Η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε σε φυσιογνωμία ενός κοινωνικού κινήματος που εξαπλώθηκε σαν τσουνάμι σε όλη την Ελλάδα. Το αίσθημα αδικίας και η έλλειψη εμπιστοσύνης, τόσο στην κυβέρνηση , όσο και στην Δικαιοσύνη, προκάλεσαν ένα πανίσχυρο ρεύμα με επίκεντρο την τραγωδία των Τεμπών, του οποίου ηγήθηκε με επιτυχία η Καρυστιανού.
Η Καρυστιανού θέλησε να κεφαλαιοποιήσει αυτή τη δημοφιλία ιδρύοντας κόμμα. Όπως είχαμε προβλέψει και επιβεβαιωθήκαμε, την ίδια στιγμή, η Μαρία Καρυστιανού έπαψε να είναι απλά μια μητέρα που θέλει Δικαιοσύνη και πέρασε στην , εντελώς διαφορετική, αρένα της πολιτικής. Το κόμμα της, Ελπίδα για τη Δημοκρατία, καταρρέει εν μέσω καταγγελιών για τη δομή του, για την απουσία οργάνων και για αδιαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων.Θα προσθέταμε ότι εκείνοι που αποχωρούν και κάνουν τις καταγγελίες, παραλείπουν επιμελώς πολλά .
Ότι το κόμμα τους, δεν είχε ποτέ ιδεολογικό στίγμα, δεν απέκτησε ποτέ ειδικό πολιτικό βάρος, καθώς μετά από κάποιες άστοχες παρεμβάσεις της Καρυστιανού με ακροδεξιό πρόσημο που αποδοκιμάστηκαν, κινείται σε γκρίζα ζώνη. Τώρα δεν είναι σίγουρο ότι η Ελπίδα για την Δημοκρατία θα έχει τη δυνατότητα να κατέβει στις εκλογές. Και τα αίτια αυτής της αποσύνθεσης είναι ολοφάνερα…
Κόμμα χωρίς ταυτότητα, χωρίς οργάνωση χωρίς πολιτική.
Εξαρχής, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία ήταν προσωποπαγές κόμμα και βασίζονταν στην Καρυστιανού για να διεκδικήσει μια θέση στον πολιτικό χάρτη της χώρας. Η συμπάθεια παράγει αποτελέσματα για ένα διάστημα, αλλά η συμπάθεια δεν παράγει πολιτική , ούτε κυρίως, πρόγραμμα διακυβέρνησης , ούτε λύνει κοινωνικά ή εθνικά προβλήματα. Όπως αποδεικνύεται, ούτε η Καρυστιανού, ούτε οι αποχωρήσαντες διέθεταν κάποιο πολιτικό χάρισμα, ώστε να γίνει κατανοητή η ιδεολογική, η πολιτική και η προγραμματική ταυτότητα του νέου κόμματος. Έτσι , ένα μαζικό κοινωνικό κίνημα όπως ήταν ο Σύλλογος Θυμάτων των Τεμπών, δεν μετατρέπεται αυτόματα σε πολιτικό οργανισμό και μάλιστα επιτυχημένο. Η Καρυστιανού πήρε μαζί της την συμπάθεια και την στήριξη από τον Σύλλογο στο Κόμμα, ήταν όμως θέμα χρόνου να φανεί ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Πέραν αυτών για να στηθεί ένα κόμμα σε πανελλαδικό επίπεδο, απαιτεί πολύ έμπειρα στελέχη που να ξέρουν πως να το οργανώσουν.. Τέτοιου είδους στελέχη δεν έχει η Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Το οργανωτικό πρόβλημα είναι εμφανές και σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες αδυναμίες σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο συνθέτουν μια κρίση ταυτότητας που δεν είναι καθόλου εύκολο να ανατραπεί πλέον.
Τι αλλαγές μπορεί να κάνει η Καρυστιανού; δύσκολη απάντηση, γιατί το πρόβλημα είναι η ίδια η Καρυστιανού, όπως καταγγέλλουν όσοι αποχωρούν, αλλά και όπως αυτό καταγράφεται με βάση την ηγετική της εικόνα. Ο συγκεντρωτισμός η αδιαφάνεια, ίσως και πτυχές του χαρακτήρα της, οδηγούν πολλούς στην έξοδο. Αλλά υπάρχουν πολλά ακόμη να ειπωθούν, γιατί όλα αυτά είναι μόνο η μία πλευρά.
Η άλλη πλευρά είναι ότι τα άλλα πολιτικά κόμματα δεν ήταν ιδιαίτερα επιθετικά με την Ελπίδα για τη Δημοκρατία , όπως είναι με την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα . Γιατί ο Τσίπρας έχει κόμμα, με θέσεις , ιδεολογία και κρίνεται σοβαρός αντίπαλος, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Οπότε οι πολιτικοί αντίπαλοι της Καρυστιανού, απλά περιμένουν την πλήρη αποδυνάμωσή της, προκειμένου να επωφεληθούν . Και σίγουρα θα επωφεληθούν. Το θέμα είναι ποιο κόμμα θα γίνει πιο ελκυστικό για τους οπαδούς της Καρυστιανού και τι δυνάμεις θα καταφέρει τελικά να διατηρήσει ενόψει των εκλογών.
Σύντομα θα έχουμε καλύτερη εικόνα. Η ΔΕΘ ίσως είναι ένα πεδίο, όπου η Καρυστιανού θα πρέπει να δώσει απαντήσεις για τα πρόσωπα, ιδέες και πράγματα και κυρίως να εξηγήσει τα αίτια της κρίσης στο κόμμα της. Είναι φανερό ότι δεν διαθέτει πολιτική εμπειρία, ούτε όμως και πολιτική κατάρτιση για να επανέλθει με διψήφια ποσοστά . Ωστόσο διατηρεί συμπάθειες στο εκλογικό σώμα και η ψήφος προς το κόμμα αυτό θα είναι ένα από τα διλήμματα των ψηφοφόρων.
Αν όμως η Καρυστιανού δεν καταφέρει να αναχαιτίσει την εικόνα διάλυσης, τότε θα είναι πολύ δύσκολο , ακόμη και να κατέβει αυτόνομα στις εκλογές. Οπότε σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις της θα έχουν ένα ευρύτερο πολιτικό ενδιαφέρον…
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου