Το (οικονομικό) θρίλερ που συνδέει Βενιζέλο και Παπακωνσταντίνου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrmQkXUSW5KacjHG0rq7lhFTgxM7FGvVawYPl1u-5bVt53mQVFoXzzkk_XDnITbN2FJaoE3XfYgAhuAiSVn5op7aHB_LYug-MG0KxfsFQgC3_Lv2BRV9G_tzvKE2AXiVuaubnSK99o29W5/s1600/pap.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrmQkXUSW5KacjHG0rq7lhFTgxM7FGvVawYPl1u-5bVt53mQVFoXzzkk_XDnITbN2FJaoE3XfYgAhuAiSVn5op7aHB_LYug-MG0KxfsFQgC3_Lv2BRV9G_tzvKE2AXiVuaubnSK99o29W5/s1600/pap.jpg" width="460" /></a></div><br /> Ενα πολιτικό και οικονομικό θρίλερ, άμεσα συνδεδεμένο με εξοπλιστικά προγράμματα, που κόστισαν και συνεχίζουν να κοστίζουν δισεκατομμύρια ευρώ στους φορολογούμενους πολίτες, συμβάλλοντας καθοριστικά στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, βρίσκεται σε εξέλιξη μετά <br /> την αποκάλυψη ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου -όπως κατηγορείται- αφαίρεσε από την περίφημη, πλέον, «λίστα Λαγκάρντ» τα ονόματα των δύο ξαδέρφων του Ελένης και Μαρίνας Παπακωνσταντίνου.<br /> <br /> Δύο ξαδέρφες, που -εκτός του ισχυρού επωνύμου, καθώς είναι κόρες του (υπουργού μέχρι το 1993) Μιχάλη Παπακωνσταντίνου- έχουν και δύο ισχυρούς οικονομικά και επιχειρηματικά συζύγους, εις εκ των οποίων, ο Ανδρέας Ρωσσώνης, άνδρας της Μαρίνας Παπακωνσταντίνου, θεωρείται και είναι ένας από τους μεγαλύτερους «παίκτες» των εξοπλιστικών προγραμμάτων της Μεταπολίτευσης.<br /> <br /> Η αποκάλυψη για την ύπαρξη λογαριασμού ύψους περίπου 1.220.000 δολ. ενδεχομένως να αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Ενώ το χρηματικό αυτό ποσό φαίνεται ότι μπορεί να δικαιολογηθεί από την οικονομική επιφάνεια των εμπλεκομένων (αν και μένει να διερευνηθεί αν είχε φορολογηθεί στην Ελλάδα προτού «ταξιδέψει» για την HSBC), διάφορα γεγονότα που συνδέονται με σημαντικά εξοπλιστικά προγράμματα από τον Οκτώβριο του 2009 -που το ΠΑΣΟΚ έγινε κυβέρνηση και ο Γ. Παπακωνσταντίνου ανέλαβε, ως εξ απορρήτων του Γ. Παπανδρέου, το υπουργείο Οικονομικών-, στα οποία εμφανίζεται ξαφνικά να διαδραματίζει ενεργό ρόλο ο κ. Ρωσσώνης, δίνουν μια άλλη διάσταση στην όλη υπόθεση και συνθέτουν ένα πολύ πιο μυστηριώδες παρασκήνιο το οποίο συνοδεύει την υπόθεση παραποίησης της «λίστας Λαγκάρντ».<br /> <br /> Εχει ιδιαίτερη σημασία μάλιστα το γεγονός ότι ενώ ο κ. Ρωσσώνης, που μέχρι τότε επιχειρηματικά δραστηριοποιείτο (αθόρυβα) στον τομέα των προμηθειών του Πολεμικού Ναυτικού, μόλις ο εξάδελφος της συζύγου του έγινε πανίσχυρος «τσάρος» επέκτεινε (το ίδιο αθόρυβα, αλλά θεματικά) τις δραστηριότητές του στον χώρο των αμαρτωλών Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, καθώς και στα εξοπλιστικά της Πολεμικής Αεροπορίας.<br /> <br /> Εως 2 δισ. ευρώ υπολογίζονται συνολικά οι προμήθειες στις οποίες, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αναμίχθηκε έκτοτε ο κ. Ρωσσώνης. Επίσης έχει σημασία ότι όλοι όσοι ασχολούνται με τέτοιες δουλειές αποφεύγουν συστηματικά τα φώτα της δημοσιότητας, που θεωρείται παντοιοτρόπως βλαπτική για τις κινήσεις και τις επαφές τους. Τη δημοσιότητα αυτή ο κ. Ρωσσώνης δεν θα μπορούσε να την αποφύγει αν εμφανιζόταν το όνομά του στη «λίστα Λαγκάρντ», όπως τελικά δεν την απέφυγε και μετά την εκδήλωση του σκανδάλου...<br /> <br /> Η εμπλοκή με τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων είναι μάλιστα το (πιο κρίσιμο ίσως) στοιχείο που συνδέει τον (τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας) Ευάγγελο Βενιζέλο με το δίδυμο Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου, μολονότι οι δρόμοι τους έχουν τώρα χωρίσει στην προσπάθεια να διασώσει ο καθένας εαυτόν!<br /> <br /> Πέραν των άλλων, επιβεβαιώνεται, πάντως, για άλλη μια φορά ότι ο τομέας των εξοπλισμών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων πάσχει, δικαιώνοντας όλους όσοι διαχρονικά συνδέουν τη διαφθορά και το «μαύρο» χρήμα στη χώρα μας με την πώληση οπλικών συστημάτων. Και αυτό γιατί ενώ ο κ. Ρωσσώνης και γενικότερα η οικογένεια Παπακωνσταντίνου ίσως μπορεί να δικαιολογήσουν την προέλευση των χρημάτων που βρέθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό, εκείνο που καλείται ο σύζυγος της Μαρίνας Παπακωνσταντίνου να εξηγήσει είναι πώς εμπλέκεται ξαφνικά στην προσπάθεια επίλυσης των σοβαρών προβλημάτων των Ελληνικών Ναυπηγείων Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ), αλλά και στην προσπάθεια επίλυσης των τεχνικών προβλημάτων των ιταλικής προέλευσης, μέσης μεταφορικής ικανότητας αεροσκαφών C-27J Spartan της Πολεμικής Αεροπορίας, μαζί με τον σύμβουλο του Γιώργου Παπανδρέου, από την περίοδο που ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Θεόδωρο Ασημακόπουλο.<br /> <br /> Τα πράγματα δε περιπλέκονται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι η επίλυση των προβλημάτων αυτών, ιδιαίτερα των ΕΝΑΕ, πέρασαν στην αρμοδιότητα του τότε υπουργού Οικονομικών, στενού συνεργάτη του κ. Παπανδρέου Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Του συγγενούς δηλαδή!<br /> <br /> Η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκαλύπτει σήμερα όλο το άγνωστο παρασκήνιο των κινήσεων των εμπλεκομένων στην υπόθεση, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα εξοπλιστικά προγράμματα εκείνης της εποχής. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν φαίνεται να κόστισαν πάνω από 2 δισ. ευρώ στους Ελληνες φορολογούμενους πολίτες, καθώς μόνον η παραγγελία δύο επιπλέον υποβρυχίων κλάσης «214», είχαν κόστος 1 δισ. ευρώ.<br /> <br /> <br /> <b>Πως μπλέκει ο Νίκος</b><br /> <br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ιστορία επίλυσης του προβλήματος των ΕΝΑΕ, που ακόμη υφίσταται, παρά τον περίφημο νόμο Βενιζέλου, που φέρει και την υπογραφή του κ. Παπακωνσταντίνου, με τους 1.000 εργαζομένους να παραμένουν απλήρωτοι από τον περασμένο Απρίλιο, εμπλέκεται και η οικογένεια Παπανδρέου. Κι αυτό γιατί η λύση στο πρόβλημα των ναυπηγείων, που τελικά περισσότερα προβλήματα δημιούργησε, δρομολογήθηκε από το γνωστό ταξίδι στο Κατάρ (που προκάλεσε τότε πολλές απορίες αλλά και αντιδράσεις), με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, του Νίκου Παπανδρέου και των τότε υπουργών Οικονομίας και Ανάπτυξης Λούκα Κατσέλη και Επικρατείας Χάρη Παμπούκη. Ηταν η εποχή που ο αδερφός του τότε πρωθυπουργού εμφανιζόταν να λύνει και δένει, δίνοντας κατευθύνσεις -κατ' άλλους εντολές- στα κυβερνητικά στελέχη.<br /> <br /> <br /> <b>Ο απόφοιτος του Κολλεγίου που έγινε μετά το '80 «άρχοντας» του στόλου</b><br /> <br /> Μόλις την περασμένη Δευτέρα η «δημοκρατία» αποκάλυπτε ότι ο Ανδρέας Ρωσσώνης είναι από τους κορυφαίους παράγοντες των εξοπλιστικών προγραμμάτων του Πολεμικού Ναυτικού, με τεράστιες επιτυχίες στην προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων για το Οπλο. Απόφοιτος του πανίσχυρου Κολλεγίου Αθηνών, με πολλές και σημαντικές διασυνδέσεις σε όλους τους πολιτικούς χώρους, αλλά διατηρώντας χαμηλό προφίλ, ο Ανδρέας Ρωσσώνης χαρακτηρίζεται από τους ανθρώπους που κινούνται στον σκοτεινό και πολλές φορές βρόμικο χώρο των εξοπλισμών ως ένας από τους ισχυρότερους παίκτες της Μεταπολίτευσης!<br /> <br /> «Ηταν τόση η δύναμή του, που όποια εταιρία εκπροσωπούσε είτε κέρδιζε τον διαγωνισμό για την προμήθεια είτε αυτός δεν ολοκληρωνόταν, δηλαδή επί της ουσίας δεν έχανε ποτέ». Με αυτόν τον τρόπο περιέγραψε το τι συνέβαινε κορυφαίος αξιωματούχος του Πολεμικού Ναυτικού, που έχει περάσει από θέσεις που σχετίζονται με την προμήθεια οπλικών συστημάτων του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ).<br /> <br /> Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν στην αρμόδια Διεύθυνση του ΓΕΝ, ο κ. Ρωσσώνης από τη δεκαετία του ’80 και μετά κυριαρχεί στις προμήθειες του Πολεμικού Ναυτικού, έχοντας διάφορες αντιπροσωπίες, κατά βάση ιταλικές. Ωστόσο, η μεγάλη του επιτυχία στηρίζεται στην αντιπροσώπευση του ιταλικού οίκου πυροβόλων OTO Melara. «Δεν υπάρχει πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού που να μην έχει επάνω τέτοιο πυροβόλο. Φρεγάτες, πυραυλάκατοι, κανονιοφόροι, όλα. Ακόμα και τα αρματαγωγά κλάσης “ΙΑΣΩΝ” έχουν επάνω πυροβόλα OTO Melara» τονίζει ο ίδιος αξιωματούχος του ΓΕΝ.<br /> <br /> Στον κατάλογο των επιτυχιών του περιλαμβάνεται και η ναυπήγηση του νέου πετρελαιοφόρου του Ελληνικού Στόλου από τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, το οποίο κατασκευάστηκε σε συνεργασία με τα ιταλικά ναυπηγεία Fincantieri, την αντιπροσώπευση του οποίου για την Ελλάδα είχε ο σύζυγος της Μαρίνας Παπακωνσταντίνου.<br /> <br /> Επιπλέον, το 2004 ανέλαβε την αντιπροσωπία της κοινοπραξίας Αlenia Westinghouse και προωθούσε στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας την τορπίλη βαρέος τύπου Blackshark απέναντι στο μεγάλο φαβορί, τη γερμανική τορπίλη DM2Α4, της STN Atlas. Παρά το γεγονός ότι χρειαζόταν πιστοποίηση η Blackshark, εν τούτοις ο κ. Ρωσσώνης «χτύπησε» την προμήθεια με όλη του τη δύναμη και μπορεί να μην την πήρε, αλλά «χάλασε» τον διαγωνισμό. Μέχρι σήμερα τα υποβρύχια δεν έχουν τορπίλες…<br /> <br /> <br /> <b>Πώς ευνοήθηκε από τις εξελίξεις στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά</b><br /> <br /> Η πώληση των Ναυπηγείων στον Αραβα Ισκαντάρ Σάφα έγινε όταν υπουργός Εθνικής Αμυνας ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Πραγματοποιήθηκε δε με τη γνωστή αβελτηρία του κ. Βενιζέλου για να κλείνει τα θέματα, αφήνοντας όμως τις πληγές ανοιχτές, για να κακοφορμίσουν έπειτα από λίγο. Η μεταβίβαση του 75% των μετοχών των ΕΝΑΕ στην εταιρία του κ. Σάφα επικυρώθηκε με νόμο από τη Βουλή το φθινόπωρο του 2010.<br /> <br /> Βάσει της συμφωνίας, τα Ναυπηγεία για τα επόμενα 15 χρόνια θα είχαν αποκλειστικά στρατιωτικό χαρακτήρα.<br /> <br /> Ο περιορισμός αυτός επιβλήθηκε προκειμένου να γλιτώσουν τα Ναυπηγεία από την καταβολή του προστίμου, ύψους 562.000.000 ευρώ, από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι η λύση αυτή προτάθηκε από την ελληνική κυβέρνηση, έγινε αποδεκτή από την Ε.Ε. και παρουσιάστηκε από την ευρωπαϊκή επιτροπή για να μην εκτεθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου. Εκ του αποτελέσματος, πάντως, η λύση αυτή βοήθησε την προώθηση των (επιχειρηματικά θεμιτών) συμφερόντων του κ. Ρωσσώνη.<br /> <br /> Επτά μήνες αφότου παρήλθε η προθεσμία συμμόρφωσης της ελληνικής πλευράς, τον Δεκέμβριο του 2011, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, υπεύθυνος για ζητήματα ανταγωνισμού, Χοακίν Αλμούνια, κατέστησε σαφές με απόφασή του ότι το θέμα του προστίμου θεωρείται λήξαν μόνο αν διαχωριστούν τα Ναυπηγεία σε εμπορικό και στρατιωτικό τμήμα, εκποιηθούν τα περιουσιακά στοιχεία του εμπορικού τμήματος και το στρατιωτικό σκέλος αναλάβει μόνο προγράμματα ναυπήγησης του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.<br /> <br /> Τραγικό είναι επίσης ότι η Ελλάδα από τη δεκαετία του 2000 έχει παραγγείλει τέσσερα γερμανικά υποβρύχια στους Γερμανούς τότε ιδιοκτήτες των ναυπηγείων, έχει πληρώσει μέχρι σήμερα περισσότερα από 2,5 δισ. ευρώ και έχει παραλάβει μόνο ένα. Μπαίνοντας ο Σάφα στα Ναυπηγεία, ο κ. Βενιζέλος, ο γνωστός «πατριώτης» πολιτικός, παρήγγειλε άλλα δύο υποβρύχια, με κόστος 1 δισ. ευρώ, τα οποία θα πληρώσουν οι Ελληνες φορολογούμενοι πολίτες, οι οποίοι βλέπουν καθημερινά τα εισοδήματά τους να μειώνονται.<br /> <br /> Είναι η εποχή που ο κ. Βενιζέλος, με τη γνωστή έπαρση και λεκτική αλαζονεία που τον διακρίνει, θριαμβολογεί για τη «σωτήρια λύση» και αντιμετωπίζει σχεδόν απαξιωτικά όποιον «τολμούσε» να αμφισβητήσει τη λύση του. Ασχετα αν ακόμη και στενοί του συνεργάτες έλεγαν ότι «θα τη βρούμε μπροστά μας αυτή τη συμφωνία».<br /> <br /> Και τώρα τη βρίσκουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι με το θέμα έχει ασχοληθεί στο παρελθόν εμμέσως και ο άλλος κορυφαίος, φιλόδοξος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.<br /> <br /> Τον Αύγουστο του 2011 με απόφαση Χρυσοχοΐδη, που τότε ήταν υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, συγκροτήθηκε «διαρκής επιτροπή για τη διερεύνηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης»! Και τα αποτελέσματα αυτής ήταν ένα μεγαλοπρεπές μηδέν.<br /> <br /> <br /> <b>Η στενή σχέση με τον Σάφα</b><br /> <br /> Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται, ο κ. Ρωσσώνης φέρεται να διατηρεί επαγγελματικές και φιλικές σχέσεις με τον ιδιοκτήτη των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ) Ισκαντάρ Σάφα. Ο κ. Ρωσσώνης, λόγω της εμπειρίας του στα εξοπλιστικά του Πολεμικού Ναυτικού, δραστηριοποιήθηκε και στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, προωθώντας το πρόγραμμα των κορβετών Benuna έναντι των γαλλικών φρεγατών FREMM. Αυτό είχε ως συνέπεια να έρθει πολύ κοντά με τον Ισκαντάρ Σάφα και να προστεθεί στην υπόλοιπη λιβανέζικη παρέα των Αθηνών, που απαρτίζεται από τους επιχειρηματίες Τζ. Χάλακ, γνωστό στην Ελλάδα ως διαχρονικό φίλο της οικογενείας Παπανδρέου, και Αλ Χουρί, εκπρόσωπο της λιβανέζικης εταιρίας CCC, με έδρα την Αθήνα, της οποίας νομικός σύμβουλος φέρεται ο (πρώην υπουργός και εκ των πλέον έμπιστων συνεργατών του Γ. Παπανδρέου) Χάρης Παμπούκης. Κάτι που εφόσον αληθεύει, δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα στον πρώην υπουργό Οικονομικών, επί των ημερών του οποίου οι Γερμανοί -αντί να πληρώσουν ρήτρα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για την καθυστέρηση στην παράδοση των υποβρυχίων κλάσης «214»- πήραν μέσω του Ισκαντάρ Σάφα μια ακόμη παραγγελία για δύο επιπλέον υποβρύχια, που θα κοστίσουν στον σκληρά δοκιμαζόμενο Ελληνα πολίτη το ποσό του 1 δισ. ευρώ. Φυσικά η ευθύνη δεν ανήκει μόνον στον κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά και στον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν υπουργός Εθνικής Αμυνας και εισηγητής της συγκεκριμένης λύσης!<br /> <br /> <br /> <b>Εμπλοκή και με τα αεροσκάφη</b><br /> <br /> Ο κ. Ρωσσώνης, αφήνοντας για λίγο τη θάλασσα και τα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού, εμφανίζεται ξαφνικά και κυριολεκτικά από το πουθενά στην προσπάθεια επίλυσης των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η παραλαβή των μέσης μεταφορικής ικανότητας αεροσκαφών C-27J Spartan. Βρισκόμαστε στο 2010, επί υπουργίας στο Εθνικής Αμυνας του Ευάγγελου Βενιζέλου, και το 2011, επί Πάνου Μπεγλίτη, όπου διεξάγονται σκληρές διαπραγματεύσεις μεταξύ της Πολεμικής Αεροπορίας και της κατασκευάστριας εταιρίας για την παραλαβή των C-27J. Τα αεροσκάφη παρουσιάζουν διάφορα τεχνικά προβλήματα και η ελληνική Πολεμική Αεροπορία αρνείται να τα παραλάβει. Ο τότε γενικός διευθυντής Αμυντικών Εξοπλισμών Ε. Βασιλάκος επιβάλλει ρήτρες καθυστέρησης, που κανείς δεν γνωρίζει αν σήμερα πληρώνονται, και το «ντουέτο» Ασημακόπουλου - Ρωσσώνη παρασκηνιακώς καταβάλλει προσπάθειες για να μην πληρωθούν οι ρήτρες, τα αεροπλάνα να παραληφθούν όπως όπως και να ενεργοποιηθεί η «οψιόν» αγοράς επιπλέον 3 αεροσκαφών! Κάτι που δεν έγινε τελικά.<br /> <br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα κόστισε στους Ελληνες φορολογουμένους 273.200.000 ευρώ και υπεγράφη επί ημερών υπουργίας του Γιάννου Παπαντωνίου. Και ενώ με την υπογραφή της σύμβασης δόθηκε ως προκαταβολή περίπου το 60% του συνολικού ποσού, μέχρι σήμερα η Πολεμική Αεροπορία έχει παραλάβει μόλις 3 από τα 8 συνολικά αεροσκάφη, εκ των οποίων συνήθως βρίσκεται σε επιχειρησιακή ετοιμότητα μόνον το ένα, λόγω των σοβαρών και άλυτων τεχνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν.<br /> <br /> Αυτά τα προβλήματα επιχείρησε να λύσει ο Ρωσσώνης μαζί με τον (στενό συνεργάτη και φίλο του διαχρονικού συμβούλου του Γιώργου Παπανδρέου Γρηγόρη Βαλλιανάτου) Θεόδωρο Ασημακόπουλο. Ενα «παιδί» της Ανανεωτικής Αριστεράς, παλιός συνεργάτης του Λεωνίδα Κύρκου, επικοινωνιολόγος του Φώτη Κουβέλη και παλαιός σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, ο κ. Ασημακόπουλος αντιπροσώπευε από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 την ιταλική αεροναυπηγική εταιρία Alenia..<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Το (οικονομικό) θρίλερ που συνδέει Βενιζέλο και Παπακωνσταντίνου

Ενα πολιτικό και οικονομικό θρίλερ, άμεσα συνδεδεμένο με εξοπλιστικά προγράμματα, που κόστισαν και συνεχίζουν να κοστίζουν δισεκατομμύρια ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία ή Ελλάδα είναι ο κυρίαρχος του ενεργειακού παιγνίου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/01/gas-pipeline-construction.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-66451" height="300" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/01/gas-pipeline-construction.jpg" title="gas-pipeline-construction" width="460" /></a></div> <br /> Με βάση την είδηση αναφορικά με το σχέδιο ΤΑΝΑΡ και τις τουρκικές αιτιάσεις για έλεγχο της Ευρώπης μέσω της κίνησης μέσω αυτής του αζερικού φυσικού αερίου καλό θα ήταν να αναφέρουμε επιγραμματικά κάποια ζητήματα τα οποία ελπίζουμε πως θα θέσουν το ζήτημα του συγκεκριμένου σχεδίου υπό μία πιο ολοκληρωμένη οπτική, με αποτέλεσμα να βγάλουμε και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.<br /> <strong>Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη</strong><br /> Από τη πλευρά μας λοιπόν δεν έχουμε παρά να επισημάνουμε τα εξής:<br /> <strong>Είναι πράγματι γεγονός πως το Μπακού ενδυναμώνει την ενεργειακή συνεργασία του με την Άγκυρα σταδιακά αλλά σταθερά, μέσω μίας σειράς σχεδίων δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. </strong>Ενδεικτικό είναι το γεγονός της κατασκευής διυλιστηρίου συνολικής αξίας 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων με στόχο την επεξεργασία 10 εκατομμυρίων τόνων ετησίως, δηλαδή 214.000 βαρελιών ημερησίως. Το διυλιστήριο προβλέπεται να είναι έτοιμο περί το 2016 με 2017. Η συνολική δε επένδυση στο συγκεκριμένο έργο και στον ΤΑΝΑΡ θα κυμανθεί στα 15 με 20 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /> <br /> <strong>Πριν όμως κάποιος «κακίσει» το Μπακού για τα σχέδιά του σε σχέση με τη Τουρκία αναφορικά με την Ευρώπη θα πρέπει να μην ξεχάσει πως ο πλέον στενός – για την ώρα – συνεργάτης του Μπακού στην προσπάθειά του να εξαγάγει φυσικό αέριο στην ΕΕ είναι η Ελλάδα.</strong> Απλά να υπενθυμίσουμε πως μετά το πάγωμα του South Stream – τουλάχιστον σε σχέση με την δική μας συμμετοχή – το μόνο σχέδιο το οποίο κινείται είναι αυτό του <strong>ITGI (Interconnector Turkey-Greece-Italy)</strong> ο οποίος θα συμπεριλάβει και την Αλβανία, ενώ στη Θράκη θα διακλαδώνεται προς τη Βουλγαρία (και βλέπουμε για περεταίρω επέκταση προς τη κεντρική Ευρώπη) μέσω του <strong>IGB (Interconnector Greece-Bulgaria)</strong>.<br /> <strong>Με άλλα λόγια, το αζερικό φυσικό αέριο, μέσω Τουρκίας πάντα, πρόκειται να τροφοδοτήσει την Ελλάδα, τη πρώτη κατά γεωγραφική εγγύτητα χώρα της ΕΕ, και από εκεί θα διακλαδωθεί προς τη δυτική και κεντρική Ευρώπη. Δυστυχώς, αναφορικά με το αποθέματα εκτός Ρωσίας τα οποία προέρχονται από τη Κεντρική Ασία και θα τροφοδοτούν την ΕΕ η σταδιακή εξάρτηση από τη Τουρκία αυξάνει. </strong><br /> <strong>Δεν θα πρέπει να διαλάθει της προσοχή μας ακόμα το γεγονός πως την τελευταία δεκαετία η Τουρκία μας έχει «μπουχτίσει» με τις δηλώσεις της αναφορικά με το μεγαλεπήβολο σχέδιο του Nabucco, το οποίο όπως έχουμε επισημάνει εδώ και δύο χρόνια από τις σελίδες αυτού του ιστοχώρου, δεν επρόκειτο να προχωρήσει για μία σειρά από οικονομικούς και γεωπολιτικούς λόγους.</strong> Όπως έχουμε επισημάνει εδώ και έτη, οι ΗΠΑ προωθούν την αναβάθμιση του ITGI με τον οποίο η Ελλάδα, αντί της Τουρκίας στην ουσία θα καταστεί η χώρα-διακλάδωση (hub) για τη διακίνηση του κεντροασιατικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η δημιουργία του ΤΑΝΑΡ, η υποβάθμιση (εξαφάνιση) του Nabucco και η διακλάδωση στην Ελλάδα (IGB) προς βορρά, επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις μας πως η Ελλάδα αναβαθμίζεται ενεργειακά από χώρα-διαμετακομιστής (transit country) σε χώρα «κόμβο» (hub).<br /> <strong>Σε κάθε περίπτωση ακόμα με τον συνδυασμό ΤΑΝΑΡ-ΙTGI-IGB είναι προφανές πως το τρίγωνο Τουρκία-Ελλάδα-Βουλγαρία θα αποτελέσει την περιοχή κόμβο για τη μετακίνηση των ενεργειακών αποθεμάτων της κεντρικής Ασίας στην ΕΕ. Στο συγκεκριμένο τρίγωνο ο ρόλος της Ελλάδας είναι κάθετα αναβαθμισμένος.</strong><br /> Ακόμα όμως κι εάν το τρίγωνο αυτό λειτουργήσει είναι προφανές πως το αέριο θα εισέρχεται στην ΕΕ από τη Τουρκία, με ότι αυτό σημαίνει για μια σειρά θεμάτων. Πέραν όμως της συγκεκριμένης εξέλιξης, θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως <strong>τα κοιτάσματα του Αζερμπαϊτζάν δεν φτάνουν από μόνα τους για να εξασφαλίσουν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.</strong> Πέραν του γεγονότος πως όλα αυτά θα εξαρτώνται από τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας ή Τουρκίας-ΕΕ, η Ρωσία δεν προβλέπεται να μειώσει τις εξαγόμενες ποσότητες στην ΕΕ. Παρά μία σχετική μείωση για το 2012 της τάξεως του 2%, λόγω κρίσης, η Μόσχα θα συνεχίσει και μετά το 2020 να εξάγει φυσικό αέριο στην ΕΕ και το ποσοστό εξάρτισης των Βρυξελλών αναμένεται να μη πέσει κάτω από το 30%.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/01/oil_refinery.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-66452" height="340" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/01/oil_refinery.jpg" title="oil_refinery" width="460" /></a><br /> <strong>Η απάντηση φυσικά στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν βρίσκεται στη Κεντρική Ασία αλλά στην Ανατολική Μεσόγειο… Αρκεί να αναφέρουμε πως στη συγκεκριμένη περιοχή τα αποδεδειγμένα και εκτιμώμενα ενεργειακά αποθέματα είναι 15 φορές μεγαλύτερα από αυτά του Αζερμπαϊτζάν, ενώ η ΕΕ δεν χρειάζεται να «διαπραγματευτεί» με την Τουρκία για την εξόρυξη αυτών, αφού οι ΑΟΖ της Ελλάδας, τη Κύπρου και του Ισραήλ λύνουν το ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας της ΕΕ άπαξ και διά παντός.</strong><br /> <strong> </strong><br /> <strong>Η Ελλάδα λοιπόν έχει κάθε συμφέρον να καταστεί χώρα διαμετακόμισης μέσω του ITGI αλλά και χώρα κόμβος μέσω του IGB, ωστόσο, ταυτοχρόνως, για να λύσει και το ζήτημα της εξάρτησης της ΕΕ από την Τουρκία οφείλει να αναδείξει του υδρογονάθρακες στην ελληνική ΑΟΖ έτσι ώστε μαζί με τη Κύπρο να καταστούν και χώρες-παραγωγοί. Φυσικά υπό «ιδανικές» γεωπολιτικές προϋποθέσεις ακόμα και ο South Stream θα μπορούσε να υλοποιηθεί</strong> αλλά στο συγκεκριμένο σημείο ο ρεαλισμός υπαγορεύει πως η χώρα μας θα είχε αναπτύξει μία τέτοια στρατηγική η οποία θα λειτουργούσε ως «έντιμος διαμεσολαβητής» (honest broker) μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον, και όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πολλάκις σε κάποια σημεία οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχουν στη περιοχή κοινά συμφέροντα, τα οποίο όμως δεν εξυπηρετούνται σε καμία περίπτωση από τη Τουρκία.<br /> Υπό ιδανικές λοιπόν καταστάσεις, <strong>η Ελλάδα του 2020 θα μπορούσε να μεταβληθεί σε χώρα ενεργειακό και γεωπολιτικό κόμβο στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος</strong>, αυτό όμως που χρειάζεται είναι στρατηγική, αποφασιστικότητα, και πυγμή. Τι από όλα αυτά έχουμε σήμερα;<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a></span>

Τουρκία ή Ελλάδα είναι ο κυρίαρχος του ενεργειακού παιγνίου;

Με βάση την είδηση αναφορικά με το σχέδιο ΤΑΝΑΡ και τις τουρκικές αιτιάσεις για έλεγχο της Ευρώπης μέσω της κίνησης μέσω αυτής του αζερικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα τρία αγκάθια στις διαπραγματεύσεις Άγκυρας-Κούρδων

<center> <img alt="" height="290" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TURKISH/KOURDOI/cache/6858027-ocalan-imrali-630x332.jpg" width="460" /></center> <br /> <strong><br /> Του Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗ</strong><br /> <br /> Τρία μεγάλα αγκάθια υπάρχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Άγκυρας και των Κούρδων ανταρτών καθώς οι συνομιλίες έχουν μπει σε φάση προσδιορισμού όρων και προϋποθέσεων από κάθε πλευρά για την επίλυση του Κουρδικού.<br /> <br /> Τα τρία αγκάθια είναι :<br /> <br /> 1).Το status του Οτζαλάν (μέσα ή έξω από την φυλακή,δηλαδή).<br /> <br /> 2).Το πιό θα προηγηθεί:η καταθεση των όπλων του ΡΚΚ ή η δήλωση της Άγκυρας (Ερντογάν) ότι εγκαταλείπει την χρήση βίας εμπράκτως.Και <br /> <br /> 3). Το αν θα αυτοεξορισθούν στελέχη του ΡΚΚ- ακόμα και στην ...Αυστραλία!<br /> Τα 5 βήματα<br /> Τα καυτά αυτά σημεία διαφωνίας προκύπτουν, αναφέρουν αναλυτές, από την αξολόγηση όσων διαρρέει ή δηλώνει η κάθε πλευρά αλλά και άλλες πληροφορίες διπλωματικών πηγών.<br /> Ήδη η Άγκυρα, για να φτιάξει κλίμα, δίνει ότι θα κάνει 5 σημαντικά βήματα για μεταρρυθμίσεις ώστε και το ΡΚΚ τον Μάίο να αρχίσει να αποσύρει τις δυνάμεις του πέραν των συνόρων.Τα 5 βήματα εκσυχρονισμού - κατά την εφημερίδα Taraf - είναι:<br /> <br /> 1) . Η υπεράσπιση των Κούρδων στο Δικαστήριο στην μητρική τους γλώσσα. Για αυτό θα τεθεί σε εφαρμογή η αλλαγή που θα γίνει στο άρθρο 202<br /> 2). Ο χαρακτηρισμός της έννοιας του πολίτη μέσα στην οποία θα συμπεριλαμβάνονται και οι Κούρδοι και η καταγραφή αυτού στο νέο Σύνταγμα.<br /> 3). Να ανοιχθεί ο δρόμος για τις αποφυλακίσεις, με το 4ο πακέτο μεταρρυθμίσεων δικαστικού συστήματος , για την αποφυλάκιση όσων έχουν συλληφθεί από τοKCK αλλά δεν είχαν ανάμιξη στην βία.<br /> 4). Η ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την εφαρμογή του νόμου . Και <br /> 5). Μακροπρόθεσμα, ο κατ οίκον περιορισμός του Οτζαλάν, μετά την εγκατάλειψη των όπλων από το ΡΚΚ .<br /> <br /> Η εφημερίδα Taraf μάλιστα προσδιορίζει τη απόσυρση του ΡΚΚ με τον ολοσέλιδο κορυφαίο τίτλο « Το ΡΚΚ θα αποσυρθεί τον Μάϊο». Και γράφει ότι βάσει της συμφωνίας που επήλθε στο Ιμραλί, η κυβέρνηση εντός μερικών μηνών θα περάσει από την Βουλή μια σειρά μεταρρυθμίσεων και το ΡΚΚ το Μάιο θα αποσυρθεί πέραν των συνόρων. Η εφημερίδα γράφει ότι με την κατάληξη σε συνεννόηση μεταξύ Οτζαλάν και ΜΙΤ στις συνομιλίες που συνεχίζονταν από τον Νοέμβριο, αρχίζει τώρα η φάση της εφαρμογής . Ο Οτζαλάν φέρεται να είπε πως τερματίζεται η περίοδος του ένοπλου αγώνα . Στο μεταξύ άρχισαν έντονες επαφές με το σκέλος όρους Καντίλ και το σκέλος ΡΚΚ Ευρώπης.<br /> Οι 3 φάσεις<br /> Η εφημερίδα Turkiye αναφέρεται στο θέμα τονίζοντας ότι η ''τρομοκρατία'' θα τερματιστεί με «οδικό χάρτη» τριών φάσεων :<br /> <br /> Α. Αποχαιρετισμός στα όπλα : αν δεν σαμποταριστεί το νέο χρονοδιάγραμμα, το 2013 θα είναι η τελευταία ευκαιρία για το Κουρδικό. Στόχος είναι η οργάνωση εντός του Α' εξαμήνου με τις επαφές BDP, Ιμραλί και Καντίλ να εγκαταλείψει τα όπλα χωρίς προκαταρκτικούς όρους.<br /> Β. Εκκένωση στο Καντίλ: Το δεύτερο βήμα θα είναι η εκκένωση των στρατοπέδων Καντίλ και Μαχμούρ που είναι η καρδιά και ο εγκέφαλος του ΡΚΚ… Στην ημερήσια διάταξη είναι και η απελευθέρωση των κρατουμένων του KCK . To θέμα του κατ οίκον περιορισμού του Οτζαλάν - σ.σ. ΠΡΟΣΕΞΤΕ- δεν θα είναι επ ουδενί στο τραπέζι των συνομιλιών.<br /> Γ. Επιστροφή από τα βουνά στα σπίτια: Προβλέπεται επαφή της Υπηρεσίας Πληροφοριών με το Καντίλ. Στην τελευταία φάση θα επιτραπεί η επιστροφή των μελών της οργάνωσης που δεν έχουν επιβαρυμένο ποινικό μητρώο και θα επιτραπεί στα ηγετικά στελέχη να ζήσουν στο εξωτερικό.<br /> Που στηρίζεται η ύπαρξη διαφωνιών<br /> <br /> Τι προκύπτει από αυτό το ρεπορτάζ; Προκύπτουν μεγάλες διαφωνίες σε τρία τουλάχιστον σημεία:<br /> - Πρώτον στο θέμα του κατ οίκον περιορισμού του Οτζαλάν, όπου αναφέρεται ότι δεν είναι επ' ουδενί στο τραπέζι.Το άλλο όμως ''σχέδιο'' μιλά για ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή να γίνει μετά την παράδοση των όπλων.... Το τι ακριβώς θέλουν οι Κούρδοι επ' αυτού φαίνεται όμως από χθεσινές δηλώσεις του ηγέτη του ΡΚΚ στο Καντίλ κ. Μουράτ Καραγιλάν που αξιολόγησε την συνάντηση Οτζαλάν-BDP στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Firat και είπε; « Πρόκειται για μια άκρως σημαντική και εύστοχη ενέργεια. Το πρώτο βήμα θα πρέπει να το κάνει το κράτος και το πρώτο βήμα είναι η αλλαγή της θέσης (position) του Οτζαλάν στο Ιμραλί'' !<br /> - Δεύτερον, στο θέμα της παράδοσης των όπλων καθώς αναφέρεται ότι θα γίνει χωρίς προκαταρκτικούς όρους. Όμως άλλα λέει το προαναφερθέν ''σχέδιο'' που μιλά για τα βήματα εκσυχρονισμού.<br /> -Τρίτον, στο θέμα της εγκατάλειψης της χώρας . Στο ένα δημοσίευμα αναφέρεται ''πέραν των συνόρων'', στο άλλο αναφέρεται ότι θα επιστρέψουν στα σπίτια τους όσοι δεν έχουν ''ποινικό μητρώο'' και οι άλλοι θα τους επιτραπεί, λένε, να πάνε στο εξωτερικό! Γιά πόσους όμως λέει η κάθε πλευρά; Και που όμως;Άλλο στο Β.Ιρακ και άλλο στην Νορβηγία ή την Αυστραλία ...<br /> <br /> ''Παραίτηση Άγκυρας από χρήση βίας''<br /> <br /> Ένα πλαίσιο των κουρδικών θέσεων έδωσε καθαρά ο ηγέτης του ΡΚΚ στο Καντίλ Μουράτ Καραγιλάν μιλώντας για τις συζητήσεις : « Πρόκειται για μια άκρως σημαντική και εύστοχη ενέργεια. Το πρώτο βήμα θα πρέπει να το κάνει το κράτος και το πρώτο βήμα είναι η αλλαγή της θέσης (position) του Οτζαλάν στο Ιμραλί. Oι επαφές στο Ιμραλί συνεχίζονται από τον Νοέμβριο. Αν ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση έχουν πράγματι αποφασίσει να επιλύσουν το Κουρδικό , τότε αυτό μπορεί να μετατραπεί σε χρονοδιάγραμμα δημοκρατικής λύσης. Ομως για το θέμα αυτό δεν υπάρχουν ακόμα στοιχεία που μπορούν να σχολιαστούν ως θετικά. Το (κυβερνών κόμμα) ΑΚΡ είναι σε θέση να πει επίσημα ''παραιτούμαι από την χρήση βίας στο Κουρδικό. Αποφάσισα για την επίλυση του θέματος με διάλογο και δημοκρατικές μεθόδους''; Ο Πρωθυπουργός είναι σε θέση να το πει αυτό; Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό. Μας λένε ''εγκαταλείψτε τα όπλ''. Αυτό έτσι δεν γίνεται. Θα πρέπει εσύ πρώτα να ξεκαθαρίσεις εάν παραιτείσαι ή όχι από την χρήση βίας. Σε αυτό το θέμα χρειάζεται μεγάλη σοβαρότητα και ευθύνη».<br /> <br /> Έχουν την αξία τους και όσα είπε ο συμπρόεδρος του Κογκρέσου Δημοκρατικής Κοινωνίας των Κούρδων κ. Αχμέτ Τούρκ στις πρώτες δηλώσεις του μετά την συνάντηση με τον Οτζαλάν ανέφερε ότι διανύεται ένα πολύ ευαίσθητο χρονοδιάγραμμα, ότι δεν χρειάζονται υπερβολές αλλά υπενθύμισε πως υπάρχει μια πληγή που αιμορραγεί και ότι όλοι αντί να την ξύνουν και να την κάνουν να αιμορραγεί περισσότερο, θα πρέπει να της βάλουν αλοιφή για να γιάνει. Η συνάντηση αντιμετωπίστηκε θετικά και στο Ντιγιάρμπακιρ, όπου διάφορες ΜΚΟ όπως επίσης ο Δικηγορικός Σύλλογος, το Εμπορικό Επιμελητήριο, το Βιομηχανικό Επιμελητήριο και οι επιχειρηματίες εξέφρασαν την αισιοδοξία τους.<br /> <br /> Ερντογάν: ''Κόκκινες γραμμές''<br /> <br /> Επίσης την αξία τους έχουν και όσα είπε ο κ. Ερντογάν κατά την ομιλία του στην Σύνοδο της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματός του: Εκεί τόνισε ότι έχει αρχίσει ένα νέο χρονοδιάγραμμα επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα από την μια μέρα στην άλλη και πρόσθεσε: « Δεν πρόκειται να κάνουμε θέμα συζήτησης την ενιαία δομή του κράτους. Δεν επιτρέπουμε χειρουργική επέμβαση στην χώρα μας . Είναι γνωστές οι κόκκινες γραμμές μας. Οι δυνάμεις ασφαλείας μας θα συνεχίσουν τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας».<br /> Συμπέρασμα:Υπάρχει εξέλιξη αλλά υπάρχουν και σοβαρές διαφωνίες. Υπάρχουν κινήσεις υπάρχουν και ''μπλόφες'' και κρυφά χαρτιά...<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a></span>

Τα τρία αγκάθια στις διαπραγματεύσεις Άγκυρας-Κούρδων

Του Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗ Τρία μεγάλα αγκάθια υπάρχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Άγκυρας και των Κούρδων ανταρτών καθώς οι σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι ετοιμάζουν στο PKK Οτζαλάν-ΜΙΤ

<center> <img alt="" height="290" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/cache/pkk_flag-630x423.jpg" width="460" /></center> <br /> <strong> MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</strong><br /> <br /> Με στόχο το οριστικό τέλος της παρουσίας του <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> PKK μέχρι τον ερχόμενο Μάϊο <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> στη Νοτιοανατολική Τουρκία συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις της ΜΙΤ με τον Οτζαλάν.<br /> Σύμφωνα με πληροφορίες ο Κούρδος ηγέτης στη συνομιλία του με τους Κούρδους βουλευτές που τον επισκέφθηκαν στη νήσο Ίμραλι, δήλωσε πως «έχει έρθει το τέλος του ένοπλου αγώνα. Το PKK πρέπει να στηρίξει την προσπάθεια της εκεχειρίας και της επίλυσης του Κουρδικού ζητήματος.Πρέπει να αποκηρύξει την ένοπλο αγώνα.»<br /> Σε λίγες ημέρες αναμένεται η ανακοίνωση των Κούρδων του B.Iράκ και του PKK που θα στηρίζουν τις προσπάθειες του Οτζαλάν.<br /> Ο τρόπος πραγματικής προσέγγισης των δυο πλευρών θα αρχίσει με την αποφυλάκιση πολλών Κούρδων αλλά και τις αλλαγές σε νόμους που καταδίκαζαν με άδικες ποινές πολλούς Κούρδους. <br /> Παράλληλα τον Μαϊο το PKK θα αρχίσει να αποσύρει τις δυνάμεις του από την Τουρκία προς το Βόρειο Ιράκ, υπο την διακριτική παρουσία του τουρκικού στρατού με την εγγύηση πως δεν θα γίνει καμία μάχη. <br /> Ο πραγματικός στόχος της Άγκυρας είναι ο ο οριστικός αφοπλισμός του PKK όμως μέχρι στιγμής θα πρέπει να θεωρείται σίγουρη η απόσυρση των δυνάμεων τον Μαϊο. Το θέμα το αφοπλισμού θα συζητηθεί μετά την φάση αυτή. <br /> Στη δεύτερη φάση όπου θα έχουν σταματήσει οι μάχες, θα τεθεί το ζήτημα της νομιμοποίησης του PKK ως πολιτικού κινήματος και η κατάσταση του Οτζαλάν. Εκεί υπάρχει το ενδεχόμενο της αποφυλάκισης του αλλά η κυβέρνηση Ερντογάν δεν θέλει να μιλά για το θέμα αυτό λόγω πολιτικού κόστους.<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a></span>

Τι ετοιμάζουν στο PKK Οτζαλάν-ΜΙΤ

MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ Με στόχο το οριστικό τέλος της παρουσίας του PKK μέχρι τον ερχόμενο Μάϊο στη Νοτιοανατολική Τουρκία συνεχίζονται οι...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΟΖ: πόσο έτοιμη είναι Ελλάδα για να την ανακηρύξει;

<div style="text-align: left;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/PLOIA/cache/ELIKOPTEROPLOIA-630x420.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/PLOIA/cache/ELIKOPTEROPLOIA-630x420.jpg" width="460" /></a></div> <b><span style="color: #990000;"><br /></span></b> <b><span style="color: #990000;">Οι κίνδυνοι,οι απειλές και οι "αφελείς" των Αθηνών.</span></b><br /> <b><span style="color: #990000;"><br /></span></b> <strong>Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ.</strong><br /> <br /> Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές ότι ο πρωθυπουργός είναι έτοιμος να δώσει “πράσινο φως” για ανακήρυξη της ΑΟΖ άμεσα. Όπου άμεσα εννοούν τους επόμενους δυο με τρεις μήνες. Το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό για να ενταχθεί στην ατζέντα της “πολιτικής επικοινωνίας” οποιασδήποτε κυβέρνησης και ελπίζουμε ότι η κουβέντα για την ΑΟΖ δεν εντάσσεται σε μία τέτοια “στρατηγική”. Γιατί αυτό που πρώτα απ΄ όλα ενδιαφέρει είναι η στρατηγική της χώρας. Υπάρχει τέτοια στο θέμα της ΑΟΖ;<br /> <br /> Η συγκυρία για να προχωρήσει η Ελλάδα σε μία τέτοια κίνηση ,μοιάζει αν όχι αρνητική πάντως σίγουρα εξαιρετικά ριψοκίνδυνη. Η οικονομική κρίση έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα στις Ένοπλες Δυνάμεις, που ήρθαν να προστεθούν στα αποτελέσματα των εγκλημάτων που έγιναν από το 1996 έως και το 2005 στο χώρο των εξοπλισμών. Για να λέμε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους, οι κυβερνήσεις αυτής της περιόδου κυριολεκτικά διέλυσαν τις Ένοπλες Δυνάμεις. Κι έχουμε αναφερθεί αναλυτικά σ΄ αυτό.<br /> <br /> Ο Α/ΓΕΝ Κοσμάς Χρηστίδης έχει μιλήσει δημόσια για τις δυσκολίες που υπάρχουν κι όποιος διάβασε τη συνέντευξή του προσεκτικά κατάλαβε πολλά.<br /> <br /> Ανώτατοι αξιωματικοί που υπηρετούν σε καίριες θέσεις των Γενικών Επιτελείων ,λένε ότι “αν δεν επιλυθούν κάποια θέματα τεχνικής υποστήριξης και ανταλλακτικών για οπλικά συστήματα, κάποιοι θα πάμε φυλακή μέχρι το 2015”!<br /> <br /> Ασφαλώς όλα αυτά δεν λύθηκαν με την ...αυτονόητη απόφαση για την προμήθεια 67 κινητήρων για τα F 16! Οι οποίοι θα αρχίσουν να έρχονται στην Ελλάδα μετά από 18 μήνες!<br /> <br /> Με αυτά τα δεδομένα είναι κάτι παραπάνω από λογικό και αυτονόητο να ρωτήσει κάποιος:<br /> <br /> •πως θα στηριχθεί στρατιωτικά μια τόσο μεγάλη στρατηγική κίνηση όπως η ανακήρυξη της ΑΟΖ;<br /> <br /> Η Ελλάδα είναι απολύτως νόμιμη κι έχει κάθε δικαίωμα,αλλά και υποχρέωση να το πράξει. Όμως θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ,ρεαλιστές και έτοιμοι για όλα. Το πρόβλημα είναι ένα και λέγεται Τουρκία. Η οποία μετά από την δεινότατη ήττα που υπέστη με την ΑΟΖ στην Κύπρο, γνωρίζει ότι αν η Ελλάδα κάνει αυτό που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο , χάνει τα πάντα απ΄ όσα υπολόγιζε να κερδίσει με τις απειλές για τη χρήση βίας. Και γι΄ αυτό δεν θα διστάσει να προκαλέσει ένταση ακόμη και σοβαρά επεισόδια στο Αιγαίο.<br /> <br /> Η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίσει αυτή τη κατάσταση. Δεν έχει άλλο δρόμο. Αυτή είναι η αλήθεια. Και για να το κάνει αυτό πρέπει πρώτα απ΄ όλα να είναι πανέτοιμη και ισχυρή στρατιωτικά. Αρκούν τα όπλα που διαθέτει σε συνδυασμό με το ικανότατο προσωπικό των ΕΔ. Αυτό που χρειάζεται και κουραστικά ίσως επαναλαμβάνουμε, είναι να λειτουργούν τα πάντα σε επίπεδα υψηλών διαθεσιμοτήτων . Και σ΄ αυτό το τομέα μέχρι στιγμής έχουν γίνει ελάχιστα.<br /> <br /> Δεν γνωρίζουν οι κυβερνητικοί την υπαρκτή τουρκική απειλή; Δεν ανησυχούν γι΄ αυτή;<br /> <br /> Μόλις χθες ο καλός και έγκυρος συνάδελφος Άγγελος Αθανασόπουλος έγραφε στο Βήμα:<br /> <br /> “Συνομιλητές του πρωθυπουργού εμφανίζονται πιο καθησυχαστικοί. Σημειώνουν ότι η Άγκυρα δεν θα προχωρήσει σε όξυνση ούτε θα εγκαταλείψει τις διερευνητικές επαφές σε μια περίοδο που το μυαλό της είναι επικεντρωμένο στη διαχείριση του συριακού προβλήματος και του “αγκαθιού” του Κουρδικού”.<br /> <br /> Οι συνομιλητές του πρωθυπουργού είναι τουλάχιστον αφελείς, για να μην χρησιμοποιήσουμε άλλη έκφραση και ορθά ο Α.Αθανασόπουλος σημειώνει:<br /> <br /> “Ποιος μπορεί όμως με ασφάλεια να αποκλείσει μια “εθνικιστική ρελάνς” από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κινείται με το βλέμμα του στραμμένο στο να διασφαλίσει την προεδρική εκλογή”;<br /> <br /> Η αφέλεια των συνομιλητών του πρωθυπουργού και τα επιχειρήματά τους είναι αδικαιολόγητα:<br /> <br /> •η Τουρκία στο πρόβλημα της Συρίας είναι “εργαλείο” των μεγάλων δυνάμεων που θα επιλύσουν το ζήτημα όπως αυτές νομίζουν. Η Τουρκία εκτελεί δεν αποφασίζει,όσο κι αν παριστάνει ότι συμμετέχει στις αποφάσεις για τη Συρία. Μπορεί να πιέζει , να ζητά , να προσπαθεί να πετύχει στόχους, αλλά δεν είναι αυτή που θα αποφασίσει και θα επιβάλει την όποια λύση.<br /> <br /> •στο Κουρδικό η Τουρκία βρίσκεται επίσης σε δύσκολη θέση, κατανοώντας ότι όσα χρόνια κι αν πολεμά τους αντάρτες δεν πρόκειται να καταφέρει να αντιμετωπίσει την αντίσταση σ΄ αυτά που θέλει να επιβάλλει. Έχει χάσει.<br /> <br /> •η Τουρκία “δουλεύει” χρόνια τώρα το θέμα της ΑΟΖ,την ίδια ώρα που στην Αθήνα όλοι κοιμόντουσαν! Με την Αίγυπτο βρίσκονται σε διαρκή επαφή για να “σβήσουν” από το χάρτη το Καστελόριζο. Στη Λιβύη η ψυχρολουσία που υπέστη η Ελλάδα, λογικά θα πρέπει να είναι γνωστή στους “συνομιλητές του πρωθυπουργού”. Οι Λίβυοι είπαν όχι σε καθορισμό ΑΟΖ με την Ελλάδα, ζητώντας να “συνομιλήσουν με όλους”, δηλαδή με την Τουρκία, η οποία θέλει να θέσει ...θέμα Γαύδου, βάζοντας τη Λιβύη να υποστηρίξει ότι το νησί ...δεν έχει ΑΟΖ!<br /> <br /> Όλα αυτά δείχνουν ότι το ζήτημα δεν προσφέρεται για “χρυσαυγίτικους τσαμπουκάδες” , ούτε για ερασιτεχνικές παραστάσεις “πολιτικής αποφασιστικότητας”. Χρειάζεται αποφασιστικότητα αλλά και σχέδιο. Και χρειάζονται οπωσδήποτε ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. <br /> <br /> Δεν γνωρίζουμε αν η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός στηρίζονται σε διαβεβαιώσεις ξένων για την υποστήριξή τους σε περίπτωση που η Τουρκία επιχειρήσει να κινηθεί επιθετικά. Το είδαμε αυτό το σενάριο να λειτουργεί στην περίπτωση της Κύπρου, με ιδιαίτερη επιτυχία. Προσοχή όμως! Δεν πρέπει να συγκρίνουμε όσα έγιναν στην Κύπρο με τη δική μας περίπτωση. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα συμφέροντα και διαφορετικές συνθήκες. Γι΄ αυτό κι αν πράγματι υπάρχουν διαβεβαιώσεις “ξένων δυνάμεων” καλό θα είναι να μετρηθούν και να εκτιμηθούν με πολύ μεγάλη σοβαρότητα και περίσκεψη. Έχουμε “καεί” πολλές φορές στην ιστορία μας από τέτοιες...διαβεβαιώσεις. Εμείς πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Ακόμη κι αν πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε μόνοι μας.<br /> <br /> Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ακόμη και το “συνωμοσιολογικό” σενάριο ,κάποιοι να θέλουν να μας σπρώξουν βιαστικά σε μια περιπέτεια μόνο και μόνο για να βγούμε χαμένοι απ΄ αυτή .Ίσως μια ελληνική ήττα να εξυπηρετεί πολλούς. Ας το προσέξουμε και πάντως σίγουρα ας το σκεφτούμε καλά. Η επιχείρηση ΑΟΖ , είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αντιμετωπίζουμε με ερασιτεχνισμό. Ο οποίος στην πολιτική μας πραγματικότητα δεν μας έχει λείψει ποτέ. Δυστυχώς…</div> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a></span>

ΑΟΖ: πόσο έτοιμη είναι Ελλάδα για να την ανακηρύξει;

Οι κίνδυνοι,οι απειλές και οι "αφελείς" των Αθηνών. Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι πληροφορί...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Κούρδοι βαδίζουν προς τη δική τους Βάρκιζα; Άραγε γνωρίζουν το "δρόμο";

<center> <img border="0" height="301" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3NtXSK0MG9DFa74slnDTjz35WWNxz-FxIgfzhfgH2zAWspcAOYFtdLRRI7WAkwSa4UdwEToSuq3HgshonlPPKe34PqyUGXxoMMmY_GW69zgID2cLjfD8lbRn-hGo36IkfwU74497SC093/s400/%25CE%25A4%25CF%2583%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BC%25CF%258E%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582%25CE%2597%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%25823.JPG" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.0980392) 1px 1px 5px; border: 1px solid rgb(239, 239, 239); box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.0980392) 1px 1px 5px; padding: 5px; position: relative;" width="400" /></center> <br /> του Σάββα Καλεντερίδη.<br /> <br /> <b>Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας. Χρήσιμο θα ήταν οι Κούρδοι να ενημερωθούν από τους εν Ελλάδι "συντρόφους" τους για τις εμπειρίες που είχαν από την πολιτική διαχείριση της ανάγκης για πολιτική λύση του δικού τους ζητήματος, που κατέληξε στη Συμφωνία της Βάρκιζας!!! Καλό θα τους κάνει...</b><br /> <br /> Μπορεί το Όσλο να βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Βάρκιζα, όμως η διαδικασία εξεύρεσης πολιτικής λύσης στο κουρδικό πρόβλημα μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ Τουρκίας-ΡΚΚ, που ξεκίνησε με την ευγενή διαμεσολάβηση του Ηνωμένου Βασιλείου, στη συνήθως παγωμένη πρωτεύουσα του σκανδιναβικού κράτους από το 2009, έχει πολλές ομοιότητες με τις διαδικασίες που προηγήθηκαν της υπογραφής της Συμφωνίας της Βάρκιζας, στις 12 Φεβρουαρίου 1945, μεταξύ της Κυβέρνησης του Πλαστήρα και του ΕΑΜ. Τη Συμφωνία αποτελούσαν εννέα άρθρα που προέβλεπαν:<br /> <br /> <b>Tη δημιουργία μιας δημοκρατικής πολιτείας με πλήρεις πολιτικές ελευθερίες.<br /> Την άρση του στρατιωτικού νόμου.<br /> Την αμνηστία των πολιτικών αδικημάτων (αλλά με την εξαίρεση των κοινών αδικημάτων), που πραγματοποιήθηκαν μετά τις 3 Δεκεμβρίου 1944.<br /> Την πλήρη απελευθέρωση των συλληφθέντων από τον ΕΛΑΣ.<br /> Τη δημιουργία ενός νέου Εθνικού Στρατού.<br /> Την αποστράτευση του ΕΛΑΣ και τον πλήρη αφοπλισμό του.<br /> Την εκκαθάριση των δημοσίων υπηρεσιών.<br /> Την αντίστοιχη εκκαθάριση σωμάτων ασφαλείας, και<br /> Τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το πολιτειακό ζήτημα και εκλογών με συμμετοχή διεθνών παρατηρητών.</b><br /> <br /> Το ρόλο που έπαιξε η ως άνω συμφωνία στην τελική κατάληξη του ένοπλου αγώνα που ακολούθησε στους επόμενους γύρους, δεν αποτελεί αντικείμενο του παρόντος άρθρου, όμως σε γενικές γραμμές είναι γνωστό.<br /> <br /> Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι, αν και τα δυο ζητήματα παρουσιάζουν ουσιώδεις διαφορές, ακριβώς οι ίδιες διαδικασίες ακολουθούνται για την εξεύρεση «συμβιβαστικής» λύσης μεταξύ του τουρκικού κράτους και του Απελευθερωτικού Κινήματος του Κουρδιστάν, γνωστού ως ΡΚΚ, και πάλι με αρχιτέκτονα τις ...αρμόδιες υπηρεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου.<br /> <br /> Όπως αναφέραμε<a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/01/blog-post_6050.html#.UOgThG996cY"> στο άρθρο της Παρασκευής</a>, <b>η «φωνή της Ουάσιγκτον»</b> δια Πήτερ Γκαλμπρέηθ, δείχνει το δρόμο στην Τουρκία, λέγοντας ότι από τη μια πλευρά <b>θα πρέπει να συμβάλλει στη δημιουργία του ανεξάρτητου Κουρδιστάν και να αποδεχτεί ένα αυτόνομο κουρδικό καντόνι στη Συρία, και από την άλλη θα πρέπει να οδηγηθεί στην πολιτική λύση του δικού της Κουρδικού, παραχωρώντας γενική αμνηστία στα μέλη του ΡΚΚ και πολιτικά δικαιώματα στους Κούρδους του Βορείου Κουρδιστάν, ήγουν της ΝΑ Τουρκίας.</b><br /> <br /> Μάλιστα, ο Γκαλμπρέηθ, για να διασκεδάσει τις ανησυχίες που υπάρχουν για ενδεχόμενο διαμελισμό της Τουρκίας και την ένωση όλων των κουρδικών τμημάτων σε ενιαίο Μεγάλο Κουρδιστάν, <b>φέρνει ως παράδειγμα την Αυστρία, η οποία αν και έχει γερμανικούς πληθυσμούς, δεν θέλει να ενωθεί με τη Γερμανία, όπως και το ιταλόφωνο καντόνι της Ελβετίας (Ticino), που το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε, είναι να ενωθεί με την Ιταλία.</b><br /> <br /> Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν οι Τούρκοι «κατάπιαν» το ως άνω σκεπτικό της «φωνής της Αμερικής», όμως είναι πλέον γνωστό ότι το τουρκικό κράτοςαπό το Νοέμβριο του 2012 διεξάγει συνομιλίες με τον έγκλειστο ηγέτη των Κούρδων, Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, με στόχο την εξεύρεση -υποτίθεται- πολιτικής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα. Και όταν λέμε πολιτική λύση, <b>εννοούμε την παράδοση των όπλων από όλους τους αντάρτες, τη διάλυση όλων των στρατιωτικών δομών που διατηρεί το ΡΚΚ στο όρος Κανδήλι και στο Νότιο Ιράκ, και την αναχώρηση όλων των υψηλόβαθμων στελεχών του Απελευθερωτικού Στρατού του Κουρδιστάν για χώρες της Ευρώπης και ίσως την Αυστραλία.</b><br /> <br /> Η πρώτη συνομιλία του τελευταίου κύκλου συνομιλιών, που άρχισε μετά τη μεσολάβηση του Άπο για τη λήξη της απεργίας πείνας των Κούρδων πολιτικών κρατουμένων, έγινε το Νοέμβριο, στην οποία το τουρκικό κράτος εκπροσωπούσε ο υποδιοικητής της ΜΙΤ.<br /> <br /> <b>Η δεύτερη συνομιλία έγινε στις 16 Δεκεμβρίου, με τη συμμετοχή του ίδιου του διοικητή της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν, ο οποίος, σημειωτέον, συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις του Όσλο, ως σύμβουλος του πρωθυπουργού Ερντογάν, τότε.</b><br /> <br /> Λεπτομέρειες για τις συνομιλίες που έγιναν μεταξύ Οτζαλάν-Φιντάν δεν έγιναν γνωστές, όμως υπάρχουν στη διάθεσή μας δηλώσεις του <b>Ρεμζί Καρτάλ</b>, ανώτατου πολιτικού στελέχους του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος στην Ευρώπη, και του <b>Μουράτ Καραγιλάν</b>, Προέδρου τη Ένωσης Κοινοτήτων του Κουρδιστάν, που αποτελεί πολιτικό οργανισμό ο οποίος στεγάζει το σύνολο των οργανώσεων του ΡΚΚ που υπάρχουν σε όλα τα τμήματα του Κουρδιστάν αλλά και στην Ευρώπη.<br /> <br /> Ο μεν πρώτος μιλάει για την ανάγκη συμμετοχής στις συνομιλίες όλων των συνιστωσών, δηλαδή των οργανώσεων της Ευρώπης, των (στρατιωτικών) δομών του Κανδηλίου και του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), που εκπροσωπείται στην τουρκική βουλή, ο δε δεύτερος, απαντώντας σε δήλωση του Ερντογάν, που έλεγε ότι "Όποιο στέλεχος του ΡΚΚ αφήσει τα όπλα, μπορεί να πάει σε άλλη χώρα", είπε: <b>«Ο Ερντογάν μας λέει 'ή θα εκτουρκιστείτε και αποδεχτείτε ότι υπάρχει ένα μόνο έθνος ή να φύγετε να πάτε όπου θέλετε'. Κι εγώ του απαντώ: Εσείς τι ζητάτε στη πατρίδα μας; Εδώ είναι Κουρδιστάν. Είναι η χώρα μας, η πατρίδα μας. Αυτός που πρέπει να φύγει από εδώ, από την πατρίδα μας, είστε εσείς. Να τσακιστείτε και να φύγετε από την πατρίδα μας.»</b><br /> <br /> Το θέμα δεν είναι απλά μεγάλο, αλλά τεράστιο. Εμείς σας παρουσιάσαμε τη μεγάλη και τη μικρή εικόνα, που είναι απαραίτητα για την παρακολούθηση του θέματος. <br /> <br /> Κλείνοντας αυτήν την ανάλυση σημειώνουμε ότι θα ακολουθήσουν δύσκολες ημέρες για τους Κούρδους της Τουρκίας, όμως τονίζουμε ότι ο χρόνος δουλεύει εις βάρος της Τουρκίας και υπέρ των Κούρδων.<br /> <br /> Απλά καλούμε τους Κούρδους να μελετήσουν πολύ καλά τη νεώτερη ελληνική ιστορία και κυρίως τα πριν και τα μετά της Συμφωνίας της Βάρκιζας!<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/">πηγή</a></span>

Οι Κούρδοι βαδίζουν προς τη δική τους Βάρκιζα; Άραγε γνωρίζουν το "δρόμο";

του Σάββα Καλεντερίδη. Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας. Χρήσιμο θα ήταν οι Κούρδοι να ενημερωθούν από τους εν Ελλάδι "συντρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα τουρκικά αδιέξοδα και η Ελληνική ραγιαδοσύνη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicE-WLmWAJLHOYs8jzSKLd0uNBIze1gdlqexSD6KZBHaEWduTMisDtNTNY8I3I_pjNxq4Omv8V23busVI4BD8pzlv6epRYRs8nJxnNNM7ocvIbTUngXweVNf7Go9kvce_doirkAIeDdrE/s640/CWS0c.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicE-WLmWAJLHOYs8jzSKLd0uNBIze1gdlqexSD6KZBHaEWduTMisDtNTNY8I3I_pjNxq4Omv8V23busVI4BD8pzlv6epRYRs8nJxnNNM7ocvIbTUngXweVNf7Go9kvce_doirkAIeDdrE/s400/CWS0c.jpg" width="460" /></a></div> <br /> Σε ένα εντυπωσιακό και μακροσκελές άρθρο του ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος, Ali Birand, στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet, στις 2/1, αναφερόμενος στις προοπτικές του 2013 για την Τουρκία, ούτε λίγο ούτε πολύ παραδέχτηκε ότι η χώρα του κάθεται πάνω σε ένα ηφαίστειο, ενώ οι περισσότερες χώρες που την περιτριγυρίζουν βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Ο κίνδυνος οι φλόγες αυτών των ενόπλων συγκρούσεων να κατακάψουν και τη ίδια την Τουρκία, αντανακλάται στο μεγάλο άγχος που έχει αρχίσει να κατατρέχει την τουρκική πολιτική ηγεσία καθώς το φάσμα του διαμελισμού αρχίζει να διαγράφεται αυτή την φορά πολύ πιο έντονο από το παρελθόν.<br /> <br /> Συγκριμένα, σύμφωνα με τον Birand, η Τουρκία θα πρέπει να προετοιμαστεί τάχιστα για ένα μεγάλο και πολυμέτωπο πόλεμο, δηλαδή για ένα πόλεμο σε πολλά μέτωπα καθώς το περίγραμμα της Μέσης Ανατολής είναι πιο εκρηκτικό παρά ποτέ και οι φλόγες της ανάφλεξης άρχισαν και τσουρουφλίζουν τα σύνορα της χώρας του. Ειδικά για τις γειτονικές χώρες ανέφερε τα εξής χαρακτηριστικά : <br /> <br /> α) Στη Συρία ο εμφύλιος συνεχίζεται χωρίς αποτέλεσμα και όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο έμπειρος Τούρκος αρθογράφος, ακόμα δεν έχει σκάσει ο «δυναμίτης», αλλά αυτό θα γίνει αργά η γρήγορα και κανείς δεν ξέρει τι συνέπειες θα έχει όταν σκάσει αυτή η μεγάλη ωρολογιακή βόμβα που λέγεται Συρία και ποιους θα παρασύρει στον όλεθρο, <br /> <br /> β) Στο Ιράκ διαγράφεται έντονα η προοπτική της διάσπασης μεταξύ Σιΐτών, Σουνιτών και Κούρδων, μια προοπτική την οποία τρέμει η Τουρκία και μόνο στην σκέψη της, γιατί είναι έντονος ο φόβος ότι θα προκαλέσει διασπαστικές τάσεις στην ίδια την Τουρκία, <br /> <br /> γ) Στο Ιράν συνεχίζεται το αδιέξοδο και ο φόβος ενός βομβαρδισμού πλανάται επικίνδυνος. Mια τέτοια εξέλιξη σίγουρα θα βάλει φωτιά σε όλη την περιοχή καθώς θα συμπαρασύρει τους Σιΐτες του Ιράκ, την Χεζμπολάχ του Λιβάνου, ενώ και εδώ είναι το επίμαχο σημείο, διαγράφεται και η προοπτική να ξεσηκωθούν οι Αλεβήτες στην Τουρκία που είναι καταπιεσμένοι από τον Ερντογάν, υπέρ του Ιράν, προκαλώντας χάος και μέσα στην Τουρκία, <br /> <br /> δ) Στην Αίγυπτο η κατάσταση εκτραχύνεται μεταξύ λαϊκών και ισλαμιστών, μια διαμάχη που αντανακλάται και μέσα στην ίδια την Τουρκία καθώς η λαϊκή παράταξη αισθάνεται ότι καταπιέζεται με αυταρχικό τρόπο από τους Ισλαμιστές του Ερντογάν και περιμένει μια ευκαιρία για να πάρει την ρεβάνς και, σε όλα αυτά παραμένει και το, <br /> <br /> ε) Παλαιστινιακό, σαν μόνιμη εστία έντασης ενώ με τα σχέδια του Ισραήλ για νέους εποικισμούς στα κατεχόμενα αυξάνεται η ένταση με απροσδιόριστες συνέπειες.<br /> <br /> Εκείνο βεβαία που δεν τολμά να αναφέρει ο παλαίμαχος Τούρκος αρθρογράφος στο άρθρο του, είναι το κουρδικό ζήτημα. Tο μεγάλο αδιέξοδο που έχει προκαλέσει το κουρδικό με συνεχή αιματοχυσία έχει φέρει στο σημείο τους ίδιους τους Τούρκους να συνομιλούν με τον Οτσαλάν για κάποια κατάπαυση του πυρρός προτείνοντας στους Κούρδους να… φύγουν σε κάποια εξορία. Ο ίδιος όμως ο αρχηγός του κουρδικού αντάρτικου, Murat Karayılan, σε δηλώσεις του στην κουρδική εφημερίδα, Özgür Politika, στις 2/1, απαντώντας στις προτάσεις του Ερντογάν του αντιπρότεινε να… φύγει αυτός και οι στρατοχωροφύλακες του από το Κουρδιστάν, δηλαδή από τη νοτιοανατολική Τουρκία, γιατί, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, δεν… έχουν καμία δουλειά στα κουρδικά εδάφη.<br /> Όλο αυτό το ηφαιστειακό περίγραμμα για το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο μέρος και η ανεύθυνη νεοοθωμανική πολιτική των Ερντογάν – Νταβούτολγου, έχει παρασύρει την Τουρκία σε μια φοβική ξέφρενη εξοπλιστική κούρσα. Όπως αναφέρεται στην Άγκυρα, επιβάλλεται να ισχυροποιηθούν ακόμα περισσότερο οι ένοπλες δυνάμεις για να είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν πολλαπλή εξωτερική, αλλά και εσωτερική απειλή. Χαρακτηριστικό του κλίματος που έχει επικρατήσει στην τουρκική πρωτεύουσα, είναι και το εκτενές άρθρο του γνωστού Τούρκου δημοσιογράφου και τηλεπαρουσιαστή, Murat Birsel, στην τουρκική εβδομαδιαία επιθεώρηση, «Aksyon», με τον τίτλο, «Türkiye komşularla savaşa hazır olmalı», δηλαδή «Η Τουρκία πρέπει να προετοιμαστεί για πόλεμο με τους γείτονες της.<br /> <br /> Και ενώ οι Τούρκοι έχουν ανοιχτά τόσα πολλά μέτωπα, ενώ το φάσμα της διάσπασης της Τουρκίας επανεμφανίζεται ακόμα πιο ισχυρό, στην Αθήνα δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Η ανιστόριτη κλίκα που κυβερνά την Ελλάδα ετοιμάζεται να επισκεφτεί δια του πρωθυπουργού της την Άγκυρα και αφού θα καταθέσει για άλλη μια φορά στεφάνι στον σφαγέα του Ελληνισμού, Μουσταφά Κεμάλ, θα εκλιπαρεί τους Τούρκους να μας… δείξουν «συμπόνια» και να μην… μας πειράζουν. Ούτε τουρκική προκλητικότητα, ούτε συνεχείς παραβιάσεις και απαξιωτικές δηλώσεις για την Ελλάδα από Τούρκους αξιωματούχους. Που θα έβρισκε ο Ερντογάν πιο καλά τσιράκια από την ελληνική τρικομματική πολιτική τρόικα ; Άλλωστε ο Σουλεϊμάν έχει καταγοητέψει τους Έλληνες. Ακόμα και οι Πόντιοι έφτασαν στο σημείο να ψέλνουν τα κάλαντα στον… Κουβέλη και στην Ρεπούση, που όταν ακούν για ποντιακή γενοκτονία βγάζουν σπυράκια. Αίσχος !<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://kostasxan.blogspot.gr/">πηγή</a></span>

Τα τουρκικά αδιέξοδα και η Ελληνική ραγιαδοσύνη

Σε ένα εντυπωσιακό και μακροσκελές άρθρο του ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος, Ali Birand, στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet, στις 2/1, αναφε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αποτροπή της άνευ όρων Ένωσης με την Ελλάδα από τον Μακάριο και οι κυπριακές εκλογές

<center> <a href="http://www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2013/01/General_Cyprus_map.gif"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-6995" height="290" src="http://www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2013/01/General_Cyprus_map-300x202.gif" title="General_Cyprus_map" width="460" /></a></center> <br /> Το παρακάτω κείμενο επιχειρεί να απαντήσει στον Παναγιώτη Ήφαιστο και στο άρθρο του «Συμπληγάδες διζωνικής παράκρουσης και πολιτικού ανορθολογισμού: Προεδρικές εκλογές στην Κύπρο». Ο προσεκτικός αναγνώστης θα παρατηρήσει, ενδεχομένως, την πραγμάτευση στο παραπάνω άρθρο δύο φαινομενικών ασχέτων μεταξύ τους θεμάτων: Των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο και του λεγόμενου σχεδίου Άτσεσον του 1964. Το γιατί συμβαίνει αυτό, θα γίνει κατανοητό στη συνέχεια.<br /> <br /> <b>Περί σχεδίου Άτσεσον</b><br /> Είναι σήμερα ευρέως κρατούσα άποψη ότι το σχέδιο Άτσεσον εξελίχθηκε σε δύο φάσεις: Στην πρώτη του φάση, ο τότε απεσταλμένος των ΗΠΑ, Dean Acheson, πρόσφερε ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα με αντάλλαγμα την εκχώρηση στρατιωτικής βάσης επί της Κύπρου στην Τουρκία, ίσης με το 5% περίπου του κυπριακού εδάφους. Στη δεύτερη φάση του, ο Acheson παρήλλαξε το αρχικό του σχέδιο από πλήρη εκχώρηση στην Τουρκία σε ενοικίαση εδάφους της Κύπρου ως στρατιωτικής βάσης της Τουρκίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και οι δύο αυτές μορφές του Σχεδίου Άτσεσον έμειναν στην ιστορία (κυρίως βέβαια η πρώτη) ως διχοτομικές και ως μη εξυπηρετούσες πλήρως τα συμφέροντα του Ελληνισμού.<br /> <div style="text-align: justify;"> Ασχέτως όμως της μετά το 1974 παραφιλολογίας σε Κύπρο και Ελλάδα περί σχεδίου Άτσεσον ως «χαμένης» ευκαιρίας υπό τις δύο ανωτέρω διχοτομικές μορφές του, αποδεικνύεται σήμερα ότι το σχέδιο Άτσεσον έλαβε και μια τρίτη, πολύ ουσιώδη παραλλαγή: Χωρίς να αποσύρει επισήμως την πρόταση για ενοικίαση κυπριακής στρατιωτικής βάσης στην Τουρκία, ο Άτσεσον πρότεινε στην ελληνική κυβέρνηση στις 19 Αυγούστου 1964 να κηρύξει καταρχάς την Ένωση, και να ξεκινήσει μετά συνομιλίες για τα ανταλλάγματα που η Τουρκία θα ελάμβανε για να αποδεχθεί Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.</div> <div style="text-align: justify;"> Είναι προφανές ότι, με το πολιτικό κλίμα που επικρατούσε εκείνη την εποχή σε Ελλάδα και, κυρίως, σε Κύπρο, θα ήταν πρακτικά πολιτικώς αδύνατον για οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση να προβεί σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη παραχώρηση έναντι της Τουρκίας, μάλιστα δε <strong>αφού ο Ελληνισμός είχε πίσω του το κεκτημένο της πλήρους Ενώσεως</strong>. Η πραγματικότητα αυτή ήταν αναμφίβολα γνωστή στους Αμερικανούς και στον ίδιο τον Άτσεσον, ο οποίος φαίνεται ότι διατύπωσε έτσι την πρότασή του, ώστε να πάρει η Ελλάδα την πλήρη Ένωση χωρίς να δώσει τίποτε στην Τουρκία, όμως αυτό να μην το χρεώσουν οι Τούρκοι στους Αμερικανούς, αλλά στην Ελλάδα που θα «αθετούσε» εκ των υστέρων μια συμφωνία που δεν είχε ποτέ την πρόθεση να τηρήσει. Άλλωστε, η παρουσία της πανίσχυρης ελληνικής Μεραρχίας αποτελούσε εγγύηση ότι καμία τουρκική επέμβαση εναντίον της Κύπρου δεν ήταν δυνατόν να είχε την παραμικρή στρατιωτική τύχη.</div> <div style="text-align: justify;"> Πώς ματαιώθηκε αυτή η εξαιρετικά συμφέρουσα πρόταση για τον Ελληνισμό, που προφανώς οδηγούσε σε πλήρη επίλυση του Κυπριακού μέσω της άνευ όρων Ένωσης; Αυτός που υπονόμευσε κατάλληλα το κλίμα εναντίον της Ενώσεως εκείνες τις κρίσιμες ημέρες, δεν ήταν άλλος από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, ο οποίος απέρριψε και αυτήν ακόμη την τροποποιημένη πρόταση του Άτσεσον για κήρυξη <strong>πρώτα</strong> της Ένωσης και μετά να συζητηθούν με τους Τούρκους ανταλλάγματα, σε συνάντηση που είχε με τον τότε Υπουργό Άμυνας της Ελλάδας, Π. Γαρουφαλλιά, στη Λευκωσία στις 20 Αυγούστου 1964, ο οποίος είχε μεταβεί εκεί εσπευσμένα κατ’ εντολή του Έλληνα πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου, προκειμένου να μεταφέρει προς τον Μακάριο τη νέα αμερικανική πρόταση. Ο Μακάριος φαίνεται ότι έφερε ασήμαντα προσχήματα για το «όχι» του. Οι Αμερικανοί δεν πτοήθηκαν και πρότειναν στις 23 Αυγούστου 1964 στον Γ. Παπανδρέου να κάνει την Ένωση αντίθετα στη θέληση του Μακάριου. Η ελληνική κυβέρνηση επέδειξε τότε διστακτικότητα, η οποία έδωσε στους Άγγλους τον χρόνο που χρειάζονταν για να αντιδράσουν και να επισημάνουν εγγράφως προς τους Αμερικανούς, στις 25 Αυγούστου 1964, το προφανές: <strong>Ότι δηλαδή η νέα πρότασή τους «κινδύνευε» να δώσει άνευ όρων Ένωση στην Ελλάδα, χωρίς οι Τούρκοι να πάρουν απολύτως τίποτε!</strong></div> <div style="text-align: justify;"> Από εκεί και πέρα, αφού οι Άγγλοι ξαναμπήκαν στο παιχνίδι, μετά την κρίσιμη, όσο και σκόπιμη, ολιγοήμερη κωλυσιεργία του Μακαρίου, το παράθυρο ευκαιρίας για ατόφια Ένωση έκλεισε, με τους Αμερικανούς να προσχωρούν σταδιακά πλήρως στις βρετανικές θέσεις. Πράγμα που έφερε έκτοτε και τα όσα δεινά υπέστη έκτοτε ο Ελληνισμός (χούντα στην Ελλάδα, διχασμό στην Κύπρο με ίδρυση της ΕΟΚΑ Β΄ από τον στρατιωτικό αρχηγό της ΕΟΚΑ Α΄, Γρίβα-Διγενή, χουντικό πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και τέλος εισβολή της Τουρκίας και όσα δεινά επακολούθησαν).</div> <div style="text-align: justify;"> Ο κ. Ήφαιστος, ενώ ασχολείται με το τουρκικό έγγραφο της 28ης Αυγούστου 1964, αποφεύγει να αναλύσει στο άρθρο του την τεράστια σημασία των εγγράφων της 23ης και της 25ης Αυγούστου 1964 (αμερικανού και αγγλικού, αντίστοιχα) για την ιστορική ερμηνεία που πρέπει να δοθεί σήμερα στο σχέδιο Άτσεσον, αλλά και στις ιστορικές συνέπειες της επιλογής του Μακαρίου να απορρίψει χωρίς σοβαρό λόγο (πέραν από την προσωπική του εξουσιομανία) την εξαιρετικά ευμενή αμερικανική πρόταση. Πέραν αυτών, ο κ. Ήφαιστος αποφεύγει πλήρως να ασχοληθεί με αυτό που προσωπικά θα ονόμαζα «σχέδιο Άτσεσον 3», δηλαδή, την κήρυξη Ένωσης με μόνη τη δέσμευση της Ελλάδας ότι θα συζητούσε για ανταλλάγματα με την Τουρκία <strong>αφού</strong> ολοκληρωνόταν η Ένωση.</div> <div style="text-align: justify;"> Πρέπει δε σημειωθεί ότι το σύνολο των λοιπών ενδείξεων δείχνει ότι οι Αμερικανοί κανένα πρόβλημα δεν θα είχαν εάν τελικά η Ελλάδα υπαναχωρούσε και δεν έδιδε κανένα αντάλλαγμα στην Τουρκία. Δεν αποκλείεται βέβαια επισήμως και για τα μάτια των Τούρκων να «αποδοκίμαζαν» την «ελληνική αδιαλλαξία», αφού όμως η ατόφια Ένωση θα ήταν ήδη τετελεσμένο γεγονός!</div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: justify;"> <strong><span style="text-decoration: underline;">Οι κυπριακές εκλογές του Φεβρουαρίου 2013</span></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Ποια όμως η σχέση των ανωτέρω ιστορικών γεγονότων με τις σημερινές κυπριακές εκλογές; Η σχέση αυτή είναι δύσκολο να εντοπιστεί από εμάς τους Ελλαδίτες, με δεδομένο ότι δεν γνωρίζουμε καλά το κυπριακό πολιτικό σκηνικό.</div> <div style="text-align: justify;"> Στην Κύπρο, τα πολιτικά κόμματα αντλούν πολιτική νομιμοποίηση ως εξής: Από τη μια οι κληρονόμοι της αντιμακαριακής παρατάξεως, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, η οποία θεωρεί εαυτήν ως συνεχίστρια του οράματος της Ενώσεως. Στην παράταξη αυτή βρήκαν στέγη πολλοί υποστηρικτές της ΕΟΚΑ Β΄ και υποστηρικτές του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974. Επειδή η παράταξη αυτή βασίστηκε στην καπηλεία της αγάπης για την Ελλάδα, έφθασαν στο σημείο πολλοί Κύπριοι να συνδέουν ασυναίσθητα την Ελλάδα με την ΕΟΚΑ Β΄, το αντιμακαριακό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου κλπ. έως σήμερα, στο πρόσωπο του κόμματος του Δημοκρατικού Συναγερμού. Από την άλλη, βρίσκεται το ΑΚΕΛ, που βασίστηκε στην καπηλεία της πίκρας απέναντι στην Ελλάδα που δημιούργησε στην Κύπρο η προδοσία του 1974 και η (πολιτική, αλλά όχι στρατιωτική) αδυναμία της Ελλάδας να αμυνθεί κατά της τουρκικής εισβολής. Στη μέση, οι κληρονόμοι της μακαριακής παρατάξεως, ΔηΚο και ΕΔΕΚ, που κρατούν μια επαμφοτερίζουσα στάση απέναντι στην Ελλάδα του τύπου «και μαζί και χώρια» και που αντλούν πολιτική νομιμοποίηση κατεξοχήν από την παλιά μακαριακή παράταξη.</div> <div style="text-align: justify;"> ΔηΚο και ΕΔΕΚ, λοιπόν, παραδοσιακά συντάσσονταν με το ΑΚΕΛ ως προς την άντληση πολιτικής νομιμοποίησης από τον Μακάριο ως κατεξοχήν υπερασπιστές του στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Αντιθέτως, ο ΔηΣυ, όσο και εάν φραστικά καταδικάζει σήμερα το πραξικόπημα κλπ., στην πράξη είχε ανέκαθεν «ανοικτές αγκάλες» για τους υποστηρικτές της ΕΟΚΑ Β΄ και του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου.</div> <div style="text-align: justify;"> Μια ιστορική δικαίωση, λοιπόν, του αντιμακαριακού μένους των υποστηρικτών του ΔηΣυ, μέσω της κατάδειξης των σαφών μακαριακών ευθυνών για την αποτυχία της ατόφιας Ένωσης το 1964, αποτελεί, για τα κυπριακά πολιτικά δεδομένα, ηθική δικαίωση της ΕΟΚΑ Β΄ και, ενδεχομένως, ακόμη και μερική ηθική δικαίωση του εγκληματικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. Όσο και εάν αυτά τα ζητήματα φαίνονται ενδεχομένως σε εμάς τους Ελλαδίτες ως «ψιλά γράμματα», για τους Κυπρίους είχαν ειδικά κατά τις περασμένες δεκαετίες, τεράστια πολιτική σημασία.</div> <div style="text-align: justify;"> Η σε χρόνο ενεστώτα, λοιπόν, ιστορική καταδίκη της όλης πολιτικής του Μακαρίου (που φαίνεται, πάντως, αδιαμφισβήτητη σε σχέση με την εκ μέρους του σκόπιμη υπονόμευση της ατόφιας Ενώσεως, κατά τον Αύγουστο του 1964) δρα σήμερα πολιτικά, για τα κυπριακά δεδομένα, υπέρ της υποψηφιότητας Αναστασιάδη.</div> <div style="text-align: justify;"> Η διασύνδεση αυτή είναι ασφαλώς εσφαλμένη, ευεξήγητα μεν εσφαλμένη, αλλά πάντως εσφαλμένη. Καταρχάς, η ελκυστικότητα της υποψηφιότητας Λιλλήκα εδράζεται κυρίως πάνω στη σαφή απόρριψη από τον τελευταίο του σχεδίου Ανάν, την ίδια στιγμή που ο Ν. Αναστασιάδης γινόταν ο μαχητικότερος υπερασπιστής τού σχεδίου. Μπορεί οι απώτερες αιτίες του σχεδίου Ανάν να βρίσκονται όντως στις αδιάσειστες μακαριακές ευθύνες πριν, μετά και κατά τη διάρκεια του 1964, όμως αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι σήμερα πρέπει να προτιμηθεί ο Ν. Αναστασιάδης έναντι του Γ. Λιλλήκα. Σήμερα, που οι άμεσοι κίνδυνοι για τον κυπριακό Ελληνισμό και την Κύπρο είναι, επί αμέσου πάντοτε επιπέδου, διαφορετικής υφής σε σχέση με το παρελθόν.</div> <div style="text-align: justify;"> Ακόμη σοβαρότερο, όμως, είναι ακόμη ένα λάθος που διαπράττει έμμεσα ο Π. Ήφαιστος: Η ανάγκη υποστήριξης της υποψηφιότητας Λιλλήκα (υπέρ του οποίου τάσσεται και ο ίδιος ο υποφαινόμενος) δεν πρέπει να αναιρέσει επ’ ουδενί την ανάγκη πλήρους αποκάλυψης της ιστορικής αλήθειας για τον Αύγουστο του 1964 και τις αδιάσειστες, όσο και τεκμηριωμένες, μακαριακές ευθύνες για την υπονόμευση και την αποτυχία της άνευ όρων Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα. Εξέλιξη, που θα απέτρεπε όλα τα μεταγενέστερα δεινά του κυπριακού και του όλου Ελληνισμού.</div> <div style="text-align: justify;"> Δεν θα πρέπει, τέλος, να μας διαφεύγει, ότι δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού θα επιτευχθεί μόνον όταν η Κύπρος κατανοηθεί εκ νέου ως αναπόσπαστο τμήμα του όλου Ελληνισμού. Η ευθύνη για τη δημιουργία αυτής της ιδεολογικής και πολιτικής απόστασης μεταξύ Κύπρου και Ελλάδος βαραίνει και πάλι την πολιτική Μακαρίου και των υποστηρικτών του. Όμως το ζήτημα αυτό αποτελεί εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο, που δεν μπορεί να αναλυθεί εκτενώς στο παρόν περιορισμένο σημείωμα.</div> <div style="text-align: justify;"> Γεώργιος Ι. Μάτσος</div> <div style="text-align: justify;"> Δ.Ν., Δικηγόρος</div> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.antibaro.gr/">πηγή</a></span>

Η αποτροπή της άνευ όρων Ένωσης με την Ελλάδα από τον Μακάριο και οι κυπριακές εκλογές

Το παρακάτω κείμενο επιχειρεί να απαντήσει στον Παναγιώτη Ήφαιστο και στο άρθρο του «Συμπληγάδες διζωνικής παράκρουσης και πολιτικού ανορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκικό λάθος και οι δικές μας ανησυχίες

<center> <img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg0l27O8nrRRYXNwxRLrYidA2rsxb7wpAI-xR6LDoq2g8loPg7FJ8TJo314C2p2rjMACfhUoZRLGNJWkQkTSB6KLQP2gJRT6Wftn5joRyR-5xaM2aQzWBhKEsFveDtO-D_MLPMeZAQuMwn/s640/9hi59y.png" width="460" /></center> <br /> Το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση ξεκίνησε συνομιλίες με τον φυλακισμένο ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, οι οποίες ως βασικό στόχο έχουν τον αφοπλισμό των ανταρτών, αποδεικνύει την παραδοχή της Άγκυρας ότι η στρατιωτική επικράτηση επί των ανταρτών του PKK είναι αδύνατη. Το Μάιο του 2011, ο πρώην Αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, İlker Başbuğ, έκδωσε το βιβλίο του με τίτλο “Terör Örgütlerinin Sonu” (το τέλος των τρομοκρατικών οργανώσεων).Ορισμένα αποσπάσματα από το βιβλίο του είδαν ήδη το φως της δημοσιότητας στον τουρκικό τύπο.<br /> <br /> Σύμφωνα λοιπόν με αυτά που γράφει, το γεγονός πως η Τουρκία απέρριψε τελικά τη πρόταση των ΗΠΑ για στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών όσον αφορά την επιχείρηση στο Ιράκ, ήταν ένα μεγάλο σφάλμα και πως με αυτή της την απόφαση έχασε τη μοναδική ευκαιρία που είχε, να περιθωριοποιήσει τους Κούρδους του PKK.<br /> Η τελική απόφαση, να αρνηθεί στο αίτημα των ΗΠΑ,πάρθηκε τότε μετά από σχετική ψηφοφορία στη βουλή της Τουρκίας. Στη περίπτωση που η πρόταση των ΗΠΑ είχε γίνει τότε αποδεκτή, εξηγεί στο βιβλίο του ο İlker Başbuğ, θα έδινε τη δυνατότητα στη Τουρκία να επιτρέψει στα αμερικανικά στρατεύματα να χρησιμοποιήσουν τα τουρκικά εδάφη για να ανοίξουν το βόρειο μέτωπο στο Ιράκ, ενώ σε αντάλλαγμα τα τουρκικά στρατεύματα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια ειδική ζώνη ασφαλείας αρκετών χιλιομέτρων στα εδάφη του βορείου Ιράκ ώστε να αποτρέπεται η διείσδυση μελών του PKK στα τουρκικά εδάφη.<br /> Παράλληλα όπως εξηγεί στο βιβλίο του, η απόφαση της Τουρκίας έφερε «ζάλη» τότε στις ΗΠΑ με συνέπεια οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών να περάσουν μια από τις χειρότερες περιόδους τους.<br /> Σύμφωνα με τον İlker Başbuğ, ο τελικός στόχος των Κούρδων είναι να δημιουργήσουν ένα μεγάλο και ενιαίο Κουρδιστάν. Σε αυτό, θα περιλαμβάνονται οι Νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας, ορισμένα τμήματα των Ιράκ και Ιράν και ένα τμήμα από τη Συρία.<br /> <br /> Και αναλύει:<br /> Ο συγκεκριμένος στόχος περιλαμβάνει τέσσερα βήματα/στάδια:<br /> Το πρώτο είναι η αναγνώριση των Κούρδων σε όλες τις περιοχές/χώρες. Το δεύτερο η δημιουργία μιας αυτόνομης διοίκησης σε κάθε μία από αυτές, το τρίτο η τελική δημιουργία πολλών μικρών κουρδικών κρατιδίων στις προαναφερθείσες περιοχές και το τέταρτο η ενοποίησή τους με τελικό αποτέλεσμα το ενιαίο και παράλληλα μεγάλο Κουρδιστάν.<br /> Τέλος, χαρακτηρίζει γενικότερα την όλη πολιτική των Κούρδων όλα αυτά τα χρόνια ως «καλότυχη» μιας και διαχρονικά λόγω συγκυριών έχουν βοηθηθεί αρκετά από εξωτερικούς παράγοντες (άλλες χώρες).Διαβάζοντας μερικά από τα οποία έγραψε στο βιβλίο του ο πρώην Αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, İlker Başbuğ, καλό είναι να θυμηθούμε, πως σύμφωνα με στοιχεία που διέρρευσαν από τη WikiLeaks τότε, οι ΗΠΑ είχαν τότε υποσχεθεί (μέσα σε πολλά άλλα) στη Τουρκία οικονομική βοήθεια 5,5δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη συμμετοχή της στην ανατροπή του Σαντάμ, καθώς και ξεκάθαρες εγγυήσεις για την μη ίδρυση Κουρδικού κράτους.<br /> Παράλληλα οι ΗΠΑ είχαν προειδοποιήσει …πως σε περίπτωση που η Τουρκία απέρριπτε την αμερικανική πρόταση (όπως και τελικώς έκανε) τότε δεν θα μπορούσαν να εγγυηθούν τίποτα όσον αφορά τις εξελίξεις στο μέλλον καθώς κανένας δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει το τι θα επακολουθούσε στο Ιράκ, πάντα σε σχέση με την πορεία του Κουρδικού.<br /> Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν χρήσει την Τουρκία «χωροφύλακα» της περιοχής και ενδεχόμενα ανταλλάγματα στην περίπτωση του Κουρδικού, ίσως έχουν σχέση και με τα ελληνοτουρκικά.<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://geopoliticsdailynews.blogspot.gr/">πηγή</a></span>

Το τουρκικό λάθος και οι δικές μας ανησυχίες

Το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση ξεκίνησε συνομιλίες με τον φυλακισμένο ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, οι οποίες ως βασικό στόχο έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν στους νεοταξίτες επέτρεπαν να διαλύσουν μόνο ένα έθνος, τους Έλληνες θα διέλυαν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj68W22j2Fpr80jb5STLYjxvOU01gILeIoZFR6vMqs3-CL3wyUf2Ewmqkr7JgMOsqk36oe019iiExNVDJ4wNGmL5MYd3LMhSpam1uCwXvdYIowlpUEn07mknNqWEOgET0j_BGCphetxpc25/s1600/akropoli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj68W22j2Fpr80jb5STLYjxvOU01gILeIoZFR6vMqs3-CL3wyUf2Ewmqkr7JgMOsqk36oe019iiExNVDJ4wNGmL5MYd3LMhSpam1uCwXvdYIowlpUEn07mknNqWEOgET0j_BGCphetxpc25/s1600/akropoli.jpg" width="460" /></a></div><br /> Η Νέα Τάξη των Πραγμάτων περνά μέσα σε όλα τα κράτη όποιους νόμους θέλει και έχει σκοπό να φέρει μια παγκόσμια δικτατορία.<br /> <br /> Δια στόματος του υπερυπουργού τους, του Κίσσινγκερ, είχαν πει ότι οι Έλληνες είναι ο επικίνδυνος <br /> <a href="" name="more"></a>εχθρός, <b>διότι όταν διαβάζουν ιστορία τρελαίνονται, παίρνουν τα μυαλά τους αέρα.</b> Γι’ αυτό πρέπει - λένε - <b>να εξαφανίσουμε την ιστορία τους, τη γλώσσα τους, που τους κάνει να παίρνει στροφές το μυαλό τους, τη θρησκεία τους, που τους ενώνει και τότε καθαρίσαμε και μ’ αυτούς.</b><br /> <br /> Εδώ και 30 και πλέον χρόνια γίνεται μία πολύ μεγάλη και συντονισμένη προσπάθεια να πέσει χαϊβανίτιδα στην Ελλάδα. Να αισθάνονται οι Έλληνες ότι δεν αποτελούν έθνος, να μην αγαπούν την πατρίδα τους. Αλλά το μέρος εδώ είναι ανέκαθεν τόσο ευλογημένο και ιερό, που ακόμα κι αυτοί που ήρθαν σαν οικονομικοί ή άλλοι μετανάστες το αγαπούν.<br /> <br /> Τι έχει αυτός ο τόπος μέσα του; Έχει κάτι ιδιαίτερο. Αν έχετε διαβάσει τα βιβλία μου «Γιατί και πώς ζουν ανάμεσά μας», θα καταλάβατε σε τι αναφέρομαι. Αυτός ο τόπος λέγεται Ελ-λας. «Λας» σημαίνει στην πανάρχαια γλώσσα, που ομιλείτο στην περιοχή, η έδρα, η βάση. Ελ ήταν το γένος, που διοικούσε όλη την υφήλιο με έδρα τον Όλυμπο. «Ελ-λάς», λοιπόν, είναι η έδρα, η γη των Ελ. Αυτό το μέρος έχει μερικά πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.<b> Είναι εκείνο, που μας δίνει αυτόν τον ξεσηκωμό, που έχουμε μέσα μας. Και έρχεται και η ιστορία που μαθαίνουμε – η έστω παραχαραγμένη – που κάνει όλα αυτά τα πράγματα να μας ξεσηκώνουν, να μη μας αφήνουν να δεχθούμε ότι πρέπει να το βουλώνουμε και να μην αντιδρούμε σε τίποτα.</b><br /> <br /> Τι είναι, επομένως, εκείνο, που περιλαμβάνει η ιστορία του ελληνικού έθνους, το οποίο οι νεοταξίτες δεν θέλουν να μαθαίνουν τα παιδιά μας;<b> Η ιστορία του ελληνικού έθνους περιλαμβάνει κοινούς αγώνες, όχι αγώνες ποδοσφαιρικούς ούτε σκακιστικούς ούτε χαρτοπαιχτικούς, αλλά αγώνες για το δικαίωμα να υπάρχουμε και να πιστεύουμε ό,τι θέλουμε, σωστό ή λάθος.</b> «Μαγκιά» μας να πιστεύουμε ό,τι θέλουμε. Περιλαμβάνει τους αγώνες για την ελεύθερη και ανεξάρτητη σκέψη, για την αυτοδιάθεση. Αυτούς τους αγώνες δεν πρέπει να τους ξέρουν τα ελληνόπουλα, γιατί όταν βλέπουν τόσους αγώνες που έγιναν χιλιάδες χρόνια πριν, σιγά μην κάτσουν να δεχθούν τι λένε τα τσιράκια της Νέας Τάξης!<br /> <br /> Αυτό το πράγμα, ακόμα κι αν μας βάλουν σε ένα λάκκο δεμένους χειροπόδαρα, ακόμα κι αν μας βασανίζουν, ακόμα κι αν μας σταυρώνουν, υπάρχει μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μας. <b>Και την κατάλληλη στιγμή πάντα φουντώνει και τότε αρχίζει να απελευθερώνεται η Ελλάδα. Αυτή η διαδικασία, βέβαια, της απελευθέρωσης της Ελλάδας είναι μια διαδικασία, που δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ.</b><br /> <br /> Διότι η απελευθέρωση της Ελλάδος σημαίνει ότι <b>απελευθερώνονται οι καρδιές των ανθρώπων σε όλη τη γη - σε μεταφυσικό, βέβαια, επίπεδο. </b>Η απελευθέρωση της Ελλάδος θα συνεχίσει να πραγματοποιείται, μέχρις ότου όλοι οι άνθρωποι να απελευθερωθούν και να ζουν με τις αυτονόητες αξίες, όπως το «αγάπα τον πλησίον σου», που ήταν γραμμένο στη μεγαλύτερη ιατρική σχολή της Ελλάδος, το «μηδέν άγαν» (σε τίποτα να μην υπερβάλλεις) και το «μέτρον άριστον», που ήτανε γραμμένα στον ναό του Φοίβου Απόλλωνα στους Δελφούς.<br /> <br /> Οι αυτονόητες αυτές αξίες θα αντικαταστήσουν το καρακιτσαριό, που έχει έρθει με την νοοτροπία του Κρόνου, τα μεγαλεία, τις ξετσιπωσιές και τις ηλιθιότητες, τα οποία όποιος τα καυτηριάζει τώρα χαρακτηρίζεται οπισθοδρομικός. Κάποια στιγμή πρέπει ο καθένας μας να ομολογήσει στον εαυτό του το δικαίωμά του να έχει αντίρρηση στην καρακιτσαρία. Και αν το ομολογήσετε στον εαυτό σας, τότε θα αρχίσετε να το συζητάτε και μεταξύ σας.<br /> <br /> Και αν αρχίσουν όλοι οι άνθρωποι να το συζητούν μεταξύ τους, τότε θα αρχίσουμε όλοι μαζί να απελευθερωνόμαστε.<br /> <br /> <b>Μέχρι τότε σας εύχομαι ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!</b><br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a><br />

Αν στους νεοταξίτες επέτρεπαν να διαλύσουν μόνο ένα έθνος, τους Έλληνες θα διέλυαν

Η Νέα Τάξη των Πραγμάτων περνά μέσα σε όλα τα κράτη όποιους νόμους θέλει και έχει σκοπό να φέρει μια παγκόσμια δικτατορία. Δια στόματος τ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΟΖ. Σε Τουρκικό μήκος κύματος η Λιβύη, σε ¨τυχοδιωκτικό¨η Αθήνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/east21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/east21.jpg" width="460" /></a></div> <br /> του <strong>Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου</strong><br /> Την εξωφρενική θέση ότι η Τουρκία έχει λόγο στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης υιοθέτησε, σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες και εξακριβωμένες πληροφορίες, η λιβυκή πλευρά στις πρόσφατες συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση. Η Τρίπολη θεωρεί ότι το θέμα των θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο πρέπει να λυθεί σε «περιφερειακό επίπεδο» και όχι διμερώς και με τις διαδικασίες που προβλέπει η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ταυτόχρονα, μοιάζει να οδεύει προς επιτυχία η αμερικανική προσπάθεια επαναπροσέγγισης Ισραήλ και Τουρκίας, διαψεύδοντας οικτρά διάφορους εγχώριους, αυτοσχέδιους «Μέτερνιχ» και «Κλαούζεβιτς», που θεώρησαν ότι η σύγκρουση Τελ Αβίβ και ‘Αγκυρας είναι ένα σίγουρο στήριγμα... <br /> Για να καταδείξουν ότι αντιμετωπίζουν, με τη βοήθεια του εβραϊκού κράτους, προβλήματα που δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν στηριγμένοι στις εθνικές δυνάμεις. Επιδιώκοντας έτσι να πετύχουν με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια: να εμφανίζονται «εθνικά ρωμαλέοι» και να τάχουν καλά με τους «πλούσιους και ισχυρούς» τoυ κόσμου.<br /> Ο «λιβυκός αιφνιδιασμός» της Αθήνας θα μπορούσε, θεωρητικά, να λειτουργήσει και ως «μηδέν κακόν αμιγές καλού», δηλαδή να χρησιμεύσει στην κυβέρνηση για να συνειδητοποιήσει το εθνικά επικίνδυνο, αν όχι τυχοδιωκτικό της όλης «ΑΟΖολογίας» και «πετραιολολογίας», στις οποίες ενεπλάκη, άνευ του παραμικρού πιθανού εθνικού ωφέλους. Ο «λιβυκός αιφνιδιασμός» υποδεικνύει ότι, πέραν του κινδύνου μιας τελείως ανεπιθύμητης, ειδικά τώρα, ελληνο-τουρκικής έντασης, υφίσταται και ένας ακόμα: ο πρακτικός «διαμελισμός» της χώρας, του ορυκτού πλούτου και της γεωπολιτικής της «υπεραξίας» σε μια ζώνη ισραηλινών και μία τουρκικών συμφερόντων. Ιδίως αν υιοθετηθεί η, τουλάχιστον παράδοξη, ιδέα της μερικής επέκτασης των χωρικών υδάτων και της μερικής ανακήρυξης ΑΟΖ. Η διαδικασία έκπτωσης του ελληνικού έθνους-κράτους κινδυνεύει να οδηγήσει σε συμφωνίες διαφόρων «νταβατζήδων» επί του σώματος της χώρας.<br /> Υπενθυμίζουμε ότι, όπως υποστηρίξαμε - και μαζί όλοι ανεξαιρέτως οι ‘Ελληνες ειδικοί στο διεθνές και το δίκαιο της θάλασσας - η ανακήρυξη ΑΟΖ ουδόλως είναι απαραίτητη στη διεκδίκηση της κυριότητας και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων (επαρκεί η υφαλοκρηπίδα, φυσικό δικαίωμα των κρατών, άρθρα 74 και παραπέρα της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ). Επιπλέον, ο διεθνής θόρυβος που ξεσηκώσαμε για τους υδρογονάνθρακες μπορεί να στοιχίσει στον ελληνικό λαό έως εκατό δις, αν χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για να μη κουρευτεί το χρέος.<br /> Σήμερα, ο ελληνικός ορυκτός και λοιπός εθνικός πλούτος δεν κινδυνεύει τόσο από την Τουρκία ή άλλες χώρες. Κινδυνεύει κυρίως από εξωτερικό καταναγκασμό αποπληρωμής μη βιώσιμου χρέους, σε συνδυασμό με τις πρωτοφανείς στην ιστορία της ανθρωπότητας (Κασιμάτης) αποικιακές δανειακές συμβάσεις. Σε αυτό το ζήτημα οφείλουν να στρέψουν την προσοχή τους οι πατριώτες. <br /> Ελπίζουμε ότι ο Πρωθυπουργός θα επανεξετάσει το όλο θέμα από μηδενική βάση, καλώντας όλους τους ειδικούς επιστήμονες και όχι διάφορους αυτόκλητους ειδικούς-φωστήρες. Όπως επίσης θα δώσει άμεσα εντολή για τη στελέχωση και περαιτέρω ανάπτυξη της Αρχής Υδρογονανθράκων, η οποία θεσμοθετήθηκε πέρυσι, αλλά έμεινε στα χαρτιά, ελλείψει προσωπικού. Πως είναι δυνατόν να παίρνονται αποφάσεις και να χαράσσονται πολιτικές επί τόσο κεντρικών θεμάτων και να μην υπάρχει ούτε ένας κρατικός φορέας να ασχολείται, επίσημα και υπεύθυνα, με τους υδρογονάνθρακες; Πως γίνεται να παίρνονται αποφάσεις σε βαρύνοντα εθνικά θέματα και να μην ζητείται η γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών και των αρμόδιων διευθύνσεών του, όπως και του Υπουργείου Ενέργειας, ή η συμφωνία του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής; Φοβούμεθα ότι διάφορες «ιδέες» που εξετάζονται τώρα στο Μαξίμου, μεταξύ άλλων μια «μπάσταρδη» μορφή μισο-ανακήρυξης ΑΟΖ, χωρίς ουσιαστικές νομικές συνέπειες, δια της ανακοινώσεως συντεταγμένων ερευνών και διάφορα άλλα, δεν είναι σοβαρά σχέδια και συχνά επηρεάζονται από εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες, που δεν θάπρεπε να έχουν καμμιά επιρροή στην εξωτερική-αμυντική πολιτική.<br /> Υψηλόβαθμος διπλωμάτης, που διαφωνεί με την ακολουθούμενη στο ζήτημα των θαλασσίων ζωνών πολιτική, υποστηρίζει: «Καταφέραμε το ακατόρθωτο. Και λάθος πολιτική να υιοθετούμε και λάθος να την εφαρμόζουμε!» Κατά τον ίδιο αξιωματούχο, η πολιτική άμεσης ανακήρυξης ΑΟΖ είναι μια πολιτική που ενθαρρύνεται κυρίως από το Τελ Αβίβ για δικούς του λόγους. Αν την υιοθετήσει η Αθήνα, θα έπρεπε, τουλάχιστο, να συνεννοηθεί επαρκώς με την αμερικανική και ισραηλινή διπλωματία, ώστε να μην αιφνιδιάζεται εδώ κι εκεί. ‘Ισως όμως νομίζει ότι έχει συνεννοηθεί (όπως ο κ. Παπανδρέου νόμιζε ότι Μέρκελ και Σαρκοζί συμφωνούσαν με το δημοψήφισμα, ενώ διαφωνούσαν και τον απέλυσαν!). «Στην Ελλάδα, εκτός από τη θεωρία της συνωμοσίας, υπάρχει και η συνωμοσία της βλακείας», υπογραμμίζει - χρησιμοποιώντας άλλη λέξη - κορυφαίος πολιτικός παράγων, με τεράστια πείρα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. <br /> Η μετατόπιση στο εξωφρενικό των λιβυκών θέσεων αντανακλά τη δραστηριοποίηση της τουρκικής διπλωματίας στην οποία έχει ανοίξει νέους «διαδρόμους» τόσο η πτώση των αραβικών στρατιωτικο-εθνικιστικών καθεστώτων, όσο και η ελληνο-ισραηλινή και κυπρο-ισραηλινή προσέγγιση. ‘Οχι τόσο αυτή καθ’ εαυτή, όσο με τον υποτελή, αδιάκριτο και επιπόλαιο τρόπο που οργανώθηκε. Μεσο-μακροπρόθεσμα, υποστηρίζουν καλοί γνώστες των ελληνο-αραβικών σχέσεων, η κατάσταση αυτή διευκολύνει τη δράση της τουρκικής διπλωματίας σε όλη την περιοχή, στερεί Ελλάδα και Κύπρο από στρατηγικής σημασίας συμπάθειες, που τις προστάτευσαν στο παρελθόν και διευκολύνει τη σύμπηξη «σουννιτικής ημισελήνου», με τη συμμετοχή της Τουρκίας, στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.elkeda.gr/">πηγή</a></span>

ΑΟΖ. Σε Τουρκικό μήκος κύματος η Λιβύη, σε ¨τυχοδιωκτικό¨η Αθήνα

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Την εξωφρενική θέση ότι η Τουρκία έχει λόγο στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συντεταγμένες για ΑΟΖ η κυβέρνηση στον ΟΗΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defencenet.gr/defence/sites/default/files/styles/deftera/public/GALLERY/SMapGreeceAthens.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="http://www.defencenet.gr/defence/sites/default/files/styles/deftera/public/GALLERY/SMapGreeceAthens.jpg" width="460" /></a></div> <br /> <strong>Μέσα στο 2013 μπορεί να γίνει η κατάθεση συντεταγμένων για την υφαλοκρηπίδα. Πόσο έχουν προχωρήσει οι διαδικασίες. Γιατί απορρίπτεται η μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ.</strong><br /> <strong><br /> </strong> Το ενδεχόμενο να καταθέσει συντεταγμένες στα Ηνωμένα Έθνη για τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, εξετάζει η κυβέρνηση, κάτι που μπορεί να γίνει τους πρώτους μήνες του 2013.<br /> Σύμφωνα με το "Βήμα της Κυριακής", ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στηρίζει μια τέτοια κίνηση, κάτι που φάνηκε και από την αναφορά στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του.<br /> Στο τραπέζι έχει πέσει και η ιδέα της μονομερούς ανακήρυξης, η οποία όμως προς το παρόν δεν κερδίζει έδαφος, καθώς θα μπορούσε να προκαλέσει θερμό επεισόδιο με την Τουρκία και αντιδράσεις άλλων χωρών.<br /> Στις κινήσεις της Αθήνας, μεγάλο ρόλο παίζουν και οι εξελίξεις στο μέτωπο των ερευνών για υδρογονάνθρακες, που διεξάγονται σε περιοχές του Ιονίου και νότια της Κρήτης, από το σκάφος της νορβηγικής εταιρείας PGS.<br /> Το ζήτημα του καθορισμού των συντεταγμένων, ανέλαβε η αρμόδια Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.<br /> Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η υπηρεσία έχει ολοκληρώσει το έργο της και αυτή την περίοδο, βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις μεταξύ των αρμοδίων διευθύνσεων του υπουργείου Εξωτερικών όσον αφορά τη νομική επεξεργασία της πρωτοβουλίας αυτής και την κατάθεσή της στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας των Ηνωμένων Εθνών.<br /> Υπάρχουν ωστόσο και αντιρρήσεις για την κατάθεση συντεταγμένων, καθώς υπάρχει ο φόβος για κατάρρευση των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία, ενώ αντιδρούν και τρίτες χώρες, που τάσσονται κατά των μονομερών ενεργειών.<br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αθήνα και το Κάιρο, διεξάγουν συνομιλίες εδώ και 7 χρόνια, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων με στόχο την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Η Αίγυπτος προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες στην περιοχή και πρόσφατα κάλεσε εταιρείες για έρευνες στην ευρύτερη περιοχή. Θολή είναι η εικόνα και με τη Λιβύη, η οποία βρίσκεται σε μεταβατική φάση αυτή την περίοδο.<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a></span>

Συντεταγμένες για ΑΟΖ η κυβέρνηση στον ΟΗΕ

Μέσα στο 2013 μπορεί να γίνει η κατάθεση συντεταγμένων για την υφαλοκρηπίδα. Πόσο έχουν προχωρήσει οι διαδικασίες. Γιατί απορρίπτεται η μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δέκα Τούρκοι αξιωματικοί συνελήφθησαν αιχμάλωτοι στην Συρία - ονόματα

<center> <img border="0" height="290" src="http://www.defencenet.gr/defence/sites/default/files/styles/xl/public/GALLERY/TurkishSoldL.jpg" width="460" /></center> <br /> <strong>Επιβεβαιώνεται και από τουρκικής πλευράς ότι συνελήφθησαν Τούρκοι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων στην Συρία και η σύλληψή τους αναμένεται να προκαλέσει θύελλα.<br /> Οι Τούρκοι συνελήφθησαν ενώ εκτελούσαν απόστολή στοχοποίησης του αεροδρομίου του Χαλεπίου.</strong><br /> Σύμφωνα με τον Μετίν Λουτφί Μπαϊντάρ του κόμματος CHP, οι Τούρκοι αξιωματικοί και αξιωματούχοι της ΜΙΤ που συνελήφθησαν είναι οι: Σμηναγός Γιασίν Κ., υποσμηναγοί Σιναν Τ. , Φουάτ Γ. , Μουσταφά Χ, και οι υπολοχαγοί Χασάν Γ. ,Ταρίκ Τ., Ιμπραήμ Μ., Γιουσούφ Τ., Μουράτ Γ., και Χαρούν Μ. Δηλαδή συνολικά είναι δέκα οι συλληφθέντες αντί των αρχικά τεσσάρων αξιωματικών της Αεροπορίας που είχε διαρρεύσει ότι είχαν συλληφθεί.<br /> <strong>οι τέσσερις πρώτοι συνελήφθησαν τη νύχτα της 31 ης Δεκεμβρίου από μονάδα προστασίας του αεροδρομίου ενώ είχαν πλησιάσει την περίμετρο, προφανώς εκτελώντας αποστολές στοχοποίησης.</strong><br /> Την είδηση μετέδωσε και η συριακή εφημερίδα Αλ Βατάν όπως επίσης και το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, καθώς και το Voice of Russia.<br /> Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι στο υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με δηλώσεις στους στη Χουριέτ δεν επιβεβαίωσαν την πληροφορία, αλλά φαίνεται ότι οι Τούρκοι την ... "πάτησαν" όπως και με το μαχητικό-αναγνωριστικό RF-4E που καταρρίφθηκε στις 22 Ιουνίου και διέψευδαν ότι είχε καταρριφθει.<br /> Οι Τούρκοι είχαν ενταχθεί σε ειδική ομάδα ισλαμιστών ανταρτών, η οποία είχε αναλάβει να καταστρέψει το αεροδρόμιο του Χαλεπίου ή τουλάχιστον να το απενεργοποιήσει ώστε να μην είναι δυνατή η χρήση του από την συριακή Αεροπορία.<br /> <strong>Η συριακή Αεροπορία είναι ο κρίσιμος παράγων που μέχρι στιγμής κάνει την διαφορά της μάχης υπέρ του καθεστώτος, και μέχρι τώρα έχει είτε αποτρέψει ήττες κυβερνητικών είτε έχει βοηθήσει τα μέγιστα στις επιτυχίες του συριακου στρατού, και για αυτό το λόγο οι βάσεις τους αποτελούν κύριο στόχο των ισλαμιστών ανταρτών και των μισθοφόρων.</strong><br /> Η διαρροή των ονομάτων και των βαθμών των συλληφθέντων δεν αφήνει πολλά περιθώρια άρνησης, πλέον, στις τουρκικές αρχές...<br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a></span>

Δέκα Τούρκοι αξιωματικοί συνελήφθησαν αιχμάλωτοι στην Συρία - ονόματα

Επιβεβαιώνεται και από τουρκικής πλευράς ότι συνελήφθησαν Τούρκοι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων στην Συρία και η σύλληψή τους αναμένετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκαλύπτουμε γιατί κυβερνά ο Ερντογάν: Για να εφαρμόσει τις πολιτικές των ΗΠΑ στο Κουρδικό

<center> <img border="0" height="290" src="http://www.biologie.uni-hamburg.de/checklists/lichens/middle-east/kurdistan_1.gif" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.0980392) 1px 1px 5px; border: 1px solid rgb(239, 239, 239); box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.0980392) 1px 1px 5px; padding: 5px; position: relative;" width="460" /></center> <br /> <i><b>Oι Κουρδικοί πληθυσμοί εκτείνονται σε μια ευρύτατη περιοχή, από την Άγκυρα μέχρι τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Βασόρα. Να γιατί οι Κούρδοι αναδεικνύονται στον πιο σημαντικό ρυθμιστικό παράγοντα στην περιοχή!</b></i><br /> <div class="MsoNormal"> <br /> <i>Του Σάββα Καλεντερίδη</i></div> <div class="MsoNormal"> Αν και το έχουμε αναφέρει και πάλι σε άλλο μας άρθρο, είναι σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι ο κύριος λόγος της υποστήριξης που παρείχε και συνεχίζει να παρέχει η Ουάσιγκτον στο νεοϊσλαμιστικό καθεστώς της Τουρκίας, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και στον ίδιο τον Ερντογάν, απέναντι στους κεμαλιστές και τους στρατιωτικούς, είναι η στήριξη της νέας κάστας εξουσίας της Άγκυρας στην πολιτική της Ουάσιγκτον που οδηγεί στην ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ-Νότιο Κουρδιστάν.</div> <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a>Η στρατηγική των ΗΠΑ από τη δεκαετία του ’80 προέβλεπε την ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στην περιοχή που θα συμπεριλαμβάνει και τη ‘χρυσοφόρο’ περιφέρεια του Κιρκούκ, το οποίο για να καταστεί βιώσιμο, θα πρέπει απαραιτήτως να έχει την ενεργό στήριξη της Άγκυρας και του τουρκικού κράτους.<br /> <div class="MsoNormal"> <o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Όταν τα τέλη του 1990, παραμονής της Επιχείρησης «<b><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9A%CF%8C%CE%BB%CF%80%CE%BF%CF%85" style="color: #8c8c8c; text-decoration: initial;" target="_blank"><span style="color: red;">Καταιγίδα της Ερήμου</span></a></b>», ο <b>Τουργκούτ Οζάλ, </b>που ήθελε των ένωση της Τουρκίας με το Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), πίεσε τον τότε αρχηγό του τουρκικού Γενικού Επιτελείου,<b> Νετζίπ Τορουμτάι</b>, να προετοιμάσει τα απαραίτητα σχέδια για την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στο Βόρειο Ιράκ, εκείνος παραιτήθηκε, τονίζοντας ότι <b>μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει στην ίδρυση κουρδικού κράτους και στη συνέχεια στο διαμελισμό της Τουρκίας</b>.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Τότε, παρά την παραίτηση του αρχηγού των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, υπερίσχυσε η άποψη του στρατού, που είναι ο κύριος φορέας που <b>παράγει πολιτική και στρατηγική σκέψη στην Τουρκία, οι μηχανισμοί του οποίου θεωρούνται υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Οζάλ, το 1993, όταν αποπειράθηκε και πάλι να ευθυγραμμιστεί με την πολιτική της Ουάσιγκτον, αποπειρώμενος την έναρξη διαπραγματεύσεων με το ΡΚΚ, με σκοπό την εξεύρεση πολιτικής λύσης για το Κουρδικό</b>.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Η άποψη αυτή ήταν κυρίαρχη στις δομές του τουρκικού κράτους και σε όλες τις τουρκικές κυβερνήσεις μέχρι τις αρχές του 21^ου αιώνα, όταν η κυβέρνηση Ετζεβίτ, βλέποντας τις προετοιμασίες των ΗΠΑ για ανατροπή του καθεστώτος Σαντάμ και ισχυροποίηση του αυτόνομου κουρδικού κράτους που λειτουργούσε από τότε που ολοκληρώθηκε η επιχείρηση "<b>Καταιγίδα της Ερήμου</b>", δήλωσε με κάθε επισημότητα ότι «<b>η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί ποτέ την ίδρυση κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ και αν ποτέ συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό θα αποτελέσει<a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2009/03/casus-belli.html#.UOa90G996cY" style="color: #8c8c8c; text-decoration: initial;" target="_blank"> <span style="color: red;">αιτία πολέμου</span></a></b>».<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Και επειδή το κεμαλικό κράτος είχε αντιληφθεί ότι η Ουάσιγκτον ετοίμαζε την εναλλακτική πολιτική λύση στην Τουρκία, η οποία θα ευθυγραμμιζόταν με την πολιτική της Ουάσιγκτον και θα αποδεχόταν την ίδρυση κουρδικού κράτους, προχώρησε στην εθνικοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση των μηχανισμών της Γκλάντιο, δημιουργώντας την πανίσχυρη ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση «<b><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2008/05/2008.html#.UOa-Km996cY" style="color: #8c8c8c; text-decoration: initial;" target="_blank"><span style="color: red;">Εργενεκόν</span></a></b>», η οποία θα εξουδετέρωνε με τη δράση της την απειλή ανατροπής του κεμαλικού καθεστώτος.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Όμως, παρά τη συντονισμένη δράση του κεμαλικού βαθέος κράτους και των παρακρατικών και παραστρατιωτικών μηχανισμών της Εργενεκόν, στις εκλογές, το 2002 <b>οι νέοι εκλεκτοί της Ουάσιγκτον, ήγουν, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και ο Ερντογάν</b>, κατέλαβαν την εξουσία και παρά το «ΟΧΙ» στο νομοσχέδιο της 1^ης Μαρτίου 2003, που προέβλεπε τη χρησιμοποίηση των λιμανιών και του εδάφους της Τουρκίας, για την εισβολή του αμερικάνικού στρατού από Βορρά στο Ιράκ, βήμα προς βήμα έβαλαν ως στόχο το ξήλωμα της Εργενεκόν και των άλλων μηχανισμών του κεμαλικού βαθέως κράτους, για να εξουδετερωθούν οι αντιστάσεις.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Το 2009, όταν η διαδικασία αυτή έφθασε σε ικανοποιητικό επίπεδο, όταν δηλαδή ξηλώθηκαν οι μηχανισμοί της Εργενεκόν και αποδυναμώθηκε σημαντικά ο κεμαλικός παράγοντας,<b> η κυβέρνηση Ερντογάν άρχισε να προσαρμόζει την πολιτική της Τουρκίας στο ζήτημα του Βορείου Ιράκ σε εκείνη της Ουάσιγκτον, για να φθάσουμε σήμερα να μιλούμε για απόλυτη σύμπλευση, αφού η Τουρκία, όπως κατήγγειλε πρόσφατα ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Νουρί αλ Μαλίκι, έδωσε εντολή στους Τουρκομάνους του Κιρκούκ να στηρίξουν τον Μπαρζανί και το κουρδικό κράτος στο δρόμο για την ανεξαρτησία</b>.<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Το κερασάκι στην τούρτα το έβαλε πρωτοχρονιάτικα ο επικεφαλής του κουρδικού λόμπι στην Ουάσιγκτον,<b><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/01/blog-post_6050.html" style="color: #8c8c8c; text-decoration: initial;" target="_blank"><span style="color: red;"><span lang="EN-US">Peter</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Galbraith</span></span></a></b>, πρώην γερουσιαστής και στενός συνεργάτης του νέου υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρρυ, που δήλωσε στην εφημερίδα Χουρριέτ ότι «<b>Έφθασε η στιγμή να αποκτήσουν οι Κούρδοι ένα ανεξάρτητο κράτος και ότι αυτό θα γίνει με συναινετικό διαζύγιο, κατά τα πρότυπα του Σουδάν, όπου το Νότιο Σουδάν αποσχίσθηκε από το Βόρειο και κέρδισε την ανεξαρτησία του</b>.»<o:p></o:p></div> <div class="MsoNormal"> Και ο Αμερικανός πρώην γερουσιαστής συνεχίζει: «<b>Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσει στο διαμελισμό της Τουρκίας, η οποία μπορεί να παίξει έναν θετικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ερμπίλ-Βαγδάτης.... όσον αφορά το ΡΚΚ, αυτό πρέπει να το λύσει μόνη της η Τουρκία. Το ΡΚΚ τι ζητάει; Γενική Αμνηστία, συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα, πολιτικά δικαιώματα στους Κούρδους. Αυτά είναι πράγματα που μπορεί να κάνει η Τουρκία....</b>»</div> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/">πηγή</a></span>

Αποκαλύπτουμε γιατί κυβερνά ο Ερντογάν: Για να εφαρμόσει τις πολιτικές των ΗΠΑ στο Κουρδικό

Oι Κουρδικοί πληθυσμοί εκτείνονται σε μια ευρύτατη περιοχή, από την Άγκυρα μέχρι τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Βασόρα. Να γιατί ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένα άγνωστο casus belli της Τουρκίας, που σκόνταψε στην αποφασιστικότητα των Κούρδων και πάει να γίνει "φιλία"

<img alt="" border="0" height="290" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316735809848982450" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrfmPsRlu1kCAvrmm5qKHRubK2qPP7G1RFGFzMx642pFKrZY5fIqqqDUl8PlgAkdH9kLKm4kgCbWsPCXMdZMfMfyV7KJT1cGI_LtCOXtbNMfVDYFm7Mnv8JwMd2Y9ctE1QzXSehHsqHB8/s400/az-kurd-map.gif" style="-webkit-box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.0980392) 1px 1px 5px; border: 1px solid rgb(239, 239, 239); box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.0980392) 1px 1px 5px; display: block; height: 239px; margin: 0px auto 10px; padding: 5px; position: relative; text-align: center; width: 400px;" width="460" /><br /> <br /> Σας παρουσιάζουμε ένα "ιστορικό" έγγραφο που συντάχθηκε για κάποιο υπουργείο της ελληνικής κυβέρνησης, το 2002, με αφορμή την συνεδρίαση του κουρδικού κοινοβουλίου, που οδήγησε στη σφοδρή αντίδραση της Τουρκίας, η οποία μάλιστα χαρακτήριζε ως casus belli την ίδρυση κουρδικού κράτους.<br /> Από τότε μέχρι σήμερα η πολυδιαφημισμένη από διάφορους Έλληνες "πατριώτες" τουρκική εξωτερική πολιτική έκανε πολλές "στροφές", με τελευταία, και την πιο απότομη, την αποδοχή του κουρδικού κράτους από πλευράς της Τουρκίας, για να αποδειχτεί ότι οι νταήδες της Άγκυρας "βρίσκουν και τα κάνουν και εννοούμε την απαράδεκτη απειλή πολέμου που έχει εκτοξεύσει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας, για να αποτρέψει την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ΝΜ, κάτι που είναι νόμιμο και αναφαίρετο δικαίωμά μας.<br /> Δεν θέλουμε να αναφερθούμε στην προφανή αξία τέτοιων εγγράφων στη χάραξη της εθνικής πολιτικής, για να μην αρχίσουν κάποιοι να μιλάνε για "καλάμια" και με το δίκιο τους θα λέγαμε. Απλά, εν όψει της επίσκεψης του Μπάρακ Ομπάμα στην Τουρκία, που γίνεται βασικά για τη διευθέτηση του Κουρδικού, που είναι, ίσως, ένα από τα τελευταία κατάλοιπα του Ανατολικού Ζητήματος, με την ευκαιρία της εθνικής μας γιορτής, το θέτουμε σε γνώση και στην κρίση σας.<br /> <b>Η συνεδρίαση του κουρδικού κοινοβουλίου στο Βόρειο Ιράκ και η τουρκική αντίδραση</b><br /> <br /> ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2002<br /> Του<i> Σάββα Καλεντερίδη</i><br /> <b>Η ιστορική συνεδρίαση</b><br /> <br /> Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2002 συνεδρίασε στην πόλη Ερμπίλ (τα αλεξανδρινά Άρβυλα) του Βορείου Ιράκ το κουρδικό κοινοβούλιο. Το όργανο συστήθηκε το 1992 μετά τις τοπικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν και διαθέτει 105 μέλη, από τα οποία τα 50 ανήκουν στο κόμμα του Μπαρζανί, τα 50 στο κόμμα του Ταλαμπανί και τα 5 στο κόμμα των Ασσυρίων. Το 1996, λόγω διαφωνιών μεταξύ των δύο μεγάλων κουρδικών κομμάτων, του Ταλαμπανί και Μπαρζανί, η λειτουργία του κοινοβουλίου διακόπηκε και ξέσπασαν συγκρούσεις που στοίχισαν τη ζωή σε περίπου 2.500 ανθρώπους.<br /> Με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, και εν όψει εξελίξεων που δρομολογούσε η το αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών για το Ιράκ, οι δύο Κούρδοι ηγέτες συναντήθηκαν στην Ουάσινγκτον και στις 17 Σεπτεμβρίου 1998 υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης. Μετά τη συνθηκολόγηση αυτή, άρχισε η κοινή δράση από πλευράς των δύο μεγάλων κομμάτων του Βορείου Ιράκ για τη δημιουργία των βασικών δομών του υπό δημιουργία κουρδικού κράτους. Έτσι συγκροτήθηκε σταδιακά στρατός, αστυνομία, υποτυπώδεις δημόσιες υπηρεσίας, σύστημα υγείας, παιδείας, δημοσίων έργων κλπ. Μετά απ’ όλα αυτά, οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ, αθόρυβα, όλα αυτά τα χρόνια, οδεύουν προς την ίδρυση του κράτους τους. Σαν επιστέγασμα της συντονισμένης αυτής προσπάθειας των Μπαρζανί και Ταλαμπανί, που γίνεται με κινητήριο δύναμη τη βούληση των ΗΠΑ, αλλά και του Ισραήλ, και εν όψει των εξελίξεων που αφορούν την τύχη του καθεστώτος της Βαγδάτης και του ίδιου του Σαντάμ Χουσεΐν, την 4η Οκτωβρίου του 2002 συνήλθε σε πανηγυρική συνεδρίαση το ομόσπονδο κοινοβούλιο του Βορείου Ιράκ. Η συνεδρίαση του κοινοβουλίου πραγματοποιήθηκε ύστερα από έξι χρόνια διακοπής και τα μέλη του ψήφισαν και επικύρωσαν την συμφωνία της Ουάσινγκτον της 17ης Σεπτεμβρίου 1998.<br /> Στη συνεδρίαση του κοινοβουλίου έστειλε συγχαρητήριο μήνυμα ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ κ. Κόλιν Πάουελ, ενώ συγχαρητήρια μηνύματα έστειλαν διάφοροι πολιτικοί παράγοντες και κόμματα της Ευρώπης. Στη συνεδρίαση παρευρέθηκε και η Ντανιέλ Μιτεράν, η οποία εκφώνησε και λόγο στον οποίο ανέφερε πως οι Κούρδοι μπορούν πια να αυτοδιοικηθούν.<br /> Οι δύο Κούρδοι ηγέτες εκφώνησαν τους λόγους τους στην κουρδική γλώσσα, ενώ δήλωσαν πως τάσσονται υπέρ ενός ενιαίου δημοκρατικού Ιράκ, και ευχαρίστησαν την Αγγλία, τις ΗΠΑ αλλά και την Τουρκία για την συμπαράστασή τους.<br /> <br /> <b>Η αντίδραση της Τουρκίας</b><br /> Την ώρα που συνεδρίαζε το κουρδικό κοινοβούλιο, συνεδρίαση που προκάλεσε σοβαρή ανησυχία στην Τουρκία, στην Άγκυρα συγκαλούνταν έκτακτη συνεδρίαση ανώτατων πολιτικών και κρατικών παραγόντων και αξιωματούχων, κάτι σαν πολεμικό συμβούλιο εν καιρώ ειρήνης ας πούμε, για εκτίμηση και αξιολόγηση της κατάστασης. Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στο προεδρικό μέγαρο Τσάνκαγια της Άγκυρας και συμμετείχαν οι εξής:<br /> <span style="font-weight: bold;">1) Πρωθυπουργός Μ. Ετσεβίτ<br /> 2) ΑΓΕΕΘΑ στρατηγός Χιλμί Οζκιόκ<br /> 3) ΥΠΕΞ Σ.Σ. Γκιουρέλ<br /> 4) Υπουργός άμυνας Σ. Τσακμάκογλου<br /> 5) Υφυπουργός εξωτερικών Ουγούρ Ζιγιάλ<br /> 6) Σύμβουλος του πρωθυπουργού και διευθυντής επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ Κιοκσάλ Καράμπαϊ<br /> 7) Διοικητής των μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) Σενγκάλ Ατάσαγκουν<br /> 8) Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας Κεμάλ Νεχρόζογλου<br /> 9) Διευθυντής Προεδρίας και Σύμβουλος Εξωτερικών Τατζάν Ιλτέμ</span><br /> Σε δηλώσεις πολιτικών και κρατικών παραγόντων που έγιναν μετά τη σύσκεψη, τονιζόταν πως η Τουρκία δεν θα ανεχθεί την ανάδειξη μιας ανεξάρτητης κουρδικής κρατικής δομής στο Βόρειο Ιράκ και πως αυτό για την Άγκυρα αποτελεί αιτία πολέμου.<br /> Η σύσκεψη κορυφαίων διοικητικών παραγόντων τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, επεδίωκε να δώσει σαφές μήνυμα για την πρόθεση της Τουρκίας να αντιδράσει δυναμικά σε περίπτωση σύστασης κουρδικού κράτους.<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Το Πρωτόκολλο Εθνικής Πολιτικής για το Ιράκ</span><br /> Παράλληλα συζητήθηκε και το «Πρωτόκολλο Εθνικής Πολιτικής για το Ιράκ» καθώς και το αντίστοιχο «Σχέδιο Δράσης για το Ιράκ». Το εν λόγω κείμενο διαμορφώθηκε με τη συνεργασία τριών δημοσίων φορέων:<br /> <span style="font-weight: bold;">-του τουρκικού ΥΠΕΞ,<br /> -του ΓΕΕΘΑ και<br /> -της ΜΙΤ.</span><br /> Το κρατικά αυτά έγγραφα, ήτοι, το Πρωτόκολλο και το Σχέδιο Δράσης, περιέχουν σενάρια και τρόπους αντίδρασης σε πιθανές εξελίξεις που είναι πιθανόν να λάβουν χώρα στο Βόρειο Ιράκ και έχει χαρακτήρα απαράβατο και υποχρεωτικό. Οποιαδήποτε ομάδα ή κόμμα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας υποχρεούται να δραστηριοποιηθεί και να κινηθεί με βάση τις διατάξεις αυτών των κειμένων. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβάλλεται από το κράτος, κυρίως από τις ένοπλες δυνάμεις, μια ενιαία γραμμή από την οποία κανείς δεν μπορεί να παρεκκλίνει.<br /> Η κίνηση αυτή έγινε με πρωτοβουλία των στρατιωτικών για να αποτραπούν δυσάρεστες πολιτικές ή άλλες πρωτοβουλίες από οποιοδήποτε πρόσωπο ή φορέα που διαχειρίζεται εξουσία στην Τουρκία, υπό το πρίσμα των αρνητικών εμπειριών του Πολέμου του Κόλπου, οπότε ο τότε πρόεδρος Οζάλ, με τις προσωπικές του πρωτοβουλίες και ενέργειες, έθεσε εκτός «μάχης» το ΓΕΕΘΑ και το ΥΠΕΞ και τα απέκλεισε από τις βασικές αποφάσεις για την πολιτική της Τουρκίας στον Πόλεμο του Κόλπου. Σημειώνεται ότι τότε η στάση του Οζάλ, είχε προκαλέσει την παραίτηση του Α/ΓΕΕΘΑ Τορουμτάι και του ΥΠΕΞ Γκιράι.<br /> Σύμφωνα με το προαναφερθέν Πρωτόκολλο οι βασικές πτυχές της τουρκικής πολιτικής για το Ιράκ συμπυκνώνονται σε 9 άρθρα που περιέχονται στο εν λόγω κείμενο, τα οποία επικεντρώνονται στα εξής:<br /> <span style="font-weight: bold;">1) Βασικός στόχος είναι η δημιουργία ενός Ιράκ που δεν θα έχει προβλήματα με τον ΟΗΕ και τους γείτονές του<br /> 2) Επιβάλλεται η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράκ<br /> 3) Η αρμοδιότητα και εξουσία της κεντρικής διοίκησης του Ιράκ πρέπει να επανέλθει στο σύνολο της επικράτειας της χώρας.<br /> 4) Οι Τουρκομάνοι του Ιράκ πρέπει να προστατευθούν και να αναδειχθούν ως ισότιμη πληθυσμιακή συνιστώσα του Ιράκ.<br /> 5) Δεν πρέπει να επιτραπεί στις εθνικές ομάδες του Ιράκ να διαμορφώσουν δική τους διοίκηση. Ο ενιαίος χαρακτήρας του κράτους πρέπει να διατηρηθεί και μετά την ανατροπή του Σαντάμ. Θα πρέπει να γίνει επίσης σαφές ότι η ανακήρυξη κουρδικού κράτους πρέπει να θεωρείται αιτία πολέμου (casus beli) από πλευράς της Τουρκίας.<br /> 6) Το Ιράκ δεν πρέπει να συνιστά στρατιωτική απειλή για την Τουρκία.<br /> 7) Το Ιράκ πρέπει να εξαρτηθεί οικονομικά από την Τουρκία, όσο αυτό είναι δυνατό.<br /> 8) Παράλληλα με τις απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να γίνουν για τον έλεγχο της λειτουργίας της συνοριακής πύλης Χαμπούρ με τρόπο που να μην πλήττει τα συμφέροντα της Τουρκίας, πρέπει να ανοιχθεί και να λειτουργήσει και δεύτερη συνοριακή πύλη που θα έχει πρόσβαση και θα ενισχύει τους Τουρκομάνους του Ιράκ.<br /> 9) Πρέπει να υποστηριχθούν οι πρωτοβουλίες, οι εξελίξεις και οι λύσεις που μειώνουν την συχνότητα επέμβασης δυνάμεων που βρίσκονται εκτός της περιοχής (εννοεί τις ΗΠΑ, Αγγλία, Ισραήλ κλπ).</span><br /> <br /> <b>Το στρατηγικό αδιέξοδο</b><br /> <br /> Οι εξελίξεις στο Βόρειο Ιράκ που είναι πλέον σαφές ότι κινούνται μέσα στο ευκρινές πλαίσιο που όρισε η Ουάσιγκτον από το 1991 και ξανατόνισε με συγκεκριμένες ενέργειες αλλεπάλληλες φορές από το 1998 και εντεύθεν, είναι σαφές ότι κινούνται έξω από τους στρατηγικούς σχεδιασμούς και συμφέροντα της Άγκυρας. Αυτό συνάγεται από τις σπασμωδικές και, πάντως, σοβαρές αντιδράσεις της κυβέρνησης και των λοιπών μηχανισμών εξουσίας της Τουρκίας.<br /> Χαρακτηριστικό της κρισιμότητας της κατάστασης είναι η επίκληση του προσφιλούς στην Τουρκία casus beli, αλλά και δήλωση του πρωθυπουργού Ετζεβίτ (5 Οκτωβρίου 2002) ότι «η Τουρκία δεν πρόκειται να αποδεχθεί τη δημιουργία κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ και ότι θα παρακολουθεί τις εξελίξεις στην περιοχή αυτή με κάθε προσοχή είκοσι τέσσερις ώρες το 24ωρο.»<br /> Η κατάσταση αυτή όπως εξελίσσεται, συνιστά ένα κλασσικής μορφής στρατηγικό αδιέξοδο για την Άγκυρα, αφού είναι αναγκασμένη να έλθει αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ, που είναι σε όλους γνωστό ότι αποτελεί στρατηγικό της εταίρο. Μάλιστα, η Τουρκία δεν έρχεται απλά αντιμέτωπη, αλλά προσφεύγει ακόμη και σε απειλή πολέμου, η οποία στην ουσία απευθύνεται στην Ουάσιγκτον, που αποτελεί την κινητήρια δύναμη των εξελίξεων.<br /> <br /> <b>Η «εσωτερική» διάσταση του θέματος</b><br /> Πέρα από το στρατηγικό αδιέξοδο που συνιστά η κατάσταση στο Βόρειο Ιράκ, υπάρχει και μια άλλη διάσταση στο θέμα, αυτή που έχει σχέση με το εσωτερικό της Τουρκίας. Το KADEK, που αποτελεί συνέχεια του ΡΚΚ, διατηρεί 5.000 μαχητές στο Βόρειο Ιράκ, ενώ δραστηριοποιείται και πολιτικά στην περιοχή αυτή, με την άτυπη συναίνεση του Ταλαμπανί και του Μπαρζανί, κυρίως. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στο KADEK να δραστηριοποιείται πλέον νόμιμα στο Βόρειο Ιράκ ή άλλως Νότιο Κουρδιστάν και να αποτελεί έτσι ένα κόμμα που έχει ταυτόχρονη δραστηριότητα στο Βόρειο (ΝΑ Τουρκία) και στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ).<br /> Την ίδια στιγμή, οι ένοπλες δυνάμεις του KADEK φέρονται να έχουν οργανωθεί στη γραμμή των τουρκοϊρακινών συνόρων για να αντιμετωπίσουν πιθανές επιχειρήσεις των ΤΕΔ στην περιοχή, έχοντας μάλιστα αναπτύξει αντιαεροπορική άμυνα με βαρέα αντιαεροπορικά και με 70-80 κατευθυνόμενα βλήματα τύπου SA-7. Υπάρχουν δε πληροφορίες ότι το KADEK έχει διαθέσει τον τελευταίο μήνα 1.200.000 δολάρια για αγορά οπλισμού από Αρμενία, Ιράν και Ιράκ, επιδιώκοντας μάλιστα την προμήθεια εξελιγμένων φορητών αντιαεροπορικών κατευθυνομένων βλημάτων. Ταυτόχρονα, 500 περίπου εκπαιδευμένοι αντάρτες φέρονται να έχουν εισχωρήσει στο έδαφος της Τουρκίας τις τελευταίες ημέρες, έχοντας ως σκοπό την ενίσχυση των 1000 περίπου ενόπλων που παραμένουν στο τουρκικό έδαφος από την εποχή της σύλληψης Οτσαλάν, οπότε και η συνεχιζόμενη κατάπαυση του πυρός.<br /> Οι εξελίξεις αυτές που έχουν σχέση με τη δραστηριοποίηση του KADEK, θα πρέπει να εξετασθούν και υπό το πρίσμα της πιθανής αποδοχής, αν όχι έγκρισης από την αμερικανική πλευρά, ως μέσο πίεσης προς την τουρκική πλευρά, η οποία ίσως, υπό το πρίσμα των σοβαρών οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, το τελευταίο πράγμα που θα επιθυμούσε, να ήταν η αναζωπύρωση των συγκρούσεων με το KADEK στο δικό της έδαφος.<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Εκτιμήσεις-Συμπεράσματα</span><br /> Το Κουρδικό ως συνολικό ζήτημα και ιδιαίτερα στις διαστάσεις του που σχετίζονται με τις εξελίξεις στο Βόρειο Ιράκ και το KADEK, είναι μακράν το σοβαρότερο ζήτημα που απασχολεί και θα συνεχίσει να απασχολεί την Τουρκία μέχρι την διευθέτηση και την επίλυσή του.<br /> Η Τουρκία, που αποτελεί ‘κατασκεύασμα’ της Συνθήκης της Λοζάνης και θεώρησε ότι με έκτοτε έλυσε ριζικά τα ζήτημα που αφορούν τις μουσουλμανικές εθνικές ομάδες που διαβιούν στα εδάφη της, καλείται να διαχειριστεί εξελίξεις που αφορούν μια από τις ομάδες αυτές, τους Κούρδους συγκεκριμένα, εξελίξεις που επισυμβαίνουν εκτός των εδαφών της και κινούνται κάπου μεταξύ του πνεύματος της Συνθήκης των Σεβρών και της Συνθήκης της Λοζάνης.<br /> Στα πλαίσια των εξελίξεων αυτών και της διαχείρισής τους, η Άγκυρα έρχεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση που θέτει σε σοβαρότατη δοκιμασία τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον.<br /> Η ενασχόληση της Τουρκίας στο σοβαρό αυτό ζήτημα και η αγκίστρωσή της στα νοτιοανατολικά της, πλήττει και τις δυνατότητες υποστήριξης των βαλκανικών πολιτικών της Τουρκίας, αλλά και των πολιτικών της που αφορούν την Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη.<br /> <span style="font-style: italic;">Κατόπιν των ανωτέρω,<br /> Εκτιμάται ότι</span><br /> <span style="font-weight: bold;">Η Τουρκία θα υποχρεωθεί να μπει σε μια μακροχρόνια αποδοχή της κουρδικής πραγματικότητας, σε μια λογική που θα κινείται κάπου μεταξύ του πνεύματος αλλά και του γράμματος της Συνθήκης των Σεβρών και της Συνθήκης της Λοζάννης.<br /> Η κατάσταση αυτή απαιτεί ειδικούς χειρισμούς από πλευράς της Ελλάδας αφού είναι ενδεχόμενο η αδυναμία χειρισμών να αυξήσει τη νευρικότητα και την επιθετικότητα της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας.<br /> Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα, το προσεχές διάστημα, με πολιτικές κινήσεις που θα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό, θα πρέπει διεκδικήσει, να κερδίσει και να διατηρήσει το δικαίωμα και τη δυνατότητα να έχει λόγο στις εξελίξεις στην Ανατολία, αν μη τι άλλο, για να διευκολυνθεί η υποστήριξη των εθνικών μας θέσεων στην Κύπρο και το Αιγαίο.</span><br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/">πηγή</a></span>

Ένα άγνωστο casus belli της Τουρκίας, που σκόνταψε στην αποφασιστικότητα των Κούρδων και πάει να γίνει "φιλία"

Σας παρουσιάζουμε ένα "ιστορικό" έγγραφο που συντάχθηκε για κάποιο υπουργείο της ελληνικής κυβέρνησης, το 2002, με αφορμή την συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, Μεγ. Βρετανία και ΕΕ, μια περίπλοκη εξίσωση

<center> <img border="0" height="290" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/toyrkoi.jpg" style="float: center;" width="460" /></center> <br /> της <strong>Ερίλ Ντεντέογλου</strong><br /> Ο Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας Νοrman Stone απάντησαν σε μερικές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις στον ''The Independent'' την προηγούμενη εβδομάδα, σχετικά με μια ενδεχόμενη προσχώρηση της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είπε καθαρά πως ''...αν οι Τούρκοι ποθούν πραγματικά την ένταξή τους στην ΕΕ, μπορούν να πάρουν άνετα τη δική μας συμμετοχή σε αυτήν''. Επισημαίνοντας έτσι εμφανώς ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να εγκαταλείψει την ΕΕ και το δημιουργηθέν κενό να καλυφθεί με την Τουρκία.<br /> <br /> Ίσως το κρισιμότερο μέρος της απάντησής του Stone ήταν το εάν οι Τούρκοι θέλουν πραγματικά την ιδιότητα του πλήρους μέλους. Ο Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας υποστηρίζει ότι πολλοί μέσα στην Τουρκία δεν είναι καθόλου πεπεισμένοι ότι η Άγκυρα επιθυμεί πραγματικά να γίνει πλήρες μέλος της ευρωπαικής οικογένειας.<br /> Επίσης ο Stone υπογραμμίζει με έμφαση ότι το ζήτημα της Κύπρου χρησιμοποιείται ως πρόφαση από την Ευρώπη για να απορρίπτει την Τουρκία. Η Τουρκία δηλαδή έχει δικαίωμα για να γίνει κράτος-μέλος, αλλά το αδιέξοδο στη Κύπρο δεν την βοηθά. Κάποιος μπορεί να ρωτήσει γιατί η Τουρκία ακόμα δεν έχει επεκτείνει την τελωνειακή ένωσή της με την Κύπρο. Προφανώς διότι αυτό προυποθέτει μιαι συνεννόηση με το ελληνικό μέρος του νησιού, που έχει γίνει αποδεκτό στην ΕΕ χωρίς να έχει προηγηθεί μια ουσιαστική τακτοποίηση του ζητήματος της Κύπρου.<br /> Είναι αναμφισβήτητο ότι το πρόβλημα της Κύπρου αποτελεί ένα σοβαρό εμπόδιο στη σχέση Τουρκίας-ΕΕ, αλλά αυτό δεν είναι μόνο σφάλμα της Τουρκίας. Στο κάτω κάτω, η ίδια η ΕΕ δεν έχει τηρήσει τις υποσχέσεις της προς τη βόρεια Κύπρο.<br /> Υπάρχει ακόμη το πρόβλημα που οι Τούρκοι πολίτες αντιμετωπίζουν όποτε θέλουν να ταξιδεψουν στην Ευρώπη. Η ΕΕ έχει πολύ αυστηρούς κανονισμούς θεωρήσεων εισόδου σχετικά με τους Τούρκους, παρ' ότι η Τουρκία είναι επίσημα μια υποψήφια χώρα. Το να πάρει Τούρκος μια βρετανική θεώρηση είναι δυσκολότερο από το να εξασφαλιστεί μια θεώρηση χώρας Schengen. Ενώ οι περισσότερες χώρες της ΕΕ δεν ζητούν μια ειδική θεώρηση όταν υπάρχει το ειδικό (πράσινο) διαβατήριο, το καθεστώς θεωρήσεων της ΕΕ ταπεινώνει τους Τούρκους, σαν ήταν όλοι τους λαθρέμποροι ναρκωτικών. Οι κανονισμοί θεωρήσεων έχουν πρακτική αλλά και συμβολική βλάβη για τις διμερείς σχέσεις. Είτε ενισχύουν είτε βλάπτουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη.<br /> Ο Stone αναρωτιέται εάν οι Τούρκοι θέλουν πραγματικά την Ευρώπη, αλλά κι εμείς μπορούμε να αντιστρέψουμε την ερώτηση και να αναρωτηθούμε αν οι Ευρωπαίοι μας θέλουν ως Τουρκία. Δυστυχώς, δεν έχουμε μια σαφή απάντηση σε αυτήν την ερώτηση. Ίσως για αυτό ο Stone προτείνει ότι η Τουρκία μπορεί να αντικαταστήσει την Μ. Βρετανία εντός της Ένωσης. Εάν αυτό συνέβαινε, μερικές χώρες θα ήταν αρκετά ευτυχείς να δουν τη Μεγάλη Βρετανία έξω από την ΕΕ, αλλά αφ' ετέρου θα είχαν να αντιμετωπίσουν την τουρκική ιδιότητα του πλήρους μέλους.<br /> Είναι αλήθεια πάντως ότι οι περισσότεροι Βρετανοί γίνονται όλο και πιό αλλεργικοί στους κανονισμούς της ΕΕ. Αντιπαθούν την ιδέα της συγκέντρωσης εξουσιών, και θεωρούν ότι οι Βρυξέλλες είναι δυσλειτουργικές αλλά και αναρμόδιες. Εκτός αυτού, στο Λονδίνο ανησυχούν για την αυξανόμενη γερμανική επιρροή στις ευρωπαικές υποθέσεις. Και συζητούν, ακόμη και σε κυβερνητικό επίπεδο, για το ενδεχόμενο αποχώρησής τους από την ΕΕ.<br /> Δεν είναι βέβαιο εάν αποχωρώντας από την Ευρώπη η Μεγάλη Βρετανία θα βοηθηθεί να υπερνικήσει τη οικονομική της κρίση ευκολότερα, αλλά τουλάχιστον δεν θα πρέπει πλέον να μοιραστεί το φορτίο των πτωχευσάντων κρατών μελών. Από αυτήν την προοπτική, το να εμφανίζεται η Τουρκία ως πιθανή αντικαταστάτρια των Βρετανών στην ΕΕ δεν μπορεί μάλλον να ιδωθεί ως καλή ιδέα. Επειδή η Τουρκία είναι τώρα αρκετά ακμάζουσα, πρέπει να μοιραστεί τέτοια φορτία; Εν τούτοις, εάν η Τουρκία πραγματικά θέλει να προσχωρήσει στην ΕΕ, πρέπει να επιδείξει τη θέλησή της να συμβάλει πιό εποικοδομητικά στα ευρωπαικά πράγματα...<br /> <br /> Ζaman<br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.elkeda.gr/">πηγή</a></span>

Τουρκία, Μεγ. Βρετανία και ΕΕ, μια περίπλοκη εξίσωση

της Ερίλ Ντεντέογλου Ο Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας Νοrman Stone απάντησαν σε μερικές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις στον ''The In...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωστρατηγικό λάθος της Ελλάδος

<center> <img border="0" height="290" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/samaras_putin.jpg" style="float: center;" width="460" /></center> <br /> του <strong>Αθανασίου Δρούγου</strong><br /> Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο νεώτερος έπραξε το μοιραίο στρατηγικό λάθος για τη χώρα, που θα πληρώνουν γενεές επί γενεών Ελλήνων, κυρίως σε μορφή τόκου. Με την κατάρρευση του ψυχρού διπολικού κόσμου, ενώ οι ΗΠΑ άρχισαν να ενδιαφέρονται για άλλα μέρη πιο μακρινά και πλούσια αδιαφορώντας για τα Βαλκάνια, η Ελλάδα κατάφερε να πλασαριστεί δυνατά διπλωματικά, οικονομικά και κυρίως στρατιωτικά στο χώρο των πάμπτωχων βαλκανικών χωρών. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που πολύ μιλούσαν για ηγετική δύναμη και τοποτηρητή του ευρωπαϊκού κεκτημένου στην περιοχή.<br /> <br /> Τότε όμως το ελληνικό βαθύ πατριωτικό κράτος κυριάρχησε, εκμεταλλευόμενο την αδιαφορία άλλων, και επέβαλε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή το νεώτερο τη φαεινή ιδέα για τον εναγκαλισμό της Ελλάδας με τη Ρωσία, για πρώτη φορά στους αιώνες, καταστρέφοντας όλες τις μέχρι τότε επιτυχίες.<br /> Ότι δεν κατάφερε η Αικατερίνη η Μεγάλη και ο Στάλιν, κάποιοι υπερπατριώτες πίστεψαν ότι μπορούν να καταφέρουν, ανεύθυνα και επιζήμια, παρά την αποτυχημένη και επιζήμια πολιτική στο θέμα «Οτσαλάν», επιβάλλοντας πρωτότυπες ιδέες όπως τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, την αγορά ρωσικών οπλικών συστημάτων, την εκμάθηση της ρωσικής γλώσσας και άλλα πολλά. Επέβαλαν επίσης την πλήρη απουσία της Ελλάδας από τη Δυτική Συμμαχία στα πεδία των μαχών και τους ενεργειακούς δρόμους, προβάλλοντας ανύπαρκτους κινδύνους και αποκομίζοντας δις ευρώ αχρήστων οπλικών συστημάτων μέσω αχυρό-υπουργών.<br /> Φυσικά τα χρόνια πέρασαν γρήγορα, η Ελλάδα απομονώθηκε, το πλυντήριο χρημάτων σταμάτησε και το 2009 η χώρα παραδόθηκε χρεοκοπημένη οικονομικά και κοινωνικά, επαιτώντας ανά τον κόσμο. Τότε, όπως και στην περίπτωση της Κύπρου, το 1974 και το 2012, η Ρωσία δεν τα κατάφερε, εγκαταλείποντας τους δυστυχείς στη μοίρα τους. Είναι πράγματι τραγικό, μοιραίοι και ανίκανοι άνθρωποι να πιστεύουν ότι μπορούν να καθορίσουν τη μοίρα του πλανήτη, μέσω προσευχών στο θεό του χρήματος…<br /> <br /> <span style="color: #9fc5e8;"><a href="http://www.elkeda.gr/">πηγή</a></span>

Γεωστρατηγικό λάθος της Ελλάδος

του Αθανασίου Δρούγου Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο νεώτερος έπραξε το μοιραίο στρατηγικό λάθος για τη χώρα, που θα πληρώνουν γενεές επί γ...

Διαβάστε την συνέχεια