συμπεριλάβει και την Ανατολική Μεσόγειο. Πώς έχει χτυπήσει την πόρτα του Ελληνισμού σε Κύπρο και Ελλάδα.<br /><br />Γιατί η γεωπολιτική το 2026 δεν μπορεί πλέον να διαβαστεί ως απλή κατανομή ισχύος πάνω σε έναν χάρτη, ούτε ως στατική σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε μεγάλες δυνάμεις.<br /><br />Πώς η κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, εμφανίζει την γεωπολιτική να μετατρέπεται σε μια αρένα όπου συμπυκνώνονται ταυτόχρονα η κρίση, η επιστροφή της ωμής στρατιωτικής αποτροπής, η αποσύνθεση του διεθνούς δικαίου ως ρυθμιστικού πλαισίου και η ανάδυση ενός πολυκεντρικού κόσμου χωρίς σταθερό κέντρο βάρους.<br /><br />Γιατί το γεγονός αυτό δεν είναι απλώς μια ακόμη στρατιωτική επιχείρηση στη Μέση Ανατολή, αλλά επιταχυντής ιστορικών διεργασιών;<br /><br />Πώς στο επίπεδο της περιφερειακής ισορροπίας, η σύγκρουση αναδιατάσσει συμμαχίες.<div><br /></div><div><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν στα χνάρια του Ιράκ; Επιχείρηση… μεσανατολικό χάος; (vid.)

Οι προεκτάσεις της διευρυμένης σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν και η παγκόσμια εμπλοκή Ένας κόσμος χωρίς διέξοδο με τον πόλεμο να έχει «τελ...

Διαβάστε την συνέχεια