Σοκ από δυτικό ΜΜΕ: ''Έρχεται σύγκρουση μικρής κλίμακας στο Αιγαίο & μετά διαπραγματεύσεις!''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx2-IoGMqpD-tL9wNedX3pF3hlb1OQmb4_s5ayxhh6Lc0gf5LIgsPYwhiA96ciA0Vb0CXwjINJLu4INJ1t17ya8vOfyoe02GCdZ1YhZAghEzKX53aGbOCFeohybWocnc1XlYTGbRTosgU/s1000/aigaio_oruc.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx2-IoGMqpD-tL9wNedX3pF3hlb1OQmb4_s5ayxhh6Lc0gf5LIgsPYwhiA96ciA0Vb0CXwjINJLu4INJ1t17ya8vOfyoe02GCdZ1YhZAghEzKX53aGbOCFeohybWocnc1XlYTGbRTosgU/w640-h384/aigaio_oruc.gif" width="640" /></a></div><div><br /></div><div><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br /><br />Ποιο είναι το πιθανό αληθινό σχέδιο Ερντογάν για Α.Μεσόγειο και Αιγαίο κατά της Ελλάδος<br /><br />Το πραγματικό σχέδιο της Άγκυρας αποκαλύπτει <a href="https://www.intellinews.com/will-turkey-and-greece-fight-a-war-over-east-mediterranean-gas-195356/"><b> ξένη ιστοσελίδα</b>,</a> με το σενάριο ενός πιθανού ελληνοτουρκικού επεισοδίου που θα έχει προεκτάσεις ώθησης σε μια “αναγκαστική διαπραγμάτευση” με την Αθήνα σε μια σειρά ζητημάτων. <br /><br />“Εάν το διεθνές δικαστήριο δεν είναι επιλογή, τότε οι φιλοδοξίες της Άγκυρας μπορούν να επιτευχθούν μόνο μετά από μια διαπραγματευτικού τύπου διευθέτηση, ή μια ειρηνευτική διάσκεψη εάν θέλετε, στην οποία όμως Αθήνα και Λευκωσία θα κάνουν παραχωρήσεις που θα είναι τόσο ορατές όσο και δυσάρεστες για Έλληνες και Eλληνο-Κύπριους”, αναφέρει το δημοσίευμα.<br /><br />Η Άγκυρα πιθανόν προετοιμάζει ήδη το έδαφος για αυτό το σενάριο, διεκδικώντας όχι μόνο την ΑΟΖ στα νοτιοανατολικά και ανατολικά της Κύπρου, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της ΑΟΖ στα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κύπρου.<br /><br />“Χωρίς καμία νομική υπόσταση, αυτός ο ισχυρισμός μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μετά από κάποια τελική διαπραγμάτευση μετά όμως από κάποιας μορφής ρήξη σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο.<br /><br />Οι ισχυρισμοί της Άγκυρας για ΑΟΖ στο Αιγαίο είναι ένα δεύτερο, ακόμα πιο επικίνδυνο σενάριο και ο αδύναμος κρίκος στην σειρά των τουρκικών σχεδίων για την Ελλάδα.<br /><br />Ένα οποιαδήποτε συνέδριο «ειρήνης» όμως, δεν μπορεί να προκύψει από το πουθενά. Για να έχουμε μια διάσκεψη ειρήνης πρέπει πρώτα να έχουμε μία σύγκρουση (αν όχι πραγματικό πόλεμο).<br /><br />Αυτός είναι το σενάριο, το οποίο προσπαθεί να επιτύχει η Άγκυρα τώρα. Πρέπει να αναμένουμε την Τουρκία να κλιμακώνει την ναυτική δράση της γύρω από την Κύπρο και στο Τρίγωνο του Καστελορίζου, τόσο σε συχνότητα όσο και σε ένταση το επόμενο διάστημα. Αυτό συμβαίνει ήδη”, τονίζει το ίδιο.<br /><br />Υπάρχει ένα ισχυρό προηγούμενο για τη στρατηγική της Άγκυρας, που αφορά ένα κλώνο αυτής της μεθόδου που χρησιμοποίησε η Ισλανδία για να δημιουργήσει τη δική της ΑΟΖ το 1973, κατά την οποία μια χούφτα κορβετών νίκησε ολόκληρο το δανικό Βασιλικό Ναυτικό με την πυροδότηση μιας μόνο (μη θανατηφόρου) βολής, τονίζει το ίδιο.<br /><br />Μία από τις βασικές φιλοδοξίες της Τουρκίας είναι να αποτρέψει οποιοδήποτε θέλει να ανακαλύψει νέα αποθέματα στις περιοχές που έχει μαρκάρει.<br /><br />Η κύρια επιδίωξη για την τουρκική πλευρά είναι να κερδίσει με έναν διακανονισμό όλα τα ενεργειακά αποθέματα στο τραπέζι, κάνοντας μόνο επίδειξη δύναμης.<br /><br />“Η εύλογη ανησυχία για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη είναι το όλο σκηνικό που βλέπουμε εδώ και μεγάλο διάστημα στην Α.Μεσόγειο, να μετατραπεί σε μια στρατιωτική σύγκρουση, είτε τυχαία είτε από σχεδιασμό.<br /><br />Στους υπολογισμούς των Τούρκων συμπεριλαμβάνονται βέβαια και τα ατυχήματα που δύνανται να συμβούν.<br /><br />Οι δύο χώρες όμως είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Η Συνθήκη για την Βόρειο Ατλαντική συμμαχία δεν αναφέρει πουθενά τι θα συμβεί αν ένα μέλος επιτεθεί σε άλλο, μια ακατανόητη ιδέα το 1949. Ωστόσο, αυτό που λέει ξεκάθαρα είναι ότι εάν κάποιο μέλος δεχθεί επίθεση από τρίτο μέρος (που δεν ανήκει στο ΝΑΤΟ) τα άλλα μέλη θα το υπερασπιστούν.<br /><br />Η Άγκυρα γνωρίζει απόλυτα ότι το να γίνει αυτή ο «επιτιθέμενος» μπορεί να στρέψει όλο το ΝΑΤΟ επάνω της. Αυτή η σκέψη πιθανότατα θα αποτρέψει την τουρκική πλευρά από τη χρήση στρατιωτικής δύναμης, συνεχίζει το ίδιο.<br /><br />Η Γαλλία είναι ήδη παρούσα στην περιοχή για την υποστήριξη της Ελλάδας.<br /><br />Η Άγκυρα όπως και να έχει, θα πρέπει να υλοποιήσει έναν λεπτό χειρισμό ώστε να δημιουργήσει οποιοδήποτε σοβαρό πρόβλημα για να προκαλέσει ένα συνέδριο «ειρήνης» με την Ελλάδα.<br /><br />Είναι πολύ αμφίβολο επίσης, ότι και η Γαλλία ή οποιοδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ που θα της ζητηθεί βοήθεια, να είναι πρόθυμη να δεχθεί τον κίνδυνο οποιωνδήποτε απωλειών στο Τρίγωνο του Καστελορίζου ή την Κύπρο σε πιθανό σενάριο σύγκρουσης με την Ελλάδα, οπότε πρέπει να αναμένουμε ότι τα γαλλικά πλοία θα παραμείνουν εκτός των όποιων γεγονότων.<br /><br />Γι 'αυτό και η Επιτροπή στην ΕΕ μιλά για κυρώσεις. Δεν είναι σαφές ποιες κυρώσεις όμως μπορεί να επιβάλει ένωση στην Τουρκία το επόμενο έτος. Όποια και αν είναι αυτά όμως, δεν θα είναι σημαντικά, αλλιώς η Τουρκία θα αρχίσει να στέλνει χιλιάδες Σύριους πρόσφυγες στην Ελλάδα ως απάντηση.<br /><br />Η απελευθέρωση ακόμη και 10.000 ατόμων ανά μήνα θα ασκούσε έντονη πίεση στην ΕΕ αλλά και την Ελλάδα.<br /><br />"Όποιες κι αν είναι οι κυρώσεις που θα ...επιβληθούν, η Άγκυρα θα συνεχίσει να ασκεί μια ουσιαστική μια πίεση γύρω από την Κύπρο και το Καστελόριζο και θα συνεχίσει να εμποδίζει την ανακάλυψη υδρογονανθράκων, καθώς και την παραγωγή και μεταφορά αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, έως ότου τα δύο μέρη αποφασίσουν ότι μια συμφωνία θα είναι λιγότερο οδυνηρή από μια στρατιωτική διαμάχη", καταλήγει το άρθρο μεταξύ άλλων.<br /><br />Επειδή όλα αυτά τα σενάρια είναι σε γνώση της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας, υπάρχει και το σχετικό "αντίδοτο" από μεριάς μας δια πάσαν τουρκική ...ασθένεια, όπως έδειξε και όλο το προηγούμενο διάστημα με την δράση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και αυτό περιπλέκει ακόμα πιο πολύ τα τουρκικά σχέδια που δεν βγαίνουν πλέον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σοκ από δυτικό ΜΜΕ: ''Έρχεται σύγκρουση μικρής κλίμακας στο Αιγαίο & μετά διαπραγματεύσεις!''

Γιώργος Μοτσάκος Ποιο είναι το πιθανό αληθινό σχέδιο Ερντογάν για Α.Μεσόγειο και Αιγαίο κατά της Ελλάδος Το πραγματικό σχέδιο της Άγκυρας απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Aλλαγή δεδομένων: Μυστικές συναντήσεις Τούρκων με την ομάδα Μπάιντεν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUCwOiRazxySulfGoFhipFbtJujztcwbl3JZydQVu90Bu6kJBTJIQS7pjRpW6IkPIPtx-MZxWa_AB4blGa4TtjUmUx8Yz3CQn6gqrRvmvbCy38FgNHOptYwgxKAX-KTHkE6bxBKBjgAaA/s1000/biden_0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUCwOiRazxySulfGoFhipFbtJujztcwbl3JZydQVu90Bu6kJBTJIQS7pjRpW6IkPIPtx-MZxWa_AB4blGa4TtjUmUx8Yz3CQn6gqrRvmvbCy38FgNHOptYwgxKAX-KTHkE6bxBKBjgAaA/w640-h384/biden_0.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τραμπ και Μπάινταν ''σέρνονται'' πίσω από τον ''σουλτάνο''</span></h3><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b><br />Είναι γνωστό ότι η Άγκυρα και προσωπικά ο Ερντογάν "καίγονται"στην κυριολεξία για την πιθανότητα επιβολής αυστηρών κυρώσεων που ενδέχεται να δεχθούν μετά την δοκιμή των ρωσικών πυραύλων S-400, αλλά και της “βρώμικης” νεο-Οθωμανικής πολιτικής τους που έφτασε μέχρι τον Καύκασο.<br /><br /><br />Σύμφωνα με γνωστή τουρκική εφημερίδα, οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να κάνει μια νέα “κυβίστηση” όταν αυτό κρίθεί απαραίτητο.<br /><br />“Ως αποτέλεσμα της παράλληλης διπλωματίας που υλοποιήθηκε στον άξονα Άγκυρα-Ουάσιγκτον τις τελευταίες εβδομάδες, ο Ερντογάν, φέρεται να διασφάλισε κάποιες υποσχέσεις από τον Μπάιντεν, σε περίπτωση που αυτός κερδίσει τελικά τις εκλογές.”. <br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα επικαλείται πηγές που βρίσκονται κοντά στον Τσαβούσογλου.<br />Η προετοιμασία της Άγκυρας για μια πιθανή κυβέρνηση Μπάιντεν μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:<br /><br />Α. Η Τουρκία και ο Ερντογάν θα ωφεληθούν βραχυπρόθεσμα εάν κερδίσει ο Τραμπ. Ωστόσο, η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη μακροπρόθεσμα. Ένας λόγος για αυτήν την αξιολόγηση είναι ότι εάν κερδίσει ο νυν Αμερικανός πρόεδρος, το πολιτικό και οικονομικό χάος σε όλο τον κόσμο θα αυξηθεί.<br /><br />Η Τουρκία, εκτός από τα προβλήματά της, που είναι η τραγική πολιτική και οικονομική κατάσταση, μπορεί να μην είναι έτοιμη για αυτό το σοκ.<br /><br />Β. Ο Μπάιντεν θα ωφελούσε την Τουρκία αν κέρδιζε, μακροπρόθεσμα όμως. Ο πιο σημαντικός παράγοντας σε αυτό το σενάριο είναι ότι ο Μπάιντεν είναι πιο «λογικός και προβλέψιμος» στην συμπεριφορά του σε σχέση με τον Τραμπ. Με λίγα λόγια, η Τουρκία μακροπρόθεσμα με πρόεδρο στις ΗΠΑ τον Μπάιντεν θα είχε «λιγότερο επιβλαβείς» δράσεις από τις ΗΠΑ. Οι Τούρκοι είναι έτοιμοι για "λιγότερη ζημιά" από τον νυν επικεφαλής των Δημοκρατικών από ότι από τον μη προβλέψιμο Τραμπ.<br /><br />Είναι κατανοητό ότι οι παράλληλες εντατικές προσπάθειες διπλωματίας μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσινγκτον τους τελευταίους μήνες, των οποίων οι λεπτομέρειες δεν είναι ακόμη σαφώς ορατές, έπαιξαν επίσης ρόλο σε αυτήν την αξιολόγηση.<br /><br />Τα πιο σοβαρά ζητήματα μεταξύ των δύο πλευρών αφορούν τους πυραύλους S-400. Το γεγονός ότι το οπλικό σύστημα της Ρωσίας,έχει επηρεάσει ακόμη και τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του Πενταγώνου.<br /><br />"Από την άλλη πλευρά, ο Μπάιντεν ως αντιπρόεδρος για τέσσερα χρόνια θα επιστρέψει στον Λευκό Οίκο για να βρει μια Τουρκία που γνωρίζει όντως από παλιά.<br /><br />Ο κίνδυνος για τον Ερντογάν και την Τουρκία, βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη Συρία, καθώς και σε Λιβύη, Αζερμπαϊτζάν και Ανατολική Μεσόγειο και εκεί θα εστιάσει ο ίδιος.<br /><br />Ο Μπάιντεν δεν πρόκειται, κατά τους Τούρκους πάντα, να αναλάβει καμία πρωτοβουλία που θα "έσπρωχνε" την Τουρκία στην 'αγκαλιά" του άξονα Ρωσίας-Κίνας, ούτε φυσικά του Ιράν.<br /><br />Το πρώτο πράγμα που θα έρθει στο μυαλό, είναι ότι ο Μπάιντεν θα πιέσει τον Ερντογάν για την υπόθεση Halkbank. Το πιο σημαντικό ζήτημα μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας θα είναι η βελτίωση της ποιότητας του δικαίου και της δημοκρατίας στην Τουρκία.<br /><br />Το πρόβλημα εδώ είναι η ποιότητα του νόμου και της δημοκρατίας στην Τουρκία, και ο Ερντογάν είναι έτοιμος να κάνει ότι απαιτείται για αυτό.<br /><br />Συνοπτικά, ο Ερντογάν δίνει επίσης το μήνυμα ότι είναι έτοιμος για την πιθανότητα εκλογής του Μπάιντεν”, καταλήγει ο Murat Yetkin, εκδότης της τουρκικής εφημερίδας.<br /><br />Με λίγα λόγια ενώ η Ελλάδα έκανε αυτόν τον μεγάλο διπλωματικό αγώνα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ, η τουρκική διπλωματία με όλα τα μέσα ήρθε σε συνεννόηση και με την πλευρά Μπάιντεν, καλύπτοντας κάθε ενδεχόμενο.<br /><br />Αν εκλεγεί ο Τραμπ δεν θα αλλάξει κάτι στην Άγκυρα και η συνεργασία θα συνεχιστεί κανονικά, αν κερδίσει ο Μπάιντεν η Άγκυρα έχει λάβει διαβεβαιώσεις.<br /><br />Όλα αυτά μας δείχνουν ότι το γεωπολιτικό τοπίο στην περιοχή μας θα επιδεινωθεί επικίνδυνα για αυτό και η χώρα μας οφείλει να προετοιμασθεί για όλα τα ενδεχόμενα στην πραγματικότητα βασιζόμενη στις δυνάμεις της και μόνο σε αυτές. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Aλλαγή δεδομένων: Μυστικές συναντήσεις Τούρκων με την ομάδα Μπάιντεν

Τραμπ και Μπάινταν ''σέρνονται'' πίσω από τον ''σουλτάνο'' Ανδρέας Μουντζουρούλιας Είναι γνωστό ότι η Άγκυρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον "αντισυστημικό" Τραμπ του 2016 στον τοξικό Τραμπ του 2020

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzLc1svTvsP1dhk62iobpywXORXjdBFLdq_WgWXb3wSGMEJ25T0nfvEKQ1gUnfDS08YZ3SJjxqjdiM0bcF_TbpIo5d8SRUY0fmji_tRwweewUTeA0NeTBuIaUPJVebjRflrteOOF_LQ7A/s758/tramp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzLc1svTvsP1dhk62iobpywXORXjdBFLdq_WgWXb3wSGMEJ25T0nfvEKQ1gUnfDS08YZ3SJjxqjdiM0bcF_TbpIo5d8SRUY0fmji_tRwweewUTeA0NeTBuIaUPJVebjRflrteOOF_LQ7A/w640-h338/tramp.jpg" width="640" /></a></div><br /><div><b>Λυγερός Σταύρος</b></div>Η αποτυχία των δημοσκόπων να προβλέψουν την εκλογή Τραμπ το 2016, τους έχει κάνει τώρα λίγο προσεκτικότερους. Η αποτυχία τους εκείνη ήταν βαθύτατα πολιτική και την είχαμε δει πριν και στο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 και στο βρετανικό για το Brexit. Κι αυτό, επειδή η "αντισυστημική" ψήφος συνήθως ακολουθεί υπόγειες διαδρομές.<br /><br />Ειδικά όταν προέρχεται από μικρομεσαίους νοικοκυραίους με συντηρητική ιδεολογία που δεν είχαν συνηθίσει να κάνουν πολιτικό θόρυβο. Πριν 20 χρόνια θα ήταν αδιανόητο ένας τύπος όπως ο Τραμπ να έπαιρνε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών και πολύ περισσότερο να εκλεγόταν πρόεδρος, όπως συνέβη το 2016. Μικρομεσαία στρώματα και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη –σε κάθε χώρα με διαφορετικό τρόπο– στρέφουν την πλάτη στις παραδοσιακά κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις.<br /><br />Κύρια αιτία είναι ότι ανατρέπονται οι σταθερές του βίου τους σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του Δυτικού Κόσμου. Οι αλλαγές στον πολιτικό χάρτη είναι προϊόν των τεκτονικών αλλαγών που συνεχίζει να προκαλεί η οικονομική κρίση, αυθεντικό προϊόν της απληστίας της ολιγαρχίας του χρήματος. Η ανισοκατανομή του πλούτου έχει προσλάβει τρομακτικές διαστάσεις και στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την New York Times, στη δεκαετία του 1990 το 1% των Αμερικανών προσποριζόταν το 45% της αύξησης του ΑΕΠ. Στη οκταετία του Μπους (2000-08) το 45% έγινε 65% και στην οκταετία του Ομπάμα εκτοξεύθηκε στο 93%!<br /><br />Ένα μεγάλο τμήμα του αμερικανικού πληθυσμού δυσκολεύεται να επιβιώσει αξιοπρεπώς. Δεν πρόκειται μόνο για τις μειονότητες και τους παραδοσιακά περιθωριοποιημένους. Η παγκοσμιοποίηση πετάει από το “τρένο” μικρομεσαίους λευκούς νοικοκυραίους, ειδικά την παραδοσιακή λευκή εργατική τάξη που έχει πληγεί καίρια από την αποβιομηχάνιση.<br />Το "τρένο" της παγκοσμιοποίησης<br /><br />Η εκλογή Τραμπ ήταν προϊόν αυτής ακριβώς της κατάστασης. Ο εκλογικός χάρτης του 2016 δείχνει ότι η Χίλαρι είχε ψηφισθεί κατά κανόνα από την ανώτερη τάξη και τα μεσαία στρώματα που έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Επίσης, από τις μειονότητες (μαύροι, ισπανόφωνοι, μουσουλμάνοι κ.α.) που φοβήθηκαν από την αντιμεταναστευτική και συντηρητική ρητορική του Τραμπ. Και οι δύο αυτές κατηγορίες ζουν περισσότερο στην ανατολική και στη δυτική ακτή, οι οποίες και κατά κανόνα είχαν το 2016 βαφτεί γαλάζιες (Δημοκρατικοί). Αντιθέτως, οι ενδιάμεσες Πολιτείες είχαν βαφτεί κόκκινες (Ρεπουμπλικάνοι).<br /><br />Όταν ο Τραμπ αναρωτιόταν γιατί το iphone να φτιάχνεται στην Κίνα και όχι στις ΗΠΑ, άγγιζε ευαίσθητες χορδές δεκάδων εκατομμυρίων Αμερικανών που άμεσα ή έμμεσα έχουν πληγεί από την αποβιομηχάνιση. Ήταν προεκλογικό “πυρηνικό” όπλο η υπόσχεσή του ότι θα επιβάλλει δασμούς στα εισαγόμενα για να υποχρεώσει σε επαναπατρισμό τις αμερικανικές επιχειρήσεις, που έχουν μεταφέρει τα εργοστάσιά τους σε χώρες χαμηλού εργατικού κόστους και ανύπαρκτων εργασιακών δικαιωμάτων.<br /><br />Προς την ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η ρητορική του για λήψη δραστικών μέτρων εναντίον του μεταναστευτικού ρεύματος. Η μαζική είσοδος μεταναστών παροξύνει το ένστικτο αυτοσυντήρησης κοινωνιών που νοιώθουν ότι απειλούνται με φτωχοποίηση. Γι’ αυτά τα τμήματα του πληθυσμού, ο ανταγωνισμός από τη φθηνή εργασία των μεταναστών βιώνεται ως πρόσθετη απειλή. Γι’ αυτό και στις ΗΠΑ επικρατεί ένα αίσθημα νοσταλγίας για τις παλιές καλές ημέρες.<div><br />Με ιδεολογία Νέας Δεξιάς ο Τραμπ<br /><br />Οι επαγγελίες του υποψήφιου Τραμπ και (λιγότερο) οι πολιτικές του προέδρου Τραμπ κινούνται στο ιδεολογικό πλαίσιο της λεγόμενης Νέας Δεξιάς, παραλλαγές της οποίας εμφανίσθηκαν και στην Ευρώπη. Η Νέα Δεξιά είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Δεν είναι τυχαίο ότι σύσσωμο σχεδόν το διεθνοποιημένο μεγάλο κεφάλαιο, τα κατεστημένα Μίντια και όλα τα παρακλάδια του αμερικανικού και διεθνούς κατεστημένου είχαν στηρίξει με πάθος τη Χίλαρι και τώρα τον Μπάιντεν, παρότι ο Τραμπ ήταν γενναιόδωρος με τους πλούσιους.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι το 2016 είχαν επιχειρήσει με κάθε τρόπο να τον γελοιοποιήσουν και να τον αποδομήσουν ηθικά όχι πάντα αβάσιμα. Το 2020 είχε και ο ίδιος με τα καμώματά του βοηθήσει τους αντιπάλους του. Δεν είναι, επίσης, τυχαίο ότι το 2016 ακόμα και η ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος όχι μόνο προσπάθησε να τον σαμποτάρει στην κούρσα για το χρίσμα, αλλά και όταν το κέρδισε αρκετά μέλη της είχαν ταχθεί υπέρ της Κλίντον!<br /><br />Στην προεκλογική περίοδο του 2016, ο Τραμπ είχε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο εκφράσει πολιτικά την απόγνωση και την οργή των μικρομεσαίων λευκών νοικοκυραίων. Είναι από τις ειρωνείες της Ιστορίας ότι ένας δισεκατομμυριούχος έφθασε να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ, καταγγέλλοντας την παγκοσμιοποίηση, την οποία η νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία θεωρεί φυσική εξέλιξη!</div><div><br />Η συντηρητική λευκή "βαθιά Αμερική"<br /><br />Όσο οι παγκοσμιοποιημένες άρχουσες ελίτ συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον πολιτικό έλεγχο μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας τόσο σερβίρουν νέου τύπου “αριστοκρατικές” αντιλήψεις, με σκοπό να αμφισβητήσουν την ικανότητα του λαού να αποφασίζει για κρίσιμα ζητήματα. Το είδαμε στο Brexit, το ξαναείδαμε στην εκλογή Τραμπ το 2016. Στην πραγματικότητα, αμφισβητούν τον πυρήνα της αστικής δημοκρατίας, η οποία, στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, τείνει να μετατραπεί σε κέλυφος.<br /><br />Οτιδήποτε αμφισβητεί τις κυρίαρχες αντιλήψεις χαρακτηρίζεται λαϊκισμός, απαξιώνεται και εξοβελίζεται. Είναι τέτοια η περιφρόνηση που επιδεικνύουν προς το "πόπολο" και έχει γίνει τέτοια κατάχρηση στην πλύση εγκεφάλου, που έχει φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όταν τα κατεστημένα Μίντια υποστηρίζουν με πάθος κάτι, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντανακλαστικά υιοθετεί την αντίθετη θέση. Το βλέπουμε ακόμα και στην περίπτωση της πανδημίας.<br /><br />Ο Τραμπ έπαιξε το χαρτί της αντι-παγκοσμιοποίησης και της ανάσχεσης της παράνομης μετανάστευσης, συνδέοντας και τα δύο με τη διάχυτη οικονομικοκοινωνική ανασφάλεια της “βαθιάς Αμερικής”. Στην πραγματικότητα, ως υποψήφιος, αλλά στη συνέχεια και ως πρόεδρος, είχε υπερβεί την παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι. Είχε αναδείξει έναν άλλο διαχωρισμό που αναδύεται από τα σπλάχνα της αμερικανικής κοινωνίας και παραπέμπει σε μία νέα κοινωνικοταξική πραγματικότητα.</div><div><br />Σκληρή πολεμική και τοξική συμπεριφορά<br /><br />Είχε κερδίσει τις εκλογές απευθυνόμενος με όρους Νέας Δεξιάς (μετάλλαξη της παραδοσιακής λαϊκής Δεξιάς) στη συντηρητική λευκή “βαθιά Αμερική”, στους Αμερικανούς που η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το "τρένο". Αυτούς που η Κλίντον είχε τότε αποκαλέσει ωμά «θλιβερούς ανθρώπους». Σ’ αυτούς που οι Δημοκρατικοί δεν προσέφεραν καμία προοπτική, επειδή τους αντιμετώπιζαν σαν τα αναπόφευκτα θύματα της “προόδου”.<br /><br />Ως πρόεδρος, ο Τραμπ απευθύνθηκε και πάλι κυρίως σ' αυτούς. Είναι αληθές ότι αντιμετώπισε σκληρή πολλαπλή πολεμική από τους πολιτικούς εχθρούς του. Εξίσου αληθές, όμως, είναι ότι η συμπεριφορά του είναι ακραία τοξική και συνοδεύεται από πολιτική ανεπάρκεια. Στην πραγματικότητα, επένδυσε πολιτικά-εκλογικά στον διχασμό, όπως και οι αντίπαλοί του, οι οποίοι δεν έπαψαν να τον θεωρούν "εισβολέα" και "επιβήτορα" της εξουσίας.<br /><br />Το 2016 είχε εκλεγεί, επειδή είχε ιππεύσει το σωστό πολιτικό άλογο. Ως πρόεδρος, όμως, αποδείχθηκε ανίκανος να διαχειρισθεί εποικοδομητικά την εξουσία, παρότι μετά την εκλογή του ένα τμήμα του αμερικανικού κατεστημένου είχε σπεύσει να τον πλαισιώσει. Κατάφερε, όμως, να δώσει ώθηση στην αμερικανική οικονομία, γεγονός που πιθανότατα θα του εξασφάλιζε άνετη επανεκλογή.</div><div><br />Η πανδημία και ο πολιτικός αυτοχειριασμός του Τραμπ<br /><br />Ήρθε, όμως, ο κορωνοϊός όχι μόνο για να πλήξει βαρύτατα την αμερικανική οικονομία, αλλά και για να αναδείξει πλήρως τον τοξικό χαρακτήρα του. Ο τρόπος που χειρίσθηκε την πανδημία είναι παράδειγμα πολιτικού αυτοχειριασμού. Με αυτή την έννοια, είναι ο ίδιος ο Τραμπ που πρόσφερε το καλύτερο όπλο στους αντιπάλους του. Από την άλλη πλευρά, όμως, αυτό που απώθησε μία μεγάλη μερίδα των Αμερικανών "αγκαλιάστηκε" από μία άλλη εξίσου σημαντική μερίδα, επιβεβαιώνοντας το κλίμα διχασμού.<br /><br />Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής ο υποψήφιος για την προεδρία Τραμπ είχε παίξει ρητορικά με τον παραδοσιακό απομονωτισμό που έχει ακόμα απήχηση στη λαϊκή βάση ειδικά των Ρεπουμπλικάνων. Γι' αυτό και έκανε προσπάθειες απόσυρσης από κάποια μέτωπα, ενώ δεν έσυρε τις ΗΠΑ σε νέο πόλεμο. Στη "μεγάλη εικόνα" υποστήριζε ένα διαφορετικό δόγμα από το αντιρωσικό νεο-ψυχροπολεμικό πνεύμα που κυριαρχεί σ’ όλο σχεδόν το αμερικανικό κατεστημένο.<br /><br />Ως υποψήφιος, ο Τραμπ πήγαινε ανάποδα στο ρεύμα. Είχε ταχθεί υπέρ της εξομάλυνσης των σχέσεων και της συνεργασίας με τη Ρωσία, αναγνωρίζοντας ότι έχει και αυτή θεμιτά συμφέροντα, με σκοπό να περικυκλώσει την Κίνα, τον κύριο οικονομικό και γεωπολιτικό ανταγωνιστή των ΗΠΑ. Το βαθύ αμερικανικό κράτος, όμως, τον κατηγόρησε για ανοίκειες σχέσεις με τη Ρωσία και κατ' αυτόν τον τρόπο τον εμπόδισε να εφαρμόσει μία τέτοια πολιτική. Κατάφερε, όμως, να λάβει μέτρα για να στριμώξει στον εμπορικό τομέα την Κίνα και πολύ λιγότερο τη Γερμανία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από τον "αντισυστημικό" Τραμπ του 2016 στον τοξικό Τραμπ του 2020

Λυγερός Σταύρος Η αποτυχία των δημοσκόπων να προβλέψουν την εκλογή Τραμπ το 2016, τους έχει κάνει τώρα λίγο προσεκτικότερους. Η αποτυχία του...

Διαβάστε την συνέχεια

Financial Times: Αυτές οι εκλογές στις ΗΠΑ δεν θα επιλύσουν τίποτα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjthvRZ_K7Hv00mLE9XGK7NR8bsTBSqnmjJBXKTBqZrr3WosXISOl0VRCbtqQma1fJAnTsJSnV2iQEMSAz4tRMLYqoKnszt86Uhb6I6_xKkleyP8uh676qXwh5LACqe4heH6bQsdaLbZxw/s790/american-flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjthvRZ_K7Hv00mLE9XGK7NR8bsTBSqnmjJBXKTBqZrr3WosXISOl0VRCbtqQma1fJAnTsJSnV2iQEMSAz4tRMLYqoKnszt86Uhb6I6_xKkleyP8uh676qXwh5LACqe4heH6bQsdaLbZxw/w640-h324/american-flag.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Ο στόχος των εκλογών είναι να επιλύουν διαφορές. Οποιος κι αν κερδίσει τις αμερικανικές εκλογές όμως – κάτι που το πρωί της Τετάρτης δεν μπορούσε ακόμη να το προβλέψει κανείς – , θα κληρονομήσει μια χώρα που το μισό εκλογικό της σώμα αμφισβητεί τη νομιμότητά του. Όπως και το 2016, οι πολιτείες που φαίνεται ότι θα κρίνουν το αποτέλεσμα είναι η Πενσιλβάνια, το Μίσιγκαν και το Ουισκόνσιν. Ο άλλος αστάθμητος παράγων είναι η Τζόρτζια, για πρώτη φορά από το 1992. Ισως να χρειαστούν μέρες για να καταμετρηθούν όλες οι ψήφοι.<br /><br />Στο μεταξύ, οι Ρεπουμπλικανοί έχουν κάνει ήδη τουλάχιστον δύο προσφυγές αμφισβητώντας τη νομιμότητα των επιστολικών ψήφων στην Πενσιλβάνια. Δεδομένου ότι οι περισσότερες από αυτές τις ψήφους είναι Δημοκρατικές, το αποτέλεσμα των προσφυγών μπορεί να κρίνει ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος. Ο απερχόμενος πρόεδρος έσπευσε να προαναγγείλει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το σκηνικό μοιάζει με εκείνο του 2000, όταν η διαμάχη για τη Φλόριντα λύθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου να μη γίνει επανακαταμέτρηση των ψήφων.<br /><br />Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Οι δημοσκοπήσεις προέβλεπαν άνετη νίκη του Μπάιντεν. Και είναι πιθανό να κερδίσει τελικά περισσότερους εκλέκτορες, ενώ φαίνεται ότι η νίκη του στη λαϊκή ψήφο θα είναι μεγαλύτερη από εκείνη της Χίλαρι Κλίντον. Όμως η μάχη είναι πολύ πιο αμφίρροπη απ΄ ό,τι προέβλεπαν όλα τα μοντέλα. Ο πιο γνωστός εκλογολόγος των ΗΠΑ, ο Νέιτ Σίλβερ, έδινε στον Μπάιντεν πιθανότητες 89% να νικήσει (την προηγούμενη φορά είχε δώσει στη Χίλαρι 70%). Οι δημοσκοπήσεις διαψεύδονται και πάλι, παρόλο που είχαν γίνει διορθώσεις ως προς την ψήφο των λευκών της εργατικής τάξης στις μεσοδυτικές πολιτείες και είχε ληφθεί υπόψη το βάρος της εκπαίδευσης.<br /><br />Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Η καθαρή νίκη του Τραμπ στη Φλόριντα οφείλεται εν μέρει στην απήχησή του στους ισπανόφωνους, και ιδιαίτερα τους Κουβανούς, ψηφοφόρους. Οι δημοσκόποι φαίνεται επίσης ότι υπερτίμησαν το ποσοστό των Δημοκρατικών στις επιστολικές ψήφους, οι οποίες εξακολουθούν να καταμετρώνται στις τρεις κρίσιμες πολιτείες. Ο Μπάιντεν μπορεί να χάσει την Πενσιλβάνια, υπό τον όρο να κερδίσει τις άλλες δύο.<br /><br />Η Αμερική αντιμετωπίζει τώρα δύο κινδύνους. Ο ένας είναι η ανάμιξη των δικαστηρίων στην έκβαση του αποτελέσματος. Ο Τραμπ, που πήγε πολύ καλύτερα στους ψηφοφόρους οι οποίοι ψήφισαν την Τρίτη, προηγούνταν αρχικά και στις τρεις πολιτείες της «Ζώνης της Σκουριάς», άρχισε να υποχωρεί όμως όταν ξεκίνησε η καταμέτρηση των επιστολικών ψήφων. Είναι το φαινόμενο που ονομάστηκε «κόκκινος αντικατοπτρισμός». Ο άλλος κίνδυνος είναι να αμφισβητηθεί η νομιμότητα ολόκληρου του συστήματος. Αν ο Τραμπ κερδίσει το σώμα των εκλεκτόρων, θα είναι η δεύτερη φορά που το κάνει έχοντας χάσει στη λαϊκή ψήφο και η τρίτη φορά που θα συμβεί αυτό με έναν Ρεπουμπλικανό αυτόν τον αιώνα. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, ο Μπάιντεν θα είχε ανακηρυχθεί ήδη νικητής.<br />ΑΠΕ-ΜΠΕ<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Financial Times: Αυτές οι εκλογές στις ΗΠΑ δεν θα επιλύσουν τίποτα…

Ο στόχος των εκλογών είναι να επιλύουν διαφορές. Οποιος κι αν κερδίσει τις αμερικανικές εκλογές όμως – κάτι που το πρωί της Τετάρτης δεν μπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης: Η Κυβέρνηση έλαβε εντολή από την Γερμανία να μην αντιδρά στην Τουρκία ως τον Δεκέμβριο

<iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="350" src="https://www.youtube.com/embed/3fpFuu4pPLM" width="680"></iframe><div><br /></div>Ο Δρ Ιωάννης Μάζης Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών ήταν καλεσμένος στην εκπομπή KontraNews10 με τον Κωνσταντίνο Μαραβελίδη και τα όσα είπε για τα ελληνοτουρκικά χωρίς αμφιβολία προβληματίζουν. <div><br />Κυρίως αυτό που είπε για την πίεση που ασκεί η γερμανική κυβέρνηση στην Ελλάδα να μην αντιδράσει στην τουρκική επιθετικότητα, μέχρι τον Δεκέμβριο, όταν λήγει η γερμανική προεδρία στην ΕΕ!<br />“Η Ελληνική Κυβέρνηση έλαβε εντολή από την Γερμανία να μην αντιδρά στην Τουρκία έως τον Δεκέμβριο” αποκάλυψε ο καθηγητής Μάζης.</div><div><ul style="text-align: left;"><li>Μεταξύ άλλων ο καθηγητής Μάζης είπε: Να προσφύγει Ελλάδα και Κύπρος στην ΕΕ για έκτακτη σύνοδο κορυφής για την επιβολή κυρώσεων </li><li>Ο Ερντογάν κινείται από την μουσουλμανική αδελφότητα η οποία ευθύνεται, μαζί με τις ευλογίες της Δύσης και των Δημοκρατικών Μπαράκ Ομπάμα- Χίλαρι Κλίντον για την έκρηξη σε όλο το Μαγκρεμπ και την Μέση Ανατολή.</li><li>Ο Ερντογάν στρέφει τον κόσμο εναντίον του και θα το καταλάβει σύντομα Η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει την Κύπρο. </li><li>Η Κυβέρνηση έλαβε εντολή από την Γερμανία να μην αντιδρά στην Τουρκία μέχρι τον Δεκέμβριο,</li></ul><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ι. Μάζης: Η Κυβέρνηση έλαβε εντολή από την Γερμανία να μην αντιδρά στην Τουρκία ως τον Δεκέμβριο

Ο Δρ Ιωάννης Μάζης Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών και...

Διαβάστε την συνέχεια

Εν αναμονή του «λευκού καπνού» για τον τύπο της νέας φρεγάτας του ΠΝ: Γρίφος για την ενδιάμεση λύση…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXA4JDZ-6oprho6gvE0PD-NrhkWh76uHu6aCfkgqS5dBN6tptw03Qx7mLMNd_-X9nz1OIJLVXo88PguI4DqgssmaDyrmmYS1VEB5rDTPzSe6GpI8dGo5jOaSCpWvzXg8PnGPl9PBv7yx4/s1200/arleigh_burke_ddg_51.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXA4JDZ-6oprho6gvE0PD-NrhkWh76uHu6aCfkgqS5dBN6tptw03Qx7mLMNd_-X9nz1OIJLVXo88PguI4DqgssmaDyrmmYS1VEB5rDTPzSe6GpI8dGo5jOaSCpWvzXg8PnGPl9PBv7yx4/w640-h426/arleigh_burke_ddg_51.webp" width="640" /></a></div><div><br /></div>Από μέρα σε μέρα αναμένεται ο λεγόμενος «λευκός καπνός» από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και η κοινοποίηση στο Γενικό Επιτελείο και στα χέρια του Α’ ΓΕΕΘΑ, της τελικής απόφασης που αφορά τη νέα φρεγάτα η οποία θα φέρει την αλλαγή σελίδας στο Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Θα μπορούσε κανείς, αν ανατρέξει, στα χρόνια που έχουν περάσει από τότε που ελήφθη η απόφαση για τις Γαλλικές Fremm το 2009, να πει ότι αν τελικά δεν περνούσαμε στις παρατηρήσεις και στην Ελληνική διαμόρφωση, η οποία τελικά οδήγησε στην σχεδίαση των φρεγατών Belh@ra, ίσως σήμερα η Ελλάδα να είχε αλλάξει πολλά χρόνια νωρίτερα αυτή την σελίδα.<br /><br />Η αλλαγή της σελίδας σίγουρα θα έχει με μεγάλα γράμματα τον τίτλο της νέας εποχής που θα γράφει. Και ο τίτλος αυτός θα είναι συνυφασμένος με τον τύπο της φρεγάτας που θα κληθούν τα στελέχη του ΠΝ να διατηρήσουν την ισχύ με την οποία αντιμετωπίζουν σήμερα τις Τουρκικές προκλήσεις.<br /><br />Μπορεί τα πλοία του στόλου να είναι γερασμένα αλλά τα στελέχη που υπηρετούν σε αυτά δεν τα άφησαν να μην είναι μάχιμα και ιδιαίτερα επικίνδυνα για οποιονδήποτε αντίπαλο επιχειρήσει ν’ αναμετρηθεί μαζί τους.<br /><br />Εξετάστηκαν λύσεις «πακέτο» και όχι μόνο τα πλοία…<br /><br />Η επένδυση της Ελλάδας για τέσσερις νέες φρεγάτες πολλαπλού ρόλου είναι το πρώτο βήμα κι εκείνο που εξετάστηκε από το Επιτελείο δεν είναι μόνο το πιο είναι το πλοίο που μας κάνει για τις απαιτήσεις που έχει το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Ο σχεδιασμός, όπως εξηγούν ανώτατα χείλη, έχει να κάνει με τις στρατηγικές συμμαχίες και ότι αυτές μπορούν να προσφέρουν συνολικά στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Σύμφωνα με Επιτελείς του Πολεμικού Ναυτικού έχουν εξεταστεί όλες οι προτάσεις, υποψηφιότητες και «μνηστήρες». Και στη συνέχεια στο επίκεντρο βρέθηκαν τα επιμέρους θέματα που είναι πολύ βασικά για την Ελληνική πλευρά.<br /><br />-Υπάρχει πρόταση ενδιάμεσης λύσης;<br /><br />-Υπάρχει συμπαραγωγή στην Ελλάδα ώστε να δουλέψουν τα ναυπηγεία και οι εργαζόμενοί τους που έχουν περάσει από χιλιάδες κύματα ενώ έχουν προσφέρει τα μέγιστα στον τομέα της ναυτικής άμυνας;<br /><br />-Τι χρηματοδοτικό πακέτο μπορεί να προσφέρει η άλλη πλευρά και ευκολίες αποπληρωμής;<br /><br />-Η αναβάθμιση των ΜΕΚΟ, πως μπορεί να υποστηριχτεί;<br /><br />Κατά συνέπεια το ΠΝ δεν έκρινε αμιγώς τα πλοία που ήρθαν ως προτάσεις του μέλλοντος.<br />Με αυτά τα δεδομένα του «πακέτου» συν την στρατηγική συμμαχία και επένδυση στην ίδια την Ελλάδα, ο καθένας κατανοεί ότι η πλάστιγγα φαίνεται ότι γέρνει προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, με πηγές από το Πολεμικό Ναυτικό να σημειώνουν παράλληλα ότι δεν αποκλείεται η μεγάλη ανατροπή της τελευταίας στιγμής, καθώς δεν έχουν πει όλοι οι παίκτες την τελευταία τους, όπως φαίνεται, λέξη.<br /><br />Σ’ ότι αφορά την Γαλλική πρόταση, των φρεγατών Belh@ra, αναφέρουν οι ίδιες πηγές ότι επειδή ακριβώς αυτές τις ημέρες υπάρχει ένα μεγάλο και «δυναμικό» παιχνίδι περιμένουν την «αντι-πρόταση» αν και έως σήμερα οι Γάλλοι σ’ ότι έχει να κάνει τη συνεργασία με τα Ελληνικά ναυπηγεία, δείχνουν αρνητικοί.<br /><br />Ενδιάμεση λύση ναι αλλά τι;<br /><br />Πάντως οι Αμερικανοί, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες στρατιωτικές πηγές, μπορεί να έχουν αποδεχτεί τις συνομιλίες για την λεγόμενη «ενδιάμεση λύση» χωρίς ωστόσο αυτή η πολυπόθητη για την Ελληνική πλευρά λύση να έχει προσδιοριστεί επακριβώς.<br /><br />Ανώτατη πηγή σημειώνει πως σε κάθε περίπτωση αυτή η «λύση» πρέπει να είναι πραγματική και σε καμία περίπτωση να μην μπει το Επιτελείο σε μεγαλύτερα από τα υπάρχοντα προβλήματα, κυρίως στο θέμα της υποστήριξης.<br />Η ίδια πηγή ανέφερε ότι οι Αμερικανοί δείχνουν καλή διάθεση γι αυτές τις συζητήσεις, με το Πολεμικό Ναυτικό να βλέπουν ως λύση- και το έχει αιτηθεί στο παρελθόν αρκετές φορές η Ελληνική πλευρά -τα αντιτορπιλικά «Arleigh Burke». Και επειδή ο χρόνος πλέον έχει αρχίσει ασφυκτικά να πιέζει, στην παρούσα φάση κανείς δεν φαίνεται να δείχνει αρνητικός και σε πιο μεγάλο πλοίο, δηλαδή το Καταδρομικό «Ticonderoga», ενώ στο πλάνο έχουν τοποθετηθεί και οι φρεγάτες που αρχίζει ν’ αποσύρει η Αμερική, LCS.<br /><br />Αυτές οι τρεις επιλογές, εφόσον προχωρήσουν οι συζητήσεις με τους Αμερικανούς για το νέο πλοίο, που δεν θα είναι άλλο από τις φρεγάτες MMCS, βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Σ’ ότι αφορά τα «Arleigh Burke» και τα Ticonderoga, η όλη διαπραγμάτευση θα έχει να κάνει με τα όπλα και προφανώς με τους SM-2, τους πυραύλους με τους οποίους μπορεί το ΠΝ να παρέχει άμυνα περιοχής.<br /><br />Πάντως επειδή πολλές είναι οι συζητήσεις και οι διερευνητικές επαφές που γίνονται ως ενδιάμεση λύση ίσως να μην ορίζονται μόνο τα πλοία, τα οποία όμως είναι άκρως απαραίτητα στο Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Ο «λευκός καπνός» μόλις διαλυθεί και στη νέα σελίδα μπει η σφραγίδα του νέου τύπου πλοίου, τότε οι πρώτες σειρές αυτής της σελίδας θα γράψουν και το τι ακριβώς ορίζεται ως «ενδιάμεση λύση» για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Αν τελικά θα είναι πολεμικά πλοία ή κάτι διαφορετικό που θα ενισχύει την αμυντική θωράκιση και θ’ αποτελεί ουσιαστική αποτροπή για οποιονδήποτε επιβουλέα…<br /><br />Καιρός γαρ εγγύς…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εν αναμονή του «λευκού καπνού» για τον τύπο της νέας φρεγάτας του ΠΝ: Γρίφος για την ενδιάμεση λύση…

Από μέρα σε μέρα αναμένεται ο λεγόμενος «λευκός καπνός» από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και η κοινοποίηση στο Γενικό Επιτελείο και στα χέρι...

Διαβάστε την συνέχεια

“Μετά από τις αμερικανικές εκλογές τα πράγματα με την Τουρκία θα αγριέψουν”! Ισραηλινή προειδοποίηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRxKe8OM5YQblAwXXIhLm-H1ArngAwfW4_zGsCiL8Y0FgcxQxA2scQrjZJcjjr5eVKQDxhdv_Iy0TOMVar1LnT7DjCNeKPdulLjYUV7_WlIDtsruYjiU55677M_OdIb56FeTWpE5qt080/s1200/turkey_terrorism.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1020" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRxKe8OM5YQblAwXXIhLm-H1ArngAwfW4_zGsCiL8Y0FgcxQxA2scQrjZJcjjr5eVKQDxhdv_Iy0TOMVar1LnT7DjCNeKPdulLjYUV7_WlIDtsruYjiU55677M_OdIb56FeTWpE5qt080/w544-h640/turkey_terrorism.jpeg" width="544" /></a></div><div><br /></div>Το Ισραήλ αναμένει ότι η Τουρκία ,μετά από τις αμερικανικές εκλογές ,θα γίνει πιο επιθετική και θα ενθαρρύνει τη “ριζοσπαστικοποίηση” ακόμη και εναντίον του. Ένα άρθρο της Jerusalem Post, αποκαλύπτει τις ανησυχίες του Ισραήλ, που σε αντίθεση με τη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, βλέπει πιο ξεκάθαρα την κατάσταση στη περιοχή.<br /><br />Το άρθρο αναφέρεται στις κρίσεις που έχει προκαλέσει η Τουρκία με την Ελλάδα, την Αρμενία ,τη Γαλλία και υποστηρίζει ότι μετά από τις εκλογές στις ΗΠΑ, σειρά έχει το Ισραήλ. Επισημαίνει ότι ο Ερντογάν σκοπίμως τη τελευταία περίοδο δείχνει ότι έχει “ρίξει τους τόνους”, γιατί δεν θέλει να προκαλέσει άλλα προβλήματα στο δίδυμο Τραμπ-Πομπέο. <div><br /></div><div>Ωστόσο κανένας δεν ξεχνά ότι φιλοξενεί τη Χαμάς, ότι έχει συγκρίνει το Ισραήλ με τους ναζί και ότι απειλεί τα ΗΑΕ με διακοπή σχέσεων επειδή εξομάλυναν τη σχέση τους με το Ισραήλ. Πρόσφατα ο Ερντογάν μίλησε για την “απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ” και αυτό δείχνει σύμφωνα με την ανάλυση της Jerusalem Post ότι δεν αποκλείεται να πριμοδοτήσει τη βία στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη. Η εφημερίδα υπενθυμίζει πως ο Ερντογάν κλιμάκωσε την κρίση με τη Γαλλία με αφορμή μια γελοιογραφία και πως στη συνέχεια μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ διαμόρφωσε κλίμα που οδήγησε σε τρομοκρατικές επιθέσεις.<br /><br />Όλα αυτά ,σύμφωνα με την ανάλυση της Jerusalem Post , μπορεί να εφαρμοστούν και εναντίον του Ισραήλ, με την Τουρκία να απαιτεί ρόλο στην Ιερουσαλήμ, πυροδοτώντας έναν κύκλο βίας. Υποστήριζει μάλιστα ότι θα ΄ναι πιο εύκολο και σίγουρα αναγκαίο για τον Ερντογάν σε περίπτωση που ο Τραμπ χάσει και αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Ο επικεφαλής της Mossad πιστεύει ότι η Τουρκία αποτελεί απειλή και η ετήσια αξιολόγηση του IDF πέρυσι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία ήταν μια σοβαρότατη πρόκληση, ίσως πιο σοβαρή και από το Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Μετά από τις αμερικανικές εκλογές τα πράγματα με την Τουρκία θα αγριέψουν”! Ισραηλινή προειδοποίηση

Το Ισραήλ αναμένει ότι η Τουρκία ,μετά από τις αμερικανικές εκλογές ,θα γίνει πιο επιθετική και θα ενθαρρύνει τη “ριζοσπαστικοποίηση” ακόμη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί συμφέρει την Ελλάδα η εκλογή Μπάιντεν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-kg6ryT_bZ3AJ4x4QXDRZXjHG6YZRb3tEdn25lmtKNxkc6_awCfQ0E54ckunQDWsEwellLNn3Qf5nTWqh-c2Rquvkj7f4dVXIiEXCo9vAopdjDsHE_jcbOv97DfXBUhmyNc2m9eTPuWk/s758/trump-biden.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-kg6ryT_bZ3AJ4x4QXDRZXjHG6YZRb3tEdn25lmtKNxkc6_awCfQ0E54ckunQDWsEwellLNn3Qf5nTWqh-c2Rquvkj7f4dVXIiEXCo9vAopdjDsHE_jcbOv97DfXBUhmyNc2m9eTPuWk/w640-h338/trump-biden.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Τσιλιώτης Χάρης</b><br />Ο αγώνας έχει φτάσει λίγο πριν από το νήμα. Λίγες ώρες έμειναν και σύντομα θα ξέρουμε ποιος θα είναι ο ένοικος του Λευκού Οίκου και μετά τις εκλογές της 3 Νοεμβρίου. Οι εκλογές αυτές είναι ιδιαίτερα κρίσιμες πρωτίστως για τις ΗΠΑ. Η χώρα έχει διχαστεί και πολωθεί για άλλη μια φορά. Το σκηνικό μοιάζει με αυτό των εκλογών του 2000. Υπάρχουν υποψίες ότι το αποτέλεσμα μπορεί να κριθεί και πάλι στα Δικαστήρια.<br /><br />Ο απερχόμενος και εκ νέου υποψήφιος Πρόεδρος φρόντισε ως "παιδί φρονίμων" να μαγειρέψει πριν πεινάσει, πληρώνοντας με διαδικασίες fast-truck την κενή θέση στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ της αποβιωσάσης Φιλελεύθερης Δικαστού Ρουθ Μπέιντεν Γκίνγκσμπουρκ με την υπερσυντηρητική Έιμυ Κόνευ Μπάρρεττ. Κάτι τέτοιο είχε αποφύγει να κάνει το 2016 ο τότε Δημοκρατικός Πρόεδρος Ομπάμα, όταν απεβίωσε αρκετούς μήνες πριν τις τότε αμερικανικές εκλογές ο δικαστής Άντονιν Σκαλία και άφησε το καθήκον του ορισμού του αντικαταστάτη του στον διάδοχό του και σημερινό Πρόεδρο.<br /><br />Οι εκλογές αυτές είναι κρίσιμες για τον κόσμο και την Ευρώπη. Ο εν ενεργεία Πρόεδρος ακολουθεί την πολιτική του απομονωτισμού στις σχέσεις του με τον έξω κόσμο και παρεμβαίνει εκεί που οι ΗΠΑ και κυρίως ο ίδιος προσωπικά έχουν συμφέροντα, αφήνοντας πεδίο σε περιφερειακές δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Τουρκία, το Ιράν αλλά και η Γερμανία να δράσουν. Θα συνεχισθεί αυτή η πολιτική και μετά τις εκλογές;<br /><br />Οι εκλογές αυτές δεν αφήνουν αδιάφορη, όμως, την γειτονιά μας και κυρίως την Ελλάδα όσον αφορά τις σχέσεις της με την Τουρκία. Η αμερικανική πολιτική στις ελληνοτουρκικές σχέσεις καθορίστηκε τα τελευταία χρόνια υπό την προεδρία Τραμπ από ένα κενό, το οποίο έσπευσε να καλύψει η Γερμανία. Ας δούμε, όμως, τι αναμένεται να συμβεί μετά τις αμερικανικές εκλογές όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά και ανάλογα με το αποτέλεσμά τους.<div><br />Οι δύο υποψήφιοι<br /><br />Ο Τραμπ διεκδικεί την επανεκλογή του. Είναι ιδιόρρυθμος, άτσαλος στους τρόπους του και απρόβλεπτος. Κατά τον έγκριτο Αμερικανό δημοσιογράφο Πίτερ Σπίγκελ είναι ο πιο "τουρκόφιλος" πρόεδρος όχι για λόγους γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς αλλά για προσωπικούς οικονομικούς. Φέρεται να κάνει μπίζνες προσωπικά με τον Ερντογάν μέσω των γαμπρών τους.<br /><br />Στην αντιπέρα όχθη, την προεδρία διεκδικεί ένας βετεράνος, στη δύση της πολιτικής του καριέρας, ο Τζο Μπάιντεν, πρώην αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Ομπάμα και επί σειρά δεκαετιών Γερουσιαστής του Ντελαγουέρ. Είναι φιλέλληνας καθ’ όλη την διάρκεια της πολιτικής του διαδρομής, υποστηριζόμενος σταθερά από μεγάλο μέρος του ελληνοαμερικανικού λόμπυ με συχνές παρεμβάσεις υπέρ των ελληνικών θέσεων καθ’ όλη την διάρκεια της θητείας του στο Κογκρέσο και ανήκων στο κλίμα Έντουαρντ (Τεντ) Κέννεντυ.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν επικράτηση του Μπάιντεν. Ωστόσο, αυτό έδειχναν και κατά τις τελευταίες εκλογές υπέρ της Χίλαρυ Κλίντον, αλλά τελικός νικητής ήταν το Τραμπ. Επίσης δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η εκλογή προέδρου δεν είναι κατ’ ακριβολογία άμεση, διότι δεν εκλέγεται άμεσα από τον λαό αλλά από τους εκλέκτορες που εκλέγει ο λαός στις προεδρικές εκλογές.<br /><br />Κατά τα τελευταία 20 χρόνια δύο φορές, το 2000 και το 2016, εξελέγη Πρόεδρος ο οποίος έλαβε περισσότερους εκλέκτορες αλλά λιγότερες ψήφους. Και τις δύο φορές ήταν Ρεπουμπλικανοί, ο Μπους ο νεώτερος το 2000 και ο Τραμπ το 2016 έναντι των Δημοκρατικών αντιπάλων τους, Αλ Γκορ και Χίλαρυ Κλίντον αντίστοιχα. Μπορεί να τριτώσει το κακό για τους Δημοκρατικούς στις αυριανές εκλογές; Διόλου απίθανο.<br /><br />Η προεδρία Τραμπ στα ελληνοτουρκικά<br /><br />Όσον αφορά τα δικά μας, θα δούμε αλλαγή στις αμερικανικές θέσεις στα εθνικά μας θέματα με ενδεχόμενη εκλογή Μπάιντεν, ή θα ζήσουμε ανάλογη απογοήτευση όπως με την εκλογή του Δημοκρατικού Τζίμυ Κάρτερ 44 χρόνια νωρίτερα; Εκείνος υποσχόταν επίλυση του Κυπριακού με άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο και έκανε τα εντελώς αντίθετα.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι. Η διεθνής πολιτική και περισσότερο αυτή των ΗΠΑ ασκείται όχι με συναισθηματισμούς, αναγνώριση των δικαίων μίας χώρας, αγάπης προς την ιστορία και τον πολιτισμό της, αλλά κυνικά με βάση τα συμφέροντα. Βεβαίως τα συμφέροντα είναι πολλές φορές περίπλοκα και αντικρουόμενα.<br /><br />Ναι μεν ο Πρόεδρος Τραμπ έχει προσωπικά οικονομικά συμφέρονται με τον Ερντογάν, όμως στις ΗΠΑ η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται μόνο από τον ένοικο του Λευκού Οίκου αλλά και από άλλα κέντρα (Στέητ Ντηπάρτμεντ, Πεντάγωνο, Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, CIA) και παράκεντρα (πολεμική βιομηχανία) εξουσίας. Παρά τον έντονο φιλοτουρκισμό του Τραμπ, ενώ αυτόός σιωπούσε για την ελληνοτουρκική κρίση, ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζέφρυ Πάιατ έκαναν παρεμβάσεις υποστηρικτικές προς τις ελληνικές θέσεις.<br /><br />Μόλις περί τα τέλη Αυγούστου υπό την πίεση του ελληνοαμερικανικού λόμπυ και με την σκέψη στις ψήφους, αποφάσισε ο Τραμπ να παρέμβει απευθείας στους ηγέτες Ελλάδας και Τουρκίας, κρατώντας, όμως, ίσες αποστάσεις. Η πολιτική του Αμερικανού Προέδρου έχει προφανώς ενοχλήσει το Στέητ Ντηπάρτμεντ που βλέπει την Γερμανία να παίρνει την θέση των ΗΠΑ στην πολιτική διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών και το απέδειξε με την επίσκεψη Πομπέο σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά επιδεικτικά όχι στην Τουρκία, γεγονός ιστορικά πρωτοφανές.</div><div><br />Οι θέσεις του Μπάιντεν στα ελληνοτουρκικά<br /><br />Ο Μπάιντεν έδειξε κατά την διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας ότι για τα ελληνοτουρκικά παρενέβη μόνο στο τέλος, παίρνοντας χαλαρά ευνοϊκή θέση υπέρ της Ελλάδας για να ικανοποιήσει τους Ελληνοαμερικανούς ψηφοφόρους. Κατά το παρελθόν, όμως, έχει εκφρασθεί πολύ επικριτικά για την πολιτική του Ερντογάν.<br /><br />Η απουσία πολιτικού λόγου δεν αφορά μόνο τα ελληνοτουρκικά, αλλά γενικότερα θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και μετά το Συνέδριο των Δημοκρατικών που τον ανακήρυξε υποψήφιο για την προεδρία. Είναι σαφές ότι ενδεχόμενη εκλογή Μπάιντεν παρά τον διαχρονικά έντονο φιλελληνισμό του δεν θα αποστεί από την πολιτική των άλλων βασικών κέντρων χάραξης εξωτερικής πολιτικής στις ΗΠΑ.<br /><br />Η αμερικανική πολιτική στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας και στο Κυπριακό θα καθορισθεί εν πολλοίς από την πολιτική της Τουρκίας σε άλλα μείζονα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής (Λιβύη, Συρία, Κουρδικό και σχέσεις με την Ρωσία). Επειδή η πολιτική Ερντογάν σε όλα αυτά τα θέματα αντιστρατεύεται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, οι τελευταίες, διά του Στέητ Ντηπάρντμεντ, ακολουθούν ελαφρά φιλελληνική πολιτική στο θέμα των θαλασσίων ζωνών. Άλλωστε και η συνέντευξη Μπάιντεν προ μηνών που εξόργισε τους Τούρκους ήταν ιδιαίτερα επικριτική για την πολιτική Ερντογάν σε όλα τα μέτωπα, αλλά δεν είχε πει λέξη για τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.</div><div><br />Τι να περιμένουμε από ενδεχόμενη νίκη Τραμπ<br /><br />Από την άλλη μία εκλογή Τραμπ μπορεί να δυσχεράνει το τοπίο για τα εθνικά μας θέματα. Ο Τραμπ δεν παύει να είναι απρόβλεπτος και πολιτικός που βλέπει την πολιτική ως προσωπική του επιχείρηση. Δεν διστάζει να αποπέμπει συνεργάτες του. Άλλωστε, πριν δύο χρόνια απέπεμψε τον τότε υπουργό Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, προσωπική του επιλογή.<br /><br />Εάν επανεκλεγεί ενδεχομένως να αποχαλινωθεί, μην έχοντας ανάγκη πλέον τις ψήφους των Ελληνοαμερικανών και προσπαθώντας να επιβάλλει στα άλλα κέντρα εξουσίας την προσωπική του πολιτική. Για τον λόγο αυτό τα ως άνω κέντρα εξουσίας, όπως και ο ίδιος ισχυρίζεται, έχουν προσπαθήσει να αποδυναμώσουν την επανεκλογή του, καθότι δεν αισθάνονται άνετα με την παρουσία του στον Λευκό Οίκο και είναι βέβαιο ότι σε περίπτωση επανεκλογής του θα τα έχει απέναντι.<br /><br />Για τους παραπάνω λόγους Αθήνα και Λευκωσία πρέπει να εύχονται την εκλογή Μπάιντεν, χωρίς να περιμένουν θαύματα και δραματικές αλλαγές στην αμερικανική εξωτερική πολιτική σε σχέση με τα εθνικά μας θέματα. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συνδέουμε τις σχέσεις μας με την Τουρκία και κυρίως των διαφορών μας για τις θαλάσσιες ζώνες, με την αντιαμερικανική συμπεριφορά της Άγκυρας στα θέματα της Λιβύης, της Συρίας, του Κουρδικού και των (οπλικών) σχέσεών της με την Ρωσία. Εκεί είναι το κλειδί για τη μετατόπιση των αμερικανικών θέσεων υπέρ της Ελλάδας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί συμφέρει την Ελλάδα η εκλογή Μπάιντεν

Τσιλιώτης Χάρης Ο αγώνας έχει φτάσει λίγο πριν από το νήμα. Λίγες ώρες έμειναν και σύντομα θα ξέρουμε ποιος θα είναι ο ένοικος του Λευκού Οί...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρίσι-Νίκαια-Βιέννη: Η πρόσφατη διαδρομή αίματος της ισλαμικής τρομοκρατίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgICUNU4oSTBut-JpGlDh4rwZ1PVoX_ggGahsJLhLXH2K4ZF1_V2-MnLsNGDh3W_tAXQ71nWMjGdhi_LvL5zrbNhaDUaH-QsTlSDflN8NpoeIQtZ1hQxHuvQblumatJlQSYOx8SnZXYPZg/s758/galloi-stratiotes-tromokratia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgICUNU4oSTBut-JpGlDh4rwZ1PVoX_ggGahsJLhLXH2K4ZF1_V2-MnLsNGDh3W_tAXQ71nWMjGdhi_LvL5zrbNhaDUaH-QsTlSDflN8NpoeIQtZ1hQxHuvQblumatJlQSYOx8SnZXYPZg/w640-h338/galloi-stratiotes-tromokratia.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div><b>Λυγερού Νεφέλη</b></div>Οι <a href="https://slpress.gr/diethni/tromos-sti-vienni-vgazei-stratto-sto-dromo-o-kourts/">εικόνες που έρχονται από τη Βιέννη προκαλούν σοκ</a>. Ισλαμιστής τρομοκράτης εκτελεί εν ψυχρώ περαστικό και πάνοπλοι άνδρες ανταλλάσσουν πυροβολισμούς σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της. Η πόλη που αποτελεί κόμβο ανάμεσα στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη είναι το τελευταίο θύμα της ισλαμικής τρομοκρατίας, η οποία ρίχνει βαριά την σκιά της στη Γηραιά Ήπειρο. Έρχεται να υπενθυμίσει ότι η Δύση βιάστηκε να πανηγυρίσει την ήττα του Ισλαμικού Κράτους.<br /><br />Η ήττα του ως κρατικό μόρφωμα με κυριαρχία επί ιρακινού και συριακού εδάφους, δεν συνιστά και ολοκληρωτική ήττα. Ούτε το πρόβλημα είναι η συγκεκριμένη οργάνωση. Το πρόβλημα είναι η ισλαμική τρομοκρατία, μέσα από όποια μορφή κι αν εκδηλώνεται. Αυτή είναι που αποσταθεροποιεί την καθημερινότητα των Ευρωπαίων σ’ όλη σχεδόν την έκταση της Γηραιάς Ηπείρου, αφού ο απλός άνθρωπος νοιώθει ότι μπορεί να είναι το επόμενο θύμα εάν βρεθεί στη λάθος στιγμή στον λάθος τόπο.<br /><br />Είναι βαθιά νυχτωμένος όποιος πιστεύει ότι η διείσδυση του ακραίου Ισλάμ στις μουσουλμανικές κοινότητες είναι μονάχα γαλλικό πρόβλημα ή ακόμα χειρότερα ότι γεννήθηκε ως αντίδραση προς τα μέτρα του Εμμανουέλ Μακρόν. Η Γαλλία, εξάλλου, είχε αιματοκυλιστεί επανειλημμένως πριν αποφασίσει ο Μακρόν να αναρτήσει σε δημόσια κτήρια αφίσες με σκίτσα του Charlie Hebdo.<br /><br />Η Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ (Aqmi) δεν περιορίστηκε να απειλήσει τον πρόεδρο της Γαλλίας. Κάλεσε τους υποστηρικτές της να σκοτώσουν όποιον προσβάλλει τον προφήτη Μωάμεθ. «Το να σκοτώνουμε όποιον προσβάλλει τον προφήτη είναι δικαίωμα κάθε μουσουλμάνου ικανού να το πράξει», ανέφερε σε δήλωσή της.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το κάλεσμα είναι να σκοτώνουν όποιον Δυτικό μπορούν κι όχι όποιον προσβάλει τον Μωάμεθ. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι επιθέσεις της ισλαμικής τρομοκρατίας είναι τυφλές. Γι’ αυτούς κάθε Δυτικός δεν είναι απλός «άπιστος», είναι και εχθρός που του πρέπει ο θάνατος. Μόνο το μεταφυσικό θρησκευτικό υπόβαθρο μπορεί να εμπνεύσει ένα τέτοιο μίσος, μία τέτοια περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή.<br /><br />Είναι εντυπωσιακό πως τρίτης γενιάς μουσουλμάνοι μετανάστες που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε ευρωπαϊκές χώρες μετατρέπονται σε τζιχαντιστές και ενίοτε σε σφαγείς. Πολλοί από αυτούς πήγαν σε Ιράκ και Συρία για να πολέμήσουν από τις γραμμές του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα. Και τώρα επιστρέφουν στην Ευρώπη μπαρουτοκαπνισμένοι και εμπειροπόλεμοι. Κάποιοι άλλοι έμειναν στην Ευρώπη, αλλά εμπνέονται από κηρύγματα στο Διαδίκτυο και μετατρέπονται σε "μοναχικούς λύκους". Τέλος, είναι και πρόσφατοι μετανάστες που έχουν κατακλύσει την Ευρώπη, όπως ο νεαρός Τσετσένος αποκεφαλιστής και πριν από αυτόν ένας νεαρός Πακιστανός.<br />Φόβος παντού<br /><br />Με άλλα λόγια, η απειλή που σπέρνει τον φόβο στους απλούς Ευρωπαίους πολίτες είναι παντού. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει εάν ο μουσουλμάνος που είναι γείτονάς του, ή τον συναντάει στον δρόμο είναι ένας φιλήσυχος πιστός, ή ένας δυνάμει τρομοκράτης. Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ο καθένας μπορεί να γίνει στόχος. Δεν χρειάζεται να έχει πράξει κάτι. Αρκεί που είναι Δυτικός. Δεν έχει σημασία αν είναι συναγωγή ή εκκλησία, ή απλώς αεροδρόμιο ή καφέ, ή γήπεδο, ή αίθουσα συναυλιών.<br /><br />Μέσω του Twitter, ο Γάλλος πρόεδρος έστειλε μήνυμα συμπαράστασης στον αυστριακό λαό για το τρομοκρατικό χτύπημα στη Βιέννη. «Όλη η υποστήριξή μας προς τον αυστριακό λαό που αντιμετωπίζει μια τρομοκρατική επίθεση μεγάλης κλίμακος στη Βιέννη, κοντά σε μία συναγωγή», δήλωσε και η Μαρί Λαπέν.<br /><br />Η τελευταία επίθεση υπενθυμίζει στην Ευρώπη ότι διεξάγεται ένας υβριδικός πόλεμος στο έδαφός της. Και, μάλιστα, ένας ιδιαίτερα δύσκολος πόλεμος. Ο εχθρός είναι εσωτερικός, αλλά είναι πιο εχθρός από το πιο εχθρό με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Κινείται με άνεση, καθώς δεν χρειάζεται συντονιστικά κέντρα. Οι δε "μοναχικοί λύκοι" είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν εγκαίρως από τις υπηρεσίες ασφαλείας.<br /><br />Είναι πλέον εμφανές ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες είναι δυνάμει στόχοι, βρίσκονται στο έλεος μίας μεγαλύτερης ή μικρότερης εμβέλειας τρομοκρατικής επίθεσης. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να έχει προ πολλού ωθήσει την ΕΕ να δει το πρόβλημα όχι ως γαλλικό ή αυστριακό, αλλά ως ευρωπαϊκό και να αφήσει στην άκρη την παραλυσία που έχει προκαλέσει η δικτατορία της "πολιτικής ορθότητας".<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παρίσι-Νίκαια-Βιέννη: Η πρόσφατη διαδρομή αίματος της ισλαμικής τρομοκρατίας

Λυγερού Νεφέλη Οι εικόνες που έρχονται από τη Βιέννη προκαλούν σοκ . Ισλαμιστής τρομοκράτης εκτελεί εν ψυχρώ περαστικό και πάνοπλοι άνδρες α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν είχε προαναγγείλει τις επιθέσεις: ''Η Ευρώπη θα χάσει τον πόλεμο με την Τουρκία''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBlg63lrT4vj-V8xxbR0UMs4uQnYyP8fUJgDddmXXYVGXGVPJ64jEvCM5GQ1Wz3zRXJIgcmcdJrVWA62BRpEVJnPGQD8SKNjU5e19HDPB2h7HA8gb3zUImb5XvHEGN3a9Ydg-bYk-pql4/s1000/2224578965.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBlg63lrT4vj-V8xxbR0UMs4uQnYyP8fUJgDddmXXYVGXGVPJ64jEvCM5GQ1Wz3zRXJIgcmcdJrVWA62BRpEVJnPGQD8SKNjU5e19HDPB2h7HA8gb3zUImb5XvHEGN3a9Ydg-bYk-pql4/w640-h384/2224578965.jpeg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι είχε γράψει η ''φωνή'' του Τούρκου προέδρου - Ο Μακρόν κλείνει τζαμιά </span></h3>''Πέφτουν οι μάσκες'' πλέον για τους Τούρκους, καθώς το ''δεξί χέρι'' του Ρ. Τ. Ερντογάν, Ιμπραχίμ Καραγιούλ, είχε προαναγγείλει τον ''πόλεμο'' που θα εξαπέλευε η Άγκυρα κατά της Ευρώπης. <br /><br />Εξάλλου δεν είναι τυχαίες οι τελευταίες επιθέσεις. Γαλλία και Αυστρία μπήκαν στο στόχαστρο των τζιχαντιστών, ή καλύτερα για να μην κοροϊδευόμαστε την τουρκικής ΜΙΤ, καθώς είναι οι μοναδικές χώρες εντός της ΕΕ που αντιστέκονται στον Ερντογάν. <br /><br />Tι είχε αναφέρει ο Καραγιούλ πριν λίγες ημέρες: <br /><br />''<a href="https://www.yenisafak.com/yazarlar/ibrahimkaragul/--bati-islmla-savasi-kaybedecek-turkiye-ile-savasi-kaybedecek-erdoganla-savasi-kaybedecek--batinin-islmla-savasi-son-bin-yildir-turklerle-savastir-ofkeleri-aslinda-korkudandir--bae-israil-projesinin-icerideki-ayagi-millet-ittifaki-amac-ayni-2056615">Η Δύση θα χάσει τον πόλεμο με το Ισλάμ.</a> H Δύση θα χάσει τον πόλεμο με την Τουρκία. Θα χάσει τον πόλεμο με τον Ερντογάν. Η Δύση καταρρέει, η Ανατολή ανεβαίνει. Αυτός ο αιώνας θα αλλάξει τα πάντα!<br /> <br />Οι ΗΠΑ έχουν χάσει την παγκόσμια φήμη τους. Η Ανατολή ανεβαίνει. Η Ευρώπη συνορεύει με το Ισλάμ και με την Τουρκία. Η ακροδεξιά στην Ευρώπη στράφηκε κατά του Ισλάμ και της Τουρκίας.<br /><br />Ο πόλεμος της Δύσης και της Ευρώπης με το Ισλάμ είναι ένας πόλεμος με τους Τούρκους. Η Τουρκία είναι ''το τελευταίο κάστρο", δεν θα καταστραφεί.'' <br /><br />Ο Μακρόν κλείνει τζαμιά <br /><br />Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Ζεράλντ Νταρμανίν δήλωσε πως σε 3 χρόνια υποχρέωσαν σε κλείσιμο 43 τζαμιά. Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Ζεράλντ Νταρμανίν δήλωσε πως από τότε που ανέλαβε καθήκοντα ο Εμμανουέλ Μακρόν σαν ΠτΔ, έκλεισαν 43 τζαμιά, κάτι που όπως είπε είναι περισσότερα από όσα είχαν κλείσει οι προηγούμενοι ΠτΔ.<br /><br />Ο Νταρμανίν είπε πως τα τζαμιά ¨που δεν είναι εξτρεμιστικά αλλά θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια ασφάλεια¨ θα μπορεί να κλείνουν για 6 μήνες.<br /><br />Επίσης δήλωσε πως συστάθηκε τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών ¨αγώνα ενάντια στον εξτρεμισμό και την ισλαμισμό¨ . Ζητείται από τους πολίτες σε περίπτωση που εντοπίσουν άτομο ή άτομα ¨ύποπτα λόγω του περίγυρου τους¨ να τηλεφωνούν σε αυτό το νούμερο. <br /><br />Αποφασιστική δράση υποσχέθηκε ο Κουρτς <br /><br />Σε μήνυμά του στα social media ο Κουρτς διαβεβαίωσε πως θα ληφθεί ''αποφασιστική δράση εναντίον των δραστών αυτής της φρικτής τρομοκρατικής επίθεσης''.<br /><br />''Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ στον εαυτό μας να εκφοβίζεται από την τρομοκρατία και θα καταπολεμούμε αυτές τις επιθέσεις αποφασιστικά με κάθε τρόπο'' τόνισε στο ίδιο μήνυμα, υπογραμμίζοντας πως οι σκέψεις όλης της χώρας είναι με τα ''θύματα, τους τραυματίες και τις οικογένειές τους, στους οποίους εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου''. <br /><br />''Ευχαριστούμε τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους διεθνείς εταίρους μας για τη συμπάθειά τους και την έκφραση αλληλεγγύης'' έγραψε στην ανάρτησή του, αναφερόμενος στο κύμα συμπαράστασης που εκφράζεται για τη χώρα με το εφιαλτικό βράδυ που βίωσε.<br /><br />Ο καγκελάριος θα προεδρεύσει σε έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού του συμβουλίου σήμερα το πρωί και κατόπιν θα απευθύνει διάγγελμα στους πολίτες.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν είχε προαναγγείλει τις επιθέσεις: ''Η Ευρώπη θα χάσει τον πόλεμο με την Τουρκία''

Τι είχε γράψει η ''φωνή'' του Τούρκου προέδρου - Ο Μακρόν κλείνει τζαμιά  ''Πέφτουν οι μάσκες'' πλέον για το...

Διαβάστε την συνέχεια

Έρευνα-διάσωση στο Αιγαίο: Ο ICAO ΑΚΥΡΩΝΕΙ άγρια την Τουρκία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGuw9MdEidOpsbm2MDHLuam6uppHe1Sz1iFxXxyoMLREdMsKJeAiiACVTcxt2I64uiw_H95KyL2eEWbV7jqSRabyZmF2HqWMvtNe8oqKGPZw3KJm-BFEg2kCAuYFr7DFpLSirz2npFesk/s729/ICAO.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="729" height="352" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGuw9MdEidOpsbm2MDHLuam6uppHe1Sz1iFxXxyoMLREdMsKJeAiiACVTcxt2I64uiw_H95KyL2eEWbV7jqSRabyZmF2HqWMvtNe8oqKGPZw3KJm-BFEg2kCAuYFr7DFpLSirz2npFesk/w640-h352/ICAO.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Δεν υφίσταται καμία αλλαγή στα ισχύοντα όρια και αρμοδιότητες για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης (SAR) Αθηνών, υπογραμμίζει ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO), σύμφωνα με διπλωματικές πηγές.<br /><br />Η γενική γραμματέας του ICAO Φάνγκ Λιού (Fang Liu) στην απαντητική της επιστολή προς τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια, αναφορικά με τον πρόσφατα εκδοθέντα παράνομο τουρκικό κανονισμό για τα όρια και αρμοδιότητες για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης (SAR) Αθηνών, υπογραμμίζει ότι ουδεμία αλλαγή έχει επέλθει στα όρια και αρμοδιότητες SAR Αθηνών, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά το δίκαιο της ελληνικής θέσης.<br /><br />Στην εν λόγω επιστολή, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η κα Λιού επισημαίνει επίσης ότι δεν έχει υποβληθεί καμία πρόταση τροποποίησης των ορίων αυτών από την τουρκική πλευρά και ότι εν πάσει περιπτώσει τα όρια μπορούν να τροποποιηθούν μόνο εάν υπάρχει συμφωνία από όλα τα κράτη της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως της Ελλάδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div><header class="entry-header" style="background-color: white; color: #222222; font-family: "open sans", sans-serif; font-size: 14px; margin: 5px 0px 10px; padding: 0px;"><h1 class="entry-title" style="border: 0px; clear: both; color: #333333; font-family: sans-serif; font-size: 40px; font-style: inherit; line-height: 48px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></h1></header></div></div>

Έρευνα-διάσωση στο Αιγαίο: Ο ICAO ΑΚΥΡΩΝΕΙ άγρια την Τουρκία!

Δεν υφίσταται καμία αλλαγή στα ισχύοντα όρια και αρμοδιότητες για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης (SAR) Αθηνών, υπογραμμίζει ο Διεθνής Οργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανικές Εκλογές 2020: Η εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg0PL6dF3IiqfoYbFFsbgPgJeRX0o1BXMl2ipQsJ-j-Kl5SxlxgRafhb-tYvvj5zLQeGhDB50WC8NzrvXYSaEVVhHzfbeNw3QWHViPtnLGG9cQzgx-l3tXhqOA-XE3IeLkbIEE2-fXIiQ/s630/55558487663.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="630" height="432" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg0PL6dF3IiqfoYbFFsbgPgJeRX0o1BXMl2ipQsJ-j-Kl5SxlxgRafhb-tYvvj5zLQeGhDB50WC8NzrvXYSaEVVhHzfbeNw3QWHViPtnLGG9cQzgx-l3tXhqOA-XE3IeLkbIEE2-fXIiQ/w640-h432/55558487663.jpeg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ποτέ ξανά (μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου) δε διακυβευόταν τόσο έντονα ο αμερικανικός ρόλος στον κόσμο.</span></h3><b>Αλέξανδρος Θ. Δρίβας* </b> <br />Οι ΗΠΑ δεν είναι η δύναμη που ήταν όταν κατέρρευσε η ΕΣΣΔ. Δεν είναι καν εκείνη η δύναμη που μετά την 11/9 αποφάσισε να δράσει εναντίον του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Η Ουάσινγκτον όμως, παραμένει η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο σε ένα εύρος συντελεστών ισχύος. Παρόλο που η τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ δεν έχει πια το χάσμα που είχε με άλλες δυνάμεις πριν από κάποιες δεκαετίες, η διάχυσή της σε στρατιωτικό επίπεδο είναι ακόμη πιο αποτελεσματική από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη δύναμη. Οι στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ συνεχίζουν να αγγίζουν ποσά τα οποία καμία άλλη δύναμη ή και άθροισμα δυνάμεων, δεν μπορούν να δαπανήσουν. Το προηγούμενο κονδύλι για τις αμυντικές δαπάνες των ΗΠΑ ήταν περίπου 0,8 τρις δολάρια, όταν η Κίνα δαπανά λιγότερα από 0,3 τρις δολάρια.<br /><br />Ωστόσο, αυτές οι εκλογές δεν είναι μόνο ″αμερικανικές″. Είναι παγκόσμιες. Ποτέ ξανά (μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου) δε διακυβευόταν τόσο έντονα ο αμερικανικός ρόλος στον κόσμο. Ο πάντα απρόθυμος μέσος Αμερικανός για την εμπλοκή της χώρας του στον κόσμο, άθελά του, δεν θα ψηφίσει μόνο για το μέλλον του αλλά και για το μέλλον δεκάδων άλλων χωρών. Η παγκοσμιοποίηση συνέδεσε την Αμερική με τον κόσμο και έτσι οποιαδήποτε εξέλιξη γεννάται στις ΗΠΑ, επηρεάζει τον κόσμο. Τι ακριβώς διακυβέυεται σε αυτές τις εκλογές και πώς επηρεάζεται ο κόσμος και η Ελλάδα; <br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν μια μεγάλη ιστορία εναλλαγής πρακτικών στην εξωτερική τους πολιτική που υπακούει στη διαλεκτική σχέση τριών εννοιών: Παρεμβατισμός, Μονομερισμός και Απομονωτισμός<br /><br />Από την προεδρία Ομπάμα (και τις δύο θητείες του) οι ΗΠΑ έδειξαν μια κόπωση σχετικά με την εξωτερική τους πολιτική. Από τη μια, προσπάθησαν να επικεντρωθούν στην Κίνα με το περιβόητο ″Pivot to Asia″ και να έλθουν κοντά με το Ιράν. Τόσο η Συμφωνία Δύσης-Ιράν όσο και το TPP (Transpacific Partnership) ήταν από τα πρώτα έγγραφα που η κυβέρνηση Τραμπ αναθεώρησε. Οι ΗΠΑ αποχώρησαν και από τις δύο συμφωνίες. Παρόλα αυτά, το Σύνδρομο του Βιετνάμ δεν ξεκίνησε κατά την περίοδο Τραμπ, αλλά είχε ήδη ξεκινήσει από την εποχή Ομπάμα.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν μια μεγάλη ιστορία εναλλαγής πρακτικών στην εξωτερική τους πολιτική που υπακούει στη διαλεκτική σχέση τριών εννοιών:Παρεμβατισμός,Μονομερισμός και Απομονωτισμός (Selective Engagement, Unilateralism and Isolationism). Ο μέσος Αμερικανός πολίτης παραμένει απρόθυμος ως προς την εμπλοκή της πατρίδας του στα διεθνή δρώμενα. Από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να διώξουν τις αποικιοκρατικές δυνάμεις της ″μιαρής και ανήθικης″ Ευρώπης. Οι μετανάστες που ίδρυσαν τις ΗΠΑ, έφυγαν από τις χώρες τους για να δημιουργήσουν μια ″Νέα Χώρα″⁣ η οποία δε θα έχει καμία σχέση με όσα οι ίδιοι υπέφεραν σε άλλες χώρες. <br /><br />Η Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή ήταν τα καμπανάκια για όλους όσους φωνάζαν συνθήματα αποχώρησης των ΗΠΑ από περιοχές. Σήμερα έντρομοι, ζητούν ″περισσότερη Αμερική″<br /><br />Οι Αμερικανοί ωστόσο πείστηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου πως τα οικονομικά οφέλη της παγκοσμιοποίησης, ήταν τα απαραίτητα κίνητρα της εμπλοκής των ΗΠΑ στον κόσμο. Ο Μπους ο πρεσβύτερος είχε πει πριν το τέλος της θητείας του οτι το φάντασμα του απομονωτισμού πρέπει να φύγει από τις ΗΠΑ. Η παγκοσμιοποίηση όμως, δεν άνοιξε τις πόρτες μόνο στην ευημερία. Άνοιξε τις πόρτες και στις απειλές οι οποίες πλέον άλλαξαν υφή. Η δημοκρατία που θα ερχόταν μέσα από καλώδια τηλεπικοινωνιών όπως έλεγε ο Μπιλ Κλίντον, δεν ήταν η μόνη που χρησιμοποιούσε για τη διάδοσή της την τεχνολογία. Το ίδιο έγινε και με την τρομοκρατία και με άλλες απειλές που ονομάστηκαν είτε ″ανορθόδοξες″ και ″ασύμμετρες″⁣, είτε ″⁣υβριδικές″⁣.<br /><br />Σε αυτές τις εκλογές θα διακυβευτεί το κατά πόσον οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν το ταξίδι των δύο τελευταίων προέδρων: Το ταξίδι προς την εσωστρέφεια το οποίο για χώρες σαν την Ελλάδα θα είναι πολύ επικίνδυνο. <br /><br />Η Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή ήταν τα καμπανάκια για όλους όσους φωνάζαν συνθήματα αποχώρησης των ΗΠΑ από περιοχές. Σήμερα έντρομοι, ζητούν ″περισσότερη Αμερική″ όπως πρόσφατα έκαναν οι ηγέτες της Ιταλίας. Έγκριτα think tanks εκπονούν αναλύσεις για το αν Ευρώπη και Αμερική θα προχωρήσουν μαζί ή αν θα συνεχιστεί το βελούδινο διαζύγιο που έχουν υπογράψει μεταξύ τους. Η πανδημία με τον COVID-19να θερίζει τον κόσμο, φέρνει πιο έντονα από ποτέ την ανησυχία για το ποιός θα ηγηθεί των προσπαθειών, έστω ενός μέρους του κόσμου που θεωρεί οτι έχει κοινές βλέψεις.<br /><br />Ο πολυπολικός κόσμος δε βοηθάει τις συγκλίσεις. Τα κράτη σε πολυπολικές συνθήκες βάζουν στρατιωτικές στολές, ντύνονται άρπαγες και κάνουν ουσιαστικά ό,τι κάνει η Τουρκία. Πιθανή αποχώρηση των ΗΠΑ από περιοχές σαν την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Ένα νέο ″Δόγμα Μονρόε″ θα έφερε σχετική ησυχία στις ΗΠΑ και έντονη ανησυχία σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο, για διαφορετικούς λόγους σε κάθε περιφέρεια. <br /><br />Οι ΗΠΑ φαίνεται ακόμη και αν γοητεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια από την ιδέα της απομόνωσης πως επιστρέφουν μέσα από το δόγμα της ενεργητικής ουδετερότητας και της επανεπένδυσης στη διπλωματία (Reinvest in Diplomacy).<br /><br />Ο επόμενος προέδρος των ΗΠΑ, είτε επανεκλεγεί ο Τραμπ, είτε αναλάβει τα ηνία της υπερδύναμης ο Μπαϊντεν, θα χρειαστεί να πάρει αποφάσεις που θα σφυρηλατήσουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική για το υπόλοιπο του 21ου αιώνα και αυτό γιατί η άνοδος της Κίνας και ο κατακερματισμός της Ευρώπης, αποτελούν αδιάσειστα στοιχεία για το πόσο κρίσιμη είναι η παρουσία των ΗΠΑ στον κόσμο.<br /><br />Ο Αμερικανός ψηφοφόρος είναι πολύ κουρασμένος από τις περιπέτειες της πατρίδας του στη διεθνή αρένα. Από την άλλη όμως, η οικονομική του ευημερία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις σχέσεις (οικονομικές και πολιτικές) από φίλους και αντιπάλους των ΗΠΑ. Το πιο πιθανό σενάριο πάντως για τις ΗΠΑ, είναι να ακολουθήσει την πολιτική της επιλεκτικής παρεμβατικότητας στον κόσμο ώστε να μη δημιουργηθούν εξελίξεις αταξίας που δεν είναι φιλικά προσκείμενες στα αμερικανικά συμφέροντα.<br /><br />Πιθανό διαζύγιο των ΗΠΑ από την Ευρώπη, δε θα είναι ″⁣χειραφέτηση″⁣ της Ευρώπης αλλά η είσοδος της Γηραιάς Ηπείρου σε έναν νέο ανταγωνισμό δυνάμεων εντός της ΕΕ για το ποιές δυνάμεις θα καλύψουν το κενό της παρακμάζουσας Γερμανίας.<br /><br />Οι ΗΠΑ φαίνεται ακόμη και αν γοητεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια από την ιδέα της απομόνωσης πως επιστρέφουν μέσα από το δόγμα της ενεργητικής ουδετερότητας και της επανεπένδυσης στη διπλωματία (Reinvest in Diplomacy).Η επίσκεψη Pompeoστην Ελλάδα, έδειξε οτι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αγνοήσουν τις εντάσεις στην περιοχή μας. Το ίδιο έγινε και με την εκεχειρία στη Λιβύη για την οποία οι ΗΠΑ ξόδεψαν τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο. Ανεξάρτητα από το τι ήθελε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, (αποκοπή των ΗΠΑ από περιοχές ″ατελείωτων πολέμων″) ο γεμάτος θεσμική μνήμη αμερικανικός μηχανισμός εξωτερικής πολιτικής, φαίνεται πως έχει πάρει την απόφαση να επανεξετάσει την παρουσία του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Μειωμένη και επιλεκτική παρουσία μεν, αλλά σε καμία περίπτωση, μηδαμινή.<br /><br />Σε αυτές τις εκλογές λοιπόν ίσως παλεύουν δύο πνεύματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Του Αλεξάντερ Χάμιλτον από τη μία (η πλευρά Μπαϊντεν) και του Τζωρτζ Ουάσινγκτον από την άλλη (η πλευρά Τραμπ). Για χώρες σαν την Ελλάδα το συμφέρον μας είναι η όποια κυβέρνηση αναλάβει τα ηνία των ΗΠΑ, να επιβάλλει την τάξη στην ανατολική Μεσόγειο και στην Εγγύς Ανατολή αλλά και να μην αφήσει την Ευρώπη στο έλεός της.<br /><br />Πιθανό διαζύγιο των ΗΠΑ από την Ευρώπη, δε θα είναι ″⁣χειραφέτηση″⁣ της Ευρώπης αλλά η είσοδος της Γηραιάς Ηπείρου σε έναν νέο ανταγωνισμό δυνάμεων εντός της ΕΕ για το ποιές δυνάμεις θα καλύψουν το κενό της παρακμάζουσας Γερμανίας.Οι σχέσεις της ΕΕ με την Κίνα και τη Ρωσία, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσον οι ΗΠΑ θα συνυπογράψουν μια ″⁣Καινή Διαθήκη″⁣ με συμμαχικές τους χώρες κάτι που θα σημαίνει οτι θα συνεχίζουν να ηγούνται του δυτικού κόσμου.<div><br /></div><div><b><i>*Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Ν. Α. Ευρώπης στο ΙΔΙΣ - Research Fellow in HALC (Hellenic American Leadership Council)</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αμερικανικές Εκλογές 2020: Η εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης.

Ποτέ ξανά (μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου) δε διακυβευόταν τόσο έντονα ο αμερικανικός ρόλος στον κόσμο. Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*    Οι ΗΠΑ δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρυθμό κλιμάκωσης δίνει ο Ερντογάν: Η Τουρκία ψάχνει θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα και η Ευρώπη… κοιτάζει!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3TsPtk4DQtuAX6137re_z279WvhUVl5-wmrUwqsQCmly-D1yta435kPGJlfgOg0r_W2fPrPuv3ZsDcAikBN0HfjDakYFJ80Oo_sodgwpph5eCFcA7Gf8kT-WW921xajN5lR92Og93Ob8/s1200/orus-reis.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1200" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3TsPtk4DQtuAX6137re_z279WvhUVl5-wmrUwqsQCmly-D1yta435kPGJlfgOg0r_W2fPrPuv3ZsDcAikBN0HfjDakYFJ80Oo_sodgwpph5eCFcA7Gf8kT-WW921xajN5lR92Og93Ob8/w640-h480/orus-reis.webp" width="640" /></a></div><div><br /></div>Το σύνθημα του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν,που ήρθε αμέσως μετά την επέκταση της navtex, με την οποία διατηρεί παράνομα το Oruc Reis έως τις 14 Νοεμβρίου εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αποτελείται μόνο από μια λέξη. Κλιμάκωση!<br /><br />Στο Επιτελείο βλέπουν ξεκάθαρα ότι την κλιμάκωση ζητά η Τουρκία προκειμένου να εκβιάσει ακόμη περισσότερο την Αθήνα σ’ έναν διάλογο με καθαρά τους δικούς της όρους. Και αν η Αθήνα δεν υποκύψει σε αυτούς, στο αμέσως επόμενο στάδιο η γειτονική χώρα-ταραξίας θα ταράξει τα νερά στο νοτιοανατολικό Αιγαίο ακόμη και μέσω των γεωτρύπανων ή θα «επενδύσει» και πάλι σε ένα θερμότατο επεισόδιο σε οποιοδήποτε σημείο των Ελληνοτουρκικών συνόρων.<br /><br />Όλα τα πιθανά σενάρια αντιμετώπισης απειλών επανεξετάζονται και επικαιροποιούνται στο Ελληνικό Επιτελείο ενώ οι Σχηματισμοί στον Έβρο και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου λαμβάνουν διαρκώς νέες οδηγίες και εντολές ενώ από την δική τους πλευρά αποστέλλουν οποιαδήποτε πληροφορία ή κίνηση αντιληφθούν στον τομέα ευθύνης που έχουν.<br />Καταλαβαίνει κανείς ότι μπορεί να μην φαίνεται αλλά η επιχειρησιακή ετοιμότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο την ώρα μάλιστα που παράλληλα η ηγεσία τρέχει πολλά από τα νέα σχέδια τα οποία αφορούν την αμυντική θωράκιση της χώρας.<br /><br />Την ώρα που οι πάντες έχουν στρέψει το βλέμμα τους στην παραβατική και προκλητική συμπεριφορά της γείτονος προς την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, οι ίδιοι «παίκτες» μένουν μόνο στις ανακοινώσεις και στις δηλώσεις στήριξης προς τη χώρα μας ή και καταδίκης προς την Τουρκία ή τον πρόεδρο Ερντογάν.<br /><br />Παράλληλα αυτή η συμπεριφορά παραπέμπει σε μια αναμονή και ως «παρατηρητές» να βλέπουν την Ελλάδα να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά, απέναντι σε μια χώρα που θέλει να προβάλλεται ως η περιφερειακή υπερδύναμη και που επιχειρεί καιρό τώρα να μεταβάλλει το status quo της περιοχής. Βεβαίως η όποια ενέργεια απαιτηθεί από την Ελληνική πλευρά θα γίνει υπερασπιζόμενη τα σύνορά της αλλά ταυτόχρονα και σύνορα της Ευρώπης, μιας Ευρώπης η οποία επιθυμεί να βρίσκεται σε «δυο βάρκες»…<br /><br />Η σχεδόν απειλητική ρητορική του Τούρκου προέδρου πριν λίγες ώρες είναι προς την στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας κάτι σαν «λευκή επιταγή» από την Άγκυρα. Ένας δυνητικός «πολιορκητικός κριός» ήταν οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε ο Ταγίπ Ερντογάν αναφερόμενος στα ερευνητικά πλοία και τα πλωτά γεωτρύπανα Φατίχ και Κανουνί, δείχνοντας την Ελληνική υφαλοκρηπίδα, εκεί δηλαδή που τώρα παρανομεί και το Oruc Reis.<br /><br />Και μπορεί αυτά να έβρισκαν ανταπόκριση στο εσωτερικό- εθνικιστικό ακροατήριο στην Τουρκία, αλλά δεν παύουν να είναι καμπάνες συναγερμού για τις προθέσεις της γείτονος. Κι όλα αυτά την στιγμή που ο πόλεμος φθοράς στο Αρχιπέλαγος καλά κρατεί με το Τουρκικό Επιτελείο να ελπίζει σε βλάβες των Ελληνικών πλοίων αλλά και κόπωση των πληρωμάτων.<div><br />Τα πλωτά τείχη…<br /><br />21 Ιουλίου, 10 Αυγούστου, 11 Οκτωβρίου, οι τρεις ημερομηνίες που εκδόθηκαν οι αρχικές navtex για το Oruc Reis και σε όλες αυτές τις ημερομηνίες, τα επιπλέον σχέδια του Τουρκικού Επιτελείου με την ανάπτυξη των δυνάμεών του στο Αρχιπέλαγος, βρήκαν απέναντί τους σε πολεμική διάταξη τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Επιτελείς μάλιστα εξηγούσαν ότι την ώρα που η Άγκυρα επιδίδονταν σ’ ένα επικοινωνιακό show μέσω της παρέλασης του ερευνητικού, συνοδεία πολεμικών πλοίων, οι Τούρκοι κυβερνήτες διαβίβαζαν ότι δεν αισθάνονται ιδιαίτερα άνετα απέναντι από τα «μάτια» κυρίως του Ελληνικού στόλου, ο οποίος από τη μια πλευρά ήταν σε απόσταση αναπνοής από αυτούς αλλά και άλλες μονάδες επιφανείας του στόλου ήταν σε επιχειρησιακό πλεονέκτημα.</div><div><br />Οι πρόσφατες εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας με το στενό «μαρκάρισμα» από τις Ένοπλες Δυνάμεις- ακόμη και από στοιχεία Ειδικών Επιχειρήσεων της ΔΥΚ με σκάφη Ανορθόδοξου Πολέμου- στο Oruc Reis και τα πλοία που το συνοδεύουν, μαρτυρούν τις δύσκολες στιγμές που περνούν τα μέλη της τουρκικής μίνι αρμάδας που παρανομεί εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Άλλωστε και οι αποκαλύψεις των τουρκικών θέσεων ακόμη και των υποτιθέμενων «άσσων» που είναι τα υποβρύχια, φανέρωσε την ανεπάρκεια πρότερης επιχειρησιακής εκπαίδευσης αλλά και το μεγάλο έλλειμα εμπειρίας μετά τις χιλιάδες διώξεων στους κόλπους των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Και με μια άλλη ματιά εκείνο που αντιλαμβάνονται οι Επιτελείς είναι ότι σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία δεν μπορεί να φτάσει σε μια γενικευμένη στρατιωτική δράση. Μάλιστα οι γνωστές μέθοδοι τύπου Ιμίων έχουν επανέλθει και πάλι στο προσκήνιο των σχεδίων, με τα έμπειρα στελέχη που βρίσκονται στη νησιωτική Ελλάδα να έχουν λάβει εντολές για όλα εκείνα τα πιθανά σενάρια και τρόπους που θα μπορούσε η Τουρκία να παρασύρει σ’ ένα παρόμοιο με το 1996 επεισόδιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρυθμό κλιμάκωσης δίνει ο Ερντογάν: Η Τουρκία ψάχνει θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα και η Ευρώπη… κοιτάζει!

Το σύνθημα του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν,που ήρθε αμέσως μετά την επέκταση της navtex, με την οποία διατηρεί παράνομα το Oruc Re...

Διαβάστε την συνέχεια

Mας ''σπρώχνουν'' προς συνδιαχείριση: Ο Ροζάκης ''αθωώνει'' την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgApTTToc-HJIp1pO0SOYPqkhREubU5KM96MUWnaGNCbkGMNQ7D9eZJVWzDqbF0T8e8OPFOZ-bHQePzk580PdssFGmTDWIq14xLc1vo1WGfaqvfZ_TmIlnDwR29yx2eeC9VnyD559uEwTc/s1000/rozakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgApTTToc-HJIp1pO0SOYPqkhREubU5KM96MUWnaGNCbkGMNQ7D9eZJVWzDqbF0T8e8OPFOZ-bHQePzk580PdssFGmTDWIq14xLc1vo1WGfaqvfZ_TmIlnDwR29yx2eeC9VnyD559uEwTc/w640-h384/rozakis.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Νέο ''χτύπημα''<br />Η προσπάθεια να πειστεί η ελληνική κοινή γνώμη ότι πρέπει να γίνουμε λίγο …υποχωρητικοί έναντι της τουρκικής επιθετικότητας και των παράλογων απαιτήσεων της, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και βρίσκεται σε εξέλιξη.<br /><br />Ο ''γκουρού'' της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ο αφανής αρχιτέκτων της, ο άνθρωπος πού πρώτος υποστήριξε ότι το Καστελόριζο κείται μακράν ''χτύπησε'' και πάλι! ι<br /><br />Στο νέο σημείωμά του στήν Καθημερινή, το οποίο φέρει τον καθοδηγητικό τίτλο “Ποιές πρέπει να είναι οι ελληνικές κόκκινες γραμμές” τονίζει ότι “δεν αποτελεί νόμιμο δικαίωμα μας αυτή τη στιγμή η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12μίλια στο Καστελόριζο” (!) “ούτε και επηρεάζει το τρέχον καθεστώς”. <br /><br />Και αυτό διότι κατά τον κύριο καθηγητή το δικαίωμα αυτό “δέν έχει δεόντως θεσμοποιηθεί με εσωτερικό νόμο! <br />Αναλυτικά τι έγραψε: <br /><br />''Η ανανέωση της τουρκικής ΝΑVTEX σε τμήματα της θάλασσας της Ανατολικής Μεσογείου που διεκδικούνται από την Ελλάδα, ως υφαλοκρηπίδα της, έφερε πάλι στο προσκήνιο το ερώτημα των «κόκκινων γραμμών» της χώρας μας. Το ερώτημα που πλανάται είναι: ποιες είναι οι «κόκκινες γραμμές» που, αν ξεπεραστούν, υποχρεώνουν την Ελλάδα να αντιδράσει με ένοπλο τρόπο απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα;<br /> <br />Η απάντηση είναι καθαρά αντικειμενική: εάν η Τουρκία παραβιάσει την εθνική κυριαρχία, τότε δεν έχουμε άλλες επιλογές παρά μόνον την άσκηση του δικαιώματος της νόμιμης άμυνας, που προσδιορίζει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ στο Αρθρο 51 και το οποίο προβλέπει ότι σε μια τέτοια περίπτωση η άσκηση του δικαιώματος πρέπει να κοινοποιηθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του οργανισμού. Aυτής της ενέργειας πρέπει να προηγηθεί, ως τελευταία ειρηνική προσπάθεια, προειδοποίηση προς το «Ορούτς Ρέις» ότι βρίσκεται εντός της ελληνικής αιγιαλίτιδας κι ότι παρανομεί πραγματοποιώντας έρευνα μέσα σε αυτήν, όπως και υλικές προσπάθειες απομάκρυνσής του, καθώς και των συνοδευτικών πολεμικών πλοίων. <br /><br />Θα έλεγα, μάλιστα, πριν από την άσκηση αυτού του δικαιώματος, να προηγηθεί προσφυγή, για απειλή στη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, στο Συμβούλιο Ασφαλείας, για να λάβει απόφαση σχετικά με αυτήν την παρανομία. Παρά το γεγονός της σχετικής αναποτελεσματικότητας αυτών των προσφυγών, η πράξη αυτή κατοχυρώνει πλήρως την Ελλάδα απέναντι σε κάθε πρόφαση εκ μέρους της Τουρκίας.<br /><br />Δύο επισημάνσεις στο θέμα αυτό: πρώτον, η αιγιαλίτιδα ζώνη αποτελεί έδαφος του κράτους και, κατά συνέπεια, κάθε ενέργεια που δεν αποτελεί αβλαβή διέλευση (η μόνη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην αιγιαλίτιδα και στο έδαφος της ξηράς είναι ότι μέσα στην πρώτη ένα πλοίο διατηρεί το δικαίωμα να πλεύσει ελεύθερα, με την προϋπόθεση ότι κατευθύνεται ειρηνικά σε έναν προορισμό και δεν απειλεί το παράκτιο κράτος) αποτελεί παραβίαση της κυριαρχίας του παράκτιου κράτους και δικαιολογεί την ενεργοποίηση της νόμιμης άμυνας. <br /><br />Και, δεύτερον, ότι η είσοδος του «Ορούτς Ρέις» στην ελληνική αιγιαλίτιδα, συνοδεία πολεμικών πλοίων, με σκοπό την έρευνα για υδρογονάνθρακες, δεν ανταποκρίνεται στους όρους της αβλαβούς διέλευσης, καθώς η έρευνα ανήκει στα αποκλειστικά δικαιώματα του κυρίαρχου κράτους, που στην περίπτωση αυτή είναι η Ελλάδα.<br /> <br />Μεγάλη συζήτηση και αντιδικίες έχουν εκφραστεί στο κατά πόσον η Τουρκία έχει ήδη παραβιάσει το ελληνικό έδαφος, αφού έχει φτάσει στα 9-10 ν.μ. από το Καστελόριζο, αφού τα δυνητικά μας όρια αιγιαλίτιδας είναι τα 12 ν.μ. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ρητά κατηγορηματική: η Ελλάδα έχει σήμερα 6 ν.μ. αιγιαλίτιδας και, συνεπώς, η Τουρκία δεν έχει παραβιάσει τον κανόνα του διεθνούς δικαίου σχετικά με την εδαφική κυριαρχία. Η δυνητική επέκτασή της (που για το Καστελόριζο μοιάζει εφικτή, εφόσον τα νησιά του συμπλέγματος δεν βρίσκονται σε θαλάσσια στενότητα, όπως τα νησιά του Αιγαίου) δεν επηρεάζει το τρέχον καθεστώς κι ούτε αποτελεί νόμιμο δικαίωμά μας, αφού δεν έχει δεόντως θεσμοποιηθεί με εσωτερικό νόμο.<br /><br />Υπάρχει, φυσικά, ένα δεύτερο πρόβλημα παραβίασης από την Τουρκία, που μοιάζει να είναι περισσότερο βάσιμο από αυτό της αιγιαλίτιδας ζώνης. Σύμφωνα με το Αρθρο 77 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, και το αντίστοιχο εθιμικό δίκαιο, «[τ]ο παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα πάνω στην υφαλοκρηπίδα του, με σκοπό την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων του». Με το δεδομένο ότι η Τουρκία διενεργεί έρευνες σε θαλάσσια τμήματα που ανήκουν στην Ελλάδα –εφόσον βρίσκονται πολύ κοντά στις ελληνικές νησιωτικές ακτές– υφίσταται θέμα που απασχολεί τη χώρα μας, με γνώμονα ότι η Τουρκία ισχυρίζεται πως ερευνά τη δική της υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Η υφαλοκρηπίδα, πράγματι, είναι ένα φυσικό δικαίωμα και ενυπάρχει ipso facto και ab initio, ανεξαρτήτως προηγούμενης οριοθέτησης από το παρακείμενο παράκτιο κράτος. Αυτές, όμως, οι ιδιότητες αφορούν παράκτια κράτη που έχουν το προνόμιο να βρίσκονται σε ανοικτούς ωκεανούς, που δεν έχουν φυσικά εμπόδια, τα οποία παρακωλύουν την πλήρη άσκηση του δικαιώματος. Για κράτη που βρίσκονται σε περιοχές θαλάσσιας στενότητας (εκεί που οι αποστάσεις ανάμεσα στα κράτη είναι μικρότερη των 400 ν.μ., δηλ. το διπλάσιο του μέγιστου επιτρεπόμενου χώρου που ανήκει στο παράκτιο κράτος), τότε το δικαίωμα πάνω στην υφαλοκρηπίδα τελειούται μόνο με οριοθέτηση. <br /><br />Η οποία είναι δυνατόν να γίνει είτε με συμφωνία των ενδιαφερομένων μερών είτε με οριοθέτηση που επιβάλλεται από δικαιοδοτικό όργανο. Εως ότου συμβεί αυτό, έκαστο των αντιδικούντων μερών δεν έχει τα δικαιώματα που προσφέρονται από το Αρθρο 77 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εχουν απλώς διεκδικήσεις. Η μονομερής άσκηση του δικαιώματος αποκλείεται από τη σύμβαση και από το εθιμικό δίκαιο.<br /> <br />Η Τουρκία έχει, κακοπίστως, αγνοήσει την ανάγκη συμφωνίας πριν να διεξαγάγει έρευνες. Και έχει δράσει μονομερώς. Κάτι που, όπως είπαμε παραπάνω, ρητά απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο. Και μάλιστα σε περιοχές πλησίον των ελληνικών νησιωτικών ακτών που κατά τεκμήριο ανήκουν στην Ελλάδα. Φυσικά αυτό δεν παραβιάζει ελληνική «κόκκινη γραμμή» και, σοφά πράττοντας, η ελληνική κυβέρνηση έχει αρκεστεί σε μια διακριτική παρακολούθηση των τουρκικών ενεργειών. Παρά το γεγονός ότι η τουρκική κακοπιστία και προκλητικότητα, που αγνοεί τις διεκδικήσεις μας, θεωρώντας ότι τα νησιά μας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, αποτελούν μνημείο παράνομης μονομέρειας, κακής γειτονίας και κακής διεθνούς πρακτικής.'' <br /><br />Είναι δυνατόν να αθωώνεται ή Τουρκία για τις έρευνες της επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδος με το επιχείρημα ότι “δεν έχουμε φυσικό δικαίωμα”; <br /><br />Εμείς δηλαδή επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο εναντίον μας την ώρα που αυτοί παράγουν τετελεσμένα επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδος γράφοντας το Διεθνές Δίκαιο επί τής ουσίας στα παλαιά τους τα υποδήματα; Αθώοι αυτοί πού δεν αναγνωρίζουν στα νησιά ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και ένοχοι εμείς πού έχουμε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας; Σε ποιους τα λέτε αυτά κύριε Ροζάκη;<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Mας ''σπρώχνουν'' προς συνδιαχείριση: Ο Ροζάκης ''αθωώνει'' την Τουρκία

Νέο ''χτύπημα'' Η προσπάθεια να πειστεί η ελληνική κοινή γνώμη ότι πρέπει να γίνουμε λίγο …υποχωρητικοί έναντι της τουρκικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη Γάλλων: "Οι Έλληνες θα επιλέξουν τις αμερικανικές MMCS για το ΠΝ"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6jvOW6nEKIs5jvTis1MWX3o01oiXRHArXFoMCNiQFDz4i5T5RP94usGJkfBi4Ppfs9lk-IGrgi1ZqIqM7BGlV9cPgtBqG2c7xSR0vNA1gdERsLv5h4Zz5b2N69qOswS57N1hzUvXCjiA/s1280/MMCS-Multi-Mission-Combat-Ship.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6jvOW6nEKIs5jvTis1MWX3o01oiXRHArXFoMCNiQFDz4i5T5RP94usGJkfBi4Ppfs9lk-IGrgi1ZqIqM7BGlV9cPgtBqG2c7xSR0vNA1gdERsLv5h4Zz5b2N69qOswS57N1hzUvXCjiA/w640-h360/MMCS-Multi-Mission-Combat-Ship.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;">   <span style="font-weight: normal;"> Προς την πρόταση των ΗΠΑ φαίνεται να κλίνει η Αθήνα</span></h3><div><b>Μαρία Αρβανίτη</b></div><div>Σύμφωνα με γνωστή γαλλική αμυντική ιστοσελίδα, τα πράγματα για την πιθανή αγορά από το ελληνικό ΠΝ, γαλλικής φρεγάτας είναι δυσοίωνα λόγω των μη διευκολύνσεων των γαλλικών τραπεζών σε ανάλογες περιπτώσεις.<br /><br />Οι Γάλλοι αναφέρουν ότι αν και η ελληνική πλευρά επιθυμεί διακαώς τις γαλλικές φρεγάτες εδώ και μια δεκαετία, όλες οι συζητήσεις έπεφταν πάντα μπροστά στα προβλήματα κόστους και όρων χρηματοδότησης, αφού τα γαλλικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι απρόθυμα να δανείζουν με αποδεκτά επιτόκια χώρες σαν την Ελλάδα.<br /><br />Αυτό όμως δεν ισχύει για τις αμερικανικές τράπεζες, ειδικά στο πλαίσιο του μηχανισμού χρηματοδότησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, που περιορίζει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο μη αποπληρωμής.<br /><br />Το αμερικανικό δημόσιο μπαίνει εγγυητής σε αυτές τις περιπτώσεις περιορίζοντας τις τυχόν οικονομικές ζημιές των αμερικανικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, στο πλαίσιο αγορά οπλικών συστημάτων.<br /><br />Οι Γάλλοι δεν θεωρούν καθόλου έκπληξη το ότι η Ελλάδα ασχολείται πραγματικά σοβαρά με τις αμερικανικές φρεγάτες σε αυτήν την περίπτωση, παρόλο που το δημοσίευμα τονίζει ότι αυτές δεν εκπληρώνουν τις αμυντικές απαιτήσεις της Αθήνας.<br /><br />Οι Γάλλοι τονίζουν, προφανώς για να ακούσει ο Μακρόν, ότι το πρόβλημα του εκτροχιασμού των συζητήσεων με την Ελλάδα για τις φρεγάτες FDI, προσκρούει στο υπέρογκο για την Ελλάδα οικονομικό τίμημα.<br /><br />“Όταν η Ελλάδα ζητά εξοπλισμένη φρεγάτα για περιοχές μεσαίας και υψηλής έντασης με διευκολύνσεις, οφείλουμε να ανταποκριθούμε, αλλιώς θα έχουμε πρόβλημα γενικά”, αναφέρει Γάλλος ειδικός.<br /><br />Στο τέλος το δημοσίευμα τονίζει ότι η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία δεν έχει να ανταγωνιστεί πλέον μόνο Ρωσία, Κίνα, ΗΠΑ, αλλά και την Τουρκία που πουλά οπλικά συστήματα σε διάφορες μουσουλμανικές χώρες.<br /><br />Ουσιαστικά τονίζει ότι αν δεν αναδιαμορφωθεί το πλαίσιο κατασκευής πολεμικών πλοίων στην Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία κά, το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο για τις χώρες της ΕΕ. <br /><br />Τονίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί παράμετροι για να αγοράσει το ελληνικό ΠΝ, φρεγάτες ικανές να ανταπεξέλθουν στο περιβάλλον του Αιγαίου, στο οποίο προστίθενται συνεχώς νέες απειλές μετά τα τουρκικά drone, και αυτές αφορούν τα AUSV (Armed Unmanned surface vehicles), για τα οποία οφείλουμε να έχουμε απαντήσεις επί του πεδίου της μάχης. <br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η αμερικανική Lockheed Martin βρίσκεται πολύ κοντά στην ανάληψη της κατασκευής των τεσσάρων νέων φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση της Lockheed Martin που συζητείται με το ΠΝ, εκτός από το μεγάλο πλεονέκτημα της συμπαραγωγής στην Ελλάδα, συνδυάζει βελτιωμένη οικονομική προσφορά, καθώς και διαμόρφωση των συστημάτων και του οπλισμού των φρεγατών σύμφωνα με τις υψηλές απαιτήσεις του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Σημασία έχει ο όποιος τύπος επιλεγεί για να ενταχθεί στο ελληνικό ΠΝ, να είναι ικανός για διαφορετικούς τύπους αποστολών και να διαθέτει στρατηγικούς πυραύλους κατά στόχων εδάφους βαθιά μέσα στην τουρκική ενδοχώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποκάλυψη Γάλλων: "Οι Έλληνες θα επιλέξουν τις αμερικανικές MMCS για το ΠΝ"

    Προς την πρόταση των ΗΠΑ φαίνεται να κλίνει η Αθήνα Μαρία Αρβανίτη Σύμφωνα με γνωστή γαλλική αμυντική ιστοσελίδα, τα πράγματα για την π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μακρόν ανάβει τα "φώτα" της Ευρώπης και "αποκεφαλίζει" τη Γερμανία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHPdMXQr6kNlr04zyo8YN16OTvSAI0MnEM1Uteem2zn4ogBXqd7G7xPZxwGLBeuBDHCVyWNG7fIuk9mVqDsUBwtIvamxIn38ec2145zdxYjwbSbuTO21gDOizIdvV3xRH50mrlt8PscxM/s963/MAKRON_MERKEL.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHPdMXQr6kNlr04zyo8YN16OTvSAI0MnEM1Uteem2zn4ogBXqd7G7xPZxwGLBeuBDHCVyWNG7fIuk9mVqDsUBwtIvamxIn38ec2145zdxYjwbSbuTO21gDOizIdvV3xRH50mrlt8PscxM/w640-h360/MAKRON_MERKEL.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br /><i>«Εάν δεχόμαστε επίθεση, αυτό συμβαίνει λόγω των αξιών μας, της υπεράσπισης της ελευθερίας και της βούλησής μας να μην υποκύψουμε στον τρόμο». </i><br /><b><i>Εμανουέλ Μακρόν</i></b><br /><br />Γιατί έριξε λάδι στη φωτιά ο Μακρόν, προβάλλοντας στους γαλλικούς τοίχους σκίτσα του Charlie Hebdo; Γιατί κατήγγειλε τον Ερντογάν ως υποκινητή του τζιχαντισμού; Γιατί άνοιξε του κουτί της Πανδώρας; Από βλακεία; Από θυμό; Από ιδεαλισμό; Ή πρόκειται για μια πολιτική καραμπόλα ολκής που αφορά πρωτίστως τον γαλλογερμανικό ανταγωνισμό, αλλά εντάσσεται σε ένα μεγάλο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό παιχνίδι που κινδυνεύει να προσλάβει και χαρακτηριστικά "πολέμου των πολιτισμών".<br /><br />Θέλει κάτι τέτοιο ο Μακρόν; Προφανώς και όχι. Αλλά θέλει να βάλει ένα φρένο στην ριζοσπαστικοποίηση των Γάλλων μουσουλμάνων αραβικής και αφρικανικής προέλευσης και των μεταναστών της τελευταίας δεκαετίας. Έχουν περάσει μόλις δεκαπέντε χρόνια από την εξέγερση των banlieu του Παρισιού και πολύ λιγότερα από το μακελειό στη Νίκαια και στο Μπατακλάν. Ο αποκεφαλισμός του καθηγητή Σαμουέλ Πατί ήταν μια καλή ευκαιρία για τον Μακρόν για να ανάψει τα "φώτα" της Ευρώπης.<br /><br />Είχε προηγηθεί ο Νικολά Σαρκοζί το 2009, όταν με αφορμή την εισβολή της μπούργκας στη Γαλλία και την απαγόρευσή της, που κατέδειξε την πλήρη αποτυχία του συστήματος ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων, άνοιξε με τόλμη τη συζήτηση για την εθνική γαλλική ταυτότητα. Κατάγγειλε τότε την απροθυμία ορισμένων «να μοιράζονται έναν κοινό πολιτισμό, μια κοινή φαντασία, μια κοινή ηθική» και ζήτησε απ’ όσους επιθυμούν να συνδέσουν το πεπρωμένο τους με αυτό της Γαλλίας, να μοιραστούν την ιστορία και τον πολιτισμό της. «Το να είσαι Γάλλος σημαίνει να αποδέχεσαι μια μορφή πολιτισμού, τις αξίες και τη συμπεριφορά».<br /><br /><br />Η πολιτική στάση του Μακρόν προκάλεσε τις τρεις εκτελέσεις με ένα αποτρόπαιο αποκεφαλισμό στη Νίκαια και πόλωσε τα πράγματα. Όμως, συσπείρωσε τον γαλλικό λαό, αλλά και την συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων, γύρω από το πρόσωπό του. Σίγουρα μπορεί να προσδοκά στην ανάκαμψη της δημοφιλίας του και του κόμματός του, αλλά και στον περιορισμό της επιρροής του Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν. Αλλά δεν είναι αυτό. Είναι πολύ περισσότερα.<div><br />Μακρόν και συνθήκη Ηλυσίων<br /><br />Για να κατανοήσει κανείς την κίνηση αυτή του Εμανουέλ Μακρόν πρέπει να κατανοήσει την υπόστασή του πέρα από τα στερεότυπα που τον θέλουν εγκάθετο της τράπεζας του Rothchild. Χωρίς αμφιβολία ο Μακρόν είναι ιδεαλιστής, κυνηγός του ιδεώδους, όχι μόνο γιατί στα δώδεκά του –παρ΄ότι προερχόταν από μια κοσμική (άθεη) οικογένεια– βαπτίστηκε καθολικός, αλλά κυρίως γιατί σπούδασε φιλοσοφία στη Ναντέρ. Έκανε επίσης μεταπτυχιακές σπουδές στις δημόσιες σχέσεις και εκπαιδεύτηκε στην Εθνική Σχολή Διοίκησης. Ενδεικτικό όμως είναι ότι εργάστηκε ως βοηθός σύνταξης στο μεγάλο έργο "Η μνήμη, η ιστορία, η λήθη", του προτεστάντη φιλόσοφου Πολ Ρικέρ.<br /><br />Να θυμηθούμε ακόμη ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος από το 2006-2009 και ως υπουργός Οικονομικών και Οικονομίας (2014-2015) στην κυβέρνηση Βαλς, επί προεδρίας Φρανσουά Ολάντ, παραιτήθηκε τόσο γιατί το πακέτο των πολιτικών του δεν πέρναγε από τη Βουλή, όσο και γιατί είχε αντιτεθεί στις περιοριστικές γερμανικές πολιτικές. Όταν μάλιστα τα γερμανικά πλεονάσματα ήταν πολύ μεγαλύτερα από το 6% που επιτρέπει η Ευρωπαϊκή Συνθήκη και το Βερολίνο, εμπόδιζαν την ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης.<br /><br />Να θυμηθούμε επίσης ότι το 1871 η Πρωσία νίκησε τη Γαλλία, ενσωμάτωσε την Αλσατία και τη Λωρραίνη και την ταπείνωσε με την στέψη του Γουλιέλμου στην αίθουσα των Κατόπτρων των Βερσαλλιών ως αυτοκράτορα του γερμανικού Ράιχ, από τον Μπίσμαρκ. Έκτοτε οι Γάλλοι έχαναν τους πολέμους από τους Γερμανούς.<br /><br />Το 1963 υπογράφεται στο Παρίσι η Συνθήκη των Ηλυσίων από τον ομοσπονδιακό καγκελάριο Άντεναουερ και τον Στρατηγό Ντε Γκωλ, που επισφράγισε την συμφιλίωση ανάμεσα στους δύο λαούς και αποτέλεσε τη βάση μιας εταιρικής σχέσης αμοιβαίων γεωπολιτικών συμφερόντων που εξελίχθηκε σταδιακά στον γαλλογερμανικού άξονα που εγκυμονούσε ακόμη και την "συγχώνευση" των δύο κρατών. Στον άξονα αυτό, η Γαλλία θα "φορούσε τα παντελόνια" και θα είχε το πολιτικό προβάδισμα και η Γερμανία το οικονομικό μάνατζμεντ.<br /><br />Όμως, η οικονομική δύναμη που απέκτησε η Γερμανία μετά την ενοποίηση και την εφαρμογή του ευρώ στα μέτρα της, οδήγησε στην κατακόρυφη αύξηση της πολιτικής της ισχύος μέσα στην ΕΕ και στην αφαίρεση των "παντελονιών" από τη Γαλλία. Οι θεατρινισμοί του Σαρκοζί με τη Μέρκελ ήταν ένα σόου εσωτερικής κατανάλωσης. Ο Ολάντ δεν ασχολήθηκε, είχε άλλες ασχολίες. Ο Μακρόν όμως ξέρει ότι πρέπει να μπει ένα φρένο στη γερμανοποίηση της Ευρώπης. Κι εκεί αρχίζουν τα γεωπολιτικά-γεωοικονομικά.</div><div><br />Τι βλέπει ο Μακρόν<br /><br />Ο πρόεδρος Μακρόν ξέρει ότι η Γερμανία πήρε ένα "ειδικό μονοπάτι" (sonderweg) στη σύγχρονη ιστορία, υποκινούμενη από ένα μείγμα ιδεοληψιών και μεταφυσικής, που εδράζονται στις θρησκειοποιημένες έννοιες του κράτους και του πεπρωμένου. Γνωρίζει το ανατριχιαστικό "Πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου" του καγκελάριου Τέομπαλτ φον Μπέτμαν Χόλβεκ που παρουσιάστηκε στον Κάιζερ Γουλιέλμο Β' στις 9 Σεπτεμβρίου 1914.<br /><br />Ο καγκελάριος φον Μπέτμαν Χόλβεκ πρότεινε, «να δημιουργήσουμε μια Κεντρική Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση μέσω τελωνειακών συνθηκών που θα περιλαμβάνουν τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Δανία, την Αυστροουγγαρία, την Πολωνία, και ίσως ακόμα την Ιταλία, τη Σουηδία και τη Νορβηγία. Αυτή η Ένωση δεν θα έχει καμιά κοινή συνταγματική ανώτατη αρχή και όλα τα μέλη της θα είναι επισήμως ίσα, αλλά στην πράξη θα υπάγονται στη γερμανική ηγεσία και θα πρέπει να σταθεροποιήσουν την οικονομική κυριαρχία της Γερμανίας πάνω στην Κεντρική Ευρώπη»…<br /><br />Ο Μακρόν ξέρει ότι ο Χίτλερ ήταν επηρεασμένος από τον παγγερμανισμό της "Mittel Europa" (Μεσευρώπη) του Friedrich Naumann, που ευαγγελιζόταν μια συνομοσπονδία αποτελούμενη από τη Γερμανία, την Αυστροουγγαρία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Ελβετία και τα Βαλκάνια, θα χρησίμευε ως ρυθμιζόμενη "οικονομική ένωση".<br /><br />Γνωρίζει επίσης το γερμανικό δόγμα Grosswirtschaftsraum (μεγάλη οικονομική περιοχή) σύμφωνα με το οποίο η Γερμανία δεν μπορεί ποτέ να είναι στο ίδιο επίπεδο με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γαλλία, την Βρετανία, την Ιαπωνία,</div><div>αν δεν εκμεταλλευθεί τις γειτονικές της χώρες. Το είδε άλλωστε στον ρόλο που έπαιξε στην διάλυση και τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Το είδε στις γερμανικές επενδύσεις στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, το είδε ξανά στην πορτοκαλί επανάσταση στην Ουκρανία.<br /><br />Το βλέπει στην πολιτική της στα Βαλκάνια, στην Ελλάδα που μετατράπηκε σε "αποικία χρέους" με ταυτόχρονο δεκαετή αφοπλισμό της, το βλέπει στην πολιτική της στην ελληνοτουρκική διένεξη, στην Κύπρο και στους ενεργειακούς πόρους της Ανατολικής Μεσογείου. Το βλέπει στον εξοπλισμό και στην στήριξη της ισλαμικής Τουρκίας. Το βλέπει στο ΝΑΤΟ, το βλέπει στο μπλοκάρισμα των προτάσεών του για εκδημοκρατισμό της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα αυτά τα γνωρίζουν και οι Ευρωπαίοι…</div><div><br />Άξονας Γερμανίας-Τουρκίας<br /><br />Σήμερα, οι ηττημένες συμμαχικές αυτοκρατορίες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, του Κάιζερ και του Σουλτάνου, διεκδικούν με μεταμοντέρνο τρόπο, την ανάκτηση των χαμένων εδαφών τους, σε μια παράδοξη παλινδρόμηση της ιστορίας. Η Γερμανία χρησιμοποιεί την διπλωματία στην "Διαδικασία του Βερολίνου" και η Τουρκία την στρατιωτική προβολή ισχύος. Ο συνδυασμός ισχύος είναι δυνατός και φιλόδοξος και εκτείνεται από την Ανατολική και Νότια Ευρώπη, τη Μεσόγειο μέχρι και την Υποσαχάρια Αφρική.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που με διαμεσολαβητή (proxy) την Τουρκία η οποία έχει αναλάβει το dirty job με εμπροσθοφυλακή τους τζιχαντιστές, η Γερμανία εμπλέκεται αφανώς, εμμέσως ή και ευθέως σε όλα τα θερμά πεδία γύρω από τη Μεσόγειο. Αυτό φάνηκε από την εποχή των γαλλικών προτάσεων για τη Μεσόγειο πριν δύο δεκαετίες. Τώρα, για παράδειγμα, εμπόδισε –μαζί με τη δορυφοριοποιούμενη Ιταλία- τον στηριζόμενο από τους τζιχαντιστές και την Τουρκία Φαγιέζ αλ Σάρατζ.<br /><br />Η κίνηση Μακρόν είναι καραμπόλα. Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας και του φονταμενταλισμού δεν αφύπνισε μόνο τους Γάλλους, αλλά και όλη την Ευρώπη. Είναι σαφές πως η Γαλλία θέλει να ξαναφορέσει "παντελόνια"…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Μακρόν ανάβει τα "φώτα" της Ευρώπης και "αποκεφαλίζει" τη Γερμανία

Ανδρονόπουλος Μάκης «Εάν δεχόμαστε επίθεση, αυτό συμβαίνει λόγω των αξιών μας, της υπεράσπισης της ελευθερίας και της βούλησής μας να μην υπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντιμέτωπος με το αμερικανικό βαθύ κράτος ο Τραμπ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm29GGdTAuixxSbpez76vSZlL48fJGUNrsXVsQQwo1Tk6R9i2bTtyeMNonyNyXL0QJXo9Q-UKIuZvSUiRo9GxTyGLYdzXkPFVUdvicvlxMTpmyp7ctUC49k38ogXxoLfFW5N5Bj79L8ww/s758/trump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm29GGdTAuixxSbpez76vSZlL48fJGUNrsXVsQQwo1Tk6R9i2bTtyeMNonyNyXL0QJXo9Q-UKIuZvSUiRo9GxTyGLYdzXkPFVUdvicvlxMTpmyp7ctUC49k38ogXxoLfFW5N5Bj79L8ww/w640-h338/trump.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Αποστολόπουλος Απόστολος</b><br />Αν κάποιος πιστεύει ότι η αναταραχή του τελευταίου καιρού στις ΗΠΑ θα καταλαγιάσει μετά τις εκλογές, θα διαψευστεί. Οι αιτίες των συγκρούσεων δεν ήταν επιφανειακές και δεν οφείλονταν στη συγκυρία. Αφορμή ήταν ο θάνατος ενός μαύρου αμερικάνου, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν. Αλλά οι αιτίες ωρίμαζαν για πολλά χρόνια και η πρώτη σαφής εκδήλωση αντίδρασης ήταν η εκλογή Τραμπ προ τετραετίας.<br /><br />Νίκησε η παραμελημένη, φτωχή, "μεσόγεια" Αμερική τις πλούσιες παραθαλάσσιες μεγαλουπόλεις. Η απάντηση της "ομάδας Κλίντον-Ομπάμα" ήταν οξεία, διαρκής και χωρίς αναστολές. Και θα συνεχιστεί ακόμα και αν, διόλου απίθανο, χάσει ο Τραμπ. Για δυο λόγους: Η φτώχεια δεν είναι συγκυριακή και χειροτερεύει.<br /><br />Ο επιτυχής ανταγωνισμός της Κίνας κλείνει περισσότερο τους ορίζοντες. Συνέπεια είναι ότι αντί για το "τέλος της ιστορίας" με την "αιώνια" επικράτηση του δυτικού καπιταλισμού υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ, φθάνουμε στο αντίστροφο. Οι ΗΠΑ χάνουν ραγδαία έδαφος στην οικονομία, με ωφελημένη την Κίνα-Γερμανία, και αδυνατούν να κερδίσουν τους πολέμους που προκαλούν οι ίδιες, επί Κλίντον-Ομπάμα.<br /><br />Ο Τραμπ δεν ξεκίνησε κανένα νέο πόλεμο. Ταξικές, οξυμένες, αντιθέσεις και διεθνείς αποτυχίες π.χ. Συρία-Βενεζουέλα-Βολιβία, φιλοτεχνούν μια Αμερική σε κάμψη. Δεν είναι περιττή η υπενθύμιση ότι, κατά το παλαιό ρητό, όταν η Αμερική έχει συνάχι η Ευρώπη παθαίνει πνευμονία. Την εικόνα κάμψης όλης της Δύσης και ειδικά των ΗΠΑ αποκαλύπτει συνοπτικά και γλαφυρά η πορεία του κορονοϊού.<br /><br />Στην Κίνα κυκλοφορούν χωρίς μάσκα και έχουν βρει εμβόλιο που σε ΕΕ και ΗΠΑ κάνουν ότι δεν το ξέρουν. Όπως άλλωστε αποσιωπούν και το ρωσικό εμβόλιο, φθηνότερο και, φαίνεται, πιο αξιόπιστο από τουλάχιστον ορισμένα δυτικά. Την ίδια στιγμή στις υποτίθεται προηγμένες τεχνολογικά ΕΕ-ΗΠΑ σαρώνουν τα κρούσματα, η οικονομία καταρρέει, χωρίς να διαφαίνεται φως. Συνοπτικά: Συμφέροντα οικονομικά και πολιτικά, εναντίον της υγείας και της ίδιας της ζωής. Οι υπεύθυνοι αρνούνται να συζητήσουν ακόμα και το μοντέλο της Σουηδίας, χώρα ενσωματωμένη στη Δύση.<br /><br />Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ ο κόσμος ήταν μονοπολικός. Κυριάρχησε η αντίληψη ότι οι ΗΠΑ ήταν υπεράνω όλων, ότι δεν μπορούσε να υπακούει σε κανόνες εκτός από εκείνους που κατασκεύαζε η ίδια για το συμφέρον της. Η θέση του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ πρέπει να τα βρουν με τη Ρωσία για να αντιμετωπίσουν από κοινού την Κίνα θεωρήθηκε προδοτική από την ομάδα Κλίντον-Ομπάμα. Τελικά τα θυελλώδη άλματα της Κίνας έχουν καταστήσει αυτή την ιδέα παρωχημένη.<div><br />Τραμπ και Ευρώπη<br /><br />Ο Τραμπ ήταν ο πρώτος που αποφάσισε ότι αν δεν σταματούσε αμέσως η κατρακύλα, η χώρα θα πήγαινε στο φούντο, όπως η ΕΣΣΔ. Υποσχέθηκε ότι θα το αντιμετωπίσει και γι’ αυτό τον ψήφισαν. Για να το πετύχει όμως έπρεπε να γίνουν ριζικές αλλαγές και στην "επαρχία", στην Ευρώπη, την οποία ο Zμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι θεωρούσε προτεκτοράτο των ΗΠΑ.<br /><br />Οι ελίτ της ευρωπαϊκής επαρχίας ενώθηκαν με την εσωτερική αντιπολίτευση στις ΗΠΑ και εξαπολύθηκε το γνωστό τσουνάμι οργής, φόβου, διαμαρτυρίας, άγριου πολέμου από όλα τα κλιμάκια του πλούτου και της αμειβόμενης (απλόχερα, για πρώτη φορά) διανόησης και των καλλιτεχνών που έβλεπαν το οικοδόμημα της άνεσης και επιρροής τους να απειλείται. Ο Τραμπ δεν είναι το θαύμα της λογικής, ούτε παίζει με τους γνωστούς κανόνες και οι κατηγορίες ότι είναι τρελός, ασυνάρτητος, απρόβλεπτος, βρήκαν ευνοϊκό έδαφος. Ο Μπάϊντεν είναι στο απυρόβλητο όταν δεν υποσκάπτει ο ίδιος τον εαυτό του.<br /><br />Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών είναι μεν κρυφός αλλά αναμφισβήτητος και τουλάχιστον στη Ρωσία ένα μεσαίο στέλεχός τους, ο Πούτιν, έγινε πρόεδρος της χώρας. Ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ είχε καταγγείλει το "στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα" από το 1959. Αν, όμως, η χώρα-ηγέτης της Δύσης έχει πρόεδρο ένα "φάντασμα", λόγω προβλημάτων υγείας, δεν αποκλείεται να πέσει στα χέρια κάποιων ανεξέλεγκτων και ανεύθυνων παραγόντων που δεν λογοδοτούν σε κανένα (το λεγόμενο "βαθύ κράτος") και τότε η αταξία εντός της χώρας και διεθνώς είναι δεδομένη.<br /><br />Πολλοί θεωρούν ότι ο πρόεδρος είναι απλώς ένα σύμβολο επειδή το "σύστημα ξέρει καλύτερα". Το "σύστημα" είναι πολυκέφαλο με αλληλοσυγκρουόμενες φατρίες. Η προσωρινά ισχυρότερη μερίδα θα κόβει τα κεφάλια των άλλων. Ένας αέναος εμφύλιος στα ηγετικά στρώματα της υπηρεσίας που θα αντιστοιχεί σε συγκρούσεις της ανώτατης ελίτ. Οι δολοφονίες μαύρων από αστυνομικούς και οι ταραχές που ακολούθησαν δεν ήταν κάτι πρωτοφανές στις ΗΠΑ.</div><div><br />Βαθύ κράτος<br /><br />Η διαφορά είναι ότι σταμάτησαν απότομα λες και κάποιος έκλεισε ένα διακόπτη. Και δεν επαναλήφθηκαν παρά το ότι υπήρξαν κι άλλες δολοφονίες έγχρωμων αμερικανών από αστυνομικούς. Οι ταραχές είχαν υποκίνηση; Μια "μίνι έγχρωμη επανάσταση" μέσα στις ΗΠΑ; Το λεγόμενο "βαθύ κράτος" δεν είναι ένα και μοναδικό, ενιαίο πολιτικά και ιδεολογικά. Αν μερίδες των ελίτ "κατεβάσουν" στην κοινωνία τη διαμάχη τους ή ξεφύγει από τα χέρια τους, θα επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο ενός γενικευμένου εμφυλίου πολέμου.<br /><br />Οι μυστικές υπηρεσίες "έβγαλαν" πρόεδρο στη Ρωσία γιατί όχι και στις ΗΠΑ; Ταινίες του Χόλυγουντ και τηλεοπτικές σειρές το δηλώνουν ευθαρσώς, στο πλαίσιο ενός πολέμου φραξιών που έχει ήδη αρχίσει. Όποιος και αν κερδίσει η σύγκρουση μπορεί να οδηγήσει στα άκρα. Στο σημείο μηδενικής ανοχής έναντι όλων των άλλων, όσων δεν είναι "δικοί μας".<br /><br />Όχι, ίσως, τώρα αμέσως. Αλλά μοιραία και αναπότρεπτα. Επειδή η κοινωνία πάσχει, επειδή η εξουσία γλιστράει οδυνηρά από τα χέρια των κυρίαρχων και μαίνεται ο πόλεμος των ελίτ που επιζητούν επιβίωση και επικράτηση. Το χάος, η αλληλοεξόντωση και η κατάρρευση είναι ενίοτε η τραγική λύση στις συγκρούσεις των ελίτ. Ιδίως αν υπάρχει εκτός των τειχών ένας ανερχόμενος, άξιος αντίπαλος. Οπότε η απόγνωση τυφλώνει τους άρχοντες, αν θυμηθούμε τις τελευταίες μέρες του Βυζαντίου. Η επανάληψη της ιστορίας μπορεί να μην είναι φάρσα αλλά τραγωδία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αντιμέτωπος με το αμερικανικό βαθύ κράτος ο Τραμπ

Αποστολόπουλος Απόστολος Αν κάποιος πιστεύει ότι η αναταραχή του τελευταίου καιρού στις ΗΠΑ θα καταλαγιάσει μετά τις εκλογές, θα διαψευστεί....

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Τραμπ καλύπτει HalkBank & Ερντογάν; Πολλά τα λεφτά πρόεδρε;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQqueI2_dE7w0E0pEmb_jPSvmNl3zZS877zx6Fjqn10KwJnzxdCeOuRT7ZgVQQ5esAvCMj6Au6EzunDEra18NfK3TpVQkvk9YEkqPy-3iMbI7GFEa4KwwAytBiqGy_cOweZIeTg7dzVow/s790/TRUMP-ERDOGAN.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQqueI2_dE7w0E0pEmb_jPSvmNl3zZS877zx6Fjqn10KwJnzxdCeOuRT7ZgVQQ5esAvCMj6Au6EzunDEra18NfK3TpVQkvk9YEkqPy-3iMbI7GFEa4KwwAytBiqGy_cOweZIeTg7dzVow/w640-h324/TRUMP-ERDOGAN.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Ο Οργανισμός Τραμπ έχει λάβει αμοιβή 14 εκατομμυρίων δολαρίων επειδή επέτρεψε τη χρήση του ονόματος του Τραμπ για τους Πύργους του Τραμπ στην Κωνσταντινούπολη. Οι ολιγάρχες του Αζερμπαϊτζάν έχουν επίσης πληρώσει εκατομμύρια στον Οργανισμό Τράμπ για έναν διαγωνισμό ομορφιάς στο Μπακού. Μια πρόσφατη έρευνα του MSNBC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Οργανισμός Τραμπ έχει μερίδιο συμμετοχής σε 119 τουρκικές εταιρείες, γράφει ο συντάκτης του άρθρου, Ντέιβιντ Φίλιπς διευθυντής του Προγράμματος για οικοδόμηση ειρήνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ινστιτούτο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πανεπιστημίου Κολούμπια.<br /><br />«Οι προσπάθειες του Τραμπ να πείσει το υπουργείο Δικαιοσύνης, το οποίο αποφάσισε να μηνύσει την κρατική τουρκική τράπεζα HalkBank, είναι άνευ προηγουμένου. Οι εισαγγελείς έχουν ήδη λάβει απόφαση, ότι η HalkBank είχε βοηθήσει το Ιράν να αποφύγει τις αμερικανικές κυρώσεις. Τι παρακινεί τον Τραμπ να καλύψει τη HalkBank;<br /><br />Ο Οργανισμός Τραμπ κατέχει 431 εκατομμύρια δολάρια, το οποίο εγγυάται ο ίδιος ο Τραμπ. Να μην εκπλαγείτε όταν αποκαλυφθούν οι φόροι του Τραμπ, θα μάθετε ότι ο Οργανισμός Τραμπ (Trump Organization) χρηματοδοτείται από την HalkBank ή από τους Τούρκους επιχειρηματίες. Η σύγκρουση των συμφερόντων του Τραμπ κρύβει από πίσω του πραγματικές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Ο ίδιος ο Τράμπ κάλεσε τον τουρκικό στρατό και τις τζιχαντιστικές μαριονέτες τους στη βόρεια Συρία, όπου εκείνοι διέπραξαν ειδεχθή εγκλήματα εναντίον Κούρδων, Αρμενίων και Σύρων Χριστιανών.<br /><br />Ο Τραμπ κλείνει τα μάτια του στο γεγονός ότι οι Ισλαμιστές που υποστηρίζονται από την Τουρκία σκοτώνουν Αρμένιους στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Σιωπά επίσης όταν τα τουρκικά πολεμικά πλοία προκαλούν την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τραμπ βάζει τα προσωπικά του συμφέροντα πάνω από τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ όταν ο λόγος αφορά τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Η έρευνα θα πρέπει να ρίξει φως αν οι ενέργειες του Τραμπ είναι ανήθικες ή είναι εγκληματικές», αναφέρει στο άρθρο του ο Φίλιπς.<div>ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Γιατί ο Τραμπ καλύπτει HalkBank & Ερντογάν; Πολλά τα λεφτά πρόεδρε;

Ο Οργανισμός Τραμπ έχει λάβει αμοιβή 14 εκατομμυρίων δολαρίων επειδή επέτρεψε τη χρήση του ονόματος του Τραμπ για τους Πύργους του Τραμπ στη...

Διαβάστε την συνέχεια