Σχέδιο ”EGAYDAAK” από Άγκυρα: ”Η Τουρκία πρέπει να κατοχυρώσει τα δικαιώματά της σε 176 νησιά του Αιγαίου!” – Επαναφέρουν τις ”γκρίζες ζώνες”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-06-10T151514.570-1068x601.png" width="778" /><br /><br />Ο όρος EGAYDAAK είναι το τουρκικό ακρωνύμιο για τη φράση “Egemenliği Devredilmemiş Adalar” (ή πληρέστερα Egemenliği Anlaşmalarla Yunanistan’a Devredilmemiş Ada, Adacık ve Kayalıklar), που μεταφράζεται ως «Νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν μεταβιβάστηκε στην Ελλάδα μέσω συνθηκών». Πρόκειται για το κεντρικό θεωρητικό δόγμα της Τουρκίας για την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />Τι Περιλαμβάνει η Λίστα<br /><br />Η λίστα EGAYDAAK περιλαμβάνει συνολικά 152 ελληνικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος:<br /><br />Η Ελληνική Θέση<br /><br />Η Ελλάδα απορρίπτει πλήρως το δόγμα EGAYDAAK ως νομικά αστήρικτο και ανιστόρητο. Η ελληνική διπλωματία τονίζει ότι η κυριαρχία όλων των νησιών του Αιγαίου είναι απόλυτα κατοχυρωμένη από το Διεθνές Δίκαιο, καθώς οι σχετικές συνθήκες μεταβίβασαν ρητά το σύνολο των εδαφών, των παρακείμενων νησίδων και των πρώην οθωμανικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Yaycı, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ζήτημα των «EGAYDAAK» (νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα μέσω διεθνών συνθηκών), τόνισε την ανάγκη να κατοχυρωθούν επίσημα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας στα 176 νησιά και να υπάρξει επιστροφή στην «ισορροπία της Λωζάνης».<br />Τουρκικό αποτύπωμα στο Αιγαίο! Ο Cihat Yaycı απευθύνει κρίσιμη προειδοποίηση για τα EGAYDAAK<br />Τι ακριβώς είναι ο Νόμος της Γαλάζιας Πατρίδας, από ποιες ανάγκες προέκυψε και τι περιλαμβάνει όσον αφορά τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας;<br /><br />Ο απόστρατος υποναύαρχος και καθηγητής δρ. Cihat Yaycı δήλωσε:<br /><br />«Προειδοποιώ ότι ο “Νόμος της Γαλάζιας Πατρίδας” θα καθορίσει συνολικά τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας στο εσωτερικό δίκαιο. Ωστόσο, τεχνικά λάθη, ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σοβαρές απώλειες δικαιωμάτων κατά τη διαδικασία αυτή.»<br /><br />Λόγω του κατακερματισμένου χαρακτήρα της υφιστάμενης νομοθεσίας, ο «Νόμος της Γαλάζιας Πατρίδας» στοχεύει να καλύψει τα νομικά κενά που αφορούν την προστασία των δικαιωμάτων της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).<br /><br />«Πιστεύω ότι τα δικαιώματα που δεν δηλώνονται επισήμως θα αμφισβητηθούν με την πάροδο του χρόνου. Τονίζω ότι η Τουρκία δεν πρέπει μόνο να αμύνεται σε περιοχές όπου έχει δίκιο, αλλά και να ενεργεί ως κράτος που δηλώνει, εφαρμόζει και προστατεύει τα δικαιώματά του.»<br /><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» μπορεί να θεωρηθεί ως το θαλάσσιο αντίστοιχο του Εθνικού Όρκου (Misak-ı Millî). Ωστόσο, δεν πρόκειται για επεκτατικό σχέδιο· είναι η ονομασία που δίνεται στις νόμιμες θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας, οι οποίες απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.<br /><br />«Προειδοποιώ ότι, ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο, εάν αγνοηθούν στις χαρτογραφήσεις και στις νομικές ρυθμίσεις οι αμοιβαίες παράκτιες σχέσεις της Τουρκίας με τη Συρία, τον Λίβανο, το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, η Τουρκία θα μπορούσε ουσιαστικά να παραχωρήσει πολύ μεγάλες θαλάσσιες εκτάσεις στη Διοίκηση της Ελληνοκυπριακής πλευράς, με συνέπεια απώλειες σε τομείς όπως η θαλάσσια δικαιοδοσία, οι ενεργειακοί πόροι και τα αλιευτικά δικαιώματα.»<br /><br />«Πιστεύω ότι οποιαδήποτε μελλοντική θαλάσσια συμφωνία με τη Συρία δεν θα πρέπει να είναι μια “πλευρική συνοριακή συμφωνία”, αλλά μια συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών βασισμένη στις αντίστοιχες ακτογραμμές.»<br />Ποια είναι τα βαθύτερα ζητήματα της μακροχρόνιας κρίσης των νησιών στο Αιγαίο και ποια είναι η προσέγγιση της Ελλάδας;<br /><br />«Το πιο θεμελιώδες ζήτημα είναι αυτό που αποκαλούμε EGAYDAAK.»<br /><br />Ο Yaycı εξηγεί:<br /><br />«EGAYDAAK σημαίνει “Νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα μέσω συνθηκών”.»<br /><br />Στο Αιγαίο Πέλαγος τα χωρικά ύδατα εκτείνονται στα 6 ναυτικά μίλια, δηλαδή περίπου 11–11,5 χιλιόμετρα. Το ζήτημα δεν είναι ο ίδιος ο βράχος. Το ζήτημα είναι πόση περιοχή γύρω από αυτόν θεωρείται μέρος της επικράτειας μέσω των χωρικών υδάτων. Κανείς δεν μπορεί να εισέλθει σε αυτή την περιοχή χωρίς άδεια. Ό,τι βρίσκεται εντός αυτής της ακτίνας θεωρείται μέρος των χωρικών υδάτων.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, τα EGAYDAAK αφορούν νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν μεταβιβάστηκε στην Ελλάδα μέσω διεθνών συνθηκών.<br /><br />Υποστηρίζει ότι υπάρχουν δύο βασικές συμφωνίες που σχετίζονται με το θέμα: η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και η Συνθήκη των Παρισίων του 1947. Επικαλείται τα άρθρα 6, 12, 13, 14, 15 και 16 της Συνθήκης της Λωζάνης και τα άρθρα 14 και 43 της Συνθήκης των Παρισίων.<br />Ποια νησιά παραχωρήθηκαν με τις Συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων και ποια θεωρούνται αμφισβητούμενα;<br /><br />Ο Yaycı αναφέρει:<br /><br />«Το 1923, κατά τη Συνθήκη της Λωζάνης, τα χωρικά ύδατα ήταν 3 ναυτικά μίλια. Ορισμένοι λένε ότι η Συνθήκη δεν το αναφέρει. Όμως αυτό προκύπτει από το ίδιο το κείμενο, καθώς γίνεται συνεχής αναφορά σε “νησιά εντός 3 μιλίων από την ηπειρωτική χώρα”.»<br /><br />Κατά την άποψή του, το 1936 η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα από 3 σε 6 μίλια.<br /><br />Επισημαίνει ότι η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρει πως τα νησιά που κατονομάζονται ως παραχωρούμενα στην Ελλάδα και την Ιταλία, καθώς και οι νησίδες που εξαρτώνται από αυτά και βρίσκονται εντός 3 μιλίων, παραχωρούνται στις αντίστοιχες χώρες. Όλα τα υπόλοιπα νησιά εντός 3 μιλίων από τις τουρκικές ακτές ανήκουν στην Τουρκία.<br /><br />Υποστηρίζει επίσης ότι όλα τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, τα οποία δεν παραχωρήθηκαν ρητά με το όνομά τους, αποτελούν ξεχωριστό ζήτημα.<br />Γιατί θεωρεί ότι δεν πρέπει να συζητηθούν άλλα θέματα με την Ελλάδα πριν λυθεί αυτό;<br /><br />«Επομένως, δεν θα πρέπει να συζητηθεί κανένα άλλο ζήτημα με την Ελλάδα μέχρι να διευκρινιστεί σε ποιον ανήκουν αυτά τα νησιά. Δεν θα πρέπει να συζητηθεί κανένα θαλάσσιο θέμα. Αυτό πρέπει να είναι η προϋπόθεση της Τουρκίας. Η Τουρκία πρέπει να πει: “Πρώτα θα καθοριστεί σε ποιον ανήκουν αυτά τα νησιά”.»<br />Πώς ξεκίνησε η κρίση των Ιμίων (Kardak) και πώς επηρέασε την εξέλιξη των γεγονότων;<br /><br />Ο Yaycı αναφέρει:<br /><br />«Το περιστατικό ξεκίνησε από την κρίση των Καρντάκ (Ιμίων) στα ανοικτά της Αλικαρνασσού (Bodrum). Το 1996 το πλοίο Figen Akat προσάραξε στα Καρντάκ, περίπου 3,5 μίλια από το Γκιουμούςλουκ. Η Ελλάδα ήρθε και είπε: “Θα σας διασώσω, αυτό είναι δικό μου έδαφος”. Ο πλοίαρχος αρνήθηκε λέγοντας ότι πρόκειται για τουρκικό νησί και ότι θα τον διασώσει η τουρκική ακτοφυλακή.»<br /><br />Σύμφωνα με την περιγραφή του, το γεγονός εξελίχθηκε σε κρίση. Μετά την αποχώρηση δημοσιογράφων, ελληνικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν σε μία από τις βραχονησίδες και ύψωσαν ελληνική σημαία.<br /><br />Η Τουρκία απάντησε στέλνοντας βατραχανθρώπους SAT στην άλλη βραχονησίδα και υψώνοντας τουρκική σημαία, ενώ τα δύο ναυτικά ήρθαν αντιμέτωπα.<br /><br />Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα κτηματολογικά και ιδιοκτησιακά αρχεία δείχνουν πως τα Ίμια ανήκουν στην Τουρκία.<br />Ποια ήταν τα αποτελέσματα της κρίσης των Ιμίων;<br /><br />Μετά την κρίση, σύμφωνα με τον Yaycı, ο τότε διοικητής του τουρκικού ναυτικού Güven Erkaya ζήτησε μελέτη για τον εντοπισμό όλων των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων που δεν είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα.<br /><br />Ακολούθησε νέα κρατική έρευνα με τη συμμετοχή περισσότερων από 40 ακαδημαϊκών, ιστορικών, νομικών και στρατιωτικών, οι οποίοι εξέτασαν αρχεία στην Αγγλία, την Τουρκία, την Ιταλία και αλλού.<br /><br />Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ο αριθμός των συγκεκριμένων νησιών, νησίδων και βραχονησίδων ανέρχεται σε 176.<br />Σε ποιο σημείο έχει σταματήσει σήμερα η διαδικασία;<br /><br />Ο Yaycı δηλώνει:<br /><br />«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι, παρόλο που τα ονόματα αυτών των 176 νησιών είναι γνωστά, δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα. Αυτό πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό.»<br /><br />Κατά την άποψή του, χωρίς την επίσημη δημοσιοποίηση της λίστας είναι αδύνατον να προσδιοριστεί με σαφήνεια ποια νησιά θεωρούνται αμφισβητούμενα.<br /><br />Σημειώνει επίσης ότι στην Ελλάδα το θέμα αντιμετωπίζεται ως «γκρίζα ζώνη» και ότι έχει αναφερθεί σε έγγραφα των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών καθώς και στον Τύπο.<br />Ποια πολιτική προτείνει για το μέλλον στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;<br /><br />Ο Yaycı καταλήγει:<br /><br />«Η αποφασιστικότητα της Τουρκίας είναι σαφής και ούτε η Ελλάδα ούτε οποιοδήποτε άλλο κράτος μπορεί να επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα πέραν των 6 μιλίων.»<br /><br />«Κανένα έθνος δεν μπορεί να ξεχάσει ή να παραμερίσει το ζήτημα των EGAYDAAK ή το ζήτημα των νησιών με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα και πρέπει να παραμείνουν καταγεγραμμένα. Αφορούν το μέλλον της χώρας και του έθνους μας.»<br /><br />«Θέλουμε να ζούμε ειρηνικά με την Ελλάδα. Ζητούμε, και πράγματι πρέπει να ζητούμε, επιστροφή στην ισορροπία που καθιέρωσε η Συνθήκη της Λωζάνης. Η ισορροπία της Λωζάνης είναι ισορροπία ειρήνης. Ας είναι τα χωρικά ύδατα 3 μίλια.»<br /><br />«Κάποιοι θα πουν ότι έτσι μειώνονται τα χωρικά ύδατα. Η δική μας κατάσταση δεν είναι ίδια με της Ελλάδας, επειδή δεν διαθέτουμε μεγάλο αριθμό νησιών και νησίδων· επομένως το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό.»<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο ”EGAYDAAK” από Άγκυρα: ”Η Τουρκία πρέπει να κατοχυρώσει τα δικαιώματά της σε 176 νησιά του Αιγαίου!” – Επαναφέρουν τις ”γκρίζες ζώνες”.

Ο όρος EGAYDAAK είναι το τουρκικό ακρωνύμιο για τη φράση “Egemenliği Devredilmemiş Adalar” (ή πληρέστερα Egemenliği Anlaşmalarla Yunanistan’...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα μαχαίρια Πούτιν και Ερντογάν: Η FSB αποκαλύπτει το βρώμικο σχέδιο της Άγκυρας στην Κεντρική Ασία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/pentapostagma%20fvto.%20.png?itok=1p8YrIVV" width="761" /><br /><br />Η ρωσική FSB αποκαλύπτει το βρώμικο σχέδιο του Ερντογάν στην Κεντρική Ασία και ο Πούτιν ετοιμάζεται για μετωπική σύγκρουση<br /><br />ΗΜόσχα αλλάζει ριζικά δόγμα και βάζει ευθέως στο στόχαστρο τις τουρκικές φιλοδοξίες. Οι εποχές που το Κρεμλίνο αντιμετώπιζε τον παντουρκισμό απλώς ως ένα γραφικό ή ρομαντικό ιδεολογικό αφήγημα της Άγκυρας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.<br /><br />Πλέον, η ρωσική ηγεσία θεωρεί το συγκεκριμένο δόγμα ως το απόλυτο, επικίνδυνο εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης στα χέρια της Δύσης, το οποίο έχει ως μοναδικό σκοπό τον στρατηγικό στραγγαλισμό της ρωσικής επιρροής στον μετασοβιετικό χώρο.<br /><br />Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε με τον πιο επίσημο τρόπο ο ίδιος ο επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών (FSB), Αλεξάντερ Μπόρτνικοφ. Μιλώντας απροσχημάτιστα κατά τη διάρκεια συνεδρίασης των υπηρεσιών ασφαλείας της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ), αποκάλυψε το σχέδιο υπονόμευσης: Η Δύση επιχειρεί να διαλύσει τη σταθερότητα των κρατών της περιοχής εκ των έσω, «σβήνοντας» την κοινή τους ιστορία με τη Ρωσία και καλλιεργώντας τεχνητές εθνοτικές αντιπαραθέσεις.<div><br />Ψηφιακός πόλεμος, Τεχνητή Νοημοσύνη και Έγχρωμες Επαναστάσεις<br /><br />Το πιο τρομακτικό σκέλος της ρωσικής ανάλυσης δεν είναι η συμβατική διπλωματία, αλλά οι μηχανισμοί υβριδικού πολέμου. Η FSB φωτογραφίζει τη λειτουργία νέων δυτικών «ψηφιακών εργαστηρίων» στην περιοχή, τα οποία χρησιμοποιούν αλγόριθμους Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) για τη μαζική συλλογή και ανάλυση δεδομένων συμπεριφοράς.<br /><br />Στόχος; Η ανίχνευση κοινωνικών εντάσεων και το στήσιμο νέων «έγχρωμων επαναστάσεων». Διανέμοντας στοχευμένα, εξατομικευμένα πακέτα πληροφοριών ανά δημογραφική ομάδα, η Δύση σπέρνει τη διχόνοια. Η Μόσχα βλέπει ξεκάθαρα πως η Τουρκία είναι ο μεγάλος, σιωπηλός ωφελημένος αυτής της κατάστασης. Εκμεταλλευόμενη το κενό ισχύος που δημιουργούν οι δυτικές κυρώσεις λόγω της Ουκρανίας, η Άγκυρα διεισδύει ραγδαία.</div><div><br />Το μέτωπο του Καζακστάν και ο εφιάλτης της «Βαλκανοποίησης»<br /><br />Μέσω του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, ο Ερντογάν προβάλλεται ως ο προστάτης και φυσικός ηγέτης ενός τεράστιου άξονα που ξεκινά από την Ανατολία και φτάνει στα βάθη της Κεντρικής Ασίας. Χώρες ζωτικής σημασίας για τα ρωσικά συμφέροντα και την αεράμυνα, όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν και το Κιργιστάν, μπαίνουν σταδιακά σε τουρκική τροχιά, απομακρυνόμενες από τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφαλείας (ΟΣΣΑ) που ελέγχει η Μόσχα.<br /><br />Αυτό για το Κρεμλίνο μεταφράζεται ευθέως σε άνοιγμα νέων διαδρόμων στρατιωτικού εφοδιασμού του ΝΑΤΟ στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας.<br /><br />Το απόλυτο, όμως, εφιαλτικό σενάριο για τη ρωσική ηγεσία είναι η εργαλειοποίηση αυτής της τουρκικής/μουσουλμανικής ταυτότητας για την υποκίνηση εξεγέρσεων στο εσωτερικό της ίδιας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι ο φόβος της «Βαλκανοποίησης».<br /><br />Γι' αυτό ακριβώς ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, είχε απαντήσει παλαιότερα με απόλυτα δηκτικό τρόπο στους χάρτες του τουρκικού επεκτατισμού, διαμηνύοντας πως το ιστορικό κέντρο του «τουρκικού κόσμου» δεν βρίσκεται στην Άγκυρα, αλλά στα ρωσικά εδάφη του Αλτάι.<br /><br />Η Ρωσία πλέον δηλώνει ανοιχτά πως δεν προτίθεται να παρακολουθεί παθητικά την τουρκική διείσδυση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στα μαχαίρια Πούτιν και Ερντογάν: Η FSB αποκαλύπτει το βρώμικο σχέδιο της Άγκυρας στην Κεντρική Ασία.

Η ρωσική FSB αποκαλύπτει το βρώμικο σχέδιο του Ερντογάν στην Κεντρική Ασία και ο Πούτιν ετοιμάζεται για μετωπική σύγκρουση ΗΜόσχα αλλάζει ρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι έρχεται μετά τον νέο κύκλο αντιποίνων ΗΠΑ – Ιράν;

<img height="133" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/teherani-1-696x464.jpg" width="766" /><br /><br />Η περιοχή συνεχίζει να κινείται ανάμεσα σε δύο παράλληλες πραγματικότητες: τον πόλεμο και τη διαπραγμάτευση.<br /><br />Η κατάρριψη ενός αμερικανικού Apache πάνω από τα Στενά του Ορμούζ άνοιξε νέο κύκλο αντιποίνων στον πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν, με την Ουάσιγκτον να πλήττει στρατιωτικούς στόχους της Τεχεράνης και τους Φρουρούς της Επανάστασης να απαντούν με επιθέσεις κατά αμερικανικών βάσεων στο Μπαχρέιν και την Ιορδανία.<br /><br />Η ανταλλαγή πυρών προκάλεσε συναγερμό σε ολόκληρο τον Κόλπο, με σειρήνες να ηχούν σε Μπαχρέιν και Κουβέιτ. Σειρήνες ήχησαν σε χώρες του Κόλπου, οι αεράμυνες τέθηκαν σε λειτουργία και η περιοχή βρέθηκε ξανά αντιμέτωπη με τον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τις στρατιωτικές κινήσεις, ένα διαφορετικό ερώτημα αρχίζει να κυριαρχεί: πρόκειται για την αρχή μιας νέας μεγάλης κλιμάκωσης ή για μια ελεγχόμενη ανταλλαγή πληγμάτων που μπορεί τελικά να οδηγήσει πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων;<div><br />Η απάντηση των ΗΠΑ<br /><br />Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε επιδρομές κατά συστημάτων αεράμυνας, σταθμών ελέγχου και ραντάρ επιτήρησης κοντά στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, τα πλήγματα σχεδιάστηκαν ως απάντηση στην κατάρριψη του Apache και είχαν περιορισμένο χαρακτήρα. Η Ουάσιγκτον επέλεξε να πλήξει στρατιωτικές υποδομές χωρίς να στοχεύσει πολιτικές ή ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν, μια επιλογή που ερμηνεύεται ως προσπάθεια αποφυγής ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.<br /><br />Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο CNN ότι η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί πως οι επιδρομές δεν πρόκειται να εκτροχιάσουν τις συνομιλίες που διεξάγονται παρασκηνιακά για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Η Τεχεράνη έπρεπε να απαντήσει<br /><br />Για την ιρανική ηγεσία, η απουσία απάντησης δεν αποτελούσε επιλογή.<br /><br />Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι εξαπέλυσαν επιθέσεις με πυραύλους και drones κατά της έδρας του 5ου Στόλου του αμερικανικού ναυτικού στο Μπαχρέιν και κατά της αμερικανικής βάσης Αλ Αζράκ στην Ιορδανία.<br /><br />Το μήνυμα ήταν σαφές: κάθε αμερικανικό πλήγμα θα συνοδεύεται από αντίποινα.<br /><br />Παράλληλα, όμως, η Τεχεράνη επέλεξε και αυτή στόχους στρατιωτικού χαρακτήρα, χωρίς να επιχειρήσει πλήγματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν μαζικές απώλειες ή να οδηγήσουν σε άμεση γενικευμένη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αναλυτές εκτιμούν ότι τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη προσπαθούν να διατηρήσουν την αξιοπιστία της αποτροπής τους χωρίς να περάσουν το σημείο χωρίς επιστροφή.</div><div><br />Γιατί το Ορμούζ παραμένει το κλειδί<br /><br />Το επίκεντρο των τελευταίων εξελίξεων δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν τη σημαντικότερη θαλάσσια αρτηρία μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο. Κάθε στρατιωτικό επεισόδιο στην περιοχή προκαλεί συναγερμό στις αγορές, στις ναυτιλιακές εταιρείες και στις κυβερνήσεις που εξαρτώνται από τις ενεργειακές ροές του Κόλπου.<br /><br />Οι αμερικανικές επιδρομές έπληξαν εγκαταστάσεις σε περιοχές όπως το Μπαντάρ Αμπάς, το Τζασκ και η νήσος Κεσμ, σημεία που αποτελούν βασικούς πυλώνες της ιρανικής στρατιωτικής παρουσίας γύρω από το Ορμούζ.<br /><br />Παρά τις ζημιές που ανακοίνωσε η Τεχεράνη σε τηλεπικοινωνιακές και υδρευτικές υποδομές, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι επηρεάστηκε ουσιαστικά η δυνατότητα του Ιράν να ασκεί έλεγχο στην περιοχή.<br />Μπορεί να υπάρξει συμφωνία;<br /><br />Το αξιοσημείωτο είναι ότι η ανταλλαγή πληγμάτων συνοδεύεται από δημόσιες αναφορές σε διαπραγματεύσεις.<br /><br />Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς δήλωσε ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται «πολύ κοντά» σε συμφωνία, αν και παραδέχθηκε ότι αυτή μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσα στις επόμενες ημέρες είτε αρκετούς μήνες αργότερα.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί επανέλαβε ότι η χώρα του δεν θα αφήσει καμία επίθεση αναπάντητη, χωρίς όμως να κλείσει την πόρτα της διπλωματίας.<br /><br />Η εικόνα θυμίζει όλο και περισσότερο άλλες κρίσεις στη Μέση Ανατολή, όπου οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι διαπραγματεύσεις εξελίσσονται ταυτόχρονα και συχνά αλληλοτροφοδοτούνται.<br /><br />Το επόμενο κρίσιμο 48ωρο<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι αν οι επιθέσεις του τελευταίου 24ώρου θα θεωρηθούν επαρκείς και από τις δύο πλευρές ή αν θα ακολουθήσει νέος γύρος αντιποίνων.<br /><br />Εάν οι αμερικανικές βάσεις στο Μπαχρέιν και την Ιορδανία δεν υπέστησαν σοβαρές ζημιές και η Ουάσιγκτον επιλέξει να μην απαντήσει εκ νέου, τότε είναι πιθανό να δημιουργηθεί χώρος για επανεκκίνηση των συνομιλιών.<br /><br />Αντίθετα, οποιαδήποτε νέα απώλεια αμερικανικού προσωπικού ή επιτυχημένο πλήγμα σε κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα κλιμάκωση.<br /><br />Προς το παρόν, τα γεγονότα δείχνουν ότι ούτε η Ουάσιγκτον ούτε η Τεχεράνη επιδιώκουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο. Επιχειρούν όμως να αποδείξουν ότι μπορούν να απαντούν σε κάθε πρόκληση. Και όσο αυτή η ισορροπία παραμένει ενεργή, η περιοχή θα συνεχίσει να κινείται ανάμεσα σε δύο παράλληλες πραγματικότητες: τον πόλεμο και τη διαπραγμάτευση.<br /><br /><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Τι έρχεται μετά τον νέο κύκλο αντιποίνων ΗΠΑ – Ιράν;

Η περιοχή συνεχίζει να κινείται ανάμεσα σε δύο παράλληλες πραγματικότητες: τον πόλεμο και τη διαπραγμάτευση. Η κατάρριψη ενός αμερικανικού A...

Διαβάστε την συνέχεια

38 φορές ο Τραμπ έχει ανακοινώσει συμφωνία με το Ιράν. Παράγοντας αστάθειας το Ισραήλ.

<img height="113" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump_shoot.jpg" width="778" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">WSJ: Ο Τραμπ τώρα κάνει πίσω για το Apache : «Δεν ήταν κάτι σοβαρό» – CNN: 38 φορές έχει πει ότι έρχεται συμφωνία. Παράγοντας αστάθειας το Ισραήλ</span></h3><b>Νίκος Μιχαλόπουλος</b><br />Λίγες ώρες αφότου ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει, εκ των πραγμάτων, να απαντήσουν σε αυτή την επίθεση», εννοώντας την κατάρριψη του αμερικανικού Apache, o Τραμπ δήλωσε στην Wall Street Journal ότι η κατάρριψη του ελικοπτέρου «δεν ήταν κάτι σοβαρό».<br /><br />Ο Τραμπ είχε γράψει στο Truth Social:<br /><br />«Μόλις ενημερώθηκα από τον σπουδαίο Στρατό μας ότι χθες το βράδυ οι Ιρανοί κατέρριψαν ένα από τα εξαιρετικά προηγμένα ελικόπτερα Apache μας ενώ περιπολούσε πάνω από τα Στενά του Ορμούζ. Στο ελικόπτερο επέβαιναν δύο πιλότοι, οι οποίοι είναι και οι δύο ασφαλείς και χωρίς τραυματισμούς. Παρ’ όλα αυτά, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει, εκ των πραγμάτων, να απαντήσουν σε αυτή την επίθεση. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το ζήτημα! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ».<br /><br />Λίγες ώρες αργότερα, η WSJ δημοσίευσε σε ρεπορτάζ μια δήλωση του Τραμπ, πλήρως αντίθετη:<br /><br />Συγκεκριμένα, σε τηλεφωνική επικοινωνία με την εφημερίδα, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ο αποκλεισμός καθιστά το Ιράν “πολύ φτωχό” και ότι θα τον διατηρήσει σε ισχύ για όσο χρειαστεί.<br /><br />Παράλληλα, επιχείρησε να υποβαθμίσει το περιστατικό με το ελικόπτερο, λέγοντας ότι “δεν ήταν κάτι σοβαρό” και τονίζοντας ότι “ο πιλότος είναι καλά”.<br /><br />Αυτή η δήλωση δείχνει τον Tραμπ να υιοθετεί μια άλλη προσέγγιση, εκ διαμέτρου αντίθετη της προηγούμενης, χωρίς βέβαια να είναι σίγουρο ότι θα την κρατήσει και αυτή.<br /><br />Το αμερικάνικο The Atlantic τον προηγούμενο μήνα δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ο Τραμπ πέρασε από το να είναι απρόβλεπτος στο να είναι αναξιόπιστος», ενώ οι Ιρανοι διαπραγματευτές έχουν δηλώσει πολλές φορές ότι δεν μπορούν πλέον να του έχουν την παραμικρή εμπιστοσύνη.<br /><br />Επίσης την Τρίτη, το CNN κατέγραψε πόσες φορές ο Τραμπ έχει κάνει τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία με το Ιράν είναι κοντά, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και κατέληξε στον εντυπωσιακό αριθμό των 37 φορών και πλέον 38 γιατί το ξαναείπε την ημέρα εκείνη.<br /><br />Εκτός από τα παραπάνω, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι παροιμιωδώς θρασύδειλος, (13 φορές σε 13 μήνες που ο Τραμπ απειλούσε με κραυγές και υποχωρούσε στο τέλος.<div><br />CENTCOM: Ξεκινήσαμε πλήγματα στο Ιράν με αναλογικότητα<br /><br />Λίγη ώρα μετά την δημοσίευση της παραπάνω απάντησης Τραμπ στους WSJ, o αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι έχει ξεκινήσει πλήγματα κατά του Ιράν.<br /><br />Σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM) ανέφερε ότι τα πλήγματα θα αποτελέσουν «αναλογική απάντηση στην αδικαιολόγητη ιρανική επιθετικότητα».<br /><br />Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ακούστηκαν εκρήξεις σε ένα ιρανικό νησί στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />CNN: Παράγοντας αστάθειας το Ισραήλ με τις επιθέσεις στον Λίβανο<br /><br />Στο ρεπορτάζ του CNN που αναφέρθηκε παραπάνω, πήρε τον λόγο και η βασική ανταποκρίτρια του δικτύου στον Λευκό Οίκο, η Κρίστεν Χολμς η οποία μετέδωσε: «Αυτή τη στιγμή δεν είναι ξεκάθαρο. Γνωρίζουμε τι είδαμε χθες: ο Λευκός Οίκος και ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδειχναν ανακουφισμένοι, καθώς μετά την κλιμάκωση που είδαμε μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ, η ένταση άρχισε να αποκλιμακώνεται.<br /><br />Και στη συνέχεια είχαμε αυτές τις νέες επιθέσεις του ισραηλινού στρατού στο νότιο τμήμα του Λιβάνου, κάτι για το οποίο τόσο ο Πρόεδρος Τραμπ όσο και οι Ιρανοί είχαν προειδοποιήσει ότι δεν θα έπρεπε να συμβεί.<br /><br />Αυτό είναι που είπε χθες το βράδυ ο Πρόεδρος Τραμπ σχετικά με τη γενικότερη κατάσταση, όταν αποχωρούσε από τον αγώνα των Knicks», το βράδυ της Δευτέρας.<br /><br />Ο Τραμπ είχε δηλώσει: «Πήγαιναν μπρος-πίσω, και τώρα και οι δύο πλευρές συμφώνησαν, μέσω εμού, να σταματήσουν, και βρισκόμαστε στα τελικά στάδια αυτού που θα είναι μια πολύ, πολύ καλή συμφωνία, η οποία δεν θα επιτρέψει με κανέναν τρόπο, σε καμία μορφή ή σχήμα, πυρηνικά όπλα κ.λπ. Και αμέσως μετά θα υπάρξει άνοιγμα. Θα ανοίξει αμέσως μόλις υπογραφεί, κάτι που θα μπορούσε να συμβεί σε δύο ή τρεις ημέρες.»<br /><br />Η ανταποκρίτρια του CNN πρόσθεσε:<br /><br />«Έτσι, μέχρι να υπάρξει συμφωνία, ο Πρόεδρος Τραμπ είπε επίσης ότι ο αμερικανικός αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνει ως έχει και δεν θα αρθεί με κανέναν τρόπο. Θέλουν να δουν κάποιο είδος γραπτής συμφωνίας, αλλά δεν γνωρίζουμε πραγματικά ποια είναι η θέση των Ιρανών επάνω σε αυτό.<br /><br />Δεν έχουν σχολιάσει τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ. Και, ξανά, έχουμε δει αυτό το μοτίβο αρκετές φορές: παρατηρούμε μια κλιμάκωση, στη συνέχεια ο Πρόεδρος Τραμπ λέει ότι διεξάγονται παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις και ότι μια συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί ανά πάσα στιγμή, και μετά φαίνεται είτε να καταρρέει εντελώς είτε τουλάχιστον να παρατείνεται. Και έτσι καταλήξαμε στη σημερινή κατάσταση», συνέχισε, καταλήγοντας:<br /><br />«Τώρα, ένα βασικό στοιχείο όλης αυτής της υπόθεσης, για ακόμη μία φορά, είναι ο Λίβανος και το τι θα αποφασίσει να κάνει το Ισραήλ, γιατί αυτό θα μπορούσε πραγματικά να αποτελέσει σημείο καμπής προς μια αρνητική κατεύθυνση για την επίτευξη συμφωνίας, εάν συνεχίσει αυτές τις επιθέσεις εναντίον στόχων της Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο.<br /><br />Αυτό είναι κάτι που, και πάλι, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει δηλώσει ότι το Ισραήλ δεν θα έκανε. Έχει συζητήσει το θέμα με τον Νετανιάχου. Και το Ιράν έχει προειδοποιήσει ότι αυτό θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα ολόκληρη την προσπάθεια για οποιαδήποτε συμφωνία. Επομένως, θα δούμε τι θα συμβεί αργότερα σήμερα μεταξύ του Προέδρου Τραμπ και του Νετανιάχου, ειδικά σε ότι αφορά αυτό το ζήτημα»<br /><br />Πρώτη φορά οι ΗΠΑ έκαναν διάσωση πληρώματος με θαλάσσιο drone<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Fox News, το οποίο μετέδωσε πρώτο την είδηση της κατάρριψης του ελικοπτέρου, οι ΗΠΑ έκαναν μια πρωτοφανή επιχείρηση διάσωσης των πιλότων.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ που μεταδόθηκε «ο εκπρόσωπος της CENTCOM, λοχαγός Τιμ Χόκινς, επιβεβαίωσε στο Fox News ότι τα μέλη του αμερικανικού πληρώματος διασώθηκαν από ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας, δηλαδή ένα θαλάσσιο drone. Ο Χόκινς δήλωσε ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο αμερικανικός στρατός πραγματοποίησε τέτοια επιχείρηση».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

38 φορές ο Τραμπ έχει ανακοινώσει συμφωνία με το Ιράν. Παράγοντας αστάθειας το Ισραήλ.

WSJ: Ο Τραμπ τώρα κάνει πίσω για το Apache : «Δεν ήταν κάτι σοβαρό» – CNN: 38 φορές έχει πει ότι έρχεται συμφωνία. Παράγοντας αστάθειας το Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος για τον ωκεανό: Η Ευρώπη χτίζει επιστημονική αυτοκρατορία ενώ ο Τραμπ κόβει την έρευνα.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-fon-der-laien-768x432.jpg" width="767" /><br /><br /><div><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η ΕΕ ρίχνει εκατομμύρια στην ωκεανογραφία ενώ ο Τραμπ «ξηλώνει» την αμερικανική επιστημονική μηχανή<br /><br />Η Ευρώπη επιταχύνει την επένδυση στην έρευνα των ωκεανών, την ώρα που οι περικοπές στη χρηματοδότηση επιστήμης στις ΗΠΑ προκαλούν ένα νέο κύμα επιστημονικής μετανάστευσης και γεωπολιτικής αναδιάταξης.<br />Η νέα ήσυχη κούρσα εξοπλισμών δεν είναι στρατιωτική — είναι επιστημονική<br /><br />Σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις κυριαρχούν γύρω από Ουκρανία, Κίνα και Μέση Ανατολή, διαμορφώνεται παράλληλα ένα πιο σιωπηλό αλλά εξίσου κρίσιμο πεδίο ανταγωνισμού:<br /><br />η επιστημονική ισχύς των μεγάλων μπλοκ.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση αυξάνει σημαντικά τη χρηματοδότηση για την ωκεανογραφική έρευνα και τα συστήματα παρακολούθησης των θαλασσών, επενδύοντας σε νέες τεχνολογίες όπως υποθαλάσσια drones, δορυφορική χαρτογράφηση και ψηφιακά μοντέλα πρόβλεψης του θαλάσσιου κλίματος.<br /><br />Την ίδια στιγμή, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πολιτική Τραμπ οδηγεί σε περικοπές και αναδιάρθρωση κρίσιμων επιστημονικών προγραμμάτων, με στόχο τη μείωση της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης για κλιματική και περιβαλλοντική έρευνα.<br />Το μεγάλο ρήγμα: ποιος ελέγχει τα δεδομένα του πλανήτη;<br /><br />Στον πυρήνα αυτής της σύγκρουσης δεν βρίσκεται απλώς η χρηματοδότηση.<br /><br />Βρίσκεται κάτι πιο θεμελιώδες:<br /><br />ο έλεγχος των δεδομένων για τον ίδιο τον πλανήτη.<br /><br />Τα ωκεάνια συστήματα παρακολούθησης αποτελούν κρίσιμη υποδομή για:πρόβλεψη ακραίων καιρικών φαινομένων<br />κατανόηση της κλιματικής αλλαγής<br />ναυσιπλοΐα και εμπορικές ροές<br />στρατηγική ασφάλεια και ναυτικές επιχειρήσεις<br /><br />Η αποδυνάμωση των αμερικανικών συστημάτων ανησυχεί επιστήμονες που προειδοποιούν ότι η υποβάθμιση του Ocean Observatories Initiative θα μπορούσε να αφήσει τον κόσμο «τυφλό» απέναντι σε βασικά ωκεάνια δεδομένα. </div><div><br />Η ευρωπαϊκή απάντηση: στρατηγική αυτονομία στη γνώση<br /><br />Η ΕΕ δεν αντιμετωπίζει την επιστήμη ως απλή ακαδημαϊκή δραστηριότητα.<br /><br />Τη μετατρέπει σε εργαλείο στρατηγικής αυτονομίας.<br /><br />Με το νέο πακέτο χρηματοδότησης (συμπεριλαμβανομένων επενδύσεων γύρω από το πρόγραμμα OceanEye), η Ευρώπη επιδιώκει να καλύψει έως και 35% του παγκόσμιου συστήματος θαλάσσιας παρακολούθησης έως το 2035.<br /><br />Η φιλοδοξία είναι σαφής:<br /><br />να μειωθεί η εξάρτηση από τις ΗΠΑ στην παραγωγή κρίσιμων επιστημονικών δεδομένων.<br />Η «αθόρυβη διαρροή εγκεφάλων»<br /><br />Οι περικοπές στις ΗΠΑ δεν επηρεάζουν μόνο προγράμματα.<br /><br />Επηρεάζουν ανθρώπους.<br /><br />Ερευνητές και επιστήμονες αρχίζουν να μετακινούνται προς την Ευρώπη, όπου κυβερνήσεις και πανεπιστήμια προσφέρουν:σταθερή χρηματοδότηση<br />μεγαλύτερη ακαδημαϊκή ελευθερία<br />ειδικά προγράμματα επαναπατρισμού ή προσέλκυσης ταλέντων<br /><br />Η Ευρώπη επιχειρεί να εκμεταλλευτεί αυτό το κενό για να ενισχύσει τη δική της ερευνητική βάση και να αναβαθμίσει τη θέση της στο παγκόσμιο επιστημονικό σύστημα. </div><div><br />Η πολιτική διάσταση: επιστήμη ως γεωπολιτικό όπλο<br /><br />Αυτό που παλαιότερα θεωρούνταν «ουδέτερη γνώση» έχει πλέον μετατραπεί σε στρατηγικό πεδίο ισχύος.Οι ΗΠΑ μειώνουν την κρατική επιστημονική παρέμβαση και επαναπροσδιορίζουν προτεραιότητες.<br />Η Ευρώπη επενδύει για να γίνει ανεξάρτητος παραγωγός επιστημονικών δεδομένων.<br />Η Κίνα ενισχύει σταθερά την δική της τεχνολογική και ωκεανογραφική υποδομή.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια νέα μορφή τριπολικής επιστημονικής ισχύος.<br />Ο ωκεανός ως νέο στρατηγικό μέτωπο<br /><br />Ο ωκεανός δεν είναι πλέον μόνο οικολογικό ζήτημα.<br /><br />Είναι:ενεργειακός χώρος<br />εμπορικός διάδρομος<br />πεδίο κλιματικής αστάθειας<br />και κρίσιμη δεξαμενή γεωπολιτικών δεδομένων<br /><br />Όποιος ελέγχει την παρατήρησή του, ελέγχει και την ικανότητα πρόβλεψης του μέλλοντος.<br />Η επιστήμη μπαίνει στην εποχή του ανταγωνισμού ισχύος<br /><br />Η αντιπαράθεση Ευρώπης–ΗΠΑ στην ωκεανογραφική έρευνα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια.<br /><br />Είναι ένδειξη ότι ο κόσμος μπαίνει σε μια εποχή όπου:<br /><br />η επιστήμη δεν είναι πλέον κοινό αγαθό χωρίς σύνορα, αλλά εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής.<br /><br />Και μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, ο «πόλεμος των δεδομένων» ίσως αποδειχθεί εξίσου κρίσιμος με τον πόλεμο των όπλων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος για τον ωκεανό: Η Ευρώπη χτίζει επιστημονική αυτοκρατορία ενώ ο Τραμπ κόβει την έρευνα.

Βασιλης Διαμαντακος Η ΕΕ ρίχνει εκατομμύρια στην ωκεανογραφία ενώ ο Τραμπ «ξηλώνει» την αμερικανική επιστημονική μηχανή Η Ευρώπη επιταχύνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ρήγμα στην κορυφή: Ο Τραμπ δείχνει την έξοδο στον Νετανιάχου».

<img height="130" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/netaniaxou-trump-1-768x501.jpg" width="776" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Λευκός Οίκος στέλνει μηνύματα αποστασιοποίησης ενώ το Ισραήλ εισέρχεται σε εκλογική τροχιά</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />«Το τέλος του “Bibi”; Ο Τραμπ ανοίγει συζήτηση διαδοχής στο Ισραήλ» Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν και τις παρασκηνιακές εντάσεις μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, προκαλούν έντονη ανησυχία τόσο στην Ιερουσαλήμ όσο και στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν από το Al-Monitor, αλλά και αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, στο εσωτερικό του ισραηλινού πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου αυξάνονται οι φόβοι ότι ο Νετανιάχου χάνει σταδιακά την πολιτική και στρατηγική στήριξη του Τραμπ, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η δημόσια αμφισβήτηση του πολιτικού μέλλοντος του Νετανιάχου από τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο θεωρείται πρωτοφανής.<br /><br />Σε συνέντευξή του στο ABC News, ο Τραμπ απέφυγε να εκφράσει ξεκάθαρη στήριξη στον Ισραηλινό πρωθυπουργό ενόψει των επερχόμενων εκλογών στο Ισραήλ.<br /><br />«Δεν ξέρω αν θα είναι υποψήφιος. Είχε μια καταπληκτική καριέρα. Είναι πρωθυπουργός εν καιρώ πολέμου», φέρεται να δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, αφήνοντας ανοιχτά ερωτήματα για το μέλλον του ιστορικού ηγέτη του Ισραήλ.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση ερμηνεύεται από αναλυτές ως ένα προσεκτικά διατυπωμένο μήνυμα ότι η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται για μια «μετά-Νετανιάχου» εποχή.<br /><br />Η σύγκρουση για το Ιράν<br /><br />Το βασικό σημείο τριβής φαίνεται να είναι η διαχείριση της κρίσης με το Ιράν.<br /><br />Ενώ ο Νετανιάχου εμφανίζεται αποφασισμένος να συνεχίσει τη στρατηγική στρατιωτικής πίεσης απέναντι στην Τεχεράνη και τους περιφερειακούς συμμάχους της, ο Τραμπ δείχνει να προκρίνει μια ελεγχόμενη αποκλιμάκωση που θα του επιτρέψει να παρουσιάσει διπλωματικά αποτελέσματα ενόψει των αμερικανικών πολιτικών εξελίξεων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε προσωπικά τον Νετανιάχου ότι εάν προχωρήσει σε νέα γενικευμένη σύγκρουση με το Ιράν, το Ισραήλ ενδέχεται να βρεθεί «μόνο του».<br /><br />Η προειδοποίηση αυτή θεωρείται από διπλωματικούς κύκλους ως η πιο σαφής ένδειξη των τελευταίων ετών ότι η αμερικανική υποστήριξη προς την κυβέρνηση Νετανιάχου δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη.<div><br />Οι εκρήξεις πίσω από τις κλειστές πόρτες<br /><br />Το τελευταίο διάστημα έχουν διαρρεύσει πληροφορίες για ιδιαίτερα τεταμένες συνομιλίες μεταξύ των δύο ηγετών.<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχθηκε δημοσίως ότι χαρακτήρισε τον Νετανιάχου «τρελό» κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας, εκφράζοντας την ενόχλησή του για τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις που, κατά την αμερικανική πλευρά, δυσκολεύουν τις προσπάθειες διπλωματικής διευθέτησης με το Ιράν.<br /><br />Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις ότι οι δύο άνδρες εξακολουθούν να συνεργάζονται, η εικόνα μιας σχέσης χωρίς σύννεφα φαίνεται να ανήκει πλέον στο παρελθόν.<br />Εκλογές, σκάνδαλα και πολιτική επιβίωση<br /><br />Ο Νετανιάχου εισέρχεται σε μια ιδιαίτερα δύσκολη προεκλογική περίοδο.<br /><br />Οι εκλογές στο Ισραήλ αναμένεται να διεξαχθούν έως τα τέλη Οκτωβρίου, ενώ ο πρωθυπουργός συνεχίζει να αντιμετωπίζει πολιτικές πιέσεις, κοινωνική κόπωση από τον πόλεμο και τις γνωστές δικαστικές περιπέτειες που τον ακολουθούν τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Για τον Ισραηλινό ηγέτη, η εικόνα της στενής σχέσης με τον Λευκό Οίκο αποτελούσε διαχρονικά σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα. Εάν όμως η αμερικανική στήριξη αποδυναμωθεί, τότε ο δρόμος προς μια νέα εκλογική νίκη γίνεται σαφώς πιο δύσκολος.<br />Η γεωπολιτική διάσταση<br /><br />Η ενδεχόμενη απομάκρυνση Τραμπ και Νετανιάχου δεν αφορά μόνο τις προσωπικές τους σχέσεις.<br /><br />Αγγίζει τον πυρήνα της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή, τη διαχείριση του ιρανικού ζητήματος, την ασφάλεια του Κόλπου και τις ισορροπίες μεταξύ Ισραήλ, αραβικών κρατών και Δύσης.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποφύγει μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή ανάφλεξη, ενώ η κυβέρνηση Νετανιάχου θεωρεί ότι η πίεση προς την Τεχεράνη πρέπει να παραμείνει αμείωτη. Αυτή η διαφορά στρατηγικής φαίνεται πλέον να μετατρέπεται σε ανοιχτό πολιτικό πρόβλημα.<br /><br />Το ερώτημα που κυριαρχεί στα διπλωματικά παρασκήνια είναι εάν βρισκόμαστε μπροστά σε μια προσωρινή κρίση μεταξύ δύο ισχυρών ηγετών ή στην αρχή μιας βαθύτερης αναδιάταξης των αμερικανοϊσραηλινών σχέσεων.<br /><br />Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να δώσουν την απάντηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ρήγμα στην κορυφή: Ο Τραμπ δείχνει την έξοδο στον Νετανιάχου».

Ο Λευκός Οίκος στέλνει μηνύματα αποστασιοποίησης ενώ το Ισραήλ εισέρχεται σε εκλογική τροχιά Βασιλης Διαμαντακος  «Το τέλος του “Bibi”; Ο Τρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πλέγμα ασφαλείας για τον «αόρατο πόλεμο»: Δημιουργείται εθνικό σχέδιο προστασίας των κρίσιμων υποδομών απέναντι στις υβριδικές απειλές.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/revithousa-1.jpg"><img height="125" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/revithousa-1-696x435.jpg" width="769" /></a><br /><br />Ο πόλεμος του 21ου αιώνα δεν διεξάγεται πλέον μόνο με στρατούς, πυραύλους και άρματα μάχης. Διεξάγεται με κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές σε ενεργειακά δίκτυα, παρεμβάσεις σε τηλεπικοινωνιακές υποδομές, παραπληροφόρηση και επιθέσεις που συχνά παραμένουν κάτω από το όριο μιας συμβατικής πολεμικής ενέργειας. Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα των λεγόμενων υβριδικών απειλών, απέναντι στις οποίες η Ελλάδα επιχειρεί να οικοδομήσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό πλέγμα προστασίας.<br /><br />Στο επίκεντρο του σχεδιασμού βρίσκεται η δημιουργία Εθνικού Σχεδίου Ασφάλειας για τις κρίσιμες υποδομές της χώρας, με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα της ενέργειας. Η νέα Γενική Γραμματεία Προστασίας Κρίσιμων Υποδομών, υπό το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, θα αναλάβει τον συντονισμό και την εποπτεία ενός συστήματος που θα καλύπτει την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες, τις μεταφορές, τα δίκτυα ύδρευσης και τις υπηρεσίες υγείας.<br /><br />Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Τα τελευταία χρόνια η Ευρώπη έχει βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά περιστατικών που ανέδειξαν τις νέες ευπάθειες των σύγχρονων οικονομιών: επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, σαμποτάζ σε υποθαλάσσια καλώδια, κυβερνοεπιθέσεις σε δίκτυα μεταφοράς ενέργειας και παρεμβάσεις σε κρίσιμες υποδομές. Η ασφάλεια των δικτύων δεν αποτελεί πλέον μόνο τεχνικό ζήτημα αλλά βασικό στοιχείο εθνικής ασφάλειας και γεωπολιτικής ισχύος.<br /><br />Η θέση της Ελλάδας<br /><br />Για την Ελλάδα, το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Η χώρα εξελίσσεται σε ενεργειακό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με κρίσιμες εγκαταστάσεις όπως η Ρεβυθούσα, οι διεθνείς αγωγοί φυσικού αερίου, τα ηλεκτρικά δίκτυα διασύνδεσης και οι νέες υποδομές LNG. Όσο αυξάνεται η στρατηγική αξία αυτών των υποδομών, τόσο αυξάνεται και η ανάγκη προστασίας τους.<br /><br />Το νέο σχέδιο εντάσσεται στις ευρύτερες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κρατών-μελών απέναντι σε υβριδικές επιθέσεις. Η φιλοσοφία του δεν περιορίζεται στην αποτροπή μιας επίθεσης, αλλά επεκτείνεται στη διασφάλιση της συνέχειας λειτουργίας κρίσιμων υπηρεσιών ακόμη και υπό συνθήκες κρίσης.<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα είναι σαφές: σε έναν κόσμο όπου η ενέργεια, τα δεδομένα και τα δίκτυα αποτελούν τα νέα στρατηγικά αγαθά, η ανθεκτικότητα των κρίσιμων υποδομών μετατρέπεται σε προϋπόθεση εθνικής κυριαρχίας. Ο «αόρατος πόλεμος» έχει ήδη ξεκινήσει και οι χώρες που θα επιβιώσουν είναι εκείνες που θα έχουν θωρακίσει εγκαίρως τα ζωτικά τους συστήματα.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πλέγμα ασφαλείας για τον «αόρατο πόλεμο»: Δημιουργείται εθνικό σχέδιο προστασίας των κρίσιμων υποδομών απέναντι στις υβριδικές απειλές.

Ο πόλεμος του 21ου αιώνα δεν διεξάγεται πλέον μόνο με στρατούς, πυραύλους και άρματα μάχης. Διεξάγεται με κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές σε ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχ.ου: «Με τη βοήθεια του Θεού θα κερδίσω τις εκλογές». Επιβεβαίωσε πως θα είναι ξανά υποψήφιος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.cnngreece.gr/img/1290/max/80/2025/01/19/21ef20b5-netanyahu.jpg?t=JyWRc6y_WFC8iLXxNuSPKw" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="572" data-original-width="1016" height="113" src="https://img.cnngreece.gr/img/1290/max/80/2025/01/19/21ef20b5-netanyahu.jpg?t=JyWRc6y_WFC8iLXxNuSPKw" width="776" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Λικούντ ανακοίνωσε την υποψηφιότητα εν μέσω τριβών του Ισραηλινού πρωθυπουργού με τον Τραμπ.</span></h3> <b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θα είναι υποψήφιος για την πρωθυπουργία του Ισραήλ στις επικείμενες εκλογές, παρά τις πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν γνωρίζει αν ο Ισραηλινός ηγέτης θα διεκδικήσει ξανά την εξουσία. Το κόμμα Λικούντ ανακοίνωσε την υποψηφιότητα με μία λακωνική τοποθέτηση, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο συνασπισμός του χάνει την πλειοψηφία.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, ο επικεφαλής ανταποκριτής του ABC News στην Ουάσινγκτον, Τζόναθαν Καρλ, μετέφερε μέσω ανάρτησης στο Χ τα λόγια του Αμερικανού προέδρου: «Δεν ξέρω. Είχε μια εκπληκτική καριέρα. Θέλει να συνεχίσει;». Λίγες ώρες αργότερα, το Λικούντ εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία ο Νετανιάχου θα είναι υποψήφιος και «με τη βοήθεια του Θεού» θα κερδίσει. Η ψηφοφορία δεν έχει ακόμη προκηρυχθεί επισήμως, αλλά πρέπει να διεξαχθεί έως τον Οκτώβριο.<br /><br />Πρώτες εκλογές μετά τη 7η Οκτωβρίου<br /><br />Αυτή θα είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά το χτύπημα της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, τη μεγαλύτερη αποτυχία ασφαλείας στην ισραηλινή ιστορία, που οδήγησε στη συνέχεια στη στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας. Από τότε, ο πόλεμος επεκτάθηκε στον Λίβανο και το Ιράν.<br />Θυελλώδης θητεία και αντιδράσεις<br /><br />Ο Νετανιάχου βρίσκεται στην εξουσία από τον Δεκέμβριο του 2022 επικεφαλής του πιο δεξιού συνασπισμού που γνώρισε ποτέ το Ισραήλ. Προηγήθηκαν μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, ενώ τα πολεμικά μέτωπα πολλαπλασιάστηκαν. Δημοσκόπηση του ινστιτούτου Israel Democracy Institute (9 Ιουνίου) δείχνει ότι το 61% των Ισραηλινών θεωρεί πως ο Νετανιάχου δεν πρέπει να είναι ξανά υποψήφιος.<br /><br />Παρά τα αρνητικά ευρήματα για τον συνασπισμό, οι ίδιες δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι ούτε η αντιπολίτευση μπορεί να εξασφαλίσει πλειοψηφία χωρίς αραβικά κόμματα, ενδεχόμενο που οι ηγέτες της έχουν ήδη απορρίψει. Έτσι, το πολιτικό τοπίο παραμένει κατακερματισμένο.<div><br />Η ταραχώδης σχέση Νετανιάχου – Τραμπ<br /><br />Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι επιβεβαιώνουν ότι οι δύο άνδρες διατηρούν στενές σχέσεις, αν και υπάρχουν εντάσεις. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Τραμπ ζήτησε από το Ισραήλ να περιορίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο, ενώ η Ουάσινγκτον διαπραγματεύεται συμφωνία με την Τεχεράνη. Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ παραδέχθηκε ότι σε μια τεταμένη τηλεφωνική συνομιλία αποκάλεσε τον Νετανιάχου «γ@μημένο τρελό», διευκρινίζοντας ωστόσο ότι τα πηγαίνουν καλά. Παράλληλα, ζητά από τον Ισραηλινό πρόεδρο να απονείμει χάρη στον Νετανιάχου για τις κατηγορίες διαφθοράς που ο ίδιος αρνείται.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχ.ου: «Με τη βοήθεια του Θεού θα κερδίσω τις εκλογές». Επιβεβαίωσε πως θα είναι ξανά υποψήφιος

Το Λικούντ ανακοίνωσε την υποψηφιότητα εν μέσω τριβών του Ισραηλινού πρωθυπουργού με τον Τραμπ.   Γιάννης Κολεΐδης Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν έπληξε αμερικανικούς στόχους σε Ιορδανία, Μπαχρέιν και Κουβέιτ .

<img height="118" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-5-630x371.jpg" width="783" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αίγυπτος: «Η ασφάλεια των αδελφών αραβικών κρατών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αιγυπτιακής και αραβικής εθνικής ασφάλειας».</span></h3>Ο στρατός του Κουβέιτ ανακοίνωσε το πρωί της Τετάρτης 10/06 ότι τα συστήματα αεράμυνάς του αναχαιτίζουν εχθρικούς εναέριους στόχους, εφαρμόζοντας τα εγκεκριμένα επιχειρησιακά πρωτόκολλα.<br /><br />Μέσω των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, οι ένοπλες δυνάμεις του Κουβέιτ απηύθυναν έκκληση προς τους πολίτες να συμμορφώνονται με τις οδηγίες ασφαλείας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με αναφορές ιρανικών Μέσων Ενημέρωσης, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) έπληξε με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) την αεροπορική βάση Άλι Αλ Σάλεμ στο Κουβέιτ.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί την ανακοίνωση της Κεντρικής Διοίκησης του αμερικανικού στρατού (CENTCOM) ότι ολοκλήρωσε πλήγματα «νόμιμης άμυνας» εναντίον του Ιράν.<br />Οι Φρουροί της Επανάστασης δήλωσαν ότι πύραυλοι έπληξαν αμερικανική βάση στην Ιορδανία<br /><br />Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσε την Τετάρτη 10/06 ότι στοχοποίησε τέσσερις τοποθεσίες στην αμερικανική βάση Αλ Αζράκ στην Ιορδανία χρησιμοποιώντας πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, όπως μετέδωσαν ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης.<br /><br />Στους στόχους περιλαμβάνονταν υπόστεγα μαχητικών αεροσκαφών F-35 και ένα κέντρο διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Βάσει των ίδιων αναφορών, οι Φρουροί της Επανάστασης προειδοποίησαν ότι είναι έτοιμοι να καταφέρουν ένα «συντριπτικό και αποφασιστικό» πλήγμα σε περίπτωση περαιτέρω αμερικανικών επιθέσεων.<br />Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν πλήγματα κατά αμερικανικών βάσεων σε Μπαχρέιν, Ιορδανία και Κουβέιτ<br /><br />Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν γνωστοποίησε ότι έπληξε αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους σε ολόκληρη την περιοχή, λίγες ώρες αφότου ο στρατός των ΗΠΑ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή πληγμάτων «νόμιμης άμυνας» εναντίον ιρανικών συστημάτων ραντάρ και αεράμυνας κοντά στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Σε ανακοινώσεις που δημοσιεύθηκαν στο επίσημο κανάλι τους στο Telegram, Sepah News, οι Φρουροί της Επανάστασης ανέφεραν ότι έπληξαν 21 στόχους σε αμερικανικές αεροπορικές και ναυτικές βάσεις, κατέρριψαν ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος MQ-9 πάνω από την επαρχία Τζαμ στην περιοχή Μπουσέιρ και εκτόξευσαν πυραύλους εναντίον τεσσάρων στόχων στην αεροπορική βάση Μουαφάκ Σάλτι στην Ιορδανία, την οποία διαχειρίζονται οι ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων υποστέγων για μαχητικά F-35 και ενός κέντρου διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξαν ότι επιτέθηκαν σε αμερικανικές δυνάμεις στον Κόλπο, σημειώνοντας ότι drones στοχοποίησαν το αρχηγείο του Πέμπτου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν.<br /><br />Ξεχωριστά, ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης που συνδέονται με το κράτος μετέδωσαν επιθέσεις με drones των Φρουρών της Επανάστασης εναντίον της αεροπορικής βάσης Άλι Αλ Σάλεμ στο Κουβέιτ.<br /><br />Μέσω του δικτύου Sepah News, οι Φρουροί της Επανάστασης τόνισαν ότι η επιχείρηση αποτελεί αντίποινα για αυτό που χαρακτήρισαν ως «αμερικανική επιθετικότητα» στο νότιο Ιράν, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε νέα αμερικανική επίθεση θα πυροδοτήσει επιπλέον πλήγματα.<br />Η Ιορδανία ανακοίνωσε την αναχαίτιση πέντε πυραύλων που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν<br /><br />Η Γενική Διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων της Ιορδανίας ανακοίνωσε ότι τα συστήματα αεράμυνάς της αναχαίτισαν και κατέρριψαν πέντε πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν, σύμφωνα με ανάρτηση στην πλατφόρμα «Χ».<br /><br />Στρατιωτικός αξιωματούχος της Γενικής Διοίκησης δήλωσε ότι από την αναχαίτιση προκλήθηκε πτώση θραυσμάτων πυραύλων σε ιορδανικό έδαφος, χωρίς ωστόσο να υπάρξουν θύματα ή υλικές ζημιές.<br /><br />Στο σημείο έσπευσαν ομάδες αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών για να εξετάσουν τα υπολείμματα των αναχαιτισθέντων πυραύλων και να διασφαλίσουν ότι δεν περιείχαν εκρηκτικές ύλες.<br /><br />Η ανακοίνωση δεν επιβεβαίωσε την ύπαρξη πληγμάτων στο έδαφος της Ιορδανίας ή σε αμερικανικές εγκαταστάσεις εντός του βασιλείου.<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή ακολούθησε τις δηλώσεις των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν στο Telegram (Sepah News), σύμφωνα με τις οποίες επλήγησαν 21 στόχοι σε αμερικανικές αεροπορικές και ναυτικές βάσεις, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων στόχων στην υπό αμερικανική διαχείριση αεροπορική βάση Μουαφάκ Σάλτι στην Ιορδανία.<div><br />Η Αίγυπτος καταδικάζει τις ιρανικές επιθέσεις σε Ιορδανία, Μπαχρέιν και Κουβέιτ<br /><br />Η Αίγυπτος καταδίκασε απερίφραστα τις ιρανικές επιθέσεις εναντίον της Ιορδανίας, του Μπαχρέιν και του Κουβέιτ, όπως ανακοίνωσε το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, χαρακτηρίζοντάς τις μέρος ενός «συνεχιζόμενου μοτίβου» επιθέσεων που απειλούν σοβαρά την ασφάλεια και τη σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής.<br /><br />Το Υπουργείο υπογράμμισε την πλήρη αλληλεγγύη της Αιγύπτου προς τα τρία κράτη, καθώς και τη στήριξή της σε όλα τα μέτρα που λαμβάνουν για τη διαφύλαξη της ασφάλειας, της σταθερότητας και των πολιτών τους.<br /><br />Παράλληλα, επανέλαβε ότι η ασφάλεια των αδελφών αραβικών κρατών αποτελεί «αναπόσπαστο κομμάτι της αιγυπτιακής και αραβικής εθνικής ασφάλειας», απέρριψε κάθε ενέργεια που υπονομεύει την κρατική κυριαρχία ή την εδαφική ακεραιότητα και τόνισε την επιτακτική ανάγκη για αποκλιμάκωση και σεβασμό του διεθνούς δικαίου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν έπληξε αμερικανικούς στόχους σε Ιορδανία, Μπαχρέιν και Κουβέιτ .

Αίγυπτος: «Η ασφάλεια των αδελφών αραβικών κρατών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αιγυπτιακής και αραβικής εθνικής ασφάλειας». Ο στρατός το...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Σαουδική Αραβία με την Τουρκία σχεδιάζουν να «ακυρώσουν» τον IMEC και να παρακάμψουν πλήρως το Ισραήλ.

<img height="119" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/TRENO-TOURKIA-HEJAZ-630x375.jpg" width="783" /><br /><br />Ένας νέος σιδηροδρομικός διάδρομος Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας μέσω Συρίας και Ιορδανίας θα παρακάμπτει πλήρως το Ισραήλ και ενδέχεται να ανακοινωθεί ανά πάσα στιγμή, αναφέρουν πηγές του Κόλπου.<br /><br />Ένας σιδηροδρομικός διάδρομος που διαμορφώνεται μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Συρίας και Ιορδανίας είναι έτοιμος να δώσει ένα ενδεχομένως θανάσιμο πλήγμα σε ένα από τα πιο σημαντικά στρατηγικά οικονομικά έργα του Ισραήλ.<br /><br />Πηγές κοντά στη σαουδική βασιλική αυλή αναφέρουν ότι η επίσημη ανακοίνωση μπορεί να είναι επικείμενη.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ μέσων του Κόλπου, τα μέρη έχουν καταλήξει σε βασικές συμφωνίες για τη σύνδεση των σιδηροδρομικών δικτύων Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας μέσω Συρίας και Ιορδανίας, δημιουργώντας έναν αραβο-τουρκικό-ευρωπαϊκό χερσαίο διάδρομο που θα μεταφέρει εμπορεύματα από τον Περσικό Κόλπο μέχρι τις ευρωπαϊκές αγορές, παρακάμπτοντας πλήρως το Ισραήλ.<div><a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/949065/pos-i-saoydiki-aravia-me-tin-toyrkia-schediazoyn-na-akyrosoyn-ton-imec-kai-na-parakampsoyn-pliros-to-israil.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η Σαουδική Αραβία με την Τουρκία σχεδιάζουν να «ακυρώσουν» τον IMEC και να παρακάμψουν πλήρως το Ισραήλ.

Ένας νέος σιδηροδρομικός διάδρομος Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας μέσω Συρίας και Ιορδανίας θα παρακάμπτει πλήρως το Ισραήλ και ενδέχεται να ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

“Συμφώνησαν” ΗΠΑ – Ισραήλ, αλλά κάποιους βολεύει! “Μόνον ανόητοι”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSOuOEp3CnbWUI713597ciW0qjzV05-t3AGFw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="168" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSOuOEp3CnbWUI713597ciW0qjzV05-t3AGFw&s" width="781" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br />Το θέατρο του παραλόγου στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται. Όπως άλλωστε και η κατανάλωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου και αερίου σε όλη την υφήλιο. Μπορεί η προσδοκία μιας συμφωνίας τερματισμού της σύγκρουσης να αποτρέπει τη δραματική αύξηση των τιμών που είναι ήδη υψηλές, όμως η συνέχιση αυτής της κατάστασης ενισχύει πλέον τις πιθανότητες σοβαρής εκτροπής. Κι εκεί που λες “έρχεται λύση”, κάτι συμβαίνει και αυτή δεν έρχεται, σαν κάποιος να μη βιάζεται κιόλας… Ποιος;<br /><br /><div>Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι η σημερινή κατάσταση φέρει την υπογραφή του Αμερικανού προέδρου. Μόνον που αυτή τη φορά η αγαπημένη του στρατηγική έχει γυρίσει μπούμερανγκ. Το μήνυμα “δε σηκώνω μύγα στο σπαθί μου” έδειξε τα όριά του. Στόχος πάντα ήταν να κερδίσει την παρτίδα μέσω της τρομοκράτησης του αντιπάλου για τις δυνητικές συνέπειες. Μέχρι που έπεσε σε ένα οργανωμένο και ανθεκτικό -όπως αποδείχθηκε στην πράξη- καθεστώς, όπως το θεοκρατικό ιρανικό.<br /><br />Πολλοί είχαν καταλάβει τη στρατηγική Τραμπ. Όμως η απόφαση να επιχειρήσουν να εκθέσουν τη μπλόφα (call the bluff) μόνο εύκολη δεν είναι. Διότι μεγαλύτερος φόβος και συνάμα αποτροπή, δεν ήταν η έστω μικρή πιθανότητα να υλοποιήσει ο Τραμπ τις ακραίες απειλές του. Ήταν η δυνητική του αντίδραση στην προσπάθεια αποκατάστασης της αποτροπής, όταν αυτή θα είχε καταρρεύσει επειδή ο αντίπαλος δεν θα είχε “τσιμπήσει” στις ρητορικές του απειλές. Αντίδραση που θα μπορούσε να οφείλεται και στον πληγωμένο του εγωισμό…<br /><br />Το ιρανικό καθεστώς όμως αποδείχθηκε ότι δε σκόπευε να υποχωρήσει, καθώς γι’ αυτό διακυβεύονταν πολλά περισσότερα και πιο ιδιοτελή, από την εθνική αξιοπρέπεια. Δεν θα μπορούσε να σταθεί και αυτό όφειλε να έχει κατανοήσει καλύτερα και εκ των προτέρων, ένας ηγέτης που αυτοαποθεώνεται για τις ικανότητες που δηλώνει πως διαθέτει στις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Όταν οι Ισραηλινοί αδιαφόρησαν για τη συμπερίληψη της κατάστασης στο Λίβανο στη συνολική διαπραγμάτευση με το Ιράν και συνέχισαν το σφυροκόπημα της Χεζμπολάχ, ο Τραμπ αντέδρασε. Συνομίλησε με τον “φίλο του”, κυριολεκτικά, Μπενιαμίν Νετανιάχου και σύμφωνα με τα ρεπορτάζ ανταλλάχθηκαν βαριές κουβέντες. Ή μάλλον, ο Νετανιάχου ψύχραιμα κάθισε και άκουγε τον Τραμπ να παραληρεί.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός προφανώς του εξήγησε ότι με το να συνδέει τα δύο μέτωπα, νομιμοποιεί την ιρανική εμπλοκή στη χώρα των κέδρων! Κι αυτό είναι (αδι)ανόητο! Διότι ένα από τα βασικά ζητούμενα αυτής της σύγκρουσης, τουλάχιστον για το Ισραήλ, αν και θα έπρεπε να το επιδιώκει και η Ουάσινγκτον, είναι η καταστροφή του άτυπου σιιτικού διαδρόμου, με τον οποίο η Τεχεράνη προέβαλλε την ισχύ της επί πολλά χρόνια στην ανατολική Μεσόγειο!<br /><br />Επίσης, ότι θα, συνιστούσε “άδειασμα” του Λιβανέζου προέδρου Αούν, που ανέλαβε το κόστος να ζητήσει από το Ιράν να αφήσει τη χώρα του στην ησυχία τής. Θα έπρεπε να έχει αξιολογήσει καλύτερα η Ουάσινγκτον, το ότι τέτοια δήλωση στο παρελθόν θα ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη. Θα ήταν μόνο θέμα χρόνου προ μιας επιτυχούς δολοφονικής ενέργειας εναντίον του. Ο Νετανιάχου “κατάπιε” τις προσβολές, αλλά πίσω δεν έκανε, συνεχίζοντας να σφυροκοπά το σιιτικό βραχίονα της ιρανικής πολιτικής στο Λίβανο. Λίγες ώρες αργότερα ερχόταν άλλη μια στιγμή που ο Τραμπ θα αποδεικνυόταν ανακόλουθος.<br /><br />Το Ιράν, βλέποντας ότι έπρεπε πάση θυσία να κάνει κάτι για να επιβεβαιώσει και τη βούληση και την ικανότητα υποστήριξης της Χεζμπολάχ, εξαπέλυσε επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον του Ισραήλ. Ταυτόχρονα, οι Χούθι εξαπέλυσαν και αυτοί βαλλιστικό πύραυλο, δηλώνοντας ότι κλείνουν τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ και την Ερυθρά για τα “εβραϊκών συμφερόντων” πλοία.<br /><br />Ο Τραμπ παρενέβη ζητώντας από τον Νετανιάχου να μην απαντήσει στην ιρανική επίθεση, φοβούμενος ότι η κατάσταση τίθεται εκτός ελέγχου. Προφανώς του εξηγήθηκε ότι αυτό θα παραβίαζε το Ισραηλινό στρατηγικό δόγμα, καθιστώντας το αναξιόπιστο. Βέβαια, ο Τραμπ είχε παίξει το ρόλο του. Είχε πει αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι Ιρανοί. Σε τακτικό διαπραγματευτικό επίπεδο, μπορεί μεν να πλήττει τον εγωισμό του, όμως μάλλον τον ευνοεί η καλλιέργεια της εντύπωσης στην Τεχεράνη, ότι η επιρροή του στην Ιερουσαλήμ έχει όρια.<br /><br />Λίγο αργότερα οι Ιρανοί κατέρριπταν επιθετικό ελικόπτερο Apache των Αμερικανών στα Στενά του Ορμούζ. Λέγεται ότι επετεύχθη με μη επανδρωμένο “αυτοκτονίας” τύπου Shaheed. Αυτό κι αν είναι αποτροπή… η εξουδετέρωση οπλικού συστήματος – πλατφόρμας κόστους πολλών δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς τα όπλα του, από ένα άλλο με κόστος ασύγκριτα χαμηλότερο.<br /><br />Τότε ο Τραμπ που ζητούσε από τον Νετανιάχου να μην απαντήσει σε μια ασύγκριτα μεγαλύτερου μεγέθους επίθεση, με δεκάδες βαλλιστικούς που στόχευαν τα αστικά κέντρα του εβραϊκού κράτους, ανακάλυψε και προέβη σε σχετικές δηλώσεις, ότι δεν είναι δυνατόν να μην απαντηθεί τέτοια πρόκληση… για την κατάρριψη ενός επιθετικού ελικοπτέρου!<br /><br />Πόσους άραγε να συμπεριλάμβανε η απάντηση του Αμερικανού ΥΠΕΞ Ρούμπιο, ότι… μόνο ανόητες χώρες δεν απαντούν όταν δέχονται επίθεση (Only stupid countries don’t shoot back when you’re shot at) με την αφορμή αμερικανικής απάντησης σε ιρανικά πλήγμα, παρότι υπήρχαν εν εξελίξει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις; Βέβαια, η ερώτηση δεν αφορούσε την απόκρουση της επίθεσης, αλλά το εκδικητικό πλήγμα που ακολούθησε. Το ίδιο περίπου έγινε και με το Ισραήλ. Δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να αναζητήσουμε την κατανόηση της αποστροφής του λόγου του Ρούμπιο στην Αθήνα...<br /><br />Και το παιχνίδι συνεχίζεται. Δεν είναι όμως οι Ιρανοί σε απελπιστική θέση. Ο Τραμπ είναι. Οι Ιρανοί έχουν καταγράψει το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στις ΗΠΑ και την αντίδραση στην πολιτική Τραμπ και δεν επείγονται για συμφωνία. Όσο πιέζεται ο Τραμπ, τόσα περισσότερα ανταλλάγματα θα αποσπάσουν. Ή απλά, η επόμενη ημέρα θα τους βρει ισχυρότερους διπλωματικά, παρότι με μεγάλες ζημιές στο στρατιωτικό πεδίο. Το ρίσκο βέβαια που αναλαμβάνουν, είναι να επιδιωχθεί πολύ πιο άμεσα, “τελική λύση”…<br /><br />Έκπληξη; Όλη η μόχλευση της κατάστασης θα έχει οδηγήσει στην πρόκριση του επιθυμητού σεναρίου για τους Ισραηλινούς! Αυτό θέλει ικανότητα και τόλμη… Θέλει στρατηγική. θέλει υπομονή. Συνέχεια και συνέπεια. Ασχέτως ποιος συμφωνεί ή διαφωνεί από την οπτική γωνία των “ηθικών επιχειρημάτων”, στην πράξη, επί του πεδίου, αποδεικνύονται όσα πραγματικά έχουν σημασία για την έκβαση μιας υπόθεσης. Δηλαδή αυτά που καθορίζουν την πορεία των εξελίξεων… Τα υπόλοιπα, δυστυχώς, είναι απλά για να συζητάμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Συμφώνησαν” ΗΠΑ – Ισραήλ, αλλά κάποιους βολεύει! “Μόνον ανόητοι”…

Μιχαήλ Βασιλείου Το θέατρο του παραλόγου στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται. Όπως άλλωστε και η κατανάλωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν απειλεί Ισραήλ και συμμάχους του (Ελλάδα – Κύπρο)…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0spcIEOePa_MFyJPYoQE57IT5olBl_x6X8Q&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0spcIEOePa_MFyJPYoQE57IT5olBl_x6X8Q&s" width="787" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>«Μικρές οντότητες έχουν επιβιβαστεί στο πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ και έχουν αναλάβει τον ρόλο των υπεργολάβων του Σιωνισμού», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος<div><br /></div><div><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b><br />Σαφές μήνυμα προς τις χώρες που συνεργάζονται με το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο έστειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προειδοποιώντας ότι η Τουρκία δεν θα ανεχθεί κινήσεις που, όπως είπε, θίγουν τα δικαιώματα της Άγκυρας και των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />O Ερντογάν ανακοίνωσε επίσημα ότι ο Αμερικανός ομόλογός του Ντόναλντ Τραμπ θα παραστεί στην επερχόμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Κατά την ομιλία του ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε στις εξελίξεις στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν προσπάθειες δημιουργίας εντάσεων στο νησί, τις οποίες η Άγκυρα παρακολουθεί στενά.<br /><br />«Γνωρίζουμε ότι γίνονται προσπάθειες να ανάψει η φωτιά της διχόνοιας στην Κύπρο και παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά τις εξελίξεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδης.<br /><br />Ο Ερντογάν εξαπέλυσε παράλληλα επίθεση κατά χωρών της περιοχής, χωρίς να τις κατονομάσει, κάνοντας λόγο για «μικρές οντότητες» που, όπως είπε, έχουν προσχωρήσει στις πολιτικές του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Το Ισραήλ εμπλέκεται ταυτόχρονα σε μια σκοτεινή προσπάθεια αποσταθεροποίησης των αφρικανικών χωρών και της Μεσογείου. Η σιωνιστική κυβέρνηση είναι, από κάθε άποψη, μια εστία στασιασμού, ένα εργοστάσιο διχόνοιας, που παράγει συνεχώς αναταραχές σε μια ευρεία γεωγραφική περιοχή».<br /><br />«Ορισμένες μικρές οντότητες, των οποίων οι φιλοδοξίες υπερβαίνουν κατά πολύ το μέγεθός τους, έχουν επιβιβαστεί στο πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ και έχουν αναλάβει τον ρόλο των υπεργολάβων του Σιωνισμού», δήλωσε, προσθέτοντας ότι επιχειρούν να προωθήσουν τους σχεδιασμούς τους στην περιοχή.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος απηύθυνε μάλιστα ευθεία προειδοποίηση, τονίζοντας ότι κανείς δεν θα πρέπει να επιδιώκει «περιπέτειες» στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Το λέω πολύ ξεκάθαρα: κανείς δεν πρέπει να κυνηγά περιπέτειες ή να ακολουθεί τα ίχνη του σιωνιστικού δικτύου δολοφόνων. Εάν απειληθούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο, η απάντησή μας θα είναι πολύ σαφής και πολύ σκληρή», υπογράμμισε.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, ο Ερντογάν αναφέρθηκε και στη Συρία και τον Λίβανο, χαρακτηρίζοντάς τους χώρες που συνδέονται με την Τουρκία με δεσμούς «αγάπης και αδελφοσύνης». Όπως είπε, η ασφάλεια της Τουρκίας δεν περιορίζεται στα σύνορά της, αλλά εκτείνεται και σε περιοχές όπως το Χαλέπι, η Δαμασκός και η Βηρυτός.<br /><br />«Δεν θα ανεχθούμε κανένα τετελεσμένο γεγονός στις χώρες των αδελφών μας και καμία επίθεση εναντίον τους», διεμήνυσε ο Τούρκος πρόεδρος.<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ερντογάν απειλεί Ισραήλ και συμμάχους του (Ελλάδα – Κύπρο)…

«Μικρές οντότητες έχουν επιβιβαστεί στο πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ και έχουν αναλάβει τον ρόλο των υπεργολάβων του Σιωνισμού», δήλωσε ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκοι αναλυτές μιλάνε για σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ στη Συρία! Ο ρόλος των Κούρδων.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/681345586_950882107698777_9157383750642070712_n-1068x601.jpg" /><br /><br />Η συνεχής επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ τροφοδοτεί όλο και περισσότερα σενάρια για πιθανές συγκρούσεις μεταξύ των δύο περιφερειακών δυνάμεων. Αν και ένα γενικευμένο πολεμικό επεισόδιο παραμένει εξαιρετικά απίθανο, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Συρία εξακολουθεί να αποτελεί το πιο επικίνδυνο σημείο τριβής ανάμεσα στην Άγκυρα και το Τελ Αβίβ.<br /><br />Σε συνέντευξή του στο News.az, ο Τούρκος πολιτικός αναλυτής Ενγκίν Οζέρ υποστηρίζει ότι το ενδεχόμενο τοπικών επεισοδίων ή υβριδικών συγκρούσεων στη συριακή επικράτεια είναι απολύτως υπαρκτό, καθώς τα στρατηγικά συμφέροντα των δύο χωρών συγκρούονται ολοένα και περισσότερο.<br /><br />Η Συρία παραμένει το βασικό πεδίο ανταγωνισμού. Δυνάμεις που διατηρούν σχέσεις τόσο με την Τουρκία όσο και με το Ισραήλ δραστηριοποιούνται στην περιοχή, ενώ τα όρια των σφαιρών επιρροής των δύο πλευρών εξακολουθούν να είναι ασαφή. Αυτή η αβεβαιότητα, σύμφωνα με τον Οζέρ, δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για περιοδικές κρίσεις και αμοιβαίες προκλήσεις.<br /><br />Παράλληλα, το κουρδικό ζήτημα εξελίσσεται σε έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα έντασης. Η Άγκυρα παρακολουθεί με ανησυχία τις σχέσεις που διατηρεί το Ισραήλ με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, θεωρώντας ότι αυτές θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως εργαλείο πίεσης προς την Τουρκία.<br /><br />Όπως υποστηρίζει ο Τούρκος αναλυτής, η ισραηλινή πολιτική απέναντι στους Κούρδους δεν είναι νέα. Ωστόσο, εκτιμά ότι τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει πιο εμφανή και πιο επίσημα χαρακτηριστικά.<br /><br />«Ο κουρδικός παράγοντας χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες από το Ισραήλ, ανεξαρτήτως της κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία. Σήμερα, όμως, η συνεργασία με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία και στο Ιράκ είναι πιο ορατή από ποτέ», σημειώνει.<br /><br />Ο ίδιος θεωρεί ότι μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση Τουρκίας και Ισραήλ δεν θα ξεκινούσε με επίσημη κήρυξη εχθροπραξιών, αλλά πιθανότατα μέσα από ένα περιορισμένο περιστατικό στη Συρία.<br /><br />Ένα από τα σενάρια που περιγράφει είναι η κατάρριψη ενός ισραηλινού μη επανδρωμένου αεροσκάφους από τουρκικό σύστημα αεράμυνας ή, αντίστροφα, η καταστροφή ενός τουρκικού μέσου από ισραηλινές δυνάμεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, η απάντηση θα μπορούσε να είναι στοχευμένη και περιορισμένη, χωρίς καμία από τις δύο πλευρές να αναλάβει δημόσια την ευθύνη.<br /><br />«Δεν μιλάμε για έναν κλασικό διακρατικό πόλεμο, αλλά για υβριδικές μορφές αντιπαράθεσης», εξηγεί ο Οζέρ, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο εμπλοκής τρίτων δρώντων, όπως κουρδικές οργανώσεις που επιχειρούν στη βόρεια Συρία.<br /><br />Παρά τις εντάσεις, ο Τούρκος αναλυτής αποκλείει το ενδεχόμενο ενός ολοκληρωτικού πολέμου μεταξύ των δύο χωρών. Όπως υποστηρίζει, η σημερινή αντιπαράθεση εξυπηρετεί σε έναν βαθμό και τις πολιτικές ανάγκες των ηγεσιών σε Άγκυρα και Τελ Αβίβ.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην εσωτερική πολιτική κατάσταση του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu διατηρεί σημαντικό μέρος της πολιτικής του επιρροής μέσω μιας σκληρής γραμμής ασφαλείας και της διατήρησης πολλαπλών μετώπων έντασης στην περιοχή.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμά ότι η επιδείνωση των σχέσεων με την Τουρκία θα μπορούσε, υπό ορισμένες συνθήκες, να αξιοποιηθεί και για εσωτερική πολιτική κατανάλωση.<br /><br />Όσον αφορά το κουρδικό ζήτημα, ο Οζέρ υποστηρίζει ότι το Ισραήλ δεν περιορίζει το ενδιαφέρον του μόνο στις κουρδικές δυνάμεις της Συρίας, αλλά παρακολουθεί και τις εξελίξεις που αφορούν οργανώσεις και πολιτικά δίκτυα σε ολόκληρη την περιοχή, από το Ιράκ μέχρι το Ιράν.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η διαδικασία προσέγγισης ανάμεσα στην τουρκική κυβέρνηση και το PKK φαίνεται να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Σύμφωνα με τον αναλυτή, εάν η διαδικασία αυτή οδηγηθεί σε αδιέξοδο, ενδέχεται να δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες για εξωτερικές παρεμβάσεις και περαιτέρω αποσταθεροποίηση.<br /><br />«Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να αποκλειστεί η προσπάθεια αξιοποίησης του κουρδικού παράγοντα ως μέσου πίεσης προς την Τουρκία. Πρόκειται για ένα σενάριο που εξακολουθεί να συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες», καταλήγει ο Ενγκίν Οζέρ.<br /><br />Παρά τις εκτιμήσεις για αυξημένο κίνδυνο τοπικών κρίσεων, το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η αντιπαράθεση Τουρκίας και Ισραήλ αναμένεται να παραμείνει, τουλάχιστον προς το παρόν, στο επίπεδο των έμμεσων συγκρούσεων, των γεωπολιτικών πιέσεων και των υβριδικών επιχειρήσεων, με τη Συρία να εξακολουθεί να αποτελεί το κεντρικό πεδίο δοκιμασίας των σχέσεων των δύο χωρών.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκοι αναλυτές μιλάνε για σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ στη Συρία! Ο ρόλος των Κούρδων.

Η συνεχής επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ τροφοδοτεί όλο και περισσότερα σενάρια για πιθανές συγκρούσεις μεταξύ των δύο πε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ετοιμάζουν σοβαρή πρόκληση: Τι δήλωσε με περίσσεια αλαζονεία ο CEO της τουρκικής Aselsan για την Αθήνα;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B1%CF%83%CE%B5%CE%BB%CF%83%CE%B1%CE%BD.jpeg?itok=pnBvqcL0" width="782" /><br /><br />Ολόκληρη η τουρκική αμυντική βιομηχανία προετοιμάζεται για πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα και το Ισραήλ<br /><br />Οι προκλήσεις των Τούρκων δεν έχουν τελειωμό, και αυτό σίγουρα εκτός ότι δείχνει επερχόμενη πολεμική κρίση, σίγουρα δεν είναι καθόλου καλό για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με αρχή τον Τούρκο πρόεδρο Ρ.Ν. Ερντογάν, ο οποίος δήλωσε ότι η επιρροή της Τουρκίας εκτείνεται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά της όρια, ξεκίνησαν επίσημα τα όργανα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Γίναμε μάρτυρες πως η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία, και εκ μέρους μου, του έθνους μου και του λαού μου, ευχαριστώ όλους τους φίλους μας που βρίσκονται σε όλα τα μέρη του κόσμου. Έτσι, για άλλη μια φορά αποκαλύφθηκε πως η Τουρκία όχι μόνο στην κοντινή της περιοχή, αλλά από την Αφρική μέχρι και την Ασία, από τη Λατινική Αμερική στα Βαλκάνια, από τη Μέση Ανατολή μέχρι και τον κόσμο του Ισλάμ, είναι το όνομα της αγάπης, της ελπίδας, της φροντίδας, της αντίστασης», ανέφερε ο Ερντογάν.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2063594262998987090" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2063594262998987090&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7374493_etoimazoyn-sobari-proklisi-ti-dilose-me-perisseia-alazoneia&sessionId=99ee3231133560990ea004fda564a587c9c1e9fc&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 316px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div></div>Την σκυτάλη τώρα πήρε ο Διεθύνων σύμβουλος της τουρκικής εταιρείας όπλων Aselsan ο οποίος δήλωσε παρουσιάζοντας ένα νέο σύστημα: <br /><br />"Ο ηλεκτροοπτικός αισθητήρας μας AselFLIR μπορεί να δει στόχους πάνω από την Αθήνα, 211 χιλιόμετρα μακριά από το Τσεσμέ" .<br /><br />Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ⁠ASELSAN, Ahmet Akyol, επιβεβαίωσε ότι το ηλεκτροοπτικό σύστημα αναγνώρισης και στόχευσης ASELFLIR πέτυχε τον εντοπισμό στόχου σε απόσταση 211 χιλιομέτρων. Υπό κατάλληλες καιρικές συνθήκες, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος (UAV) που ίπταται στον εναέριο χώρο του Τσεσμέ (Çeşme) έχει τη δυνατότητα να καταγράψει εικόνα πάνω από την Αθήνα, καθώς η γεωγραφική απόσταση σε ευθεία γραμμή (check-to-check) μεταξύ των δύο περιοχών είναι περίπου 200 χιλιόμετρα, αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ.<br /><br />Πρόκειται για μία ακόμη δήλωση δήθεν υπεροχής των τουρκικών οπλικών συστημάτων ( πολλά από τα οποία είναι άχρηστα) με στόχο την δημιουργία εντυπώσεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ, αλλά και μια επίδειξη σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ένας μεσαίου τύπου Τούρκος Αξιωματούχος, απειλεί την ελληνική πρωτεύσουσα με ιταμό τρόπο, προκαλώντας το ελληνικό περί κοινού δικαίου αίσθημα των πολιτών που κατοικούν σε αυτήν την χώρα.<br /><br />Αυτός ο τρόπος τουρκικών προκλήσεων, διαπερνά ολόκληρη την τουρκική ιεραρχία και συνεχίζεται ακάθεκτος κατά της Αθήνας και της Ιερουσαλήμ, δείγμα της νεο-οθωμανικής αλαζονείας που διακατέχει την τουρκική πλευρά.<br /><br />ΟΙ Τούρκοι ετοιμάζονται να επιβληθούν σε δύο θάλασσες ( Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο) και δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν δεχθούν ένα ισχυρό " ράπισμα", όπως μας δείχνει και η ιστορία.<br /><br />Η απάντηση στο έτερο ερώτημα, γιατί η Τουρκία δεν υποχωρεί σε αυτές τις παράλογες απαιτήσεις, βρίσκεται στην πολιτική των ίσων αποστάσεων που τηρούν οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες, η οποία της επιτρέπει να διατηρεί γεωπολιτικό πλεονέκτημα χωρίς να υφίσταται ουσιαστικό κόστος.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως κρίσιμο ανάχωμα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Προτεραιότητά τους είναι να μην την ωθήσουν οριστικά στην αγκαλιά της Μόσχας, γεγονός που περιορίζει την άσκηση πραγματικής πίεσης.<br /><br />Η Ρωσία χρησιμοποιεί τη σχέση της με τον Ερντογάν για να προκαλέσει ρήγματα στη συνοχή της Δύσης. Η Μόσχα επενδύει στην τουρκική διπλωματία της «επιτήδειας ουδετερότητας» μέσω οικονομικών και ενεργειακών συμφωνιών.<br /><br />Η Βρετανία ακολουθεί παραδοσιακά μια ρεαλιστική πολιτική (realpolitik), βλέποντας την Άγκυρα ως στρατηγικό εμπορικό και αμυντικό εταίρο στην περιοχή, ειδικά μετά το Brexit, αποφεύγοντας τις συγκρούσεις.<br /><br />Η Τουρκία υποχωρεί ή διαπραγματεύεται μόνο όταν αντιμετωπίζει άμεσο, χειροπιαστό κόστος (π.χ. σοβαρές οικονομικές κυρώσεις ή καθολικό εξοπλιστικό εμπάργκο), κάτι που οι μεγάλες δυνάμεις αποφεύγουν να επιβάλουν λόγω των δικών τους συμφερόντων.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ετοιμάζουν σοβαρή πρόκληση: Τι δήλωσε με περίσσεια αλαζονεία ο CEO της τουρκικής Aselsan για την Αθήνα;

Ολόκληρη η τουρκική αμυντική βιομηχανία προετοιμάζεται για πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα και το Ισραήλ Οι προκλήσεις των Τούρκων δεν έχο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ιερέας του σκανδάλου της SkyGreece που τώρα αποθεώνει πολιτικούς.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_145120860.png?itok=qChTaL5R" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Βίντεο προκαλεί οργή, καθώς ο ιερέας πίσω από το σκάνδαλο της SkyGreece αποθεώνει δημόσια πολιτικούς, προκαλώντας έντονα το πανελλήνιο</span></h3>Τις τελευταίες ώρες κάνει τον γύρο του διαδικτύου ένα οπτικοακουστικό υλικό όπου σε αυτό, βλέπουμε έναν Έλληνα ιερέα από τον Καναδά να «στάζει μέλι» για τον πολιτικό Α. Γεωργιάδη.<br /><br />Τον αποθεώνει, τον λιβανίζει δημοσίως και τον παρουσιάζει περίπου ως τον απόλυτο ευεργέτη του Έθνους. Και το ερώτημα που γεννάται αυθόρμητα είναι: Ποιοι είναι όλοι αυτοί που στήνουν τέτοια τηλεοπτικά σόου;<br /><br />Ο συγκεκριμένος ιερέας δεν είναι κάποιος τυχαίος. Είναι ο πατήρ Νικόλαος Αλεξανδρής. Ο άνθρωπος που πριν από μερικά χρόνια εμφανίστηκε στην ομογένεια ως ο «μεγάλος πατριώτης», ως ο σωτήρας που ίδρυσε την αεροπορική εταιρεία SkyGreece.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143753523.png"><img height="480" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143753523.png?itok=KU8n4jMz" width="640" /></a><br /><br />Το ξεδιάντροπο «κανόνι» του 2015<br /><br />Τότε, η ρητορική του ξεχείλιζε από δάκρυα για την πατρίδα και μεγάλες υποσχέσεις ότι θα ενώσει την ξενιτιά με την Ελλάδα. Πάτησε πάνω στον νόστο, στην πίστη και στην αγάπη των απλών ανθρώπων της ομογένειας. Η εταιρεία ιδρύθηκε με τυμπανοκρουσίες τον Οκτώβριο του 2012. Για σχεδόν τρία χρόνια, η διοίκηση μάζευε χρήματα από ανυποψίαστους πολίτες και πουλούσε εισιτήρια.<br /><br />Το καλοκαίρι του 2015 ξεκίνησαν οι τακτικές πτήσεις. Το παραμύθι, όμως, κράτησε ελάχιστα. Στις 27 Αυγούστου 2015, η εταιρεία έριξε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ξεδιάντροπα «κανόνια» της ελληνικής αεροπορικής ιστορίας.<br /><br />Δεν έκλεισε με αξιοπρέπεια. Έκλεισε κυριολεκτικά μέσα σε μία νύχτα. Άφησε χιλιάδες επιβάτες, ανάμεσα τους οικογένειες με μικρά παιδιά και ηλικιωμένους, φυλακισμένους και παρατημένους στα αεροδρόμια του Τορόντο και της Αθήνας. Άνθρωποι έκλαιγαν στις αίθουσες αναμονής με άχρηστα εισιτήρια στα χέρια, αναγκασμένοι να δανειστούν χιλιάδες δολάρια για να βρουν μια πτήση επιστροφής.<br /><br />Και τι έκανε τότε η διοίκηση αυτού του κυρίου; Εξαφανίστηκε. Διέγραψαν τις σελίδες τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κατέβασαν τα τηλέφωνα, άφησαν τους εργαζόμενους απλήρωτους στον δρόμο και έγιναν άφαντοι. Ούτε μία συγγνώμη. Άφησαν πίσω τους μόνο κλάμα, οργή και κατεστραμμένους προϋπολογισμούς οικογενειών.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1354749096536735%2F&show_text=false&width=267&t=0" frameborder="0" height="476" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1354749096536735%2F&show_text=false&width=267&t=0" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="267"></iframe></div><div><br /></div>Η συμμαχία της ελίτ και το θέατρο της υποκρισίας<br /><br />Σήμερα, λοιπόν, βλέπουμε αυτούς τους ίδιους ανθρώπους, που πούλησαν μεγάλα οράματα τα οποία κατέληξαν σε συντρίμμια, να νιώθουν μια βαθιά «ψυχική ταύτιση» με πολιτικά πρόσωπα, να αλληλοαποθεώνονται και να χειροκροτούνται μπροστά στις κάμερες.<br /><br />Αυτό είναι το αιώνιο σύστημα της ελίτ. Άνθρωποι που άφησαν πίσω τους «καμένη γη», απλήρωτους λογαριασμούς και εξαπατημένους πολίτες, βγαίνουν στο φως για να ξεπλύνουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου. <br /><br />Υπάρχει και μια άλλη διάσταση που ξεπερνά κάθε όριο και αγγίζει τα όρια της ιεροσυλίας. Ο συγκεκριμένος κύριος έχει πιαστεί σε φωτογραφικά ντοκουμέντα να «παίζει» με τα ράσα ανάλογα με την περίσταση και το συμφέρον της στιγμής.<br /><br /><br />Υπάρχουν εικόνες στις οποίες εμφανίζεται να φοράει καθολικά ράσα, ενώ σήμερα ποζάρει γεμάτος κατάνυξη ως ευσεβής Ορθόδοξος ιερέας.<a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143700918.png"><img height="427" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-09_143700918.png?itok=cFj0-2MJ" width="640" /></a><br /><br />Για ορισμένους ανθρώπους δεν υπάρχει καμία πίστη. Το ράσο γι' αυτούς δεν είναι ιερό σύμβολο, αλλά ένα απλό «ρούχο δουλειάς». Ένα θεατρικό κοστούμι που αλλάζει σε κάθε σκηνή και σε κάθε «παράσταση», ανάλογα με το κοινό που πρέπει να χειραγωγηθεί και να εξαπατηθεί τη δεδομένη στιγμή.<br /><br />Η Ορθοδοξία και η πατρίδα δεν είναι εμπορεύματα για να τα πουλάει ο κάθε επιτήδειος που ψάχνει πολιτική κάλυψη και ασυλία. Όσοι μετατρέπουν την πίστη σε επάγγελμα και τους πολίτες σε θύματα, δεν έχουν θέση ούτε στον δημόσιο βίο, ούτε στις οθόνες μας να δίνουν μαθήματα ηθικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ιερέας του σκανδάλου της SkyGreece που τώρα αποθεώνει πολιτικούς.

Βίντεο προκαλεί οργή, καθώς ο ιερέας πίσω από το σκάνδαλο της SkyGreece αποθεώνει δημόσια πολιτικούς, προκαλώντας έντονα το πανελλήνιο Τις τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πασινιάν, Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν: Η εκλογική νίκη που μπορεί (ή όχι) να φέρει ειρήνη στον Καύκασο.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan-pasinian-768x432.jpg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η εντολή των Αρμενίων για “peace politics” και τα όρια της γεωπολιτικής πραγματικότητας</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η εκλογική νίκη του Νικόλ Πασινιάν ενισχύει τη φιλοδυτική και φιλειρηνική του ατζέντα, αλλά η πορεία προς οριστική εξομάλυνση με Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν παραμένει εγκλωβισμένη σε εσωτερικά εμπόδια, περιφερειακές εντάσεις και άλυτες απαιτήσεις της μετα-Καραμπάχ εποχής.<br />Μια νίκη που μοιάζει με εντολή ειρήνης<br /><br />Η επανεκλογή του Νικόλ Πασινιάν θεωρείται από πολλούς παρατηρητές ως πολιτική επικύρωση της στρατηγικής του: απομάκρυνση από τη ρωσική επιρροή και σταδιακή εξομάλυνση σχέσεων με Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η νίκη του έρχεται σε μια περίοδο όπου η Αρμενία επιχειρεί να ανασχεδιάσει πλήρως τη γεωπολιτική της ταυτότητα μετά:<div>την ήττα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ<br />την απώλεια εδαφικού ελέγχου στην περιοχή<br />την κατάρρευση της παραδοσιακής ρωσικής «ομπρέλας ασφάλειας»<br /><br />Το μήνυμα της κάλπης είναι σαφές: σημαντικό μέρος της κοινωνίας προτιμά τη σταθερότητα και την οικονομική επανένταξη από μια ανοιχτή στρατηγική αντιπαράθεση.<br />Η μεγάλη πρόκληση: ειρήνη με όρους άλλων<br /><br />Παρά τη νίκη, η δυνατότητα του Πασινιάν να μετατρέψει το πολιτικό κεφάλαιο σε πραγματική ειρηνευτική συμφωνία παραμένει περιορισμένη.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις με το Αζερμπαϊτζάν συνδέονται με απαιτήσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της αρμενικής κρατικής πολιτικής, όπως:συνταγματικές αλλαγές<br />αναγνώριση υφιστάμενων συνόρων χωρίς εδαφικές διεκδικήσεις<br />άνοιγμα διαδρόμων μεταφοράς και ενέργειας<br />οριστική διευθέτηση του καθεστώτος της περιοχής του Καυκάσου<br /><br />Αυτές οι απαιτήσεις καθιστούν κάθε συμφωνία πολιτικά ευαίσθητη στο εσωτερικό της Αρμενίας. <br />Τουρκία: προσεκτική, αλλά όχι βιαστική<br /><br />Η Τουρκία παρακολουθεί τη διαδικασία με προσεκτικό ρεαλισμό.<br /><br />Αν και έχει υπάρξει περιορισμένη διπλωματική προσέγγιση, η πλήρης εξομάλυνση παραμένει εξαρτημένη από: </div><div>τη συμφωνία Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν<br />τη σταθερότητα στα σύνορα<br />και τη συνολική αναδιάταξη ισχύος στον Νότιο Καύκασο<br /><br />Η Άγκυρα βλέπει τη διαδικασία όχι μόνο διμερώς, αλλά και ως μέρος ενός ευρύτερου γεωοικονομικού σχεδίου διασυνδεσιμότητας στην περιοχή.</div><div><br />Αζερμπαϊτζάν: ειρήνη με στρατηγικούς όρους<br /><br />Το Μπακού εμφανίζεται πιο σκληρό στις απαιτήσεις του.<br /><br />Παρότι υποστηρίζει μια τελική συμφωνία ειρήνης, θέτει προϋποθέσεις που περιλαμβάνουν:θεσμικές και συνταγματικές αλλαγές στην Αρμενία<br />διασφάλιση των νέων εδαφικών δεδομένων μετά το 2023<br />και δημιουργία διαδρόμων μεταφοράς που θα ενισχύσουν τη σύνδεση με την Τουρκία<br /><br />Η ειρήνη, από την οπτική του Αζερμπαϊτζάν, δεν είναι απλώς διπλωματική συμφωνία — είναι αναδιάταξη του περιφερειακού χάρτη ισχύος. </div><div><br />Η Ρωσία εκτός παιχνιδιού (αλλά όχι εκτός εξίσωσης)<br /><br />Η σταδιακή απομάκρυνση της Αρμενίας από τη ρωσική σφαίρα επιρροής έχει αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες.<br /><br />Ωστόσο, η Μόσχα εξακολουθεί να διατηρεί:</div><div>οικονομικούς μοχλούς πίεσης<br />ιστορική επιρροή σε πολιτικές ελίτ<br />και περιφερειακά συμφέροντα στον Νότιο Καύκασο<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία ειρήνης δεν είναι απλώς διμερής ή τριμερής — είναι πολυπολική.</div><div><br />Το κεντρικό δίλημμα του Πασινιάν<br /><br />Ο Αρμένιος πρωθυπουργός βρίσκεται μπροστά σε ένα στρατηγικό παράδοξο:Η ειρήνη απαιτεί παραχωρήσεις<br />Οι παραχωρήσεις προκαλούν εσωτερική πολιτική φθορά<br />Η καθυστέρηση όμως διατηρεί την αστάθεια<br /><br />Με άλλα λόγια, η νίκη του στις κάλπες δεν λύνει το βασικό πρόβλημα — απλώς του δίνει περισσότερο χρόνο για να το διαχειριστεί.<br />Μια ειρήνη που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί<br /><br />Η εκλογική επικράτηση του Πασινιάν μπορεί να θεωρηθεί ως «πράσινο φως» για ειρηνευτική διαδικασία στον Νότιο Καύκασο.<br /><br />Αλλά δεν αποτελεί εγγύηση επιτυχίας.<br /><br />Η ειρήνη μεταξύ Αρμενίας, Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν δεν θα κριθεί στην κάλπη.<br /><br />Θα κριθεί στο κατά πόσο τρεις διαφορετικές γεωπολιτικές λογικές μπορούν να συναντηθούν σε ένα κοινό σημείο ισορροπίας.<br /><br />Και αυτό, προς το παρόν, παραμένει ανοιχτό ερώτημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πασινιάν, Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν: Η εκλογική νίκη που μπορεί (ή όχι) να φέρει ειρήνη στον Καύκασο.

Η εντολή των Αρμενίων για “peace politics” και τα όρια της γεωπολιτικής πραγματικότητας Βασιλης Διαμαντακος Η εκλογική νίκη του Νικόλ Πασινι...

Διαβάστε την συνέχεια

ΒΕΡΟΛΙΝΟ «ΕΚΤΕΛΕΙ» ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΚΡΟΝ:Το τέλος ευρωπαϊκού υπερμαχητικού και νέα μάχη για την ηγεσία της Ευρώπης.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/macron-friderix-768x432.jpg" width="771" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κατάρρευση του FCAS δεν είναι απλώς μια αμυντική αποτυχία. Είναι η πιο ηχηρή γεωπολιτική ήττα του Παρισιού μετά την εποχή της Μέρκελ.</span></h3><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Το Βερολίνο τραβά την πρίζα στο μεγαλύτερο αμυντικό σχέδιο της Ευρώπης. Η σύγκρουση Airbus–Dassault αποκάλυψε κάτι βαθύτερο: Γαλλία και Γερμανία δεν συμφωνούν πλέον ούτε για το μέλλον της ευρωπαϊκής ισχύος ούτε για το ποιος θα ηγείται αυτής.<br />Το πολιτικό σοκ που έρχεται από το Βερολίνο<br /><br />Για σχεδόν μία δεκαετία το πρόγραμμα FCAS (Future Combat Air System) παρουσιαζόταν ως η απόλυτη απόδειξη ότι η Ευρώπη μπορούσε να οικοδομήσει τη δική της στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Σήμερα, αυτό το όραμα βρίσκεται στα συντρίμμια.<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι το κοινό γαλλογερμανικό πρόγραμμα ανάπτυξης μαχητικού 6ης γενιάς ουσιαστικά τερματίζεται, έπειτα από χρόνια συγκρούσεων μεταξύ της Dassault Aviation και της Airbus σχετικά με τον έλεγχο, την τεχνογνωσία, τα πνευματικά δικαιώματα και την κατανομή της βιομηχανικής ισχύος.<br /><br />Πρόκειται για μια εξέλιξη που ξεπερνά κατά πολύ τον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Αυτό που καταρρέει δεν είναι απλώς ένα αεροσκάφος.<br /><br />Καταρρέει η ίδια η αφήγηση της ευρωπαϊκής στρατηγικής ενοποίησης. </div><div><br />Ο Μακρόν ήθελε μια ευρωπαϊκή υπερδύναμη<br /><br />Από το 2017, ο Emmanuel Macron επένδυσε προσωπικά στο FCAS.<br /><br />Το πρόγραμμα θα αντικαθιστούσε τα Rafale της Γαλλίας και τα Eurofighter της Γερμανίας και της Ισπανίας γύρω στο 2040, ενώ παράλληλα θα δημιουργούσε ένα πλήρες οικοσύστημα πολέμου νέας γενιάς:μαχητικά 6ης γενιάς,<br />σμήνη drones,<br />τεχνητή νοημοσύνη,<br />δορυφορική διασύνδεση,<br />combat cloud,<br />δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις.<br /><br />Για το Παρίσι, το FCAS δεν ήταν απλώς ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα.<br /><br />Ήταν η απάντηση στην αμερικανική κυριαρχία των F-35 και η απόδειξη ότι η Ευρώπη μπορούσε να σταθεί στρατηγικά μόνη της.<br />Γιατί το Βερολίνο είπε «ως εδώ»<br /><br />Η επίσημη εξήγηση αφορά τις διαφωνίες μεταξύ Airbus και Dassault.<br /><br />Η πραγματική αιτία όμως είναι βαθύτερη.<br /><br />Η Γερμανία δεν ήθελε να χρηματοδοτεί ένα πρόγραμμα στο οποίο η Γαλλία θα είχε τον απόλυτο έλεγχο.<br /><br />Η Dassault απαιτούσε ηγετικό ρόλο στο αεροσκάφος, επικαλούμενη την εμπειρία της από τα Rafale και την ανάγκη προστασίας της τεχνογνωσίας της. Η Airbus, εκπροσωπώντας γερμανικά και ισπανικά συμφέροντα, αρνήθηκε να αποδεχθεί καθεστώς «δευτερεύοντος εταίρου».<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />Το πρόβλημα δεν ήταν τεχνικό.<br /><br />Ήταν ζήτημα εξουσίας.</div><div><br />Η μεγάλη αλήθεια: Η Γερμανία δεν πιστεύει πλέον στο γαλλικό μοντέλο άμυνας<br /><br />Τα τελευταία χρόνια το Βερολίνο έχει αλλάξει δραματικά.<br /><br />Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία:αγόρασε αμερικανικά F-35,<br />αύξησε θεαματικά τις αμυντικές δαπάνες,<br />επαναπροσδιόρισε τις στρατηγικές του προτεραιότητες,<br />πλησίασε περισσότερο το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.<br /><br />Η γαλλική αντίληψη περί «στρατηγικής αυτονομίας» δεν αποτελεί πλέον γερμανική προτεραιότητα.<br /><br />Αντίθετα, πολλοί στο Βερολίνο θεωρούν ότι η αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας παραμένει αναντικατάστατη.<br /><br />Έτσι, το FCAS μετατράπηκε σταδιακά από σύμβολο ευρωπαϊκής ενότητας σε πεδίο σύγκρουσης εθνικών συμφερόντων. </div><div><br />Ο μεγάλος κερδισμένος ίσως βρίσκεται στο Λονδίνο<br /><br />Η κατάρρευση του FCAS δημιουργεί έναν απρόσμενο νικητή.<br /><br />Το βρετανοϊαπωνοϊταλικό πρόγραμμα GCAP.<br /><br />Το Global Combat Air Programme προχωρά ήδη με τη συμμετοχή:Ηνωμένου Βασιλείου,<br />Ιταλίας,<br />Ιαπωνίας.<br /><br />Στους ευρωπαϊκούς αμυντικούς κύκλους συζητείται πλέον ανοικτά το ενδεχόμενο μελλοντικής προσέγγισης της Γερμανίας ή άλλων ευρωπαϊκών κρατών προς το GCAP.<br /><br />Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, το κέντρο βάρους της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας θα μετακινηθεί μακριά από το Παρίσι.<br />Η Ευρώπη της άμυνας αποδεικνύεται ακόμη μια ιδέα χωρίς κοινή στρατηγική<br /><br />Η κατάρρευση του FCAS αποκαλύπτει μια δυσάρεστη πραγματικότητα.<br /><br />Η Ευρώπη μπορεί να μιλά για κοινή άμυνα.<br /><br />Δεν έχει όμως ακόμη κοινή αντίληψη ισχύος.<br /><br />Η Γαλλία θέλει στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Η Γερμανία θέλει βιομηχανική ισότητα.<br /><br />Οι μικρότερες χώρες θέλουν συμμετοχή.<br /><br />Οι ΗΠΑ θέλουν ευρωπαϊκή ενίσχυση εντός ΝΑΤΟ.<br /><br />Και η αμυντική βιομηχανία θέλει κέρδη και έλεγχο.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι το μεγαλύτερο αμυντικό σχέδιο της ηπειρωτικής Ευρώπης δεν ηττήθηκε από τη Ρωσία, την Κίνα ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ηττήθηκε από τους ίδιους τους Ευρωπαίους.<br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Το τέλος του FCAS ίσως μείνει στην ιστορία όχι ως η αποτυχία ενός μαχητικού αεροσκάφους.<br /><br />Αλλά ως η στιγμή που αποκαλύφθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να είναι οικονομικός γίγαντας, τεχνολογικός ανταγωνιστής, αλλά όχι ακόμη ενιαία γεωπολιτική δύναμη.<br /><br />Και αυτό, για τον Μακρόν, ίσως είναι πολύ μεγαλύτερη ήττα από την απώλεια ενός αεροσκάφους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΒΕΡΟΛΙΝΟ «ΕΚΤΕΛΕΙ» ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΑΚΡΟΝ:Το τέλος ευρωπαϊκού υπερμαχητικού και νέα μάχη για την ηγεσία της Ευρώπης.

Η κατάρρευση του FCAS δεν είναι απλώς μια αμυντική αποτυχία. Είναι η πιο ηχηρή γεωπολιτική ήττα του Παρισιού μετά την εποχή της Μέρκελ. Κωστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα ως κόμβος: Το νέο ενεργειακό παιχνίδι με τη Βενεζουέλα.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/HKTg4SDXcAAC8Cz-768x432.jpg" width="767" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αιφνιδιαστική επίσκεψη Rodríguez στον Ερντογάν δείχνει πώς διαμορφώνεται ένας παράλληλος κόσμος εμπορίου και ισχύος</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης </b><br />Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ μεταβαίνει αιφνιδιαστικά στην Τουρκία για συνομιλίες με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή σύγκλιση Άγκυρας–Καράκας σε ενέργεια, χρυσό και εμπόριο, παρά τις συνεχιζόμενες αμερικανικές κυρώσεις.</div><div><br />Η συνάντηση που δεν ήταν στην ατζέντα<br /><br />Η επίσκεψη της Ροντρίγκεζ στην Κωνσταντινούπολη ήρθε χωρίς επίσημη προαναγγελία — και ακριβώς γι’ αυτό έχει πολιτική βαρύτητα.<br /><br />Η Βενεζουελανή ηγετική φιγούρα έγινε δεκτή από τον Τούρκο πρόεδρο Recep Tayyip Erdoğan στο παλάτι Dolmabahçe, σε μια συνάντηση που επικεντρώθηκε σε τρεις άξονες</div><div>:ενέργεια<br />εμπόριο<br />ορυκτός πλούτος και εξόρυξη<br /><br />Πίσω από τη διπλωματική γλώσσα, όμως, βρίσκεται κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: η προσπάθεια δύο χωρών υπό πίεση από τη Δύση να σταθεροποιήσουν ένα εναλλακτικό οικονομικό δίκτυο επιβίωσης.<br />Το «παράλληλο σύστημα εμπορίου» Τουρκίας–Βενεζουέλας<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η σχέση Άγκυρας–Καράκας έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα μη δυτικής οικονομικής συνεργασίας.<br /><br />Παρά τις αμερικανικές κυρώσεις, οι δύο χώρες έχουν αναπτύξει:</div><div>εμπόριο πετρελαίου και προϊόντων διύλισης<br />συνεργασία στον χρυσό και στα ορυχεία<br />ανταλλαγές σε τρόφιμα και βιομηχανικά αγαθά<br />διπλωματική στήριξη σε διεθνή φόρα<br /><br />Το 2025, το διμερές εμπόριο έφτασε περίπου τα 448 εκατ. δολάρια, με στόχο πλέον πολλαπλασιασμού του σε επίπεδα πολλών δισεκατομμυρίων.<br /><br />Η φιλοδοξία που συζητήθηκε στη συνάντηση είναι ακόμη πιο φιλόδοξη: να τριπλασιαστεί ο όγκος συναλλαγών μέσα στα επόμενα χρόνια. </div><div><br />Η στρατηγική της Βενεζουέλας: έξοδος από τη δυτική οικονομική απομόνωση<br /><br />Η επίσκεψη Ροντρίγκεζ εντάσσεται σε μια ευρύτερη διπλωματική στροφή του Καράκας προς «εναλλακτικά κέντρα ισχύος».<br /><br />Μετά την αναδιάταξη της πολιτικής κατάστασης στη Βενεζουέλα στις αρχές του 2026, η χώρα επιχειρεί να:επαναφέρει ενεργειακές εξαγωγές σε νέες αγορές<br />παρακάμψει τμήματα του αμερικανικού κυρώσεων καθεστώτος<br />σταθεροποιήσει εισροές συναλλάγματος μέσω μη δυτικών εταίρων<br /><br />Η Τουρκία λειτουργεί εδώ ως κρίσιμος ενδιάμεσος κόμβος: ούτε πλήρως δυτική, ούτε πλήρως αποκομμένη από τις αγορές.</div><div><br />Η γεωπολιτική λογική του Ερντογάν<br /><br />Για την Άγκυρα, η σχέση με τη Βενεζουέλα δεν είναι ιδεολογική — είναι καθαρά γεωοικονομική.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει:</div><div>πρόσβαση σε πετρέλαιο και χρυσό<br />ενίσχυση του ρόλου της ως εμπορικός μεσολαβητής μεταξύ Δύσης και «κυρώσεων-υπό-καθεστώς» χωρών<br />επέκταση επιρροής στη Λατινική Αμερική<br />διαφοροποίηση ενεργειακών πηγών<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η σχέση με το Καράκας λειτουργεί ως εργαλείο στρατηγικής αυτονομίας.<br />Οι κυρώσεις των ΗΠΑ και το «γκρίζο οικονομικό πεδίο»<br /><br />Παρά τη διεύρυνση των σχέσεων, το καθεστώς κυρώσεων των ΗΠΑ παραμένει καθοριστικός παράγοντας.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι κάθε συμφωνία:απαιτεί πολύπλοκη νομική συμμόρφωση<br />περνά μέσα από μη δυτικά χρηματοπιστωτικά κανάλια<br />κινείται σε μια «γκρίζα ζώνη» διεθνών συναλλαγών<br /><br />Η συνέπεια είναι η δημιουργία ενός παράλληλου εμπορικού συστήματος, όπου κράτη όπως η Τουρκία λειτουργούν ως γέφυρες. </div><div><br />Από τη διπλωματία στην ενεργειακή γεωγραφία<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο πολιτικό.<br /><br />Είναι ενεργειακό.<br /><br />Η Βενεζουέλα διαθέτει από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, ενώ η Τουρκία αποτελεί στρατηγικό κόμβο μεταφοράς και εμπορίας ενέργειας.<br /><br />Η σύγκλιση των δύο δημιουργεί ένα άτυπο δίκτυο:παραγωγή στη Λατινική Αμερική<br />επεξεργασία και εμπορία μέσω Τουρκίας<br />διοχέτευση προς τρίτες αγορές (Ασία, Αφρική, Μέση Ανατολή)<br />Το νέο “εκτός Δύσης” οικονομικό σύστημα<br /><br />Η επίσκεψη Ροντρίγκεζ στην Άγκυρα δεν είναι απλώς μια διπλωματική συνάντηση ρουτίνας.<br /><br />Είναι μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας:<br /><br />της σταδιακής διαμόρφωσης ενός παράλληλου διεθνούς οικονομικού συστήματος, όπου χώρες υπό κυρώσεις ή γεωπολιτική πίεση δημιουργούν δίκτυα επιβίωσης έξω από το δυτικό χρηματοπιστωτικό κέντρο.<br /><br />Η Τουρκία και η Βενεζουέλα δεν αλλάζουν απλώς εμπόριο.<br />Αλλάζουν γεωπολιτική αρχιτεκτονική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Άγκυρα ως κόμβος: Το νέο ενεργειακό παιχνίδι με τη Βενεζουέλα.

Η αιφνιδιαστική επίσκεψη Rodríguez στον Ερντογάν δείχνει πώς διαμορφώνεται ένας παράλληλος κόσμος εμπορίου και ισχύος Κωστας Καλλιαντερης  Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Παλαιστίνιοι: Εγκλωβισμένοι μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/10/ISRAEL-PALESTINIANS-REUTERS-2-750x375.jpg" width="756" /><br /><br />Οι Παλαιστίνιοι στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας βρίσκονται παγιδευμένοι μεταξύ των επιθέσεων Ισραηλινών εποίκων και της ισλαμιστικής οργάνωσης Χαμάς, κατήγγειλε σήμερα 9/6/2026 διεθνής επιτροπή έρευνας εντεταλμένη από τον ΟΗΕ.<br /><br />«Οι Παλαιστίνιοι άμαχοι υφίστανται συστηματικά και σκοπίμως σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (…) παγιδευμένοι μεταξύ των ισραηλινών δυνάμεων και των εποίκων από τη μία πλευρά και του καθεστώτος τρόμου της Χαμάς από την άλλη», προειδοποιεί η επιτροπή αυτή σε έκθεσή της για τη βία που ασκούν μη κρατικοί παράγοντες στις περιοχές αυτές.<br /><br />«Αυτό που παρουσιάζει μια ανησυχητική ομοιότητα είναι η σκόπιμη πρόκληση δεινών σε Παλαιστίνιους αμάχους. Παρά το γεγονός ότι η προέλευση και τα κίνητρά τους διαφέρουν, και τα δύο φαινόμενα λαμβάνουν χώρα σε πλαίσια που δημιουργούνται από το Ισραήλ», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Σρινιβασάν Μουραλιντάρ, πρόεδρος της επιτροπής.<br /><br />Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ η επιτροπή υπογράμμισε την ευθύνη του κράτους του Ισραήλ στις ενέργειες των εποίκων εις βάρος του παλαιστινιακού πληθυσμού.<br /><br />Η βία στη Δυτική Όχθη παρουσίασε κατακόρυφη άνοδο μετά το ξέσπασμα του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, τον Οκτώβριο του 2023, έπειτα από την πρωτοφανή επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ.<br /><br />Η έκθεση αναφέρει ότι τουλάχιστον επτά Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και 832 τραυματίστηκαν σε επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων το 2025, αύξηση 130% σε σχέση με το 2024.<br /><br />Σύμφωνα με συνολικότερη εκτίμηση του AFP, με βάση τα στοιχεία της Παλαιστινιακής Αρχής, τουλάχιστον 1.080 Παλαιστίνιοι – μαχητές και άμαχοι—έχουν σκοτωθεί στη Δυτική Όχθη από Ισραηλινούς στρατιώτες ή εποίκους από τον Οκτώβριο του 2003.<br /><br />Κάποιες πράξεις βίας διαπράχθηκαν «σε συνεργασία με τις ισραηλινές στρατιωτικές αρχές» με στόχο να ασκήσουν πίεση στους Παλαιστίνιους προκειμένου να φύγουν από την περιοχή, υποστηρίζει η έκθεση.<br /><br />«Η αυξανόμενη συμμετοχή των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας στις επιθέσεις των εποίκων ισοδυναμεί με ντε φάκτο κατάρρευση του διαχωρισμού μεταξύ εποίκων και στρατιωτών», προσθέτει.<br /><br />Οι έποικοι θεωρούν, σύμφωνα με την έκθεση, ότι οι ενέργειές τους «εντάσσονται στο πλαίσιο ενός ‘ιερού πολέμου’ που έχει στόχο την απελευθέρωση του συνόλου του εδάφους του Ισραήλ».<br /><br />Η επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι οι επιθέσεις εναντίον χωριών και καλλιεργήσιμων εκτάσεων Παλαιστινίων έχουν παρουσιάσει κατακόρυφη άνοδο 130% από το 2023, περιλαμβανομένων περιστατικών στα οποία συμμετέχουν μασκοφόροι δράστες. Οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας συχνά συνοδεύουν τους εποίκους και ενεργούν ως ασπίδα για τη βία.<br /><br />Οι ενέργειες των εποίκων και του κράτους του Ισραήλ έχουν τον ίδιο στρατηγικό στόχο, εκτιμά η έκθεση: «τη διατήρηση της παράνομης κατοχής, την εδραίωση παράνομων ισραηλινών οικισμών, την προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών και την εκδίωξη Παλαιστινίων από τη γη τους».<br /><br />Αυτές οι επιθέσεις, οι οποίες κάποιες φορές είχαν στόχο παιδιά, συνοδεύονται επίσης από σεξουαλική βία, κυρίως εναντίον γυναικών και κοριτσιών, επισημαίνει η έκθεση.<br /><br />Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο ισραηλινός στρατός δεν έχουν απαντήσει προς το παρόν σε αίτημα για σχολιασμό.<br /><br />Το Ισραήλ απορρίπτει τις κατηγορίες ότι ο στρατός καλύπτει τους εποίκους στις επιθέσεις τους εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, λέγοντας ότι πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά τα οποία παραβιάζουν το πρωτόκολλο του στρατού και για τα οποία έχουν ξεκινήσει έρευνες.<br />«Τιμωρητικά μέτρα της Χαμάς»<br /><br />Στη νέα της έκθεση η επιτροπή κατέγραψε επίσης 249 περιστατικά «εκτελέσεων και σοβαρής σωματικής βίας» στη Λωρίδα της Γάζας το 2024 και το 2025 στα οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον 108 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 384.<br /><br />Ομάδες που πρόσκεινται στη Χαμάς εμπλέκονται σε τουλάχιστον 60 από αυτά, μεταξύ των οποίων δύο δημόσιες εκτελέσεις 11 ανδρών, σημειώνει.<br /><br />«Η επιτροπή ανησυχεί βαθιά για τη σοβαρότητα και τον δημόσιο χαρακτήρα των τιμωρητικών μέτρων που λαμβάνει η Χαμάς στη Γάζα, τα οποία προκαλούν βαθιά τραύματα σε έναν άμαχο πληθυσμό που ήδη φέρει σοβαρά τραύματα», τόνισε ο Μουραλιντάρ.<br /><br />Η έκθεση σημειώνει επίσης την αύξηση του αριθμού των θανάτων και των τραυματισμών μεταξύ Ισραηλινών αμάχων από τις ενέργειες παλαιστινιακών ένοπλων ομάδων αλλά και ατόμων. Εκτός των περίπου 1.200 ανθρώπων που σκοτώθηκαν στις 7 Οκτωβρίου 2023, «συνολικά 60 Ισραηλινοί άμαχοι σκοτώθηκαν μεταξύ του 2023 και του 2025», τα δύο τρίτα των οποίων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, σύμφωνα με την επιτροπή.<br /><br />Οι επιθέσεις αυτές, εκτιμά, παραβιάζουν τις αρχές του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και ισοδυναμούν με «εγκλήματα πολέμου». Επίσης θεωρεί τα μέτρα που επέβαλε το Ισραήλ σε αντίποινα ενδεχόμενα «εγκλήματα κατά του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου».<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παλαιστίνιοι: Εγκλωβισμένοι μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.

Οι Παλαιστίνιοι στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας βρίσκονται παγιδευμένοι μεταξύ των επιθέσεων Ισραηλινών εποίκων και της...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σπέρνουν μίσος κατά των Ελλήνων»: Τούρκος δημοσιογράφος «αδειάζει» τα ΜΜΕ της χώρας του.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/06/tourkos-dhmosiografos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="885" data-original-width="1390" height="127" src="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/06/tourkos-dhmosiografos.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι σε δημοσιεύματα που συνοδεύονται από στρατιωτικές εικόνες και εμπρηστικές διατυπώσεις</span></h3>Σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης προσεγγίζουν την Ελλάδα διατυπώνει ο Τούρκος δημοσιογράφος και αναλυτής μέσων ενημέρωσης Faruk Bildirici, κάνοντας λόγο για συστηματική καλλιέργεια ανθελληνικού κλίματος και χρήση ρητορικής που, σε ορισμένες περιπτώσεις, φτάνει ακόμη και στα όρια της ρητορικής μίσους.<br /><br />Με άρθρο-παρέμβασή του, ο Bildirici ασκεί σκληρή κριτική στον τουρκικό Τύπο, υποστηρίζοντας ότι μεγάλο μέρος των μέσων λειτουργεί ως προέκταση της κρατικής πολιτικής, υιοθετώντας μια γλώσσα που δεν περιορίζεται στην κριτική προς την ελληνική κυβέρνηση, αλλά στοχοποιεί συνολικά τον ελληνικό λαό.<br /><br />Ο έμπειρος δημοσιογράφος επισημαίνει ότι το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια ακόμη πιο επιθετική προσέγγιση, με δημοσιεύματα που ταυτίζουν τις πολιτικές επιλογές της Αθήνας με τους ίδιους τους Έλληνες πολίτες, καλλιεργώντας κλίμα εχθρότητας και διακρίσεων.<br /><br />Στην ανάλυσή του παραθέτει χαρακτηριστικά παραδείγματα από τουρκικές εφημερίδες και ιστοσελίδες, καταγγέλλοντας τίτλους που παρουσιάζουν την Ελλάδα ως μόνιμη απειλή και ενισχύουν πολεμικά αντανακλαστικά στην κοινή γνώμη. Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται απέναντι σε δημοσιεύματα που συνοδεύονται από στρατιωτικές εικόνες και εμπρηστικές διατυπώσεις, κάνοντας λόγο για ξεκάθαρη πολεμοκαπηλία.<br /><br />Ο Bildirici υπογραμμίζει μάλιστα ότι η λογική της έντασης έχει διεισδύσει ακόμη και σε ζητήματα πολιτισμού και γαστρονομίας. Όπως σημειώνει, μέχρι και οι συζητήσεις γύρω από την προέλευση παραδοσιακών φαγητών μετατρέπονται σε «πολέμους» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με τα μέσα να χρησιμοποιούν υπερβολικούς τίτλους που τροφοδοτούν αντιπαραθέσεις αντί να αναδεικνύουν τα κοινά πολιτιστικά στοιχεία των δύο λαών.<br /><br />Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Τούρκος αναλυτής υπενθυμίζει ότι η δημοσιογραφική δεοντολογία επιβάλλει σεβασμό προς όλα τα έθνη και αποφυγή δημοσιευμάτων που υποδαυλίζουν το μίσος. Παράλληλα, επικαλείται το παράδειγμα του δολοφονημένου δημοσιογράφου Αμπντί Ιπεκτσί, ο οποίος είχε αφιερώσει σημαντικό μέρος της δράσης του στην προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας, εκφράζοντας την ανησυχία του ότι το μήνυμα της συνύπαρξης έχει πλέον δώσει τη θέση του σε έναν ολοένα πιο επιθετικό δημόσιο λόγο.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Σπέρνουν μίσος κατά των Ελλήνων»: Τούρκος δημοσιογράφος «αδειάζει» τα ΜΜΕ της χώρας του.

Ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι σε δημοσιεύματα που συνοδεύονται από στρατιωτικές εικόνες και εμπρηστικές διατυπώσεις Σοβαρές καταγγελίες για το...

Διαβάστε την συνέχεια

Τζέι Ντι Βανς: Οι ΗΠΑ κοντά σε συμφωνία με το Ιράν .

<img height="117" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/VANCE-630x370.jpg" width="769" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Τώρα, στο Ισραήλ μπορεί να αρέσει αυτό, μπορεί και να μην αρέσει»</span></h3>Στην παραδοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ «έχουν πολλά κοινά συμφέροντα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου τα συμφέροντά μας αποκλίνουν», προχώρησε ο Τζέι Ντι Βανς, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο του Fox News για το πόσο «ανησυχεί για το γεγονός ότι το Ισραήλ κατασκοπεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες και ενεργεί αυθαίρετα στο Λίβανο».<br /><br /><br />«Νομίζω ότι ο Πρόεδρος ήταν πολύ σαφής σε αυτό το σημείο: ενώ το Ισραήλ έχει προφανώς ορισμένους στόχους, ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν είναι να διασφαλίσουν ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα», είπε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος χωρίς να απαντήσει ουσιαστικά στις ερωτήσεις που του τέθηκαν.<br /><br />Ο Βανς υποστήριξε ότι «κατά τη διάρκεια του τελευταίου ενάμιση έτους, έχουμε δημιουργήσει τον απαραίτητο χώρο όπου ο πρόεδρος πιστεύει -και νομίζω ότι έχει δίκιο- ότι μπορούμε να επιτύχουμε τη μακροπρόθεσμη διευθέτηση της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν».<br /><br />«Τώρα, στο Ισραήλ μπορεί να αρέσει αυτό, μπορεί και να μην αρέσει.<br /><br />»Αλλά ουσιαστικά, πιστεύουμε ότι αυτό είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής» πρόσθεσε.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε αν οι Ιρανοί «προσπαθούν να παίξουν» με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές, ο Βανς απάντησε:<br /><br />«Όλοι προσπαθούν πάντα να παίξουν με όλους», ενώ υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με τη συμφωνία που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Τραμπ, το πρόβλημα με τη συμφωνία του 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμα «είναι ότι δεν υπήρχε ένα κατάλληλο καθεστώς επιθεωρήσεων για να διασφαλιστεί ότι οι Ιρανοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να κατασκευάσουν πυρηνικό όπλο.<br /><br />»Αυτή είναι μία από τις μεγάλες διαφορές μεταξύ του τι συνέβη τότε και του τι θα επιτύχει ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, υποθέτοντας ότι τελικά θα καταφέρουμε να συνάψουμε συμφωνία.<br /><br />»Θα υιοθετήσουμε τη στάση: “Εκπληρώστε την αποστολή του προέδρου, αλλά επαληθεύστε μακροπρόθεσμα ότι οι Ιρανοί τηρούν τη συμφωνία”.<br /><br />»Είναι δύσκολο εγχείρημα, αλλά ο πρόεδρος μας έχει θέσει σε καλή θέση για να το επιτύχουμε».<br /><br />Ο Βανς ισχυρίστηκε επίσης ότι οι Ιρανοί «δεν θέλουν να συνεχιστεί αυτός ο πόλεμος, δεν είναι προς το συμφέρον τους, και νομίζω ότι έρχονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και βάζουν κάποια πράγματα στο τραπέζι.<br /><br />»Φυσικά θα το επαληθεύσουμε, αλλά αν καταλήξουμε σε αυτή τη συμφωνία, θα είναι μια μεγάλη νίκη για τον αμερικανικό λαό».<div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τζέι Ντι Βανς: Οι ΗΠΑ κοντά σε συμφωνία με το Ιράν .

«Τώρα, στο Ισραήλ μπορεί να αρέσει αυτό, μπορεί και να μην αρέσει» Στην παραδοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ «έχουν πολλά κοινά ...

Διαβάστε την συνέχεια