1453, 29η Μαΐου: Δεν πρέπει θρήνος… “Γιατί να κλάψουν; Ήταν γενναίο παιδί”

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/05/KONSTANTINOS-PALAIOLOGOS-1-758x400.jpg" /><br /><br />Στα παιδικά μας χρόνια, όσοι από εμάς είχαμε την τύχη να ακούσουμε τα παραμύθια των παππούδων μας, μάθαμε και τον θρύλο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, χωρίς καν να γνωρίζουμε ποιος ήταν. Είχαν περάσει 569 χρόνια από τότε που η Πόλις έχει υποταχτεί στον πλέον βάρβαρο λαό που έχει γνωρίσει η οικουμένη, όταν και ο γράφων, ως παιδί, άκουσε τον θρύλο από τους παπουδές του, οι οποίοι αμφότεροι, είχαν ενστερνισθεί το ίδιο όραμα, το οποίο παραλίγο να το πραγματοποιήσουν, φτάνοντας έως έξω από το Κάλε Γκρόττο, μερικά μόλις χιλιόμετρα πριν την Άγκυρα.<br /><br />Είχαν πολεμήσει επιχειρώντας να διώξουν τους Τούρκους πέρα, ως την «Κόκκινη Μηλιά». Δεν το κατόρθωσαν διότι ο Μαρμαρωμένος Βασιλέας δεν τους οδηγούσε. Αντί αυτού, όπως και τότε, το 1453, βασίλευε ο διχασμός. Δεν είχε έρθει η ώρα, μου έλεγαν τότε, να ξαναδώσει ο άγγελος το σπαθί στον Μαρμαρωμένο ήρωα, αν είσαι τυχερός ίσως έρθει η ώρα στον καιρό σου.<br /><br />Και πράγματι ο θρύλος δεν πέθανε, πως θα μπορούσε άλλωστε να πεθάνει, ο θρύλος, η ίδια η θύμησή του Παλαιολόγου, που καβάλα στο αραβικό του άτι μάχεται μόνος με χιλιάδες εχθρούς, αν και γνωρίζει ότι τελικώς οι βάρβαροι θα περάσουν. Μήπως την ίδια αλήθεια δεν γνώριζε και ένας άλλος βασιλιάς, 2000 χρόνια πριν από αυτόν, όταν έπεσε «τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενος», κραυγάζοντας Μολών Λαβέ, μήπως ο Παλαιολόγος δεν ήταν που αναστήθηκε και με τη μορφή του Διάκου και πολέμησε με 18 παλληκάρια τους 6.000 του Ομέρ Βρυώνη;<br /><br />Μήπως δεν του ξανάδωσε ο άγγελος το σπαθί και δεν τον έστειλε στην Πίνδο και στο Αργυρόκαστρο, ο Παλαιολόγος δεν ήταν στο 731 της Τρεμπεσίνας, δεν ήταν στο πολυβολείο Π8, με τη μορφή του λοχία Δημήτρη Ίντσου και στο Ιστίμπεη ως λοχαγός Ζακυνθηνός, ή μήπως προσφάτως δεν μετενσαρκώθηκε και δεν πολέμησε στην πολύπαθη Κύπρο, προδωμένος, επιχειρώντας, έστω και χωρίς σπαθί, να κατεβάσει το μιαρό σύμβολο των βαρβάρων που μόλευε τα ιερά της πατρίδας χώματα ως Σολομός και Ισσάκ; Αυτός ήταν ο Παλαιολόγος, η μορφή που έδωσε όραμα, θέληση για ζωή και φως στους Έλληνες για αιώνες, αιώνες οι οποίοι καθόλου δεν τον άγγιξαν, πως θα τους ήταν μπορετό. Μόνο τον υμνολόγησαν καθώς στον Έλληνα ήρωα άξιζε, «μα δεν τον έκλαψαν, γιατί να κλάψουν, ήταν γενναίο παιδί» !<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

1453, 29η Μαΐου: Δεν πρέπει θρήνος… “Γιατί να κλάψουν; Ήταν γενναίο παιδί”

Στα παιδικά μας χρόνια, όσοι από εμάς είχαμε την τύχη να ακούσουμε τα παραμύθια των παππούδων μας, μάθαμε και τον θρύλο του Μαρμαρωμένου Βασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνειδητά ο Ταγίπ Ερντογάν επιλέγει σύγκρουση με την Ελλάδα τώρα.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/erdogan-turkish-armed-forces-790x400.jpg" /><br /><br /><b>Γιάννης Παπαδημητρίου</b><br />«Σύγκρουση με την Ελλάδα: Πώς ο Ερντογάν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους πρόσφυγες ως μέσο πίεσης» είναι ο τίτλος σε ανταπόκριση από την Αθήνα, στην ηλεκτρονική έκδοση της οικονομικής επιθεώρησης Handelsblatt. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε: «Στην Ελλάδα εντείνεται η ανησυχία για μία νέα προσφυγική κρίση. Από τις αρχές της εβδομάδας περισσότεροι από 600 άνθρωποι έχουν επιχειρήσει να μεταβούν με βάρκες από τις τουρκικές ακτές στην Ελλάδα και την Ιταλία. Ο αριθμός των παράτυπων διελεύσεων αυξάνεται και στα χερσαία σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία. Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές περίπου 350 άνθρωποι επιχειρούν καθημερινά να διασχίσουν τον ποταμό Έβρο».<br /><br />Ο ανταποκριτής της εφημερίδας στην Αθήνα σημειώνει ότι «και στο παρελθόν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε χρησιμοποιήσει τους μετανάστες για πολιτικούς σκοπούς» και εκτιμά ότι «τώρα οι σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας οδεύουν προς νέο χαμηλό. Τις προηγούμενες ημέρες η Αθήνα κατέγραψε αυξημένο αριθμό πτήσεων τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά. Την περασμένη Παρασκευή δύο τουρκικά F-16 πλησίασαν σε απόσταση 4,6 χιλιομέτρων από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, στη Βόρεια Ελλάδα. Από την πλευρά της και η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για παραβιάσεις του εναέριου χώρου στα τουρκικά παράλια του Αιγαίου. Εδώ και δεκαετίες οι δύο εταίροι στο ΝΑΤΟ διαπληκτίζονται για τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες και τα κυριαρχικά δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο. Το καλοκαίρι του 2020 η αντιπαράθεση οδήγησε τις δύο χώρες στα πρόθυρα στρατιωτικής σύγκρουσης».<br /><br />Γιατί επιλέγει την κλιμάκωση ο Ερντογάν<br /><br /><div>«Πολιτική κλιμάκωσης του Ερντογάν»- και μάλιστα σε περισσότερα μέτωπα- διαπιστώνει η εφημερίδα Die Welt σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα: «Ενώ η Τουρκία μπλοκάρει ακόμη, ως μοναδική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, την ένταξη των βορείων χωρών, ο πρόεδρός της εξαγγέλλει το επόμενο του εγχείρημα με εκρηκτικές επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική: μία νέα στρατιωτική επίθεση στη βόρεια Συρία. Παράλληλα, διακόπτει κάθε επαφή με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής ο Ερντογάν ακολουθεί πορεία κλιμάκωσης, σε μία χρονική στιγμή που ο ίδιος συνειδητά έχει επιλέξει».<br /><br /></div><div>Η ανταποκρίτρια της γερμανικής εφημερίδας υποστηρίζει ότι «εκτός από τα ζητήματα ασφαλείας, για τον Ερντογάν φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και οι εσωτερικοπολιτικές σκοπιμότητες. Έναν χρόνο πριν από τις εκλογές το κόμμα του χάνει έδαφος στις δημοσκοπήσεις, ενώ ο πληθωρισμός στη χώρα κυμαίνεται στο 70%. Προηγούμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία είχαν βελτιώσει την εικόνα του στις δημοσκοπήσεις. Ο πόλεμος ενώνει τη χώρα».<br /><br />«Θερμό καλοκαίρι» στο Αιγαίο<br /><br />Ένα «θερμό καλοκαίρι» προβλέπει η εφημερίδα Frankfurter Rundschau. Όπως αναφέρει σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα «η τουρκική κυβέρνηση οξύνει τους τόνους απέναντι στην Ελλάδα. Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου καλεί τη γειτονική χώρα να αποσύρει τα στρατεύματά της από νησιά του Αιγαίου, όπως η Ρόδος, η Κως, η Λέσβος και η Σάμος. ‘Δεν μπλοφάρουμε’, λέει ο Τσαβούσογλου στο αεροπλάνο της επιστροφής μετά από επίσκεψη στο Ισραήλ. Aν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί, θα προχωρήσουμε αυτή την υπόθεση’. Ο υπουργός δεν εξήγησε ποια μέτρα σκοπεύει να λάβει η Τουρκία.<br /><br />Στην Αθήνα αυξάνεται η ανησυχία για νέες εντάσεις. Την Πέμπτη η Ελλάδα ανακοίνωσε περίπου 40 παραβιάσεις του εναέριου χώρου της από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι η Ελλάδα χάνει κυριαρχικά δικαιώματα σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, από τη στιγμή που έχει σταθμεύσει εκεί στρατεύματα. Κατά την άποψη της Τουρκίας αυτό δεν συνάδει με τις Συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων, που είχαν προβλέψει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.dw.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Συνειδητά ο Ταγίπ Ερντογάν επιλέγει σύγκρουση με την Ελλάδα τώρα.

Γιάννης Παπαδημητρίου «Σύγκρουση με την Ελλάδα: Πώς ο Ερντογάν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους πρόσφυγες ως μέσο πίεσης» είναι ο τίτλος σ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ vs. Τουρκίας: Φαύλος κύκλος… ρητορική υποκρισία και πραγματικότητα

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/US-TURKEY-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Παραβιάζει κανείς ανοιχτές θύρες όταν διαπιστώνει μέγιστη υποκρισία στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Εξαντλώντας το διακηρυκτικό τους οπλοστάσιο στρέφονται εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας, ενώ η στάση τους απέναντι στην ίδια και χειρότερη Τουρκία είναι εντελώς διαφορετική. Παρότι η ερμηνεία του «φαινομένου» είναι μάλλον απλή, κάποιες παράμετροι παρουσιάζουν ενδιαφέρον.<br /><br />Εάν κανείς επιχειρήσει να βαθμολογήσει Ρωσία, Κίνα και Τουρκία με βάση τη στάση τους απέναντι στις περιώνυμες δυτικές αρχές και αξίες, είναι πιθανόν η Μόσχα και το Πεκίνο να λάβουν υψηλότερη βαθμολογία από την Άγκυρα. Ή τουλάχιστον υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα τα οποία αμφισβητούν βάσιμα την επίδοση της «συμμάχου Τουρκίας».<br /><br />Ασχέτως των γεωστρατηγικών επιχειρημάτων που μπορούν να εξηγήσουν τις επεκτατικές διαθέσεις και την απόπειρα ασφυκτικού ελέγχου στον γεωπολιτικό τους περίγυρο, οι Αμερικανοί νομιμοποιούνται τυπικά να μέμφονται Ρωσία και Κίνα. Η Ρωσία εισέβαλλε στην Ουκρανία και η Κίνα επιχειρεί να ιδιοποιηθεί κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών της νότιας Σινικής θάλασσας.<br /><br />Η Τουρκία όμως κάνει και τα δυο! Με το επιχείρημα των «ειδικών συνθηκών», επιχειρεί να ακυρώσει τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ενώ πλέον απειλεί ευθέως και την ελληνική κυριαρχία επί των νήσων του ανατολικού Αιγαίου. Παρόμοια πολιτική ακολουθεί και εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Παράλληλα, απλώς ανακοινώνει μια ακόμα εισβολή σε βάρος του Ιράκ και της Συρίας. Με το πρόσχημα των προβλημάτων ασφαλείας που θα λυθούν με την κατοχή μια «ζώνης ασφαλείας» 30 χιλιομέτρων, επιδεικνύει αρπακτική διάθεση κατά κυρίαρχων κρατών σε άλλο ένα μέτωπο. Εκεί βρίσκονται οι Κούρδοι που κατέβαλλαν βαρύ φόρο αίματος για να νικήσουν στα πεδία των μαχών το Ισλαμικό Κράτος (ISIS). Σε έναν ακόμα πόλεμο των ΗΠΑ, οι Κούρδοι αποδείχθηκαν πιστοί σύμμαχοι, χύνοντας το δικό τους αίμα για τον κοινό σκοπό.<br /><br />Κάτι παρόμοιο συμβαίνει ασφαλώς και στην Ουκρανία, όπου η Ουάσιγκτον ήταν πάντα υποβολέας των Ουκρανών. Στον πόλεμο που διεξάγεται το αίμα που χύνεται είναι ουκρανικό. Οι συμφωνίες του Μινσκ δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, ενώ όπως προκύπτει από την εξέλιξη των μαχών, το διάστημα από τη ρωσική κατάληψη της Κριμαίας μέχρι την εισβολή στην Ουκρανία, χρησιμοποιήθηκε για πολεμική προετοιμασία.<br /><br />Παρότι οι ΗΠΑ ρητορικά τουλάχιστον στηρίζουν αυτή τη φορά τους Κούρδους, μένει να αποδειχθεί εάν θα τους ενισχύσουν και στρατιωτικά όπως τους Ουκρανούς για να αντιμετωπίσουν την τουρκική επίθεση. Ο γράφων, πάντως, το θεωρεί απίθανο. Η Τουρκία διακατέχεται από σύνδρομο καταδίωξης, βλέποντας παντού φανταστικούς αντιπάλους. οι οποίοι ετοιμάζονται να της επιτεθούν για να τη βλάψουν. Ή τουλάχιστον αυτά ισχυρίζεται για να δικαιολογεί τον επεκτατισμό της.<br /><br />Αυτή τη χώρα, με την αυταπόδεικτα επεκτατική πρακτική, οι ΗΠΑ αρνούνται πεισματικά να βάλουν στη θέση της. Η Τουρκία δεν έχει καν τις δικαιολογίες των απειλών για την εθνική της ασφάλεια που διακήρυσσε σταθερά επί δυο δεκαετίες η Μόσχα και οι οποίες οδήγησαν τελικά στον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Άγκυρα θεωρεί απειλή την άσκηση από την Ελλάδα και την Κύπρο νομίμων δικαιωμάτων!<br /><br />Ποτέ δεν έχει κρύψει όμως την προσήλωσή της στη ναζιστικής εμπνεύσεως θεωρία περί «ζωτικού χώρου». Δηλώνει ότι ασφυκτιά επειδή περιορίζεται η έξοδός της στη θάλασσα από τις ελληνικές νήσους. Κάποτε, έχοντας έρθει από τις στέπες της Μογγολίας, όπως παραδέχθηκε ο γνωστός μαφιόζος υπουργός Εσωτερικών Σοϊλού, ασφυκτιούσε ξανά. Επιχειρώντας δε… να πάρει αέρα, έφθασε μέχρι τις πύλες της Βιέννης.<br /><br />Αυτό το τέρας εκθρέφει ξανά με την πολιτική κατευνασμού που ακολουθεί ο Δυτικός Κόσμος. Όλα αυτά με το επιχείρημα της μεγάλης σημασίας που έχει το «οικόπεδο Τουρκία» για τη δυτική στρατηγική έναντι της Ρωσίας. Όσο όμως είναι αυτό κατανοητό, άλλο τόσο ακατανόητο είναι το πως δεν διαπιστώνονται οι μεταλλάξεις της Τουρκίας, η στροφή της αφ’ ενός προς μεγαλύτερο αυταρχισμό, αφ’ ετέρου προς τον Ευρασιανισμό. Αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας κατανόησης, είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά με τα οποία η Δύση αντιμετωπίζει τη Ρωσία και την Τουρκία.<br /><br />Εν ολίγοις, η ρητορική περί ελεύθερου κόσμου που μάχεται εναντίον των αυταρχικών καθεστώτων πάσχει σοβαρά όταν εξεταστεί απέναντι στη συμπεριφορά που επιδεικνύεται απέναντι στην Τουρκία. Η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν μοιάζει με το γνωστό «he is a son of a bitch, but he is our son of the bitch». Με τον Τούρκο ηγέτη να προσπαθεί να τους πείσει με κάθε τρόπο ότι δεν ισχύει το «our», ότι δεν είναι δικός τους και δεν επιθυμεί να τον θεωρούν δεδομένο!<br /><br />Άρα η πραγματική διαφορά ανάμεσα σε Ρωσία-Κίνα από τη μία πλευρά και την Τουρκία από την άλλη, είναι ότι οι πρώτοι είναι στρατηγικοί ανταγωνιστές, ενώ η Τουρκία τυπικά σύμμαχος που διεκδικεί για τον εαυτό της έναν πιο ανεξάρτητο ρόλο. Κάπου εκεί όμως το ιδεολογικό περίβλημα της πολιτικής του Δυτικού Κόσμου, κυρίως των ΗΠΑ, ακυρώνεται στη πράξη.<br /><br />Αυτά τα κηρύγματα περί δημοκρατίας, ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων ακούγονται πολύ όμορφα και έχουν απήχηση στο ακροατήριο των δυτικών κοινωνιών. Γενικότερα, η πλειονότητα των πολιτών στις δυτικές κοινωνίες συνήθως συμμερίζεται στη θεωρία τα όμορφα λόγια, τουλάχιστον μέχρι να συγκρουστούν με τα προσωπικά συμφέροντα.<br /><br />Το επιχείρημα εδώ είναι ότι από τη στιγμή που οι πολιτικοί είναι αντανάκλαση των λαών που τους ψηφίζουν, στο τέλος οι ηγεσίες πέφτουν θύμα της ίδιας τους της ρητορικής. Εάν από την αρχή δεν ήταν φορείς αυτών των απόψεων και στην πορεία αντελήφθησαν ότι ο κόσμος λειτουργεί διαφορετικά.<br /><br />Αυτό δεν φαίνεται να έχει και μεγάλη σημασία για τις ΗΠΑ, καθώς σημαντικό μέρος των Αμερικανών δεν ξέρουν που πέφτει στον χάρτη όχι η Ρωσία, η Κίνα, η Ελλάδα και η Τουρκία, αλλά η διπλανή τους Πολιτεία. Η εξωτερική πολιτική και οι ένοπλες δυνάμεις που τη στηρίζουν, όμως, απαιτεί διάθεση πιστώσεων δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται αρχικά εσωτερική νομιμοποίηση της πολιτικής. Οπότε επιστρατεύονται οι συνήθεις θεωρητικές περικοκλάδες για να βολευτεί η ιδεαλιστική προδιάθεση ότι οι ΗΠΑ δρουν στον κόσμο σαν «δύναμη του καλού» και όχι απλά για την προάσπιση των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων. Κάπου εκεί όμως, όταν η συζήτηση έρχεται στην Τουρκία, τα πράγματα περιπλέκονται.<br /><br />Αυτή η στρατηγική αμηχανία των ΗΠΑ και γενικότερα του Δυτικού Κόσμου δεν μπορεί να διαρκέσει για πολύ ακόμα, χωρίς να γεννήσει σοβαρή και επικίνδυνη αστάθεια που θα απειλήσει τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον. Πολλώ δε μάλλον όταν στρέφεται εναντίον της ασφάλειας κρατών όπως η Ελλάδα, για την οποία «στάζουν μέλι» τελευταία στο Κογκρέσο. Και πώς να είναι διαφορετικά, από τη στιγμή που υπάρχει ταύτιση της Αθήνας με τις προτεραιότητες και τους στόχους της Ουάσιγκτον.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι στις ΗΠΑ δεν αντιλαμβάνονται, ότι στην Τουρκία ακυρώνονται στην πράξη οι διακηρύξεις και η ρητορική τους. Στον βαθμό τουλάχιστον που θα προκαλέσει κινητοποίηση κι αποφασιστικότητα αντιμετώπισης. Με αποτέλεσμα αυτό το υποκριτικό γαϊτανάκι, τα κούφια λόγια που και τον Ερντογάν δεν ικανοποιούν και τους πραγματικούς συμμάχους εκνευρίζουν.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, ο μη καθορισμός ορίων, περιπλέκει τις σχέσεις με σειρά άλλων χωρών που χωρίς να είναι σαν την Τουρκία, δεν αισθάνονται την υποχρέωση υιοθέτησης πανομοιότυπου κώδικα διεθνούς συμπεριφοράς με τον αμερικανικό, παρότι έχουν όλη την καλή διάθεση να λάβουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ υπόψη και να αναζητήσουν την ειρηνική συνύπαρξη και τη συνεργασία…<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΗΠΑ vs. Τουρκίας: Φαύλος κύκλος… ρητορική υποκρισία και πραγματικότητα

Του Ζαχαρία Μίχα Παραβιάζει κανείς ανοιχτές θύρες όταν διαπιστώνει μέγιστη υποκρισία στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Εξαντλώντας το δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αθήνα στα ελληνοτουρκικά: “Παρηγοριά στον άρρωστο…”

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/benizelos-attatourk-erdogan.jpg" /><br /><br /><b>Αποστολόπουλος Απόστολος<br /></b>Κάθε χώρα έχει πάγια συμφέροντα που δεν αλλάζουν εκτός αν υπάρξει θεμελιώδης ανατροπή διεθνώς ή σε διμερές επίπεδο. Η αλλαγή κυβερνήσεων, ηγετών, κομμάτων, επηρεάζει ελάχιστα, έως καθόλου, τα πάγια συμφέροντα και την πολιτική που υπαγορεύουν. Αν, όμως, μεταβληθεί ριζικά το εσωτερικό καθεστώς, με ή χωρίς επανάσταση, η νέα άρχουσα ελίτ μπορεί να επιβάλλει αλλαγές και στις σχέσεις της χώρας με τον διεθνή περίγυρο.<br /><br />Στην Τουρκία, με τον Ερντογάν έχει ανατραπεί το εσωτερικό καθεστώς. Ξεθεμελιώθηκαν οι κεμαλιστές και ήρθαν στην εξουσία νέες κοινωνικές δυνάμεις εξοβελίζοντας τους εκπροσώπους του παλαιού καθεστώτος. Οι κεμαλιστές είχαν τόσο φθαρεί ηθικά και πολιτικά, που παραδόθηκαν σχεδόν αμαχητί. Άλλαξε η τουρκική κοινωνία με την άνοδο στρωμάτων από τις ανατολικές περιοχές, καθυστερημένες έως πρότινος, ενώ οι κεμαλιστές-αστοί είχαν χάσει τον αρχικό δυναμισμό τους.<br /><br />Ας πούμε, ως απλουστευμένο παράδειγμα, κάτι ανάλογο με ότι είχε συμβεί στην Ελλάδα μετά την ήττα του 1897 και, ακολούθως, την Επανάσταση του 1910, που κατέληξε στην ανάληψη της εξουσίας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Προτρέχοντας, ο Ερντογάν δίνει την αίσθηση στους Τούρκους ότι έχουν προορισμό και ανταποκρίνεται στην επιδίωξη να αναβαθμιστεί η χώρα σε αποδεκτή διεθνώς περιφερειακή δύναμη, ώστε να εκλείψουν ή να αποδυναμωθούν όποιοι θα ήθελαν να την κόψουν σε κομμάτια για να απαλλαγούν από έναν ενοχλητικό παράγοντα εξουσίας στην περιοχή.<br /><br />Η διακυβέρνηση Ερντογάν εξακολουθεί να τροφοδοτεί με όνειρα-στόχους τη χώρα, επικαλούμενη το οθωμανικό μεγαλείο. Γι’ αυτό κρατιέται τόσα χρόνια στην εξουσία και δεν είναι διόλου απίθανο να υπερνικήσει τις τρέχουσες δυσκολίες. Σε όποιον αυτά δεν αρέσουν ας αφήσει την επιβλαβή υποτίμηση-ύβρεις-κλάψες κατά των Τούρκων (και των δυτικών που τους στηρίζουν) και να αναπτύξει δράσεις, συσπείρωση και οργάνωση, πολιτική και στρατιωτική, με σοβαρότητα και στόχους, αφήνοντας τους πολιτικαντισμούς και την ποδοσφαιροποίηση της ζωής μας.<div><br />Η Τουρκία μετά τον Ερντογάν<br /><br />Τα πάγια συμφέροντα καθορίζονται, όχι από αυθαίρετες επιθυμίες, αλλά από τις πραγματικές δυνατότητες κάθε χώρας, αλλά και από τις προοπτικές που ανοίγουν αυτές οι δυνατότητες. Έχουν, δηλαδή, ένα στοιχείο ρευστότητας έως ότου παγιωθούν. Άλλα συμφέροντα είχε η Ελλάδα όταν ανέλαβε το 1910 την Εξουσία ο Ελευθέριος Βενιζέλος και άλλα στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, έως την εκστρατεία στη Σμύρνη. Άλλα η Κίνα του Μάο και άλλα η σημερινή Κίνα του Σι. Ο Ερντογάν έχει πει ότι η Τουρκία ή θα χάσει ή θα κερδίσει εδάφη. Δεν ήταν κουβέντα του αέρα.<br /><br />Η νέα ευκαιρία ταυτίζεται με την προοπτική αναβάθμισης της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη. Όμως, μετά την άδεια των ΗΠΑ (Κίσινγκερ) να εισβάλουν στην Κύπρο, οι Τούρκοι παίζουν παιχνίδια, αλλά Αμερικάνοι και Ρώσοι τους αφήνουν να “μυρίζουν το ψητό”, (πχ στη Συρία ή στην Ελλάδα) αλλά όχι να το τρώνε! Ίσως τώρα ελπίζουν, λόγω Ουκρανίας, ότι αυτό μπορεί να αλλάξει. Πιστεύω ότι θα απογοητευτούν. Υπό τον όρο ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία χάνεται για τη Δύση και ο Πούτιν παραμένει στη θέση του ισχυρός και υγιής.<br /><br />Αν ο Ερντογάν χάσει τις εκλογές του χρόνου, ανοίγει άλλο κεφάλαιο. Η μόνη προσώρας παρατήρηση είναι ότι ο Ερντογάν άνοιξε νέες προοπτικές έτσι ώστε, ο όποιος διάδοχος θελήσει να τις κλείσει, θα φανεί σαν ήττα και ίσως προκαλέσει χαώδεις καταστάσεις. Αλλά και η συνέχιση της πολιτικής Ερντογάν από διαδόχους λιγότερο ικανούς, μπορεί να οδηγήσει σε χάος, όπως συνέβη με την ήττα του Ελευθερίου Βενιζέλου στις εκλογές του 1920.<br />Αυταπάτες και ψευδαισθήσεις<br /><br />Στην Αθήνα καλλιεργείται η ιδέα ότι οι πολιτικές Ερντογάν τον οδηγούν αναπόφευκτα σε καταστροφή, οπότε θα επωφεληθούμε. Θυμίζει το “παρηγοριά στον άρρωστο, ώσπου να βγει η ψυχή του”! Αντιθέτως, θεμελιώδης καταστροφική ήττα της Τουρκίας από τρίτους, χωρίς την αποφασιστική συμβολή μας, μπορεί να καταλήξει -και είναι το πιθανότερο να καταλήξει, σε αρνητικό αποτέλεσμα και για την Ελλάδα. Επειδή αυτοί που θέλουν να διαλύσουν την Τουρκία είναι ακριβώς εκείνοι που έχουν αποδείξει την εντελώς αρνητική στάση τους απέναντί μας.<br /><br />Κανείς δεν θέλει να αντικαταστήσει ένα μπελά, την Τουρκία, με έναν άλλο και μάλιστα με κάποιον (δηλαδή εμάς) που στο βάθος της ψυχής του θα τρέφει την πεποίθηση ότι έχει αυτοκρατορικά, βυζαντινά, δικαιώματα στην περιοχή. Οι λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου ήταν ενδεικτικές. Πριν από το 1453 συνέβη το 1204, η πτώση της Πόλης στα χέρια των δυτικών, κάτι που το θάβουμε στα βιβλία, στο σχολείο, το ρίχνουμε στην αγκαλιά της λήθης, να μη θίξουμε, τάχα, φίλους και συμμάχους.<br /><br />Αλλά ούτε στη Δύση ούτε στη Ρωσία το ξεχνούν. Τα σημερινά τρέχοντα είναι επανάληψη προηγούμενων επεισοδίων. Εμείς τρέχουμε για βοήθεια στους ξένους που γεμίζουν τους Τούρκους χάδια και φιλιά, προς απογοήτευση όσων τρέφονται με αυταπάτες. Μια δοκιμασμένη μέθοδος καλλιέργειας αυταπατών είναι να λες στον κόσμο ότι οι δυτικοί και όχι οι Ρώσοι (ή το αντίστροφο) είναι το στήριγμά μας στις δυσκολίες και οι σωτήρες μας. Αυτή η μέθοδος κρατάει 200 (διακόσια) χρόνια και δεν έχει μπαγιατέψει ακόμα. Τη ζούμε καθημερινά, τη βλέπουμε και τη διαβάζουμε παντού, κυριαρχεί και βασιλεύει. Αλλά είναι σαχλαμάρες. Μ’ αυτές ζούμε δυο αιώνες. Μπάστα πια!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div><br /></div></div>

Η Αθήνα στα ελληνοτουρκικά: “Παρηγοριά στον άρρωστο…”

Αποστολόπουλος Απόστολος Κάθε χώρα έχει πάγια συμφέροντα που δεν αλλάζουν εκτός αν υπάρξει θεμελιώδης ανατροπή διεθνώς ή σε διμερές επίπεδο....

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, Ελλάδα, ΗΠΑ – Οι εκτιμήσεις από Τούρκους αναλυτές για τα νέα δεδομένα.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/ellinotourkika.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/ellinotourkika-696x464.jpg" width="794" /></a><br /><br />Η ενίσχυση της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης είναι ο λόγος της περαιτέρω σύσφιξης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων σύμφωνα με την εκτίμηση του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων Anadolu.<br /><br />Κατά την ανάλυση του Anadolu τα όπλα, τα χρήματα και οι ολοένα και πιο στενοί στρατιωτικοί δεσμοί είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις πρόσφατες διμερείς δεσμεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας.<br /><br />«Η Ουάσιγκτον εξασφάλισε άλλες τρεις βάσεις στην Ελλάδα αυτόν τον μήνα, εκτός από αυτή που ήδη λειτουργούσε, και ολοκλήρωσε συμφωνίες για να δώσει στην Αθήνα υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, χωρίς να αποκλείσει την υποτιθέμενη ουδέτερη στάση της στον μακροχρόνιο ανταγωνισμό μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας», σημειώνει το Anadolu.<br /><br />Στο άρθρο σημειώνεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν φιλοξένησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον την περασμένη εβδομάδα, επισημαίνοντας ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός αναζωπύρωσε παλαιές αξιώσεις κατά της Άγκυρας στην ομιλία του στο Κογκρέσο.<br /><br />Τούρκοι αναλυτές που επικαλείται το πρακτορείο θεωρούν αυτά τα βήματα ως αντανάκλαση ενός υφέρποντος φόβου ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας έχει αλλάξει ριζικά τη διατλαντική αρχιτεκτονική ασφάλειας και έχει παγιώσει τη θέση της Τουρκίας ως νόμιμης περιφερειακής δύναμης.<br /><br />«Η άνοδος της Τουρκίας ως αυτόνομης περιφερειακής δύναμης είναι ο κύριος παράγοντας πίσω από αυτή την εντατικοποίηση της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας», δήλωσε ο Χασάν Κόνι, μελετητής στρατηγικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Kultur της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />«Το δόγμα Mavi Vatan της Τουρκίας, ή Γαλάζια Πατρίδα, και κατά συνέπεια οι αυξανόμενες δυνατότητες του τουρκικού ναυτικού, καθώς και ο αποφασιστικός ρόλος της χώρας στις συγκρούσεις στη Λιβύη και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, είχαν βαθύ αντίκτυπο στους παράγοντες λήψης αποφάσεων στην Ελλάδα», εξήγησε.<br /><br />Ο αμερικανικός μηχανισμός ασφαλείας έχει επίσης αναγνωρίσει ότι η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή μετατοπίζεται προς την Τουρκία και πρέπει να «ελεγχθεί με την ενδυνάμωση της Ελλάδας», σημείωσε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι η ώθηση της Ουάσιγκτον για περισσότερες ελληνικές βάσεις έχει στόχο «να περιορίσει την Τουρκία».<br /><br />Ο Αρντά Μεβλούτογλου, ειδικός σε θέματα άμυνας, εκτιμά ότι η ανανέωση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) και η αύξηση της στρατιωτικής συνεργασίας θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως «αμερικανική υποστήριξη για τις φιλοδοξίες της Ελλάδας στην περιοχή».<br /><br />Οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα και οι κοινές ασκήσεις με τους Έλληνες στη Θράκη δεν αποτελούν άμεση στρατιωτική απειλή για την Τουρκία, αλλά «το πλαίσιο και ο χρόνος αυτής της στρατιωτικής δραστηριότητας στέλνει ένα άμεσο μήνυμα» στην Άγκυρα, πρόσθεσε.<br /><br />Αυτή η άποψη απηχεί και τις εκτιμήσεις της Σινέ Οζκαρασαχίν, αναλύτριας στη δεξαμενή σκέψης EDAM στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />«Αν και αυτές οι ασκήσεις δεν συνιστούν επικείμενη απειλή, στέλνουν αρνητικά σήματα στην Τουρκία, η οποία έμεινε εκτός κατά τη διάρκεια ασκήσεων που έγιναν ακριβώς στο κατώφλι της», επεσήμανε. Εξήγησε ακόμη ότι οι προσπάθειες των ΗΠΑ να ελέγξουν περισσότερες βάσεις στην Ελλάδα αποτελούν μέρος της νέας στρατηγικής τους για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και τα Βαλκάνια.<br /><br />Προειδοποίησε ότι η ανανέωση του MDCA και οι επακόλουθες ενέργειες θα μπορούσαν «να χαλάσουν την ήδη εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας».<br /><br />«Ιστορικά, οι ΗΠΑ έπαιξαν έναν ρυθμιστικό ρόλο μεταξύ των δύο μελών του ΝΑΤΟ και αποκλιμάκωσαν τυχόν εντάσεις. Αυτή η διαμεσολάβηση ήταν κρίσιμη για τη συνοχή της συμμαχίας», είπε η Σινέ Οζκαρασαχίν.<br /><br />«Μια τέτοια διαταραχή θα είχε επιπτώσεις στις διμερείς σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας και επίσης θα είχε αντίκτυπο στην περιφερειακή ασφάλεια σε κρίσιμες περιοχές αμφισβήτησης, όπως η Ανατολική Μεσόγειος και η ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ», πρόσθεσε.<br /><br />Κατά την ίδια η Ουάσιγκτον πρέπει «να διατηρήσει την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας» και να λάβει μέτρα για να «αποδείξει την αμεροληψία της». Μια τέτοια ευκαιρία βρίσκεται σε μια πιθανή συμφωνία για την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία, πρόσθεσε.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία, Ελλάδα, ΗΠΑ – Οι εκτιμήσεις από Τούρκους αναλυτές για τα νέα δεδομένα.

Η ενίσχυση της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης είναι ο λόγος της περαιτέρω σύσφιξης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων σύμφωνα με την εκτίμηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Διπλό ΟΧΙ της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και ο Σουηδός Βασιλιάς Κάρολος,Ημι-αιχμάλωτος στο Διδυμότειχο.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/nato.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/nato-696x350.png" /></a><br /><br />Του <b>Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη*</b><br />Το διπλό «Όχι» στην ένταξη των δύο σκανδιναβικών χωρών, της Σουηδίας και Φινλανδίας, από την εριστική Τουρκία, η οποία για λόγους συμφερόντων της προκαλεί ακόμη και τους απομείναντες υποστηρικτές της και θέτει σε κίνδυνο όλη την ΝΑΤΟική, αμερικανική και ευρωπαϊκή προσπάθεια, για την τιθάσευση της ρωσικής ομοσπονδίας. Tο «αγαπημένο παιδί» του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, έχει κάνει άνω κάτω την Συμμαχία και τις ΗΠΑ, για άλλη μια φορά, αλλά ο κ. Γ.Γ. την δικαιολογεί για μια ακόμη φορά, προκαλώντας τον εκνευρισμό των υπολοίπων κρατών του ΝΑΤΟ. Το γιατί το κάνει, εκτός από αυτά που ισχυρίζεται η Τουρκία, ή υπονοούνται υπάρχει και μια άλλη θεωρία. Ο Ρώσος πολιτικός αναλυτής Κονσταντίν Σοκόλοφ αλλά και ο γενικός γραμματέας του Τουρκικού Κόμματος Μητέρας Πατρίδας, Dogu Perincek, αποκάλυψαν πως πίσω από την κρίση ΝΑΤΟ-Τουρκίας βρίσκεται μάλλον το αμερικανικό σχέδιο δημιουργίας Κουρδικού κράτους. <br /><br />Ο Βασιλιάς Κάρολος και η αιχμαλωσία του.<br /><br /> Έτσι , η Τουρκία κρατάει «αιχμάλωτη» τη Σουηδία σε σχέση με την ένταξή της στη Βορειοατλαντική Συμμαχία (μαζί και την Φιλανδία), προκειμένου να αποσπάσει στρατιωτικά και πολιτικά οφέλη μέχρι να πει το πολυπόθητο «ναι». Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει, όπως το 1713 με τον βασιλιά της Κάρολο! Κάποιες φορές μια συγκλονιστική επαναληψιμότητα της ιστορίας, μας επαναφέρει στις σημερινές γεωπολιτικές εξελίξεις. Ο βασιλιάς Κάρολος ΧΙΙ, ανέβηκε στον θρόνο της Σουηδίας στα δεκαπέντε του χρόνια 1697 και οδήγησε στα δεκαοκτώ του την Σουηδία στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο εναντίον όλων των γειτόνων της, που διαμφισβήτησαν την κυριαρχία της στην Βαλτική. O Κάρολος ήταν μόλις 18 ετών και ο αντίπαλός του, ο Μεγάλος Πέτρος της Ρωσίας, 28. Τελικά ο Κάρολος ηττήθηκε στην μάχη της Πολτάβα (στη σημερινή Ουκρανία) το 1709 και κατέφυγε στην Μολδαβία, όπου το 1713, οι Οθωμανοί με μια αιφνιδιαστική ενέργεια στο στρατόπεδό του στον Δνείστερο, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στο Διδυμότειχο, όπου παρέμεινε επί δεκαπέντε μήνες ημι-αιχμάλωτος στο κάστρο του Διδυμοτείχου. Ο Κάρολος έφυγε τελικά από το Διδυμότειχο το Σεπτέμβριο του 1714 και μετά από περιπέτειες επέστρεψε στην Σουηδία. Φυσικά ούτε τότε, ούτε και τώρα οι Τούρκοι δέχτηκαν να συμμαχήσουν με τη Σουηδία εναντίον των Ρώσων. Το Διδυμότειχο έγινε έτσι για λίγο «Σουηδία», και βασιλική πρωτεύουσα, ακόμα κι αν το παλάτι τού βασιλιά δεν ήταν παρά μια σκαμμένη σπηλιά ψηλά στο κάστρο, που ακόμα και σήμερα οι ντόπιοι τη δείχνουν και την αποκαλούν «η φυλακή του Καρόλου».<br /><br /> <a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/karolos.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/karolos.png" /></a><br /><br />Ο Βασιλιάς Κάρολος ΧΙΙ και η φυλακή του στο Διδυμότειχο.<br /><br />Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται, είναι γιατί θέλουν τώρα οι δύο χώρες να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ; Σύμφωνα με ανάλυση του Jon Henley της εφημερίδας “The Guardian”, « η ουδετερότητα δύο χωρών είχε τις ρίζες της σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, ιστορίες και εθνικές ταυτότητες. Η επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία με σκοπό να αποτρέψει την επέκταση του ΝΑΤΟ – κατέληξε να επιτύχει το αντίθετο, καθώς οι σκανδιναβοί γείτονες εγκατέλειψαν την επί δεκαετίες στρατιωτική ουδετερότητας σε μια σεισμική μετατόπιση της τάξης ασφαλείας της Ευρώπης». Ας το δούμε ακαλυτικότερα:<br /><br />Φινλανδία<br /><br />Η ουδετερότητα της Φινλανδίας, ήταν προφανώς λειτουργική, καθόσον μοιραζόταν σύνορα 1.340 χιλιομέτρων, με τη Ρωσία, κέρδισε την ανεξαρτησία της από τη Μόσχα μόλις το 1917 και απέκρουσε δύο φορές τις επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού κατά τη διάρκεια του 2ου ΠΠ. Σύμφωνα με αναλυτές, όπως η Minna Ålander, ειδική για τη βόρεια Ευρώπη “Η φινλανδική πολιτική ασφαλείας ήταν πάντα απόλυτα ρεαλιστική, Η προσέγγιση βασίστηκε σε καλές σχέσεις με τη Ρωσία και διατήρηση υψηλής ικανότητας ασφαλείας. Λοιπόν, από τον Φεβρουάριο, η πρώτη δεν ισχύει πλέον.“<br /><br />Για την Φινλανδία, σήμερα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η συζήτηση για την ένταξη αφορούσε την ασφάλεια. Η Ρωσία είχε γίνει αναξιόπιστος και βάναυσος γείτονας και μόνο η συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ θα ήταν αρκετή εκτιμούν οι Φινλανδοί. Ακόμη Φινλανδοί πολιτικοί μιλούν για μια “στιγμή εθνικής αφύπνισης”. Ακόμα και τον Ιανουάριο του 2022, όταν τα ρωσικά στρατεύματα συγκεντρώνονταν στα σύνορα της Ουκρανίας, η πρωθυπουργός της Φινλανδίας, Σάνα Μάριν, δήλωσε ότι είναι «πολύ απίθανο» η Φινλανδία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια της θητείας της. Ωστόσο, μέσα στον Μάιο, το κοινοβούλιο της Φινλανδίας ψήφισε την ένταξη στο ΝΑΤΟ και μόνο οκτώ από τους 200 βουλευτές ψήφισαν αρνητικά. Αυτό ήταν ένα μεγάλο βήμα για την Φινλανδία που δεν ξέχασε τον πόλεμο με την Ρωσία το 1939 -40μ, που αποτελεί βασικό μέρος της σύγχρονης ιστορίας της και παραμένουν πηγή διαρκούς εθνικής υπερηφάνειας Αλλά τελικά η Φινλανδία αναγκάστηκε να εκχωρήσει το 10% του εδάφους της και το 1948 υπέγραψε συνθήκη φιλίας και συνεργασίας με τη Σοβιετική Ένωση, πράξη που στην διπλωματία ονομάσθηκε έκτοτε «Φινλανδοποίηση¨, δηλαδή παραχώρηση κυριαρχίας, για να αποφευχθεί ο πόλεμος. Αλλά αυτό που συνέβη με την αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ όντως ιστορική αλλαγή. Μια δραματική αλλαγή στην κοινή γνώμη έδειξε το δρόμο. Πέρυσι, μια δημοσκόπηση έθεσε τη στήριξη για ένταξη στο ΝΑΤΟ στη Φινλανδία στο 34%. Τον Απρίλιο του 2022 έφθασε στο 76%. Και αυτό ήταν που άλλαξε όλα τα μέχρι τότε δεδομένα για την Φιλανδία. <br /><br />Σουηδία<br /><br />Η αλλαγή στη Σουηδία είναι μνημειώδης, δήλωσε ο Gunilla Herolf, ανώτερος συνεργάτης ερευνητής στο Σουηδικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων. “Έχουμε διατηρήσει ένα δόγμα εδώ και πάνω από 200 χρόνια”, ανέφερε. “Είναι μεγάλη υπόθεση. Σημαίνει κάτι για τους ανθρώπους. Γίνεται θέμα ταυτότητας”. Σύμφωνα με δυτικούς αναλυτές αν ρωτήσετε τους Σουηδούς ποια είναι τα τρία πράγματα που καθορίζουν τη χώρα τους, πολλοί θα απαντήσουν: “κυνηγώντας ελάφια, τρώγοντας ζυμωμένη ρέγκα και μη ευθυγράμμιση” δηλαδή ουδετερότητα. Με τη Φινλανδία να χρησιμεύει ως δικλείδα ασφαλείας κατά της Ρωσίας, η Σουηδία, η οποία δεν έχει πολεμήσει και δεν έχει ενταχθεί σε συμμαχίες από το 1812, θα μπορούσε να διαμορφώσει την ουδετερότητά της σύμφωνα με πιο ιδεαλιστικές και ιδεολογικές γραμμές. Η Σουηδία ακολούθησε έτσι έναν αξιοζήλευτο χώρο για την ίδια την χώρα και τους σουηδούς πολίτες: Ειρήνη, πυρηνικός αφοπλισμός, διεθνής μεσολάβηση, υποστήριξη νεοσύστατων δημοκρατιών σε όλο τον κόσμο. <br /><br />Αυτό έγινε μέρος της εθνικής αυτοεικόνας και ιδιαίτερα της διεθνούς ταυτότητας των ισχυρών Σοσιαλδημοκρατών της Σουηδίας, οι οποίοι έχουν κερδίσει κάθε εκλογή τα τελευταία 100 χρόνια!!!!! Πολλοί, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πυρηνική αποτροπή του ΝΑΤΟ αυξάνει τις εντάσεις, έτσι θα καταστήσει τη Σουηδία λιγότερο ασφαλή και θα της κοστίσει τον επιφανή ουδέτερο και ειρηνικό ρόλο της στον παγκόσμιο αφοπλισμό. Σύμφωνα με σουηδούς αναλυτές, οι Φινλανδοί δεν είναι πιο πραγματιστές από τους δήθεν ιδεαλιστές Σουηδούς. Δεν είναι σίγουρο ότι η Σουηδία θα είχε ενεργήσει διαφορετικά από τη Φινλανδία, εάν βρισκόταν στη γεωγραφική θέση της Φινλανδίας. Η Σουηδία μείωσε τον στρατό της τη δεκαετία του 1990 και τερμάτισε τη στρατολόγηση, πριν την επαναφέρει και ενισχύσει ξανά τις αμυντικές δαπάνες από το 2014, όταν η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία. Έτσι τώρα, αν και το 55% υποστηρίζει σήμερα την ένταξη στο ΝΑΤΟ, πολλοί στη Σουηδία αισθάνονται, τουλάχιστον, ότι η απόφαση αυτή ήταν μάλλον βιαστικοί και αισθάνονται προβληματισμό. Άλλοι εξέφρασαν επίσης τη λύπη τους για το γεγονός ότι, αν και για κατανοητούς λόγους, η Φινλανδία, που αποτελούσε σουηδικό έδαφος για 600 χρόνια, ήταν αυτή που ηγήθηκε του χορού. Η γρήγορη απόφαση της Φινλανδίας κατέλαβε τη σουηδική πολιτική που ακολούθησε, με το επιχείρημα ότι η Σουηδία δεν θα μπορούσε να είναι η μόνη σκανδιναβική χώρα εκτός ΝΑΤΟ. <br /><br />Εκτιμήσεις.<br /><br />Οι αντιρρήσεις της Τουρκίας, σαφώς κατατάσσονται στην επιθετική, εκβιαστική πολιτική της Άγκυρας και στα ανταλλάγματα που επιδιώκει. Θέλει να εγκρίνουν οι ΗΠΑ τα 40 Α/Φ F-16 που ζητά, να γίνει αναβάθμιση των παλαιότερων 80 και να αρθούν οι κυρώσεις από τις ΗΠΑ, λόγω του νόμου CAATSA και να μπει ξανά στο πρόγραμμα των F-35. Τι πρόκειται να γίνει. Κατά την εκτίμησή μου, θα ικανοποιηθεί μεγάλο μέρος των τουρκικών απαιτήσεων τόσο από ΗΠΑ, όσο και από Ε.Ε. και ιδιαίτερα από Σουηδία και Φινλανδία για θέματα «τρομοκρατίας», όπως το θέτει η Τουρκία. Όσον αφορά τις δύο σκανδιναβικές χώρες δεν αναμένονται σημαντικές συνέπειες. Η Ρωσία έχει σταματήσει τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στη Φινλανδία, αλλά και τα δύο αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 10% των συνολικών προμηθειών, αφού το μεγαλύτερο μέρος παρέχεται από τα πυρηνικά της εργοστάσια. Η Ρωσία φαίνεται να αναγνώρισε ότι η Φινλανδία και η Σουηδία ήταν μια χαμένη αιτία για τη Μόσχα τη στιγμή που εντάχθηκαν στην ΕΕ. Δεν πρόκειται να αντιδράσει βίαια, όπως στην περίπτωση της Ουκρανίας. Εκτός της μιας και μοναδικής περίπτωσης που θα αντιδράσει βίαια. Αν οι δύο χώρες και ιδιαίτερα η Φινλανδία, εγκαταστήσουν ΝΑΤΟικές βάσεις στην χώρα και δεχθούν να εγκατασταθεί η αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ. Τότε ο πόλεμος θα είναι δεδομένος. <br /><br /><b><i>*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, είναι αντιστράτηγος ε.α. , M.Sc. του ΕΚΠΑ και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ (Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών).</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Διπλό ΟΧΙ της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και ο Σουηδός Βασιλιάς Κάρολος,Ημι-αιχμάλωτος στο Διδυμότειχο.

Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη* Το διπλό «Όχι» στην ένταξη των δύο σκανδιναβικών χωρών, της Σουηδίας και Φινλανδίας, από την εριστική Τουρκία, η ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη ΝΥΤ: Στο «στόχαστρο» του Ιράν άλλα 17 ελληνικά δεξαμενόπλοια

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/tanker.jpg"><img height="422" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/tanker-696x555.jpg" width="771" /></a><br /><br />Εκτός από τα δύο υπό ελληνική σημαία δεξαμενόπλοια που κατέλαβαν οι Φρουροί της Επανάστασης την Παρασκευή (27/5), το Ιράν έχει βάλει στο στόχαστρο για να κατασχέσει άλλα 17 τάνκερ. Τα δεξαμενόπλοια αυτά πλέουν στην περιοχή και είναι επίσης υπό ελληνική σημαία.<br /><br />Οι <a href="https://www.nytimes.com/2022/05/27/world/middleeast/iran-seizes-greek-tankers.html">New York Times</a> επικαλούμενοι Ιρανό έμπορο πετρελαίου περιγράφουν το χρονικό της επίθεσης: «Οι Φρουροί οδήγησαν τα ελληνικά πλοία στα ιρανικά ύδατα κοντά στην ακτογραμμή, όπου έχουν αγκυροβολήσει. Έπειτα, μετέφεραν τα πληρώματα σε έναν ξενώνα στην ακτή, όπου και κρατούνται. Πλέον, έχουν αντικατασταθεί με ιρανικά πληρώματα και ενόπλους για να διασφαλιστεί ότι τα πλοία θα παραμείνουν στη θέση τους».<br /><br />Το ίδιο δημοσίευμα επικαλείται το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, το οποίο φέρεται ότι προειδοποίησε ότι «άλλα 17 δεξαμενόπλοια υπό ελληνική σημαία που πλέουν αυτή τη στιγμή στον Περσικό Κόλπο θα κατασχεθούν από το Ιράν, εάν το φορτίο που δέσμευσε η Ελλάδα τον περασμένο μήνα δεν επιστραφεί».<br /><br />Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι τα δύο πλοία είχαν συνολική χωρητικότητα για μεταφορά 1,8 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου και ότι το φορτίο τους βρίσκεται τώρα στην κατοχή του Ιράν.<br /><br />Οι NYT μεταφέρουν εκτίμηση του Ιρανού αναλυτή, Sina Azodi, ο οποίος κάνει λόγο για ένα «σαφές μήνυμα» προς τη Δύση και τον Τζο Μπάιντεν.<br /><br />«Ο κύριος στόχος είναι να σταλεί ένα σαφές μήνυμα στη Δύση πως οι μελλοντικές κατασχέσεις πετρελαιοφόρων θα αντιμετωπιστούν με ανάλογη απάντηση», είπε ερμηνεύοντας την επίθεση στα δεξαμενόπλοια ως αντίποινα στην κατάσχεση του ιρανικού φορτίου.<br /><br />Το Ιράν έχει ιστορικό αντιποίνων κατάσχεσης πετρελαιοφόρων στον Περσικό Κόλπο και στο Στενό του Ορμούζ ως απάντηση στα πλοία που μεταφέρουν φορτία πετρελαίου του που μπλόκαραν ή κατασχέθηκαν. Όμως το περιστατικό της Παρασκευής σηματοδότησε μια αλλαγή: Είναι η πρώτη φορά εδώ και μήνες που ένα πλοίο υπό ξένη σημαία έγινε στόχος του Ιράν.<br /><br />Το 2019, το Ιράν κατέλαβε ένα βρετανικό δεξαμενόπλοιο αφού το Ηνωμένο Βασίλειο σταμάτησε ένα ιρανικό δεξαμενόπλοιο στο Γιβραλτάρ. Το 2020, το Ιράν κατέσχεσε ένα δεξαμενόπλοιο της Νότιας Κορέας σε μια διαμάχη για το πάγωμα των εσόδων του από το πετρέλαιο ως απάντηση στις οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ. Ένα βιετναμέζικο τάνκερ και ένα τάνκερ με σημαία Παναμά κατελήφθησαν επίσης προσωρινά από τις ναυτικές δυνάμεις του Ιράν.<br /><br />Ο σκιώδης πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ισραήλ έχει επίσης διαδραματιστεί στα ύδατα του Περσικού Κόλπου, με τη Δύση να κατηγορεί το Ιράν για επίθεση με drone σε δεξαμενόπλοιο που συνδέεται με το Ισραήλ και που σκότωσε δύο μέλη του πληρώματος το 2021. Το Ιράν είχε αρνηθεί ότι είχε ρόλο στην η επίθεση<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποκάλυψη ΝΥΤ: Στο «στόχαστρο» του Ιράν άλλα 17 ελληνικά δεξαμενόπλοια

Εκτός από τα δύο υπό ελληνική σημαία δεξαμενόπλοια που κατέλαβαν οι Φρουροί της Επανάστασης την Παρασκευή (27/5), το Ιράν έχει βάλει στο στό...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δωρεά RM-70 στην Ουκρανία, η άμυνα των νησιών και η ένοχη σιωπή

<img height="339" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/rouketovola.jpg" width="780" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Πριν λίγες ημέρες ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας ευχαρίστησε την Ελλάδα που στέλνει πρόσθετα βαριά όπλα στην Ουκρανία, κατά πάσα πιθανότητα πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών RM-70. Έτσι μάθαμε αυτό που η κυβέρνηση απέκρυπτε, Και σαν να μην έφτανε αυτό, είχαμε και τις έρευνες του τουρκικού σκάφους “Γιουνούζ”, πιθανότατα ως πρώτη συνέχεια της εμπρηστικής ρητορικής του Ερντογάν μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ.<br /><br />Ας τα πάρουμε, όμως, ένα-ένα. Πρώτα τη δήλωση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας, ο οποίος έκανε λόγο όχι μόνο για πυρομαχικά, αλλά και για συστήματα πυροβολικού. Αυτό σημαίνει ότι δωρήσαμε άγνωστο αριθμό από τους 116 ανατολικής προέλευσης πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών RM-70 που υπήρχαν στο ελληνικό οπλοστάσιο. Εδώ εγείρονται δύο προβλήματα: Το πρώτο είναι θεσμικό, ότι η Βουλή και οι Έλληνες πολίτες μαθαίνουν για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όχι από την κυβέρνησή τους, αλλά από τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας. Κι όχι μόνο αυτό. Παρά τις διαμαρτυρίες και τη σχετική ερώτηση της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση επιμένει να σιωπά, κατά τρόπο που δεν συνάδει με το δημοκρατικό πολίτευμα.<br /><br />Το δεύτερο πρόβλημα αφορά στην ουσία. Περιττό να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει ευθεία απειλή και ως εκ τούτου οφείλει να ενισχύει με κάθε τρόπο την αποτρεπτική ισχύ των ενόπλων δυνάμεών της. Με απλά λόγια, δεν έχει οπλικά συστήματα για χάρισμα. Αυτό, προφανώς, δεν αφορά το φορτίο με τα Καλάσνικοφ, αφορά όμως τους πολλαπλούς εκτοξευτές και τις ρουκέτες.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ αντικαθιστούσαν όσα RM-70 στείλαμε στην Ουκρανία με αμερικανικούς πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών MLRS, δεν θα προέκυπτε κενό στην ελληνική άμυνα. Θα παρέμενε μόνο το πολιτικό-διπλωματικό ζήτημα της επίπτωση που έχει η αποστολή στις ελληνορωσικές σχέσεις. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, πάντως, μίλησε για ελληνική δωρεά κι όχι για αντικατάσταση. Όχι μόνο, λοιπόν, οι Αμερικανοί δεν καλύπτουν το κενό, αλλά έχουν ζητήσει 1.000.000.000 δολάρια για να αναβαθμίσουν τα MLRS!<div><br />Μερική αποστρατιωτικοποίηση<br /><br />Είναι ενδεικτικό ότι ο πρωθυπουργός είχε επιχειρήσει με δημόσια δήλωσή του να απαξιώσει τα ανατολικής προέλευσης οπλικά συστήματα που αποτελούν βασική συνιστώσα της άμυνας των νησιών (μαζί με τους αμερικανικούς ), χαρακτηρίζοντάς τα παρωχημένα. Πρόκειται για δήλωση, για την οποία σε μία σοβαρή χώρα θα είχε κληθεί να απολογηθεί. Πώς τα χαρακτήρισε περίπου άχρηστα; Θα ήταν δικαιολογημένος εάν αυτή ήταν η θέση της στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br />Μερικές ημέρες αργότερα, όμως, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ είχε με δήλωσή του πει το αντίθετο. Κι όποιον ανώτερο αξιωματικό κι αν ρωτήσαμε, η απάντηση ήταν η ίδια: Η ελληνική άμυνα έχει ζωτική ανάγκη τα RM-70. Γι’ αυτό και συζητείται πρόγραμμα αναβάθμισής τους, ώστε η εμβέλεια των ρουκετών να αυξηθεί από 20 σε 40 χλμ. Κατά συνέπεια, η δήλωση Μητσοτάκη εγείρει ερωτηματικά για ενδεχόμενη κρυφή πρόθεσή του.<br /><br />Έχει σημασία να υπογραμμισθεί ότι όταν η Άγκυρα ζητάει αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου δεν την ενδιαφέρουν οι στρατιώτες. Την ενδιαφέρει κυρίως η απομάκρυνση από τα νησιά των πολλαπλών εκτοξευτών ρουκετών και των υπόλοιπων πυραυλικών συστημάτων. Αυτά θέλουν να διώξουν και η αποστολή των RM-70 στην Ουκρανία είναι μία έμμεση μερική αποστρατιωτικοποίηση. Κι αυτό ισχύει ακόμη κι αν οι αποστολές στην Ουκρανία έγιναν από αποθήκες στην ηπειρωτική Ελλάδα. Τα RM-70 που ήταν εκεί προορίζονταν κυρίως για την άμυνα των νησιών.<br /><br />Η κυβέρνηση μέχρι τώρα ισχυρίζεται πως δεν επηρεάζεται η ελληνική άμυνα από την αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Είναι ασαφές εάν αυτό το λέει για την πρώτη αποστολή ή και για τις επόμενες, τις οποίες είχε αποκρύψει. Σε κάθε περίπτωση, για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα δεν αρκεί μία γενικόλογη διαβεβαίωση. Πολύ περισσότερο όταν έχει συμπεριφερθεί κατά τρόπο που δικαιολογεί κάθε επιφύλαξη εκ μέρους και της αντιπολίτευσης και των πολιτών. Εδώ κολλάει και η προαναφερθείσα δήλωση Μητσοτάκη. Τα κατεστημένα Μίντια, πάντως, έχουν “θάψει” το θέμα, προφανώς για να μην φέρουν την κυβέρνηση σε δυσχερή θέση.<br /><br />Η έξοδος του “Γιουνούζ”<br /><br />Ας έλθουμε τώρα στο δεύτερο ζήτημα, την έξοδο του τουρκικού “Γιουνούζ” στο Αιγαίο. Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν το έστειλε στην δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ κυρίως ως εργαλείο πολιτικής πρόκλησης. Είναι ασαφές εάν πρόκειται για σεισμογραφικό, ή υδρογραφικό σκάφος. Το πιθανότερο είναι ότι ισχύει το δεύτερο, οπότε το πρόβλημα συνίσταται ότι διεξήγε έρευνες με παράνομη τουρκική NAVTEX, δηλαδή συγκριτικά μικρότερο το κακό.<br /><br />Ανεξαρτήτως, πάντως, της εξόδου του “Γιούνουζ” στο Αιγαίο, το σχεδόν “πολεμικό” μήνυμα του Ερντογάν είναι ένα σημάδι ότι το καλοκαίρι πιθανότατα θα δοκιμάσει τις ελληνικές αντοχές, στέλνοντας σεισμογραφικό σκάφος για σεισμικές έρευνες σε δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Το εάν ένα τουρκικό σεισμογραφικό θα διαθέτει ή όχι σύγχρονο εξοπλισμό δεν σημαίνει τίποτα στο πολιτικό επίπεδο. Ούτε τα σεισμογραφικά που χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 είχαν καλύτερο εξοπλισμό. Παρόλα αυτά και στη δεκαετία του 1970 προέκυψε ελληνοτουρκική κρίση όταν βγήκε τουρκικό σεισμογραφικό για έρευνες στο Αιγαίο και για τον ίδιο λόγο το 1987 οι δύο χώρες βρέθηκαν στα πρόθυρα πολέμου.<br /><br />Ο λόγος που είχε αντιδράσει έντονα τόσο η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή όσο και η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν επειδή με εκείνες τις έρευνες η Άγκυρα επιχείρησε να καταπατήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Ακόμα και το 2018, όταν τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος επιχείρησε να πραγματοποιήσει έρευνες σε δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, η φρεγάτα “Νικηφόρος Φωκάς” παρενέβη και με ελιγμούς κατέστρεψε την τουρκική προσπάθεια.<br /><br />Όπως θα θυμούνται οι αναγνώστες, το καλοκαίρι του 2020 το Oruc Reis πραγματοποίησε για μεγάλο διάστημα σεισμικές έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές που δυνητικά είναι ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Αντιδρώντας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε προσπαθήσει να εμπλέξει την ΕΕ με σκοπό την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για τις πειρατικές-επεκτατικές ενέργειές της. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε. Ευρωπαϊκές υποσχέσεις δόθηκαν στην Αθήνα, αλλά κυρώσεις ποτέ δεν επιβλήθηκαν.<br /><br />Η “κόκκινη γραμμή” στα έξι μίλια!<br /><br />Ήταν εκείνη την περίοδο, μάλιστα, που η κυβέρνηση διέπραξε ένα βαρύ εθνικό ολίσθημα. Όταν το Oruc Reis πραγματοποιούσε σεισμικές έρευνες 8-10 μίλια έξω από το Καστελλόριζο, κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος είχε δηλώσει ότι “κόκκινη γραμμή” για την Ελλάδα είναι η παραβίαση των έξι μιλίων, δηλαδή των χωρικών υδάτων. Οι Τούρκοι, όμως, δεν αμφισβήτησαν ποτέ τα χωρικά ύδατα των έξι μιλίων. Αντιθέτως, δηλώνουν ότι μόνο αυτά αναγνωρίζουν. Κατά συνέπεια, δεν τίθεται θέμα “κόκκινης γραμμής”.<br /><br />Ας σημειωθεί, επίσης, ότι στα χωρικά ύδατά της κάθε χώρα ασκεί κυριαρχία, είναι μέρος της επικράτειας, όπως το έδαφος. Πέρα από τα χωρικά ύδατα, εκτείνεται η υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, στην οποία το κάθε παράκτιο κράτος έχει κυριαρχικά δικαιώματα, όπως π.χ. είναι η αλιεία και η εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων. Επειδή, λοιπόν, η Τουρκία αμφισβητεί –κόντρα στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας– ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, το διακύβευμα ήταν και παραμένει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ.<br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι με εκείνη τη δήλωση περί κόκκινης γραμμής στα έξι μίλια των χωρικών υδάτων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έστειλε εμμέσως πλην σαφώς το μήνυμα στην Άγκυρα ότι δεν πρόκειται να αντιδράσει δυναμικά στην κατάφορη παραβίαση της δυνάμει ελληνικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ από το τουρκικό σεισμογραφικό. Με άλλα λόγια, βάζοντας την “κόκκινη γραμμή” στα έξι μίλια εμμέσως πλην σαφώς αποδέχθηκε την τουρκική διεκδίκηση επί ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, επί της δυνάμει ελληνικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ.Επειδή, όμως, η λογική της κατηφόρας είναι ο πάτος, έχει σημασία εάν η κυβέρνηση θα ξεκαθαρίσει ότι δεν θα ανεχθεί παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης απάντησε στη πρωτοφανούς οξύτητας ρητορική του Ερντογάν με μία εθνικά υπερήφανη αλλά γενικόλογη δήλωση, δεν σημαίνει πολλά. Αυτό που μετράει είναι να θέσει την “κόκκινη γραμμή” εκεί που την θέτει κάθε χώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η δωρεά RM-70 στην Ουκρανία, η άμυνα των νησιών και η ένοχη σιωπή

Λυγερός Σταύρος Πριν λίγες ημέρες ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας ευχαρίστησε την Ελλάδα που στέλνει πρόσθετα βαριά όπλα στην Ουκρανία, κατά πά...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και το πρόβλημα Τουρκία: Πολύ ευρύτερο του Ερντογάν – Μήπως ήρθε η ώρα να…

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/05/ERDOGAN-KILICDAROGLU-BAHCELI.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα του αρχηγού της τουρκικής αντιπολίτευσης, εγείρει εύλογα ερωτήματα για τη στάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, καθώς το πολιτικό σύστημα αγωνίζεται να πείσει την υφήλιο ότι το πρόβλημα με τις σχέσεις της χώρας με τη Δύση είναι λάθος να προσωποποιείται στον Ερντογάν. Είναι ευρύτερο και βαθύτερο. Πλέον δεν μπορεί να συγκαλυφθεί. Όλα δείχνουν πως όσο και να στρουθοκαμηλίζουν Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες, αναπόφευκτα πλησιάζει η ώρα της κρίσης.<br /><br />Η είδηση προέρχεται από τον θανάσιμο αντίπαλο του Ερντογάν, τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Ένα πολιτικό πρόσωπο που όχι μόνο δεν είναι ισλαμιστής, αλλά Αλεβίτης. Η ανάρτησή του όμως στο Twitter είναι αποκαλυπτική της πραγματικότητας. Ότι συγκολλητική ουσία στη εσωτερικά διχασμένη σύγχρονη Τουρκία είναι ο εθνικισμός. Τα δε εσωτερικά προβλήματα και η ίδια η φύση του τουρκικού κράτους, του έχουν δώσει επιθετικό και αναθεωρητικό περιεχόμενο.<br /><br />Υπερθεματίζοντας λοιπόν στη σκληρή στάση που τηρεί ο Ερντογάν απέναντι στους δυτικούς του συμμάχους, κάλεσε τον Τούρκο πρόεδρο να κλείσει την αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ που χρησιμοποιείται από το ΝΑΤΟ, ως αντίδραση στην «αδιαφορία» της Δύσης στα προβλήματα ασφαλείας της Τουρκίας, που την οδήγησαν στην απόφαση να μπλοκάρει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ με τη Σουηδία και τη Φινλανδία.<br /><br />Δεσμεύεται μάλιστα να τον στηρίξει! Όπως αναφέρει, το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP), θα στηρίξει τον κυβερνώντα συνασπισμό του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν και του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), στην κατάθεση πρότασης στο Κοινοβούλιο που θα αφορά συζήτηση για το κλείσιμο της αεροπορικής βάσης στο Ιντσιρλίκ της νότιας Τουρκίας.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Ασφαλώς δεν μπορεί κανείς παρά να επισημάνει ότι η τουρκική πολιτική, παρότι ακραία αντισυμμαχική, αποδεικνύει στην πράξη ότι αντιλαμβάνεται πως το -έστω ορισμένο στρεβλά και επιθετικά προς όλους- εθνικό συμφέρον αποτελεί βασική προτεραιότητα. Η εξυπηρέτησή του υπαγορεύει την πολιτική συμμαχιών της χώρας.<br /><br /><br />Οι συμμαχίες στόχο έχουν να ενισχύσουν την ασφάλεια των συμμετεχόντων κρατών, όχι να την καθυποτάξουν στην εξυπηρέτηση στόχων που στρέφονται σε βάρος της. Παρότι ο όρος ασφάλεια χρησιμοποιείται από την Τουρκία για να αιτιολογηθεί και να νομιμοποιηθεί ο αναθεωρητισμός.<br /><br />Πρόκειται ασφαλώς για έναν υπολογισμό που αφορά μια λεπτή εξισορρόπηση στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Οι χώρες προφανώς έχουν ως προτεραιότητα την προάσπιση του πυρήνα των συμφερόντων τους. Έχουν όμως κάποιο περιθώριο διπλωματικών κινήσεων και ελιγμών, εάν η συμμαχική «ομπρέλα» προσδίδει προστιθέμενη αξία στο κύρος της χώρας και την εξυπηρετεί ευρύτερα.<br /><br />Ωστόσο, την ανάρτησή του ο Κιλιτσντάρογλου τη χρωματίζει και με έντονη ιδεολογική χροιά! Δηλώνει αντίθετος στον… νεοφιλελευθερισμό και στην παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Τουρκία! Κατά συνέπεια, ο αντιδυτικισμός του μοιάζει να έχει έντονο εσωτερικό πολιτικό χρώμα! Με ύπουλο πολιτικά τρόπο μάλιστα, επιχειρεί προσέγγιση του εθνικιστή κυβερνητικού εταίρου, του MHP!<br /><br />Διότι νωρίτερα εντός της εβδομάδας, ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί είχε ζητήσει αποχώρηση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και τη δημιουργία μιας νέας στρατιωτικής συμμαχίας! Αυτή η αναφορά μοιάζει να προωθεί τον αναπροσανατολισμό της τουρκικής αμυντικής πολιτικής προς τον «Ευρασιανισμό». Μοιάζει να επιδιώκει την αναβίωση της πολιτικής συμμαχίας των εθνικιστών με τους Κεμαλιστές, με αλλαγμένη όμως την πολιτική ατζέντα.<br /><br />Είναι απορίας άξιον εάν θα μπορέσουν να κατανοήσουν με αυτή την τελευταία αφορμή στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες, τη δομική μετάλλαξη που έχει συντελεστεί στα θεμέλια της τουρκικής κοινωνίας. Οι ελπίδες ολικής επαναφοράς της Τουρκίας στο δυτικό στρατόπεδο με βάση τα δεδομένα μιας άλλης εποχής, δεν είναι απλώς φρούδες, αλλά συνιστούν μια επικίνδυνη ιδεοληψία που ναρκοθετεί τη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br /><br />Πέραν του Ερντογάν, τόσο ο Κιλιτσντάρογλου όσο και ο Μπαχτσελί δείχνουν να θέτουν ως προϋπόθεση παραμονής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το «να την παίρνουν στα σοβαρά». Με αυτό υπονοείται η απόλυτη υποταγή της Συμμαχίας στην πολιτική εξόντωσης των Κούρδων και την επαναφορά της σκανδαλώδους ανοχής με στάση Ποντίου Πιλάτου στις αναθεωρητικές τουρκικές βλέψεις απέναντι στα δυο κράτη του Ελληνισμού. Ήδη, σημαντικά μίντια στην Τουρκία προβαίνουν πλέον σε ονομαστική αναφορά στα ελληνικά νησιά των οποίων η κυριαρχία θα αμφισβητηθεί προσεχώς.<br /><br />Το μήνυμα που υποκρύπτεται είναι ότι όσο η Τουρκία θα μεγαλώνει ελέγχοντας γεωστρατηγικής σημασίας σταυροδρόμια, τόσο θα ενισχύεται και το ΝΑΤΟ. Με τη διαφορά ότι η πολιτική της Συμμαχίας θα υποτάσσεται πάντα και υποχρεωτικά στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας. Και όπως αποδείχθηκε πολλάκις στην πράξη, οι Τούρκοι γνωρίζουν καλά πως να εκβιάζουν αενάως, με άξονα τη γεωστρατηγική σημασία του χώρου που καταλαμβάνουν. Μήπως ήρθε η ώρα να δοθεί ένα τέλος στον παραλογισμό;<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και το πρόβλημα Τουρκία: Πολύ ευρύτερο του Ερντογάν – Μήπως ήρθε η ώρα να…

Του Ζαχαρία Μίχα Μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα του αρχηγού της τουρκικής αντιπολίτευσης, εγείρει εύλογα ερωτήματα για τη στάση των ΗΠΑ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι ειπώθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας για Ελλάδα, ΗΠΑ και Κούρδους.

<img height="336" src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/05/20180117132249tphp-aa_tr_pho_gen-20180117154245-14325605-mgk_toplandi.h.jpg?fit=1200%2C630&ssl=1" width="776" /><br /><br /><br />Του <b>Σάββα Καλεντερίδη</b><br />Η Τουρκία ξεδιπλώνει μεθοδικά την επιθετικότητά της εναντίον των Κούρδων, των γειτονικών χωρών καθώς και της Κύπρου και της Ελλάδας, με βάση το εθνικό της σχέδιο, που επικαιροποιεί και νομιμοποιεί στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ).<br /><br />Η Ελλάδα, προσπαθεί κάθε φορά να αποκρούσει την τουρκική επιθετικότητα, χωρίς δικό της εθνικό σχέδιο, κάτι που φέρνει την πατρίδα μας σε μειονεκτική θέση στη διαχείριση της διαχρονικής και αυξανόμενης τουρκικής απειλής.<br /><br />Σε μια τέτοια περίοδο, που μπορεί να χαρακτηριστεί κρίσιμη για της ελληνοτουρκικές σχέσεις, και ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα φωνές που μιλούν «για απόπειρα του Ερντογάν να εξάγει τα εσωτερικά προβλήματα της χώρας του», συνεδρίασε χθες το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, το οποίο επικαιροποίησε τις πολιτικές που θα ασκήσει η χώρα το αμέσως επόμενο διάστημα.<br /><br />Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας υπό την προεδρία του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συνεδρίασε επί περίπου 3 ώρες και εξέδωσε σχετική ανακοίνωση.<br /><br />Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ, όσον αφορά την επιχείρηση Κιλίτ Πέντσε, που είναι σε εξέλιξη στο έδαφος του Νοτίου Κουρδιστάν – Β Ιράκ, αλλά και την επιχείρηση που σχεδιάζεται να διεξαχθεί το επόμενο διάστημα με άλλη μια εισβολή στο έδαφος της Συρίας αναφέρθηκε ότι «οι επιχειρήσεις που πραγματοποιούνται ή πρόκειται να διεξαχθούν στα νότια σύνορά μας δεν στοχεύουν την εδαφική ακεραιότητα των γειτόνων μας, αλλά αποτελούν αναγκαιότητα εθνικής ασφάλειας».<br /><br />Αυτός είναι ο «φερετζές» που έβαλε το ΣΕΑ στην εισβολή που έχει κάνει ο τουρκικός στρατός στο Β. Ιράκ και σ’ αυτήν που πρόκειται να πραγματοποιήσει στη Β. Συρία τις επόμενες ημέρες.<br /><br />Στη συνεδρίαση του ΣΕΑ, τα μέλη του ενημερώθηκαν για τις επιχειρήσεις που διεξάγονται «στο εσωτερικό και εκτός των συνόρων της χώρας με πείσμα, αποφασιστικότητα και επιτυχία ενάντια σε κάθε είδους απειλές και κινδύνους κατά της εθνικής ενότητας και αλληλεγγύης και επιβίωσης της χώρας, ιδιαίτερα εναντίον των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/KCK-PYD/YPG, Δίκτυο Γκιουλέν και ISIS και οι δύο. Κατά την ενημέρωση παρουσιάστηκαν πληροφορίες και συζητήθηκαν πρόσθετα μέτρα εναντίον αυτών των απειλών».<br /><br />Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ γίνεται αναφορά και στη στάση που τηρεί η Τουρκία στο θέμα της έναξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ. Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση σημειώνονται τα εξής:<br /><br />«Δηλώθηκε ότι οι επιχειρήσεις που διεξάγονται ή πρόκειται να διεξαχθούν για την εκκαθάριση των νότιων συνόρων μας από την απειλή της τρομοκρατίας δεν στοχεύουν σε καμία περίπτωση την εδαφική ακεραιότητα και εθνική κυριαρχία των γειτόνων μας, αλλά αποτελούν αναγκαιότητα των αναγκών μας εθνικής ασφάλειας και υπογραμμίζεται ότι αυτές οι επιχειρήσεις θα συμβάλουν επίσης σοβαρά στην ειρήνη και την ασφάλεια των γειτόνων μας. Τονίστηκε ότι η Τουρκία, η οποία πάντα εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της στους διεθνείς οργανισμούς και συμμαχίες που συμμετέχει ως μέλος, λειτουργώντας σύμφωνα με το πνεύμα και το δίκαιο της συμμαχίας και την αρχή της πιστότητας των συμφώνων, αναμένει την ίδια ευθύνη και ειλικρίνεια από τους συμμάχους της. Οι χώρες που παραβιάζουν ανοιχτά το διεθνές δίκαιο στηρίζοντας την τρομοκρατία, που είναι κοινός εχθρός του ανθρωπισμού, καλούνται να βάλουν τέλος σε αυτές τις συμπεριφορές και ζητούμε απ’ αυτές να λάβουν υπόψη τις ευαισθησίες που έχει η Τουρκία για την εθνική της ασφάλεια».<br /><br />Σημειώνεται, ότι η συγκεκριμένη αναφορά δεν στοχεύει μόνο της δύο υπό ένταξη σκανδιναβικές χώρες, αλλά και τις άλλες χώρες της συμμαχίας, κυρίως τις ΗΠΑ, που εξακολουθούν να στηρίζουν τους Κούρδους της Συρίας, στο πλαίσιο της συνεργασίας για την καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας του ISIS.<br /><br />Τονίζοντας ότι πρέπει να κηρυχθεί χωρίς καθυστέρηση συνολική εκεχειρία προκειμένου να σταματήσει ο πόλεμος μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας και να ανοίξει ο δρόμος για μια ειρηνική λύση, στην ανακοίνωση του ΣΕΑ αναφέρθηκε ότι μια λύση που πρέπει να επιτευχθεί στο πλαίσιο της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας θα να αποτελέσει τη βάση για την εδραίωση μιας διαρκούς ειρήνης στην περιοχή.<br /><br />Στη συνέχεια της ανακοίνωσης του ΣΕΑ, την… τιμητική της έχει η Ελλάδα!<br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στη συνεδρίαση «συζητήθηκαν οι σταδιακά αυξανόμενες προκλητικές ενέργειες της Ελλάδας στο Αιγαίο Πέλαγος, που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος. Συζητήθηκαν επίσης οι προσπάθειες που κάνει για να εκμεταλλευτεί συμμαχίες και τονίστηκε ότι η αποφασιστική μας στάση για την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του έθνους μας ότι θα συνεχιστεί χωρίς κανέναν συμβιβασμό».<br /><br />Στη συνέχεια στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι στη συνεδρίαση συζητήθηκε το θέμα του Ισλάμ, το οποίο, ως γνωστόν η Τουρκία χρησιμοποιεί ως γεωπολιτικό όπλο, για να επεκτείνει την επιρροή της κυρίως στις χώρες της Δύσης, την οποία Δύση ο Ερντογάν θεωρεί ότι είναι υπό διάλυση και ότι το Ισλάμ έχει «το ιερό καθήκον να τη σώσει».<br /><br />Τις δε προσπάθειες των χωρών της Δύσης να περιορίσουν την επεκτατική πολιτική δράση που είναι σε εξέλιξη, υπό τον μανδύα της μουσουλμανικής πίστης, το ΣΕΑ τις χαρακτήρισε ως αναζωπύρωση της ισλαμοφοβίας σε ορισμένες χώρες, εκφράζοντας μάλιστα την ανησυχία του.<br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρεται στην ανακοίνωση:<br /><br /> «Τονίστηκαν οι ευθύνες των σχετικών χωρών και έγινε υπενθύμιση σ’ αυτές να μην αγνοήσουν τις ανησυχίες μας και να αποτρέψουν προκλητικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της καύσης του ιερού μας βιβλίου, του Κορανίου. Επίσης, τους ζητήθηκε να μην κάνουν ότι δεν βλέπουν τη στοχοποίηση και τις επιθέσεις που δέχονται οι πολίτες μας στις χώρες τους».<br /><br />Τέλος, η ανακοίνωση κλείνει με το θέμα της Λιβύης, που συνεχίζει να αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της Τουρκίας. Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ αναφέρεται ότι τονίστηκε η σημασία της προστασίας της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας με τη σταθερότητα που επιτεύχθηκε στη Λιβύη και την αποφυγή βημάτων που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες συγκρούσεις. Επίσης τονίστηκε η ανάγκη διεξαγωγής δίκαιων, ελεύθερων και αξιόπιστων εκλογών σε ολόκληρη τη Λιβύη, σύμφωνα με τις προσδοκίες του λαού, στη βάση της εθνικής συμφιλίωσης.<br /><br />Αυτή ήταν η ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, που δείχνει τις προτεραιότητες της χώρας για το επόμενο διάστημα.<br /><br />Φυσικά τα απόρρητα που συζητήθηκαν και οι αποφάσεις που πάρθηκαν, δεν συμπεριλαμβάνονται στην ανακοίνωση, όμως πάντα αυτά που αποφασίζουν να κοινοποιήσουν, έχουν τη σημασία τους.<br /><br />Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι δεν γίνεται καμία αναφορά στην Κύπρο και στο ενδεχόμενο να στείλει η Τουρκία το τέταρτο γεωτρύπανό της στην ανατολική Μεσόγειο, που είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας που μπορεί να προκαλέσει μια νέα ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Όσον αφορά την Ελλάδα, το μήνυμα είναι καθαρό.<br /><br />Ελπίζουμε να αναλυθεί σωστά και να λάβουμε τα μέτρα μας, δια παν ενδεχόμενο.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι ειπώθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας για Ελλάδα, ΗΠΑ και Κούρδους.

Του Σάββα Καλεντερίδη Η Τουρκία ξεδιπλώνει μεθοδικά την επιθετικότητά της εναντίον των Κούρδων, των γειτονικών χωρών καθώς και της Κύπρου κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor:Το τουρκικό παζάρι για Σουηδία-Φινλανδία μπορεί να γίνει μπούμερανγκ,

<br /><img height="412" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/23052022_stratfor.jpg" width="837" /><br /><br />Το παιχνίδι των καθυστερήσεων στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Συμμαχία, προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις από τα Σκανδιναβικά κράτη, μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ για την Αγκυρα. Τι ριψοκινδυνεύει.<br /><br />Η στρατηγική της Άγκυρας να καθυστερήσει την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις από το Ελσίνκι και τη Στοκχόλμη θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο συμφωνίες για εξοπλιστικά και πακέτα βοήθειας για την Τουρκία από κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan έχει απειλήσει να ασκήσει βέτο στις προσπάθειες της Σουηδίας και της Φινλανδίας να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, αποσκοπώντας σε μια νίκη σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής την οποία θα μπορέσει να παρουσιάσει στους Τούρκους ψηφοφόρους που είναι ολοένα και πιο δύσπιστοι ως προς την κυβέρνησή του.<br /><br />Για τον σκοπό αυτόν, ο Erdogan έχει φέρει αντίρρηση στην ένταξη των δύο Σκανδιναβικών χωρών στη διατλαντική συμμαχία, λόγω της υποστήριξης που παρέχουν σε κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις και επειδή έχουν απαγορεύσει τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία για λόγους που έχουν να κάνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Erdogan έχει πει πως δεν μπορεί να αποδεχθεί νέα μέλη στου ΝΑΤΟ που να υποστηρίζουν πολιτικές που έχει χαρακτηρίσει ως αντιτουρκικές, παρά το ότι η Φινλανδία και η Σουηδία έχουν και οι δύο απαγορεύσει την πιο μαχητική κουρδική οργάνωση, το PKK, από το να δραστηριοποιείται στο έδαφός τους.<br /><br />Η Τουρκία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 1952· με το Άρθρο 10 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου του 1949 που ίδρυσε τη συμμαχία, οποιαδήποτε χώρα μπορεί να ασκήσει βέτο στην ένταξη μιας νέας χώρας.<br /><br />* Η Σουηδία και η Φινλανδία, που ήταν μακροχρόνια ουδέτερες χώρες, έβαλαν πρόσφατα τέλος στην ουδέτερη εξωτερική πολιτική τους, αντιδρώντας στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.<br /><br />* Η Σουηδία απαγόρευσε το PKK το 1984 και η Φινλανδία ακολούθησε μετά την ευρωπαϊκή απαγόρευση του 2002. Ωστόσο, το PKK έχει καταφέρει να χρηματοδοτήσει και να οργανώσει δραστηριότητες μέσω οργανισμών-κελύφων ή εταίρους χάρη στη χαλαρή εφαρμογή των ευρωπαϊκών απαγορεύσεων. Οι Μονάδες Λαϊκής Προστασίας (YPG), βασικός σύμμαχος της Δύσης στη Συρία ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, είναι παρακλάδι του PKK που η Ευρώπη και οι ΗΠΑ δεν έχουν απαγορεύσει. Αυτό εξοργίζει την Άγκυρα, που θεωρεί το YPG και το PKK την ίδια οργάνωση.<br /><br />* Η Σουηδία και η Φινλανδία απαγόρευσαν τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία, όταν η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία στα τέλη του 2019 για να πολεμήσει το YPG κατά τη διάρκεια απόσυρσης αμερικανικών δυνάμεων.<br /><br />Η Τουρκία θα αποτρέψει την ταχεία ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ καθώς η Άγκυρα επιδιώκει παραχωρήσεις από αυτές τις χώρες. Στις 18 Μαΐου η Τουρκία εμπόδισε την ταχεία ψηφοφορία για να επιτραπεί η επίσημη έναρξη της διαδικασίας ένταξης και φέρεται έτοιμη να συνεχίσει να εμποδίζει τη διαδικασία, καθώς περιμένει παραχωρήσεις από τη Στοκχόλμη και το Ελσίνκι. Αν και η καθυστέρηση αυτή δεν άρεσε στα άλλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ωστόσο ούτε η Σουηδία ούτε η Φινλανδία απειλούνται άμεσα από ρωσική στρατιωτική επιθετικότητα, γεγονός που δίνει στην Τουρκία κάποιον χρόνο για να καθυστερήσει τη διαδικασία, ενώ θα διαπραγματεύεται με τις δύο χώρες. Μέχρι τώρα, κανένα μέλος του ΝΑΤΟ δεν έχει υπαινιχθεί την πιθανότητα τιμωρητικών μέτρων κατά της Τουρκίας, προτιμώντας να επικεντρωθούν σε μια διπλωματική λύση για να διατηρηθεί η συνοχή της συμμαχίας στον καινούριο της σκοπό λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Η Σουηδία θα δυσκολευτεί να αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Τουρκίας, εν μέρει επειδή στη σουηδική κυβέρνηση συμπεριλαμβάνονται βουλευτές κουρδικής καταγωγής. Η Σουηδία έχει επίσης μαλακώσει τη στάση της έναντι του PKK, μετά από έρευνα του 2020 που «καθάρισε» την οργάνωση από την εμπλοκή στη δολοφονία το 1986 του πρώην πρωθυπουργού της Σουηδίας Olaf Palme.<br /><br />Πολύ λιγότεροι είναι οι Κούρδοι που θεωρούν τη Φινλανδία πατρίδα τους, όμως η μακροχρόνια δέσμευση του Ελσίνκι στα ανθρώπινα δικαιώματα διαμορφώνει τις πολιτικές της χώρας σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές όπλων, περιπλέκοντας τον τερματισμό της απαγόρευσης εξαγωγής όπλων στην Τουρκία, εν μέσω των αμφιλεγόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων της Άγκυρας κατά Κούρδων στο Ιράκ, στη Συρία και στην Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία είναι απίθανο να μπλοκάρει μόνιμα την ένταξη των δυο χωρών στο ΝΑΤΟ, δεδομένων των σημαντικών αντιδράσεων που θα υφίστατο η Άγκυρα από την υπόλοιπη συμμαχία. Ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ είναι ήδη αμφιλεγόμενος για ορισμένες χώρες-μέλη. Η Τουρκία έχει φτάσει στο παρελθόν κοντά στον πόλεμο με το άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα, για συνεχιζόμενες χωρικές διεκδικήσεις στην ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Αν η Τουρκία μπλοκάρει μόνιμα την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στη συμμαχία, τότε χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία θα μπορούσαν να αντιδράσουν με τιμωρητικά μέτρα όπως κυρώσεις, μειωμένους αμυντικούς δεσμούς και ερωτήματα αναφορικά με τη θέση της Άγκυρας στη συμμαχία. Αυτού του είδους η αντίδραση θα αποσταθεροποιούσε την ήδη εύθραυστη οικονομία της Τουρκίας και θα υπονόμευε την τρέχουσα εξωτερική πολιτική του Erdogan για «άνοιγμα» σε πρώην αντιπάλους για να ενισχύσει τους εμπορικούς δεσμούς και να αντισταθμίσει μέρος των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό.<br /><br />Θα μπορούσε επίσης να την εκμεταλλευτεί η τουρκική αντιπολίτευση και να τη χρησιμοποιήσει για να ενισχύσει τη δημόσια αντίληψη πως ο Erdogan είναι απρόβλεπτος και αναποτελεσματικός.<br /><br />Το ΝΑΤΟ δεν έχει ποτέ αποβάλει κάποιο μέλος του, ενώ η διαδικασία δεν διευκρινίζεται στην ιδρυτική χάρτα της συμμαχίας.<br /><br />Ακόμα και μια καθυστερημένη διαδικασία ένταξης θα σκλήραινε το αντιτουρκικό αίσθημα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, καθυστερώντας ή διαταράσσοντας συμφωνίες για βοήθεια και τα όπλα. Καθώς η Τουρκία «τραβάει» τη διαδικασία, ορισμένοι -συμπεριλαμβανομένων των επικριτών της Τουρκίας στο Κογκρέσο των ΗΠΑ- θα θελήσουν να πιέσουν την Άγκυρα να αποσύρει το βέτο της. Το Κογκρέσο μπορεί να μπει στον πειρασμό να μπλοκάρει αμερικανικές συμφωνίες όπλων όπως η δυνητική πώληση των F-16 στην Τουρκία· μπορεί επίσης να εφαρμόσει νέα τιμωρητικά μέτρα κατά της Τουρκίας, όπως κυρώσεις για το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι πολιτικοί της ΕΕ θα μπορούσαν να θέσουν ερωτήματα για τα 6 δισ. ευρώ ετησίως που στέλνει το μπλοκ στην Τουρκία για να στηρίξει τα 4 εκατ. πρόσφυγες που ζουν στη χώρα και τα δισεκατομμύρια ευρώ που παίρνει από τον προϋπολογισμό της ΕΕ ως υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ χώρα. Εν τω μεταξύ, οι ακτιβιστές μπορεί να απευθύνουν κάλεσμα για μποϊκοτάζ τουρκικών προϊόντων σε όλη την Ευρώπη.<br /><br />Η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας τελεί ήδη υπό καθεστώς κυρώσεων στο πλαίσιο της CAATSA, που τέθηκε σε ισχύ όταν η Τουρκία παρέλαβε το ρωσικό πυραυλικό σύστημα S-400 το 2020. Το Κογκρέσο εξακολουθεί επίσης να επικρίνει την άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, και ορισμένα μέλη του Κογκρέσου θεωρούν ότι η Άγκυρα υπονομεύει την αντιτρομοκρατική στρατηγική των ΗΠΑ στη Συρία, βάζοντας στο στόχαστρο το YPG.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε κυρώσεις στην ενεργειακή βιομηχανία της Τουρκίας ως αντίδραση στις επιθετικές έρευνες για υδρογονάνθρακες της Τουρκίας ανοικτά των ακτών της Κύπρου, που η ΕΕ θεώρησε ως παραβίαση της κυπριακής κυριαρχίας. Οι κυρώσεις είχαν μικρή μόνο επίπτωση στη γενικότερη οικονομία της Τουρκίας και δεν τη σταμάτησαν από το να κάνει έρευνες στα διαφιλονικούμενα ύδατα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί επίσης να ανησυχεί για την αυταρχική στροφή της κυβέρνησης Erdogan, αν και ακόμα δεν έχει επιβάλει κυρώσεις για το ζήτημα αυτό.<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Stratfor:Το τουρκικό παζάρι για Σουηδία-Φινλανδία μπορεί να γίνει μπούμερανγκ,

Το παιχνίδι των καθυστερήσεων στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Συμμαχία, προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις από τα Σκανδιν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αποστολή όπλων στην Ουκρανία μειώνει το στρατιωτικό μας αποτύπωμα στο Αιγαίο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="456" src="https://www.youtube.com/embed/_KaOnq_-Uqc" width="752" youtube-src-id="_KaOnq_-Uqc"></iframe></div><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η αποστολή όπλων στην Ουκρανία μειώνει το στρατιωτικό μας αποτύπωμα στο Αιγαίο.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ στην Αθήνα! Μας «πούλησαν» όλοι οι Λίβυοι και συμμετέχουν με πυραυλάκατο στην τουρκική άσκηση «Εφες».

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-02/%CE%91%CE%BA%CE%AC%CF%81%20%CE%9B%CE%B9%CE%B2%CF%8D%CE%B7.jpg?itok=3V38wgNP" width="761" /><br /><br /><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Αυξάνουν οι ενδείξεις πως το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων θα πάει νοτίως της Γαύδου στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο<br /><br />Κομμάτι κομμάτι η Τουρκία ετοιμάζει το κλίμα για το ερχόμενο καλοκαίρι.<br /><br />Χθες μια υποθετικά ήρεμη ημέρα καθώς αποχώρησε και το ερευνητικό Yunus, σημειώθηκαν 40 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου από συνολικά 16 αεροσκάφη της Τουρκίας.<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι πως τις 17 από αυτές τις έκαναν τρία αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και συλλογής πληροφοριών CN-235 καθώς χθες ήταν στην τελική της φάση η άσκηση του ελληνικού πολεμικού ναυτικού «Καταιγίδα» και η Άγκυρα ήθελε πάση θυσία να εντοπίσει τις κινήσεις των ελληνικών μονάδων και ειδικότερα των υποβρυχίων Παπανικολής.<br /><br />Τα δώδεκα μαχητικά F-16 που έστειλε η Τουρκία στο FIR Αθηνών βρήκαν απέναντί τους ισάριθμα ελληνικά με αποτέλεσμα, βλέποντας οι τούρκοι την ετοιμότητα και αποφασιστικότητα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, να αποχωρήσουν σε όλες τις περιπτώσεις παραμένοντας για μικρό χρονικό διάστημα στον Ελληνικό Εναέριο Χώρο και αποφεύγοντας σε κάθε περίπτωση τις εμπλοκές με τα ελληνικά μαχητικά! Χαρακτηριστικό είναι πως από τις 40 παραβιάσεις χθες, τα μαχητικά έκαναν μόλις τις εννέα!<br /><br />Οι υπόλοιπες 14 έγιναν από ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος των τούρκων.<br /><br />Ενώ όμως η «Καταιγίδα» λήγει και τυπικά αύριο, πολλά πλοία του ελληνικού στόλου θα παραμείνουν στη θάλασσα καθώς από τις 28 Μαϊου ξεκινά η κυρίως φάση της τουρκικής άσκησης «Εφες», που θα ολοκληρωθεί στις 9 Ιουνίου.<br /><br />Τα προκαταρκτικά στάδια της άσκησης πραγματοποιούνται ήδη στο πεδίο ασκήσεων Doğanbey στην επαρχία της Σμύρνης, εκεί που θα ολοκληρωθεί δηλαδή η άσκηση με μια διενέργεια απόβασης που θα προσομοιάζει απόβαση σε ελληνικό νησί. Πέρυσι διεξήχθη η Άσκηση Έφεσος-2021 με τη συμμετοχή χερσαίων, θαλάσσιων, αεροπορικών δυνάμεων και Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων. <br /><br />«Η πρώτη φάση είναι ασκήσεις διοίκησης και προσωπικού με χρήση υλικού υπολογιστών και συστημάτων υπολογιστών. Η δεύτερη φάση σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί με τη μορφή πρακτικών ενεργειών σε κοινές μονάδες.. Κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης, που έχει προγραμματιστεί για τις 28 Μαΐου – 9 Ιουνίου του τρέχοντος έτους, οι στρατιώτες θα αναπτύξουν από κοινού τις απαραίτητες δεξιότητες για χερσαίες και θαλάσσιες επιχειρήσεις και απόβαση» αναφέρει η σχετική ανακοίνωση των τουρκικών στρατιωτικών Αρχών. Στρατιωτικό προσωπικό από περίπου 40 χώρες συμμετέχει στην Άσκηση Εφέσου-2022 φέτος. Το ενδιαφέρον όμως έγκειται στο γεγονός πως ανάμεσα σε αυτές τις χώρες είναι και μια πυραυλάκατο που έφτασε από την…Λιβύη! Αυτό που έχει διαφύγει της προσοχής σε σημαντικό βαθμό στην ελληνική κοινή γνώμη είναι πως το παιχνίδι στη Λιβύη γυρίζει ολοένα και πιο πολύ υπέρ των τουρκικών συμφερόντων. Ακόμα και ο περίφημος Χαφτάρ δεν είναι πλέον και τόσο κοντά στην Αθήνα.<div><br />Η αποστολή λοιπόν αυτής της πυραυλακάτου ίσως να καταδεικνύει και το που θα πλεύσει στις αρχές Ιουλίου, σύμφωνα με τις τουρκικές εξαγγελίες, το τέταρτο πλωτό γεωτρύπανο της Άγκυρας. Αυξάνουν δηλαδή οι ενδείξεις πως το «Αλπαρσλάν» θα πλεύσει νοτίως της Γαύδου μέσα στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο προσκεκλημένο μια λιβυκής κυβέρνησης μαριονέτα των τουρκικών συμφερόντων… </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σοκ στην Αθήνα! Μας «πούλησαν» όλοι οι Λίβυοι και συμμετέχουν με πυραυλάκατο στην τουρκική άσκηση «Εφες».

Γιάννης Αναγνωστόπουλος Αυξάνουν οι ενδείξεις πως το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων θα πάει νοτίως της Γαύδου στο παράνομο τουρκολιβυκό μνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Φουντώνουν τα...ανεπιθύμητα σενάρια στο Αιγαίο! "Παλιά δυτική τακτική" βλέπουν οι Τούρκοι στις κινήσεις της Ελλάδας.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/thumbs_b_c_ee32496207a26c603734e0361b271d89.jpg?itok=6A1CPImF" width="843" /><br /><br /><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Τούρκος ακαδημαϊκός: Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ<br /><br />Ηαυξανόμενη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα σενάρια στο Αιγαίο, προειδοποιούν ειδικοί. «Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ», λέει ο ακαδημαϊκός Ali Bakeer.<br /><br />Με την επικύρωση της Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) από το ελληνικό κοινοβούλιο στις 13 Μαΐου, οι ΗΠΑ απέκτησαν πρόσβαση σε τρεις στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, επιπλέον αυτής που ήδη λειτουργούν.<br /><br />Εκτός από τη ναυτική βάση στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, την οποία οι ΗΠΑ λειτουργούν από το 1969, το MDCA θα επιτρέψει στον αμερικανικό στρατό να χρησιμοποιήσει τους στρατώνες του Στρατοπέδου Γεωργούλα του Βόλου , το Στρατόπεδο Εκπαίδευσης Λιτόχωρου και τους στρατώνες στο βορειοανατολικό λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.<div><br /></div><div>«Η ελληνική κυβέρνηση είπε ότι, η συμφωνία πρέπει να θεωρηθεί ως δείκτης του ανυψωμένου ρόλου της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον», αναφέρει.<br /><br />Ωστόσο, ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι η αυξανόμενη παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα σενάρια στην περιοχή του Αιγαίου.<br /><br />Μιλώντας στο πρακτορείο Anadolu, ο Ali Bakeer, επίκουρος καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Κατάρ, υποστήριξε ότι η χρήση της Ελλάδας για την υπονόμευση της Τουρκίας, είναι μια «παλιά και τυπική στρατηγική» ορισμένων δυτικών δυνάμεων. «Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και θα ενθαρρύνει μόνο την Αθήνα, να υιοθετεί ριψοκίνδυνες πολιτικές και να παίζει τον ρόλο του spoiler πιο συχνά», είπε ο Bakeer.<br /><br />Αυτό θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο για την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια, καθώς η Αθήνα μπορεί να ξεπεράσει τα όρια, πρόσθεσε.<br /><br />Ο Bakeer , επιπλέον, υποστήριξε ότι εάν τα πράγματα κλιμακωθούν μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, οι ΗΠΑ δεν θα έρχονταν να σώσουν την Ελλάδα όπως άδικα θα μπορούσαν να πιστέψουν ορισμένοι.<br /><br />Αναφερόμενος στη σημασία της Τουρκίας στη διατλαντική αρχιτεκτονική ασφάλειας, υπογράμμισε ότι η χώρα, η οποία διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη ένοπλη δύναμη στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ, απέδειξε πρόσφατα την αξία και τις δυνατότητές της στη Συρία, τη Λιβύη και την Ουκρανία.<br /><br />Αντίθετα, η Ελλάδα είναι ο «πραγματικός ταραξίας» των δυνάμεων του ΝΑΤΟ σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο, υποστήριξε ο Baker.<br /><br />«Η Αθήνα σέρνει όλο και περισσότερο το ΝΑΤΟ στα δικά της προβλήματα. Λόγω της Ελλάδας, η ΕΕ στερείται τώρα μια κρίσιμη εναλλακτική πηγή για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ρωσίας από την Ανατολική Μεσόγειο», πρόσθεσε.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη ανάπτυξη των ΗΠΑ στην Ελλάδα μπορεί να κάνει την Αθήνα «πιο απερίσκεπτη».<br /><br />Στο χειρότερο σενάριο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, είπε, οι ΗΠΑ θα πρέπει να παραμείνουν ουδέτερες και να πιέσουν για άμεση κατάπαυση του πυρός.<br /><br />«Διαφορετικά, η Ελλάδα θα οδηγήσει τις ΗΠΑ σε μεγαλύτερο πρόβλημα που θα εμποδίσει την ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που θέτουν η Ρωσία και η Κίνα», προειδοποίησε.<br /><br />Μιλώντας επίσης στο πρακτορείο Anadolu, ο Κοζάν Ερκάν, ανώτερος εμπειρογνώμονας άμυνας και ασφάλειας, υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ κλίνουν όλο και περισσότερο προς την Ελλάδα, περισσότερο υπό την κυβέρνηση Τζο Μπάιντεν.<br /><br />«Η επέκταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα γύρω από την Αλεξανδρούπολη αποτελεί άμεση απειλή για την Τουρκία», είπε.<br /><br />Ο Ερκάν υποστήριξε ότι η ανάπτυξη των ΗΠΑ στη χώρα σκοπεύει να αποτρέψει την Τουρκία από την απάντηση σε μια πιθανή επίθεση από την Ελλάδα.<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν θα εμπλακούν άμεσα σε πόλεμο μεταξύ των χωρών, αλλά η αυξανόμενη στρατιωτική συνεργασία και η συνεργασία τους στον τομέα της ασφάλειας και η ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ελλάδα, συμβάλλουν στην «ολοένα και πιο προκλητική στάση» της Αθήνας απέναντι στην Άγκυρα, είπε.<br /><br />Ο Ερκάν σημείωσε ότι, το πρόσφατο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας περιλαμβάνει μεγάλα επιθετικά οπλικά συστήματα. Μετά τα αεροσκάφη Rafale, η Ελλάδα τώρα επιδιώκει να αγοράσει μαχητικά F-35 stealth που είναι καθαρά επιθετικά συστήματα, εξήγησε.<br /><br />Ένας από τους λόγους πίσω από την επέκταση της παρουσίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, είναι η «συγκράτηση» της Τουρκίας, είπε, προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον θέλει μια «λιγότερο ανεξάρτητη» Τουρκία που θα λειτουργεί σύμφωνα με τα αμερικανικά συμφέροντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Φουντώνουν τα...ανεπιθύμητα σενάρια στο Αιγαίο! "Παλιά δυτική τακτική" βλέπουν οι Τούρκοι στις κινήσεις της Ελλάδας.

Ιωάννης Χάρχαρης Τούρκος ακαδημαϊκός: Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ Ηαυξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς από αχίλλειος πτέρνα τα νησιά μπορούν να γίνουν πλεονέκτημα.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/nhsia-aiagiou.jpg" width="809" /><br /><br /><b>Γκαρτζονίκας Παναγιώτης</b><br />Είναι ευρύτατα διαδομένη η θεώρηση της γεωγραφίας που βλέπει την Τουρκία να έχει μόνο πλεονεκτήματα και την Ελλάδα μόνο μειονεκτήματα. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να επιχειρηματολογήσει εναντίον αυτών των απόψεων, κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, εξετάζοντας την ηπειρωτική Ελλάδα και τον χώρο του Αιγαίου, η θεωρούμενη ως αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής άμυνας. Το τελευταίο μάλιστα και υπό το πρίσμα, όχι μόνο της τουρκικής πίεσης για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, αλλά και της ανοιχτής αμφισβήτησης της κυριαρχίας τους, που πλέον προβαίνει η Άγκυρα.<br /><br />Ενώ τα φυσικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά (έκταση, βουνά, ποτάμια, λίμνες, θάλασσες) παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους ανθρώπους που διαβιούν εκεί και με τις σχέσεις που αναπτύσσουν με την πάροδο του χρόνου. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες χώρες, είναι μια γεωγραφική “ανορθογραφία”. Σε έναν ηπειρωτικό κορμό, που αν αφαιρέσεις την Πελοπόννησο που ουσιαστικά είναι νησί, απομένει ένα τμήμα μικρής έκτασης, με ελάχιστο βάθος.<br /><br />Σε αυτό το τμήμα προσκολλάται ένας εκτεταμένος βραχίονας που είναι η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη, μια λωρίδα με μηδαμινό βάθος απομακρυνόμενη από τον κορμό. Αν σε αυτά προσθέσουμε τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου και το γεγονός ότι η χάραξη των βορείων συνόρων δεν συμμορφώνεται με κάποια στρατιωτική αμυντική λογική, τότε το πρόβλημα ασφαλείας του ελληνικού χώρου είναι δυσεπίλυτο.<br /><br />Ήδη από την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων εγέρθηκαν αμφιβολίες για το κατά πόσον η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να συμπεριλάβει τη Θράκη στην ελληνική επικράτεια. Ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μάλιστα, υπογράμμισε στη Βουλή τον Μάρτιο 1913 τη γεωγραφική τρωτότητα της επέκτασης, πέραν του εθνικού κορμού προς Ανατολάς, “άνευ σπονδυλικής στήλης”. Γεωγραφικούς, εν πολλοίς, λόγους επικαλέσθηκε και ο Ιωάννης Μεταξάς για να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να επεκταθεί στη Μικρά Ασία.<br /><br />Το ίδιο επιχείρημα έχουν υποστηρίξει έκτοτε και πολλοί άλλοι μέχρι σήμερα. Την περίοδο του Μεσοπολέμου, η ανησυχία για την άμυνα των βορείων συνόρων, οδήγησε ακόμη και σε συμμαχία με την Τουρκία και στη σύμπηξη του Βαλκανικού Συμφώνου. Μεταπολεμικά η ίδια τρωτότητα ήταν από τους πιο σημαντικούς λόγους που οδήγησαν την Ελλάδα να προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ, οπότε η άμυνα των ελληνικών συνόρων εντάχθηκε στο ευρύτερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης των δύο συνασπισμών.<br /><br />Γεωγραφική κατανομή<br /><br />Μετά το τέλος το Ψυχρού Πολέμου ο “από βορρά κίνδυνος” αποτελεί παρελθόν, τουλάχιστον για το προβλεπτό μέλλον. Στο Αιγαίο, η Ελλάδα κατάφερε, βοηθούμενη και από τη συγκυρία, να καταλάβει όλα τα νησιά, πλην Ίμβρου και Τενέδου, παρά την εγγύτητα των νησιών προς τις μικρασιατικές ακτές και να μείνει ο μόνος κυρίαρχος, αποκλείοντας τη Βουλγαρία.<br /><br />Το Αιγαίο είναι κατεξοχήν ελληνικό, παρά τα γεωγραφικά και γεωλογικά επιχειρήματα των Τούρκων, την αβελτηρία των οποίων οικτίρει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, αποδίδοντάς την στην έλλειψη στρατηγικής και Ναυτικού, κατάσταση την οποία προσπαθεί να ανατρέψει σήμερα ο Ερντογάν. Πάντως, ο Νταβούτογλου ακριβολογεί όταν περιέγραφε στο “Στρατηγικό Βάθος της Τουρκίας” την κατάσταση στο Αιγαίο: «Η βασική πηγή προβλήματος είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος».<br /><br />Άρα, η Ελλάδα διατηρεί τη Θράκη και ολόκληρο το Αιγαίο, παρά τη γεωγραφία, απώλεσε δε τη Μικρά Ασία για πολλούς άλλους λόγους, πριν φθάσουμε στους γεωγραφικούς. Δηλαδή, παρά τις γεωγραφικές δυσκολίες, η Ελλάδα καταφέρνει εδώ και εκατό χρόνια να διατηρεί την ακεραιότητά της και ελπίζουμε να τη διατηρήσει και μελλοντικά. Η Ελλάδα, βεβαίως, δεν αποτελεί τη μοναδική περίπτωση χώρας με τέτοια ανομοιόμορφη γεωγραφική κατανομή.<br /><br />Και τούτο επειδή όσο σημαντική και να είναι η γεωγραφία, στην άμυνα μιας χώρας υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες. Για παράδειγμα, εάν η χώρα είναι αποφασισμένη να υπερασπισθεί την επικράτειά της και να αποτρέπει δυνητικούς επιτιθέμενους, οι οποίοι υπολογίζουν το κόστος. Οι επιτιθέμενοι είναι δυνατόν να είναι ευάλωτοι σε άλλα γεωγραφικά σημεία, οι συσχετισμοί ισχύος να μεταβάλλονται ή να ανευρίσκονται σύμμαχοι με κοινά συμφέροντα.<div><br />Το γεωγραφικό πλεονέκτημα στη Θράκη<br /><br />Οι ίδιοι γεωγραφικοί χώροι μπορεί να προσφέρουν πλεονεκτήματα από μια άποψη, αλλά μειονεκτήματα από μια άλλη. Το ιδιόμορφο σχήμα της Ελλάδος θεωρείται μειονέκτημα, επειδή στον ηπειρωτικό χώρο στερείται βάθους από βορρά προς νότο, ενώ η Θράκη βρίσκεται απομακρυσμένη από τον εθνικό κορμό, με τον οποίο συνδέεται με τη στενή λωρίδα της ανατολικής Μακεδονίας. Και το Ισραήλ στερείται βάθους όχι μόνο στρατηγικού, αλλά και τακτικού. Κατάφερε, όμως, να αυξήσει εικονικά το βάθος του, χρησιμοποιώντας το έδαφος των αντιπάλων του και σήμερα οι εχθροί του έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούν να το εξαφανίσουν.<br /><br />Η γεωγραφική διαμόρφωση, όμως, δεν προσφέρει μόνο πλεονεκτήματα στην Τουρκία. Στην περιοχή της Θράκης, η “ζώνη επαφής” είναι περιορισμένη, μόνο διακόσια περίπου χιλιόμετρα, γεγονός που της επιτρέπει να αναπτύξει περιορισμένο μόνο αριθμό δυνάμεων, αδυνατώντας συνεπώς να αξιοποιήσει την αριθμητική της υπεροχή. Όπως και η Ελλάδα στη Μικρά Ασία, η Τουρκία δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα σχέδιο τύπου “Schlieffen” ή “Manstein” εναντίον της Ελλάδος. Να συγκεντρώσει δηλαδή τον όγκο των δυνάμεών της και να επιδιώξει την καταστροφή των αντίστοιχων ελληνικών σε μια αποφασιστική χερσαία μάχη εκμηδένισης.<br /><br />Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει όταν συγκρίνουμε τις εκατέρωθεν χερσαίες δυνάμεις, χωρίς να υπολογίζουμε και τους άλλους δυνητικούς αντιπάλους της Τουρκίας. Άρα το ότι δεν είναι δυνατή η συγκέντρωση των χερσαίων δυνάμεων είναι μεγαλύτερο μειονέκτημα για την Τουρκία παρά για την Ελλάδα, ενώ και οι δύο πλευρές είναι αναγκασμένες να ενεργήσουν «επί εξωτερικών γραμμών επιχειρήσεων», όπως θα έλεγαν οι παλιότεροι. Επιπρόσθετα, η Ανατολική Θράκη διαχωρίζεται με τα Στενά από τον τουρκικό κορμό και επομένως είναι ευάλωτη σε επίθεση από Δυσμάς προς Ανατολάς και με μικρό βάθος.<br /><br />Μειονεκτήματα και δυνατότητες των νησιών<br /><br />Ο γεωγραφικός παράγοντας, οσονδήποτε σημαντικός, δεν είναι ο μοναδικός στην άμυνα μιας χώρας. Οι Ισραηλινοί κατέλαβαν τη χερσόνησο του Σινά το 1967. Έτσι, αύξησαν σημαντικά το βάθος τους φθάνοντας στη διώρυγα του Σουέζ, «το μεγαλύτερο αντιαρματικό κώλυμα στον κόσμο» κατά τον <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Moshe_Dayan">Moshe Dayan</a>. Μετά από μόλις έξι χρόνια, διαπίστωσαν ότι το μεγαλύτερο βάθος δεν τους πρόσφερε περισσότερη ασφάλεια.<br /><br />Ο εκτεταμένος νησιωτικός χώρος του Αιγαίου παρουσιάζει δύο μειονεκτήματα για την Ελλάδα: Πρώτον, η υπεράσπισή του από πλευράς στρατού απαιτεί μια αντιοικονομική διασπορά των δυνάμεων. Δεύτερον, η Τουρκία από την άλλη πλευρά, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία, μπορεί να επιτεθεί σε όποιο ή όποια από τα πολυάριθμα νησιά μας επιλέξει. Το μειονέκτημα αυτό, ωστόσο, αντισταθμίζεται μερικώς από το γεγονός ότι οι αμφίβιες επιχειρήσεις είναι οι πιο απαιτητικές. Για να τις υλοποιήσει κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο ορισμένες δυνάμεις. Η Ελλάδα πρέπει να θεωρεί το Αιγαίο ως ενιαίο χώρο, ως μία περιοχή επιχειρήσεων και όχι ως άθροισμα νησιών μέσα σε μια θαλάσσια περιοχή.<br /><br />Τα νησιά, προσφέρουν στη δική μας πλευρά δύο σοβαρά πλεονεκτήματα. Πρώτον, δύνανται να χρησιμεύσουν ως βάσεις ειδικών επιχειρήσεων εναντίον των μικρασιατικών παραλίων και να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα και σοβαρές διαταραχές (disruptions) στις εχθρικές δυνατότητες, εξαιρετικά σημαντικότερα σε σχέση με το παρελθόν. Δεύτερον και σπουδαιότερο, οι δυνατότητες των σύγχρονων πυραυλικών συστημάτων εναντίον στόχων επιφανείας, αντιαεροπορικών όπλων, αλλά και αντιπλοϊκών βλημάτων, προσφέρουν επίσης νέες δυνατότητες, αδιανόητες παλιότερα.<br /><br />Τα νησιά, λειτουργώντας με αυτά τα πυραυλικά συστήματα ως αλυσίδα βάσεων, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες επιχειρησιακές αντιλήψεις περί Αντι-πρόσβασης και Απαγόρευσης Περιοχής (Antiaccess, Area Denial-A2/AD), μπορούν να καταστήσουν την Ελλάδα ικανή να απαγορεύσει στην Τουρκία τον έλεγχο του θαλάσσιου και εναέριου χώρου του Αιγαίου.<br /><br />Μια τέτοια αντίληψη συνεπάγεται αφενός μεν ότι οι χερσαίες δυνάμεις δεν θα αναμένουν τον εχθρό στην ακτή αφετέρου δε ότι η Αεροπορία και το Ναυτικό μπορούν να αποδεσμευθούν μερικώς από κάποιους παραδοσιακούς ρόλους και να αναλάβουν νέους. Τις αντιλήψεις αυτές χρησιμοποιεί η Κίνα στον δυτικό Ειρηνικό για να απαγορεύσει την προσέγγιση των Αμερικανών στις κινεζικές ακτές, χρησιμοποιώντας δύο αλυσίδες νησιών, μία απομακρυσμένη και μία δεύτερη εγγύς των ακτών της. Έχει φθάσει μάλιστα μέχρι του σημείου να “κατασκευάζει” και νησιά εκεί όπου δεν υπάρχουν, για να εγκαταστήσει πάνω τους πυραυλικά συστήματα.</div><div><br />Η αποστρατιωτικοποίηση και οι δύο παγίδες<br /><br />Η αποστέρηση από την Ελλάδα του παραπάνω σημαντικού πλεονεκτήματος αποτελεί βασική επιδίωξη της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η αποστρατιωτικοποίηση. Να συμφωνήσει δηλαδή η Ελλάδα να μην εγκαταστήσει πυραυλικά συστήματα στα νησιά. Αν και εγείρονται ερωτήματα με την πρόσφατη αναφορά του Αμερικανού υπουργού Άμυνας για «κρίσιμης σημασίας οπλικά συστήματα» που στέλνει η χώρα μας στην Ουκρανία, θεωρώ ότι τελικώς καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα συναινέσει σε έναν τέτοιον ακρωτηριασμό μιας τόσο σοβαρής δυνατότητάς μας. Παρά ταύτα εδώ ελλοχεύουν δύο παγίδες.<br /><br />Η πρώτη είναι να πεισθεί, αφού πιεσθεί, η Ελλάδα να απόσχει από την εγκατάσταση “επιθετικών” όπλων εγγύς των μικρασιατικών ακτών για να μην απειλεί την Τουρκία. Είναι πασιφανές, ωστόσο, ότι ο επιτιθέμενος, με την πολιτική έννοια, είναι η Τουρκία. Από στρατηγικής πλευράς η Ελλάδα είναι αμυνόμενη. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει απλώς να καλύπτεται για να αποφύγει τα κτυπήματα του αντιπάλου.<br /><br />Υπάρχει και δεύτερη πονηρή παγίδα. Συγκεκριμένα, να ισχυρισθούμε ότι δεν δεχόμαστε αποστρατιωτικοποίηση, εφόσον οι στρατιωτικές μονάδες, πεζικού και άλλες, παραμένουν στα νησιά, ωστόσο δεν θα προχωρήσουμε και σε εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων στα νησιά. Ο δεύτερος τρόπος είναι να μην γίνει καμία συμφωνία αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, αλλά η Τουρκία να μας απειλεί, με διάφορους τρόπους, να απόσχουμε από μια τέτοια ενέργεια και εμείς, μη φιλοπόλεμοι όντες, να συμμορφωθούμε. Φυσικά και έχουμε γίνει ειδικοί στη δικαιολόγηση τέτοιων αποφάσεων, διακηρύσσοντας ότι παραμένει μεν δικαίωμά μας θα το ασκήσουμε δε όποτε κρίνουμε οι ίδιοι κάπου στο μέλλον κλπ.<br /><br />Συμπερασματικά, η γεωγραφία δεν προσδιορίζει ντετερμινιστικά τη μοίρα μιας χώρας και αποτελεί μύθο ο ισχυρισμός ότι η χώρα μας είναι σε μειονεκτική θέση από αμυντικής πλευράς λόγω γεωγραφίας. Η γεωγραφική διαμόρφωση παρουσιάζει σοβαρά πλεονεκτήματα για την Ελλάδα, τα οποία μπορεί να εκμεταλλευθεί. Αν αποφασίσουμε να μην το κάνουμε, δεν θα μας φταίει η γεωγραφία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς από αχίλλειος πτέρνα τα νησιά μπορούν να γίνουν πλεονέκτημα.

Γκαρτζονίκας Παναγιώτης Είναι ευρύτατα διαδομένη η θεώρηση της γεωγραφίας που βλέπει την Τουρκία να έχει μόνο πλεονεκτήματα και την Ελλάδα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Εξωτερική πολιτική με το βλέμμα στις δημοσκοπήσεις και πρόωρες εκλογές»;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/stolos_26_may_013.jpg"><img height="375" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/stolos_26_may_013-696x522.jpg" width="854" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ</b><br />Η εθνοκαπηλεία και ο κακός εννοούμενος «πατριωτισμός» είναι το τελευταίο καταφύγιο όσων βλέπουν το πολιτικό τους τέλος να έρχεται. Μόνο που αυτό το καταφύγιο έχει μέσα και «περίεργους σκορπιούς» που μπορεί να έχουν επώδυνο τσίμπημα…<br /><br />Ας τα πάρουμε από την αρχή: Η κυβέρνηση έχει αποτύχει παταγωδώς σε όλα όσα είχε υποσχεθεί στους πολίτες.<br /><br />-Η οικονομία (στο τμήμα που μας αφορά ως πολίτες) πάει από το κακό στο χειρότερο. Η ακρίβεια έχει «καταπιεί» το διαθέσιμο εισόδημα και οι κυβερνητικές αποφάσεις για «στήριξη» των χαμηλότερων εισοδημάτων είναι ανεπαρκέστατες. Ειδικά στον τομέα της ενέργειας οι αυτοσχεδιασμοί (πχ. κλείνω τους λιγνιτικούς σταθμούς για να τους ανοίξω λίγο αργότερα) οδήγησαν σε τραγικές καταστάσεις που τις πληρώνουμε όλοι…<br /><br />-Οι εργασιακές σχέσεις έχουν χειροτερεύσει με αποτέλεσμα να υπάρχει (μεταξύ άλλων) και μια άτυπη «απεργία» μεγάλου μέρους εργαζομένων οι οποίοι αρνούνται να προσέλθουν σε τουριστικές «εργασιακές γαλέρες» με μικρούς μισθούς, μεγάλα ωράρια και μηδενικά δικαιώματα…<br /><br />-Η ελευθερία του Τύπου έχει κατρακυλήσει στην 108η θέση παγκοσμίως και στην τελευταία θέση της ΕΕ. Μέχρι και η αρμόδια ευρωπαία επίτροπος Βέρα Γιούροβα αναγκάστηκε να καλέσει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Γιάννη Οικονόμου για συστάσεις…<br /><br />-Η διαχείριση της πανδημίας μόνο επιτυχημένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Οι νεκροί πλησιάζουν τους 30.000, το ΕΣΥ έχει αφεθεί στην τύχη του και οι κυβερνητικές αποφάσεις είναι συνεχώς αλληλοαναιρούμενες…<br /><br />Αυτά και πολλά άλλα δημιούργησαν μια μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες των πολιτών και της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής. Η στάση αναμονής έχει μετατραπεί σε δυσφορία και οργή. Είναι χαρακτηριστικό ότι όπου θέλουν να περιοδεύσουν οι κυβερνητικοί παράγοντες και ο πρωθυπουργός, απαιτείται και ισχυρή αστυνομική παρουσία…<br /><br />Σε αυτό το κλίμα το κυβερνητικό επιτελείο φαίνεται ότι αποφάσισε να επενδύσει στην δημιουργία εικόνας για τον πρωθυπουργό ενός «εθνικού ηγέτη παγκοσμίου βεληνεκούς». Ελπίζουν ότι αυτή η εικόνα θα κυριαρχήσει (με την βοήθεια «πρόθυμων» ΜΜΕ…) και θα κάνει να ξεχαστούν όλα τα προηγούμενα.<br /><br />Γι’αυτό υπήρξαν οι «ουρανομήκεις ζητωκραυγές» για την ομιλία του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, ενώ υποβαθμίστηκαν οι τουρκικές προκλήσεις στην Αλεξανδρούπολη και στο Αιγαίο και σχεδόν εξαφανίστηκε κάθε κριτική για την πολιτική «ίσων αποστάσεων» που τήρησαν οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Με λίγα λόγια η κυβέρνηση ασκεί εξωτερική πολιτική απευθυνόμενη στο εσωτερικό ακροατήριο και ειδικά σε όσους βρίσκονται στα δεξιά της ΝΔ…<br /><br />Είναι σαφές ότι τα καμώματα και οι απειλές του Ερντογάν δεν αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση σαν ένα εθνικό ζήτημα με την δημιουργία μιας μεγάλης υπερκομματικής ασπίδας προστασίας της χώρας, αλλά αντιθέτως την εντάσσουν σε ένα πλαίσιο μικροκομματικής αξιοποίησης. Δεν αποτελεί κυρίαρχη στόχευση το πως θα αντιμετωπιστούν οι τουρκικές απειλές, αλλά το πώς αυτό θα ενισχύσει το ηγετικό προφίλ του κ.Μητσοτάκη…<br /><br />Έχουμε λόγους λοιπόν να ανησυχούμε, διότι όταν ασκείς εξωτερική πολιτική με το βλέμμα προς τα μέσα (κάτι που κάνει και ο Ερντογάν σε ό,τι τον αφορά), τότε όχι μόνο δεν βρίσκονται λύσεις, αλλά αντιθέτως έρχεται κοντύτερα το ενδεχόμενο απρόβλεπτων καταστάσεων…<br /><br />Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες για το ενδεχόμενο να αξιοποιηθεί η τουρκική απειλή για να οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές, ελπίζω να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα γιατί αυτό περικλείει κινδύνους. Εμείς ζητάμε επίμονα εκλογές για να αλλάξει η αποτυχημένη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι για να γεμίσουν πάλι οι πλατείες από «Ελλαδέμπορους» όπως τότε με την συμφωνία των Πρεσπών…<br /><br />Στο κάτω-κάτω αυτοί που έλεγαν ότι ο αέρας παρέσυρε τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη και τα έφερε σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνικά παράλια, δεν είναι οι πλέον κατάλληλοι για να μιλούν για «αποφασιστική στάση»…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Εξωτερική πολιτική με το βλέμμα στις δημοσκοπήσεις και πρόωρες εκλογές»;

Γράφει ο  ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ Η εθνοκαπηλεία και ο κακός εννοούμενος «πατριωτισμός» είναι το τελευταίο καταφύγιο όσων βλέπουν το πολιτικό τους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κωνσταντινούπολη Ιστανμπούλ και το Αιγαίο Turkaegean; Θα ασχολήθεί κάποιος;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/turkaegean.png"><img height="343" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/turkaegean-696x343.png" width="832" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μετά το όνομα Μακεδονία, θα εκχωρήσουμε και το όνομα του Αιγαίου ;</span></h3><div>Του<b> Δρα Δημ. Σταθακόπουλου </b><br />Σλάβοι που κατοίκησαν στη Μακεδονία, αυτονομάστηκαν de facto Μακεδόνες.<br />Χρόνια μετά , με τη συναίνεση του ιδιοκτήτη του ιστορικού ονόματος Μακεδονία, δηλ. της Ελλάδας , ονομάστηκαν και de jure ΒορειοΜακεδόνες , ή Β. Μακεδόνες και τελικά (Северна) Македония η χώρα, σύμφωνα με όλες τις τουριστικοεμπορικές προβολές της.<br /><br /> Στην αρθρογραφία μου ( Ιούνιος 2018) , είχα εξηγήσει, γιατί η Τουρκία θα δει τα παραπάνω ως αδυναμία της Ελλάδας και συν τω χρόνω θα πράξει αντίστοιχα το ίδιο.<br />Και όντως συνέβη , ασχέτως εάν κάποιοι το ανακάλυψαν σήμερα.<br /><br />Τουρκομάνοι που έφτασαν στην πολυεθνική μεν Βυζαντινή αυτοκρατορία , αλλά ορθόδοξη χριστιανική και Ελληνόφωνη , ονομάστηκαν Saljūqiyān-i Rūm , Σουλτανάτο των Rum-ιών. Με την παρακμή του μεσαιωνικού Ελληνισμού και τον εξισλαμισμό ντόπιων πληθυσμών της Μ. Ασίας και Βαλκανικής , θεωρήθηκαν Τούρκοι. Στο διάβα του χρόνου 1299-1923 ίδρυσαν την πολυεθνική μεν , αλλά κυρίως μουσουλμανική και τουρκόφωνη οθωμανική αυτοκρατορία/ Davlet-i Âliyye-i Osmâniyye και από 29.10.1923 την Türkiye Cumhuriyeti/ Τουρκική Δημοκρατία που βρέχεται στο δυτικό της μέτωπο από το Αιγαίο, Ege Τουρκικά.</div><div><br />Τα τελευταία χρόνια λοιπόν, στη διαφημιστική προβολή του Τουρκικού οργανισμού τουρισμού , ονομάζουν το Αιγαίο που βρέχει τις δυτικές ακτές της Μ. Ασίας ( Τουρκίας) ως <a href="https://goaegeanturkiye.com/">Turkaegean/ Τουρκοαιγαίο</a>.</div><div><br />Τι μας κάνει να πιστεύουμε πως θα σταματήσουν εκεί , όταν ήδη δηλώνουν πως δεν μπλοφάρουν και αμφισβητούν την Ελληνική κυριαρχία των νησιών, ονομάζουν εθνικά Τούρκους τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης και έχουν ανοιχτό μέτωπο επί 48 χρόνια στην Κύπρο ;<br /><br />Η συναίνεση και ανοχή εκχώρησης εθνικών ιστορικών ονομάτων, είναι εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και μάλιστα χωρίς αντίσταση .</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Κωνσταντινούπολη Ιστανμπούλ και το Αιγαίο Turkaegean; Θα ασχολήθεί κάποιος;

Μετά το όνομα Μακεδονία, θα εκχωρήσουμε και το όνομα του Αιγαίου ; Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου Σλάβοι που κατοίκησαν στη Μακεδονία, αυτονομά...

Διαβάστε την συνέχεια

DW: Τα κάνει όλα μόνο για προεκλογικούς λόγους ο Ερντογάν;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/07/erdogan--790x400.jpg" /><br /><br />Οι εξελίξεις κινούνται με γρήγορους ρυθμούς. Πριν από λίγους μήνες όλα τα σημάδια έδειχναν προς την κατεύθυνση μίας αποκλιμάκωσης. Η Άγκυρα προσπαθούσε σε διάφορα μέτωπα να αποκαταστήσει τις διαλυμένες σχέσεις με τους γείτονές της. Στο τέλος, ακόμη και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επωφελήθηκαν – για ένα σύντομο χρονικό διάστημα – από την επίθεση γοητείας του Ερντογάν. Τα πράγματα άλλαξαν με τον πόλεμο στην Ουκρανία που παρείχε στον Τούρκο πρόεδρο το διεθνές πλαίσιο να προβάλει τον εαυτό του (και τη χώρα του) ως διαμεσολαβητή, ακόμη και ως ειρηνοποιό.<br /><br />Ωστόσο, η Άγκυρα είχε πάνω απ’ όλα τα δικά της συμφέροντα κατά νου. Δεν συμμετέχει στις οικονομικές κυρώσεις κατά του Πούτιν. Σήμερα, η Τουρκία θεωρείται η τελευταία ανοιχτή πύλη της Ρωσίας προς τη Δύση. Η ανακοίνωση του Ερντογάν ότι θα ασκήσει βέτο στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ αποτελεί πολιτική βόμβα στους κόλπους της συμμαχίας. Με την προειδοποίησή του ο Ερντογάν καταστρέφει την εικόνα του ενιαίου μετώπου που η Δύση καλλιέργησε απο την αρχή του πολέμου.<br /><br />Πληθαίνουν οι φήμες για πρόωρες εκλογές στην Τουρκία<div><br />Η απειλή του βέτο είναι απλώς η αρχή. Εδώ και εβδομάδες, οι τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου πάνω από το Αιγαίο δηλητηριάζουν τις σχέσεις στη νοτιοανατολική πτέρυγα της συμμαχίας. Έρχονται στο μυαλό μνήμες του 2020, όταν η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονταν στα πρόθυρα στρατιωτικής σύρραξης. Οι πρόσφατες προσβολές του Ερντογάν κατά του Έλληνα πρωθυπουργού μετά το επιτυχημένο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον αποτελούν μια λεκτική κλιμάκωση μοναδική στην ιστορία της δυτικής συμμαχίας.<br /><br />Και οι μονομερείς ενέργειες της Άγκυρας έχουν συνέχεια. Ο πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε νέα τουρκική εισβολή στη βόρεια Συρία. Από το 2016 η Άγκυρα έχει διεξαγάγει τρεις φορές πόλεμο στη γειτονική χώρα θέτοντας υπό τον έλεγχό της μεγάλες περιοχές στη μεθοριακή περιοχή. Η επίσημη δικαιολογία κάθε φορά ήταν – και παραμένει – η ίδια: καταπολέμηση του κουρδικού PKK και των συμμάχων του.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αυτό είναι μόνο ένα μέρος της αλήθειας. Ο πραγματικός λόγος για την απειλούμενη νέα κλιμάκωση εντοπίζεται στην ίδια την Τουρκία. Ο Ερντογάν ενεργεί από εσωτερικό πολιτικό υπολογισμό και από το φόβο μιας επικείμενης ήττας στις εκλογές. Για μια ακόμη φορά πληθαίνουν οι φήμες για πρόωρες εκλογές στην Τουρκία. Ένας πόλεμος κατά των Κούρδων είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να αποσπάσει την προσοχή από την καταστροφική οικονομική κατάσταση και να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους. Ήδη η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι σκοπεύει να εγκαταστήσει πολλούς Σύρους πρόσφυγες, που κάθε άλλο παρά δημοφιλείς είναι στον τουρκικό πληθυσμό, στις “απελευθερωμένες” ζώνες της βόρειας Συρίας.<br /><br />Ο Ερντογάν εμφανίζεται ως υπερασπιστής του τουρκικού έθνους</div><div><br />Όμως η κατάσταση στην περιοχή ειναι συγκεχυμένη. Τα σχέδια του Ερτογάν συναντούν αντίσταση στην Δύση. Οι Κούρδοι στη βόρεια Συρία είναι οι σημαντικότεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Για τον Τούρκο πρόεδρο οι αντιρρήσεις των ΗΠΑ και της Δύσης για ένα νέο πόλεμο στην Συρία είναι δευτερεύουσας σημασίας. Για τον Ερντογάν το βασικό κίνητρο είναι το αναμενόμενο εσωπολιτικό όφελος από μια νέα κλιμάκωση.<br /><br />Όταν δύο σύμμαχοι διαφωνούν, ένας τρίτος επωφελείται – και αυτός ο τρίτος είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Ρώσοι έχουν ήδη αποσύρει τα στρατεύματά τους από την περιοχή των συνόρων της Τουρκίας με τη Συρία. Η Μόσχα έχει μεταφέρει ένα μέρος των 60.000 στρατιωτών της στη Συρία στην Ουκρανία ως ενισχύσεις. Μπορεί να υποτεθεί ότι η Άγκυρα και η Μόσχα συντονίζουν τις ενέργειές τους στη Συρία.<br /><br />Σε περίπτωση ενός νέου πολέμου στη Συρία, η δημόσια κριτική του Ερντογάν στις δημοκρατίες της Δύσης αναμένεται να ενταθεί. Οι προβλεπόμενες εντάσεις με την Δύση είναι δώρο Θεού για την προεκλογική εκστρατεία του Ερτογάν. Για άλλη μια φορά θα παρουσιαστεί ως ο υπερασπιστής του μεγάλου τουρκικού έθνους, προστατεύοντας τη χώρα από το ξεπούλημα των εθνικών της συμφερόντων στη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

DW: Τα κάνει όλα μόνο για προεκλογικούς λόγους ο Ερντογάν;

Οι εξελίξεις κινούνται με γρήγορους ρυθμούς. Πριν από λίγους μήνες όλα τα σημάδια έδειχναν προς την κατεύθυνση μίας αποκλιμάκωσης. Η Άγκυρα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραλήρημα σε τουρκική τηλεόραση: «Σε 152 νησιά δεν έχει καθοριστεί κυριαρχία» - «Ίσως πάρουμε κάποια».

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_1200x675/public/2022-05/cnnturk-panel-ellinotourkikia.jpg?itok=k2K78Rsk" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_1200x675/public/2022-05/cnnturk-panel-ellinotourkikia.jpg?itok=k2K78Rsk" width="788" /></a></div><div><br /></div><div>Δεν πίστευε στα αυτιά του ο πρόεδρος του κόμματος «Πατρίδα» Μουαρέμ Ιντζέ, φώναζε πως «δεν βλέψεις στα νησιά κανενός». Ούτε μισό σχόλιο από τον διευθυντή της Hurriyet για τα απίστευα πράγματα που ακούστηκαν στο πάνελ της εκπομπής που συντόνιζε.</div><div><br /></div><div>Απίστευτα μοιάζουν τα όσα ακούστηκαν σε εκπομπή του CNN Turk κατά τη διάρκεια συζήτησης για τα ελληνοτουρκικά.</div><div><br /></div><div>Ο δημοσιογράφος Ζαφέρ Σαχίν έφτασε στο σημείο να πει ότι στο Αιγαίο υπάρχουν 152 νησιά που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους και πως ίσως στο μέλλον θα μπορούσε να τα καταλάβει η Τουρκία.</div><div><br /></div><div>Δεν πίστευε στα αυτιά του ο πρόεδρος του κόμματος «Πατρίδα» Μουαρέμ Ιντζέ. Απάντησε ότι η Τουρκία δεν έχει βλέψεις στα νησιά κανενός και ρωτούσε τον δημοσιογράφο εάν αυτό που λέει είναι «να πάμε να τα πάρουμε». Ο απάντησε κυνικά: «ίσως τα πάρουμε, ποιος ξέρει;».</div><div><br /></div><div>Η αντιπαράθεση των δύο ανδρών συνεχίστηκε για τη συνθήκη της Λωζάνης με τον μεν δημοσιογράφο να στηρίζει τις επιδιώξεις Ερνογάν περί επικαιροποίησης και τον πολιτικό να απαντά ότι είχαν παραχωρηθεί από την εποχή των σουλτάνων. </div><div><br /></div><div>Αξίζει να σημειωθεί ότι ο διευθυντής της Hurriyet Αχμέτ Χακάν που συντόνιζε τη συζήτηση, δεν έκανε ούτε μια παρέμβαση για τα όσα απαράδεκτα ακούστηκαν.</div><div><br /></div><div>Αναλυτικά ο διάλογος:</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Ο λόγος που ο Μητσοτάκης σπεύδει στις ΗΠΑ είναι επειδή φοβάται την επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Η δήλωση του προέδρου Ερντογάν για επικαιροποίηση της, έχει πολλές βαθιές έννοιες.</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Τι θα επικαιροποιήσετε; Τέτοια πράγματα δεν γίνονται</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Μα πήγαμε και δώσαμε τα νησιά που βρίσκονται μπροστά στη μύτη μας</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Μα τι λες να πάμε να τα πάρουμε;</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Ίσως τα πάρουμε, ποιος ξέρει;</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Αυτά δεν τα δώσαμε στη Λωζάννη. Αυτά ο Σουλτάνος ήδη  τα είχε παραχωρήσει. Ο  Αμπντουλ Χαμίτ είχε δώσει την Κύπρο, τα νησιά είχαν παραχωρηθεί πάλι από την εποχή των Σουλτάνων. Μην το κάνετε αυτό! Εκεί ήταν οι Ιταλοί, κι άλλοι. Δεν χάθηκαν με τη Λωζάννη.</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Δηλαδή τι θα κάνετε θα καταλάβετε τα νησιά;</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Θα το δούμε τι θα συμβεί στο μέλλον. Μακάρι!</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Μα τι λες; Αν είναι δυνατόν! Βλέπετε όνειρα; Δεν έχουμε βλέψεις στα νησιά κανενός! 100 με 150 χρόνια πριν έχουν υπογραφεί οι συνθήκες.</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Εκεί υπάρχουν 152 νησιά που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.</div><div><br /></div></div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Παραλήρημα σε τουρκική τηλεόραση: «Σε 152 νησιά δεν έχει καθοριστεί κυριαρχία» - «Ίσως πάρουμε κάποια».

Δεν πίστευε στα αυτιά του ο πρόεδρος του κόμματος «Πατρίδα» Μουαρέμ Ιντζέ, φώναζε πως «δεν βλέψεις στα νησιά κανενός». Ούτε μισό σχόλιο από ...

Διαβάστε την συνέχεια