«O Ερντογάν πρέπει να τελειώσει» – Τhink tank προετοιμάζει το έδαφος – «Κλείστε την βάση του Ιντσιρλίκ, μην τους παραδώσετε τα F-35»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAom2sm145xhh-678j62I8XMTRzCEMP6wpEww7y63cvbvuuhCLcuDNYgiReXii9yW3JroQPnZb18lkrNhGLNOaYf9bHA4VV7Cfj_2NtneUsx6jpTsNsg5YhpBJof22P-5GUXDoT5ilJ2c/s1600/erdogan-rally-getty.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1140" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAom2sm145xhh-678j62I8XMTRzCEMP6wpEww7y63cvbvuuhCLcuDNYgiReXii9yW3JroQPnZb18lkrNhGLNOaYf9bHA4VV7Cfj_2NtneUsx6jpTsNsg5YhpBJof22P-5GUXDoT5ilJ2c/s640/erdogan-rally-getty.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Aσχημα τα πράγματα για την Τουρκία. Οταν ένα ινστιτούτο με τέτοια δύναμη όπως το <b>Council on Foreign Relations</b>, ίσως βρίσκεται στα τρία μεγαλύτερα του κόσμου σε θέματα ερευνών και κύρους, γράφουν πως ας περιμένουμε να τελειώσει η εποχή Ερντογάν, τότε αυτό κάτι σημαίνει. <br /> <br /> Μάλλον κάποιοι προετοιμάζουν το έδαφος. Βέβαια ο Ερντογάν μόλις εκλέχθηκε και έχει υπερεξουσίες. Οποιος διαβάσει προσεκτικά το σχετικό απόσπασμα που θα σας παραθέσουμε, θα καταλάβει ότι εμμέσως η Δύση έχει άλλα σχέδια για τον Σουλτάνο. <br /> <br /> Ας δούμε το απόσπασμα: <br /> <br /> Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη πρέπει να περιμένουν μέχρι να τελειώσει η εποχή του Erdogan και στη συνέχεια να προσεγγίσουν τη νέα ηγεσία της Τουρκίας με μια μεγάλη συμφωνία. <br /> <br /> Η νομισματική κρίση και η στάση της Τουρκίας έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τη φυλάκιση ενός Αμερικανού πάστορα έχουν εκθέσει την διάτρητη συνεργασία των δύο χωρών από τον Ψυχρό Πόλεμο. <br /> <br /> Οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πρέπει να εξετάσουν μια νέα πολιτική προς την Τουρκία αναφέρει το Council on Foreign Relations. <br /> <br /> (Council on Foreign Relations: Είναι ινστιτούτο σκέψης των ΗΠΑ και ιδρύθηκε από τον Ροκφέλερ) <br /> <br /> Η άρνηση της Τουρκίας να απελευθερώσει τον Αμερικανό πάστορα Andrew Brunson, ο οποίος κατηγορείται για τρομοκρατία, κατασκοπεία και συμμετοχή στο αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 εναντίον του Τούρκου Προέδρου Recep Tayyip Erdoğan έχει προκαλέσει εντάσεις, όπως αναφέρει το bankingnews.gr <br /> <br /> Η αμερικανική κυβέρνηση έχει δίκιο να αντιταχθεί στην κράτηση του Brunson. Αλλά η αντίδρασή της ήταν αντιπαραγωγική. Ειδικότερα, η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές ατσαλιού και αλουμινίου από την Τουρκία θα μπορούσε να υπονομεύσει περαιτέρω την εμπιστοσύνη στην οικονομία της Τουρκίας, προκαλώντας μια ευρύτερη κρίση που θα έβλαπτε σοβαρά την παγκόσμια οικονομία. <br /> <br /> Επιπλέον, οι δασμοί επιτρέπουν στον Erdogan να κατηγορεί για τα οικονομικά δεινά της χώρας του την Αμερική, αποκρύπτοντας την ανικανότητα της κυβέρνησής του. Είναι ακόμα πιθανό η τουρκική κυβέρνηση να βρει έναν τρόπο να απελευθερώσει τον Brunson και ο Αμερικανός πρόεδρος Trump, πιστός στους ευαγγελιστές που αποτελούν βασικό μέρος της εκλογική του βάσης, να ακυρώσει τους δασμούς. <br /> <br /> Αλλά ακόμα κι αν επιλυθεί η άμεση κρίση, η πολιτική κρίση στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις – και οι δυτικοτουρκικές σχέσεις γενικά – θα παραμείνει. Είμαστε μάρτυρες της σταδιακής αλλά σταθερής κατάρρευσης της σχέσης της Τουρκίας με την Δύση. <br /> <br /> Οι δύο αρχές <br /> <br /> Η σχέση μεταξύ Τουρκίας και Δύσης έχει από καιρό βασιστεί σε δύο αρχές, οι οποίες πλέον δεν υφίστανται. Η πρώτη είναι ότι η Τουρκία είναι μέρος της Δύσης, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μια φιλελεύθερη δημοκρατία. <br /> <br /> Ωστόσο, η Τουρκία δεν είναι ούτε φιλελεύθερη ούτε δημοκρατική. Η Τουρκία τελεί σε μονομερή κυριαρχία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) και η εξουσία έχει συγκεντρωθεί στα χέρια του Erdogan, ο οποίος είναι και ο ηγέτης του ΑΚΡ. <br /> <br /> Κάτω από τον Erdogan, οι έλεγχοι και οι ισορροπίες έχουν εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό από το τουρκικό πολιτικό σύστημα και ο πρόεδρος ελέγχει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τη γραφειοκρατία και τα δικαστήρια. <br /> <br /> Το αποτυχημένο πραξικόπημα που επικαλείται ο Erdoğan ως λόγος φυλάκισης του αμερικανού πάστορα Brunson χρησίμευσε επίσης ως δικαιολογία για την κράτηση χιλιάδων άλλων πολιτών. Σε αυτό το σημείο, είναι αδύνατο να δούμε πώς θα μπορούσε η Τουρκία του Erdogan να γίνει μέλος της ΕΕ. <br /> <br /> Η δεύτερη αρχή η οποία στηρίζεται στην ευθυγράμμιση της εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκία αγόρασε πρόσφατα περισσότερα 100 προηγμένα μαχητικά μαχητικά F-35 από τις ΗΠΑ. <br /> <br /> Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία υποστήριξε επίσης το ISIS στη Συρία, βρίσκεται πλησιέστερα στο Ιράν και προχώρησε στην αγορά πυραύλων S-400 από την Ρωσία. Πάνω απ ‘όλα, η Τουρκία και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε διαφορετικές πλευρές στην Συρία. <br /> <br /> Ενώ οι Κούρδοι της Συρίας ήταν στενοί εταίροι των ΗΠΑ, θεωρούνταν τρομοκράτες από την Τουρκία, λόγω των δεσμών τους με τις κουρδικές ομάδες στην Τουρκία που έχουν ιστορικά επιδιώξει την αυτονομία, αν όχι την ανεξαρτησία. <br /> <br /> Κάποιοι μπορεί να λένε ότι το σημερινό επίπεδο αμερικανικής-τουρκικής έντασης δεν είναι κάτι νέο. Οι δύο χώρες έχουν ευθύνη στις διαφορές τους. <br /> <br /> Οι Τούρκοι δεν ήταν ευχαριστημένοι με την απόφαση των ΗΠΑ να αποσύρουν πυραύλους μεσαίας εμβέλειας από την Τουρκία ως μέρος της συμφωνίας που τερμάτισε τμε την κρίση στην Κούβα το 1962. <br /> <br /> Οι δύο χώρες συγκρούστηκαν επανειλημμένα για την τουρκική παρέμβαση και την επακόλουθη κατοχή της Βόρειας Κύπρου το 1974 και για την υποστήριξη των ΗΠΑ στην Ελλάδα η οποία είναι καλή σύμμαχος των ΗΠΑ. <br /> <br /> Η Τουρκία αρνήθηκε να δώσει στις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις πρόσβαση στην αεροπορική βάση Incirlik κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ιράκ το 2003. Και τα τελευταία χρόνια, η τουρκική κυβέρνηση έχει εξοργισθεί από την άρνηση της Αμερικής να εκδώσει τον κληρικό Fethullah Gülen που βρίσκεται στην Πενσυλβανία, τον οποίο ο Erdogan κατηγορεί ότι έκανε το πραξικόπημα του 2016. <br /> <br /> Η παρουσία της Τουρκίας δεν ενισχύει το ΝΑΤΟ. Το πρόβλημα είναι ότι η συνθήκη του ΝΑΤΟ δεν παρέχει μηχανισμό διαζυγίου. <br /> <br /> Η Τουρκία μπορεί να αποχωρήσει από τη συμμαχία, αλλά δεν μπορεί να εξαναγκαστεί. Δεδομένης αυτής της πραγματικότητας, οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διατηρήσουν μια διττή προσέγγιση έναντι της Τουρκίας. <br /> <br /> Πρώτον, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να επικρίνουν την τουρκική πολιτική. Επίσης να αλλάξει η βάση στο Incirlik, να αρνηθούν την πρόσβαση της Τουρκίας σε προηγμένο στρατιωτικό υλικό όπως τα F-35 και να επανεξετάσουν την γενικότερη πολιτική. <br /> <br /> Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν πρέπει να εκδώσουν τον Gülen εκτός εάν η Τουρκία μπορεί να αποδείξει τη συμμετοχή του στο πραξικόπημα με αποδεικτικά στοιχεία που θα τεθούν ενώπιον δικαστηρίου των ΗΠΑ και θα πληρούν τις διατάξεις της συνθήκης αμοιβαίας έκδοσης του 1981. Ούτε οι ΗΠΑ θα πρέπει να εγκαταλείψουν τους Κούρδους, δεδομένου του ανεκτίμητου ρόλου τους στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). <br /> <br /> Δεύτερον, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη πρέπει να περιμένουν μέχρι να τελειώσει η εποχή του Erdogan και στη συνέχεια να προσεγγίσουν τη νέα ηγεσία της Τουρκίας με μια μεγάλη συμφωνία. Η Δύση θα πρέπει να ζητήσει από την Τουρκία δέσμευση για φιλελεύθερη δημοκρατία και για μια εξωτερική πολιτική επικεντρωμένη στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στην αποτροπή του ρωσικού παράγοντα. <br /> <br /> Ο Erdogan προειδοποίησε πρόσφατα στους New York Times ότι η αμερικανική-τουρκική σχέση «θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο» και ότι η Τουρκία σύντομα θα άρχιζε να αναζητά νέους φίλους και συμμάχους, εάν η αμερικανική μονομερή προσέγγιση και η έλλειψη σεβασμού δεν αλλλάξει. <br /> <br /> Στην πραγματικότητα, η σχέση των δύο χωρών ήταν ήδη σε κίνδυνο, κυρίως λόγω των τουρκικών ενεργειών και ο Erdoğan είχε ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία αναζήτησης νέων φίλων και συμμάχων.<br /> Είναι καιρός οι ΗΠΑ και η Ευρώπη να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα αυτή.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«O Ερντογάν πρέπει να τελειώσει» – Τhink tank προετοιμάζει το έδαφος – «Κλείστε την βάση του Ιντσιρλίκ, μην τους παραδώσετε τα F-35»

Aσχημα τα πράγματα για την Τουρκία. Οταν ένα ινστιτούτο με τέτοια δύναμη όπως το Council on Foreign Relations , ίσως βρίσκεται στα τρία μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άμεση εμπλοκή της Ελλάδας στο Κόσοβο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzzyjQruWAOSjgHZNs8JfJxolKpeDo54IXV9EDySsc-xH3D8uReDMM-PKJk3rby42Fib52awzPvVHZAxm-MDL_9j1V7_ZoaTszTg7sSHr_nSzzh8hlDJd_vbftAWcK-oupfaiPV3mCmBQ/s1600/Kosovo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="923" data-original-width="1600" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzzyjQruWAOSjgHZNs8JfJxolKpeDo54IXV9EDySsc-xH3D8uReDMM-PKJk3rby42Fib52awzPvVHZAxm-MDL_9j1V7_ZoaTszTg7sSHr_nSzzh8hlDJd_vbftAWcK-oupfaiPV3mCmBQ/s640/Kosovo.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Χρήστου Καπούτση </b><br /> Η Ελλάδα, τουλάχιστον, θα διαψεύσει τον Ουμπέρτο Έκο («Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις»), καθώς είναι σε πλήρη εξέλιξη θέματα που άπτονται των Εθνικών μας συμφερόντων. Πέραν των επιδεινούμενων ελληνοτουρκικών σχέσεων (Αιγαίο, Θράκη , Κύπρο), που επηρεάζονται από τις εκρηκτικές σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας («πάγωσε» η αγορά των F-35) και Τουρκίας – Ρωσίας (επιβεβαιώθηκε η αγορά των S-400), είναι και η συμφωνία των Πρεσπών (Τσίπρα- Ζαεφ) για το ονοματολογικό της FYROM, που έχει προκαλέσει εμμέσως την διπλωματική ρήξη Ελλάδας και Ρωσίας και σχετίζεται με την εκρηκτική κατάσταση στο Κόσοβο, που αποτελεί την Βαλκανική πτυχή της αντιπαράθεσης Ουάσιγκτον και Μόσχας.<br /> <br /> Στο Κόσσοβο, που η αντιπαράθεση Σέρβων και Αλβανών έχει κορυφωθεί, επικεντρώνονται οι διπλωματικές πρωτοβουλίες ΗΠΑ, Ρωσίας, ΝΑΤΟ και Ε.Ε., όχι όμως προς κατευνασμό, αλλά για υποδαύλιση, της κρίσης. Στο επίκεντρο ο διαμελισμός του Κοσόβου με την απόσπαση του σερβικού θύλακα της περιοχής Μιτροβίτσας , βόρεια του ποταμού Ίμπαρ, από την επικράτεια της «Δημοκρατίας του Κοσόβου». Τα εδαφικά όρια διαμορφώθηκαν , όπως προέβλεπε το σχέδιο Αχτισάαρι που αποτέλεσε και τη βάση για τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου το 2008 (η Ελλάδα, η Ρωσία, η Κύπρος και άλλες χώρες δεν έχουν αναγνωρίσει το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος, ενώ αντίθετα οι ΗΠΑ και όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ, αναγνωρίζουν την κρατική οντότητα του Κοσόβου). Η βόρεια Μιτρόβιτσα είναι η de facto πρωτεύουσα του βόρειου Κοσόβου, όπου οι κάτοικοι της είναι Σέρβοι, αλλά αποτελεί κυριαρχικό έδαφος της «Δημοκρατίας του Κοσόβου».<br /> <br />  Η Μιτροβίτσα βρίσκεται σε μια κοιλάδα που διαρρέει ο ποταμός Ίμπαρ και διχοτομεί την πόλη, στον Αλβανικό και Σερβικό τομέα. Στις δυο γέφυρες του ποταμού που ενώνουν τον σερβικό με τον αλβανικό τομέα , είναι εγκατεστημένη στρατιωτική δύναμη της KFOR, που αποτελείται κυρίως από γάλλους και Έλληνες στρατιωτικούς με αποστολή να αποτρέπουν τα φονικά επεισόδια μεταξύ ενόπλων Σέρβων και Αλβανών, των κατοίκων της Μιτροβίτσας. Είναι ισχυρή η ελληνική στρατιωτική παρουσία στο Κόσοβο. Στην ταραγμένη περιοχή της Μιτροβίτσας έχει εγκατασταθεί ένα Μηχανοκίνητο Τάγμα πεζικού , ενώ δυο Λόχοι είναι στην πρωτεύουσα του Κοσσόβου την Πρίστινα. Συνολικά , η Ελληνική Δύναμη Κοσόβου (ΕΛ.ΔΥ.ΚΟ.) αριθμεί 370 στρατιωτικούς και διοικητικά και επιχειρησιακά υπάγεται στην KFOR.<br /> <br /> Καθώς ο Σερβικός Στρατός με την στήριξη της Ρωσίας, απειλεί ότι θα εισβάλει στο βόρειο Κόσοβο για να απελευθερώσει την Μιτροβίτσα και ο Αλβανικός Στρατός με την υποστήριξη της Αλβανίας και των ΗΠΑ, ετοιμάζεται να αποκρούσει την σέρβικη επίθεση, προωθείται ως ειρηνευτική λύση η απόσπαση της περιοχής της σερβοκρατούμενης Μιτροβίτσας από το αλβανόφωνο Κόσοβο και η ενσωμάτωσή της στην Σερβία. Εξέλιξη όμως, που ανοίγει το δρόμο για την δημιουργία κοινού Αλβανικού κράτους (Αλβανία και Κόσοβου που το 95% των κάτοικων του είναι Αλβανοί), δηλαδή το πρώτο και σημαντικό βήμα για την δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Η εξέλιξη αυτή, συνιστά αλλαγή του υφιστάμενου συνοριακού καθεστώτος και μάλιστα, βάσει εθνοτικών μειονοτήτων και αναμένεται να προκαλέσει «ντόμινο» εθνομειονοτικών απαιτήσεων και αλυτρωτικών διεκδικήσεων κατά των Εθνικών κρατών και κατά μαθηματική αλληλουχία, πιθανό βίαιο επαναπροσδιορισμό των συνόρων της Βαλκανικής. <br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/08/05/kapoutsis_kosovo.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/08/05/kapoutsis_kosovo.png" /></a><br /> Η Deutsche Welle σε εκτενές ρεπορτάζ από το Κόσοβο, επισημαίνει ότι υπάρχει συμφωνία των Τιράνων με την Πρίστινα , με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, για εξάλειψη των συνόρων μεταξύ Αλβανίας και Κοσσυφοπεδίου, που αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή τον ερχόμενο Ιανουάριο.<br /> Σύμφωνα με αλβανούς αξιωματούχους, όπως ο πρόεδρος του Κοσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι (πρώην οπλαρχηγός του UCK) που τάσσονται υπέρ των «συνοριακών διορθώσεων», στο πλαίσιο της συζήτησης για διχοτόμηση του Κοσσόβου, επισημαίνουν ότι, στη νότια Σερβία και σε περιοχές γύρω από τις πόλεις Πρέσεβο, Μπουγιάνοβατς και Μεντβέτζα, οι Αλβανοί υπερτερούν αριθμητικά των Σέρβων. Σύμφωνα με τον Θάτσι αυτές οι «συνοριακές διορθώσεις» είναι δυνατές και αναγκαίες «επειδή η Σερβία δεν έχει καταφέρει να διασφαλίσει τα μειονοτικά τους δικαιώματα».<br /> Η «Μεγάλη Αλβανία», πέρα από τα δυο συστατικά κράτη (Αλβανία- Κόσοβο) , θα ολοκληρωθεί ο κατά τους Αλβανούς «εθνικός σκοπός», αν θα συμπεριλάβει και το Πρέσεβο από τη Σερβία, αλβανόφωνη περιοχή από το Μαυροβούνιο, το Τέτοβο από την π.Γ.Δ. Μακεδονίας και ελληνικά εδάφη (Θεσπρωτία). Η Αλβανική προπαγάνδα κρατά «ζωντανό» το θέαμα της Τσαμουριάς και των εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδας. Βέβαια, ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς , σε πρόσφατη συνέντευξή του διαμήνυσε πως «ουδέποτε συζήτησα, ούτε δέχθηκα να συζητήσω, ούτε πρόκειται να συζητήσω θέμα Τσαμουριάς».<br /> <br /> Η περίφημη Συμφωνία των Πρεσπών, μπορεί να λύνει το ονοματολογικό με την αποδοχή της σύνθετης ονομασίας γεωγραφικού προσδιορισμού ( «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας»), όμως αφήνει ανοιχτά ζητήματα αλυτρωτικά, που de facto αποτελούν εκκρεμότητες που συνδέονται με τις εδαφικές διαφορές, που έχουν μεταξύ τους τα συνορεύοντα κράτη, κυρίως λόγω εθνικών μειονοτήτων και θα αποτελέσουν θέματα προς διαπραγμάτευση στην προοπτική επαναχάραξης των συνόρων της Βαλκανικής, με αφετηρία το Κόσσοβο. Ειδικά μάλιστα στην παρούσα συγκυρία, η Ελλάδα θα έπρεπε να περιμένει πρώτα τη συμφωνία Αλβανών και Σλαβομακεδόνων (Σκοπιανών) και μετά να συμφωνήσει για το ονοματολογικό.<br /> <br /> Το κράτος των Σκοπίων (35% αλβανοί) απειλείται με κατάρρευση λόγω των εξελίξεων στο Κόσσοβο, ενώ και η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με την επεκτατική πολιτική των Αλβανών. Είναι χαρακτηριστικό ότι, αρχηγός του «Δημοκρατικού Αλβανικού Κόμματος» (DPA) των Σκοπίων, Μεντούχ Τάτσι, προέβη σε δηλώσεις υποστήριξης του προέδρου του Κοσσυφοπεδίου, Χασίμ Θάτσι, για την αλλαγή των συνόρων, ουσιαστικά, τάχθηκε υπέρ της διχοτόμησης της FYROM και της ενσωμάτωση των αλβανόφωνων περιοχών (Τέτοβο, Κουμάνοβο και μέρος των Σκοπίων) στο Κόσοβο, δηλαδή στη Μεγάλη Αλβανία, που θα είναι και μέλος του ΝΑΤΟ! (η Αλβανία έχει ενταχθεί στο ΝΑΤΟ). Η προοπτική δημιουργίας της Μεγάλης Αλβανίας, δηλαδή ενός ισχυρού μουσουλμανικού κράτους μέλος του ΝΑΤΟ και υπό την προστασία των ΗΠΑ, προκαλεί έκδηλη ανησυχία στη Ρωσία, που στηρίζει τη Σερβία στην υπόθεση του Κοσόβου και είναι αντίθετη στη δημιουργία της μεγάλης Αλβανίας. Πρόσφατα, ρώσοι διπλωμάτες εξέφρασαν ανοιχτά την ανησυχία τους με την απόφαση του ΝΑΤΟ να δημιουργήσει στρατιωτική αεροπορική βάση στην κεντρική Αλβανία. Επίσης , είναι εμφανείς οι προσπάθειες ΗΠΑ και Ε.Ε. για την μείωση της ενεργειακής «εξάρτησης» των Βαλκανίων από την Ρωσία, που αποτελεί ένα ισχυρό μέσο πολιτικής έξωσης της Μόσχας από την περιοχή. Τα Βαλκάνια, για μια ακόμη φορά, μπαίνουν σε ιδιαίτερα ταραγμένη ιστορική περίοδο …<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άμεση εμπλοκή της Ελλάδας στο Κόσοβο

Του Χρήστου Καπούτση Η Ελλάδα, τουλάχιστον, θα διαψεύσει τον Ουμπέρτο Έκο («Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις»), καθώς είναι σε πλήρη ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το πρωτοσέλιδο της Αφρίκα για την αγωγή Λεβέντ κατά Ερντογάν (pic)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJ3gtnnTwRp98q999SgmzEU6O_TN4YpBAWTvCYbf3voOd9GXgTbPBIy6M-RPPnEJVhNHrc4TmjmFVuuuEkCAhnT_IZ_e6itfrpCALir4IPiNTdhgc44PR21XuEAq1Xr1GNkAZN-3qAhPs/s1600/%25CE%259B%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25B5%25CC%2581%25CE%25BD%25CF%2584.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="900" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJ3gtnnTwRp98q999SgmzEU6O_TN4YpBAWTvCYbf3voOd9GXgTbPBIy6M-RPPnEJVhNHrc4TmjmFVuuuEkCAhnT_IZ_e6itfrpCALir4IPiNTdhgc44PR21XuEAq1Xr1GNkAZN-3qAhPs/s640/%25CE%259B%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25B5%25CC%2581%25CE%25BD%25CF%2584.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ως ηθικό αυτουργό της επίθεσης που δέχθηκε η Αφρίκα στις 22 περασμένου Ιανουαρίου μήνυσε τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο διευθυντής της εφημερίδας, Σενέρ Λεβέντ και η εκδοτική εταιρεία Αφρίκα, στην οποία ανήκει η εφημερίδα. <br /> <br /> Είναι η πρώτη φορά που τουρκοκυπριακό ΜΜΕ μηνύει Τούρκο πολιτικό και δη τον Πρόεδρο της Τουρκίας. Υπενθυμίζεται ότι για πρώτη επίσης φορά είχε κινηθεί διαδικασία στην Τουρκία από την Εισαγγελία της Άγκυρας εναντίον τουρκοκυπριακού μέσου ενημέρωσης και δη της Αφρίκα για το πρωτοσέλιδο της 21ης Ιανουαρίου «Μια εισβολή ακόμα από την Τουρκία» που αφορούσε την επιχείρηση του τουρκικού στρατού στο Αφρίν.<br /> <br /> Στο σημερινό πρωτοσέλιδό της, η Αφρίκα δημοσιεύει το έγγραφο των μηνυτών εναντίον του εναγόμενου Τούρκου Προέδρου στο «επαρχιακό δικαστήριο» Λευκωσίας. Το δημοσίευμα φέρει τον τίτλο <b>«Δώσαμε στο δικαστήριο τον Ταγίπ Ερντογάν»</b> και συνοδεύεται από την φωτογραφία διαμαρτυρομένων ανδρών και γυναικών από τις 22 Ιανουαρίου που κάνουν με τα χέρια τους το σήμα των Γκρίζων Λύκων και της Ραμπία (σύμβολο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με τα τέσσερα από τα πέντε δάχτυλα του χεριού υπερυψωμένα).<br /> <br /> Η Αφρίκα στο πρωτοσέλιδό της υπενθυμίζει ότι στις 21 Ιανουαρίου 2018 στην Μπούρσα στο πέμπτο τακτικό συνέδριο του γυναικείου τμήματος του ΑΚΡ, ο Ταγίπ Ερντογάν είχε μιλήσει για μια ξεφτιλισμένη εφημερίδα στην ‘τδβκ’ – όπως είχε αποκαλέσει το ψευδοκράτος – που είχε προβεί εκείνη την ημέρα σε ένα ανήθικο τίτλο και είχε καλέσει τα αδέρφια του στην ‘τδβκ’ να πάρουν θέση. «Λένε ότι ο τουρκικός στρατός μετά την Κύπρο έκανε μια νέα εισβολή. Τι ανηθικότητα, τι αισχρότητα είναι αυτή» Κάλεσε δε ειδικά τα αδέρφια του της «τδβκ» - όπως συνέχισε να αποκαλεί το ψευδοκράτος – να δώσουν σε αυτούς (στην Αφρίκα δηλαδή) «την απάντηση που χρειάζεται».<br /> <br /> Η εφημερίδα σημειώνει ότι μετά από αυτή την ομιλία του Ταγίπ Ερντογάν, στις 22 Ιανουαρίου, οι φανατικοί προχώρησαν σε επίθεση εναντίον της εφημερίδας με πέτρες, λοστούς και σίδερα, γράφοντας για επιχείρηση λιντσαρίσματος όπως είχε γίνει στο ξενοδοχείο Μαντιμάκ στο Σίβας (Φωτιά που φανατικοί ισλαμιστές είχαν βάλει τον Ιούλιο του 1993 στο ξενοδοχείο Μοντιμάκ στο Σίβας (Σεβάστεια) της ανατολικής Τουρκίας όπου διεξάγονταν πολιτιστικό φεστιβάλ Αλεβιτών με αποτέλεσμα να βρουν τον θάνατο 33 Αλεβίτες και δύο υπαλλήλων του ξενοδοχείου).<br /> <br /> <i>«Είμαι μηνυτής σου… είσαι εναγόμενος κύριέ μου….είσαι εναγόμενος στην Κύπρο… Θα δώσεις λογαριασμό! Είσαι ένοχος! Το έγκλημά σου είναι μεγάλο! Είσαι ηθικός αυτουργός! Υποκίνησες να μας λιντσάρουν, να μας δολοφονήσουν! Αυτόν τον αδίστακτο, αυτόν τον λυσσαλέο όχλο τον βλέπεις; Εκείνον που κρατάει στα χέρια αυτή την τόσο μεγάλη πέτρα τον βλέπεις; Μετά που έδωσες φετβά (εντολή θρησκευτικού ηγέτη) λέγοντας ‘πάτε να τους δώσετε ένα μάθημα’, πολλές πέτρες σαν κι αυτή ήρθαν στο κεφάλι μας….Σίδερα...Ξύλα…Τι όρεξη κι αυτή ε; Όρεξη για λιντσάρισμα». Αυτή είναι η αρχή του άρθρου σήμερα του διευθυντή της Αφρίκα, Σενέρ Λεβέντ που συνοδεύεται από φωτογραφία πλήθους από άνδρες που ήταν κάτω από τα γραφεία της εφημερίδας στις 22 Ιανουαρίου και κρατούν ξύλα, πέτρες και σημαίες.</i><br /> <i><br /></i> <i>«Αυτοί είναι τα δικά σου θυμωμένα παιδιά. Λες χτύπα και χτυπούν… Λες κόψε και κόβουν… Αρκεί να πεις… Είτε Ράμπια (φανατικοί ισλαμιστές)…. Είτε (Γκρίζοι) Λύκοι… Μπροστά στην πόρτα μας…. Και ο Αλλάχ είναι μεγάλος (Αλλάχ μπισμιλλάχ)!», συνεχίζει ο κ. Λεβέντ που αναφέρεται και στην εναντίον του μήνυση από τις τουρκικές εισαγγελικές αρχές: «Με μήνυσες και συ εμένα στην Άγκυρα… Το δέχομαι… Ορίστε έλα κι εσύ στα δικά μας δικαστήρια…Να έρθω κι εγώ στα δικά σου δικαστήρια.. Εάν υπάρχει βεβαίως εκεί δικαστήριο… Δεν μπορώ να μετρήσω τον αριθμό των παιδιών που σε έχουν εσένα καταραστεί (επειδή τους έκανε κάτι κακό)…Αλλά μια μέρα θα τελειώσει… Αυτή η αχρειότητα θα τελειώσει…Είμαι μηνυτής σου… Δεν θα μείνει μόνο στο συμβούλιο (σώμα που αποφάσιζε στην παρουσία του Σουλτάνου) αυτή η υπόθεση…. Αλλιώς δεν θα μας συγχωρέσει αυτό το νησί (η Κύπρος) …». </i><br /> <br /> <img height="640" src="http://www.cna.org.cy/imagew.aspx?w=735&id=bccb6389e1b142228904a03dd6c81c4c" width="479" /><br /> <br /> <a href="http://www.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το πρωτοσέλιδο της Αφρίκα για την αγωγή Λεβέντ κατά Ερντογάν (pic)

Ως ηθικό αυτουργό της επίθεσης που δέχθηκε η Αφρίκα στις 22 περασμένου Ιανουαρίου μήνυσε τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο διευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι «εναλλακτικές» του Ερντογάν και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0i4IHg4zfA3XjsAz4yAbAfhxtYW3kz3I-kjZqY4mQxEt8tdiPhn0Ynb8OocTBFbPBMhuhwP_iZ5PP4llwIgf51szURn1OSoYB_Moorj4w21pWMzNlht-5oRGBnmQGH3DYuFFdVlbrHas/s1600/erdogaan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="416" data-original-width="625" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0i4IHg4zfA3XjsAz4yAbAfhxtYW3kz3I-kjZqY4mQxEt8tdiPhn0Ynb8OocTBFbPBMhuhwP_iZ5PP4llwIgf51szURn1OSoYB_Moorj4w21pWMzNlht-5oRGBnmQGH3DYuFFdVlbrHas/s640/erdogaan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη</b><br /> Ενώπιον δύσκολων διλημμάτων θέτουν την ελληνική εξωτερική πολιτική η κλιμάκωση της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, οι κλυδωνισμοί της τουρκικής οικονομίας και η αναζήτηση νέων ισορροπιών και συμμαχιών στην διεθνή σκηνή από τον Τούρκο ηγέτη, Ταγίπ Ερντογάν.<br /> <br /> Ένα δύσκολο και εξαιρετικά ασταθές περιβάλλον διαμορφώνεται για το επόμενο, απρόβλεπτο σε διάρκεια, διάστημα που επηρεάζει άμεσα την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή και φυσικά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό. Όσο μάλιστα συνεχίζεται η αστάθεια στην τουρκική οικονομία είναι σαφές ότι επηρεάζεται άμεσα και η ελληνική οικονομία καθώς και ο διάδρομος της «καθαρής εξόδου» από το Μνημόνιο.<br /> <br /> Η επιλογή της Ουάσιγκτον και του Προέδρου Τραμπ, με αφορμή την υπόθεση Μπράνσον και την ομηρεία πολίτη συμμαχικής χώρας, να συνετίσουν και να επαναφέρουν στην τάξη τον Ταγίπ Ερντογάν, είναι προφανώς μια αναπόφευκτη επιλογή. Ούτε η Ουάσιγκτον ούτε η Δύση μπορεί να αντέξει στην ηγεσία της Τουρκίας, χώρας μέλους του ΝΑΤΟ και υποψήφιας προς ένταξη στην ΕΕ, με 80 εκατομμύρια πληθυσμό, έναν εκκολαπτόμενο Χουσεΐν, Άσαντ ή Καντάφι.<br /> <br /> Ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Τραμπ στρίβει τον αγκώνα του κ. Ερντογάν πίσω από την πλάτη έχει σοβαρές συνέπειες για την Τουρκία αλλά έχει και ένα θετικό για τον ίδιο τον Ερντογάν. Με την δαιμονοποίηση των αμερικανικών κυρώσεων ο κ. Ερντογάν κατορθώνει να αποκρύψει τις δικές του προσωπικές ευθύνες για τα πήλινα πόδια της τουρκικής οικονομίας. Η κατάρρευση της λίρας έχει αρχίσει από το 2007 όταν διακόπηκε το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων. Μέσα σε μια δεκαετία η λίρα έχασε το 70% της αξίας της έναντι του δολαρίου αλλά το 90% αυτής της απώλειας σημειώθηκε από το 2014 και μετά. Τα φαραωνικά έργα, η πριμοδότηση του δημόσιου τομέα με προσλήψεις και αυξήσεις μισθών, τα μεγαλόπνοα σχέδια ενίσχυσης της αμυντικής βιομηχανίας και η απουσία διαρθρωτικών αλλαγών, έχουν οδηγήσει την τουρκική οικονομία στην σημερινή κατάσταση.<br /> <br /> Ο κ. Ερντογάν γνωρίζει ότι η απειλή του για «νέους συμμάχους» μπορεί να ακούγεται όμορφα στα αυτιά των ψηφοφόρων του, αλλά η σωτηρία δεν μπορεί να έρθει ούτε από τον πρόεδρο Πούτιν, που απλώς μπορεί να στείλει μερικές ακόμη χιλιάδες Ρώσους τουρίστες στην Τουρκία, ουτε από την Κίνα που δεν είναι γενναιόδωρη εάν δεν λαμβάνει συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Ούτε φυσικά στο Κατάρ που εξάντλησε την δυνατότητα ενίσχυσης της Τουρκίας με την υπόσχεση για επενδύσεις 15 δισ. ευρώ. Σταγόνες στον ωκεανό για μια οικονομία που έχει ανάγκη χρηματοδότησης 200 δις ετησίως.<br /> <br /> Όπως σωστά παρατήρησε η Washington Post με το editorial της την περασμένη εβδομάδα, δεν θα πρέπει ο κ. Τραμπ να περιορίσει την επιθετική αυτή στάση έναντι της Τουρκίας και του Ερντογάν μόνο στην υπόθεση Μπράνσον, αλλα συνολικά, ώστε να αντιληφθεί η Τουρκία ότι δεν μπορεί μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ να έχει αυτή την συμπεριφορά και να οδηγείται σε συγκαλυμμένη δικτατορία.<br /> <br /> Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και ενώ η Ουάσιγκτον επισημαίνει ότι ορισμένες από τις κυρώσεις δεν έχουν σχέση με την υπόθεση Μπράνσον, στέλνοντας το μήνυμα ότι η κρίση εμπιστοσύνης στις διμερείς σχέσεις δεν θα τελειώσει εύκολα, ο Ερντογάν επιχειρεί να αναζητήσει εναλλακτικές διεξόδους. Η σχέση του με τον Πούτιν παρά το ότι έχει στοιχεία στρατηγικής συνεργασίας (πυρηνικό εργοστάσιο Ακουγιού, αγωγός Turkish Stream, S-400 κ.α.) είναι συγκυριακή, καθώς η τουρκική οικονομία εξαρτάται από τις αγορές και συνδέεται με την Δύση, ενώ το καθεστώς της μεταπολεμικής Συρίας όπου η Ρωσία στηρίζει το καθεστώς Ασαντ αλλά και την συνεργασία του με τους Κούρδους του YPG, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Άγκυρα. Όσο μάλιστα ο ίδιος ο Ερντογάν προσκολλάται στον Πούτιν τόσο πιο ευάλωτος γίνεται έναντι ενός ηγέτη που δεν φημίζεται για την ευαισθησία του και την συνέπεια του στις φιλίες του…<br /> <br /> Υποχρεωτικά ο κ. Ερντογάν στράφηκε και προς την ΕΕ, κυρίως στην Γερμανία και Γαλλία, που είχαν κάθε λόγο με αφορμή την αμερικανοτουρκική κρίση, να εκφράσουν την αντίθεση τους στην πολιτική δασμών που χρησιμοποιεί ως πολιτικό εργαλείο ο Αμερικανός πρόεδρος και συγχρόνως να στείλουν μηνύματα στήριξης στην τουρκική οικονομία, καθώς οι τράπεζες των δυο χωρών έχουν πολύ σημαντική έκθεση στα τουρκικά ομόλογα. <br /> <br /> Ο κ. Ερντογάν είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με την Α. Μέρκελ και τον Ε. Μακρόν και προγραμματίζει την πρώτη επίσκεψή του από το 2014 στο Βερολίνο στο τέλος Σεπτεμβρίου. Με την κίνηση τους αυτή οι δυο Ευρωπαίοι ηγέτες προσέφεραν στήριξη στον κ. Ερντογάν χωρίς να είναι σαφές αν και με ποιο τρόπο έθεσαν ως προϋπόθεση τον σεβασμό του κράτους δικαίου στην Τουρκία, τον σεβασμό των αρχών καλής γειτονίας και των άλλων θεμάτων που τίθενται από όλα τα ευρωπαϊκά κείμενα. Το μόνο έμμεσο θετικό αποτέλεσμα ήταν ίσως η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.<br /> <br /> Σε αυτό το πλαίσιο τα διλήμματα της Αθήνας είναι δύσκολα.<br /> <br /> Η αποτροπή κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας και υπονόμευσης του Ερντογάν, είναι ζητήματα κρίσιμα και σημαντικά για την Ελλάδα, που δεν επιθυμεί έναν αποσταθεροποιημένο και συνεπώς επικίνδυνο γείτονα. Από την άποψη αυτή βρίσκεται στο πλευρό των Ευρωπαίων εταίρων που στηρίζουν την τουρκική οικονομία και πολιτικά τον Τ. Ερντογάν. <br /> <br /> Υπάρχει επίσης η προσδοκία ότι ο Τούρκος ηγέτης θα εκτιμήσει αυτή την στήριξη των Ευρωπαίων και αυτό θα τον καταστήσει πιο συνεργάσιμο ακόμη και σε θέματα που φορούν την Ελλάδα και την Κύπρο (όσο κι αν το ευρωπαϊκό χαρτί έχει αποδειχθεί αρκετά αδύναμο πλέον). Βεβαίως σε ό,τι αφορά τις διεκδικήσεις εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και στο Κυπριακό ,ελάχιστα έχει επηρεασθεί η τουρκική πολιτική και η συμπεριφορά του κ. Ερντογάν από την ευρωτουρκική σχέση.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά μια Τουρκία στα όρια της χρεωκοπίας πληγωμένη από την αντιπαράθεση της με την Ουάσιγκτον , που αναζητά άλλο προσανατολισμό και διεκδικεί με κάθε τρόπο νέο αυτόνομο περιφερειακό ρόλο, αποδυναμώνει τους δεσμούς της με την Δύση και ενδεχομένως μεταφέρει στα ελληνικά σύνορα την προχωρημένη γραμμή της Δύσης, είναι ένα σενάριο, απομακρυσμένο που δεν μπορεί όμως να αποκλεισθεί. Εξάλλου ορισμένες από τις συζητήσεις που έχουν γίνει μεταξύ κορυφαίων παραγόντων της ελληνικής κυβέρνησης και εκπροσώπων της κυβέρνησης Τραμπ, στηρίζονται στο σενάριο της ρήξης των σχέσεων με την Τουρκία και την δημιουργία ενός νέου στρατηγικού άξονα ασφάλειας Ισραήλ-Αίγυπτος-Κύπρος -Ελλάδα.<br /> <br /> Όσο και αν ακούγεται δελεαστικό ένα τέτοιο σενάριο, δεν αποτελεί εύκολη επιλογή, καθώς η Τουρκία δεν θα «εξαφανισθεί» αλλά θα παραμένει στην θέση της, απειλητική και ανεξέλεγκτη περισσότερο από ποτέ. Και θα πρέπει να μην λησμονούμε ότι οι παρεμβάσεις των Αμερικανών μετά την επιστολή του προέδρου Λίντον Τζόνσον στον Ινονού το 1964, για την αποτροπή τουρκικής παρέμβασης στην Κύπρο, ήταν αυτές που το 1974 που επέτρεψαν την τουρκική εισβολή. Αλλά και το 1996 όταν με την παρέμβαση Χόλμπρουκ τα Ίμια έγιναν απλώς «γκρίζα ζώνη» .<br /> <br /> Καθώς μάλιστα ο Ταγίπ Ερντογάν έχει αποδείξει στην 25ετη πορεία του ότι είναι εφτάψυχος και ευέλικτος, θα πρέπει η Αθήνα και η Λευκωσία να είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη σενάριο: ο κ. Ερντογάν να τα βρει και με τις ΗΠΑ και με τον γαλλογερμανικό παράγοντα. Και τότε θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το σοβαρό ενδεχόμενο το Κυπριακό να αποτελέσει την «προίκα» στο νέο αυτό «σύμφωνο συμβίωσης»<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι «εναλλακτικές» του Ερντογάν και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Του Νίκου Μελέτη Ενώπιον δύσκολων διλημμάτων θέτουν την ελληνική εξωτερική πολιτική η κλιμάκωση της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εφιαλτική Πρόβλεψη – Πιθανός ένας σεισμός 7,7 Ρίχτερ στην Τουρκία λένε οι επιστήμονες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhibY8gbolwLUTdYZQLUmWmaBalyEAqxYChNy3fPru-GXtOj3bRV-jWFloH80_bL4dQeqGrmcTZBmiUi3Zb14wQuAEyBImtvWEIUlZvSk0pIKe2o-NMJJ3R1SSsU9QuFaW-2px7Axn8aCs/s1600/tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="391" data-original-width="696" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhibY8gbolwLUTdYZQLUmWmaBalyEAqxYChNy3fPru-GXtOj3bRV-jWFloH80_bL4dQeqGrmcTZBmiUi3Zb14wQuAEyBImtvWEIUlZvSk0pIKe2o-NMJJ3R1SSsU9QuFaW-2px7Axn8aCs/s640/tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Εφιαλτική πρόβλεψη για σεισμό – μαμούθ στην Τουρκία – Τι υποστηρίζουν επιστήμονες – Μιλούν για 30.000 νεκρούς <br /> <br /> Για ισχυρό σεισμό στην Κωνσταντινούπολη, που μπορεί να στοιχίσει τη ζωή ως και 30.000 ανθρώπων, προειδοποιεί ο επικεφαλής της Αρχής Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών και Καταστροφών της Τουρκίας (AFAD), Μουράτ Νουρλού.<br /> <br /> «Το σενάριό μας λέει ότι το βόρειο ρήγμα της Ανατολίας, στη Θάλασσα του Μαρμαρά, μπορεί να δώσει ένα σεισμό μεγέθους 7,5 Ρίχτερ, προκαλώντας το θάνατο 26.000 – 30.000 ανθρώπων», προειδοποίησε ο Νουρλού, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Hurriyet, υπενθυμίζοντας πως η Τουρκία είναι μία από τις πιο σεισμικές περιοχές του πλανήτη. <br /> <br /> Η εφιαλτική πρόβλεψη του Νουρλού διατυπώθηκε σε ημερίδα που διοργάνωσε η Αρχή Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών και Καταστροφών της Τουρκίας σε συνεργασία με το δήμο Κωνσταντινούπολης, στη διάρκεια της οποίας έγινε γνωστό πως η AFAD επεξεργάζεται σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την περίπτωση σεισμού στην τουρκική μεγαλούπολη. <br /> <br /> «Το κλειδί στη διαχείριση μιας καταστροφής και μιας κρίσης, είναι να είσαι προετοιμασμένος για τα χειρότερα. Με βάση το σενάριό μας για την Κωνσταντινούπολη, σε έναν πιθανό σεισμό, ως και 60.000 άνθρωποι μπορεί να τραυματιστούν σοβαρά. Περίπου 44.802 κτήρια θα υποστούν ζημιές, ενώ 2,4 εκατομμύρια άνθρωποι θα μείνουν χωρίς στέγη», τόνισε ο Νουρλού, προειδοποιώντας και για το ενδεχόμενο να σημειωθεί τσουνάμι.<br /> <br /> «Τα δημόσια όργανα, οι δήμοι και η Αρχή Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών και Καταστροφών, προετοιμαζόμαστε για ένα σεισμό και στο πλαίσιο αυτό έχουμε σχεδιάσει ένα σύνολο 150.000 προσωρινών καταφυγίων», είπε ο ίδιος.<br /> «Επικεντρωνόμαστε στην περιοχή του Μαρμαρά» <br /> <br /> Εξίσου ανησυχητική ήταν και η τοποθέτηση του καθηγητή Σουκρού Ερσόι, σύμφωνα με τον οποίο το χειρότερο σενάριο μιλά για σεισμό 7,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ στην περιοχή. <br /> <br /> «Υπάρχει μια σειρά από ρήγματα στην Τουρκία που θα μπορούσαν να δώσουν ισχυρούς σεισμούς. Όμως, επικεντρωνόμαστε στην περιοχή του Μαρμαρά, καθώς σε αυτή την περιοχή, που αποτελεί και το οικονομικό κέντρο της χώρας, υπάρχουν πολλά κτήρια, πολλοί άνθρωποι», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι για αυτό το λόγο ένας σεισμός στην συγκεκριμένη περιοχή θα πρέπει να θεωρείται θέμα εθνικής ασφαλείας. <br /> <br /> Σημειώνεται πως το παρατηρητήριο Καντιλί του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου έχει καταγράψει περισσότερες από 5.000 σεισμικές δονήσεις φέτος, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή. <br /> <br /> Το Παρατηρητήριο, που παρακολουθεί τη σεισμική δραστηριότητα μέσω ενός δικτύου 240 σταθμών, καταγράφει περί τους 10.000 σεισμούς στην Τουρκία κάθε χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρεται πως από το 1900 ως το 2017 σημειώθηκαν στην Τουρκία 10.503 σεισμικές δονήσεις πάνω από 4 Ρίχτερ. <br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι σαν σήμερα πριν από 19 χρόνια έγινε ο χειρότερος σεισμός στην πρόσφατη ιστορία της Τουρκίας. Είχε μέγεθος 7,5 Ρίχτερ και επίκεντρο την περιοχή του Μαρμαρά, την πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Τουρκίας και προκάλεσε το θάνατο 17.480 ανθρώπων. Από την ισχυρή σεισμική δόνηση, που είχε διάρκεια 45 δευτερολέπτων, καταστράφηκαν 285.000 κτήρια, 600.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι, ενώ οι κοινωνικές και οικονομικές «πληγές» που προκάλεσε χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να επουλωθούν.<br /> Ποιες οι επιπτώσεις στην Ελλάδα <br /> <br /> Σχετικά με το ενδεχόμενο εκδήλωσης μεγάλου σεισμού στο βόρειο τμήμα του ρήγματος της Ανατολίας, ο σεισμολόγος και διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Θανάσης Γκανάς διευκρίνισε στην εφημερίδα «Δημοκρατία» ότι «οι σχετικές μελέτες υπάρχουν ήδη από το 2000, δηλαδή ένα χρόνο μετά τον καταστροφικό Εγκέλαδο στη Νικομήδεια». Τόνισε, δε, ότι το «χειρότερο σενάριο κάνει λόγο για σεισμό μεγέθους 7,6 Ρίχτερ στη θάλασσα του Μαρμαρά, με 60.000 τραυματίες στην Κωνσταντίνουπουλη, 45.000 κατεστραμμένα κτήρια και 2.400.000 άστεγους. Ένας τέτοιος σεισμός θα προκαλούσε μεταφορά τάσης προς τα δυτικά, η οποία ενδεχομένως θα ενεργοποιούσε κάποια ρήγματα και στον ελλαδικό χώρο. Είναι ένα σενάριο που δεν μπορεί να αποκλειστεί».<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Εφιαλτική Πρόβλεψη – Πιθανός ένας σεισμός 7,7 Ρίχτερ στην Τουρκία λένε οι επιστήμονες

Εφιαλτική πρόβλεψη για σεισμό – μαμούθ στην Τουρκία – Τι υποστηρίζουν επιστήμονες – Μιλούν για 30.000 νεκρούς Για ισχυρό σεισμό στην Κω...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Post: Ώρα… “να παίρνει πόδι” αυτή η Τουρκία από το ΝΑΤΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbXNRx6Ih3HDvFKCPzH6m1P8D-14P5uGyM2qEnzuKZ72YQKBbPGRagueiDa3DMLDpOgJjgxcenCjNNONo0QE2S-yFGiDK8Xc8LUxh7DeglMgrSKTDd03kgnd6WvguO3eU67b5xI3O8Sl8/s1600/turkey_nato.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="393" data-original-width="700" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbXNRx6Ih3HDvFKCPzH6m1P8D-14P5uGyM2qEnzuKZ72YQKBbPGRagueiDa3DMLDpOgJjgxcenCjNNONo0QE2S-yFGiDK8Xc8LUxh7DeglMgrSKTDd03kgnd6WvguO3eU67b5xI3O8Sl8/s640/turkey_nato.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας» γράφει σε άρθρο του στην Washinghton Post ο διεθνούς φήμης αναλυτής του American Enterprise Institute, Michael Rubin. Αναφορές στο άρθρο γίνονται και στα ενεργειακά της Κύπρου ενώ προειδοποιεί ότι η Τουρκία του Έρντογάν μπορεί να λειτουργήσει ως Δούρειος Ίππος σε περίπτωση που ξεσπάσει κρίση έκτακτης ανάγκης και θα πρέπει να ανταποκριθεί στις ΝΑΤΟϊκές της υποχρεώσεις αφού στρέφει το βλέμμα προς τη Μόσχα. <br /> <br /> Συγκεκριμένα σημειώνεται πως μετά την έναρξη της γεώτρησης σε ύδατα της Κύπρου το Σεπτέμβριο του 2011, ο Τούρκος υπουργός Ε.Ε Εγκεμεν Μπαγίς προειδοποίησε, «Γι’ αυτό έχουμε το ναυτικό. Έχουμε εκπαιδεύσει τους πεζοναύτες μας και εξοπλίσαμε το Ναυτικό. Όλες οι επιλογές βρίσκονται στο τραπέζι». <br /> <br /> Ακολουθεί μετάφραση του άρθρου με τα κυριότερα σημεία: Πρόσφατα ο Ερντογάν απείλησε τις δυνάμεις των Η.Π.Α. στη Συρία με ένα «οθωμανικό χαστούκι» και ο Ντογού Περιντσέκ, πνευματικός πατέρας του τουρκικού στρατού, και ο στρατιωτικός σύμβουλος του Ερντογάν, Αντνάν Τανριβερντί, είναι τόσο έντονα αντι-ΝΑΤΟϊκοί. <br /> <br /> «Ούτε η τουρκική εχθρότητα περιορίζεται στα λόγια: οι Τούρκοι εθνικιστές έχουν επιτεθεί εναντίον Αμερικανών ναυτικών όταν τα πλοία των ΗΠΑ αγκυροβολούν στα τουρκικά λιμάνια. Και τα στελέχη του ΑΚΡ απαίτησαν τη σύλληψη του προσωπικού των ΗΠΑ στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Αρκετοί Αμερικανοί πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του Πάστορα Μπράνσον, βρίσκονται ήδη στη φυλακή για αμφισβητούμενες κατηγορίες που σχετίζονται με την εθνικής ασφάλειας. <br /> <br /> Δεν ήταν πάντα έτσι. Χιλιάδες Τούρκοι πολέμησαν μαζί με τις αμερικανικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Κορεατικού πολέμου. Η Τουρκία άσκησε έντονη πίεση για ένταξή της στη δυτική αμυντική συμμαχία. <br /> <br /> Ήταν «επιτακτική ανάγκη να λειτουργούν οι δημοκρατίες σε πλήρη αρμονία, χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ τους ή διαφορές στους στόχους πολιτικής», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Μεχμέτ Φουάτ Κοπρούλου στον Τζορτζ Κ. ΜακΓκεε, πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία, τον Ιανουάριο του 1952, λίγο πριν την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Και η συμβολή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ ήταν πολύτιμη. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η σπονδυλική στήλη της συμμαχίας, η Τουρκία ήταν το μυαλό της: ακόμη και σήμερα, έχει περισσότερους άνδρες από τη Γαλλία και τη Γερμανία σε συνδυασμό. <br /> <br /> Και όχι μόνο είναι μία από τις δύο μόνο χώρες του ΝΑΤΟ που συνορεύει με τη Σοβιετική Ένωση, αλλά χρησιμεύει και ως προπύργιο κατά του ριζοσπαστισμού και της τρομοκρατίας που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Αλλά όλα αυτά ήταν πριν από τον Ερντογάν. Η Τουρκία, σήμερα, εξακολουθεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ; Ο Μάθιου Μπράιζα πρώην αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και αναπληρωτής βοηθός γραμματέας του κράτους, υποστηρίζει ότι ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να απομακρυνθεί από την Τουρκία: <br /> <br /> «Η εγκατάλειψη της Τουρκίας θα εξασθενίσει τώρα το ΝΑΤΟ, θα χάσει την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή και θα απειλήσει τον Συνασπισμό του οποίου ο αγώνας εναντίον του ISIS απέχει πολύ από την ολοκλήρωση». <br /> <br /> Ομοίως, ο πρώην Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Τζέιμς Φ. Τζέφρεϊ και ο συνάδελφός του Μάκλ Σινγκ επιμένουν ότι «η απομάκρυνση της Τουρκίας θα αποτελούσε αυτοτραυματική πληγή. Η Τουρκία δεν είναι απλώς ο Πρόεδρος Ερντογάν, αλλά ένας περιφερειακός γεωγραφικός και οικονομικός γίγαντας που αποτελεί ένα ρυθμιστικό στοιχείο μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής και μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας». <br /> <br /> Όλα αυτά ακούγονται καλά θεωρητικά. Αυτό που αγνοούν οι Μπράϊζα, Τζέφρεϊ και Σινγκ, όμως, είναι ακριβώς αυτό που έχει κάνει ο Ερντογάν για 15 χρόνια στον πρώην σύμμαχο, τις ΗΠΑ. Εν ολίγοις, μπερδεύουν την Τουρκία του σήμερα με την Τουρκία του τότε. <br /> <br /> Εξετάστε το στρατό της Τουρκίας: Ενώ ο τουρκικός στρατός κάποτε ήταν ένα κοσμικό προπύργιο κατά του ισλαμισμού, ο Ερντογάν άλλαξε τον χαρακτήρα του. Σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί, από τον υπολοχαγό μέχρι τον συνταγματάρχη, έχουν περάσει ολόκληρες τις σταδιοδρομίες τους κάτω από την ηγεσία του Ερντογάν. <br /> <br /> Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε επίσης μια σειρά από φανταστικά σενάρια πραξικοπήματος για να εκτροχιάσει την προαγωγή επαγγελματικών και κοσμικών αξιωματικών, ώστε να μπορέσει να διορίσει πολιτικούς συμμάχους του στη θέση τους. Καθάρισε σχεδόν όλους όσους έχουν σημαντική υπηρεσία στο ΝΑΤΟ: Ακόμα και πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, ο Ερντογάν είχε φυλακίσει έναν στους πέντε στρατηγούς. <br /> <br /> Το ερώτημα του τι μπορεί να κάνει η Τουρκία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διακόψει τις σχέσεις είναι εύλογο. Αλλά όταν οι υποστηρικτές της Τουρκίας αναφέρουν τη σημασία της στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, παραμελούν να αναφέρουν ότι το Ισλαμικό Κράτος απλώς αναπτύχθηκε επειδή η Τουρκία επέτρεψε ξένους μαχητές να εξοπλιστούν και να διασχίσουν τα σύνορά της. <br /> <br /> Γράφοντας στους New York Times, ο ίδιος ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι η συνεχιζόμενη «έλλειψη σεβασμού θα απαιτήσει από εμάς να αρχίσουμε να αναζητούμε νέους φίλους και συμμάχους», μια απειλή που υπονοεί τη Ρωσία. Αλλά, με πολλούς τρόπους, έχει ήδη. <br /> <br /> Ο Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι σκοπεύει να αγοράσει ρωσικούς πυραύλους S-400, οι οποίοι, αν ενταχθούν στα τουρκικά συστήματα αεροπορικής άμυνας, ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τα μυστικά αεροπορικής άμυνας του ΝΑΤΟ στους ρωσικούς μηχανικούς. <br /> <br /> Εκείνοι που συμβουλεύουν μια πιο ήπια γραμμή επισημαίνουν ότι η στρατηγική του Ερντογάν είναι, εν μέρει, συναλλακτική. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό είναι ακόμα ένας λόγος για να υποθέσουμε να σκεφτούμε διπλά το ρόλο της Τουρκίας στη συλλογική άμυνα. <br /> <br /> Εξάλλου, όταν ξέσπασε μια κρίση, τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να συσπειρωθούν μαζί, να μην συμμετάσχουν σε διαμαρτυρίες με την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα για το ποιος αξίζει την εμπιστοσύνη του. <br /> <br /> Πράγματι, ο πραγματικός κίνδυνος για το ΝΑΤΟ δεν είναι ότι η Τουρκία θα αποσύρει ή θα στραφεί στη Ρωσία, αλλά το ότι θα παραμείνει στο εσωτερικό της. Επειδή οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ είναι συναινετικές, η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει τον παροιμιώδη Δούρειο Ίππο για να καταστρέψει κάθε δράση όταν ξεσπάσει η κρίση. <br /> <br /> Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει σαφής μηχανισμός για την απομάκρυνση των μελών του ΝΑΤΟ – αλλά η επιβίωση του ΝΑΤΟ απαιτεί ωστόσο την εκκαθάριση της Τουρκίας. Η Δύση θα πρέπει να καλέσει το μπλόφα του Ερντογάν.<br /> <b>SIGMALIVE</b><br /> <b><br /></b> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Washington Post: Ώρα… “να παίρνει πόδι” αυτή η Τουρκία από το ΝΑΤΟ

«Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας» γράφει σε άρθρο του στην Washinghton Post ο διεθνούς φήμης αναλυτής του American Enterprise Ins...

Διαβάστε την συνέχεια

Ήρθε η ώρα οι ΗΠΑ να διορθώσουν την πιο λανθασμένη “επένδυσή” τους στη ΝΑ Μεσόγειο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjtsLsKhusvFt6DIFjHFx-Xsp0nGaroyUZjHuobJD7m6HrlOoha2y8cAV-otf-BJrk1sRDV7T2FaVz_DvgfdW7bMwbnsts6vydU0hExOPKuyDJzDA2zEtZjsPLnNy9wUU7VCtzRZ9vxW8/s1600/eastern-mediterranean-black-sea-sat.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="372" data-original-width="672" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjtsLsKhusvFt6DIFjHFx-Xsp0nGaroyUZjHuobJD7m6HrlOoha2y8cAV-otf-BJrk1sRDV7T2FaVz_DvgfdW7bMwbnsts6vydU0hExOPKuyDJzDA2zEtZjsPLnNy9wUU7VCtzRZ9vxW8/s640/eastern-mediterranean-black-sea-sat.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Τελώντας υπό την ασφυκτική πίεση της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες και επιχειρώντας να μην εμφανιστεί ότι υποχωρεί, ακόμα και στην περίπτωση του πάστορα Μπράνσον και των υπολοίπων Αμερικανών πολιτών που έχει λειτουργήσει καταφανώς καταχρηστικά και αντισυμμαχικά, η Τουρκία αρχίζει νε επισείει εμμέσως προς την Ουάσιγκτον την απειλή αναγνώρισης της χερσονήσου της Κριμαίας την οποία απέσπασε η Ρωσία από την Ουκρανία το 2014. <br /> <br /> Η είδηση που κυκλοφορεί και αναπαράγεται με συγκεκριμένο τρόπο από φιλοτουρκικά μέσα ενημέρωσης ώστε να δημιουργήσει κλίμα, αφορά τις συζητήσεις για την ακτοπλοϊκή σύνδεση της Κριμαίας με την Τουρκία, η οποία παρουσιάζεται εμμέσως, ως το πρώτο βήμα της αναγνώρισης της κυριαρχίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. <br /> <br /> Παρότι διευκρινίζεται ότι η τουρκική πολιτική δεν προβλέπεται να αλλάξει στο ζήτημα αυτό εντός του τρέχοντος έτους, είναι δύσκολο να μη διακρίνει ο αναγνώστης τη συγκεκαλυμμένη απειλή της πλήρους διάρρηξης των σχέσεων με τη Δύση και το… απονενοημένο της αναγνώρισης της ρωσικής κυριαρχίας στην Κριμαία. <br /> <br /> Η απάντηση σε αυτό το ενδεχόμενο προς την τουρκική κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να είναι το κλασικό ελληνικό «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα». Η κυβέρνηση Ερντογάν δείχνει να μην καταλαβαίνει ότι με αυτό τον τρόπο θα οδηγεί την ανοδική πορεία στην αποκαλούμενη ως «σκάλα ης κλιμάκωσης» (escalation ladder), ενώ με δεδομένο ότι τα άδικο που έχει στα μάτια των Αμερικανών είναι επιεικώς κραυγαλέο, πολύ απλά δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο υποχώρησης από την κυβέρνηση Τραμπ. <br /> <br /> Είναι ασφαλώς δικαίωμα της Τουρκίας να θεωρεί αφενός ότι δεν πρέπει να υποχωρήσει και αφετέρου να εκτιμά ότι μπορεί να ελέγξει τις επιπτώσεις από την οριστική απομάκρυνση από το σύστημα ασφαλείας του δυτικού κόσμου. <br /> <br /> Τι θα μπορούσε να συμβεί όμως, καθώς αναγνώριση της Κριμαίας θα έριχνε «νερό στον μύλο» των Ρώσων οι οποίοι θα επιθυμούσαν να καταστήσουν τη Μαύρη Θάλασσα ως μια «απαγορευμένη περιοχή» για το αμερικανικό Ναυτικό; <br /> <br /> Αυτό δεν θα ήταν εύκολο και απλό να συμβεί, αν και ενδεχόμενη ρωσική απόπειρα να απαγορεύσουν διά της Τουρκίας τη διέλευση ΝΑΤΟϊκών πολεμικών πλοίων το οποίο θα απομόνωνε τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, δυο ΝΑΤΟϊκές χώρες οι οποίες δεν διαθέτουν και κάτι αξιόλογο στον ναυτικό τομέα, τουλάχιστον προς το παρόν. <br /> <br /> Εάν όμως δεχθούμε ως υπόθεση εργασίας ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει, αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει και να οδηγήσει σε σοβαρές δυσκολίες τη ρωσική πρόσβαση στα «θερμά νερά» της Μεσογείου. Τα αντίποινα μιας τέτοιας απαγόρευσης θα μπορούσαν όμως να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα ακόμα και στην ελεύθερη πρόσβαση και «κυκλοφορία» της ίδιας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, μια θάλασσα την οποία ποτέ δεν έχει κρύψει ότι επιθυμεί να ελέγχει, αντιμετωπίζοντάς την ως μια… οθωμανική λίμνη. <br /> <br /> Το πρόβλημα με τους ιδεοληπτικούς στρατηγικούς σχεδιαστές πάντα ήταν ότι υπερεκτιμούσαν τις δυνατότητές τους με αποτέλεσμα να υιοθετούν συμπεριφορά δυσανάλογα υπερφίαλη ως προς το πραγματικό τους μέγεθος και την ισχύ, εκθέτοντας εαυτούς σε σοβαρότατα αντίποινα, έναντι αποφασισμένων αντιπάλων. <br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να δώσουν το ισχυρότερο πλήγμα στον τουρκικό αναθεωρητισμό και την απόπειρα ακύρωσης στην πράξη της μεταπολεμικής αρχιτεκονικής ασφαλείας, υπερασπιζόμενες τουρκική υπηκοότητας πολίτες… Θα πρέπει να αρχίσουν να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απελευθερώσουν τους δυστυχείς Τουρκοκυπρίους από τον ζυγό του Ερντογάν. <br /> <br /> Να τους ελευθερώσει από τη θηλιά που έχει περάσει στον λαιμό τους, μη επιτρέποντάς τους να ζήσουν σε μια ενωμένη χώρα – μέλος της οικογένειας των ευρωπαϊκών κρατών. Ταυτόχρονα θα διόρθωνε ένα μεγάλο σφάλμα των Ηνωμένων Πολιτειών από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. <br /> <br /> Το σφάλμα αυτό έχει οδηγήσει σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο μέχρι και τις ημέρες μας, σε ένα λάθος που συνεχίστηκε έκτοτε, καθώς η μια προτεινόμενη «λύση» μετά την άλλη, παρέδιδαν ολοένα και περισσότερο τη μεγαλόνησο στον γεωστρατηγικό έλεγχο της Τουρκίας. <br /> <br /> Το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου, η Κύπρος, δεν μπορεί να αφεθεί να… βολοδέρνει σε μια εποχή όπου στην περιοχή αρχίζουν και ξεκαθαρίζουν οι συμμαχίες και οι ψυχολογικοί δεσμοί ανάμεσα σε κράτη και έθνη, τα οποία έχουν αποφασίσει να χτίσουν ένα κοινό μέλλον, στο πλαίσιο του οποίου θα επιλύουν τα όποια προβλήματά τους με ειρηνικές μεθόδους. <br /> <br /> Ένα μέλλον, που θα έχει ως σημείο αναφοράς την ευημερία για όλους, σε ένα από τα πιο κρίσιμα γεωστρατηγικής σημασίας σταυροδρόμια της υφηλίου. Αυτά πρέπει να προστατευθούν από… μεσαιωνικές συμπεριφορές επίδοξων ηγεμόνων που ξυπνούν και κοιμούνται έχοντας την κατάκτηση, την ανατροπή του status quo και την υποδούλωση κατά νου. Όσο συντομότερα το κατανοήσει το αμερικανικό Πεντάγωνο, τόσο το καλύτερο για την ειρήνη στην περιοχή.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ήρθε η ώρα οι ΗΠΑ να διορθώσουν την πιο λανθασμένη “επένδυσή” τους στη ΝΑ Μεσόγειο…

Τελώντας υπό την ασφυκτική πίεση της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες και επιχειρώντας να μην εμφανιστεί ότι υποχωρε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΟΖΑΛικές ρίζες του καθεστώτος Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCU8Zd5uvSEhAROL5a6VoT3rJbrKhujPsKiWd3thS-2r2sYxVFMwNX8pnfGQUCK2diIR6YAp81FNQx1orn5TlgZx-iCcAZa-qGOY-CXOgLn0JG_aM_gZw092qMQaDF03ugejMhicBXXpA/s1600/turgut-ozal-recep-tayyip-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCU8Zd5uvSEhAROL5a6VoT3rJbrKhujPsKiWd3thS-2r2sYxVFMwNX8pnfGQUCK2diIR6YAp81FNQx1orn5TlgZx-iCcAZa-qGOY-CXOgLn0JG_aM_gZw092qMQaDF03ugejMhicBXXpA/s640/turgut-ozal-recep-tayyip-erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Σταύρος Λυγερός</b><br /> Η σύγκρουση του Ερντογάν με το δίκτυο Γκιουλέν δίχασε το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ, προκαλώντας μία δυναμική, η κατάληξη της οποίας, ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, είναι η μετάλλαξη του κυβερνώντος νεοοθωμανικού ρεύματος σε προσωποπαγές καθεστώς. Αναζητώντας νέους συμμάχους όχι μόνο στους Γκρίζους Λύκους του Μπαχτσελί, αλλά και σε κύκλους του ηττημένου (από το 2012) κεμαλικού βαθέος κράτους, ο Τούρκος πρόεδρος μετατοπίσθηκε προς την κατεύθυνση της ιδεολογικής κατασκευής που έχει αποκληθεί “τουρκοϊσλαμική σύνθεση”. <br /> <br /> Δεν πρόκειται για κάτι καινοφανές. Έχει ρίζες στη μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Τουρκίας. Στη δεκαετία του 1970, η Τουρκία αντιμετώπισε αφενός οικονομική κρίση, αφετέρου την έκρηξη της πολιτικής βίας. Το 1974 οι νεκροί από τις συγκρούσεις της άκρας Αριστεράς με την άκρα Δεξιά ήταν 27, το 1975 37, το 1976 108, το 1977 319, το 1978 σχεδόν 900 και το 1979 ξεπέρασαν τους 1.000. <br /> <br /> Έχει πλέον αποδειχθεί ότι η πολιτική βία τροφοδοτήθηκε από το “βαθύ κράτος” για να νομιμοποιηθεί στην κοινή γνώμη το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980. Ένα παράδειγμα: Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε στα γεγονότα του Τσόρουμ, ως δήθεν επίθεση εναντίον των δεξιών από τους αριστερούς, ήταν το ίδιο όπλο που χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια εναντίον των αριστερών. Ο αρχιπραξικοπηματίας τότε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Κενάν Εβρέν επικαλέσθηκε την ανάγκη επιβολής του νόμου και της τάξης για να δικαιολογήσει την κάθοδο των τεθωρακισμένων. <br /> <br /> Στο νέο πολιτικό στερέωμα που διαμόρφωσε το πραξικόπημα με την απαγόρευση λειτουργίας των παλαιών κομμάτων μεσουράνησε το αστέρι του Τουργκούτ Οζάλ. Ο Οζάλ ήταν ένα υβρίδιο πολιτικού. Δυτικότροπος και ταυτοχρόνως ανατολίτης, κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των στρατηγών και να προωθηθεί από αυτούς στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Όταν το 1983 αποκαταστάθηκε ο κοινοβουλευτισμός και αφού είχε απαγορευθεί η συμμετοχή των παλαιών κομμάτων και των παλαιών πολιτικών στις εκλογές, το Κόμμα Μητέρας Πατρίδας του Οζάλ κυριάρχησε, αποσπώντας το 45% των ψήφων. <br /> Το άνοιγμα του Οζάλ στο Ισλάμ <br /> <br /> Στο ιδεολογικό επίπεδο, ο Οζάλ έκανε το πιο μεγάλο άνοιγμα προς το Ισλάμ, εγκαινιάζοντας μια ιδιότυπη σύνθεση του κεμαλισμού με το παραδοσιακό τουρκικό Ισλάμ. Οι δεσμοί του με τη μουσουλμανική αδελφότητα των Νακσιμπεντί ήταν στενοί. Το τάγμα αυτό έχει τις ρίζες του στον 13ο αιώνα και είναι η μήτρα όλων σχεδόν των ισλαμικών ταγμάτων στην Τουρκία. Επισήμως, απαγορευόταν η λειτουργία τέτοιων ταγμάτων, αλλά αυτά προκειμένου να αποφύγουν την απαγόρευση εμφανίζονταν σαν αδελφότητες. <br /> <br /> Εκμεταλλευόμενος και την τάση των στρατηγών να χρησιμοποιήσουν τη θρησκεία για να εξουδετερώσουν την επιρροή της μαχητικής Αριστεράς, ο πρωθυπουργός πλέον Οζάλ κατήργησε τα νομικά κωλύματα που εμπόδιζαν τις δραστηριότητες του Ισλάμ και ουσιαστικά διαμόρφωσε ένα καθεστώς που συνδύαζε τις μετριοπαθείς ισλαμικές αρχές με τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό και τη στενή γεωπολιτική σύνδεση με τις ΗΠΑ. <br /> <br /> Η πολιτική ερχόταν σε αντίθεση με τον παραδοσιακό κεμαλικό κρατισμό στην οικονομία, αλλά εκείνη την εποχή φυσούσαν άλλοι άνεμοι διεθνώς. Αυτό που ενδιέφερε πρωτίστως τη στρατογραφειοκρατία ήταν να ελέγχει το πολιτικό σύστημα και να έχει τον πρώτο λόγο στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική εθνικής ασφαλείας. <br /> <br /> Το γεγονός ότι η δικτατορία του 1980 είχε συντρίψει τις πολιτικοκοινωνικές αντιστάσεις επέτρεψε στον Οζάλ να προωθήσει γρήγορα νεοφιλελεύθερου τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες άλλαξαν ριζικά το τοπίο στην οικονομία. Στήριξε με πολλούς τρόπους τον ιδιωτικό τομέα και ιδιαιτέρως τους συνδεδεμένους με το πολιτικό Ισλάμ επιχειρηματίες της Ανατολίας. Στην ίδια ακριβώς γραμμή κινήθηκε στη δεκαετία του 2000 η κυβέρνηση Ερντογάν. <br /> Οι «τίγρεις της Ανατολίας» <br /> <br /> Κατά τη δεκαετία του 1980 η τουρκική οικονομία εμφανίζει υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, όπως ακριβώς συνέβη τη δεκαετία του 2000 επί διακυβέρνησης Ερντογάν. Ο Οζάλ έκανε τα πάντα για να προσελκύσει επενδύσεις και συνάλλαγμα. Δεν δίστασε να προσκαλέσει κεφάλαια που εμφανώς είχαν προέλθει από παράνομες δραστηριότητες, κυρίως από το διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών, στο οποίο η τουρκική μαφία κατέχει από τη δεκαετία του 1960 δεσπόζουσα θέση. Μόλις το 1995 και μετά από ισχυρή διεθνή πίεση ψηφίσθηκε στην Τουρκία νόμος εναντίον του ξεπλύματος χρήματος από εγκληματικές δραστηριότητες, αλλά αυτός ο νόμος και οι σχετικές διεθνείς συμβάσεις ελάχιστα εφαρμόσθηκαν. <br /> <br /> Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άνοιγμα της Άγκυρας στις μουσουλμανικές χώρες της Κεντρικής Ασίας, άνοιξε νέες αγορές για τις τουρκικές εταιρείες. Οι επιχειρηματίες της Ανατολίας εκμεταλλεύθηκαν τις νέες ευκαιρίες, με αποτέλεσμα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 να κάνουν άλματα, διατηρώντας την ανεξαρτησία τους από το μετακεμαλικό καθεστώς. <br /> <br /> Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία αυτών που αργότερα ονομάσθηκαν «τίγρεις της Ανατολίας» ήταν ένας κώδικας ηθικής, η αλληλεγγύη και η διασύνδεση με τα κοινωνικά δίκτυα του πολιτικού Ισλάμ. Σε αντίθεση με τους κρατικοδίαιτους και συνδεδεμένους με το μετακεμαλικό καθεστώς επιχειρηματίες, οι επιχειρηματίες της Ανατολίας απέφυγαν να μιμηθούν το δυτικό πρότυπο επιχειρηματία. Φρόντισαν, όμως, να αφομοιώσουν δυτικές μεθόδους και πρακτικές για την αύξηση της παραγωγικότητας και της εμπορικής αποτελεσματικότητας. Ας σημειωθεί ότι από το 1992 οι ισλαμιστές επιχειρηματίες έχουν ιδρύσει τη δική τους ένωση. <br /> <br /> Οι «τίγρεις της Ανατολίας» ενισχύθηκαν κυρίως από τον πατέρα του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ Ερμπακάν, αναλαμβάνοντας δημόσια έργα από μητροπολιτικούς δήμους, όταν αυτοί πέρασαν στα χέρια του τότε ισλαμικού κόμματος Ρεφάχ, από το οποίο προέρχεται και ο Ερντογάν. Τότε έσπασε ο φαύλος κύκλος της ανάθεσης των μεγάλων δημοσίων έργων και προμηθειών στους παραδοσιακούς επιχειρηματικούς ομίλους Κοτς, Σαμπαντζί, Εκζατζίμπασι, Ζορλού κ.λπ. Τους «τίγρεις της Ανατολίας» υποστήριξε ένθερμα και ο Ερντογάν, ο οποίος και υποστηρίχθηκε ποικιλοτρόπως από αυτούς. Η σταδιακή αποδυνάμωση επιχειρηματιών που είχαν σχέση με εβραϊκά κεφάλαια φαίνεται να είναι ένας πρόσθετος λόγος που επιδείνωσε τις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ. <br /> Συγκοινωνούντα δοχεία <br /> <br /> Μετά την απαγόρευση του ισλαμικού Κόμματος Εθνικής Σωτηρίας από τη δικτατορία του 1980, ο Ερμπακάν ίδρυσε το Κόμμα Ευημερίας. Η κυριαρχία του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας του Οζάλ, όμως, συρρίκνωσε την αυτόνομη έκφραση του πολιτικού Ισλάμ, το οποίο στις εκλογές του 1987 απέσπασε μόνο 7% και έμεινε εκτός Εθνοσυνέλευσης (όριο εισόδου 10%). <br /> <br /> Ο συσχετισμός δυνάμεων άλλαξε στις εκλογές του 1991, όταν ο Οζάλ είχε μετακομίσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας (1989). Το ποσοστό του ισλαμικού Κόμματος Ευημερίας εκτοξεύθηκε στο 17% και στις τοπικές εκλογές του 1994 το κόμμα κέρδισε 28 από τους 75 μεγάλους δήμους, μεταξύ των οποίων τους δήμους Κωνσταντινούπολης (δήμαρχος ο Ερντογάν) και Άγκυρας που θεωρούνταν προπύργια του κεμαλισμού. Στις εκλογές του 1995 αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 21,5%, αποδεικνύοντας ότι το κόμμα του Οζάλ και το πολιτικό Ισλάμ ήταν σε σημαντικό βαθμό συγκοινωνούντα δοχεία. <br /> <br /> Πριν δούμε τη συνέχεια, είναι απαραίτητο να σημειώσουμε ότι στην Τουρκία είχε πλέον αναδειχθεί μια ολόκληρη γενιά μετριοπαθών ισλαμιστών, αρκετοί εκ των οποίων διέθεταν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση και είχαν εντυπωσιακές επιδόσεις σ’ όλους τους κοινωνικούς τομείς, μη εξαιρουμένου του επιχειρηματικού. Οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν απόφοιτοι θρησκευτικών λυκείων, τα οποία πολλαπλασιάσθηκαν από τη δεκαετία του 1970. Όπως προαναφέραμε, η δικτατορία του Εβρέν ευνόησε το πολιτικό Ισλάμ για να αντιμετωπίσει το ισχυρό εκείνη την εποχή αριστερό κίνημα μέσω της θρησκείας. <br /> <br /> Ας σημειωθεί ότι, όταν αργότερα οι ισλαμιστές του κινήματος «Εθνική Άποψη» αποκλείσθηκαν από το πολιτικοοικονομικό σκηνικό της Τουρκίας, δραστηριοποιήθηκαν στους κόλπους των Τούρκων οικονομικών μεταναστών στην Ευρώπη, όπου δεν έφθανε το μακρύ χέρι του κεμαλικού κράτους. Εκεί οργανώθηκαν, σπούδασαν και ορισμένοι απέκτησαν σημαντικά κεφάλαια. Όταν αργότερα τους δόθηκε η ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο, ήταν πλέον αρκετά δυνατοί. <br /> Η κληρονομιά, η απόσχιση και η εκτόξευση <br /> <br /> Ο Οζάλ, μάλιστα, διευκόλυνε τη μαζική διείσδυση μετριοπαθών ισλαμιστών στον κρατικό μηχανισμό. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, η εσωτερική αντίθεση στο κυβερνών Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας μεταξύ κεμαλιστών και ισλαμιστών προσέλαβε εκρηκτικές διαστάσεις. Ο διάδοχός του Οζάλ στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία Μεσούτ Γιλμάζ εκκαθάρισε το κόμμα του και το κράτος από τους ισλαμιστές. <br /> <br /> Όταν το 1993 ο Οζάλ πέθανε, το πείραμά του εκφυλίσθηκε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα σημαντικό τμήμα του τουρκικού εκλογικού σώματος να στραφεί προς το καθαρόαιμο πολιτικό Ισλάμ του Ερμπακάν, γεγονός που εξηγεί και το προαναφερθέν εκλογικό άλμα του Κόμματος Ευημερίας. Με το “βελούδινο πραξικόπημα” του 1997, όμως, το Γενικό Επιτελείο ανέτρεψε την κυβέρνηση Ερμπακάν. <br /> <br /> Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η υπό τον Ερντογάν ομάδα νεότερων στελεχών του κόμματος με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον να αποσχισθεί και να ιδρύσει το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Λόγω της οξύτατης οικονομικής κρίσης που έπληξε την Τουρκία το 2000-01, στις εκλογές του 2002 το νεοπαγές νεοοθωμανικό κόμμα απέσπασε την πρώτη θέση με 36% και λόγω εκλογικού συστήματος σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι ΟΖΑΛικές ρίζες του καθεστώτος Ερντογάν

Σταύρος Λυγερός Η σύγκρουση του Ερντογάν με το δίκτυο Γκιουλέν δίχασε το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ, προκαλώντας μία δυναμική, η κατάληξη τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Αμερικανοί έβγαλαν ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από ΝΑΤΟ – Πότε αυτή θα συμβεί

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQb_GH8NydZntvihyphenhyphenDrWv0RrAkqa5-gfkrWI_2vKt_usDK3bhglSgCHmCW4TKwIvYMag2a7elv_V0s0FOEjqdNPeCe_xcywAk2sSeuE8Rupv9Jw-DqcoBkhS1yY9rsIKx1Om4RKhyn0mQ/s1600/NATO-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="457" data-original-width="760" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQb_GH8NydZntvihyphenhyphenDrWv0RrAkqa5-gfkrWI_2vKt_usDK3bhglSgCHmCW4TKwIvYMag2a7elv_V0s0FOEjqdNPeCe_xcywAk2sSeuE8Rupv9Jw-DqcoBkhS1yY9rsIKx1Om4RKhyn0mQ/s640/NATO-turkey.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Βασίλη Καπούλα </b><br /> Κυκλοφόρησε ήδη από αμερικανικά ΜΜΕ ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ: Σύμφωνα με όσα αναφέρουν, αυτή πρόκειται να συμβεί μέχρι το τέλος του έτους. Οι Αμερικανοί αναφέρουν επί λέξη «αν η νομισματική κρίση δεν είναι αρκετή, οι επενδυτές στην Τουρκία θα πρέπει να ανησυχούν και για κάτι άλλο”… <br /> <br /> «Υπάρχει πρόσφατη αναφορά του ΝΑΤΟ που αναφέρει αποχώρηση της Τουρκίας από την Ατλαντική Συμμαχία μέχρι τέλους του χρόνου”. <br /> <br /> Το άρθρο υπογράφει γνωστός αναλυτής-δημοσιογράφος σε μεγάλο Αμερικανικό ΜΜΕ. Δεν είναι όμως η μόνη αναφορά που γίνεται λίγες ώρες μετά το «πάγωμα” των F-35 από τον Ν.Τραμπ. <br /> <br /> Ακολουθεί δεύτερο αμερικανικό δημοσίευμα με τίτλο «Το ΝΑΤΟ πρέπει να πετάξει την Τουρκία εκτός με τις κλωτσιές”. <br /> <br /> Oπως αναφέρει η Αγκυρα έχει συμμαχία με Ρωσία και Κίνα και βανδαλίζει τα Δυτικά συμφέροντα. <br /> <br /> Το άρθρο κάνει αναφορά στην σύντομη ιστορία και όσων έχουν συμβεί. Οι Αμερικανοτουρκικές σχέσεις γνωρίζουν την χειρότερη κρίση στην Ιστορία τους, τονίζει. Γίνεται αναφορά στις αμερικανικές κυρώσεις, στον πάστορα Μπράνσον, διάδοση ισλαμικού εξτρεμισμού στη Μέση Ανατολή, παράδοση όπλων στην Αλ Κάιντα και αργότερα στο ISIS, σφαγή στο Κομπανί, Αφρίν, Μαμπίτζ. <br /> <br /> «Μεταξύ αυτών των δύο επιθέσεων ο Ρ.Τ.Ερντογάν συναντήθηκε με τον Β.Πούτιν και τον Ιρανό πρόεδρο, Χ.Ρουχανί στην Αγκυρα για να δοθεί έμφαση στις νεο-οθωμανικές απαιτήσεις” τονίζει το άρθρο. <br /> <br /> «Η εμπλοκή του Ερντογάν με τον Πούτιν δεν περιορίζεται μόνο σε φωτογραφίες” αναφέρει το άρθρο. <br /> <br /> Αργότερα γίνεται αναφορά στην συμμετοχή του Ρ.Τ.Ερντογάν στην Σύνοδο των BRICS.<br /> <br /> «Εκεί ο Xi Jinping τίμησαν μαζί με τον Πούτιν τον Ρ.Τ.Ερντογάν ενώ ο πρόεδρος της Κίνας αποκάλυψε μια στρατηγική επέκταση της χώρας του με την Ρωσία του Πούτιν”. <br /> <br /> «Ηρθε η ώρα της απομάκρυνσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ”. <br /> <br /> Το δεύτερο αμερικανικό άρθρο τονίζει με τη σειρά του: <br /> <br /> «Mέχρι τέλους του χρόνου η Τουρκία θα αποχωρήσει”. Αυτό είναι κακό νέο για τους επενδυτές στην Τουρκία. <br /> <br /> «Η Τουρκία ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν υπάρχει πια” αναφέρει πρόσφατη αναφορά της ” Academy Securities” που υπογράφει ο Στρατηγός James ‘Spider’ Marks και Rachel Washburn. Και οι δύο έχουν μεγάλη στρατιωτική εμπειρία. <br /> <br /> Η έρευνα έγινε από στρατιωτικούς-ακαδημαικούς για το «Geopolitical Intelligence Group” . <br /> <br /> Οι λόγοι της αποχώρησης είναι πάρα πολλοί. <br /> <br /> Σχέσεις Τουρκίας με Ιράν και Ρωσία. Η ανάπτυξη δεσμών μεταξύ τους είναι πρωτοφανής. Στην Συρία χαράζουν δικιά τους στρατηγική στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από την Δημοκρατία. Είναι άκρως ισλαμική και απολυταρχική… <br /> <br /> Το αμερικανικό Κέντρο δεξαμενών σκέψης που διαμορφώνει αυστηρά την αμερικανική πολιτική στους τομείς των Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), κυκλοφόρησε την έκθεση 78 σελίδων , με κύριο τίτλο «η στρατηγική επαναφορά των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και η αποκατάσταση της». <br /> <br /> Η «παραγγελία” έκθεσης της αμερικανικής κυβέρνησης προς το ινστιτούτο Centre for Strategic & International Studies (CSIS) αποτελεί προάγγελο τεράστιων…εξελίξεων για την Κύπρο. <br /> <br /> Η έκθεση έκανε συστάσεις για την την πλήρη αποχώρηση τουρκικών δυνάμεων από το νησί και τονίζει την δημιουργία μιας ισχυρής συμμαχίας κατά της Τουρκίας από ΗΠΑ, Ελλάδα , Κύπρο , Ισραήλ, με σκοπό τον πλήρη , ενεργειακό, γεωπολιτικό και αμυντικό έλεγχο της ευρύτερης περιοχής . <br /> <br /> Η έκθεση «βόμβα» έχει επί μέρους θέματα με τίτλους: <br /> <br /> «Η απομάκρυνση όλων των στρατευμάτων από την Κύπρο», «επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και η χρήση από το Πεντάγωνο των βρετανικών βάσεων στο νησί» , «η εγκατάσταση του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο» « το σύμφωνο Ελλάδος -Κύπρου-Αιγύπτου». <br /> <br /> Ξεκάθαρα , οι Αμερικανοί γεωπολιτικοί αναλυτές υπογραμμίζουν με έμφαση στους αξιωματούχους του Λευκού Οίκου ότι η Τουρκία με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις «κλάδος Ελαίας» κατά των Σύρων Κούρδων και του ΡΚΚ, την επιχείρηση « Ασπίδα του Ευφράτη» και την ναυτική επιχείρηση « Ασπίδα της Μεσογείου», θέλουν να θέσουν υπό τον έλεγχο τους τις τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ απειλούν άμεσα την Κύπρο . <br /> <br /> Η βαρυσήμαντη έκθεση, θεωρεί την Άγκυρα ως «απειλή» για να σφετερισμό της εξουσίας ελέγχου των λεκανών απορροής της περιοχής, και προτείνει στον Τραμπ να κινηθεί πάση θυσία για να εμποδίσει την Τουρκία. <br /> <br /> Προτείνει επίσης την ακόμα πιο στενή συνεργασία Ουάσιγκτον και Κύπρου” σε αυτήν την ιδιότυπη απομόνωση” της Τουρκίας στην περιοχή και την αναχαίτιση κάθε τουρκικής επιθετικής ενέργειας στο νησί . <br /> <br /> Στις συμβουλές του ινστιτούτου προς τον Τραμπ τονίζεται «η ακόμα περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνοαμερικανικών σχέσεων», ενώ το CSIS επισημαίνει ότι το Πεντάγωνο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι στην Κύπρο ως κύριο ορμητήριο μιας και απέχει 650 χλμ από την Βαγδάτη και 350 χλμ από την Ράκκα . <br /> <br /> Επίσης τονίζει ότι, «το νησί της Κύπρου εκπληρώνει όλα τα χαρακτηριστικά για την υλοποίηση των συμφερόντων πρόληψης της Ευρω-Ατλαντικής Συμμαχίας, εκτός φυσικά από την τουρκική στρατιωτική παρουσία στο νησί». <br /> <br /> Η ίδια αναφέρει επισημαίνοντας ότι «οι Κύπριοι Έλληνες δεν μπορούν να προστατευθούν ( από τους Τούρκους)”, ενώ το CSIS σημείωσε ότι το Πεντάγωνο θα μπορούσε να πιέσει για την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, ενώ την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ θα πρέπει να προβούν σε γενναία αύξηση των οικονομικών επενδύσεων στην μεγαλόνησο, η οποία θα μπορούσε να εμποδίσει την κινεζική και ρωσική κυριαρχία. <br /> <br /> Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ θα συνεργαστούν μέσου του αγωγού EAST MED και προτρέπεται η πλήρης αμυντική υποστήριξη του έργου του αγωγού που θα τροφοδοτεί φυσικό αέριο την Ευρώπη . <br /> <br /> Το κέντρο γεωπολιτικών μελετών της Ουάσιγκτον (CSIS) ορίζει ότι Ευρώπη και Ρωσία δεν πρέπει να έχουν μεγάλη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ πιθανή μεταφορά φυσικού αερίου προς την Τουρκία θα αποδυνάμωνε την ασφάλεια του ισραηλινού αγωγού που είναι ζωτικής σημασίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. <br /> <br /> Η ασφάλεια της ΝΑ Μεσογείου, όπως καταγράφηκε στην έκθεση θα πρέπει να δοθεί και στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ. <br /> <br /> Απαιτείται επίσης περαιτέρω εμβάθυνση της σχέσης του Αλ Σίσι με το Ισραήλ , με την κατάρτιση ενός αμυντικού συμφώνου κατά της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, κάτι που ο Λευκός Οίκος είχε ζητήσει την δημιουργία του εδώ και μεγάλο διάστημα. <br /> <br /> Είναι λογικό οι Αμερικανοί να έχουν δώσει διορία μέχρι τέλους του έτους για την αποχώρηση της Τουρκίας. Μέχρι τότε πρέπει να έχει προηγηθεί το επεισόδιο και να χει ξεκαθαρίσει η κατάσταση πριν τις γεωτρήσεις.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι Αμερικανοί έβγαλαν ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από ΝΑΤΟ – Πότε αυτή θα συμβεί

Του Βασίλη Καπούλα Κυκλοφόρησε ήδη από αμερικανικά ΜΜΕ ημερομηνία αποχώρησης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ: Σύμφωνα με όσα αναφέρουν, αυτή πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις: Στη Μόσχα Ακάρ και Χ. Φιντάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguP1YpaqNiPGQpFUpfDh2K5DZDnHThCx5pTb4C2P2ngWxFayAN4_SpvUeeo_sJVylTHsr8kF2UCfNSfTbTq63vzojV6eKA67E3hm_ftEGyU_DhT5uNuYHKbw5XSL_GevWH-X573Raz3Zc/s1600/akar-+mosxa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="1000" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguP1YpaqNiPGQpFUpfDh2K5DZDnHThCx5pTb4C2P2ngWxFayAN4_SpvUeeo_sJVylTHsr8kF2UCfNSfTbTq63vzojV6eKA67E3hm_ftEGyU_DhT5uNuYHKbw5XSL_GevWH-X573Raz3Zc/s640/akar-+mosxa.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Οργή στις ΗΠΑ – Φουντώνουν οι φωνές στην Ουάσινγκτον: «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας»</span></h3> Συνεχίζονται οι στενές επαφές Ρωσίας-Τουρκίας, με τις εξελίξεις να τρέχουν συνεχώς. Συνάντηση υψηλού συμβολισμού με τον Ρώσο Υπουργό Άμυνας, Σεργκέϊ Σόιγκου είχαν στη Μόσχα, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ και ο Διοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. <br /> <br /> Στη Μόσχα βρέθηκε ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, συνοδευόμενος από τον Διοικητή της ΜΙΤ, ο οποίος συναντήθηκε με τον Ρώσο Υπουργό Άμυνας Στρατηγό Σεργκέι Σόιγκου. <br /> <br /> <a href="http://tass.com/politics/1017599"><b>Την είδηση της συνάντησης</b></a>, που θεωρείται υψηλού συμβολισμού, μεταδίδουν με έκτακτα δελτία και δημοσιεύσεις τους, ρωσικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης. <br /> <br /> Σίγουρα οι συζητήσεις δεν απομονώθηκαν μόνο στο ζήτημα της Συρίας, αλλά και στην κρίση που περνάνει οι σχέσεις Αγκυρας-Ουάσινγκτον. Είναι επίσης σημαντική και η επίσκεψη του Διοικητή της ΜΙΤ. Ολα λοιπόν δείχνουν πως το μπρα ντε φερ που λαμβάνει χώρα είναι για γερούς παίχτες και όλα πλέον είναι ανοιχτά. <br /> <br /> Ταυτόχρονα φουντώνουν οι φωνές στις ΗΠΑ κατά της Τουρκίας, καθώς όλο και περισσότεροι θέλουν να δουν την Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ. <br /> <br /> «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας» γράφει σε άρθρο του στην Washinghton Post ο διεθνούς φήμης αναλυτής του American Enterprise Institute Michael Rubin. Αναφορές στο άρθρο γίνονται και στα ενεργειακά της Κύπρου ενώ προειδοποιεί ότι η Τουρκία του Έρντογάν μπορεί να λειτουργήσει ως Δούρειος Ίππος σε περίπτωση που ξεσπάσει κρίση έκτακτης ανάγκης και θα πρέπει να ανταποκριθεί στις ΝΑΤοϊκές της υποχρεώσεις αφού στρέφει το βλέμμα προς τη Μόσχα. <br /> <br /> Συγκεκριμένα σημειώνεται πως μετά την έναρξη της γεώτρησης σε ύδατα της Κύπρου το Σεπτέμβριο του 2011, ο Τούρκος υπουργός Ε.Ε Εγκεμεν Μπαγίς προειδοποίησε, «Γι’αυτό έχουμε το ναυτικό. Έχουμε εκπαιδεύσει τους πεζοναύτες μας και εξοπλίσαμε το ναυτικό. Όλες οι επιλογές βρίσκονται στο τραπέζι» <br /> <br /> Ακολουθεί μετάφραση του άρθρου με τα κυριότερα σημεία: <br /> <br /> «Πρόσφατα ο Ερντογάν απείλησε τις δυνάμεις των Η.Π.Α. στη Συρία με ένα «οθωμανικό χαστούκι» και ο Ντογού Περιντσέκ, πνευματικός πατέρας του τουρκικού στρατού, και ο στρατιωτικός σύμβουλος του Ερντογάν Αντνάν Τανριβερντί, είναι τόσο έντονα αντι-ΝΑΤΟϊκοί. <br /> <br /> «Ούτε η τουρκική εχθρότητα περιορίζεται στα λόγια: οι Τούρκοι εθνικιστές έχουν επιτεθεί εναντίον Αμερικανών ναυτικών όταν τα πλοία των ΗΠΑ αγκυροβολούν στα τουρκικά λιμάνια. Και τα στελέχη του ΑΚΡ απαίτησαν τη σύλληψη του προσωπικού των ΗΠΑ στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Αρκετοί Αμερικανοί πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του Πάστορα Μπράνσον, βρίσκονται ήδη στη φυλακή για αμφισβητούμενες κατηγορίες που σχετίζονται με την εθνικής ασφάλειας. <br /> <br /> Δεν ήταν πάντα έτσι. Χιλιάδες Τούρκοι πολέμησαν μαζί με τις αμερικανικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Κορεατικού πολέμου. Η Τουρκία άσκησε έντονη πίεση για ένταξή της στη δυτική αμυντική συμμαχία. Ήταν «επιτακτική ανάγκη να λειτουργούν οι δημοκρατίες σε πλήρη αρμονία, χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ τους ή διαφορές στους στόχους πολιτικής», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Μεχμέτ Φουάτ Κοπρούλου στον Τζορτζ Κ. ΜακΓκεε, πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία, τον Ιανουάριο του 1952, λίγο πριν την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Και η συμβολή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ ήταν πολύτιμη. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η σπονδυλική στήλη της συμμαχίας, η Τουρκία ήταν το μυαλό της: ακόμη και σήμερα, έχει περισσότερους άνδρες από τη Γαλλία και τη Γερμανία σε συνδυασμό. Και όχι μόνο είναι μία από τις δύο μόνο χώρες του ΝΑΤΟ που συνορεύει με τη Σοβιετική Ένωση, αλλά χρησιμεύει και ως προπύργιο κατά του ριζοσπαστισμού και της τρομοκρατίας που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή. <br /> <br /> Αλλά όλα αυτά ήταν πριν από τον Ερντογάν. Η Τουρκία, σήμερα, εξακολουθεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ; <br /> <br /> Ο Μάθιου Μπράιζα πρώην αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και αναπληρωτής βοηθός γραμματέας του κράτους, υποστηρίζει ότι ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να απομακρυνθεί από την Τουρκία: «Η εγκατάλειψη της Τουρκίας θα εξασθενίσει τώρα το ΝΑΤΟ, θα χάσει την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή και θα απειλήσει τον Συνασπισμό του οποίου ο αγώνας εναντίον του ISIS απέχει πολύ από την ολοκλήρωση. <br /> <br /> Ομοίως, ο πρώην Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Τζέιμς Φ. Τζέφρεϊ και ο συνάδελφός του Μάκλ Σινγκ επιμένουν ότι «η απομάκρυνση της Τουρκίας θα αποτελούσε αυτοτραυματική πληγή. Η Τουρκία δεν είναι απλώς ο Πρόεδρος Ερντογάν, αλλά ένας περιφερειακός γεωγραφικός και οικονομικός γίγαντας που αποτελεί ένα ρυθμιστικό στοιχείο μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής και μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας”. <br /> <br /> Όλα αυτά ακούγονται καλά θεωρητικά. Αυτό που αγνοούν οι Μπράϊζα, Τζέφρεϊ y και Σινγκ , όμως, είναι ακριβώς αυτό που έχει κάνει ο Ερντογάν για 15 χρόνια στον πρώην σύμμαχο, τις ΗΠΑ. Εν ολίγοις, μπερδεύουν την Τουρκία του σήμερα με την Τουρκία του τότε. <br /> <br /> Εξετάστε το στρατό της Τουρκίας: Ενώ ο τουρκικός στρατός κάποτε ήταν ένα κοσμικό προπύργιο κατά του ισλαμισμού, ο Ερντογάν άλλαξε τον χαρακτήρα του. Σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί, από τον υπολοχαγό μέχρι τον συνταγματάρχη, έχουν περάσει ολόκληρες τις σταδιοδρομίες τους κάτω από την ηγεσία του Ερντογάν. <br /> <br /> Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε επίσης μια σειρά από φανταστικά σενάρια πραξικοπήματος για να εκτροχιάσει την προαγωγή επαγγελματικών και κοσμικών αξιωματικών, ώστε να μπορέσει να διορίσει πολιτικούς συμμάχους του στη θέση τους. Καθάρισε σχεδόν όλους όσους έχουν σημαντική υπηρεσία στο ΝΑΤΟ: Ακόμα και πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, ο Ερντογάν είχε φυλακίσει έναν στους πέντε στρατηγούς. <br /> <br /> Το ερώτημα του τι μπορεί να κάνει η Τουρκία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διακόψει τις σχέσεις είναι εύλογο. Αλλά όταν οι υποστηρικτές της Τουρκίας αναφέρουν τη σημασία της στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, παραμελούν να αναφέρουν ότι το Ισλαμικό Κράτος απλώς αναπτύχθηκε επειδή η Τουρκία επέτρεψε ξένους μαχητές να εξοπλιστούν και να διασχίσουν τα σύνορά της. <br /> <br /> Γράφοντας στους New York Times, ο ίδιος ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι η συνεχιζόμενη «έλλειψη σεβασμού θα απαιτήσει από εμάς να αρχίσουμε να αναζητούμε νέους φίλους και συμμάχους”, μια απειλή που υπονοεί τη Ρωσία. Αλλά, με πολλούς τρόπους, έχει ήδη. <br /> <br /> Ο Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι σκοπεύει να αγοράσει ρωσικούς πυραύλους S-400, οι οποίοι, αν ενταχθούν στα τουρκικά συστήματα αεροπορικής άμυνας, ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τα μυστικά αεροπορικής άμυνας του ΝΑΤΟ στους ρωσικούς μηχανικούς. <br /> <br /> Εκείνοι που συμβουλεύουν μια πιο ήπια γραμμή επισημαίνουν ότι η στρατηγική του Ερντογάν είναι, εν μέρει, συναλλακτική. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό είναι ακόμα ένας λόγος για να υποθέσουμε να σκεφτούμε διπλά το ρόλο της Τουρκίας στη συλλογική άμυνα. Εξάλλου, όταν ξέσπασε μια κρίση, τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να συσπειρωθούν μαζί, να μην συμμετάσχουν σε διαμαρτυρίες με την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα για το ποιος αξίζει την εμπιστοσύνη του. <br /> <br /> Πράγματι, ο πραγματικός κίνδυνος για το ΝΑΤΟ δεν είναι ότι η Τουρκία θα αποσύρει ή θα στραφεί στη Ρωσία, αλλά το ότι θα παραμείνει στο εσωτερικό της. Επειδή οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ είναι συναινετικές, η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει τον παροιμιώδη Δούρειο Ίππο για να καταστρέψει κάθε δράση όταν ξεσπάσει η κρίση.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ραγδαίες εξελίξεις: Στη Μόσχα Ακάρ και Χ. Φιντάν

Οργή στις ΗΠΑ – Φουντώνουν οι φωνές στην Ουάσινγκτον: «Ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ-Τουρκίας» Συνεχίζονται οι στενές επαφές Ρωσίας-Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Απλώνονται τα τουρκικά γκρίζα δίχτυα στο Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj71r_8L4E8qTW25wxH1WU6JXJMKE2aXr4-FHUtSCVDrG4qBfCZWQML94nXKRCxkNanYVDm7faBvl7VhR6Z_zw7Uiv3CMKW2gwo5h0u-NnDBzHsaL-IhjUvue6KCFHPpauL-hkCBIXMm_o/s1600/toyrkika+alieytika+stin+lero.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj71r_8L4E8qTW25wxH1WU6JXJMKE2aXr4-FHUtSCVDrG4qBfCZWQML94nXKRCxkNanYVDm7faBvl7VhR6Z_zw7Uiv3CMKW2gwo5h0u-NnDBzHsaL-IhjUvue6KCFHPpauL-hkCBIXMm_o/s640/toyrkika+alieytika+stin+lero.jpg" width="640" /></a></div> <br /> ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ <br /> Θεωρητικά και μόνον φαίνεται πως είναι πλέον τα σύνορα των ελληνικών χωρικών υδάτων σε πολλά σημεία του Ανατολικού Αιγαίου, καθώς μια ολόκληρη αρμάδα μεγάλων τουρκικών αλιευτικών σκαφών ψαρεύει συστηματικά εντός αυτών. <br /> <br /> Συχνά δε, ακόμα και σε απόσταση μόλις ενός μιλίου από τις ελληνικές ακτές, απόσταση στην οποία απαγορεύεται να ψαρεύουν ακόμα και οι ελληνικές μηχανότρατες. <br /> <br /> Μάλιστα, στα ολοένα και περισσότερα περιστατικά που καταγγέλλουν Ελληνες αλιείς αλλά και παραθεριστές στην «Κ», μοιάζει να υπάρχει και μια de facto σιωπηρή ανοχή των ελληνικών αρχών, καθώς η έλλειψη μέσων και προσωπικού σε συνδυασμό με τον φόβο κλιμάκωσης της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτρέπουν τους συστηματικούς ελέγχους και, ακόμα περισσότερο, τις συλλήψεις. <br /> <br /> Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, φέτος όμως έχει ξεφύγει από κάθε προηγούμενο, αναφέρουν στην «Κ» μάρτυρες των γεγονότων αυτών στη θαλάσσια περιοχή που οριοθετείται βορείως από τη Σάμο και την Ικαρία και νοτίως από την Κω, ενώ δυτικά από την Πάτμο. <br /> <br /> Σε όλο αυτόν τον θαλάσσιο χώρο μπαίνουν καθημερινά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων περί τις 15 με 20 τουρκικές μηχανότρατες, αναφέρουν ντόπιοι ψαράδες. <br /> <br /> «Βάσει σχεδίου» <br /> <br /> Αλλες τόσες μπαίνουν από την Κω μέχρι τη Σύμη και περισσότερες βορειότερα, στην Αλεξανδρούπολη και τη Σαμοθράκη. <br /> <br /> Ομως δεν κινούνται μόνον στην παραμεθόριο αλλά και στο δυτικό Αιγαίο σε περιοχές που υπάρχουν διεθνή ύδατα (που απέχουν δηλαδή περισσότερο από 6 ναυτικά μίλια από τη φυσική ακτογραμμή, δηλαδή από την παραλία), χωρίς όμως να περιορίζονται σε αυτά αλλά πλησιάζοντας ελληνικά νησιά και βραχονησίδες σε αποστάσεις ακόμα και μικρότερες του ενός μιλίου, αμφισβητώντας εμπράκτως την εθνική κυριαρχία. <br /> <br /> Οι μαρτυρίες είναι πολλές και δεν περιορίζονται σε καταγγελίες ψαράδων αλλά περιλαμβάνουν και ιδιώτες με σκάφη που συχνά συναντούν τέτοια αλιευτικά. <br /> <br /> «Οι Τούρκοι έχουν καταστρώσει ένα σχέδιο και το υλοποιούν συστηματικά», εκτιμά ο πρόεδρος της Ενωσης Μέσης και Παράκτιας Αλιείας Καλύμνου «Ποσειδών», Κώστας Σαρούκος. «Ετσι έκαναν και στα Ιμια και γκρίζαραν την περιοχή», συμπληρώνει μιλώντας στην «Κ». <br /> <br /> «Εμείς τι κάνουμε σαν κράτος; Μπορούν οι Αρχές να μας βοηθήσουν ή όχι», υπογραμμίζει. Το ζήτημα έχει σοβαρές οικονομικές διαστάσεις για τους Ελληνες αλιείς, καθώς το ελληνικό και ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο αλιείας απαγορεύει την αλιεία με μέσα όπως αυτά που έχουν οι μηχανότρατες από 23 Μαΐου έως 1η Οκτωβρίου, με σκοπό την προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων και του ευρύτερου οικοσυστήματος. <br /> <br /> «Αλλά οι Τούρκοι ψαράδες καταστρατηγούν κάθε τέτοια διάταξη με αποτέλεσμα όταν θα βγουν τον Οκτώβριο τα δικά μας αλιευτικά, να κινδυνεύουν να μη βρουν ούτε λέπι», αναφέρει χαρακτηριστικά ψαράς από την Πάτμο, ιδιοκτήτης ελληνικής μηχανότρατας με τον οποίο συνομίλησε η «Κ». <br /> <br /> Τι κάνουν λοιπόν για όλα αυτά οι ελληνικές αρχές; <br /> <br /> «Το Λιμενικό Σώμα και η Ελληνική Ακτοφυλακή δεν αφήνουν κανέναν απροστάτευτο», δηλώνει στην «Κ» μέσω συνεργάτη του ο υπουργός Ναυτιλίας Παναγιώτης Κουρουμπλής, στον οποίον ετέθη το ζήτημα το οποίο φαίνεται πως δεν έχει διαφύγει την προσοχή του υπουργείου. <br /> <br /> Ομως, το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό για τους Ελληνες αλιείς, οι οποίοι παρακολουθούν τους Τούρκους να αλωνίζουν ανενόχλητοι όταν στους ίδιους επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα και κυρώσεις όποτε βρεθούν σε παραβατική συμπεριφορά όπως ψάρεμα σε απόσταση μικρότερη του ενάμισι μιλίου από τις ακτές. <br /> <br /> Δύο μέτρα και δύο σταθμά <br /> <br /> «Εχασα την άδειά μου για είκοσι μέρες και πλήρωσα μεγάλο πρόστιμο επειδή βρέθηκα μερικές δεκάδες μέτρα μέσα από το ενάμισι μίλι τον χειμώνα, την ώρα που Τούρκος ψάρευε από την άλλη μεριά των Λειψών στα 500 μέτρα», λέει στην «Κ» άλλος Ελληνας ψαράς από τα βόρεια Δωδεκάνησα. <br /> <br /> Το ίδιο συνέβη και σε ελληνική μηχανότρατα που βρέθηκε με μικρό φορτίο κουτσομούρας οριακά μικρότερου μήκους του επιτρεπόμενου. <br /> <br /> «Δεν έπαθαν τίποτα όμως οι Τούρκοι που μέσα σε ελληνικά νερά θέριζαν ό,τι έβρισκαν», προσθέτει ο ιδιοκτήτης του προαναφερθέντος αλιευτικού. <br /> <br /> Η αλήθεια για το πώς αντιμετωπίζουν το ελληνικό Λιμενικό Σώμα και η ακτοφυλακή τα περιστατικά αυτά είναι περίπλοκη. Σε ορισμένες περιοχές το λιμενικό –που είναι επιφορτισμένο και με τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης– απαντά στις κλήσεις των Ελλήνων που καταγγέλλουν παραβιάσεις των Τούρκων και στέλνει πλωτά μέσα του στα σημεία. <br /> <br /> Βέβαια, αυτά δεν προχωρούν ούτε σε επιβίβαση και έλεγχο ούτε σε συλλήψεις, όπως ασφαλώς έχουν το δικαίωμα όταν παραβιάζονται τα ελληνικά χωρικά ύδατα. <br /> <br /> Αλλες φορές, τις περισσότερες κατά ορισμένες εκτιμήσεις, δεν διαθέτει ή εμφανίζεται να μη διαθέτει πλωτά μέσα ή επαρκές προσωπικό ή καύσιμα εκείνη τη στιγμή για να προλάβει το περιστατικό. <br /> <br /> Πηγές μεταξύ λιμενικών του Ανατολικού Αιγαίου όμως, με τις οποίες συνομίλησε υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας για ευνόητους λόγους η «Κ», αναφέρουν ότι επικρατεί η αντίληψη «να αποφεύγεται κάθε ενέργεια που μπορεί να κλιμακώσει την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Δηλώνουν άγνοια, πάντως, για το κατά πόσον αυτό αποτελεί διαταγή άνωθεν και πολιτική απόφαση ή απλή εμπειρική πρακτική. <br /> <br /> Γραμμή μη εμπλοκής <br /> <br /> Διπλωματικοί παρατηρητές στους οποίους απευθύνθηκε η «Κ» θεωρούν σίγουρο πως υπάρχει γραμμή μη εμπλοκής και μη σύλληψης Τούρκων παραβατών ακριβώς λόγω της τουρκικής προκλητικότητας και του φόβου ενός στημένου επεισοδίου. <br /> <br /> Εξάλλου, συχνά τα τουρκικά αλιευτικά συνοδεύονται και από τουρκικές ακταιωρούς σε μια σαφή ένδειξη πως η γειτονική χώρα θεωρεί δικαίωμά της να ψαρεύουν οι αλιείς της όπου θέλουν. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση όμως το τίμημα το πληρώνουν αφενός οι Ελληνες ψαράδες και το περιβάλλον και αφετέρου η εθνική κυριαρχία. <br /> <br /> Οι διεθνείς συνθήκες <br /> <br /> Ηδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Τουρκία εγκαινίασε μια συστηματική πολιτική αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Οπως αναφέρεται στις ιστοσελίδες του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών «σκοπός αυτής της τουρκικής πολιτικής έναντι της Ελλάδας ήταν και είναι η μεταβολή του εδαφικού status quo, που προβλέπεται σε διεθνείς συνθήκες καθώς και του νομικού καθεστώτος στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο που πηγάζει από το διεθνές δίκαιο και δη το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS)». Η πολιτική των αυξανόμενων αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων της Τουρκίας μεταξύ άλλων σταδιακά περιέλαβε, σύμφωνα με το ΥΠΕΞ, την αμφισβήτηση των θαλάσσιων συνόρων, την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά και παραβίασή της ακόμα και στην περίπτωση κατοικημένων περιοχών. Ομως τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας είναι σαφώς οριοθετημένα. Ειδικότερα: <br /> Νοτίως της Σάμου, μεταξύ της Δωδεκανήσου και των τουρκικών ακτών, τα θαλάσσια σύνορα είναι οριοθετημένα βάσει της Συμφωνίας της 4ης Ιανουαρίου 1932 και του Πρωτοκόλλου της 28ης Δεκεμβρίου 1932 μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας. Η Ελλάδα υπεισήλθε ως διάδοχο κράτος στις σχετικές ρυθμίσεις των συμφωνιών αυτών, βάσει του άρθρου 14 (1) της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947 που εκχωρεί την κυριαρχία των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. <br /> Στη θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται νοτίως του Εβρου μέχρι τη Σάμο και την Ικαρία, ελλείψει σχετικών συμβατικών ρυθμίσεων με την Τουρκία εφαρμόζεται η αρχή της ίσης απόστασης/μέσης γραμμής, σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο. Οπως αναφέρεται και στο άρθρο 15 της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης, κανένα κράτος δεν δικαιούται να επεκτείνει την αιγιαλίτιδά του ζώνη πέραν της μέσης γραμμής. <br /> Στη θαλάσσια περιοχή στις εκβολές του Εβρου αυτά είναι οριοθετημένα βάσει του Πρωτοκόλλου των Αθηνών της 26ης Νοεμβρίου 1926. <br /> <br /> Ο 25ος μεσημβρινός και οι νόμοι «μόνο για Ελληνες» <br /> <br /> Φανταστείτε έναν νοητό κάθετο άξονα από την Καβάλα μέχρι το Ρέθυμνο. Αυτή είναι η θέση του 25ου μεσημβρινού που χωρίζει το Αιγαίο σε δυτικό και ανατολικό. Για τους Ελληνες, η αλιεία μέσης και ανοιχτής θαλάσσης στο Δυτικό Αιγαίο από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τον Οκτώβριο απαγορεύεται. Οχι όμως για τους Τούρκους… Οπως εξηγεί νομικός σύμβουλος ελληνικών ενώσεων αλιέων, «τα τουρκικά αλιευτικά σκάφη κερδίζουν αλιευτικά πεδία όλο και δυτικότερα και αιτία για αυτό είναι μεταξύ άλλων και η υπουργική απόφαση 4023/64557 (1307Β/2014) σύμφωνα με την οποία εκτός των άλλων απαγορεύσεων για την προστασία των ιχθυαποθεμάτων, μόνο από τα ελληνικά σκάφη, συντρέχει και η περίπτωση του άρθρου 3 παρ. 3β σύμφωνα με το οποίο από 16 Ιουλίου μέχρι 1η Οκτωβρίου και δυτικά του 25ου μεσημβρινού της υποπεριοχής 22 δεν επιτρέπεται το βιομηχανικής έκτασης ψάρεμα». <br /> <br /> Ετσι, ενώ το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τα ελληνικά αλιευτικά περιορίζονται να αλιεύουν σε περιοχές ανατολικότερες του 25ου μεσημβρινού, τα τουρκικά αλιευτικά μη έχοντας την υποχρέωση εφαρμογής της συγκεκριμένης εθνικής διάταξης αλλά και άλλων διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εισέρχονται δυτικότερα του 25ου μεσημβρινού και είναι σε θέση να αλιεύουν στα διεθνή ύδατα (μέχρι και 6 ναυτικά μίλια από όλες τις ηπειρωτικές και νησιωτικές ακτές της Ελλάδας). Αποτέλεσμα είναι ασφαλώς η υπεραλίευση από τα τουρκικά αλιευτικά και η ακύρωση της προστασίας του ιχθυαποθέματος που επιδιώκει η κοινοτική και εθνική νομοθεσία. «Ετσι περιέρχεται σε μειονεκτική θέση η ελληνική αλιεία, ενώ αντίθετα οι Τούρκοι με τα υπερσύγχρονα σκάφη τους αφανίζουν στην κυριολεξία τα αλιεύματα που εμείς προστατεύουμε», υπογραμμίζουν νομικοί κύκλοι. <br /> <img height="400" src="https://s.kathimerini.gr/resources/toolip/img/2018/08/11/agathonisi.jpg" width="640" /><br /> <i>Δύο τουρκικά αλιευτικά σε κοντινή απόσταση από τις ακτές του Αγαθονησίου, όπως τα αποτύπωσε με τον φακό του Ελληνας παραθεριστής στο νησί. </i><br /> <br /> Ομως, όπως καταγγέλλουν οι Ελληνες ψαράδες, «ουδέποτε ετέθη θέμα σύλληψής τους ακόμη κι όταν από τα πλωτά περιπολικά του Λιμενικού Σώματος καταλήφθηκαν “εν τω πράττεσθαι” να αλιεύουν εντός των χωρικών μας υδάτων, κατά παράβαση του άρθρου 401 του Ποινικού Κώδικα». Σύμφωνα με το περί «Αλιείας σε χωρικά ύδατα» άρθρο «αλλοδαπός που ψαρεύει χωρίς δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη του ελληνικού κράτους τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών». Αυτό που καταγγέλλουν τώρα οι ενώσεις της ελληνικής αλιευτικής βιομηχανίας –για την ώρα ανωνύμως φοβούμενοι σκλήρυνση της στάσης του λιμενικού εναντίον τους– είναι πως «οι Τούρκοι λαθραλιείς κατανοώντας πλέον τα κενά ελέγχων κι απλά τον ρόλο επιτηρητή των ελληνικών αρχών, σε καθημερινή βάση εισέρχονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων ιδιαίτερα σε νησιά τα οποία είτε είναι ακατοίκητα είτε με λιγοστούς κατοίκους, όπως το Αγαθονήσι, τους Αρκιούς, τους Λειψούς και άλλα». <br /> <br /> <img height="400" src="https://s.kathimerini.gr/resources/toolip/img/2018/08/11/3--6.jpg" width="640" /><br /> <i>Στιγμιότυπο από βίντεο με τουρκικό ψαράδικο μισό μίλι από τη Λέρο, το οποίο όταν αντιλήφθηκε το ελληνικό πλοίο απομακρύνθηκε προς Αγαθονήσι. </i><br /> <br /> «Οι ακρίτες νησιώτες αλλά και οι Ελληνες παράκτιοι αλιείς, μη μπορώντας να εμποδίσουν τα όσα συμβαίνουν, απλά παρακολουθούν την πολύωρη παραμονή των Τούρκων αλλά και την αλιευτική τους δραστηριότητα στην αιγιαλίτιδα ζώνη μας, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την υφαρπαγή των ιχθυαποθεμάτων καθώς σύρουν στον βυθό βαριά αλιευτικά εργαλεία καταστρέφοντας στο πέρασμά τους ρηχές θαλάσσιες ζώνες», σημειώνουν στην «Κ» οι ίδιες πηγές. Γίνεται σαφές δε, πως οι Τούρκοι με τη συμπεριφορά τους αυτή προκαλούν ανεπανόρθωτες και δραματικές καταστροφές στα παραγωγικά προστατευόμενα οικοσυστήματα, όπως τα θαλάσσια λιβάδια ποσειδωνίας, τα οποία μετατρέπουν σε άγονες ερήμους, εξηγούν ιχθυολόγοι.<br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Απλώνονται τα τουρκικά γκρίζα δίχτυα στο Αιγαίο

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ Θεωρητικά και μόνον φαίνεται πως είναι πλέον τα σύνορα των ελληνικών χωρικών υδάτων σε πολλά σημεία του Ανατολικού Αιγαίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ερωτήματα για την αλλαγή πλεύσης Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-RrQ5OS0EmJjGV9V3EJwxcEQl2Hbj74cMfefEY3I5iWl0g7iP5uIR0oqsiq-74psKjZ97tCVxe6dx2F8J6ZJgAr0dDEz7TKh9puQAzWa0aXLQMd8qyXgKKG1Y9TVlArC4mAZbhydezt0/s1600/ERDOGAN-AGIMA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="625" height="464" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-RrQ5OS0EmJjGV9V3EJwxcEQl2Hbj74cMfefEY3I5iWl0g7iP5uIR0oqsiq-74psKjZ97tCVxe6dx2F8J6ZJgAr0dDEz7TKh9puQAzWa0aXLQMd8qyXgKKG1Y9TVlArC4mAZbhydezt0/s640/ERDOGAN-AGIMA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Του Νίκου Μελέτη </b><br /> Μετά τη θετική είδηση, από τις ελάχιστες των τελευταίων μηνών, της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατήθηκαν παράνομα για 167 ημέρες στις τουρκικές φυλακές, τα ερωτήματα είναι φυσικά ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην αλλαγή πλεύσης του Ταγίπ Ερντογάν και αν υπήρξαν κρυφά παζάρια και ανταλλάγματα. <br /> <br /> Η απαλλαγή των ελληνοτουρκικών σχέσεων από το μεγάλο βαρίδι της ομηρίας των δύο Ελλήνων στρατιωτικών επαναφέρει τις σχέσεις στο σημείο που βρίσκονταν την 1η Μαρτίου πριν από τη σύλληψή τους. <br /> <br /> Ενθουσιώδεις δηλώσεις όπως αυτή του πρωθυπουργού για «πράξη δικαιοσύνης, που θα συμβάλει στην ενίσχυση της φιλίας, της καλής γειτονίας και της σταθερότητας στην περιοχή» δημιουργούν λανθασμένα συμπεράσματα, καθώς φυσικά επρόκειτο περί άρσης μονομερούς προκλητικού τετελεσμένου που επέβαλε η Τουρκία. <br /> <br /> Η συγκυρία <br /> <br /> Η Ελλάδα οφείλει να χαιρετίσει την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, αλλά αυτή η κίνηση απέχει μακράν από το να χαρακτηριστεί ως… βήμα για την καλή γειτονία και τη σταθερότητα στην περιοχή. Τέτοιο θα μπορούσε να είναι ίσως η εγκατάλειψη όλων των αμφισβητήσεων της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, η παύση των τουρκικών παρεμβάσεων στη Θράκη, η επίλυση του Κυπριακού και όχι φυσικά η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών που εσκεμμένα συνέλαβε και αυθαίρετα και παράνομα κράτησε φυλακισμένους για 167 ημέρες η Τουρκία. <br /> <br /> Η συγκυρία ήταν ευνοϊκή τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή μια ανάλογη υπόθεση, αυτή του Αμερικανού πάστορα Α. Μπράνσον, που έχει οδηγήσει στη χειρότερη κρίση τους τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, ήθελε να στείλει μήνυμα ότι η Δικαιοσύνη της χώρας του είναι «ανεξάρτητη» και ότι ο ίδιος δεν παίζει παιχνίδια «ομήρων». <br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή την υπόθεση Μπράνσον έχει εγκλωβιστεί ο ίδιος και η χώρα του σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο, που η συνέχιση της κράτησης του Μπράνσον θα οδηγήσει σε κλιμάκωση της κρίσης με την Ουάσινγκτον, ενώ η απελευθέρωσή του υπό το καθεστώς των πιέσεων και των κυρώσεων που επιβάλλει η κυβέρνηση Τραμπ θα θρυμματίσει το προφίλ του πανίσχυρου ηγέτη που καλλιεργεί ο Τ. Ερντογάν, με συνέπειες και στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά και στο κύρος της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης. <br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος πιεσμένος ασφυκτικά από την Ουάσινγκτον και γνωρίζοντας ότι η απειλή του για «νέες συμμαχίες» είναι περισσότερο θεωρητική, μιας και ούτε η Μόσχα ούτε το Κατάρ ούτε το Πεκίνο μπορούν ή έχουν διάθεση να σώσουν την τουρκική οικονομία, θέλει να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα της Ευρώπης. <br /> <br /> Έχοντας ήδη κλείσει τις ημερομηνίες για την επίσκεψή του στο Βερολίνο τον Σεπτέμβριο και ακούγοντας τις θετικές δηλώσεις στήριξης της Τουρκίας από τη Γερμανίδα καγκελάριο και τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών, γνωρίζει ότι δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί αυτό το κλίμα και να δοθεί το μήνυμα ότι η Τουρκία δεν είναι απομονωμένη, εάν συνεχίσουν να κρατούνται στις τουρκικές φυλακές Γερμανοί πολίτες και φυσικά και οι δύο Ελληνες στρατιωτικοί. <br /> <br /> Η ίδια η κ. Μέρκελ εξάλλου στη σύντομη συνάντηση που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο είχε δείξει ενδιαφέρον για την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και είχε δηλώσει πως θα κάνει ό,τι μπορεί για την απελευθέρωσή τους. <br /> <br /> Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ήταν σχεδόν ανέξοδη για τον Τ. Ερντογάν, καθώς εμφανίζεται ως απόφαση της τουρκικής Δικαιοσύνης και συνεπώς δεν είναι αποτέλεσμα των πιέσεων της Ε.Ε. και της Ελλάδας και σε επικοινωνιακό επίπεδο επιβεβαιώνει αυτό που και ο ίδιος έχει πει επανειλημμένα ότι η «άσκηση πίεσης στην Τουρκία και οι κυρώσεις δεν φέρνουν αποτέλεσμα». <br /> <br /> Το μήνυμα που ήθελε να στείλει η Τουρκία στην Αθήνα με τη σύλληψη και παράνομη κράτηση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών έχει ληφθεί και πλέον η συνέχιση της κράτησης ή ακόμη και η καταδίκη τους θα έβαζε ένα σοβαρό εμπόδιο στις σχέσεις της Τουρκίας όχι μόνο με την Ελλάδα αλλά και με την Ε.Ε., καθώς το θέμα είχε απασχολήσει τις τελευταίες συνόδους κορυφής της Ε.Ε. και τα συμβούλια ΥΠΕΞ και με παρεμβάσεις του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα και του ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά είχε συμπεριληφθεί στα κείμενα αποφάσεων των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. <br /> <br /> Όλο αυτό το διάστημα όμως και σε διμερές επίπεδο υπήρξαν συνεχείς και διαρκείς παρεμβάσεις. <br /> Η κυβέρνηση επέλεξε από την αρχή τους χαμηλούς τόνους, καθώς με τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς στα χέρια των τουρκικών αρχών ήταν μάλλον υψηλού ρίσκου επιλογή η κλιμάκωση της έντασης.<br /> <br /> Χρήσιμοι αποδείχθηκαν και οι δίαυλοι επικοινωνίας, που διατηρήθηκαν όλο αυτό το διάστημα, του διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Βαγγέλη Καλπαδάκη με τον ομόλογό του Κερίμ Ουράς, ο οποίος λόγω της προηγούμενης θητείας του στην Αθήνα γνωρίζει καλά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το εάν η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και υποχρεώθηκε να παραχωρήσει ανταλλάγματα, ως «λύτρα» για την απελευθέρωση των δύο, δεν είναι γνωστό. <br /> <br /> Πάντως, ο κ. Ερντογάν σταθερά συνέδεε την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών με τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, ενώ στην τελευταία συνάντησή του με τον Αλ. Τσίπρα είχαν υπάρξει υπαινιγμοί για σύνδεση και με το θέμα των μουφτήδων στη Θράκη. <br /> <br /> Τα θέματα ασφάλειας και η συνάντηση Τσίπρα - Ερντογάν<br /> <br /> Σε ό,τι αφορά τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, η Αθήνα -ακόμη κι αν ήθελε- δεν έχει τη δυνατότητα πλέον σε οποιαδήποτε παρέμβαση προς τη Δικαιοσύνη. Αντιθέτως, όμως, η συμπερίληψη «θεμάτων ασφάλειας» στην ατζέντα της τελευταίας συνάντησης Τσίπρα - Ερντογάν στις Βρυξέλλες ουσιαστικά παραπέμπει σε νέο κώδικα αντιμετώπισης της παράνομης εισόδου και δραστηριοποίησης στην Ελλάδα γκιουλενιστών ή όποιων άλλων θεωρεί τρομοκράτες ή αντιπάλους του το καθεστώς Ερντογάν. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την τουρκική κυβέρνηση, καθώς κλείνει η βασική οδός διαφυγής των αντικαθεστωτικών. <br /> <br /> Το επόμενο διάστημα θα αποδειχθεί εάν και σε ποια έκταση εφαρμόζεται η πρακτική αυτή έναντι των Τούρκων αντικαθεστωτικών. <br /> <br /> Σε ό,τι αφορά τη Θράκη, που προφανώς δεν μπορεί να μπει στο παζάρι με υποθέσεις όπως αυτή των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, τα περιθώρια παρέμβασης είναι επίσης περιορισμένα. <br /> <br /> Η Θράκη και οι Μουφτήδες <br /> <br /> Η καρατόμηση των δύο μουφτήδων και η δρομολόγηση της ανάδειξης νέων μόνον εμμέσως θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς. Ο Ερντογάν απειλεί την εκλογή τους με καθολική ψηφοφορία, κάτι που δεν μπορεί να γίνει, καθώς η ανάδειξή τους προβλέπεται μόνο από περιορισμένο εκλεκτορικό σώμα. Όμως η διατήρηση των μουφτειών με τοποτηρητές και περαιτέρω αποδυνάμωσή τους οδηγεί σε περαιτέρω ενίσχυση των δύο ψευδομουφτειών, που λειτουργούν ως όχημα του τουρκισμού στη Θράκη. <br /> <br /> Την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών -έστω με μεγάλη καθυστέρηση και με μεγάλο κόστος για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, που με αξιοπρέπεια και σθένος αντιμετώπισαν αυτή τη δύσκολη κατάσταση, είχε αίσιο τέλος- πρέπει να την αντιμετωπίσουμε στις πραγματικές διαστάσεις της. Ο κ. Ερντογάν θέλησε να παίξει ένα άθλιο παιχνίδι εις βάρος της χώρας μας και όταν θεώρησε ότι έχει πετύχει τον στόχο του και η συνέχιση της κράτησής τους θα είχε μεγαλύτερο κόστος παρά όφελος για τον ίδιο, τους απελευθέρωσε.. Και φυσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος για τεμενάδες στον πολυχρονεμένο Ταγίπ…<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα ερωτήματα για την αλλαγή πλεύσης Ερντογάν

Του Νίκου Μελέτη Μετά τη θετική είδηση, από τις ελάχιστες των τελευταίων μηνών, της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική οικονομία από τον Ατατούρκ στο σήμερα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigie08Rl21csM8bkRYbBxmyDTdogSMP2Z_0eaxz8i0FiW3EugFpg9jF2_bseSydLH2QjvUBwjhqflpM786uS3XZMxiR6fOBgs0TSQhepCq_PJioLVyhfGzNJ7aa7LizqiIz0jaB07DsEU/s1600/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%2599%25CE%2591.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigie08Rl21csM8bkRYbBxmyDTdogSMP2Z_0eaxz8i0FiW3EugFpg9jF2_bseSydLH2QjvUBwjhqflpM786uS3XZMxiR6fOBgs0TSQhepCq_PJioLVyhfGzNJ7aa7LizqiIz0jaB07DsEU/s640/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%2599%25CE%2591.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b>Γιάννης Ξένος Ψυχολόγος</b><br /> Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αδυναμία των Τούρκων στο εμπόριο και τη βιομηχανία ήταν εμφανέστατη. Το 1915, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λειτουργούσαν 264 βιομηχανίες εκ των οποίων στα χέρια Τούρκων ήταν μόνο 42. Οι Τούρκοι κατείχαν την πολιτική και στρατιωτική εξουσία, η οικονομική βρισκόταν στα χέρια των Ελλήνων και των Αρμενίων. Ένα από τα κίνητρα της Γενοκτονίας κατά Ελλήνων και Αρμενίων, όπως πια παραδέχονται και Τούρκοι ιστορικοί, ήταν για να περιέλθει η οικονομία σε τουρκικά χέρια. Το κεμαλικό καθεστώς συνέχισε τη ρατσιστική πολιτική των Νεότουρκων και κατά τον Β΄ ΠΠ υιοθέτησε τον Φόρο Περιουσίας που έπληξε κυρίως μη μουσουλμάνους. Οι μη μουσουλμάνοι επιχειρηματίες αναγκάστηκαν να πληρώσουν φόρους δέκα φορές υψηλότερους από τους μουσουλμάνους. Όσοι δεν μπόρεσαν να πληρώσουν αναγκάστηκαν είτε να εγκαταλείψουν την χώρα είτε να καταλήξουν σε στρατόπεδα εργασίας. Ο Φόρος Περιουσίας, όπως και τα Σεπτεμβριανά του 1955 ήταν οι τελευταίες κινήσεις για να δημιουργηθεί εθνική αστική τάξη ενισχυμένη από το κράτος. Οι μεγάλοι «κοσμικοί» επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως ο Κοτς είναι δημιούργημα αυτής της περιόδου.<br /> <br /> Από τη δεκαετία του ’50 κιόλας εμφανίζεται και το «ισλαμικό κεφάλαιο». Θρησκευτικά τάγματα που βρίσκονταν στην ημιπαρανομία, όπως των Νακσιμπεντί και Νουρτζού προωθούν την εκβιομηχάνιση της χώρας. Πολιτικοί όπως ο Ερμπακάν και ο Οζάλ συνδέονταν με το εγχείρημα αυτό. Η δεκαετία του ’80, με την «τουρκο-ισλαμική σύνθεση» που εφάρμοσε ο Οζάλ, ήταν η ώθηση που χρειαζόταν το ισλαμικό κεφάλαιο για να εδραιωθεί, εκμεταλλευόμενο και τα σημαντικά κεφάλαια που προσελκύστηκαν από τη Σαουδική Αραβία. Γενικά, η τουρκική οικονομία την δεκαετία του ’80 έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη που γνωρίζει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Το 1979-1980 οι εξαγωγές αντιπροσώπευαν το 2,9% του ΑΕΠ και δέκα χρόνια μετά είχαν σκαρφαλώσει στο 9,7%. <br /> <br /> Στις αρχές του 1990 ιδρύθηκε ο MUSIAD, που είναι ο ΣΕΒ των ισλαμιστών επιχειρηματιών και βιομηχάνων ως αντίρροπη δύναμη στον ΤUSIAD, που είναι ο σύνδεσμός των «κοσμικών». Τα περισσότερα μέλη του προέρχονται από τον κατασκευαστικό τομέα, τη βιομηχανία τροφίμων, την υφαντουργία κ.ά., και ουσιαστικά αποτελεί τη φωνή του κεφαλαίου της Ανατολίας. Μια σειρά από θρησκευτικές προσωπικότητες του χώρου τόνιζαν το παράδειγμα του «εμπόρου-προφήτη Μωάμεθ». Στη Μικρά Ασία το συγκεκριμένο θρησκευτικό-πολιτικό-οικονομικό ρεύμα (o MUSIAD ανέκαθεν αποτελούσε χρηματοδότη των ισλαμικών κομμάτων, αρχικώς του Ερμπακάν και μετά του Ερντογάν), με κυρίαρχη φυσιογνωμία αυτή του Φετουλάχ Γκιουλέν, που προσπάθησε να διαχωρίσει το Ισλάμ της Ανατολίας από το Ισλάμ του αραβικού κόσμου, δίνοντας στο πρώτο έναν δυτικόστροφο προσανατολισμό (κυρίως προς ΗΠΑ και Ισραήλ), και προσάρμοσε το Ισλάμ στο πνεύμα του καπιταλισμού πάνω σε ένα βεμπεριανό σχήμα. <br /> <br /> Όταν, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Ερντογάν διέσπασε το κόμμα του Ερμπακάν, πήρε μαζί του και τους σημαντικότερους επιχειρηματίες του ισλαμικού κεφαλαίου, έτσι από τα 74 ιδρυτικά στελέχη η πλειοψηφία ήταν επιχειρηματίες. Από την αρχή της διακυβέρνησης Ερντογάν στην Ανατολία, που πολιτικά τον ακολουθεί πειθήνια, συνέβη ένα οικονομικό θαύμα πολύ ισχυρότερο από ό,τι στην υπόλοιπη χώρα. Το 2002, στις 500 ισχυρότερες βιομηχανίες, οι 266 βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη και οι 234 στη Μικρά Ασία· επτά χρόνια μετά, το 2009, η πλειοψηφία βρισκόταν στην Ανατολία, 289, έναντι 211 στην Κωνσταντινούπολη ενώ κατά το ίδιο διάστημα αύξησαν τα κέρδη τους κατά 246,4%! Ακόμα και από την κρίση του 2008 που έπληξε την Τουρκία η Ανατολία βγήκε αλώβητη παρασύροντας γρήγορα και την υπόλοιπη χώρα σε νέα φάση ανάπτυξης που διαρκεί ως σήμερα. <br /> <br /> Η Καισάρεια είναι η πόλη έμβλημα του ισλαμικού κεφαλαίου. Βρισκόμενη στην κεντρική Μικρά Ασία σε περίπου ίση απόσταση μεταξύ των μικρασιατικών παραλίων και των τουρκοϊρανικών συνόρων, συμβολίζει την ανερχόμενη ισλαμική Τουρκία. Το 2007 η πόλη είχε 16 εταιρείες ανάμεσα στις 500 ισχυρότερες και στις αρχές του 2009 έκαναν εξαγωγές 300 ειδών σε 150 χώρες. Κατέχει τη μεγαλύτερη οργανωμένη βιομηχανική περιοχή της Τουρκίας και το 2004 ξεκίνησε η ταυτόχρονη ανέγερση 139 κτηρίων στη βιομηχανική περιοχή. Το ισλαμιστικό κεφάλαιο δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στον κατασκευαστικό τομέα, που το ενισχύει και ο Ερντογάν με τα φαραωνικά έργα που οικοδομεί στην Κωνσταντινούπολη και αλλού. Πια ο τομέας έχει ισχυρή παρουσία στη Β. Αφρική και στο Αφγανιστάν: το 2007 ήδη εκτελούσε 4.300 έργα σε 69 διαφορετικές χώρες αξίας άνω των 105 δισ. ευρώ. οι κατασκευαστικοί όμιλοι αγοράζουν έντυπα (π.χ. η εφημερίδα Ζαμάν) και κανάλια μέσω των οποίων υποστηρίζουν φανατικά το καθεστώς Ερντογάν. <br /> <br /> Η οικονομική άνοδος της άλλοτε οικονομικά υπανάπτυκτης Ανατολίας είναι ένα μέρος, ίσως το πιο εντυπωσιακό, του συνόλου της ανάπτυξης που γνωρίζει η Τουρκία εδώ και 15 χρόνια. Μετά την κρίση του 2001 η χώρα έμοιαζε σε πολλά σημεία με την Ελλάδα του 2009. Η ύφεση είχε ξεπεράσει το 9%, έκλεισαν 14 χιλ. εταιρείες, υπήρχε έλλειψη φαρμάκων και ο πληθωρισμός έφτασε το 80-90%. Η Τουρκία μπήκε σε πρόγραμμα του ΔΝΤ και η κυβέρνηση του AKP ανέλαβε την υποχρέωση το πρωτογενές πλεόνασμα του δημοσίου να είναι στο 6,5% του ΑΕΠ από το 2003 και μετά, ενώ προχώρησε και σε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων (μέχρι το 2007 το δημόσιο συρρικνώθηκε κατά 75%). Το μείγμα γρήγορα απέδωσε και ήδη το 2002 αυξήθηκε 6,2% και το 2003 5,3%. <br /> <br /> <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5b6da1e0190000b606501959.png?ops=scalefit_630_noupscale" /> <br /> Archive <br /> <br /> Το τουρκικό ΑΕΠ, από τα 304 δισ. δολάρια το 2004, σκαρφάλωσε το 2016 στα 857 δισ. δολάρια σε τρέχουσες τιμές και σε 2,133 τρισ. δολάρια σε ισοδυναμία αγοραστικής δύναμης (PPP) και βρίσκεται στη 14η θέση παγκοσμίως. Μια θέση μόλις κάτω από την Ιταλία (2,3 τρισ. δολ.), κοντά στη Γαλλία (2,8 τρισ. δολ) και πάνω από Σαουδική Αραβία (1,79 τρισ. δολ.) και Ισπανία (1,76 τρισ. δολ.). Αυτό μεταφράζεται στο ότι η αγοραστική δύναμη των Τούρκων είναι πάνω από τις 20.000 δολ. ανά κεφαλή. Η Ελλάδα στον συγκεκριμένο δέκτη βρίσκεται στην 59η θέση με 299,5 δισ. δολάρια με κατά κεφαλή αγοραστική δύναμη λίγο υψηλότερη από αυτή της Τουρκίας. Και συγκαταλέγεται στις 20 ισχυρότερες οικονομίες. Το πρόγραμμα αποκρατικοποίησεων της Τουρκίας απέδωσε μιας και έφτασε τα 40 δις. δολάρια. Αλλά η οικονομική ανάπτυξη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Τη δεκαετία 2000-10, οι συνολικές καθαρές ΞΑΕ ανήλθαν στα 99 δισ. δολάρια, όταν την εικοσαετία 1980-2000 δεν ξεπέρασαν τα 10 δισ. δολάρια. Η προσέλκυση ΞΑΕ συνεχίστηκε και στην τρέχουσα δεκαετία με μεγαλύτερη ταχύτητα: το 2011 έφτασαν τα 15,7 δισ. και από εκεί και πέρα σταθεροποιούνται γύρω στα 12 δισ. τον χρόνο. Οι κυριότεροι τροφοδότες της είναι οι δυτικές χώρες, οι ΗΠΑ και κυρίως η ΕΕ. Μόνο το διάστημα 2002-10 οι ευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Ελλάδα, Βέλγιο, Γαλλία, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο) την τροφοδότησαν με 49 δισ. δολάρια, γι’ αυτό και, αν και επιδεινώνονται οι σχέσεις της Ευρώπης με την Τουρκία, είναι δύσκολο να φτάσουν στα άκρα. Η έκθεση του ευρωπαϊκού κεφαλαίου στην Τουρκία είναι πολύ σημαντική για να επιτρέψουν τέτοιες γενναίες κινήσεις. <br /> <br /> Διαβάστε στο πρώτο μέρος:<b><a href="https://elladasimera.blogspot.com/2018/08/blog-post_42.html" target="_blank">Τουρκία: Πολιτική και Οικονομία - Η διαχρονική επιτηδειότητα της τουρκική πολιτικής  </a></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η τουρκική οικονομία από τον Ατατούρκ στο σήμερα

Γιάννης Ξένος Ψυχολόγος Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αδυναμία των Τούρκων στο εμπόριο και τη βιομηχανία ήταν εμφανέστατη. Το 1915, στην...

Διαβάστε την συνέχεια