ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Παναγία των Παρισίων: Τα μυστικά του Ουγκώ και του Νταν Μπράουν

Ellada simera 0 κόσμος, Πρωτοσέλιδα 15:07

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm8ldWzztW8cm47D7Cr85ucvRuakaEjNLkSwE3FHs5CoQJaR82t_LsbV318j7c0pe40n1og1PlmHa9B9qUDQeFqq553Z1rxENApt_B2RA09Nov1vMm9dKS8ATAceBGGJyzpIRl8Y5nlRo/s1600/%25CE%259D%25CE%25BF%25CF%2584%25CF%2581+%25CE%259D%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BC.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="1346" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm8ldWzztW8cm47D7Cr85ucvRuakaEjNLkSwE3FHs5CoQJaR82t_LsbV318j7c0pe40n1og1PlmHa9B9qUDQeFqq553Z1rxENApt_B2RA09Nov1vMm9dKS8ATAceBGGJyzpIRl8Y5nlRo/s640/%25CE%259D%25CE%25BF%25CF%2584%25CF%2581+%25CE%259D%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BC.jpg" width="640" /></a></div>
<h3>
Ιεροτελεστίες, αγάλματα, μυστηριακές μορφές, θεότητες, αλληγορίες. Πώς συνδέονται όλα αυτά μέσα στους τοίχους του καθεδρικού ναού.</h3>
Ο διάσημος καθεδρικός ναός της Παναγίας των Παρισίων πάντοτε αποτελούσε έναν προνομιακό χώρο, όχι μόνον της ιστορίας της τέχνης και της λογοτεχνίας, αλλά και του αποκρυφιστικού πνεύματος. Απόδειξη αυτού είναι ο αέναος συσχετισμός του με αποκρυφιστικά, μεταφυσικά σύμβολα και ιστορίας (από την Ουγκωϊκή απόδοση του Κουασιμόδου και τα Μυστήρια των Παρισίων του Ευγένιου Συ, έως την εμφάνισή της στον Κώδικα Ντα Βίντσι του Νταν Μπράουν). Άλλωστε η μυστηριακή μορφή του γέρου με τον φρυγικό σκούφο και το παλτό σε έναν από τους πύργους του διάσημου γοτθικού καθεδρικού ναού, αποτελεί την αλληγορία του αλχημιστή, ο οποίος από το ψηλό βάθρο της γνώσης του των απόκρυφων νόμων, παρατηρεί τον κόσμο. 
 
Το 1905, κατά την κατασκευή του παρισινού μετρό, κάτω από τα παλιά κοιλώματα της Βαστίλης βρέθηκε ένα άγαλμα της Ίσιδας. Στη μεγάλη μαύρη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε παντού στα πέρατα της αυτοκρατορίας μέσω των ρωμαϊκών λεγεώνων οφείλεται και η ετυμολογία της ονομασίας της πόλης (Par-Isis, το πλοίο της Ίσιδας). Η αλήθεια είναι ότι το Ιλ-ντε λα- Σιτέ, ο πρώτος οικισμός των Παρισίων, φαίνεται από τον ουρανό σαν ένα από τα σκάφη, που στην αυγή της ιστορίας απέπλευσε από τον Νείλο, στη «μαύρη γη», όπου γεννήθηκαν ο Ερμής ο Τρισμέγιστος και η τέχνη της μετατροπής ταπεινών μετάλλων σε χρυσό. Σταδιακά, η αρχαία αιγυπτιακή θεά μεταμορφώθηκε από τον δωδέκατο αιώνα στη Μαύρη Παναγία, και η κρύπτη όπου λατρεύεται βρίσκεται ακριβώς στα κατάβαθα του εδάφους του «νησιού», απέναντι από τον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων. Άλλωστε και η επωνυμία της «Νοτρ Νταμ», «η Κυρά μας» αντιστοιχεί στον τρόπο επίκλησης της αιγυπτιακής θεότητας. 
 
Ο Φουλκανέλι είναι ο τελευταίος διάσημος αλχημιστής, που αφιέρωσε τη ζωή του για να διαλευκάνει τα μυστήρια στον καθεδρικό ναό της Νοτρ Νταμ. Σύμφωνα με το ΑΜΠΕ, η ίδια του η ταυτότητά περιβάλλεται επίσης από ένα αδιάλυτο μυστήριο: για κάποιους, υπήρξε ένας αξιωματικός του μηχανικού που συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ στην αποκατάστασητης Νότρ Νταμ. Για άλλους είναι ο ίδιος ο Ζαν-Ζυλιέν ντε Σαμπάν (Jean-Julien de Champagn), ο οποίος υπέγραψε τις απεικονίσεις του Μυστηρίου των Καθεδρικών. Υπολογίζεται πως έφυγε από τη ζωή το 1932 σε μία σοφίτα στο αριθμό 59 της οδού Ροσουάρ ( Rue de Rochechouart), κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Γκαρ ντε Λιόν, μολονότι πολλά από τα συμβάντα που διηγείται στα βιβλία του διαδραματίζονται μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός που τροφοδοτεί τη φαντασία όσων πιστεύουν ότι είχε ανακαλύψει το ελιξίριο της αιώνιας ζωής, τη συνταγή του οποίου μπορούν οι μυημένοι να διαβάσουν στην είσοδο του ναού της Νοτρ Νταμ. 
 
<img height="313" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/2019-04/AP_061212024808.jpg?h=2fb44f13&itok=qrI8HaMp" width="640" /> 
 
Χάρη σ' αυτόν γνωρίζουμε πως οι ασθενείς συγκεντρώνονταν σε ένα ειδικό τμήμα της Παναγίας, όπου κρέμονταν έξι λάμπες και δεν εγκατέλειπαν τον ναό έως ότου ιαθούν από τις αρρώστιες τους. Ενώ κι οι γιατροί που τους φρόντιζαν, το έκαναν γύρω από το βαπτιστήριο στην είσοδο της βασιλικής. Ο λόγος αυτής της ιεροτελεστίας παραμένει ακόμη μυστήριο. 
 
Τον 14ο αιώνα, κάθε Κυριακή συγκεντρώνονταν στην κεντρική Πύλη όλοι οι αλχημιστές (στις ειδούς του Κρόνου, όπως λέει ο Φουλκανέλι), όπου εξέθεταν τα αποτελέσματα των ερευνών τους και μελετούσαν τα αλχημικά σύμβολα που απεικονίζονται στο υπέρθυρό της. 
 
Αλλά και στις δύο πλευρές της μεγάλης εισόδου υπάρχουν στο υπέρθυρο δύο σειρές από 12 μετώπες και 12 μορφές που αντιπροσωπεύουν τα διαφορετικά στοιχεία και τις φάσεις της αλχημικής διαδικασίας. Μάλιστα σε αυτές τις μορφές, μία γυναίκα παρουσιάζεται τρεις φορές να κρατάει σε δίσκο ένα κοράκι, σύμβολο της σήψης, ή μία σαλαμάνδρα, σύμβολο της ασβεστοποίησης και ξεχωρίζει η αναπαράσταση με τον Φιλοσοφικό Υδράργυρο, που αποτελεί το σύμβολο της μεσαιωνικής επιστήμης. Επίσης ξεχωρίζουν: ένας ιππότης με πανοπλία και δόρυ που προστατεύει το atanor (τον αλχημιστικό κλίβανο όπου προετοιμάζεται το μαγείρεμα των υλικών). Το κοράκι, το σύμβολο της σήψης που είναι απαραίτητο για τον διαχωρισμό του καθαρού και του ακάθαρτου, ιδιότητες που συνεδράζονται σε μια ίδια ένωση. Ένας άνθρωπος που κρατά ανοιχτό έναν κλίβανο και στο δεξί του χέρι τη φιλοσοφική λίθο. Στην κορυφή, όπου έζησε ο καμπούρης του Βίκτωρος Ουγκώ, μπορούμε να παρατηρήσουμε, στη γωνία του βόρειου πύργου, που περιβάλλεται από μάγισσες, το εντυπωσιακό ανάγλυφο ένας γέρου με φρυγικό σκούφο και παλτό, που ακουμπά με το ένα χέρι στην κουπαστή και με το άλλο χαϊδεύει τη γενειάδα του: είναι ο αλχημιστής, που εξετάζει και αναρωτιέται για την εξέλιξη του έργου. <img height="313" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2019/04/ap_19105652946756_1.jpg?itok=EzLqwpix" width="640" /> 
 
Στο άλλο άκρο του νησιού είναι το Sainte-Chapelle, που χτίστηκε μεταξύ 1245 και 1248 για να φυλάξει τα λείψανα του Θείου Πάθους. Τα υπέροχα βιτρό παράθυρα εκτελέσθηκαν με γνώμονα τις αλχημικές διαδικασίες. Το αγαπημένο του Φουλκανέλι ήταν η Σφαγή των Αθώων, μία αλληγορική απεικόνιση του «θανάτου» της πρώτης ύλης στα χέρια του υδραργύρου, με απώτερο στόχο την «ανάστασή» του στις επόμενες φάσεις της κατεργασίας του πιο ευγενούς αποτελέσματος. 
 
Οι μεσαιωνικοί κτίστες χάραξαν τα σύμβολα του Ερμητικού δόγματος στους τοίχους των καθεδρικών ναών, τα οποία άσκησαν μεγάλη επιρροή σε κατοπινά δείγματα της μοντέρνας οικιστικής και θρησκευτικής αρχιτεκτονικής: στη δεξιά όχθη, πίσω από το Λούβρο, η εκκλησία του Saint-Germain l'Auxerrois, μας εκπλήσσει με τα τρομακτικά, αποτρόπαια δαιμόνιά του, και το υποβλητικό γλυπτό της Παναγίας της Αιγυπτίας. Λίγο πιο ανατολικά, βρίσκονται οι εκκλησίες του Saint-Merri και του Saint-Martin-des-Champs. Από την παλιά εκκλησία του Saint-Jacques de la Boucherie σήμερα υπάρχει μόνον ο πύργος, απ’ όπου ξεκινούσαν οι προσκυνητές για τον αποστολικό καθεδρικό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα στη Γαλικία της Ισπανίας. Λίγα μέτρα από τον πύργο διασταυρώνονται δύο δρόμοι, ένας με το όνομα του Nicolas Flamel (ο οποίος το 1389 έφτιαξε την πύλη του Saint-Jacques) και της συζύγου του, Perrenelle. Οκτώ τετράγωνα βορειότερα, στο 51 της οδού ντε Μοντμορενσί, υπάρχει μία επιγραφή: «Εδώ έζησε ο Νικολά Φλαμέλ, ένας πλούσιος παρισινός, ενορίτης του Saint-Jacques de la Boucherie, που ένας θρύλος τον θέλει να μετατρέπεται σε αλχημιστή σε αναζήτηση της φιλοσοφικής λίθου και του τρόπου μετατροπής του μολύβδου σε χρυσό». 
 
Κανείς όμως δεν αρνείται, ωστόσο, ότι ο Φλαμέλ ξόδεψε όλη του την περιουσία για την κατασκευή καταφυγίων για τους ζητιάνους, σε νοσοκομεία και για το νεκροταφείο των Αθώων (Innocentes), στην πρόσοψη του οποίου έβαλε να χαράξουν το ιερογλυφικό με τα κλειδιά της επιστήμης του Ερμή, την οποία σύμφωνα με τον θρύλο διδάχθηκε από τον δάσκαλο Κάνς (Canches) στη Λυόν. <img height="313" src="https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2019/04/ap_19105714468392.jpg?itok=WYZAdx6h" width="640" /> 
 
Ένας χρονογράφος του δέκατου όγδοου αιώνα, δηλώνει πως τον είχε δει στην Όπερα του Παρισιού με τη σύζυγό του, Περενέλ, τέσσερις αιώνες μετά τον υποτιθέμενο θάνατό του, και ο θρύλος λέει ότι κατά την αφαίρεση της ταφόπλακάς του δεν βρέθηκαν λείψανα. Η ταφόπλακα του Φλαμέλ βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Κλυνί (Cluny). Αυτό το μουσείο φιλοξενεί επίσης μια σειρά από μεσαιωνικές ταπετσαρίες, όπως «Η Κυρία και ο Μονόκερως», η οποία σύμφωνα με τους Ερμητικούς δεν είναι, ή δεν είναι μόνον, μια αλληγορική ερμηνεία των αισθητηριακών αντιλήψεων, αλλά επίσης και η αλχημική εργασία: η κυρία που φέρει μια σημαία με τρία μισοφέγγαρα, που αντιπροσωπεύουν το κλάσμα του υδραργύρου που συλλέγονται στο τέλος της πρώτης κατεργασίας, τρεις φορές μικρότερο από τη συνολική ποσότητά του στην αρχή της αλχημιστικής διαδικασίας... 
 
Οι Φουλκανέλι, Ζαν –Ζυλιέν Σαμπάν ( Jean-Julien Champagne, αν δεν ήταν το ίδιο και το αυτό πρόσωπο), Ρενέ Σβάλερ (για μερικούς, η πραγματική συγγραφέας των έργων που αποδίδονται στον Φουλκανέλι) και τα παιδιά του Φερδινάνδου Λεσσέψ, που άνοιξε την διώρυγα του Σουέζ, συνήθιζαν να μαζεύονται εκεί κοντά στο 76 της Rue de Rennes, στο βιβλιοπωλείο Livrairie du Merveilleux. Ο ιδιοκτήτης του Πιερ Ντιζόλ είχε ένα μοναδικό αρχείο αποκρυφικών επιστημών. Η θρυλική βιβλιοθήκη δεν υπάρχει πια, αλλά όπως λένε οι ειδικοί στον εσωτερισμό, στα κοντινά βιβλιοπωλεία της πλατείας Σαιν Μισέλ, μπορεί κάποιος να βρει κάποιες «καλές επαφές». 
 
Οι κληρονόμοι των Ναϊτών έκαναν τις μυστικές συναντήσεις τους κοντά στο σπίτι του Φλαμέλ, στο υπόγειο του Ωδείου, δίπλα στο γιγάντιο εκκρεμές του Φουκώ (που σήμερα εκτίθεται στο Πάνθεον): τουλάχιστον στην φαντασία του Ουμπέρτο Έκο. Αλλά εξίσου παραληρηματική, όσο και αληθοφανής την ίδια στιγμή είναι και η ιδέα του Νταν Μπράουν: Το Άγιο Δισκοπότηρο βρίσκεται θαμμένο κάτω από την κορυφή της πυραμίδας του Λούβρου, που εγκαινιάστηκε το 1989. Διαφανής και αινιγματική, η πυραμίδα αυτή που θυμίζει τις αιγυπτιακές, θα συνεχίσει να εξάπτει τη φαντασία των πιστών του αποκρυφισμού, με τον ίδιο μαγνητισμό που τους ασκεί η γοτθική πρόσοψη της Νοτρ Νταμ. 
 
<a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Παναγία των Παρισίων: Τα μυστικά του Ουγκώ και του Νταν Μπράουν

Ιεροτελεστίες, αγάλματα, μυστηριακές μορφές, θεότητες, αλληγορίες. Πώς συνδέονται όλα αυτά μέσα στους τοίχους του καθεδρικού ναού. Ο διά...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μιλιέτ»: Με τους S-400 θα σταματήσουμε τις ελληνικές παραβιάσεις στο Αιγαίο

Ellada simera 0 Αμυνα, Τουρκία 14:54

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4WAVaGz141GHaD7nLvOi6k_F25qU3IrgjfamLUGfE2WrtX7MnyfO4zglVdO5Img0_JguWAVgcyqcmybzhdOQ9crp1w8I4UqxfEZTVWjiCejqCN_oCv6-6uDZiY1c8FJGPaVgb2yoj8ww/s1600/S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="416" data-original-width="625" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4WAVaGz141GHaD7nLvOi6k_F25qU3IrgjfamLUGfE2WrtX7MnyfO4zglVdO5Img0_JguWAVgcyqcmybzhdOQ9crp1w8I4UqxfEZTVWjiCejqCN_oCv6-6uDZiY1c8FJGPaVgb2yoj8ww/s640/S-400.jpg" width="640" /></a></div>
 
Στη Μεσόγειο και το Αιγαίο γίνονται σκέψεις να τοποθετηθούν οι δύο από τις τέσσερις συστοιχίες του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S400 που παραδίδεται τον Ιούλιο στην Τουρκία, σύμφωνα με την εφημερίδα "Μιλλιέτ". 
 
Σε δημοσίευμα με τίτλο «Έρχονται τον Ιούλιο! Τείχος 600 χιλιομέτρων», η τουρκική εφημερίδα σημειώνει ότι παρά τις απειλές η Άγκυρα προχωρά στην απόκτηση των S-400, που θα αυξήσουν την αποτρεπτική δυνατότητα της χώρας στο Αιγαίο, όπου βρίσκεται υπό την πίεση των ελληνικών αεροσκαφών, αλλά και θα καλύψουν την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου η οποία έχει πλέον αυξημένη σημασία λόγω της ενέργειας. 
 
Όπως μεταδίδει το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, το σχέδιο είναι να παραδοθούν δύο συστοιχίες των S400, οι οποίες αποτελούνται από τέσσερις μονάδες βολής, κάτι που σημαίνει ότι θα τοποθετηθούν σε τέσσερις διαφορετικές περιοχές της Τουρκίας. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι θα παραδοθούν στην Τουρκία 128 πύραυλοι διαφορετικού βεληνεκούς και επιπλέον εφεδρικοί πυραύλοι, ο αριθμός των οποίων δεν είναι ακόμη γνωστός, ωστόσο σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα πρέπει για κάθε πύραυλο να παραδοθεί και ένας εφεδρικός. Σύμφωνα με τη "Μιλλιέτ" οπωσδήποτε θα παραδοθούν πύραυλοι βεληνεκούς 40, 120 και 250 χλμ, ωστόσο δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει αν θα παραδοθεί και πύραυλος βεληνεκούς 400 χλμ. 
 
Η "Μιλλιέτ" αναφέρει ότι παρόλο που δεν έχει ανακοινωθεί καμιά απόφαση για το πού θα τοποθετηθούν οι S400, αναμένεται ότι η μία πυροβολαρχία θα τοποθετηθεί στη βάση Ακιντζί στην Άγκυρα η οποία και θα αποτελέσει και τη βάση συντήρησης του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος. Οι άλλες προβλέπεται ότι θα τοποθετηθούν στον Μαρμαρά, το Αιγαίο, τη Μεσόγειο και την νοτιοανατολική Τουρκία. Συγκεκριμένα για την περιοχή του Μαρμαρά, δηλαδή την κάλυψη του εναέριου χώρου της Κωνσταντινούπολης, ίσως η μια μονάδα βολής να τοποθετηθεί στην Κωνσταντινούπολη ή και το Τεκιρντάγ (Ρεδαιστός στην ανατολική Θράκη). 
 
<img height="399" src="https://media.liberal.gr/admin/uploads/milliet.PNG" width="640" /> 
 
Για την περιοχή του Αιγαίου, αναφέρει η Μιλλιέτ, μία μπορεί να τοποθετηθεί στο Τσανάκαλε (Δαρδανέλια), τη Σμύρνη ή τη Μούγλα αυξάνοντας την αποτρεπτική ικανότητα της περιοχής έναντι της Ελλάδας. Σχολιάζεται ακόμη ότι έτσι θα μειωθεί και το κόστος από τις απογειώσεις των τουρκικών F16 που χρησιμοποιούνται εκεί για καταδίωξη ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών. Για την περιοχή της Μεσογείου για να καλύπτεται ιδιαίτερα η ανατολική Μεσόγειος της οποίας η σημασία αυξάνεται λόγω της πολιτικής ενέργειας και η Κύπρος, γίνονται σκέψεις για τοποθέτηση μιας μονάδας είτε στη Μερσίνη, είτε στα Άδανα είτε στο Χατάι (Αντιόχεια). Η τοποθέτηση άλλωστε μιας μονάδας στο Χατάι ή το Γκαζιάντεπ θα καλύπτει και τη βόρεια περιοχή της Συρίας. 
 
Το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων αναφέρεται και σε σχόλιο της "Μιλλιέτ" ότι η τοποθέτηση των μονάδων βολής των S400 στα σύνορα της χώρας θα διασφαλίζει μια υπεροχή της Τουρκίας έναντι των γειτονικών της χωρών καθώς θα μπορεί να παρακολουθεί τις εναέριες κινήσεις σε απόσταση 600 χλμ εντός των γειτονικών χωρών και να ‘κλειδώνει’ αεροπορικούς στόχους από απόσταση 400 χλμ, διασφαλίζοντας ψυχολογική και τακτική υπεροχή. Με βάση τα επίσημα στοιχεία τα ραντάρ των S400 είναι 570 με 600 χλμ και μπορεί να ανιχνεύει μεγάλα βομβαρδιστικά αεροσκάφη από απόσταση 570 χλμ καθώς και μικρότερα F16 από απόσταση 400 χλμ, ενώ μπορεί να ανιχνεύει και βαλλιστικούς πυραύλους από απόσταση 230-250 χλμ. 
<img alt="" height="386" src="https://media.liberal.gr/admin/uploads/milliet1.PNG" style="font-size: 19px; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; height: 371.21px; margin: 0px 5px; max-width: 625px; text-align: justify;" width="650" /> 
 
<div>
<a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

«Μιλιέτ»: Με τους S-400 θα σταματήσουμε τις ελληνικές παραβιάσεις στο Αιγαίο

Στη Μεσόγειο και το Αιγαίο γίνονται σκέψεις να τοποθετηθούν οι δύο από τις τέσσερις συστοιχίες του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S40...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει και πόσο αποτελεσματικό είναι το ελληνοαμερικανικό λόμπι

Ellada simera 0 Αμυνα, Εξωτερική Πολιτική, Πρωτοσέλιδα 14:38

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwmnre9i0r2vQNTgIZoyRDKnLuiBqrsKvY0LXPCAne0-5Tc2-KMZYudsFedF1WpylXPOHigrTdqL-WTo8thT4ozSVgQzSPy1_emQhJGkolJWcRZQvC5TG2FhZMXWyU21CXRV-QqMH3zsk/s1600/congress-us-capitol.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwmnre9i0r2vQNTgIZoyRDKnLuiBqrsKvY0LXPCAne0-5Tc2-KMZYudsFedF1WpylXPOHigrTdqL-WTo8thT4ozSVgQzSPy1_emQhJGkolJWcRZQvC5TG2FhZMXWyU21CXRV-QqMH3zsk/s640/congress-us-capitol.jpg" width="640" /></a></div>
    Το αμερικανικό Κογκρέσο. EPA, JIM LO SCALZO 
 
Της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΔΗΜΟΥ* 
 
Η υποεπιτροπή για τις κρατικές, ξένες επιχειρήσεις και τα συνδεόμενα προγράμματα της επιτροπής Πιστώσεων (Appropriations Committee) στην αμερικανική Γερουσία πρόκειται να φιλοξενήσει την ετήσια κατάθεση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών για την έγκριση κονδυλίων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στον Προϋπολογισμό Οικονομικού Έτους 2020. Στη βάση της κατάθεσης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών και των προτεραιοτήτων που αυτός πρόκειται να θέσει, η υποεπιτροπή ως είθισται θα ετοιμάσει προσχέδιο του Νόμου περί Πιστώσεων για το Οικονομικό Έτος 2020. 
 
Το κύριο πρόγραμμα που χρηματοδοτεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ελλάδα είναι αυτό για τη Διεθνή Στρατιωτική Εκπαίδευση και Κατάρτιση (International and Education Training Program) το οποίο για το Οικονομικό Έτος 2019 απέσπασε κονδύλι ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων. Σκοπός του προγράμματος είναι η ενίσχυση της επαγγελματικής στρατιωτικής εκπαίδευσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και η διαλειτουργικότητα τους με τις αμερικανικές και νατοϊκές δυνάμεις. 
 
Και τούτο διότι μέσω της επαγγελματικής στρατιωτικής και τεχνικής εκπαίδευσης στις ΗΠΑ, το πρόγραμμα επιτρέπει την καλλιέργεια ισχυρών δεσμών των Ελλήνων αξιωματικών με το αμερικανικό στρατιωτικό κατεστημένο, καθώς και την καλύτερη προετοιμασία για την αντιμετώπιση κοινών κινδύνων που άπτονται της εθνικής ασφάλειας των δύο χωρών. 
 
Η επιστολή αξιώσεων 
 
Η πρόταση της αμερικανικής κυβέρνησης, στο πλαίσιο ευρύτερων περικοπών, να μειωθεί χρηματοδοτικά το πρόγραμμα στα 550 χιλιάδες δολάρια για το οικονομικό έτος 2020 ενεργοποίησε άμεσα τα αντανακλαστικά του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου (ΑΗΙ) που αποτελεί λόμπι, δεξαμενή σκέψης (think-tank), επιχειρηματικό δίκτυο και εκπαιδευτικό ίδρυμα. Το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο ασχολείται με ζητήματα που διέπουν τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και κινείται προς την κατεύθυνση επηρεασμού των διαμορφωτών πολιτικής στις ΗΠΑ κατά τρόπο που να εξυπηρετεί τα κοινά ελληνοαμερικανικά συμφέροντα. 
 
Σε αυτό το πλαίσιο, το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο απέστειλε στις 9 Απριλίου 2019 <a href="https://www.ahiworld.org/press-releases-1/2019/4/11/ahi-to-senate-appropriations-panel-oppose-foreign-aid-to-turkey">επιστολή στην υποεπιτροπή</a> για τις κρατικές, ξένες επιχειρήσεις και τα συνδεόμενα προγράμματα εν όψει της κατάθεσης σε αυτή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών εφιστώντας την προσοχή των μελών της υποεπιτροπής στη χρησιμότητα του προγράμματος ως προς την επιμόρφωση και εκπαίδευση Ελλήνων αξιωματικών από Αμερικανούς συναδέλφους τους. 
 
Συγκεκριμένα το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο ζητά την αύξηση κατά 200 χιλιάδες δολάρια των κονδυλίων για το οικονομικό έτος 2020 αντί της προτεινόμενης μείωσης κατά 450 χιλιάδες δολάρια. Το αιτιολογικό της διατυπωθείσας θέσης συνίσταται στο γεγονός ότι με την αύξηση της χρηματοδότησης οι ΗΠΑ θα συμβάλλουν στην ενδυνάμωση των συμφερόντων τους στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή μέσω της εκπαίδευσης και της ενίσχυσης του επαγγελματισμού των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. 
 
Ελληνικό λόμπι και Τουρκία 
 
Στην επιστολή ειδική αναφορά γίνεται στην Τουρκία όπου υπενθυμίζεται στα μέλη της υποεπιτροπής o μη εποικοδομητικός γεωπολιτικά ρόλος της Τουρκίας καθώς οι καθημερινές παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου στο Αιγαίο και η τουρκική διπλωματία των κανονιοφόρων (gunboat diplomacy) εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) δημιουργούν κλίμα περιφερειακής αστάθειας που αντιστρατεύεται τα αμερικανικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. 
 
Για τους ανωτέρω λόγους, προτείνεται η ενσωμάτωση στο προσχέδιο του Νόμου περί Πιστώσεων για το Οικονομικό Έτος 2020 της ίδιας σκληρής γλώσσας που χρησιμοποιήθηκε στον σχετικό νόμο για το 2019 ειδικά εάν η Άγκυρα επιμείνει στην απόκτηση του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400. 
 
Προσθέτως, το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο καθιστά ευκρινές στα μέλη της υποεπιτροπής ότι εξακολουθεί να αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αμερικανική βοήθεια προς την Τουρκία συμπεριλαμβανόμενων των εμπορικών ωφελημάτων για την πιο ευνοούμενη χώρα (most-favored nation trade benefits) και ότι στηρίζει την πρόθεση της αμερικανικής διακυβέρνησης Τραμπ να παύσει την αναγνώριση της Τουρκίας ως αναπτυσσόμενης οικονομίας που επωφελείται του συστήματος γενικευμένων προτιμήσεων (GSP). 
 
Η δραστηριοποίηση του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου ως λόμπι που φιλοδοξεί να επηρεάσει τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον κατά τρόπο που να ευνοεί τα κοινά ελληνοαμερικανικά συμφέροντα είναι σημαντική. Αυτή η δραστηριοποίηση μεταφράζεται -μεταξύ άλλων- σε αποστολή επιστολών στο κογκρέσο, τον Λευκό Οίκο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο καθώς και σε καταθέσεις ενώπιον μελών του κογκρέσου σε διάφορες επιτροπές. 
 
Στόχος είναι η ενημέρωση και «επιμόρφωση» μελών του Κογκρέσου για ζητήματα που άπτονται των κοινών ελληνοαμερικανικών συμφερόντων. Πρόκειται για μία μακροχρόνια διαδικασία, της οποίας το θετικό αποτύπωμα ως προς τη στήριξη της Ελλάδας και της Κύπρου απαντάται σε πληθώρα νομοθετημάτων στο αμερικανικό Κογκρέσο. 
 
Αμερικανικό νομοσχέδιο για Ανατολική Μεσόγειο 
 
Πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί το Νομοσχέδιο για την «Ασφάλεια και την Ενεργειακή Συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο το 2019» που απέσπασε διακομματική στήριξη στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της αμερικανικής γερουσίας καθώς κατατέθηκε από τον Δημοκρατικό Μπομπ Μενέντεζ και τον Ρεπουμπλικάνο Μάρκο Ρούμπιο στις 9 Απριλίου 2019. 
 
Το νομοσχέδιο, όπως και η επιστολή του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου, αναδεικνύει τη σπουδαιότητα του προγράμματος για τη Διεθνή Στρατιωτική Εκπαίδευση και Κατάρτιση (International and Education Training Program) των αξιωματικών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στις ΗΠΑ ζητώντας την αύξηση κατά 100% του σχετικού κονδυλίου από το 1 εκατομμύριο δολάρια που απέσπασε το 2019 στα 2 εκατομμύρια δολάρια για το Οικονομικό Έτος 2020. Προσθέτως, το σχέδιο νόμου ζητά την έγκριση ποσού ύψους 3 εκατομμυρίων δολαρίων για στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα μέσω του προγράμματος για τη «Χρηματοδότηση Ξένων Ενόπλων Δυνάμεων» (FMF). 
 
Στο κεφάλαιο που αφορά την Κύπρο, το νομοσχέδιο ζητά την άρση απαγόρευσης της πώλησης όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία που ως γνωστόν επιβλήθηκε το 1987 αποτελώντας τη συνέχεια αφενός του νομοσχεδίου H.R. 5508 που είχε επίσης κατατεθεί από τον Δημοκρατικό γερουσιαστή Μπομπ Μενέντεζ. Αφετέρου το νομοσχέδιο έπεται της σχετικής πρόβλεψης στο Νόμο για τον Αμυντικό Προϋπολογισμό Οικονομικού Έτους 2019 H.R. 5515 για την υποβολή έκθεσης από τους υπουργούς Άμυνας και Εξωτερικών προς τις αρμόδιες επιτροπές του Κογκρέσου με αντικείμενο τη σχέση ασφάλειας ΗΠΑ-Κύπρου, και την αποτίμηση του εμπάργκο όπλων όπως αυτό έχει εφαρμοστεί με την απαγόρευση της εξαγωγής αμερικανικού αμυντικού υλικού προς τις ένοπλες δυνάμεις της Κύπρου. 
Ανάσχεση τουρκικής επιθετικότητας 
 
Για πρώτη φορά ωστόσο στο σχέδιο νόμου γίνεται αναφορά στην επιθετικότητα της Τουρκίας σε Αιγαίο και Κύπρο με πρόβλεψη, τρεις μήνες έπειτα από την ισχύ του σε Νόμο, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών να υποβάλλει στις αρμόδιες επιτροπές λίστα που θα αποτυπώνει τον αριθμό των τουρκικών παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. 
 
H συγκεκριμένη πρόβλεψη έχει διττό χαρακτήρα καθώς αφενός κατατάσσει την Ελλάδα σε ένα εκ των τριών πυλώνων ασφάλειας μαζί με το Ισραήλ και την Κύπρο που σε συνεργασία με τις ΗΠΑ αντιτίθενται σε οιαδήποτε ενέργεια δύναται να ανατρέψει την σταθερότητα, να παραβιάσει το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. 
 
Αφετέρου, στέλνει σαφές μήνυμα προς την Τουρκία ότι η επιθετικότητα της δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή εν όψει μάλιστα και της απόκτησης του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400 το οποίο ενδέχεται να παραληφθεί νωρίτερα από τον ερχόμενο Ιούλιο, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ερντογάν ενώπιον δημοσιογράφων μετά το πέρας της πρόσφατης επίσκεψης που πραγματοποίησε στην Ρωσία. 
 
Ως προς το ζήτημα των ρωσικών S-400, το σχέδιο νόμου σε συνέχεια νομοθετικών και άλλων διαδικασιών που έχουν υιοθετηθεί τουλάχιστον το τελευταίο έτος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την πιθανότητα επιβολής κυρώσεων σε βάρος της Άγκυρας στην περίπτωση παραλαβής του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400 κατ’εφαρμογή της ενότητας (Section) 231 του Νόμου για την ανάσχεση της ρωσικής επιρροής στην Ευρώπη και την Ευρασία γνωστού ως CAATSA (Countering America’s Adversaries through Sanctions Act). 
 
Το κλίμα μάλιστα το οποίο κυριαρχεί στο αμερικανικό Κογκρέσο έναντι της τουρκικής απόφασης να αποκτήσει το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα S-400 συμπυκνώνεται στον τίτλο του άρθρου που δημοσίευσαν τέσσερις γερουσιαστές στην εφημερίδα New York Times: «Μέχρι τα τέλη του έτους, η Τουρκία θα έχει είτε τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη F-35 στο έδαφός της είτε το ρωσικό αντιπυραυλικό αμυντικό σύστημα εδάφους-αέρος S-400. Δεν μπορεί να έχει και τα δύο!«. 
Νέες ευκαιρίες 
 
Υπό τα δεδομένα, καθίσταται προφανές ότι οι νομοθετικές εξελίξεις στην αμερικανική πρωτεύουσα δημιουργούν ευκαιρίες για την προβολή της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και αξιόπιστου εταίρου σε αντιδιαστολή με την γειτονική Τουρκία. Προκειμένου ωστόσο να αξιοποιηθούν οι όποιες ευκαιρίες, οι συνολικοί χειρισμοί στα ελληνοτουρκικά θα πρέπει να γίνονται από την Αθήνα όχι με προχειρότητα και αποσπασματικά αλλά αντίθετα με υπευθυνότητα και σίγουρα σε αγαστή συνεργασία με ελληνοαμερικανικές οργανώσεις όπως είναι το Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο. 
 
Δεν είναι σώφρων όταν η Άγκυρα προβάλλει ανυπόστατες διεκδικήσεις και αυξάνει την προκλητικότητα της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, κάποιοι στην Ελλάδα να ομιλούν για εφαρμογή του μοντέλου της Συμφωνίας των Πρεσπών στα ελληνοτουρκικά ή να εξαιρούν το Καστελλόριζο από το Αιγαίο ακρωτηριάζοντας κυριολεκτικά τα Δωδεκάνησα. Και τούτο διότι επιπόλαιες δηλώσεις δύναται να καταστρατηγήσουν τα ελληνικά συμφέροντα σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. 
 
*H Αντωνία Δήμου είναι οικονομολόγος και διεθνολόγος με ειδίκευση στην Μέση Ανατολή. 
 
<a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Υπάρχει και πόσο αποτελεσματικό είναι το ελληνοαμερικανικό λόμπι

Το αμερικανικό Κογκρέσο. EPA, JIM LO SCALZO Της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΔΗΜΟΥ* Η υποεπιτροπή για τις κρατικές, ξένες επιχειρήσεις και τα συνδεόμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλωματία των “γαμπρών” Ερντογάν και Τραμπ: Αλμπαϊράκ και Κούσνερ “τα είπαν” στο Λευκό Οίκο

Ellada simera 0 κόσμος, Τουρκία 14:31

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNvJAFu8AA8QOC_ooZHe-FzBLI_StHqpTfIo08YKJTxEfRKTc42xqjYyBzJgET39WbfzdpOpxzGfSyi0_YDBWIBk-DTa8sq-9xvrw7I9psfu56b3jbAamYqD71vxjFMvLpyQG5E8btai8/s1600/albayrak-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNvJAFu8AA8QOC_ooZHe-FzBLI_StHqpTfIo08YKJTxEfRKTc42xqjYyBzJgET39WbfzdpOpxzGfSyi0_YDBWIBk-DTa8sq-9xvrw7I9psfu56b3jbAamYqD71vxjFMvLpyQG5E8btai8/s640/albayrak-turkey.jpg" width="640" /></a></div>
 
Του Μιχάλη Ιγνατίου 
Ξεκίνησε η «διπλωματία των γαμπρών» χθες στην Ουάσιγκτον, μία εξέλιξη που σηματοδοτεί μία νέα προσπάθεια για «να τα βρουν» η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. 
 
Οι δύο χώρες βρίσκονται σε «πολεμικό κλίμα» με αφορμή την αντισυμμαχική συμπεριφορά της Άγκυρας και την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400. Όπως ενημέρωσε μέλη «δεξαμενής σκέψης» ο Ιμπραίμ Καλίν, σύμβουλος του προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, συναντήθηκαν χθες στο Λευκό Οίκο ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ (γαμπρός του Ερντογάν) με τον Τζάρεντ Κούσνερ, στενό συνεργάτη και γαμπρό του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. 
 
Την είδηση μετέδωσε αργότερα και το πρακτορείο Reuters. Στη συνέχεια, οι δύο γαμπροί εισήλθαν για λίγο στο γραφείο του προέδρου Τραμπ, είπε ο κ. Καλίν. Μέχρι το βράδυ, ο Λευκός Οίκος δεν είχε επιβεβαιώσει τη συνάντηση του κ. Αλμπαϊράκ με τον κ. Κούσνερ και τον κ. Τραμπ. Όμως ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών παρουσίασε φωτογραφία του με τον Πρόεδρο Τραμπ, τον γαμπρό του, τον κ. Κούσνερ και τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ. Στη συνάντηση δεν παραβρέθηκε ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον, ο οποίος είχε χθες πολύωρες συναντήσεις με μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ. 
 
Έγραψε στο Twitter ο γαμπρός του Ερντογάν: 
«Στη διάρκεια των συναντήσεών μας, κατά τις οποίες συζητήσαμε βήματα για να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας, γίναμε δεκτοί από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Του διαβιβάσαμε τους χαιρετισμούς και μηνύματα του προέδρου μας». 
 
Σύμφωνα με πληροφορίες, που δεν επιβεβαίωσε καμία πλευρά, έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να αγοράσει η Τουρκία τους S-400 αλλά να τους αφήσει στα …κουτιά! Όταν ρωτήθηκε για τη δυνατότητα αγοράς του συστήματος, αλλά όχι της ανάπτυξής του, για την αποφυγή περαιτέρω πιέσεων από την Αμερική, ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ είπε: 
“Αυτές είναι όλες οι επιλογές. Ας δούμε τι θα φέρει η διαδικασία που έχουμε μπροστά μας». 
 
Σημειώνουμε ότι περιέργως ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου Τζον Μπόλτον και ο γαμπρός του Τραμπ ακύρωσαν τις εμφανίσεις τους σε τουρκικό συνέδριο που πραγματοποιείται από την Κυριακή στο ξενοδοχείο Trump International, που ανήκει στον κ. Τραμπ και άλλους επενδυτές, παρά το γεγονός ότι οι οργανωτές ανακοίνωσαν την παρουσία τους. Σύμφωνα και με άλλες τουρκικές πηγές, η συνάντηση των γαμπρών του κ. Ερντογάν και του κ. Τραμπ με τον ίδιο τον πρόεδρο της Αμερικής, έγινε σε καλό κλίμα και στη διάρκεια της συζητήθηκαν όλα τα προβλήματα που ταλανίζουν τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. 
 
Ανάμεσα στα θέματα συζήτησης ήταν και το μείζον πρόβλημα της αγοράς των ρωσικών S-400 από την Τουρκία. Ο κ. Αλμπαϊράκ δήλωσε σε συγκέντρωση Τουρκοαμερικανών, ότι πραγματοποίησε πολύ παραγωγικές συναντήσεις στην αμερικανική πρωτεύουσα με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Στίβεν Μνούτσιν και επικεφαλής διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Όπως είπε τους εξήγησε το σχέδιό του για την οικονομική ανάκαμψη της Τουρκίας, το οποίο, όμως, ήδη απέρριψαν οι αγορές. “Ο υπουργός Οικονομικών Μνούτσιν και εγώ συζητήσαμε πολλά διαφορετικά θέματα», είπε ο κ. Αλμπαϊράκ, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα, στο πλαίσιο της συνόδου του ΔΝΤ, είχε μία πολύ δύσκολη συνάντηση με στελέχη των αμερικανικών αγορών, τα οποία κοροϊδεψαν και ειρωνεύτηκαν δημόσια το οικονομικό του πρόγραμμα. 
 
Ο γαμπρός του Ερντογάν σημείωσε ότι είχε παραγωγικές συνομιλίες και στο Λευκό Οίκο αλλά δεν αποκάλυψε με ποιους συναντήθηκε. Όπως προαναφέραμε, ο κ. Καλίν είπε πως είχε συνάντηση με τον κ. Κούσνερ και τον ίδιο τον κ. Τραμπ. Σημείωσε σχετικά ο κ. Αλμπαϊράκ: 
“Αυτή είναι μια σημαντική εβδομάδα για τη συνεργασία μεταξύ των δύο εθνών μας. Από την περασμένη Πέμπτη, η ομάδα μου και εγώ είχαμε σειρά συναντήσεων, είχαμε παραγωγικές συνομιλίες με πολλά διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα”. 
 
Μιλώντας στους Τουρκοαμερικανούς, στο ξενοδοχείο Trump International, στη λεωφόρο Πενσιλβάνια, ο γαμπρός του Ερντογάν τόνισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία πρέπει να ενισχύσουν την εταιρική του σχέση παρά τις διαφορές πολιτικής, που έχουν και τις οποίες αναγνώρισε. 
 
Ο κ. Αλμπαϊράκ είπε ότι «τα προβλήματα μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας δεν πρέπει να εμποδίσουν την θετική εξέλιξη του μέλλοντος της συμμαχίας» και πρόσθεσε ότι η θεσμική δύναμη της συμμαχίας ασφάλειας μεταξύ των δύο χωρών “συνδέεται” με διμερείς δεσμούς. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, οι κ. Αλμπαϊρακ και Κούσνερ έχουν γίνει φίλοι (!) -σημειώνουμε ότι συναντήθηκαν μόνο δύο φορές μέχρι τώρα. 
 
Οι τουρκικές πηγές ελπίζουν πως οι γαμπροί των δύο προέδρων θα διευθετήσουν σύντομα συνάντηση του κ. Τραμπ με τον κ. Ερντογάν. Οι πηγές επιμένουν ότι εάν πραγματοποιηθεί συνάντηση μεταξύ των δύο προέδρων θα επιλυθούν όλα τα προβλήματα των τουρκοαμερικανικών σχέσεων… Σήμερα, ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ θα πάει στο Πεντάγωνο, όπου θα συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του, Πάτρικ Σάναχαν. Αξιωματούχος του Πενταγώνου είπε ότι η συνάντηση δεν είναι «ανοικτή» για τους δημοσιογράφους, που σημαίνει πως δεν προβλέπεται επίσημη τελετή. 
 
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ REUTERS: 
 
Ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου Τζάρεντ Κούσνερ συναντήθηκε με τον υπουργό Οικονομικών της Τουρκίας Μπεράτ Αλμπαϊράκ χθες Δευτέρα, δήλωσε ενημερωμένη πηγή. Η πηγή δεν έδωσε διευκρινίσεις για το τι συζητήθηκε στη συνάντηση του Κούσνερ, που είναι ο γαμπρός του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, με τον Αλμπαϊράκ, ο οποίος είναι ο γαμπρός του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η συνάντηση έγινε στο πλαίσιο της επίσκεψης του Αλμπαϊράκ στην Ουάσινγκτον, διάρκειας σχεδόν μίας εβδομάδας. Νωρίτερα, ο Αλμπαϊράκ δήλωσε ότι είχε πολύ παραγωγικές συνομιλίες με διεθνείς χρηματοπιστωτικούς θεσμούς στην Ουάσινγκτον, μετά την παρουσίαση των σχεδίων για την αλλαγή πορείας της κλυδωνιζόμενης τουρκικής οικονομίας. 
 
Ο Αλμπαϊράκ είπε σε αμερικανούς και τούρκους επιχειρηματίες πως είχε επίσης συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Στίβεν Μνούτσιν και «καρποφόρες» επαφές στον Λευκό Οίκο. Ο υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας έκρινε πως Ουάσινγκτον και Άγκυρα πρέπει να ενισχύσουν την εταιρική τους σχέση παρά τις διαφορές τους σε κάποια ζητήματα. 
 
Επίσης το Reuters, μετέδωσε τα εξής: 
 
Ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ είχε συνομιλία με τον Ντόναλντ Τραμπ τη Δευτέρα και επεσήμανε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος κράτησε μια «λογική» στάση αναφορικά με τη σχεδιαζόμενη αγορά από την Άγκυρα του ρωσικού συστήματος αντιαεροπορικής άμυνας S-400, μετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Η πρόθεση της Τουρκίας να αγοράσει το σύστημα S-400 έχει προκαλέσει ένταση με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ και η Ουάσινγκτον έχει προειδοποιήσει ότι ενδέχεται να επιβάλει κυρώσεις στην Άγκυρα. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ ζήτησε χθες Δευτέρα το ζήτημα να λυθεί μέσω του διαλόγου. 
 
Ο Αλμπαϊράκ, που είναι γαμπρός του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε ότι συναντήθηκε χθες με τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών Στίβεν Μνούτσιν και τον σύμβουλο του Λευκού Οίκου Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρό του Τραμπ. «Στη διάρκεια των συναντήσεών μας, κατά τις οποίες συζητήσαμε βήματα για να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας, γίναμε δεκτοί από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Του διαβιβάσαμε τους χαιρετισμούς και μηνύματα του προέδρου μας», έγραψε ο Αλμπαϊράκ στο Twitter. «Άκουσε με πολλή λογική και θετική κατανόηση τις ανάγκες της Τουρκίας για τους S-400», μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο CNN Turk, επικαλούμενο δηλώσεις του Τούρκου υπουργού στους δημοσιογράφους. «Ήταν μια πολύ θετική, εποικοδομητική συζήτηση». Ο Αλμπαϊράκ επεσήμανε επίσης ότι στη διάρκεια των συναντήσεων συζητήθηκε το θέμα της αύξησης του διμερούς εμπορίου μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκία στα 75 δισεκ. δολάρια ετησίως από 20 δισκεκ. που είναι τώρα. 
 
<a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διπλωματία των “γαμπρών” Ερντογάν και Τραμπ: Αλμπαϊράκ και Κούσνερ “τα είπαν” στο Λευκό Οίκο

Του Μιχάλη Ιγνατίου Ξεκίνησε η «διπλωματία των γαμπρών» χθες στην Ουάσιγκτον, μία εξέλιξη που σηματοδοτεί μία νέα προσπάθεια για «να τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αύξηση παρουσίας δυνάμεων ΗΠΑ στην Ελλάδα

Ellada simera 0 Αμυνα, Εξωτερική Πολιτική 14:26

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8o7c1ImfFlMFS8jG-jxhHtaq-GekhImZSDPkwV9W4IvHRlTHVuxvmfqSc4V-pLNLk8KIy6ihWCi9w9PBdvoeqE6HsCY8ABknJemVaYmDHTr0z-X3-NhC0hyphenhyphenw-24EVdMqnXr_etoFlE8Q/s1600/USS+Mitscher.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8o7c1ImfFlMFS8jG-jxhHtaq-GekhImZSDPkwV9W4IvHRlTHVuxvmfqSc4V-pLNLk8KIy6ihWCi9w9PBdvoeqE6HsCY8ABknJemVaYmDHTr0z-X3-NhC0hyphenhyphenw-24EVdMqnXr_etoFlE8Q/s640/USS+Mitscher.jpg" width="640" /></a></div>
Βάρδια στη γέφυρα του αντιτορπιλικού «USS Mitscher», το οποίο βρίσκεται ελλιμενισμένο στον Πειραιά, στο πλαίσιο της απόφασης για αύξηση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας σε ελληνικά λιμάνια.  
 
<div>
Βασίλης Νέδος 
Περισσότερες και μεγαλύτερες επισκέψεις στα λιμάνια της Ελλάδας θα πραγματοποιούνται στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα από πλοία του αμερικανικού ναυτικού, στο πλαίσιο της δέσμευσης της Ουάσιγκτον για στρατηγική ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών με την Αθήνα. Χθες, το πλήρωμα του «USS Mitscher», ενός αντιτορπιλικού κλάσης «Arleigh Burke», άνοιξε το πολεμικό πλοίο για λίγη ώρα, προκειμένου ο κυβερνήτης Ιαν Σκάλιαταϊν να εξηγήσει τους λόγους επίσκεψης στον Πειραιά. 
 
Οπως είπε, θα ακολουθήσουν και άλλες επισκέψεις πλοίων του αμερικανικού ναυτικού, όχι μόνο στο τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τα αντιτορπιλικά κλάσης «Arleigh Burke», όπως αυτό που βρίσκεται δεμένο στο λιμάνι του Πειραιά, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του αμερικανικού ναυτικού, και τις προηγούμενες εβδομάδες κατέπλευσαν σε λιμάνια όπως η Ρόδος και, βεβαίως, η ναυτική βάση της Σούδας. 
 
Ενδειξη της πολύ οργανωμένης κινητικότητας που υπάρχει από την αμερικανική πλευρά είναι ότι οι δηλώσεις του κυβερνήτη Σκάλιαταϊν κινούνται στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης αντίληψης της Ουάσιγκτον για τη Μεσόγειο ως ένα σύνολο ενταγμένο στην ενεργειακή ασφάλεια και τη σταθερότητα. «Η παρουσία μας στη Μεσόγειο και η συνεργασία με τους Ελληνες είναι κρίσιμης σημασίας για την ασφάλεια σε αυτή τη ζωτικής σημασίας περιοχή», είπε μεταξύ άλλων ο κυβερνήτης Σκάλιαταϊν. Στον Πειραιά, πάντως, υπάρχει ευρύτατη συμμαχική παρουσία αυτές τις μέρες. Εχουν ελλιμενισθεί ένα βρετανικό πολεμικό, αλλά και η τύπου FREMM γαλλική φρεγάτα «Languedoc». Πρόκειται για το πολεμικό πλοίο που έχει επωμισθεί το μεγαλύτερο βάρος της παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο με σκοπό τη διαφύλαξη των γαλλικών συμφερόντων στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και ευρύτερα. 
<img height="400" src="http://s.kathimerini.gr/resources/toolip/img/2019/04/16/16s6ploi.jpg" width="640" /> 
Επίσκεψη στο λιμάνι του Πειραιά πραγματοποιεί το αντιτορπιλικό του αμερικανικού ναυτικού «USS Mitscher», στο πλαίσιο ενίσχυσης των στρατιωτικών σχέσεων Ελλάδας - ΗΠΑ. 
 
Πέρα από αυτή την, ορατή στο ευρύ κοινό, διάσταση της αμερικανικής παρουσίας στην Ελλάδα, υπάρχουν εντατικές συζητήσεις σε διμερές επίπεδο, προκειμένου η συνεργασία να διευρυνθεί όσο περισσότερο γίνεται. Ηδη η «Κ» της Κυριακής ανέδειξε τις υφιστάμενες διεργασίες για την παραμονή ή και τη μεταφορά άλλων συστημάτων (π.χ. ιπτάμενα τάνκερ) σε μονάδες όπως η αεροπορική βάση της Λάρισας. Παράλληλα, η Ελλάδα φαίνεται ότι συμμετέχει ολοένα και περισσότερο σε ασκήσεις οι οποίες γίνονται στην ευρύτερη περιοχή. Για 10 ημέρες η πυραυλάκατος «ΡΙΤΣΟΣ» συμμετείχε στην πολυεθνική άσκηση «Sea Shield ’19», που διοργανώθηκε από τη Ρουμανία, με πλοία από τη Βουλγαρία, την Πολωνία, την Τουρκία, αλλά και μονάδες από τη Συμμαχική Ναυτική Δύναμη SNMG-2 που περιπολεί στο Αιγαίο για το προσφυγικό. 
 
Σε διπλωματικό επίπεδο, η Αθήνα διευρύνει τις τριμερείς συνεργασίες. Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε η δεύτερη τριμερής σύνοδος κορυφής Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ιορδανίας, με τη συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα, του προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και του βασιλιά Αμπντάλα Β΄. Οι τρεις ηγέτες αποφάσισαν στο Αμμάν τη δημιουργία μόνιμης γραμματείας με έδρα τη Λευκωσία, με σκοπό τη διευκόλυνση της τριμερούς. Στην κοινή διακήρυξη αναφέρεται η θεσμοθέτηση συνομιλιών υψηλού επιπέδου για εξωτερική πολιτική, άμυνα και ασφάλεια, ενώ γίνεται αναφορά και στον καταλυτικό τομέα που μπορεί να διαδραματίσει η ενέργεια στην περιφερειακή σταθερότητα και ευημερία. 
 
<a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αύξηση παρουσίας δυνάμεων ΗΠΑ στην Ελλάδα

Βάρδια στη γέφυρα του αντιτορπιλικού «USS Mitscher», το οποίο βρίσκεται ελλιμενισμένο στον Πειραιά, στο πλαίσιο της απόφασης για αύξηση τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το βασανιστικό ερώτημα των Αμερικανών: Ποιος “απώλεσε” την Τουρκία; Μα οι Τούρκοι φυσικά!

Ellada simera 0 κόσμος, Τουρκία 21:03

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVdk5bxKmug-nVL4XxwTjBCORv0wb5UuKui7AJcnWGO9c-X-lBZkMs4RPznPRPHZzomNqHWv8fWUVqPoLfnFdCFeKJpe77NwZ2hAil-RdhUy0VC3vvBkzAliVV8Btk_k3AR8PpqAAQaok/s1600/turkey-ekloges-imamoglou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVdk5bxKmug-nVL4XxwTjBCORv0wb5UuKui7AJcnWGO9c-X-lBZkMs4RPznPRPHZzomNqHWv8fWUVqPoLfnFdCFeKJpe77NwZ2hAil-RdhUy0VC3vvBkzAliVV8Btk_k3AR8PpqAAQaok/s640/turkey-ekloges-imamoglou.jpg" width="640" /></a></div>
 
Του Μάριου Ευρυβιάδη 
Ανελλιπώς και στη διάρκεια κάθε κρίσης ανάμεσα στην Τουρκία και στις ΗΠΑ – ειδικά μετά το 1974- εμφανίζονταν στον ατλαντικό τύπο μια στερεότυπη ερώτηση: “Ποιος απώλεσε την Τουρκία;” (“Who lost Turkey?”). 
 
Με την ερώτηση εννοούνταν πως εάν η συγκεκριμένη κρίση δεν τερματίζονταν θετικά για την Τουρκία, τότε μια “απογοητευμένη” και “αδικημένη” Τουρκία θα εγκατέλειπε – ο μη γένοιτο- το ατλαντικό στρατόπεδο. Και οι μακροχρόνιες συνέπειες θα ήταν τέτοιου μεγέθους ώστε τελικά θα κατέρρεε ο δυτικός πολιτισμός – ναι ο δυτικός πολιτισμός! 
 
Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ο κίνδυνος που η Τουρκία “απέτρεπε”, λόγω της γεωστρατηγικής της σημασίας, ήταν η επικράτηση του άθεου κομμουνισμού. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την κατάρρευση του κομμουνισμού, ο κίνδυνος προέρχονταν από τον θρησκευτικό εξτρεμισμό ή – να το πω κάπως αλλιώς- από τη λεγόμενη “σύγκρουση των πολιτισμών”. 
 
Στη δεύτερη περίπτωση, η κοσμική μεν αλλά μουσουλμανική σε κουλτούρα Τουρκία των Κεμαλιστών, θα λειτουργούσε ως “γέφυρα” ανάμεσα στους πολιτισμούς. Αλλά ακόμη και με την επικράτηση των ισλαμιστών του Ερντογάν το 2002 και μέχρι πρόσφατα, το μήνυμα ήταν πως το “τουρκικό” Ισλάμ ήταν ήπιο και πως η Τουρκία του ήπιου Ισλάμ θα λειτουργούσε ως “μοντέλο” ανάμεσα στα μη δυτικά και μουσουλμανικά κράτη και ως “γέφυρα” με τη Δύση. Και έτσι και χάριν μόνο της Τουρκίας, θα αποτραπεί η μεγάλη σύγκρουση. Συνεπώς το διαχρονικό επιχείρημα ήταν πως οι όποιες ανάγκες και απαιτήσεις της Τουρκίας – έστω και παράλογες- έπρεπε να ικανοποιούνται αλλιώς η Τουρκία θα “απωλεσθεί”. Και τότε τι θα απογίνει η Δύση; Πως θα αντιμετωπίσει τους υπαρξιακούς κινδύνους που την απειλούν; Έτσι κανένα κόστος δεν θεωρούνταν απαγορευτικό. Η Τουρκία θα έπρεπε να παραμένει “αγκυροβολημένη” στην Δύση και εντεταγμένη σε όλους ανεξαιρέτως τους ατλαντικούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΕ. 
 
Μια στοιχειώδης έρευνα των ευρωατλαντικών σχέσεων από τη ψυχροπολεμική διακήρυξη του Προέδρου Τρούμαν το 1947, την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952, τη δημιουργία του Συμφώνου της Βαγδάτης το 1955 (1η Απριλίου), τη δημιουργία το CENTO το 1958 κλπ, τεκμηρειώνει την παραπάνω θέση. Όσο για την μη ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαική Ένωση θα αναφερθώ πιο κάτω. 
Τα επί μέρους παραδείγματα είναι κυριολεκτικά αμέτρητα αλλά θα περιοριστώ σε δυο: 
 
Το ένα το γνωρίζω προσωπικά ως μέλος της Κυπριακής πρεσβείας στην αμερικανική πρωτεύουσα. Ήταν αρχές του 1980 συνόδευσα τον πρέσβη Άνδρεα Ιακωβίδη σε μια συνάντηση με τον Γερουσιαστή Charles Percy που κατείχε τότε την θέση του προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, μια εξαιρετικά σημαντική θέση για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Αφού τελειώσαμε ο Γερουσιαστής απευθυνόμενος στον Κύπριο πρέσβη του είπε κάτι που έμεινε στη μνήμη μου από τότε. “Κύριε πρέσβη δεν γνωρίζεις τι έχεις να αντιμετωπίσεις σε αυτή τη πόλη αναφορικά με την Τουρκία. Πρίν από εσένα με επισκέφθηκε αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών για ένα εξαιρετικά σημαντικό, όπως μου είπαν, ζήτημα που αφορούσε την νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Τον δέχθηκα και μου ζήτησε το εξής. Να παρέμβω ώστε να αφαιρεθεί τροποποίηση από νομοσχέδιο για τη εξωτερική πολιτική που αφορούσε την εισαγωγή φουντουκιών από τη Τουρκία διότι αλλιώς η Τουρκία απειλούσε να αποχώρησει από το ΝΑΤΟ! Αυτή είναι η κυρίαρχη νοοτροπία και αντίληψη σε αυτή την πόλη αναφορικά με την Τουρκία.” Και ο Γερουσιαστής μας ευχήθηκε καλή επιτυχία στη αμερικανική πρωτεύουσα. 
 
Με την ανεξέλεγκτη εισαγωγή φουντουκιών από την Τουρκία – λόγω προνομιακών εξαιρέσεων για την Τουρκία- οι αμερικανοί παραγωγοί είχαν μεγάλες οικονομικές απώλειες. Και κατάφεραν να προσθέσουν τροπολογία σε νομοσχέδιο που θα περιόριζε τις εισαγωγές και θα έθετε όρους κλπ. Και το αμερικανικό ΥΠΕΞ υιοθέτησε τον εκβιασμό της Άγκυρας περί αποχωρήσεις από το ΝΑΤΟ και τα λοιπά ψυχροπολεμικά και ανόητα. Και απαίτησε μαζί με την Άγκυρα να αφαιρεθεί η τροπολογία! 
 
Το άλλο παράδειγμα είναι από τη μεταψυχροπολεμική εποχή με πρωταγωνιστές τον πολύ γνωστό μας αξιωματούχο Richard Holbrook και τον αμερικανικό τύπο. Τον Δεκέμβριο του 2007 το εβδομαδιαίο περιοδικό Newsweek International – με ακροατήριο την Ευρώπη- είχε ως πρωτοσέλιδο (cover page) την Τουρκία και με τίτλο, μαντέψτε, “Who lost Turkey?” Η Τουρκία μας έλεγαν οι επαΐοντες και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού – και με πρωταγωνιστή τον μακαρίτη Holbrook- θα “χάνονταν” για τη Δύση εκτός εάν οι κοντόφθαλμοι ευρωπαίοι της άνοιγαν διάπλατα της πόρτες της ΕΕ αλλά με βάση τις τουρκικές ανάγκες και προτεραιότητες και με έκπτωσεις στα κριτήρια ένταξης. Το 2007 η συνομοταξία Ερντογάν και του Χότζα Γκιουλέν ήταν κυρίαρχη. Κυριολεκτικά παντού, στη ατλαντική Δύση και στο Ισραήλ, όλοι εκθείαζαν την μετριοπάθεια του καθεστώτος, τις δημοκρατικές πεποιθήσεις των μελών του, και την φιλειρηνική εξωτερική πολιτική της Τουρκίας (θυμίζω τον περιβόητο Νταβούτογλου και το κλισέ του περί “μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες”). 
Πάνω από όλα εκθείαζαν την “μετριοπάθεια” του τουρκικού Ισλάμ και του Ερντογάν. Κατά τον Holbrook κλπ, μέσα στην ΕΕ η ισλαμική Τουρκία θα λειτουργούσε ως ένας καλαούζος ελευθερίας (“a beacon of freedom”) για τη ασταθή Μέση Ανατολή και σαν γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Αν λοιπόν η Τουρκία δεν ενταχθεί στη ΕΕ, υποστήριξε, ο κόσμος θα οδηγηθεί σε ένα Αρμαγεδδώνα και το φταίξιμο θα ανήκει στους ευρωπαίους. Δεν θα φταίει η Τουρκία “που χάθηκε” για τη Δύση! 
 
Με τη σημερινή κρίση μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ, παρακολουθώντας δηλώσεις ατλαντικών αξιωματούχων και δημοσιεύματα στον αμερικανικό τύπο, δεν εντοπίζω πουθενά το ερώτημα “ποιος απώλεσε την Τουρκία” και, μαζί, την “αυτοματοποιημένη” απάντηση πως την απώλεσε η Δύση με τις κοντόφθαλμες της πολιτικές και την αδυναμία της να κατατανοήσει τις “ανάγκες” της Άγκυρας ώστε να μπορεί η τελευταία να εφαρμόζει ανεξέλεγκτα τις πολιτικές της μέσα και έξω από την επικράτειά της. Φαίνεται πως το διαχρονικό αυτό επιχείρημα και οι συναφείς με αυτό νοοτροπίες των ατλαντιστών έχουν εγκαταλειφθεί. Οι ισλαμιστές της Άγκυρας τους έχουν αφαίρεσει τις όποιες δικαιολογίες. Αν λοιπόν τελικά “χαθεί” η Τουρκία δεν θα φταίνε πλέον αυτοί. Θα φταίνε οι Τούρκοι. Σε μια τέτοια περίπτωση λέτε να επιβιώσει ο Δυτικός πολιτισμός; Οψόμεθα. 
 
<a href="https://www.analystsforchange.org/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το βασανιστικό ερώτημα των Αμερικανών: Ποιος “απώλεσε” την Τουρκία; Μα οι Τούρκοι φυσικά!

Του Μάριου Ευρυβιάδη Ανελλιπώς και στη διάρκεια κάθε κρίσης ανάμεσα στην Τουρκία και στις ΗΠΑ – ειδικά μετά το 1974- εμφανίζονταν στον α...

Διαβάστε την συνέχεια

Θορυβημένη από «Ηνίοχο» και ΠΑ η Άγκυρα: «Σοβαρή η αεροπορική απειλή - Για αυτό θέλουμε τους S-400»

Ellada simera 0 Πρωτοσέλιδα, Τουρκία 20:52

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbmI4qw-Sz2fgqW0bs-uXJ_uhlucelYgdGm0M8I3EWi-uwDwyQe8_QBaQYcXqOd2OBkyBIkVADrd5PMEaaVvXryUabjiQ1JA2CMjxRklfBR_awofR9HEaPWQJOH2Ntl2S1abBAix08gso/s1600/P.A_akar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="204" data-original-width="300" height="435" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbmI4qw-Sz2fgqW0bs-uXJ_uhlucelYgdGm0M8I3EWi-uwDwyQe8_QBaQYcXqOd2OBkyBIkVADrd5PMEaaVvXryUabjiQ1JA2CMjxRklfBR_awofR9HEaPWQJOH2Ntl2S1abBAix08gso/s640/P.A_akar.jpg" width="640" /></a></div>
 
«Η Τουρκία αντιμετωπίζει μια σημαντική αεροπορική απειλή. Για αυτό ακριβώς το λόγο έχουμε ανάγκη το σύστημα S-400», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ από τις ΗΠΑ όπου βρίσκεται στο πλαίσιο των επαφών του εκεί για διμερή θέματα ασφάλειας. 
 
Θορυβημένη η τουρκική στρατιωτική ηγεσία από τις επιδόσεις της ΠΑ κατά τη διάρκεια της άσκησης "Ηνίοχος" η οποία πραγματοποιήθηκε στην 117ΠΜ, αλλά και το απομακρυσμένο, πλην όμως υπαρκτό σενάριο της απόκτησης F-35 από την Ελλάδα, στέλνει μηνύματα σε κάθε κατεύθυνση ότι τα S-400 συνιστούν μονόδρομο για αυτή. 
 
«Αντιμετωπίζουμε μια σοβαρή αεροπορική απειλή. Δυστυχώς δεν έχουμε δεχθεί μια ικανοποιητική προσφορά από τους συμμάχους μας. Το σύστημα S-400 ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες μας σε ότι αφορά τα επιχειρησιακά δεδομένα, την συμπαραγωγή, την προσφερόμενη τεχνολογία και την τιμή», είπε ο Ακάρ. 
 
Ο Τούρκος υπουργός υπεραμυνόμενος της αγοράς συστημάτων S-400 από την Ρωσία και αναφερόμενος στις αμερικανικές αντιδράσεις είπε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να «δεχθεί ούτε απειλές, ούτε τελεσίγραφα από κανένα πόσο μάλλον από συμμάχους.» 
 
Ο Ακάρ είπε επίσης ότι η Τουρκία αναμένεται να παραμείνει όχι μόνο αγοραστής μαχητικών αεροσκαφών F-35 stealth αλλά και συνεργάτης στην παραγωγή τους, παρά τις προειδοποιήσεις των ΗΠΑ ότι θα αποκλειστεί από το πρόγραμμα των F-35 εάν αγοράσει τους S-400. 
 
«Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η σύνδεση των S-400 με τα F-35 είναι ατυχής», δήλωσε σε συνέδριο στην Ουάσινγκτον. «Αναμένουμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους υπόλοιπους εταίρους να τιμήσουν τις δεσμεύσεις τους». 
 
Ο Akar επανέλαβε την πρόθεση της Τουρκίας να πραγματοποιήσει τεχνικές συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες των ΗΠΑ σχετικά με την αγορά των S-400, κάτι βέβαια που οι ΗΠΑ έχουν ήδη αποκλείσει. 
 
Και παιχνίδια με τους Patriοt 
 
«Η Τουρκία αξιολογεί επίσης μια ανανεωμένη προσφορά από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την αγορά πυραυλικών αμυντικών συστημάτων Patriot», πρόσθεσε ο Ακάρ. 
 
«Πρόσφατα λάβαμε την αναθεωρημένη προσφορά για τους Patriot. Αυτή η προσφορά βρίσκεται τώρα στο τραπέζι, την μελετάμε προσεκτικά.» 
 
Νωρίτερα δημοσίευμα της εφημερίδας Milliet ανέφερε ότι οι συστοιχίες των S-400 θα τοποθετηθούν σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο. 
 
Έτσι ως πιθανές περιοχές εξετάζονται ο Μαρμαράς (Κωνσταντινούπολης), το Αιγαίο, η Μεσόγειος και η νοτιο-ανατολική Τουρκία (σύνορα Συρίας). 
 
Η δεύτερη συστοιχία είναι πολύ πιθανό να τοποθετηθεί στην ευρεία περιοχή της Κωνσταντινούπολης ή ακόμη και στη Ραιδεστό (ανατολική Θράκη, σύνορα με Ελλάδα). 
 
Εξετάζεται ακόμη το ενδεχόμενο να τοποθετηθεί ή/και στα παράλια του Αιγαίου, δηλ. στα Δαρδανέλια, τη Σμύρνη ή τη Μούγλα, όπου -σύμφωνα με την εφημερίδα ‘Μιλιέτ’- η Ελλάδα προβαίνει πολύ συχνά σε παραβιάσεις εναέριου χώρου. 
 
Με την εγκατάσταση εκεί συστοιχίας S-400, τα αεροσκάφη της ΠΑ θα «νιώθουν» την «πίεση» της τουρκικής Αεροπορίας, καθώς θα ελέγχονται ανά πάσα στιγμή από το ραντάρ του συστήματος και θα είναι εν δυνάμει στόχοι των βλημάτων του. 
 
Οι Τούρκοι ανησυχούν για την ελληνο-αμερικανική στρατιωτική συνεργασία 
 
Όπως γράφει ο τουρκικός Τύπος, που επικαλείται σχετικό άρθρο της «Καθημερινής» οι μεταξύ των ΗΠΑ και Τουρκίας εντάσεις, έκανε τις ΗΠΑ να αξιολογήσουν εκ νέου τους συμμάχους τους στην περιοχή. Οι ΗΠΑ κάνουν σημαντικά βήματα ενίσχυσης της στρατιωτικής τους συνεργασίας με την Ελλάδα. 
 
Και το δημοσίευμα συνεχίζει: 
 
«Αθήνα και Ουάσιγκτον, στέκονται σε πιο ¨ευέλικτες¨ επιλογές για την συνέχιση της παρουσίας των αμερικανικών οπλικών συστημάτων στην Ελλάδα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται επιλογές όπως η στάθμευση drones ή περισσότερων αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού στην ΑΒ της Λάρισας.» 
 
Επίσης αναφέρεται πως οι ΗΠΑ προτίθενται να αυξήσουν και να διευρύνουν την συμμετοχή τους σε ασκήσεις που γίνονται στην Ελλάδα 
 
Υπό αυτή την πιο στενή συνεργασία, αναμένεται πως από τώρα και μετά τα αμερικανικά πλοία θα ελλιμενίζονται πιο συχνά σε λιμάνια του Αιγαίου. 
 
Η ενίσχυση αυτών των σχέσεων συμπίπτει με μια περίοδο στην οποία οι συμμαχία Ουάσιγκτον και Άγκυρας τελεί υπό πίεση. 
 
Γίνεται αντιληπτό πως η Αθήνα θα επωφεληθεί από την αλλαγή στο ισοζύγιο ισχύος στην Αν. Μεσόγειο. 
 
"Την περασμένη εβδομάδα, η Ουάσιγκτον την ώρα που προειδοποιούσε σε σκληρό τόνο την Τουρκία να μην παραλάβει το αμυντικό σύστημα S-400, υπέβαλε ταυτόχρονα στο αμερικανικό κογκρέσο και τον νόμο που αποβλέπει στην διπλωματική και στρατιωτική ενίσχυση Κύπρου και Ελλάδας" καταλήγει το δημοσίευμα. 
 
<a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Θορυβημένη από «Ηνίοχο» και ΠΑ η Άγκυρα: «Σοβαρή η αεροπορική απειλή - Για αυτό θέλουμε τους S-400»

«Η Τουρκία αντιμετωπίζει μια σημαντική αεροπορική απειλή. Για αυτό ακριβώς το λόγο έχουμε ανάγκη το σύστημα S-400», δήλωσε ο Τούρκος υπου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ με το Ισραήλ και το… φυλάκιο της Τουρκίας

Ellada simera 0 κυπρος, ΝΑΤΟ, Τουρκία 16:00

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNLTL8POLzooksRNdFf27VoHmwZ6MM8HVPDRqPYg2c65F3XbRV9cqzmx67iqKS-AUNk4EWQ0pTN_LTlm-f0YifzP8oKMcGrLm_uXe1mz6gHlqvKnVse6PmNzSQIY6rg8P4Kz8sTmqxBbg/s1600/Capture.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="640" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNLTL8POLzooksRNdFf27VoHmwZ6MM8HVPDRqPYg2c65F3XbRV9cqzmx67iqKS-AUNk4EWQ0pTN_LTlm-f0YifzP8oKMcGrLm_uXe1mz6gHlqvKnVse6PmNzSQIY6rg8P4Kz8sTmqxBbg/s640/Capture.JPG" width="640" /></a></div>
<h3>
Ο τρεις πόλεμοι Τουρκίας - ΗΠΑ και η συνάντηση Πούτιν - Ερντογάν</h3>
Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη 
<ul>
<li>Πως οι Αμερικανοί κτυπούν την Τούρκικη λίρα, η τεχνολογία της Μόσχας προς Άγκυρα, γιατί τραβά το σχοινί ο Ερντογάν και οι στρατηγικές επιλογές της Κύπρου</li>
<li>Γιατί αστόχησαν οι αμερικανικοί πύραυλοι στη Συρία και πώς νέκρωσαν οι «οθόνες του Donald Cook» </li>
<li>Πόσα χρωστά η Τουρκία σε τράπεζες των ΗΠΑ και της ΕΕ </li>
<li>Γιατί αυξάνεται το τουρκικό χρέος </li>
<li>Οι S-400 και το παιχνίδι της πολεμικής αγοράς</li>
</ul>
Ο άξονας της Τουρκίας με τη Ρωσία προκαλεί πονοκεφάλους και στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ. Η Άγκυρα βρίσκεται με την Ουάσιγκτον σε μια περίεργη σχέση. Αφενός είναι συμμαχική, λόγω ΝΑΤΟ, αφετέρου είναι συγκρουσιακή, γιατί υπάρχει: 1. Οικονομικός πόλεμος. 2. Πόλεμος εξοπλισμών, και 3. Υποβόσκει ένας ενεργειακός πόλεμος, εφόσον η Τουρκία ενισχύει τις ενεργειακές της εξαρτήσεις από τη Μόσχα, την ίδια ώρα που ο Πρόεδρος Τραμπ αξιώνει από τη Μέρκελ να μη διανοηθεί να κατασκευάσει τον Βόρειο Αγωγό 2 από την Ρωσία στη Γερμανία. 
 
Το κεφάλι του Ερντογάν 
 
Το ερώτημα είναι κατά πόσον ο Ερντογάν θα φάει ή όχι το κεφάλι του, διότι έχει πολλές αχίλλειες πτέρνες, ως αποτέλεσμα των εξαρτήσεών του από τη Δύση. Όταν, δε, μιλάμε για Δύση, εννοούμε και του Ευρωπαίους, οι οποίοι μέσω ΕΕ και ΝΑΤΟ ευθυγραμμίζονται κατά μεγάλο βαθμό με τις ΗΠΑ κάτω από την εξής ιδεαλιστική αντίληψη: 
Ο Ερντογάν έχει εγκαθιδρύσει ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς και πρέπει να τιμωρηθεί, αλλά χωρίς να εξοντωθεί η Τουρκία. Πίσω, βεβαίως, από την ορθή ιδεαλιστική προσέγγιση διακυβεύονται μεγάλα εθνικά συμφέροντα. Εκ των πραγμάτων, οι εξελίξεις αφορούν και την Κύπρο, διότι έχουν γεωπολιτικές επιπτώσεις, τις οποίες οφείλουμε να παρακολουθούμε, εάν θέλουμε να έχουμε εξωτερική και αμυντική πολιτική και γενικότερα στρατηγική. 
 
Ρωσοτουρκική ατζέντα 
 
Τι συζήτησαν, λοιπόν, Πούτιν και Ερντογάν την περασμένη εβδομάδα; 
Πρώτον, τον πόλεμο στη Συρία. Εκεί διαπιστώνονται κάποιες διαφωνίες, αλλά η Μόσχα στηρίζει τη ζώνη ασφαλείας που δημιούργησε η Τουρκία. 
Δεύτερον, το θέμα του τουρισμού, αφού κατά το 2018 υπήρχε ρεύμα 6 εκ. Ρώσων τουριστών στην Τουρκία, το οποίο προσδοκάται να αυξηθεί το 2019. Αυτό αποτελεί ανάσα για την τουρκική οικονομία. 
Τρίτον, την αγορά και την εγκατάσταση των S-400. Ο Τούρκος Πρόεδρος υποστηρίζει ότι είναι δρόμος χωρίς επιστροφή. 
Τέταρτον, την ενέργεια. Επί του θέματος αυτού υπάρχουν δύο βασικά έργα. Το ένα είναι η αποπεράτωση του Turkish Stream ώς το τέλος του 2019 και το άλλο είναι ο πυρηνικός σταθμός στο Άκιουγιου (παραγωγή 48.000 μεγαβάτ), ο οποίος κατασκευάζεται, κατά παράβαση των κανονισμών της Διεθνούς Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας, διότι η Τουρκία και η Ρωσία, βεβαίως, θα έπρεπε να ενημερώσουν σχετικά τα γειτονικά κράτη και δη αυτά που επηρεάζονται άμεσα, όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος, για να ακουστούν οι απόψεις, οι ανησυχίες και οι ενστάσεις τους. 
 
Οικονομικός πόλεμος 
 
Εκείνο που μέχρι πρότινος ενδέχεται να ζήλευαν οι πάντες, δηλαδή το τουρκικό οικονομικό θαύμα με τους μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης, σήμερα έχει εξελιχθεί σε αχίλλειο πτέρνα, λόγω του οικονομικού πολέμου με τις ΗΠΑ, οι οποίες θέλουν να βάλουν χαλινάρι και μυαλό στον Ερντογάν, ο οποίος, στο πλαίσιο της πολιτικής του εκκρεμούς -μια με τις ΗΠΑ, μια με τη Ρωσία-, συμπεριφέρεται ηγεμονικά και εκβιαστικά, ισχυριζόμενος ότι είναι ανεξάρτητο κράτος και ενεργεί όπως θέλει. 
Ο Ερντογάν μπορεί να λέει ότι θα κάνει ό,τι θέλει, όμως η λίρα κατρακυλά, χάνοντας το 2018 το 40% της αξίας της, ενώ η μεγαλύτερη απώλεια που είχε ο Τούρκος Πρόεδρος, ως αποτέλεσμα του οικονομικού πολέμου με τις ΗΠΑ, ήταν οι δήμοι της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Στις δύο μεγαλουπόλεις το βιοτικό επίπεδο και ο τρόπος ζωής είναι διαφορετικά από εκείνα της Ανατολίας, οι ανάγκες μεγαλύτερες και η κρίση γίνεται πιο εύκολα αντιληπτή. Εάν η απώλεια των δύο δήμων θα είναι η αρχή του τέλους για τον Ερντογάν, δεν το ξέρουμε ακόμη. 
 
Άλλωστε, διατήρησε τα ποσοστά του μαζί με τους Γκρίζους Λύκους στο 50% συν. Από την άλλην, η αντιπολίτευση, τουλάχιστον ως προς το Κυπριακό, έχει πιο σκληρές θέσεις. Εάν, δε, ο Ερντογάν προχωρήσει σε υποχωρήσεις, τότε είναι που θα σπεύσουν οι Κεμαλιστές να τον κατηγορήσουν για προδοσία. Δηλαδή, να χρησιμοποιήσουν το Κυπριακό για να τον ρίξουν από την εξουσία και, αν χρειαστεί, να τον στήσουν μπροστά στην κρεμάλα. 
 
Πώς, λοιπόν, εξελίσσεται ο οικονομικός πόλεμος των ΗΠΑ με την Τουρκία; 
 
1. Ο Τραμπ επέβαλε διπλές ταρίφες στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου και η Τουρκία απάντησε με αύξηση των δασμών στα αμερικανικά αυτοκίνητα κατά 120%, στα ποτά 140% και στα είδη καπνού 60% (τσιγάρων κ.λπ.). 
2. Το 40% του χρέους της Τουρκίας οφείλεται στις αμερικανικές και ευρωπαϊκές τράπεζες. Η υποτίμηση της λίρας αυξάνει το κόστος της αποπληρωμής. 
Μεγαλώνει το χρέος και για το κράτος και για τους ιδιώτες. Γιατί, όμως, πέφτει η λίρα; 
Α. Η χαμηλή βαθμολογία των οίκων αξιολόγησης ως προς την πορεία και τις προοπτικές της τουρκικής οικονομίας. 
Β. Η αφαίρεση εξουσιών από την Κεντρική Τράπεζα προς όφελος της Κυβέρνησης, που δημιουργεί πρόσθετες συνθήκες ανασφάλειας και αναξιοπιστίας. 
Γ. Η πολιτική αστάθεια, λόγω των προβλημάτων με τις ΗΠΑ και των εσωτερικών ζητημάτων, που αφορούν δημοκρατικά ελλείμματα και αδυναμία ή άρνηση εκσυγχρονισμού. 
Σε αυτά προστίθεται και η διαφθορά. Το σκηνικό επέφερε μείωση των εισροών επενδύσεων, αύξησε το προβληματικό ανισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών και έφερε πτώση της λίρας και αύξηση του πληθωρισμού, με την τουρκική οικονομία να παγιδεύεται στη δίνη της κρίσης. Το τουρκικό εξωτερικό χρέος, που ήταν περί το 50% επί του ΑΕΠ, αυξάνεται και τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα, χωρίς οι κατά καιρούς χρηματοδοτήσεις από το Κατάρ να σώζουν την παρτίδα, διότι, με τη συνεχή υποτίμηση της λίρας και χωρίς πολιτική σταθερότητα και αξιοπιστία, η οικονομία δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της, ενώ η αύξηση του πληθωρισμού, που φτάνει το 15%, καθιστά και τους πολίτες και το κράτος φτωχότερους. 
 
Ρωσική τεχνολογία και πολεμική αγορά 
 
Εκεί όπου μπορεί να επωφεληθεί της κατάστασης η Τουρκία είναι στον τομέα του τουρισμού, διότι οι χαμηλές τιμές αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα του τουρκικού τουριστικού προϊόντος. Εξ ου και η ενίσχυση στον τομέα αυτό των σχέσεων με τη Ρωσία. Δεν είναι, βεβαίως, ο μόνος. Η αγορά από την Τουρκία των S-400 και η συμφωνία για παροχή στρατιωτικής τεχνολογίας ρίχνει λάδι στη φωτιά των σχέσεών της με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και, κατ’ επέκτασιν, με την ΕΕ, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών της και δη των ισχυρών ανήκουν στη Συμμαχία. 
 
Σημειώνουμε ότι η Ρωσία διαθέτει εξίσου σύγχρονη και ποιοτική τεχνολογία με τις ΗΠΑ και δη στους τομείς του ηλεκτρονικού πολέμου, του πολέμου στον κυβερνοχώρο και στους πυραύλους μακρού βεληνεκούς, που είναι ένας από τους στόχους του τουρκικού στρατού για να αλλάξει ριζικά τα ισοζύγια δυνάμεων στην περιοχή και να εδραιωθεί ως περιφερειακή δύναμη. 
 
Σημειώνουμε τα εξής δύο γεγονότα, που μαρτυρούν τις δυνατότητες της ρωσικής τεχνολογίας και προκάλεσαν ανησυχία στη Δύση. Πρώτον, η αστοχία των αμερικανικών πυραύλων στην τελευταία επίθεση στη Συρία. Το ποσοστό επιτυχίας δεν ήταν ικανοποιητικό. Η επικρατούσα εκδοχή για την αστοχία, η οποία μελετάται και από τις ΗΠΑ, είναι η εξής: Η δυνατότητα παρέμβασης στην πλοήγηση των αμερικανικών πυραύλων από ρωσικά αντίμετρα. Δεύτερον, η δυνατότητα ρωσικών μαχητικών να νεκρώνουν ηλεκτρονικά συστήματα αμερικανικών πολεμικών πλοίων. 
 
Αυτό συνέβη πριν από πέντε χρόνια στη Μαύρη Θάλασσα. Στις 12 Απριλίου του 2014, το αμερικανικό πολεμικό σκάφος «Donald Cook» έπλεε στη Μαύρη Θάλασσα, όταν ο Κυβερνήτης και οι αξιωματικοί της γέφυρας διαπίστωσαν ότι τα ηλεκτρονικά τους συστήματα είχαν νεκρώσει. Πάνω από το πλοίο διαπιστώθηκε ότι πετούσε ένα ρωσικό Su-24 fencer και προφανώς είχαν δεχθεί επίθεση ηλεκτρονικού πολέμου. Το οπλικό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου που έκανε τη ζημιά στους Αμερικανούς ονομάζεται Khibinly-M και η χρηματοδότηση της κατασκευής του έχει φτάσει το 1,5 δις ρούβλια. 
 
Το πρόβλημα για τις ΗΠΑ δεν είναι ότι η Τουρκία απομακρύνεται από τη Συμμαχία, αλλά ότι η Ρωσία μπαίνει σε μια κλασική αγορά οπλικών συστημάτων, προσφέροντας, μάλιστα, χαμηλότερες τιμές για εξίσου υψηλής ποιότητας και αξιοπιστίας οπλικά συστήματα με εκείνα των Αμερικανών και άλλων δυτικών κρατών. Η θέση της Ουάσιγκτον είναι, επί του παρόντος, σαφής: 
 
Εάν η Τουρκία εγκαθιδρύσει τους S-400, δεν θα πάρει ούτε τους Patriot, ούτε τα υπερσύγχρονα F-35. Πυκνώνουν, μάλιστα, οι έμμεσες ή άμεσες απειλές ότι, εάν η Άγκυρα συνεχίσει αυτήν την πολιτική, θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα παραμείνει στο ΝΑΤΟ, ενώ από αμερικανικής πλευράς γίνεται λόγος για πρόσθετα μέτρα, όπως η επιβολή εμπάργκο όπλων γενικά ή σε ανταλλακτικά συγκεκριμένων τομέων, που σημαίνει σοβαρά προβλήματα στην επιχειρησιακή ικανότητα του τουρκικού στρατού είτε στη θάλασσα είτε στον αέρα είτε στην ξηρά. 
 
Το φυλάκιο της Δύσης, ενέργεια και ασφάλεια 
 
Η επιλογή να εγκαταλείψει η Τουρκία τη Δύση ή οι ΗΠΑ να υιοθετήσουν μια τέτοια προσέγγιση, ώστε να οδηγηθεί η Άγκυρα στις αγκάλες της Μόσχας, θα ήταν loss-loss game και για τις δύο πλευρές. Κερδισμένη θα ήταν η Ρωσία, η οποία θέλει την Τουρκία, και για ενεργειακούς σκοπούς, να είναι στο πλευρό της. Είναι, δε, ανταγωνιστική η σχέση του EastMed με τον Turkish Stream ή με έναν αγωγό από την Κύπρο προς την Τουρκία, διότι ενισχύονται οι εξαρτήσεις και των ΗΠΑ και της ΕΕ από την Άγκυρα, πράγμα που, επί τη βάσει των υφιστάμενων σχεδιασμών τους, δεν επιθυμούν. 
Το ίδιο ισχύει και για την επιλογή του τερματικού. Εξ ου και η ευνοϊκή συγκυρία για την Κύπρο, δηλαδή του φλερτ με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η Άγκυρα και η Μόσχα, με τις επιλογές της, το εδραιώνουν. Ειδικώς, η Ρωσία, οικεία βουλήσει, δεν ενεπλάκη στα ενεργειακά συμφέροντα της Κύπρου, διότι θεωρεί ότι έχει μεγαλύτερα συμφέροντα με την Τουρκία. 
 
Υπάρχει, βεβαίως, και η λογική ότι θα τα βρουν οι ΗΠΑ με τους Τούρκους. Ακόμη και αν τα βρουν, που είναι ένα πιθανό σενάριο, εμείς ουδόλως θα πρέπει να χάσουμε την υφιστάμενη ευκαιρία για να μπούμε στο ενεργειακό παιγνίδι και σε αυτό της ασφάλειας, που οδηγεί στην αναβάθμιση του ρόλου μας και στην ΕΕ και αλλού. 
 
Επειδή, όμως, είμαστε μικρό κράτος, θέλουμε συμμαχίες διαρκείας. Που να κρατούν. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με το δέσιμο των ενεργειακών συμφερόντων και της ένταξής μας σε μεγαλύτερους αμυντικούς σχεδιασμούς, όπως ο στρατηγικός άξονας Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Ταυτοχρόνως, δεν θα έβλαπτε μια σοβαρή μελέτη για κοινή ένταξή μας ακόμη και στο ΝΑΤΟ, ειδικώς εάν η Άγκυρα αποχωρήσει από τη Συμμαχία, κατά τρόπον ώστε να εξισορροπηθούν και τα δικά μας συμφέροντα, καθώς και αυτά των ενεργειακών εταίρων και συμμάχων μας στην περιοχή και ευρύτερα. 
 
Αλλά και να μην αποχωρήσει η Τουρκία από το ΝΑΤΟ, γιατί όχι, καθώς η συμμετοχή μας στο ίδιο σύστημα ασφάλειας με την Άγκυρα, δεν θα δικαιολογεί, πλέον, την παρουσία τουρκικού στρατού. Συνεπώς, είναι άλλη μια στρατηγική επιλογή απαλλαγής της Κύπρου από τον Αττίλα ή εξουδετέρωσης της όποιας τουρκικής θέσης περί παραμονής στρατευμάτων στο νησί, καθώς και εμπέδωσης της ασφάλειας. Βεβαίως, υπάρχει και η άποψη του ΑΚΕΛ, που είναι σεβαστή και η οποία στρέφεται εναντίον του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας, ταυτοχρόνως, ότι δεν θα πρέπει η Κύπρος να καταστεί φυλάκιο της Δύσης. 
 
Ερώτημα: Εάν δεν γίνει μέσα από συμμαχίες η Κύπρος φυλάκιο της Δύσης, που είναι, ούτως ή άλλως, λόγω Βάσεων και άλλων διευκολύνσεων προς το ΝΑΤΟ και τη Γαλλία, τι θα είναι καλύτερα να γίνει; Φυλάκιο της Τουρκίας, μέσα από μιαν αποστρατιωτικοποιημένη και ομόσπονδη Κύπρο με εκ περιτροπής Προεδρία, στην οποία θα ασκεί μονομερώς την ασφάλειά μας η Άγκυρα και μέσω αυτής το ΝΑΤΟ; Οι δεύτερες σκέψεις πάντα ωφελούν. Τουλάχιστον, δεν βλάπτουν. 
Σημερινή 
 
<a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ με το Ισραήλ και το… φυλάκιο της Τουρκίας

Ο τρεις πόλεμοι Τουρκίας - ΗΠΑ και η συνάντηση Πούτιν - Ερντογάν Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη Πως οι Αμερικανοί κτυπούν την Τούρκικη λί...

Διαβάστε την συνέχεια

Συγκλονιστικές αφηγήσεις από τα μπουντρούμια του Αττίλα. Η Κύπρος παραμένει αιχμάλωτη της προδοσίας του 1974

Ellada simera 0 κυπρος, Πρωτοσέλιδα 15:45

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHq0duLqUpxcoZ_weczgKw3_hJchtv38r9PcRQo13ylFTSQBHhc3zHZ9If9hyphenhyphen6kFAt4gj9Lek3B3tZkx0XqQz-DhfPU4nbVoybnuLMQmBbnB33AXS645XDb9GnQvYoyelBxbPqpsJ3Do8/s1600/%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2587%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B9_1974.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="468" data-original-width="750" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHq0duLqUpxcoZ_weczgKw3_hJchtv38r9PcRQo13ylFTSQBHhc3zHZ9If9hyphenhyphen6kFAt4gj9Lek3B3tZkx0XqQz-DhfPU4nbVoybnuLMQmBbnB33AXS645XDb9GnQvYoyelBxbPqpsJ3Do8/s640/%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2587%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B9_1974.jpg" width="640" /></a></div>
   Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι το 1974 στην Τουρκία. Αρχείο τουρκικού στρατού 
 
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 
 
Δεν ήταν πόλεμος, ήταν προδοσία. Δεν ήταν μόνο προδοσία αλλά και ένα καλοστημένο σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου. Ιούλιος 1974, η αρχή της αιχμαλωσίας της χώρας μας, που βιώνει την προδοσία μέχρι και σήμερα και μέχρι να απελευθερωθεί. 
 
Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης έγινε η πρώτη προβολή της ταινίας ντοκιμαντέρ με μαρτυρίες αιχμαλώτων του 1974, με τίτλο «Αιχμάλωτοι μιας προδοσίας». Πρόκειται για μια ταινία σε σκηνοθεσία Μιχάλη Γεωργιάδη και έρευνα Χρύσανθου Χρυσάνθου (εκτέλεση παραγωγής – Michaelangelo cinematographic services ltd για τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Αιχμαλώτων 1974). 
 
Στο ντοκιμαντέρ μιλούν αιχμάλωτοι, οι περισσότεροι στον τόπο που είχαν συλληφθεί τότε από τον τουρκικό κατοχικό στρατό, στην κατεχόμενη σήμερα περιοχή της Κύπρου. Αφηγήσεις που προκαλούν ανατριχίλα. Μαρτυρίες που σου κόβουν την ανάσα. Βρέθηκαν όλοι τους αντιμέτωποι με τη βαρβαρότητα και τον θάνατο. Η αναμέτρηση άνιση. Εγκαταλειμμένοι στο έλεος του πάνοπλου τουρκικού στρατού. 
 
Χουντικοί αξιωματικοί τούς αποτρέπουν να κτυπήσουν τον εισβολέα ακόμη κι όταν ξεκίνησε η στρατιωτική επιχείρηση απόβασης. «Είναι άσκηση των Τούρκων…», η επαναλαμβανόμενη εντολή. Και κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, η εντολή που είχε δοθεί ήταν μην τους «κτυπήσετε» εάν δεν σας επιτεθούν. Κοντολογίς, αφήστε τους να προελάσουν. 
 
Συλλήψεις, αιχμαλωσία στα χέρια του τουρκικού στρατού, των Αττίλων. Βασανιστήρια, κακουχίες, σε βαθμό που παρακαλάνε να τους σκοτώσουν για να τελειώσει το μαρτύριο. Να τους φυτέψουν μια σφαίρα στο κεφάλι, όπως συνήθιζε ο τουρκικός στρατός να κάνει, όσους συνέλαβαν. Χωρίς νερό, χωρίς φαγητό. Και το βασικότερο χωρίς εντολές από πουθενά. Μόνοι να πολεμούν τον εχθρό. Αναλαμβάνουν από μόνοι τους πρωτοβουλίες. Περίμεναν μάταια τη βοήθεια από την Ελλάδα. Η χούντα, όμως, ήταν εκείνη που παρέδωσε την Κύπρο στους Τούρκους, σε συνεργασία με τους ντόπιους ανθρώπους της, και ασφαλώς δεν θα έστελνε βοήθεια. Περίμεναν, ωστόσο, την Ελλάδα να σπεύσει για βοήθεια. Γι’ αυτό και πολλοί από τους πολεμιστές προσδοκώντας στον ερχομό της ελλαδικής βοήθειας έτρεχαν με την εμφάνιση αεροσκαφών και αρμάτων μάχης να τους υποδεχθούν. Κι, όμως, δεν ήταν ελληνικά. Αποδεικνύονταν -φευ- τουρκικά. 
 
Εκτελεστικά αποσπάσματα, παντού. Βιασμοί γυναικών, συλλήψεις και διωγμοί. Οι αιχμάλωτοι, που μεταφέρθηκαν στην Τουρκία, απειλήθηκαν με λιντσάρισμα από όχλο που ήθελε ελληνικό αίμα. «Λες και εμείς κάναμε εισβολή στην Τουρκία και θέλανε να μας σκοτώσουν», είπε ένας από τους αιχμαλώτους στην αφήγησή του. Η διαδρομή τους από το λιμάνι στις τουρκικές φυλακές ήταν κόλαση. Τα λεωφορεία πετροβολούνταν και εξαγριωμένο πλήθος ήθελε να εισβάλει σε αυτά. Κόλαση και η ζωή τους στις φυλακές. 
 
Στο ντοκιμαντέρ-ντοκουμέντο, οι αιχμάλωτοι περιγράφουν τις μάχες σφίγγοντας τα χείλια τους, για να μην αφήσουν τον πόνο και τις θύμησες να τους λυγίσουν. 
Θυμούνται και τα μάτια τους βουρκώνουν. Ο διπλανός τους έπεφτε νεκρός από μια σφαίρα, έναν όλμο. Εκείνοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι και πέρασαν πολλές φορές από τον θάνατο. Κάποιοι άλλοι δεν επέστρεψαν ποτέ. Παραμένουν αγνοούμενοι. Άλλοι βρέθηκαν τα οστά τους σε πηγάδια και ομαδικούς τάφους. 
 
Οι περιγραφές δίνουν την αίσθηση του μακρινού. Μιας κινηματογραφικής ταινίας. «Με σημάδεψε ο Τούρκος στρατιώτης με το πιστόλι του, με πυροβόλησε και έκανα μανούβρες για να μη με πετύχει. … Παλέψαμε, εγώ με ένα χέρι τραυματισμένο. Με έσφιγγε να με πνίξει. Του δάγκωσα το χέρι τόσο βαθιά που με άφησε και άρχισε να φωνάζει βοήθεια. Έτρεξα να σωθώ…». Συνελήφθη αργότερα. 
 
Η απελευθέρωσή τους περιγράφεται ως επιστροφή στη ζωή. Ερχόμενοι, εκεί στο Λήδρα Πάλας, που γινόταν η ανταλλαγή αιχμαλώτων, μάθαιναν για το τι έγινε. Πως η μισή Κύπρος ήταν υπό κατοχή. «Πού θα θέλατε να πάτε;», τους ρωτούσαν. «Στο χωριό μου», η απάντηση. «Είναι κατεχόμενο…». Εκεί, τέλος Οκτωβρίου, επέστρεψαν οι τελευταίοι, τότε ενημερώνονταν τι είχε συμβεί. Πως δεν είχαν σπίτι και η οικογένειά τους ήταν κάπου -δεν ήξεραν πού- στις ελεύθερες περιοχές. 
 
«Στα 20 μου χρόνια η Πολιτεία μου έδωσε έναν πόλεμο και στα 60 μού έδωσε ανεργία», είπε ένας από τους αιχμαλώτους του 1974, που κατέθεσε τη δική του μαρτυρία, αλλά και το δικό του παράπονο. Ένα παράπονο που το εξέφρασαν όλοι τους σχεδόν. Κανείς δεν τους ρώτησε έκτοτε εάν ζουν, εάν πέθαιναν, εάν οι πληγές τους έχουν επουλωθεί. «Να πας να μου φέρεις χαρτί από τον διοικητή σου», είπε με αυστηρό ύφος ένας γραφειοκράτης σε νοσοκομείο όταν επέστρεψε από την αιχμαλωσία και τραυματίας πήγε στον γιατρό. «Μα, ο διοικητής μου είναι αιχμάλωτος στην Τουρκία, εγώ μόλις επέστρεψα, να πάω πίσω να τον βρω;», διερωτήθηκε. «Έτσι λέγει ο κανονισμός», είπε ο υπάλληλος που βιαζόταν να τελειώσει με τον ενοχλητικό που είχε μπροστά του. 
Αυτό το κράτος, το οποίο υπερασπίσθηκαν όσοι πολέμησαν το 1974 αλλά και σε άλλους αγώνες της πατρίδας, ενίοτε στελεχώνουν άνθρωποι που νομίζουν ότι τους… χρωστάμε. Αυτή είναι μια πραγματικότητα διαχρονική και αναλλοίωτη. 
 
Οι αιχμάλωτοι πολέμου του 1974 κουβαλούν μαζί τους την ιστορία αυτού του τόπου. Είναι αιχμάλωτοι μιας προδοσίας, που κατέστρεψε την Κύπρο. Μιας προδοσίας που βιώνουμε μέχρι σήμερα. Παραμένουν αδικαίωτοι γιατί ενίοτε δικαιώνονται είτε αυτοί που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συμμετείχαν στην καταστροφή είτε οι ατσαλάκωτοι και… άκαπνοι. 
 
Στο κινηματοθέατρο Παλλάς, που έγινε η πρώτη προβολή, ο κόσμος που παρακολουθούσε, οι πλείστοι με βιώματα από την εισβολή, ταυτίζονταν με τις αφηγήσεις. Ξαναζούσαν τα όσα βίωσαν και οι ίδιοι, τις ημέρες της εισβολής αλλά και στη συνέχεια. Βαθιά συγκινημένοι έφεραν στη μνήμη τους εικόνες και εμπειρίες μιας ζωής. Κάποιοι άφησαν τη μνήμη να κυριαρχηθεί από τον πόνο και έκλαψαν. 
 
Ιστορικό ντοκουμέντο μνήμης ενάντια στη λήθη 
 
Το ντοκιμαντέρ είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο, ένα σημαντικό όπλο μνήμης ενάντια στη λήθη! Η δουλειά του Μιχάλη Γεωργιάδη και του Χρύσανθου Χρυσάνθου σημαντική για την ιστορία του τόπου και η συμβολή τους στη διατήρηση της μνήμης. Το εγχείρημα αυτό έγινε πραγματικότητα όταν ο Μιχάλης Γεωργιάδης είχε την ιδέα, την έθεσε ενώπιον του προέδρου του Παγκύπριου Συνδέσμου Αιχμαλώτων 1974, Βάσου Χρήστου, ο οποίος με επιμονή την προχώρησε. Η ταινία είναι διάρκειας 94 λεπτών. Συγκεντρώθηκε υλικό 1.700 λεπτών, προίκα για μελλοντική δουλειά. Η δουλειά αυτή κράτησε ένα χρόνο. 
 
<img height="400" src="https://www.apopseis.com/wp-content/uploads/2019/04/%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B9-1.jpg" width="640" />Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι το 1974 στην Τουρκία. Αρχείο τουρκικού στρατού 
 
<a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συγκλονιστικές αφηγήσεις από τα μπουντρούμια του Αττίλα. Η Κύπρος παραμένει αιχμάλωτη της προδοσίας του 1974

Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι το 1974 στην Τουρκία. Αρχείο τουρκικού στρατού Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Δεν ήταν πόλεμος, ήταν προδοσία. Δεν ήτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορικών μεταβολών πρόκληση

Ellada simera 0 Αμυνα, Ανάλυση, Εξωτερική Πολιτική, Πρωτοσέλιδα 15:38

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIUYcxV0f0G_tcs8ZvhqJ0I-xwyAJ8cvApJDP182bREhjxCcwdiUf0N5AUSRA3b9Tq1FjVlHiGGwILZ-lYjdAQtjb9CVInkeqQdv2iRhqGr5PLoAjFx84GJBRb7dWeegUizwAQBNRvemI/s1600/usa-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="315" data-original-width="630" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIUYcxV0f0G_tcs8ZvhqJ0I-xwyAJ8cvApJDP182bREhjxCcwdiUf0N5AUSRA3b9Tq1FjVlHiGGwILZ-lYjdAQtjb9CVInkeqQdv2iRhqGr5PLoAjFx84GJBRb7dWeegUizwAQBNRvemI/s640/usa-turkey.jpg" width="640" /></a></div>
   Rawf8 via Getty Images 
<h3>
Τον ρόλο της Τουρκίας στην Μεσόγειο θα κληθεί να τον αναλάβει από κοινού η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ. </h3>
Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης.* 
Το διεθνοπολιτικό σκηνικό που συνέχει την παρουσία του ελληνισμού, Ελλάδος και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο, βρίσκεται προδήλως σε μια εν εξελίξει εκτιθέμενη πορεία δομικών μεταβολών, που συνιστούν κατά ταύτα επερχόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις, οι οποίες άπτονται πρωτοβουλιών και στρατηγικών κινήσεων, εν προκειμένω του τουρκικού παράγοντα. Δεδομένου μάλιστα του γεγονότος μιας κατά παράδοση αντίληψης του ευμετάβλητου και οιονεί των συνθηκών ισχύος μεταβαλλόμενου διεθνοπολιτικού πλαισίου παρεμβατικής λειτουργίας των υποκειμένων διεθνούς δικαίου, τα κράτη και εν προκειμένω Αθήνα και Λευκωσία, όντας κρατικές οντότητες ομοεθνικών κοινωνικών δομών, οφείλουν να αναπτύξουν κοινές στρατηγικές κινήσεις πολιτικής στοχοθεσίας. 
 
Η Τουρκία κινούμενη σήμερα προς ανατολάς εκπίπτει στα όμματα της Ουάσιγκτον και του δυτικού εν γένει παράγοντα ως αξιόπιστος σύμμαχος και ως κατά ταύτα συμμαχικός δρών – εταίρος. Η Κύπρος, ούσα ούτως ή άλλως, κατά την προσφιλή ρήση του Χένρι Κίσσιγκερ, το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου, οφείλει να προστρέξει στην κατεύθυνση της εκδήλωσης παρουσίας ως της άλλης πλευράς του διεθνοπολιτικού σκηνικού, που ευνοεί την Ουάσιγκτον και τα δυτικά στρατηγικά συμφέροντα. 
 
Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός πως η διεθνής πολιτική διαρθρώνεται σύμφωνα με την βούληση και τις αναπτυσσόμενες πρωτοβουλίες των δρώντων πρωταγωνιστών στο διεθνοπολιτικό γίγνεσθαι, όπου κινείται επί πραγματικών συνθηκών και εξελίξεων και δρομολογεί μεταβολές επί του εδάφους και όχι εν κενώ. Επομένως, εναπόκειται στις πολιτικές ηγεσίες του έθνους, σε Αθήνα και Λευκωσία, να αναπτύξουν την στρατηγική του ελληνισμού, κατά Θουκυδίδεια λογική, ενός μέλλοντος που υπερβαίνει κράτη και ηγεσίες, αλλά παραπέμπει στην ιστορία με αναφορές στο παρελθόν και προσανατολισμό στο ιστορικό μέλλον. 
 
Η σύγκρουση Τραμπ – Ερντογάν δεν είναι προσωπική πλέον, αλλά εξελίσσεται σε θεσμική, δηλαδή δομική τέτοια. Τούτου δεδομένου η Κύπρος και η Ελλάδα προβάλλοντας ως σταθεροί σύμμαχοι στα μάτια της Ουάσιγκτον, οφείλουν να μην αρκεστούν σε διακηρυκτικές διαβεβαιώσεις συμμαχικής πίστης ή ενίσχυσης οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών, όπως και επέρχεται, αλλά είναι υποχρεωμένες να προσανατολιστούν τη συνεννόησή με την Ουάσιγκτον, για την μεθόδευση της ανατροπής των κατοχικών δεδομένων στην Κύπρο και την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας, που βιαίως και παρανόμως διασαλεύθηκε το 1974. Αυτό θα σήμαινε το σχεδιασμό εφαρμοσμένων στρατηγικών κινήσεων με αποκλειστικό στόχο την επιστροφή στο status quo ante στην Κύπρο, πράγμα που θα παρέπεμπε σε μια αντιστροφή ιστορικών διεργασιών υπενθύμισης του ρόλου της αμερικανικής διπλωματίας στα γεγονότα του 1974. 
 
Τούτο αποτυπώνεται πρωτίστως στον σχεδιασμό κοινών δράσεων, που περιλαμβάνουν πολιτικοδιπλωματικές, οικονομικές και στρατιωτικές κινήσεις εις βάρος της Τουρκίας και στρατιωτική ενίσχυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κύπρος υφίσταται ως ισχυρό προπύργιο γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής σημασίας στην παρουσία, την εποπτεία και τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής, ενώ ταυτόχρονα κείται στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας. Αυτό το πλαίσιο με την στρατηγική του υπεραξία, εάν στηριχθεί εμπράκτως έτσι ώστε να αποκαταστήσει την διεθνή νομιμότητα και την κυριαρχία του σε ολόκληρη την κυπριακή επικράτεια, θα συνιστούσε ένα βαρύτατο πλήγμα για την τουρκική γεωστρατηγική παρουσία στην περιοχή, με απρόβλεπτες συνέπειες για το εσωτερικό του μετακεμαλικού πολιτικού συστήματος. 
 
Οι ΗΠΑ θα προέβαιναν σε μια τέτοια κίνηση αφενός για να ενισχύσουν την παρουσία τους οι ίδιες στην περιοχή, αλλά και για να πλήξουν το κύρος και την αξιοπιστία της Τουρκίας, πρωτίστως μάλιστα της σημερινής ηγεσίας. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί μέχρι στιγμής μόνο το Κουρδικό ζήτημα, το οποίο συνιστά εσωτερική υπόθεση του τουρκικού κράτους. Η διεθνής όμως αξιοπιστία της Τουρκίας, το κύρος και η εν γένει παρουσία της στον κόσμο των κρατών θα υφίστατο βαρύτατο πλήγμα εάν υποχρεούτο να εγκαταλείψει ηττώμενη ένα κρίσιμο διεθνοπολιτικά χώρο, τον οποίο κατέχει παρανόμως τέσσερις και πλέον δεκαετίες. Αυτό θα ήταν μείζον πλήγμα με διεθνείς και εσωτερικές επιπτώσεις για το τουρκικό καθεστώς. 
 
Είναι γνωστή εξάλλου και η τραυματική εμπειρία που υπέστη το τουρκικό κράτος το 1964 από την παρέμβαση Λίντον Τζόνσον στην τότε τουρκική ηγεσία, διά της οποίας εκαλείτο η Άγκυρα να αποφύγει οποιαδήποτε κίνηση θα έθιγε ή θα έπληττε την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας. 
 
Πρέπει δε κανείς να σημειώσει πως παρούσης και της κλιμακούμενης αντιπαράθεσης της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα, η πιθανότητα να κινηθεί συγκρουσιακά εν είδει διεξόδου η Τουρκία προς Αιγαίο και Κύπρο είναι εξαιρετικά περιορισμένη, στον βαθμό που σε αυτές τις περιπτώσεις επιχειρεί κανείς να περιορίσει τα συγκρουσιακά του μέτωπα και όχι να τα αυξήσει. Η Τουρκία βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο πολιτικών, διότι εάν εγκαταλείψει το άνοιγμα προς Μόσχα θα έχει απώλειες σε επίπεδο κύρους και αξιοπιστίας, καθώς θα το έχει πράξει κατόπιν υποδείξεων της αμερικανικής υπερδύναμης και δεν θα ήταν προϊόν αυτόβουλης απόφασης. 
 
Η Ελλάδα και η Κύπρος ήδη προσλαμβάνουν ρόλο ενισχυμένου στρατηγικού εταίρου προς τις ΗΠΑ, ενώ το Κογκρέσο αίρει την παλαιόθεν ψηφισθείσα απαγόρευση αμερικανικού οπλισμού στην Κύπρο. Στο πλαίσιο αυτό αναγνωρίζονται και οι μέχρι τούδε έξι Τριμερείς Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, όπου και ο ρόλος του Ισραήλ είναι ως γνωστόν εξαιρετικά σημαντικής και ισχυρής επιρροής προς την Ουάσιγκτον και τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Πρόκειται δηλαδή για ένα ευνοϊκό διεθνές σκηνικό για τον ελληνισμό ως Ελλάδα και Κύπρο και ένα αρνητικό πλαίσιο κλιμακούμενης συγκρουσιακής αντίθεσης για την Άγκυρα. 
 
Η Τουρκία πορεύεται σε διεργασίες που μπορεί να την οδηγήσουν εν τοις πράγμασι εκτός συμμαχικών σχεδιασμών στο πλαίσιο του διεθνοπολιτικού ρόλου των ΗΠΑ. Τον ρόλο της Τουρκίας στην Μεσόγειο θα κληθεί να τον αναλάβει από κοινού η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ, κατά περίπτωση δε και με την Αίγυπτο. Η Ελλάδα και η Κύπρος πλέον κατακτούν το μονοπώλιο της εμπιστοσύνης, δηλαδή ως αξιόπιστων εταίρων στην περιοχή και εμφανίζονται ταυτόχρονα ως αντιστάθμισμα του κενού που αφήνει η διατρέχουσα εν δυνάμει απώλεια του τουρκικού παράγοντα. Οι αλλαγές που ενδεχομένως επέλθουν είναι ιστορικής σημασίας. Τούτο γιατί, όχι μόνο εισέρχεται η Κύπρος στο παιγνίδι της σύμπραξης με τις ΗΠΑ και το δυτικό στρατόπεδο, αλλά κυρίως γιατί η Τουρκία απωλέσασα την εμπιστοσύνη των συμμάχων της, βρίσκεται σε διαδρομή μιας οιονεί δυνάμει εξόδου μετά από 65 χρόνια από τον αμυντικό συνασπισμό της δύσης. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός της μοναδικότητας και κυρίαρχης προβολής δύο αντιτιθέμενων ηγετικών προσωπικοτήτων, Τραμπ και Ερντογάν εν προκειμένω, στην Ουάσιγκτον και στην Άγκυρα. 
 
Η αντίληψη του διεθνούς περιβάλλοντος είναι τόσο ανάγλυφη και ορατή, που αναγνωρίζεται ακόμη και διά γυμνού οφθαλμού. Συνεπώς, των εξελίξεων δεδομένων που είναι στρατηγικής υφής, η ανάγκη ορθής, δηλαδή σύμφωνης προς το εθνικό συμφέρον ανάγνωσης των συγκρουσιακών δεδομένων και των επιπτώσεών τους είναι επιβεβλημένη, διότι τούτο συνιστά και την ικανότητα των ηγεσιών να αξιοποιήσουν το μομέντουμ. Εάν οι ηγεσίες δεν είναι σε θέση να αξιοποιήσουν την χρονική συγκυρία υπέρ Κύπρου και Ελλάδος θα έχουν απολέσει μια σπανίως εμφανιζόμενη ευκαιρία για να λειτουργήσουν υπέρ κρίσιμων εθνικών συμφερόντων, που άπτονται του παρόντος και του μέλλοντος στην περιοχή. 
 
 *Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής 
 
<div>
<a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ιστορικών μεταβολών πρόκληση

Rawf8 via Getty Images Τον ρόλο της Τουρκίας στην Μεσόγειο θα κληθεί να τον αναλάβει από κοινού η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ. Χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Επί τρεις εβδομάδες ξαναμετρούν ψήφους

Ellada simera 0 Τουρκία 15:31

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK3UG2Hf0Dkf7b756s-0DXJJ4Tfq2h-oggi4jyeFS2V8NJSch1hfrIQcifUfkmMFYC7tv4BODzJE65__iZ9zG5lRanw_7re0Y-hNLM1ZDHjfL4YyI0QXvXwgNMIQ9URPScKfcy-2yG6cE/s1600/4000080094f6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="625" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK3UG2Hf0Dkf7b756s-0DXJJ4Tfq2h-oggi4jyeFS2V8NJSch1hfrIQcifUfkmMFYC7tv4BODzJE65__iZ9zG5lRanw_7re0Y-hNLM1ZDHjfL4YyI0QXvXwgNMIQ9URPScKfcy-2yG6cE/s640/4000080094f6.jpg" width="640" /></a></div>
<h3>
Οργή στην Κωνσταντινούπολη Πως μεταφέρεται η πολιτική σύγκρουση από τις πλατείες, στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. </h3>
Οι κρατικοί υπάλληλοι που είναι αρμόδιοι για την έκδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων στην Τουρκία διέταξαν τη δεύτερη καταμέτρηση των ψήφων σε μια ανατολική συνοικία της Κωνσταντινούπολης τη Δευτέρα 15 Απριλίου, μετά από δύο εβδομάδες επίμονων αιτημάτων εκ μέρους του κόμματος AKΡ. 
 
Η παράταξη του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν αμφισβητεί τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών, που έδειξαν ότι είχε χάσει τον έλεγχο της μεγαλύτερης πόλης της Τουρκίας. 
 
Οι επαναλαμβανόμενες ενστάσεις του ΑΚΡ για τα αρχικά αποτελέσματα προκαλούν την οργή των υποστηρικτών του CHP, δηλαδή της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μία οργή που ξέσπασε το σαββατοκύριακο (13-14 Απριλίου) μέσα στα γήπεδα ποδοσφαίρου, όπου οι κορυφαίες ομάδες της Κωνσταντινούπολης έπαιξαν δύο αγώνες ντέρμπι. 
Συνθήματα υπέρ του Ιμάμογλου από οπαδούς 
 
«Δώστε την εντολή, δώστε την εντολή τώρα στον Ιμάμογλου» ήταν το σύνθημα που φώναζαν οπαδοί της Μπεσίκτας και της Φενερμπαχτσέ από τις κερκίδες, καθώς οι ομάδες τους έπαιζαν στους αγώνες του τουρκικού πρωταθλήματος. <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5cb4612f24000080094f6a3e.jpeg?cache=7mWbrECnWJ&ops=scalefit_630_noupscale" /> 
VI-Images via Getty ImagesΟι ευρηματικοί Τούρκοι φίλαθλοι δεν περιορίστηκαν αυτή τη φορά στο πανό που ύψωσαν κατά τη διάρκεια του ποδοσφαιρικού Αγώνα Φενέρμπαχτσέ - Γαλατασαράι. Είχαν και πολιτικά συνθήματα... 
 
Ο υποψήφιος δήμαρχος που υποστήριξε στην Κωνσταντινούπολη το Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα(CHP), Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος παρακολούθησε και τους δύο αγώνες, εμφανίστηκε με ελαφρύ προβάδισμα περίπου 0,2 ποσοστιαίων μονάδων έναντι του αντιπάλου του, πρώην πρωθυπουργού Μπινάλι Γιλντιρίμ, σύμφωνα με τα αρχικά αποτελέσματα των εκλογών της 31ης Μαρτίου. 
 
Η απώλεια της Άγκυρας μετά από 25 χρόνια σταθερής επικράτησης του ΑΚΡ αποτελεί ήδη γεγονός και ένα σημαντικό πλήγμα για το ισλαμικό κόμμα του Ερντογάν. Η νίκη στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Ερντογάν ήταν δήμαρχος τη δεκαετία του 1990, θα αποτελούσε ακόμη μεγαλύτερη απώλεια για τον Τούρκο Πρόεδρο, που επιτυγχάνει αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες επί 15 χρόνια και βρίσκεται για πρώτη φορά σε δύσκολη θέση. 
 
Τη Δευτέρα (15 Απριλίου), οι υπάλληλοι των εκλογικών επιτροπών στην περιοχή Μάλτεπε της Κωνσταντινούπολης, όπου η επανακαταμέτρηση ψηφοδελτίων από 1.089 κάλπες σνεχιζόταν επί περίπου μια εβδομάδα, αποφάσισαν να γίνει νέα καταμέτρηση μετά από προσφυγή του ΑΚΡ και των εθνικιστών συμμάχων του (MHP), ανέφερε ο τηλεοπτικός σταθμός NTV. 
Επιχείρηση ακύρωσης των εκλογών 
 
Η προσφυγή του ΑΚΡ επικεντρώθηκε σε μία προσφυγή σχετικά με την προσθήκη έκτακτων υπαλλήλων, προκειμένου να επιταχυνθεί η επανακαταμέτρηση. Η αποδοχή της προσφυγής σημαίνει ότι περισσότερες από τις μισές ψήφους πρέπει να μετρηθούν για μία ακόμη φορά... 
 
Το ΑΚΡ έχει ήδη καταθέσει αρκετές ακόμη προσφυγές στην Κωνσταντινούπολη και έχει ασκήσει έφεση για την ακύρωση των εκλογών στην περιοχή Μπουγιούκτσεμετσε. 
 
Η Ανωτάτη Εκλογική Επιτροπή (YSK) δήλωσε ότι θα περιμένει να αξιολογηθούν όλες οι ενστάσεις, σε όλη την πόλη, πριν αποφανθεί για την προσφυγή του AKP που ζήτησε να ακυρωθούν τα αποτελέσματα στην Μπουγιούκτσεκμετσε. 
 
Μετά από αυτό, ίσως κληθεί να αποφανθεί και σχετικά με την παρέμβαση του Ερντογάν - που δεν έχει υποβληθεί ακόμη επισήμως από το ΑΚΡ - να ακυρωθούν όλες οι εκλογές στην Κωνσταντινούπολη, επειδή το κόμμα του Τούρκου Προέδρου ισχυρίζεται ότι υπήρξαν παρατυπίες που επηρέασαν το αποτέλεσμα. 
 
<img height="487" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5cb463c21f000058017f1c16.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /> 
Anadolu Agency via Getty ImagesO υποψήφιος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, που υποστηρίζει η αντιπολίτευση, στο γήπεδο μαζί με την σύζυγό του για να παρακολουθήσει τον ποδοσφαιρικό αγώνα Φενέρμπαχτσε - Γαλατασαράι, στις 14 Απριλίου 2019. 
 
Η προσφυγή για ακύρωση ολόκληρης της εκλογικής διαδικασίας στην Κωνσταντινούπολη θα μπορούσε πιθανόν να υποβληθεί μόνο μετά την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων από την Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή. 
 
«Το κομματικό κράτος συνθλίβει το νόμο...» 
 
Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Μπαρίς Γιαρκντάς δήλωσε ότι το κόμμα του έχει ζητήσει από την Ανώτατη Επιτροπή να θεωρήσει τις προηγούμενες καταμετρήσεις ως έγκυρες και να επιταχύνει την επανακαταμέτρηση στην Κωνσταντινούπολη, δημιουργώντας 100 νέες ομάδες καταμέτρησης. 
 
«Η συμμαχία AKP-MHP σχεδίαζε να βγάλει διαφορετικά αποτελέσματα, προκαλώντας επανακαταμέτρηση στο Μάλτεπε. Αφού είδαν ότι τα αποτελέσματα δεν βγήκαν όπως ήθελαν, τώρα δεν υπογράφουν τα δελτία καταγραφής αποτελεσμάτων, ώστε να ακυρώσουν την ψηφοφορία», έγραψε ο Γιαρκντάς στο Twitter. 
 
Είπε ακόμη, ότι το AKP και το MHP οδήγησαν τη διαδικασία σε αδιέξοδο και έθεσαν τους δημόσιους υπαλλήλους υπό πίεση. «Το κομματικό κράτος συνθλίβει το νόμο», ανέφερε. 
 
<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5cb463282a0000d6024f8eba.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /> 
ASSOCIATED PRESSO Tαγίπ Ερντογάν μαζί με τον ηγέτη των εθνικιστών (MHP) Ντεβλέτ Μπαχτσελί. 
 
Ο ηγέτης του MHP, ο εθνικιστής Ντεβλέτ Μπαχτσελί, στράφηκε εναντίον του Ιμάμογλου, τον οποίο κατηγορεί ότι...μπερδεύει τον αθλητισμό με την πολιτική, επειδή πήγε και παρακολούθησε τους ποδοσφαιρικούς αγώνες του Σαββατοκύριακου. 
 
«Η μεταφορά της αντιπαράθεσης για τις εκλογές στο γήπεδο είναι ένας σπόρος που φυτεύεται για να μετατρέψει τον ανταγωνισμό μεταξύ των κομμάτων σε εχθρότητα. Δεν μπορεί να είναι δήμαρχος», δήλωσε ο σύμμαχος του Ερντογάν. 
 
Ο Ιμάμογλου απάντησε: «Είχα πει στους φίλους μου, πριν από τις εκλογές, ότι θα παρακολουθήσω αυτούς τους αγώνες. Δεν είναι η Γαλατασαράι, η Φενερμπαχτσέ και η Μπεσίκτας ομάδες της πόλης μου; Θα πάω!» 
 
<a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Επί τρεις εβδομάδες ξαναμετρούν ψήφους

Οργή στην Κωνσταντινούπολη Πως μεταφέρεται η πολιτική σύγκρουση από τις πλατείες, στα ποδοσφαιρικά γήπεδα . Οι κρατικοί υπάλληλοι που εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα Μυστικά του «Αόρατου» F-35 και η κατάρρευση του Δυτικού Συστήματος

Ellada simera 0 Αμυνα, κόσμος 15:24

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNzcJVfHp4XvQqUAXHZywkYRRERvoNdUKM5krMfPn2fZkYT0ORj48xfjg67MVpPP4wXOmV3LF-EkQLIEX9dkWfmYReGg0Z2t5O7-gN3nnJhd109APuZGq-sFrtbot06dQAL8o7PAgACHs/s1600/F-35A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="392" data-original-width="696" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNzcJVfHp4XvQqUAXHZywkYRRERvoNdUKM5krMfPn2fZkYT0ORj48xfjg67MVpPP4wXOmV3LF-EkQLIEX9dkWfmYReGg0Z2t5O7-gN3nnJhd109APuZGq-sFrtbot06dQAL8o7PAgACHs/s640/F-35A.jpg" width="640" /></a></div>
 
Moon of Alabama To F-35 Και η Κατάρρευση του Δυτικού Συστήματος 
<div>
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού 
 
Ένα αμερικανικό μαχητικό αεριωθούμενο, που ισχυρίζεται πως δεν το πιάνουν τα ραντάρ και τελικά . . .τα ραντάρ δεν το βρίσκουν: 
 
Η αεροπορική αυτοάμυνα της Ιαπωνίας ανακοίνωσε ότι ένα αεριωθούμενο F-35 A εξαφανίστηκε από τα ραντάρ επάνω από την θάλασσα της Βορείου Ιαπωνίας, γύρω στις 7,30 μμ, ώρα Ιαπωνίας. 
Αξιωματούχοι του σώματος δήλωσαν ότι το αεροσκάφος απογειώθηκε από την αεροπορική βάση Μισάουα γύρω στις 7 μμ. και εξαφανίστηκε σε ένα σημείο κάπου 135 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Μισάουα.</div>
<div>
 
Αυτό αποδεικνύει και πάλι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δίκιο: 
 
«Καταπληκτικό επίτευγμα. . . τόσο καταπληκτικό που παραγγέλνουμε για την Αεροπορία αεροπλάνα εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, ιδίως τα F-35 A. Σας αρέσουνε τα F-35 A; Δεν μπορείτε να τα δείτε. Πραγματικά δεν μπορείτε να τα δείτε. Και είναι δύσκολο να πολεμήσεις ένα αεροπλάνο που είναι αόρατο,» δήλωσε ο κ.Τραμπ τον Οκτώβριο. 
Αλλά, έχει πράγματι δίκιο; 
 
Το F35A μπορεί να έχει μερικά καλά ηλεκτρονικά, αλλά δεν είναι ένα καλό αεροπλάνο για να πετάξει εναντίον ενός ικανού αντιπάλου. Ο τύπος του Σώματος Πεζοναυτών, που μπορεί να απογειωθεί κάθετα, είναι αντίγραφο του σοβιετικού Γιάκοβλεφ 141, που πρωτοπέταξε το 1989. Τα παράγωγα έκδοχα της Αεροπορίας και του Ναυτικού δεν διαθέτουν την δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης, αλλά κληρονόμησαν τα μειονεκτήματα που συνοδεύουν το βασικό σχέδιο. Η επικάλυψη απόκρυψής του δεν το κάνει «αόρατο» στα σύγχρονα Ραντάρ. 
 
Για την κατάρριψη ενός F35A απαιτούνται δυο διαφορετικές δέσμες ραντάρ, καλοί αλγόριθμοι συνδυασμού αισθητήρων, σωστά πρωτόκολλα επεξεργασίας σημάτων και ιδού: Το S-300 PMU2 Favorit που μπορεί να το κάνει, ασφαλώς το S-400 και οι αναπόφευκτα οι ερχόμενες συνέχειες του, για τις οποίες οι πελάτες κάνουν ουρά κυριολεκτικά. Γενικά, αυτή η όλη μπουρδολογία (BS-BullShit) περί «αόρατου» θα πρέπει να σταματήσει κάποτε –ήταν καλή προπαγάνδα όσο άντεξε. 
 
Η πραγματικότητα είναι ότι, με τις σημερινές δυνατότητες επεξεργασίας (δεδομένων) και σχεδιασμού ραντάρ το F-35 δεν επιβιώνει απέναντι στις σύγχρονες τεχνολογικά ανεπτυγμένες αεροπορικές και δυνάμεις αεράμυνας. 
 
Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν το ξέρει. Γι’ αυτό δεν μεταπείθεται με τις απειλές των ΗΠΑ πως δεν θα του πουλήσουν τα F-35 εάν αγοράσει τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας. Προχτές πήγε στην Μόσχα για να συζητήσει και άλλες αγορές, που είναι πιθανό να περιλαμβάνουν ρωσικό μαχητικό αεροπλάνο. 
 
Οι δυο πλευρές πρέπει «να ενισχύσουν την συνεργασία στον στρατιωτικό-τεχνικό τομέα», είπε ο Πούτιν στον Ερντογάν, κατά την συνάντησή τους στο Κρεμλίνο. «Αυτό αφορά πρώτο από όλα την πραγματοποίηση του συμβολαίου εφοδιασμού της Τουρκίας με συστήματα αντιαεροπορικών πυραύλων S-400,» εδήλωσε. «Υπάρχουν όμως και άλλα ελπιδοφόρα προγράμματα υπό εξέταση, σχετικά με την εξαγωγή εξελιγμένων ρωσικών στρατιωτικών προϊόντων στην Τουρκία,» πρόσθεσε ο Πούτιν. 
 
Οι ΗΠΑ δεν κατασκευάζουν πια αποτελεσματικά όπλα. Όπως έγραφε χθες ο Ian Welsh, με τίτλο «Αμερική: Ένα Αποτυχημένο Κράτος»: 
 
«Τα αμερικανικό στρατιωτικό σύστημα δείχνει σημάδια πως δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει αποτελεσματικό προηγμένο στρατιωτικόν εξοπλισμό: Όπως με το F-35, το οποίο βασικά δεν μπορεί να πετάξει. Δείχνει (το στρατιωτικό σύστημα) σημάδια οξείας ανικανότητας, όπως όταν άφησε να καταστραφούν στο έδαφος πολλά αεροπλάνα από μια θύελλα, αντί να τα στείλει σε απόσταση ασφάλειας, ή να τα βάλει κάτω από ασφαλή κάλυψη. 
 
΄Αλλα παραδείγματα ανικανότητας στα αμερικανικά οπλικά σχέδια είναι τα Σκάφη Παράκτιας Μάχης, που είναι βασικά άοπλα ταχύπλοα πλοιάρια. Τα «αόρατα» αντιτορπιλικά κατηγορίας DDG-1000 Zumwalt προορίζονταν υποτίθεται για την υποστήριξη χερσαίων δυνάμεων με τα μεγάλου βεληνεκούς πυροβόλα τους. 
 
Κατασκευασμένα με κόστος τεσσάρων Δισεκατομμυρίων δολαρίων το καθένα, τώρα χάνουν τα πυροβόλα τους επειδή τα πυρομαχικά αποδείχτηκαν πολύ ακριβά για να αγοραστούν. Και πριν από αυτό είχαν χάσει το χάρισμα να είναι αόρατα, επειδή κάποιος απαραίτητος επικοινωνιακός εξοπλισμός είχε μείνει εκτός του αρχικού σχεδιασμού. Η νέα αποστολή αυτών των πλοίων θα είναι να χρησιμεύουν ως βάσεις πυραύλων, μια αποστολή που οποιοδήποτε εμπορικό σκάφος με ρωσικούς πυραύλους σε κοντέινερ θα μπορούσε θαυμάσια να εκπληρώσει. 
 
Ο Ίαν υπογραμμίζει ότι η έλλειψη στρατιωτικής ικανότητας είναι απλώς ένα σύμπτωμα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο. 
Οι ΗΠΑ είναι ένας χρυσοποίκιλτος σωρός σκουπιδιών που αργοκυλάει προς τον Ωκεανό. Φλεγόμενος. 
 
Υπάρχουν πολλά ερείπια σε ένα έθνος, αλλά επί σχεδόν 40 χρόνια τώρα οι αμερικανικές ελίτ μεταχειρίζονταν τις ΗΠΑ σαν στόχο λεηλασίας και υπέθεταν πως οι καλοί καιροί θα συνεχίσουν να κυλούν. Δεν ενδιαφέρονταν για να κυβερνήσουν πραγματικά την χώρα. ΄Ηταν ευτυχείς να μεταφέρουν την σημαντικότερη βιομηχανία της Αμερικής στο εξωτερικό, στο πιθανότερο έθνος να αντικαταστήσει την Αμερική ως ηγεμόνας, επειδή οι Κινέζοι ήταν αρκετά ξύπνοι για να κάνουν τους προύχοντες της Αμερικής πλουσίους. 
Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση πάσχει από την ίδια πάθηση. Το Brexit είναι μόνο ένα σύμπτωμα της τελευτής της. 
 
Ο Alastair Crooke (σημ: Βρετανός τέως διπλωμάτης των μυστικών υπηρεσιών, οξυδερκής αναλυτής διεθνολόγος) πιστεύει ότι το «Δυτικό» σύστημα γενικά καταρρέει. Οπουδήποτε και αν κοιτάξει κανείς, είναι φανερό ότι οι ελίτ του μεταπολεμικού Κατεστημένου έχουν χάσει τον μπούσουλα. Διατηρούν μιαν επιτηδευμένη κωμική υπεροψία… 
 
Και ακόμη βασικότερο σπάνια τίθεται το ερώτημα: Μπορεί η Αμερική να γίνει Μεγάλη Ξανά, με τις ένοπλες δυνάμεις της πλήρως ανανεωμένες και την αστική υποδομή της ανασυγκροτημένη, όταν ξεκινά σήμερα από μια κατάσταση όπου το εθνικό της εισόδημα έναντι των δαπανών είναι κατά 30% μικρότερο και όταν το εθνικό της χρέος είναι τόσο μεγάλο ώστε οι ΗΠΑ, για να μπορέσουν να επιζήσουν, θα πρέπει να συμπιέσουν και πάλι τα επιτόκια σε ένα σχεδόν μηδενικό νεκροφάνειας; 
 
Και ακόμη, είναι αλήθεια εφικτό να επαναπατρίσεις με το ζόρι βιομηχανικές θέσεις απασχόλησης, πίσω σε μιαν ακριβή Αμερική,από την χαμηλού κόστους νέα έδρα τους στην Ασία, εκτός αν συνθλίψεις την τιμή του δολαρίου για να ξανακάνεις αυτήν την υψηλού κόστους βάση διεθνώς συναγωνιστική; Είναι η Ξανά Μεγάλη Αμερική μια ρεαλιστική πρόταση; ΄Η η απόπειρα ανάκτησης των θέσεων απασχόλησης, από έναν κόσμο χαμηλού κόστους, θα καταλήξει να πυροδοτήσει αυτήν την οικονομική ύφεση που τόσο τρέμουν οι Κεντρικές Τράπεζες; 
 
Και όσο οι μεταπολεμικές ελίτ στην Αμερική και στην Ευρώπη γίνονται ολοένα πιο μανιακές για να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση πως αποτελούν την προφυλακή του παγκόσμιου πολιτισμού, πως θα συμβιβαστούν με την επανεμφάνιση ενός αυτοδίκαιου «κράτους-πολιτισμού», συγκεκριμένα της Κίνας; 
 
Τελευταία παρακολούθησα ξανά την εξαιρετικής επιτυχίας κινεζική κινηματογραφική σειρά, « Η Ιστορία του Ανακτόρου Γιανξί.» (Wikipedia). Είναι, από κάθε άποψη, καλύτερη από κάθε παραγωγή του Χόλυγουντ. Τέτοια πολιτιστικά προϊόντα είναι το επόμενο πεδίο όπου η Κίνα θα νικήσει την «Δύση» και με μεγάλη απόσταση. 
Οι δυτικές « ελίτ» το παρατράβηξαν. Δεν πάει άλλο. 
 
<a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τα Μυστικά του «Αόρατου» F-35 και η κατάρρευση του Δυτικού Συστήματος

Moon of Alabama To F-35 Και η Κατάρρευση του Δυτικού Συστήματος Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού Ένα αμερικανικό μαχητικό αεριωθούμενο, πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ψάχνουν λύσεις για τα ανταλλακτικά των F-16 εάν προκύψει εμπάργκο όπλων!

Ellada simera 0 Πρωτοσέλιδα, Τουρκία 15:06

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinsEn99DEYR0WF7zxGC2QrQTOPBMrKKhDdKHb3uj9VKjASTinYD2Z07jjgOFHtPtRmtHEnimelkdY7Vvb3iSefHmfGEC6Ef8D4ca-uzf3zJccg9Up-ACQ7IGzkvg8bsqnfCCUQZkjivW0/s1600/TOURKIKA-MAXITIKA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="650" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinsEn99DEYR0WF7zxGC2QrQTOPBMrKKhDdKHb3uj9VKjASTinYD2Z07jjgOFHtPtRmtHEnimelkdY7Vvb3iSefHmfGEC6Ef8D4ca-uzf3zJccg9Up-ACQ7IGzkvg8bsqnfCCUQZkjivW0/s640/TOURKIKA-MAXITIKA.jpg" width="640" /></a></div>
 
Προεργασίες για την αντιμετώπιση ενός πιθανού αμερικανικού εμπάργκο πώλησης όπλων και ανταλλακτικών για τα αμερικανικής κατασκευής αεροσκάφη που η Τουρκική Αεροπορία διαθέτει, φαίνεται να έχει αρχίσει η Άγκυρα σύμφωνα με το δημοσιογράφο/στρατιωτικό αναλυτή Babak Taghvaee. 
 
Του Γιώργου Τσιμπούκη 
 
Πιο αναλυτικά, όπως αναφέρει σε σχετική του ανάρτηση ο έγκυρος στρατιωτικός αναλυτής, η Τουρκία έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασίες για την ανεύρεση από τρίτες χώρες χρήστες τωνF-16C/D, ανταλλακτικών του αεροσκάφους, τα οποία η εγχώρια βιομηχανία της δεν κατασκευάζει και θα μπορούσαν να αγοραστούν παρακάμπτοντας ένα πιθανό αμερικανικό εμπάργκο πώλησης όπλων στην Άγκυρα. 
 
Η προληπτική αυτή κίνηση σχετίζεται με την επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας, λόγω της επιμονής της κυβέρνησης Ερντογάν να προχωρήσει στην αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-400 Triumf και να ενδυναμώσει τις στρατιωτικές βιομηχανικές και οικονομικές σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα. 
 
Σύμφωνα με τον Babak Taghvaee, οι Τούρκοι εκτιμούν ότι ένα πιθανό αμερικανικό εμπάργκο πώλησης ανταλλακτικών για τα μαχητικά F-16C/D και πιο ειδικά η εφαρμογή ενός εμπάργκο των ΗΠΑ στην πώληση ανταλλακτικών για συστήματα αεροβοηθημάτων, ραντάρ και οπλικών συστημάτων, θα μπορούσε να τεθεί σε εφαρμογή το 2020. 
 
Για αυτό το λόγο οι Τούρκοι Επιτελείς έχουν ήδη ξεκινήσει διαδικασίες προσέγγισης φιλικών προς την Τουρκία χωρών που διαθέτουν μαχητικά F-16C/D ώστε να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό αμερικανικό εμπάργκο πώλησης όπλων και ανταλλακτικών μέσω αυτών των κρατών, αγοράζοντας μυστικά ανταλλακτικά για τα μαχητικά από τα αποθέματα τους. 
 
Εάν τελικά εφαρμοστεί ένα τέτοιο εμπάργκο θα είναι η δεύτερη φορά που οι ΗΠΑ το χρησιμοποιούν, αφού μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, η τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε αποφασίσει κατόπιν πιέσεων από το Κογκρέσο και του ελληνοαμερικανικού λόμπι, ένα τετραετές εμπάργκο πώλησης όπλων προς την Τουρκία, το οποίο αφορούσε ανταλλακτικά και οπλικά συστήματα. 
 
Το αμερικανικό εμπάργκο της δεκαετίας του 1970 εφαρμόστηκε την περίοδο 1975-1978 (5/2/1975-10/1978) και στην πραγματικότητα διέλυσε τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, των οποίων τα οπλικά συστήματα, αμερικανικής κατασκευής, σχεδόν αχρηστεύτηκαν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εφαρμογής του εμπάργκο. 
 
Μάλιστα η υλοποίηση του αμερικανικού εμπάργκο πώλησης όπλων στην Τουρκία ανάγκασε την τουρκική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της εποχής εκείνης να ξεκινήσουν το φιλόδοξο πρόγραμμα δημιουργίας μιας ισχυρής τουρκικής βιομηχανίας που σε μεγάλο ποσοστό επιτεύχθηκε με την ανοχή της Δύσης. 
 
Εάν η πληροφορία επαληθευτεί θα αποτελέσει ένα νέο παράγοντα σύγκρουσης των ΗΠΑ με την Τουρκία, αφού η αμερικανική κυβέρνηση είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει και θα προσπαθήσει να εμποδίσει τις τρίτες χώρες να πουλήσουν ανταλλακτικά στην Άγκυρα η οποία φαίνεται να έχει ήδη επιλέξει τα επόμενα βήματα της. 
 
<a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Ψάχνουν λύσεις για τα ανταλλακτικά των F-16 εάν προκύψει εμπάργκο όπλων!

Προεργασίες για την αντιμετώπιση ενός πιθανού αμερικανικού εμπάργκο πώλησης όπλων και ανταλλακτικών για τα αμερικανικής κατασκευής αεροσκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τσαβούσογλου επιβεβαίωσε ότι η τουρκική σύμβαση αφορά ένα μόνο σύστημα S-400

Ellada simera 0 Αμυνα, Τουρκία 14:59

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA4Sfg3HExWLdS7jpCzRXrdbd6pZ1QWOqsVq8zSlVk_eWwoiSfi0aCdtepn1OKr-0wGQ8QJjLjWn5e0WnMxPy7URK_kjXJldbKLwBClOR8_d9QcxiYqeIPYH4rOsU2OlFULXFyzrgxWX8/s1600/%25CE%259C%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2584+%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA4Sfg3HExWLdS7jpCzRXrdbd6pZ1QWOqsVq8zSlVk_eWwoiSfi0aCdtepn1OKr-0wGQ8QJjLjWn5e0WnMxPy7URK_kjXJldbKLwBClOR8_d9QcxiYqeIPYH4rOsU2OlFULXFyzrgxWX8/s640/%25CE%259C%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2584+%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" width="640" /></a></div>
 
Από Σάββας Δ. Βλάσσης 
Επιβεβαίωσε τον ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μιλώντας εχθές 10 Απριλίου για την προμήθεια του συστήματος S-400 στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV, ως προς τον αριθμό των προς προμήθεια συστημάτων. Σχολιάζοντας την προσφορά των ΗΠΑ για το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς Patriot, ο Τσαβούσογλου ανέφερε: “Εάν οι ΗΠΑ αρνηθούν να μας πωλήσουν Patriot, αύριο θα μπορούσαμε να αγοράσουμε ένα δεύτερο (σύστημα) S-400 ή άλλο αντιαεροπορικό σύστημα“. 
 
Όπως αποκάλυψε το ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ALMANAC 2017-2018, η σύμβαση της Τουρκίας με την Ρωσία προβλέπει την προμήθεια μόνο ενός συστήματος S-400 και όχι δύο, όπως έχει επικρατήσει να θεωρείται ως δεδομένο. Η προμήθεια δευτέρου συστήματος, προβλέπεται ως δικαίωμα προαιρέσεως και εξαρτάται από την διάθεση της Ρωσίας να παραχωρήσει τεχνογνωσία και βιομηχανική συμπαραγωγή μερών του συστήματος από τουρκικές αμυντικές εταιρείες. 
 
Δίνοντας συνέχεια στην συνέντευξη του Τούρκου αξιωματούχου την ίδια ημέρα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Περκόφ επιβεβαίωσε ότι “η Ρωσία προσβλέπει σε ευκαιρίες επεκτάσεως αυτής της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας“. Διευκρίνισε δε ότι σε αυτή την περίπτωση, δηλαδή στην άσκηση του δικαιώματος προαιρέσεως, “μπορεί να οργανωθεί η παραγωγή κάποιων απαρτίων” στην Τουρκία. 
 
Ενδιαφέρον πάντως έχει η συγκεκριμένη τοποθέτηση του Τούρκου υπουργού, ο οποίος περίπου εμφανίζεται να “απειλεί” τις ΗΠΑ, ώστε να βελτιώσουν την προσφορά τους και να διευκολύνουν την απόφαση προμήθειας από την τουρκική κυβέρνηση… Κατά τον Τσαβούσογλου, στην τελευταία συνάντηση με τον Αμερικανό ομόλογό του Πομπέο, δεν έλαβε διαβεβαιώσεις ότι οι ΗΠΑ θα πωλήσουν Patriot στην Τουρκία, πρόσθεσε όμως ότι η τελευταία πρόταση προς την Τουρκία ήταν “περισσότερο ορθολογική” σε σχέση με τις προηγούμενες αλλά εξακολουθούσε να μην καλύπτει τις τουρκικές προσδοκίες. 
 
Υπό τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην αμερικανοτουρκική διένεξη, η προμήθεια Patriot από την Τουρκία, αναδεικνύεται στην εξέλιξη η οποία μπορεί να προσφέρει διέξοδο ώστε να βρεθεί αμοιβαίως συμβιβαστική λύση. Η προμήθεια του S-400 υπήρξε μια σαφώς πολιτική απόφαση του προέδρου Ερντογάν, όπως επιβεβαιώνει η προμήθεια ενός μόνο συστήματος, με μικρότερη του δυνητικού συμβολή στην αμυντική ενίσχυση της χώρας και καμμία εξασφάλιση έργου για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. 
 
<a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a> 
 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.