Ελαττωματική δημοκρατία σε εικονική πραγματικότητα (Γ. Σαχίνης).

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/08/mitsotakistsiprasandroulakis-1024x572.jpeg"><img border="0" height="358" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2022/08/mitsotakistsiprasandroulakis-1024x572.jpeg" width="720" /></a><div><br /></div><div>Του<b> Γιώργου Σαχίνη</b></div><div>Σε δεύτερη μοίρα το θέμα των υποκλοπών στον συστημικό Τύπο, ψηλά στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ<br />Προχθές Δευτέρα 8 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο διάγγελμά του θέλησε να προσφέρει απαντήσεις εντός ενός πολιτικού πλαισίου και αποφεύγοντας μετά ζήλου την ουσία του θέματος των υποκλοπών από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. </div><div><br /></div><div>Η τοποθέτηση αυτή κρίθηκε ως μη ικανοποιητική από όλη την αντιπολίτευση, καθώς το “νίπτω τας χείρας μου για τα πολιτικά λάθη των στενών συνεργατών μου” προσφέρθηκε μαζί με την αναγκαία απροσδιοριστία για την ουσία, ακολουθώντας μια στρατηγική σύμφωνα με το «αμαθία τε μετά σωφροσύνης ωφελιμώτερον ή δεξιότης μετά ακολασίας» της διδασκαλίας του Θουκυδίδη, ώστε το όλο θέμα είτε να εστιάσει στο δέντρο (νόμιμη επισύνδεση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, κυρίου Ανδρουλάκη), είτε να εξασθενίσει και ελέω της πραγματικότητας να αποφευχθεί να δοθεί περισσότερο φως στη συνεχώς ισχυροποιούμενη επισύνδεση ΕΥΠ και δομών της κρατικής εξουσίας.</div><div><br />Ερχόμενοι δύο ημέρες μετά, περιδιαβαίνοντας τον συστημικό Τύπο και ΜΜΕ, το όλο θέμα φαίνεται να περνά σε δεύτερη μοίρα, και κάποιος θα πρέπει να ανατρέξει σε κανάλια του YouΤube ή στα λιγότερο προβεβλημένα ΜΜΕ για να βεβαιωθεί ότι δεν παράκουσε. Καμία αναφορά για τον τρόπο που η ΕΥΠ έχει εργαλειοποιηθεί, με διάφορα προσωνύμια - «Αρχικοριός», «Εθνικός κοριός», «Τόμσεν-Βελκουλέσκου» - να προσδιορίζουν τη χρονική εποχή, και με ή χωρίς το όποιο υποτυπώδες φίλτρο της δικαιοσύνης, αντί να επιτελεί τον εξαιρετικά κρίσιμο ρόλο της που είναι η προστασία της εθνικής ασφάλειας και της εθνικής κυριαρχίας, την ώρα μάλιστα που το τουρκικό γεωτρύπανο ετοιμάζεται να σουλατσάρει εντός της ελληνικής ημιπροσδιορισμένης ΑΟΖ. Ψάχνοντας κάποιος καλύτερα στο διαδίκτυο, θα βρει αρκετά ρεπορτάζ για τα εκατομμύρια ευρώ που οδεύουν σε «πληροφοριοδότες», για παρακολουθήσεις πολιτών ή ακόμα και στελεχών του ΔΝΤ, και γενικότερα για το πέπλο μυστηρίου με απόλυτη αδιαφάνεια και καμία ιχνηλασιμότητα των ενεργειών της ΕΥΠ σε περιπτώσεις που δε μοιάζουν και τόσο για να χαρακτηρίζονται “εθνικής ασφάλειας”.</div><div><br /><img height="427" src="https://www.neakriti.gr/files/2022-08-10/1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Ίσως θα αναρωτηθεί ο πολίτης ότι, εφόσον δεν αναδεικνύεται από τα συστημικά ΜΜΕ, το θέμα δεν έχει άλλο “πολιτικό ζουμί” μετά την απομάκρυνση-παραίτηση δύο στενών συνεργατών του πρωθυπουργού, και τα αξιοπερίεργα της εμπλοκής ξένων κρατών που δεν προσφέρουν το πέπλο της εθνικής ασφάλειας στην υπόθεση. Περιδιαβάζοντας όμως τον ευρωπαϊκό, ακόμα και τον παγκόσμιο Τύπο, ξαφνικά θα διαπιστώσει ότι το θέμα παραμένει στο “σεντόνι”. </div><div><br /></div><div>Αρκετά εξ αυτών εστιάζουν στην προσπάθεια του Έλληνα πρωθυπουργού να αποστασιοποιηθεί από ένα σκάνδαλο υποκλοπών, του οποίου οι διαστάσεις δε φαίνεται να αφορούν μόνο στην αξιοποίηση της πληροφορίας και στο πλαίσιο στο οποίο αυτή ενεργοποιήθηκε, αλλά και στην όποια ευχέρεια του πρωθυπουργικού γραφείου να αξιοποιεί πόρους της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών (υπάρχουσα και αναγκαία σε όλα τα κράτη).</div><div><br />Σε αντιδιαστολή της ελληνικής εικονικής πραγματικότητας, τα ευρωπαϊκά Μέσα αρχίζουν να αναδεικνύουν την πρόταση σχεδόν όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης (που έπιασαν λαχείο) για ενδελεχή έρευνα, χωρίς να κατεβάζουν διόλου τον πήχη της ευθύνης. Στην άμεση δε ανακοίνωση της αυστηροποίησης του πλαισίου ελέγχου και της ενίσχυσης της διαφάνειας αυτού του είδους των επιχειρήσεων και του πολιτικού λάθους που δεν έπρεπε να γίνει, αν και μη γνώστες της ελληνικής πραγματικότητας, δε φαίνεται να γοητεύονται από αυτή την πρώτη έκδοση και εξακολουθούν να εστιάζουν σε αναπάντητα ερωτήματα... </div><div><br /></div><div>«Προς τι η παρακολούθηση ενός Έλληνα πολιτικού για λόγους εθνικής ασφάλειας, καθώς δεν απαιτείται ουσιώδης αιτιολογία;». «Τι κοινό υπάρχει και σε άλλους πολιτικούς ή δημοσιογράφους που έχουν καταγγείλει παρακολουθήσεις από την ΕΥΠ;». Και, εντέλει, «τι αποσκοπούσε η απόφαση του πρωθυπουργού για κοντινότερη προσάρτηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στο πρωθυπουργικό γραφείο και μάλιστα η ανάθεση συντονιστικού ρόλου στον γενικό γραμματέα του γραφείου του;». Ερωτήματα που ίσως δε βρουν ικανοποιητικές απαντήσεις, πλην όμως η δημοσιογραφία οφείλει κάθε φορά να τα θέτει, ακόμα και εάν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι αποτελούν στόχους του Predator ή ακόμα πιο εξελιγμένων εργαλείων κυβερνοπαρακολούθησης.</div><div><br /><img height="427" src="https://www.neakriti.gr/files/2022-08-10/2.jpg" width="640" /><br />Στη δημοκρατία μπορεί άπαντες να καταλήξουν παρακολουθούμενοι από τις υπηρεσίες του κράτους, θα πρέπει όμως να προσφέρεται εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η οποία να ελέγχεται από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ενώ οι δημοσιογράφοι, επιτελώντας τον δικό τους ρόλο, να αποτελούν καταλύτες στην ενδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών βάσει διαδικασιών. Σε διαφορετική περίπτωση, η υποτιμητική 65η κατάταξη της χώρας μας, όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, ως προς το ζήτημα της ελευθερίας του Τύπου, σύμφωνα με τον δείκτη ελευθερίας του Τύπου, χαμηλότερα από χώρες όπως Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Νιγηρία, Μαδαγασκάρη... και νησιά Φίτζι, τεκμηριώνει ότι όντως βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου κυριαρχεί μια εξόχως ελλαττωματική έκδοση αυτής της δημοκρατίας, που συνυπάρχει με τελευταίας έκδοσης λογισμό παρακολούθησης. Μια ελαττωματική δημοκρατία και με τη βούλα του “Economist”, όπου, σύμφωνα με τον παγκόσμιο δείκτη δημοκρατικότητας που δημοσιεύει ετησίως, αυτή η χώρα των “άριστων” κατατάσσεται στην 34η θέση παγκοσμίως με την ένδειξη «Ελαττωματική Δημοκρατία» («Flawed democracy»).<img height="427" src="https://www.neakriti.gr/files/2022-08-10/3.jpg" width="640" /></div><div><br /></div><div><a href=" neakriti.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελαττωματική δημοκρατία σε εικονική πραγματικότητα (Γ. Σαχίνης).

Του Γιώργου Σαχίνη Σε δεύτερη μοίρα το θέμα των υποκλοπών στον συστημικό Τύπο, ψηλά στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ Προχθές Δευτέρα 8 Αυγούστου, ο πρωθυπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Βρετανία χρηματοδοτεί «μυστικά» το στυγνό τουρκικό κράτος

<img height="401" src="https://m.naftemporiki.gr/thumb/1894345/1200/10000/0x0000000001dba296/1/tatlidilforum.jpg" width="764" /><br /><br />Ο Ερντογάν, έχει χαρακτηρίσει την Βρετανία «σύμμαχο στρατηγικής σημασίας» και όπως φαίνεται το Foreign Office το ανταποδίδει, χρηματοδοτώντας μυστικά το στυγνό τουρκικό καθεστώς, μέσω του Tatlidil Forum, όπως αποκαλύπτει το ερευνητικό site Declassified UK. <br /><br />Ως γνωστόν η Τουρκία, καταπατά άγρια τα ανθρώπινα δικαιώματα, γεγονός που έχει καταγγελθεί διεθνώς, ενω οι Ρεπόρτερς Χωρίς Σύνορα την αποκαλούν ως τη «μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον κόσμο» το 2012.<br /><br />Για το συγκεκριμένο φόρουμ,που δρα υπογείως, δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα.<br /><br />Δημιουργήθηκε το 2011 από τον τότε Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον και τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με στόχο να «διευκολυνθούν και να ενισχυθούν οι σχέσεις» μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Σύμφωνα με το Declassified UK., συμπροεδρεύων είναι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των Εργατικών Τζακ Στρο και «υψηλός» υποστηρικτής ο πρίγκιπας Άντριου <br /><br />Στις συνεδριάσεις του, που εναλλάσονται μεταξύ Βρετανίας και Τουρκίας, συμμετέχουν και άλλα βασιλικά μέλη, ανώτεροι Βρετανοί πολιτικοί, υπουργοί και επιχειρηματίες. <br /><br />Χρηματοδότες του μεταξύ άλλων, είναι η BAE Systems, και η Rolls Royce δύο από τις μεγαλύτερες εταιρείες όπλων της Βρετανίας, αλλά και η Shell και η BP.<br /><br />Σύμφωνα με το Declassified UK, το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών συνεισέφερε πρόσφατα στο Tatlidil 11.700 £ αν και πρόκειται για ανεπίσημο φορεα. Σε αυτό «πατάει» άλλωστε, αρνούμενο να απαντήσει σε ερώτηση για το θέμα. δηλώνοντας πως δεν γνωρίζε ποιος το συγχρηματοδοτεί ή πότε και πού θα γίνει το επόμενο συνέδριο.<br /><br /> «Η Τουρκία είναι βασικός εταίρος του Ηνωμένου Βασιλείου και σημαντικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Το φόρουμ Tatlidil όμως δεν είναι κυβερνητικός φορέας. Το Υπουργείο Εξωτερικών παρέχει περιορισμένη οικονομική υποστήριξη» παραδέχτηκε πάντως.<br /> <br />«Το Tatlidil είναι ένας βασικός μηχανισμός που χρησιμοποιεί το βρετανικό κατεστημένο για να προωθήσει τα εμπορικά και στρατιωτικά του συμφέροντα στην Τουρκία», αναφέρει το Declassified UK.<br /><br />Το εμπόριο μεταξύ Βρετανίας και Τουρκίας αυξήθηκε 20 τοις εκατό τον τελευταίο χρόνο και η βρετανική κυβέρνηση ενέκρινε την εξαγωγή όπλων 1,8 δισεκατομμυρίων λιρών στην Τουρκία.<br /><br />Το όνομα ενός από τους Τούρκους επικεφαλής του φόρουμ , του Μπουλέντ Γκοκτουνάλ ιδρυτή και προέδρου της συμβουλευτικής εταιρείας Mineks International — έχει εμφανιστεί στο παρελθόν στα Paradise Papers .<br /><br /><a href="http://naftemporiki.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πώς η Βρετανία χρηματοδοτεί «μυστικά» το στυγνό τουρκικό κράτος

Ο Ερντογάν, έχει χαρακτηρίσει την Βρετανία «σύμμαχο στρατηγικής σημασίας» και όπως φαίνεται το Foreign Office το ανταποδίδει, χρηματοδοτώντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Le Point: Όλες οι διεθνείς σχέσεις θα πρέπει στο εξής να διαβάζονται μέσα από το πρίσμα της σύγκρουσης Κίνα-ΗΠΑ.

<a href="https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/298385852_8190675924305843_7628917084749096199_n.jpg?_nc_cat=108&ccb=1-7&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=FlwU8Vu-PGoAX_ZF4WN&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&oh=00_AT_xK_jDD5e3ko8hrIO3-s4mTuiL0C9l0m-DchCHAzpwvA&oe=62F9D794"><img border="0" height="427" src="https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/298385852_8190675924305843_7628917084749096199_n.jpg?_nc_cat=108&ccb=1-7&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=FlwU8Vu-PGoAX_ZF4WN&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&oh=00_AT_xK_jDD5e3ko8hrIO3-s4mTuiL0C9l0m-DchCHAzpwvA&oe=62F9D794" width="757" /></a><div><br /></div><div><b>William Thay-Marion Pariset</b></div><div>Το ταξίδι της Νάνσι Πελόζι στην Ταϊβάν σηματοδοτεί την έναρξη της τρίτης εποχής διεθνών σχέσεων από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και την εποχή της αμερικανικής υπερδύναμης ο 21ος αιώνας θα διαμορφωθεί από τη σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Όλες οι διεθνείς σχέσεις θα πρέπει στο εξής να διαβάζονται μέσα από το πρίσμα της σύγκρουσης μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων.<br /><br />Ο νεοφιλελευθερισμός, σύμφωνα με τον Φράνσις Φουκουγιάμα, επρόκειτο να οδηγήσει στο «τέλος της Ιστορίας» χάρη στη νίκη του καπιταλισμού και την απόλυτη και αδιαμφισβήτητη υπεροχή της φιλελεύθερης ιδεολογίας ως μετρονόμου των σχέσεων μεταξύ των εθνών. Η πρόβλεψη αυτή διαψεύστηκε με το τέλος της φιλελεύθερης εποχής και την επιστροφή των συγκρούσεων μεταξύ των εθνών. Γινόμαστε μάρτυρες, αφενός, της αναζωπύρωσης πολυάριθμων περιφερειακών συγκρούσεων, όπως αυτή μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, και, αφετέρου, τον πολλαπλασιασμό των εντάσεων μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ που προοιωνίζουν μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση.<br /><br />Αυτό το τέλος του «τέλους της ιστορίας» συνδέεται με τη δυτική παρακμή : οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον ο χωροφύλακας του κόσμου και ο οικονομικός πυρετός έχει μετακινηθεί από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό. Οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον την συντριπτική υπεροχή που είχαν παλιά. Τα λάθη που έγιναν στη Μέση Ανατολή, ειδικότερα, έχουν προκαλέσει δυσαρέσκειες από κράτη που αρνούνται το μοντέλο που έχει επιβάλλει η αμερικανική εξωτερική πολιτική. Το κέντρο βάρους της παγκόσμιας οικονομίας ενώ ήταν προηγουμένως στον Ατλαντικό με τις δυτικές χώρες του G7 έχει μετακινηθεί προς την ζώνη του Ινδο-Ειρηνικού, η οποία εκπροσωπεί τώρα το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Εκτός από την Κίνα άλλες πέντε χώρες είναι μέλη του G20 (Αυστραλία, Νότια Κορέα, Ινδία, Ινδονησία, Ιαπωνία). Πάνω απ' όλα αυτή η ζώνη είναι δυναμική σε όλους τους δείκτες καθώς ο Ινδο-Ειρηνικός θα αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας οικονομίας το 2040.<br /><br />Ανταγωνισμός για την παγκόσμια ηγεμονία</div><div><br />Τα κίνητρα της εμπλοκής αυτών των δύο βαρέων βαρών σε αυτή την αναμέτρηση διαφέρουν ωστόσο ριζικά. Για τις ΗΠΑ η πρόκληση είναι να υπερασπιστούν την οικουμενικότητα του οικονομικού (φιλελευθερισμού) και του πολιτικού (δημοκρατικού) μοντέλου τους, που αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της ισχύς τους. Για την Κίνα ο στόχος είναι να γίνει και πάλι η κορυφαία δύναμη στον κόσμο έως το 2049, τερματίζοντας την εποχή της ταπείνωσης που ξεκίνησε από τον πόλεμο του οπίου (1839-1856). Για την επίτευξη αυτού του στόχου διασφαλίζει τις συνθήκες διαιώνισης του κοινωνικού και πολιτικού της μοντέλου και τα μέσα οικονομικής ευημερίας της κοινωνίας της. Η ανάπτυξη της Κίνας χωρίς τις φιλοδοξίες οικουμενικότητας-τουλάχιστον με τον τρόπο που γίνεται αντιληπτή αυτή η οικουμενικότητα στην Ευρώπη-βασίζεται στην προώθηση των δικών της κανόνων και προτύπων στον οικονομικό τομέα και στην διατήρηση της πολιτικής της αυτονομίας χωρίς να επιδιώκει να αναμορφώσει τις χώρες που είναι οικονομικοί της εταίροι.<br /><br />Κατά συνέπεια οι ΗΠΑ ακολουθώντας την παραδοσιακή τους προσέγγιση των διεθνών σχέσεων θα κινητοποιήσουν όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους (διπλωματικά, οικονομικά, ακόμη και στρατιωτικά) για να περιορίσουν την επέκταση της κινεζικής επιρροής. Οι συνέπειες του εμπορικού πολέμου, που επηρεάζει την ανάπτυξη και την ανάδυση άλλων δυνάμεων στον κόσμο, θα είναι επίσης ένα μέσο ώθησης των κρατών να ευθυγραμμιστούν με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Απέναντι, η Κίνα ποντάρει στη στρατηγική της των δρόμων του μεταξιού. Αυτό το γιγάντιο πρόγραμμα υποδομών στοχεύει στο να προμηθεύσει την Κίνα κυρίως με πρώτες ύλες, συνδυαζόμενη με μια στρατηγική χρηματοδότησης από κινεζικά δάνεια αυξάνοντας την εξάρτηση και την ευθυγράμμιση των συμμετεχόντων κρατών. Ευθυγραμμίζοντας χώρες στο μοντέλο ανάπτυξης κινεζικού τύπου, το Πεκίνο θέλει να αποδείξει ότι διαθέτει ένα εναλλακτικό μοντέλο σε σχέση με το αμερικανικό.<br /><br />Προς τον πόλεμο ;</div><div><br />Από την «ασιατική στροφή» που ξεκίνησε από τον Μπαράκ Ομπάμα, ο κόσμος πολώνεται σταδιακά γύρω από τον σινο-αμερικανικό άξονα. Είτε μέσω του εμπορικού πολέμου είτε μέσω νέων συμμαχιών στην Ασία (ιδίως με το Βιετνάμ ή τη Βιρμανία), οι ΗΠΑ σκοπεύουν να αποτρέψουν την Κίνα από το να πετύχει τους στόχους της. Απαιτώντας την επιλογή ενός από τους δύο οικονομικούς μεγάλους εταίρους σε στρατηγικούς τομείς (π.χ. στις τηλεπικοινωνίες με την Huawei), αυτή η εμπορική σύγκρουση ασυνήθιστου μεγέθους θα μπορούσε να αναδείξει δύο μεγάλες ομάδες που χαρακτηρίζονται από τεχνολογικά και πολιτικά οικοσυστήματα. Μία νέα μορφή ψυχρού πολέμου. Αυτό το φαινόμενο θα τροποποιήσει μόνιμα τις διεθνείς σχέσεις και κινδυνεύει να καταστήσει ομήρους ορισμένες χώρες.<br /><br />Αυτή η αμερικανική στρατηγική συνοδεύεται από μια ανάγνωση των διεθνών σχέσεων όπου κάθε θέμα είναι μια ευκαιρία επιβεβαίωσης της ανωτερότητας των ΗΠΑ. Τα τελευταία διεθνή επεισόδια μπορούν να διαβαστούν υπό το πρίσμα της σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Έτσι, το Αφγανιστάν, η Ουκρανία, η σύμβαση υποβρυχίων με την Αυστραλία και η Ταϊβάν είναι αντίστοιχα διακυβεύματα στον ανταγωνισμό επιρροής μεταξύ των δύο κορυφαίων παγκόσμιων δυνάμεων. Το πιθανότερο λοιπόν ότι οι δύο πρωταγωνιστές θα εμπλακούν σε κάθε σημείο έντασης στον κόσμο σε αυτόν τον αγώνα επιρροής για να κερδίσουν επιπλέον πόντους σε αυτόν τον αγώνα για την παγκόσμια ηγεμονία.<br /><br />Σε αυτή τη νέα εποχή, έχουμε τρεις επιλογές : διατήρηση της συμμαχίας με τις ΗΠΑ, καλοπροαίρετη ουδετερότητα ως προς το Πεκίνο ή την δημιουργία ενός τρίτου δρόμου. Αυτές οι διαφορετικές επιλογές μπορούν να συνοψιστούν στην ιστορική επιλογή κοινών αξιών με τις ΗΠΑ, στην οικονομική επιλογή της Κίνας και στη γεωστρατηγική επιλογή με την εμφάνιση ενός νέου μπλοκ. Η Κίνα ξύπνησε και τώρα ο κόσμος τρέμει.<br /><br /></div><div><a href="https://www.lepoint.fr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Le Point: Όλες οι διεθνείς σχέσεις θα πρέπει στο εξής να διαβάζονται μέσα από το πρίσμα της σύγκρουσης Κίνα-ΗΠΑ.

William Thay-Marion Pariset Το ταξίδι της Νάνσι Πελόζι στην Ταϊβάν σηματοδοτεί την έναρξη της τρίτης εποχής διεθνών σχέσεων από το τέλος του...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σχέδιο Ερντογάν και η μεγάλη εικόνα.

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=erdogan_140.jpg" width="744" /><br /><br /><b>Κώστας Λάβδας*</b><br />Στα σημαντικά ζητήματα, η επικέντρωση στις εξελίξεις της κάθε ώρας και ημέρας είναι επιβεβλημένη. Μπορεί όμως να αποβεί και παραπλανητική. Το πρόβλημα ξεκινά από την προσπάθεια να εξαχθούν γενικά συμπεράσματα από καθημερινές ειδήσεις και να υποστηριχθούν ερμηνείες των οποίων η επιβεβαίωση ή/και η διάψευση ξεπερνά κατά πολύ το βεληνεκές της κάθε επιμέρους και εφήμερης εξέλιξης.<br /><br />Από τα λαβράκια που περιλάμβανε το μενού στη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν τον Μάρτιο στην Κωνσταντινούπολη και τα «οφέλη σε πολλά επίπεδα» που κάποιοι έσπευσαν να διαφημίσουν, περάσαμε - μέσα από τις οξύτατες εντάσεις και τις κλιμακούμενες απειλές που μεσολάβησαν - στα εξίσου βιαστικά συμπεράσματα που ακούμε για το υποτιθέμενο «μορατόριουμ», με αφορμή την επιλογή του Ερντογάν να ξεκινήσει τις εργασίες του νέου γεωτρύπανου Αμπντουλχαμίντ Χαν σε νερά κοντά στην Αττάλεια.<br /><br />Στο μεταξύ, η Άγκυρα έχει ανοίξει με τρόπο συστηματικό μια εντυπωσιακή και διαρκώς εμπλουτιζόμενη βεντάλια διεκδικήσεων, με σαφή επιβεβαίωση ακραίων θέσεων και τις τελευταίες ημέρες. Χρειαζόμαστε μια σαφέστερη εποπτεία της μεγάλης εικόνας.<br /><br />Όμως εδώ η «μεγάλη εικόνα» σημαίνει δυο πράγματα. Αφενός αυτήν που εμείς στην Ελλάδα θα έπρεπε να έχουμε αντιληφθεί σε σχέση με τους τουρκικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς, πέρα από τις τακτικές κινήσεις και καθημερινές αναδιπλώσεις.<br /><br />Αφετέρου η «μεγάλη εικόνα» αναφέρεται στο πλανητικό περιβάλλον που μετασχηματίζεται αργά. Όπως έχω εξηγήσει κατ' επανάληψη, παρά τα πολλά προβλήματά του ο Ερντογάν φαίνεται να διαβάζει σωστά τις εξελίξεις και να αντιλαμβάνεται τη μεγάλη εικόνα. Την οποία παρουσίασα προ μηνός στο άρθρο που αναλύει το νέο παγκόσμιο χάρτη και την επανεκκίνηση των BRICS (Ο νέος παγκόσμιος χάρτης, ο πόλεμος και οι BRICS).<br /><br />Ενώ στην Αθήνα διάφοροι μηρύκαζαν τις ανοησίες περί τιμωρίας του αναθεωρητισμού σε παγκόσμια κλίμακα με αφορμή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Άγκυρα φάνηκε να αντιλαμβάνεται ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί παράθυρο ευκαιρίας για την ίδια αλλά - παρά τα φαινόμενα - και ενδιάμεσο σταθμό στην πορεία προς ένα νέο, πολυκεντρικό και εγγενώς αβέβαιο περιβάλλον.<br /><br />Ο Ερντογάν βλέπει ένα πολυκεντρικό κόσμο να αναδύεται μετά την ψευδο-ψυχροπολεμική παρένθεση που ζούμε και την οποία κάθε λογής άσχετοι εκλαμβάνουν ως «νέο Ψυχρό Πόλεμο». Στον αναδυόμενο πολυκεντρικό κόσμο οι ισχυροί περιφερειακοί δρώντες έχουν αναβαθμισμένο ρόλο, οι περιφερειακές συγκρούσεις είναι πιθανότερες και συχνότερες και κάποιες, τουλάχιστον, από τις συμμαχίες είναι εύπλαστες και εξαρτώμενες από τα επιμέρους ζητήματα που ανακύπτουν.<br /><br />Είναι ένας κόσμος στον οποίο η βασική επικέντρωση των ΗΠΑ στον Ινδο-ειρηνικό θα επιβεβαιωθεί εκ νέου μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία ενώ η ΕΕ δεν θα έχει ακόμη εδραιώσει στη στρατηγική αυτονομία την οποία σοφά αλλά δυστυχώς χωρίς αντίκρισμα υποστηρίζει το Παρίσι. Η πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίζει σε σχέση με τη μεγάλη εικόνα: Ο γεωπολιτικός ρόλος του δολαρίου βρίσκεται ο ίδιος σε υποχώρηση. Και αυτά συμβαίνουν ενώ η Τουρκία προσπαθεί συστηματικά - πιο πρόσφατα και με τις συμφωνίες με Σουηδία και Φινλανδία - να εμπλακεί σε προγράμματα και σχεδιασμούς της αμυντικής πτυχής της ευρωπαϊκής ενοποίησης.<br /><br />Πόσο και πώς προσαρμόζεται η Τουρκία; Σχεδιάζει - με κενά και λάθη, αλλά σχεδιάζει - με βάση τη μεγάλη εικόνα και προσαρμόζει τις κινήσεις της εκεί που κρίνει ότι χρειάζεται αλλά σίγουρα όχι παντού. Παρότι είχαμε από καιρό προειδοποιήσει ότι τυχόν συγκυριακές κινήσεις εξομάλυνσης των σχέσεων της Άγκυρας με περιφερειακούς δρώντες όπως το Ισραήλ δεν θα αφορούν την Ελλάδα, κάποιοι έσπευσαν τον Μάρτιο και σπεύδουν πάλι σήμερα να συμπεράνουν λανθασμένα ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να επωφεληθεί από τους τουρκικούς ελιγμούς.<br /><br />Όπως όμως έχουμε εξηγήσει αναλυτικά (Τα ελληνοτουρκικά σήμερα: Έξι κρίσιμα σημεία), χρειάζεται μια βαθύτερη και συστηματικότερη κατανόηση των προϋποθέσεων ανάλυσης των ελληνοτουρκικής σύγκρουσης ώστε να μην χάνουμε κάθε τόσο το δάσος λόγω της μυωπικής επικέντρωσης στα δέντρα.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, όσο διαρκεί ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος, η Τουρκία βρίσκεται σε ένα δυνητικά δημιουργικό δίλημμα. Θεωρεί - ορθά - ότι έχει η ίδια αναβαθμιστεί γεωπολιτικά και, κατά συνέπεια, επιχειρεί να πετύχει οπωσδήποτε κάποια τετελεσμένα σε πολλά επίπεδα, κατά προτίμηση χωρίς πολεμική εμπλοκή. Εναλλακτικά - εάν δεν γίνεται αλλιώς για την επίτευξη των τετελεσμένων - με πολεμική εμπλοκή που όμως δεν θα φανεί ότι έχει η ίδια ευθέως προκαλέσει. Διότι γνωρίζει παράλληλα ότι τυχόν πόλεμος με την Ελλάδα δεν θα πρέπει να της χρεωθεί, καθώς αυτό θα σημάνει ότι η Άγκυρα θα θεωρηθεί ότι δυναμιτίζει τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, παίζοντας ακόμη πιο ανοιχτά το παιχνίδι του Πούτιν με τον οποίο - όπως γράφουμε επί χρόνια - έχει χτίσει μια σχέση ανταγωνιστικής συμπληρωματικότητας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, τόσο ο Ερντογάν όσο και οι όποιοι διάδοχοί του - εάν υποτεθεί ότι ο σημερινός πρόεδρος και θα χάσει τις εκλογές και θα παραδώσει την εξουσία - θα επιμείνουν στο γενικό σχεδιασμό τους. Με δυο λόγια, ανεξαρτήτως εσωτερικών πολιτικών και εκλογικών εξελίξεων, η Τουρκία σε γενικές γραμμές θα εξακολουθήσει να επιδιώκει το νέο της στρατηγικό όραμα: Μια επεκτατική χερσαία και θαλάσσια δύναμη εντός μιας ευρύτερης, ουδετεροποιημένης περιμέτρου.<br /><br /><b><i>*Ο Κώστας Α. Λάβδας είναι Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το σχέδιο Ερντογάν και η μεγάλη εικόνα.

Κώστας Λάβδας* Στα σημαντικά ζητήματα, η επικέντρωση στις εξελίξεις της κάθε ώρας και ημέρας είναι επιβεβλημένη. Μπορεί όμως να αποβεί και π...

Διαβάστε την συνέχεια

Απλώς εφαρμόζει το σχέδιό του ο Ερντογάν ή “φοβήθηκε”; Κοντός ψαλμός αλληλούια…

<img height="353" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/08/220811015043_Abdulhamid-Han01-turkey-erdogan01-donmez.jpg" width="753" /><br /><br />Του <b>Νίκου Μελέτη</b><br />Παραπλανητική εικόνα επιχειρείται να δημιουργηθεί και πάλι σε σχέση με την πορεία των ελληνοτουρκικών με αφορμή αυτή τη φορά την επιλογή της Άγκυρας να στείλει το γεωτρύπανο Αμπντουλχαμίντ Χαν για γεώτρηση σε πρώτη τουλάχιστον φάση στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και όχι σε διεκδικούμενες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου όπως προεξοφλούσαν αναλυτές και Μέσα Ενημέρωσης (ΜΜΕ) στην Ελλάδα.<br /><br />Χωρίς να έχει αλλάξει το οτιδήποτε στα ελληνοτουρκικά, αντιθέτως έχουμε μια σταδιακά κλιμακούμενη επιθετική ρητορική στη γραμμή της αναθεωρητικής πολιτικής της εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου και χωρίς φυσικά να έχει εγκαταλειφθεί στο ελάχιστον το Δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», η ανακούφιση που προφανώς προκαλεί η απομάκρυνση τουλάχιστον για το επόμενο διάστημα μιας θέρμης αντιπαράθεσης, ίσως βάζει στον πειρασμό ορισμένους στην Αθήνα να φαντάζονται ότι ο Ταγίπ έγινε «αρνάκι».<br /><br />Και ότι επειδή το γεωτρύπανο θα βρίσκεται το επόμενο δίμηνο σε τουρκικά χωρικά ύδατα αυτό είναι «χειρονομία καλής θέλησης» από τον Τούρκο ηγέτη.<br />Η Αθήνα ίσως μπει και πάλι στον πειρασμό να θεωρήσει, όπως έγινε και στη συνάντηση της Κωνσταντινούπολης, ότι δημιουργείται έδαφος για «νέα σελίδα» στα ελληνοτουρκικά κάτι που είναι εντελώς λανθασμένο καθώς καμιά τέτοια ένδειξη δεν υπάρχει από τουρκικής πλευράς.<br /><br />Και υπό την πίεση και των εσωτερικών πολιτικών εξελίξεων πιθανότατα η κυβέρνηση έχει την ανάγκη να παρουσιάσει ως επιτυχία της την εξέλιξη αυτή, προβάλλοντας ότι είναι οι προληπτικές κινήσεις της, αυτές που έσκιαξαν τον Ερντογάν και επέλεξε για τη γεώτρηση τον Κόλπο της Αττάλειας.<br /><br />Η διπλωματική κινητοποίηση της Αθήνας το προηγούμενο διάστημα είναι προφανές ότι κατέστησε σαφές στον διεθνή παράγοντα και κυρίως στους Αμερικανούς ότι δεν θα επιτραπεί μια επανάληψη του 2020, όπου και λανθασμένοι χειρισμοί τότε ουσιαστικά επέτρεψαν στην Άγκυρα να επιχειρήσει την επιβολή τετελεσμένων χωρίς κανένα κόστος.<br /><br />Η σύσταση του προέδρου Μπάιντεν προς τον Ταγίπ Ερντογάν στη συνάντηση που είχαν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη για την ασφάλεια και σταθερότητα στο Αιγαίο έδειξε ότι τουλάχιστον ο Λευκός Οίκος είχε πάρει το μήνυμα που μετέφερε στην επίσκεψη του ο κ. Μητσοτάκης. Όπως και το Βερολίνο αντελήφθη ότι μια νέα πρόκληση στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα έμενε αναπάντητη και αυτό θα προκαλούσε συνθήκες κρίσης στην περιοχή με ό,τι αυτό σημαίνει στην αποδυνάμωση του μετώπου έναντι της Ρωσίας αλλά και στις ευρωτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Τα μηνύματα αυτά είχαν μεταφερθεί εγκαίρως στην Άγκυρα που προφανώς τα έλαβε υπόψη της καθώς τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) οι σχέσεις της είναι σε πολύ λεπτό σημείο.<br /><br />Τη στιγμή που μέχρι τον Δεκέμβριο θα διεξάγονται ευαίσθητες διαπραγματεύσεις για να ξεμπλοκάρει η Συμφωνία αναβάθμισης και αγοράς νέων F-16 μια κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, θα έκλεινε οριστικά τον δρόμο της έγκρισης μιας τέτοιας συμφωνίας από το Κογκρέσο.<br /><br />Και αυτό θα ήταν καταστροφικό για την κυβέρνηση Ερντογάν καθώς δεν είναι μόνον η σημασία της επανάληψης της προμήθειας αναβαθμισμένου πολεμικού υλικού από τις ΗΠΑ, αλλά για τον ίδιο τον Ερντογάν θα ήταν και σημαντική πολιτική νίκη να εμφανιστεί ότι ξεπέρασε τα εμπόδια που ορθώνει μέρος του αμερικανικού κατεστημένου και το ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ και λόγω του αναβαθμισμένου κύρους της Τουρκίας η χώρα του γίνεται και πάλι αποδεκτή ως ισότιμος εταίρος από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Για τον ίδιο τον Ερντογάν με τις ΗΠΑ υπάρχει ακόμη σε εκκρεμότητα το μεγάλο στοίχημα των Κούρδων της Βόρειας Συρίας, όπου η καθολική αντίδραση όλων των μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων έχει καθηλώσει τα σχέδια του για εισβολή με στόχο τους συμμάχους των ΗΠΑ του YPG.<br /><br />Η κλιμάκωση όμως της έντασης με την αποστολή γεωτρύπανου θα είχε και παράπλευρες συνέπειες καθώς περιφερειακές δυνάμεις όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος (με τις οποίες η Τουρκία βρίσκεται σε ευαίσθητες διαπραγματεύσεις για αποκατάσταση των σχέσεων) θα αντιδρούσαν σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής που θα προκαλούσε η δια της βίας προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων στις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Ο Ερντογάν θα έχει επίσης ένα επιχείρημα προς τους Αμερικανούς, υποστηρίζοντας ότι όλα όσα κατήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης στον Λευκό Οίκο και στο Κογκρέσο ήταν υπερβολές καθώς η Τουρκία ασκεί απλώς τα δικαιώματα της εντός των χωρικών υδάτων της…<br /><br />Μια κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα είχε οφέλη αυτή τη στιγμή για τον κ. Ερντογάν και για τον λόγο αυτό δεν την προκάλεσε. Εξάλλου κανείς στην Τουρκία δεν είχε δηλώσει ότι το γεωτρύπανο θα κατευθύνονταν σε διεκδικούμενες περιοχές.<br /><br />Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα δεν είναι τυχαίο ότι τους τελευταίους μήνες η τουρκική ρητορική έχει στραφεί στο μέτωπο της αποστρατικοποίησης των νησιών του Αιγαίου με την παραλογή συσχέτιση της με την κυριαρχία των νησιών και η Ανατολική Μεσόγειος χωρίς να έχει υποβαθμιστεί είναι δεύτερη στην τρέχουσα λίστα της Άγκυρας.Εκεί η Τουρκία θεωρεί ότι έχει τη δυνατότητα επιβολής τετελεσμένων τόσο με τη μονομερή κατάθεση στον ΟΗΕ των συντεταγμένων της «Γαλάζιας Πατρίδας», όσο και με το Τουρκολυβικό Μνημόνιο το οποίο λόγω και των εξελίξεων στη Λιβύη, επιχειρεί να σταθεροποιήσει ώστε να είναι αλώβητο από ενδεχόμενη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Τρίπολη.<br /><br />Όμως ακόμη και η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο, όταν ζητούν αυτοσυγκράτηση και αποφυγή προκλήσεων, αυτό που συστήνουν και στα δυο μέρη είναι η έναρξη διαλόγου για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, κάτι που η Τουρκία δεν θα έβλεπε αρνητικά καθώς ο διάλογος αυτός θα γινόταν με αφετηρία από τουρκικής πλευράς τη «Γαλάζια Πατρίδα», τις «γκρίζες ζώνες» και το θέμα της αποστρατικοποίησης των νησιών.<br /><br />Αλλά και για λόγους οικονομικούς η Τουρκία επέλεξε το κοίτασμα στον Κόλπο της Αττάλειας εκεί που το Oruc Reis έχει πραγματοποιήσει εκτεταμένες τρισδιάστατες σεισμογραφικές έρευνες και υπάρχει η προσδοκία εντοπισμού νέου κοιτάσματος φυσικού αερίου, που μαζί με τις ανακαλύψεις κοιτασμάτων της Μαύρης Θάλασσας θα είναι ένα ισχυρό προεκλογικό χαρτί στα χέρια του Ερντογάν, ότι με τις προσπάθειες του η Τουρκία καθίσταται όχι μόνο κρίσιμος κόμβος μεταφοράς ενέργειας αλλά και σημαντική παραγωγός ενέργειας σε μια στιγμή που όλος ο πλανήτης συγκλονίζεται από την ενεργειακή κρίση.<br /><br />Με την Τουρκία δεν θα πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Ο αναθεωρητισμός δεν μπήκε στο ντουλάπι επειδή το Αμπντουλχαμίντ Χαν έμεινε στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Εξάλλου και ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος κατευοδώνοντας το πλωτό γεωτρύπανο, τόνισε ότι αυτή είναι η πρώτη από μια σειρά γεωτρήσεων που θα πραγματοποιήσει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στα χέρια της η Τουρκική ηγεσία έχει αρκετά σενάρια, με επόμενο πιθανότερο την αποστολή του γεωτρύπανου σε μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα της Κύπρου όπου και εκεί έχουν γίνει παράνομες σεισμογραφικές έρευνες και επίσης στο Οικόπεδο 6 όπου υπάρχουν και λόγοι όχι μόνο οικονομικοί, καθώς υπάρχουν στοιχεία για ύπαρξη κοιτάσματος στο σημείο αυτό αλλά και για διπλωματικούς, καθώς έτσι θα «σπάσει» τις παραχωρήσεις που έχει κάνει η Κυπριακή Δημοκρατία σε ξένες πετρελαϊκές εταιρίες.<br /><br />Σίγουρα δίνεται παράταση μερικών εβδομάδων ηρεμίας στην Ανατολική Μεσόγειο, αν και έτσι δοκιμάζονται και οι αντοχές της Αθήνας καθώς το ενδεχόμενο μιας νέας πρόκλησης και η προσμονή της επόμενης αποστολής του Αμπντουλχαμίντ Χαν, θα είναι παιγνίδι για γερά νεύρα.<br /><br />Όλοι θα ευχόμασταν να άλλαζε ο κ. Ερντογάν είτε από την ελληνική διπλωματική προσπάθεια είτε υπό τη χαλαρή έστω πίεση του διεθνούς παράγοντα και να άνοιγε μια νέα σελίδα στα ελληνοτουρκικά. Αλλά είμαστε πολύ μακριά ακόμη από αυτό το σημείο. Και σίγουρα η αποστολή του τουρκικού γεωτρύπανου στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, δεν είναι λόγος ούτε εφησυχασμού ούτε πολύ περισσότερο πανηγυρισμών.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απλώς εφαρμόζει το σχέδιό του ο Ερντογάν ή “φοβήθηκε”; Κοντός ψαλμός αλληλούια…

Του Νίκου Μελέτη Παραπλανητική εικόνα επιχειρείται να δημιουργηθεί και πάλι σε σχέση με την πορεία των ελληνοτουρκικών με αφορμή αυτή τη φορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “Λέσχη Ηλιθίων” που μας οδηγεί στον γκρεμό…

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/EE.jpg" /><br /><br /><b>Μαυράκης Δημήτρης</b><br />Χωρίς να έχει υπάρξει επίσημη κήρυξη πολέμου, χωρίς δηλαδή να έχει εξασφαλισθεί η αναγκαία πολιτική νομιμοποίηση από τα Κοινοβούλια των χωρών τους, οι ηγεσίες των χωρών της Δύσης και ιδιαιτέρως αυτές της ΕΕ, μία “<a href="https://www.consilium.europa.eu/en/policies/sanctions/restrictive-measures-against-russia-over-ukraine/sanctions-against-russia-explained/">Λέσχη Ηλιθίων</a>“, έχουν εμπλακεί σε ένα υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας.<br /><br />Έναν πόλεμο που περιλαμβάνει δύο σκέλη. Το ένα σκέλος αποτελείται από τις πολεμικές επιχειρήσεις μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ουκρανίας. Με την τελευταία, ενθαρρυνόμενη και εφοδιαζόμενη από την Δύση, να έχει εμπλακεί σε ένα πόλεμο φθοράς, που οδηγεί στην διάλυση και στην καταστροφή της. Το άλλο σκέλος αποτελείται από την περίφημη δέσμη οικονομικών κυρώσεων που οι χώρες της Δύσης –με προεξάρχουσες αυτές της ΕΕ– έχουν ανακοινώσει, επιδιώκοντας, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, την «αποδυνάμωση της οικονομικής βάσης της Ρωσίας», ώστε η τελευταία να υποχρεωθεί να αποσυρθεί από την Ουκρανία και ενδεχομένως στην βίαιη αλλαγή της πολιτικής ηγεσίας της.<br /><br />Πέραν της αμφίβολης νομικής βάσης των μέτρων για την αυθαίρετη δέσμευση λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων νομίμως εγκατεστημένων Ρώσων πολιτών σε χώρες της ΕΕ, το κέντρο βάρος των κυρώσεων εστιάζεται στην απαγόρευση τραπεζικών και εμπορικών συναλλαγών με την Ρωσική Ομοσπονδία και σε μέτρα απαγόρευσης εξαγωγών ρωσικού πετρελαίου και απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Μάλιστα και προκειμένου να υπογραμμισθεί η αποφασιστικότητα της ΕΕ, ανακοινώθηκε ότι o νέος αγωγός NordStream 2, που η κατασκευή του είχε ολοκληρωθεί, δεν επρόκειτο να τεθεί σε λειτουργία.<br /><br />Χώρες-μέλη της ΕΕ αρνήθηκαν να πληρώσουν για ποσότητες φυσικού αερίου που είχαν παραλάβει, ενώ στο πλαίσιο των κυρώσεων ανακοινώθηκε η έναρξη της άμεσης αντικατάστασης του ρωσικού φυσικού αερίου με εισαγόμενο υγροποιημένο (LNG). Κυρώσεις που στηρίχθηκαν στη “ευφυή” λογική ότι αν οι χώρες της Δύσης αποστερούσαν από την Ρωσική Ομοσπονδία τις δυνατότητες διεκπεραίωσης διεθνών οικονομικών συναλλαγών και μείωναν τις εξαγωγές της σε υδρογονάνθρακες, θα μπορούσαν, όπως με τη Βενεζουέλα και το Ιράν, να οδηγήσουν την οικονομία της σε αδιέξοδο.<br /><br />Κρίσιμη παράλειψη της ΕΕ<br /><br />Μόνο που οι “ευφυείς” εισηγητές δεν φάνηκε να έχουν γνώση του μεριδίου των φυσικών πόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο παγκόσμιο εμπόριο και κυρίως τι σημαίνει για τις οικονομίες της ΕΕ η εξασθένιση της ασφάλειας της τροφοδοσίας της σε ενέργεια. Αν είχαν κάνει τον κόπο να ερευνήσουν στο διαδίκτυο, θα γνώριζαν ότι ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) ορίζει την Ασφάλεια Τροφοδοσίας σε Ενέργεια ως την αδιάλειπτη διαθεσιμότητα πηγών ενέργειας σε προσιτή τιμή.<br /><br />Ένας ορισμός επτά λέξεων, με δύο σκέλη, που περιγράφει τον “σιδηρούν κανόνα” εξάρτησης του συνόλου των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων από την ενέργεια. Με το πρώτο να ορίζει ότι η εξασφάλιση της αδιάλειπτης διαθεσιμότητας ενέργειας σε μία κοινωνία αποτελεί την βασική προϋπόθεση της ομαλής λειτουργίας του συνόλου των οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων της. Ένας προφανής κανόνας, που ισχύει για κάθε σύγχρονη οικονομία και ο οποίος δεν θα ήταν ανάγκη να αναφερθεί, αν τα μέλη του Διευθυντηρίου των Βρυξελών δεν επεδείκνυαν μία προκλητική περιφρόνηση της ισχύος του.<br /><br />Όφειλαν να γνωρίζουν ότι όταν αποφασίζεις να διακόψεις, ή να μειώσεις την αδιάλειπτη τροφοδοσία σου από μία πηγή ενέργειας, πρέπει να έχεις εξασφαλίσει την άμεση και ισοδύναμη αντικατάσταση της, διαφορετικά αποσταθεροποιείς και βλάπτεις την οικονομία της χώρας σου. Τόσο απλά. Υπάρχει και ο κανόνας της “προσιτής τιμής”. Οι “ευφυείς” των Βρυξελών όφειλαν επίσης να γνωρίζουν ότι πέραν της επάρκειας πρέπει και η τιμή της διατιθέμενης ενέργειας να είναι προσιτή. Μία διατύπωση που αναφέρεται στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών επιβίωσης των καταναλωτών, στην ομαλή λειτουργία των αγορών και στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.<br /><br />Περιφρόνηση της πραγματικότητας<br /><br />Σε μία παγκοσμιοποιημένη και εξόχως ανταγωνιστική οικονομία η αδιάλειπτη διαθεσιμότητα πηγών ενέργειας σε προσιτή τιμή αποτελεί την sine qua non συνθήκη επιβίωσης μίας οικονομίας και η αναφορά της δεν θα ήταν αναγκαία αν από την “Λέσχη Ηλιθίων” δεν υπήρχε αυτή η εξοργιστική περιφρόνηση των καταστροφικών επιπτώσεων της στην ευημερία και κοινωνική γαλήνη των λαών της ΕΕ.<br /><br />Έξι μήνες μετά τη επιβολή των κυρώσεων είναι σαφές ότι αυτές δεν επιτυγχάνουν τον στόχο τους. Η πρόβλεψη του Μάριο Ντράγκι ότι η ΕΕ πυροβολεί τα πόδια της επαληθεύεται. Η επιδιωκόμενη «αποδυνάμωση της οικονομικής βάσης της Ρωσίας» δεν επιτυγχάνεται. Το ρωσικό νόμισμα στη διάρκεια του δεύτερου τρίμηνου του έτους ενισχύθηκε έναντι του δολαρίου και του ευρώ κατά περίπου 40%, ενώ –σύμφωνα με την Τράπεζα της Ρωσίας– το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών διευρύνθηκε σε $167 δισ. από τα περίπου $50 δισ. της αντίστοιχης περιόδου του προηγούμενου έτους.<br /><br />Η Δύση όχι μόνον δεν εξασθενεί οικονομικά την Ρωσική Ομοσπονδία, αλλά εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι στηρίζει και χρηματοδοτεί τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της στην Ουκρανία. Με την Ρωσική Ομοσπονδία να συμμετέχει με περισσότερο από το 30% στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου και μόνον η αναγγελία της πρόθεσης επιβολής μέτρων περιορισμού της ομαλής τροφοδοσίας της αγοράς, προκαλεί αύξηση των τιμών του πετρελαίου διεθνώς προς όφελος .της πρώτης.<br /><br />Όσο για τα μέτρα άμεσης αντικατάστασης του ρωσικού φυσικού αερίου από εισαγόμενο LNG αποδείχθηκαν ανέφικτα καθώς οι χώρες της ΕΕ στερούνται των αναγκαίων υποδομών υποδοχής και αποθήκευσής του. Η συνεχιζόμενη διαμάχη για την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας του Nord Stream 1 οδηγεί στο κρίσιμο ζήτημα της τροφοδοσίας της γερμανικής και ευρωπαϊκής οικονομίας με φυσικό αέριο στη διάρκεια της χειμερινής περιόδου.<br /><br />Όλα πάνε πίσω<br /><br />Ένα πρόβλημα, η επίλυση του οποίου παραπέμπει όχι μόνον στην άρση των εμποδίων για την ομαλοποίηση της λειτουργίας του, αλλά στην δήλωση του Γκέρχαρντ Σρέντερ, ότι η λειτουργία του Nord Stream 2 θα έλυνε τα προβλήματα τροφοδοσίας της Γερμανίας και της Ευρώπης σε φυσικό αέριο. Η εντατικοποίηση της χρήσης του άνθρακα και LNG δεν αντισταθμίζει τη μείωση της ασφάλειας της τροφοδοσίας σε ενέργεια της ΕΕ στο βραχύ και μεσοπρόθεσμο μέλλον.<br /><br />Οι φιλόδοξοι στόχοι της ΕΕ για τον πράσινο μετασχηματισμό και την οικονομία των μηδενικών εκπομπών μεταφέρονται πέραν του 2050, μαζί με τα σχέδια για την οικονομία του μπλε υδρογόνου και των υπεράκτιων αιολικών πάρκων. Όσο για τη μείωση ή ακόμη και την πλήρη ενεργειακή απεξάρτηση της ΕΕ από το ρωσικό φυσικό αέριο θα μπορούσε να προκύψει στο μεσοπρόθεσμο μέλλον από την εμπορική εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, με παράλληλη ανάπτυξη και αναδιάταξη των δικτύων μεταφοράς τους.<br /><br />Δυστυχώς, το Διευθυντήριο των Βρυξελών, παγιδευμένο σε μία αυτάρεσκη αίσθηση ανύπαρκτης ισχύος, αρνείται να παραδεχθεί ότι οι επιλογές του παρασύρουν τις οικονομίες των χωρών-μελών σε μία δίνη πρωτόγνωρης οικονομικής ύφεσης και κοινωνικής αναταραχής που απειλεί ευθέως την συνοχή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Σε αυτόν τον υβριδικό πόλεμο, που μία “Λέσχη Ηλιθίων” χρηματοδοτεί πλουσιοπάροχα την αντίπαλη πλευρά, καταστρέφοντας τις οικονομίες των χωρών της, η λύση, πριν να είναι πολύ αργά, ευρίσκεται στη παραδοχή ότι η ασφάλεια της ενεργειακής τροφοδοσίας κρίνει τις εξελίξεις – “It’s the energy moron…”.<br /><br />Αν αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν πρέπει το ταχύτερον δυνατόν αντικατασταθούν. Η παρουσία τους σε θέσεις ευθύνης στις Βρυξέλες βλάπτει σοβαρά το παρόν και το μέλλον των χωρών μας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μοιάζει, αλλά δεν έχει τα χαρακτηριστικά της σύγκρουσης των ΗΠΑ με την ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν. Στην Ουκρανία διαπιστώνεται το παράδοξο μία “Λέσχη Ηλιθίων” να εφαρμόζει μέτρα που οδηγούν στη γενναία οικονομική ενίσχυση του αντιπάλου για να επιτύχει τους στόχους του, καταστρέφοντας τις οικονομίες της. Μία περίπτωση που ασφαλώς θα διδάσκεται στις στρατιωτικές ακαδημίες του μέλλοντος.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η “Λέσχη Ηλιθίων” που μας οδηγεί στον γκρεμό…

Μαυράκης Δημήτρης Χωρίς να έχει υπάρξει επίσημη κήρυξη πολέμου, χωρίς δηλαδή να έχει εξασφαλισθεί η αναγκαία πολιτική νομιμοποίηση από τα Κο...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ποια εμπιστοσύνη σε αυτή την κυβέρνηση μετά από τις αποκαλύψεις για τις υποκλοπές»;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/mitsotakis_vouli_profile.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/mitsotakis_vouli_profile-696x392.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αποκαλύψεις των υποκλοπών πολιτικών προσώπων ( Ν. Ανδρουλάκη ) και δημοσιογράφων ( Θ. Κουκάκη ) και ποιος ξέρει πόσων άλλων Ελλήνων πολιτών σε συνδυασμό με την πρόσφατες δηλώσεις κ. πρωθυπουργού, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για την σκοτεινή πλευρά και τον ρόλο της ΕΥΠ.</span></h3>Γράφει ο  <b>Γ.Τσιτσιλιάνος</b><br />Όταν ο κ. Μητσοτάκης με ύφος “δέκα καρδιναλίων ” και με θυμό απευθύνεται στους έλληνες πολίτες, και τους λέει ότι η πράξη αυτή ήταν νόμιμη αλλά άστοχη, ότι δεν γνώριζε το θέμα, και για όλα φταίνε οι κύριοι Δημητριάδης και Κοντολέων ,εκτός από μένα ,εκτιμώντας ενδεχομένως ότι απευθύνεται σε ιθαγενείς ,νομίζω ότι δυστυχώς έχει χαθεί το μέτρο της ισορροπίας και της εμπιστοσύνης !<br /><br />Επιπλέον η αναφορά του για το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας ,κάτι που δεν υπάρχει ,παρά τις προτάσεις/ νουθεσίες για την δημιουργία του, από διάφορα κόμματα κατά καιρούς που δεν εισακούστηκαν,φαίνεται ότι έχει χαθεί η ψυχραιμία ,το επόμενο στάδιο ήταν ο πανικός και έπεται η λογική.<br /><br />Ποια είναι τελικά η αποστολή της ΕΥΠ ;<br /><br />Η αποστολή της ΕΥΠ είναι να συλλέγει πληροφορίες στο 100% μόνο για θέματα που άπτονται της ασφάλειας της χώρας και των διεθνών συμβάσεων που είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί η Ελλάδα ή μέσα από την ” καραμέλα ” της εθνικής ασφάλειας επιτρέπονται και παρακολουθήσεις μη αρεστών ελλήνων από το κυβερνητικό σύστημα, που ενδεχομένως της επιβάλλουν συστήματα ξένων συμφερόντων, που πιθανόν να είναι και αντίθετα με τα δικά μας εθνικά συμφέροντα, και δημιουργούν αλυσιδωτές αντιδράσεις ως προς το δημοκρατικό μας πολίτευμα και την πιστή εφαρμογή του συντάγματος .<br /><br />Και εδώ κ. Πρωθυπουργέ αφού η ΕΥΠ είναι στην πλήρη δικαιοδοσία σας ( με τροπολογία που εσείς φέρατε στην βουλή για ψήφιση και είχαμε τις αντιδράσεις όλης της αντιπολίτευσης ως προς το πρόσωπο του κ. Κοντολέων που δεν είχε τα τυπικά προσόντα) , σύμφωνα με τις δηλώσεις σας ,πιθανόν να αγνοείται και θέματα που άπτονται της ασφάλειας της χώρας ,και αν αυτό πράγματι συμβαίνει ,τότε τελικά ποια συμφέροντα μας κυβερνούν ;<br /><br />Και αν η ΕΥΠ παρακολουθεί και μη αρεστούς στο σύστημα έλληνες πατριώτες που ψάχνουν να μάθουν τις αλήθειες , όπως είναι οι δημοσιογράφοι και όχι μόνο , με ποιο τρόπο η δημοκρατική πολιτεία τους προστατεύει; και για ποια δημοκρατία μιλάμε ; Και πως οι έλληνες πολίτες θα σας εμπιστευτούν στο εξής ; <br /><br />Θα αναφέρω δύο παραδείγματα επίκαιρα για να υπογραμμίσω ποια θα πρέπει να είναι η συμβολή της ΕΥΠ στην εθνική ασφάλεια .Το ένα είναι , που θα στήσει η Τουρκία το γεωτρύπανο και ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του Ερντογάν ; Ώστε σε κάθε περίπτωση να γνωρίζουμε εκ των προτέρων για το πως ανάλογα θα αντιδράσουμε ,πριν συμβεί το τουρκικό σχεδιαζόμενο γεγονός.Και το άλλο είναι ,ποια ήταν η συμβολή της ΕΥΠ, ώστε να αποφύγουμε την Τουρκολυβική συμφωνία ; Ένα γεγονός που αιφνιδιαστήκαμε και τώρα τρέχουμε . Αυτά και άλλα παρόμοια σοβαρά θέματα θα πρέπει να είναι τα καθήκοντα της ΕΥΠ .Αυτός είναι ο λόγος που χρειάζεται και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας που ξεχάσατε ότι δεν υπάρχει κατά την διάρκεια των δηλώσεών σας.<br /><br />Ωστόσο ενημερωνόμαστε από κάποιους ειδήμονες γνώστες των πάντων που βγαίνουν στα κανάλια και μου θυμίζουν το παιχνίδι : ” Εδώ παπάς ,εκεί παπάς, που είναι ο παπάς ;”<br /><br />Έχουμε και τον κ. Γεωργιάδη που σε συνέντευξή του στο SKAI, μας είπε ότι δεν πρέπει να μάθει ο ελληνικός λαός τον λόγο της παρακολούθησης του τηλεφώνου του κ.Ανδρουλάκη ,ενός πολιτικού αρχηγού του τρίτου κοινοβουλευτικού κόμματος της βουλής ,γιατί τότε η ΕΥΠ δεν θα έπρεπε να ονομάζεται μυστική αλλά φανερή υπηρεσία . Δηλαδή θα πρέπει να παρακολουθούνται οι έλληνες πολίτες ,οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί και να μην το γνωρίζουν . Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε !<div><br /></div><div> Όπως αντιλαμβάνεστε η φιλοσοφία της κυβέρνησης για θέματα δημοκρατίας ουσιαστικά συμπίπτει με την κατάχρηση εξουσίας και της δημιουργίας ενός μη νόμιμου παρακράτους που θα παρακολουθεί τους μη αρεστούς πολίτες της , λογική που είναι αντίθετη με το σύνταγμα. Αλίμονο αν επικρατήσει αυτή λογική στη δημοκρατία μας και δημιουργήσουμε άτομα που θα φοβούνται να πουν ή να ψάξουν για την αλήθεια ,γιατί σε αντίθετη περίπτωση οι δυνάμεις του σκότους, τουλάχιστον θα τους παρακολουθούν .<br /><br />Όταν δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεων που μας αναλογεί ,μπορεί να είναι προσωρινά ο εύκολος δρόμος ,όμως είναι άδικο να ρίχνουμε το μπαλάκι σε άλλα άτομα για να αποφύγουμε τις δικές μας ευθύνες . Συνήθως ,η αλήθεια στα δημοκρατικά πολιτεύματα που σέβονται τις επιταγές του συντάγματος φανερώνεται αργά ή γρήγορα, και τότε πληρώνουμε το τίμημα της αναξιοπιστίας μας εις διπλούν με ότι αυτό συνεπάγεται .<br /><br />Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα όσα μνημόνευσα , είναι ότι τα όποια σκοτεινά σημεία του ρόλου της ΕΥΠ πρέπει να τα εξαλείψουμε και παράλληλα να θωρακίσουμε θεσμικά εκείνες τις λογικές , ώστε να αποφεύγονται νοοτροπίες που στραγγαλίζουν την δημοκρατία μας, και στο εξής η ΕΥΠ ,που είναι χρήσιμο εργαλείο ,να εστιάζει σε γεγονότα που θα προστατεύουν στο 100% μόνο τα εθνικά μας συμφέροντα. <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

«Ποια εμπιστοσύνη σε αυτή την κυβέρνηση μετά από τις αποκαλύψεις για τις υποκλοπές»;

Οι αποκαλύψεις των υποκλοπών πολιτικών προσώπων ( Ν. Ανδρουλάκη ) και δημοσιογράφων ( Θ. Κουκάκη ) και ποιος ξέρει πόσων άλλων Ελλήνων πολι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Απαντήστε κ.πρωθυπουργέ για την απόσυρση των BMP-1»! Ο ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγορεί για αποστρατιωτικοποίηση νησιών!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/mitsotakis_1h_stratia_1-1200x800-1.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/mitsotakis_1h_stratia_1-1200x800-1-696x391.jpg" /></a><br /><div><br /></div><div>Κοινή δήλωση των Θοδωρή Δρίτσα, Γιώργου Τσίπρα και Πάνου Ρήγα, Τομεαρχών Άμυνας της Κοιν. Ομάδας και υπευθύνου Άμυνας της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η αξιωματική αντιπολίτευση ζητά εξηγήσεις από τον πρωθυπουργό για την απόσυρση των τεθωρακισμένων BMP-1 από τα νησιά χωρίς να έχει υπάρξει μέριμνα για για την αντικατάσταση τους. Όσοι ισχυρίζονται ότι αυτή γίνεται με …M-113 μάλλον θα πρέπει να ξανασκεφθούν το «επιχειρήμα» τους.<br /><br />Η δήλωση:<br /><br />Η Κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει άμεσα εάν αληθεύουν δημοσιεύματα που αναφέρουν εσπευσμένη απόσυρση των ΒΜΡ1 από νησιά του Ανατολικού Αιγαίου προκειμένου να αποσταλούν στην Ουκρανία. Ειδικά, καθώς ακόμη αναμένουμε τα γερμανικά Marder τα οποία απαιτούν σημαντικό χρονικό διάστημα από την παραλαβή μέχρι να καταστούν επιχειρησιακά, κι ενώ δεν έχει τηρηθεί καμιά θεσμική διαδικασία απόφασης για αντικατάσταση των ΒΜΡ1.<br /><br />Μόλις δύο μήνες πέρασαν από την ημέρα που πληροφορηθήκαμε από το Γερμανό Καγκελάριο Σολτς ότι η Ελλάδα θα στείλει στην Ουκρανία τα σοβιετικής κατασκευής ΒΜΡ1 τα οποία θα αντικατασταθούν από γερμανικά Marder. Σημειώναμε τότε τα εξής: «Είτε θα στείλουν τα δικά μας ΒΜΡ 1 στην Ουκρανία αφού έχει τελειώσει ο πόλεμος εκεί, ώστε στο μεταξύ να έχουν αντικατασταθεί επιχειρησιακά από τα γερμανικά. Είτε λογαριάζουν να παραδώσουν τα ΒΜΡ 1 πριν καταστούν επιχειρησιακά τα γερμανικά, αποδυναμώνοντας έτσι την άμυνα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη περίοδο όπως το παραδέχεται και η ίδια η κυβέρνηση. Στην πρώτη περίπτωση δεν υπάρχει καμιά λογική, στη δεύτερη περίπτωση έχουμε έγκλημα!».<br /><br />Η δήλωσή μας εκείνη δέχτηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, τα καθησυχαστικά και ειρωνικά σχόλια για κινδυνολογία από φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ.<br /><br />Τωρινά δημοσιεύματα, που δεν έχουν διαψευστεί από το Υπουργείο Άμυνας, αναφέρουν εσπευσμένη απόσυρση των ΒΜΡ1 από νησιά του Ανατολικού Αιγαίου προκειμένου να αποσταλούν στην Ουκρανία.<br /><br />Στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων αποφασίστηκε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, προμήθεια της τάξης του μισού δις ευρώ για αμφίβια ΤΟΜΑ των οποίων η κύρια σκοπιμότητά είναι η επιχειρησιακή δυνατότητα ανακατάληψης νήσων, έξω από κάθε λογική προτεραιοποίησης αμυντικών αναγκών. Η απουσία λογικής είναι το μεγαλύτερο έλλειμμα στον αμυντικό σχεδιασμό. Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η πλουσιοπάροχη οικονομικά ενίσχυση της δυνατότητας ανακατάληψης νήσων με αμφίβολη σχέση κόστους οφέλους και την ίδια στιγμή, αν ισχύουν τα δημοσιεύματα, να αδυνατίζει επικίνδυνα η ήδη υπάρχουσα άμυνα των νήσων χάριν της Ουκρανίας;<br /><br />Δυστυχώς ερμηνεία υπάρχει. Είναι η εκτέλεση συμβολαίων και ανάληψη διεθνών «υποχρεώσεων» από τις συνεννοήσεις Μητσοτάκη – Δημητριάδη με αμφίβολη ακόμη και τη σύμφωνη γνώμη ΥΠΕΞ και ΥΠΕΘΑ της ίδιας κυβέρνησης. Και η αποστρατικοποίηση νησιών προωθείται δια της πλαγίας όπως επιθυμούν διεθνείς παράγοντες, και η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της πολεμικής εμπλοκής στην Ουκρανία ως μη όφειλε και είχε συμφέρον, και προσφέρει στους ίδιους παράγοντες κοστοβόρα εξοπλιστικά προγράμματα αμφίβολης προτεραιοποίησης για την άμυνα της χώρας, προγράμματα που το κόστος θα επωμισθεί ο ελληνικός λαός όταν ο κ. Μητσοτάκης δεν θα είναι πλέον εδώ. Ο κ. Δημητριάδης ήδη δεν είναι.<br /><br />Επιπλέον, η απουσία θεσμικών διαδικασιών στην απομάκρυνση των ΒΜΡ1 ξεπερνά κάθε προηγούμενο ακόμη και των πεπραγμένων της παρούσας κυβέρνησης. Έχει προηγηθεί η συμφωνία με τη γερμανική πλευρά για την υποτιθέμενη αντικατάστασή τους με γερμανικά οχήματα ή απομακρύνονται τα ΒΜΡ1 και… βλέπουμε; Έχει υπάρξει σχετικά συνεδρίαση και απόφαση του ΚΥΣΕΑ ή είναι όλα χειρισμοί του Μαξίμου;<br /><br />Η εξάντληση της τετραετίας προκειμένου να εκτελεστούν τα «συμβόλαια» και οι «υποχρεώσεις» και προκειμένου ο κ. Μητσοτάκης να αποδεικνύει ότι παραμένει δεδομένος και χρήσιμος, μπορεί να συμφέρει κάποιους από τους διεθνείς παράγοντες όσο διαρκεί η κρίση στην Ουκρανία, και βέβαια τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη. Αλλά δεν έχει τίποτα θετικό για τον ελληνικό λαό και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας.<br /><br />Η επίσπευση της απομάκρυνσης και παράδοσης των ΒΜΡ 1, αν ισχύουν τα δημοσιεύματα, εν μέσω της κυβερνητικής κρίσης από τις υποκλοπές, και εν μέσω της χειρότερης κλιμάκωσης των τουρκικών απειλών και παράνομων διεκδικήσεων των τελευταίων 25 ετών, δείχνει ότι ο Πρωθυπουργός θα γίνεται όλο και πιο αδίστακτος όσο τρίζει η καρέκλα του.<br /><br />Ο ΥΠΕΘΑ θα ψελλίσει κάτι για αυτά που συμβαίνουν ή και αυτός «απλώς προεδρεύει» όπως ο Πρωθυπουργός με την ΕΥΠ;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Απαντήστε κ.πρωθυπουργέ για την απόσυρση των BMP-1»! Ο ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγορεί για αποστρατιωτικοποίηση νησιών!

Κοινή δήλωση των Θοδωρή Δρίτσα, Γιώργου Τσίπρα και Πάνου Ρήγα, Τομεαρχών Άμυνας της Κοιν. Ομάδας και υπευθύνου Άμυνας της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικές εκλογές με την Τουρκία έτοιμη, αντιπολίτευση και εθνική άμυνα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/07/RAFALE-FDI-BELHARRA-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/07/RAFALE-FDI-BELHARRA-790x400.jpg" width="749" /></a></div><div><br /></div>Του <b>ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Ο εξ ανατολών γείτονας μας έχει βάλει στόχο αμέτι μουχαμπέτι να επεκτείνει τα σύνορά του προς δυσμάς. Γι αυτό και καθημερινά σκαρφίζεται κάθε λογής ψέματα και υπερβολές για να εμφανιστεί απειλούμενος και αμυνόμενος την ώρα που είναι ο επιτιθέμενος.<br /><br />Και είναι αφελείς όσοι πιστεύουν ότι αν αποχωρήσει από την εξουσία ο Ερντογάν θα αλλάξει πορεία η Τουρκία και θα έρθει στα συγκαλά της. Η επεκτατική πολιτική με στόχο τις θάλασσες, δυτικά και νότια της Τουρκίας, είναι για την πολιτική σκηνή της Άγκυρας εθνικός στόχος.<br /><br />Η πληθώρα των αποβατικών σκαφών και οι συνεχείς ασκήσεις δεν είναι γίνονται για αμυντικούς σκοπούς και δεν υπάρχει καμιά αντιπολιτευτική δύναμη που να εγείρει κάποιο θέμα γύρω από αυτά, ούτε για τις τεράστιες δαπάνες που έχουν καταβληθεί για την αγορά δύο σύγχρονων ερευνητικών σκαφών και τεσσάρων γεωτρύπανων.<div><br />Αντίθετα στην Ελλάδα η αντιπολίτευση δεν ψήφισε ούτε τις πρόσφατες δαπάνες, ούτε τις αμυντικές συμμαχίες με Γαλλία και ΗΠΑ. Υπάρχουν και κάποιοι ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι, που δηλώνουν ότι η Τουρκία είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη και οφείλουμε να συμβιβαστούμε με τις προσταγές της.<br /><br />Υποστηρίζουν ότι δεν μπορούμε να βρισκόμαστε σε αέναες εξοπλιστικές δαπάνες, που θα γονατίσουν την οικονομία μας. Αντίθετα στην Τουρκία με τον πληθωρισμό να τρέχει δέκα φορές ψηλότερα από αυτόν της Ελλάδας, δεν ακούμε κανέναν να υποστηρίζει την άποψη βούτυρο αντί για κανόνια.<br /><br />Η επεκτατική Τουρκία υποστηρίζει στην ουσία την ομογάλακτη Ρωσία, παρά τα κόλπα του επιτήδειου ουδέτερου, μια και εδώ υπάρχουν κάποιοι δημοσιολογούντες, που υποστηρίζουν ότι κακώς είμαστε απέναντι στον Πούτιν. Σε μια μεγάλη δύναμη οφείλουμε να δείχνουμε τον δέοντα σεβασμό υπονοούν.<br /><br /><br />Παραβλέπουν οι μεν και οι δε, τις ταυτόσημες αναθεωρητικές βλέψεις και κινήσεις των Πούτιν και Ερντογάν στην Ουκρανία και στο Αιγαίο στην προκειμένη περίπτωση, όπως και την αυταρχική τους πορεία στην άσκηση της εξουσίας.<br /><br />Στο επιχείρημα της μικρής χώρας απέναντι στη μεγάλη σε όγκο και πληθυσμό, η απάντηση έχει και ιστορική και σύγχρονη εκδοχή. Το 1940 επιτέθηκε στην Ελλάδα μια πιο ισχυρή χώρα η Ιταλία και έσπασε τα μούτρα της. Αλλά και το Ισραήλ πέτυχε να αποδεχθούν την παρουσία του οι πολυπληθέστεροι άραβες στην περιοχή και να αναγκαστούν στο τέλος να συνάψουν συμφωνίες ειρήνης.<br /><br />Γι αυτό και τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα είναι για την Ελλάδα τα σύγχρονα ξύλινα τείχη του χρησμού της Πυθίας, στην προκειμένη περίπτωση της στρατηγικής, προκειμένου να αντιμετωπιστούν όπως και τότε έτσι και τώρα οι εξ ανατολών εισβολείς.<br /><br />Μόνο αν γνωρίζουν ότι το εγχείρημα τους θα αποβεί μοιραίο γι αυτούς, θα κάνουν πίσω και θα ενταφιάσουν τα επεκτατικά τους σχέδια. Το κακό είναι ότι στην Ελλάδα, σε αντίθεση με την Τουρκία, οι πολιτικές δυνάμεις δεν είναι ενωμένες και κάποιοι για λόγους ψηφοθηρικούς λένε όχι στην θωράκιση της χώρας και άλλοι προχωρούν ένα ακόμη βήμα, ζητώντας παραχωρήσεις στις απαιτήσεις της Άγκυρας, που δεν συνάδουν με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει. Σε μια ιστορική στιγμή που όλα κρέμονται σε μια κλωστή. Την ώρα που η διπλωματία οφείλει να έχει σε εικοσιτετράωρη βάση φουλ τις μηχανές και την στιγμή που αλλάζουν οι συσχετισμοί και οι συμμαχίες από μέρα σε μέρα.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Γερμανία, όπου η σύμπραξη Σοσιαλιστών και Πρασίνων απέδωσε μια διαφορετική στάση στα ελληνοτουρκικά. Και για να το δούμε και στην ουσία του το θέμα, δεν ήταν πολιτική Μέρκελ η φιλοτουρκική στάση στο παρελθόν, της Γερμανίας. Και σήμερα το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα στο Βερολίνο, διαμαρτύρεται για την αλλαγή πλεύσης της Γερμανίας.<br /><br />Δυστυχώς οι επιτιθέμενοι σε Μόσχα και οι υποψήφιοι μιμητές τους στην Άγκυρα διαβάζουν την ιστορία με τον δικό τους τρόπο. Αγνοούν το Διεθνές Δίκαιο και εμφανίζουν εαυτούς αμυνόμενους την ώρα που είναι επιτιθέμενοι και ως σύγχρονοι Γκεμπελίσκοι παρουσιάζουν το άσπρο μαύρο.<br /><br />Βασίζονται στο αυταρχικό καθεστώς που έχουν επιβάλει στο εσωτερικό της χώρας τους, καθώς και στις διώξεις μέχρι εξόντωσης όσων επιδιώκουν να αντιταχθούν στην ενός ανδρός αρχή.Οι δυτικές Δημοκρατίες αντίθετα κινούνται στο πλαίσιο του διαλόγου, της θέσης, της αντίθεσης και τέλος της σύνθεσης. Το βλέπουμε άλλωστε και στις κυβερνήσεις συνεργασίας που δημιουργούνται σε πολλές χώρες της Ευρώπης.<br /><br />Στα καθ’ ημάς μια πραγματικά προγραμματική κυβερνητική συνεργασία δύο ή και περισσοτέρων κομμάτων δεν είναι εφικτή και για λόγους συνταγματικών περιορισμών. Όταν ο εντολοδόχος πρωθυπουργός καλείται εντός τριών ημερών να συμφωνήσει με άλλα κόμματα τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνεργασίας, το αποτέλεσμα είναι ο διαμοιρασμός των θέσεων εξουσίας και τίποτα άλλο.<br /><br />Στην Γερμανία, αλλά και σε άλλες χώρες του Βορρά υπάρχουν τα Συνταγματικά περιθώρια διαβουλεύσεων πολλών εβδομάδων και μηνών, προκειμένου να καταλήξουν τα κόμματα σε ένα πρόγραμμα, που όλοι στο κοινό κυβερνητικό σχήμα θα ακολουθήσουν πιστά για όλη την τετραετία.<br /><br />Γι αυτό και η απλή αναλογική και με την εμπειρία των σχημάτων που προέκυψαν στο πρόσφατο παρελθόν, δεν ταιριάζει στην ελληνική πραγματικότητα. Με αυτή την έννοια και με μια επιθετική Τουρκία δίπλα μας, είναι προβληματική η επόμενη εκλογική αναμέτρηση, καθώς η ακυβερνησία δεν είναι ότι το καλύτερο, στους δίσεκτους καιρούς μας…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνικές εκλογές με την Τουρκία έτοιμη, αντιπολίτευση και εθνική άμυνα.

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Ο εξ ανατολών γείτονας μας έχει βάλει στόχο αμέτι μουχαμπέτι να επεκτείνει τα σύνορά του προς δυσμάς. Γι αυτό και καθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τουρκικές δυνάμεις αποσύρονται από βάσεις στη βόρεια Συρία.

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/55/55a8bea7dea44bc584e5e605595deef1.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="756" /><br /><br />Οι τουρκικές δυνάμεις εκκένωσαν δύο βάσεις στη δυτική ύπαιθρο του Ταλ Αμπιάντ, στη βόρεια ύπαιθρο της Ράκα, στη βόρεια Συρία, αποκάλυψαν πηγές του παναραβικού μέσου Asharq Al-Awsat.<br /><br />Οι δυνάμεις αποχώρησαν από τις στρατιωτικές τους βάσεις στα χωριά Χαρεκλί και Ταννούζ.<br /><br />Η απόσυρση, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, συντονίστηκε με τις ρωσικές δυνάμεις στην περιοχή. Η αποχώρηση πιθανότατα θα ακολουθηθεί από προέλαση των δυνάμεων των Ρώσων αλλά και του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, στο Ταλ Αμπιάντ σε μια άγνωστη συμφωνία μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.<br /><br />Εν τω μεταξύ, σε ένδειξη ότι η Άγκυρα μπορεί να μην έχει εγκαταλείψει εντελώς τα σχέδιά της να ξεκινήσει μια διασυνοριακή στρατιωτική επιχείρηση κατά των κουρδικών δυνάμεων, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επαναβεβαίωσε την αποφασιστικότητα της χώρας του να συνδέσει σύντομα ασφαλείς ζώνες στη βόρεια Συρία.<br /><br />Τον περασμένο Μάιο, η Τουρκία ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει μια πλήρους κλίμακας στρατιωτική εκστρατεία στη βόρεια Συρία για να ολοκληρώσει τη δημιουργία ασφαλών ζωνών κοντά στα σύνορά της. Οι εν λόγω ζώνες θα εκτείνονται σε βάθος 30 χιλιομέτρων στο συριακό έδαφος.<br /><br />Τη Δευτέρα, ο Ερντογάν απείλησε να εκκαθαρίσει τη βορειοανατολική Συρία από τις δυνάμεις υπό την ηγεσία των Κούρδων, εν μέσω αύξησης των επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και των βομβαρδισμών στη βορειοανατολική Συρία. "Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας κατά της τρομοκρατίας. Η απόφασή μας να δημιουργήσουμε μια ασφαλή γραμμή βάθους 30 χιλιομέτρων κατά μήκος των νότιων συνόρων μας είναι μόνιμη", είπε στη 13η Διάσκεψη των Πρεσβευτών στην Άγκυρα. "Ελπίζω ότι θα ενώσουμε σύντομα τα τμήματα αυτής της ζώνης ασφαλείας εκκαθαρίζοντας τις τελευταίες περιοχές όπου φωλιάζει η τρομοκρατική οργάνωση στη Συρία", πρόσθεσε ο Ερντογάν αναφερόμενος στις Κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG).<br /><br />Παρά τη δυνατή ρητορική του Ερντογάν, τα σχέδια της Τουρκίας για στρατιωτική εκστρατεία στη Συρία παραμένουν χωρίς διεθνή υποστήριξη. Οι ΗΠΑ, που θεωρούν τους Κούρδους βασικό σύμμαχο στον πόλεμο κατά του ISIS στη Συρία, έχουν προειδοποιήσει ενάντια σε οποιαδήποτε τουρκική στρατιωτική κίνηση, λέγοντας ότι θα αποτελέσει απειλή για τις δυνάμεις που συμμετέχουν στον πόλεμο κατά της τρομοκρατικής ομάδας. Οι ευρωπαϊκές χώρες απέρριψαν επίσης οποιαδήποτε νέα τουρκική εισβολή. Από την πλευρά της, η Ρωσία απαίτησε από την Άγκυρα να συνεργαστεί με τη Δαμασκό αντί να καταφύγει σε στρατιωτική επιλογή. Το Ιράν, άλλος υποστηρικτής του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Δαμασκό, δήλωσε ότι οποιαδήποτε τουρκική επιχείρηση θα λειτουργούσε μόνο προς το συμφέρον των τρομοκρατών και θα αποσταθεροποιούσε την περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι τουρκικές δυνάμεις αποσύρονται από βάσεις στη βόρεια Συρία.

Οι τουρκικές δυνάμεις εκκένωσαν δύο βάσεις στη δυτική ύπαιθρο του Ταλ Αμπιάντ, στη βόρεια ύπαιθρο της Ράκα, στη βόρεια Συρία, αποκάλυψαν πηγ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Οικογενειακή υπόθεση». Από το υπουργείο Εξωτερικών στην ΕΥΠ. Ιστορίες κατασκοπείας και υποκλοπών.

<a href="https://antinews.gr/wp-content/uploads/2022/08/2iNdWqZCyJv04qDUNCly50HXTkN.jpeg"><img height="309" src="https://antinews.gr/wp-content/uploads/2022/08/2iNdWqZCyJv04qDUNCly50HXTkN-1160x560.jpeg" width="734" /></a><br /><br />Ένας ακόμη διπλωμάτης παίρνει τον δρόμο για την Κατεχάκη. Ο νέος επικεφαλής της ΕΥΠ θα είναι ο μέχρι σήμερα γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών, Θεμιστοκλής Δεμίρης, ο οποίος, κατά τις … κακές γλώσσες, φέρεται να έχει προσδεθεί για τα καλά στο άρμα της «οικογένειας Μητσοτάκη»<br /><br />«Οικογενειακή υπόθεση» της φαμίλιας Μητσοτάκη, φαίνεται ότι ήταν η τοποθέτηση του άλλοτε υπαλλήλου σε εταιρείες σεκιούριτι, Παναγιώτη Κοντολέοντα, στην ΕΥΠ, το 2019. Πρόσωπο που φέρεται να ήταν της «επιλογής» του ανιψιού του πρωθυπουργού και γενικού γραμματέα του πρωθυπουργικού γραφείου, Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος «παραιτήθηκε» εξαιτίας του σκανδάλου των υποκλοπών.<br /><br />«Υπόθεση της φαμίλιας», λέγεται ότι είναι και ο διορισμός του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών, Θεμιστοκλή Δεμίρη, στο πόστο του επικεφαλής της ΕΥΠ, μετά την «παραίτηση» και του Π.Κοντολέοντα, εξαιτίας των υποκλοπών.<br /><br />Από το «Εσωτερικό» στη «φαμίλια»<br /><br />Το χαριτωμένο είναι ότι ο διπλωμάτης, ο οποίος επί της ουσίας… βγήκε από τη ναφθαλίνη καθώς έχει συνταξιοδοτηθεί, λέγεται ότι στα νιάτα του ήταν ΚΚΕ Εσωτερικού. Τι άλλο θέλει η ΕΥΠ! Μέχρι και «εσωτερικάκια» διοικητή της βάζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Στην πραγματικότητα, πάντως, οι νεανικές «αμαρτίες» έχουν περάσει προ πολλού, και ο Θ.Δεμίρης φέρεται να ανήκει πια στον πυρήνα του περιβάλλοντος της «φαμίλιας».<br /><br />Δεν γνωρίζει ο Δένδιας τι ποιεί η δεξιά του<br /><br />Βέβαια, εύλογα γεννάται η απορία: Άραγε, ερωτήθη ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, για αυτή τη «μεταγραφή» από το υπουργείο Εξωτερικών στην Κατεχάκη; Εάν ληφθεί υπόψιν η έντονη φημολογία, από το 2019 κιόλας έως σήμερα, ότι ο Θ.Δεμίρης δεν ήταν της «επιλογής» Δένδια, ο υπουργός Εξωτερικών ούτε ερωτήθη, ούτε και ενδιαφέρθηκε γι’ αυτή τη «μεταγραφή».<br /><br />Άλλωστε, ο Θ.Δεμίρης θεωρείται επιλογή πρέσβεως, πρώην στενής συνεργάτιδος του πρωθυπουργού και της «φαμίλιας Μητσοτάκη», η οποία έλυνε και έδενε στο υπουργείο Εξωτερικών, το 2019, μετά την ανάληψη της κυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Τότε, λοιπόν, τοποθετήθηκε στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών, αν και είχε συνταξιοδοτηθεί. Λες και μέσα στους εκατοντάδες διπλωμάτες που υπήρχαν στο ΥΠΕΞ δεν υπήρχαν ικανοί.<br /><br />Όπως και να’ χει, ο ίδιος εγκατέλειψε το έως τότε πόστο του στη Ρώμη, και αντί να πάρει τον δρόμο της συνταξιοδότησης, έγινε το Νο1 στην διοικητική πυραμίδα του υπουργείου Εξωτερικών. Σε αυτά τα χρόνια που ήταν στη θέση του γενικού γραμματέα, πάντως, κάθε άλλο παρά μπορεί να μιλήσει κάποιος για επιτεύγματα και επιτυχίες του στο ΥΠΕΞ. Μια μέτρια διαχείριση της κατάστασης έκανε, αν και κάποιες κακές γλώσσες κάνουν λόγο για διάλυση του ΥΠΕΞ. Κάτι που καταλογίζουν τόσο στον υπουργό όσο και στον γενικό γραμματέα του.<br /><br />Να σημειωθεί ότι σήμερα στην Ιταλία έχει τοποθετηθεί πρέσβης η πρώην επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου του Κυριάκου Μητσοτάκη, Ελένη Σουρανή. Γενικότερα, πάντως, η πρεσβεία στην Ιταλία αποτελεί «μαγνήτη γοητείας» για πάμπολλους διπλωμάτες, οι οποίοι θέλουν να περάσουν τα τελευταία χρόνια της σταδιοδρομίας τους πριν από τη σύνταξη, κάπως … ήσυχα!<br /><br />Ως γνωστόν, επίσης, η προηγούμενη διευθύντρια του διπλωματικού του γραφείου του πρωθυπουργού, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που φημολογείται ότι διατηρεί πολύ στενούς δεσμούς με τη «φαμίλια», εξακολουθεί να είναι πρέσβης στις ΗΠΑ. Είναι η μοναδική που, αν και θα έπρεπε να αποσυρθεί με τις τελευταίες κρίσεις, διατηρήθηκε στη θέση της.<br /><br />Ακαδημίας – Κατεχάκη<br /><br />Η διαδρομή Ακαδημίας – Κατεχάκη, βέβαια, δεν είναι κάτι καινούργιο. Επί κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, εξάλλου, άλλος ένας διπλωμάτης, ο Αναστάσιος Μητσιάλης τοποθετήθηκε ως υποδιοικητής στην ΕΥΠ. Η πλάκα είναι ότι ο Μητσιάλης είναι «αρχαιότερος στην ιεραρχία» από τον Θ.Δεμίρη, και δεν είναι λίγοι εκείνοι οι διπλωμάτες στο ΥΠΕΞ που αναρωτιούνται, μεταξύ σοβαρού και αστείου, πως θα δίνει εντολές ο Δεμίρης στον Μητσιάλη.<br /><br />Δεν είναι, πάντως, η πρώτη φορά που επιχειρείται ένα επιτηδευμένο αμπαλάζ της ΕΥΠ, μέσω της τοποθέτησης διπλωμάτη ως επικεφαλής της. Και άλλες φορές στο παρελθόν, προκειμένου να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις ή να ωραιοποιηθεί η κατάσταση στην ΕΥΠ, ιδιαίτερα μετά από σκάνδαλα και σοβαρότατα φιάσκα, διορίστηκαν εκεί διπλωμάτες.<br /><br />Η πλέον ενδεικτική περίπτωση είναι η αυτή του Παύλου Αποστολίδη, χαρακτηρισμένου ως «ανθρώπου του Σημίτη». Του πολύ ηλικιωμένου πλέον διπλωμάτη, που σήμερα του έχει ανατεθεί ο ρόλος του επικεφαλής της ομάδας διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, στις αδιέξοδες διερευνητικές επαφές.<br /><br />Από υποκλοπές σε υποκλοπές<br /><br />Η ανάληψη και το κλείσιμο της καριέρας του Π.Αποστολίδη ως «αρχιπράκτορα» ήταν επεισοδιακή. Ανέλαβε με το φιάσκο Οτσαλάν -την παράδοσή του στην Τουρκία. Στις 16-2-1999 έγινε … καπνός ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν από την οικία του Έλληνα πρέσβη στην Κένυα, όπου βρίσκονταν και κάποια «τζιμάνια» της ΕΥΠ, και βρέθηκε πακέτο στην Τουρκία. Στις 16-3-99 αναλάμβανε ο Π.Αποστολίδης την Υπηρεσία, όπου παρέμεινε έως τις 22-11-2004.<br /><br />Λίγο μετά την αποχώρησή του, «έσκασε» το μείζον σκάνδαλο των υποκλοπών που έφερε στο φως της δημοσιότητας η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Προηγουμένως, είχε «αυτοκτονήσει» ο τεχνικός της Vodafone, Κώστας Τσαλικίδης. Κάτι που έκανε τον βόθρο των παρακρατικών υποκλοπών να σπάσει και να βγουν όλες οι βρωμιές στη φόρα.<br /><br />Η κυβέρνηση Καραμανλή το έφερε στη δημοσιότητα, αλλά ελάχιστα έκανε για να αποδοθούν ευθύνες. Πάλι καλά. Φωτογράφισε τους Αμερικανούς ως υπεύθυνους, με συνεργάτες τους ντόπιους, ορισμένοι εκ των οποίων, όπως, εμμέσως πλην σαφώς έδειχνε η τότε κυβέρνηση, βρίσκονταν εντός της ΕΥΠ. Ουδείς πλήρωσε -και- για αυτό το σκάνδαλο.<br /><br />Όταν, αργότερα, ο Π.Αποστολίδης εκλήθη στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο των υποκλοπών, ισχυρίστηκε ότι δεν ήξερε τίποτα για τον … φόνο. Κι ας έγινε επί των ημερών του ως επικεφαλής της ΕΥΠ.<br /><br />Ηλεκτρική καρέκλα<br /><br />Τώρα, ο Θεμιστοκλής Δεμίρης καλείται να κάνει «διαχείριση ζημιάς» στην ΕΥΠ, εξαιτίας του νέου σκανδάλου των υποκλοπών. Μόνο που το συγκεκριμένο πόστο, λόγω του θορύβου που έχει δημιουργηθεί και των σοβαρότατων πολιτικών τριγμών που προκαλεί, δεν θα είναι τόσο … ήσυχο όσο η Ρώμη. Πρόκειται για «ηλεκτρική καρέκλα».<br /><br />Και ναι μεν ο Π.Αποστολίδης είχε την άνεση της πολυετούς διακυβέρνησης του «καθεστώτος ΠΑΣΟΚ – Σημίτη», καθώς και την στήριξη των ΗΠΑ, με στελέχη των μυστικών υπηρεσιών της χώρας να έχουν κάνει «μαγαζάκι» τους την ΕΥΠ, ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων.<br /><br />Ο Θ.Δεμίρης τι έχει τώρα; Ότι από στιγμή σε στιγμή είναι πολύ πιθανόν να υπάρξουν νέες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών, να βγει ο βόθρος στον δρόμο, αυτός να τρέχει κάθε μέρα στη Βουλή για να «απολογηθεί» για ευθύνες άλλων, και η χώρα να κινείται σε ρυθμούς παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου;<br /><br />Ο ίδιος θα πρέπει να ξέρει ότι θα ζητηθεί να πέσει άπλετο φως στις βρωμιές χρόνων τώρα στην ΕΥΠ, με έμφαση κυρίως στο τελευταίο σκάνδαλο των υποκλοπών. Ως εκ τούτου, πρέπει να σταθεί στο ύψος των υποχρεώσεών του -ως θεσμικού παράγοντα και όχι ως εκλεκτού της «φαμίλιας»- έναντι του δημοκρατικού καθεστώτος της χώρας.<br /><br />Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Μένει να αποδείξει εάν θα τηρήσει τον όρκο του έναντι της Δημοκρατίας. Για αρχή, ας δούμε τι απαντήσεις έχει να δώσει στη Βουλή, Επιτροπή που θα κρίνει τον διορισμό του.<div><br /></div><div><a href="https://antinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Οικογενειακή υπόθεση». Από το υπουργείο Εξωτερικών στην ΕΥΠ. Ιστορίες κατασκοπείας και υποκλοπών.

Ένας ακόμη διπλωμάτης παίρνει τον δρόμο για την Κατεχάκη. Ο νέος επικεφαλής της ΕΥΠ θα είναι ο μέχρι σήμερα γενικός γραμματέας του υπουργείο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Αμερικανοί ξεχνούν ότι ο Πούτιν έχει καταστήσει μαριονέτα του τον Ερντογάν: Τα F-16 είναι ο λόγος που δεν έστειλε (ακόμα) το γεωτρύπανο στα ελληνικά νερά.

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/08/220810160502_26048225-1024x683.jpg" width="733" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Πολλοί αναλυτές αναρωτήθηκαν γιατί ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν απέφυγε -για τώρα, διότι δεν ξέρουμε τι θα πράξει τις επόμενες μέρες και εβδομάδες- τη μεγάλη πρόκληση εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου με την έξοδο του γεωτρύπανου, Αμπντουλχαμίντ Χαν, στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μου λένε ότι τα πράγματα είναι πολύ απλά και δεν χρειάζεται οι αναλυτές να στίβουν το μυαλό τους για να βρουν την απάντηση. Διότι μπορεί ο Ταγίπ Ερντογάν να κάνει το παλλικάρι και να βρίζει ασύστολα τη Δύση, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και του Ισραήλ, όμως η κατάσταση της Πολεμικής του Αεροπορίας είναι τόσο άσχημη, που δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να το παίζει …υπερδύναμη.<br /><br />Όλες οι πληροφορίες, λοιπόν, συγκλίνουν, ότι ο Ερντογάν αποφάσισε να μην ερεθίσει άλλο τους βουλευτές και του γερουσιαστές, από τους οποίους εξαρτάται η αγορά των 40 νέων αμερικανικών μαχητικών αεροπλάνου F-16 και η αναβάθμιση των 80 αεροσκαφών του ίδιου τύπου, που διαθέτει η κατοχική Τουρκία.<br /><br />΄Πολιτικοί παρατηρητές στην Ουάσιγκτον, μας έλεγαν ότι αυτή είναι η κατάληξη της ανάλυσης τους. Το μόνο συμπέρασμα που εξάγεται -με τα σημερινά δεδομένα- είναι ότι η Τουρκία χρειάζεται όσο τίποτα άλλο τα F-16.<br /><br /><div>Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ως γνωστό, είπε στον Τούρκο πρόεδρο ότι θα υποστηρίξει το τουρκικό ερώτημα, το οποίο συνόδευσε με μία στυγνή προειδοποίηση: Όλα εξαρτώνται από το αμερικανικό Κογκρέσο. Βρες τρόπο να πείσεις τους Αμερικανούς νομοθέτες ότι δεν θα τα χρησιμοποιήσεις εναντίον της Ελλάδας… Άλλωστε, αυτός είναι ο βασικός όρος των μελών του Κογκρέσου, που εγκρίθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής των ΗΠΑ…<br /><br />Τα γεγονότα δένουν το ένα μετά το άλλο…<br /><br />Σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Χουλουσί Ακάρ, μία τουρκική αντιπροσωπεία πρόκειται να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον την επόμενη εβδομάδα για να δώσει συνέχεια στη δέσμευση του προέδρου Μπάιντεν, όπως είπε, ο οποίος -όπως προναφέραμε- τόνισε στον Ερντογάν ότι η κυβέρνηση του υποστηρίζει το τουρκικό ερώτημα, για την πώληση και την αναβάθμιση των F-16.<br /><br />Όπως σημειώνουν τουρκικές πηγές, ο κ. Ακάρ ανέφερε ότι οι Τούρκοι αξιωματούχοι πρόκειται να φτάσουν στην Ουάσιγκτον τη Δευτέρα, 15 Αυγούστου.<br /><br /><br />Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης (<a href="https://ahvalnews.com/f-16/turkish-defence-delegation-visit-us-next-week-f-16-talks">ΜΜΕ</a>) ο Τούρκος υπουργός φέρεται να δήλωσε ότι “κάναμε αίτηση για τα F-16 και πραγματοποιήσαμε μια τριήμερη συνάντηση στ βάση αυτής της αίτησης μας. Στις 15 Αυγούστου, θα πραγματοποιήσουμε άλλη μια συνάντηση”.<br /><br />Ο κ. Ακάρ πρόσθεσε για να μην υπάρχουν …παρεξηγήσεις ότι η Τουρκία “παραμένει σθεναρά αντίθετη στους όρους για την πώληση” που επιβλήθηκαν από μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Αναφέρεται προφανώς και στην απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής που συνέδεσε την πώληση των F-16 με τις τουρκικές απειλές εναντίον της Ελλάδας. Αν σταματήσουμε οι απειλές και κυρίως οι υπερπτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά, οι πιθανότητες για να πάρει η Τουρκία τα F-16, αυξάνονται…<br /><br />Βέβαια ακόμα πιο σκληρούς όρους αναμένεται να θέσει επίσημα ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ από τη θέση του προέδρου της πανίσχυρης Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας. Ο κ. Μενέντεζ είναι εναντίον κάθε πώλησης αμερικανικού πολεμικού υλικού προς την κατοχική δύναμη, και έχει την ισχύ να επιβάλει τον όρο αυτό.<br /><br />«Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτούς τους όρους. Επιθυμία μας είναι η Γερουσία να τους αφαιρέσει», φέρεται να δήλωσε ο Ακάρ. «Η προσέγγιση του κ. Μπάιντεν ήταν πολύ θετική στη Μαδρίτη» θύμισε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας. Όμως ξεχνά την προειδοποίηση του Αμερικανού προέδρου, ότι η πώληση δεν εξαρτάται απόλυτα από τον ίδιο.<br /><br />Οι γραφειοκράτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου υποστηρίζουν με νύχια και με δόντια την ενίσχυση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας με τα F-16, και μάλιστα ισχυρίζονται βλακωδώς ότι η εξέλιξη αυτή θα ενισχύσει το…ΝΑΤΟ. Ξεχνούν βεβαίως ότι ο Ρώσος αυταρχικός ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν έχει καταστήσει μαριονέτα του τον Ταγίπ Ερντογάν. Τα προβλήματα που δημιουργεί η Τουρκία στη Δυτική Συμμαχία εξυπηρετούν μόνο τον αυταρχικό ηγέτη της Ρωσίας.<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ θυμίζουν ότι η Άγκυρα, υπέβαλε αίτηση για την αγορά 40 Blok 70 Viper F-16 και έως και 80 κιτ εκσυγχρονισμού για τον υπάρχοντα στόλο της.<br /><br />Σημειώνουμ ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ επέβαλε κυρώσεις στην Τουρκία, μετά την αγορά των ρωσικών πυραύλων αεράμυνας S-400. Η απόκτηση του ρωσικού οπλικού συστήματος το 2019 ώθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να εκδιώξουν την Τουρκία από το πρόγραμμα παραγωγής και αγοράς του μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, του F-35.<br /><br />Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ:<br /><br />Τον Ιούνιο, η Ουάσιγκτον σηματοδότησε μια νέα προθυμία να πουλήσει αναβαθμισμένα μαχητικά αεροσκάφη αφού η Τουρκία εγκατέλειψε την αντίθεσή της στις προσπάθειες της Φινλανδίας και της Σουηδίας να ενταχθούν στη συμμαχία του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο κ. Μπάιντεν, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο στη Μαδρίτη, δήλωσε ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη ότι το Κογκρέσο θα εγκρίνει το τουρκικό αίτημα, που απαιτείται για να επιτευχθεί η πώληση.<br /><br />Όμως, τον Ιούλιο, 35 Αμερικανοί νομοθέτες έστειλαν επιστολή στον πρόεδρο των ΗΠΑ εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην πιθανή πώληση των μαχητικών αεροσκαφών F-16, επικαλούμενοι τις «τεράστιες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» της Άγκυρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Και βεβαίως στις απειλές εναντίον της Ελλάδας.<br /><br />Τον ίδιο μήνα, αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ, η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ενέκρινε ένα μέτρο που απαγορεύει στον πρόεδρο Μάιντεν να πουλήσει ή να μεταφέρει τα μαχητικά αεροσκάφη στην Τουρκία εκτός εάν μπορεί να αποδείξει στο Κογκρέσο ότι η Τουρκία «δεν έχει παραβιάσει την κυριαρχία της Ελλάδας» τις τελευταίες 120 ημέρες.<br /><br />Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα πια. Η Τουρκία υπέβαλε το αίτημα. Ο Πρέοδρος Μπάιντεν το υποστηρίζει. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ΔΕΝ έστειλε ακόμα στη Βουλή και τη Γερουσία το αίτημα της αγοράς των F-16. Στο Κογκρέσο παρατηρείται μεγάλη αντίσταση εναντίον της Τουρκίας και προσωπικά του Ερντογάν. Και ο γερουσιαστής Μενέντεζ παραμένει στην αρχική του θέση και δεν έχει μετακινηθεί ένα πόντο. ΟΧΙ στην στρατιωτική ενίσχυση της Τουρκίας, υπογραμμίζει σε κάθε ευκαιρία.<br /><br />Ο κ. Μενέντεζ είναι μαχητής της Δημοκρατίας, της Ελευεθερίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν υποχωρεί από αυτές τις αρχές του…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Αμερικανοί ξεχνούν ότι ο Πούτιν έχει καταστήσει μαριονέτα του τον Ερντογάν: Τα F-16 είναι ο λόγος που δεν έστειλε (ακόμα) το γεωτρύπανο στα ελληνικά νερά.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Πολλοί αναλυτές αναρωτήθηκαν γιατί ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν απέφυγε -για τώρα, διότι δεν ξέρου...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιλογή Yörükler-1 δεν είναι τυχαία! Μιλάνε για ΑΟΖ 235 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Μεσόγειο.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-08/Abdulhamid-Han.jpg?itok=jGLOZ3Ui" width="756" /><br />Τούρκος καθηγητής: Θα σώσουμε την Ευρώπη από την ρωσική εξάρτηση<br />Κιότεψε ο Ερντογάν, λύσσαξε ο εμπνευστής της "Γαλάζιας Πατρίδας" Ναύαρχος Γιαϊτζί: Μας παγιδεύει μέσα στον κόλπο της Αττάλειας<br /><br />Εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας κινείται το τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο Αμπντουλχαμίντ Χαν στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα επιχειρήσει σε απόσταση 55 χλμ από την τουρκική ακτή της Αττάλειας. Αξιοσημείωτο ήταν ότι η περιοχή όπου βρίσκεται το πηγάδι Yörükler-1 απέχει πολύ από τις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας Ιμπραήμ Καλίν, προσπαθεί να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις εντός Τουρκίας και σε χθεσινό του "τιτίβισμα" μας ειρωνεύτηκε :<br /><br />“Το πλοίο γεωτρήσεων Αμπντουλχαμίτ Χαν σήμερα παίρνει το δρόμο του.<br />Οι φίλοι ας χαρούν<br />Οι υπόλοιποι…. ξέρουν μόνοι τους (γελάκια)<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1556958393197363205" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfcmVzdWx0X21pZ3JhdGlvbl8xMzk3OSI6eyJidWNrZXQiOiJ0d2VldF9yZXN1bHQiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19leHBlcmltZW50c19jb29raWVfZXhwaXJhdGlvbiI6eyJidWNrZXQiOjEyMDk2MDAsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZHVwbGljYXRlX3NjcmliZXNfdG9fc2V0dGluZ3MiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9lZGl0X2Zyb250ZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1556958393197363205&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7108719_i-epilogi-yorukler-1-den-einai-tyhaia-milane-gia-aoz-235&sessionId=37bcbf9f94e5b55939d045a7fa99472e8906ba73&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=b7df0f50e1ec1%3A1659558317797&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 738px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br />Πάντως δείγμα της έκπληξης στο εσωτερικό κοινό, ήταν η αντίδραση ενός εκ των εμπνευστών της "Γαλάζιας Πατρίδας". Ο γνωστός και μη εξαιρετέος απόστρατος αντιναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί επιτέθηκε ανοιχτά στον Ερντογάν για την απόφασή του καθώς θεωρεί ότι η επιλογή θέσης για το γεωτρύπανο, παγιδεύει την Τουρκία στον κόλπο της Αττάλειας.<br /><br />«Οι φόβοι μας έγιναν πραγματικότητα! Ο πρώτος σταθμός υπηρεσίας του γεωτρύπανου Αμπντούλ Χαμίντ Χαν είναι η γεώτρηση Yörükler-1, 55 χιλιόμετρα ανοικτά της Γκαζί Πασά. Δηλαδή, εντός του χάρτη της Σεβίλλης, που μας παγιδεύει μέσα στον κόλπο της Αττάλειας… Δεν ξέρουμε τι να πούμε» αναφέρει ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό του «Τουρκικού Κέντρου Θαλάσσιας και Παγκόσμιας Στρατηγικής», μιας δεξαμενής σκέψης με επικεφαλής τον Γιαϊτζί.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1557270033692332032" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfcmVzdWx0X21pZ3JhdGlvbl8xMzk3OSI6eyJidWNrZXQiOiJ0d2VldF9yZXN1bHQiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NlbnNpdGl2ZV9tZWRpYV9pbnRlcnN0aXRpYWxfMTM5NjMiOnsiYnVja2V0IjoiaW50ZXJzdGl0aWFsIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19leHBlcmltZW50c19jb29raWVfZXhwaXJhdGlvbiI6eyJidWNrZXQiOjEyMDk2MDAsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZHVwbGljYXRlX3NjcmliZXNfdG9fc2V0dGluZ3MiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9lZGl0X2Zyb250ZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1557270033692332032&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7108719_i-epilogi-yorukler-1-den-einai-tyhaia-milane-gia-aoz-235&sessionId=37bcbf9f94e5b55939d045a7fa99472e8906ba73&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=b7df0f50e1ec1%3A1659558317797&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 777px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br />Η επιλογή Yörükler-1 δεν είναι τυχαία<br /><br />Το πλοίο θα ξεκινήσει τη γεώτρηση στο Yörükler-1. «Γιατί επιλέχθηκε αυτή η περιοχή;» Απαντώντας στην ερώτηση, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Nişantaşı, καθηγητής Δρ. Şenay Yalçın επισήμανε πως «η επιλογή αυτού του μέρους δεν είναι τυχαία». Επέστησε την προσοχή στα πεδία 4,5,6.<br /><br />Είναι γνωστό ότι το πλοίο, το οποίο έχει πλήρωμα 200 ατόμων και διαθέτει ενεργό σύστημα εντοπισμού θέσης με διπλό πυργίσκο, είναι ικανό να τρυπήσει έως και 12.200 μέτρα. Το Abdülhamid Han, ένα από τα 5 πλοία στον κόσμο, ζυγίζει 62 χιλιάδες τόνους μεικτού.<br /><br />Ο Πρύτανης Yalçın ανέφερε: <br /><br />Δεν είναι τυχαίο που επιλέχθηκε αυτό το μέρος. Όπως γνωρίζετε, τόσο το Barbaros Hayrettin Pasha όσο και το Oruç Reis πραγματοποίησαν σεισμικές έρευνες σε αυτές τις περιοχές. Υπάρχουν και στοιχεία μπροστά τους.<br /><br />Αν λάβουμε υπόψη το Gazipaşa στην Αττάλεια σε αυτόν τον χάρτη, όταν κοιτάξουμε αυτόν τον τρέχοντα χάρτη, δείχνει τα μέρη που συμπίπτουν με το πάνω μέρος των οικοπέδων αρ. 4,5,6. Επομένως, η Τουρκία βρισκόταν ήδη σε ένα σημείο που ήταν καλά φυλακισμένη σε σύγκριση με τον χάρτη της Σεβίλλης πριν. Αργότερα το δήλωσε σε όλο τον κόσμο με τη διακήρυξη της Γαλάζιας Πατρίδας. Αυτή τη στιγμή έχει την αποκλειστική οικονομική ζώνη ακριβώς σε μια έκταση 235 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Μεσόγειο. Είναι το πλοίο μας που θα πάει να κάνει αυτές τις έρευνες στην περιοχή μας.<br /><br />Το χαρακτηριστικό του είναι: Σκεφτείτε την περιοχή του θαλάσσιου βυθού από 3600 μέτρα στάθμης νερού, υπάρχουν περισσότερα μετά από αυτό, και έχει τη δυνατότητα να τρυπήσει σχεδόν έως και 13 χιλιάδες μέτρα. Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ίδιου του πλοίου είναι η δυνατότητα εκτέλεσης γεώτρησης ελεγχόμενης πίεσης. Ένα πλοίο με διπλό πυργίσκο με πολύ τεχνικά χαρακτηριστικά.<br /><br />Σε τι ελπίζουμε; Το 2021 έκανε δήλωση και ο Υπουργός Ενέργειας μας. Αυτός είπε; "Ελπίζουμε να λάβουμε σύντομα καλά νέα και στην Ανατολική Μεσόγειο" Στην πραγματικότητα, το ελπιδοφόρο είναι να πραγματοποιηθούν γεωτρήσεις σε αυτές τις περιοχές, και αυτή η περιοχή έχει επιλεγεί υπό το φως ισχυρών δεδομένων. Νομίζω ότι μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα. Όπως ακριβώς έκανε το Φατίχ στην περιοχή της Δυτικής Μαύρης Θάλασσας.<div><br />«ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»<br /><br />Είμαστε πολύ αισιόδοξοι. Είναι σημαντικό κατά κάποιο τρόπο. Υπάρχουν ήδη περίπου 2 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου που η ελληνοκυπριακή διοίκηση, το Ισραήλ και η Αίγυπτος έχουν ανακαλύψει με αποδείξεις. Αυτό το αέριο μεταφέρεται. Όταν η Τουρκία πραγματοποιήσει πρόσθετες ανακαλύψεις φυσικού αερίου, η αποστολή όλων αυτών στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας βλέπει τον μόνο δρόμο για τη μελλοντική ενεργειακή κρίση της Ευρώπης. Διαφορετικά, δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί από την εξάρτησή της Ρωσίας. Είναι επίσης πολύ σημαντικό από αυτή την άποψη. Ελπίζω να έχουμε καλά νέα σε λίγους μήνες.</div><div><br /></div><div><img height="426" src="https://imgz.star.com.tr/imgsdisk/2022/08/09/28607770.jpg" width="640" /><br /><br />Προηγουμένως, οι Fatih και Yavuz πραγματοποίησαν γεωτρήσεις σε 7 τοποθεσίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Και οι Barbaros Hayrettin Pasha και Oruç Reis δημιούργησαν 2D και 3D σεισμικούς χάρτες. Τα δεδομένα στην περιοχή είναι αποτέλεσμα των μελετών που πραγματοποιήθηκαν από εμάς.<br /><br />Παλαιότερα, όσοι εργάζονταν σε αυτά τα πλοία ήταν πάντα αλλοδαποί. Επί του παρόντος, η Τουρκία έχει προχωρήσει πολύ σε αυτό το θέμα. Προσλαμβάνει εκπαιδευμένο προσωπικό. Αυτό θα συμβεί με τους Τούρκους μηχανικούς και το προσωπικό. Διότι αν δεν δραστηριοποιηθείς με την καρδιά σου, το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο ακριβές. Το έχουμε δει πολλές φορές αυτό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επιλογή Yörükler-1 δεν είναι τυχαία! Μιλάνε για ΑΟΖ 235 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Μεσόγειο.

Τούρκος καθηγητής: Θα σώσουμε την Ευρώπη από την ρωσική εξάρτηση Κιότεψε ο Ερντογάν, λύσσαξε ο εμπνευστής της "Γαλάζιας Πατρίδας" ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρυφό πάρτι με αγορές ρωσικού πετρελαίου από χώρες της Νότιας Ευρώπης-Τι καταλογίζει το Bloomberg και στην Ελλάδα.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-08/yriy47-adobe-stock-132286.jpeg?itok=ORXRdbt_" width="771" /><br /><br />Οι αυξημένες ροές προς διάφορες ευρωπαϊκές χώρες ενόψει της έναρξης ισχύος των κυρώσεων αναδεικνύουν τη δυσκολία που θα έχει η περιοχή να τερματίσει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο της Μόσχας<br /><br />Από τις 29 Ιουλίου έως τις 5 Αυγούστου, ο όγκος των παραδόσεων ρωσικού πετρελαίου από τερματικούς σταθμούς στη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα προς τα λιμάνια της Τουρκίας και της Ιταλίας έφτασε σε υψηλό επτά εβδομάδων, αναφέρει το <a href="https://www.bloomberg.com/news/articles/2022-08-08/mediterranean-buyers-return-to-the-market-for-russian-crude">bloomberg.com</a> . Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι η καζακική εταιρεία «KazTransOil» παρέδωσε μια παρτίδα πετρελαίου Urals στην Ισπανία.<br /><br />Έτσι, σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι χώρες της νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου επανέλαβαν κρυφά τις αγορές αργού πετρελαίου από τη Ρωσία αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση τους επέβαλε απαγόρευση.\<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, η Βουλγαρία και η Ρουμανία αύξησαν τις αγορές υδρογονανθράκων από τη Ρωσία σε 255.000 βαρέλια την ημέρα, ενώ η Ελλάδα αγόρασε ρωσικό πετρέλαιο για πρώτη φορά από τον Φεβρουάριο.<br /><br />Αναλυτικότερα, σύμφωνα με το Bloomberg οι αποστολές ρωσικού αργού σε λιμάνια της Ιταλίας και της Τουρκίας αυξήθηκαν σε υψηλά επίπεδα πολλών εβδομάδων κατά τις επτά ημέρες έως τις 5 Αυγούστου, αντισταθμίζοντας άλλη μια πτώση των αποστολών προς πελάτες στη βόρεια Ευρώπη, σύμφωνα με τα στοιχεία παρακολούθησης πλοίων που παρακολουθεί το Bloomberg. Οι αποστολές από τη Ρωσία προς την περιοχή της Μεσογείου συνολικά ήταν οι υψηλότερες από τα μέσα Ιουνίου.<br /><br />Οι παραδόσεις αργού από τους τερματικούς σταθμούς εξαγωγής στη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα προς τα διυλιστήρια στην Ιταλία αυξήθηκαν σε υψηλό επτά εβδομάδων, ενώ οι αποστολές προς την Τουρκία ήταν οι μεγαλύτερες των τελευταίων έξι εβδομάδων. Η Ισπανία παρέλαβε το πρώτο φορτίο αργού πετρελαίου Urals από τον Απρίλιο, με ένα φορτίο που ανήκε στην KazTransOil του Καζακστάν και παραδόθηκε στο Μπιλμπάο.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε επίσης το πρώτο φορτίο Urals από τη Βαλτική προς την Ελλάδα από τον Φεβρουάριο.<br /><br />Οι αυξημένες ροές προς διάφορες ευρωπαϊκές χώρες ενόψει της έναρξης ισχύος των κυρώσεων αναδεικνύουν τη δυσκολία που θα έχει η περιοχή να τερματίσει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο της Μόσχας.<br /><br />Ο προσδιορισμός ορισμένων από αυτά τα φορτία ως μη ρωσικά, παρόλο που πρόκειται για ρωσική ποιότητα που αποστέλλεται από ρωσικό λιμάνι, δείχνει πόσο δύσκολη θα είναι η αστυνόμευση των κυρώσεων όταν αυτές τεθούν σε ισχύ τον Δεκέμβριο.<br /><br />Τα θαλάσσια φορτία αργού της Ρωσίας έχουν σταθεροποιηθεί σε ένα επίπεδο περίπου 500.000 βαρέλια ημερησίως κάτω από το μέγιστο που έφτασαν μετά την εισβολή των στρατευμάτων της Μόσχας στην Ουκρανία στα τέλη Φεβρουαρίου και παραμένουν ελάχιστα αλλαγμένα σε σχέση με το σημείο που βρίσκονταν πριν από την επίθεση. Οι εκροές υποχώρησαν την εβδομάδα έως τις 5 Αυγούστου, υποχωρώντας στα 3,46 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από 3,51 εκατομμύρια την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία παρακολούθησης πλοίων που παρακολουθεί το Bloomberg. Παρόλα αυτά, ο μέσος όρος των αποστολών τεσσάρων εβδομάδων, ο οποίος εξομαλύνει μέρος της μεταβλητότητας των εβδομαδιαίων στοιχείων, αυξήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων τεσσάρων εβδομάδων στα 3,25 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κρυφό πάρτι με αγορές ρωσικού πετρελαίου από χώρες της Νότιας Ευρώπης-Τι καταλογίζει το Bloomberg και στην Ελλάδα.

Οι αυξημένες ροές προς διάφορες ευρωπαϊκές χώρες ενόψει της έναρξης ισχύος των κυρώσεων αναδεικνύουν τη δυσκολία που θα έχει η περιοχή να τε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η 4η κρίση στα Στενά της Ταϊβάν – Μπρα ντε φέρ ΗΠΑ-Κίνας

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/taiwan-kina-1.jpg" /><br /><br /><b>Πολέντας Αντώνης</b><br />Οι δύο πρώτες κρίσεις στα Στενά της Ταϊβάν έγιναν το<a href="https://www.degruyter.com/document/doi/10.7591/9781501738135-010/html?lang=en"> 1954-55</a> και <a href="https://www.rand.org/pubs/research_memoranda/RM4900.html">το 1958</a> και προκλήθηκαν από τις επιθετικές κινήσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας Κίνας και κυρίως του ίδιου του Μάο. Ο στόχος ήταν η κατάληψη μικρών νησιών στη θάλασσα ανάμεσα από την Κίνα και την Ταϊβάν και με αυτό τον τρόπο, τη “μέθοδο του άλματος του βατράχου” να επιτευχθεί τελικά η κατάληψη της Ταϊβάν. Τα κέρδη για την Κίνα ήταν πολύ μικρά, αφού το μόνο που κατάφερε ήταν την κατάληψη νησιδίων που βρίσκονταν μάλιστα σε μεγάλη απόσταση από την Ταϊβάν (το οποίο ο Μάο το πρόβαλε ως επιτυχία).<br /><br />Οι κινήσεις του Μάο δεν στηρίχτηκαν από τη Σοβιετική Ένωση, η οποία περνούσε στη μετασταλινική εποχή και επιθυμούσε να χαμηλώσει τους τόνους στις σχέσεις με τις ΗΠΑ (με το οποίο διαφωνούσε ο Μάο). Επίσης, οι κρίσεις έφεραν τις ΗΠΑ πιο κοντά με την εθνικιστική κυβέρνηση της Ταϊβάν. Οι επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια των δύο κρίσεων έδειξαν ότι η Κίνα δεν είχε τα μέσα για την κατάληψη της Ταϊβάν, ενώ η παρουσία των ΗΠΑ δρούσε αποτρεπτικά σε κάθε σχέδιο επίθεσης.<br /><br />Κατά τη μαοϊκή περίοδο, οι εθνικιστές της Ταϊβάν (που είχε δικτατορικό πολίτευμα) θεωρούνταν ως βασική απειλή, καθώς δεν θεωρούνταν απίθανη η απόπειρα ανατροπής του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κίνας από τις δυνάμεις της Ταϊβάν, με τη βοήθεια των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Οι κρίσεις στα Στενά προκλήθηκαν σε περιόδους αναταραχής στο εσωτερικό της Κίνας και του Κομμουνιστικού Κόμματος και έχει υποστηριχτεί ότι ένας από τους λόγους που ο Μάο προκάλεσε τις κρίσεις ήταν για να προκαλέσει της συσπείρωση του λαού και να αποσπάσει την προσοχή του από τα εσωτερικά προβλήματα.<div><br />Αλλαγές στη δυναμική του τριγώνου <br /><br />Η δυναμική στο τρίγωνο Κίνα-Ταϊβάν-ΗΠΑ είχε αλλάξει ριζικά μέχρι την κρίση του 1995-96. Τη δεκαετία του ’70 οι σχέσεις ΗΠΑ και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας εξομαλύνθηκαν και αποκαταστάθηκαν το 1979. Ταυτόχρονα, εμφανίζεται η περίφημη “στρατηγική ασάφεια” στην πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στα άλλα δύο μέρη του τριγώνου. Ενώ στο 2ο κοινό ανακοινωθέν Κίνας και ΗΠΑ την πρωτοχρονιά του 1979, η Κίνα κάνει λόγο για αρχή της μιας Κίνας, οι ΗΠΑ αναφέρονται σε «πολιτική μιας Κίνας». ΟΙ διαφορές είναι λεπτές αλλά σημαντικές.<br /><br />Στις 10 Απριλίου οι ΗΠΑ ανακοινώνουν την “Πράξη για τις Σχέσεις με την Ταϊβάν” που θέτει το πλαίσιο των de facto (αλλά όχι de jure) διπλωματικών σχέσεων Ουάσινγκτον-Ταϊπέι. Στο ίδιο κλίμα, το 1982, ΗΠΑ και Κίνα δημοσιεύουν το 3ο Κοινό Ανακοινωθέν, αλλά την ίδια χρονιά στο αμερικανικό Κογκρέσο εγκρίνονται οι “Έξι διαβεβαιώσεις”» των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν που, ανάμεσα σε άλλα, περιλάμβαναν δεσμεύσεις ότι οι ΗΠΑ δεν θα ασκούσαν πιέσεις στην Ταϊβάν να ενωθεί με την Κίνα, ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένο χρονικό όριο στις πωλήσεις όπλων των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν και ότι οι ΗΠΑ δεν θα συμβουλεύονταν την Κίνα πριν πουλήσουν όπλα στην Ταϊβάν.<br /><br />Πρέπει να σημειωθεί ότι κανένα από αυτά τα έγγραφα δεν ήταν νομικά δεσμευτικό απέναντι σε κάποια πλευρά. Ουσιαστικά, οι ΗΠΑ δεν δεσμεύονταν απέναντι στην Ταϊβάν ώστε να μην ενθαρρύνουν αποσχιστικές τάσεις που θα έσερναν τη χώρα σε πόλεμο με την Κίνα, αλλά και δεν έκαναν καμιά αποδοχή της “αρχής της μιας Κίνας” όπως την αντιλαμβανόταν η ηγεσία της Λαϊκής Δημοκρατίας.<br />Η μεταψυχροπολεμική περίοδος <br /><br />Την περίοδο του Ντενγκ (Deng Xiaoping) υπήρχε η τάση να τηρεί η Κίνα ένα χαμηλό προφίλ στην εξωτερική πολιτική και να προσπαθεί να σημειώνει μικρή, αλλά σταθερή πρόοδο. Ίσως στην Κίνα υπήρχε η ελπίδα ότι θα βρισκόταν για την Ταϊβάν μια λύση όπως αυτή που εφαρμόστηκε στο Χονγκ Κονγκ (“μία χώρα δύο συστήματα”), πιθανότατα με ακόμα μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας της Ταϊβάν.<br /><br />Το 1992 διπλωμάτες από τις δύο πλευρές έφτασαν σε ανεπίσημη συμφωνία σχετικά με την “αρχή της μιας Κίνας” και αναγνώριση των διαφορών ως προς την ερμηνεία του όρου από κάθε πλευρά στο Χονγκ Κονγκ. Η ανεπίσημη “συμφωνία κυρίων” του 1992 όμως δεν αναγνωρίστηκε από τον πρώτο πρόεδρο της δημοκρατικής πλέον Ταϊβάν, Lee Teng-hui (Λι Τενγκ-χουέι), ο οποίος έμελλε να προκαλέσει την τρίτη Κρίση στα Στενά.<br /><br />Τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η Κίνα ήταν ακόμα μια “μεσαία δύναμη” και τα γεγονότα στην Τιεν Αν Μεν το 1989 έθεσαν τέλος στις ελπίδες για εκδημοκρατισμό της. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας δεν θα έχανε την εξουσία, όπως τα αντίστοιχα κόμματα στην Ανατολική Ευρώπη και η Κίνα δεν θα είχε την πορεία της Σοβιετικής Ένωσης. Η ερμηνεία που δόθηκε για τις διαδηλώσεις των φοιτητών απέδιδε ευθύνες στην χαλαρή ιδεολογική καθοδήγηση, που άφηνε χώρο για επιρροές από το εξωτερικό. Η Κίνα σύντομα θα αρχίσει μια μεγάλη εκστρατεία “πατριωτικής εκπαίδευσης”, με έντονο εθνικιστικό χαρακτήρα.<br /><br />Η ηγεσία της Ταϊβάν είδε τη στιγμή της παντοκρατορίας των ΗΠΑ (“The Unipolar Moment”) ως την καταλληλότερη για να προκληθεί η κρίση και να στριμωχτεί η κυβέρνηση της Κίνας. Οι κινήσεις του Λι, που το 1996 κέρδισε και τις προεδρικές εκλογές, προκάλεσαν την οργή της Κίνας που αντέδρασε με στρατιωτικές ασκήσεις. Στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ κινήθηκαν κοντά στην Ταϊβάν. Η Κίνα έδειξε ότι δεν μπλόφαρε, όταν έλεγε ότι δεν θα ανεχόταν κινήσεις ανεξαρτησίας της Ταϊβάν, ενώ οι ΗΠΑ ότι θα υπερασπίζονταν το νησί σε περίπτωση κινεζικής επίθεσης. Τελικά, η κυβέρνηση Κλίντον έκανε δήλωση (στη γραμμή της “στρατηγικής ασάφειας”) υπέρ της πολιτικής της μιας Κίνας (1997).<br />Προς την τέταρτη κρίση<br /><br />Τα Στενά είδαν μια περίοδο ύφεσης κατά την εποχή του HuJintao (2002-2012) αλλά και της προεδρίας του Ma Ying-jeou (Μα Γινγκ-τζόου) (2008-2016) στην Ταϊβάν. Η συνάντηση του Μα με τον Xi Jinping το 2015 ίσως ήταν το απόγειο των σχέσεων των δύο μερών. Η άνοδος του Xi το 2012 με το σύνθημα της “ισχυρής Κίνας”, έφερε ανησυχία στην Ανατολική Ασία (και όχι μόνο). Η εκλογή της Tsai Ing-wen (2016-) (Τσάι Ινγκ-γουέν) γνωστή για τις σκληρές θέσεις κατά της “αρχής της μιας Κίνας” έφερε εντάσεις.<br /><br />Στην Ταϊβάν έιχε αρχίσει να εμφανίζεται μια “ταϊβανέζικη” ταυτότητα ξεχωριστή από την κινεζική. Οι διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ (2019-2020) απομάκρυναν το ενδεχόμενο μιας ανάλογης λύσης για την Ταϊβάν. Η Κίνα είναι πλέον μια μεγάλη δύναμη. Παρόλα αυτά το μέρος του τριγώνου που προκάλεσε την τέταρτη κρίση στα Στενά στις μέρες μας ήταν οι ΗΠΑ.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η 4η κρίση στα Στενά της Ταϊβάν – Μπρα ντε φέρ ΗΠΑ-Κίνας

Πολέντας Αντώνης Οι δύο πρώτες κρίσεις στα Στενά της Ταϊβάν έγιναν το 1954-55 και το 1958 και προκλήθηκαν από τις επιθετικές κινήσεις της...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σύστημα παράγει νοσηρότητα – Ο πόλεμος σαν “διέξοδος”.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/08/polemos-ukrania-1.jpg" /><br /><br /><b>Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br />Αν παρακολουθήσει κανείς τις αναλύσεις των ειδικών διεθνώς για το τι συμβαίνει στον κόσμο μας, πιθανότατα θα διαπιστώσει μια αναλυτική αμηχανία, ή τουλάχιστον την απουσία ενός κλειδιού που να ενοποιεί ερμηνευτικά τα γεγονότα. Το αποτέλεσμα είναι να προκύπτει συνήθως σύγχυση και τα προβλήματα να εκπίπτουν στην κατηγορία του συμπτώματος. Έντονες εικόνες γεγονότων που ακολουθούνται αυτοστιγμή από “καταιγίδες” σχολίων και δηλώσεων, διαμορφώνοντας έτσι εξ αρχής μια στρεβλή “φωτογραφία” από την οποία λείπει το πραγματικό αίτιο.<br /><br />Γιατί συμβαίνει αυτό; Η πολυπλοκότητα του κόσμου μας είναι μια καλή πρώτη εξήγηση. Η διασύνδεση των γεγονότων επίσης, όπως άλλωστε και η ταχύτητα και το εύρος της πληροφόρησης μέσω της κοινωνικής δικτύωσης. Ζούμε, λοιπόν, στην εποχή της μεγάλης σύγχυσης, σ’ έναν περίπλοκο και προβληματικό κόσμο, όπου η ορθολογική ερμηνεία των καταστάσεων αποδεικνύεται δύσκολη και συχνά αδύνατη. Εκτός κι αν προσχωρήσει κανείς στις απλουστευτικές –αλλά όχι πάντα άστοχες– θεωρίες συνωμοσίας…<br /><br />Το νέο σκάνδαλο με τις υποκλοπές της ΕΥΠ είναι έκφανση ενός νοσηρού συστήματος που συμπεριλαμβάνει το Μαξίμου. Το σύστημα παράγει ασθένειες, όχι μόνο τύπου Covid, αλλά και ψυχικές, νευρώσεις, κατάθλιψη και άλλα βαριά νοσήματα. Στην Ελλάδα το ζούμε καθημερινά. Είναι οφθαλμοφανές πως η εκρηκτική πύκνωση γυναικοκτονιών (30 περίπου από το 2021) είναι αποτέλεσμα κοινωνικών παραγόντων, όπως ο εγκλεισμός από την πανδημία, σε συνδυασμό με την οικονομική δυσπραγία, τον ευτελισμό της Δικαιοσύνης, την απειλή πολέμου και πολλών άλλων εμφανών ή κρυφών αρνητικών παραγόντων που έχουν τεντώσει σε επικίνδυνα επίπεδα τον κοινωνικό ιστό. Η ταλάντωση αυτή εκφράζεται κυρίως στην ενδο-οικογενειακή βία, αλλά και στη βία στους δρόμους, στα σχολεία, στις γειτονιές, στην αυξανόμενη κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών, κόκα για την άρχουσα τάξη, χάπια για την “πλέμπα”…<div><br />Οι μηχανισμοί του ιού<br /><br />Τους αρνητικούς κοινωνικούς παράγοντες διαμορφώνει το σύστημα μέσω του κράτους και του χρηματο-οικονομικού συστήματος είτε με πολιτικές, είτε με παραλείψεις στρατηγικού χαρακτήρα (πρωταθλητισμός στους θανάτους από την πανδημία, σύστημα τιμολόγησης του ρεύματος κ.α.). Το σύστημα είτε συνειδητά ή όχι παράγει βαριά ασθένεια, η οποία επηρεάζει την κοινωνία, τις οικογένειες, ακόμη και το ίδιο το πολιτικό προσωπικό.<br /><br />Αυτά που συμβαίνουν στην διεθνή σκηνή δεν είναι μόνο αποτέλεσμα γεωπολιτικών υπολογισμών και στρατηγικών σχεδιασμών. Είναι και αποτέλεσμα των κακοδαιμονιών του συστήματος που αναδεικνύει αδύναμα ή διαταραγμένα πρόσωπα ή πλεγματικούς ηγέτες. Η λογική, το διεθνές δίκαιο, ο νόμος υποχωρούν μπροστά στην παράνοια και την απληστία. Στις μέρες μας αυτά τα συμπτώματα έχουν προσλάβει τεράστιες διαστάσεις.<br /><br />Έτσι, ο κοινωνικός μηδενισμός διαχέεται παντού. Οι φωτεινές εξαιρέσεις δεν επαρκούν για να προκαλέσουν ένα θετικό ρεύμα ελπίδας στην κοινωνία και ο πολιτικός λόγος ακούγεται όλο και πιο υποκριτικός. Οι πολίτες αισθάνονται ότι τους εμπαίζουν. Στις εκλογές το 50% των ψηφοφόρων απέχει. Αυτό είναι κρίσιμο ζήτημα δημοκρατίας. Ποιος θεσμός αξιολογεί την αποχή και την ερμηνεύει πολιτικά, συνταγματικά ακόμη; Κανείς, γιατί συνήθως η αποχή βολεύει το σύστημα, τουλάχιστον προσωρινά. Όπως άλλωστε και η σύγχυση που δυσκολεύει την κατανόηση των καταστάσεων. Οι πολίτες, όμως, έχουν αρχίσει να τα συνειδητοποιούν, αφού είναι αυτοί που πληρώνουν τις συνέπειες…<br />Ο πόλεμος ως διέξοδος<br /><br />Η τρέχουσα ιστορία σε παγκόσμιο επίπεδο προέκυψε από πολυπαραγοντικές αιτίες (τεχνολογικές, οικονομικές, πολιτικές κ.α.). Μετά από μία τριακονταετία ανάδυσης νέων δυνάμεων, το διεθνές σύστημα έχει εισέλθει σε φάση γεωπολιτικής και γεωοικονομικής αναδιάταξης, η οποία είναι η εξωτερική έκφραση βαθύτερων αλλαγών. Αυτές οι αλλαγές, που συντελούνται εντός των κοινωνιών, συσχετίζονται με τις ανισότητες, την υποκρισία των κυβερνώντων, την αναξιοπιστία της Δικαιοσύνης και την διάβρωση κι αμφισβήτηση της ίδιας της δημοκρατίας με όποια μορφή και αν αυτή εμφανίζεται.<br /><br />Ήδη από την προ Covid εποχή οι οικονομικοί αναλυτές επεσήμαιναν ότι η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας προσομοιάζει με εκείνες που οδήγησαν στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Η πανδημία ήρθε να επιδεινώσει τα πράγματα και να αναδείξει ανομολόγητους ή κρυφούς ανταγωνισμούς, αλλά και εξαρτήσεις. Το νέο σκηνικό που αναδύθηκε ήταν εφιαλτικό, ιδίως για τις ΗΠΑ και ευρύτερα τις δυτικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν εξαρτήσει την αναπτυξιακή υπεροχή τους στην αφαίμαξη της υπεραξίας των άλλων, μέσω της πολιτικής επιβολής, των στρατιωτικών παρεμβάσεων και κυρίως μέσω του χρηματοοικονομικού συστήματος.<br /><br />Η ραγδαία χειραφέτηση, τεχνολογική, παραγωγική, οικονομική και πολιτική των ανταγωνιστών της Δύσης, που συντελέστηκε στις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, έπιασαν στον ύπνο τις δυτικές άρχουσες ελίτ που ζούσαν στην μακαριότητα της ευμάρειάς τους. Δεν υπολόγισαν μπροστά στα ιλιγγιώδη λογιστικά κέρδη της φούσκας της παγκοσμιοποίησης, τις κοινωνικές επιπτώσεις και την λουμπενοποίηση των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων στη Δύση.<br /><br />Κατά την πανδημία αντιλήφθηκαν, όμως, ότι έχει διαμορφωθεί –αν και δεν έχει ακόμη παγιωθεί– ένα διεθνές status που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια όλων εκείνων των παραγόντων που συνετέλεσαν στην ευμάρεια της Δύσης. Γι’ αυτό και οι δυτικές άρχουσες ελίτ έντρομες αντιδρούν σπασμωδικά. Όλα τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο της Ουκρανίας (οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στο Κίεβο, απεξάρτηση της Ευρώπης από τη ρωσική ενέργεια κλπ) γύρισαν μπούμερανγκ και πλήγωσαν τις ήδη εξαντλημένες δυτικές κοινωνίες.<br /><br />Σήμερα, η ραγδαία χειραφέτηση των “άλλων” έχει προσλάβει τη μορφή αντισυσπείρωσης, με ιδεολογικό-πολιτικό πρόσημο (κατά Πούτιν) την απεξάρτηση από την δυτική οικονομική και πολιτική “αποικιοκρατία”. Αυτή προωθείται με όχημα την στρατηγική της αποδολαριοποίησης και της συγκρότησης νέων συστημάτων διεθνών συναλλαγών που δεν θα ελέγχονται από τους Αμερικανούς. Έτσι, η πολυπολικότητα του διεθνούς συστήματος προσλαμβάνει σιγά σιγά μορφή και ουσία (όροι συναλλαγών και εμπορίου).<br /><br />Κρίση ηγεσίας στην Δύση<br /><br />Είναι ξεκάθαρο πως υπάρχει βαθιά κρίση ηγεσίας στο δυτικό μπλοκ. Οι ΗΠΑ παίρνουν αποφάσεις χωρίς συνεννόηση με τους συμμάχους τους, που εν τέλει τους βλάπτουν και τους εκθέτουν σε κινδύνους. Η Ουάσιγκτον είναι διαιρεμένη, ενώ η αμερικανική κοινωνία βρίσκεται σε πολυδιάστατη κρίση. Στην Ευρώπη, πολιτική κρίση καταγράφεται στις περισσότερες χώρες. Οι κυβερνήσεις μαστίζονται από σκάνδαλα και ρέπουν προς τη χρήση αυταρχικών ή και παράνομων μεθόδων (έλεγχος των ΜΜΕ, παρακολουθήσεις, υποκλοπές, εκφοβισμοί, αποκλεισμοί, κ.ο.κ.).<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, χωρίς λύσεις, μόνο με εμβαλωματικές πολιτικές, το βαθύ σύστημα αντιλαμβάνεται ότι οι βεβαιότητές του καταρρέουν. Το 1,5 τρισ. δολάρια που έχει χαθεί στις αγορές, δεν αποτελεί μόνο μια βίαιη εξαέρωση της φούσκας, αλλά προκαλεί συνθήκες ντόμινο. Η μείωση της αξίας των μετοχών μεταφράζεται αυτόματα σε αδυναμία δανεισμού και με την ύφεση που έρχεται, σε πτώχευση. Ένας-δυο μεγάλοι να πέσουν, το ντόμινο θα πυροδοτήσει καταιγιστικές ανατροπές.<br /><br />Αν σε αυτά προσθέσουμε την κρίση της τροφοδοτικής αλυσίδας, τον πόλεμο της ενέργειας, τον πληθωρισμό, τα χρέη, κρατικά και ιδιωτικά, και πολλά άλλα που αποκαλύπτουν το αδιέξοδο, είναι λογική η σκέψη πως οι κυνικοί και αδίστακτοι ηγέτες οδηγούν τις καταστάσεις προς τη “διέξοδο” του πολέμου. Το είδαμε στην Ουκρανία, το καταλάβαμε στην Ταϊβάν, το φοβόμαστε στην Ανατολική Μεσόγειο…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το σύστημα παράγει νοσηρότητα – Ο πόλεμος σαν “διέξοδος”.

Ανδρονόπουλος Μάκης Αν παρακολουθήσει κανείς τις αναλύσεις των ειδικών διεθνώς για το τι συμβαίνει στον κόσμο μας, πιθανότατα θα διαπιστώσει...

Διαβάστε την συνέχεια

Το… δόκανο του Θουκυδίδη και ο Ερντογάν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/08/WOLF-TRAP-LYKOI-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/08/WOLF-TRAP-LYKOI-790x400.jpg" width="742" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τον όρο "παγίδα του Θουκυδίδη" επινόησε ο ιστορικός Γκρέιαμ Άλλισον στο βιβλίο του "Προορισμένοι για πόλεμο”: Μπορεί η Τουρκία να αποφύγει την παγίδα του Θουκυδίδη;</span></h3>Του<b> Θοδωρή Γιάνναρου</b><br />Ο Γκρέιαμ Άλλισον εφηύρε τον συγκεκριμένο όρο, προκειμένου να περιγράψει τη δική του ερμηνεία σχετικά με τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Με λίγα λόγια, η θεωρία αυτή υποστηρίζει πως, όταν μια ισχυρή κυριαρχική δύναμη αντιλαμβάνεται την άνοδο μιας άλλης, που απειλεί να την επισκιάσει, συνήθως οδηγείται σε σύγκρουση μαζί της. Τον 5ο αιώνα π.Χ. η Σπάρτη ήταν η κυρίαρχη δύναμη και η Αθήνα ήταν η ανερχόμενη. Αφορμές για την σύρραξη υπήρξαν πολλές, αλλά η αιτία ήταν ακριβώς αυτή.<br /><br />Για να δούμε όμως λίγο πιο προσεκτικά τα δικά μας εδώ στη νοτιοανατολική γωνιά της Ευρώπης, στα σύνορα με τον άλλο κόσμο -τον εξώκοσμο της Ανατολίας: Θέλοντας και μη, βρισκόμαστε σχετικά κοντά στην αλλαγή των ισορροπιών κυρίως γιατί λόγω και των νέων ενεργειακών σχεδιασμών στην περιοχή μας -την περιοχή της Μεσογείου, θα υπάρξουν πιθανότατα αλλαγές στην κατανομή ισχύος των δυνάμεων της περιοχής, ειδικά αν συγκρίνουμε με διεθνολογική προσέγγιση τις σημερινές συγκυρίες με εκείνες που ίσχυαν το 2020, ως προς ένα πιθανό θερμό επεισόδιο. Στην περίπτωση ενός θερμού επεισοδίου λοιπόν, που δεν θα πρόκειται για ατύχημα, αλλά θα είναι αποτέλεσμα μιας στρατηγικής για άσκηση πίεσης, τη δημιουργία τετελεσμένων και την προσπόριση γεωπολιτικού κέρδους, τότε αυτό σίγουρα θα σχεδιαστεί, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να περιγράφεται ως ατυχές συμβάν... ως ατύχημα δηλαδή.<br /><br />Ας δούμε λίγο πιο κοντά τη στάση του νέο-Οθωμανού σουλτάνου Ερντογάν, καθώς και την ελληνική αντιμετώπιση. <br /><br />Ένα συντεταγμένο κράτος της Ευρώπης έχει δύο τρόπους για να εξισορροπήσει την όποια θεωρητική ισχύ του αντιπάλου του, -"εξωτερική εξισορρόπηση” και η οποία αφορά στην ενίσχυση των συμμαχιών, καθώς και στην "εσωτερική εξισορρόπηση” που αφορά εκτός των άλλων, στη δυναμική και ποιοτική ενίσχυση της πολεμικής του μηχανής. Η Ελλάδα με την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας, την αμοιβαία στρατιωτική συνδρομή με τη Γαλλία και την αύξηση των εξοπλισμών, έχει επιτύχει το τελευταίο χρονικό διάστημα και στις δύο αυτές παραμέτρους, που προκαλούν ημικρανία στην Τουρκία.<br /><br />Αναλύοντας το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο και της ενεργειακής κρίσης, νομικά για το θέμα της (από)στρατικοποίησης των νήσων του Αιγαίου η Ελλάδα μπορεί να επικαλεστεί μεταξύ άλλων και τον όρο των αμετάβλητων περιστάσεων, εφόσον τα πράγματα παραμένουν ως έχουν -το περίφημο δόγμα "clausula rebus sic stantibus”.<br /><br />Είναι γεγονός πως, ο μήνας που ξεκίνησε για τα ελληνοτουρκικά, με αφορμή τη διαφαινόμενη έξοδο του νέου τουρκικού γεωτρύπανου Abdülhamid Han στην Ανατολική Μεσόγειο προδιαγράφεται αν μη τι άλλο... "καυτός”, θυμίζοντας σκηνικά του 2020 με το Oruc Reis.<br /><br />Είναι εύλογο θα ‘λεγε κανείς, η επικείμενη έξοδος του Abdülhamid Han μας πάει πίσω στο εξαιρετικά φορτισμένο κλίμα του 2020 με το Oruc Reis και σίγουρα αναμένεται μια ένταση ανάλογη με αυτήν που είχε προκληθεί τότε. Παρ’ όλ’ αυτά θα ήταν συνετό και εποικοδομητικό, να αναλύονται οι όποιες διεθνολογικές εξελίξεις με βάση τις εκάστοτε κάθε φορά συνθήκες, που σήμερα είναι σε κάθε περίπτωση πολύ διαφορετικές από εκείνες που ίσχυαν το 2020.<br /><br />Η ενεργειακή κρίση που ταλανίζει την Ευρώπη, έχει ενταθεί αυτή την εποχή στον απόλυτο βαθμό και ως εκ τούτου είναι ζήτημα ύπαρξης για την Ευρώπη να απεξαρτηθεί το συντομότερο δυνατόν από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα, αφού βρει καινούριους εναλλακτικούς, ενεργειακούς πόρους και διαδρομές. Με λίγα λόγια, αν τα ενεργειακά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο ήταν σημαντικά το 2020, σήμερα είναι αναπόδραστη αναγκαιότητα και όσες χώρες συμμετέχουν σε αυτά αποκτούν ισχυρή γεωπολιτική αξία.<br /><br />Για να δούμε τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση, αν το προηγούμενο διάστημα, οι εντάσεις που δημιουργούσε ο Ρετζεπ Ταγιπ Ερντογάν είχαν κυρίως επικοινωνιακό χαρακτήρα για εσωτερική κυρίως κατανάλωση, σήμερα όπως φαίνεται, έχουν μια τελείως διαφορετική στόχευση. <br /><br />Ο Ερντογάν με τίποτε δεν δέχεται, να αποκλειστεί η Τουρκία από τα ενεργειακά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο και θα κάνει ό,τι περνά απ’ το χέρι του, πιέζοντας τη Δύση να την συμπεριλάβει στους σχεδιασμούς της, με τους δυτικούς σε αυτό το συγκυριακό τοπίο, παρ’ όλο που δεν εμπιστεύονται τον Τούρκο σουλτάνο, λόγω της ανισόρροπης στάσης του, δεν θα ήθελε να τον βάλει απέναντί της, στέλνοντάς τον έτσι στο πλάι του Πούτιν που τον περιμένει με ανοικτές αγκάλες. <br /><br />Μέσα σε αυτό το νέο διεθνές τοπίο, η Τουρκία ενδεχομένως θα ωθηθεί, ειδικά τώρα που θεωρεί πως... την παίρνει, να διεκδικήσει όσα περισσότερα μπορεί, πιέζοντας ακόμη πιο έντονα τη Δύση, μαζί βέβαια και την Ελλάδα, ώστε να αποκομίσει κάποιο ωφέλημα από τα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα της Μεσογείου Θάλασσας, παρ’ όλο που η πολιτική που ακολουθεί είναι ξεκάθαρα πειρατική. Όμως η έξοδος του γεωτρύπανου συνοδεία πολεμικών πλοίων, ενδέχεται να εμπλέξει την Ελλάδα που θα προασπίσει τα δικαιώματά της, σε πιθανό θερμό επεισόδιο με τους κακούς γείτονες εξ’ ανατολών.<br /><br />Η αλήθεια όμως είναι, πως όταν υπάρχουν συνθήκες έντασης με αναθεωρητικές δηλώσεις και επιθετικές ενέργειες από τους απέναντι "συμμάχους”, είναι προφανές ότι η Ελλάδα θα πρέπει να έχει σε ύψιστη επιφυλακή τις ένοπλες της δυνάμεις για παν ενδεχόμενο. Ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρχει κάποιος στρατηγικός σχεδιασμός και ο αναθεωρητισμός υπάρχει για εσωτερικούς λόγους, ο τουρκικός φανατισμός που έχει καλλιεργηθεί από τον Ερντογάν τα τελευταία 20 χρόνια, που συνυπάρχει με τον τουρκικό μαξιμαλισμό, εύκολα μπορεί να οπλίσει χέρια και ως εκ τούτου να δημιουργήσει κάποιο τυχαίο "ατύχημα" -ποιος μπορεί να ξέρει;<br /><br />Τότε όμως δυστυχώς, κανείς δεν θα μπορεί να μιλά για ένα θερμό επεισόδιο, αλλά για κάτι πολύ μεγαλυτέρων διαστάσεων που όμως, σε αυτήν την άσχημη χρονική περίοδο ο πόλεμος στην Ουκρανία, το τεντωμένο σχοινί που βαδίζουν ΗΠΑ και Κίνα στην Ταϊβάν, και η πιθανή "ανάφλεξη" στο Κοσσυφοπέδιο θα ήταν κάτι που η Δύση ποτέ δεν θα επέτρεπε να εξελιχτεί, καθώς θα ήταν "βούτυρο στο ψωμί του Πούτιν και των ιπποκόμων του". Δεν υπάρχει περίπτωση η Δύση να άφηνε να εξελιχτεί ένας πόλεμος ανάμεσα σε δύο συμμαχικές χώρες-μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στη Μεσόγειο, που σήμερα είναι μεγίστης σημασίας για την ενεργειακή επιβίωση ολόκληρης της ηπείρου, μακριά από τους ρωσικούς εκβιασμούς.<br /><br />Όπως διαφαίνεται, όσο ο νέο-οθωμανός σουλτάνος της Τουρκίας απομακρύνεται από την Αμερική λόγω των F-16 που δεν παίρνει και προσεγγίζει το Ιράν και τη Ρωσία, έχοντας όμως ορθάνοιχτο το μέτωπο της Συρίας, οι ισορροπίες στην Μεσόγειο διαμορφώνονται με έναν πολύ περίεργο τρόπο που πρέπει να προβληματίσει τη Δύση; <br /><br />Πώς διαμορφώνεται το διεθνές σκηνικό είναι το μεγάλο ερώτημα: Η μείωση του αμερικανικού ενδιαφέροντος για την περιοχή της Μέσης Ανατολής, λόγω των προβλημάτων με την Κίνα στον Ειρηνικό, τροφοδότησε όπως φαίνεται τις φιλοδοξίες του Ερντογάν να δοκιμάσει να παίξει ρόλο τοποτηρητή-νταβατζή στην περιοχή, γεγονός που έχει πολλάκις επιβεβαιωθεί από σειρά ενεργειών, με την Τουρκία να ακροβατεί μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, με τη σχέση Άγκυρας-Μόσχας να παραμένει πολύ ισχυρή, παρ’ όλα τα τουρκικά... τσαλίμια.<br /><br />Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι η σχέση αυτή είναι εταιρική και ταυτόχρονα εθνικά απαραίτητη για την Τουρκία, αλλά και τη Ρωσία του Πούτιν, και εστιάζεται στον φλέγοντα ενεργειακό τομέα αφ’ ενός και τον μεγαλοϊδεατισμό και από την άλλη στην αποδιοργάνωση της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία εκτός του ότι εξαρτάται ενεργειακά και σε τεράστιο ποσοστό από τη Ρωσία, συνεργάζεται με αυτήν και στη μεταφορά ρωσικών ενεργειακών πόρων προς την Ευρώπη και πιο πρόσφατα στη δημιουργία δικού της πυρηνικού εργοστασίου.<br /><br />Η Τουρκία του Ερντογάν ουσιαστικά δεν υιοθετεί τη στρατηγική της Αμερικής, παίζοντας το δικό της παιχνίδι, αν και σύμμαχος στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, κάτι που επιβεβαιώνεται από τις κινήσεις της απέναντι στη Ρωσία, στη Συρία, αλλά και πιο πρόσφατα με τους εκβιασμούς της απέναντι στην Φινλανδία και τη Σουηδία. Οι Τούρκοι ποτέ δεν είχαν ούτε μπέσα ούτε αξιοπρέπεια και ποτέ δεν πρόκειται να τις αποκτήσουν... λόγω του DNA τους, που είναι μάλλον προβληματικά μεταλλαγμένο...<br /><br />Έτσι οι Αμερικανοί, παρόλα αυτά, δεν έχουν αποφασίσει τι θα κάνουν με την Τουρκία πέρα, ειδικά σε αυτή τουλάχιστον τη συγκυρία για να μην την στείλουν ακόμα πιο κοντά στη Ρωσία αλλά βέβαια και λόγω των Στενών, των οποίων το κλειδί για τη διέλευσή τους κρατά η Τουρκία.<br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν θα ενεργοποιηθεί η "παγίδα ή... το δόκανο του Θουκυδίδη”. Η μια εκδοχή -η πιο ήπια είναι, ότι ο αποσταθεροποιητικός παράγοντας του τουρκικού καθεστώτος δεν θα επιβιώσει και άρα οι δίαυλοι της συνεννόησης θα αξιοποιηθούν. Πόσο πιθανόν είναι αυτό; Πολλοί θα υποστηρίξουν ότι και το Ερντογανικό καθεστώς φάνταζε άτρωτο μέχρι και την παραμονή της κατάρρευσης της τουρκικής λίρας και του εμπάργκο όπλων. Όμως για την ώρα, κάτω από το "νέφος”της υπονόμευσης που προκάλεσε η φτωχοποίηση του τουρκικού πληθυσμού και η αποτυχία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής σε σχέση με τις διεκδικήσεις σε Αιγαίο και Μεσόγειο, η "παγίδα του Θουκυδίδη” ως κατά κάποιον τρόπο αντίβαρο, παραμένει απόλυτα ενεργή.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το… δόκανο του Θουκυδίδη και ο Ερντογάν!

Τον όρο "παγίδα του Θουκυδίδη" επινόησε ο ιστορικός Γκρέιαμ Άλλισον στο βιβλίο του "Προορισμένοι για πόλεμο”: Μπορεί η Τουρκί...

Διαβάστε την συνέχεια