Ισραηλινό σαμποτάζ στο B-737 AEW&C MESA - "Βαθιά ανάσα" στην ΠΑ από την καθυστέρηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/B737MESAXL.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/B737MESAXL.jpg" width="600" /></a></div><br /> <strong>Ένα "παράθυρο χρόνου" εξασφαλίζει η ελληνική Πολεμική Αεροπορία, αλλά και η ισραηλινή, σε ότι αφορά την εξέλιξη του προγράμματος των αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου B-737 AEW&C MESA του προγράμματος Peace Eagle της Τουρκίας, καθώς φαίνεται ότι αναβάλλεται λόγω του άτυπου ισραηλινου εμπάργκο η παράδοση των αεροσκαφών που είχε προγραμματιστεί για τους επόμενους μήνες και πάντως πριν το τέλος του 2012.</strong> <br /> <span class="highlight"><strong>Σύμφωνα με πληροφορίες το Ισραηλινό υπουργείο Άμυνας έδωσε εντολή στην εταιρεία ΙΑΙ να καθυστερήσει την παράδοση των συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και πιο συγκεκριμένα το σύστημα ELTA EL/M-8300 ES/ELINT για τα τέσσερα τουρκικά αεροσκάφη. </strong></span><br /> <span class="highlight">Η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις των εταιρειών Boeing και ΙΑΙ, με την αμερικανική εταιρεία να αναζητά νέο προμηθευτή όχι μόνο για τα τουρκικά αεροπλάνα αλλά πιθανόν και για τα αυστραλινά <strong> B-737 AEW&C MESA και </strong>άλλους πελάτες του συγκεκριμένου αεροσκάφους έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου, σε μια κίνηση αντιποίνων σε βάρος της ΙΑΙ.</span><br /> <span class="highlight">Το πόσο σημαντικό γεγονός είναι ακόμα και αυτοί οι λίγοι μήνες καθυστέρηση (κάποιοι ισχυρίζονται ότι το πρόγραμμα μπορεί να πάει πίσω μέχρι και 18 μήνες δεδομένου ότι χρειάζεται εκ νέου σχεδίαση, πιστοποίηση, δοκιμές κλπ!), προκύπτει από την σπουδαιότητα του αεροσκάφους, το οποίο θεωρείται το πλέν προηγμένο σύστημα <strong>AEW&C στον δυτικό κόσμο με ραντάρ ικανό να εκτελεί ταυτόχρόνως έρευνα και ηλεκτρονικό πόλεμο κατά το πρότυπο των ρωσικών ραντάρ "L" Band του Su-35, μία από τις αιτίες που το πρόγραμμα παρουσιάζει ήδη εξαετή καθυστέρηση.</strong></span><br /> <span class="highlight"><strong>Βέβαια όταν εμφανιστεί στους ουρανούς της δυτικής Τουρκίας, ίσως στο Αιγαίο (αν και σίγουρα λόγω της δυνατότητάς του να εκτελεί την αποστολή του μέχρι και 400 χλμ. μακριά δεν υπάρχεο λόγος να ρισκάρει στο Αιγαίο) και στην Α.Μεσόγειο, τίποτα πια δεν θα είναι ίδιο στις αποστολές έγκαιρης προειδοποίησης, διοίκησης, ελέγχου και ηλεκτρονικού πολέμου. Θα είναι ότι πιο προηγμένο υπάρχει στις Αεροπορίες τουλάχιστον της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής με συστήματα πολύ πιο εξελιγμένα από τα ΝΑΤΟϊκα E-3 AWACS.</strong></span><br /> <span class="highlight">Η εφαρμογή εξαιρετικά προηγμένων συστημάτων ήταν και η αιτία που καθυστέρησε το πρόγραμμα έξι χρόνια κυρίως λόγω των προβλημάτων του ραντάρ Διάταξης Ηλεκτρονικής Σάρωσης Πολλαπλού ρόλου (MESA) της Northrop Grumman, τα οποία για να επιτύχουν ακριβώς αυτό που προναφέραμε (έρευνα και ηλεκτρονικός πόλεμος από την ίδια κεραία) έχουν ήδη καθυστερήσει 5,5 χρόνια αφού το αεροσκάφος θα ήταν έτοιμο προς παράδοση το Νοέμβριο του 200, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος. </span><br /> <span class="highlight">Εκπρόσωπος της Boeing ανέφερε πως το πρόβλημα εντοπίζεται στο υλικό, στο λογισμικό και στην ολοκλήρωση του συστήματος αποστολής, ιδιαίτερα μάλιστα στους υπολογισμούς πραγματικού χρόνου βαθμονόμησης του ραντάρ MESA και στην προσαρμογή της ικανότητας εντοπισμού στόχων. </span><br /> <span class="highlight"> Πρώτος πελάτης ήταν η Αυστραλία με το πρόγραμμα Wedgetail αξίας $1,88 δισ., ενώ ακολούθησε η σύμβαση FMS ύψους $1.071,5 εκατ. της τουρκικής Αεροπορίας για 4 αεροσκάφη. Εξαιτίας της καθυστέρησης παραδόσεων των δύο προγραμμάτων, η Boeing προέβλεψε αποζημιώσεις ύψους $496 εκατ. στα αποτελέσματα δεύτερου τριμήνου του 2006. Ακολούθησε στις 27 Νοεμβρίου 2006 σύμβαση ύψους $1,59 δισ. για 4 αεροσκάφη της Νότιας Κορέας. Σχετικά με το τουρκικό πρόγραμμα, υπενθυμίζεται πως σε συνέντευξη Τύπου στις 21 Μαΐου 2007 στην Άγκυρα στελέχη της ΤΑΙ δήλωσαν πως η παράδοση του αρχικού αεροσκάφους δεν αναμένεται προ του 2010. <br /> <strong>Το συγκεκριμένο εναέριο σύστημα, αλλάζει πολλά δεδομένα σε ολόκληρο το μέτωπο από τον Έβρο μέχρι τις ακτές του Ισραήλ και δεν έχει καμία σχέση από άποψη δυνατοτήτων με το ΑΣΕΠΕ Erieye, το οποίο βέβαια έχει πολύ υψηλές δυνατότητες, όπως έδειξε και στο πόλεμο της Λιβύης σε αποστολές έρευνας, ελέγχου και εντοπισμού στόχων, αλλά δεν έχει την επιθετική διάσταση που έχει το ραντάρ Ηλεκτρονικής Σάρωσης Πολλαπλού ρόλου (MESA) της Northrop Grumman. </strong><br /> <strong>Στην Πολεμική Αεροπορία χαρακτηρίζουν την εξέλιξη ως "άκρως καλοδεχούμενη", αφού πλεόν υπολογίζεται ότι το σύστημα και να παραδοθεί σε ένα χρόνο, δύσκολα θα έρθει σε επιχειρησιακή ετοιμότητα πριν τα τέλη του 2014, όταν πλέον ελπίζεται να υπάρχει η δυνατότητα για κάποια ανταπάντηση από ελληνικής πλευράς.</strong></span><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Ισραηλινό σαμποτάζ στο B-737 AEW&C MESA - "Βαθιά ανάσα" στην ΠΑ από την καθυστέρηση

Ένα "παράθυρο χρόνου" εξασφαλίζει η ελληνική Πολεμική Αεροπορία, αλλά και η ισραηλινή, σε ότι αφορά την εξέλιξη του προγράμματο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιδεολογίες και Ελληνική Εθνική Στρατηγική.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://nationalpride.files.wordpress.com/2009/12/ellas-kypros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://nationalpride.files.wordpress.com/2009/12/ellas-kypros.jpg" width="600" /></a></div><br /> <address></address><br /> Αφότου ήλθε στο προσκήνιο το Κυπριακό ως σήμερα – δηλαδή επί μισόν αιώνα – όχι λίγες ήττες επεσώρευσε στην Ελλάδα η, πανθολογούμενη άλλωστε, ανυπαρξία μιας μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής, αποδεκτής από τον κύριο κορμό του πολιτικού κόσμου και επεξεργασμένης χάρη στη σύμπραξη πολιτικών, διπλωματών στρατιωτικών και επιστημόνων. Έχοντας την εμπειρία τούτη δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς το προφητικό χάρισμα για να προβλέψει ότι στο μέλλον πολλά θα εξαρτηθούν από το αν θα πραγματοποιηθεί τώρα ό,τι δεν έγινε στο παρελθόν.<br /> Δύο παράγοντες επέδρασαν, και εξακολουθούν να επιδρούν, αρνητικότατα: η <strong>λειτουργία του πολιτικού συστήματος</strong> και η <strong>εμπλοκή σε ιδεολογήματα</strong>. Ο πολιτικός κόσμος δεν βρέθηκε στο ύψος των περιστάσεων όχι μόνον γιατί οι α ή β εκπρόσωποί του έλαβαν συχνά τις α ή β εσφαλμένες αποφάσεις στο α ή β ζήτημα, αλλά και επειδή στο σύνολό του <strong>δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα πάγιο και αθόρυβο θεσμικό πλαίσιο ικανό να εξουδετερώνει κατά το δυνατόν τους πειρασμούς κομματικής εκμετάλλευσης των εθνικών θεμάτων.</strong> Η ανικανότητα προς αυτοσυγκράτηση είναι κατ’ εξοχήν γνώρισμα εφηβικής ανωριμότητας. Και το γεγονός ότι ο ένας επιρρίπτει την ευθύνη στον άλλον αποδεικνύει απλώς ότι ενέχονται όλοι.<br /> <strong>Η επιρροή ιδεολογημάτων σε θέματα εθνικής στρατηγικής ανάγεται γενικότατα στο ότι το νεοελληνικό κρατίδιο αναγκάσθηκε εξ αρχής να αντισταθμίσει την ιστορική του καχεξία με υπεραυτάρεσκους μύθους</strong>. Γίναμε έτσι λαός που τέρπεται παράγοντας λήρους και χορταίνει καταναλίσκοντας ανεμώλια έπη. Η αιτιολογία όμως δεν αποτελεί δικαιολογία, ούτε ενδείκνυται ως πραξεολογία. Αντίθετα: <strong>επιβιώνει όποιος αντιστέκεται στους ίδιους του τους μύθους και καταποντίζεται όποιος τους πιστεύει μέχρις εσχάτων</strong>.<br /> Στη σημερινή συγκυρία, δύο αντιτιθέμενα ιδεολογήματα παρακωλύουν, κοντά στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, την κατάστρωση και την εφαρμογή μιας νηφάλιας εθνικής στρατηγικής: ασαφή και αποδυναμούμενα στοιχεία ενός <strong>γηγενούς εθνικισμού</strong> και εξίσου ασαφή, αλλά ενισχυόμενα αναμασήματα ενός <strong>ξενόφερτου ειρηνισμού και οικουμενισμού</strong>.<br /> <strong><span style="text-decoration: underline;">Οι εθνικιστικές απόψεις</span></strong>, των οποίων η επικράτηση σε διάφορες φάσεις του Κυπριακού και του Μακεδονικού έβλαψε ουσιαστικά τη χώρα, τείνουν π.χ. να εξηγούν τη διαμάχη Ελλάδας και Τουρκίας με το ιστορικό παρελθόν και με φυλετικούς ή πολιτισμικούς παράγοντες, αποδίδοντας τη συμπεριφορά της δεύτερης στον «ασιατικό» και «βάρβαρο» χαρακτήρα της, τον οποίο αντιπαραθέτουν στον «ελληνικό πολιτισμό» και στην «τρισχιλιετή ιστορία» του. Αρκεί μια υπόθεση για να δούμε πόσο αστήρικτα είναι όλα αυτά. Αν η ομόδοξή μας Σερβία είχε 60 εκατ. κατοίκους και ηγεμόνευε στα Βαλκάνια, ζητώντας να κατεβεί στη Θεσσαλονίκη, και η Τουρκία είχε 20 ή 30 εκατ. κατοίκους και αισθανόταν να απειλείται εξίσου από τη σερβική επέκταση, τότε η Ελλάδα και η Τουρκία θα ήσαν εγκάρδιοι φίλοι και σύμμαχοι. <strong>Οι γεωπολιτικές παράμετροι και τα εθνικά συμφέροντα καθορίζουν την εξωτερική πολιτική  όχι το παρελθόν, ούτε η φυλή και ο πολιτισμός.</strong> Η φυλετική και πολιτισμική υποτίμηση της Τουρκίας ενέχει τον κίνδυνο της στρατηγικής της υποτίμησης, αφού συνεπάγεται ότι η δήθεν ανώτερη ελληνική ποιότητα μπορεί να εξουδετερώσει την τουρκική ποσότητα· <strong>είναι βέβαια γνωστό πώς τιμωρείται η στρατηγική υποτίμηση του αντιπάλου</strong> όταν, π.χ., παρασύρει στην κήρυξη ενός πολέμου. Η αύξουσα γενική υπεροχή της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια έχει εξαναγκάσει την εθνικιστική υπεροψία πολλών Ελλήνων να χαμηλώσει αισθητά τους τόνους της. Ωστόσο στο σύνολό της <strong>η ελληνική πλευρά δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει το μέγεθος και τις συνέπειες της πληθυσμιακής και οικονομικής ανόδου της Τουρκίας</strong>, και μάλιστα της βαθμιαίας μετατροπής της σε βιομηχανική δύναμη.<br /> <strong><span style="text-decoration: underline;">Οι ειρηνιστές και οικουμενιστές ή «ευρωπαϊστές»</span></strong> έχουν τον δικό τους τρόπο για να παρακάμπτουν τις οδυνηρές πραγματικότητες και την ψύχραιμη στρατηγική τους ανάλυση. Οι ίδιοι <strong>φαντάζονται ότι είναι πιο ρεαλιστές, αφού ξεπέρασαν τους «εθνικούς αταβισμούς» και συμπορεύονται με τη νέα παγκόσμια κατάσταση, όπου τάχα το εμπόριο και ο διάλογος θα αντικαταστήσουν τον πόλεμο</strong>. Οι θέσεις όμως αυτές διόλου δεν είναι ρεαλιστικότερες από τις πομφόλυγες του εθνικισμού, συνιστούν απλώς την αντίστροφη ιδεολογία, και μάλιστα μιαν ιδεολογία διόλου πρωτότυπη, αφού δεν περιέχει παρά κοινοτοπίες του καπιταλιστικού φιλελευθερισμού διατυπωμένες πριν από 300 χρόνια και διαψευσμένες επανειλημμένα έκτοτε. Όντας ιδεολογία, εκπληρώνουν και τις ψυχολογικές λειτουργίες της ιδεολογίας, δηλαδή <strong>επιτρέπουν σε «προοδευτικούς» διανοούμενους ελαφρών βαρών και σε αστείους δημοσιογραφίσκους να αναβαθμίζουν το μικρό τους εγώ εμφανιζόμενοι ως εκπρόσωποι υψηλών ιδεωδών</strong>· συνάμα <strong>υποθάλπουν σε μικρομεσαίους πολιτικούς την ανακουφιστική ψευδαίσθηση ότι μπορούν να συρρικνώσουν την πολιτική σε διαχείριση και διάλογο, αποτινάζοντας από τους ισχνούς ώμους τους το βάρος έσχατων ιστορικών ευθυνών</strong>. Τέτοιοι διανοούμενοι και τέτοιοι πολιτικοί επιχειρηματολογούν σε ζητήματα εθνικής στρατηγικής κάνοντας το μοιραίο λάθος να προεξοφλούν γενικότερες εξελίξεις που διόλου δεν είναι βέβαιες και που, έστω και αν ευοδωθούν, βρίσκονται ακόμη στην αρχή τους και επιφυλάσσουν πολλά απρόοπτα. Μιλούν και πράττουν, λοιπόν, σαν να υπήρχε ήδη μια ενιαία Ευρώπη, σαν να υπήρχε ήδη ένας ενιαίος κόσμος και σαν να μην ήταν δυνατόν να αντιστραφούν οι τάσεις· <strong>ιδιαίτερα ως προς την ενιαία Ευρώπη σφάλλουν ταυτίζοντας προκαταβολικά τα συμφέροντά της με τα συμφέροντα των Ελλήνων</strong>. Όταν προεξοφλούνται αισιόδοξα οι γενικότερες εξελίξεις, τότε οι στρατηγικές συζητήσεις δεν μπορούν να προχωρήσουν σε βάθος. Γι’ αυτό και πλείστοι όσοι ειρηνιστές και οικουμενιστές εκφράζουν ανοιχτά την εχθρότητά τους απέναντι σε τέτοιες συζητήσεις, ιδίως όταν υπεισέρχονται σε στρατιωτικά θέματα και πολεμικά ενδεχόμενα. <strong>Νομίζουν ότι λύνουν προβλήματα μόνο και μόνο επειδή εκστρατεύουν εναντίον του «εθνικιστικού φανατισμού». Η συχνότατα όμως μισαλλόδοξη συμπεριφορά τους αποδεικνύει για μιαν επιπλέον φορά ότι ο φανατισμός εναντίον του φανατισμού μπορεί να είναι ακόμη πιο στενοκέφαλος από τον απλό φανατισμό.</strong><br /> Καμία ουσιαστική στρατηγική συζήτηση δεν είναι δυνατή αν δεν αφήσει στην άκρη τόσο τα εθνικιστικά όσο και τα ειρηνιστικά ιδεολογήματα· στόχος της είναι ακριβώς η υπέρβασή τους. <strong>Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε «δεξιά», ούτε «αριστερή», ούτε «εθνικιστική», ούτε «διεθνιστική». Είναι τα πάντα, ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης.</strong> Αλίμονο στη χώρα και στην πολιτική της ηγεσία αν ερμηνεύει τη συγκεκριμένη κατάσταση με βάση «δεξιές» ή «αριστερές» προτιμήσεις, αντί να προσαρμόζει τις προτιμήσεις στην κατά το δυνατόν ψυχρή ερμηνεία της συγκεκριμένης κατάστασης.<br /> Κάθε εθνική στρατηγική, εφόσον περιορίζεται στον σχεδιασμό των εκάστοτε επιθυμητών εξελίξεων, είναι καταδικασμένη σε μονομέρεια και δυσκαμψία, δηλαδή σε πρακτικό αδιέξοδο. Λόγος της ύπαρξής της είναι η κάλυψη όλων των ενδεχομένων, των περισσότερο και των λιγότερο πιθανών, των περισσότερο και των λιγότερο ευχάριστων. Και το φάσμα των ενδεχομένων το καταγράφει η υπεύθυνη ηγεσία ακούγοντας χωρίς προκαταλήψεις όλο το φάσμα των απόψεων και των προτάσεων, από οποιονδήποτε και αν προέρχονται.<br /> Όπως διάφοροι «ελληνοκεντρικοί» οφείλουν να μάθουν ότι η «Δύση» δεν είναι μόνον η «τεχνική» και η «λατρεία της ύλης», στην οποία αυτή αντιτάσσουν με υπεραπλουστευτική ευκολία το «πνεύμα» και την «ψυχή» της «ορθόδοξης Ανατολής», έτσι και όσοι επείγονται να «εξευρωπαϊσθούν» καλά θα έκαναν να μην αυταπατώνται ταυτίζοντας τη Δύση με τη δυτική προπαγάνδα («ορθολογισμός», «διάλογος», «ανθρώπινα δικαιώματα» κτλ. κτλ.). Θα ωφελούσαν την Ελλάδα περισσότερο αν, π.χ., μιμούνταν τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι στρατηγικές συζητήσεις στη Γαλλία, στην Αγγλία ή στις ΗΠΑ. Τα πάντα, ακόμη και τα πιο απίθανα σενάρια πολέμου, γίνονται εδώ αντικείμενο εξέτασης και στάθμισης, και το κύριο μέλημα των αναλυτών δεν είναι να εκφράσουν τα ιδεολογικά τους γούστα (λες και δεν υπάρχει σοβαρότερο πράγμα στον κόσμο από αυτά), παρά να εξονυχίσουν δεδομένα και δυνατότητες προκειμένου να διευκολύνουν την υπεύθυνη ηγεσία στο έργο της. <strong>Η προσπάθεια επιβολής ιδεολογικής λογοκρισίας στις στρατηγικές συζητήσεις, όσο και αν καλύπτεται πίσω από υψιπετείς ηθικολογίες, δεν αποτελεί μόνον ένδειξη πνευματικού επαρχιωτισμού. Προπαντός βλάπτει τον τόπο.</strong><br /> Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τους οποίους η εθνική μας στρατηγική είναι σήμερα υποχρεωμένη να έχει προ οφθαλμών ένα ευρύτατο φάσμα πιθανών εξελίξεων, που αρχίζει από τον συμβιβασμό, έστω και με απώλειες, και τελειώνει στον πόλεμο. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στις σχέσεις με την Τουρκία. <strong>Η διαφορά του γεωπολιτικού δυναμικού ανάμεσα στις δύο χώρες αυξάνεται συνεχώς υπέρ της Τουρκίας, και σε 20-30 χρόνια θα είναι αβάσταχτη για την ελληνική πλευρά.</strong> Στην προοπτική αυτή μου φαίνεται προφανές ότι ένας συμβιβασμός θα αποτελούσε για την Ελλάδα το μικρότερο κακό, ακόμη και αν παραχωρούσε κάτι από ό,τι θεωρεί αυτή τη στιγμή κυριαρχικό της δικαίωμα. Ασφαλώς οι εθνικιστές θα αγανακτήσουν με μια τέτοια σκέψη, οφείλουν όμως να αναλογισθούν δύο πράγματα: ότι αργότερα η διαπραγματευτική θέση της χώρας θα είναι χειρότερη και ότι οι ολιγωρίες ή τα σφάλματα των περασμένων δεκαετιών έχουν το πικρό τους τίμημα. Αυτά όμως διόλου δεν σημαίνουν ότι οι ειρηνιστές δικαιούνται να θριαμβολογούν εκ των προτέρων. Γιατί για να συναφθεί ένας τέτοιος συμβιβασμός απαιτείται η βεβαιότητα ότι αυτός θα είναι τελειωτικός, ότι δηλαδή η άλλη πλευρά δεν θα τον χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο νέων αξιώσεων, οπότε σε λίγα χρόνια ή λίγους μήνες θα επιδεινωνόταν η κατάσταση σε σχέση με πριν.<br /> Όσοι προτείνουν σήμερα διάφορους συμβιβασμούς έχουν υπό γενικότατη έννοια δίκιο με βάση τα μακροπολιτικά δεδομένα (αν και οι ίδιοι λιγότερο σκέφτονται αυτά τα τελευταία και περισσότερο ελαύνονται από την επιθυμία να φανούν «πολιτισμένοι» άνθρωποι), κανείς τους όμως δεν μπορεί να εγγυηθεί πολιτικά τη βιωσιμότητα του συμβιβασμού. Και κάτι ακόμη παραβλέπουν οι ειρηνιστές: <strong>καθώς θεωρούν αφελώς τον συμβιβασμό υπαγόρευση της «λογικής» και της «ηθικής» και όχι ενός άτεγκτου συσχετισμού δυνάμεων, υποτιμούν τη σημασία της στρατιωτικής – αποτρεπτικής ισχύος ακριβώς για τη σύναψη ενός ευπρεπούς συμβιβασμού</strong>. Και οι εθνικιστές όμως, οι πατριώτες κτλ., που δεν κάνουν το λάθος να υποτιμούν την αποτρεπτική ισχύ, διέπραξαν για λόγους κομματικής ψηφοθηρίας κάτι εξαιρετικά επιζήμιο: <strong>ενίσχυσαν επί δύο δεκαετίες την οικονομική πολιτική του παρασιτικού καταναλωτισμού, με αποτέλεσμα τη γενικότερη εξάρτηση της δανειοτρεφούς χώρας και την υπονόμευση της αμυντικής της προσπάθειας</strong>.<br /> Έτσι, αν οι πρώτοι ωραιοποιούν τη σημερινή αδυναμία της Ελλάδας με ειρηνιστικά και αντιεθνικιστικά προπετάσματα, οι δεύτεροι, υποκύπτοντας στη λογική των πελατειακών σχέσεων και διαιωνίζοντας τις δυσλειτουργίες του πολιτικού συστήματος, αφαιρούν το ουσιαστικό περιεχόμενο από τις θέσεις τους. Και όπως οι δεύτεροι οφείλουν να κατανοήσουν έμπρακτα, και όχι απλώς ρητορικά, ότι μόνον η εκλογίκευση της οικονομίας σε παραγωγική βάση, δηλαδή η εξοικονόμηση και επένδυση πόρων χάρη στην υπέρβαση του παρασιτικού καταναλωτισμού και του πελατειακού συστήματος, μπορεί να στηρίξει την άμυνα της χώρας, έτσι και οι πρώτοι, όταν αντιτάσσονται με πάθος ιεροκηρύκων στα εξοπλιστικά προγράμματα, οφείλουν να αντιληφθούν ότι είναι πρακτικά το ίδιο είτε έχεις ένοπλες δυνάμεις με ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό είτε δεν έχεις καθόλου. Αν οι ειρηνιστές ήσαν συνεπείς, θα έπρεπε να ζητούν ρητά τη διάλυση των ενόπλων δυνάμεων, αφού έτσι κι αλλιώς αποκλείουν τον πόλεμο και πιστεύουν στην παντοδυναμία του «διαλόγου μεταξύ λογικών ανθρώπων». Είναι προφανές γιατί δεν τολμούν να το κάμουν: <strong>ακόμη και οι ηθικολόγοι φοβούνται τις λεμονόκουπες</strong>.<br /> Σε μια πραγματιστική αντίληψη, οι ένοπλες δυνάμεις μπορεί να είναι τόσο μέσο ειρήνης, δηλαδή αποτροπής, όσο και μέσο πολέμου. Μακάρι να είναι το πρώτο. Αλλά, είτε είναι το πρώτο είτε είναι το δεύτερο, απαιτείται η ίδια αρτιότητα. Και αρτιότητα δεν σημαίνει, όπως φαντάζονται πολλοί, να ξοδεύεις και να κατέχεις όσα ο αντίπαλος. <strong>Σημαίνει την ικανότητα ενός αποφασιστικού πλήγματος, έστω και από τη θέση του ασθενεστέρου</strong>. Μόνον όποιος διαθέτει την ικανότητα αυτή δεν φοβάται τον διάλογο σήμερα και δεν θα φοβηθεί αύριο να προχωρήσει σε διεθνώς εγγυημένους και πάγιους συμβιβασμούς. Αντίθετα, όσο πιο αδύνατος είναι κανείς τόσο περισσότερο πανικοβάλλεται στην ιδέα αδήριτων συμβιβασμών, φοβούμενος, και δίκαια, ότι αυτή θα είναι η αρχή του τέλους.<br /> Τα παραπάνω δεν εισηγούνται κάποια λύση, αλλά ένα πλαίσιο και μια διαδικασία για την εύρεσή της. Επαναλαμβάνω: η χώρα μας βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα ευρύ φάσμα ενδεχομένων, και το νόημα μιας στρατηγικής συζήτησης είναι η στάθμιση όλων των υπέρ και των κατά, με γνώμονα τη συγκεκριμένη κατάσταση και όχι «εθνικιστικές» ή «ειρηνιστικές» συμπάθειες. Θέλησα να δείξω, με όση συντομία επέβαλλε ο διαθέσιμος χώρος, ότι και τα δύο αυτά ιδεολογήματα ενέχουν αντιφάσεις και εσφαλμένες ερμηνείες. <strong>Το χειρότερο που θα μπορούσε να πάθει σήμερα ο τόπος θα ήταν να υποκαταστήσει τη σοβαρή στρατηγική συζήτηση με αντεγκλήσεις μεταξύ εθνικιστών και ειρηνιστών ή «ευρωπαϊστών», με κυνήγι μαγισσών και με πνευματική τρομοκρατία προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.</strong> Φοβούμαι όμως εντονότατα ότι αυτό ακριβώς θα συμβεί. Γιατί όπως ο Κύριος μωραίνει ον βούλεται απολέσαι, έτσι και ένας λαός χάνει την ικανότητα της στρατηγικής σκέψης ακριβώς όταν τη χρειάζεται περισσότερο.<br /> <br /> <a href="http://parisis.wordpress.com/">πηγή</a>

Ιδεολογίες και Ελληνική Εθνική Στρατηγική.

Αφότου ήλθε στο προσκήνιο το Κυπριακό ως σήμερα – δηλαδή επί μισόν αιώνα – όχι λίγες ήττες επεσώρευσε στην Ελλάδα η, πανθολογούμενη άλλω...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική ματιά: Ποιος σκοτώνει… πιο αποτελεσματικά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/peres_erdogan_davos.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-40684" height="328" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/peres_erdogan_davos.jpg" title="peres_erdogan_davos" width="500" /></a></div><br /> Μια πολύ ενδιαφέρουσα κριτική για το ζήτημα των θανάτων στη Μέση Ανατολή από τις συγκρούσεις περιλαμβάνει άρθρο του γνωστού Τούρκου δημοσιογράφου Burak Bekdil στην εφημερίδα HURRIYET, το οποίο μετέφρασε και δημοσίευσε ο ιστοχώρος του δημοσιογράφου Ζαν Κοέν (cohen.gr). Αντικείμενο του άρθρου είναι το… ποιος σκοτώνει περισσότερους, οι Άραβες μουσουλμάνοι, ή οι Ισραηλινοί Εβραίοι…<br /> <strong>Γιατί η Golda Meir είχε δίκιο<br /> Του Burak Bekdil<br /> HURRIYET</strong><br /> <br /> Έχουν περάσει πάνω από δυόμισι χρόνια από τότε που ο Πρωθυπουργός Recep Tayyip Erdoğan είχε πει κατάμουτρα στον Ισραηλινό Πρόεδρο Shimon Peres ότι “Εσείς (οι Εβραίοι) ξέρετε καλά πως να σκοτώνετε”. Ο Πρωθυπουργός Erdoğan, άλλωστε, έχει διακηρύξει αρκετές φορές ότι το κύριο εμπόδιο για την ειρήνη εδώ είναι το Ισραήλ, αποκαλώντας μάλιστα κάποτε το Εβραϊκό κράτος “ένα κακοφορμισμένο απόστημα στη Μέση Ανατολή που μεταδίδει μίσος και εχθρότητα”. Σ’ αυτόν τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού που είναι γεμάτος αίμα στα Μουσουλμανικά εδάφη, ας προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε ποιοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν καλά πως να σκοτώνουν. <br /> <br /> Καθώς ο αριθμός των νεκρών στη Συρία μεγαλώνει μέρα με την ημέρα και πλησιάζει πλέον τους 2.000, ο αριθμός των Τουρκο-Κουρδικών θανάτων δεν έχει τελειωμό ξεπερνώντας ήδη τους 40.000 από το 1984 και συμβάλλοντας με τη σειρά του στη μεγάλη λεκάνη αίματος που ονομάζεται Μέση Ανατολή. Μόνο κατά τη διάρκεια αυτού του Ραμαζανιού, ο αριθμός των νεκρών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν – ή PKK – έχει φτάσει τους 50 που προστίθενται στον συνολικό αριθμό των θυμάτων του πολέμου μεταξύ των Μουσουλμάνων Κούρδων και των Μουσουλμάνων Τούρκων. Εξαιρούνται εδώ οι απώλειες του ΡΚΚ στην Τουρκία και το βόρειο Ιράκ λόγω Τουρκικών στρατιωτικών αντιποίνων καθώς αυτοί σπανίως καταγράφονται με ακρίβεια. <br /> Ας μιλήσουμε για γεγονότα. <br /> Το Σουδάν δεν ανήκει στη συμβατική Μέση Ανατολή οπότε ας αγνοήσουμε τη γενοκτονία εκεί. Ας αγνοήσουμε, επίσης, τις Δυτικο-Πακιστανικές σφαγές στο Ανατολικό Πακιστάν (Μπαγκλαντές) που ανήλθαν συνολικά στα 1.250.000 άτομα το 1971. Ή τους 200.000 θανάτους στην Αλγερία στον πόλεμο μεταξύ των Ισλαμιστών και της κυβέρνησης την περίοδο 1991-2006. <br /> Μια απλή, ωστόσο, έρευνα αυστηρά περιορισμένη στη Μέση Ανατολή θα σας δώσει ένα εκατομμύριο θανάτους στον αποκλειστικά Μουσουλμανικό πόλεμο μεταξύ του Ιράν και του Ιράκ, 300.000 άτομα από Μουσουλμανικές μειονότητες που σκοτώθηκαν από τον Saddam Hussein, 80.000 Ιρανούς που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της Ισλαμικής επανάστασης, 25.000 θανάτους τις μέρες του Μαύρου Σεπτέμβρη την περίοδο 1970-71 που αποδίδονται στην Ιορδανική κυβέρνηση και στον αγώνα της κατά των Παλαιστινίων και 20.000 Ισλαμιστές που σκοτώθηκαν το 1982 στη Hama από τον πρεσβύτερο al-Assad. Η εκτίμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη σφαγή του Osama bin Laden στο Ιράκ έφτανε ήδη τα 150.000 άτομα λίγα χρόνια νωρίτερα.<br /> Σε μια έρευνα του 2007, ο Gunnar Heinsohn από το Πανεπιστήμιο της Βρέμης και ο Daniel Pipes, διευθυντής του Φόρουμ της Μέσης Ανατολής, ανακάλυψαν ότι περίπου 11 εκατομμύρια Μουσουλμάνοι έχουν σκοτωθεί βίαια από το 1948, εκ των οποίων οι 35.000 (0,3%) σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των έξι χρόνων του Αραβικού πολέμου εναντίον του Ισραήλ – ή αλλιώς 1 στους 315 θανάτους. Αντίθετα, πάνω από το 90% όσων έχασαν τη ζωή τους το έπαθε από άλλους αδελφούς Μουσουλμάνους. <br /> Σύμφωνα με τους Heinsohn και Pipes, η αποτρόπαια απογραφή βρίσκει τον συνολικό αριθμό των θανάτων σε συγκρούσεις σε όλον τον κόσμο να ανέρχεται στα 85 εκατομμύρια από το 1950. Από αυτούς, οι θάνατοι Αράβων Μουσουλμάνων στην Αραβο-Ισραηλινή σύγκρουση ήταν 46.000 συμπεριλαμβανομένων των 11.000 θανάτων κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Αυτό ισοδυναμεί με το 0,05% όλων των θανάτων σε όλες τις συγκρούσεις ή το 0,4% του συνόλου όλων των Αραβικών θανάτων στην Αραβο-Ισραηλινή σύγκρουση. <br /> Σε μιαν άλλη εκτίμηση που αγνοεί “μικρές” σφαγές όπως αυτή που συμβαίνει στη Συρία και άλλους θανάτους κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, μόνο το Ιράκ του Saddam, η Ιορδανία, η Συρία του al-Assad του πρεσβύτερου, ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ, η εκστρατεία του bin Laden στο Ιράκ, η Ιρανική Ισλαμική επανάσταση και η Τουρκο-Κουρδική σύγκρουση έχουν προκαλέσει 1,65 εκατομμύρια θανάτους Μουσουλμάνων από Μουσουλμάνους σε σύγκριση με τους λιγότερο από 50.000 θανάτους της Αραβο-Ισραηλινής σύγκρουσης από το 1950, συμπεριλαμβανομένων των απωλειών κατά τη διάρκεια και μετά την Επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι. Για όσους δεν έχουν κάποιο κομπιουτεράκι πρόχειρο στα γραφεία τους, επιτρέψτε μου να σας πω: το 50.000 είναι το 3% των 1,65 εκατομμυρίων. <br /> Η Golda Meir, η τέταρτη Πρωθυπουργός του Ισραήλ ή μάλλον η “Μητέρα” του, είχε απόλυτο δίκιο όταν έλεγε ότι η ειρήνη στη Μέση Ανατολή θα είναι εφικτή μόνο “όταν οι Άραβες αγαπήσουν τα παιδιά τους περισσότερο απ’ ό, τι μας μισούν”.<br /> <strong><a href="http://www.hurriyetdailynews.com/default.aspx?pageid=438&n=why-golda-meir-was-right-2011-08-23">http://www.hurriyetdailynews.com/default.aspx?pageid=438&n=why-golda-meir-was-right-2011-08-23</a></strong><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Τουρκική ματιά: Ποιος σκοτώνει… πιο αποτελεσματικά;

Μια πολύ ενδιαφέρουσα κριτική για το ζήτημα των θανάτων στη Μέση Ανατολή από τις συγκρούσεις περιλαμβάνει άρθρο του γνωστού Τούρκου δημοσιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Βρετανική «επίθεση» φιλίας-συμπαράστασης στην Ελλάδα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/BBC.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-40637" height="359" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/BBC.jpg" title="BBC" width="600" /></a></div><br /> Απρόσμενη βοήθεια βρίσκει η χώρα μας από τη Βρετανία, όπου ένα εξαιρετικά φιλικό δημοσίευμα του BBC στην κατηγορία του «Ταξίδια» καλεί όλους τους Βρετανούς να οργανώσουν τις θερινές τους διακοπές με προορισμό την Ελλάδα!<br /> Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση και ότι ο τουρισμός δέχθηκε σημαντικό πλήγμα την περσινή χρονιά, καλώντας τους Βρετανούς να επισκεφτούν την Ελλάδα, αφού ο τουρισμός είναι και η μόνη ελπίδα για τη χώρα μας.<br /> <br /> Φθάνει μάλιστα στο σημείο να υποβαθμίσει τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας, αναφέροντας ότι «τα επεισόδια και οι ταραχές γίνονται σε μια μικρής έκτασης περιοχή στην Αθήνα, γύρω από τη Βουλή και όχι σε όλη την Ελλάδα. Μπορεί βέβαια σε κοντινή απόσταση να είναι η Ακρόπολη και ο Παρθενώνας αλλά δεν είναι επικίνδυνα. Εξάλλου υπάρχουν τόσα ειδυλλιακά, κατάλευκα νησιά μακριά από εκεί όπως η Κέρκυρα, η Ρόδος και η Κρήτη»!<br /> Επιπρόσθετα, ξεχωριστή αναφορά γίνεται και στα κίνητρα για την έλευση τουριστών από τη Βρετανία μιλώντας για μεγάλες προσφορές που θα βρει κανείς στην Ελλάδα λόγω της κρίσης, καθώς επίσης και στα αεροπορικά εισιτήρια. Το μόνο πρόβλημα που ίσως αντιμετωπίσουν οι τουρίστες σύμφωνα με το BBC είναι οι συνεχείς απεργίες των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, αν και σε αυτό το θέμα η αντιμετώπιση είναι απροσδόκητα θετική, λέοντας στο ρεπορτάζ ότι υπάρχει συνεχής ενημέρωση για το πότε θα γίνουν!<br /> Το άρθρο κλείνει με εντυπωσιακό τρόπο: «Η κρίση δεν έχει σημαδέψει τα αξιοθέατα που κάνουν την Ελλάδα έναν από τους είκοσι καλύτερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Ο ήλιος λάμπει ακόμα, τα νερά είναι κρυστάλλινα και ο ουρανός είναι μπλε! Αυτό δεν αλλάζει με τίποτα!»<br /> Ας τα δούμε εμείς και ας μη χάσουμε την ευκαιρία δείχνοντας τον κακό μας εαυτό. Ήρθε η ώρα να σεβαστούμε και να τιμήσουμε όσους μας βοηθάνε, με τον οποιονδήποτε τρόπο στα δύσκολα. «THANKS BBC»…<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Βρετανική «επίθεση» φιλίας-συμπαράστασης στην Ελλάδα!

Απρόσμενη βοήθεια βρίσκει η χώρα μας από τη Βρετανία, όπου ένα εξαιρετικά φιλικό δημοσίευμα του BBC στην κατηγορία του «Ταξίδια» καλεί όλου...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία – Anatolian Eagle: Από αετός σε… αμερικανικό γεράκι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Turkey-F-16-Fighting-Falcon1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-40618" height="350" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Turkey-F-16-Fighting-Falcon1.jpg" title="Turkey F-16 Fighting Falcon" width="600" /></a></div><br /> Η άσκηση της Τουρκίας με τη επωνυμία «Anatolian Eagle» έγινε ιδιαιτέρως γνωστή στην Ελλάδα από τη συμμετοχή πλήθους χωρών, κυρίως όμως από τη συμμετοχή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, η οποία και βοηθούσε στο να… ανεβάζουν πίεση οι Έλληνες επιτελείς των ενόπλων δυνάμεων, δεν έπαψε να υπάρχει παρά τα πολιτικά προβλήματα που την ταλάνισαν…<br /> Οι Ισραηλινοί προφανώς αποτελούν παρελθόν πλέον, ενώ οι Αμερικανοί, μετά από έναν χρόνο απουσίας, επίσης για πολιτικούς λόγους, επανήλθαν δριμύτεροι και τη στιγμή που συζητάμε το θέμα βρίσκονται σε τουρκικό έδαφος και εμπλέκονται σε επιχειρησιακά σενάρια με τους Τούρκους συναδέλφους τους.<br /> <br /> Και η Τουρκία όμως φαίνεται ότι επιθυμεί… να ξεχάσει τις παλιές καλές ημέρες όταν και πουλούσε πανάκριβα τη θέση της χώρας με σκοπό να αποκομίσει γεωπολιτικά οφέλη και η μέθοδος που βρήκε ήταν τα γεννητούρια… Ωστόσο, οι Αμερικανοί επανήλθαν και συμμετέχουν… σε άλλη άσκηση, την «Anatolian Falcon 2012»! Πρόκειται για τη μετονομασία του «Αετού της Ανατολίας» η οποία διεξάγεται στην αεροπορική βάση του Ικονίου από τις 5 Μαρτίου μέχρι τις 16 του παρόντος μηνός.<br /> Από αμερικανικής πλευράς, στην άσκηση συμμετέχει η 480 μοίρα μαχητικών που εδρεύει στο Σπάνγκνταχλεμ της Γερμανία. Σύμφωνα με όσα έχουν μέχρι στιγμής γίνουν γνωστά, τα αμερικανικά και τα τουρκικά μαχητικά συνεκπαιδεύονται σε ρόλους «καταστολής εχθρικής αεράμυνας» (SEAD: Suppression of Enemy Air Defences).<br /> Ποιο είναι όμως το κίνητρο για την αμερικανική απόφαση να επανέλθουν οι ΗΠΑ στην άσκηση; Προφανώς το γεωπολιτικό, δηλαδή η αμερικανική επιθυμία να μην απολέσει την Τουρκία και να την διατηρήσει ως σύμμαχο, τουλάχιστον όσο εξακολουθούν να «ματώνουν» τα μέτωπα του Ιράν, του Ιράν και του Αφγανιστάν…<br /> Η αμερικανική κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα επιδεικνύει σχεδόν εμμονή στην εξασφάλιση της συνεργασίας της Τουρκίας, έχοντας αποδείξει ότι είναι διατεθειμένη να δεχθεί ακόμα και τη δραματική τροπή που έλαβαν τους τελευταίους μήνες οι τουρκο-ισραηλινές σχέσεις, με τις δυο χώρες να έχουν σαφείς διαφωνίες στον τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το Ιράν.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/F-16_Turkey.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-40619" height="333" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/F-16_Turkey.jpg" title="F-16_Turkey" width="500" /></a><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Τουρκία – Anatolian Eagle: Από αετός σε… αμερικανικό γεράκι

Η άσκηση της Τουρκίας με τη επωνυμία «Anatolian Eagle» έγινε ιδιαιτέρως γνωστή στην Ελλάδα από τη συμμετοχή πλήθους χωρών, κυρίως όμως από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιοι ετοιμάζονται να επενδύσουν 5 δισ. στην Κύπρο σε ενέργεια, τουρισμό και... ομόλογα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" height="369" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KYPROS/cache/xristofiasGermezian-474x369.JPG" width="600" /></div><br /> <br /> <strong style="font-weight: bold !important;">Με επενδύσεις, που αναμένεται να υπερβούν τα 5 δισεκατομμύρια, ετοιμάζεται να εισέλθει στην Κύπρο η Triple Five.</strong><br /> <br /> Ο βαθύπλουτος πρόεδρος του καναδικού ομίλου, <strong style="font-weight: bold !important;">Ναντέρ Γκερμεζιάν</strong> συναντήθηκε το απόγευμα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκφράζοντας παράλληλα την πρόθεση της Triple Five να <strong style="font-weight: bold !important;">επενδύσει στην επικείμενη έκδοση κρατικών χρεογράφων.</strong><br /> <br /> Ο ίδιος απέφυγε να αναφερθεί στο ύψος των επενδύσεων του, ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες του τηλεοπτικού σταθμού ΣΙΓΜΑ, πρόθεση του Ομίλου είναι να ρίξει στην κυπριακή οικονομία ποσά, που<strong style="font-weight: bold !important;"> ξεπερνούν τα 5 δισεκατομμύρια.</strong><br /> <br /> Ο Ιρανο-ισραηλινής καταγωγής Κροίσος, ανακοίνωσε ότι πρόθεση του Ομίλου του είναι η ίδρυση τράπεζας στην Κύπρο, είτε το άνοιγμα παραρτήματος υφιστάμενης τράπεζας, που διαθέτει ο Όμιλος του.<br /> <br /> Η Triple Five, έχει αιτηθεί άδειας από την Κεντρική Τράπεζα με την οποία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις.<br /> <br /> Η επόμενη συνάντηση, αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 27 με 28 Μαρτίου. Επίσης, η Triple Five, αναμένεται να χορηγήσει φέτος και τονωτική ένεση στον τουριστικό – ξενοδοχειακό τομέα, φέρνοντας στο νησί 100,000 τουρίστες.<br /> <br /> Ήδη, -όπως ανακοίνωσε ο Ναντέρ Γκερμεζιάν ή αλλιώς «παππούς», όπως τον χαρακτηρίζουν οι κύκλοι των πολυεκατομμυριούχων- κλιμάκιο της Five δουλεύει για την Κύπρο σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική, ενώ βρίσκεται και σε διαπραγματεύσεις με Κύπριους ξενοδόχους… <br /> <br /> Ενδιαφέρον υπάρχει και για τον τομέα της ενέργειας, όπου ο καναδικός όμιλος ετοιμάζεται να εκδηλώσει ενδιαφέρον για το<strong style="font-weight: bold !important;"> δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων,</strong> αλλά και για υποδομές.<br /> <br /> Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, Κίκη Καζαμία, ο καναδικός κολοσσός, προτίθεται να καλύψει σημαντικό κομμάτι της επικείμενης έκδοσης ομολόγων της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες του ΣΙΓΜΑ, η Triple προτίθεται να αγοράσει κυπριακά ομόλογα επενδύοντας ποσά μεταξύ 500 και 800 εκατομμυρίων.<br /> <br /> <strong style="font-weight: bold !important;">Τα εν λόγω ομόλογα είναι για να καλύψουν χρηματοδοτικές ανάγκες της Κύπρου μέχρι τα μέσα του 2013.</strong><br /> <br /> <br /> <br /> <strong style="font-weight: bold !important;">Από junk σε… Triple Five!</strong><br /> <br /> Όπως φαίνεται λοιπόν, δεν αγγίζουν τον καναδικό κολοσσό οι υποβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης. Και αυτό γιατί οι κολοσσοί δεν έχουν κοντόφθαλμη λογιστική θεώρηση των πραγμάτων.<br /> <br /> Χτίζουν επιχειρηματικές δραστηριότητες με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, σταθμίζοντας τις προοπτικές της κάθε οικονομίας.<br /> <br /> Και δεν είναι μόνο η Triple, που γυρνά πλάτη στις αξιολογήσεις είναι και άλλοι μεγάλοι επενδυτές με συγκεκριμένους επενδυτικούς χάρτες για την Κύπρο. <br /> <br /> <br /> <br /> <strong style="font-weight: bold !important;">Γκερμεζιάν: «Η Κύπρος είναι μια από τις καλύτερες χώρες για επενδύσεις»</strong><br /> <br /> Στις δηλώσεις του, μετά την συνάντηση του με τον Πρόεδρο Χριστόφια, ο Ναντέρ Γκερμεζιάν ανέφερε ότι η Κύπρος είναι μια από τις καλύτερες χώρες για επενδύσεις.<br /> <br /> Οπως είπε, η Κύπρος ''είναι μια καλή χώρα για επενδύσεις ακόμη και αν η οικονομία είναι λίγο αβέβαιη προς το παρόν, αυτό όμως δεν πρέπει να σταματήσει κανέναν από το να έρθει εδώ''.<br /> <br /> ''Πιστεύουμε ότι είμαστε σε θέση να συμβάλουμε στην ανάπτυξη του τομέα της ενεργειακής βιομηχανίας στην Κύπρο'', πρόσθεσε.<br /> <br /> Ο κ. Γκερμεζιάν είπε ότι δεν συζήτησε το θέμα του δεύτερου γύρου της αδειοδότησης για το φυσικό αέριο με τον Πρόεδρο Χριστόφια, εκφράζοντας ωστόσο το ενδιαφέρον του για επενδύσεις στο θέμα του φυσικού αερίου.<br /> <br /> Οσον αφορά τον τουρισμό, εξέφρασε την πεποίθηση ότι ''μπορούμε να φέρουμε με ναυλωμένες πτήσεις τουρίστες από τη Βόρειο Αφρική, την Ευρώπη, την Ασία και από αλλού''.<br /> <br /> Ερωτηθείς γιατί επέλεξε την Κύπρο, ο κ. Γκερμεζιάν αναφέρθηκε στη γεωγραφική της θέση, στο σταυροδρόμι μεταξύ Μέσης Ανατολής και Ευρώπης, προσθέτοντας ότι η Κύπρος είναι μια από τις καλύτερες χώρες σήμερα για να επενδύσει κανείς.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

Ποιοι ετοιμάζονται να επενδύσουν 5 δισ. στην Κύπρο σε ενέργεια, τουρισμό και... ομόλογα

Με επενδύσεις, που αναμένεται να υπερβούν τα 5 δισεκατομμύρια, ετοιμάζεται να εισέλθει στην Κύπρο η Triple Five. Ο βαθύπλουτος πρόεδρος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η "απόπειρα" κατά Καραμανλή και οι "ασύμμετρες επιθέσεις" που έκαιγαν την Ελλάδα το 2007

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" height="354" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/PORTRAITA-PROSOPA-SYNANTHSEIS/cache/karamanlisprofil-474x344.jpg" width="600" /></div><br /> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></div><br /> <br /> <br /> Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ<br /> <br /> Δεν είμαστε ειδικοί,δεν παριστάνουμε τους "Πουαρό" ,αλλά αυτό το σενάριο "απόπειρας δολοφονίας" του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή...μπάζει από παντού. Μας είναι λίγο δύσκολο να φανταστούμε μια ομάδα δολοφόνων που στόχο είχαν τον πρωθυπουργό μιας χώρας να βολτάρουν μ΄ ένα φορτηγάκι στην Αττική,να συναντιούνται στη πλατεία του Χολαργού κα να τα λένε και μέσα στο όχημα με το οποίο τους εντόπισαν Ρώσοι πράκτορες -άλλο πάλι κι αυτό- είχαν όλα ...τα σύνεργα και τα σχέδια της δολοφονίας! Αλλά είπαμε.Ειδικοί δεν είμαστε.Μπορεί οι επαγγελματίες δολοφόνοι να έχουν ξεπέσει σε τέτοια ερασιτεχνικά σενάρια.Βέβαια αφού η Δικαιοσύνη αποφάσισε να διαταξει έρευνα ,εμείς περισσεύουμε.<br /> <br /> Ίσως να ΄χουμε γίνει καχύποπτοι από εκείνο το καλοκαίρι του 2007,όταν η Ελλάδα όλη καίγονταν.Οι νεκροί είχαν φθάσει τους 70 αν θυμάμαι καλά όταν οι στρατιωτικοί συντάκτες ειδοποιήθηκαν ότι "ανεβαίνει στο ΥΕΘΑ ο πρωθυπουργός". Απόγευμα ήταν και το θερμόμετρο έδειχνε κοντά στους 40 βαθμούς Κελσίου. Ο Κ.Καραμανλής βγήκε από το αυτοκίνητο φορώντας ...μπουφάν. Σ΄ όλους έκανε εντύπωση το γεγονός.<br /> <br /> Δεν κάθησε πολύ στο ΥΕΘΑ.Όταν λίγο αργότερα είδαμε το πλάνο του στη κρατική τηλεόραση με το μπουφάν και γύρω του καθισμένους τους Αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων,κάποιος συνάδελφος έκανε "μαύρο χιούμορ" και είπε ότι "είναι ίδιος ο Μπους με τους στρατηγούς την 11η Σεπτεμβρίου".<br /> <br /> Ούτε μισή ώρα δεν πέρασε από την ατάκα του συναδέλφου και τα τηλέφωνά μας άρχισαν να χτυπάνε το ένα μετά το άλλο. Ήταν "κύκλοι" του ΥΕΘΑ που διέρρεαν ότι δεχόμαστε "ασύμμετρη επίθεση". Και μετά άρχισαν πάλι να χτυπάνε δαμονισμένα και ήταν άλλοι "κύκλοι" που μας έλεγαν για "ύποπτα μηχανάκια με αγνώστους" που πέταγαν στουπιά σε διάφορες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Αττικής! <br /> <br /> Ότι κάποιοι μπορεί να είχαν εκμεταλλευτεί τη τραγωδία των πυρκαγιών το καλοκαίρι του 2007 και να προσπάθησαν να τη κάνουν χειρότερη,μπορεί να συζητηθεί αλλά πρέπει και να αποδειχτεί. Το γεγονός ότι από τον Ιανουάριο του 2007 η Πυροσβεστική προειδοποιούσε ότι "το καλοκαίρι θα καούμε αν δεν λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα", είναι ένα γεγονός που δεν αμφισβητείται και που κατά τη γνώμη μας είναι σοβαρότερη εκδοχή από τους "εξωγήϊνους" που ήρθαν να μας κάψουν.<br /> <br /> Τι σχέση έχουν οι δύο ιστορίες θα πείτε; Ότι τα "επικοινωνιακά επιτελεία" των πολιτικών είναι ίσως πιο ερασιτέχνες και από τους επίδοξους δολοφόνους του Καραμανλή που έτρωγαν σουβλάκια στη πλατεία του Χολαργού.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

Η "απόπειρα" κατά Καραμανλή και οι "ασύμμετρες επιθέσεις" που έκαιγαν την Ελλάδα το 2007

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ Δεν είμαστε ειδικοί,δεν παριστάνουμε τους "Πουαρό" ,αλλά αυτό το σενάριο "απόπειρας δολοφονίας...

Διαβάστε την συνέχεια

"Λευκή επανάσταση",κόκκινες σημαίες και σκοτεινές δυνάμεις.Μια ανάλυση για τη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" height="367" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/PUTIN/cache/1730336-630x437.jpg" width="600" /></div><br /> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></div><br /> <br /> Χάρης Λογοθέτης (μετάφραση), Jean-Marie Chauvier<br /> <span style="font-weight: bold !important;"><br /> <span style="font-weight: normal;"> Στις 4 Μαρτίου 2012, ο Βλαντίμιρ Πούτιν αναδείχθηκε θριαμβευτής των ρωσικών προεδρικών εκλογών.</span></span> Με ποσοστό 63% επικράτησε από τον πρώτο γύρο και εξελέγη πρόεδρος της Ρωσίας για τα επόμενα έξι χρόνια. [1] Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, αμφισβήτησε την εγκυρότητα των εκλογών και κατήγγειλε μαζική νοθεία. <span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Οι πρώτες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας αντιμετωπίστηκαν με αστυνομική καταστολή και εκατοντάδες συλλήψεις. Πλησιάζοντας στην επόμενη διαδήλωση, που έχει οριστεί για το Σάββατο 10 Μαρτίου, η αντιπολίτευση προσπαθεί να αξιοποιήσει την παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του περασμένου Δεκεμβρίου, οι οποίες έσπασαν δεκαπέντε χρόνια πολιτικής σιωπής. </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Ποιος είναι, όμως, ο χαρακτήρας του κινήματος και ποιοι οι πολιτικοί στόχοι των δυνάμεων που το αποτελούν ;<br /> <img alt="" height="392" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/PUTIN/1730337(1).jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Η νέα αναταραχή στη Ρωσία έχει ένα συγκεκριμένο σημείο αφετηρίας. Τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου 2011, οι οποίες αναμένονταν ως τυπική διαδικασία που θα προεξοφλούσε την -εξασφαλισμένη και προκατασκευασμένη- νίκη του Βλαντίμιρ Πούτιν στις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου του 2012, με προοπτική την παραμονή του στην προεδρία της Ρωσίας για δύο συνεχόμενες θητείες, δηλαδή έως το 2024. Προοπτική τρομακτική για την αντιπολίτευση. Έτσι, οι βουλευτικές εκλογές φαίνονταν προβλέψιμες. Σύμφωνα με το φιλελεύθερων τάσεων ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Levada, « η συντριπτική πλειονότητα των Ρώσων δηλώνει βέβαιη για την επικράτηση του κόμματος “Ενωμένη Ρωσία” στις 4 Δεκεμβρίου και η εκλογική απάθεια που προκύπτει από την κατάσταση αυτή ευνοεί ακόμη περισσότερο τον Βλαντίμιρ Πούτιν ». [2]<br /> <br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Πρώτη πηγή έκπληξης, λοιπόν : τα εκλογικά αποτελέσματα που αποδυναμώνουν το κυβερνών κόμμα. Είναι εμφανές ότι η εξουσία του δεν είναι πια τόσο « απόλυτη »... Σε σχέση με το 2007, το κόμμα του Πούτιν, η « Ενωμένη Ρωσία » (ER) υποχωρεί από το 64,30% στο 49,32%, το Κομμουνιστικό Κόμμα (KPRF) ενισχύεται από το 11,57% στο 19, 19% και ο αριστερός αντίπαλός του, η σοσιαλδημοκρατική « Δίκαιη Ρωσία », περνά από το 7,74% στο 13,24%. Το (ακροδεξιό) « Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα » (LDPR) ανέρχεται από το 8,14% στο 11,67%, ενώ το φιλελεύθερο κόμμα « Γιάμπλοκο » λαμβάνει 3,43% (από 1,59%), ποσοστό που δεν του επιτρέπει να εισέλθει στη Δούμα.<br /> <img alt="" height="438" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/PUTIN/1730338.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Έκπληξη δεύτερη : χάρη στους ακτιβιστές της αντιπολίτευσης, στην εποπτεία της μη κυβερνητικής οργάνωσης (ΜΚΟ) Golos -η οποία χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ μέσω του προγράμματος USAID και του National Endowment for Democracy (NED)- και στους παρατηρητές του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), έρχονται στο φως περιστατικά « μαζικής νοθείας ». Αμέσως η διαμαρτυρία εκφράζεται στους δρόμους. Σημειώνονται συγκρούσεις και συλλήψεις -πότε απλές προσαγωγές και πότε καταδίκες και φυλακίσεις αρκετών ημερών. <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;"><br /> Αλλά η εικόνα μιας Ρωσίας που περνά « δια πυρός και σιδήρου » υπήρξε υπερβολική σε ορισμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης -με αποκορύφωμα το ρεπορτάζ του αμερικανικού καναλιού Fox News, το οποίο, καλύπτοντας τα γεγονότα στη Ρωσία, τα « επένδυε » με εικόνες από επεισόδια στην... Ελλάδα. [3] Η κορύφωση του πρώτου αυτού κύματος αμφισβήτησης ήταν η συγκέντρωση 30.000 έως 40.000 διαδηλωτών στη Μόσχα, στις 10 Δεκεμβρίου. Επιτυχία σχετική -εάν ληφθεί υπόψη ότι η Μόσχα και τα περίχωρά της αριθμούν 11 έως 15 εκατομμύρια κατοίκους και ότι οι κινητοποιήσεις στο υπόλοιπο της χώρας ήταν μικρές- αλλά επιτυχία απροσδόκητη μετά από δεκαοκτώ χρόνια πολιτικής απάθειας.<br /> <img alt="" height="360" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/PUTIN/1756763.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">« Πρωτόγνωρο », θα πουν πολλοί, μολονότι η Ρωσία, στο πρόσφατο παρελθόν, δεν έχει γνωρίσει λίγες κινητοποιήσεις : τις εξεγέρσεις του 1992-1993 εναντίον της « θεραπείας-σοκ », οι οποίες τερματίστηκαν με τον βομβαρδισμό του Κοινοβουλίου, στις 5 Οκτωβρίου 1993, τις απεργίες και τις διαμαρτυρίες για τις καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών το 1998-1999, τους 500.000 διαδηλωτές κατά της κατάργησης διαφόρων κοινωνικών ωφελημάτων, το 2005. Όμως, είναι αλήθεια, ποτέ δεν είχε σημειωθεί πολιτική διαμαρτυρία τέτοιου είδους, τέτοιας έκτασης, με τη συμμετοχή της νέας γενιάς. Έτσι, οι αιτίες και οι στόχοι της εξέγερσης αυτής είναι αντίστοιχα πολλαπλοί.<br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Μπορούμε να διακρίνουμε τρεις συνιστώσες : μια « εξωσυστημική » ριζοσπαστική αμφισβήτηση, τη θεσμική αντιπολίτευση –κυρίως τους κομμουνιστές- και το αυθόρμητο και γεμάτο άγνωστες πλευρές νέο κύμα, τους μπλόγκερς που, φαινομενικά, δεν έχουν πολιτικές αναφορές, αν και...<br /> <img alt="" height="386" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/KOSMOS/PUTIN/1760748.jpg" width="600" /><br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;"><br /> Η « εξωσυστημική » πολιτική αμφισβήτηση<br /> Την αναφέρουν συχνά ως « πορτοκαλί επανάσταση », κατά το πρότυπο της Ουκρανίας του 2004, αλλά βαφτίστηκε από τον φιλελεύθερο ηγέτη της, Μπαρίς Νέμτσοφ, « λευκή επανάσταση » ή « επανάσταση του χιονιού ». Λευκές κορδέλες μοιράστηκαν μαζικά. Το συμβολικό αυτό φορτίο παραπέμπει στις « χρωματιστές επαναστάσεις ». Στη Ρωσία, μάλιστα, η επιλογή του λευκού χρώματος δεν είναι εντελώς αθώα. [4] Οι πιο γνωστές (ιδιαίτερα στα δυτικά μέσα ενημέρωσης) οργανώσεις του ρεύματος αυτού είναι το κίνημα Solidarnost και το Κόμμα Ελευθερίας του Λαού (Parnas). Το πρόσωπο που μιλά περισσότερο εξ ονόματός τους είναι ο Μπαρίς Νέμτσοφ, ο οποίος φαίνεται να πραγματοποιεί τη μεγάλη επιστροφή του.<br /> <br /> <br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;">Ο Νέμτσοφ, δεξί χέρι του Μπαρίς Γιέλτσιν κατά τη δεκαετία του 1990, πρώην σύμβουλος του προέδρου της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιούστσενκο, (2004-2010), παλαιός ηγέτης της Ένωσης Δεξιών Δυνάμεων (SPS), ίδρυσε, το 2008, μαζί με τον επί σοβιετικής εποχής αντιφρονούντα Βλαντίμιρ Μπουκόφσκι και τους δύο ηγέτες του Ενωμένου Μετώπου Πολιτών, Γκάρι Κασπάροφ και Ίλια Γιασίν, το ενοποιημένο Δημοκρατικό Κίνημα Solidarnost, έναν συνασπισμό κομμάτων και οργανώσεων υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /> <br /> Στο νέο κόμμα της φιλελεύθερης Δεξιάς του Νέμτσοφ, το Parnas, συμμετέχουν κι άλλες γνωστές στη Δύση προσωπικότητες : ο Βλαντίμιρ Ρίζκοφ, άλλος παλαιός ηγέτης της εποχής Γιέλτσιν, και ο Μιχαήλ Κασιάνοφ, ο οποίος είχε αναλάβει θέσεις με ευρείες αρμοδιότητες στον οικονομικό και τον χρηματοπιστωτικό τομέα κατά τη δεκαετία του 1990 και διετέλεσε πρωθυπουργός στην πρώτη (και πιο φιλελεύθερη) περίοδο της προεδρίας Πούτιν (2000-2004). Μετέπειτα, ήρθε σε ρήξη με τον Πούτιν και έχει γίνει ένας από τους Ρώσους πολιτικούς παράγοντες με τη μεγαλύτερη επιρροή στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.<br /> <br /> Τα κινήματα « Για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα », « Μεμόριαλ » και άλλες ΜΚΟ της κοινωνίας των πολιτών αποτελούν, επίσης, μέρος της πρώτης συνιστώσας, η οποία, μεταξύ άλλων, καταδικάζει το σοβιετικό σύστημα, σε σαφή αντίθεση με τα αριστερά ή « πατριωτικά » κόμματα [5] και οργανώσεις.<br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;"><br /> Υπάρχει και μία ξεχωριστή περίπτωση, ο Έντουαρντ Λιμόνοφ. Ο συγγραφέας αυτός, ο οποίος, το 1994, δημιούργησε το Εθνικο-Μπολσεβικικό Κόμμα (ΝΒΡ- τέθηκε εκτός νόμου για « εξτρεμισμό » το 2007), υπήρξε ο ιδρυτής και των κύριων πλουραλιστικών αντιπολιτευτικών πρωτοβουλιών, από κοινού με τον παλαιό πρωταθλητή σκακιού Γκάρι Κασπάροφ και σε συντονισμό με διάφορες οργανώσεις για τη δημοκρατία και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων : Άλλη Ρωσία, Ενωμένο Φόρουμ Πολιτών, Πορείες Διαφωνίας, Εθνική Συνέλευση και την Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας, στην οποία συμμετέχει και το ακροαριστερό Rotfront. Ο Λιμόνοφ, σύμμαχος των φιλελεύθερων, αλλά διαφωνώντας μαζί τους στο βάθος (όσον αφορά τις ευθύνες τους στην κοινωνική καταστροφή της δεκαετίας του 1990), εμφυσά στην Άλλη Ρωσία έναν νέο, εθνικιστικό προσανατολισμό, τον οποίο συμπυκνώνει συμβολικά η υιοθέτηση της μαύρης – κίτρινης - άσπρης αυτοκρατορικής σημαίας.<br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;"><br /> Νέα βεντέτα της αμφισβήτησης είναι μια οικολόγος : η Γιεβγένια Τσιρίκοβα, επικεφαλής ενός κινήματος για την προστασία του δάσους του Κίμκι, βόρεια της Μόσχας, από το έργο κατασκευής του αυτοκινητόδρομου Μόσχας - Αγίας Πετρούπολης, το οποίο έχει ξεκινήσει η γαλλική εταιρεία Vinci.<br /> Το φιλελεύθερο ρεύμα διαθέτει, επίσης, τη συμπάθεια των μέσων ενημέρωσης που συμφωνούν με τις θέσεις του –της εφημερίδας « Novaïa Gazeta », του ραδιοφωνικού σταθμού Ekho Moskvy, της οικονομικής εφημερίδας « Vedomosti » [6] και πολλών ιστοσελίδων, οι οποίες ασκούν πλέον ισχυρότερη επιρροή από τον γραπτό Τύπο, και, μάλιστα, είναι σε θέση να ανταγωνίζονται το επίσημο μονοπώλιο των μεγάλων τηλεοπτικών καναλιών.<br /> <br /> <br /> Στους κόλπους, αλλά, ταυτόχρονα, « στο περιθώριο » αυτού του ρεύματος αμφισβήτησης, υπάρχει το γνωστό κόμμα Γιάμπλοκο, μέλος της φιλελεύθερης Διεθνούς, του οποίου ηγείται ο διαπρεπής οικονομολόγος και διανοούμενος Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους φιλελεύθερους, το Γιάμπλοκο έχει διατηρήσει κάτι από το ανθρωπιστικό πνεύμα της παλαιάς φιλελεύθερης ιντελιγκέντσια της σοβιετικής εποχής και δεν υποστήριξε τη « στρατηγική του σοκ » της δεκαετίας του 1990. Επικαλείται έναν κοινωνικό φιλελευθερισμό που σέβεται τη δημοκρατία, σε αντίθεση με τη « γραμμή Πινοτσέτ » της σκληρής φιλελεύθερης Δεξιάς.<br /> <br /> <br /> Επιπλέον, το ρεύμα της αμφισβήτησης προσελκύει, σε περιορισμένη, μέχρι στιγμής, κλίμακα, εθνικιστικές και νεοφασιστικές κινήσεις, οι οποίες αποδοκιμάστηκαν έντονα από τους αναρχικούς κατά τη διαδήλωση της 10ης Δεκεμβρίου. Κοκκινόμαυρες σημαίες ενάντια στα μαύρα – κίτρινα - άσπρα λάβαρα της ρωσικής αυτοκρατορίας.<br /> <br /> <br /> Συμμαχικές, αλλά όχι ευθυγραμμισμένες με τους φιλελεύθερους, είναι και οι δυνάμεις του Levyi Front (Αριστερό Μέτωπο), με επικεφαλής τον 34χρονο Σεργκέι Ουντάλτσοφ, ένθερμο υποστηρικτή της αυτοοργάνωσης του λαού μέσω της επιστροφής στα σοβιέτ, με στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού και όχι μόνο του Πούτιν. Η εμβληματική φυσιογνωμία της νέας ριζοσπαστικής Αριστεράς, που φυλακίστηκε για δέκα ημέρες και αρρώστησε σοβαρά, παραμερίστηκε από την πολιτική σκηνή την κατάλληλη στιγμή, γεγονός που διευκόλυνε την κατάκτηση της ηγεμονίας του κινήματος από τους φιλελεύθερους, οι οποίοι ήδη δέχονταν ισχυρή ώθηση από τα μέσα ενημέρωσης και άλλα πολιτικά και οικονομικά στηρίγματα στη Δύση. Ο Ουντάλτσοφ και οι πολιτικοί φίλοι του ενσαρκώνουν, επίσης, και μια κοινωνική Αριστερά, που δεν εστιάζει μόνο στις εκλογές, δεν τρέφει αυταπάτες για την αντιπροσωπευτική δημοκρατία και είναι στενότερα συντονισμένη με τις διάσπαρτες λαϊκές διαμαρτυρίες, οι οποίες, παντού στη Ρωσία, πιέζουν και, ορισμένες φορές, κλονίζουν τις τοπικές αρχές πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα : εργασία, στέγαση, τιμολόγια παροχής ενέργειας, εκπαίδευση και περίθαλψη (για την οποία ζητούν να ξαναγίνει δωρεάν), παιδικοί σταθμοί, σχέδια αστικής ανάπλασης. [7]<br /> Η θεσμική Αριστερά<br /> <br /> <br /> Πρόκειται για τη δεύτερη συνιστώσα των διαδηλώσεων. Η μεγαλύτερη αντιπολιτευτική δύναμη σε αριθμό μελών και ψηφοφόρων, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (KPRF), με επικεφαλής τον Γενάντι Ζιουγκάνοφ, εμφανίζεται ως η δεξαμενή υποδοχής των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων. Το πρόγραμμα του κόμματος παραμένει πολύ « σοβιετικό », γεγονός που δεν ενοχλεί τις λαϊκές τάξεις και τις μεγάλες ηλικίες : η εθνικοποίηση των στρατηγικών κλάδων, η « επιστροφή στη φιλία των λαών », η αποκατάσταση της δωρεάν εκπαίδευσης και ιατρικής περίθαλψης. To KPRF οργάνωσε σημαντικές συγκεντρώσεις στη νότια Ρωσία, στη Σιβηρία και στη ρωσική Άπω Ανατολή. Η συγκέντρωσή του στη Μόσχα, στις 18 Δεκεμβρίου, δεν ξεπέρασε τους 5.000 διαδηλωτές, κάτι που μάλλον αποκλείει την « κόκκινη παλίρροια » ή την « επιστροφή των κομμουνιστών », την οποία φοβούνται ορισμένοι.<br /> <br /> <br /> Το κόμμα Δίκαιη Ρωσία, με ηγέτη τον Μιρόνοφ και πιο μεταρρυθμιστική ρητορική, έχει τη φήμη ότι χειραγωγείται από το Κρεμλίνο. Αν και φαίνεται να παροτρύνεται από τη ρωσική κυβέρνηση, καλύπτει, πάντως, έναν χώρο, την αναγκαιότητα του οποίου όλοι αναγνωρίζουν : τη σοσιαλδημοκρατία.<br /> Τα κόμματα της θεσμικής Αριστεράς έχουν ένα σοβαρό μειονέκτημα. Η εργατική τάξη, στην οποία απευθύνονται, αναμφίβολα σε μεγάλο βαθμό ηττημένη, βυθισμένη στην επισφάλεια, στιγματισμένη από είκοσι χρόνια επιθετικού καπιταλισμού, παραμένει κατά βάση απούσα από την πολιτική σκηνή. Θα είναι, ωστόσο, η πρώτη που θα υποφέρει από ένα άλλο γεγονός της περιόδου, το οποίο πέρασε απαρατήρητο, αλλά θα φέρει βαρύτατες κοινωνικές επιπτώσεις : την ένταξη της Ρωσίας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.<br /> <br /> <br /> Τα δύο κόμματα διαθέτουν σοβαρή δύναμη στη Δούμα, με αποτέλεσμα να μην ενστερνίζονται τον ριζοσπαστισμό της εξωσυστημικής αμφισβήτησης : θα συμμετάσχουν στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι. Πολύ περισσότερο που το Κομμουνιστικό Κόμμα παίρνει σαφείς αποστάσεις απέναντι στη « λευκή επανάσταση » των φιλελεύθερων. Στις 17 Δεκεμβρίου, ο Ζιουγκάνοφ θύμισε το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας, της Γεωργίας και της Ουκρανίας. Χαρακτήρισε τους φιλελεύθερους ηγέτες « συλλογικό παπά- Γκαπόν », μια γνωστή στη Ρωσία αναφορά στον ιερέα που έπαιξε ρόλο προβοκάτορα κατά τη ματωμένη Κυριακή του 1905. Άλλωστε, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν κρύβουν ότι χρηματοδοτούν τη ρωσική αντιπολίτευση. Όχι μόνον αρκετά ιδρύματα δημοσιεύουν τακτικά τις λίστες με τις δωρεές τους, αλλά και ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρκ Τόουνερ, δήλωσε στις 6 Δεκεμβρίου ότι τα κονδύλια που χορηγούνται στις ΜΚΟ και τα « ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης » της Ρωσίας θα αυξηθούν το 2012 (ιδιαίτερα για τις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου), ξεπερνώντας ελαφρώς τα 9 εκατομμύρια δολάρια. [8]<br /> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;"><br /> <br /> Οι μπλόγκερς<br /> Η τρίτη συνιστώσα είναι η νεότερη και η πλέον απρόβλεπτη. Εχει στα χέρια της την ελάχιστα διαδεδομένη, πριν από μερικά χρόνια, γνώση του Ίντερνετ και των κοινωνικών δικτύων του (του Vkontakte, του Twitter, σπανιότερα του Facebook), τα οποία χρησιμοποιούν, επίσης, και οι νέοι φιλελεύθεροι ή αριστεροί διαδηλωτές. Ωστόσο, η μεγάλη μάζα των χρηστών αυτών των δικτύων είναι, πρώτα από όλα, η γενιά της εποχής της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ ή και αργότερα, η οποία έχει ελάχιστη σχέση με την πολιτική και τις πολιτικές οργανώσεις και εκφράζει την αυθόρμητη αγανάκτησή της απέναντι στις πιο προκλητικές όψεις της δημόσιας ζωής : τη διαφθορά, την υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος ή δημόσιας περιουσίας, την παρουσία του οργανωμένου εγκλήματος σε όλα τα επίπεδα, το « κόμμα των αλητών και των κλεφτών », δηλαδή την Ενωμένη Ρωσία του Πούτιν. <br /> <br /> Σύμφωνα με μελέτη του Αλεξέι Σιντορένκο, η δυνατότητα κινητοποίησης μέσω κοινωνικών δικτύων μπορεί να φτάσει τους 185.000 διαδηλωτές. [9]<br /> Πολλοί παρατηρητές έχουν επιχειρήσει να σκιαγραφήσουν κοινωνιολογικά το νέο αυτό κύμα. Θεωρείται ότι ανήκει στη μεσαία τάξη που ωφελήθηκε από την οικονομική ανάπτυξη της περιόδου Πούτιν, ότι αντιστοιχεί σε μια ελίτ νέων που αναζητούν ταχύτερη κοινωνική ανέλιξη. Σε μια τέτοια περίπτωση, λοιπόν, αυτό που παρακινεί τους « αγανακτισμένους » της Μόσχας δεν είναι, όπως στη Μαδρίτη ή αλλού στη Δυτική Ευρώπη, οι κοινωνικές ανισότητες, η επισφαλής εργασία, η ανεργία, αλλά η έλλειψη προοπτικής πολλών νέων πτυχιούχων στο πλαίσιο μιας κοινωνικής δομής σε ακινησία, όπου υπερβολικά πολλές θέσεις έχουν ήδη καταληφθεί και κατοχυρωθεί από τους προνομιούχους των παλαιότερων γενεών.<br /> <br /> <br /> Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Λεόντι Μπίζοφ, « υπάρχει συνέργεια πολλών παραγόντων. Κατ’αρχήν, η ενίσχυση μιας νέας γενιάς νέων που δεν έχουν βιώσει το “τραύμα της δεκαετίας του 1990”. Δεν φοβούνται την αλλαγή, την προτιμούν από τη “χρυσή φυλακή” της πουτινικής σταθερότητας. Οι νέοι της μεσαίας τάξης θέλουν την κοινωνική κινητικότητα και ονειρεύονται λαμπερές σταδιοδρομίες ». [10] Στη συγκεκριμένη κοινωνιολογική διαπίστωση, ωστόσο, προστίθεται και μια άλλη, πολιτική παρατήρηση : η βεντέτα της κινητοποίησης των χρηστών του Ίντερνετ είναι ο μπλόγκερ Αλεξέι Ναβάλνι. Σε αυτόν ανήκει η πατρότητα του πολύ δημοφιλούς συνθήματος που χαρακτηρίζει την Ενωμένη Ρωσία « κόμμα των αλητών και των κλεφτών ». Πολύ γνωστός στις ΗΠΑ, όπου και σπούδασε, ο Ναβάλνι φέρεται να παίζει έναν πολιτικό ρόλο σε δύο επίπεδα. Από τη μία πλευρά, λέγεται ότι συνδέεται με το National Endowment for Democracy, στην Ουάσινγκτον. Από την άλλη, συμμετέχει στη Ρωσική Πορεία. [11] Θα μπορούσε, επομένως, να αποτελέσει την ιδανική γέφυρα μεταξύ της εθνικιστικής ακροδεξιάς και της « λευκής επανάστασης ». Αν και εξ ορισμού γάμος παρά φύση, η σύγκλιση αυτή δελεάζει τμήμα των εξεγερμένων νέων και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε εκρηκτικό, άκρως αποσταθεροποιητικό, κοκτέιλ. [12] Κατά τις συναντήσεις προετοιμασίας των νέων διαδηλώσεων αμφισβήτησης ανέκυψαν πολλά ζητήματα που διχάζουν τους διοργανωτές. Μεταξύ τους : ο κίνδυνος συμμετοχής των εθνικιστών, οι αμφιλεγόμενοι φιλελεύθεροι ηγέτες (ο Νέμτσοφ και άλλοι), καθώς και η κηδεμονία τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κίνημα επιδιώκει να διατηρήσει τον δημοκρατικό, ειρηνικό χαρακτήρα του και τον αυθορμητισμό του.<br /> P.-S.<br /> Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της « Le Monde diplomatique » http://www.monde-diplomatique.fr/carnet/2011-12-22-Revolution-blanche-drapeaux-rouges στις 22-12-11<br /> Notes<br /> [1] Βλαντίμιρ Πούτιν (Ενωμένη Ρωσία) 63,6%, Γκενάντι Ζιουγκάνοφ (Κομμουνιστικό Κόμμα) 17,18%, Μιχαήλ Πρόκοροφ (ανεξάρτητος) 7,98%, Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι (Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα-εθνικιστές) 6,22%, Σεργκέι Μιρόνοφ (Δίκαιη Ρωσία) 3,85%<br /> [2] Corinne Deloy, « Pas de suspense sur le résultat des élections législatives en Russie » (PDF), Fondation Robert Schuman, 28 Νοεμβρίου 2011.<br /> [3] « Protesters Express Outrage Over Russian Elections-Fox News », στο Youtube.<br /> [4] Υπενθυμίζεται ότι, το 1917-1922, στον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο συγκρούστηκαν Κόκκινοι και Λευκοί.<br /> [5] « Πατριώτες » : ο όρος χρησιμοποιείται εδώ με τη στενή έννοια των εθνο-κομμουνιστών και των κρατιστών πατριωτών, εξαιρώντας τους εθνικιστές.<br /> [6] Η εφημερίδα εκδίδεται σε συνεργασία με τους « Financial Times » και τη « Wall Street Journal ».<br /> [7] Μόνιμο ημερολόγιο των αγώνων αυτών κρατά η ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Συλλογικής Δράσης (IKD), την οποία διευθύνει η Γαλλορωσίδα κοινωνιολόγος Carine Clément.<br /> [8] Συνέντευξη Τύπου της 5ης Δεκεμβρίου, στην ιστοσελίδα του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /> [9] Alexei Sidorenko, « Russie : La contestation post-électorale sur les réseaux sociaux », Global Voices, 9 Δεκεμβρίου 2011.<br /> [10] Donna Welles, « Russie : “Pourquoi les Russes manifestent-ils maintenant ?”, 12 Δεκεμβρίου 2011.<br /> [11] Διαδήλωση των νεοναζί και άλλων αντιμεταναστευτικών κινήσεων, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 4 Νοεμβρίου.<br /> [12] Μετά την ξενοφοβική έκρηξη του Δεκεμβρίου 2010, στην πλατεία του ιππικού ομίλου της Μόσχας (Manège), αναπτύχθηκαν δεσμοί μεταξύ των εξτρεμιστικών οργανώσεων και μελών της Άλλης Ρωσίας.</span> <a href="http://www.monde-diplomatique.gr/spip.php?article322" style="font-weight: bold;"><br /> Le Monde diplomatique.gr</a></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

"Λευκή επανάσταση",κόκκινες σημαίες και σκοτεινές δυνάμεις.Μια ανάλυση για τη Ρωσία

Χάρης Λογοθέτης (μετάφραση), Jean-Marie Chauvier Στις 4 Μαρτίου 2012, ο Βλαντίμιρ Πούτιν αναδείχθηκε θριαμβευτής των ρωσικών προεδρικώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή πολιτικού σκηνικού: Δύο νέα κόμματα από τα σπλάχνα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/KOMMATAXL.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="354" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/KOMMATAXL.jpg" width="600" /></a></div><br /> <strong>Διαστάσεις ανατροπής του πολιτικού σκηνικού που σηματοδοτούν ουσιαστικά το τέλος της μεταπολίτευσης παίρνει η πολιτική ζωή στη χώρα, με την ίδρυση δύο νέων κομμάτων, ενός από τη ΝΔ και ενός από το ΠΑΣΟΚ, ενώ κανείς δεν βάζει «το χέρι του στη φωτιά» και για άλλες κινήσεις έκπληξη, εντός των προσεχών ημερών</strong>. <br /> Έτσι εκτός του κόμματος «Ανεξάρτητοι Έλληνες» την παρουσίαση του οποίου έκανε ο ανεξάρτητος βουλευτής Πάνος Καμμένος την Κυριακή που μας πέρασε, σήμερα το πρωί είχαμε και την ίδρυση του κόμματος «Κοινωνική Συμφωνία» από τους δύο πρώην υπουργούς Λούκα Κατσέλη και Χάρη Καστανίδη. <br /> <strong>Πρόκειται για δύο πολιτικές κινήσεις οι οποίες γεννήθηκαν μέσα από τις συγκρουσιακές καταστάσεις που δημιουργήθηκαν μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας και της κοινωνίας, η οποία εκφράστηκε μέσα από μαζικές συγκεντρώσεις στο κέντρο και ενίοτε στα... ερείπια της πρωτεύουσας.</strong> <br /> Η συμμετοχή της ΝΔ στο κυβερνητικό σχήμα αλλά και η κοινοβουλευτική στήριξή της στα μέτρα που συνόδευσαν τη νέα δανειακή σύμβαση την τραυμάτισαν με τη διαγραφή από την ΚΟ του κόμματος 21 βουλευτών από τους οποίους οι πέντε εξ αυτών φαίνεται να επανεντάσσονται στο κόμμα αφήνοντας όμως τους υπόλοιπους 16 οριστικά και αμετάκλητα εκτός ΝΔ. <br /> Μάλιστα αυτή την ώρα συνεδριάζει στη Βουλή το «σώμα» των 8 έως 10 βουλευτών συμπεριλαμβανομένου και του Πάνου Καμμένου καθώς ετοιμάζονται να ανακοινώσουν τη σύγκληση κοινοβουλευτικής ομάδας. <br /> <strong>Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως έχει υποστεί –και εύλογα- τη μεγαλύτερη ζημιά από την πολιτική του τόσο με την ίδρυση του κόμματος της «Κοινωνικής Συμφωνίας» όσο και με την «φυλλοροή» ψηφοφόρων του προς το κόμμα της ΔΗΜΑΡ κατά πρώτον αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ κατά δεύτερον.</strong> Ένα μεγάλο κομμάτι αυτών ή επανένταξή τους προς ένα συγγενικό ως προς το ΠΑΣΟΚ κόμμα ελπίζει να αποκομίσει ως κέρδος η κίνηση της Λούκα Κατσέλη και Χάρη Καστανίδη. <br /> Το πλέον σημαντικό στοιχείο όμως είναι ότι και τα δύο «μεγάλα» κόμματα δείχνουν και είναι μουδιασμένα από τα αλλεπάλληλα «κτυπήματα» που δέχονται τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά. Και αν η αντιμετώπιση «ξένων» προς αυτά πολιτικών σχηματισμών είναι μέσα στις δυνατότητές τους και στο δείγμα γραφής τους, η αντιμετώπιση κομμάτων από τα σπλάχνα τους είναι μια εξόχως δύσκολη, ριψοκίνδυνη και γεμάτη παγίδες τακτική. <br /> Όλα αυτές οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό αναμένεται να καταγραφούν πρώτα δημοσκοπικά και ύστερα εκλογικά, αλλά θα είναι νωρίς να μιλήσουμε για παγίωση καταστάσεων. Και στο παρελθόν είχαν σημειωθεί ουκ ολίγες ιδρύσεις κομμάτων προερχόμενες από τον σκληρό πυρήνα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ <strong>(ΔΗΑΝΑ Κωστής Στεφανόπουλος, ΠΟΛΑ Αντώνης Σαμαράς, ΔΗΚΚΙ Δημήτρης Τσοβόλας, Ελληνικό Ριζοσπαστικό Κίνημα Αντώνης Τρίτσης, ΚΕΠ Δημήτρης Αβραμόπουλος, Φιλελεύθεροι Ταύροι Στέφανος Μάνος, Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Γεράσιμος Αρσένης, ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης)</strong> και όλα πλην ενός -του ΛΑΟΣ- είχαν βραχύβια παρουσία στην πολιτική ζωή της χώρας. <br /> <strong>Αυτή τη φορά όμως υπάρχει μια ιδιοποιός διαφορά σε σχέση με τα κόμματα που αναφέρθηκαν παραπάνω: Ότι είναι η πρώτη φορά που τα δύο αυτά νέα κόμματα έχουν τόσο σαφές και τόσο ευρύ λαϊκό έρεισμα.</strong><br /> Αυτό της πρωτοφανούς λαϊκής οργής για τα οικονομικά μέτρα αλλά και τη δεινή θέση που έχει έρθει η χώρα συνολικά με την εκχώρηση της εθνικής δημοσιονομικής πειθαρχίας. Το «καύσιμο» υπάρχει και είναι εδώ στους δρόμους και στο προσωπικό δράμα που ζει ο κάθε Έλληνας. <br /> <strong>Αυτό που απομένει να δούμε είναι εάν οι πολιτικές αυτές κινήσεις θα το «χρησιμοποιήσουν» κατάλληλα, ορθώνοντας έναν αξιόπιστο, σαφή και πάνω από όλα τίμιο πολιτικό λόγο προσφέροντας μια διέξοδο στο αδιέξοδο της πολίτικης ζωής έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα.</strong><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Ανατροπή πολιτικού σκηνικού: Δύο νέα κόμματα από τα σπλάχνα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ

Διαστάσεις ανατροπής του πολιτικού σκηνικού που σηματοδοτούν ουσιαστικά το τέλος της μεταπολίτευσης παίρνει η πολιτική ζωή στη χώρα, με τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Mossad, MI6 & CIA πίσω από το σχέδιο δολοφονίας του Κ.Καραμανλή λένε οι Ρώσοι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/MI6XL2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="354" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/MI6XL2.jpg" width="600" /></a></div><br /> <strong>Tην ισραηλινή Mossad, την βρετανική ΜΙ6 και την αμερικανική CIA φωτογραφίζει το πόρισμα του εισαγγελέα Πρωτοδικών Νίκου Ορνεράκη, αναφορικά με την διερεύνηση των στοιχείων που έχουν βρεθεί για το σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή το 2008. </strong><br /> <strong>Το σχέδιο θα εκτελείτο από Έλληνες και όπως αποκαλύπτει σήμερα το defencenet.gr, θα ετίθετο σε εφαρμογή λίγες ημέρες μετά από το τυχαίο μπλοκάρισμά τους από την ρωσική επιχειρησιακή ομάδα η οποία είχε αφιχθεί στην Ελλάδα για να εξασφαλίσει το απόρρητο των επικοινωνιών Πούτιν-Καραμανλή-Προχόροφ για την επικείμενη ενεργειακή συμφωνία, αλλά και την προμήθεια των ΤΟΜΑ ΒMP-3HEL. </strong><br /> <strong>Το ίδιο έγγραφο της ΕΥΠ, περιλαμβάνει εκτιμήσεις των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τις οποίες «η σημερινή γενιά τρομοκρατών είναι ελεγχόμενη από τις Δυτικές Υπηρεσίες». Γίνεται ειδική αναφορά στην ομάδα παρακολούθησης του πρώην πρωθυπουργού και εκτιμάται ότι ανερχόταν σε 20 άτομα, με την επισήμανση ότι «δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο», ενώ σε μια περίπτωση παρακολούθησης διαπιστώθηκε η παρουσία και δύο ακόμη νέων ατόμων, «που ήταν μάλλον Βρετανοί».</strong><br /> Στο όχημα που εγκατέλειψε αυτή η ομάδα και στη συνέχεια ερευνήθηκε από τους Ρώσους πράκτορες, σύμφωνα πάντα με έγγραφο της ΕΥΠ, βρέθηκαν στοιχεία που αφορούν στην καταγραφή της διαδρομής που ακολουθούσε στη μετακίνησή του ο πρώην πρωθυπουργός, η οποία διαδρομή παραδόξως ήταν σχε΄δον πάντα η … ίδια μέσω της Αττικής Οδού, χάρτες, κιάλια νυχτερινής παρατήρησης, εκρηκτική ύλη C-4, όπλα TOKAREV και KALASNIKOF, υλικά καμουφλάζ, υλικά μακιγιάζ, συστήματα επικοινωνίας συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ. και άλλα υλικά. <br /> <strong>Στα σημειώματα υπήρχαν δύο ημερομηνίες σημειωμένες τις αμέσως επόμενες ημέρες αφ’ότου η ρωσική ομάδα αντιπαρακολούθησης, εντόπισε τους υποψήφιους δολοφόνους να παρακολουθούν τον πρωθυπουργικό κομβόϊ και άρχισε μια καταδίωξη θανάτου στους δρόμους των Μεσογείων από δύο αυτοκίνητα με πράκτορες των FSB και GRU. </strong><br /> <strong>Κάποια στιγμή έσπρωξαν τους πράκτορες σε ένα δρομάκι και με τα όπλα στα χέρια κατέβηκαν, αλλά διαπιστώθηκε ότι είχαν εγκαταλείψει το σημείο με ένα εφεδρικό αυτοκίνητο, αφήνοντας πίσω το σύνολο του υλικού τους. </strong><br /> Τα ευρήματα μεταφέρθηκαν για εξέταση στα Κεντρικά της Μόσχας και με βάση τις αναλύσεις που έγιναν, οι ρωσικές υπηρεσίες ενημέρωσαν ότι υπήρχε «οργανωμένο σχέδιο παρακολούθησης του Στόχου (Κ. Καραμανλής) <strong>το οποίο οργανώθηκε από Δυτικές Υπηρεσίες με τη συμμετοχή και της ομόλογης Υπηρεσίας του Ισραήλ. </strong>Το εν λόγω σχέδιο υλοποιήθηκε κυρίως από Ελληνες. Ο αντικειμενικός σκοπός του ήταν η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του Στόχου, με ειδικότερο σκοπό την αναβολή ή τη ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας».<br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Mossad, MI6 & CIA πίσω από το σχέδιο δολοφονίας του Κ.Καραμανλή λένε οι Ρώσοι

Tην ισραηλινή Mossad, την βρετανική ΜΙ6 και την αμερικανική CIA φωτογραφίζει το πόρισμα του εισαγγελέα Πρωτοδικών Νίκου Ορνεράκη, αναφορικ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Οι Ρώσοι μας είπαν ότι ο Α.Ρόντος γνώριζε την συνωμοσία δολοφονίας του Καραμανλή"!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/KARAMANLISRODOSXL2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/KARAMANLISRODOSXL2.jpg" width="600" /></a></div><br /> <strong>Nέα τροπή παίρνει η υπόθεση της συνωμοσίας δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από «δυτικές μυστικές υπηρεσίες και του Ισραηλινούς», καθώς ο τότε διοικητής της ΕΥΠ και βουλευτής του ΛΑΟΣ Ιωάννης Κοραντής, πριν λίγο, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Ράδιο 9», όχι απλά επιβεβαίωσε το βάσιμο της υπόθεσης και την αξιοπιστία της σχετικής πληροφόρησης από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, αλλά προχώρησε στην αποκάλυψη και ενός ονόματος: </strong><br /> Αυτό του διαβόητου <strong>Άλεξ Ρόντου</strong>, το οποίο περιεχόταν μέσα στην ενημέρωση των Ρώσων, ότι ήταν <strong><em>«Ο άνθρωπος που γνώριζε την υπόθεση της συνωμοσίας για την δολοφονία του Κώστα Καραμανλή»!</em></strong><br /> <strong>Μέσα στα έγγραφα που είχαν φτάσει από τις ρωσικές υπηρεσίες περιεχόταν το όνομα του Άλεξ Ρόντου, ως γνώστη της υπόθεσης αυτής. Δεν ξέρω τίποτα περισσότερο, αλλά γενικά ότι πληροφορίες μας έδιναν οι Ρώσοι αποδεικνύονταν απόλυτα αξιόπιστες».</strong><br /> <strong>Μάλιστα έφερε ως παράδειγμα μια επίθεση βόμβας με τηλεχειρισμό στην λεωφόρο Αλεξάνδρας, η οποία έγινε ακριβώς όπως περιέγραφαν οι Ρώσοι ότι θα γινόταν η επίθεση κατά του πρωθυπουργικού αυτοκινήτου. </strong><br /> Την ευθύνη της επίθεσης την είχε πάρει μια «τρομοκρατική» οργάνωση με την επωνυμία «Λαϊκή Θέληση», δηλαδή μία από αυτές τις οργανώσεις που οι Ρώσοι χαρακτηρίζουν «ελεγχόμενες από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες». «<strong><em>Η επίθεση έγινε όπως ακριβώς περιγραφόταν ότι θα γινόταν η επίθεση στο κομβόϊ του πρωθυπουργικού αυτοκινήτου. Βέβαια τότε ο Κ.Καραμανλής είχε πάρει μέτρα και δεν θα κινδύνευε πλέον».</em></strong><br /> Στην συνέντευξή του ο Ι.Κοραντής σημειώνει ότι <strong><em>«Οι πληροφορίες κρίθηκαν ως απόλυτα έγκυρες. Ακόμα και το συμπέρασμα ότι θα δολοφονούσαν τον Καραμανλή για να ανατρέψουν την ενεργειακή πολιτική του σε ότι αφορά την προσέγγιση με την Ρωσία, κρίναμε από όλα τα στοιχεία που περιήλθαν στην διάθεσή μας ότι δεν ήταν ένας έωλος ισχυρισμός, αλλά τεκμηριωμένος. Σε ότι αφορά το θέμα του Άλεξ Ρόντου και ότι γνώριζε την υπόθεση δεν μπορέσαμε να το ελέγξουμε".</em></strong><br /> <strong>O Άλεξ Ρόντος, σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών είτε όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών ο Γ.Παπανδρέου, είτε όταν ήταν πρωθυπουργός, με πολλές αποστολές σε πρώην σοβιετικές δημοκρατίες "ενεργειακού χαρακτήρα", με εμπλοκή σε ΜΚΟ στις χώρες αυτές, με κρίσιμο ρόλο στην πολιτική της Γεωργίας που οδήγησε την χώρα στον αυτοκτονικό πόλεμο κατά της Ρωσίας το 2008, ένας μυστηριώδης άνθρωπος που εμφανίζεται σε όλα τα "καυτά σημεία" του πλανήτη...</strong><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

"Οι Ρώσοι μας είπαν ότι ο Α.Ρόντος γνώριζε την συνωμοσία δολοφονίας του Καραμανλή"!

Nέα τροπή παίρνει η υπόθεση της συνωμοσίας δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από «δυτικές μυστικές υπηρεσίες και του Ισρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεκτή έκανε η Εισαγγελία την μήνυση πολίτη που ζητά να συλληφθούν 6 πρώην βουλευτές για εσχάτη προδοσία!!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.aegeantimes.gr/images/44077.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://www.aegeantimes.gr/images/44077.jpg" width="600" /></a></div><br /> <div style="color: #666666; font-family: Verdana,sans-serif; text-align: center;"><b>Η μήνυση και τα ονόματα των έξι βουλευτών!!!</b></div><br /> <br /> Ευτυχώς στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που δεν το βάζουν κάτω! Την προηγουμένη εβδομάδα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών κατατέθηκε και <b>ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΩΞΗΣ και σύλληψης για Εσχάτη Προδοσία κατά, αυτή την φορά, ΕΞΙ (6) πρώην βουλευτών </b>οι οποίοι παραιτήθηκαν από τις 9 έως και τις 13 Φεβρουαρίου 2012. <br /> <br /> Από το γραφείο της Προϊσταμένης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών δέχθηκαν να συσχετίσουν την δεύτερη αυτή αίτηση δίωξης και σύλληψης των 6 πρώην βουλευτών με την ήδη υποβληθείσα προ μηνών αίτηση κατά των πρώτων τριών η οποία έχει πλέον ανατεθεί σε Εισαγγελέα Πρωτοδικών και συγκεκριμένα στον κ. Κων/νο Σπυρόπουλο με αριθμό υπόθεσης Ε12/4604/2.3.2012.<br /> <br /> Πρόκειται για τους:<br /> <b><br /> 1. Δημήτριο Βαρβαρίγο, π.βουλευτή Ζακύνθου<br /> 2. Πέμη Ζούνη, π. βουλευτή Α` Αθηνών<br /> 3. Γιάννη Κουτσούκου, π. βουλευτή Ηλίας<br /> 4. Αργύρη Λαφαζάνη, π. βουλευτή Χαλκιδικής<br /> 5. Παύλου Στασινού, π. βουλευτή Αρτας<br /> 6. Μάγιας Τσόκλη, π. βουλευτή Επικρατείας<br /> </b><br /> <br /> Ο πολίτης που αγωνίζεται για να αποδείξει ότι κανείς μας δεν πρέπει να το βάζει κάτω, ονομάζεται <b>Παντελής Γιαμαρέλλος</b> και την αίτηση δίωξης την κατέθεσε μαζί με τον γνωστό πλέον γιατρό από την Χαλκίδα, <b>Δημήτριο Αντωνίου</b>, που είχε καταθέσει την πρώτη μήνυση για εσχάτη προδοσία, κατά του συνόλου των 170 βουλευτών που ψήφισαν το μνημόνιο!!!<br /> <br /> Σύμφωνα με όσα επιβεβαίωσε στους AegeanTimes.gr, ο κ. Γιαμαρέλλος, κατέθεσε επίσης και ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ υπόμνημα προς τον Εισαγγελέα κ. Σπυρόπουλο ζητώντας τις άμεσες ενέργειές του για τον χειρισμό της υποθέσεως αυτής καθώς <υπάρχει φόβος επανεκλογής των υπόπτων για το αδίκημα της Εσχάτης Προδοσίας κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην περιβολή τους και πάλι με την βουλευτική ασυλία. <br /> <br /> Η υπόθεση αυτή έρχεται σε συνέχεια της μήνυσης για εσχάτη προδοσία 170 περίπου βουλευτών, η οποία έχει πάρει το δρόμο της δικαστικά και μπορεί να αποτελέσει "οδηγό" για τι μπορεί να συμβεί σε όσους βουλευτές χάσουν την ασυλία τους αν δε εκλεγούν!<br /> <br /> Φαίνεται ότι ο δραστήριος κύριος Γιαμαρέλος, έχει αρχίζει να στριμώχνει στο καναβάτσο, το σύστημα, μιας και έχει αρχίσει να το «πολεμά» με τους δικούς του ... όρους!<br /> <br /> Βλέπετε, δεν κατέθεσε αίτηση δίωξης και σύλληψης κατά του κ.Βορίδη για παράδειγμα, καθώς υπήρχε πιθανότητα να εφαρμοσθούν τα προβλεπόμενα από τον νόμο «περί ευθύνης υπουργών» στο πρόσωπο τους και έτσι να συμπαρασυρθούν μαζί με τους δύο που αυτή την στιγμή είναι υπουργός και υφυπουργός και οι υπόλοιποι ΠΡΩΗΝ βουλευτές.<br /> <br /> <span style="font-weight: bold; text-decoration: underline;">AKOΛΟΥΘΕΙ Η ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΩΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΞΙ ΠΡΩΗΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ</span><br /> <br /> <img align="middle" alt="" src="http://www.aegeantimes.gr/images/aithsh2.jpg" /><br /> <br /> <br /> <a href="http://www.aegeantimes.gr/">πηγή</a>

Δεκτή έκανε η Εισαγγελία την μήνυση πολίτη που ζητά να συλληφθούν 6 πρώην βουλευτές για εσχάτη προδοσία!!

Η μήνυση και τα ονόματα των έξι βουλευτών!!! Ευτυχώς στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που δεν το βάζουν κάτω! Την προηγουμένη εβδομάδα στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Φοβερή αποκάλυψη: Ομοφωνία Τουρκίας και κατεχομένων!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/erdogan-eroglu.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-40482" height="357" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/erdogan-eroglu-300x217.jpg" title="erdogan-eroglu" width="600" /></a></div><br /> <br /> Πάλι φρόντισε… να ανατρέψει την κατάσταση στο Κυπριακό με τις δηλώσεις του ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Ντερβίς Έρογλου, ο οποίος ανέφερε πως υπάρχει ομοφωνία Άγκυρας-ψευδοκράτους στο Κυπριακό! <br /> Ο Έρογλου ολοκλήρωσε την Τρίτη τις επαφές του στην Τουρκία και επέστρεψε στα κατεχόμενα. Συναντήθηκε διαδοχικά με τον πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ, τον υπουργό Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου και τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και χαρακτήρισε τις επαφές του θετικές. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές τις οποίες επικαλείται το πρακτορείο ειδήσεων «Ανατολού», ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας στη συνάντησή του με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη εξέφρασε την υποστήριξη της Άγκυρας στη διαδικασία των απευθείας συνομιλιών, σημειώνοντας πως ο στόχος είναι η εξεύρεση λύσης πριν την πρώτη Ιουλίου. <br /> Εξάλλου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, χαιρέτισε την «εποικοδομητική», όπως την χαρακτήρισε, στάση της τουρκοκυπριακής πλευράς στις συνομιλίες. Σημείωσε πάντως ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν πρόκειται να αναμένουν επ’ άπειρον στην περίπτωση κατά την οποία η «ελληνοκυπριακή διοίκηση» συνεχίσει να μην επιδεικνύει πνεύμα συμβιβασμού, όπως ανέφερε. <br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/n">πηγή</a>

Φοβερή αποκάλυψη: Ομοφωνία Τουρκίας και κατεχομένων!

Πάλι φρόντισε… να ανατρέψει την κατάσταση στο Κυπριακό με τις δηλώσεις του ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Ντερβίς Έρογλου, ο οποίος ανέφερε πως...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων και η Τουρκία…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Israel_OIL_GAS.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-40453" height=" 358" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Israel_OIL_GAS-300x268.jpg" title="Israel_OIL_GAS" width="600" /></a></div><br /> Η Modiin Energy και η Adira Energy Corporation ανακοίνωσαν εχθές ότι ανακάλυψαν νέα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στα οικόπεδα Gabriella και Yitzhak, τα οποία βρίσκονται 24 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τελ Αβίβ. Σύμφωνα με τα στελέχη της εταιρείας, η αρχική εκτίμηση είναι ότι υπάρχουν 232,2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και 1,8 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου και στα δύο κοιτάσματα.<br /> Όλα τα στοιχεία βασίζονται στην τρισδιάσταση σεισμική καταγραφή που έκανε η Netherland Sewell & Associated. Τα κοιτάσματα βρίσκονται σε σχετικά μικρό βάθος και φέρονται να είναι αξιοποιήσιμα εύκολα και με χαμηλό σχετικά κόστος.<br /> Η ανακάλυψη φαίνεται πως έρχεται να ανακουφίσει τους Ισραηλινούς, καθώς η ταχύτερη εξάντληση του αναμενομένου, κοιτάσματος το οποίο έχει ανακαλυφθεί και αξιοποιείται, ήγειρε προφανή ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας. Όσον αφορά την αποδοχή της έμμεσης τουρκικής πρότασης για απολογία στην Τουρκία για το Μαβί Μαρμαράβ ώστε να προωθηθεί το φυσικό αέριο που θα εξαχθεί στις δυτικές αγορές μέσω τουρκικού εδάφους, ενώ δεν αποκλείεται αρμοδίως τέτοιο ενδεχόμενο, δείχνουν να πιστεύουν ότι το ισχυρό μέλος σε μια τέτοια υπόθεση είναι ο παραγωγός υδρογονανθράκων, όχι ο επίδοξος διαμετακομιστής. <br /> Παράλληλα, για τα… προβλήματα που κατά τους Τούρκους θα αντιμετωπιστούν σε περίπτωση που επιλεγεί οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική διαδρομή εξαγωγής, τονίζεται ότι εάν υποκρύπτεται απειλή, μόνο ως κακόγουστο αστείο θα μπορούσε να εκληφθεί…<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/">πηγή</a>

Ισραήλ: Ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων και η Τουρκία…

Η Modiin Energy και η Adira Energy Corporation ανακοίνωσαν εχθές ότι ανακάλυψαν νέα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στα οικόπεδα Gabriella και...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό αεροπλανοφόρο:μύθος ή πραγματικότητα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/AEROPLANOFORA/cache/2012-01-23T012330Z_23451708_GM1E81N0QD301_RTRMADP_2_IRAN-USA-CARRIER-474x259.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="359" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/AEROPLANOFORA/cache/2012-01-23T012330Z_23451708_GM1E81N0QD301_RTRMADP_2_IRAN-USA-CARRIER-474x259.JPG" width="600" /></a></div><br /> <b>Άρθρο του Χ.Μηνάγια</b><br /> <b><br /> </b><br /> <b>Στις 12-3-2012 τα τουρκικά ΜΜΕ προέβαλαν την είδηση ότι, σε συνέντευξη του στο περιοδικό PROCEEDINGS (σ.σ. εκδίδεται από τη Ναυτική Ακαδημία των Ηνωμένων Πολιτειών) ο αρχηγός των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας ναύαρχος Murat Bilgel υποστήριξε την άποψη ενίσχυσης του τουρκικού στόλου με ένα αεροπλανοφόρο</b>. <br /> <br /> <br /> Συγκεκριμένα, ο Τούρκος ναύαρχος ανέφερε τα εξής: «…Οι στρατηγικές προτεραιότητες του στόλου μας τα επόμενα 5, 10 και 20 χρόνια είναι η δημιουργία ναυτικών δυνάμεων καλά εκπαιδευμένων και άρτια εξοπλισμένων, οι οποίες θα μπορούν να προωθούνται σε σύντομο χρονικό διάστημα και να επιχειρούν στις περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος. Ο σχεδιασμός των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων για την επόμενη δεκαετία περιλαμβάνει και την απόκτηση ενός αεροπλανοφόρου το οποίο θα εστιασθεί στην κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών πέραν των πολεμικών επιχειρήσεων. Σκοπεύουμε να αυξήσουμε τη μεταφορική δυνατότητα των αεροπορικών μας μέσων και να αποκτήσουμε πλοίο υποστήριξης πολεμικών επιχειρήσεων, φρεγάτες πολλαπλού ρόλου, μη επανδρωμένα ελικόπτερα και υποβρύχια που θα επιχειρούν εν καταδύσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σχεδιάζουμε την απόκτηση ενός πλοίου πολλαπλών δυνατοτήτων προσνήωσης-απονήωσης, το οποίο θα έχει περιορισμένες δυνατότητες προσβολής στόχων.» <br /> <br /> Στη συνέχεια, ο Bilgel επισήμανε ότι οι τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις δεν διαθέτουν αεροσκάφη που θα μπορούν να προσνηώνονται σε αεροπλανοφόρο, ωστόσο θα προμηθευθούν αεροσκάφη F-35 (STOVL) που έχουν τη δυνατότητα κάθετης προσνήωσης-απονήωσης. Η Τουρκία πρόκειται να προμηθευθεί 100 F-35 (σ.σ. το 2015 θα παραλάβει τα πρώτα δύο αεροσκάφη) και σύμφωνα με τον Bilgel είτε ένα μέρος αυτών θα είναι τύπου STOVL, είτε θα προβλεφθεί συμπληρωματική αγορά αεροσκαφών του τύπου αυτού. Αναφορικά με το αεροπλανοφόρο, ο Τούρκος ναύαρχος γνωστοποίησε ότι αυτό θα παρέχει υποστήριξη στα πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα του ΝΑΤΟ κατά τη διεξαγωγή διεθνών επιχειρήσεων, θα είναι 24.000 τόνων, θα έχει μήκος 140 μ., θα κοστίσει 1,5 δισ. δολάρια, θα μπορέσει να ναυπηγηθεί σε 5 χρόνια και θα είναι επιχειρησιακά διαθέσιμο σε 6-7 χρόνια. <br /> <br /> Επιπρόσθετα, ενδεικτικό της τουρκικής αντίληψης για την θαλάσσια πολιτική και την απόκτηση αεροπλανοφόρου αποτελούν οι απόψεις του ναυάρχου Salim Dervisoglu πρώην αρχηγού των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, ο οποίος σε συνέντευξή του σε τουρκικό think tank (BILGESAM) τον Απρίλιο του 2011 ανέφερε τα εξής: <br /> <br /> «Όταν αναφερόμαστε στις ένοπλες δυνάμεις δεν πρέπει αμέσως να σκεπτόμαστε την ένοπλη σύρραξη, διότι η μεγαλύτερη χρησιμότητά τους είναι η αποτροπή. Οι ένοπλες δυνάμεις, συμμετέχοντας σε συμμαχικούς συνασπισμούς, συμβάλουν σημαντικά στις διεθνείς σχέσεις. Ως πρόσφατο παράδειγμα αναφέρω τη Λιβύη: στείλαμε 4 πολεμικά πλοία, ένα πλοίο υποστηρίξεως και ένα υποβρύχιο, πραγματοποιώντας επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας, εκκένωσης πληθυσμού, έρευνας-διάσωσης κ.λπ. με σκοπό να αποκτήσει η χώρα μας μεγαλύτερη προβολή και γόητρο. Οι ναυτικές μας δυνάμεις σε σχέση με το στρατό και την πολεμική αεροπορία έχουν ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό: κατά την ειρηνική περίοδο είναι πολύ σημαντικές διότι με την επίδειξη της τουρκικής σημαίας στα λιμάνια διαφόρων χωρών που επισκέπτονται αλλά και στα δρομολόγια που ακολουθούν προβάλλουν την ισχύ της χώρας μας. Οι ναυτικές δυνάμεις αναπτύσσουν δραστηριότητες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως, επιχειρούν συνεχώς στις ανοικτές θάλασσες και επιδεικνύουν, με τη παρουσία τους στις περιοχές των κρίσεων, τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας…. Ο στρατός ξηράς αποτελεί μια δύναμη που διαφυλάττει την άμυνα, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας μας. Η πολεμική αεροπορία, σε διεθνές επίπεδο, πραγματοποιεί επιχειρήσεις στο διεθνή εναέριο χώρο και στις ανοικτές θάλασσες, ωστόσο όμως για μικρό χρονικό διάστημα. Επομένως μόνο οι ναυτικές δυνάμεις δύνανται να επιχειρούν επί μακρόν και σε πολύ μεγάλες αποστάσεις…. Τα τελευταία 50 χρόνια και ειδικά μετά την ένταξη μας στο ΝΑΤΟ, αποκτήσαμε μεγάλο αριθμό πολεμικών πλοίων, εκσυγχρονίσαμε το στόλο μας, επαγγελματοποιήσαμε το προσωπικό και αναβαθμίσαμε την εκπαίδευση του κ.λπ. Στην επίλυση των προβλημάτων του Αιγαίου οι ναυτικές μας δυνάμεις αποτέλεσαν το σημαντικότερο μέσο. Παρόλο που στο παρελθόν βιώσαμε περιόδους πολύ έντονης κρίσης, η ναυτική μας ισχύς ήταν ένας από τους παράγοντες που δεν δημιουργήθηκε μια σοβαρή σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος….. Ο στόλος των υποβρυχίων μας έχει μεγάλη ισχύ και το προσωπικό του είναι πολύ καλά εκπαιδευμένο και ικανό. Η Τουρκία διαθέτει ένα ισχυρό ναρκαλιευτικό στόλο στη ναυτική βάση του Erdek, που δημιουργήθηκε πρόσφατα (σ.σ. ευρίσκεται στη θάλασσα του Μαρμαρά), με πολύ σύγχρονα ναρκαλιευτικά και ναρκοθηρευτικά πλοία…. Όταν αναφερόμαστε στη ναυτική ισχύ δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά το σύνολο της ναυτικής μας πολιτικής, της ναυπήγησης πλοίων, της αλιείας και ναυτιλίας του έθνους…. Η αμφίβια δύναμη των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων ίσως είναι η μεγαλύτερη της Μεσογείου. Διαθέτουμε μια Ταξιαρχία Πεζοναυτών και τα απαραίτητα αποβατικά και αρματαγωγά πλοία για να τη μεταφέρουν. Επίσης, υπάρχει σε εξέλιξη το πρόγραμμα ναυπήγησης του πλοίου LSD, το οποίο θα μπορεί να μεταφέρει ένα τάγμα πεζοναυτών με τον εξοπλισμό του και 7-9 ελικόπτερα. Ως εκ τούτου, οι ναυτικές μας δυνάμεις διαθέτουν μια επιχειρησιακή δύναμη που μπορεί να συμμετάσχει σε εθνικές και συμμαχικές επιχειρήσεις σε μεγάλες αποστάσεις… Η Τουρκία δίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη δημιουργία ναυτικών βάσεων. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ναυτική βάση του Aksaz, απ’ όπου μπορούμε να φθάσουμε στις ανοικτές θάλασσες σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εν γένει, υπάρχει μια συνεχής δραστηριότητα στο θέμα των βάσεων. Κατόπιν των παραπάνω, διαπιστώνουμε ότι οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις έχουν την ικανότητα να καλύψουν τις ανάγκες της Τουρκίας, όπως π.χ. η διαφύλαξη της σταθερότητας στην περιοχή μας, η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων στη Μεσόγειο ή ακόμη εάν αποσκοπούμε σε μια ηγετική θέση στη Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέλος αυτής…. Πρέπει να προγραμματίσουμε την απόκτηση αεροπλανοφόρου για τους εξής λόγους: πρώτον, αυτό θα εξασφαλίσει πολύ μεγάλο γόητρο στις ναυτικές μας δυνάμεις, οι οποίες αποτελούν βασικό μέσο υποστήριξης της εξωτερικής μας πολιτικής. Δεύτερον, θα μειωθούν οι επιχειρησιακές δαπάνες δεδομένου ότι το αεροπλανοφόρο θα μεταφέρει αεροσκάφη κάθετης απονήωσης και ελικόπτερα. Τρίτον, ένα αεροπλανοφόρο 14.000 τόνων, όπως της Ταϋλάνδης, μαζί με τις φρεγάτες που θα το συνοδεύουν θα αποτελούν μία ναυτική δύναμη που θα έχει το δικαίωμα λόγου και την ικανότητα ανάληψης διοικήσεως στα πλαίσια συμμαχικών δυνάμεων…. Μια ναυτική δύναμη υποστηρίζεται με τη δημιουργία βάσεων και τον ανεφοδιασμό στη θάλασσα. Πέραν τούτου, δεν είναι δυνατόν τον 21ο αιώνα να διεξαχθεί μια ναυτική επιχείρηση χωρίς την απαραίτητη αεροπορική υποστήριξη. Φυσικά, θα πρέπει τα μέσα της αεροπορικής υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένων και των μαχητικών αεροσκαφών, να ανήκουν οργανικά στις ναυτικές δυνάμεις. Τούτο όμως έχει άμεση εξάρτηση από την οικονομική κατάσταση…. Η Μεσόγειος είναι μια θάλασσα ιδιαίτερης σημασίας για την Τουρκία. Εκτός από την πολιτική και εμπορική της αξία, σημαντική είναι η ασφάλεια των θαλασσίων διαδρόμων και ο έλεγχος της θαλάσσιας κυκλοφορίας λόγω της μεταφοράς των προϊόντων ενέργειας….» <br /> <br /> Το θέμα της απόκτησης αεροπλανοφόρου από την Τουρκία δεν είναι κάτι καινούργιο. Συγκεκριμένα:<br /> <br /> • Στις 14-10-1995 το τουρκικό περιοδικό Αksiyon σε άρθρο του με τίτλο: «Η Τουρκία υποχρεούται να αποκτήσει αεροπλανοφόρο» γνωστοποίησε ότι η Διοίκηση των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων συνέταξε μια έκθεση προκειμένου ο τουρκικός στόλος να αποκτήσει ένα αεροπλανοφόρο εν όψει των συνεχώς μεταβαλλόμενων διεθνών συνθηκών ασφαλείας και του δόγματος θαλασσίων επιχειρήσεων εναντίον της Ελλάδος.<br /> <br /> •Στις 13-4-1998 η τουρκική εφημερίδα Milliyet σε άρθρο της ανέφερε τα εξής: «Πιστεύεται ότι σύντομα η Τουρκία θα περιλαμβάνεται μεταξύ των 8 χωρών που αποτελούν το κλαμπ των χωρών που διαθέτουν αεροπλανοφόρα. Ένα αεροπλανοφόρο χαμηλού κόστους 10.000-15.000 τόνων θα προσδώσει στη χώρα που το διαθέτει μια μεγάλη ισχύ, θα εξασφαλίσει την επίδειξη της σημαίας του στόλου της στις ανοικτές θάλασσες, θα της εξασφαλίσει μια θέση μεταξύ των μεγάλων κρατών, ο λόγος της θα ακούγεται από τη διεθνή κοινότητα, θα αυξηθεί η εκτίμησή της και θα λαμβάνονται υπόψη οι θέσεις της.»<br /> • Στις 3-4-2011 ο υποδιευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Ναυπηγείων του Τουρκικού υφυπουργείου Ναυτιλίας Mustafa Kizilkaya, σχετικά με τις δυνατότητες της Τουρκίας να ναυπηγήσει αεροπλανοφόρο, ανέφερε τα εξής: «Μέχρι το 2003 στην Τουρκία υπήρχαν 37 ναυπηγεία, ενώ τώρα υπάρχουν 70. Εάν συνυπολογίσουμε και τα 56 ναυπηγεία που κατασκευάζονται, τότε ο συνολικός αριθμός τους θα ανέλθει στα 126. Με την επάρκεια που διαθέτουμε σε εργατικό δυναμικό και σε ικανότητες στον τομέα της ναυπήγησης πλοίων θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε αεροπλανοφόρο. <br /> <br /> Απλώς περιμένουμε το πρόγραμμα (σ.σ. εννοεί την επίσημη εξαγγελία απόκτησης αεροπλανοφόρου). Παγκοσμίως υπάρχουν 23 αεροπλανοφόρα, ενώ σχεδιάζεται η ναυπήγηση 6 επιπλέον. Τα πιο μεγάλα πλοία έχουν μήκος 300 μ. και πλάτος 50 μ. Η δεξαμενή του στρατιωτικού ναυπηγείου μας στο Penkik της Κωνσταντινούπολης έχει μήκος 300 μ. και πλάτος 70 μ. Στα ναυπηγεία μας στην Καλλίπολη συνεχίζονται τα έργα κατασκευής δύο δεξαμενών που θα έχουν μήκος 440 μ. και πλάτος 76 μ. Επιπλέον, ο ναυπηγικός τομέας, ο οποίος διαθέτει την τεχνολογία και τη δυναμική να κατασκευάσει αεροπλανοφόρο, μέχρι σήμερα πραγματοποίησε τη ναυπήγηση για αμυντικούς σκοπούς, αξίας 980 εκατ. Τ.Λ., δύο πλοίων της ακτοφυλακής μήκους 35,5 μ., δύο ταχέων σκαφών μήκους 35,5 μ., έξι σκαφών περιπολίας και τεσσάρων σκαφών της ακτοφυλακής. Ο τομέας της τουρκικής ναυτιλίας στον σημείο που έφθασε, δεν περιορίζεται μόνο σ’ αυτά τα πλοία.»<br /> • Στις 7-5-2011 η τουρκική εφημερίδα Sabah δημοσίευσε συνέντευξη του επικεφαλής στο υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας Murad Bayar, ο οποίος ανέφερε τα εξής: «…Προκειμένου η Τουρκία να γίνει μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη δεν έχει σημασία εάν έχει τη δυνατότητα να ναυπηγήσει αεροπλανοφόρο, αλλά εάν υπάρχει η ανάγκη απόκτησής του, δεδομένου ότι:<br /> • Το κόστος απόκτησης του είναι πολύ υψηλό.<br /> • Απαιτούνται ειδικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις συντήρησής του.<br /> • Για μια επιχειρησιακή του αποστολή απαιτείται η συνοδεία τουλάχιστον δύο φρεγατών, ενός υποβρυχίου, τεσσάρων πυραυλακάτων, αριθμού ελικοπτέρων συμβατικής υποστήριξης, ενός πλοίου ανθυποβρυχιακού πολέμου, ενός πλοίου αεράμυνας, ενός πετρελαιοφόρου και 40 αεροσκαφών που θα έχουν τη δυνατότητα προσνήωσης-απονήωσης σε αεροπλανοφόρο.<br /> Επίσης, πέραν των παραπάνω θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και το προσωπικό που απαιτείται, 1.000-5.000 άτομα ανάλογα με το μέγεθος του αεροπλανοφόρου.»<br /> • Στις 27-2-2012 η τουρκική εφημερίδα Radikal αναδημοσίευσε άρθρο της εφημερίδας Τakvim, όπου ο Αμερικανός δημοσιογράφος Seymour Hersh γνωστοποίησε ότι: «…Μετά το 2007 η Τουρκία εισήλθε σε μία νέα τροχιά και έχει λόγο σε περιφερειακό επίπεδο. Η Τουρκία που αποτελεί μια περιφερειακή δύναμη, έκανε πολύ σημαντικά βήματα στο στρατιωτικό τομέα για να γίνει μια παγκόσμια δύναμη. Η μόνη αδυναμία της είναι ότι δεν διαθέτει αεροπλανοφόρο, όμως δραστηριοποιήθηκε για να το αποκτήσει.». Επίσης, ο Hersh ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αγγλία, η Γερμανία, η Ρωσία, η Γαλλία και η Ιταλία είναι πολύ ενοχλημένες διότι η Τουρκία έχει λόγο σε περιφερειακό επίπεδο και ότι το επόμενο έτος θα είναι πολύ κρίσιμο διότι θα διαγραφεί το μέλλον των χωρών για τα επόμενα τριάντα χρόνια.<br /> <br /> Οι κύριες επιχειρησιακές περιοχές της τουρκικής ναυτικής και αεροπορικής ισχύος είναι το Αιγαίο, η Μαύρη Θάλασσα και η Μεσόγειος. Ειδικότερα δε, για το κενό που υποτίθεται ότι δημιουργεί η έλλειψη αεροπλανοφόρου στις περιοχές αυτές, θα πρέπει να τονισθεί ότι αυτό καλύπτεται από τα 7 αεροσκάφη ΚΤC-135R εναερίου ανεφοδιασμού που διαθέτουν οι τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις. Συγχρόνως, θα πρέπει να επισημανθεί ο προβληματισμός του Μurat Bayar (σ.σ. θεωρείται ένας από τους στενούς συνεργάτες του Ερντογάν) για το εάν υφίσταται η αναγκαιότητα απόκτησης αεροπλανοφόρου, ο οποίος απ’ ότι φαίνεται δεν ασπάζεται πλήρως τις απόψεις των Τούρκων ναυάρχων. Αν βέβαια στους προβληματισμούς του Bayar προστεθεί και ο χρόνος επιχειρησιακής διαθεσιμότητας του αεροπλανοφόρου, μετά από 6-7 χρόνια, οπότε σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα έχει διαγραφεί και το μέλλον των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, τότε η απόκτηση ενός πλοίου της κατηγορίας αυτής από τις τουρκικές ναυτικές δυνάμεις πιθανόν να είναι ετεροχρονισμένη. Όμως, η αναφορά του θέματος απόκτησης αεροπλανοφόρου, από τον νυν και έναν πρώην αρχηγό των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του τουρκικού υφυπουργείου Ναυτιλίας και τον επικεφαλής του υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο συνεχούς και ψύχραιμης παρακολούθησης χωρίς υπερβολές. Τέλος, θα πρέπει να συνυπολογισθεί το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αγγλία, η Γερμανία, η Ρωσία, η Γαλλία και η Ιταλία θα αντιμετωπίσουν αρνητικά μια τέτοια κίνηση των Τούρκων διότι θα αισθανθούν ότι μειώνεται και κατ’ επέκταση απειλείται η ισχύς τους στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική, δεδομένου ότι η Τουρκία τα τελευταία χρόνια καταδεικνύει μια αλαζονική συμπεριφορά επέκτασης της πολιτικής, πολιτιστικής, οικονομικής και στρατιωτικής της επιρροής στις εν λόγω περιοχές.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/">πηγή</a>

Τουρκικό αεροπλανοφόρο:μύθος ή πραγματικότητα;

Άρθρο του Χ.Μηνάγια Στις 12-3-2012 τα τουρκικά ΜΜΕ προέβαλαν την είδηση ότι, σε συνέντευξη του στο περιοδικό PROCEEDINGS (σ.σ. εκδίδετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ ανεβάζει «στροφές»: Δοκιμαστικές κρούσεις από F-15I – Ετοιμάζει βαλλιστικά όπλα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/ISRAELIRANXL.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/ISRAELIRANXL.jpg" width="600" /></a></div><br /> Σύμ<span class="highlight"><b>φωνα με πληροφορίες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που είδαν το φως της δημοσιότητας το Ισραήλ έχει ήδη ξεκινήσει την πραγματοποίηση δοκιμαστικών αποστολών με αεροσκάφη F-15I αποστολών μακράς ακτίνας δράσης που να προσομοιάζουν αυτές προς το Ιράν.</b> </span><br /> Μέχρι σήμερα οι δοκιμές αυτές γίνονταν σε περιβάλλον προσομοιωτών έτσι ώστε αυτές να μην γίνονται αντιληπτές από ξένες υπηρεσίες-μεταξύ αυτών και οι αμερικανικές- αλλά οι επιτελείς της ισραηλινής Αεροπορίας αποφάσισαν πως είναι καιρός να πραγματοποιήσουν τις δοκιμές αυτές σε επιχειρησιακές – όσο το δυνατόν- συνθήκες. <br /> <i>«Δεν γνωρίζω εάν αυτές οι ασκήσεις ήταν ένα μήνυμα προς το Ιράν, αλλά σε κάποιο σημείο έπρεπε να βγουν από τους προσομοιωτές και το κάνουν με πραγματικά αεροσκάφη»</i>, δήλωσε στην ιστοσελίδα G2Bulletin  πηγή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, που για ευνόητους λόγους θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία της. Αυτό όμως που η ίδια πηγή συμπλήρωσε και αφορά ένα νέο δεδομένο που δεν είχε αναφερθεί πριν είναι οι προετοιμασίες και οι δοκιμές που πραγματοποιεί η ισραηλινή Αεροπορία στους βαλλιστικούς πυραύλους Jericho III που διαθέτει. <br /> Οι δοκιμές αυτές συνίστανται στην τοποθέτηση πολεμικών κεφαλών αλλά και στη συντήρηση του προωθητικού συστήματος τριών σταδίων, καθώς και ότι άλλες προετοιμασίες μπορούν να γίνουν έτσι ώστε οι πύραυλοι να είναι πλήρως επιχειρησιακοί. <br /> <b>Η υπόθεση εμπλοκής των Jericho III – οι οποίοι εισήλθαν σε υπηρεσία το 2008- είναι ένα νέο δεδομένο στο μέχρι τώρα παζλ της κυοφορούμενης επίθεσης στο Ιράν. </b><br /> <b>Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσει και βαλλιστικούς πυραύλους για να κτυπήσει το Ιράν, όχι πάντως σε μια επίθεση πρώτου κύματος, αλλά στην περίπτωση που οι Ιρανοί επιχειρήσουν να εκτοξεύσουν τους δικούς τους Shahab 3 και Great Prophet προς το Ισραήλ, σε αντίποινα για την επίθεση που θα δεχθούν πρώτα. </b><br /> <b>Αυτό βέβαια δεν αποκλείει το γεγονός οι Jericho III να χρησιμοποιηθούν και στο πρώτο κύμα επίθεσης, -χωρίς την αμερικανική ανάμιξη- η οποία μπορεί να μην είναι μακριά.</b> <br /> Σε μια τέτοια περίπτωση, ανταλλαγής δηλαδή βαλλιστικών πυραύλων μεταξύ Ισραήλ και Ιράν η αναμέτρηση μεταξύ των δύο χωρών δε θα περιοριστεί σε αεροπορικές επιδρομές εκ μέρους του Ισραήλ, αντίθετα θα υπάρξει βαλλιστική κλιμάκωση. <br /> Έτσι μόνο ως τυχαίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις του Ιρανού πρέσβη στο Λίβανο Ghazanfar Roknabadi ο οποίος είχε δηλώσει με νόημα πως η χώρα του παρακολουθεί στενά και την παραμικρή  κίνηση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια επίθεση και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα εκτόξευε τουλάχιστον 11.000 (!) πυραύλους εναντίον «προσδιορισμένων στόχων» όπως είπε χαρακτηριστικά στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ, αλλά και σε στόχους όπου διατηρούν συμφέροντά τους στον κόσμο.<br /> Ο Jericho III μπορεί να φέρει τρεις πολεμικές κεφαλές συνολικού  βάρους 1000 έως 1300 χλγρ. ή μια πυρηνική κεφαλή των 750 χλγρ. και έχει μια εμβέλεια 6.440 χλμ. Η τελευταία –γνωστή- δοκιμή του βλήματος πραγματοποιήθηκε στο Palmachim στις 2 Νοεμβρίου του 2011 (βλ. σχετικό βίντεο) <br /> <b>Βέβαια η εμπλοκή βαλλιστικών πυραύλων ανάμεσα στις δύο χώρες, εμπεριέχει τόσο πλεονεκτήματα όσο και μειονεκτήματα και για τις δύο χώρες. Το Ιράν διαθέτει μεγάλο αριθμό συστημάτων (11.000) ενώ  ο αντίστοιχος αριθμός για το Ισραήλ είναι κατά πολύ μικρότερος: 30 Jericho III και άγνωστο αριθμό από Jericho II, αλλά έχει στη διάθεσή του το αντιπυραυλικό σύστημα Arrow ανάλογο σύστημα  που δεν διαθέτει το Ιράν.</b> <br /> Μάλιστα ως στόχοι για τα Jericho III περιγράφονται το Arak (εργοστάσιο παραγωγής βαρέως ύδατος), το Natanz (εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου), το Isfahan (ερευνητικό κέντρο) και επιπρόσθετα πέντε τοποθεσίες βαλλιστικών ιρανικών πυραύλων<br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Το Ισραήλ ανεβάζει «στροφές»: Δοκιμαστικές κρούσεις από F-15I – Ετοιμάζει βαλλιστικά όπλα

Σύμ φωνα με πληροφορίες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που είδαν το φως της δημοσιότητας το Ισραήλ έχει ήδη ξεκινήσει την πραγματοπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην ΑΟΖ του Λιβάνου με τα τεράστια κοιτάσματα βρίσκεται η αιτία της σφαγής στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/AOZLivanou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="356" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/AOZLivanou.jpg" width="600" /></a></div><br /> <b>Πολύ ευρύτερο από αυτό που αρχικά δείχνει φαίνεται να είναι το παιχνίδι που παίζεται με την εξέγερση στη Συρία, καθώς ένα νέο κρίσιμο στοιχείο μπαίνει στον σκακιέρα, σύμφωνα με αναφορές της εταιρείας γεωφυσικών μελετών ΡGS τα οποία αξιολόγησε και η ΒΕΙCΙΡ/FRΑΝLΑΒ: Ναι μεν η Κύπρος και το Ισραήλ έχουν πολύ σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου και πιθανόν και πετρελαίου (βρέθηκε και νέο κοίτασμα στις ακτές του Ισραήλ και το  «Οικόπεδο 4» της Κύπρου δείχνει να έχει την διπλάσια ποσότητα φυσικού αερίου από το «Οικόπεδο 12»), αλλά το τεράστιο κοίτασμα φαίνεται ότι βρίσκεται στις ακτές του … Λιβάνου, εντός τις ΑΟΖ του Λιβάνου. </b><br /> <b>Ενός Λιβάνου του οποίου στην κυβέρνηση μετέχει η Χεζμπολάχ, η οποία στηρίζεται κατ’αρχήν από την Συρία και βέβαια και το Ιράν! </b><br /> <b>Προϋπόθεση «αποκεφαλισμού» της Χεζμπολάχ (η οποία ενώ για τα μεσανατολικά πολιτικά «ήθη» είναι πολιτικό κόμμα, φέρνει μάλλον προς παραστρατιωτική οργάνωση με … τρομοκρατική «εσάνς») είναι η πτώση του μπααθικού καθεστώτος στη Συρία και σε δεύτερο χρόνο η ανατροπή του Ιρανικού καθεστώτος. </b><br /> Οι δυτικοί θεωρούν ότι μόνο κατ’αυτό τον τρόπο θα καταστεί δυνατή η εξαφάνιση της δύναμης της Χεζμπολάχ, η οποία μέσω των τεράστιων οικονομικών πόρων που της παρέχουν Συρία και Ιράν προβαίνει σε αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες μεγάλης έκτασης στον Λίβανο κερδίζοντας κατ’αυτό τον τρόπο τις καρδιές – και τη ψήφο – των Λιβανέζων. <br /> <b>Όμως η Χεζμπολάχ είναι εμπόδιο στην δυτική προσπάθεια αξιοποίησης των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που έχουν εντοπίσει με παράνομες έρευνες, οι δυτικές εταιρείες. Υπολογίζεται ότι στις ακτές του ο Λίβανος διαθέτει πολλαπλάσιες ποσότητες (ίσως και τριπλάσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου απ’ότι η Κύπρος και το Ισραήλ. </b><br /> <b>Στο τελευταίο η Modiin Energy και η Adira Energy Corporation ανακοίνωσαν εχθές ότι ανακάλυψαν νέα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στα οικόπεδα Gabriella και Yitzhak, τα οποία βρίσκονται 24 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τελ Αβίβ, μια συνέχεια, για την ακρίβεια μια "ουρά" ενός τεράστιου κοιτάσματος που βρίσκεται μέσα στην λιβανική ΑΟΖ. Σύμφωνα με τα στελέχη της εταιρείας, η αρχική εκτίμηση είναι ότι υπάρχουν 232,2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και 1,8 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου και στα δύο κοιτάσματα.</b><br /> Όλα τα στοιχεία βασίζονται στην τρισδιάσταση σεισμική καταγραφή που έκανε η Netherland Sewell & Associated. Τα κοιτάσματα βρίσκονται σε σχετικά μικρό βάθος και φέρονται να είναι αξιοποιήσιμα εύκολα και με χαμηλό σχετικά κόστος. <br /> <b>Το ίδιο συμβαίνει και με τον Λίβανο, αλλά εδώ υπολογίζονται από την ΡGS πολύ μεγαλύτερα κοιτάσματα τα οποία θα μπορούσαν μειώσουν, μαζί με τα κοιτάσματα της Κύπρου, του Ισραήλ και της Ελλάδας, την εξάρτηση της Ευρώπης από το φυσικό αέριο, από το 70% που είναι σήμερα, στο 40% Κάτι που εξηγεί και την αμέριστη έμπρακτη στήριξη της Ρωσίας στην Συρία, εκτός βέβαια των λοιπών θεμάτων, της ναυτικής βάσης στην Ταρσό κλπ.<br /> <br /> Για τους δυτικούς η ανατροπή του μπααθικού καθεστώτος στη Συρία, απλά ξεκλειδώνει την στρόφιγγα φυσικού αερίου από το θησαυροφυλάκιο που κρύβεται στις ακτές του Λιβάνου. </b><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Στην ΑΟΖ του Λιβάνου με τα τεράστια κοιτάσματα βρίσκεται η αιτία της σφαγής στη Συρία

Πολύ ευρύτερο από αυτό που αρχικά δείχνει φαίνεται να είναι το παιχνίδι που παίζεται με την εξέγερση στη Συρία, καθώς ένα νέο κρίσιμο στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιστροφή της Ρωσίας στην ελληνική άμυνα - Ο σχεδιασμός της Μόσχας για μετά τις εκλογές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/SU35XL.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="355" src="http://www.defencenet.gr/defence/images/stories/SU35XL.JPG" width="600" /></a></div><br /> Μετά τις εκλογές και αφού γίνει πιο σαφές το πολιτικό σκηνικό (αν και στη Μόσχα θεωρούν ότι σε αυτές τις εκλογές απλά θα στηθούν οι βάσεις για τις πολιτικές εξελίξεις που θα οριστικοποιηθούν στις … μεθεπόμενες εκλογές), η ρωσική αμυντική βιομηχανία σκοπεύει να δώσει δυναμικό «παρών» στα ελληνικά αμυντικά πράγματα με προώθηση ων πλέον εξελιγμένων συστημάτων της, τόσο στα χερσαία, όσο και στα αεροπορικά συστήματα, ενώ σκοπεύουν να ολοκληρώσουν την FOS στα αερόστρωμνα ZUBR.<br /> <br /> Πέρα από την <span style="font-weight: bold;">πρόταξη υλοποίησης της διακρατικής συμφωνίας για τα ΤΟΜΑ BMP-3HEL στην οποία θα επανέλθουν πιεστικά (και έχουν τον τρόπο να είναι πιεστικοί όταν το θέλουν…)</span>, υπάρχει το θέμα των SHORADS, αλλά και του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους για το οποίο σκοπεύουν να προχωρήσουν σε πρόταση πώλησης 40 μαχητικών έναντι του εκπληκτικού ποσού του 1,5 δις. ευρώ! <br /> <br /> Η πρόταση θα βασιστεί σε αυτή που είχαν κάνει για τον διαγωνισμό της Βραζιλίας, όπου με όλες τις προβλέψεις για «προσαρμογή» των συστημάτων στο δυτικό σύστημα υποστήριξης που έχει η Βραζιλία 24 μαχητικά Su-35BM,<span style="font-weight: bold;"> τα πλέον προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη παραγωγής μετά το F-22, κοστολογήθηκαν για 24 μονάδες … 700 εκατ. δολάρια! Εν προκειμένω η ρωσική πρόταση αναφέρεται σε …leasing, δηλαδή συμβόλαιο μακροχρόνιας μίσθωσης, ανάλογο με αυτό που εφαρμόζει η Saab στα Gripen. Με κόστος ανάλογο με αυτό του Gripen ή και χαμηλότερο, η ΠΑ αποκτά ένα μαχητικό το οποίο απλά τις λύνει όλα τα προβλήματα ασφάλειας σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο.</span><br /> <br /> Το τι θα σήμαινε η είσοδος στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο των Su-35 το έχουμε περιγράψει στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και στην ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΒΛΟ, απλά να σημειώσουμε ότι με τα οικονομικά χάλια της χώρας, μια τέτοια πρόταση είναι πρακτικά αδύνατον να αγνοηθεί! Βέβαια, δεν πρέπει να αγνοηθεί το γεγονός ότι στην σημερινή πολιτική συγκυρία, η Ρωσία δεν έχει θέση, αφού βιώνουμε μία κατάσταση λίγο πολύ παράδοσης της χώρας σε συμφέροντα και δυνάμεις μακριά από αυτό που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε «εθνικά συμφέροντα». Για κάποιο λόγο η Μόσχα αισιοδοξεί ότι σε λίγους μήνες το εγχώριο πολιτικό σκηνικό θα είναι τελείως διάφορο από το σημερινό. <br /> <br /> Η παράδοση των πρώτων έξι μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλού ρόλου Sukhoi Su-35 Flanker-E ξεκινά στη ρωσική Αεροπορία στα τέλη του χρόνου και μέχρι το τέλος του 2013 το αεροσκάφος θα είναι σε πλήρη παραγωγή. Οι Ρώσοι δηλώνουν παραγωγική ικανότητα 6 αεροσκάφη το μήνα σε πλήρη παραγωγή, δηλαδή μπορεί να ικανοποιηθεί και η αρχική απαίτηση της ρωσικής Αεροπορίας για 48 μαχητικά του τύπου και η όποια εξαγωγική απαίτηση.<br /> <b>Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες το αεροσκάφος πρόκειται να παρουσιαστεί επίσημα στο ΓΕΑ πριν το τέλος του χρόνου.</b> <br /> <br /> Το μαχητικό έχει δύο κινητήρες 117S, έχει εξαιρετικές επιδόσεις στην ικανότητα εκτέλεσης ελιγμών, ενώ μπορεί να εμπλέκει μεγάλο αριθμό στόχων ταυτόχρονα, ενώ παρακολουθεί μέσω των συστημάτων του ακόμα περισσότερους.<br /> <br /> Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του αεροσκάφους, έτσι όπως αυτά μπορούν να διατυπωθούν είναι: Αυξημένη ευελιξία, συστήματα αποκάλυψης στόχου μακράς εμβέλειας, ραδιόζευξη ανταλλαγής πακέτων πληροφοριών υψηλής ανθεκτικότητας σε αντίμετρα, βλήματα μέσης και μεγάλης εμβέλειας έναντι στόχων στον αέρα και στο έδαφος/επιφάνεια, προηγμένο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, ελαχιστοποίηση της ηλεκτρομαγνητικής «υπογραφής» του αεροσκάφους, συστήματα υψηλής απόδοσης με τεχνική συγχώνευσης δεδομένων και επαρκής υπολογιστικής ικανότητας, πλήρως ψηφιακό κόκπιτ και δυνατότητα ανεφοδιασμού εν πτήση. <br /> <br /> <b>Πάνω απ’όλα είναι το εκπληκτικό του, όχι ραντάρ, αλλά σύστημα ραντάρ.</b><br /> <b>Αυτό συνίσταται από το πρωτοποριακό σύστημα ενεργούς σάρωσης L-Band Tikhomirov NIIP και το ραντάρ της ΝΙΙΡ Ν035  IRbis-E .</b> <br /> Το πρωτοποριακό σύστημα <b>Tikhomiro</b>  προσαρμόζεται στο χείλος προσβολής των πτερύγων του αεροσκάφους προσφέροντας προηγμένες δυνατότητες ιδιαίτερα εναντίον αεροσκαφών με χαμηλό Η/Μ προφίλ. Πιο συγκεκριμένα το L-Band AESA της Tikhomirov μπορεί να εκτελέσει μια σειρά εφαρμογών όπως: Έρευνα και στοχοποίηση αεροσκαφών stealth,λειτουργίες αναγνώρισης φίλου ή εχθρού, παθητική παρακολούθηση και εντοπισμός πηγών εκπομπής Link 16/MIDS, παθητική παρακολούθηση και εντοπισμός ραντάρ που εκπέμπουν στην μπάντα L –όπως το τουρκικό ραντάρ MESA, παθητική παρακολούθηση και εντοπισμός πηγών IFF αεροσκαφών, ενεργά αντίμετρα σε περιβάλλον ανταλλαγής δεδομένων Link 16, ενεργά αντίμετρα σε δέκτες συστήματος GPS και ενεργά αντίμετρα σε επίγεια ραντάρ συχνότητας L. <br /> <b>Το IRbis-E </b>διαθέτει συνολική ισχύ εξόδου 20 KW κάτι που του παρέχει μέγιστη εμβέλεια εντοπισμού επερχόμενου στόχου μεγέθους μαχητικού αεροσκάφους με συνολικό RCS τα 3 τμ  φτάνει τα 350 χλμ. , με γωνία διόπτευσης τις 100 μοίρες στο αζιμούθο και εντοπισμό στόχου που απέρχεται τα 150 km. Όταν το εύρος έρευνας αυξάνεται στις 300 μοίρες, με μηχανική υποβοήθηση, η εμβέλεια για αποκάλυψη ίδιου στόχου ανέρχεται στα 200 km, ενώ στην περίπτωση που η σχετική θέση του στόχου παρουσιάζει επιστροφές από το έδαφος η εμβέλεια αυτή μειώνεται στα 170 km. <br /> Σε ότι αφορά τον εντοπισμό και εγκλωβισμό στόχων επιφανείας το IRbis-E μπορεί να εντοπίσει σκάφος μεγέθους αεροπλανοφόρου στα 400 km τορπιλάκατο στα 120 km, γέφυρα στα 150 με 200 km και αντιαεροπορικά συστήματα ή τεθωρακισμένα οχήματα με 30 τμ RCS στα 70 km. Το IRbis-E έχει την ικανότητα να εντοπίζει και αεροσκάφη με χαρακτηριστικά stealth και συνολικό RCS που δεν υπερβαίνει το 0,01 τμ σε αποστάσεις 90 km. <br /> <b></b><br /> <br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/">πηγή</a>

Η επιστροφή της Ρωσίας στην ελληνική άμυνα - Ο σχεδιασμός της Μόσχας για μετά τις εκλογές

Μετά τις εκλογές και αφού γίνει πιο σαφές το πολιτικό σκηνικό (αν και στη Μόσχα θεωρούν ότι σε αυτές τις εκλογές απλά θα στηθούν οι βάσει...

Διαβάστε την συνέχεια