Σκληρή ήττα, έπεσε το Pokrovsk, περικυκλώθηκαν 9.000 Ουκρανοί. Trump: Με Putin δεν παίζεις, όχι Tomahawk. Χάος με Kinzhal.

<img height="403" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/4ff0d0dac9da7d4c17b19de67b81685a_XL.jpg?v=2" width="695" /><br /><br /><div>Trump (Πρόεδρος ΗΠΑ): Δεν θα στείλω Tomahawks στην Ουκρανία – Με τον Putin δεν παίζεις – Η Ρωσία έχει πανίσχυρα πυρηνικά όπλα - Larry Johnson (πρώην CIA): Ας το παραδεχθούμε, κανένα όπλο της Δύσης δεν είναι καλύτερο από τα Ρωσικά όπλα<br /><br />Η μεγάλη στιγμή έφθασε… οι κρίσιμες γειτονικές πόλεις Pokrovsk και Myrnohrad έπεσαν στα χέρια των Ειδικών Δυνάμεων της Ρωσίας και τώρα εκκαθαρίζονται οι δύο πόλεις…<br />Πρόκειται για μεγάλη στρατηγική ήττα της Ουκρανίας....<br />Το συγκλονιστικό στοιχείο είναι ότι έχουν περικυκλωθεί 9.000 Ουκρανοί στρατιώτες, περίπου 3 πλήρεις Ταξιαρχίες και είτε θα παραδοθούν, είτε θα σκοτωθούν.<br />Μάλιστα η GUR οι Μυστικές Στρατιωτικές Υπηρεσίες της Ουκρανίας απέτυχαν να σώσουν Νατοϊκούς που βρίσκονταν στο Pokrovsk.<br />Πάντως το Kupyansk έπεσε, η πόλη Lyman ήδη περικυκλώθηκε, το Siversk έχει περικυκλωθεί και η πόλη – φρούριο Kostynantynivka έχει επίσης περικυκλωθεί… πραγματική καταστροφή για τον Ουκρανικό στρατό.<br />Εν τω μεταξύ ο πρόεδρος των ΗΠΑ Trump ανέφερε ότι με τον Putin δεν παίζεις, ενώ αποκάλυψε ότι ΔΕΝ θα στείλει στην Ουκρανία Tomahawks.<br /><br />Μια δήλωση του «η Ρωσία έχει σημαντικά αποθέματα πυρηνικών όπλων, έχει τα περισσότερα και πιο ισχυρά» τόνισε ο αμερικανός Πρόεδρος.<br /> Εν τω μεταξύ οι Ρωσικές δυνάμεις χτύπησαν Pavlohrad, Kharkiv, Sumy, Kherson και Zaporizhia ενώ διέλυσαν με Kinzhal τον θερμοηλεκτρικό σταθμό Burshtyn (TPP) στην περιοχή Ivano-Frankivsk που είναι ένας από τους μεγαλύτερους στην Ουκρανία.<br /><br />Μπαράζ εκρήξεων σε Pavlohrad, Kharkiv, Sumy, Kherson και Zaporizhia<br /><br />Ισχυρές εκρήξεις συγκλόνισαν αρκετές πόλεις της Ουκρανίας, ανέφεραν οι τοπικές αρχές και τα μέσα ενημέρωσης.<br />Μεταξύ αυτών είναι οι Pavlohrad, Kharkiv, Sumy, Kherson και Zaporizhzhia που ελέγχονται από τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Σύμφωνα με τον ηλεκτρονικό χάρτη του Υπουργείου Ψηφιακού Μετασχηματισμού, έχει εκδοθεί συναγερμός αεροπορικής επιδρομής στις περιοχές Dnipropetrovsk, Sumy, Nikolayev και Kharkiv.<br />Σε απάντηση στις επιθέσεις των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε πολιτικούς στόχους, τα ρωσικά στρατεύματα εξαπολύουν τακτικά στοχευμένες επιθέσεις εναντίον ουκρανικού προσωπικού, εξοπλισμού και μισθοφόρων, καθώς και εναντίον υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών εγκαταστάσεων, των εγκαταστάσεων της αμυντικής βιομηχανίας και των στρατιωτικών εγκαταστάσεων διοίκησης και επικοινωνιών<br /><br />Οι Ρώσοι κατέστρεψαν τον θερμοηλεκτρικό σταθμό Burshtyn (TPP) στην περιοχή Ivano-Frankivsk με Kinzhal<br /><br />Ο ρωσικός στρατός κατέστρεψε έναν από τους μεγαλύτερους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς (TPP) στην Ουκρανία.<br />Ο πολεμικός ανταποκριτής Yevhen Poddubny διευκρίνισε ότι επρόκειτο για τον θερμοηλεκτρικό σταθμό Burshtyn (TPP) στην περιοχή Ivano-Frankivsk.<br />Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να επιτίθενται σε εγκαταστάσεις του ουκρανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος (MIC), καθώς και σε αποθήκες πυρομαχικών, στρατιωτικές βάσεις, αεροδρόμια και σιδηροδρομικές υποδομές.<br />Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU) αναγνωρίζουν την αδυναμία των συστημάτων πυραυλικής και αεράμυνας να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις των ρωσικών στρατευμάτων, η ένταση των οποίων αυξάνεται από επίθεση σε επίθεση.<br />Τη νύχτα της Δευτέρας 3 Νοεμβρίου, ρωσικές δυνάμεις έπληξαν στόχους των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων με πυραύλους Kinzhal.<br />Οι επιδρομές στόχευσαν στόχους στις περιοχές του Κιέβου και του Zytomir της Ουκρανίας.<br />Σύμφωνα με προκαταρκτικές αναφορές, ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε ουκρανικές αεροπορικές βάσεις.<br />Ο ρωσικός στρατός έπληξε επίσης μια βιομηχανική εγκατάσταση στο Pavlohrad, στην περιφέρεια Dnipropetrovsk.<br />Επιπλέον, στις 2 Νοεμβρίου, αναφέρθηκε ότι οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έπληξαν εξοπλισμό των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων που μετέφεραν Ρουμάνοι μισθοφόροι κοντά στην Οδησσό<br /><br />Trump: Δεν θα στείλω Tomahawks στην Ουκρανία – Με τον Putin δεν παίζεις – Η Ρωσία έχει πανίσχυρα πυρηνικά όπλα<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Trump σε συνέντευξη του στο CBS, τόνισε ότι δεν εξετάζει το ενδεχόμενο μεταφοράς πυραύλων Tomahawk στην Ουκρανία.<br />«Όχι, όχι ακριβώς», απάντησε ο Trump σε ερώτηση επί του θέματος, διευκρινίζοντας ότι θα μπορούσε να αλλάξει τη θέση του, αλλά «δεν θα το κάνει αυτή τη στιγμή».<br />Ο Trump αναφέρθηκε επίσης στον ρόλο του στις συζητήσεις σχετικά με τη χρήση παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό.<br />Είπε ότι δεν συμμετείχε.<br />Το CNN είχε αναφέρει προηγουμένως μια απόφαση του Πενταγώνου που φέρεται να ενέκρινε την παράδοση αμερικανικών πυραύλων Tomahawk στην Ουκρανία.<br />Όπως αναφέρθηκε, η τελική απόφαση για τη μεταφορά όπλων ανήκει στον πρόεδρο των ΗΠΑ Trump.<br /><br />Trump: Υποτιμήσαμε… τον Putin - Το ουκρανικό μπορεί να επιλυθεί σύντομα<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump υποστηριξε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία μπορεί να επιλυθεί σύντομα.<br />Αυτό ανέφερε σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό κανάλι CBS, η οποία προβλήθηκε στις 2 Νοεμβρίου.<br />«Ναι, νομίζω ότι θα το πετύχουμε», απάντησε όταν ρωτήθηκε αν, κατά τη γνώμη του, η σύγκρουση μπορεί να επιλυθεί εντός «μερικών μηνών».<br />Ο Trump εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η ρωσική ηγεσία θέλει να «κάνει δουλειές με τις ΗΠΑ» ενώ αναγνώρισε επίσης ουσιαστικά ότι οι ΗΠΑ και η Δύση γενικά υποτίμησαν την ηγεσία της Ρωσίας στο πλαίσιο της ουκρανικής κρίσης.<br />«Είχαμε εννέα πολέμους στον πλανήτη μας.<br />Εγώ πέτυχα την ολοκλήρωση των οκτώ από αυτούς.<br />Έμεινε μόνο ένας - Ρωσία - Ουκρανία», δήλωσε ο Trump.<br />«Με αυτόν, τον Putin, έχω χειριστεί τα πράγματα διαφορετικά, γιατί, πρώτα απ’ όλα, δεν κάνουμε μεγάλη δουλειά με τη Ρωσία, καταλαβαίνετε;<br />Δεν είναι από αυτούς που αγοράζουν πολλά από εμάς.<br />Και νομίζω ότι θα ήθελε να το κάνει.<br />Νομίζω ότι θέλει να μπει στην αγορά και να εμπορευτεί μαζί μας, και θέλει να βγάλει πολλά λεφτά για τη Ρωσία, και νομίζω ότι αυτό είναι υπέροχο», είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ.<br /><br />Η Ρωσία έχει σημαντικά αποθέματα πυρηνικών όπλων και σύντομα θα τα έχει και η Κίνα…<br /><br />Η Ρωσία διαθέτει σημαντικά αποθέματα πυρηνικών όπλων και η Κίνα σύντομα θα έχει συγκρίσιμες ποσότητες, τόνισε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Trump σε συνέντευξή του στο CBS.<br />«Η Ρωσία έχει πολλά πυρηνικά όπλα και η Κίνα θα έχει πολλά πυρηνικά όπλα», προέβλεψε ο Αμερικανός ηγέτης.<br />«Έχουμε περισσότερα πυρηνικά όπλα από οποιαδήποτε άλλη χώρα.<br />Η Ρωσία είναι δεύτερη, η Κίνα είναι τρίτη, με μεγάλη διαφορά, αλλά σε πέντε χρόνια θα είναι ισότιμοι.<br />Ξέρετε, τα παράγουν γρήγορα, και νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε κάτι με την αποπυρηνικοποίηση», είπε ο Τrump, αναφέροντας πως έχει συζητήσει αυτό το θέμα με τους προέδρους Putin και Xi Jinping.<br /><br />Θα κάνουμε δοκιμές πυρηνικών όπλων<br /><br />Οι ΗΠΑ πρέπει να διεξάγουν δοκιμές πυρηνικών όπλων, για να «δούμε πώς λειτουργούν» είπε ο Trump, αναφέροντας ότι οι ΗΠΑ δεν πρέπει να είναι «η μόνη χώρα που δεν πραγματοποιεί δοκιμές».<br />Σε παρέμβαση της δημοσιογράφου του CBS ότι η η Ρωσία και η Κίνα δεν διεξάγουν πυρηνικές δοκιμές, ο Trump απέρριψε τα σχόλιά της λέγοντας: «Η Ρωσία κάνει δοκιμές, η Κίνα κάνει δοκιμές, αλλά δεν το λένε...<br />Όχι, εμείς θα κάνουμε δοκιμές, γιατί αυτοί κάνουν δοκιμές και άλλοι κάνουν δοκιμές.<br />Και φυσικά, η Βόρεια Κορέα κάνει δοκιμές.<br />Το Πακιστάν κάνει δοκιμές.<br />Αλλά δεν σας το λένε».<br />Σύμφωνα με τον Trump, αυτές οι χώρες υποτίθεται ότι «κάνουν δοκιμές βαθιά κάτω από τη γη, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει».<br />«Κάνουν δοκιμές, κι εμείς όχι. Πρέπει να κάνουμε δοκιμές.<br />Και η Ρωσία πραγματικά εξέφρασε μια μικρή απειλή τις τελευταίες μέρες, λέγοντας ότι σκοπεύει να κάνει ορισμένα είδη δοκιμών άλλου επιπέδου» κατέληξε ο Αμερικανός ηγέτης.<br /><br />Με τον Putin δεν παίζεις<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος Trump επέλεξε να χαρακτηρίσει τον Ρώσο πρόεδρο Putin και τον Κινέζο πρόεδρο ως ισχυρούς και σκληρούς σε συνέντευξή του στο CBS.<br />«Και οι δύο είναι σκληροί, και οι δύο είναι έξυπνοι... και οι δύο είναι πολύ ισχυροί ηγέτες.<br />Δεν μπορείς να παίζεις με αυτούς τους ανθρώπους», τόνισε ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου.<br />Σύμφωνα με τον Trump… αυτοί οι δύο ηγέτες είναι τόσο σοβαροί που δεν θα έλεγαν ποτέ κάτι σαν: «Ω, τι όμορφη μέρα! Κοιτάξτε πόσο όμορφη είναι. Ο ήλιος λάμπει, πόσο υπέροχο!»<br />Ο Trump είχε δηλώσει προηγουμένως την αγάπη του για τον Ινδό πρωθυπουργό, αποκαλώντας τον «τον πιο χαριτωμένο τύπο».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκληρή ήττα, έπεσε το Pokrovsk, περικυκλώθηκαν 9.000 Ουκρανοί. Trump: Με Putin δεν παίζεις, όχι Tomahawk. Χάος με Kinzhal.

Trump (Πρόεδρος ΗΠΑ): Δεν θα στείλω Tomahawks στην Ουκρανία – Με τον Putin δεν παίζεις – Η Ρωσία έχει πανίσχυρα πυρηνικά όπλα - Larry Johnso...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόταση - βόμβα: Η Ελλάδα να αναλάβει τον ρόλο της Ρωσίας στον Καύκασο. Ο ελληνικός στρατός στα σύνορα Τουρκίας - Αρμενίας.

<img height="373" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c6e9f3189d0d3768988620f861730412_XL.jpg?v=2" width="699" /><br /><br /><div>Ο αναλυτής Michael Rubin προτείνει την εμπλοκή της Αθήνας ως νέου εγγυητή ασφάλειας – Τουρκία και Μόσχα σε αναβρασμό<br /><br /><div>Nα αναλάβει η Ελλάδα τον ρόλο που παραδοσιακά παίζει η Ρωσία στον Καύκασο, στέλνοντας ένοπλες δυνάμεις στην Αρμενία προτείνει με άρθρο του στο Mirror Spectator ο γνωστός αναλυτής με ρίζες απευθείας στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ Michael Rubin…<br />Μια τέτοια κίνηση, αν υλοποιηθεί, θα σημάνει ριζική ανατροπή της γεωπολιτικής ισορροπίας στην περιοχή, με άμεσες συνέπειες για τις σχέσεις Αθήνας–Άγκυρας, το ΝΑΤΟ και τη διπλωματική ταυτότητα της Ελλάδας.<br />Υπέρμαχοι μιλούν για στρατηγική ευκαιρία και ενίσχυση της συμμαχικής επιρροής, ενώ επικριτές προειδοποιούν για απρόβλεπτους κινδύνους και την πιθανότητα σύγκρουσης σφαιρών επιρροής.<br />Το ερώτημα που μένει είναι αν η Ελλάδα είναι έτοιμη να μετατρέψει μια θεωρητική πρόταση σε πρακτική εξωτερική πολιτική — και με ποιο τίμημα.<br /><br />H αφορμή<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, Σύμφωνα με τον Rubin, Αμερικανοί και Τούρκοι λομπίστες στην Ουάσιγκτον συνεχίζουν να επικρίνουν την παρουσία ρωσικών στρατευμάτων στην Αρμενία, παρουσιάζοντάς την ως απόδειξη ότι η Αρμενία αποτελεί ρωσικό σατραπεία, εχθρική προς τα δυτικά συμφέροντα.<br />Πρόκειται για έναν ισχυρισμό ψευδή εκ προοιμίου και ανιστόρητο.<br />Ο Κόκκινος Στρατός εγκατέστησε στρατιωτική βάση στο Γκιουμρί, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας, στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για να στεγάσει την 261η Μεραρχία Πεζικού.<br />Μετά την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, η Σοβιετική Αρμενία και τα σύνορα του Ναχιτσεβάν με την Τουρκία αποτέλεσαν ένα από τα δύο μόλις σημεία όπου η Σοβιετική Ένωση συνόρευε με χώρα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Μόσχα μετονόμασε τη μονάδα πρώτα σε 37η Μεραρχία Πεζικού και κατόπιν σε 127η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού.<br />Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Ρωσία μετονόμασε την εγκατάσταση του Γκιουμρί σε 102η Στρατιωτική Βάση.<br />Η αποστολή της παραμένει η φύλαξη των συνόρων Αρμενίας–Τουρκίας, σημειώνει ο Rubin και προσθέτει: Το να αγνοεί κανείς αυτήν την ιστορία και να υποστηρίζει ότι η ρωσική παρουσία σημαίνει πως η Αρμενία είναι μαριονέτα της Μόσχας, ισοδυναμεί με το να ισχυρίζεται ότι η αμερικανική βάση στον Κόλπο του Γκουαντάναμο καθιστά το κομμουνιστικό καθεστώς της Κούβας υποχείριο των Ηνωμένων Πολιτειών - ένας ισχυρισμός που είναι αντικειμενικά λανθασμένος.<br />Η Βελούδινη Επανάσταση του 2018 στην Αρμενία υπονόμευσε την παραδοσιακή ρωσική επιρροή στη χώρα.<br />Η αποτυχία της Ρωσίας να προστατεύσει τους Αρμένιους του Ναγκόρνο-Καραμπάχ από τις επιθέσεις του Αζερμπαϊτζάν το 2020 και το 2023 ενίσχυσε τη λαϊκή δυσπιστία απέναντι στη Μόσχα.<br /><br />Παράλληλα, η ρωσική βάση στο Γκιουμρί είναι ιδιαιτέρως αντιδημοφιλής μεταξύ των κατοίκων λόγω της κακής συμπεριφοράς των Ρώσων στρατιωτών, η οποία κορυφώθηκε με τη δολοφονία επταμελούς αρμενικής οικογένειας τον Ιανουάριο του 2015 από τον Valery Permyakov.<br />Οι Αρμένιοι δυσαρεστήθηκαν επειδή οι ρωσικές δυνάμεις αρνήθηκαν να τον παραδώσουν στις αρμενικές αρχές, επιμένοντας ότι οποιαδήποτε δίκη θα γινόταν εντός της βάσης. Επιπλέον, ο Περμιακόφ εκτίει ισόβια ποινή στη Ρωσία και όχι στην Αρμενία, γεγονός που ενίσχυσε την αγανάκτηση.<br />Αν και το έγκλημά του ήταν το πιο ειδεχθές, τέτοια περιστατικά δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά κανόνα: οι Αρμένιοι παραπονιούνται ότι οι Ρώσοι στρατιώτες εμπλέκονται σε παραβατικές συμπεριφορές.<br />Τον Αύγουστο του 2025, Αρμένιοι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από τη βάση του Γκιουμρί, απαιτώντας το κλείσιμό της και την πλήρη αποχώρηση της Ρωσίας.<br />Η αποχώρηση αυτή φαίνεται να είναι θέμα χρόνου, δεδομένων της στροφής της Αρμενίας προς τη Δύση, της έλλειψης ρωσικού στρατιωτικού προσωπικού και των αναγκών της Μόσχας σε άλλα μέτωπα.<br />Αν και η μίσθωση της βάσης λήγει το 2044, είναι απίθανο οι ρωσικές δυνάμεις να παραμείνουν έως τότε.</div><div><br />Παρότι οι Αρμένιοι επιθυμούν να αποστασιοποιηθούν από τη Ρωσία, ανησυχούν για την ασφάλεια των συνόρων τους.<br />Η Τουρκία, με την αναθεωρητική και επεκτατική της πολιτική, επιδιώκει να ανασχεδιάσει σύνορα και να ξαναγράψει αιωνόβιες συνθήκες.<br />Η άρνηση της Άγκυρας να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων σημαίνει ότι, αντί να απονομιμοποιεί τις ακραίες τάσεις εξάλειψης της Αρμενίας και των Αρμενίων, η τουρκική κυβέρνηση καλλιεργεί και ενισχύει τέτοιες πεποιθήσεις.<br /><br />Στροφή στην Ελλάδα<br /><br />Σύμφωνα με τον αναλυτή, καθώς η Ρωσία αποχωρεί, η Αρμενία θα πρέπει να στραφεί προς την Ελλάδα για να την αντικαταστήσει.<br />Ως μέλος του ΝΑΤΟ, τα παράπονα της Τουρκίας σχετικά με μια ανάπτυξη ελληνικών δυνάμεων θα έπεφταν στο κενό εκτός Άγκυρας.<br />Η προσπάθεια της Τουρκίας να αναπτύξει στρατεύματα στη Γάζα υπονομεύει οποιοδήποτε επιχείρημα θα μπορούσε να προβάλει σχετικά με ιστορικά βάρη ή την ακαταλληλότητα της παρουσίας ελληνικών στρατευμάτων στα σύνορά της.<br />Ως συν-θύματα γενοκτονίας που διαπράχθηκε από την Τουρκία, οι Έλληνες προσεγγίζουν την Αρμενία με συμπάθεια και κατανοούν τους φόβους της.<br />Αν και η Ρωσία θα δυσανασχετούσε με οποιαδήποτε αντικατάσταση, οι δεσμοί της Ελληνικής Ορθοδοξίας με την Αρμενική και τη Ρωσική Εκκλησία θα παρακάμπτουν πολιτισμικές ασυμφωνίες.<br />Η αρμενική κυβέρνηση που έχει δεσμευθεί στην ασφάλεια και την άμυνα της χώρας της δεν θα πρέπει να σταματήσει στην Ελλάδα.<br />Καθώς ο Πρόεδρος Donald Trump και ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio επιδιώκουν να προωθήσουν την ειρήνη μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ilham Aliyev, έχει αντιταχθεί σε οποιονδήποτε ρόλο των Ευρωπαίων παρατηρητών στην παρακολούθηση των συνόρων και των γραμμών ελέγχου.<br />Ο Trump και ο Rubio θα μπορούσαν να παρακάμψουν το γράμμα, αν όχι το πνεύμα, των επινοημένων ανησυχιών του Aliyev, αναθέτοντας σε Ινδούς ειρηνευτές να βοηθήσουν στην παρακολούθηση και περιπολία των συνόρων μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν.<br />Αν ο Aliyev πράγματι εκτιμά την ειρήνη, δεν θα έχει λόγο να παραπονεθεί για την ινδική παρουσία: οι Ινδοί διαθέτουν έμπειρες ειρηνευτικές δυνάμεις, και ο στρατός τους είναι ικανός στο να περιπολεί σε ορεινό και σκληρό έδαφος.<br />Η σύναψη συμβολαίων του ίδιου του Αζερμπαϊτζάν με Πακιστανούς μισθοφόρους καθιστά οποιοδήποτε παράπονό του για Ινδούς παρατηρητές υποκριτικό.<br />Η εισβολή του Αζερμπαϊτζάν, ο κυνισμός των Ρώσων, η προθυμία της Τουρκίας να καταπατήσει δικαιώματα και συνθήκες και η απαίτηση του Αζερμπαϊτζάν για τη διάλυση της Ομάδας του Μινσκ μπορεί να φαίνονται ως εμπόδια στην ειρήνη και την ασφάλεια, αλλά ταυτόχρονα ανοίγουν νέες ευκαιρίες — εφόσον οι Αρμένιοι διπλωμάτες και η αρμενική διασπορά στο εξωτερικό τις διεκδικήσουν.<br />Το μέλλον της συνοριακής ασφάλειας της Αρμενίας έγκειται λιγότερο στην ειρήνη με την Άγκυρα και το Μπακού, και περισσότερο στη συνεργασία με την Αθήνα και το Δελχί, καταλήγει ο Rubin.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Πρόταση - βόμβα: Η Ελλάδα να αναλάβει τον ρόλο της Ρωσίας στον Καύκασο. Ο ελληνικός στρατός στα σύνορα Τουρκίας - Αρμενίας.

Ο αναλυτής Michael Rubin προτείνει την εμπλοκή της Αθήνας ως νέου εγγυητή ασφάλειας – Τουρκία και Μόσχα σε αναβρασμό Nα αναλάβει η Ελλάδα το...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα επαναλειτουργήσει και με ποιο μοντέλο η Θεολογική Σχολή της Χάλκης;

<img height="465" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/chalki-slpress-YT-825x600.jpg" width="700" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Πάνω από πέντε δεκαετίες μετά το κλείσιμό της, το ιστορικό ίδρυμα της Ορθοδοξίας πλησιάζει στην αναβίωσή του, με “μικρό πανεπιστήμιο” ειδικού καθεστώτος να προβάλλει ως η πιθανότερη μορφή λειτουργίας. Οι επαφές Πατριαρχείου και τουρκικών αρχών βρίσκονται στο τελικό στάδιο.<br /><br />Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, ένα από τα σημαντικότερα ορθόδοξα εκπαιδευτικά ιδρύματα στον κόσμο, φαίνεται να ετοιμάζεται να ξανανοίξει τις πύλες της, ύστερα από περισσότερο από μισό αιώνα. Οι εργασίες αποκατάστασης του ιστορικού κτηρίου της Μονής της Αγίας Τριάδος, στο νησί Χάλκη της Κωνσταντινούπολης, έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί, ενώ οι διαβουλεύσεις μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των τουρκικών αρχών έχουν περάσει πλέον στη φάση των τελικών αποφάσεων.<br /><br />Σε αποκλειστική συνέντευξή του στο Türkiye Today, ο Επίσκοπος Κασσιανός Αραβισσού, ηγούμενος της Μονής της Αγίας Τριάδος, περιγράφει την πρόοδο των συνομιλιών, το υπό διαμόρφωση ακαδημαϊκό μοντέλο και τη σημασία της επαναλειτουργίας της Σχολής τόσο για την Τουρκία όσο και για την Ορθοδοξία.Απόφαση του 1971: Το κλείσιμο ενός αιώνα λειτουργίας<br /><br />Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης λειτούργησε αδιάλειπτα επί περισσότερο από εκατό χρόνια, εκπαιδεύοντας γενιές ιεραρχών, θεολόγων και επιστημόνων. Η λειτουργία της ανεστάλη το 1971, όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας ακύρωσε τις διατάξεις του νόμου, που επέτρεπαν την ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση.<br /><br />Έκτοτε, η Σχολή δεν μπορούσε να δεχθεί φοιτητές, ενώ μόνο το ιδιωτικό Ελληνικό Λύκειο της Χάλκης συνέχισε να λειτουργεί στις εγκαταστάσεις της. Το ζήτημα αποτέλεσε αντικείμενο συνεχών συζητήσεων σε διπλωματικό επίπεδο, ιδίως μεταξύ Άγκυρας, Αθήνας και Ουάσιγκτον, και επανήλθε στο προσκήνιο μετά τις επαφές του Προέδρου Ερντογάν με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.Η αποκατάσταση της Σχολής και οι συζητήσεις με το YÖK<br /><br />Σήμερα, το ιστορικό κτήριο του 19ου αιώνα έχει αναστηλωθεί σχεδόν ολοκληρωτικά. Όπως εξηγεί ο Επίσκοπος Κασσιανός, η ολοκλήρωση των εργασιών αναμένεται το 2026, ωστόσο η προσοχή επικεντρώνεται πλέον στο διοικητικό και ακαδημαϊκό καθεστώς της Σχολής. «Είμαστε σε επαφή με το Συμβούλιο Ανώτατης Εκπαίδευσης (YÖK)», σημειώνει. «Το ζήτημα αφορά τον καθορισμό του νομικού πλαισίου λειτουργίας της Σχολής και την ολοκλήρωση των απαραίτητων διαδικασιών.».</div><div><br />Ένα νέο μοντέλο: “Μικρό πανεπιστήμιο” ειδικού καθεστώτος<br /><br />Οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από τρία σενάρια:την ένταξη της Σχολής σε ένα ίδρυμα-πανεπιστήμιο,<br />τη λειτουργία της ως ινστιτούτο εντός κρατικού πανεπιστημίου, ή<br />τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου πανεπιστημίου ειδικού καθεστώτος.<br /><br />Η τρίτη επιλογή φαίνεται να συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες. «Η Σχολή δεν είχε ποτέ κερδοσκοπικό χαρακτήρα», υπενθυμίζει ο Επίσκοπος Κασσιανός. «Οι φοιτητές θα διαμένουν, θα σπουδάζουν και θα τρέφονται δωρεάν. Επομένως, δεν μπορεί να ενταχθεί σε ένα συνηθισμένο ιδιωτικό εκπαιδευτικό πλαίσιο.»Έλεγχοι ασφαλείας και συνεργασία με το τουρκικό κράτος<br /><br />Ο Επίσκοπος επιβεβαιώνει ότι το Πατριαρχείο αποδέχεται πλήρως την πρόβλεψη ελέγχων ασφαλείας από τις τουρκικές αρχές για όλους τους διδάσκοντες και φοιτητές, συμπεριλαμβανομένων όσων θα προέρχονται από το εξωτερικό: «Αυτό αποτελεί ένδειξη εμπιστοσύνης και διαφάνειας», αναφέρει.<br /><br />Διεθνές προσωπικό, λίγοι φοιτητές και υποχρεωτικά τουρκικά<br /><br />Η νέα Σχολή θα λειτουργεί με περιορισμένο αριθμό φοιτητών, στο πρότυπο “μικρού πανεπιστημίου”. Θα προσλάβει διεθνές διδακτικό προσωπικό, για το οποίο εξετάζεται η ρύθμιση των αδειών διαμονής και εργασίας. «Η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας θα παραμείνει υποχρεωτική», υπογραμμίζει. «Κάθε φοιτητής πρέπει να γνωρίζει τη γλώσσα και τον πολιτισμό της χώρας στην οποία θα ζει και θα σπουδάζει.»<br /><br />Περιβαλλοντική ευαισθησία και “οικολογικός” Πατριάρχης<br /><br />Απαντώντας σε δημοσιεύματα περί κοπής δέντρων κατά τη διάρκεια των εργασιών, ο Επίσκοπος διευκρινίζει: «Κανένα δέντρο δεν κόπηκε, παρά μόνο ένας άρρωστος φοίνικας. Τα υπόλοιπα μεταφυτεύτηκαν. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, γνωστός ως “Πράσινος Πατριάρχης”, έχει μακρά παράδοση περιβαλλοντικής προστασίας, την οποία συνεχίζουμε.»Ένα σύμβολο της Ορθοδοξίας και της ελληνορθόδοξης παιδείας<br /><br />Από το 1844 έως το 1971, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης ανέδειξε περίπου 1.000 αποφοίτους, ανάμεσά τους Πατριάρχες, Επισκόπους και θεολόγους με διεθνές κύρος. Η ιστορική βιβλιοθήκη της διαθέτει περισσότερους από 100.000 τόμους. «Όταν ο Παναγιώτατος Βαρθολομαίος έγινε Πατριάρχης το 1991, ήμουν φοιτητής εδώ», θυμάται ο Επίσκοπος Κασσιανός. «Τότε υποσχέθηκε στον Ορθόδοξο κόσμο να επαναλειτουργήσει η Σχολή. Η ελπίδα μας είναι να ξανακούσουμε τις φωνές των φοιτητών στα προαύλια της.»</div><div><br /></div><div>Η τελική απόφαση ανήκει στον Ερντογάν<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Παιδείας της Τουρκίας, Γιουσούφ Τεκίν, επιβεβαίωσε ότι το θέμα έχει ήδη τεθεί υπόψη του Προέδρου Ερντογάν: «Η αναφορά μας έχει υποβληθεί. Η τελική απόφαση θα ληφθεί στο ανώτατο επίπεδο του κράτους», δήλωσε στην εφημερίδα Sabah.Από τα οθωμανικά χρόνια στο σήμερα<br /><br />Η Μονή της Αγίας Τριάδος, όπου στεγάζεται η Σχολή, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα, ενώ η ίδια η Θεολογική Σχολή ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1844. Το σημερινό κτήριο ανεγέρθηκε μετά τον σεισμό του 1894 με την έγκριση του Σουλτάνου Αμπντούλχαμίτ Β΄, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη — δημιουργού και του Ζωγραφείου Λυκείου και του Νοσοκομείου Μπαλουκλί. Η κατασκευή χρηματοδοτήθηκε από τον Παύλο Στεφανόβικ και το κτήριο σχεδιάστηκε με τη μορφή του ελληνικού γράμματος “Π”, ως αναφορά στο όνομά του.<br /><br />Σήμερα, ύστερα από δεκαετίες σιωπής, η Σχολή της Χάλκης μοιάζει έτοιμη να ξαναβρεί τη φωνή της. Αν η απόφαση για την επαναλειτουργία της ληφθεί μέσα στο επόμενο έτος, θα αποτελέσει όχι μόνο ιστορική στιγμή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και σημάδι αμοιβαίας εμπιστοσύνης στις σχέσεις Τουρκίας–Εκκλησίας — μια συμβολική επιστροφή της γνώσης και της πίστης στο νησί, που κάποτε υπήρξε πνευματικός φάρος της Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα επαναλειτουργήσει και με ποιο μοντέλο η Θεολογική Σχολή της Χάλκης;

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Πάνω από πέντε δεκαετίες μετά το κλείσιμό της, το ιστορικό ίδρυμα της Ορθοδοξίας πλησιάζει στην αναβίωσή του, με “μικρό πανεπισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ουκρανικό, το ελληνικό βέτο για το Πρόγραμμα «SAFE» και τα Eurofighter .

<img height="371" src="https://www.paron.gr/wp-content/uploads/2025/10/EUROFIGHTER-TYPHOON-e1761130826909.jpg" width="700" /><br /><br /><div><b>ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗΣ</b><br />Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η αντιπαράθεση της Ευρώπης με τη Ρωσία έφεραν στο προσκήνιο μία νέα διάσταση στα ελληνοτουρκικά, αφού προέκυψε η ανάγκη διαμόρφωσης ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής, κοινού αμυντικού μηχανισμού αλλά και αμυντικής βιομηχανίας. Η διάσταση αυτή, σε συνδυασμό και με τη συμφωνία πώλησης αεροσκαφών Eurofighter στην Τουρκία, έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιθυμούν να ενταχθεί η Τουρκία στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοδόμημα αλλά και στην αμυντική βιομηχανία, παραβλέποντας τις τουρκικές απειλές εναντίον του Ελληνισμού.<br /><br />Πώς, όμως, είναι δυνατόν η Ευρώπη να επιθυμεί την Τουρκία στην ευρωπαϊκή άμυνα, όταν λίγα χρόνια πριν, και συγκεκριμένα την περίοδο Φεβρουαρίου – Μαρτίου 2020, έβλεπε να δίνεται μάχη από τις Αρχές Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας για ανάσχεση της μαζικής και βίαιης προώθησης παράνομων μεταναστών στην περιοχή του Έβρου, μέρος των οποίων θα κατέληγε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες;<br /><br />Η απάντηση είναι απλή: Οι Βαλτικές Χώρες αλλά και άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ έπεισαν τον μηχανισμό λήψης αποφάσεων της ΕΕ ότι η πραγματική απειλή της Ευρώπης είναι η Ρωσία. Η συμφωνία Τουρκίας – Ηνωμένου Βασιλείου – Κατάρ – Ομάν για την πώληση αεροσκαφών Eurofighter στην Τουρκία, με έγκριση από μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, δίνει επίσης στην Τουρκία έναν επιπλέον μοχλό πίεσης με σκοπό την άρση του ελληνικού βέτο, με πρόσχημα το τουρκικό casus belli για την ένταξη της Τουρκίας στο Πρόγραμμα «SAFE».<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει πολλά επιχειρήματα για να πείσει την ΕΕ ότι η εκτίμηση απειλής είναι λανθασμένη. Η Τουρκία όχι μόνο τήρησε καιροσκοπική στάση στο Ουκρανικό, αφού πουλάει οπλισμό στους Ουκρανούς και δεν συμμετέχει στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, αλλά απειλεί άμεσα δύο χώρες-μέλη της ΕΕ, την Ελλάδα και την Κύπρο, μεγάλο μέρος της οποίας κατέχει με 40.000 στρατό.<br /><br />Η επιθετική διάταξη των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), τα σενάρια των μεγάλων στρατιωτικών ασκήσεων, η σχεδόν καθημερινή προβολή των επιθετικών οπλικών συστημάτων αλλά και η ίδρυση νέων διοικήσεων και σχηματισμών μάχης με προσανατολισμό την Ελλάδα και την Κύπρο, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το τουρκολιβυκό μνημόνιο, η τουρκική πολιτική αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων (ηλεκτρική διασύνδεση, θαλάσσια πάρκα, ΘΧΣ κ.λπ.), η σχεδόν καθημερινή απειλητική ρητορική εναντίον της Αθήνας και της Λευκωσίας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία ευρεία λίστα ισχυρών επιχειρημάτων προς την ΕΕ για το ότι η πραγματική απειλή είναι η Τουρκία και όχι η Ρωσία. Την Ευρώπη δεν αποτελούν μόνο οι χώρες του εσωτερικού και των βορειοανατολικών παρυφών της «Γηραιάς Ηπείρου», αλλά και οι νότιες – νοτιοανατολικές χώρες – προφυλακές της, ειδικότερα μάλιστα όταν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού στηρίζονται στο ελληνικό πνεύμα.<br /><br />Η άσκηση πίεσης στην Ελλάδα και στην Κύπρο για άρση των επιφυλάξεων ένταξης της Τουρκίας στο Πρόγραμμα «SAFE» αλλά και στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό δείχνει ότι δεν έχουμε πείσει την Ευρώπη για την πραγματική απειλή, η οποία συνίσταται όχι μόνο σε θέματα άμυνας αλλά και σε θέματα εσωτερικής ασφάλειας, τα οποία προέρχονται από την Τουρκία.<br /><br />Υπάρχει και μια άλλη συγκυρία, η οποία ευνοεί την Ελλάδα και την Κύπρο για ενέργεια προς αυτήν την κατεύθυνση ανάσχεσης της ευρωπαϊκής αμυντικής προοπτικής της Τουρκίας.<br /><br />Το Σχέδιο «Αιώνας της Τουρκίας», το οποίο ανακοινώθηκε από τον Ερντογάν τον Σεπτέμβριο του 2022, αποσκοπεί σε μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, η οποία έχει ευρασιατικό προσανατολισμό. Το Σχέδιο αυτό, το οποίο αποτελεί τον πυρήνα της υψηλής στρατηγικής της Τουρκίας, αποβλέπει σε μια ανεξάρτητη τουρκική πολιτική, με το βλέμμα στραμμένο προς Ανατολάς.<br /><br />Ποια είναι, όμως, η συγκυρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί ο Ελληνισμός; Αυτή αποκαλύφθηκε το τελευταίο διάστημα από την ιδεολογικού χαρακτήρα διαφωνία των δύο κυβερνητικών εταίρων, Ερντογάν – Μπαχτσελί, αν και ο πυρήνας της δείχνει ότι έχει καθαρά οικονομική διάσταση, αφού η Άγκυρα καίγεται, όσο ποτέ άλλοτε, για τα δυτικά επενδυτικά κεφάλαια.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα έγινε γνωστό ότι οι δύο κυβερνητικοί εταίροι στην Τουρκία ερίζουν για τον πραγματικό και αναγκαίο προσανατολισμό της Τουρκίας. Ο τούρκος Πρόεδρος, αναγνωρίζοντας ότι η τουρκική οικονομία έχει άμεση ανάγκη από ξένα κεφάλαια, κάνει λόγο για μια δικέφαλη πολιτική και τον προσανατολισμό της Τουρκίας όχι μόνο προς Ανατολάς αλλά και προς Δυσμάς. Δηλαδή, ο Ερντογάν, έχοντας αντιληφθεί τη μεγάλη ανάγκη για τα δυτικά κεφάλαια, κάνει μια ανάπαυλα, αφού πριν μιλούσε για ευρασιατικό προσανατολισμό, ωστόσο, λόγω της σοβαρής επενδυτικής ένδειας μετά τους σεισμούς του Φεβρουαρίου του 2023, κάνει πλέον λόγο για ανάγκη στροφής και προς τη Δύση. Από την άλλη πλευρά, ο υπερεθνικιστής Μπαχτσελί μιλάει εμμονικά για τήρηση της αρχικής κατεύθυνσης και του προσανατολισμού προς Ανατολάς.<br /><br />Η Τουρκία έχει μεγάλη ανάγκη από δυτικές επενδύσεις, μιας και οι αντίστοιχες αραβικές, από Κατάρ, Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ, που δόθηκαν ως υπόσχεση μετά τις εκλογές του 2023, δεν έφτασαν ποτέ, καθώς από τα 70 δισ. δολάρια μόνο το 1 δισ. επενδύθηκε στην Τουρκία. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η Τουρκία επιμένει για ένταξή της στο «SAFE», δηλαδή στη μεγάλη πίτα των ευρωπαϊκών αμυντικών κεφαλαίων.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτήν την ευνοϊκή συγκυρία και να δηλώσει αμετακίνητη, θέτοντας όρους οι οποίοι θα ανατρέπουν την τουρκική επιθετικότητα, αφού η Τουρκία βλέπει την ένταξή της στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό ως μονόδρομο για να ταΐσει την αμυντική της βιομηχανία, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της εθνικής τουρκικής βιομηχανίας.<br /><br />Στην προσπάθεια αυτή, η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να είναι έτοιμες να σταθούν με σθένος έναντι των πιέσεων κάποιων χωρών της ΕΕ, προβάλλοντας ως επιχειρήματα τα προαναφερόμενα στοιχεία της τουρκικής επιθετικότητας, καθώς η Τουρκία έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να χτίσει σταθερά πολιτικά ερείσματα σε πολλές χώρες της Ευρώπης, τα οποία έχουν ως βάση την αμυντική βιομηχανία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.paron.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ουκρανικό, το ελληνικό βέτο για το Πρόγραμμα «SAFE» και τα Eurofighter .

ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗΣ Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η αντιπαράθεση της Ευρώπης με τη Ρωσία έφεραν στο προσκήνιο μία νέα διάσταση στα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανία-Τουρκία: Οι αγάπες δεν ξεχνιούνται!

<a href="https://cdn.prod.www.spiegel.de/images/9dbcc169-0001-0004-0000-000000389919_w1200_r1.778_fpx24.5_fpy44.99.jpg"><img border="0" height="360" src="https://cdn.prod.www.spiegel.de/images/9dbcc169-0001-0004-0000-000000389919_w1200_r1.778_fpx24.5_fpy44.99.jpg" width="697" /></a><div><br /></div><div><b>Νότης Μαριάς</b><br />Ο Οκτώβριος τελικά φαίνεται ότι είναι ο μήνας που θρέφει τις γερμανοτουρκικές οικονομικές σχέσεις. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην προχθεσινή επίσκεψη Μερτς στην Άγκυρα όπου άναψε, με το αζημίωτο βεβαίως, το πράσινο φως για τον εξοπλισμό της Τουρκίας με Eurofighter, την ώρα που ο Ερντογάν μας απειλεί με το casus belli.<br /><br />Αναφέρομαι και στην περίφημη Συμφωνία Clodius, που υπέγραψε πριν 84 χρόνια η Τουρκία με τη ναζιστική Γερμανία προμηθεύοντας τον Χίτλερ με χιλιάδες τόνους χρώμιο προκειμένου να συνεχίσει απρόσκοπτα το εξοπλιστικό του πρόγραμμα.<br /><br />Ρίχνοντας μια ματιά πίσω στο χρόνο διαπιστώνουμε ότι στις 9 Οκτωβρίου 1941 υπογράφτηκε στην Άγκυρα εκτεταμένη γερμανοτουρκική οικονομική συμφωνία για τη ρύθμιση του εμπορίου μέχρι τις 31 Μαρτίου 1943 και για αγαθά αξίας 200 εκατομμυρίων μάρκων. Μάλιστα όταν οι γερμανοτουρκικές οικονομικές διαπραγματεύσεις που διεξάγονταν επί ένα μήνα ολοκληρώθηκαν με επιτυχία, τα σχετικά έγγραφα υπογράφηκαν από γερμανικής πλευράς από τον Πληρεξούσιο Υπουργό Clodius και τον εκεί πρέσβη της χιτλερικής Γερμανίας von Papen και από τουρκικής πλευράς από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Μεχμέτ Σουκρού Σαράτζογλου και τον πρέσβη Numan.<br /><br />Σύμφωνα με την τότε σχετική ανακοίνωση αποφασίστηκε ότι «η Γερμανία θα προμηθεύει βιομηχανικά προϊόντα πρωταρχικού ενδιαφέροντος στην Τουρκία και πάνω απ' όλα προϊόντα της σιδηρουργίας και της χαλυβουργίας, συμπεριλαμβανομένου πολεμικού υλικού» και η Τουρκία τη Γερμανία με πρώτες ύλες και τρόφιμα. Έτσι με βάση την Συμφωνία Clodius η Τουρκία εφοδίασε τη ναζιστική πολεμική μηχανή με 45.000 τόνους χρωμίου το διάστημα 1941-42 και με 90.000 τόνους χρωμίου κατ΄ έτος το 1943 και 1944, παρέχοντας στους ναζί ένα υπερπολύτιμο μέταλλο που χρησιμοποιείται στη διαδικασία κατασκευής όπλων.<br /><br />Πάντως ο δρόμος για τις στενές σχέσεις Βερολίνου-Άγκυρας είχε ανοίξει στις 18 Ιουνίου 1941, όταν η Τουρκία συνήψε με τη ναζιστική Γερμανία και τον Χίτλερ την Γερμανο-Τουρκική Συνθήκη Φιλίας που υπογράφτηκε επίσης στην Άγκυρα από von Papen και Σαράτζογλου (Daily Mail 19/6/1941).<br /><br />Επρόκειτο για ένα Σύμφωνο μη επιθέσεως διάρκειας δέκα ετών στο οποίο πέραν των άλλων Χίτλερ και Τουρκία συμφωνούσαν σε αμοιβαίο σεβασμό των συνόρων τους καθώς και σε ειρηνική επίλυση των διαφορών τους.<br /><br />Ειδικότερα στο προοίμιο της Συνθήκης αναφερόταν ότι Γερμανία και Τουρκία έχοντας την επιθυμία να αποκαταστήσουν τις μεταξύ τους σχέσεις «επί βάσεως αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ειλικρινούς φιλίας» αποφάσισαν να συνάψουν τη σχετική Συμφωνία. Στο άρθρο 1 της Συνθήκης Γερμανία και Τουρκία δεσμευόταν να «σεβαστούν αμοιβαίως την ακεραιότητα και το απαραβίαστον του εθνικού εδάφους τους και να μην λαμβάνουν κανένα μέτρο το οποίο να στρέφεται άμεσα ή έμμεσα κατά του άλλου συμβαλλομένου μέρους».<br /><br />Στο άρθρο 2 προβλεπόταν ότι Γερμανία και Τουρκία αναλαμβάνουν την υποχρέωση στο μέλλον να έρχονται φιλικώς σε επαφή σε σχέση με όλα τα ζητήματα που αφορούν αμοιβαίως τα συμφέροντά τους προκειμένου να καταλήγουν σε συμφωνία ως προς τον τρόπο με τον οποίον θα χειριστούν παρόμοια ζητήματα.<br /><br />Σε δηλώσεις του ο Σαράτσογλου αφού επισήμανε ότι τους τελευταίους αιώνες Τουρκία και Γερμανία δεν ήταν ποτέ αντίπαλοι και οι σχέσεις τους ήταν άμεμπτες, συνέχισε ότι τα δύο έθνη παρείχαν αμοιβαία τη διαβεβαίωση ότι και εις το μέλλον ουδέποτε θα έχουν διαφορές. Κατέληξε δε χαρακτηρίζοντας το Σύμφωνο «σπουδαίο ιστορικό έγγραφο φιλίας». Και η ζωή συνεχίζεται.<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Γερμανία-Τουρκία: Οι αγάπες δεν ξεχνιούνται!

Νότης Μαριάς Ο Οκτώβριος τελικά φαίνεται ότι είναι ο μήνας που θρέφει τις γερμανοτουρκικές οικονομικές σχέσεις. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν. Μεσόγειος: προς κράτη χωρίς σύνορα και συγκυριαρχία με τις εταιρείες πετρελαίου.

<img height="347" src="https://omegapress.gr/images/SYNORA.jpg" width="703" /><br /><br />Οργιάζει το παρασκήνιο, ενώ η φημολογία κινείται πλέον έξω από κάθε λογική, με επίκεντρο σχέδια ή απλά σενάρια , για τις εξελίξεις που προδιαγράφονται στην Ανατολική Μεσόγειο. Ξαφνικά και ενώ επί σειρά ετών τίποτα δεν φαίνονταν ικανό να αμβλύνει τις έντονες διαφωνίες και αντιπαραθέσεις και να δρομολογηθούν οριοθετήσεις ΑΟΖ, σειρά προτάσεων και ιδεών έρχεται να ξεσηκώσει τα κράτη της περιοχής. Ανασύρθηκε από τα αμερικανικά συρτάρια το σχήμα 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και ΗΠΑ), έγινε η πρόταση Μητσοτάκη για μια περιορισμένη διάσκεψη με την οποία δεν ασχολήθηκε κανείς πέρα από τα ελληνικά ΜΜΕ.<br /><br /> Στο μεταξύ , το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη σύνοδο υπουργών ενέργειας και στη σύνοδο “Σύμπραξη για τη Διατλαντική Συνεργασία για την Ενέργεια”, που θα γίνει στην Αθήνα το διήμερο 6 και 7 Νοεμβρίου . Τα καλά νέα είναι ότι ανοίγει η συζήτηση και ο διάλογος είναι πάντα η σωστή επιλογή. Τα κακά νέα είναι ότι πληροφορίες και φήμες διαπλέκονται και εκπέμπεται ένα περίεργο μήνυμα ότι τον πρώτο λόγο θα έχουν εταιρείες Chevron και Exxon, ότι δεν χρειάζονται οριοθετήσεις για έρευνες και ότι ο Τραμπ αδιαφορεί για μακροσκελείς συζητήσεις. Ο φόβος αστάθειας ορατός...<br /><br />Ο Τραμπ είναι εδώ<br /><br />Το αμέσως επόμενο διάστημα θα έχουμε σοβαρές ενδείξεις του ενδιαφέροντος του Τραμπ για την περιοχή. Δεν είναι σαφές αν το ενδιαφέρον του θα περιοριστεί στις έρευνες για φυσικό αέριο ή θα συμπεριλάβει και τα πολιτικά προβλήματα της περιοχής, το Κυπριακό και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και επίσης δεν είναι καθόλου σαφές, αν θα κινηθεί μόνο προς την Ανατολική Μεσόγειο ή θα κοιτάξει και προς το Αιγαίο. Τα περιθώρια εκβιασμών του Τραμπ είναι πάρα πολλά προς κάθε κατεύθυνση. <br />Σε κάθε περίπτωση , αυτό που προέχει αυτή την στιγμή είναι, ο σχεδιασμός της Ελλάδας,. Δηλαδή πως θα κινηθεί η κυβέρνηση , ώστε να υπάρξει μια ομαλή εξέλιξη , οριοθετήσεις και έρευνες σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ή η Ανατολική Μεσόγειος θα γίνει η τάφρος όπου θα ναυαγήσει οριστικά το διεθνές δίκαιο. <br /><br />Δεν είναι επίσης σαφές , αν η Αθήνα έχει ολοκληρωμένη εικόνα των διαβουλεύσεων. Για παράδειγμα, αυτές οι εξελίξεις , διασκέψεις, συζητήσεις και σχήματα συνεργασίας έχουν είτε έχουν προβλεφθεί , είτε έχουν υπονοηθεί από τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Άγκυρα Τομ Μπάρακ και διάφορους Αμερικανούς αξιωματούχους που έρχονται στην Αθήνα το τελευταίο διάστημα. Η αντίδραση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την διάσκεψη των πέντε χωρών, Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας, Τουρκίας, Λιβύης και Αιγύπτου, έγινε μόνο και μόνο για να μην απογυμνωθεί εντελώς η εξωτερική του πολιτική και για να υπάρχει στο τραπέζι η πρότασή του. Πέραν αυτής ουδέν. <br /><br />Όλα δείχνουν ότι οι διαβουλεύσεις έχουν ξεκινήσει από την Άγκυρα, έχουν περάσει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού από τους Φιντάν και Ερντογάν και τώρα επιστρέφουν στην περιοχή μας με τις ΗΠΑ σε πρώτο πλάνο. Άγνωστος ή προς το παρόν απλά παρακολουθητικός ο ρόλος της ΕΕ. <br />Στην Αθήνα θα γίνει στις 6 Νοεμβρίου το σχήμα 3+1 , προφανώς για να μην μείνει το Ισραήλ εκτός διαβουλεύσεων. Η απομόνωση του Τελ Αβίβ δεν επέτρεπε μέχρι τώρα την συμμετοχή του σε συζητήσεις, φαίνεται όμως ότι αυτή η περίοδος τερματίζεται γιατί θα είναι η πρώτη συμμετοχή του στη σύνοδο υπουργών ενέργειας. Ελι Κοέν, Σταύρος Παπασταύρου, και ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ και ο Γιώργος Παπαναστασίου από την Κύπρο θα μας δώσουν τις πρώτες ενδείξεις για τα σχέδια που εξυφαίνονται.<div>  <br />Αίσθηση προκαλεί η συμμετοχή , όχι τόσο του υπουργού Εσωτερικών των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ, όσο του υφυπουργού Εξωτερικών Μάικ Ρήγας, ελληνικής καταγωγής με πολιτικές αρμοδιότητες. Ποια είναι η ατζέντα του; ίσως μάθουμε....<br /><br />Το ρίσκο: συμφωνίες, ο φόβος για μεγάλη κρίση; πόσα κράτη εμπλέκονται;<br /><br />Οι αμερικανικές εταιρείες , Chevron και Exxon Mobil, έχουν ουσιαστικά εμπλακεί σε όλες τις περιπτώσεις , καθώς είναι παρούσες εκδηλώνοντας επισήμως το ενδιαφέρον τους για τα οικόπεδα νότια της Κρήτης, ενώ η Chevron έχει είναι βέβαιο ότι θα αναλάβει έρευνες και για τα οικόπεδα της Λιβυκής ΑΟΖ, στα οποία εμπλέκεται και η Τουρκία στο πλαίσιο των διμερών συμφωνιών που έχει υπογράψει με την Τρίπολη. <br />Προφανώς σε πρώτη φάση θα γίνουν συζητήσεις για οριοθέτηση των ΑΟΖ. Είναι η εκκρεμότητα μεταξύ Ελλάδας -Λιβύης, Ελλάδας -Τουρκίας, Κύπρου- Τουρκίας , Κύπρου -Συρίας και Αιγύπτου-Ελλάδας -Τουρκίας ανατολικά της Ρόδου. Υπάρχει το τουρκολιβυκό μνημόνιο που έχει περιπλέξει τα πράγματα, υπάρχει σοβαρό θέμα για την οριοθέτηση ανατολικά της Ρόδου, πέρα από το γεγονός ότι υπάρχει σοβαρό θέμα απειλών της Τουρκίας όπως με το ηλεκτρικό καλώδιο. <br /><br />Αν ισχύουν έστω και σε μικρό βαθμό οι πληροφορίες ότι αν ο διάλογος ή οι παρασκηνιακές συνεννοήσεις αποτύχουν, ο Τραμπ θα παρέμβει απαιτώντας υποταγή στις αποφάσεις του. Δηλαδή να ξεκινήσουν έρευνες οι αμερικανικές εταιρείες, αλλά και άλλες , όπως η γαλλική TOTAL και η ιταλική ENI που ήδη βρίσκονται στην Μεσόγειο και τα κράτη, δηλαδή ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία, ίσως και άλλες να εγγυηθούν για την ασφάλεια των ερευνών. Τα κράτη της περιοχής κατά συνέπεια θα αποδεχθούν την συνεκμετάλλευση και τα ποσοστά που θα μοιραστούν με την ενεργό συμμετοχή των εταιρειών. <br />Επειδή όμως όλα αυτά είναι νεφελώδη και δεν έχουν εφαρμοστεί σε τέτοια έκταση και με την εμπλοκή τόσων χωρών που διαφωνούν είναι ζήτημα αν όλα αυτά θα γίνουν ήρεμα ή θα ξεσπάσει κρίση που θα γίνει ανεξέλεγκτη.</div><div>  <br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη , μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει δείγματα των προθέσεών της , πέρα από τις τυπικές δηλώσεις περί την διάσκεψη και το διεθνές δίκαιο. Αν όμως αποδεχθεί έρευνες χωρίς προηγούμενη οριοθέτηση και συνεκμετάλλευση που θα θυμίζει τραπέζι τζόγου και όχι διάλογο με κράτη, τότε η ίδια θα απεμπολήσει την πάγια πολιτική της θέση για σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. <br /><br />Άρα, το πρώτο που πρέπει να αποσαφηνίσει ο πρωθυπουργός είναι τι αποδέχεται και τι όχι, τι διαπραγματεύεται και τι όχι, αν έχει κόκκινες γραμμές και ποιες . <br />Το ότι έρχεται θύελλα είναι σαφές. Αλλά τα προγνωστικά πλέον δεν αρκούν, απαιτούνται μέτρα προστασίας της χώρας, δηλαδή να καταστεί σαφές στον Μητσοτάκη ποια είναι η ευθύνη του και ο ρόλος του ως πρωθυπουργού της Ελλάδας και όχι ως υπάκουου αξιωματούχου που θα συνομιλεί με την Γκιλφόιλ ως ισότιμη συνομιλήτριά του…. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αν. Μεσόγειος: προς κράτη χωρίς σύνορα και συγκυριαρχία με τις εταιρείες πετρελαίου.

Οργιάζει το παρασκήνιο, ενώ η φημολογία κινείται πλέον έξω από κάθε λογική, με επίκεντρο σχέδια ή απλά σενάρια , για τις εξελίξεις που προδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς βλέπει η Ρωσία το «Στρατιωτικό Σένγκεν» που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/11/%CE%B5%CF%81%CF%82%CE%B5%CE%BB%CE%BA%CF%81%CF%820%CE%BF%CF%81%CE%B8-235%CF%81423-1024x572.jpg?ssl=1"><img height="358" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/11/%CE%B5%CF%81%CF%82%CE%B5%CE%BB%CE%BA%CF%81%CF%820%CE%BF%CF%81%CE%B8-235%CF%81423.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="701" /></a><br /><br />Η Ευρώπη συνεχίζει να αναπτύσσει το «στρατιωτικό Σένγκεν» – ένα ειδικό καθεστώς για την απρόσκοπτη μετακίνηση στρατευμάτων και όπλων μεταξύ των χωρών της ΕΕ, γράφει ρωσικό δημοσίευμα.<br /><br />Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας, οι Βρυξέλλες σχεδιάζουν να δημιουργήσουν ένα ταμείο μεταφορικού εξοπλισμού για τη μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού μεταξύ κρατών.<br /><br />Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτά τα κεφάλαια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την επίλυση μακροχρόνιων προβλημάτων μεταφορών στις περιοχές τους, εάν παρουσιαστούν ως στρατιωτική αναγκαιότητα.<br /><br />Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η Ρωσία μπορεί να χαλαρώσει την επαγρύπνησή της.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΕΚ), από κοινού με τις κυβερνήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, επεξεργάζεται ένα σχέδιο για την ταχεία μετακίνηση στρατιωτικού εξοπλισμού σε όλη την Ευρώπη.<br /><br />Σύμφωνα με <a href="https://www.ft.com/content/ac507421-e5d9-40cc-8b98-1d0e335f8ae2">τους Financial Times</a> , η πρωτοβουλία προβλέπει τη δημιουργία ενός ειδικού στόλου από πορθμεία, φορτηγά και τρένα που θα διευκολύνουν τη μεταφορά όπλων σε περίπτωση άμεσης σύγκρουσης με τη Ρωσία.<br /><br />Επιπλέον, ήδη από τον Νοέμβριο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει να συζητήσει την απλούστευση των τελωνειακών διαδικασιών στο πλαίσιο της ένωσης για τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις, η οποία θα βελτιώσει τις σχετικές υποδομές μεταφορών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Εσθονία έχει επίσης εκφράσει την υποστήριξή της για την αναγκαιότητα και τη σημασία αυτού του βήματος.<br /><br />Έτσι, σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας της Δημοκρατίας, Χάνο Πέβκουρ, υπενθύμισε το σχέδιο «στρατιωτικού Σένγκεν», το οποίο έχει ως στόχο να επιτρέψει στα κράτη μέλη να μετακινούν γρήγορα εξοπλισμό εντός της ΕΕ, παρακάμπτοντας τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις. Η σημασία της «χωρίς εμπόδια» στρατιωτικής εφοδιαστικής στον Παλαιό Κόσμο συζητείται εδώ και χρόνια.<br /><br />Το 2017, δημιουργήθηκε στην Ευρώπη το πρόγραμμα Στρατιωτικής Κινητικότητας, ένας από τους εμπνευστές του οποίου ήταν ο Μπεν Χότζες, πρώην διοικητής του αμερικανικού στρατού στη συμμαχία.<br /><br /> Συγκεκριμένα, επέκρινε ενεργά τις γραφειοκρατικές καθυστερήσεις του ευρωπαϊκού στρατού, επισημαίνοντας ότι η έγκριση για τη μεταφορά στρατευμάτων από τη Γερμανία στην Πολωνία διαρκεί αρκετές εβδομάδες.<br /><br />Στόχος του έργου ήταν η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της υλικοτεχνικής συνδεσιμότητας μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων της ΕΕ.<br /><br />Η Γερμανία, η Ολλανδία και η Πολωνία έχουν σημειώσει τη μεγαλύτερη επιτυχία στην υλοποίηση αυτού του έργου, υπογράφοντας δήλωση τον Ιανουάριο του 2024 για τη δημιουργία ενός διαδρόμου για την κίνηση στρατευμάτων και εξοπλισμού.<br /><br />Ακόμα και τότε, οι ειδικοί σημείωναν ότι η γραμμή Άμστερνταμ-Βερολίνο-Βαρσοβία ήταν, κατ’ αρχήν, η πιο σημαντική για τη διατήρηση του «στρατιωτικού Σένγκεν» της Ευρώπης, καθώς τα λιμάνια της Ολλανδίας ήταν αυτά που λάμβαναν τη μεγαλύτερη ποσότητα αμερικανικού εξοπλισμού, από όπου μπορούσε να σταλεί στον κύριο ανατολικό «κόμβο» του ΝΑΤΟ – την Πολωνία.<br /><br />«Στρατιωτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν πάντα μια εξαιρετικά αδύναμη συνομοσπονδία χωρών. Κατά τη διάρκεια των πολλών ετών ύπαρξής της, τα μέλη της δεν έχουν καταφέρει να αναπτύξουν, για παράδειγμα, κοινά πρότυπα διοίκησης, γεγονός που δυσχεραίνει τον συντονισμό μιας κοινής αμυντικής πολιτικής», δήλωσε ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αλεξέι Ανπιλόγοφ.<br /><br />«Κατ’ αρχήν, αυτή η κατάσταση ταίριαζε στην Ευρώπη ακόμη και στις αρχές του 21ου αιώνα. Αλλά μέχρι το 2016, ο Παλαιός Κόσμος είχε καταλάβει ότι οι ΗΠΑ αργά ή γρήγορα θα εγκατέλειπαν την περιοχή, μετατοπίζοντας την ευθύνη για το μέλλον της ΕΕ στις ίδιες τις Βρυξέλλες. Σε αυτό το πλαίσιο, ο οργανισμός άρχισε να εξετάζει την ανάγκη για βαθύτερη στρατιωτική ολοκλήρωση», εξήγησε.<br /><br />«Και η σύνδεση των υποδομών μεταφορών από αυτή την άποψη είναι η νούμερο ένα προτεραιότητα. Έτσι προέκυψε η ιδέα ενός «στρατιωτικού Σένγκεν»: ένας ενιαίος χώρος εντός του οποίου δεν θα υπήρχαν υλικοτεχνικά ή γραφειοκρατικά εμπόδια στην κυκλοφορία εξοπλισμού από τη Δύση στην Ανατολή και πίσω», εξήγησε η πηγή.<br /><br />«Αλλά ένα τόσο φιλόδοξο έργο, φυσικά, δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς προβλήματα.»<br /><br />Το κύριο εμπόδιο είναι η παραδοσιακή έλλειψη κατανόησης μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών του Παλαιού Κόσμου ως ενιαίου στρατιωτικού χώρου.<br /><br />Ιστορικά, όλες οι απαραίτητες υποδομές κατασκευάστηκαν «συμπιεσμένες», σε επίπεδο έθνους-κράτους, χωρίς σημαντικές συνδέσεις με άλλα εδάφη», προσθέτει ο ειδικός.<br /><br />«Αυτό έχει οδυνηρό αντίκτυπο στις Βρυξέλλες σήμερα. Η κατάσταση στο ανατολικό τμήμα της ένωσης είναι ακόμη χειρότερη. Και φαίνεται ότι η ενίσχυση της ολοκλήρωσης των δύο μερών της ΕΕ είναι αυτή τη στιγμή ο κύριος στόχος τους. Για παράδειγμα, υπάρχουν ήδη σχέδια για την κατασκευή ενός αγωγού καυσίμων από τη Γερμανία στην Πολωνία. Τέτοια έργα θα είναι αρκετά ακριβά. Αλλά φαίνεται ότι η Ευρώπη έχει λύσει το πρόβλημα χρηματοδότησης», συνεχίζει η πηγή.<br /><br />«Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, οι χώρες της ΕΕ αναγνώρισαν τελικά την ανάγκη να διαθέσουν το 5% του ΑΕΠ για τις ανάγκες ασφαλείας. Κατάφεραν επίσης να αποσπάσουν μια σημαντική παραχώρηση από τις ΗΠΑ: το 2% θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση των υποδομών της συμμαχίας.<br /><br />Αυτά τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για την ανασυγκρότηση της εφοδιαστικής.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, είναι απολύτως πιθανό η ΕΕ να χρησιμοποιήσει αυτό το παραθυράκι για να ενισχύσει την κοινωνική της ευημερία.<br /><br /> Για παράδειγμα, η ιδέα της κατασκευής μιας γέφυρας προς τη Σικελία συζητείται ήδη ενεργά. Η πρωτοβουλία είναι αμφίβολη από στρατιωτικής άποψης. Αλλά η ενσωμάτωσή της στον προϋπολογισμό είναι απολύτως εφικτή – το κύριο πράγμα είναι να δικαιολογηθεί σωστά», πιστεύει ο Ανπιλόγοφ.<br /><br />Η «Στρατιωτική Σένγκεν» κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια παρατεταμένη διαδικασία τραβήγματος ενός μωσαϊκού οικονομικού παπλώματος, συμφωνεί ο Βαντίμ Κοζιούλιν, επικεφαλής του Κέντρου IAMP στη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών. «Όλοι καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι κάθε στρατιωτική πρωτοβουλία που οργανώνεται με αντιρωσικά συνθήματα αποτελεί ευκαιρία για την επίλυση μακροχρόνιων προβλημάτων στην οικονομία και τις υποδομές», εξηγεί.<br /><br />«Από αυτή την άποψη, είναι εξαιρετικά αξιοσημείωτο ότι τα κράτη της Βαλτικής είναι αυτά που τόσο συχνά αναφέρουν αυτή την ιδέα. Η υποδομή υλικοτεχνικής υποστήριξης τους είναι γενικά αρκετά ανεπαρκώς ανεπτυγμένη, αλλά με κοινούς πόρους, θα μπορούσαν να κατασκευαστούν νέες γέφυρες και να συνδεθούν χωριά και πόλεις με δρόμους. Το έργο χρειάζεται μόνο να δικαιολογηθεί από στρατιωτική άποψη.»<br /><br />Η Εσθονία δεν είναι η μόνη χώρα που επιδιώκει να βελτιώσει τις υποδομές της με χρηματοδότηση από τις Βρυξέλλες.<br /><br />«Η διαδρομή Ολλανδία-Γερμανία-Πολωνία-Βαλτική είναι επαρκής για την επίτευξη των στόχων τους. Υπάρχει ήδη περισσότερο ή λιγότερο ανεπτυγμένη εφοδιαστική μεταξύ τους. Είναι πολύ πιθανό αυτά τα κράτη να γίνουν οι κύριοι αποδέκτες εξοπλισμού μεταφοράς όπλων. Και η Ρωσία θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη κατά τον σχεδιασμό της άμυνάς της», κατέληξε ο Κοζιούλιν.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς βλέπει η Ρωσία το «Στρατιωτικό Σένγκεν» που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρώπη συνεχίζει να αναπτύσσει το «στρατιωτικό Σένγκεν» – ένα ειδικό καθεστώς για την απρόσκοπτη μετακίνηση στρατευμάτων και όπλων μεταξύ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία για Eurofighter: «Στο Αιγαίο θα εξαφανιστεί η υπεροχή των Ελλήνων. Τον Μάρτιο του 2027 θα εκτελούν αποστολές».

<img height="320" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/11/EUROFIGHTER-TYPHOON-REUTERS-750x375.jpg" width="701" /><br /><br />Για την γκρίνια που έχει προκαλέσει στο εσωτερικό της Τουρκίας το κόστος προμήθειας των μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter Typhoon, την αγορά επιπλέον αεροσκαφών από το Κατάρ και το Ομάν αλλά και για την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο ανάμεσα στην τουρκική και την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, μίλησαν τουρκικές πηγές ασφαλείας.<br /><br />Ειδικότερα, οι δηλώσεις του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, ότι η συμφωνία πώλησης των μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter Typhoon στην Τουρκία ανέρχεται στις 8 δισεκατομμύρια λίρες προκάλεσε αντιδράσεις σε δημοσιογράφους, αναλυτές και τμήματα της αντιπολίτευσης, με πηγές ασφαλείας από την Άγκυρα να διευκρινίζουν:<br /><br />«Τα 20 Eurofighter Typhoon αποκτήθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο στην ίδια περίπου τιμή με την οποία τα προμηθεύονται οι χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα κατασκευής και ανάπτυξής τους. Το συμβατικό κόστος των μαχητικών αεροσκαφών, μαζί με τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό και τα πυρομαχικά τους υπολογίστηκε στις 5,4 δισεκατομμύρια λίρες, ενώ το ποσό που ανέφερε ο Βρετανός πρωθυπουργός αφορά τα έμμεσα και δυνητικά έσοδα της βρετανικής οικονομίας από την συμφωνία».<div><br />Το χρονοδιάγραμμα επιχειρησιακής ανάπτυξης<br /><br />Επίσης, οι τουρκικές πηγές υπογράμμισαν ότι μέχρι τον Μάρτιο του 2027 τα Eurofighter Typhoon αναμένεται να έχουν τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία για να εκτελούν αποστολές και πως αποτελούν «εναλλακτική λύση» έως να ολοκληρωθεί η κατασκευή και η ανάπτυξη των τουρκικών stealth μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς τύπου KAAN, ενώ ήδη «τρέχει» το σχετικό πρόγραμμα εκπαίδευσης Τούρκων πιλότων.<br /><br />Στη συνέχεια, οι τουρκικές πηγές ασφαλείας ισχυρίστηκαν ότι έχουν οριστικοποιηθεί οι συμφωνίες με το Κατάρ και το Ομάρ για την προμήθεια επιπλέον 10 – 12 μεταχειρισμένων μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter Typhoon, τονίζοντας μάλιστα τα αεροσκάφη αυτά έχουν πετάξει ελάχιστα και έχουν συμπληρώσει μέχρι 200 ώρες πτήσης, αλλά ότι θα χρειαστούν ορισμένες τροποποιήσεις και εκσυγχρονισμό για να είναι πλήρως συμβατά με αυτά που θα αποκτήσει η Τουρκία από το Ηνωμένο Βασίλειο.</div><div><br />Στο σημείο αυτό, οι τουρκικές πηγές ασφαλείας αναφέρθηκαν στην στρατιωτική ισχύ της χώρας τους συγκριτικά με την Ελλάδα και το Ισραήλ, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «η Τουρκία βρίσκεται στην 9η θέση στην παγκόσμια κατάταξη της στρατιωτικής ισχύος, ενώ το Ισραήλ στην 16η και η Ελλάδα στην 19η θέση, κάτι όμως που μπορεί να αλλάξει με την προμήθεια των Eurofighter Typhoon».<br /><br />Έπειτα, πρόσθεσαν: «Στις αερομαχίες, είναι [τα Eurofighter] καλύτερα από τα F-35 και τα F-16. Οι πύραυλοι Meteor θα μας προσφέρουν ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα. Θα επεκτείνουν την εμβέλειά μας. Ραντάρ τύπου AESA θα ανιχνεύουν τους εχθρούς από μεγάλες αποστάσεις. Η Ελλάδα αυτή την στιγμή διαθέτει Meteor και ραντάρ AESA, γι’ αυτό είναι ανώτερη μας. Όμως όταν αυτά ενταχθούν και στο δικό μας οπλοστάσιο, τότε τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας θα εξαφανιστούν και θα υπάρχει ισορροπία στο Αιγαίο».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία για Eurofighter: «Στο Αιγαίο θα εξαφανιστεί η υπεροχή των Ελλήνων. Τον Μάρτιο του 2027 θα εκτελούν αποστολές».

Για την γκρίνια που έχει προκαλέσει στο εσωτερικό της Τουρκίας το κόστος προμήθειας των μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter Typhoon, την ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρίγωνο Τραμπ αναλαμβάνει δράση μεταξύ Ουάσινγκτον, Αθήνας και Άγκυρας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/White-House.jpg"><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/White-House-696x391.jpg" width="698" /></a><br /><br />Με την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων της στην εδώ Αμερικανική Πρεσβεία, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ κλείνει το τρίγωνο που έχει κορυφή τον Λευκό Οίκο και ισοσκελείς πλευρές την Αθήνα και την Άγκυρα.<br /><br />Η διευθέτηση των Αμερικανικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή οδηγεί σε επιμέρους ρυθμίσεις που αφορούν στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τις χώρες της περιοχής, αλλά και τον διάλογο μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι Αμερικανοί πρέσβεις στις πρωτεύουσες της Τουρκίας και της Ελλάδας προορίζονται να διαδραματίσουν ρόλους περισσότερο “απεσταλμένων” του Λευκού Οίκου και λιγότερο εκπροσώπων των διπλωματικών αρμών του Στέητ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Ήδη ο πρέσβης Τομ Μπάρακ, πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του αμερικανού προέδρου έχει ρόλο ευρύτερο της θέσης του στην πρεσβεία της Άγκυρας. Και δεν έχει κρύψει την πρόθεσή του να συνεργαστεί, απευθείας, οριζόντια και στενά με την ομόλογό του στην Ελλάδα «για όλα τα θέματα» (ως δυο απεσταλμένοι του προέδρου με συγκεκριμένους στόχους και λιγότερο ως εκπρόσωποι του αρμόδιου desk του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ).<div><br />Προσωπική επιλογή του Τραμπ<br /><br />Η επιλογή της Κυρίας Γκιλφόϊλ είναι επίσης μια προσωπική επιλογή του Προέδρου Τραμπ, που επέβαλε στο Κογκρέσο. Όχι μόνο γιατί συνδέονται με πρηγούμενες στενές οικογενειακές σχέσεις (λόγω της σχέσης με τον γιο του), αλλά κυρίως γιατί η νέα πρέσβειρα ασπάζεται πλήρως τις απόψεις και εκφράζει το πνεύμα του κλειστού πυρήνα του Λευκού Οίκου.<br /><br />Κυρίαρχα ζητήματα που θα φανερώσουν προθέσεις και τακτικές στα ζητήματα άμεσου ελληνικού ενδιάφεροντος θα είναι στο άμεσο μέλλον:</div><div><br /></div><div>Η άρση του casus beli απο την Άγκυρα, σε συνδυασμό με την ένταξη της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE<br />O καθορισμός των θαλασσίων ζωνών<br />Το αμαρτωλό δίπολο Τουρκίας – Λιβύης και το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τα ενεργειακά της περιοχής<br />Η αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων νοτίως της Κρήτης και ο ρόλος της χώρας ως ενεργειακού κόμβου</div><div><br />Οι σχέσεις των Παράκτιων Κρατών της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Η πρώτη της συνάντηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη είναι προγραμματισμένη για την προσεχή Τετάρτη (5/11). Από την επαφή αυτή η κυβέρνηση θα έχει τις πρώτες ενδείξεις για τις οδηγίες με τις οποίες θα ασκήσει τα καθήκοντά της. Πίσω από τις κλειστές πόρτες του Μαξίμου τα πράγματα θα είναι περισσότερο σαφή και πάντως λιγότερο λαμπερά από την πίστα του λαϊκού βάρδου Αργυρού, που η Κυρία Πρέσβειρα έσπευσε να… επισκεφθεί πρώτον.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρίγωνο Τραμπ αναλαμβάνει δράση μεταξύ Ουάσινγκτον, Αθήνας και Άγκυρας.

Με την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων της στην εδώ Αμερικανική Πρεσβεία, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ κλείνει το τρίγωνο που έχει κορυφή τον Λευκό Οί...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε … χαμηλές πτήσεις κινούνται οι “φιλικές σχέσεις” Ελλάδας και Γερμανίας, λόγω των εξοπλισμών.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2020/07/belharra.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2020/07/belharra-696x375.jpg" /></a><br /><br />Σε … χαμηλές πτήσεις κινούνται οι “φιλικές σχέσεις” Ελλάδας και Γερμανίας , που έχουν επιβαρυνθεί εδώ και χρόνια εξαιτίας του ρόλου της Γερμανίας στην κρίση χρέους της Ελλάδας. Πρόσφατα σημεία τριβής είναι τα ανοίγματα του Βερολίνου προς την Άγκυρα, την ίδια στιγμή που Ελλάδα και Γαλλία συνεργάζονται στενά στα νεα εξοπλιστικά προγράμματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Ο Γερμανικός Τύπος παραπονιέται μάλιστα γιατί αντίθετα με την αντιπάθεια της Ελληνικής κοινής γνώμης για τη Γερμανία,«Η σχέση με τους Γάλλους είναι αρκετά διαφορετική»: το 70% των Ελλήνων θεωρούν τη Γαλλία “φιλικό” κράτος, γεγονός που επιτρέπει να κηριαρχει το σλόγκαν «Ελλάς – Γαλλία Συμμαχία».<br /><br />Αυτή η αντίληψη αντικατοπτρίζεται και στην πολιτική εξοπλισμών αναφέρεται στην FAZ: «Και οι δύο χώρες υπέγραψαν αμυντική συμφωνία το 2021, η οποία προβλέπει αμοιβαία στρατιωτική υποστήριξη σε περίπτωση επίθεσης. Η γαλλική βιομηχανία επωφελείται από αυτό: η Ελλάδα παρήγγειλε 24 μαχητικά αεροσκάφη Rafale από την Dassault, εκ των οποίων τα 18 έχουν ήδη παραδοθεί. Το Ναυτικό παρήγγειλε τρεις φρεγάτες Belharra από την Naval Group. Μια τέταρτη προστέθηκε πρόσφατα, η οποία χρηματοδοτήθηκε από δάνεια από το πρόγραμμα SAFE. Επιπλέον, οι δύο υπουργοί Άμυνας συμφώνησαν τον Απρίλιο για την παράδοση 16 πυραύλων Exocet. Οι γερμανικές εταιρείες, από την άλλη πλευρά, έχουν μέχρι στιγμής μικρή παρουσία».<br /><br />Το φιλόδοξο ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα<br /><br />Στο φιλόδοξο ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα της επόμενης δεκαετίας, ύψους 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, αναφέρεται η Handelsblatt, που σημειώνει πάντως ότι και για πολιτικούς λόγους η γερμανική πολεμική βιομηχανία δείχνει να μην μπορεί να επωφεληθεί ιδιαίτερα από αυτό.<br /><br />H εφημερίδα σημειώνει ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που θα υλοποιήσουν την αμερικανική απαίτηση για αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ. «Αντιμετωπίζουμε τώρα ένα διαφορετικό είδος πολέμου από πριν – τουλάχιστον έναν για τον οποίο οι ένοπλες δυνάμεις μας δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένες», δήλωσε πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη Βουλή.<div><br />Το SAFE, νέο πεδίο αντιπαράθεσης<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε ότι θα κάνει τον στρατό «πιο έξυπνο και πιο αποτελεσματικό», ενόψει και των συνεχιζόμενων εντάσεων με την Τουρκία, η οποία επίσης επανεξοπλίζεται μαζικά. Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι δεν επιδιώκει να «μπει σε μια κούρσα εξοπλισμών με την Τουρκία». Ωστόσο, η Ελλάδα χρειαζόταν ένα «ισχυρό αποτρεπτικό μέσο για να παραμείνει σταθερή και ανεξάρτητη – σε έναν κόσμο που αλλάζει με απρόβλεπτο ρυθμό» όπως επισημαίνει το δημοσίευμα.<br /><br />Όπως σημειώνει η Handelsblatt, η Ελλάδα θέλει να κάνει χρήση της πρόβλεψης να αφαιρούνται οι αμυντικές δαπάνες από τον υπολογισμό του ελλείμματος του προϋπολογισμού.<br /><br />«Η Ελλάδα παραδοσιακά είναι μια από τις χώρες του ΝΑΤΟ με τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες σε σχέση με την οικονομική της δύναμη. Σύμφωνα με τη συμμαχία, θα ανέλθουν σε περίπου 2,8% του ΑΕΠ το 2025, κυρίως λόγω της δεκαετούς αντιπαλότητας με την Τουρκία. Στη διαμάχη για την κυριαρχία και τις οικονομικές ζώνες στην ανατολική Μεσόγειο, και οι δύο χώρες έχουν φτάσει στο χείλος της στρατιωτικής αντιπαράθεσης αρκετές φορές από τη δεκαετία του 1980» υποστηρίζει το ρεπορτάζ.<br /><br />Προσθέτει ότι η Ελλάδα παρακολουθεί με ανησυχία την προσέγγιση Βερολίνου και Άγκυρας. «Τον Ιούλιο, η γερμανική κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως για την παράδοση 40 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter στην Τουρκία μετά από διετή αποκλεισμό. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ ανακοίνωσε “συνεργασία με την Τουρκία σε όλους τους τομείς” κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Άγκυρα.<br /><br />Από γερμανική οπτική γωνία, “δεν υπάρχουν περιορισμοί”, είπε. Η επιθυμία της Γερμανίας να συμμετάσχει η Τουρκία στο πρόγραμμα εξοπλισμών SAFE της ΕΕ προκαλεί επίσης νέα σύγκρουση μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας. Ο Μητσοτάκης σκοπεύει να ασκήσει βέτο στο Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ όσο παραμένουν οι τουρκικές απειλές πολέμου κατά της Ελλάδας».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε … χαμηλές πτήσεις κινούνται οι “φιλικές σχέσεις” Ελλάδας και Γερμανίας, λόγω των εξοπλισμών.

Σε … χαμηλές πτήσεις κινούνται οι “φιλικές σχέσεις” Ελλάδας και Γερμανίας , που έχουν επιβαρυνθεί εδώ και χρόνια εξαιτίας του ρόλου της Γερμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Νέα πτήση δοκιμών του UCAV Kizilielma… “τρέχουν”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQvzbSUDxwX-g4axKJRPKWJbU48DgaEmBu2FA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="390" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQvzbSUDxwX-g4axKJRPKWJbU48DgaEmBu2FA&s" width="682" /></a></div><div><br /></div><br />Το πρώτο μη επανδρωμένο μαχητικό της Τουρκίας, το Bayraktar KIZILELMA, που αναπτύχθηκε από την Baykar, σημείωσε άλλο ένα ορόσημο καθώς ολοκλήρωσε με επιτυχία τη δοκιμή αναγνώρισης συστήματος μεσαίου υψομέτρου PT-5.<br /><br />Ο πρόεδρος της Baykar, Selçuk Bayraktar, κοινοποίησε το βίντεο της δοκιμής στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το βίντεο δείχνει την απογείωση και την πτήση του KIZILELMA κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Το KIZILELMA, του οποίου η ανάπτυξη συνεχίζεται, εγκαινιάζει μια νέα εποχή όχι μόνο για την Τουρκία.<br /><br />Έχοντας προηγουμένως πραγματοποιήσει πτήση με το AKINCI TİHA (UAV) στο πλαίσιο του TEKNOFEST 2023, το KIZILELMA πραγματοποίησε επίσης μια ιστορική πτήση πάνω από την Κωνσταντινούπολη με τα F-16 SOLOTÜRK και τα Turkish Stars.<br /><br />Σχεδιασμένο με την ικανότητα προσνήωσης-απονήωσης από πλοία μικρού διαδρόμου, το KIZILELMA θα αποτελέσει (κατά τους Τούρκους) μια στρατηγική δύναμη στην προστασία της Γαλάζιας Πατρίδας απογειώνοντας από πλοία όπως το TCG Anadolu. Το KIZILELMA θα διαμορφώσει την πολεμική αντίληψη του μέλλοντος και θα οδηγήσει την Τουρκία στο επόμενο επίπεδο στις αμυντικές τεχνολογίες.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="364" src="https://www.youtube.com/embed/ydVb8jRaa7Y" width="659" youtube-src-id="ydVb8jRaa7Y"></iframe></div><br /><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Νέα πτήση δοκιμών του UCAV Kizilielma… “τρέχουν”.

Το πρώτο μη επανδρωμένο μαχητικό της Τουρκίας, το Bayraktar KIZILELMA, που αναπτύχθηκε από την Baykar, σημείωσε άλλο ένα ορόσημο καθώς ολοκλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρητικές βεντέτες, το ακαταδίωκτο και κάποιες πολιτικές κουμπαριές…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.zarpanews.gr/wp-content/uploads/2025/11/vorizia-kargakis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="946" data-original-width="1680" height="360" src="https://www.zarpanews.gr/wp-content/uploads/2025/11/vorizia-kargakis.jpg" width="684" /></a></div><div><br /></div>Είναι νωπές ακόμα οι εντυπώσεις που προκλήθηκαν από την ενδοκυβερνητική κλοτσοπατινάδα που μας προέκυψε, όταν ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας, κάνοντας το αυτονόητο και προβλεπόμενο, απομάκρυνε από τη θέση του τον Λιμενάρχη Χανίων λόγω καταγγελίας για περιστατικό ξυλοδαρμού στο γκαράζ του πλοίου «Αριάδνη» στις 22 Οκτωβρίου, στο οποίο ο δράστης αποχώρησε ανενόχλητος, προκαλώντας την παρέμβαση καταγόμενης από την Κρήτη, Ντόρας Μπακογιάννη.<br /><br />Χειροδικία σε βάρος 72χρονου, εντός του πλοίου που είχε καταπλεύσει στην Κρήτη. Ο νεαρότερος νταής πήγαινε με το πάσο του να παραλάβει το αυτοκίνητό του, προκαλώντας τη διαμαρτυρία του πρώτου, που όμως την πλήρωσε τελικά με μερικά… σπασμένα δόντια. Ο δράστης έφυγε από το σημείο, στο οποίο την ευθύνη του ελέγχου είχε το Λιμενικό, ανενόχλητος. Στο περιστατικό αυτό, λοιπόν, παρενέβη η Ντόρα Μπακογιάννη καταλογίζοντας στον Κικίλια… αλαζονεία άσκησης πολιτικής, επιχειρώντας καταφανώς να προστατεύσει τον Λιμενάρχη.<br /><br />Επιχείρησε να αντιδράσει χρησιμοποιώντας επιχειρήματα του είδους «εδώ είμαστε λίγο πιο θερμόαιμοι» και ότι ο Λιμενάρχης είναι καλό παιδί! «Δίνει μια μάχη ο Μητσοτάκης, λέει ότι οι φαινόμενα αλαζονείας πρέπει να παταχθούν και να ‘το. Στα Χανιά το έχουμε και το έχουμε ακέραιο. Αυτή την εικόνα, η οποία τώρα αδικεί μια ολόκληρη κυβέρνηση». Μόνο που η ατιμωρησία στην παραβατικότητα κάθε είδους, οικοδομεί αίσθηση ακαταδίωκτου… Αναρωτιέται κανείς προκαταβολικώς, εάν αυτό που συνέβη εν συνεχεία, δεν αισθάνονται πως τους… αδικεί;<br /><br />Λίγες μέρες αργότερα, έρχεται το αιματηρό και πολύνεκρο περιστατικό στα Βορίζια, λίγο έξω από το Ηράκλειο. Επιβεβαιώνει το πως καταλήγει, ενίοτε, ο εκρηκτικός συνδυασμός ενός αψύ ανθρώπου με αίσθηση ακαταδίωκτου, τροφοδοτημένη και από πολιτικά «κονέ». Αναμένεται να διαπιστωθεί εάν θα παρέμβει και εδώ η αδελφή του πρωθυπουργού με κάποιο νέο «εύστοχο» σχόλιο, διανθισμένο με το γνωστό χαμόγελο, τη στιγμή που ένα χωριό βάφτηκε στο αίμα…<br /><br />Διότι κυρία Μπακογιάννη, όσοι δεν έλκουμε την καταγωγή μας από την Κρήτη, το πρώτο πράγμα που αντιλαμβανόμαστε είναι ότι σε μια διένεξη με χαρακτηριστικά «βεντέτας» και ιστορικό πολλών δεκαετιών, που όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων, ούτε ένας γάμος μεταξύ μελών των οικογενειών δεν κατάφερε να καταλαγιάσει, σημαίνει πως το κράτος δεν έκανε τη δουλειά του. Και προφανώς δεν είναι τυχαίο. Θα υπάρχει καλός λόγος γι’ αυτό…<br /><br />Όλες οι πληροφορίες αναφέρουν, ότι τα περιστατικά είχαν πληθύνει το τελευταίο διάστημα και ήταν μάλιστα ιδιαίτερα προκλητικά. “Ο κόσμος το είχε τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι! Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Όπως αποδείχθηκε, κατά κυριολεξία. Μόνο η τοπική αστυνομία δεν είχε αντιληφθεί τίποτα. Επισήμως… Διότι θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει την ίδια την ηγεσία. Όντας από την Κρήτη, όλοι γνώριζαν την πιθανή κατάληξη.<div><br />H «σκάλα» της κλιμάκωσης<br /><br />Πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν, ότι από έναν… «απλό» εκφοβισμό και άλλα περιστατικά εναντίον της μιας οικογένειας, από μέλος της άλλης με παραβατικό παρελθόν, οδηγηθήκαμε στην παγίδευση και καταστροφή νέο-ανεγειρόμενης οικίας με βόμβα! Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και ακολούθησαν όσα ήδη γνωρίζουμε.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, να ρωτήσουμε για κάτι κουμπαριές που ακούγονται ότι υπήρχαν από το πρόσωπο – αιτία του κακού, με ισχυρές και πασίγνωστες πολιτικές οικογένειες, συν άλλη μια με γνωστό… για το αψύ του ύφος Κρητικό πολιτικό αστέρα με θητεία σε υπουργική θέση αληθεύουν; Διότι οι ίδιες πληροφορίες επιμένουν, ότι οι κουμπαριές αυτές χρησιμοποιούνταν ως «επιχείρημα», για να τεκμηριώσει ο… δηλών ως «άτρωτος». Μήπως θα μπορούσε κανείς να μας διαφωτίσει; Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ονόματα για να διαφωτίσουμε την κατάσταση. Ας το διασταυρώσουμε πρώτα όμως…<br /><br />Πάλι όλοι οι υπεύθυνοι παρίσταναν ότι ερευνούσαν και δεν ήταν ακόμα σίγουροι για το τι ακριβώς είχε συμβεί. Τα όπλα επίσης είναι εξαφανισμένα. Κάτι μας λέει ότι η δίκη θα πάρει πολύ καιρό και θα δυσκολευθεί να καταλήξει σε ετυμηγορία. Το πραγματικό πρόβλημα βέβαια παραμένει, ότι ενώ άπαντες αντιλαμβάνονταν ότι η πραγματική καταστροφή δεν είχε έρθει ακόμα, ουδείς έπραξε τα δέοντα ώστε να σταματήσει με κάθε κόστος η ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.<br /><br />Παρατηρήστε τους όλους τώρα πόσο όμορφα κάθονται πάνω από την καρδάρα με το χυμένο γάλα και πόσες εξυπνάδες θα ακουστούν. Μαζεύτηκαν λοιπόν πολλά περιστατικά και οδηγηθήκαμε στο αιματηρό επεισόδιο που η βιαιότητά του έχει εκπλήξει όλη την Ελλάδα. Πλην Κρήτης και ενδεχομένως… Μάνης για την οποία επίσης αναφέρονται παρόμοια «ήθη και έθιμα».<br /><br />Αν και μια κουμπαριά με πολιτικούς δεν είναι υποχρεωτικό να εξηγεί τα πάντα, στις ειδικές συνθήκες της περιοχής, αφενός τέτοιο δεδομένο ουδείς άφησε ανεκμετάλλευτο και αφετέρου εξηγήθηκε ήδη πως συνέβαλλε στην οικοδόμηση της πεποίθησης περί ακαταδίωκτου. Διότι τελικά, σε αυτό πρέπει να χρεωθεί η μαζική εκτροπή…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρητικές βεντέτες, το ακαταδίωκτο και κάποιες πολιτικές κουμπαριές…

Είναι νωπές ακόμα οι εντυπώσεις που προκλήθηκαν από την ενδοκυβερνητική κλοτσοπατινάδα που μας προέκυψε, όταν ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιω...

Διαβάστε την συνέχεια

Πανικός στην ΕΕ. Καταρρέει με πάταγο το σχέδιο κλοπής των ρωσικών assets. Βέλγιο: Έχουμε 210 δισ… λόγους να φοβόμαστε.

<img height="374" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/2a9396512cf287856bf54ad39819c99d_XL.jpg?v=2" width="693" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η απόπειρα κλοπής των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων και το τέλος της αξιοπιστίας της Δύσης</span></h3>Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επανέλθει με ένα επικίνδυνο σχέδιο: να αποσύρει — ή, πιο σωστά, να κατασχέσει — τα ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται παγωμένα σε ευρωπαϊκές τράπεζες, με το πρόσχημα ενός «δανείου αποζημιώσεων» προς την Ουκρανία.<br />Η πρόταση, που παρουσιάζεται ως «νομικά επινοημένη» λύση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια απόπειρα νομιμοποίησης μιας πρωτοφανούς πράξης διεθνούς οικονομικής πειρατείας.<br />Ωστόσο, όπως φαίνεται, αυτό το σχέδιο έχει αρχίσει να καταρρέει εκ των έσω, καθώς το Βέλγιο και αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες αντιδρούν.<br />Ο φόβος δεν είναι μόνο πολιτικός, αλλά βαθιά οικονομικός: μια τέτοια ενέργεια μπορεί να πλήξει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος.<br /><br />Ο πυρήνας του προβλήματος: 210 δισεκατομμύρια λόγοι να φοβάται το Βέλγιο<br /><br />Η καρδιά του ζητήματος βρίσκεται στο κέντρο εκκαθάρισης συναλλαγών Euroclear, που εδρεύει στις Βρυξέλλες.<br />Εκεί είναι «παγωμένα» περίπου 210 δισεκατομμύρια ευρώ ρωσικών κρατικών αποθεμάτων.<br />Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει όχι μόνο τα κεφάλαια της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, αλλά και την ίδια τη νομιμότητα του διεθνούς τραπεζικού συστήματος.<br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπάθησε να επιβάλει μια λύση «ενδιάμεσης χρήσης» — όχι κατάσχεση, υποτίθεται, αλλά «προσωρινή αξιοποίηση των τόκων» που παράγουν τα ρωσικά κεφάλαια, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η ουκρανική πολεμική προσπάθεια.<br /><br />Όμως η διατύπωση αυτή είναι καθαρή απάτη.<br />Οι τόκοι αυτοί παράγονται από ρωσικά κεφάλαια — άρα ανήκουν στη Ρωσία.<br />Η χρήση τους χωρίς άδεια αποτελεί κλοπή υπό το μανδύα της νομιμότητας.<br />Το Βέλγιο, αντιλαμβανόμενο τη νομική και πολιτική βόμβα, αρνείται να συναινέσει χωρίς εγγυήσεις.<br />Αν η Ρωσία κινηθεί νομικά ή προβεί σε αντίμετρα, το κόστος θα το επωμιστεί όχι μόνο το ίδιο, αλλά ολόκληρη η ΕΕ.<br /><br />Και οι Βρυξέλλες το γνωρίζουν καλά: ένα λάθος βήμα μπορεί να τινάξει στον αέρα την εμπιστοσύνη δεκαετιών.<br /><br />Το διεθνές δίκαιο δεν είναι διακοσμητικό<br /><br />Η αρχή της προστασίας της ιδιοκτησίας είναι θεμέλιο της διεθνούς οικονομικής τάξης.<br />Τα κρατικά αποθεματικά — ακόμη και σε περίοδο κυρώσεων — παραμένουν ιδιοκτησία των κρατών και προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο.<br />Οποιαδήποτε προσπάθεια «προσωρινής» ή «μόνιμης» δήμευσης χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή διεθνούς δικαστηρίου συνιστά παραβίαση κυριαρχίας και καταπάτηση της βασικής αρχής της αμεταβλητότητας των κρατικών περιουσιακών στοιχείων.<br />Η Μόσχα έχει ήδη προειδοποιήσει ξεκάθαρα: οποιαδήποτε μεταφορά ή δέσμευση των ρωσικών κεφαλαίων θα θεωρηθεί κλοπή και θα προκαλέσει άμεση απάντηση.<br />Και έχει κάθε λόγο να το κάνει.<br />Αν σήμερα η ΕΕ επιτρέψει στον εαυτό της να κατασχέσει ρωσικά κεφάλαια, αύριο τίποτα δεν θα εμποδίζει να κατασχέσει τα κεφάλαια της Κίνας, της Σαουδικής Αραβίας ή ακόμη και των ίδιων των κρατών-μελών που διαφωνούν με τις Βρυξέλλες.<br />Η αρχή του προηγούμενου είναι επικίνδυνη — και το γνωρίζουν όλοι οι σοβαροί επενδυτές.<br /><br />Το τέλος της ευρωπαϊκής οικονομικής αξιοπιστίας<br /><br />Η Ευρώπη για δεκαετίες προβαλλόταν ως παγκόσμιο καταφύγιο ασφάλειας και δικαίου.<br />Οι τράπεζες της Ελβετίας, της Γερμανίας και του Βελγίου θεωρούνταν υπεράνω πολιτικής.<br />Αυτή η εικόνα, που έχτισε η Γηραιά Ήπειρος μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, απειλείται τώρα με ολοκληρωτική κατάρρευση.<br />Αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχωρήσει στο «σχέδιο αρπαγής», το μήνυμα προς τον κόσμο θα είναι ξεκάθαρο: Η ιδιοκτησία δεν είναι ασφαλής στην Ευρώπη αν δεν συμφωνείς πολιτικά με τις Βρυξέλλες.<br />Επενδυτές από την Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική θα αρχίσουν να αποσύρουν κεφάλαια, φοβούμενοι ότι ανά πάσα στιγμή μπορούν να στοχοποιηθούν.<br />Το αποτέλεσμα θα είναι φυγή κεφαλαίων, κατάρρευση εμπιστοσύνης και υπονόμευση του ευρώ ως ασφαλούς νομίσματος διεθνούς αποθεματικού.<br />Ακόμη και εντός της ΕΕ, χώρες όπως η Ουγγαρία, η Σλοβακία ή ακόμη και η Αυστρία εκφράζουν σκεπτικισμό.<br />Οι κυβερνήσεις τους, ήδη πιεσμένες από ενεργειακή κρίση και κοινωνική δυσαρέσκεια, γνωρίζουν ότι οικονομική σταθερότητα χωρίς νομική ασφάλεια δεν υπάρχει.<br /><br />Πολιτικός εκβιασμός με οικονομικά μέσα<br /><br />Η υπόθεση αυτή αποκαλύπτει και κάτι βαθύτερο: την πολιτικοποίηση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος.<br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιχειρεί να μετατρέψει τα τραπεζικά ιδρύματα σε εργαλεία πολιτικής πίεσης, αγνοώντας πλήρως τις συνέπειες.<br />Η ίδια η έννοια του κράτους δικαίου — την οποία η ΕΕ επικαλείται συνεχώς όταν κατηγορεί άλλους — διασύρεται.<br />Ουσιαστικά, οι Βρυξέλλες προσπαθούν να κάνουν με «νομικό μανδύα» αυτό που σε κάθε άλλη περίπτωση θα θεωρούνταν ληστεία.<br />Αλλά ακόμη και μέσα στην Ευρώπη, υπάρχουν δυνάμεις που το αντιλαμβάνονται.<br />Νομικοί, οικονομολόγοι και αξιωματούχοι προειδοποιούν: Δεν μπορείς να αντικαταστήσεις τον νόμο με την πολιτική σκοπιμότητα χωρίς να διαλύσεις το ίδιο σου το σύστημα.<br /><br />Το Euroclear και το φαινόμενο ντόμινο<br /><br />Η Euroclear δεν είναι απλώς μια βελγική εταιρεία — είναι ένας από τους δύο βασικούς κόμβους του παγκόσμιου συστήματος εκκαθάρισης συναλλαγών (μαζί με τη Clearstream στο Λουξεμβούργο).<br />Μια απώλεια εμπιστοσύνης προς το Euroclear θα προκαλούσε παγκόσμια αναταραχή στις χρηματαγορές, πλήττοντας όχι μόνο το Βέλγιο, αλλά και την ΕΚΤ, την Κομισιόν και τις ευρωπαϊκές τράπεζες.<br />Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι ακόμη και η υπόνοια πολιτικής χειραγώγησης μπορεί να μειώσει τη ρευστότητα, να αυξήσει τα ασφάλιστρα κινδύνου και να αποθαρρύνει τους θεσμικούς επενδυτές.<br />Σε ένα περιβάλλον ήδη πιεσμένο από τον πληθωρισμό και την ύφεση, μια κρίση εμπιστοσύνης είναι το τελευταίο που χρειάζεται η Ευρώπη.<br /><br />Ηθικό και πολιτικό αδιέξοδο<br /><br />Οι λεγόμενες αποζημιώσεις προς την Ουκρανία μοιάζει όλο και περισσότερο με επικοινωνιακό τέχνασμα.<br />Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν κουραστεί από την ατέρμονη χρηματοδότηση του Κιέβου, ενώ οι πολίτες, αντιμέτωποι με ακρίβεια, ενεργειακή φτώχεια και κοινωνική ένταση, δεν αντέχουν άλλες θυσίες για έναν πόλεμο που δεν βλέπει τέλος.<br />Η Κομισιόν προσπάθησε να βρει «εύκολη λύση»: να φανεί γενναιόδωρη χωρίς να επιβαρύνει τους προϋπολογισμούς των κρατών-μελών.<br />Όμως η εύκολη λύση αποδεικνύεται πιο επικίνδυνη από το ίδιο το πρόβλημα.<br />Η ίδια η ΕΕ κινδυνεύει να χάσει το μόνο της πραγματικό όπλο: την εμπιστοσύνη των αγορών και το κύρος του κράτους δικαίου.<br /><br />Ρωσία: Ψυχραιμία με αυστηρή προειδοποίηση <br /><br />Η Μόσχα έχει κρατήσει, μέχρι στιγμής, σταθερή και θεσμική στάση.<br />Έχει προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε αυθαίρετη δήμευση θα αντιμετωπιστεί με αντίμετρα — πιθανή κατάσχεση δυτικών περιουσιακών στοιχείων στη Ρωσία, διεθνείς αγωγές και κυρίως απομόνωση των ευρωπαϊκών τραπεζών από μελλοντικές συνεργασίες με την Ασία και τον Παγκόσμιο Νότο.<br />Και αυτό δεν είναι απειλή — είναι ρεαλιστική προειδοποίηση.<br />Σήμερα, οι BRICS και οι νέες αναδυόμενες οικονομίες οικοδομούν ένα παράλληλο διεθνές χρηματοπιστωτικό δίκτυο, βασισμένο στο σεβασμό της κυριαρχίας και όχι στην πολιτική τιμωρία.<br />Αν η Ευρώπη αυτοκαταστραφεί θεσμικά, ο κόσμος δεν θα περιμένει — θα στραφεί αλλού.<br /><br />Η ηθική χρεοκοπία της Ευρώπης<br /><br />Το ζήτημα των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων είναι περισσότερο από νομικό ή οικονομικό• είναι συμβολικό.<br />Αν η Ευρώπη, που επί δεκαετίες προέβαλε τον εαυτό της ως υπέρμαχο του διεθνούς δικαίου, καταφύγει στην ανοιχτή λεηλασία ενός κυρίαρχου κράτους, τότε η ηθική της υπεροχή εξαφανίζεται.<br />Το Βέλγιο και όσες χώρες αντιστέκονται σήμερα δεν υπερασπίζονται τη Ρωσία• υπερασπίζονται την έννοια του δικαίου και τη δική τους αξιοπιστία.<br />Η απόφαση που θα ληφθεί τους επόμενους μήνες θα καθορίσει αν η ΕΕ θα συνεχίσει να είναι θεσμός δικαίου ή θα μετατραπεί σε γραφειοκρατικό σύμπλεγμα εκβιαστών με πολιτικό μανδύα.<br />Η ιστορία έχει δείξει ότι όποιος χρησιμοποιεί το χρήμα ως όπλο, τελικά πληρώνει ο ίδιος το τίμημα.<br />Η Ευρώπη βρίσκεται στο κατώφλι αυτής της αυτοπαγίδευσης.<br />Και αν προχωρήσει, δεν θα είναι η Ρωσία που θα χάσει — αλλά η ίδια η ευρωπαϊκή αξιοπιστία που θα καταρρεύσει μέσα σε μια νύχτα.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Πανικός στην ΕΕ. Καταρρέει με πάταγο το σχέδιο κλοπής των ρωσικών assets. Βέλγιο: Έχουμε 210 δισ… λόγους να φοβόμαστε.

Η απόπειρα κλοπής των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων και το τέλος της αξιοπιστίας της Δύσης Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επανέλθει με ένα επικί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Η (αν)ισορροπία ισχύος ξανά στο επίκεντρο.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/11/G4Wo8xSWoAAqZsz.jpg"><img height="420" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/11/G4Wo8xSWoAAqZsz.jpg.pagespeed.ce.JoWLl3WHhb.jpg" width="691" /></a><br /><br />Στρατιωτικές παρελάσεις και τελετές αποκαλυπτηρίων από τη μία πλευρά· συνεντεύξεις Τύπου, εγκαίνια βιομηχανιών και μεγαλεπήβολες αμυντικές αγοραπωλησίες από την άλλη.<br /><br />Μέσα σε λίγα 24ωρα, την εβδομάδα που φεύγει, σε Ελλάδα και Τουρκία έγιναν πολλά, φαινομενικώς ασύνδετα μεταξύ τους, αλλά επί της ουσίας… αντικρουόμενα.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποδέχθηκε στην έδρα του ξένους ηγέτες (τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ στις 27 Οκτωβρίου, τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς τρία 24ωρα αργότερα) – ανακοίνωσε (ο ίδιος ή δια αντιπροσώπων) αμυντικές συμφωνίες (για την αγορά 20 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon από την Ευρώπη και άλλων 24 μεταχειρισμένων ιδίου τύπου μαχητικών από το Κατάρ και το Ομάν) – εγκαινίασε ένα εργοστάσιο παραγωγής αρμάτων μάχης (Altay, Altug) το οποίο παρουσιάζεται μάλιστα να έχει την στήριξη του Κατάρ – και είδε αμυντικά ντιλ που είχαν προαναγγελθεί να γίνονται πράξη (για την πώληση 45 εκπαιδευτικών αεροσκάφων Hurjet στην Ισπανία).<br /><br />Πίσω στην Ελλάδα από την άλλη πλευρά, η πολιτική ηγεσία τίμησε την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου (στην παρέλαση της οποίας συμμετείχαν για πρώτη φορά πολλά από τα νέα οπλικά συστήματα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, μεταξύ αυτών drones και αντι-drones, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, νεοαποκτηθέντα πυραυλικά συστήματα κ.ά.) ενώ οι κ.κ. Μητσοτάκης και Δένδιας έδωσαν το «παρών» και στην τελετή των αποκαλυπτηρίων της νέας βιοκλιματικής όψης του υπουργείου Εθνικής Αμυνας.<br /><br />«Οικοδομούμε αδιαμφισβήτητα τις πιο ισχυρές και σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις στην ιστορία της νέας Ελλάδας […] Για να μπορέσει η Ελλάς να διατυπώσει αυτόνομο εθνικό λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο, θα πρέπει να διαθέτει επαρκή εθνική δύναμη αποτροπής», είχε δηλώσει νωρίτερα, με αφορμή την 28η Οκτωβρίου, ο Έλληνας ΥΕΘΑ.<br /><br />Μόλις λίγες ώρες αργότερα ωστόσο, με φόντο πια το ντιλ Ερντογάν-Στάρμερ για τα 20 Eurofighter, πολλοί θα άρχιζαν (ή μάλλον θα ξανα-άρχιζαν) να εκφράζουν αμφιβολίες:<br /><br />Τι θα γίνει με την ισορροπία ισχύος μεταξύ των πολεμικών αεροποριών Ελλάδας και Τουρκίας; Θα συνεχίσει η ελληνική πλευρά να διατηρεί το προβάδισμα που της δίνουν τα F-35 (το πρώτο από τα οποία αναμένεται το 2028), τα (ήδη 24) Rafale και τα αναβαθμισμένα F-16 Viper; Κι αν ναι, για πόσο;<br /><br />Περιθώρια για επανάπαυση προφανώς δεν υπάρχουν, αφού η Τουρκία πια «αναπτύσσει ταχύτητα» σε τρία αλληλοσυνδεόμενα μεταξύ τους μέτωπα, επιδιώκοντας την περαιτέρω ανάπτυξη της «made in Turkiye» εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, την πρόσβαση στα κεφάλαια του μεγάλης κλίμακας ευρωπαϊκού δανειοδοτικού/επενδυτικού πρόγραμματος SAFE και την αγορά νέων οπλικών συστημάτων από το εξωτερικό.<br /><br />Η Άγκυρα δεν είναι πια «απομονωμένη» όπως άλλοτε. Κάποιοι θα πουν ότι δεν ήταν ποτέ. Επί του πρακτέου ωστόσο, είναι πια σίγουρα λιγότερο «απομονωμένη» από όσα ήταν προ ετών.<br /><br />Ο κλιμακούμενος αντιδημοκρατικός τουρκικός αυταρχισμός στο εσωτερικό (όπως εκείνος εκδηλώνεται για παράδειγμα μέσα από τις διώξεις, τις φυλακίσεις και τη φίμωση των πολιτικών αντιπάλων του Ρ.Τ. Ερντογάν), αν και αντίθετος προς τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, αποτελεί πια απλή «υποσημείωση» για τους περισσότερους από τους Ευρωπαίους.<br /><br />Με την εξαίρεση της Γαλλίας, όλες οι άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις δείχνουν να βλέπουν την Τουρκία και τις προοπτικές συνεργασίας μαζί της μάλλον θετικά στην παρούσα φάση. Η αντιπαράθεση Ερντογάν-Μερτς, όπως εκείνη εκδηλώθηκε μπροστά στις κάμερες αυτήν την εβδομάδα, επί του πρακτέου δεν σημαίνει πολλά.<br /><br />Η Τουρκία δεν χρειάζεται, άλλωστε, τα κριτήρια της Κοπεγχάγης για να κάνει αμυντικά ντιλ με όσους εκ των Ευρωπαίων το επιθυμούν.<br /><br />Το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε «συγχωροχάρτι» στην Άγκυρα με τη «Διακήρυξη των Αθηνών Περί Σχέσεων Φιλίας και Καλής Γειτονίας» και ότι, ως εκ τούτου, δεν μπορεί τώρα να εγκαλεί τους Ευρωπαίους που κάνουν ντιλ με τον Ερντογάν, ακούγεται μεν λογικό, αλλά μάλλον δεν λέει όλη την αλήθεια, μια αλήθεια που δυστυχώς δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο σε μια (μάλλον προσεκτικά διατυπωμένη) «διακήρυξη».<br /><br />Υψηλόβαθμος δυτικοευρωπαίος διπλωμάτης, όταν ρωτήθηκε πρόσφατα από τον υπογράφοντα για αυτό το θέμα του μη αποκλεισμού της Άγκυρας, δεν επικαλέστηκε τη «Διακήρυξη των Αθηνών», αλλά απλώς το γεγονός ότι… η Τουρκία ανήκει στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε βέβαια να αντιτείνει κανείς ότι, αν και νατοϊκή, η Τουρκία είχε όντως στο παρελθόν βρεθεί αντιμέτωπη με δυτικοευρωπαϊκά εμπάργκο.<br /><br />Με άλλα λόγια, όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης.<br /><br />Ωστόσο, οι κυρίαρχες τάσεις αυτής της πολιτικής βούλησης, όπως αυτές εκφράζονται αυτήν την περίοδο κυρίως από τον Ντόναλντ Τραμπ, δείχνουν να προκρίνουν τον συναλλακτισμό και τα ad hoc μοντέλα διευθέτησης των όποιων κρίσεων, γεγονός το οποίο όμως μάλλον ευνοεί την Τουρκία του Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνοτουρκικά: Η (αν)ισορροπία ισχύος ξανά στο επίκεντρο.

Στρατιωτικές παρελάσεις και τελετές αποκαλυπτηρίων από τη μία πλευρά· συνεντεύξεις Τύπου, εγκαίνια βιομηχανιών και μεγαλεπήβολες αμυντικές α...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κλειδί» η Λιβύη για τις ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/doc-20251030-92586211.jpg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/doc-20251030-92586211.jpg.pagespeed.ce.4X6LTV4JSP.jpg" width="697" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Το έντονο αμερικανικό ενδιαφέρον για τη Λιβύη προδίδουν οι τελευταίες επαφές που έχουν γίνει σε διάφορα επίπεδα, με επίκεντρο την πολιτική διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων Τρίπολης και Βεγγάζης αλλά και τον ενεργειακό πλούτο της χώρας.<br /><br />Χθες, ο ανώτερος σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ για την Αφρική Μασάντ Μπούλος συναντήθηκε στο Παρίσι με τον επικεφαλής του προεδρικού συμβουλίου της Λιβύης Μοχάμεντ αλ Μένφι.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Μπούλος αποτελεί, σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Κ», τον κεντρικό φορέα του αμερικανικού σχεδιασμού για μια τετραμερή διάσκεψη Ελλάδας, Τουρκίας, Αιγύπτου και Λιβύης με στόχο την επίλυση των διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στις τέσσερις χώρες, οι οποίες έχουν επικαλυπτόμενες Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ).<br /><br />Το σχέδιο αυτό ήταν άλλωστε και η βασική αιτία κινητοποίησης της Αθήνας, που κατέθεσε την πρόταση δημιουργίας ενός φόρουμ πέντε χωρών, των τεσσάρων παραπάνω μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Ο κ. Μένφι αποτελεί, πάντως, μια πολιτική φιγούρα που έχει τη μία από τις δύο βασικές θεσμικές ιδιότητες της Λιβύης – η άλλη είναι αυτή του Ακίλα Σάλεχ, προέδρου της Εθνοσυνέλευσης με έδρα τη Βεγγάζη. Είναι δε προφανές πως προκειμένου να υλοποιηθεί η πρωτοβουλία των ΗΠΑ, οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές στη Λιβύη θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ενιαία εκπροσώπηση.<br /><br />Το γεγονός ότι η Λιβύη παραμένει στο επίκεντρο του αμερικανικού ενδιαφέροντος πιστοποιείται και από τις πυκνές επαφές που διεξάγονται από στελέχη των ενεργειακών κολοσσών των ΗΠΑ. Προχθές, στην Τρίπολη βρέθηκαν στελέχη της Chevron, τα οποία συναντήθηκαν με τον πρωθυπουργό της κυβέρνησης εθνικής ενότητας Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα αλλά και την ηγεσία της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου (NOC) της Λιβύης.<br /><br />H αντιπροσωπεία της Chevron περιελάμβανε τον αντιπρόεδρο επιχειρηματικής ανάπτυξης Φρανκ Μάουντ, τον γενικό διευθυντή επιχειρήσεων Τζόελ Κοτς και τους επικεφαλής για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου Ντάνιελ Χιπ και Κένεθ Ντέιβις. Η «Κ» έχει εγκαίρως και εκτενώς αναφερθεί στην προσπάθεια της Chevron να επιστρέψει στη Λιβύη, με σκοπό να πραγματοποιήσει έρευνες και γεωτρήσεις όχι μόνο στην ξηρά αλλά και σε υπεράκτια οικόπεδα της χώρας.<br /><br />Τουρκικές κινήσεις<br /><br />Το εξαιρετικά εντατικό παρασκήνιο στη Λιβύη παρακολουθεί από κοντά η Τουρκία. Ο πρέσβης της Τουρκίας στην Τρίπολη Γκιουβέντς Μπεγκίτς επισκέφθηκε λίγο πριν από αυτές τις αμερικανικές επαφές, και συγκεκριμένα στις 27 Οκτωβρίου, τον αρμόδιο υπουργό Πετρελαίου της κυβέρνησης της Τρίπολης Καλίφα Αμπντούλ Σαντίκ με μια γενική ατζέντα συνεργασίας. Υπενθυμίζεται ότι το καλοκαίρι που πέρασε η Τρίπολη παραχώρησε στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) δύο οικόπεδα, τα οποία βρίσκονται νοτίως της μέσης γραμμής (όπως την αντιλαμβάνεται η Ελλάδα με βάση τον νόμο Μανιάτη) ανάμεσα στη Λιβύη και στην Κρήτη.<br /><br />Σε γενικές γραμμές, πάντως, στην Ανατολική Μεσόγειο υπάρχει κινητικότητα, με τελευταίο παράδειγμα την κύρωση από την πλευρά του Λιβάνου της συμφωνίας του 2007 για συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων συνόρων με την Κυπριακή Δημοκρατία, μάλιστα με τρόπο που οριστικοποιείται και το τριμερές όριο με εκείνη του Ισραήλ (είχε συμφωνηθεί ανάμεσα σε Ιερουσαλήμ και Βηρυτό τον Οκτώβριο του 2022). Στο άλλο σημείο όπου συναντώνται τα συμφέροντα και τρίτου μέρους, δηλαδή με τη Συρία, γίνεται αναφορά για ανάγκη οριοθέτησης στο μέλλον.<br /><br />Το υπουργικό συμβούλιο του Λιβάνου υπό τον πρόεδρο της χώρας Ζοζέφ Αούν ενέκρινε στις 23 Οκτωβρίου τη συμφωνία του 2007, μια εξέλιξη που αποτέλεσε απότοκο της εντατικής διπλωματικής προσπάθειας που ακολούθησε από τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο κ. Αούν επισκέφθηκε την Κύπρο. Από την πλευρά της Κύπρου, βασικός διαπραγματευτής ήταν ο διοικητής της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ) Τάσος Τζιώνης, από τα πλέον έμπειρα στελέχη του διπλωματικού σώματος της χώρας.<br /><br />Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, το επόμενο βήμα θα γίνει με συνάντηση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον ομόλογό του Ζοζέφ Αούν, προκειμένου να υπογραφούν τα διατάγματα κύρωσης της συμφωνίας, τα παραρτήματα της οποίας θα κατατεθούν, κατά τα ειωθότα, στη συνέχεια στον ΟΗΕ.<br /><br />Το οικόπεδο «8» του Λιβάνου<br /><br />Και σε αυτή την περίπτωση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο η ενεργειακή διάσταση. Το ίδιο υπουργικό συμβούλιο που αποφάσισε την κύρωση της συμφωνίας οριοθέτησης προχώρησε και στην έγκριση για άδεια ερευνών στο οικόπεδο «8» του Λιβάνου στο τριεθνές κονσόρτσιουμ Γαλλίας, Κατάρ και Ιταλίας (Total, Qatar Energy, ENI).<br /><br />Το οικόπεδο «8» βρίσκεται βεβαίως κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ, ωστόσο η συμφωνία Κύπρου – Λιβάνου έχει και πολύ σημαντική ενεργειακή διάσταση. Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να επισκεφθεί τη Λευκωσία ο υπουργός Ενέργειας του Λιβάνου Τζο Σάντι προκειμένου να συζητήσει, μεταξύ άλλων, την προοπτική ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο.<br /><br />Στην Τουρκία, κάποιοι κύκλοι θεωρούν ότι η συμφωνία Κυπριακής Δημοκρατίας – Λιβάνου αποτελεί απότοκο μεσολάβησης των ΗΠΑ, οι οποίες άλλωστε πιέζουν τη Βηρυτό και για άλλες δράσεις, εν προκειμένου την οριστική διάλυση της Χεζμπολάχ. Είναι απολύτως προφανές ότι όλες αυτές οι εξελίξεις στην Τουρκία παρακολουθούνται στενά πρωτίστως από τη Λευκωσία, η οποία επιθυμεί να αποφύγει το ενδεχόμενο μιας οριοθέτησης ΑΟΖ ανάμεσα στην Τουρκία και στο μεταβατικό καθεστώς της Συρίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Κλειδί» η Λιβύη για τις ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Το έντονο αμερικανικό ενδιαφέρον για τη Λιβύη προδίδουν οι τελευταίες επαφές που έχουν γίνει σε διάφορα επίπεδα, με επίκεντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ινδικό μποϊκοτάζ στην ”τουρκική Ημέρα Δημοκρατίας”.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/10/deccanherald_import_sites_dh_files_articleimages_2023_05_17_recep-erdogan-left-narendra-modi-credit-agency-photos-1219457-1684342339-1068x601.jpg" width="703" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κανείς Ινδός Αξιωματούχος δεν βρέθηκε στη τουρκική πρεσβεία στο Ν.Δελχί-Ινδοί: ”Κάνουμε άνοιγμα στην Κύπρο”</span></h3>”Σε ένα διπλωματικό μήνυμα που αντανακλά την ένταση στις διμερείς σχέσεις, η Ινδία την Τετάρτη απέφυγε τους εορτασμούς της Εθνικής Επετείου της Τουρκίας στο Νέο Δελχί.<br /><br />Οι διαφορές προέκυψαν σχετικά με τη φιλοπακιστανική στάση της Άγκυρας κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Sindoor και τις επανειλημμένες επικρίσεις της για το ζήτημα του Τζαμού και Κασμίρ.<br /><br />Ενώ δεν δόθηκε καμία επίσημη εξήγηση, η απόφαση του Νέου Δελχί να μην συμμετάσχει στην εκδήλωση θεωρήθηκε ως μήνυμα, που υποδηλώνει ότι η Ινδία δεν θα παραβλέψει τη συνεχιζόμενη πολιτική στάση της Τουρκίας σε ζητήματα που αφορούν την κυριαρχία της.<br /><br />Μιλώντας στη δεξίωση, ο Τούρκος Πρέσβης Ali Murat Ersoy έδωσε μια συμφιλιωτική νότα, εκφράζοντας την ελπίδα για μια επαναφορά των σχέσεων.<br /><br />«Οι δυνατότητες της σχέσης μας υπερτερούν κατά πολύ του τρέχοντος επιπέδου εμπλοκής. Η Ινδία είναι μια από τις πιο σημαντικές χώρες στον κόσμο και μπορούμε να συνεργαστούμε για την προώθηση της συνδεσιμότητας», δήλωσε ο Ersoy.<br /><br />Προέτρεψε και τα δύο έθνη να συνδυάσουν τις προσπάθειες και τη σοφία για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων συγκρούσεων και ανισοτήτων. Ωστόσο, η απουσία του Νέου Δελχί από την εκδήλωση έστειλε ένα σαφές μήνυμα ότι τα λόγια από μόνα τους μπορεί να μην γεφυρώσουν το τρέχον χάσμα.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι τεταμένες εδώ και χρόνια, με την Άγκυρα να ευθυγραμμίζεται συχνά με το Ισλαμαμπάντ σε παγκόσμιες πλατφόρμες και να υποστηρίζει τη ρητορική του Πακιστάν για το Κασμίρ.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Sindoor νωρίτερα φέτος, όταν η Ινδία στόχευσε τρομοκρατικές υποδομές στο Πακιστάν και στο κατεχόμενο από το Πακιστάν Κασμίρ, η Τουρκία εξέφρασε την υποστήριξή της για το «δικαίωμα στην αυτοάμυνα» του Πακιστάν, μια θέση που επιδείνωσε τη δυσαρέσκεια της Ινδίας.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Ινδία έχει εντείνει τη δέσμευσή της με την Κύπρο, μια χώρα που έχει τη δική της ταραγμένη ιστορία με την Τουρκία.<br /><br />Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, έφτασε στο Νέο Δελχί στην πρώτη του επίσημη επίσκεψη, με στόχο την αναθεώρηση του Σχεδίου Δράσης Ινδίας-Κύπρου 2025-2029 και την προώθηση μιας ολοκληρωμένης εταιρικής σχέσης.<br /><br />Η επίσκεψη περιγράφεται ως ευκαιρία για την ενίσχυση της συνεργασίας στο εμπόριο, τις επενδύσεις και τα πολυμερή φόρουμ.<br /><br />Το Κυπριακό παραμένει ένα μακροχρόνιο σημείο τριβής μεταξύ Άγκυρας και Λευκωσίας από την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας το 1974 μετά από ένα πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από την Ελλάδα. Η βόρεια περιοχή του νησιού, η οποία ανακηρύχθηκε Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ινδικό μποϊκοτάζ στην ”τουρκική Ημέρα Δημοκρατίας”.

Κανείς Ινδός Αξιωματούχος δεν βρέθηκε στη τουρκική πρεσβεία στο Ν.Δελχί-Ινδοί: ”Κάνουμε άνοιγμα στην Κύπρο” ”Σε ένα διπλωματικό μήνυμα που α...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε όλο της το μεγαλείο η αφέλεια των ηγετών της διεφθαρμένης Ευρώπης.

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/11/MERZ-ERDOGAN-PALATI03-768x512.jpg" width="704" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Μήπως άραγε ο Ερντογάν συμμετέχει ως Δούρειος ίππος στην ισλαμοποίηση της Ευρώπης;</span></h3>Του <b>ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ </b><br />Ωραίες είναι οι ηγεσίες των μεγάλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στις μέρες μας. Πουλάνε και αγοράζουν, αδιαφορώντας για τις αρχές και τις αξίες, που διέπουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα από την ίδρυσή του.<br /><br />Ήδη Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία προχωρούν σε διμερείς συνεργασίες αγοράς και προμήθειας στρατιωτικού υλικού, με το καθεστώς Ερντογάν, αδιαφορώντας για κράτος δικαίου, ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατικές αρχές.<br />Ο καγκελάριος της Γερμανίας στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Άγκυρα, αφού αναφέρθηκε στην στρατηγική συνεργασία ανάμεσα στο Βερολίνο και την Άγκυρα, και το πράσινο φως που έδωσε η Γερμανία για την προμήθεια των αεροσκαφών Eurofighter, μίλησε για τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, που δεν πληροί η Τουρκία προκειμένου να ενταχθεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.<br /><br />Η απάντηση του σουλτάνου της Άγκυρας ήρθε άμεσα, λέγοντας με περισσή υπεροψία, ότι η Ευρώπη οφείλει να αποδεχθεί τα κριτήρια της Άγκυρας και όχι η Τουρκία σε αυτά της Κοπεγχάγης. Για να προσθέσει ο Ερντογάν, ότι την Τουρκία δεν είναι ούτε Ευρώπη ούτε Ασία.<br /><br />Το μόνο που δεν είπε, αλλά ευθέως το υπονόησε, ήταν ότι η Ευρώπη έχει ανάγκη την Τουρκία και όχι η Τουρκία την Ευρώπη. Και με αυτή την έννοια οφείλουν να υποταχθούν όλοι στις βουλές του ανατολίτη σουλτάνου, που ξέρει καλά την τέχνη του παζαριού και του εκβιασμού.Ήδη στην Τουρκία τα ΜΜΕ προαναγγέλλουν παράκαμψη του ελληνικού veto, για την είσοδο της Άγκυρας στο πρόγραμμα safe.<br />Η Ισπανία προχώρησε στην αγορά μιας εκατοντάδας αεροσκαφών από την Τουρκία με κόστος 3 δις, η Ιταλία, μέσω της εξαγοράς της Piaggio από την εταιρία του γαμπρού του Ερντογάν, άνοιξε την πίσω πόρτα στην Άγκυρα, προκειμένου να μπει στην ευρωπαϊκή αγορά αμυντικών συστημάτων, ενώ η Γερμανία επείγεται να προμηθευτεί drones made in Turkey και γι αυτό κάνει τις περατζάδες της στο Σαράι.<br /><br />Προξενητής της Τουρκίας στην Ε.Ε. είναι μια χώρα που εξήλθε πριν λίγο καιρό από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, η Αγγλία. Μέσω της συμμαχίας των προθύμων, την προώθησε στο υπό ανέγερση αμυντικό οικοδόμημα της Ευρώπης.<br /><br />Το Λονδίνο είναι που θα πουλήσει τα 20 Εurofighter στην Τουρκία, που όπως γράφτηκε, η Άγκυρα θα τα χρυσοπληρώσει. Τι κι αν το Ηνωμένο Βασίλειο είναι εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, τι κι αν η Τουρκία από το 1974 κατέχει το 37% της Μεγαλονήσου, τι κι αν διατηρεί 40.000 στρατό στο κατεχόμενο ευρωπαϊκό έδαφος.<br />Στις μέρες μας, όπου έχει γίνει αποδεκτό, ότι υπερισχύει πλέον το δίκαιο του ισχυρού, και όχι αυτό του Διεθνούς Δικαίου, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το κράτος δικαίου αποτελούν ψιλά γράμματα.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι αλλά και οι Άγγλοι δεν λένε κουβέντα για την φυλάκιση του υποψηφίου αντίπαλου του Ερντογάν, του Εκρέμ Ιμάμογλου, ούτε για την φυλάκιση εκατοντάδων ανθρώπων ούτε για την απόλυτα ελεγχόμενη δικαιοσύνη από το Σαράι της Άγκυρας.<br /><br />Ούτε βεβαίως την συνεργασία της με την Ρωσία στην διάρκεια του τετραετούς πολέμου με την Ουκρανία. Ακόμη την ώρα που αγοράζουν το ακριβό φυσικό αέριο από ΗΠΑ και άλλους τρίτους, η Άγκυρα σε αγαστή συνεργασία με την Μόσχα έχει εξασφαλίσει αθρόες ροές φυσικού αερίου σε προνομιακές τιμές.Αν προσθέσει κανείς και τους ρωσικούς πυραύλους S-400, που προκάλεσαν και την ρήξη στην πρώτη προεδρία Τραμπ, καθώς και το πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που κατασκευάζει στο Ακουγιού ο Πούτιν, εύκολα διαπιστώνεται τι είδους στρατηγικός εταίρος μπορεί να είναι η Τουρκία, μέσω των διμερών συμφωνιών, που προωθούν κάποιες ευρωπαϊκές χώρες, ή και με το σύνολο της Ε.Ε., που διακαώς επιθυμούν οι μεγάλοι των Βρυξελλών.<br /><br />Στο παιχνίδι αυτό των συμφερόντων ενός εκάστου, αν προσθέσουμε και την στήριξη της Χαμάς, καθώς και την συμμετοχή σε συνόδους των BRIKS, μέσω των οποίων ο Πούτιν επιχείρησε να βγει από την διεθνή απομόνωση, τότε θα καταλάβει κανείς τι τι σημαίνουν τα λεγόμενα του σουλτάνου της Άγκυρας, όταν λέει ότι θα είμαι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.<br /><br />Εξάλλου αυτά που λέει και πράττει ο Ερντογάν δεν είναι νέα, είναι διαχρονική πολιτική του ανατολίτη γείτονα μας. Τα ίδια έκανε ως επιτήδειος ουδέτερος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την ώρα που είχε κάνει συμφωνία κάτω από το τραπέζι με το τρίτο Ράιχ.Και με την πονηριά που διακρίνει τους απογόνους των Οθωμανών υποκριτικά κήρυξαν τον πόλεμο στον Χίτλερ το 1944, την ώρα που κατέρρεε το Βερολίνο και οι συμμαχικές δυνάμεις ήταν καθ’ οδόν προς την γερμανική πρωτεύουσα.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν έναν αυταρχικό ηγέτη με επεκτατικές βλέψεις, προσεγγίζουν έναν άλλο αντίστοιχες θέσεις και απόψεις. Πρόκειται για ένα οξύμωρο και σχιζοφρενικό σχήμα.<br /><br />Μήπως άραγε τα κριτήρια της Άγκυρας, στα οποία οφείλουν να υποταχθούν οι Ευρωπαίοι που επικαλείται ο Σουλτάνος Ερντογάν, περιλαμβάνεται η μαντίλα που φοράει η διερμηνέας του και επιδεικτικά την εμφανίζει σε κάθε συνάντησή του με δυτικούς ηγέτες, ή η απαγόρευση του χοιρινού στην διατροφή των Ευρωπαίων;<br /><br />Για να μην φτάσουμε και στα άκρα πιθανών απαιτήσεων του να κατέβουν οι σταυροί από τους δημόσιους χώρους στις χώρες της Ε.Ε.. Μήπως άραγε ο Ερντογάν συμμετέχει ως Δούρειος ίππος στην ισλαμοποίηση της Ευρώπης; Γιατί εδώ ισχύει το ρηθέν ‘φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας’…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε όλο της το μεγαλείο η αφέλεια των ηγετών της διεφθαρμένης Ευρώπης.

 Μήπως άραγε ο Ερντογάν συμμετέχει ως Δούρειος ίππος στην ισλαμοποίηση της Ευρώπης; Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ  Ωραίες είναι οι ηγεσίες των μεγά...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατέφθασε στον Πειραιά η ιταλική Φρεγάτα FREMM Virginio Fasan για επιθεώρηση από Αξιωματικούς του ΠΝ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2025-10/%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%A3.jpeg?itok=N58dxE9D" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2025-10/%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%A3.jpeg?itok=N58dxE9D" width="683" /></a></div><div><br /></div>Το Πολεμικό Ναυτικό μας κινείται με στόχο την ναυτική κυριαρχία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η επιτροπή του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού θα εξετάσει ενδελεχώς το ιταλικό πλοίο, συντάσσοντας στην συνέχεια μια ειδική αναφορά για την στρατιωτική ηγεσία και τον ΥΠΕΘΑ , σχετικά με την συνολική κατάσταση του πλοίου.<br /><br />Οι Επιτελείς μας θα ξεναγηθούν στο κατάστρωμα, τη γέφυρα, το μηχανοστάσιο, τους χώρους ενδιαίτησης και το κέντρο επιχειρήσεων της «Carlo Bergamini». <br /><br />Επίσης θα εξετάσουν την γενική εικόνα της φρεγάτας, το προωστήριο σκεύος, τις επικοινωνίες και τα ηλεκτρονικά συστήματα και ενημερώθηκαν για τον οπλισμό που φέρει το πλοίο για τυχόν σημαντικά προβλήματα, με στόχο να δώσουν το πράσινο φως. <br /><br />Αν όλα πάνε καλά θα την δούμε να φέρει την γαλανόλευκη σημαία ενταγμένη στην δύναμη του Πολεμικού μας Ναυτικού .<br /><br />H αξιολόγηση και της δεύτερης ιταλικής Φρεγάτας FREMM, Virginio Fasan, και όλα μαζί τα συμπεράσματα θα αναφερθούν μνημόνιο κατανόησης που θα υπογράψουν Αθήνα και Ρώμη, για την αγορά των συγκεκριμένων μονάδων επιφανείας.<br /><br />Ιταλικές πηγές διευκρίνισαν ότι μόνο αυτές οι δύο φρεγάτες προσφέρονται σε αυτό το στάδιο και δεν υπάρχει καμία αναφορά για μελλοντική διαθεσιμότητα επιπλέον μονάδων.<br /><br />Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι τέσσερις γαλλικές Φρεγάτες κλάσης ΚΙΜΩΝ συν οι δύο ιταλικές Φρεγάτες, θα δώσουν πρωτόγνωρες δυνατότητες στον ελληνικό Στόλο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο ελληνικός στόλος θέλει επειγόντως ανανέωση λόγω παρουσίας ναυτικών μονάδων 43 ετών και αυτό θα γίνει με αγορές αλλά και με την ναυπήγηση ελληνικών Κορβετών και ΤΠΚ στο κοντινό μέλλον είτε μέσω PESCO, είτε άλλης συνεργασίας με φιλική χώρα.<br /><br />Επίσης η κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο μεταβάλλεται ραγδαία μετά την πρόσφατη κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, η οποία μένει να φανεί αν θα αποδειχθεί σταθερή ή προσωρινή. Παράλληλα, η ενεργή εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, η εξοπλιστική επιτάχυνση της Τουρκίας και η εξέλιξη των ευρωπαϊκών αμυντικών προγραμμάτων δημιουργούν ένα νέο στρατηγικό περιβάλλον.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα προχωρά σε σημαντικές κινήσεις ενίσχυσης της ναυτικής της ισχύος, με πιο πρόσφατη την απόφαση για απόκτηση τεσσάρων σύγχρονων υποβρυχίων για το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Η απόφαση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική για την αναβάθμιση της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος, σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάζουν δραματικά.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατέφθασε στον Πειραιά η ιταλική Φρεγάτα FREMM Virginio Fasan για επιθεώρηση από Αξιωματικούς του ΠΝ

Το Πολεμικό Ναυτικό μας κινείται με στόχο την ναυτική κυριαρχία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο Η επιτροπή του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς και πού αγοράζουν οι Τούρκοι στην Ελλάδα – Μία “ανώδυνη” εισβολή!

<img height="393" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/10/karol-chomka-Nz3xJ-BKaNU-unsplash-1-scaled-e1761898709993-825x506.jpg" width="700" /><br /><br /><b>ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ</b><br />Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός νέου επενδυτικού ενδιαφέροντος από την Τουρκία. Παρά τις πολιτικές εντάσεις, οι οικονομικές σχέσεις φαίνεται να γνωρίζουν άνθηση – ιδιαίτερα στον τομέα των ακινήτων, του τουρισμού και του εμπορίου. Πίσω από το φαινόμενο αυτό, κρύβεται μια αλληλουχία στρατηγικών επιλογών, οικονομικών ευκαιριών αλλά και ανησυχιών για ένα “ανώδυνο ξεπούλημα” ευαίσθητων περιοχών της χώρας.<br /><br />Η αγορά ακινήτων αποτελεί την αιχμή του δόρατος για τους Τούρκους επενδυτές. Από τη Θράκη και τα Δωδεκάνησα μέχρι τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, οι αγορές κατοικιών, οικοπέδων και τουριστικών ακινήτων από Τούρκους πολίτες ή εταιρείες με τουρκικά συμφέροντα αυξάνονται σταθερά. Σε αρκετές περιπτώσεις, η αγοραπωλησία γίνεται μέσω εταιρειών εγκατεστημένων σε χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, η Κύπρος ή το Λουξεμβούργο, ώστε να αποφεύγονται περιορισμοί που ισχύουν για μη ευρωπαίους πολίτες σε παραμεθόριες περιοχές.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, οι ξένες επενδύσεις σε ελληνικά ακίνητα ξεπέρασαν τα 2,7 δισ. ευρώ το 2024, καταγράφοντας ιστορικό ρεκόρ. Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία κατέχει πλέον μια διαρκώς αυξανόμενη θέση ανάμεσα στους σημαντικότερους επενδυτές, δίπλα σε Κίνα, Λίβανο και Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Κεντρικό ρόλο στη ροή τουρκικών κεφαλαίων παίζει το πρόγραμμα Golden Visa, που παρέχει άδεια διαμονής σε όσους επενδύουν σε ακίνητα. Το 2024 οι αιτήσεις έφθασαν τις 9.289, ενώ οι συνολικές ενεργές άδειες υπερβαίνουν τις 48.000. Οι Τούρκοι συγκαταλέγονται στις πέντε πρώτες εθνικότητες επενδυτών του προγράμματος, γεγονός που αντικατοπτρίζει όχι μόνο το οικονομικό ενδιαφέρον αλλά και την ανασφάλεια στην ίδια την Τουρκία, αφού για αρκετούς εύπορους Τούρκους, η Ελλάδα προσφέρει ασφάλεια, ευρωπαϊκό περιβάλλον και γεωγραφική εγγύτητα.<br /><br />Οι επενδύσεις δεν περιορίζονται στα ακίνητα. Η τουρκική αλυσίδα ενδυμάτων LC Waikiki έχει ήδη παρουσία στην ελληνική αγορά, η Dardanel στην αλιεία, ενώ άλλα τουρκικά brands εξετάζουν είσοδο μέσω franchise ή απευθείας επενδύσεων. Παράλληλα, στον τομέα της ναυτιλίας, ο κολοσσός Ciner Group μετέφερε τμήμα των δραστηριοτήτων του στην Ελλάδα, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του Πειραιά ως ναυτιλιακού κέντρου για ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η επέκταση του τουρκικού ενδιαφέροντος προκαλεί ανησυχίες, ιδίως σε περιοχές στρατηγικής σημασίας όπως η Θράκη και τα νησιά του Αιγαίου. Πολλοί κάνουν λόγο για “σιωπηλό εποικισμό μέσω αγοράς γης”, με την υποψία ότι πίσω από κάποιες αγοραπωλησίες μπορεί να κρύβονται πολιτικοί ή πληροφοριακοί σκοποί. Η ελληνική νομοθεσία έχει χαλαρώσει τα τελευταία χρόνια, επιτρέποντας αγορές από εταιρείες της ΕΕ, χωρίς σαφή έλεγχο του τελικού δικαιούχου, γεγονός που περιπλέκει την εικόνα.<br /><br />Ωστόσο, οικονομικοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι οι τουρκικές επενδύσεις, αν και αυξανόμενες, αποτελούν μικρό ποσοστό του συνόλου των ξένων επενδύσεων στη χώρα. Οι Κινέζοι, οι Βρετανοί, τα μεγάλα αμερικανικά funds (όπως η Blackstone) και οι ευρωπαϊκές εταιρείες μέσω Λουξεμβούργου ή Κύπρου εξακολουθούν να κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο στην ελληνική αγορά ακινήτων και τουρισμού.<div><br />Δύο όψεις… <br /><br />Το φαινόμενο έχει δύο όψεις: Από τη μία πλευρά, η εισροή τουρκικών κεφαλαίων συμβάλλει στην τοπική ανάπτυξη, αναζωογονεί περιοχές και δημιουργεί θέσεις εργασίας. Από την άλλη, εγείρει ζητήματα εθνικής ασφάλειας, δημογραφικής ισορροπίας και ελέγχου στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων.<br /><br />Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα, μέσα σ’ ένα πλαίσιο γενικευμένης διεθνοποίησης των αγορών, “ξεπουλιέται” όχι αποκλειστικά στους Τούρκους, αλλά σ’ ένα ευρύτερο πλέγμα διεθνών επενδυτών. Το τουρκικό ενδιαφέρον ξεχωρίζει γιατί συνδυάζει οικονομική σκοπιμότητα με γεωπολιτική φόρτιση.<br /><br />Η πρόκληση για την ελληνική πολιτεία είναι να εξισορροπήσει την ανάγκη προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων με την προστασία των εθνικών συμφερόντων και του κοινωνικού ιστού. Διαφάνεια στις συναλλαγές, χωρικοί περιορισμοί σε ευαίσθητες ζώνες και στοχευμένος έλεγχος στις άδειες επενδυτών μπορούν να διασφαλίσουν ότι η Ελλάδα θα παραμείνει ανοιχτή στην ανάπτυξη, χωρίς όμως να γίνει λάφυρο μιας σιωπηλής οικονομικής διείσδυσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς και πού αγοράζουν οι Τούρκοι στην Ελλάδα – Μία “ανώδυνη” εισβολή!

ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός νέου επενδυτικού ενδιαφέροντος από την Τουρκία. Παρά τις π...

Διαβάστε την συνέχεια