Σε ένα εξαιρετικά τεταμένο κλίμα, που απειλεί ακόμη και τα θεμέλια της ιστορικής συμμαχίας των 77 ετών, ξεκινά αυτή την εβδομάδα στην Τουρκία η πολυαναμενόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η οργή του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για τη στάση των Ευρωπαίων συμμάχων, σε συνδυασμό με τις ανοιχτές απειλές του για δραματική μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, έχουν θέσει τους ξένους ηγέτες σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού.
Σύμφωνα με πληροφορίες του CNN, η δυσαρέσκεια του Τραμπ κλιμακώθηκε την περασμένη άνοιξη, όταν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι αρνήθηκαν να στηρίξουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο Ιράν. Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η Ουάσιγκτον χρηματοδοτεί την ασφάλεια μιας Ευρώπης που «δεν ήταν εκεί όταν τη χρειαζόταν», γεγονός που τον οδήγησε στο να εξετάσει σοβαρά μια μείωση των αμερικανικών δυνάμεων κατά το ένα τρίτο (1/3).
Ήδη, το Πεντάγωνο έχει προχωρήσει σε αιφνιδιαστικές κινήσεις, ακυρώνοντας προγραμματισμένες στρατιωτικές αναπτύξεις και αποσύροντας προσωπικό. Παράλληλα, ο Υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, έχει προαναγγείλει μια αυστηρή εξάμηνη επανεξέταση της στρατιωτικής διάταξης των ΗΠΑ, προειδοποιώντας με νόημα πως «κάποιες χώρες θα αποτύχουν και άλλες θα αριστεύσουν».
Το «πράσινο φως» λόγω Ερντογάν
Η συμμετοχή του Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο της Άγκυρας πέρασε από σαράντα κύματα, καθώς ο ίδιος είχε δηλώσει πως θα παρευρεθεί με βαριά καρδιά. Ο μοναδικός λόγος που τον έπεισε να ταξιδέψει στην Τουρκία είναι η προσωπική του φιλία με τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στο διπλωματικό παρασκήνιο, η ομάδα του Τραμπ δέχθηκε σαφή μηνύματα ότι ενδεχόμενη απουσία του Αμερικανού ηγέτη θα εκλαμβανόταν ως ευθεία ασέβεια προς το πρόσωπο του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος εκτελεί χρέη οικοδεσπότη.
Από την άλλη πλευρά, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει αναλάβει τον άχαρο ρόλο του διαμεσολαβητή. Σε πρόσφατη συνάντησή τους στο Οβάλ Γραφείο, ο Ρούτε επιχείρησε να κατευνάσει την εχθρότητα του Τραμπ επιστρατεύοντας διαγράμματα που αποτυπώνουν τη ραγδαία αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών, κάνοντας μάλιστα λόγο για το «τρισεκατομμύριο του Τραμπ» (Trump trillion) ως αποτέλεσμα των αμερικανικών πιέσεων.
Ωστόσο, η απάντηση του Τραμπ ήταν ξεκάθαρη και γεμάτη μηνύματα με αποδέκτες όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: «Δεν θέλω τα χρήματά τους, θέλω μόνο την πίστη τους (loyalty)».
Γροιλανδία, Μελόνι και η «σκιά» του Πούτιν
Η αβεβαιότητα γύρω από τη Σύνοδο εντείνεται από τις διαρκείς γεωπολιτικές διεκδικήσεις του Τραμπ, ο οποίος δεν έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά του για την εξαγορά της Γροιλανδίας, παρά τα εναλλακτικά αμυντικά πλάνα που του παρουσίασαν οι Ευρωπαίοι. Την ίδια στιγμή, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκφράζουν έντονη ανησυχία ότι η αποδυνάμωση της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη μπορεί να αποθρασύνει τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος ενδέχεται να σχεδιάζει επιχειρήσεις σε νατοϊκά εδάφη για να δοκιμάσει τις αντοχές της Συμμαχίας.
Σαν να μην έφταναν αυτά, το κλίμα στην Άγκυρα επιβαρύνεται και από την ανοιχτή προσωπική βεντέτα του Τραμπ με την Ιταλίδα Πρωθυπουργό, Τζόρτζια Μελόνι, με τον Αμερικανό πρόεδρο να φτάνει στο σημείο να δηλώσει ειρωνικά ότι χρειάζεται… «ασφαλιστικά μέτρα» εναντίον της, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τις ισορροπίες.
Το «καλάθι» της Ουκρανίας
Προκειμένου να αποφευχθεί μια ολοκληρωτική ρήξη, οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσέρχονται στην Άγκυρα έτοιμοι να δεσμευτούν για νέα εξοπλιστικά πακέτα δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία, θέλοντας να αποδείξουν έμπρακτα στον Τραμπ ότι αναλαμβάνουν το οικονομικό βάρος του πολέμου.
Στο περιθώριο της Συνόδου, ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι –ο οποίος δεν θα συμμετάσχει στις επίσημες εργασίες, στέλνοντας μήνυμα ότι η ένταξη του Κιέβου στο ΝΑΤΟ παραμένει μακρινή– αναμένεται να έχει κρίσιμη κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ την Τετάρτη. Ο Τραμπ, αν και απορροφημένος από το μέτωπο του Ιράν, εμφανίζεται εσχάτως εντυπωσιασμένος από την αντοχή των Ουκρανών, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης θα κρίνει πολλά για τη συνέχεια.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου