“Κόκκινη γραμμή μας ήταν επί 45 χρόνια τα απώτατα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFPsCg2FomqFOlPG9LOY8yRsm9_BAAg_mX8uiXoq7-xzZxTphQXNd1OxX2pvwHJbq0phRLTYzkBx455WF91HCF1YBgIMjXS7WE3giuqdhwMQKfmRrYN-F5Dltktf-ACU_xQsnF6J8_jv8/s696/greece_egypt_stolos.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="696" height="416" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFPsCg2FomqFOlPG9LOY8yRsm9_BAAg_mX8uiXoq7-xzZxTphQXNd1OxX2pvwHJbq0phRLTYzkBx455WF91HCF1YBgIMjXS7WE3giuqdhwMQKfmRrYN-F5Dltktf-ACU_xQsnF6J8_jv8/w640-h416/greece_egypt_stolos.png" width="640" /></a></div><div><br /></div><div>Γράφει ο <b>Σπύρος Λίτινας*</b> <br />Πολύ κουβέντα ξεσηκώθηκε με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις** του Αμερικανού εν Ελλάδι πρέσβη ότι η Τουρκία πρέπει να κρατηθεί στη δύση και το εάν η ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται με αυτές. Σαφώς και είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας η Τουρκία να κρατηθεί στη δύση αλλά όχι με κάθε κόστος . Το θέμα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί είναι όχι εάν η ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται με αυτές τις δηλώσεις αλλά με το ποια είναι τα όρια της σύνταξης . Ας τα πάρουμε ,όμως, ένα ένα .<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει εγκλωβίσει τεχνηέντως την κουβέντα γύρω από τις κόκκινες γραμμές της χώρας στα 6-12 ν.μ λες και η χώρα δεν έχει υφαλοκρηπίδα που πρέπει να υπερασπιστεί πέρα από τα 6ν.μ αλλά και τα 12 ν.μ . Τον χειμώνα που μας πέρασε η δικαιολογία που μας δόθηκε για την μη απώθηση του τούρκικου ερευνητικού ήταν ότι το πήρε ο αέρας αφήνοντας να εννοηθεί ότι εάν δεν το έπαιρνε ο αέρας θα το έδιωχναν . </div><div><br /></div><div>Τώρα με τις πρόσφατες δηλώσεις για τα 6.ν.μ γκρεμίστηκε εν ριπή οφθαλμού η ελληνική εξωτερική πολιτική και το αμυντικό δόγμα της χώρας των τελευταίων 45 ετών τουλάχιστον. Μέχρι τούδε όλες οι προγενέστερες Ελληνικές κυβερνήσεις είχαν θέσει ως κόκκινη γραμμή ακόμη και τα απώτατα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και πολύ σωστά . Διότι από τη μια το σημείο εκκίνησης σε ενδεχόμενο δικαστικής διευθετήσεως ή πολιτικής συμφωνίας ( μετά από διαπραγμάτευση ή σύρραξη ) είναι το απώτατο -όχι το κάτω του ελάχιστου – αλλά και επειδή μέχρις ότου οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα μας , τα όριά της εκτείνονται με βάση το διεθνές δίκαιο της θάλασσας που έχουμε κυρώσει με νόμο στο απώτατο σημείο που μπορεί αυτό να φτάσει (200 ν.μ ) . Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο θα μας επιδίκαζε αυτήν την υφαλοκρηπίδα αλλά ότι θα λάμβανε αυτό υπ όψιν ως σημείο αναφοράς του αρχικού μας αιτήματος . Τώρα , όταν εμείς έχουμε θέση ως σημείο αναφοράς τα 6.ν.μ και δεν υψώνουμε θαλάσσιο τείχος μέχρι να διευθετηθεί η διαφορά ,-είτε κατόπιν πολιτικής συμφωνίας είτε κατόπιν δικαστικής διευθέτησης είτε κατόπιν επεισοδίου -, ως οφείλουμε στις παράνομες δραστηριότητες της Τουρκίας είναι σαφές ότι παραχωρώντας τη νομή , παραχωρούμε και δικαιώματα .<br /><br />Έτσι και με τις ευλογίες τις δικές μας η Τουρκία – που καθόλου απομονωμένη δεν είναι – αυτονοήτως και σίγουρα όχι ανοήτως δημιουργεί τετελεσμένα αφού εμείς αυτονοήτως και ανοήτως της ανάψαμε το πράσινο φως . Συνακόλουθα όταν το σημείο εκκίνησης είναι τα 6 ν.μ και δεν υπερασπίζεσαι την νομή πέραν αυτών- και το δηλώνεις κιόλας ότι δεν θα το κάνεις- τότε αυτονοήτως κανένα δικαστήριο δεν θα αποδώσει δικαιώματα στον απρόθυμο να υπερασπίσει επιχειρησιακά αυτά ( τα δικαιώματα ) , γεγονός όμως που έχει και νομικές επιπτώσεις τις οποίες παράγουν και οι δηλώσεις και η μη αντίδραση .<br /><br />Ας θυμηθούμε όμως λίγο το Σύνταγμα της χώρας μας :<br /><br />Αρθρο 28: (Κανόνες του διεθνούς δικαίου και διεθνείς οργανισμοί)<br />1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. H εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.<br /><br />Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να θυμηθούμε και το ακόλουθο άρθρο του Συντάγματος .<br />‘Αρθρο 106: (Κράτος και εθνική οικονομία)<br /><br />1. Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Kράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Xώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας. Λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της οικονομίας των ορεινών, νησιωτικών και παραμεθόριων περιοχών.<br /><br />Από την εξαγωγή αυτών των διατάξεων συνάγεται κατά την άποψή μου το συμπέρασμα ότι η Ελλάδα έχει το δικαίωμα κατά το διεθνές δίκαιο και την υποχρέωση κατά το Ελληνικό δίκαιο να προστατέψει ακόμη και τα απώτατα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας μέχρις ότου αυτά οριοθετηθούν διαφορετικά . Για αυτό το λόγο άλλωστε τα τελευταία 45 χρόνια τουλάχιστον οι Ελληνικές κυβερνήσεις είχαν σταθερή και συνεκτική , νομική , πολιτική και στρατιωτική- αμυντική θέση με εξαίρεση φυσικά την τωρινή κυβέρνηση<br /><br />Ας θυμηθούμε όμως και το ακόλουθο .<br />΄Άρθρο 36:<br />3. Mυστικά άρθρα συνθήκης δεν μπορούν ποτέ να ανατρέψουν τα φανερά.΄΄<br />Τι μας λέει αυτό το άρθρο ερμηνευτικά ; Νομίζω ότι καταρχήν μας λέει ότι δεν μπορεί να υφίσταται μυστική συμφωνία αν δεν προϋφίσταται η φανερή . Συνεπώς αν υπάρχει μυστική συμφωνία είναι αυτοδίκαια άκυρη και παράνομη .<br /><br />Επίσης η έννοια του θαλάσσιου χώρου εισήχθη αν δεν απατώμαι στην αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 138 του Π.Κ ( βλ προηγούμενο μου άρθρο – οι κόκκινες γραμμές – ) με τον Ν 4619/ΦΕΚ Α 95 / 11-6-2019 , με έναρξη ισχύος την 1 Ιουλίου 2019 . Με απλά ελληνικά εισήχθη η έννοια του θαλάσσιου χώρου σε μια περίοδο που οι αμφισβητήσεις και η κουβέντα γύρω από τις ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα είχαν φουντώσει . Για ποιο λόγο να εισαχθεί η έννοια του θαλάσσιου χώρου στο άρθρο αυτό , αφού αυτονοήτως η εθνική κυριαρχία εκτείνεται και στα 6 ν.μ τα οποία αποτελούν κατά μία έννοια –ερμηνευτικά- προέκταση του εδάφους ; Η προγενέστερη μορφή του άρθρου , δηλαδή, δεν προστάτευε τα 6 ν.μ ; ήμασταν δηλαδή επί δεκαετίες ακάλυπτοι ; Ποια ήταν η χρεία – ανάγκη που επέβαλλε την εισαγωγή της έννοιας του θαλάσσιου χώρου στο άρθρο αυτό ; Επειδή τίποτα δεν είναι αυτονόητο η ανάγκη που επέβαλλε κατά την άποψή μου αυτή την εισαγωγή ήταν μια επιπρόσθετη ποινική δικλείδα ασφαλείας τελούσα σε αρμονία με τις παραπάνω συνταγματικές διατάξεις που να καλύπτει και την υφαλοκρηπίδα – σε μια περίοδο έντονης αμφισβήτησής της – η οποία υφίσταται ως δικαίωμα ab initio et ipso facto βάση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας που έχουμε κυρώσει με νόμο του ελληνικού κράτους . Δεν μπήκε για τα 6 νμ τα οποία αυτονοήτως όπως ξέρουμε όλοι αποτελούν εθνική κυριαρχία και συνεπώς είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιζόμαστε και τα 6 ν.μ αλλά και την υφαλοκρηπίδα μας στα σημερινά της όρια μέχρις ότου αυτή οριοθετηθεί διαφορετικά, είτε δικαστικά, είτε με πολιτική συμφωνία ( φανερά όχι μυστικά ) . Εκτός αν θεωρούμε ότι τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν έχουν σημασία . Δεν πειράζει ας ανοίξει η κουβέντα στον νομικό κόσμο της χώρας κατ 'αρχήν και βλέπουμε τι είναι αυτονόητο και τι όχι .<br /><br />Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω ότι δεν πρέπει να υπάρχει συνεννόηση και συνεργασία με την Τουρκία . Σαφώς και πρέπει να υπάρχει αλλά όχι με καθεστώς εκβιασμού . Ακόμα και στον East Med έχει θέση η Τουρκία ή για να το πω διαφορετικά δεν υπάρχει East Med χωρίς την Τουρκία αλλά και την Ιταλία . [iEpikaira: Μέχρις εδώ είναι πολύ διαφωτιστική η τοποθέτηση, αλλά από που κι ως που η Τουρκία έχει λόγο στον EastMed;] Σήμερα δεν έχουμε τίποτα αφού έτσι και αλλιώς η Ιταλία όπου υποτίθεται ότι θα καταλήγει ο East Med δεν έχει υπογράψει την σύμβαση λόγω Τουρκίας . Μάλιστα , η πρόσφατη ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία την οποία έχω επαινέσει θετικά, έγραψα ότι ανοίγει παράθυρο Ειρήνης μεταξύ άλλων και για αυτόν τον λόγο αλλά και επειδή εκπέμπει διεθνώς το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή σε συνεργασία με την Τουρκία αλλά με πολιτισμένο τρόπο όπως κάνουν τα πολιτισμένα κράτη . Η Τουρκία , όμως , δεν είναι πολιτισμένο κράτος οπότε μένει τουλάχιστον να δούμε εάν θα ζητήσουμε επιτακτικά κυρώσεις αφού η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε μέχρι στιγμής να προστατεύσει μόνο τα 6 ν.μ τα οποία η Τουρκία δεν αμφισβητεί ! Το θέμα φυσικά δεν ήταν να προστατεύσουμε αυτό που άλλος δεν αμφισβητεί αλλά αυτά που αμφισβητεί !<br /><br />Έχω επισημάνει με σειρά άρθρων μου ( γερμανική πεπονόφλουδα , το τετελεσμένο νότια της Κρήτης , οδεύοντας στην φινλανδοποίηση μας κα ) τον κίνδυνο δημιουργίας τετελεσμένων στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης και της χώρας αυτά δηλαδή που εκτείνονται δυτικά του 28ου μεσημβρινού . Αν η ελληνική κυβέρνηση ακολουθήσει τακτική Καστελόριζου και σε αυτά τα οικόπεδα και δεν προστατέψει επιχειρησιακά την νομή ως δικαιούται και οφείλει ( το πώς το έχω περιγράψει στο άρθρο μου για την Φινλανδοποίηση ) τότε -αν γκριζαριστεί η περιοχή λόγω της παθητικής τακτικής μας- , δεν αποκλείεται στο μέλλον η γαλλική Τοτάλ να κινηθεί νομικά κατά του Ελληνικού δημοσίου για όσα έξοδα έχει κάνει μέχρι τώρα τα οποία δεν είναι και αμελητέα . Φυσικά σε αυτή την περίπτωση εκτός από τις πολιτικές ευθύνες θα πρέπει να αποδοθούν και οι ποινικές ευθύνες υπό το πρίσμα όσων αναπτύχθηκαν .<br /><br />Το θέμα σε κάθε περίπτωση είναι εάν εμείς θέτουμε τα σωστά πλαίσια στις συνεργασίες που κάνουμε , και, εάν αυτές που κάνουμε ή δεν κάνουμε, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο της εξοπλιστικής διπλωματίας, εξασφαλίζουν προστασία για την χώρα σύμφωνα με τις ανάγκες της και τις συνταγματικές επιταγές για την διεκδίκηση του καλύτερου δυνατού στο όνομα του ελληνικού λαού και των μελλοντικών γενεών . Αυτό όμως θα αποτελέσει το θέμα του επόμενου άρθρου .<br /><br />Αυτά ήθελα να πω , όχι αυτονοήτως, και σίγουρα όχι ανοήτως και ο νοών νοείτω .<br /><br /><b>**</b> «Υποστηρίζουμε τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη και την προσήλωση της ελληνικής κυβέρνησης για την επιστροφή στη διπλωματία. Δεν πιστεύω ότι άλλοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ είναι τόσο δεμένοι όσο η Ελλάδα και οι ΗΠΑ στην αρχή πως ό,τι και να γίνει πρέπει να κρατήσουμε την Τουρκία στη Δύση».<br /><br /><b><i>*Δικηγόρος Παρ ‘ Αρείω Πάγω , LLM Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου</i></b></div><div><b><i><br /></i></b><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Κόκκινη γραμμή μας ήταν επί 45 χρόνια τα απώτατα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας”

Γράφει ο Σπύρος Λίτινας* Πολύ κουβέντα ξεσηκώθηκε με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις** του Αμερικανού εν Ελλάδι πρέσβη ότι η Τουρκία πρέπει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ΗΠΑ δεν μας δίνουν αυτό που μας έδιναν το 2005 – Δύο αμείλικτα ερωτήματα για την κυβέρνηση

<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl7sFmOu8BrTfjrSfwCPzfTu-8zsNQDuBNhZ3oey7745k-jh-5tkUqjEOyezZIxluHPonwL9zLIOq6_2ybdrpE3aAcnrLYaB6P7NGRXk5eW0QksnQ9bv6d-UCYlZOi__xnNIOozM_DQEo/s780/mmsc.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl7sFmOu8BrTfjrSfwCPzfTu-8zsNQDuBNhZ3oey7745k-jh-5tkUqjEOyezZIxluHPonwL9zLIOq6_2ybdrpE3aAcnrLYaB6P7NGRXk5eW0QksnQ9bv6d-UCYlZOi__xnNIOozM_DQEo/w640-h332/mmsc.jpg" width="640" /></a></div><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Μια από τις πιο επίμονες στερεοτυπικές αντιλήψεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αλλά, φευ, και πολλών Ελλήνων, είναι η άποψη πως οι ΗΠΑ θα στηρίξουν (κάποια στιγμή…) αποφασιστικά την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας. Κι αυτό γιατί η Τουρκία μετατρέπεται σε εχθρικό γεωπολιτικό μέγεθος προς τη Δύση, ενώ αντιθέτως η Ελλάδα είναι άκρως πειθαρχική, σε σημείο "παρεξηγήσεως"!<br /><br />Η πραγματικότητα, δυστυχώς, ενδέχεται να είναι αντίθετη. Δηλαδή, ακριβώς επειδή η Τουρκία καθίσταται ολοένα και πιο εχθρική, άρα και απρόβλεπτη, και η Ελλάδα ολοένα και πιο φιλική για την αμερικανική γεωστρατηγική, άρα και δεδομένη, οι ΗΠΑ ενδέχεται να στραφούν προς μια πολιτική που θα κατευνάζει την Τουρκία και θα περιορίζει τις δυνατότητες της Ελλάδας να την αντιμετωπίσει.<br /><br />Αυτό αντιβαίνει φυσικά τη συμβατική σοφία, αλλά είναι κάτι που ήδη συμβαίνει σε άλλα σημεία του πλανήτη. Ένα εξ αυτών είναι το σύστημα Κίνας-Ταϊβάν, ή για την ακρίβεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (PRC) και της Δημοκρατίας της Κίνας (RoC), μιας και χώρα Ταϊβάν δεν υφίσταται. Η κυβέρνηση της Ταϊπέι διεκδικούσε για τον εαυτό της τον τίτλο της νόμιμης κυβέρνησης σε ολόκληρη την Κίνα, όπως και η κυβέρνηση του Πεκίνου διεκδικεί την κυριαρχία σε ολόκληρη την κινεζική επικράτεια, συμπεριλαμβανομένης της Ταϊβάν.<br /><br />Το παράδειγμα της "δεδομένης" Ταϊβάν<br /><br />Όπως είναι γνωστό η Κίνα αποτελεί τον μεγάλο γεωπολιτικό αντίπαλο των ΗΠΑ, ενώ αντιθέτως η Ταϊβάν είναι ο σημαντικότερος σύμμαχός των Αμερικανών στην περιοχή. Θα υπέθετε, λοιπόν, κανείς ότι η Ουάσιγκτον θα έκανε και τα χατίρια της Ταϊπέι. Ειδικά δε όσον αφορά τα οπλικά συστήματα, το φυσιολογικό θα ήταν να προσφέρει με χαρά στις ταϊβανέζικες ένοπλες δυνάμεις ό,τι ζητάνε.<br /><br />Στην πραγματικότητα όμως οι ΗΠΑ πουλάνε στην Ταϊβάν μόνο οπλικά συστήματα που δεν προκαλούν "υπερβάλλουσα" ανασφάλεια στο Πεκίνο, γιατί δεν θέλουν να το "εκνευρίσουν" και να το οδηγήσουν σε αντιδράσεις που πιθανώς θα κλιμάκωναν ανεξέλεγκτα τη μεταξύ τους αντιπαλότητα. Επιπροσθέτως, η αμερικανική κυβέρνηση έχει την πολυτέλεια να ακολουθεί αυτήν την πολιτική, γιατί η Ταϊβάν είναι απολύτως δεδομένη.<br /><br />Έτσι, η αντίληψη ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν νομοτελειακά τη φιλική προς αυτές χώρα στην αντιπαράθεσή της με μια άλλη που είναι εχθρική προς την Ουάσιγκτον, ή έστω όχι και τόσο φιλική, είναι εγγενώς λάθος. Στην πραγματικότητα, η επιλογή θα γίνει με βάση το ποια είναι η πιο ισχυρή και η πιο απρόβλεπτη χώρα στο σύστημα και όχι με κριτήρια φιλικότητας, όπως ακριβώς συμβαίνει στο σύστημα μητροπολιτικής Κίνας και Ταϊβάν. Αυτό ενδέχεται να συμβεί, αν δεν συμβαίνει ήδη, στο ελληνοτουρκικό σύστημα.<br /><br />Συγκεκριμένα, η Τουρκία καθίσταται πρωταγωνιστικός και απρόβλεπτος παράγοντας στην ευρύτερη ευρασιατική σκακιέρα, ενώ η Ελλάδα δείχνει να έχει επιλέξει τον πλήρη εντοιχισμό της στο αμερικανικό γεωπολιτικό οικοδόμημα και συνακόλουθα έχει περιορίσει μέχρι εξαλείψεως τη γεωπολιτική της απροβλεπτότητα. Για την ακρίβεια, έχουμε μια σοβαρή ένδειξη ότι κάτι παρόμοιο ήδη συμβαίνει, αναλύοντας το πρόγραμμα των νέων φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό.<div><br />Ο γρίφος με τις φρεγάτες<br /><br />Όπως προκύπτει από τις πληροφορίες που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα, ως φαβορί εμφανίζεται η αμερικανική φρεγάτα MMSC της Lockheed Martin. Η μέχρι στιγμής δημόσια συζήτηση αναφέρεται στις συγκρίσεις μεταξύ των αμερικανικών πλοίων και της γαλλικής Belh@rra. Όμως, για να δούμε πληρέστερα τη γεωπολιτική διάσταση της επιλογής της MMSC, θα πρέπει να τη συγκρίνουμε με την παλαιότερη αμερικανική πρόταση για τη νέα φρεγάτα του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Πολλές φορές αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ δεν αποδεσμεύουν για την Ελλάδα τον πύραυλο αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς SM-2. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν ισχύει, ή τουλάχιστον δεν ίσχυε στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, το μακρινό 2005 οι ΗΠΑ προσέφεραν στην Ελλάδα το σύστημα αεράμυνας Aegis με το ραντάρ SPY-1 και τους πυραύλους επιφανείας-αέρος SM-2 Block IIIB, με βεληνεκές μεγαλύτερο των 170 χλμ. Αυτό το βεληνεκές υπερκάλυπτε τις απαιτήσεις αεράμυνας περιοχής (area defense), όπως επιδιώκει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό εδώ και δεκαετίες. Επισημαίνεται δε ότι το Aegis είναι επίσης της εταιρείας Lockheed Martin.<br /><br />Φυσιολογικά, λοιπόν, θα περίμενε κανείς πως μετά από 15 χρόνια, που οι απειλές από αέρος είναι πολύ περισσότερες σε σχέση με τότε, θα ξεκινάγαμε από το σημείο που είχαμε σταματήσει και θα επανερχόταν η αμερικανική πρόταση για πώληση του Aegis με SM-2. Αντί αυτού, όμως, κινηθήκαμε προς το παρελθόν. Δείχνουμε έτοιμοι να δαπανήσουμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, πέντε δισ. δολάρια για την αγορά φρεγατών με οπλικά συστήματα και αισθητήρες, που θα ήταν πολύ καλά για τη δεκαετία του '80 όταν αγοράσαμε τις πρώτες μας φρεγάτες, την "Έλλη" και τη "Λήμνος", αλλά δεν έχουν καμιά σχέση με το σημερινό περιβάλλον απειλής.<br /><br />Ούτε έχει νόημα το επιχείρημα ότι οι φρεγάτες αυτές είναι το "εισιτήριο" για την απόκτηση δύο μεταχειρισμένων αντιτορπιλικών Arleigh Burke ή καταδρομικών Ticonderoga, με το σύστημα Aegis και πυραύλους SM-2. Γιατί, αν όντως ο στόχος μας είναι η απόκτηση αυτού του συνδυασμού, απλά δεν το αγοράζουμε και έτσι στο μέλλον να βρεθούμε με έξι πλοία με δυνατότητες αεράμυνας περιοχής και όχι με δύο;</div><div><br />Δύο ξεκάθαρα και αμείλικτα ερωτήματα<br /><br />Και αναρωτιέται κανείς: Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι συνήθεις απαντήσεις δεν αρκούν. Γιατί εδώ μιλάμε για αμερικανικά συστήματα, της ίδιας μάλιστα εταιρείας, περίπου ίδιου κόστους, που και τα δύο θα προσέφεραν κατασκευαστικό έργο στα ελληνικά ναυπηγεία που έχουν περάσει σε αμερικανικά χέρια. Η μόνη διαφορά είναι ότι το Aegis θα ενίσχυε δραστικά τις επιχειρησιακές ικανότητες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, ενώ θα αναβάθμιζε και την Ελλάδα στο πλαίσιο της αμερικανικής γεωπολιτικής στρατηγικής.<br /><br />Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αυτή ακριβώς η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Πολεμικού Ναυτικού και η αναβάθμιση της γεωπολιτικής λειτουργίας της χώρας ίσως δεν είναι και τόσο επιθυμητή αυτήν τη στιγμή. Για ποιον, όμως, δεν είναι επιθυμητή; Προκύπτει ένα κρίσιμο θέμα που πρέπει να ξεκαθαριστεί. Μας προσφέρουν σήμερα οι ΗΠΑ το Aegis με πυραύλους αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς, όπως το 2005, ή έχουν αλλάξει την πολιτική τους για να μην θίξουν την Τουρκία;<br /><br />Αν αυτό συμβαίνει, τότε όχι μόνο δεν έχουμε να περιμένουμε κάποια ανταμοιβή για την καλή μας "διαγωγή", αλλά είναι σαφές πως η Ελλάδα έχει υποβαθμιστεί στο πλαίσιο της αμερικανικής στρατηγικής. Γι' αυτό και θα πρέπει να κάνει δραστικές αλλαγές στην εξωτερική της πολιτική. Αν πάλι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, τότε γιατί η κυβέρνηση δεν θέτει στο τραπέζι αυτό που καλύπτει την πάγια απαίτηση του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού για αεράμυνα περιοχής;<br /><br />Ποιες είναι οι δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας που προωθούν εξοπλιστικές λύσεις, οι οποίες δεν παρουσιάζουν την καλύτερη σχέση –για να το πούμε όσο πιο ευγενικά γίνεται– "value for money"; Και εδώ δεν χωράνε κουβέντες που θέλουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια του τύπου: «τα λες αυτά γιατί θέλεις να προωθήσεις τους ανταγωνιστές». Και δεν χωράνε, επειδή μιλάμε για δύο πολεμικά πλοία που κατασκευάζονται από την ίδια εταιρεία. Αυτά είναι δύο πολύ ξεκάθαρα, αλλά αμείλικτα ερωτήματα που περιμένουν απάντηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Γιατί οι ΗΠΑ δεν μας δίνουν αυτό που μας έδιναν το 2005 – Δύο αμείλικτα ερωτήματα για την κυβέρνηση

Γρίβας Κώστας Μια από τις πιο επίμονες στερεοτυπικές αντιλήψεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αλλά, φευ, και πολλών Ελλήνων, είναι η άπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσοι αναλυτές: ''Η Τουρκία πίσω από την κατάρριψη του ελικοπτέρου Mi-24''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFz1Dp1OkluatRLPKjEWmSVETBdVisGZ_0F7GZEweEM7NnDO4NorB3GjQcUutzGLFrIsb0iqiZW3rbEpXUqg9aPRbNp-tPHcX_tdW3meWzuPOBXFd1Ne6ef0gsVntiL-ttLU8_zI8I5Hw/s1000/Russian_Air_Force_Mil_Mi-24P.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFz1Dp1OkluatRLPKjEWmSVETBdVisGZ_0F7GZEweEM7NnDO4NorB3GjQcUutzGLFrIsb0iqiZW3rbEpXUqg9aPRbNp-tPHcX_tdW3meWzuPOBXFd1Ne6ef0gsVntiL-ttLU8_zI8I5Hw/w640-h384/Russian_Air_Force_Mil_Mi-24P.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Ηπτώση του ρωσικού ελικοπτέρου και η επακόλουθη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Αρμενίων και Αζέρων χθες βράδυ, ήταν δύο συγκλονιστικά γεγονότα τα οποία είχαν την τουρκική ''σφραγίδα'' πάνω τους, μετά και την εκλογή Μπάιντεν στις ΗΠΑ.<br /><br />Το ρωσικό ελικόπτερο καταρρίφθηκε από αντιαεροπορικό πύραυλο MANPADS, το οποίο εκτοξεύθηκε από το έδαφος του Αζερμπαϊτζάν. Δύο Ρώσοι αξιωματικοί σκοτώθηκαν και ο τρίτος είναι τραυματισμένος πολύ σοβαρά.<br /><br />Το περιστατικό που συνέβη χθες βράδυ, φέρνει στο νου μια παρόμοια τραγωδία που έλαβε χώρα στις 24 Νοεμβρίου 2015, όταν ένα τουρκικό F-16 κατέρριψε ένα ρωσικό βομβαρδιστικό Su-24M εντός του συριακού εδάφους. Σε βίντεο τότε είδαν όλοι σε ζωντανή μετάδοση την διαπόμπευση των δύο Ρώσων πιλότων από τους Τουρκμένους Τζιχαντιστές.<br /><br />Υπάρχουν τόσες πολλές προφανείς ομοιότητες μεταξύ των δύο γεγονότων που γεννούν ανησυχία για την στάση Πούτιν και στις δύο περιπτώσεις.<br /><br />''Είναι αναμφίβολα πρόωρο να εξαχθούν σαφή συμπεράσματα, αλλά γίνεται ήδη σαφές ότι οι Ρώσοι πιλότοι έπεσαν θύματα μιας κολοσσιαίας τουρκικής πρόκλησης, με στόχο την ειρηνική διευθέτηση της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ υπό τους τουρκικούς όμως όρους'', σημειώνουν Ρώσοι αναλυτές.<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν με μια σπάνια για τέτοιες περιπτώσεις ευαισθησία, αναγνώρισε αμέσως την ευθύνη της χώρας για το θανατηφόρο περιστατικό, χαρακτηρίζοντάς το «τραγικό λάθος» και αφού έδωσε μια επίσημη απολογία, εξέφρασε την προθυμία να «διεξαγάγει έρευνα»!<br /><br />Από όσο είναι γνωστό, ο Αζέρος ΥΠΑΜ Ζακίρ Χασάνοφ, απευθύνθηκε στον Ρώσο υπουργό άμυνας Σεργκέι Σόιγκου δίνοντας γραπτώς τα συλλυπητήριά του.<br /><br />Αν εξεταστούν όμως οι λεπτομέρειες του περιστατικού με προσοχή, θα αποκαλύψουν όπως πάντα την αλήθεια και θα διαπιστωθεί ότι χθες είχαμε ένα κολοσσιαίο τουρκικό παιχνίδι με θύμα πρώτα την ίδια την Ρωσία.<br /><br />Πρώτα απ 'όλα, στην περιοχή του Nakhichevan, όπου στην πραγματικότητα το ρωσικό Mi-24 καταρρίφθηκε, δεν υπάρχει καμία στρατιωτική δράση που να σχετίζεται με την ένοπλη σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Κατά συνέπεια, δεν θα μπορούσε να υπάρξει περίπτωση λάθους εν μέσω πολεμικών επιχειρήσεων, όπως ισχυρίζονται οι Αζέροι.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, εδώ υπάρχει μία καλή ερώτηση, “ποιοι ήταν οι μαχητές που ήταν εξοπλισμένοι με τόσο σύγχρονα MANPADS ( φορητά αντιαεροπορικά συστήματα), οι οποίοι ήταν σαφώς επαγγελματίες στον χειρισμό τους;''<br /><br />Υπάρχει η διάχυτη εντύπωση ότι το ρωσικό ελικόπτερο είχε στοχοποιηθεί σκόπιμα. Αυτή η εκδοχή υποστηρίζεται από το γεγονός ότι το ελικόπτερο τύπου Mi-24 που χτυπήθηκε από τον αντιαεροπορικό πύραυλο δεν έκανε απλώς ελιγμούς στον εναέριο χώρο, αλλά, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της διοίκησης της 102ας στρατιωτικής βάσης των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Αρμενία, εκτελούσε αποστολή συνοδείας.<br /><br />Επομένως, όλη η συζήτηση για το ότι τα ρωσικά ελικόπτερα δήθεν "συγχέονται με τα Αρμενικά" είναι απολύτως μια μεγάλη ανοησία.<br /><br />Επιπλέον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι όσοι κατέρριψαν το ελικόπτερο πίστευαν ότι ανήκε στους Αρμένιους και όχι στη Μόσχα, γιατί υλοποίησαν ένοπλη επίθεση σε ελικόπτερο χώρας μέλους της CSTO, εντός του εδάφους της;<br /><br />Ουσιαστικά πρόκειται για μια σαφής πράξη επιθετικότητας κατά ρωσικού ελικοπτέρου και τίποτε άλλο. Τέτοια «ατυχήματα» και «παρεξηγήσεις» απλά δεν υπάρχουν αν δεν προκληθούν σκόπιμα.<div><br />Το γεγονός ότι το ρωσικό ελικόπτερο καταρρίφθηκε την ημέρα κατά την οποία οι δυνάμεις των Αρμενίων αναγνώρισαν επίσημα την απώλεια ελέγχου της πόλεως Shushi, η οποία παίζει ρόλο κλειδί στον δρόμο για την πρωτεύουσα του Ναγκόρνο, είναι κάτι παραπάνω από μια ύποπτη «σύμπτωση».<br /><br />Αν το Μπακού είχε τον παραμικρό λόγο να «αποκηρύξει» την τραγωδία, σε καμία περίπτωση δεν θα παραδεχόταν την ενοχή του. Επιπλέον η παραδοχή των Αζέρων ήρθε πάρα πολύ γρήγορα.<br /><br />Όπως έγινε γνωστό στην συνέχεια, ο πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ έληξε. Υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των δύο προέδρων ( Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν) υπό τον Ρώσο πρόεδρο.<br /><br />Οι περιοχές Aghdam, Gazakh, Kelbajar και Lachin, καθώς και η πόλη Shusha, θα μείνουν υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, η Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ θα συνεχίσει να υπάρχει, αν και σε μια αρκετά περιορισμένη μορφή.<br /><br />Επιπλέον, από τώρα και στο εξής οι Αρμένιοι, θα ζουν υπό την προστασία των ρωσικών ειρηνευτικών δυνάμεων και συγκεκριμένα των δύο χιλιάδων στρατιωτών που θα εισέρθουν στη ζώνη σύγκρουσης για να προστατεύσουν τον «διάδρομο Lachin», ο οποίος είναι ζωτικής σημασίας για τους Αρμένιους, για περίοδο 5 ετών, με δικαίωμα αυτόματης ανανέωσης.<br /><br />Η τρέχουσα εδραίωση της ειρήνης μέσα στις φλόγες του Καραμπάχ ήταν προϊόν μιας μυστικής συνομιλίας μεταξύ του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Ρετζέπ Ερντογάν, κατά την οποία, όπως ανακοινώθηκε επίσημα, οι δύο ηγέτες "επιβεβαίωσαν την αμοιβαία ετοιμότητά τους να συνεργαστούν για τον τερματισμό του πολέμου."<br /><br />Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την μάλλον περιορισμένη αντίδραση του Κρεμλίνου σε αυτές τις διαπραγματεύσεις και την ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου εξωτερικών σχετικά με τις «σημαντικές διαφορές μεταξύ τουρκικών και ρωσικών θέσεων σχετικά με το Καραμπάχ», δεν επιτεύχθηκε καμία ειδική συναίνεση.<br /><br />Ο Ερντογάν έθεσε τους δικούς του όρους στον Πούτιν για αυτήν την περιοχή, για αυτό εκτοξεύτηκε και ο πύραυλος από το έδαφος του Nakhichevan, το οποίο, σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, είναι επί του παρόντος υπό πλήρη τουρκικό έλεγχο.<br /><br />Οι Αζέροι έχουν καταντήσει από καιρό τουρκικές μαριονέτες, για αυτό και βιάστηκαν να αναλάβουν την ευθύνη για την κατάρριψη του ρωσικού ελικοπτέρου, μετά από εντολή Ερντογάν.<br /><br />Ωστόσο, πολλά θα είναι σαφή από τις περαιτέρω ενέργειες της Άγκυρας, τόσο στον Καύκασο όσο και σε άλλα «σημεία επαφής» με την Ρωσία.<br /><br />Η κλιμάκωση σε οποιαδήποτε από αυτές τις περιοχές θα είναι πολύ ενδεικτική και η Ρωσία ενδέχεται να πληρώσει πολύ ακριβό τίμημα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την Τουρκία, και ειδικά ο ίδιος ο Πούτιν που δέχθηκε την παρουσία των νεο-Οθωμανών Τούρκων τόσο κοντά στα ρωσικά σύνορα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρώσοι αναλυτές: ''Η Τουρκία πίσω από την κατάρριψη του ελικοπτέρου Mi-24''

Ανδρέας Μουντζουρούλιας Ηπτώση του ρωσικού ελικοπτέρου και η επακόλουθη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Αρμενίων και Αζέρων χθες βράδυ, ήταν δύο...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξαιρετικά διδάγματα… από τον πρόεδρο του Αρτσάχ, Έλληνες ξυπνάτε!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbvebwnRC2jGB-_oHnILNHBNmUUIDDtNN4sCJ0VpmVc6cgR8RNnAifzgC_pZ4DsZQePkanelA_ITpxKXkzND27Za24ZCI21pSz9ElNPIOk_iY6mtBuJRJimT93AnPunr4Do8zVRk4tRqc/s700/ARTSAH.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="700" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbvebwnRC2jGB-_oHnILNHBNmUUIDDtNN4sCJ0VpmVc6cgR8RNnAifzgC_pZ4DsZQePkanelA_ITpxKXkzND27Za24ZCI21pSz9ElNPIOk_iY6mtBuJRJimT93AnPunr4Do8zVRk4tRqc/w640-h366/ARTSAH.jpg" width="640" /></a></div><br /><div>“Δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι ήταν αδύνατο να πολεμήσουμε με τις δυνατότητες του ανθρώπινου και στρατιωτικού εξοπλισμού που υπήρχε. Αναγκαστήκαμε να πάρουμε αυτήν την απόφαση ώστε να μην υπάρξουν άλλες απώλειες. Πολεμήσαμε ενάντια στις δυνάμεις 8 χωρών. Μίλησα με εκπροσώπους της ελίτ, μεταξύ των οποίων ο Μπάκο Σαχάκιαν, ο Αρκάδι Γκούκασιαν, ο Βιτάλι Μπαλασανάν και άλλοι, και όλοι είναι έτοιμοι να συνεργαστούν και να εργαστούν μαζί μας. Πραγματοποιούμε διαβουλεύσεις μαζί τους.</div><br />“Όλοι οι παραπάνω είπαν ότι μια προσωρινή ή τελική ανακωχή ήταν αναπόφευκτη. Διαφορετικά, θα είχαμε χάσει όλο το Αρτσάχ σε λίγες μέρες. Δεν υπήρχαν πόροι για να συνεχιστεί ο αγώνας. Φαίνεται ότι καταφέραμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας από αεροσκάφη για αρκετές ημέρες, αλλά ήδη τις τελευταίες δύο ημέρες ο εχθρός, δεν ξέρω πώς, μέσω νέων τεχνολογιών ή νέων drone, είχε την ευκαιρία να προκαλέσει μεγάλη ζημιά στα στρατεύματά μας ξανά. Γιατί δεν πέτυχε; Όλοι θα απαντήσουμε, ναι όλοι μας. Όλοι μας που κατείχαμε θέσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Σε γενικές γραμμές, θα υπάρξει αξιολόγηση της κατάστασης του στρατού στο μέλλον.<br /><br />“Το ηθικό των στρατευμάτων δεν ήταν πολύ καλό, σε ορισμένα σημεία μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν εξαιρετικά κακό. Εξαντλήθηκε από δυσεντερία και Covid. Ο στρατός ήταν στην πρώτη γραμμή για 43 ημέρες, και δεν είχαμε την ευκαιρία να αλλάξουμε, να ξεκουραστούμε ή να επουλωθούμε. Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών σίγουρα δεν πολεμήσαμε ενάντια στο Αζερμπαϊτζάν και σίγουρα όχι μόνο ενάντια στους Τούρκους ή τον στρατιωτικό εξοπλισμός που βρισκόταν στο πεδίο της μάχης. Παρόντες ήταν επίσης Τούρκοι στρατιώτες, τρομοκράτες, και μισθοφόροι από διάφορες χώρες.<br /><br />“Υποκλίνομαι πρώτα στους στρατιώτες μας, στα πιο ηρωικά παιδιά στον κόσμο ήταν οι επιστρατευμένοι μας. Υποκλίνομαι στις οικογένειες και τους συγγενείς όλων των θυμάτων. Έπρεπε να σώσουμε τις ζωές αυτών των ίδιων στρατευμάτων. Φυσικά, μπορείτε να πείτε ¨Γιατί δεν είχαμε ενημερωθεί για αυτήν την κατάσταση εκείνη την εποχή¨.<br /><br />Σας υπενθυμίζω όμως πως από αυτήν ίδια θέση όμως σας τηλεφώνησα από το Άγκνταμ και σας είχα πει πως σας χρειαζόμασταν. Στις 29 Οκτωβρίου, από το Σούσι, μπροστά από την Εκκλησία Ghazanchetsots, σας είπα ότι το Σούσι ήταν σε κίνδυνο. Διαφωνούσαν για το αν το Shushi ήταν στα χέρια μας ή όχι, μα είχαμε χάσει τον κύριο έλεγχο από τις 5 Νοεμβρίου και εντελώς από τις 7 Νοεμβρίου”.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εξαιρετικά διδάγματα… από τον πρόεδρο του Αρτσάχ, Έλληνες ξυπνάτε!

“Δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι ήταν αδύνατο να πολεμήσουμε με τις δυνατότητες του ανθρώπινου και στρατιωτικού εξοπλισμού που υπήρχε. Αναγκαστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη μέρα της συμφωνίας για το Ναγκόρνο Καραμπάχ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB4Sop79pJQs01Vg-G1HgClT0Jv_Q4G6YCylN59UNymiF0DiPY6buOh5X4S-NWyyYCc7KiCU9MYN86DKdXc-iEC6XsRRnnwRRcPp4K_6NfaKaCfJWLqK58o1JfB7oG3MeWcxoemWfvoPU/s770/AZERBAIJAN_NAGORNO_KARABAKH.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="770" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB4Sop79pJQs01Vg-G1HgClT0Jv_Q4G6YCylN59UNymiF0DiPY6buOh5X4S-NWyyYCc7KiCU9MYN86DKdXc-iEC6XsRRnnwRRcPp4K_6NfaKaCfJWLqK58o1JfB7oG3MeWcxoemWfvoPU/w640-h332/AZERBAIJAN_NAGORNO_KARABAKH.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Στο Ναγκόρνο Καραμπάχ οι Αρμένιοι υπέστησαν συντριπτική ήττα, καθώς ο αζερικός στρατός κατέλαβε την στρατηγικής σημασίας πόλη Σούσι. Ο κίνδυνος για την κατάληψη όλης της Δημοκρατίας του Αρτσάχ ήταν πλέον ορατός. Στο σημείο αυτό επιτεύχθηκε μια συμφωνία, με την μεσολάβηση της Μόσχας, που δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον για ολόκληρη την περιοχή της Υπερκαυκασίας- εφόσον βεβαίως η συμφωνία αυτή τηρηθεί ως έχει, και δεν υπάρξουν επιπλοκές, όπως η είσοδος τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Αζερμπαϊτζάν ή μια αντιρωσική εξέγερση στην Αρμενία. Το κείμενο που ακολουθεί αναφέρει τα κύρια σημεία της συμφωνίας και τις συνέπειες που αυτή θα έχει για τους συμβαλλόμενους: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν και Ρωσία. <br /><br /><div>του <b><a href="https://vz.ru/politics/2020/11/10/1069760.html">Ντμίτρι Μπαβιρίν</a><br /></b><br />Ο πόλεμος στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ έπαυσε επισήμως και η Ρωσία μετατρέπεται σε εγγυητή της ασφάλειας της περιοχής μεταφέροντας εκεί στρατεύματα. Έτσι κατέστη δυνατή η αποτροπή μιας καταστροφικής εξέλιξης γεγονότων για τους Αρμένιους, αλλά η αγανάκτησή τους για το ό,τι συνέβη είναι τόσο μεγάλη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα επανάσταση και την πτώση του Πασινιάν. Σε ποια συμφωνία κατέληξαν Μόσχα, Μπακού και Ερεβάν;<br /><br />Τα κύρια σημεία της συμφωνίας έχουν ως εξής:<br /><br />Πρώτον, όλες οι εχθροπραξίες παύουν και οι στρατιωτικές δυνάμεις των δύο μερών παραμένουν στις θέσεις που βρέθηκαν μέχρι εχθές τα μεσάνυχτα. Η πόλη του Σούσι, στην οποία διεξήχθηκαν σκληρές μάχες τις τελευταίες ημέρες, περιέρχεται στο Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Δεύτερον, ο αρμενικός στρατός αποσύρεται από την περιοχή, και αντικαθίσταται από ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις, η ανάπτυξη των οποίων έχει ήδη ξεκινήσει. Έτσι, η Ρωσία θα επιτελέσει στο Ναγκόρνο Καραμπάχ τις ίδιες λειτουργίες του εγγυητή ασφάλειας που εκτελεί στην Υπερδνειστερία και στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία, πριν από τον πόλεμο του 2008.<br /><br />Τρίτον, μέσα στον επόμενο μήνα, το Μπακού θα ελέγξει τις περιοχές Kelbajar, Aghdam και Lachin. Δηλαδή, τα περισσότερα εδάφη που έχασε κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τα οποία αποτελούσαν τη λεγόμενη ζώνη ασφαλείας γύρω από την μη αναγνωρισμένη δημοκρατία. Η επιστροφή αυτών των περιοχών ήταν προϋπόθεση από πλευράς Αζερμπαϊτζάν από τις πρώτες ημέρες του πολέμου για να τερματίσει την επίθεση. Στη χειρότερη περίπτωση, αυτό θα σήμαινε την απόλυτη διακοπή της επικοινωνίας μεταξύ της Αρμενίας και του Ναγκόρνο-Καραμπάχ: το έδαφος του, όπως σχεδιάστηκε επί σοβιετικής περιόδου, είναι ένας θύλακας που περιβάλλεται πλήρως από το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Το χειρότερο σενάριο αποφεύχθηκε: οι Αρμένιοι διατηρούν μια ζώνη ελέγχου πέντε χιλιομέτρων στον διάδρομο του Λατσίν, μέσω του οποίου περνά ο δρόμος που συνδέει το Ερεβάν με το Στεπανακέρτ. Κατά μήκος της ζώνης θα δημιουργηθούν σημεία ελέγχου που θα εγκατασταθούν ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις.<br /><br />Ρώσοι συνοριοφύλακες, με τη σειρά τους, θα ελέγχουν την επανάληψη της επικοινωνίας ανθρώπων και εμπορευμάτων μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της αυτόνομης περιοχής του Ναχιτσεβάν, που χωρίζονται από το έδαφος της Αρμενίας και του Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Η συμφωνία θα ισχύει για πέντε χρόνια και θα ανανεώνεται αυτόματα για ίδιο διάστημα, εάν καμία από τις δύο πλευρές δεν δηλώσει την απόσυρσή της απ' αυτήν τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την αναμενόμενη ημερομηνία.<br /><br />Τι σημαίνει η συμφωνία για τη Ρωσία<br /><br />Αν υποτεθεί ότι το σχέδιο που περιγράφεται στην τριμερή δήλωση θα εφαρμοστεί, η Μόσχα έχει λύσει το κύριο πρόβλημα στον Νότιο Καύκασο, εξυπηρετώντας τα βασικά της συμφέροντα.<br /><br />Το κύριο πρόβλημα ήταν ο ίδιος ο πόλεμος, και πιο συγκεκριμένα, η επιτυχής επιθετική επιχείρηση του Αζερμπαϊτζάν. Κατ’ αρχάς, απετράπη η πλήρης απορρόφηση του Αρτσάχ (δηλαδή, από την άποψη του ίδιου του Αζερμπαϊτζάν, μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της εδαφικής του ακεραιότητας, κάτι που επιδιώκει το Μπακού). Μετά την τελειωτική απώλεια της πόλης Σούσι από τους Αρμένιους, η κατάληψη της πρωτεύουσας του Καραμπάχ, Στεπανακέρτ, από τα στρατεύματα του Αζερμπαϊτζάν φάνηκε να είναι θέμα πολύ σύντομου χρόνου.<br /><br />Η διατήρηση του Αρτσάχ ως εδάφος μη ελεγχόμενο από το Μπακού αποτελεί εγγύηση ότι το Αζερμπαϊτζάν δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και το ίδιο το ΝΑΤΟ δεν θα έχει πρόσβαση στην Κασπία Θάλασσα και στα ρωσικά σύνορα στην περιοχή του Νταγκεστάν.<br /><br />Φαίνεται ότι, αποφεύχθηκε η περαιτέρω ενίσχυση της Τουρκίας στην περιοχή: η Άγκυρα ήταν ο υποκινητής του νέου πολέμου και διεκδίκησε να είναι ο εγγυητής της παύσης του - με τους δικούς της όρους. Και λέμε "Φαίνεται" - διότι ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ, σχολιάζοντας την παύση των εχθροπραξιών, ανέφερε την ακόλουθη φράση: "Θα υπάρξει κοινή ειρηνευτική αποστολή Ρωσίας και Τουρκίας, αυτό είναι ένα νέο ειρηνευτικό σχήμα".<br /><br />Ωστόσο, η Τουρκία δεν αναφέρεται ούτε στο κείμενο της τριμερούς συμφωνίας ούτε στη δήλωση του Πούτιν σχετικά με αυτό το θέμα - εκεί εμφανίζονται μόνο ρωσικές ειρηνευτικές μονάδες.<br /><br />Ίσως, μιλάμε για τη συμμετοχή Τούρκων εκπροσώπων στο έργο του κέντρου παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, η δημιουργία του οποίου ορίζεται στη δήλωση των τριών ηγετών, αλλά ακόμα όχι για “τουρκικές ξιφολόγχες” μέσα στη ζώνη των συγκρούσεων. Εάν ο Αλίεφ έχει ήδη υποσχεθεί κάτι τέτοιο στον Ερντογάν, αυτό είναι ζήτημα της προσωπικής τους σχέσης. Μέχρι στιγμής, φαίνεται ότι για την Τουρκία η σύγκρουση που προκαλεί δεν τελειώνει με ιδανικό τρόπο και δεν έχει επιτύχει όλους τους στόχους της, που έχουν ήδη δημιουργήσει μια ξεχωριστή θεωρία συνωμοσίας.<br /><br />Σύμφωνα με κάποιους ισχυρισμούς, η Άγκυρα προσπάθησε να αποτρέψει την επίτευξη συμφωνίας με αυτήν τη μορφή και μπορεί να είναι πίσω από την κατάρριψη του ρωσικού ελικοπτέρου Mi-24 κοντά στα σύνορα με τον Ναχιτσεβάν (υπήρξε συζήτηση για την παρουσία εκεί τουρκικών στρατευμάτων εδώ και πολύ καιρό). Ωστόσο, η Μόσχα αποφάσισε να μην ανακατέψει το τραγικό αυτό συμβάν με την ειρηνευτική πρωτοβουλία.<br /><br />Τι σημαίνει η συμφωνία για το Αζερμπαϊτζάν<br /><br />Το Μπακού γιορτάζει μια νίκη. Έσφιξε το Καραμπάχ σε “τανάλια” "και επέστρεψε υπό τον έλεγχό του σημαντικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της ήδη αναφερθείσας πόλης Σούσι, η οποία έχει ιδιαίτερη συμβολική σημασία τόσο για τους Αρμένιους όσο και για τους Αζέρους: η πρώην πρωτεύουσα του χανάτου του Καραμπάχ είναι ο ακρογωνιαίος λίθος των ισχυρισμών και των δυο τους για τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξαν στην ιστορία της περιοχής.<br /><br />Κατά τη διάρκεια του δεύτερου πολέμου για το Καραμπάχ, το Αζερμπαϊτζάν ενήργησε ως επιτιθέμενος, ξεπαγώνοντας τη σύγκρουση με ένα επινοημένο πρόσχημα. Ωστόσο, σύμφωνα με την κατάληξη του πολέμου, αυτό που θα απομείνει από την αυτοδιοικούμενη Αρμενική Αρτσάχ θα επιβιώνει, υποτίθεται, χάρη στην «καλή θέληση» του Μπακού. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό θα γίνεται μόνον λόγω των εγγυήσεων της Ρωσίας, που εκφράζονται με την παρουσία του ειρηνευτικού σώματος, αν και η προπαγάνδα του Αζερμπαϊτζάν θα το παρουσιάσει με το δικό της τρόπο.<br /><br />Το πώς θα παρουσιαστεί είναι ένα σοβαρό ζήτημα, αφού το μόνο πρόβλημα που μπορεί να έχει ο Αλίεφ σε σχέση με όλα αυτά είναι η έλλειψη κατανόησης από το πιο ριζοσπαστικό τμήμα της κοινωνίας. Είναι απαραίτητο να εξηγήσει στους στρατηγούς του και στο έθνος στο σύνολό του γιατί τα στρατεύματα του Αζερμπαϊτζάν σταμάτησαν και δεν έθεσαν τέλος στο «ζήτημα του Καραμπάχ» αποκτώντας τον έλεγχο σε ολόκληρη την επικράτεια του Ναγκόρνο Καραμπάχ, αν και θα μπορούσαν να το είχαν κάνει.<br /><br />Τι σημαίνει η συμφωνία για την Αρμενία<br /><br />«Τραγωδία», «καταστροφή», «πλήρης εφιάλτης», «εθνική προδοσία» - με αυτούς τους όρους, περιγράφεται αυτό που συνέβη από την αρμενική πλευρά. Το Ερεβάν απάντησε στη δήλωση του Πασινιάν για την παύση των εχθροπραξιών με εξέγερση. Οι διαδηλωτές εισέβαλαν στην έδρα της κυβέρνησης και στην Εθνοσυνέλευση, δηλαδή στο κοινοβούλιο, τον πρόεδρο του οποίου τον έβγαλαν από το αυτοκίνητο και τον ξυλοκόπησαν.<br /><br />Τα συναισθήματα των Αρμενίων μπορούν να γίνουν κατανοητά: στις περιοχές που τώρα θα τεθούν υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν, δεν ζουν τόσοι πολλοί, αλλά υπάρχουν πολλές αρχαίες αρμενικές εκκλησίες και άλλα εθνικά μνημεία - συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των ερειπίων του Τιγκρανακέρτ που δημιουργήθηκαν στην αρχαία εποχή. Η συναισθηματική σχέση με αυτά τα εδάφη είναι πολύ ισχυρή - ως μέρος του ηρωισμού του λαού γενικά και των απογόνων εκείνων που, αφού έδωσαν τη ζωή τους, είχαν κερδίσει τον πρώτο πόλεμο.<br /><br />Ιδιαίτερος είναι ο πόνος για το Σούσι, για το οποίο είναι ακόμα έτοιμοι να πολεμήσουν και να το απελευθερώσουν “ό,τι και να γίνει" Το πρόβλημα είναι ότι η πόλη είναι ένα είδος φρουρίου: από τη μία πλευρά, περιβάλλεται από βουνά, από την άλλη, είναι ένα στρατηγικό ύψωμα από το οποίο βάλλεται το Στεπανακέρτ. Εάν δεν ήταν δυνατό να το υπερασπιστούν, είναι αδύνατον πλέον να το επανακαταλάβουν.<br /><br />Οι Αρμένιοι δεν θέλουν να σταματήσουν τις προσπάθειές τους να ανατρέψουν την κατάσταση, αλλά η κατάσταση στο μέτωπο φαίνεται να είναι κρίσιμη για αυτούς. Αναγνωρίζοντας την απώλεια του Σούσι και άλλων εδαφών, σώζουν τουλάχιστον το Στεπανακέρτ, όπου συγκεντρώνεται ο κύριος πληθυσμός του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Αυτό διατυπώθηκε συνοπτικά από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ Arayik Harutyunyan, για τον οποίο η αναγνώριση της πραγματικής ήττας πρέπει να ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Δεν υπάρχει ομοφωνία επάνω σε αυτό το ζήτημα στο Καραμπάχ. Η πλειοψηφία στο κοινοβούλιο συμφώνησε με τον πρωθυπουργό, αλλά ο γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας Samvel Babayan αντιτίθεται σθεναρά στην κατάπαυση του πυρός. Οι διαμαρτυρόμενοι στο Ερεβάν απαιτούν επίσης τη συνέχιση του ένοπλου αγώνα, καθώς και τη μεταφορά εξουσίας στην Αρμενία στο Γενικό Επιτελείο και την άμεση παραίτηση του Πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν. Ο ρόλος του στην εξέλιξη τόσο θλιβερών για το αρμενικό έθνος γεγονότων αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής συζήτησης.<br /><br />Φαίνεται ότι το σφάλμα του Αρμένιου ηγέτη δεν είναι τόσο στο ότι συμφώνησε σε μια «επαίσχυντη παράδοση» - αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό μια αναγκαστική απόφαση. Είναι ότι η σύγκρουση, επί της ουσίας, έφθασε μέχρι αυτό το σημείο. Με περισσότερη τακτική ευελιξία και λιγότερη αυτοπεποίθηση από την πλευρά του στα πρώτα στάδια του πολέμου, οι παραχωρήσεις μπορεί να μην ήταν τόσο μεγάλες όσο αυτές που αναγκάζεται να κάνει τώρα.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική χρεωκοπία του Πασινιάν είναι αμετάκλητη. Η φήμη που κυκλοφορεί ενεργά στα κοινωνικά δίκτυα είναι ότι ο πρωθυπουργός εγκατέλειψε τη χώρα και τώρα βρίσκεται στο Σότσι. Ακόμα κι αν αυτό είναι "συκοφαντία", στο εγγύς μέλλον θα τον κυνηγούν όλα τα σκυλιά του Νότιου Καυκάσου και από τις δύο πλευρές, και του Αζερμπαϊτζάν και και της Αρμενίας. Αλλά αυτό είναι πλέον προσωπικό του πρόβλημα.<br /><br />Ένα πιθανό πρόβλημα για τη Ρωσία είναι ότι όλος ο πόνος των Αρμενίων και όλη η αρνητικότητα που απευθύνεται τώρα προς τον Πασιανάν, αφού κορεστεί προς τα εκεί, θα κατευθυνθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο προς τη Μόσχα. Τώρα ο λαός της Αρμενίας δεν εκτιμά τόσο πολύ το γεγονός ότι το Αρτσάχ σώθηκε από μια τελική καταστροφή, καθώς είναι δυσαρεστημένος για το γεγονός ότι τον ανάγκασαν να παραδοθεί.<br /><br />Η νέα «αρχιτεκτονική ασφάλειας» στην περιοχή είναι τέτοια που το Ερεβάν περιέρχεται σε κρίσιμη στρατιωτική εξάρτηση από τη Μόσχα. Μόνο οι ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις θα συγκρατούν το Αζερμπαϊτζάν από την «τελική λύση στη σύγκρουση του Καραμπάχ» - η γραμμή άμυνας που δημιουργήθηκε από τους Αρμένιους έχει καταρρεύσει.<br /><br />Αυτά είναι γεγονότα, αλλά εκτός από τα γεγονότα υπάρχουν και τα συναισθήματα, και στον Καύκασο είναι άφθονα και θερμά. Ως αποτέλεσμα, ορισμένες δυνάμεις στην αρμενική κοινωνία θα αντιληφθούν τη Ρωσία όχι ως ειρηνοποιό, αλλά ως εμπόδιο.<br /><br />Οι μύθοι ότι η Μόσχα συνωμότησε με τον Αλίεφ και εμπόδισαν την υποχώρηση των Αζέρων από το Σούσι μέχρι το Μπακού, όχι μόνο θα επιβιώνουν, αλλά θα διαδίδονται ενεργά από το τμήμα της αρμενικής ελίτ που προσανατολίζεται προς τη Δύση. Στο μέλλον, η επίδραση της προπαγάνδας απ’ αυτούς μπορεί να οδηγήσει στην ωρίμανση πολύ δηλητηριωδών φρούτων. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη.<br /><br /><a href="https://sotiriosdemopoulos.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<h3 class="post-title entry-title" itemprop="name" style="background-color: #fff9ee; color: #222222; font-family: Georgia, Utopia, "Palatino Linotype", Palatino, serif; font-size: 24px; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 0.75em 0px 0px; position: relative;"></h3></div>

Η επόμενη μέρα της συμφωνίας για το Ναγκόρνο Καραμπάχ

Στο Ναγκόρνο Καραμπάχ οι Αρμένιοι υπέστησαν συντριπτική ήττα, καθώς ο αζερικός στρατός κατέλαβε την στρατηγικής σημασίας πόλη Σούσι. Ο κίνδυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Σενάρια για πρόωρες εκλογές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinIgr01uZZBAzJoK8UcLto7-SyqCq5PZl-uSH_WNu5sovD_ChHHL8F_uY0PU7MuA8ETxu0MEfr-luvOwelzsKTEc6YbycH1XmSzsjXmi9lg0bFMhuH1c_rL8xRD9Mh-DQ6f4im-KcZHow/s1000/albayrak-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinIgr01uZZBAzJoK8UcLto7-SyqCq5PZl-uSH_WNu5sovD_ChHHL8F_uY0PU7MuA8ETxu0MEfr-luvOwelzsKTEc6YbycH1XmSzsjXmi9lg0bFMhuH1c_rL8xRD9Mh-DQ6f4im-KcZHow/w640-h384/albayrak-erdogan.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Η αποχώρηση – σοκ των δύο κορυφαίων οικονομικών αξιωματούχων της Τουρκίας το σαββατοκύριακο προετοιμάζει το έδαφος για μία αύξηση των επιτοκίων και άλλες κινήσεις με στόχο να σταματήσει η πτώση – ρεκόρ της λίρας, ανέφεραν αναλυτές, αν και αιωρούνται πολιτικά ζητήματα σχετικά με την αλλαγή ηγεσίας, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters.<br />Χωρίς να υπάρξει κάποια εξήγηση από την κυβέρνηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο γαμπρός του Μπεράτ Αλμπαϊράκ δήλωσε αργά χθες μέσω του Instagram ότι παραιτείται από τη θέση του υπουργού Οικονομικών για λόγους υγείας. <br /><br />Η κίνηση αυτή έγινε μετά την επίσημη ανακοίνωση νωρίς το πρωί το Σάββατο ότι ο Ερντογάν αντικατέστησε τον επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας Μουράτ Ουζάλ με ένα πρώην υπουργό Οικονομικών, χωρίς να αναφερθεί κάποιος λόγος, αν και αξιωματούχοι δήλωναν ότι αυτός είχε να κάνει με την υποτίμηση του τουρκικού νομίσματος. <br /><br />Η λίρα έκανε άλμα έως 4% έναντι του δολαρίου σήμερα – η μεγαλύτερη ενδοσυνεδριακή αύξηση πολλών μηνών. Μόλις την Παρασκευή, η λίρα είχε κατρακυλήσει σε νέο ιστορικά χαμηλό επίπεδο, έχοντας χάσει το 30% της αξίας της φέτος, καταγράφοντας τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των νομισμάτων αναδυόμενων αγορών στο 2020. Η βουτιά της λίρας καθοδηγήθηκε από τις ανησυχίες για τα μειωμένα συναλλαγματικά διαθέσιμα της κεντρικής τράπεζας, τις υψηλού κόστους κρατικές παρεμβάσεις στις αγορές συναλλάγματος, τα αρνητικά πραγματικά επιτόκια και τον κίνδυνο κυρώσεων από τη Δύση για την εξωτερική και αμυντική πολιτική της Τουρκίας. <br />Τι ισχύει με την παραίτηση του γαμπρού <br /><br />Πληροφορίες της φιλο-κυβερνητικής εφημερίδας «Γενί Σαφάκ», αναφέρουν ότι επίκειται εντός των επόμενων ωρών ανακοίνωση της τουρκικής προεδρίας σχετικά με την παραίτηση ή μη Αλμπαϋράκ και συγκεκριμένα έπειτα από τη συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος της οποίας θα προεδρεύσει ο Ταγίπ Ερντογάν, ενώ τα αντιπολιτευτικά μέσα κάνουν ήδη λόγο για επικείμενο ανασχηματισμό, ακόμη και πρόωρες εκλογές. Ήδη, ο τουρκικός τύπος αναφέρει ότι ο Τούρκος πρόεδρος συναντήθηκε με τον πρώην αντιπρόεδρο - υπεύθυνο για την οικονομία - Νουρετίν Τζανικλί και τον πρόεδρο της Κεντρικής Τράπεζας Νατζί Αγμπάλ. <br /><br />Η εφημερίδα «Σοζτζού», αναφέρει ότι ο Τούρκος πρόεδρος απέλυσε το διοικητή της τουρκικής κεντρικής τράπεζας Μουράτ Ουουσάλ και διόρισε τον Νατζί Αγμπάλ στη θέση του χωρίς να το γνωρίζει ο υπουργός Οικονομικών του κι ο Αλμπαϋράκ παραιτήθηκε ως αντίδραση σε αυτό.<br /><br />Μετά την παραίτηση, η αντιπολίτευση ζήτησε και πάλι πρόωρες εκλογές, αν και οι φήμες προς το παρόν μιλούν για πιθανό ανασχηματισμό, αν και ο σύμμαχος του Ερντογάν, αρχηγός του εθνικιστικού κόμματος, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ενδεχομένως να αντιταχθεί σε μια τέτοια κίνηση και ο Τούρκος πρόεδρος να περιοριστεί σε απλή αντικατάσταση του υπουργού των Οικονομικών.<br /><br />Πάντως, ο αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) δήλωσε χθες βράδυ: «Βαρεθήκαμε από αυτό το πανηγύρι. Να γίνουν πρόωρες εκλογές το συντομότερο». Ο εκπρόσωπος του κόμματος Φαίκ Οζτράκ ανέφερε ότι «ο οικογενειακός καβγάς βούλιαξε την οικονομία. Ο λαός μας δεν είναι αναγκασμένος να ανεχτεί τα καπρίτσια της ενός ανδρός αρχή». Το στέλεχος του AKP, Μεχμέτ Μους, πάντως, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που αντέδρασε από το κυβερνών κόμμα, είπε ότι ελπίζουν ο Αλμπαϋράκ να παραμείνει στο πόστο του με την έγκριση του Ερντογάν. <div><br />Στα 232 ευρώ ο βασικός μισθός στην Τουρκία <br /><br />Ο βασικός μισθός σε μία χώρα είναι πάντως ο καλύτερος δείκτης για του πού πορεύεται η οικονομία της. Και το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία, φυσικά. Τον Ιανουάριο του 2016, ο βασικός μισθός στην Τουρκία ήταν 403 ευρώ. Το 2020, ο βασικός μισθός είναι 232 ευρώ.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα «Σοζτζού», η Τουρκία βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από την Κίνα, η οποία δέχεται κριτική για την πρόσληψη φθηνού εργατικού δυναμικού.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Τουρκία: Σενάρια για πρόωρες εκλογές

Η αποχώρηση – σοκ των δύο κορυφαίων οικονομικών αξιωματούχων της Τουρκίας το σαββατοκύριακο προετοιμάζει το έδαφος για μία αύξηση των επιτοκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ρώσοι έδωσαν στη δημοσιότητα το σχέδιο της Τουρκίας: "Κωδικός ASRIKA" για την ένωση 62 μουσουλμανικών χωρών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-U-mSh-CZiQ7wks1K2cBd-3koCEuC_WnDZ5CNDCa9Oxcfh9CT8-VcjVgwzK_FlCAHpeVksap5RMe7PZNNUiwizU8RS9tNyhMj4UFdfVmfV7Sx02A8ZQWoEoQiw8hKR57XokioC0XT06s/s1000/erdogan1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-U-mSh-CZiQ7wks1K2cBd-3koCEuC_WnDZ5CNDCa9Oxcfh9CT8-VcjVgwzK_FlCAHpeVksap5RMe7PZNNUiwizU8RS9tNyhMj4UFdfVmfV7Sx02A8ZQWoEoQiw8hKR57XokioC0XT06s/w640-h384/erdogan1.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τρομερό σχέδιο για ένωση 62 μουσουλμανικών χωρών στηλιτεύει το μεγαλύτερο ΜΜΕ της Ρωσίας.</span></h3>Μέχρι πρόσφατα, ο Ερντογάν θεωρούταν από τους περισσότερους δυτικούς αναλυτές ως ένας περιφερειακός ηγέτης που κινείται ανάμεσα στις αντιφάσεις των μεγάλων δυνάμεων, πατώντας σε "δύο πόδια" (Δύση και Ανατολή), προκαλώντας ήδη πόλεμο σε πολλές γωνιές του πλανήτη.<br /><br />Πολλοί μεγάλοι ηγέτες της δύσης προσπαθούν με διάφορες ανούσιες θεωρίες να καθησυχάσουν τον εαυτό τους, λέγοντας ότι η Άγκυρα, η οποία συμμετέχει σε τόσες πολλές στρατιωτικές συγκρούσεις ταυτόχρονα, το κάνει για “προστασία” της και μόνο.<br /><br />Πράγματι, ο Ερντογάν έχει διαρρήξει τις σχέσεις του με όλους σχεδόν τους γείτονές του (Ελλάδα-Ισραήλ, Αρμενία, Αίγυπτο, Κύπρο, κά) εκτός από το Αζερμπαϊτζάν, καθώς και με τις δύο υπερδυνάμεις περιστασιακά, αναφέρει το μεγαλύτερο<a href="http://www.segodnia.ru/content/234476"> ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων της χώρας.</a><br /><br />Η τουρκική οικονομία βρίσκεται λίγο πριν το κραχ, τα συναλλαγματικά αποθέματα μειώνονται, ο πληθωρισμός καλπάζει στην κυριολεξία, ενώ η πανδημία έχει πλήξει την τουριστική βιομηχανία, καθώς το βιοτικό επίπεδο των Τούρκων πολιτών καταβαραθρώνεται καθημερινά.<br /><br />Ενδεχόμενες κυρώσεις από ΗΠΑ και ΕΕ, θα μπορούσαν να παραλύσουν την οικονομική ζωή της χώρας.<br /><br />Ωστόσο όμως, όλα αυτά τα επιχειρήματα δεν λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι στο παιχνίδι που ξεκίνησε ο Ερντογάν, η πτώση του βιοτικού επιπέδου συμβάλλει μάλλον στην κινητοποίηση ( η καλύτερα στην εξαγρίωση) του φτωχού (μη μορφωμένου) τουρκικού πληθυσμού όχι μόνο για να πολεμήσει έναν εξωτερικό εχθρό, αλλά και για να συμμετέχει στη μεγάλη μάχη του "Καλού ενάντια στο Κακό" (όπως αυτός το αντιλαμβάνεται), για χάρη της οικοδόμησης ενός νέου κόσμου βασισμένου στο ακραίο Ισλάμ, το οποίο προωθεί η μουσουλμανική αδελφότητα.<br /><br />Τι κάνει λοιπόν ο Ερντογάν. Σύμφωνα με τα γραπτά και τις ομιλίες του συνεργάτη του, απόστρατου Ταξιάρχου Adnan Tanriverdi (ιδρυτή του SADAT PMC), έχει σε ισχύ ένα σχέδιο για τη δημιουργία μιας ισλαμικής υπερδύναμης και ενός τεράστιου χαλιφάτου που θα ενώσει μελλοντικά 61 χώρες με πρωτεύουσα στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />"Δεν μιλάμε για απλές φαντασιώσεις ενός Τούρκου παρανοϊκού προέδρου, αλλά για ένα αληθινό σχέδιο που είναι σε πλήρη ισχύ, και για το οποίο εργάζονται χιλιάδες ή και εκατομμύρια για την επίτευξη του", αναφέρει ο Boris Dzherelievsky.<br /><br />Το τουρκικό Κέντρο Στρατηγικής Έρευνας (ASSAM), υπό την προεδρία του Tanriverdi, διοργανώνει ετήσια «συνέδρια» για την αντιμετώπιση των τεχνικών προκλήσεων που σχετίζονται με τη δημιουργία και τη διαχείριση αυτής της νέας «Ισλαμικής Ένωσης».<br /><br />Σε έναν από αυτά ο Τανριβερντί ζήτησε το συντονισμό από κοινού για την παραγωγή όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού μεταξύ των ισλαμικών χωρών, λέγοντας: "Τα κράτη δεν μπορούν να αντισταθούν στις χώρες των οποίων τα όπλα χρησιμοποιούν."<br /><br />"Το ASSAM δημοσίευσε επίσης ένα σχέδιο ισλαμικού συντάγματος 69 σελίδων για μια προγραμματισμένη μελλοντικά συνομοσπονδία ισλαμικών χωρών. Αυτό το σύνταγμα αναφέρει ότι «θα είναι σε πλήρη ισχύ η Σαρία, και ότι η νέα ένωση χωρών θα ονομάζεται Asrika (Ασία και Αφρική)"δηλώνει ο Ρώσος ειδικός Boris Dzherelievsky.<br /><br />Οι περισσότερες από τις πολιτικές που εφαρμόζει ήδη σήμερα ο Ερντογάν μπορούν να θεωρηθούν άνετα ως εφαρμογή αυτών των άνομων και τρομερών σχεδίων.<br /><br />Αλλά πώς όμως σκοπεύει ο Ερντογάν να πείσει τόσες μουσουλμανικές χώρες, που προφανώς θέλουν την κυριαρχία τους, να τεθούν κάτω από το κυρίαρχο χέρι της κατεχόμενης από την Τουρκία Κωνσταντινούπολης;<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος φέρεται να διαθέτει αρκετά ισχυρά εργαλεία για αυτό το σχέδιο αυτό, ή μάλλον ένα τρομερό όπλο.<br /><br />Πρόκειται για τις παγκόσμιες δομές των Τζιχαντιστών, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Ισλαμισμός θα πρέπει να κυριαρχήσει και για αυτό ασκούν παντού την εξτρεμιστική τρομοκρατία τους.<br /><br />Οι Τζιχαντιστές εμφανίστηκαν στην αρχή χωρίς τουρκική συμμετοχή, αλλά σήμερα η Άγκυρα έχει τον έλεγχο πάνω σε αυτούς τους ακραίους ισλαμιστικούς τρομοκράτες που απειλούν την ΕΕ, αλλά και την Ρωσία πλέον.<br /><br />Στις βόρειες περιοχές της Συρίας, που καταλήφθηκαν από τα τουρκικά στρατεύματα, αλλά και στο Ιράκ, έχουν συρρεύσει χιλιάδες μέλη αυτών των τρομοκρατικών ομάδων, ξεκινώντας από την τρομοκρατική οργάνωση του ISIS.<br /><br />Ο Ερντογάν, προφασιζόμενος δήθεν προστασία από τους Κούρδους και τον στρατό του Άσαντ εισέβαλε και δημιούργησε τις βάσεις τους, όπως έκανε και σχετικά πρόσφατα στην Λιβύη, αλλά και στο Ναγκόρνο/Καραμπάχ.<br /><br />Μέχρι πρόσφατα, ορισμένοι εμπειρογνώμονες είχαν την τάση να αξιολογούν την δράση αυτών των ένοπλων σωμάτων ως χαμηλής αξίας, ο Ερντογάν όμως επιδιώκει να τους "χρησιμοποιήσει" ταχύτατα παντού.<br /><br />Οι μάχες για παράδειγμα στο Ναγκόρνο έδειξαν ότι πολλοί από αυτούς τους ισλαμιστές μισθοφόρους τρομοκράτες εκπαιδεύονται τουλάχιστον όπως και οι στρατιώτες του τακτικού στρατού του Αζερμπαϊτζάν και είναι πολύ περισσότερο έτοιμοι για μάχη από ότι οι Αζέροι.<br /><br />"Επιπλέον, το γεγονός ότι ενώ τα πτώματα των σκοτωμένων Αζέρων παραμένουν για εβδομάδες εγκαταλελειμμένα στο πεδίο της μάχης, τα πτώματα των Τζιχαντιστών περισυλλέγονται με οποιοδήποτε κόστος και αποστέλλονται αμέσως στην πατρίδα τους, αυτό μας λέει πάρα πολλά", συνεχίζει ο ίδιος.<br /><br />Μεταξύ των τζιχαντιστών υπάρχει επίσης μια πραγματική στρατιωτική «ελίτ», από μαχητές από την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο, την περιοχή του Βόλγα, τα Ουράλια και την Κίνα.<br /><br />Αυτοί είναι πολύ καλά εκπαιδευμένοι, και προσεκτικά προετοιμασμένοι και αγαπημένοι μεταξύ τους.<br /><br />Σχεδόν το ίδιο ισχύει και για τους Τζιχαντιστές από τις "πετρελαϊκές μοναρχίες", από τις οποίες, ωστόσο, δεν υπάρχουν και τόσοι πολλοί.<br /><br />"Όπως έδειξαν τα γεγονότα στην Ευρώπη μετά από ένα ακόμη δήθεν «σκάνδαλο με τις θρησκευτικές καρικατούρες», ο Ερντογάν διαθέτει όχι μόνο «πεζικό» στη διάθεσή του, αλλά και πολλούς εν υπνώσει ”μοναχικούς λύκους”.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος αποκάλεσε άμεσα τους συμπατριώτες του και τους συν-θρησκευόμενους του στην Ευρώπη ως… «στρατιώτες του». Αλλά τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με την παγκόσμια μουσουλμανική συνομοσπονδία; ίσως το πιο άμεσο", αναφέρει ο Dzherelievsky.<br /><br />Οι φλογερές ομιλίες του Ερντογάν εναντίον της Δύσης, οι οποίες εντυπωσίασαν ένα σημαντικό κομμάτι των μουσουλμάνων του κόσμου, έθεσαν παράλληλα ένα τρομερό δίλημμα στις ηγεσίες των μουσουλμανικών χωρών, για το αν θα πρέπει αυτές να είναι αλληλέγγυες με τον Τούρκο ηγέτη ή να προκαλέσουν δυσαρέσκεια στους πολίτες τους, στηλιτεύοντας τον.<br /><br />Αν του αντισταθεί κάποιος από αυτούς τους ηγέτες των μουσουλμανικών χωρών, ο Ερντογάν έχοντας στη διάθεσή χιλιάδες τζιχαντιστές, θα τους στείλει σε αυτές τις χώρες, για να οργανώσουν επιτόπου μια «Αραβική Άνοιξη-2» και να ανεβάσει στην συνέχεια τον δικό του ηγέτη.<br /><br />"Ο Τούρκος πρόεδρος προσφέρει στις ηγεσίες αυτών των χωρών μια επιλογή, ή τον ακολουθούν εθελοντικά ή θα εξαναγκαστούν εκ των πραγμάτων να το πράξουν.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν πρόκειται να περιοριστεί στο σχέδιο για την δημιουργία ενός “Μεγάλου Τουράν" και τώρα προσπαθεί να μετατρέψει το «αόρατο χαλιφάτο», κάτω από τα μάτια των δυτικών ειδικών υπηρεσιών σε ένα αρκετά απτό, πραγματικό παγκόσμιο χαλιφάτο", τονίζει ο ίδιος.<br /><br />Σύμφωνα με ρωσικές δημοσιογραφικές πηγές παλαιότερα, αυτός ήταν και ο λόγος που η Ρωσία (υπό την ηγεσία ενός νέου ηγέτη αφού ο Πούτιν θα αποσυρθεί μελλοντικά) θα προσπαθήσει να δημιουργήσει το δική της Ορθόδοξη κοινοπολιτεία με ομόδοξες χώρες, με σκοπό να αντιμετωπίσει αυτό ακριβώς το σχέδιο κατά του πολιτισμένου κόσμου. <div><br /></div><div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Ρώσοι έδωσαν στη δημοσιότητα το σχέδιο της Τουρκίας: "Κωδικός ASRIKA" για την ένωση 62 μουσουλμανικών χωρών

Τρομερό σχέδιο για ένωση 62 μουσουλμανικών χωρών στηλιτεύει το μεγαλύτερο ΜΜΕ της Ρωσίας. Μέχρι πρόσφατα, ο Ερντογάν θεωρούταν από τους περι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δόγμα Kissinger δεν θα αμφισβητηθεί παρά τις πιθανές κυρώσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία για τους S-400 – Θα επιταχυνθεί ο διάλογος Τουρκίας – Ελλάδος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDfxURqj58ROmKjDVfLOr0s3EZuvArl06W7c2uGdIiYPBBeouquBWugWBc5e5Fa0qX8ZBiXFRueA1F67RkTafe6WSfVcyJGrdU3dADAw0ieRE0eAYfWg3e7t6L1VVk3vMdlHf8LQEzEW8/s900/88796516622.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="631" data-original-width="900" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDfxURqj58ROmKjDVfLOr0s3EZuvArl06W7c2uGdIiYPBBeouquBWugWBc5e5Fa0qX8ZBiXFRueA1F67RkTafe6WSfVcyJGrdU3dADAw0ieRE0eAYfWg3e7t6L1VVk3vMdlHf8LQEzEW8/w640-h448/88796516622.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Οι ΗΠΑ ακόμη και εάν επιβάλλουν κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400 δεν θα ρισκάρουν να χαλάσουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία... λόγω ΝΑΤΟ και Ρωσίας<br /><br />To δόγμα Kissinger δεν θα αμφισβητηθεί παρά τις κυρώσεις που ενδέχεται να υπάρξουν από τις ΗΠΑ στην Τουρκία για την χρήση του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400.<br />Τόσο το BBC όσο και η Jerusalem Post αναφέρουν ότι οι S-400 θα δοκιμάσουν τις σχέσεις του νέου Προέδρου των ΗΠΑ Joe Biden και του Τούρκου Προέδρου Erdogan.<br />Ωστόσο η απόφαση για την Ανατολική Μεσόγειο έχει ληφθεί από την προεδρία Trump και θα υιοθετήσει πλήρως και ο Joe Biden ο νέος αμερικανός Πρόεδρος να ξεκινήσει διάλογος Τουρκίας και Ελλάδος.<br />Ο Trump είχε συμφωνήσει το πλαίσιο και απλώς έπρεπε να ωριμάσει στην Τουρκία.<br />Να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής η Τουρκία έχει διεξάγει συνολικά έρευνες σε 11 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα ελληνικής θαλάσσιας δικαιοδοσίας και από τα 9 κοιτάσματα που έχουν ελεγχθεί και τα 9 ήταν άδεια.<br />Οπότε η ΑΟΖ νοτίως του Καστελόριζου δεν έχει καμία αξία ενεργειακή έως σήμερα, τουλάχιστον και η παράμετρος αυτή θα ληφθεί υπόψη στον διάλογο που θα ξεκινήσει εντός κάποιων μηνών.<br /><br />Η αμερικανική εξωτερική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα αλλάξει...<br /><br />Η αμερικανική εξωτερική πολιτική εμφορείται από το δόγμα Kissinger του πρώην υπουργού Εξωτερικών και κορυφαίου αμερικανού διπλωμάτη ο οποίος είχε υποστηρίξει την άποψη ότι στην ευρύτερη περιοχή ο αμερικανικός παράγοντας πρέπει να έχει δεσμούς και συνεργασία με την Τουρκία για γεωστρατηγικούς και όχι μόνο λόγους.<br />-Ο Biden ως πρώην αντιπρόεδρος της αμερικανικής κυβέρνησης είχε συνεργαστεί με την Τουρκία, αναπτύξει καλή συνεργασία αν και τότε ο Erdogan δεν είχε αναπτύξει το φιλόδοξο και μαξιμαλιστικό του σχέδιο επέκτασης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Οι ΗΠΑ διατηρούν καλές σχέσεις με την Ελλάδα, όπως αποδεικνύεται και από τις βάσεις που δημιουργούνται αλλά και με την Τουρκία.<br />Για τους αμερικανούς και παρά την ένταση με τους S-400 η Τουρκία είναι σύμμαχος χώρα και μέλος του ΝΑΤΟ.<br />Συν τοις άλλοις εάν υπάρξει ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας, ο Erdogan θα στραφεί στον Putin εξέλιξη που δεν θα αρέσει καθόλου στους αμερικανούς.<br />Να σημειωθεί ότι η Τουρκία έχει τον 4ο μεγαλύτερη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και θεωρείται μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας.<br /><br />Διπλωματία κατά περίπτωση και περίσταση<br /><br />Έχει ενδιαφέρον να δούμε λίγο την διπλωματία κατά περίσταση και περίπτωση.<br />Η Τουρκία και η Ρωσία έχουν πολύ καλές σχέσεις αλλά στην Λιβύη ή στην υπόθεση του Nagorno Karabakh βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν συνεργάζονται Τουρκία και Ρωσία.<br />Μπορεί π.χ. οι ΗΠΑ να επιβάλλουν κυρώσεις για τους S-400 αλλά αυτό θα ήταν λάθος να μεταφραστεί ως σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας.<br />Η διπλωματία κατά περίσταση και περίπτωση αρχίζει να κυριαρχεί στην γεωπολιτική σκακιέρα και η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν θα πρέπει να αγνοήσει αυτή την νέα παράμετρο.<br />Ο αμερικανικός παράγοντας πάντως θα ήθελε να πέσουν οι τόνοι μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και είναι πιθανό να διαμεσολαβήσουν ώστε να ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ ελλήνων και Τούρκων.<br />Το ενδεχόμενο αυτό και με τον Biden, έχει αυξημένες πιθανότητες, δηλαδή οι ΗΠΑ να διαμεσολαβήσουν στην ένταση Τουρκίας και Ελλάδος.<br /><br />Πως αξιολογεί τα δεδομένα η Τουρκία<br /><br />Η αποφασιστικότητα της Τουρκίας να διατηρήσει τη στάση της σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, του πυραυλικού συστήματος S-400, της περιφερειακής πολιτικής και της επέκτασης στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελούν βασικές προτεραιότητες.<br /><br />Οι προσωπικοί δεσμοί και η υπέρβαση<br /><br />Η προσωπική σχέση μεταξύ του Προέδρου Erdogan και του Trump είχαν ως αποτέλεσμα να ξεπεραστούν τα διμερή προβλήματα μεταξύ των δύο χωρών.<br />Οι δεσμοί μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ ήταν ιδιαίτερα τεταμένοι στην εποχή του Obama, καθώς οι ΗΠΑ ήταν απρόθυμες να συλλάβουν και να εκδώσουν τον επικεφαλής της Ομάδας Τρομοκρατίας Γκουλενιστών (FETÖ) του Fetullah Gülen, ενώ επιμένουν επίσης να στηρίξουν τις δυνάμεις του YPG / PKK υπό την με το πρόσχημα της μάχης του Daesh στη βόρεια Συρία<br />Ο Biden κατά την προεκλογική του εκστρατεία τάχθηκε κατά του Erdogan.<br />Σε ένα βίντεο που εμφανίστηκε τον Αύγουστο 2020, ο Biden είχε δηλώσει ότι θα επιδιώξει αλλαγή καθεστώτος στην Τουρκία και εξέφρασε την προθυμία του να συνεργαστεί με την «ηγεσία της αντιπολίτευσης» στη χώρα για να ανατρέψει τον Ερντογάν στις εκλογές της Τουρκίας το 2023.<br />Μπορούμε να υποστηρίξουμε εκείνα τα στοιχεία της τουρκικής ηγεσίας που εξακολουθούν να υπάρχουν και να πάρουμε περισσότερα από αυτά και να τα ενθαρρύνουμε να είναι σε θέση να νικήσουν τον Erdogan.<br />Όχι με πραξικόπημα, όχι με πραξικόπημα, αλλά με την εκλογική διαδικασία", ανέφερε ο Biden.<br />Η τουρκική προεδρία και πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης επέκριναν τις παρατηρήσεις του Biden, τονίζοντας την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Τουρκίας.<br /><br />Οι πραγματικές σχέσεις<br /><br />Ωστόσο, οι δεσμοί μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ υπερβαίνουν πολύ τις προσωπικές σχέσεις μεταξύ των ηγετών, καθώς οι δύο σύμμαχοι βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα.<br />Το YPG / PKK είναι μια εθνική απειλή, για την Τουρκία, οι Κούρδοι από την πλευρά τους προσπαθούν να κερδίσουν την ελευθερία τους.<br />Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που υπονομεύουν τις διμερείς σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας είναι η στάση των αμερικανών απέναντι στο YPG / PKK.<br />Οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν κυρίως με το YPG / PKK στη βορειοανατολική Συρία στον αγώνα κατά του Daesh.<br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία αντιτάχθηκε σθεναρά στην παρουσία των Κούρδων στη βόρεια Συρία.<br />Με το πρόσχημα της μάχης κατά του Daesh, οι ΗΠΑ παρείχαν στρατιωτική εκπαίδευση και έδωσαν φορτηγά, στρατιωτική υποστήριξη στο YPG / PKK, παρά τις ανησυχίες για την ασφάλεια που είχε εκφράσει η Τουρκία.<br /><br />Η έκδοση του Gülen είναι απαραίτητη<br /><br />Η FETÖ έχει σημαντική παρουσία στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών σχολείων που λειτουργούν ως ροή εσόδων για την ομάδα.<br />Οι ΗΠΑ φιλοξενούν μια μεγάλη κοινότητα Gülenists, συμπεριλαμβανομένου του Gülen.<br />Ο Gülen ζει σε αυτοεπιβαλλόμενη εξορία σε ένα απομονωμένο συγκρότημα στην πολιτεία της Πενσυλβανίας των ΗΠΑ από το 1999.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν λάβει επτά αιτήματα έκδοσης για τον Gulen από την Τουρκία, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση.<br />Για την Τουρκία οι FETO είναι τρομοκρατική ομάδα, η οποία μεταμφιέστηκε ως φιλανθρωπικό κίνημα με θρησκευτικό μανδύα και προσπάθησε να καταλάβει την εξουσία το 2013.<br />Τρία χρόνια αργότερα, προσπάθησε να ανατρέψει την κυβέρνηση και πάλι με στήριξη στρατιωτικών.<br />Η απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 τελικά απέτυχε.<br /><br />Οι S-400 και οι πιθανές κυρώσεις<br /><br />Ένα άλλο ζήτημα σύγκρουσης μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ είναι η αγορά του Ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 από την Τουρκία, ενώ δεν προχώρησε και η εξαγορά των αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών F-35 Lightning II.<br />Οι ΗΠΑ ισχυρίστηκαν ότι το σύστημα S-400 δεν είναι συμβατό με τα συστήματα του ΝΑΤΟ ενώ οι αμερικανοί θεώρησαν ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στα αεροσκάφη F-35.<br />Η Τουρκία, ωστόσο, επιμένει ότι το S-400 δεν θα ενσωματωθεί στα συστήματα του ΝΑΤΟ και δεν θα αποτελέσει απειλή για τη συμμαχία.<br />Προηγούμενες συνομιλίες μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ για την αγορά πυραύλων Patriot κατέρρευσαν λόγω πολλών ζητημάτων, από το ζήτημα των S-400 έως τη δυσαρέσκεια της Τουρκίας με τους όρους που έθεσαν οι Αμερικανοί.<br />Η Τουρκία είπε ότι θα συμφωνήσει για τους Patriot μόνο εάν περιλαμβάνονται όροι μεταφοράς τεχνολογίας και κοινής παραγωγής.<br />Η εμπλοκή με Patriot, F-35 και S-400 είναι πιθανό να οδηγήσουν σε κυρώσεις των αμερικανών κατά της Τουρκίας για την χρήση του ρωσικού οπλικού συστήματος S-400.<br />Τούρκοι στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι η ενεργοποίηση των πυραύλων S-400 σίγουρα θα δημιουργήσει ένα μεγάλο πρόβλημα μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ.<br />«Θα είναι δύσκολο να αποφευχθούν κυρώσεις μόλις η Τουρκία ενεργοποιήσει τα S-400.<br />Ακόμη και ο Trump είχε προειδοποιήσει για κυρώσεις, το ίδιο θα πράξει και ο Biden.<div><br /><img height="346" src="https://www.economistas.gr/sites/default/files/images/2018/10/s400.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Πως θα είναι οι σχέσεις Τουρκίας με Biden;<br /><br />Μέχρι στιγμής, φαίνεται ότι η Τουρκία και ο Biden, που εργάστηκαν για 36 χρόνια ως γερουσιαστής και 8 χρόνια ως αντιπρόεδρος, διαφωνούν σε πολλά ζητήματα από τη Συρία έως τους πυραύλους S-400.<br />Ο Biden προτείνει ανοιχτά ότι το YPG / PKK θα πρέπει να υποστηριχθεί στη Συρία από τις ΗΠΑ, ενώ αμφισβητεί την παρουσία των πυραύλων του ΝΑΤΟ στην αεροπορική βάση Incirlik της Τουρκίας.<br />Ο Biden είχε πάρει θέση και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br />«Η κυβέρνηση Trump πρέπει να πιέσει την Τουρκία για να αποφύγει περαιτέρω προκλητικές ενέργειες στην περιοχή κατά της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων απειλών βίας, θα πρέπει να υπερισχύσει η διπλωματία” δήλωσε ο Biden.<br /><br />Θα απομακρυνθούν Τουρκία και ΗΠΑ;<br /><br />Αναμένεται, λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά τα θέματα, ο Biden να αποστασιοποιηθεί από τον Erdogan και την Τουρκία, κάτι που θα έβλαπτε τη συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών του ΝΑΤΟ.<br />Ωστόσο, είναι επίσης γνωστό ότι ο Biden δίνει προτεραιότητα στον στρατηγικό αγώνα ενάντια στη Ρωσία, πράγμα που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται ευέλικτους συμμάχους, όπως η Τουρκία.<br />Αν και πολλοί ειδικοί προβλέπουν επιστροφή στις πολιτικές της εποχής του Obama μετά την νίκη Biden στις ΗΠΑ, άλλοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει δραστικά από τότε, και ως εκ τούτου, δεν θα ήταν λογικό να διατηρηθούν οι ίδιες πολιτικές σήμερα.<br />Για τους Τούρκους ο Biden δεν μπορεί παρά να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Erdogan.<br />Τονίζεται για την ιστορία ότι ο Biden επισκέφθηκε την Τουρκία τέσσερις φορές ως αντιπρόεδρος και μπορεί λεκτικά να καταφέρεται κατά του Erdogan αλλά πίσω από τις πόρτες άλλα συμβαίνουν.<br /><br /><a href="www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το δόγμα Kissinger δεν θα αμφισβητηθεί παρά τις πιθανές κυρώσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία για τους S-400 – Θα επιταχυνθεί ο διάλογος Τουρκίας – Ελλάδος

Οι ΗΠΑ ακόμη και εάν επιβάλλουν κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400 δεν θα ρισκάρουν να χαλάσουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία... λόγω ΝΑ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μακρόν “χτυπάει” το πορτοφόλι Τουρκίας: Πρόταση για τέλος τελωνειακής ένωσης με ΕΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiM8mk5NyGq47bpQ4FCJivwBr6ir-BhCcZYLp2zFFdcWQQnrTu3HxdccLIKALzH_M8rBYBBLuIC-QH0_Kas0pf3Gq2YdZS6Pq53GiC9Ol7NcBzOFvDcgTj2YsiMnWOocpAL_0XHCmBLa5U/s1557/MACRON.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1036" data-original-width="1557" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiM8mk5NyGq47bpQ4FCJivwBr6ir-BhCcZYLp2zFFdcWQQnrTu3HxdccLIKALzH_M8rBYBBLuIC-QH0_Kas0pf3Gq2YdZS6Pq53GiC9Ol7NcBzOFvDcgTj2YsiMnWOocpAL_0XHCmBLa5U/w640-h426/MACRON.webp" width="640" /></a></div><div><br /></div>Η Γαλλία θα προτείνει στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την κατάργηση της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία, μετέδωσε το γαλλικό ραδιόφωνο Europe 1.<br /><br />Το Παρίσι επιζητεί να τερματιστεί η βασική οικονομική συνεργασία της Τουρκίας με την ΕΕ ως απάντηση στην επιθετική ρητορική του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν έναντι του Γάλλου ομολόγου του Εμανουέλ Μακρόν αλλά στις επιθετικές πολιτικές της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, ανέφερε το Europe 1.<br /><br />Σημειώνεται πως εκπρόσωπος της Κομισιόν δήλωσε λίγη ώρα αργότερα ότι δεν έχει διατυπωθεί σχετικό γαλλικό αίτημα, ενώ αναφέρθηκε στην επιστολή του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, με το ίδιο αίτημα, λέγοντας ότι “δεν επιβεβαιώνεται η δυνατότητα τερματισμού” της συμφωνίας τελωνειακής ένωσης.<br /><br />Η συμφωνία τελωνειακής ένωσης ΕΕ – Τουρκίας επιτρέπει αφορολόγητες οικονομικές ανταλλαγές και προσφέρει σημαντικά κέρδη στην τουρκική οικονομία. Η γαλλική κυβέρνηση είναι επομένως έτοιμη “να κάνει χρήση των μεγάλων μέσων ενάντια στην Τουρκία επιτιθέμενη στο πορτοφόλι της. Στους κόλπους της κυβέρνησης, επιμένουν οι πληροφορίες, επιβεβαιώνεται ότι το μέτρο εξετάζεται αλλά θα χρειαστεί η συμφωνία και τω άλλων αρχηγών κρατών της Ενωσης” μετέδωσε το Europe 1.<br /><br />Mε την πρόταση αυτή, η Γαλλία θέλει να δείξει ότι βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αντίστασης στην πολιτική αποσταθεροποίησης του Ταγίπ Ερντογάν. Την ώρα που η Γαλλία κάνει πόλεμο ενάντια στο πολιτικό ισλάμ, ο Τούρκος πρόεδρος αρέσκεται να εμφανίζεται ως υποστηρικτής των μουσουλμάνων έναντι της “εκστρατείας μίσους” όπως την χαρακτηρίζει, της οποίας ηγείται η Γαλλία, πάντα σύμφωνα με το Europe 1.<br /><br />Μέχρι στιγμής στην ΕΕ έχει συμφωνηθεί ότι η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με κυρώσεις στην Σύνοδο Κορυφής της 10ης Σεπτεμβρίου εάν συνεχίσει τις προκλητικές και παράνομες ενέργειές της στην ανατολική Μεσόγειο. Η Γαλλία μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο, πρωτοστατούν στην επιβολή κυρώσεων.<br /><br />Επιστολή Δένδια σε Κομισιόν για τελωνειακή ένωση<br /><br />Η Κομισιόν δεν επιβεβαιώνει τη δυνατότητα τερματισμού της τελωνειακής ένωσης της ΕΕ με τρίτα κράτη και δηλώνει πως η σχετική επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας με το αίτημα για εξέταση του τερματισμού της τελωνειακής ένωσης Τουρκίας – ΕΕ βρίσκεται υπό ανάλυση και επεξεργασία από τις αρμόδιες σχετικές διευθύνσεις και υπηρεσίες.<br /><br />Τα παραπάνω ανέφερε η εκπρόσωπος της Κομισιόν για τη διεύρυνση Άνα Πιζονέρο, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του ΚΥΠΕ κατά την καθημερινή ενημέρωση των συντακτών στις Βρυξέλλες.<br /><br />Η εκπρόσωπος ανέφερε ότι δεν υπάρχουν αντίστοιχα αιτήματα από άλλες χώρες – κληθείσα να σχολιάσει το ρεπορτάζ γαλλικού μέσου για γαλλικό αίτημα τερματισμού της τελωνειακής ένωσης ΕΕ- Τουρκίας.<br /><br />Η ίδια παρέπεμψε στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου σχετικά με την όποια επόμενη συζήτηση για τις σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας και τα όποια πιθανά θετικά ή αρνητικά μέτρα.<br /><br />Νωρίτερα διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, διέψευδαν ότι ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επιδιώκει να θέσει θέμα τερματισμού ή αναστολής της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Μακρόν “χτυπάει” το πορτοφόλι Τουρκίας: Πρόταση για τέλος τελωνειακής ένωσης με ΕΕ

Η Γαλλία θα προτείνει στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την κατάργηση της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία, μετέδωσε το γαλλικό ραδιόφω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «κόκκινη γραμμή» των 6νμ της κυβέρνησης οδηγεί σε διχοτόμηση του Αιγαίου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXFs2LQ-iS5v-rmyUJJsGPMcuuH3PVzvx6kdzNNRzJVfdbzE7MNHnsW7qGh1TgRHJTzNreYkFDyAKQbGjBKBcy7y001ORMwL9O4M3vjXMW7yhvI2xl8KFUXhxAEemuMO4m4acgT3ugYWg/s696/dixotomisi_aegean.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="491" data-original-width="696" height="452" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXFs2LQ-iS5v-rmyUJJsGPMcuuH3PVzvx6kdzNNRzJVfdbzE7MNHnsW7qGh1TgRHJTzNreYkFDyAKQbGjBKBcy7y001ORMwL9O4M3vjXMW7yhvI2xl8KFUXhxAEemuMO4m4acgT3ugYWg/w640-h452/dixotomisi_aegean.png" width="640" /></a></div><div><br /></div>Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br />Η κυβέρνηση έχει επισήμως θέσει τα 6νμ των χωρικών υδάτων ως την κόκκινη γραμμή προάσπισης της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Το έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός Κ Μητσοτάκης, οι υπουργοί Γεραπετρίτης, Χρυσοχοίδης, Παναγιωτόπουλος, Βορίδης ο οποίος… το τερμάτισε, υποστηρίζοντας ότι μόνον αν το Ορους Ρέις εισέλθει στα χωρικά ύδατα, αυτό αποτελεί παραβίαση κυριαρχίας.<br /><br />Με τις δημόσιες αυτές δηλώσεις/τοποθετήσεις/δεσμεύσεις της, η κυβέρνηση επισήμως αφήνει τα κυριαρχικά και άλλα δικαιώματα και αρμοδιότητες, ( ΑΟΖ, Θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση, (SAR), Ζώνη Αλιείας κλπ.), στο έλεος του Ερντογάν.<br /><br />Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη επιχειρεί να συγκαλύψει πιθανές παραχωρήσεις στην ελληνική ΑΟΖ, SAR, Ζώνη Αλιείας, περιορίζοντας την «κόκκινη γραμμή» της ελληνικής κυριαρχίας στα 6νμ των χωρικών υδάτων. Και αυτό το κάνει είτε ύστερα από ψυχρή πολιτική απόφαση, είτε από πρόχειρη απόπειρα εντυπωσιασμού της κοινής γνώμης.<br /><br />Επομένως η κυβέρνηση Μητσοτάκη όλο το προηγούμενο διάστημα είχε θέσει τον ελληνικό στόλο στην περιοχή Ρόδου-Μεγίστης- Καρπάθου κλπ. για να προασπίσει τα 6νμ, μολονότι γνώριζε ότι η Τουρκία δεν απειλεί την ελληνικά κυριαρχία των 6νμ στα νησιά αυτά. Αφήνοντας έτσι όλα τα υπόλοιπα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες «ελεύθερες προς νομή».<br /><br />Τη «σιγουριά» της αυτή η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να την αντλεί από τις -με όλους τους τρόπους -τουρκικές διαβεβαιώσεις ( ΟΗΕ ΙCΑΟ, ΙΜΟ, Euro control κλπ.) ότι η Τουρκία δεν απειλεί τα 6νμ των ελληνικών χωρικών υδάτων. Από τις αρχές του χρόνου μέχρι σήμερα η Άγκυρα ενημερώνει σύμπασα τη διεθνή κοινότητα και την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι « η Τουρκία σέβεται την ελληνική κυριαρχία των 6νμ χωρικών υδάτων» και ότι «τα τουρκικά στρατιωτικά αεροπλάνα και πλοία δεν θα προσεγγίζουν εγγύτερα των 6νμ που είναι η ελληνική κυριαρχία.» (σ.σ. Το ΜILITAIRE έχει στη διάθεση του 300 παρόμοια τουρκικά έγγραφα).<br /><br />Με την πολιτική «της κόκκινης γραμμής» των 6νμ, αυτομάτως διχοτομείται το Αιγαίο, καθόσον η κυβέρνηση έχει θέσει μόνον τα 6νμ χωρικά ύδατα για προάσπιση στις περιοχές Ρόδου, Καστελόριζου, Καρπάθου, Κρήτης κλπ. αφήνοντας ΑΟΖ, SAR κλπ. στο έλεος του Αλλάχ.<br /><br />Και τούτο διότι δίνεται η δυνατότητα στον Τ. Ερντογάν -αφού τα πάρει όλα στην Αν. Μεσόγειο- στη συνέχεια να έρθει στο Κεντρικό Αιγαίο και να εφαρμόσει τη σημερινή πολιτική της Μεσογείου στο Αιγαίο. Δηλαδή η Άγκυρα δεν πειράζει τα 6νμ σε Σαμοθράκη, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Ικαρία και Σάμο, που έχουν παραχωρηθεί με τη Συνθήκη της Λωζάννης, (όπως κάνει στο Καστελόριζο και τη Ρόδο με τη Συνθήκη των Παρισίων) , αλλά μπορεί να κάνει σεισμικές έρευνες και να φέρει γεωτρύπανο στη μέση του Αιγαίου και έξω από τα 6νμ τα οποία και ΜΟΝΟΝ υπερασπίζεται η κυβέρνηση ως ελληνική κυριαρχία.<br /><br />Έτσι η Τουρκία, με τη δεδηλωμένη σιωπηρή ελληνική αποδοχή στη Μεσόγειο,( Μεγίστη, Ρόδο, Κάρπαθο, Κρήτη κλπ.), ότι η κυβέρνηση προασπίζει μόνον τα 6νμ χωρικά ύδατα, η Τουρκία θα καθορίσει ΑΟΖ και SAR μέχρι τη μέση του Αιγαίου και θα εφαρμόσει την -από το 1973- διεκδίκηση ότι η τουρκική υφαλοκρηπίδα φτιάνει μέχρι τη μέση του Αιγαίου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Άγκυρα θα πει στην Αθήνα -εσύ φύλαγε τα 6νμ για τα μάτια των Ελλήνων, αλλά την ΑΟΖ και το φυσικό αέριο των Ελλήνων θα τα παίρνουν οι Τούρκοι.<br />Πέραν αυτών, οι πονηροί και παράνομοι Τούρκοι εκδίδουν ΝΑVΤΕΧ, όπως η ΝAVΤΕΧ 1014 της Αττάλειας , για ναυτική άσκηση στα 6νμ από Ρόδο και Καστελόριζο, επισημαίνοντας ότι η άσκηση θα διεξαχθεί «έξω από τα ξένα χωρικά ύδατα» ( Ρόδου, Καστελόριζου).<br /><br />Έτσι όμως η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιαστεί πολιτικά ως «ηρωίδα» διότι προασπίζει τα 6νμ ως «κόκκινη γραμμή» της ελληνικής κυριαρχίας, θέτοντας όμως στα αζήτητα την ελληνική ΑΟΖ και την περιοχή SAR και Ζώνης Αλιείας.<br /><br />Κατ’ αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι θα κάνει το αυτονόητο με τη φύλαξη ΜΟΝΟΝ των 6νμ χωρικών υδάτων .Το ομοίως αυτονόητο για τη φύλαξη της ελληνικής ΑΟΖ ,SAR, Ζώνης Αλιείας, το μετατρέπει σε αυτονόητο κεκτημένο της Τουρκίας για να το φυλάει ο Ερντογάν σε βάρος της Ελλάδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η «κόκκινη γραμμή» των 6νμ της κυβέρνησης οδηγεί σε διχοτόμηση του Αιγαίου

Της Κύρας Αδάμ Η κυβέρνηση έχει επισήμως θέσει τα 6νμ των χωρικών υδάτων ως την κόκκινη γραμμή προάσπισης της ελληνικής κυριαρχίας. Το έχει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σημαίνει η κίνηση Τσαβούσογλου – Η επικοινωνία με Δένδια και οι εξελίξεις στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJGRcqRCgNL8f0_6I4ngeHRc3QLC24wg6qu224m8mEAro9H6OxImsPBM6RB4beJFvVzpUk8wVy8l2qcB-0ZATqifhK_4237M08xldODFRBFBkfJ5RifOclhkWKbW91qO9EX63Lm7VgF2Y/s758/dendias-tsabousoglou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJGRcqRCgNL8f0_6I4ngeHRc3QLC24wg6qu224m8mEAro9H6OxImsPBM6RB4beJFvVzpUk8wVy8l2qcB-0ZATqifhK_4237M08xldODFRBFBkfJ5RifOclhkWKbW91qO9EX63Lm7VgF2Y/w640-h338/dendias-tsabousoglou.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Σαρακινός Βαγγέλης</b><br />Μπορεί η μετά Τραμπ εποχή να αργεί ακόμα, ωστόσο, δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από αυτήν η σημερινή κίνηση του Τσαβούσογλου να επικοινωνήσει με τον Νίκο Δένδια, προκειμένου να διερευνηθεί το ενδεχόμενο μιας συνάντησης. Η αλλαγή ηγεσίας στις ΗΠΑ εκτιμάται ότι θα επιδεινώσει τις σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον, ο Ερντογάν είναι εκτεθειμένος στην Ευρώπη μετά την κόντρα του με τον Μακρόν και η λίρα βρίσκεται σε διαρκή κατρακύλα. Πριν λίγες ώρες προστέθηκε μάλιστα και το θρίλερ με την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών και κυρίως γαμπρού του Ερντογάν.<br /><br />Το μεσημέρι της Κυριακής έγινε γνωστό ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ζήτησε και είχε επικοινωνία με τον Έλληνα ομόλογό του, στην οποία συζήτησαν τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες θα ήταν δυνατή μια συνάντησή τους, προσεχώς. Η επικοινωνία, όπως ανέφεραν διπλωματικές πηγές, έγινε μετά από πρωτοβουλία του Τσαβούσογλου και στην διάρκεια της συζήτησης ο Νίκος Δένδιας επανέλαβε την πάγια ελληνική θέση ότι όσο συνεχίζονται οι τουρκικές προκλητικές ενέργειες, δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος.<br /><br />Η κίνηση του Τσαβούσογλου δεν συνιστά απαραιτήτως υποχώρηση της Τουρκίας από τις παράλογες αξιώσεις της και τις παράνομες ενέργειές της στην Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο και το Αιγαίο. Γίνεται όμως σε μια ιδιαίτερα δυσμενή για την Άγκυρα συγκυρία, η οποία επηρεάζεται από μια διαφαινόμενη αλλαγή στάσης του Βερολίνου και από την νίκη του Μπάιντεν στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές.<br /><br />Πρωτοβουλία Τσαβούσογλου <br /><br />Η πρωτοβουλία του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών ήταν μια ενέργεια καμμένη από χέρι, αφού είναι γνωστές οι ελληνικές θέσεις σχετικά με την προοπτική διαλόγου ανάμεσα στις δύο χώρες. Είναι επίσης αυτονόητο, ότι καμία συζήτηση δεν μπορεί να γίνει με την Άγκυρα, την ώρα που η Τουρκία διατηρεί σε ισχύ παράνομες Navtex και ο Ερντογάν ετοιμάζεται να πάει για πικνίκ στην Αμμόχωστο.<br /><br />Η κίνηση Τσαβούσογλου γίνεται, ωστόσο, μετά από αρκετές ημέρες σιωπής της τουρκικής ηγεσίας σε ό,τι αφορά την επιθετική και συχνά πολεμική ρητορική κυβερνητικών αξιωματούχων και του ίδιου του Ερντογάν εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Έρχεται όμως και μετά από πολλές μικρές και μεγάλες ήττες του Τούρκου προέδρου στην αντιπαράθεσή του με την Ελλάδα και την Ευρώπη.<br /><br />Πριν από μερικές ημέρες η παράνομη απόπειρα της Άγκυρας να αλλάξει το επιχειρησιακό καθεστώς σε ό,τι αφορά τις διασώσεις στο Αιγαίο έπεσε στο κενό. Με ανακοίνωση της, η γραμματέας του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) ξεκαθάρισε ότι δεν έχει αλλάξει τίποτε σε ό,τι αφορά τα όρια και τις αρμοδιότητες για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης εντός του (SAR) Αθηνών. Ξεκαθάρισε επίσης ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει χωρίς την συναίνεση της Ελλάδας, ακυρώνοντας ουσιαστικά τον κανονισμό που ψήφισε μονομερώς η Τουρκία.<div><br />Στα δύσκολα ο Ερντογαν <br /><br />Το “βατερλό” του Ερντογάν ήταν, ωστόσο, η αντιπαράθεσή του με τον Μακρόν και η απόπειρά του, μέσα από αυτήν, να στρέψει τον μουσουλμανικό κόσμο, αραβικό και μη, εναντίον της Ευρώπης. Βρήκε όμως απέναντί του μια ενωμένη Ευρώπη, η οποία ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μετά την τζιχαντιστική επίθεση στην Βιέννη.<br /><br />Πλέον, ακόμα και το αρχικά διστακτικό Βερολίνο, δείχνει διαθέσεις να αλλάξει την στάση του απέναντι στην Τουρκία, κάτι που αναμένεται να γίνει πιο εμφανές μετά την νίκη του Μπάιντεν στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Παραλλήλως οι εξελίξεις στη Λιβύη, αν και δεν καταργούν την τουρκική παρουσία, έχουν ήδη περιορίσει την ενεργή ανάμειξη του Ερντογάν, εώ και στη Συρία, οι τουρκικές δυνάμεις αποχώρησαν την περασμένη εβδομάδα από μία βάση τους.<br /><br />Η κίνηση του Τσαβούσογλου προς την Αθήνα γίνεται όμως και την ώρα που η τουρκική οικονομία βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας με τη λίρα να καταρρέει και να κινείται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα σε σχέση με το δολάριο. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι το τουρκικό νόμισμα θα δεχθεί και άλλες πιέσεις από μια ενδεχόμενη, για πολλούς πιθανή, επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, μετά την αλλαγή ηγεσίας στην Ουάσιγκτον.</div><div><br />Θρίλερ με τον γαμπρό <br /><br />Η κατάσταση της τουρκικής οικονομίας είναι, ωστόσο, ήδη δραματική και ο Ερντογάν, προχώρησε τα ξημερώματα του Σαββάτου στην απομάκρυνση του διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Τουρκίας, Μουράτ Ουισάλ, τον οποίο αντικατέστησε με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Νατσί Αγκμπάλ. Πριν περάσει όμως ένα εικοσιτετράωρο στο μέτωπο αυτό υπήρξαν εξελίξεις όχι μόνο στην κυβέρνηση του Ερντογάν, αλλά και στο ίδιο το σπίτι.<br /><br />Ο γαμπρός του και υπουργός Οικονομικών, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, παραιτήθηκε από τον υπουργικό θώκο για «λόγους υγείας», όπως έγραψε σε ανάρτησή του στον λογαριασμό του στο Instagram. Μια παραίτηση που προκάλεσε έντονες ανησυχίες στην Τουρκία και πλέον εξελίσσεται σε θρίλερ, αφού η φιλοκυβερνητική και ελεγχόμενη από τον Ερντογάν, εφημερίδα “Γενί Σαφάκ” την μετέδωσε, αλλά λίγη ώρα αργότερα την εξαφάνισε. Ο ίδιος ο Αλμπαϊράκ αρνείται ότι παραιτήθηκε και υποστηρίζει πως κάποιοι "χάκαραν" τον λογαριασμό του.<br /><br />Η "παραίτηση" Αλμπαϊράκ, παρά τις διαψεύσεις, συνδέθηκε από αρκετούς τόσο με την απομάκρυνση του διοικητή της τουρκικής κεντρικής τράπεζας, όσο και με τις εξελίξεις στις ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, ακόμα και αν η παραίτηση δεν ισχύει, η όλη αναστάτωση είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στην τουρκική κυβέρνηση. Ένα κλίμα που δικαιολογεί και την σπουδή του Τσαβούσογλου να θέλει την επανεκκίνηση διαλόγου με την Αθήνα τώρα, η τουλάχιστον πριν την ορκωμοσία του Μπάιντεν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι σημαίνει η κίνηση Τσαβούσογλου – Η επικοινωνία με Δένδια και οι εξελίξεις στην Άγκυρα

Σαρακινός Βαγγέλης Μπορεί η μετά Τραμπ εποχή να αργεί ακόμα, ωστόσο, δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από αυτήν η σημερινή κίνηση του Τσαβούσογλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα - ΗΠΑ - Τουρκία - Διεθνείς Οργανισμοί (Παγκόσμιες σχέσεις)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaiwamxckcDogPSSNGcWiFrwZ4PliaUNPmiOBurutPzIwJy5iWez8cC58GEWwEEjMQeUgh6NnR2Tw4tC2KcfLZe8mk_o7foIpuvZyb3PTPcaSuqHnaZ1lz8wx8zBwByhR616-tKNf5-rQ/s630/skakiera.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="630" height="406" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaiwamxckcDogPSSNGcWiFrwZ4PliaUNPmiOBurutPzIwJy5iWez8cC58GEWwEEjMQeUgh6NnR2Tw4tC2KcfLZe8mk_o7foIpuvZyb3PTPcaSuqHnaZ1lz8wx8zBwByhR616-tKNf5-rQ/w640-h406/skakiera.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Δημήτριος Στεφ. Καραμπέρης*</b><br />Με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στις ΗΠΑ, ας εξετάσουμε κατά πόσον αυτές επηρεάζουν τις σχέσεις τους με τον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα με τη χώρα μας και τους γείτονές μας. Είναι γεγονός ότι, στις περισσότερες των περιπτώσεων που το επίσημο κράτος των ΗΠΑ, πήρε θέση για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα, ήταν στην καλύτερη περίπτωση ουδέτερο, διότι προφανώς αυτό εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα.<br /><br />Είναι επίσης γεγονός ότι, οι Αμερικανικές παρεμβάσεις στα τεκταινόμενα άλλων χωρών, καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνος και μέχρι σήμερα, ήταν καταλυτικές και σε πολλές περιπτώσεις, μη αποδεκτές από τον υπόλοιπο κόσμο και είναι ένας από τους βασικότερους λόγους (σε συνδυασμό και με άλλους παράγοντες), που οδήγησαν σ’ αυτό που με μια λέξη ονομάσθηκε ΑΝΤΙΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ.<br /><br />Η διαχρονική πολιτική των ΗΠΑ, επιζητεί συμμάχους, οι οποίοι, έναντι ικανών οικονομικών ανταλλαγμάτων και προστασίας (που παρέχουν αυτές προς τους μικρούς), ζητούν την απόλυτη υποστήριξη των μικρών και συμβιβασμούς, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις είναι οδυνηροί για το πρεστίζ τους. Η αλαζονεία των κυβερνήσεων και λοιπών μεγαλοαξιωματούχων των ΗΠΑ, έγκειται στο ότι θεωρούν δεδομένη την υποστήριξη των μικρών, ως ανταπόδωση σ’ αυτά που παρέχουν οι ίδιες, αδιαφορώντας εάν η παραχώρηση εκ μέρους αυτών, μπορεί να προκαλέσει εσωτερικές διαταραχές οι οποίες είναι δυνατόν να καταλήξουν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Τα παραδείγματα είναι πολλά: Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία και ό,τι έχει σχέση με το μουσουλμανικό φανατισμό της τελευταίας εικοσαετίας.<br /><br />Έχοντας μάλιστα και τη μερίδα του λέοντος στην οικονομική (και όχι μόνον) υποστήριξη των διεθνών οργανισμών (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ κλπ.), θεωρούν αυτονόητη την προάσπιση από αυτούς των συμφερόντων τους, ακόμη και σε περιπτώσεις που με αυτήν, θίγονται, ακόμη και κυριαρχικά δικαιώματα άλλων. Ή στην καλύτερη των περιπτώσεων, για τους άλλους, να παίζουν το ρόλο του «Πόντιου Πιλάτου» υπό μορφή ουδετερότητος, η οποία βέβαια ευνοεί πάντοτε αυτόν που έχει το άδικο (ή μάλλον το λιγότερο δίκιο) σε μια διένεξη.<br /><br /><img height="426" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/nato1.jpg" width="640" /><br /><br />Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τη χώρα μας. Η Τουρκία, μια χώρα με ζωή ενός αιώνος με τη μορφή αυτή και με αυτό το όνομα, πάτησε στο δίκαιο που δημιούργησε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, καταλύοντας με κατακτητικούς πολέμους από τον 12ο έως το 15ο αιώνα τη Βυζαντινή και επιβιώνοντας επί πέντε αιώνες στα εδάφη της, απέκτησε δικαιώματα σ’ αυτά και εκμεταλλευόμενη εις το έπακρον τα λάθη της ελληνικής πολιτικής και διπλωματίας του 20ου αιώνος (τα οποία συνεχίζονται μέχρι σήμερα), αλλά και τα φαιά σημεία των συνθηκών σε συνδυασμό με τις υπαρκτές αδυναμίες των διαιτητικών οργάνων των διεθνών οργανισμών, διεκδικεί συνεχώς οτιδήποτε θεωρεί ότι της ανήκε κάποτε και δικαιολογεί όλες τις πράξεις της (ακόμη και τις αποτρόπαιες), στο δίκαιο που δημιούργησε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως διάδοχός της.<br /><br />Οι ΗΠΑ, τηρώντας ουδετερότητα σε επίσημο επίπεδο και μη παίρνοντας σαφή θέση υπέρ αυτού που θεωρούν ότι έχει δίκιο, ουσιαστικά ευνοούν την Τουρκία. Εάν έπαιρναν θέση υπέρ της Ελλάδος, θα έπαιρναν το ρίσκο να χάσουν ένα σύμμαχο, που έχει αριθμητικά το δεύτερο Στρατό μετά από αυτούς στη Δύση και τον έλεγχο μιας ζωτικότατης γι’ αυτούς περιοχής, η οποία γεωστρατηγικά, έχει σπουδαιότερη σημασία (αντικειμενικά) από ό,τι η Ελλάδα.<br /><br />Φυσικά, δεν μπορούν επισήμως να πάρουν σαφή θέση υπέρ της Τουρκίας, διότι και η Ελλάδα, αποτελεί έναν παραδοσιακό και ισχυρό σύμμαχο, με μια ενεργή και δραστήρια κοινότητα εντός των ΗΠΑ η οποία έχει αξιοσημείωτο ρόλο, ίσως όχι τόσο σημαντικό όσο των Εβραίων (δεν βάζουμε σε σύγκριση κοινότητες του μεγέθους της Κίνας, της Λατινικής Αμερικής ή των Αφροαμερικανών), πλην όμως έχει να επιδείξει ικανό αριθμό επιτυχημένων πολιτικών και επιχειρηματιών και είναι ικανή να επηρεάσει, μέχρις ενός σημείου, πράγματα και καταστάσεις στις ΗΠΑ.<br /><br />Γι’ αυτό και η πολιτική τους στα διαχρονικά ελληνοτουρκικά προβλήματα, τουλάχιστον επίσημα, προσπαθεί να ακροβατήσει μεταξύ των δύο πόλων και να διακηρύσσεται ως ουδέτερη. Και αυτό συμβαίνει, είτε η κυβέρνηση είναι δημοκρατική, είτε ρεπουμπλικανική, με ελάχιστες και συνήθως ήσσονος σημασίας διαφορές.<br /><br />Εμείς οι Έλληνες, ως πλειοψηφία, προτιμούμε στις ΗΠΑ να υπάρχει Πρόεδρος προερχόμενος από τους Δημοκρατικούς. Και η ιστορία άρχισε με τον Ουΐλσον την περίοδο του εθνικού διχασμού και του Α΄ΠΠ, που τάχθηκε επί της ουσίας με το Βενιζέλο, συνεχίστηκε με το Ρούσβελτ και τον Τρούμαν και την υποστήριξή τους κατά τον Β΄ΠΠ, αλλά και μετά από αυτόν. Στον αντίποδα, οι Ρεπουμπλικανοί πρόεδροι Νίξον και Φορντ, συνδέονται με την ανοχή τους στο καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 και την Κυπριακή τραγωδία (ειδικά στην τελευταία, ο ρόλος του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας και μετέπειτα Υπουργού Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ, ήταν καταλυτικός).<br /><br />Οι μόνοι Ρεπουμπλικανοί Πρόεδροι που είχαν κάποια θετική απήχηση στο Ελληνικό κοινό, ήταν ο Ντουάϊτ Αϊζενχάουερ (λόγω της Αρχιστρατηγίας του κατά τον Β΄ΠΠ, σε συνδυασμό με το πνεύμα αντικομμουνισμού στην Ελλάδα τη δεκαετία του 50) και ο Ρόναλντ Ρήγκαν (και για το παρελθόν του ως συμπαθής ηθοποιός, αλλά και για το ότι θεωρήθηκε ο αρχιτέκτονας της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ευρώπη και του τερματισμού του Ψυχρού Πολέμου). Οι λοιποί προερχόμενοι από το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, Πρόεδροι, ήταν στην καλύτερη περίπτωση απλώς ανεκτοί.<br /><br />Ο νυν Πρόεδρος (και μάλλον απερχόμενος τον προσεχή Ιανουάριο), δεν θα μπορούσε ποτέ να αντιμετωπισθεί θετικά, λόγω του μεγιστανικού παρελθόντος του, ορατού και παρασκηνιακού. Και επιπλέον έχει και το μειονέκτημα (που εκπηγάζει από το γεγονός ότι ποτέ του νωρίτερα δεν διετέλεσε σε πολιτικό αξίωμα), της απουσίας κάθε έννοιας διπλωματίας και του γεγονότος ότι, πολλές φορές, "η γλώσσα του μιλά, πριν σκεφτεί το μυαλό του".<br /><br />Όλα αυτά συνιστούν ένα εκρηκτικό μείγμα, στο οποίο αντιδρούν και οι ίδιοι οι Αμερικανοί (δημοκρατικοί και παλινδρομούντες). Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και φάνηκε ξεκάθαρα στις εκλογές. Διότι οι περισσότεροι Αμερικανοί κρίνουν τον Πρόεδρο πρωτίστως από δυο παράγοντες:<br /><br />1. Από το αν η Αμερική είναι αποδεδειγμένα η πρώτη του προτεραιότητα (και όχι οι σχέσεις με το λοιπό κόσμο) και<br /><br />2. Εάν η βιωσιμότητα και το εισόδημά τους παραμένουν τουλάχιστον ίδια.<br /><br />Οι λοιποί παράγοντες, ακόμη και η εσφαλμένη διαχείριση της πανδημίας από τον Τραμπ, αλλά και η ανοχή στην έξαρση του ρατσισμού σε αρκετές περιπτώσεις, παίζουν μεν το ρόλο τους, αλλά όχι σε μεγαλύτερο βαθμό από τους αναφερόμενους παραπάνω.<br /><br />Έτσι, παρότι μετά από αρκετά χρόνια, ελάχιστοι θα θυμούνται τις λεπτομέρειες και η ιστορία θα γράψει ότι ο Τζων Μπάιντεν ήταν ο 46ος πρόεδρος των ΗΠΑ, εκλεγείς το 2020, η ελάχιστη διαφορά στο αποτέλεσμα των εκλογών, καθιστά τον Τραμπ σχεδόν νικητή. Against all odds (αντίθετα με τις προβλέψεις δηλαδή), κατάφερε να πλησιάσει τόσο κοντά στην επανεκλογή του. Αυτό σημαίνει, ότι, κάτι καλό έκανε κατά τη διάρκεια της θητείας του για τους Αμερικανούς και αν δεν είχε το χαρακτήρα που έχει, πιθανόν να είχε επανεκλεγεί.<br /><br />Σε ότι αφορά το κατά πόσον μας επηρεάζει αυτή η «αλλαγή φρουράς», η άποψή μου (έχοντας ζήσει και 3 χρόνια στις ΗΠΑ), είναι ότι όποιος και να είναι Πρόεδρος στις ΗΠΑ, ελάχιστες διαφορές υπάρχουν σχετικά με την αντιμετώπισή μας, η οποία εξαρτάται αποκλειστικά από το αν και πόσο μας έχουν ανάγκη τη δεδομένη χρονική στιγμή.<br /><br />Όλα αυτά βέβαια στο επίσημο κομμάτι των διεθνών σχέσεων. Τι γίνεται όμως στο παρασκήνιο;<br /><br />Όπως είναι λογικό, το μεγαλύτερο παιχνίδι επιρροής, παίζεται εδώ. Και εδώ η χώρα μας παίρνει βαθμό πολύ κάτω της βάσεως. Το να έχεις δίκιο, αλλά να μην μπορείς να το αναδείξεις, είναι χειρότερο από το να μην έχεις. Δεν γνωρίζω λεπτομερή στοιχεία, αλλά είναι ηλίου φαεινότερον ότι η χώρα μας στον τομέα «Προπαγάνδα», ουδέποτε τα πήγαινε καλά. Επί παραδείγματι, πολλά εικάζονται για τους λόγους για τους οποίους το επίσημο Ελληνικό κράτος, αντέδρασε για το Μακεδονικό ζήτημα, μόνον όταν ευρέθη σχεδόν προ τετελεσμένων γεγονότων. Και είδαμε ότι οδηγηθήκαμε με τη μέθοδο του σαλαμιού, στην επαίσχυντη (κατ’ εμέ και κατά την πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού), «Συμφωνία των Πρεσπών».<br /><br />Από το 1950 έως το 1991, το θέμα ήταν θαμμένο κάτω από την ύπαρξη της άλλοτε κραταιάς και ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Και, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τις οποίες δεν είναι της ουσίας να αναφέρουμε, ουδείς (εκ του επισήμου κράτους) ασχολήθηκε με το πως θα αποτρέψει παρασκηνιακά τη δυσμενέστερη έκβαση, εάν και όταν έλθει αυτή. Και εδώ υπεισέρχεται ο παράγων ΗΠΑ.<br /><br />Όσοι κατόρθωσαν να εμπλέξουν παρασκηνιακά τις ΗΠΑ και να πείσουν τελικά, όχι μόνον τις ηγεσίες τους, αλλά και τα κυριαρχικά τους όργανα, ότι το πρόβλημά τους αγγίζει σοβαρά και αυτούς, πέτυχαν κατά κανόνα το μακροπρόθεσμο στόχο. Το Ισραήλ, είναι το κορυφαίο παράδειγμα του είδους.<br /><br />Παρόμοια σφάλματα έγιναν και στο Κυπριακό και οδήγησαν στην τραγωδία του 1974, με την (τουλάχιστον) ανοχή των ΗΠΑ. Και ενώ η χώρα μας θα έπρεπε αμέσως μετά να εκμεταλλευτεί το momentum του ηθικού πλεονεκτήματος έναντι της Τουρκίας και της σιωπηράς ουδετερότητος των ΗΠΑ, προέβη σε σπασμωδικές ενέργειες (η αποχώρηση από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, παρότι φάνηκε ως αντρίκεια τότε, επέφερε πολλές ανισορροπίες στη συνέχεια), οι οποίες άνοιξαν περαιτέρω την όρεξη της Τουρκίας, η οποία και εδώ με τη μέθοδο του σαλαμιού, κερδίζει συνεχώς σημεία για την τελική έκβαση του αγώνος.<br /><br />Επεκτείνοντας το θέμα και στην υποστήριξη των Διεθνών Οργανισμών των οποίων είμαστε μέλη, της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αλλά και των κρατών, ως ανεξάρτητες οντότητες, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις, κατά κανόνα περιστασιακές και κάποια χλιαρή υποστήριξη από την ΕΕ, η κατάσταση είναι παρόμοια. Κάτι λοιπόν φαίνεται ότι δεν πάει καλά και διαιωνίζεται.<br /><br />Ο ένας λόγος είναι ότι η Τουρκία, είτε το θέλουμε, είτε όχι, είναι καλύτερο «μαγαζί» από εμάς. Και λόγω γεωστρατηγικής θέσης και λόγω μεγαλύτερης αγοράς και λόγω της ψευδαίσθησης που, παρά τα αντίθετα δείγματα της τελευταίας διετίας, επικρατεί σε πολλούς συμμάχους και «συμμάχους», ότι η Τουρκία, ως Μουσουλμανική χώρα, μπορεί να τιθασεύσει τους λοιπούς φανατικούς Μουσουλμάνους και να αποτελέσει φράγμα στην ανεξέλεγκτη ροή αυτών προς τις Δυτικές χώρες.<br /><br /><img height="427" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/turr.jpg" width="640" /><br /><br />Έτσι λοιπόν τα άλλα κράτη, διακηρύσσουν ουδετερότητα στις σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας, η οποία όμως μας φέρνει σε δυσχερή θέση, διότι ουδείς αναγνωρίζει το γεγονός ότι εμείς παίζουμε δίκαια, σε αντίθεση με την Τουρκία. Τεράστιο ρόλο βέβαια παίζουν και τα οικονομικά συμφέροντα που έχουν αρκετοί εκ των θεωρουμένων μεγάλων στη γείτονα χώρα, με τις ΗΠΑ και τη Γερμανία να έχουν την πρωτοκαθεδρία. Αλλά πιο σημαντική είναι η διαχρονική δική μας αδυναμία να πείσουμε τους ισχυρούς για το δίκιο μας.<br /><br />Και αυτός είναι ο δεύτερος και ποιός σοβαρός λόγος για τον οποίο η παγιωθείσα κατάσταση, δεν είναι επί του παρόντος αναστρέψιμη. Διότι δεν ξέρουμε το κατά πόσον είναι πεπεισμένα, τόσο τα όργανα του ΟΗΕ, όσο και η συντριπτική πλειοψηφία των Κρατών-Μελών του, ότι η Τουρκία καταπατά κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου. Εμείς και η Κύπρος, άντε και η Αρμενία, ίσως και η Συρία και κάποιοι ακόμη, το ξέρουμε. Τι κάναμε λοιπόν τόσα χρόνια, πέρα από κλάψες για να πείσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους άλλους; Στην ουσία τίποτε. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Μία λύση θα ήταν να εξασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, χωρίς δισταγμούς, μέχρις των εσχάτων ορίων που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο, οι Συμφωνίες και οι Συμβάσεις, δοκιμάζοντας πλέον κατά πόσον οι απέναντι, έχουν τα κότσια να εφαρμόσουν τα διάφορα Casus Belli ή άλλα μέτρα και αντίμετρα, που έχουν θέσει, φανερά ή νοητά. Η ιστορία της Τουρκίας των τελευταίων 200 ετών, έχει αποδείξει ότι εναντίον μας, δεν έχει ποτέ ενεργήσει επιθετικά αυτοβούλως. Ακόμη και το 1974 δεν επιτέθηκε κατά της Ελλάδος (ως sovereign state) και οι συνθήκες ήταν τελείως διαφορετικές. Και έκτοτε με τη μέθοδο του σαλαμιού, προσπαθεί να κερδίσει λιθαράκι – λιθαράκι και κάτι περισσότερο.<br /><br />Η Τουρκία, έχει ιώβειο υπομονή. Δεν βιάζεται και έχει σχεδιασμένη την κάθε της ενέργεια χρόνια πριν, περιμένοντας την ευκαιρία να την εκμεταλλευθεί εις το έπακρον. Εμείς λειτουργούμε παρορμητικά και χωρίς σχέδιο. Απουσιάζει η Εθνική Στρατηγική, η οποία θα έπρεπε να είναι ο φάρος και ο οδηγός όλων των ενεργειών μας. Και όχι να αφήνεται η κάθε κυβέρνηση (άσχετα αν προκύπτει κατόπιν εκλογών), να εφαρμόζει αυτό που νομίζει καλύτερο ή αυτό που της επιβάλλουν άλλα φανερά ή κρυφά συμφέροντα και με βάση τις ιδεολογικές (;) της καταβολές και τα προσδοκώμενα μικροκομματικά κέρδη.<br /><br />Το βασικό θέμα μας όμως είναι οι ΗΠΑ και το κατά πόσο επηρεάζουν τα πεπραγμένα στη χώρα μας οι εκάστοτε εκλεγμένοι Πρόεδροί της, αλλά και τα λοιπά όργανά τους. Από ελάχιστα έως καθόλου, είναι η τελική μου ετυμηγορία. Ανεξάρτητα από συμπάθειες και αντιπάθειες και από τις δύο μεριές. Απλώς κάποιοι το κάνουν με χάδια και γλυκόλογα και άλλοι με βρισιές και κλωτσιές. Και ας υπάρχουν και διαφόρων μορφών προσωπικές σχέσεις μεταξύ προέδρων ή αρχηγών κρατών, όπως η σχέση Τραμπ-Ερντογάν.<br /><br /><b><i>* Ο Δημήτριος Στεφ. Καραμπέρης είναι Αντιστράτηγος ε.α.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα - ΗΠΑ - Τουρκία - Διεθνείς Οργανισμοί (Παγκόσμιες σχέσεις)

Δημήτριος Στεφ. Καραμπέρης* Με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στις ΗΠΑ, ας εξετάσουμε κατά πόσον αυτές επηρεάζουν τις σχέσεις τους με τον υπόλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κρύβεται πίσω από την παραίτηση του γαμπρού του Ερντογάν από το υπ. Οικονομικών;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvh4z3Snn1pKFCkaSU56PuPvEkO7OPq3lPH9wMo_SIZ15sZjz5gisAZ_x3jNI-5Ms69HtP9m3CoyJCRVXEeixJNoiE929wnldeGMdl0HDKgGKaAyVbJXKsObuMIUp5700tFyBCKhR5fTA/s790/Erdogan_Albayrak.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvh4z3Snn1pKFCkaSU56PuPvEkO7OPq3lPH9wMo_SIZ15sZjz5gisAZ_x3jNI-5Ms69HtP9m3CoyJCRVXEeixJNoiE929wnldeGMdl0HDKgGKaAyVbJXKsObuMIUp5700tFyBCKhR5fTA/w640-h324/Erdogan_Albayrak.jpg" width="640" /></a></div><br /><div>Η αναταραχή που επικράτησε χθες στην Τουρκία με το ερώτημα εάν ο γαμπρός του Ερντογάν, υπουργός Οικονομικών Μπεράτ Αμπαϊράκ, εντάσσεται στην αβεβαιότητα που δημιουργεί η μεταβατική περίοδος μετά το αποτέλεσμα των εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ειδική προσωπική σχέση ανάμεσα στον Τραμπ και τον Τούρκο πρόεδρο, παρά τα επιμέρους σοβαρά προβλήματα που ταλάνισαν τη σχέση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και τη Δύση εν γένει, δημιουργούσε ένα πλαίσιο, το οποίο διασφάλιζε ότι οι διαφωνίες δεν θα ξέφευγαν από ένα πλαίσιο που θα απέτρεπε κάποια ενέργεια που θα οδηγούσε την Τουρκία προ αδιεξόδου. Ο ίδιος ο Αλμπαϊράκ ενεπλάκη στην απόπειρα ενεργοποίησης διαύλου αμερικανοτουρκικής συνεννόησης που έγινε γνωστή ως “διπλωματία των γαμπρών”, με τον σύζυγο της ΙΒάκα Τραμπ, τον Τζάρεντ Κούσνερ.</div><br />Η έλευση Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο, δημιουργεί μια αβεβαιότητα για την τροπή που θα λάβει η πολιτική της Ουάσιγκτον απέναντι στην Άγκυρα. Η προτίμηση του τουρκικού καθεστώτος για μια δεύτερη θητεία Τραμπ στον Λευκό Οίκο, αποτυπώνεται και στο ότι δεν έχει προχωρήσει στο να συγχαρεί τον νέο πρόεδρο. Δεδομένου ότι η αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας είναι η οικονομία, είναι λογικό ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ να φοβάται ότι θα γίνει αποδιοπομπαίος τράγος για οικονομικές επιλογές οι οποίες δεν είναι δικές του.<br /><br />Ο Αλμπαϊράκ θεωρείται οικονομολόγος με “ορθόδοξες” απόψεις για την οικονομία. Το δεδομένο που έχει στα χέρια του είναι η απώλεια του ελέγχου στο μέτωπο του πληθωρισμού και αυτό της ανεργίας, το δε ιδιωτικό χρέος που είναι σε δολάρια και αφορά πλήθος επιχειρήσεων οι οποίες στην πλειοψηφία τους διατηρούν στενές σχέσεις συναλλαγής με την οικογένεια Ερντογάν, ξεπερνά τα 250 δισ. δολάρια, με την κατάσταση να επιδεινώνεται καθημερινά και να μη διαφαίνεται διέξοδος στον ορίζοντα.<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι είχε χρηματίσει και ως υπουργός Ενέργειας (2015) πριν αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της οικονομίας (2018). Το παιχνίδι που παίζει όμως το καθεστώς Ερντογάν είναι εξαιρετικά πιο πολύπλοκο και είναι πιθανό να μην μπορεί να το αντιληφθεί σε όλες του της διαστάσεις. Ή και να μην είναι επιθυμητό από τον ενορχηστρωτή πεθερό του και τον στενό κύκλο όσων των συμβουλεύουν.<br /><br />Ο Αλμπαϊράκ δεν έχει σε καμία περίπτωση την ισχύ να επιβάλει όσα υπό φυσιολογικές συνθήκες θα θεωρούνταν αυτονόητα. Αν μη τι άλλο να υιοθετηθούν μέτρα από την τουρκική κυβέρνηση που θα στοχεύουν στο να ανακόψουν την καθοδική πορεία της ισοτιμίας ανάμεσα στην τουρκική λίρα και το δολάριο. Όμως, οι πολεμικές περιπέτειες του πεθερού του και η δύσκολη κατάσταση της οικονομίας στο εσωτερικό περιπλέκουν την κατάσταση.<br /><br />Παρότι μακροπρόθεσμα η οικονομική πολιτική Ερντογάν οδηγεί σε οικονομική καταστροφή της Τουρκία, σύμφωνα με τη συμβατική σοφία στον έγκυρο διεθνή οικονομικό Τύπο, οποιαδήποτε μέτρα ελέγχου της κατάστασης θα επιβάρυναν ακόμα περισσότερο τον Τούρκο πολίτη. Αυτό θα συνέβαινε ενώ οι δημοσκοπήσεις στην Τουρκία δείχνουν συνέχεια στην τάση συρρίκνωσης της απήχησης Ερντογάν στο τουρκικό εκλογικό σώμα.<br /><br />Οι ερμηνείες που επιχειρούν να συσχετίσουν φερόμενες ως εξωσυζυγικές σχέσεις του Αλμπαϊράκ, αλλά και την πεποίθηση ότι αποτελεί έναν εκ των πλέον διεφθαρμένων προσώπων της κυβέρνησης Ερντογάν, αν έχουν κάποια σημασία είναι στο πλαίσιο της δυνατότητας εκβιασμού του για να αλλάξει την απόφαση. Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς παρά να παρατηρήσει ότι η εξουδετέρωση του υπουργού Οικονομικών ώστε να μην εξελιχθεί σε απειλή για την εξουσία Ερντογάν είναι απλή υπόθεση.<br /><br />Δεν είναι επίσης γνωστό ποια είναι η θέση στο θέμα της συζύγου Αλμπαϊράκ και αγαπημένης θυγατέρας του Τούρκου ηγέτη, η γνώμη της οποίας θεωρείται πως έχει βαρύνουσα σημασία για τον Ερντογάν. Δεδομένο θα πρέπει βέβαια να θεωρείται και να συνυπολογίζεται, ότι ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ δεν θα ήταν αυτός που είναι εάν δεν είχε νυμφευθεί τη θυγατέρα του απόλυτου ηγεμόνα της γειτονικής χώρας. Κάθε εξουσία που έχει στα χέρια του εκπορεύεται από αυτό.<br /><br />Οι λόγοι υγείας που προβλήθηκαν αρχικά, επιβεβαιώθηκαν από Τούρκο αξιωματούχο, για να ακολουθήσει ο ισχυρισμός περί “χακαρίσματος” του λογαριασμού του στο Instagram όπου αναρτήθηκε η είδηση, δεν δείχνουν να πείθουν κανέναν. Η δε απομάκρυνση – αποπομπή του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας το Σάββατο και η τοποθέτηση προσώπου με το οποίο ο Αλμπαϊράκ δεν διατηρεί καλές σχέσεις, επίσης δεν επαρκεί για να εξηγήσει την απόπειρα εξόδου του από την κυβέρνηση. Εάν έχει παίξει οποιονδήποτε ρόλο, τότε αυτός ανάγεται στη σφαίρα της αφορμής που αναζητήθηκε από τον Αλμπαϊράκ.<br /><br />Η πιο λογική ερμηνεία αφορά τις διαφωνίες στην ακολουθούμενη οικονομική πολιτική. Ο Ερντογάν, όπως παγίως συνηθίζει και παρά τον επείγοντα χαρακτήρα των προβλημάτων της οικονομίας, δεν θα βιαστεί να λάβει αποφάσεις με γνώμονα την πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ.<br /><br />Πρώτον, το στιλ του είναι γνωστό και εξακολουθεί να ακολουθεί εμπρηστική ρητορική εμμένοντας στην πολιτική του, ακόμα και όταν όλος ο κόσμος εμφανίζεται να διαφωνεί. με τον τρόπο αυτό κατορθώνει εκμεταλλευόμενος τη σημασία της χώρας του για τη δυτική γεωστρατηγική να επιτυγχάνει σκανδαλώδη επίπεδα ανοχής.<br /><br />Δεύτερον, γνωρίζοντας ότι μεσολαβεί ένα διάστημα μέχρι την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση Μπάιντεν, προφανώς θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει το ενδιάμεσο διάστημα για να διαπραγματευθεί παρασκηνιακά με την ομάδα του νέου Αμερικανού προέδρου. Η “παράληψη” έκφρασης των τυπικών συγχαρητηρίων έχει και την ερμηνεία της πρόθεσης άσκησης πίεσης στις ΗΠΑ.<br /><br />Δεδομένων των παγίων θέσεων της αμερικανικής διπλωματίας για το αναντικατάστατο της Τουρκίας, διαβιβάζει το μήνυμα ότι έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει αρνητικά τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον και πως καλύτερος τρόπος και για τις δυο πλευρές είναι οι δυο πλευρές να μην συγκρουστούν αλλά να πορευτούν στο πλαίσιο μιας άτυπης συμφωνίας.<br /><br />Το πολύπλοκο διπλωματικό παιχνίδι του Ερντογάν δεν είναι απαραίτητο να γίνεται κατανοητό ή να θεωρείται ορθολογικό από τον Αλμπαϊράκ. Οι διεθνείς αγορές κινούνται με τον δικό τους ρυθμό και έχουν τη δυνατότητα να επαναφέρουν στο προσκήνιο με βίαιο τρόπο όσα προβλήματα των οποίων την αντιμετώπιση επιθυμεί να ετεροχρονίσει οποιοσδήποτε ηγέτης.<br /><br />Αυτό το γνωρίζει καλά ο Αλμπαϊράκ και ανησυχεί, καθώς φοβάται πως το δικό του κεφάλι θα βρεθεί στη λαιμητόμο. Αν δεν μπορεί να υπηρετήσει αυτή την πολιτική επιδιώκει την έγκαιρη έξοδο. Ανοικτό είναι και το ενδεχόμενο να έχει περιπέσει σε δυσμένεια. Ο χαρακτήρας της συζύγου του δεν είναι αυτός της τυπικής μουσουλμάνας συζύγου που υποτάσσεται στις επιθυμίες του ανδρός της. Πιο εύκολα θα την παρομοίαζε κανείς με την ΙΒάνκα Τραμπ. Τηρουμένων των αναλογιών…<br /><br />Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί αποτελεί ξεκάθαρη απειλή και για την ελληνική ασφάλεια. Θεωρητικά, μια από τις επιλογές που έχει για να πιέσει ο Ερντογάν τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι να κλιμακώσει κάθετα τις προκλήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αυτό πρέπει να απασχολεί την ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, καθώς ο Ερντογάν αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως ένα απλό πιόνι στην “παρτίδα σκάκι” με τους ισχυρούς. Εκεί βέβαια κρύβεται και ένας παράγοντας αβεβαιότητας για την τουρκική ηγεσία. Η ενδεχόμενη απώλεια ελέγχου της κλιμάκωσης μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες εξελίξεις που θα ανατρέψουν συνολικότερα το σκηνικό…<div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι κρύβεται πίσω από την παραίτηση του γαμπρού του Ερντογάν από το υπ. Οικονομικών;

Η αναταραχή που επικράτησε χθες στην Τουρκία με το ερώτημα εάν ο γαμπρός του Ερντογάν, υπουργός Οικονομικών Μπεράτ Αμπαϊράκ, εντάσσεται στην...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν απειλήθηκε με “αποστασία” από 40 βουλευτές του αν δεν “αποκεφάλιζε” το γαμπρό υπουργό Οικονομικών!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj9iW3TF-LpRIH0l5CIs9dR6IX7IxsjKm-AuX2zo4UwowKO8owP6SXSJcbyAGG-wLX5d9-8PkPhtQxfsnW9P4RPgnD8YRmZlHLanhnCmbnCcNZNVNJcV3MjeN5eLqqlH-My9-HdWQI_DQ/s696/erdogan_geloigraphia.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="696" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj9iW3TF-LpRIH0l5CIs9dR6IX7IxsjKm-AuX2zo4UwowKO8owP6SXSJcbyAGG-wLX5d9-8PkPhtQxfsnW9P4RPgnD8YRmZlHLanhnCmbnCcNZNVNJcV3MjeN5eLqqlH-My9-HdWQI_DQ/w640-h366/erdogan_geloigraphia.jpeg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Οι πληροφορίες από την Τουρκία πληθαίνουν και δείχνουν ότι η κατάσταση με τη παραίτηση Αλμπαϊράκ είναι πολύ πιο σοβαρή!<br /><br />Οπως γράφει η Cumhurriyet επικαλούμενη πληροφορίες από πηγές του ακροδεξιού κομματος του Ντεβλέτ Μπαχτσελι -κυβερνητικού εταίρου του Ερντογάν – ο πρόεδρος της Βουλής Μπουλέντ Αριντς σε συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε ότι εάν ο υπουργός Οικονομικών Αλμπαιράκ δεν παραιτηθεί λόγω της κακής κατάστασης της οικονομίας , περίπου 30-40 βουλευτές θα αποστατησουν σε κομματα της αντιπολίτευσης -ιδιαίτερα προς τα κομματα του πρώην πρωθυπουργου Νταβούτογλου κσι του πρώην υπουργού Αλί Μπαμπατσάν.<br /><br />Σε συνάντηση που ειχε ο υπουργος Εσωτερικών Σουλειμαν Σοιλού με τους βουλευτές αυτους ,επιβεβαίωσε την πρόθεσή τους και ενημέρωσε τον Ερντογάν . Μετά την εξέλιξη αυτη -σύμφωνα πάντα με την Cumhurriyet – ο Ερντογάν κατάλαβε τη σοβαρότητα της κατάστασης και, κατά τη συνάντησή του με τον Αλμπαιράκ , εξέφρασε την άποψή του ότι ήταν σκόπιμο να παραιτηθεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν απειλήθηκε με “αποστασία” από 40 βουλευτές του αν δεν “αποκεφάλιζε” το γαμπρό υπουργό Οικονομικών!

Οι πληροφορίες από την Τουρκία πληθαίνουν και δείχνουν ότι η κατάσταση με τη παραίτηση Αλμπαϊράκ είναι πολύ πιο σοβαρή! Οπως γράφει η Cumhur...

Διαβάστε την συνέχεια