Τι δεν μάθαμε για την Σμύρνη και η «γαργάρα» της κυβέρνησης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh585PTkWsFFAC1hU8qlCRPBt4G5BbgB-eaxEd9mj1_cGCE23EhkRxZUebM8BsfSzWlbq_EpECA0_R7DU7X_UBRXiwNYuAmRphaztJ-1FSpx-A1KYlWVdQ21dIKW_vkna1iZZrcngxBHjc/s1600/tsipras%252C+ntaboytogloy_smyrni.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh585PTkWsFFAC1hU8qlCRPBt4G5BbgB-eaxEd9mj1_cGCE23EhkRxZUebM8BsfSzWlbq_EpECA0_R7DU7X_UBRXiwNYuAmRphaztJ-1FSpx-A1KYlWVdQ21dIKW_vkna1iZZrcngxBHjc/s1600/tsipras%252C+ntaboytogloy_smyrni.jpg" /></a></div> <br /> <br />Την αποκάλυψη ότι Ελλάδα και η Τουρκία είναι πολύ κοντά στην επίλυση των «προβλημάτων του Αιγαίου», όπως και του Κυπριακού, έκανε ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου κατά την διάρκεια των κοινών δηλώσεών του στην Σμύρνη με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος συγχρόνως όμως δήλωσε κατηγορηματικά ότι η Τουρκία παραμένει στις θέσεις της.<br /><br />Ο κ. Νταβούτογλου παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού, έκανε λόγο για αμφισβητούμενο εναέριο χώρο, για το πως αντιλαμβάνεται η Τουρκία την διατήρηση σε ισχύ του casus belli, επανέλαβε την απαίτηση για αλλαγή των σχολικών βιβλίων ώστε να διαγραφεί το ιστορικό βάρος από τις σχέσεις των δυο χωρών, και κάλεσε τον Έλληνα πρωθυπουργό να δώσουν εντολές στα Επιτελεία των δυο χωρών, ώστε να αποφεύγονται οι εντάσεις στο Αιγαίο. Με απλά λόγια να μην αναχαιτίζοντα ούτε να αναγνωρίζονται τα τουρκικά αεροσκάφη όταν παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο ή κάνουν υπερπτήσεις στα ελληνικά νησιά, ή επίσης να μην υπάρχει ελληνική αντίδραση όταν Τούρκοι λιμενικοί αποβιβάζονται στα Ίμια. Ο κ. Νταβούτογλου δήλωσε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Συζητήσαμε το ζήτημα του Αιγαίου και το Κυπριακό με πολύ ειλικρινή και φιλικό τρόπο. Το ίδιο ανοικτά συζητήσαμε και το θέμα των αμοιβαίων δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Ευχαριστώ τον κ. Τσίπρα για την διάθεση συνεργασίας που επέδειξε σε όλες τις διαβουλεύσεις. Είμαστε πολύ κοντά στην επίλυση τόσο των προβλημάτων του Αιγαίου, όσο και της Κύπρου. Επιδεικνύοντας κοινή ισχυρή βούληση μπορούμε να υπερβούμε τα συσσωρευμένα επί δεκαετίες προβλήματα και να καταστήσουμε ελκυστική την Μεσόγειο και το Αιγαίο…».<br /><br />Ο Τούρκος πρωθυπουργός ζήτησε να μπουν σε «παρένθεση» οι «διαφορές απόψεων» ώστε να μην αποτελούν εμπόδιο στην συνεργασία των δυο χωρών και έφερε σαν παράδειγμα την περίπτωση της συνεργασίας των δυο χωρών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης. Αναφέρθηκε μάλιστα συγκεκριμένα στις «διαφορές στον εναέριο χώρο και στα χωρικά ύδατα».<br /><br />Ο κ. Νταβούτογλου μάλιστα επισημαίνοντας ότι «δεν ξεχνάμε τα συγκεκριμένα προβλήματα» τόνισε ότι «χρησιμοποιούμε τις Διερευνητικές Συνομιλίες για να τα επιλύσουμε».<br /><br />Η αναφορά αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα, καθώς και ο Ν. Κοτζιάς στην συνάντησή του με τον ομόλογό του, Μ. Τσαβούσογλου, στην Αθήνα, είχε παραπέμψει στις διερευνητικές για τα θέματα κυριαρχίας των νησιών που είχε εγείρει -με πρόσχημα την Έρευνα και Διάσωση- ο Τούρκος ομόλογός του.<br /><br />Οι διερευνητικές συνομιλίες επισήμως για την ελληνική πλευρά αφορούν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και όχι την συζήτηση όλου του πακέτου των μονομερών διεκδικήσεων της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Όμως ο Τούρκος πρωθυπουργός απέρριψε και τις καταγγελίες του Έλληνα πρωθυπουργού περί παραβιάσεων, λέγοντας ότι «αυτό που σε εσάς φαίνεται ως παραβίαση του εναέριου χώρου, είναι περιοχές τις οποίες θεωρούμε για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δικό τους εναέριο χώρο. Κατά συνέπεια τα θέματα αυτά θα τα επιλύσουμε».<br /><br />Κάνοντας λόγο ενώπιων του κ. Τσίπρα για «αμφισβητούμενες περιοχές», ανακοίνωσε ότι οι δυο κυβερνήσεις «δίνουν κατευθύνσεις στις ένοπλες δυνάμεις προκειμένου να μην υπάρξει ρίσκο στην Θάλασσα η στον αέρα, να γίνονται όσο το δυνατόν λιγότερες εναέριες προσεγγίσεις, λιγότερα περιστατικά κλειδώματος από τα ραντάρ και λιγότερες δυνατές πτήσεις».<br /><br />Αυτή είναι η πάγια επιδίωξη της Τουρκίας από την δεκαετία του ΄90 για την διατήρηση και έμπρακτη αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων από τουρκικά μαχητικά ή πλοία, με την υποχρέωση όμως της Ελλάδας να μην αντιδρά προκειμένου να αποφευχθεί ένα θερμό επεισόδιο.<br /><br />Στο casus belli για το οποίο ρωτήθηκε ο κ. Νταβούτογλου, απλώς επιβεβαίωσε ότι παραμένει πλήρως και απολύτως σε ισχύ, μιας και έθεσε ως προϋπόθεση για την άρση του, την κατάργηση του νόμου που ψήφισε η ελληνική βουλή το 1995 για την επικύρωση του Δικαίου της Θάλασσας που προβλέπει το δικαίωμα της χώρας μας για επέκταση των χωρικών υδάτων της στα 12 ν.μ. και δικαιώνει τις ελληνικές θέσεις σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />«Ελάτε να άρουμε άμεσα αμφότερες τις αποφάσεις. Αν αρθούν ταυτόχρονα, δεν μένει καμία απόφαση» τόνισε ο κ. Νταβούτογλου.<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στην Σμύρνη πιεσμένος και σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, καθώς δεν είναι δυνατόν οι συνεργάτες του να μην τον έχουν ενημερώσει ότι τα ευχολόγια των ευρωπαίων δεν έχουν καμιά αξία εάν δεν αποφασίσει η Τουρκία να κλείσει την στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών.<br /><br />Έτσι έσπευσε καλόπιστα να αφήσει να χαθούν στον αέρα τα όσα είπε ο κ. Νταβούτογλου και ειδικά για το casus belli. Απλώς αρκέσθηκε να δηλώσει ότι «είναι κατάλοιπο μιας άλλης εποχής, της δεκαετίας του 1960, και σε καμία περίπτωση δε συνάδει με τις προσπάθειές μας να οικοδομήσουμε ένα κλίμα φιλίας και συνεργασίας. Πόσω δε μάλλον, όταν αφορά στην άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματος…».<br /><br />Όμως το μεγαλύτερο πλήγμα ηταν σε επίπεδο συμβολισμού. Οι Τούρκοι δεν επέλεξαν τυχαία για την συνάντηση των δυο πρωθυπουργών την Σμύρνη και όχι π.χ. το Ερζερούμ (όπου ο Ερντογάν είχε υποδεχθεί τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι είχε εγείρει και εκείνος θέμα παραβιάσεων, όπως προηγουμένως είχε πράξει και για το casus belli).<br /><br />Η Τουρκία ήθελε -με τον γνωστό τρόπο με τον οποίο σκέφτεται και μεθοδεύει τα πάντα το τουρκικό διπλωματικοστρατιωτικό κατεστημένο- να διαγράψει και επισήμως πλέον το ιστορικό βάρος της Σμύρνης και του ξεριζωμού του μικρασιατικού ελληνισμού, από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν αντιλήφθηκε την τουρκική στόχευση. Γιατί η έτερη εκδοχή είναι ότι κατάλαβε πολύ καλά και συνέπραξε σε αυτή την τουρκική επιλογή.<br /><br />Ο κ. Τσίπρας λίγο μετα το μοίρασμα των λουλουδιών στις γυναίκες δημοσιογράφους των καναλιών που έχουν μείνει ανοικτά (υπό την προϋπόθεση ότι ελέγχονται πλήρως από το καθεστώς Ερντογάν) θέλησε να μιλήσει για την… Σμύρνη:<br /><br />«Και θέλω να πω εδώ στη Σμύρνη, στο μπαλκόνι προς το Αιγαίο, από την πλευρά της Μικράς Ασίας, αισθάνομαι το ιστορικό βάρος που συμβολίζει αυτή η πόλη, μια πόλη σταυροδρόμι λαών, πολιτισμών, θρησκειών συνύπαρξης των λαών μας, μια ιστορική πόλη, μια πόλη όμως, που στη μνήμη των περισσοτέρων θυμίζει τον πόλεμο, τον πόνο, τους διωγμούς, τον ξεριζωμό, την προσφυγιά, δηλαδή εικόνες καθόλα γνώριμες σε σχέση με αυτό που συμβαίνει δυστυχώς και στις μέρες μας στην περιοχή μας και στην θάλασσά μας.<br /><br />Όμως, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε και να μην υποβαθμίσουμε το γεγονός ότι, η Σμύρνη είναι και μια ιστορική πόλη – σύμβολο του κοσμοπολιτισμού και του εμπορίου, της ειρηνικής συνύπαρξης, της ανοχής στο διαφορετικό, της συνεργασίας, της αδελφοσύνης στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο και άρα αυτό τον συμβολισμό έχει η επιλογή μας (να κάνουμε εδώ το 4ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας Τουρκίας. Διότι από εδώ και στο εξής θέλουμε αυτές οι μνήμες και αυτές οι στιγμές να σηματοδοτούν την κοινή μας προσπάθεια».<br /><br />Ο ξεριζωμός του Ελληνισμού από την Μικρά Ασία, η εθνοκάθαρση εναντίον του ελληνισμού και η υποχρεωτική αναζήτηση καταφυγίου στο Εθνικό Κέντρο δεν έχει σχέση με την προσφυγιά των Σύρων, που θέλοντας να επιβιώσουν από τον πόλεμο αναζητούν απλώς ασφαλές καταφύγιο σε κάποια ευημερούσα χώρα της Ευρώπης.<br /><br />Και είναι πραγματικά τεράστιο εθνικό ατόπημα να χαρακτηρίζεται η Σμύρνη ως τόπος «ειρηνικής συνύπαρξης, ανοχής στο διαφορετικό και αδελφοσύνης στο Αιγαίο…».<br /><br />Εκτός εάν αυτές οι αναφορές ενοχλούν μόνο τους «ρομαντικούς». Που οι ορίζοντές τους ξεπερνούν τις γραμμές του βιβλίου της κ. Ρεπούση.<br /><br />Γιατί ο κ. Νταβούτογλου περιχαρής έσπευσε να δηλώσει ότι η «κορωνίδα» της ελληνοτουρκικής συνεργασίας στους τομείς του πολιτισμού και της εκπαίδευσης είναι η «συγγραφή μιας κοινής ιστορίας με επανεξέταση και των σχολικών εγχειριδίων της ιστορίας», ώστε να μεταφέρει «στις μελλοντικές γενιές και των δύο λαών στις επόμενες δεκαετίες και εκατονταετίες, όχι κάποιες αρνητικές μνήμες του παρελθόντος, αλλά τις θετικές…».<br /><br />ΥΓ1. Πιθανόν το Μέγαρο Μαξίμου να ισχυρισθεί ότι δεν ήταν καλή η διερμηνεία. Η αλήθεια είναι ότι η διερμηνεία δεν ήταν άψογη, αλλά ακόμη και στα όσα εκστόμισε ο κ. Νταβούτογλου, η αντίδραση του κ. Τσίπρα ηταν στην καλύτερη περίπτωση υποτονική, αμυντική και αμήχανη.<br /><br />ΥΓ2. Είναι παράξενη σύμπτωση δυο φορές μέσα σε τρείς ημερες ο υπουργός Εξωτερικών μιας χώρας και ο πρωθυπουργός της να πέφτουν θύματα του «δαίμονα της διερμηνείας», όταν η συζήτηση αφορά το συγκεκριμένο θέμα: Την κυβερνητική «γαργάρα» απέναντι στην γενικευμένη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, που επιχειρεί να δορυφοροποιήσει την Ελλάδα.<div style="text-align: justify;"> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Τι δεν μάθαμε για την Σμύρνη και η «γαργάρα» της κυβέρνησης

Την αποκάλυψη ότι Ελλάδα και η Τουρκία είναι πολύ κοντά στην επίλυση των «προβλημάτων του Αιγαίου», όπως και του Κυπριακού, έκανε ο Τούρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία Προωθεί μία Ομοσπονδιακή Λύση για την Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaqxrThcqYE0A1FXVbKt8Bk3_aNUpo-sE3p2gKJ_xbXlQPi5-HrXUzNdyis9hpTE0jypsmz3mo82O_2zvpFByHvycvepA-0MEvhxvqA3YF7pEqoN36iurlAzx31JpKOcym8ibsxojtZbE/s1600/syria_xartis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="413" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaqxrThcqYE0A1FXVbKt8Bk3_aNUpo-sE3p2gKJ_xbXlQPi5-HrXUzNdyis9hpTE0jypsmz3mo82O_2zvpFByHvycvepA-0MEvhxvqA3YF7pEqoN36iurlAzx31JpKOcym8ibsxojtZbE/s640/syria_xartis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> Ωραίο άρθρο του Worldcrunch. Το άρθρο υποστηρίζει ότι η Ρωσία προωθεί την λύση ενός ομοσπονδιακού μοντέλου για την Συρία, με μία αδύναμη σχετικά κεντρική κυβέρνηση, και τρία ομόσπονδα κρατίδια, ενός Αραβικού- Αλαουιτικού στα παράλια, ενός Κουρδικού στα βόρεια και βορειοανατολικά, και ενός Αραβικού Σουνιτικού στα ανατολικά και νοτιοανατολικά. Η κατάσταση σήμερα είναι στο περίπου όπως την βλέπετε στον παρακάτω χάρτη, του Ιανουαρίου 2016. Με ροζ οι Αλαουίτες, με κίτρινο ο Free Syria Army, οι κάπως μετριοπαθείς ας πούμε Σύριοι Σουνίτες, με μαύρο ο ISIS, οι φανατικοί Σουνίτες Σύριοι, και με μωβ οι Κούρδοι.<br /> <br /> Χάρτης 1 Συρία Ιανουάριος 2016<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4vFqFKxMkKDxz48RJEfvFiDSDwt6qCXdsqoAIUNUZx1tyiOOoX_lUlbHNF1rS0zGLF0geGF-iTsxvx9u442RdvcSUGj2nt33SszQf-HfEbD2dJEj4FzM4gEFrsEUVyUEc1TymFNHws7o/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+ISIS.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4vFqFKxMkKDxz48RJEfvFiDSDwt6qCXdsqoAIUNUZx1tyiOOoX_lUlbHNF1rS0zGLF0geGF-iTsxvx9u442RdvcSUGj2nt33SszQf-HfEbD2dJEj4FzM4gEFrsEUVyUEc1TymFNHws7o/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+ISIS.JPG" /></a><br /> <br /> Ο παρακάτω χάρτης είναι από το άρθρο, και απεικονίζει στο περίπου μία ομοσπονδιακή Συρία που θα ικανοποιούσε την Ρωσία.<br /> <br /> Χάρτης 2 Το Σχέδιο της Ρωσίας<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijJ0bfKPx5WyRpMjLH0zQN6VZSsJvFDxfgXBke24oERJgfNN8JYHH7vX8anO1PuRYd_hcPxzUVQuYokq0Aah9kmaTqIwB-GveconZeYdzuGoWpdh0I0XbMjzt-m4YGru52ugSwNVlfVW0/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijJ0bfKPx5WyRpMjLH0zQN6VZSsJvFDxfgXBke24oERJgfNN8JYHH7vX8anO1PuRYd_hcPxzUVQuYokq0Aah9kmaTqIwB-GveconZeYdzuGoWpdh0I0XbMjzt-m4YGru52ugSwNVlfVW0/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG" /></a><br /> <br /> Βλέπετε ότι με μία ομοσπονδία όπως αυτήν του παραπάνω χάρτη μπλοκάρεται ο διάδρομος Περσικός Κόλπος-Τουρκίας, μέσω της συμμάχου των Αράβων του Κόλπου της Ιορδανίας. Από την πλευρά του Ιράκ η κατασκευή ενός αγωγού θα έπεφτε πάνω στην έρημο της Συρίας και του Ιράκ. Βλέπε χάρτη 3 και χάρτη 4.<br /> <br /> Χάρτης 3 Συρία<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMB1CA_MBD2rmqItIiuFNUFS8OzcsVQQd_jb4WGG9bN23IcpW1Q75dwoaEu9jlo12eDw7j6YgsnRn7eUA0jwgN6suTA-NDUNekGn38uE8qZg3gKv_wSTyIne0QzZGCAgwXiyz9zeqbg04/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMB1CA_MBD2rmqItIiuFNUFS8OzcsVQQd_jb4WGG9bN23IcpW1Q75dwoaEu9jlo12eDw7j6YgsnRn7eUA0jwgN6suTA-NDUNekGn38uE8qZg3gKv_wSTyIne0QzZGCAgwXiyz9zeqbg04/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" /></a><br /> <br /> Χάρτης 4 Ιράκ<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0LT5bPBXBQxtyMw5zVmRL_pUX6tfOUBu3W16bwxAQRlO16L2Z-KJmoUYOJ5Smw5B4-L_cJ1y2po-JBOezYEYMBrliSdI4eVhnDBxyh1VEFb3578YdXhEwSzsK2AQC1JAO5ymQtD-nVuk/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0LT5bPBXBQxtyMw5zVmRL_pUX6tfOUBu3W16bwxAQRlO16L2Z-KJmoUYOJ5Smw5B4-L_cJ1y2po-JBOezYEYMBrliSdI4eVhnDBxyh1VEFb3578YdXhEwSzsK2AQC1JAO5ymQtD-nVuk/s400/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA.JPG" /></a><br /> <br /> Επίσης στο Ιράκ σκοτώνονται οι Σουνίτες (Δυτικό Ιράκ), οι Σιίτες (Νότιο Ιράκ) και οι Κούρδοι (Βόρειο Ιράκ). Πετρέλαιο και αέριο στο Ιράκ έχουν οι Σιίτες και οι Κούρδοι. Βλέπε χάρτες 5 και 6.<br /> <br /> Χάρτης 5 Ιράκ<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJaWvY9mpfVgSKRS9NNnPdLA6KN8RTPFCaPBE5ETzuwsMgauGLNs9sB0TSe3tiZi1NU4cQQguxXFB4i0aLHXAo5GFgDOJaV-FTfwmv48ukZ7DjuAtSQ11_Iv4gSqT-4w_W8G9txt8FODA/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA+Ethnic+Groups.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJaWvY9mpfVgSKRS9NNnPdLA6KN8RTPFCaPBE5ETzuwsMgauGLNs9sB0TSe3tiZi1NU4cQQguxXFB4i0aLHXAo5GFgDOJaV-FTfwmv48ukZ7DjuAtSQ11_Iv4gSqT-4w_W8G9txt8FODA/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA+Ethnic+Groups.JPG" /></a><br /> <br /> Χάρτης 6 Ιράκ Σουνίτες (κίτρινο) Σιίτες (πράσινο) Κούρδοι (μπλε)<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGhsSJv8YajQLQ_t52NLd-lXFUyRn9LxDN172J0-BSouC8e3yvt0iPVn-ZU-8BEEyM97DUpXA510SuFHPwLh7n3l4ICxdPj5_z3vq449PDHLdUUz-1CmwO79Ycwipw72moTw6vUo_a-YQ/s1600/Map+Iraq+Sunni+Shia+Kurds.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGhsSJv8YajQLQ_t52NLd-lXFUyRn9LxDN172J0-BSouC8e3yvt0iPVn-ZU-8BEEyM97DUpXA510SuFHPwLh7n3l4ICxdPj5_z3vq449PDHLdUUz-1CmwO79Ycwipw72moTw6vUo_a-YQ/s640/Map+Iraq+Sunni+Shia+Kurds.JPG" /></a><br /> <br /> Χάρτης 7 Πετρέλαιο (μαύρο) και Αέριο (κόκκινο) στην Μέση Ανατολή<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3noVXtRbIlb8mdXj5v1ayxM-hCw7xAVusfVeI913uCr-6lFtWhDVmYDwAwb2kfr69ltjx7a14ZUuENN26ELmZGhyphenhyphenQcT6b9U_jEonXFsOA7OilKi3q1uWXI4Wkny9cR6RHJstaILK25cg/s1600/Map+of+Oil+and+Gas+Reserves.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3noVXtRbIlb8mdXj5v1ayxM-hCw7xAVusfVeI913uCr-6lFtWhDVmYDwAwb2kfr69ltjx7a14ZUuENN26ELmZGhyphenhyphenQcT6b9U_jEonXFsOA7OilKi3q1uWXI4Wkny9cR6RHJstaILK25cg/s640/Map+of+Oil+and+Gas+Reserves.JPG" /></a><br /> <br /> Επομένως η λύση που θα ικανοποιούσε την Ρωσία μπλοκάρει μέσω των Αλαουιτών συμμάχων τους έναν Αραβο-Τουρκικό αγωγό μέσω της Ιορδανίας. Αλλά και ένας αγωγός μέσω του Ιράκ δεν μπορεί να κατασκευαστεί, γιατί στο Ιράκ οι Σουνίτες και οι Σιίτες σκοτώνονται μεταξύ τους, με τους Ιρανούς να στηρίζουν τους Σιίτες, και τους Τούρκους και τους Άραβες να στηρίζουν τους Σουνίτες. Φαντάζομαι ότι οι Ρώσοι θα έχουν λάβει υπόψη και την μορφολογία του εδάφους υπόψη τους, γιατί προφανώς γνωρίζουν που η γεωγραφία επιτρέπει την κατασκευή δικτύων και που όχι.<br /> <br /> H ουσία είναι ότι οι Ρώσοι δεν δέχονται να συνδεθεί η Τουρκία με τον Περσικό Κόλπο. Γιατι? Γιατί δεν τους συμφέρει. Έτσι απλά. Έτσι λειτουργεί αυτή η περιοχή. Το πιο γρήγορο πιστόλι. Και μην χαρούνε τα τουρκάκια της αριστεράς, γιατί ο θείος τους ο Ερντογάν, και ο χορηγός τους ο Εμίρης του Κατάρ, στηρίζουν τον ISIS στο Ιράκ και την Συρία. Άρα τα τουρκάκια της αριστεράς δεν δικαιούνται δια να ομιλούν.<br /> <br /> Η ουσία είναι ότι η λύση της Ρωσίας υψώνει μπροστά στο Ιράν ένα Σουνιτικό κρατίδιο, και του κόβει την έξοδο προς την Συρία και την Μεσόγειο, κάτι που ικανοποιεί τους Ρώσους, αλλά πολύ περισσότερο τους Άραβες του Κόλπου και τους Τούρκους. Οι Ρώσοι θέλουν επιπλέον με κάποιο τρόπο να σφραγιστούν τα σύνορα Τουρκίας-Συρίας, είτε δημογραφικά (Κούρδοι, Αλαουίτες), είτε γεωγραφικό (βουνά, ερήμους κτλ).<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι και οι Άραβες θα θέλουν σίγουρα να υπάρχει ένας Σουνιτικός διάδρομος που να συνδέει ενεργειακά την Τουρκία με τον Περσικό Κόλπο. Ίσως όμως η ισχύς του Ρωσικού στρατού τους αναγκάσει τελικά να συμβιβαστούν με την λύση της Ρωσίας, και να δεχτούν απλά να μπλοκαριστεί η έξοδος του Ιράν προς την Μεσόγειο, χωρίς να εξασφαλίσουν για τους ίδιους μία σύνδεση Τουρκίας-Περσικού Κόλπου. <br /> <br /> Αλλά όπως έχω ξαναπεί, σε αυτήν την περίπτωση το Ιράν θα είναι η χώρα που θίγεται περισσότερο απ’όλους, και για να εκδικηθεί τους Ρώσους θα προθυμοποιηθεί να στείλει αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας.<br /> <br /> Το πρόβλημα είναι ότι όσο και να κάθονται οι μεγάλες δυνάμεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όσο και να συζητάνε για μία λύση, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μείνουν ικανοποιημένες και οι τρεις πλευρές, δηλαδή οι Ρώσοι, οι Σουνίτες (Τούρκοι+Άραβες) και οι Σιίτες (Ιρανοί). Μόνο μία από τις τρεις πλευρές μπορεί να μείνει ευχαριστημένη, ούτε καν δύο. Άρα έχουμε έναν γόρδιο δεσμό που μπορεί να λυθεί μόνο με ξίφος. Αυτός είναι ο λόγος που κανένας δεν είναι αισιόδοξος για μία λύση στην Συρία.<br /> <br /> Η πρόταση της Ρωσίας προς την Τουρκία είναι να συνεργαστούν μεταξύ τους, να φτιάξουν τον Turk Stream, και η Ρωσία με την παρουσία της στην Συρία να αναλάβει να κλείσει και τον διάδρομο Ιράν-Συρία, κάτι που εξυπηρετεί την Τουρκία, αλλά να κλείσει και τον διάδρομο Περσικός Κόλπος-Τουρκία, κάτι που εξυπηρετεί την Ρωσία. Στην συνέχεια η Ρωσία θα αναγνωρίσει το κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου, και η Ρωσία και η Τουρκία θα χτυπήσουν μαζί το Ισραήλ.<br /> <br /> Σε αυτήν όμως την περίπτωση η Τουρκία θα είναι κατά κάποιον τρόπο σαν να αποχωρεί από το ΝΑΤΟ, και σαν να υποτάσσεται κατά κάποιον τρόπο στην Ρωσία. Επίσης, σε μία τέτοια περίπτωση, το Ιράν θα γίνει στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, και θα τελειώσει η συνεργασία Ρωσίας-Ιράν. Επίσης θα αναβαθμιστεί πάρα πολύ ο ρόλος του Ισραήλ, και ενδεχομένως να προωθηθεί ο διάδρομος Περσικός Κόλπος-Ιορδανία-Ισραήλ. Η Τουρκία προς το παρόν δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται να γίνει μία νέα Ουκρανία για την Ρωσία, και ότι θέλει να αποτελέσει έναν ανεξάρτητο ενεργειακό κόμβο, χωρίς να δεσμεύεται ότι θα χρησιμοποιεί μόνο Ρωσικό αέριο. Για να χρησιμοποιεί μόνο Ρωσικό αέριο η Τουρκία ζητάει να εξάγει η ίδια το αέριο στην Ευρώπη. Να τις το πουλάει δηλαδή το αέριο η Ρωσία σε πολύ χαμηλές τιμές, και η Τουρκία να το εξάγει σε διάφορες χώρες ανάλογα με τις συμφωνίες που θα κλείνει. Η Ρωσία θέλει η Τουρκία να χρεώνει προσυμφωνημένες προμήθειες, και να είναι η Ρωσία που θα κάνει τις συμφωνίες με τις χώρες που θα αγοράζουν το Ρωσικό αέριο που θα εξάγεται από την Τουρκία, όπως ακριβώς συνέβαινε και με την Ουκρανία. <br /> <br /> Η πρόταση της Ρωσίας προς το Ιράν είναι το Ιράν να στέλνει αέριο στην Ασία, και να ξεχάσει την Ευρώπη. Ή αν στείλει αέριο στην Ευρώπη, τουλάχιστον να το κάνει μέσω Ρωσίας (Ιράν-Αζερμπαϊτζάν-Ρωσία). Η Ρωσία είναι ήδη συνδεδεμένη με το Αζερμπαϊτζάν με δίκτυα αγωγών, από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, όταν το Αζερμπαϊτζάν ήταν αποικία της Ρωσίας. Αν και το Αζερμπαϊτζάν αυτή την στιγμή είναι πιο κοντά στην Τουρκία παρά στην Ρωσία. Ή εναλλακτικά, αν η Ρωσία δεν τα βρει με την Τουρκία και τους Άραβες, να κατασκευάσουν οι Ρώσοι και οι Ιρανοί μαζί τον αγωγό Ιράν-Ιράκ-Συρίας.<br /> <br /> Χάρτης 8<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB74NkXo5BoRPhcpD2fuxxB4-3AqoHQWqzWw4rLOLMG0sVvgI1HYZECMX5xXF4cYtv0s0NSRYVAtDuFSpqjjPsKCqJ-VTwQy0AfQ2sQTjEaBZJV5t2mcE3kLoS4zDRMW5r91P3bZEqjYg/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BD-%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB74NkXo5BoRPhcpD2fuxxB4-3AqoHQWqzWw4rLOLMG0sVvgI1HYZECMX5xXF4cYtv0s0NSRYVAtDuFSpqjjPsKCqJ-VTwQy0AfQ2sQTjEaBZJV5t2mcE3kLoS4zDRMW5r91P3bZEqjYg/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BD-%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Ρωσία Προωθεί μία Ομοσπονδιακή Λύση για την Συρία

Ωραίο άρθρο του Worldcrunch. Το άρθρο υποστηρίζει ότι η Ρωσία προωθεί την λύση ενός ομοσπονδιακού μοντέλου για την Συρία, με μία αδύναμη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παιχνίδι της Ρωσίας με τους Κούρδους της Συρίας έχει στόχο την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7AuRf7R8xxG4xUUZAnxaQP2NpzCUSfPziSQBgZu0V4HmkcjyvXyt7uhpGh0YEiG_sDnhHHmb8xlxU_3vOpOfAKKGH3LHY4dXGcq1VA1BfuUr-OkFZBy-X6tUQiV6GdDz0-9eqBSyWezA/s1600/tsaros+enantion+soyltanoy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7AuRf7R8xxG4xUUZAnxaQP2NpzCUSfPziSQBgZu0V4HmkcjyvXyt7uhpGh0YEiG_sDnhHHmb8xlxU_3vOpOfAKKGH3LHY4dXGcq1VA1BfuUr-OkFZBy-X6tUQiV6GdDz0-9eqBSyWezA/s640/tsaros+enantion+soyltanoy.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <strong>ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ</strong><br /> Υπεύθυνος για το Kurdish Report του <a href="http://www.cemmis.edu.gr/" target="_blank">ΚΕΜΜΙΣ </a><br /> <br /> <strong>Ο διάσπαρτος κουρδικός πληθυσμός παρέχει στη Ρωσία διάφορους τρόπους επιρροής στη Μέση Ανατολή και ένα σημαντικό μοχλό πίεσης</strong> για τον τελευταίο αντίπαλο της Μόσχας, την Τουρκία. <br /> <br /> Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000 η Ρωσία απέφευγε να αξιοποιήσει τους δεσμούς της με τους Κούρδους, προκειμένου να διατηρήσει καλές σχέσεις με την Άγκυρα, τη Δαμασκό και την Τεχεράνη. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν συμφωνήσει να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο στα ακανθώδη ζητήματα της Τσετσενίας και <a href="http://foreignpolicy.com/2015/11/25/fight-club-erdogan-and-putin-square-off/" target="_blank">του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ)</a>. <br /> <br /> Ωστόσο, από την αρχή της Αραβικής Άνοιξης, <strong>η Μόσχα είχε αυτοανακηρυχθεί προστάτης των μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή </strong>και επιδίωξε να αναπτύξει τους δεσμούς της με τους Κούρδους, οι οποίοι φαίνεται να είναι από τις λίγες χερσαίες δυνάμεις που θα μπορούσε να νικήσουν την ISIS. Από ρωσικής πλευράς, οι Κούρδοι αντιπροσωπεύουν μια κοσμική, δημοκρατική μεσαία Σουνιτική δύναμη  που είναι όλο και πιο σημαντική στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους και στη Συριακή σκακιέρα γενικότερα.<br /> <br /> Η ελεύθερη πτώση των ρωσο-τουρκικών σχέσεων, μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από τουρκικά μαχητικά, εγινε την ίδια περίοδο με την κατάρρευση της ειρηνευτικής διαδικασίας της Άγκυρας με το PKK. Η<strong> Ρωσία γνωρίζει πολύ καλά ότι το κουρδικό ζήτημα είναι το αδύνατο σημείο της Τουρκίας</strong> και έσπευσε να προωθήσει περαιτέρω τις σχέσεις της με τους Κούρδους. <br /> <br /> Τον περασμένο Δεκέμβριο ο Selahattin Demirtaş, ο συμπρόεδρος της φιλοκουρδικού Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος της Τουρκίας (HDP), προσκλήθηκε επίσημα στη Μόσχα και κατα την διάρκεια της επίσκεψης του έκανε καυστικά σχόλια<a href="http://www.todayszaman.com/anasayfa_hdps-demirtas-meets-russian-fm-lavrov-in-moscow_407714.html" target="_blank"> σχετικα με την κατάρριψη του ρωσικού Su-24</a>. <br /> <br /> Επιπλέον, <strong>οι Ρώσοι εντείνουν την υποστήριξή τους στο συριακό Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα (PYD) και στη στρατιωτική του πτέρυγα, την Λαϊκή Μονάδα Προστασίας (YPG). </strong><br /> <br /> Η Μόσχα θεωρεί παράλογο το γεγονός ότι <strong>οι Κούρδοι της περιοχής Rojava δεν προσκλήθηκαν στις ειρηνευτικές συνομιλίες της Γενεύης</strong> και πιέζει για τη συμμετοχή τους σε μελλοντικές διπλωματικές διαπραγματεύσεις. <br /> Για τους Ρώσους, οι Κούρδοι της Συρίας δεν αποδυναμώνουν μονο τις δυνατότητες της Τουρκίας να υποστηρίξουν ομάδες ανταρτών αλλά οι στρατιωτικές τους νίκες ειναι προς όφελος του καθεστώτος Άσαντ.<br /> <br /> Επιπλέον, η Ρωσία προσπαθεί να εξισορροπήσει την επιρροή της Ουάσιγκτον προς τους Κούρδους της Συρίας, ακόμη και αν η ενδυνάμωση τους, προκειμένου να ηττηθεί το ισλαμικό κράτος στο πεδίο της μάχης, είναι ένα από τα λίγα πράγματα στα οποία συμφωνούν οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί στη Συρία.  Οπότε δεν ήταν ξαφνικό που τα περισσότερα από τα ενδιαφερόμενα μέρη (ΗΠΑ, Ρωσία, ΟΗΕ) έχουν καλέσει την Τουρκία, με διάφορους τρόπους, να δείξουν αυτοσυγκράτηση μετά τους πρόσφατους βομβαρδισμούς της <a href="http://www.rt.com/news/332682-unsc-turkey-fire-kurds/" target="_blank">εναντίον των κουρδικών δυνάμεων YPG στην Βόρεια Συρία </a>.<br /> <br /> Μια άλλη σημαντική απόδειξη της ενίσχυσης των δεσμών μεταξύ της Ρωσίας και των Κούρδων της Συρίας είναι το άνοιγμα, με μεγάλη δημοσιότητα, ενός γραφείου αντιπροσωπείας στη Μόσχα τον περασμένο μήνα. Η Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Rojava (κυβέρνηση του Δυτικού Κουρδιστάν, Συρία) περιγράφει το άνοιγμα του <a href="http://anfenglish.com/news/rojava-kurdistan-representation-office-opens-in-moscow" target="_blank">πρώτου γραφείου της εκτός Κουρδιστάν ως ιστορική κίνηση</a>.  Ωστόσο, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ήταν προσεκτικό στο να μην χορηγήσει επίσημη πρεσβεία ή προξενείο Κούρδους αλλά ΜΚΟ, προκειμένου να αποφευχθεί <a href="http://www.mid.ru/en/web/guest/foreign_policy/news/-/asset_publisher/cKNonkJE02Bw/content/id/2062481#14" target="_blank">η ένταση με την Δαμασκό</a>. <br /> <br /> Ως εκ τούτου,<strong> τα συμφέροντα Σύρων και Ιρακινών υπήκοων θα συνεχίσουν να υποστηρίζονται επίσημα από τις αντίστοιχες πρεσβείες τους.</strong> Σε μια σαφή ένδειξη της αυξανόμενης σημασίας τους, οι αρχές της Rojava σχεδιάζουν να ανοίξουν παρόμοια γραφεία στο Λονδίνο, το Βερολίνο, την Ουάσινγκτον και σε ορισμένες αραβικές χώρες στο εγγύς μέλλον. <br /> <br /> Ο χρόνος θα δείξει πόσο θα κρατήσει η υποστήριξη της Ρωσίας για τους Κούρδους και μέχρι που θα φτάσει, αλλά εν τω μεταξύ οι Τούρκοι αξιωματούχοι πρέπει να έχουν κατά νου μια παλιά ρωσική παροιμία: “Αν καλέσεις μια αρκούδα στο χορό, δεν αποφασίζεις εσυ πότε θα τελειώσει ο χορός. Η αρκούδα αποφασίζει."<br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το παιχνίδι της Ρωσίας με τους Κούρδους της Συρίας έχει στόχο την Τουρκία

Γράφει ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Υπεύθυνος για το Kurdish Report του ΚΕΜΜΙΣ Ο διάσπαρτος κουρδικός πληθυσμός παρέχει στη Ρωσία διάφορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεισμός στην Άγκυρα: 20 νησιά μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα απο την Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipOC1F1Gwz9DAKP6rFtNHhoqB-WByz1eV_JOf_Atn5CJcd8ebRq0-SxlWwlYM3BTMjYQ2kF9Buwy7GzWPj59OfTNAQZNoo4sIbziHHklivspG-pG53Vuci7Ouxsi6L5N2iBSOVQaA8jQU/s1600/ellinika+nisia+ypo+toyrkiki+katoxi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipOC1F1Gwz9DAKP6rFtNHhoqB-WByz1eV_JOf_Atn5CJcd8ebRq0-SxlWwlYM3BTMjYQ2kF9Buwy7GzWPj59OfTNAQZNoo4sIbziHHklivspG-pG53Vuci7Ouxsi6L5N2iBSOVQaA8jQU/s1600/ellinika+nisia+ypo+toyrkiki+katoxi.jpg" /></a></div> <b><br /></b> <b>Ιταλικοί χάρτες-φωτιά! </b><br /> Χαστούκι-τρόμου για την τουρκική επιθετικότητα αποτελούν Ιταλικοί Χάρτες – ντοκουμέντα, που όχι μόνο επιβεβαιώνουν περίτρανα τα εθνικά μας δίκαια, όχι μόνο κατοχυρώνουν απόλυτα την ελληνική κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων, όχι μόνο καθορίζουν σαφέστατα την θαλάσσια συνοριακή γραμμή Ελλάδας – Τουρκίας, αλλά και καταδεικνύουν ότι οι Τούρκοι μας χρωστούν από πάνω είκοσι νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που βρίσκονται πλάι στις Μικρασιατικές ακτές!<br /> <br /> <a href="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes1.jpg" rel="attachment wp-att-453964" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="keimeno_hartes1" class="alignright size-full wp-image-453964" src="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes1.jpg?w=750" /></a><br /> <strong><br /></strong> <strong>ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ</strong><br /> <strong><br /></strong> Τα Δωδεκάνησα είχαν περάσει στην στυγνή Ιταλική Κατοχή το 1912 ως το 1947, που αποδόθηκαν από τους Συμμάχους πανηγυρικά στην αγκαλιά της μητέρας Ελλάδα, νικήτριας της Ιταλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων στις 10-2-1947!<br /> Συγκεκριμένα στο άρθρο 14, παράγραφος 1, αναφέρεται ρητά:<br /> «Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τας κατωτέρω απαριθμουμένας, ήτοι: Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον,Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λιψόν, Σύμην, Κω και Καστελλόριζον, ως και τας παρακειμένας νησίδας»!<br /> <br /> <strong>Ο</strong>Ι ΙΤΑΛΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ – 1929<br /> <br /> Οι παρόντες χάρτες είχαν σχεδιαστεί επισήμως από τους Ιταλούς κατά την διάρκεια της Ιταλικής Κατοχής της Δωδεκανήσου και δείχνουν ποια νησιά του ΝΑ Αιγαίου ΔΕΝ ανήκαν τότε στην Τουρκία και άρα δεν μπορούν να ανήκουν και σήμερα, επειδή εκχωρήθηκαν επ΄ ακριβώς από την Ιταλία στην Ελλάδα!<br /> <a href="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes2.jpg" rel="attachment wp-att-453965"><img alt="keimeno_hartes2" class="alignright size-full wp-image-453965" src="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes2.jpg?w=750" /></a><br /> Α. Ο πρώτος ιταλικός χάρτης μάλιστα φέρει την πλέον έγκυρη υπογραφή του «Ιταλικού Υπουργείου Αποικιών» και κυκλοφόρησε το 1929 σε ιταλική κάρτ – ποστάλ στα Δωδεκάνησα, στα πλαίσια της ιταλικής κατοχικής πολιτικής και δείχνει με μαύρη διακεκομμένη γραμμή την θαλάσσια μεθόριο με την Τουρκία, που κόβει τα πόδια στην Άγκυρα!<br /> Β. Ο δεύτερος ιταλικός χάρτης, εκτυπωμένος στο Μιλάνο, επίσης το 1929, είναι απόλυτα βασισμένος στον πρώτο και περιέχει περισσότερες και ευκρινέστερες λεπτομέρειες, που μπορούμε να δούμε σε δύο τμήματα.<br /> <br /> <a href="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes3.jpg" rel="attachment wp-att-453966"><img alt="keimeno_hartes3" class="alignright size-full wp-image-453966" src="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes3.jpg?w=750" /></a><br /> <br /> Στο επάνω τμήμα του Β Ιταλικού Χάρτη του 1929, φαίνεται αναγράφεται ολοκάθαρα ότι το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και οι Βραχοσίδες Ίμια (Λιμνιά) είναι εκτός Τουρκίας, εντός τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάδος στην οποία εκχωρήθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη και υπογραφή της Ιταλίας και των Συμμάχων!<br /> Όμως εδώ βλέπουμε καθαρά και την πρώτη μεγάλη έκπληξη, καθώς η νήσος Αρκός (τ. Καρά Αντά) που βρίσκεται μπροστά από την Αλικαρνασσό (τ. Μποντρούμ) ΔΕΝ είναι τουρκική, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνική!<br /> <br /> <a href="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes4.jpg" rel="attachment wp-att-453967"><img alt="keimeno_hartes4" class="alignright size-full wp-image-453967" src="https://hellasforce.files.wordpress.com/2016/03/keimeno_hartes4.jpg?w=750" /></a><br /> <br /> Στο κάτω τμήμα του Β Ιταλικού Χάρτη του 1929, φαίνεται επίσης ολοκάθαρα ότι τα νησιά Ρω (Άγιος Γεώργιος), Μεγίστη (Καστελόριζο), Υψηλή (Στρογγύλη) είναι εκτός Τουρκίας, εντός τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάδος στην οποία και εκχωρήθηκαν!<br /> Αλλά εδώ βλέπουμε και τις υπόλοιπες εκπλήξεις, καθώς τα νησιά Βόλος (Κάτω Βόλος), η Αλιμεντάρια και η Καράβολα (τ. Κέκοβα, πλάι στα υποθαλάσσια ερείπια της αρχαίας μας Δολίχης ή Δολιχίστη) ΔΕΝ είναι τουρκικά, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνικά!<br /> <br /> <strong>ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΩΖΑΝΗΣ 1923</strong><br /> <strong><br /></strong> Μετά ττις Γενοκτονίες Ελλήνων και Αρμενίων και την Μικρασιατική μας Καταστροφή, νιώθοντας ενισχυμένη η Τουρκία, άρχισε να διαμαρτύρεται για την ιταλική κατοχή των παραπάνω (με κόκκινο) πλαϊνών στην Μικρασία νησιών, προβάλλοντας παράνομα την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, που θεωρεί τουρκικό νησί όποιο βρίσκεται σε απόσταση 3 μιλίων από τις ακτές της, με εξαίρεση όμως άλλης «αντιθέτου διατάξεως» της ίδιας Συνθήκης.<br /> Άρθρο 12 Συνθήκης της Λωζάνης:<br /> «Εκτός αντιθέτου διατάξεως της παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν».<br /> Η «αντίθετη διάταξη» όμως είναι στο άρθρο 15 και περιέχει τη συγκλονιστική παραίτηση της Τουρκίας από όλα τα Δωδεκάνησα:<br /> Άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάνης:<br /> «Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων, τουτέστι της Αστυπάλαιας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, των κατεχομένων νυν υπό την Ιταλίαν και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, ως και της νήσου Καστελλορίζου»!<br /> (Η Τουρκία επειδή δεν αναφέρονται ρητά τα Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι επικεντρώνει σε αυτά την αιχμή των διεκδικήσεών της, αφού «γκριζάρισε» πρώτα τα Ίμια)<br /> Τι σημαίνει αυτό; Ότι το 1923 που υπογράφεται η Λωζάνη, η Ιταλία κατέχει ήδη τα Δωδεκάνησα, νησιά, νησίδες, βραχονησίδες, όπως φαίνονται στους παραπάνω χάρτες και άρα η Τουρκία αποδέχεται με την υπογραφή της την παραπάνω τότε κυριαρχία.<br /> Αργότερα μετανιώνει και αρχίζει να προβάλει το άρθρο 12 (τα εντός 3 μιλίων νησιά), αποσιωπώντας το άρθρο 15 με το οποίο παραιτείται κάθε διεκδικήσεως επί των Δωδεκανήσων.<br /> <br /> <strong>ΙΤΑΛΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ 1932</strong><br /> <strong><br /></strong> Έτσι πιέζοντας, καταφέρνει να πείσει την Ιταλία να της παραχωρήσει μια σειρά νησιών (με κόκκινο στους χάρτες), τα οποία δεν της ανήκαν και τα οποία παραχωρήθηκαν τελικά κατά παράβασης της Λωζάνης. Τα νησιά αυτά είναι τα παρακάτω 20, όπως αναφέρονται στην επισήμως υπογεγραμμένη Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου 1932:<br /> «Volo (Gatal-Ada), Ochendra (Uvendire), Fournachia (Furnakya), Kato Volo (Katovolo), Prassoudi (Prasudi) (soyth-east of Catovolo). The islets of Tchatallota, Pighi, Nissi-Tis-Pighi, Agricelia reef, Proussecliss (rock), Pano Makri, Kato Makri (including the rocks), Marathi, Roccie Voutzaky (Rocci Vutchaki), Dacia (Dasya), Nissi-Tis Dacia, Prassoudi (north of Dacia), Alimentarya (Alimentaria), Caravola (Karavola)». Και το «Kara-Ada» (σ.σ. Αρκός) στον κόλπο της Αλικαρνασού!<br /> Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, όλα σχεδόν τα παραπάνω ονόματα είναι ελληνικά, κάτι που δείχνει την αδιάκοπη ελληνικότητα των νησιών αυτών, τα οποία παραχωρήθηκαν από την Ιταλία προς την Τουρκία παρανόμως, αφού η Τουρκία με το άρθρο 15 της Λωζάνης είχε παραιτηθεί κάθε δικαιώματος προς αυτά και τα Δωδεκάνησα γενικά!<br /> <br /> <strong>20 ΝΗΣΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ</strong><br /> <strong><br /></strong> Η Τουρκία συνυπέγραψε τότε με την Ιταλία το συμπληρωματικό Πρωτόκολλο της 28ης Δεκεμβρίου 1932, με το οποίο καθοριζόταν επ΄ ακριβώς από κοινή επιτροπή και δια 37 σημείων, τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ ιταλοκρατούμενων Δωδεκανήσων και Τουρκίας, με ρητή αναφορά και στα Ίμια (τ. Καρντάκ) να ανήκουν στη Δωδεκάνησο!<br /> <br /> Η Τουρκία όμως και πάλι τώρα – ισχυρότερερη παρά ποτέ – έχει μετανιώσει για εκείνες τις Συμφωνίες και τα Πρωτόκολλα και ζητά να μας πάρει τα μη ρητώς αναφερόμενα στο άρθρο 12 της Λωζάνης Δωδεκάνησα, ήτοι Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Ίμια και άλλα, διαμελίζοντας την Ελλάδα στο Αιγαίο! Έτσι η Άγκυρα, έχει παραχώσει τις παραπάνω Ιταλο-Τουρκικές Συμφωνίες, τις οποίες θεωρεί διμερείς και όχι επισήμως διεθνείς, υποσκάπτοντας εσκεμμένα την αδιαμφισβήτητη ισχύ και το κύρος τους!<br /> <br /> Όμως η Ελλάδα, έχει το μεγάλο όπλο να απαντήσει πλέον στην κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα στα Δωδεκάνησα! Πώς; Προσφεύγοντας στα Διεθνή Δικαστήρια και ζητώντας την απόδοση των 20 αυτών νησίδων, ως παρανόμως εκχωρηθέντων – κατά παράβαση του άρθρου 15 της Λωζάνης – από την Ιταλία στην Τουρκία!<br /> <br /> <strong>ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ</strong><br /> <strong><br /></strong> Το δε Διεθνές Δικαστήριο τότε δύο αποφάσεις μπορεί να βγάλει:<br /> 1. Ή θα δικαιώσει την Ελλάδα, προτάσσοντας την ισχύ της Λωζάνης και ακυρώνοντας την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία<br /> 2. Ή θα διατηρήσει μεν την ισχύ της Λωζάνης, αλλά θα αναγνωρίσει και την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία του 1932 και το συμπληρωματικό Πρωτόκολλό της, σαν οικοιοθελή παραχώρηση της Ιταλίας προς την Τουρκία..<br /> <br /> Στην μεν πρώτη περίπτωση η Τουρκία ηττάται συντριπτικά και επιβεβαιώνεται Διεθνώς και Νομικώς ότι ουδένα δικαίωμα έχει επί των Δωδεκανήσων, τα οποία εκχωρήθηκαν τελικά από την Ιταλία στην Ελλάδα! Η Ελλάδα θα κερδίσει τότε 20 ακόμη νησιά, τα οποία θα έχει κάθε άνεση να διαπραγματευτεί με μεγαλοκαρδία, προκειμένου να εξασφαλίσει την άρση των τουρκικών προκλήσεων και την αναγνώριση εθνικού μας χώρου, FIR και συνόρων….<br /> <br /> Στην δε δεύτερη περίπτωση, θα αναγνωριστεί Διεθνώς και δεσμευτικώς η ισχύς της Ιταλο-Τουρκικής Συμφωνίας και του συμπληρωματικού της Πρωτοκόλλου του 1932, όπου ορίζονται ρητώς και επ΄ ακριβώς τα θαλάσσια σύνορα και η κυριαρχία επί νήσων, νησίδων, βραχονησίδων, μετατρέποντας την διμερή Συμφωνία σε Διεθνώς κατοχυρωμένη, επίσημη και ενεργή! Οπότε θα πρόκειται για επίσης μεγάλο νομικό και διπλωματικό θρίαμβο της Ελλάδας, στερώντας κάθε δικαιώματος την Τουρκία επί των Δωδεκανήσων!<br /> <br /> Χρειάζεται λοιπόν μόνο τρόπος και όχι κόπος… Και φυσικά διαρκής ετοιμότητα, επαγρύπνηση, ισχυρή εθνική παιδεία και Άμυνα, με αγορές νέων εξελιγμένων οπλικών συστημάτων που προσδίδουν σαφή και διαρκή ποιοτική υπεροχή στην χώρα μας, η οποία μπορεί να επικαλεστεί ανά πάσα στιγμή τον τουρκικό κίνδυνο – απειλή, για να αναστείλει το Μνημόνιο και να στραφεί σε εξοπλισμούς με εγχώρια συμπαραγωγή και συναρμολόγηση, εγχώρια ανάπτυξη και εθνική ταυτότητα και ενότητα<br /> <br /> <a href="http://on-news.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σεισμός στην Άγκυρα: 20 νησιά μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα απο την Τουρκία.

Ιταλικοί χάρτες-φωτιά! Χαστούκι-τρόμου για την τουρκική επιθετικότητα αποτελούν Ιταλικοί Χάρτες – ντοκουμέντα, που όχι μόνο επιβεβαιώνου...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σταυρόλεξο του «μαύρου χρυσού»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGXciH-EP4T_14ZgXjnUqONVvATYaBEGennQlaa8xdPSfUNlpGPrd4jEWIS-wlSaJOab_wttp9OqMXN4R__lGi4_59FLxxPfji9XzNeZo5mUWWROiwcuJR2NwA_Hj3vSU5mJwrIHXyvSM/s1600/mayros+xrysos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGXciH-EP4T_14ZgXjnUqONVvATYaBEGennQlaa8xdPSfUNlpGPrd4jEWIS-wlSaJOab_wttp9OqMXN4R__lGi4_59FLxxPfji9XzNeZo5mUWWROiwcuJR2NwA_Hj3vSU5mJwrIHXyvSM/s1600/mayros+xrysos.jpg" /></a></div> <br /> Η ΙΕΑ εκτιμά ότι έως το 2017 η αγορά θα κινείται σε περιβάλλον υπερβάλλουσας προσφοράς, ενώ το 2018 θα υπάρξει ισορροπία προσφοράς και ζήτησης πετρελαίου, αλλά τα μεγάλα αποθέματα θα λειτουργήσουν ως τροχοπέδη για την ανάκαμψη των τιμών. <br /> <br /> Οι επικεφαλής των μεγαλύτερων πετρελαϊκών εταιριών της Ρωσίας αποφάσισαν να παγώσουν την παραγωγή πετρελαίου στα επίπεδα του Ιανουαρίου 2016. Η απόφαση επικυρώθηκε και από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος σε αντάλλαγμα δεσμεύτηκε να προσφέρει στις εταιρίες φορολογικά κίνητρα.<br /> <br /> Σημειώνεται ότι το 2015 οι ρωσικές εταιρίες πετρελαίου έκαναν ρεκόρ παραγωγής, καθώς εκτιμάται ότι η ετήσια παραγωγή τους έφθασε τα 534 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου και ήταν <strong>αυξημένη κατά 1,4% σε σύγκριση με το 2014</strong>.<br /> Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, εκπρόσωποι χωρών παραγωγών πετρελαίου σχεδιάζουν μια συνάντηση στη Ρωσία στη διάρκεια αυτού του μήνα προκειμένου να συζητήσουν το θέμα του ύψους της παραγωγής .<br /> <br /> Πολλοί αναλυτές συνδέουν την απόφαση των ρωσικών εταιριών με <strong>τη συμφωνία του Φεβρουαρίου</strong>, όταν η Ρωσία, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Βενεζουέλα συμφώνησαν να διατηρήσουν την παραγωγή του 2016 στο επίπεδο του Ιανουαρίου, υπό την προϋπόθεση ότι και άλλες χώρες που παράγουν συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία.<br /> <br /> Ακολούθησαν και άλλες χώρες όπως οι Εκουαδόρ, Αλγερία, Νιγηρία, Ομάν, Κουβέιτ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίες ανακοίνωσαν ότι είναι διατεθειμένες να παγώσουν την παραγωγή, αλλά προς το παρόν όλα αυτά βρίσκονται στον αέρα αφού δεν υπάρχουν επίσημες συμφωνίες.<br /> Ωστόσο, η κινητικότητα αυτή δεν είχε επίπτωση στις τιμές του αργού και αυτό διότι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός του ΟΠΕΚ, το Ιράν σχεδιάζει να αυξήσει απότομα την παραγωγή μετά την άρση των διεθνών κυρώσεων.<br /> <br /> Έτσι, η αβεβαιότητα για την εξέλιξη των τιμών της ενέργειας εξακολουθεί να παραμένει καθώς οι αναλυτές θεωρούν ότι <strong>το πάγωμα τη παραγωγής δεν θα είναι αρκετό</strong> για να οδηγήσει από μόνο του σε άνοδο των τιμών.<br /> <br /> Σήμερα οι τιμές του πετρελαίου, υποστηρίζουν, εξαρτώνται όχι μόνο από τους παραγωγούς αλλά και από τη ζήτηση που προέρχεται από σημαντικούς καταναλωτές και κυρίως την Κίνα αλλά και τις αναπτυσσόμενες χώρες. Οι συγκεκριμένες αγορές όμως καταγράφουν συρρίκνωση της ζήτησης και αυτό σίγουρα προκαλεί νέες πιέσεις στα επίπεδα των τιμών.<br /> <br /> Για τον λόγο αυτό, αναλυτές υποστηρίζουν ότι η χαμηλή ζήτηση είναι πιθανό να κρατήσει τις τιμές υπό έλεγχο, τουλάχιστον μέχρι το 2017.Σημειώνεται ότι <strong>σήμερα υπάρχει υπερβάλλουσα προσφορά</strong>, το ύψος της οποίας υπολογίζεται σε περίπου 1,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.<br /> Σίγουρα, αν οι μεγάλοι παίκτες, όπως η Σαουδική Αραβία, το Ιράν, το Ιράκ, συμφωνήσουν να παγώσει η παραγωγή, τότε θα έχει γίνει ένα βήμα για να ανακοπεί η πτώση των τιμών. Αυτό όμως δεν αρκεί αν όλα τα υπόλοιπα βασικά μεγέθη της αγοράς παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητα. Ίσως, μία τέτοια συμφωνία, βραχυπρόθεσμα βοηθήσει να αυξηθούν οι τιμές στα επίπεδα των 40 δολαρίων, επισημαίνουν.<br /> <br /> Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΙΕΑ), στην τελευταία έκθεσή του, διατύπωσε την πρόβλεψη ότι έως το 2017 η αγορά θα κινείται σε περιβάλλον υπερβάλλουσας προσφοράς. Την επόμενη χρονιά, επισήμανε, θα υπάρξει ισορροπία προσφοράς και ζήτησης πετρελαίου, αλλά τα μεγάλα αποθέματα που συσσωρεύονται θα λειτουργήσουν ως τροχοπέδη για την ανάκαμψη των τιμών του πετρελαίου.<br /> <br /> <a href="http://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το σταυρόλεξο του «μαύρου χρυσού»

Η ΙΕΑ εκτιμά ότι έως το 2017 η αγορά θα κινείται σε περιβάλλον υπερβάλλουσας προσφοράς, ενώ το 2018 θα υπάρξει ισορροπία προσφοράς και ζή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κίνδυνος ενός ελληνικού “Περλ Χάρμπορ” από τη τουρκική αεροπορία! Είναι υπαρκτός;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOwifVpJfZ2ykDjMRJjwXg2s8epiuYMEt1xIci959DcwYt0G-n8i1HYfXoCZxIlhVh3V663Nbzaazq8wBTcXZorSJzuWGHBXWzYFxmoThhoZ82QmS0NV3JU7man7CRkT5YnVk4Uinlut0/s1600/f-35.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOwifVpJfZ2ykDjMRJjwXg2s8epiuYMEt1xIci959DcwYt0G-n8i1HYfXoCZxIlhVh3V663Nbzaazq8wBTcXZorSJzuWGHBXWzYFxmoThhoZ82QmS0NV3JU7man7CRkT5YnVk4Uinlut0/s1600/f-35.jpg" /></a></div> <br /> Γράφει ο<br /> <b>Σμχος (Ι) ε.α. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΚΛΑΔΗΣ</b><br /> <span class="s1"><b><br /> </b></span><br /> <div class="p3"> <span class="s1"><b>Η σκληρές εμπλοκές των ελληνικών και τουρκικών μαχητικών αυτή την εβδομάδα στο Βόρειο Αιγαίο μετά από περισσότερα από δύο χρόνια σχετικής ηρεμίας υπενθύμισαν σε όλους ότι η τουρκική απειλή ανά πάσα στιγμή μπορεί να εξελιχθεί σε θανάσιμη με την Αεροπορία της γειτονικής χώρας να έχει τον πρώτο λόγο σε μία επιθετική κίνηση, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλες τις πολεμικές συγκρούσεις από την εποχή του Β’ ΠΠ και μετά: Όποιος νικά στον αέρα, κερδίζει τον πόλεμο.</b></span></div> <div class="p3"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η τουρκική Αεροπορία μάλιστα, πλέον, με την ένταξη των B737 MESA, αλλά και την ύπαρξη ολόκληρου στόλου αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού, συν την δεδομένη αριθμητική ισχύ της <b>είναι ένας πολύ ισχυρός αντίπαλος για την Πολεμική Αεροπορία.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Και το μέγα ερώτημα είναι <b>αν θα επιχειρήσει κάποιο αιφνιδιαστικό πλήγμα, </b>αν όχι σήμερα π.χ. σε πέντε χρόνια από σήμερα όταν<b> θα έχει “χωνέψει” τις τεράστιες δυνατότητες των B737 και θα έχει εντάξει την πρώτη Μοίρα F-35 στις τάξεις της.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Όλα τα σενάρια που μελετά η ΠΑ (και με δεδομένο ότι και σε 5 χρόνια από σήμερα θα έχει το ίδιο υλικό με πιθανή προσθήκη κάποιων μεταχειρισμένων μαχητικών του ιδίου τύπου) έχουν να κάνουν με το κρίσιμο 48ωρο μετά από ένα αιφνιδιαστικό πλήγμα. </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Πόσο μακριά είναι ένα σενάριο τύπου “Pearl Harbor” για την ΠΑ και για τις Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα; </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Με την έλευση των αεροσκαφών F-35 στις τάξεις της τουρκικής Αεροπορίας και την ταυτόχρονη ανυπαρξία κάποιας απάντησης εκ μέρους της Ελλάδας, με την ανυπαρξία μέτρων αντιμετώπισης των αεροσκαφών αυτών,<b> το πρόβλημα επιβίωσης του Στόλου των μαχητικών αεροσκαφών προκειμένου αυτά να μην καταστραφούν στο έδαφος καθίσταται κρίσιμο</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Εν όψει μάλιστα και των ανύπαρκτων εξοπλιστικών κονδυλίων στο μελλοντικό διάστημα, η απάντηση στο ερώτημα για το ποιες διορθωτικές κινήσεις θα μπορούσαν να γίνουν έτσι ώστε η ΠΑ να διατηρήσει το μέγιστο δυνατό μάχιμο επίπεδο  καθίσταται επιτακτική.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Μια αεροπορική αναμέτρηση μεταξύ δύο δυνάμεων περιλαμβάνει πολλές παραμέτρους, οι οποίες αγγίζουν μια σειρά από ζητήματα τα οποία πρέπει να απαντώνται από τις εκάστοτε ηγεσίες. Η αναμέτρηση αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε βάθος χρόνου, μπορεί όμως και να πάρει τη μορφή μιας σύντομης αλλά ιδιαίτερα εκτεταμένης –από πλευράς χρησιμοποίησης μέσων και  καταστρεπτικότητας  – σύγκρουσης.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Πάντα όμως και σε οποιαδήποτε περίπτωση τα δύο πρώτα 24ωρα μιας εναέριας σύγκρουσης είναι τα πλέον κρίσιμα και για τους δύο εμπλεκομένους θέτοντας ουσιαστικά τις βάσεις για την πορεία και την εξέλιξη της σύγκρουσης, όποια είναι και όσο διαρκέσει αυτή.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Στις πρώτες αυτές 48 ώρες, θα κριθεί κατά πόσο <b>η υπάρχουσα υποδομή του Αεροπορικού Συστήματος (ΑΣΥ) θα μπορέσει να αντέξει την επιθετική ενέργεια του αντιπάλου</b> αλλά και κατά πόσο θα είναι σε θέση να εξαπολύσει επιθετικές και αντεπιθετικές ενέργειες.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Τα περιθώρια αντοχής στις επιθετικές προσβολές της εχθρικής Αεροπορίας <b>έχουν να κάνουν άμεσα με την επιβιωσιμότητα του ΑΣΥ τις πρώτες ώρες της σύγκρουσης.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Κυριότερα ο παράγοντας της επιβιωσιμότητας  είναι αυτός που θα καθορίσει τη δυνατότητα της Αεροπορικής Δύναμης να εξαπολύσει τα επιθετικά της πακέτα <b>αλλά και να αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Χωρίς όμως επαρκή μέτρα άμυνας και απορρόφησης πληγμάτων είναι πολύ πιθανό αυτό να καταστεί αδύνατο, εάν ο αντίπαλος επιχειρήσει και καταφέρει στο τέλος να αιφνιδιάσει το ΑΣΥ στο σύνολό του. </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Κέντρα Διοίκησης, Ελέγχου και Συντονισμού, Αεροπορικές Βάσεις, εγκαταστάσεις αποθήκευσης πυρομαχικών, καυσίμων, σταθμοί ραντάρ, εγκαταστάσεις επισκευών αεροσκαφών, θέσεις αντιαεροπορικών συστημάτων είναι μερικοί από τους στόχους οι οποίοι θα επιχειρηθεί να πληγούν.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Στην περίπτωση αυτή, οι δυνάμεις του αντιπάλου δεν θα περιοριστούν μόνο σε μια προσβολή, <b>αλλά αυτές θα συνεχιστούν τουλάχιστον τις πρώτες 24 ώρες,</b> έτσι ώστε να αποκλειστεί κάθε πιθανότητα αντίδρασης των φίλιων δυνάμεων, όποιας μορφής και αν μπορεί αυτή να είναι.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Είναι σημαντικό να σημειώσουμε εδώ ότι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων στον κόσμο, η διάταξη των δυνάμεων κάθε αεροπορικής δύναμης αλλά και η γενικότερη υποδομή της είναι ουσιαστικά «ανοικτό βιβλίο», καθώς σήμερα υπάρχουν εκείνα τα μέσα που ουσιαστικά χαρτογραφούν όλη την υποδομή αλλά και τις δυνατότητες της διασποράς που μπορεί να έχει.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Έτσι είναι πλέον εύκολο να καταδειχθούν τα αδύνατα σημεία της άμυνας, οι τυφλοί τομείς από τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και τέλος η δυνατότητα απορρόφησης πληγμάτων. Το ίδιο βέβαια ισχύει και στην περίπτωση της ΠΑ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Λίγα είναι αυτά που δεν γνωρίζει ο αντίπαλος, η τουρκική Αεροπορία (ΤΗΚ), και που θα μπορούσαν να διαφύγουν της… προσοχής του.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Το ίδιο βέβαια συμβαίνει αντίστοιχα και με την αντίθετη φορά, αλλά <b>η Τουρκία διαθέτει πολύ μεγαλύτερο γεωγραφικό βάθος</b>, κάτι που αυξάνει κατά πολύ τις πιθανότητες επιβίωσης ενός σημαντικού της κομματιού από τα επιχειρησιακά της αεροσκάφη.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Αντίθετα, η Ελλάδα ως γεωγραφική περιοχή, <b>δεν διαθέτει το γεωγραφικό εκείνο βάθος που θα μπορούσε να προσδώσει «βάθος» στην άμυνα</b> δίνοντας ταυτόχρονα υψηλά περιθώρια επιβίωσης.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Στο σημείο αυτό βέβαια ίσως κάποιοι αναρωτηθούν πόση σημασία μπορεί να έχει το γεωγραφικό βάθος μιας χώρας από τη στιγμή που σήμερα οι αποστάσεις «μικραίνουν» με την αύξηση της εμβέλειας των αεροσκαφών αλλά και της ακτίνας δράσης των όπλων.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Μπορεί αυτό να ισχύει για κάποιες αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις όπως η αμερικανική, η οποία διαθέτει τα συστήματα εκείνα που μπορούν να «εκμηδενίσουν» τις αποστάσεις, όμως δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει με την ΠΑ, η οποία διαθέτει μόνο λίγα τέτοια όπλα (SCALP-EG) που θα μπορούσαν να καλύψουν το πρόβλημα το πρόβλημα των μεγάλων αποστάσεων, και εξίσου λίγα αεροσκάφη (F-16 block 52+/Adv.) που θα μπορούσαν να κάνουν το ίδιο.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Βέβαια, αντίστοιχα και η ΤΗΚ παρουσιάζει έλλειψη των σχετικών όπλων σε επαρκείς ποσότητες, παρόλα αυτά διαθέτει κάποιες δεκάδες AGM-84K SLAM ER με ακτίνα δράσης 250 χλμ. και τουλάχιστον 98 AGM-142 Popeye I με ακτίνα δράσης (κατά πολύ μικρότερη βέβαια των SLAM-ER) της τάξης των 78 χλμ. αλλά αρκούντως καταστρεπτικοί επί του στόχου.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Σε ό,τι αφορά τα αεροσκάφη της, αν και όπως αναφέραμε σχετικά <b>με το μειωμένο γεωγραφικό βάθος του ελληνικού ανάγλυφου</b> κάτι που σημαίνει πως με τα υπάρχοντα τουρκικά αεροσκάφη καλύπτεται πλήρως, <b>η ΤΗΚ μπορεί να πραγματοποιήσει συμπληρωματικά και αποστολές εναέριου ανεφοδιασμού μέσω των 7 αεροσκαφών KC-135R που διαθέτει.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Έτσι το πρόβλημα της επιβίωσης όλου του ΑΣΥ κατά τις πρώτες ώρες μιας υποθετικής σύγκρουσης, την οποία εξετάζουμε, καθίσταται απόλυτα κρίσιμης σημασίας.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Η διάταξη της ΠΑ</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Τρία είναι τα μέτρα που μπορεί να αναλάβει η οποιαδήποτε αεροπορική δύναμη στην αντιμετώπιση πολλαπλών εναέριων προσβολών που ως στόχο θα έχουν την αδρανοποίησή της σε πρώτο βαθμό και σε δεύτερο την καταστροφή της.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">> Διασπορά δυνάμεων</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">> Επαρκές σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">> Επαρκές σύστημα αντιαεροπορικής αμύνης</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Διασπορά δυνάμεων</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Η ΠΑ διαθέτει σήμερα 6 κύριες Αεροπορικές Βάσεις (ΑΒ) όπου φιλοξενούνται μαχητικά αεροσκάφη διεσπαρμένες σε όλη τη χώρα. </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Αυτές είναι: η 110 ΠΜ στη Λάρισα, όπου φιλοξενούνται 2 Μοίρες, η 337Μ με αεροσκάφη F-16 block 52+ και η 348ΜΤΑ με αεροσκάφη RF-4E. H 111ΠΜ στη Νέα Αγχίαλο όπου εδρεύουν τρεις Μοίρες όλες με F-16. Η 330Μ με αεροσκάφη F-16 block 30, η 341Μ με αεροσκάφη F-16 block 50 και η 347Μ επίσης με αεροσκάφη F-16 block 50.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η 114ΠΜ στην Τανάγρα με δύο Μοίρες, τις 331Μ με αεροσκάφη Mirage 2000-5 και την 332Μ με αεροσκάφη Mirage 2000EGM/BGM. Την 115ΠΜ στη Σούδα με αεροσκάφη F-16 block 52+ μοιρασμένα σε 2 Μοίρες, τις 340Μ και 343Μ. Την 116ΠΜ στον Άραξο με την335Μ και αεροσκάφη F-16 Adv. και την 336Μ με αεροσκάφη A-7E/TA-7C.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Την 117ΠΜ στην Ανδραβίδα με αεροσκάφη F-4E AUP και 2 Μοίρες, την 338Μ και την 399Μ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Εκτός από τις ανωτέρω υπάρχουν 7 ακόμη ΑΒ στις οποίες φιλοξενείται μια σειρά αεροσκαφών που ως αποστολή τους έχουν την αεροπυρόσβεση, την εκπαίδευση, τις μεταφορές και λοιπούς ειδικούς ρόλους. Πρόκειται για τις 112ΠΜ στην Ελευσίνα όπου υπάρχουν τρεις Μοίρες Μεταφορών, η 354 ΜΤΜ με αεροσκάφη C-27J, η 356ΜΤΜ με αεροσκάφη C-130B/H, η 355 ΜΤΜ όπου επιχειρούν και τα πυροσβεστικά CL-215 αλλά και η 380 ΜΑΣΕΠΕ με αεροσκάφη EMB-145H.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Από εκεί και πέρα στην 112ΠΜ υπάρχουν και άλλες μικρότερες μονάδες όπως η 358ΜΕΔ με ελικόπτερα ΑΒ.205, η 384Μοίρα Έρευνας και Διάσωσης με ελικόπτερα Super Puma AS 332C-1, αλλά και η 353ΜΝΑΣ, η οποία, αν και δεν έχει αεροσκάφη σήμερα, εντούτοις οι εγκαταστάσεις της είναι εκεί και έτοιμες να υποδεχτούν νέα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας οψέποτε αυτά αποφασιστεί ότι πρέπει να εξοπλίσουν τη Μοίρα.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η δεύτερη κύρια ΑΒ είναι η 113ΠΜ στη Μίκρα, (στο χώρο του πολιτικού αεροδρομίου) η οποία φιλοξενεί Μοίρα αεροπυρόσβεσης, την 383 ΜΕΕΑ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η 120ΠΕΑ στην Καλαμάτα είναι ακόμη μια κύρια ΑΒ της ΠΑ, η κυριότερη σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση όπου υπάρχουν τέσσερις Μοίρες, οι 361ΜΕΑ και 364ΜΕΑ με αεροσκάφη T-6A Texan II και οι 362ΜΕΑ και 363ΜΕΑ με αεροσκάφη T-2E.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Τρία ακόμη κύρια αεροδρόμια υπάρχουν στην ελληνική ενδοχώρα όπου χρησιμοποιούνται για βοηθητικούς και ρόλους ΝΑΤΟ. Το ένα βρίσκεται στο Αγρίνιο όπου βρίσκεται η 132 Σμηναρχία Μάχης, το αεροδρόμιο στο Άκτιο στην Πρέβεζα όπου βρίσκεται η 131 ΣΜ και όπου κατά συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα επιχειρούν σε τακτά χρονικά διαστήματα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ Ε-3 AWACS.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Σημαντικό θεωρείται και το στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Τρίπολη όπου βρίσκεται η 124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης, και τέλος το αεροδρόμιο στη Δεκέλεια όπου βρίσκεται η 121 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος. Δυστυχώς πλέον το αεροδρόμιο της Τρίπολης θα γίνει πολιτικό…</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Σε ό,τι αφορά το νησιωτικό χώρο, υπάρχουν 4 ΑΒ όπου φιλοξενούνται μαχητικά αεροσκάφη με καθήκοντα readiness και πρόκειται για τις 130 ΣΜ στη Λήμνο, την 135ΣΜ στη Σκύρο, την 134ΣΜ στο αεροδρόμιο της Σαντορίνης και την 133 ΣΜ στο Καστέλι της Κρήτης.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Έγκαιρη προειδοποίηση & αεράμυνα</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Συνολικά, οι Ένοπλες Δυνάμεις και όχι μόνο η ΠΑ διαθέτουν ένα πλήρες δίκτυο επίγειων αντιαεροπορικών συστημάτων: MANPADS, V-SHORADS, SHORADS, καθώς και συστήματα μέσης MSAM (Medium Surface to Air Missiles) και μεγάλης εμβέλειας LRSAM (Long Range Surface to Air Missiles).</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Τα συστήματα αυτά χρησιμοποιούνται και από τα τρία Όπλα των ΕΔ  (Π.Α., Π.Ν. και Ε.Σ.), προέρχονται από διαφορετικές χώρες, ενσωματώνουν διαφορετικές φιλοσοφίες σχεδίασης και επιχειρησιακής εκμετάλλευσης.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η Π.Α. μέσω του Σ.Α.Ε. (Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου) είναι υπεύθυνη για την αεράμυνα της χώρας. Το ΣΑΕ χωρίζεται πρακτικά σε τρεις τομείς ΚΕΠ (Κέντρο Ελέγχου Περιοχής).</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Το 1ο ΚΕΠ που ελέγχει την βόρεια Ελλάδα με έδρα τον Χορτιάτη, το 2ο ΚΕΠ με αντίστοιχο τομέα ελέγχου το κεντρικό τμήμα της χώρας και έδρα την Πάρνηθα και τέλος το 3ο ΚΕΠ με έδρα τη Ζίρο (ανατολικό άκρο της Κρήτης) και τομέα ευθύνης τη νότια Ελλάδα.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η ευθύνη του κάθε ΚΕΠ απλώνεται ουσιαστικά σε όλο το εύρος του FIR Αθηνών δηλαδή από το δυτικότερο άκρο έως και το ανατολικότερο άκρο της επικράτειας. Κάθε ΚΕΠ έχει υπό την ευθύνη τις λεγόμενες ΜΣΕΠ (Μοίρα Σταθμού Ελέγχου και Προειδοποίησης).</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Έτσι, για παράδειγμα, το 2ο ΚΕΠ στην Πάρνηθα έχει υπό την ευθύνη του την 4η ΜΣΕΠ στην Λευκάδα, την 6η στην Μύκονο και την 7η στην Σκύρο. To 1ο ΚΕΠ έχει στην ευθύνη του τις 1, 2, 3 και 8η ΜΣΕΠ ενώ το 3ο ΚΕΠ την 5η ΜΣΕΠ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Παράλληλα υπάρχουν και 10 ΣΑ (Σταθμοί Αναφοράς) οι οποίοι βρίσκονται ένα επίπεδο κάτω από τις ΜΣΕΠ και τοποθετούνται καθόλο το μήκος των ανατολικών συνόρων, από τον Έβρο μέχρι και τη Ρόδο και Κάρπαθο.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Σε ό,τι αφορά το σύστημα αεράμυνας και τα αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς αυτά ανήκουν στην 350 ΠΚΒ (Πτέρυγα Κατευθυνομένων Βλημάτων) και σχηματίζουν 6 Μοίρες Κατευθυνομένων Βλημάτων τις 21, 22, 23, 24, 25, και 26.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Οι θέσεις των συστημάτων Patriot PAC-3 της ΠΑ είναι στην Καβάλα, στο αεροδρόμιο Σεδες (όπου και η έδρα της 350 ΠΚΒ), στην Τανάγρα, στην Κερατέα και στη Σκύρο. Πιο νότια και στην 138ΣΜ στο Τιμπάκι βρίσκουμε τα συστήματα S-300PMU-1 όπως και στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Οι υποψήφιοι στόχοι</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Από αυτή τη σύντομη περιγραφή μπορούν να εξαχθούν πολλά χρήσιμα συμπεράσματα αναφορικά <b>με τη δυνατότητα της ΠΑ να αποφύγει καίρια πλήγματα που θα της επιτρέψουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει απαντητικά πλήγματα. </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Εδώ είναι απαραίτητο να σημειώσουμε πως ουσιαστικά ισχύουν δύο περιπτώσεις σε υποθετική κατάσταση εχθρικής επίθεσης: <b>Η μια αφορά τον πλήρη αιφνιδιασμό του αντιπάλου και η άλλη την κορύφωση της εξέλιξης μιας κατάστασης σταδιακής έντασης μεταξύ των δύο χωρών.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Στην ουσία βέβαια και βάσει του σημερινού συστήματος ασφαλείας, μια αιφνιδιαστική επίθεση, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί, εντούτοις δεν θεωρείται τόσο πιθανή όσο η σταδιακή κλιμάκωση μιας έντασης η οποία θα έρθει με την πραγματοποίηση μιας γενικευμένης επιθετικής ενέργειας. Από την ανάλυση της διάταξης των δυνάμεων είναι έκδηλα αρκετά σημεία στα οποία είναι ευάλωτη η ΠΑ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Είναι σίγουρο πως το ενδιαφέρον μιας εχθρικής αεροπορικής επίθεσης θα συγκεντρώσουν στόχοι στους οποίους, αφενός φιλοξενείται μεγάλος αριθμός αεροσκαφών και αφετέρου οι πλέον σύγχρονοι τύποι του οπλοστασίου.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Ένας από αυτούς τους στόχους είναι αναμφισβήτητα η 111ΠΜ στη Νέα Αγχίαλο όπου βρίσκονται οι τρεις Μοίρες που προαναφέραμε με ένα σύνολο 71 αεροσκαφών. Η μεγάλη αυτή συγκέντρωση αεροσκαφών προήλθε και από τη συγχώνευση ουσιαστικά δύο Μοιρών της 330Μ και της 346Μ (η τελευταία έδωσε τα αεροσκάφη της στην πρώτη) με αποτέλεσμα η 330Μ να διαθέτει 32 F-16 block 30 εκ των οποίων τα 4 διθέσια.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Έτσι η προσβολή του αεροδρομίου της Νέας Αγχιάλου και ιδιαίτερα του κύριου διαδρόμου απογείωσης <b>θα δημιουργήσει αμέσως ένα τεράστιο πρόβλημα στην ΠΑ αδρανοποιώντας ουσιαστικά 3 Μοίρες πρώτης γραμμής.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Υπάρχει βέβαια και ένας βοηθητικός διάδρομος, ο οποίος χρησιμοποιείται ως τροχόδρομος, αλλά θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως κύριος διάδρομος μέχρι την επισκευή του μεγάλου διαδρόμου, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τα τουρκικά αεροσκάφη δε θα επιχειρήσουν να αδρανοποιήσουν και αυτόν.</span></div> <div class="p5"> Παράλληλα, ο μικρός αριθμός των καταφυγίων των αεροσκαφών (κάτι που λίγο έως πολύ ισχύει για τις περισσότερες ΑΒ της ΠΑ) 25 με 26 δεν επαρκεί για τη φιλοξενία ούτε των μισών από τα 71 F-16 με αποτέλεσμα η 11ΠΜ να συνιστά ένα ιδιαίτερα «ελκυστικό» στόχο για την ΠΑ.</div> <div class="p5"> <span class="s1">Το ίδιο συνιστά και η ΑΒ στην Τανάγρα, κυρίως για δύο λόγους: Πρώτον γιατί <b>εκεί υπάρχουν τα αεροσκάφη Mirage 2000-5 αποκλειστικοί φορείς των SCALP-EG (ένας «εφιάλτης» για την τουρκική πλευρά) αλλά και τα Mirage 2000EGM αποκλειστικοί επίσης φορείς των βλημάτων Exocet, και δεύτερον γιατί εκεί επίσης υπάρχουν οι εγκαταστάσεις της ΕΑΒ,</b> το μοναδικό μέρος (πλην του Κρατικού Εργοστασίου Αεροσκαφών), όπου θα μπορούσαν σε καταστάσεις ανάγκης να πραγματοποιηθούν εκτεταμένες επισκευές αεροσκαφών, αυξάνοντας τα επίπεδα διαθεσιμότητας σε περιόδους κρίσης.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Εξαιτίας της κρισιμότητας ακριβώς του στόχου αυτού η ΠΑ έχει μεριμνήσει με την εγκατάσταση μιας Μοίρας Patriot στο αεροδρόμιο.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Ο αμέσως επόμενος στόχος που θα συμπεριληφθεί στο σχεδιασμό της ΤΗΚ είναι η 115ΠΜ στη Σούδα με τις 2 Μοίρες των F-16 block 52+ τα οποία εκτός από το ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν αποστολές μακράς διείσδυσης με τα διθέσια F-16D, αλλά επίσης και είναι φορείς των πλέον προηγμένων όπλων αέρος εδάφους όπως οι κατευθυνόμενες βόμβες GBU-24 ή τα βλήματα AGM-65G Maverick.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Τα αεροδρόμια της Κρήτης είναι στοχοποιημένα από την τουρκική Αεροπορία από την δεκαετία του ’60:  Σε χάρτη Τούρκου πιλότου του οποίου το μαχητικό καταρρίφθηκε στην Κύπρο στα γεγονότα των αρχών της δεκαετίας του ’60 περιλαμβανόταν ο βομβαρδισμός της Σούδας…</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Σημαντικό στόχο αναμένεται να αποτελέσει επίσης και η 116ΠΜ στον Άραξο, αν και είναι μια βάση η οποία βρίσκεται στη δυτική Ελλάδα, κάτι που θεωρητικά θα δυσκολέψει τα τουρκικά αεροσκάφη εξαιτίας της απόστασης που θα έχουν να διανύσουν αλλά και των πολλαπλών φραγμών αντιαεροπορικού πυρός που θα πρέπει να διασπάσουν, εντούτοις η προσβολή της δεν πρέπει να θεωρηθεί ως κάτι το αδύνατο.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Ένας στόχος ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας που η ΤΗΚ θεωρείται σίγουρο πως περιλαμβάνει στους σχεδιασμούς της είναι αυτός της 112ΠΜ. Αν και δεν διαθέτει μαχητικά αεροσκάφη, ουσιαστικά πρόκειται<b> περί μιας ΑΒ «μεγαθήριο», όπου εδρεύει το σύνολο των μεταφορικών της ΠΑ αλλά και τα ιδιαίτερης φύσης και πολλαπλασιαστικής ισχύος EBM-145.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Να σημειώσουμε εδώ πως καμία κάλυψη δεν υπάρχει για τα C-130, C-27J αλλά και ΕΜΒ-145Η, κάλυψη με την έννοια καταφυγίου αεροσκαφών για ευνόητους λόγους, με αποτέλεσμα τα αεροσκάφη αυτά να κατατάσσονται στους πλέον ουσιαστικούς στόχους.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Η Λάρισα πρόκειται επίσης να αποτελέσει στόχο για την ΤΗΚ τόσο για το ότι αποτελεί ένα τεράστιο συγκρότημα (στο χώρο του οποίου υπάρχει και το ΑΤΑ) αλλά και δύο διαδρόμους απογείωσης στο αεροδρόμιο και ικανό αριθμό καταφυγίων το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει για διασπορά άλλων αεροσκαφών, αλλά βέβαια και για την ύπαρξη των F-16 block 52+, αλλά και των RF-4E (αποκλειστικοί φορείς των ατρακτιδίων ηλεκτρονικής καταγραφής ASTAC, ενός συστήματος ιδιαίτερης σημασίας, για την ηλεκτρονική γνώση του πεδίου της μάχης).</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Παράλληλα, μεγάλη σημασία για την τουρκική Αεροπορία αναμένεται να παρουσιάσουν και οι δύο βάσεις της Αεροπορίας Στρατού σε Μέγαρα και Στεφανοβίκιο όπου εδρεύουν τα επιθετικά ελικόπτερα Apache και τα μεταφορικά ΝΗ 90 και CH-47 Chinook.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Φυσικά σε οποιαδήποτε επιθετική κίνηση της ΤΗΚ θα περιλαμβάνονται οι κύριοι σταθμοί ραντάρ των αντιστοίχων ΚΕΠ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Με την καταστροφή των τριών αυτών εγκαταστάσεων θα επέλθει πλήρης σύγχυση στο ελληνικό σύστημα αεράμυνας τόσο από άποψη δυνατοτήτων όσο και άποψη συντονισμού των υφισταμένων σε λειτουργία ΜΣΕΠ και ΣΑ.  </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Επιβιώνοντας τα δύο πρώτα 24ωρα</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Φυσικά τα παραπάνω αποτελούν κοινό τόπο, για τις σύγχρονες επιχειρήσεις αδρανοποίησης ενός ΑΣΥ. Σε πλήρη κλιμάκωση και εξέλιξη αυτές θα περιλαμβάνουν προσβολή και στόχων στρατηγικής σημασίας όπως αποθήκες καυσίμων και φυσικά όπλων. Με τον όρο όπλα περιγράφονται όλα τα αποθέματα σε βλήματα αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους/επιφανείας και δη τα αυτά που εμπεριέχουν στρατηγική υφή.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Αν και η περιγραφή των ανωτέρω στόχων, δεν συνιστά αυτόματα ταυτόχρονη προσβολή τους, ή και προσβολή όλων, δεν πρέπει όμως να ξενίζει το γεγονός ότι μπορεί να συμβούν όλα τα παραπάνω καθώς η μετάπτωση από ένα θερμό επεισόδιο σε έναν αεροπορικό –τουλάχιστον– πόλεμο με πλήρη κλιμάκωση είναι μια διαδρομή εξαιρετικά μικρή, που κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να προβλέψει.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Εάν στο παραπάνω συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι σε λίγα χρόνια από τώρα η ΤΗΚ θα έχει την ικανότητα να πραγματοποιήσει τέτοιες επιθέσεις χρησιμοποιώντας το stealth μαχητικό της F-35, τότε το σενάριο αυτό μπορεί να γίνει και εφιαλτικό.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Σε μια τέτοια περίπτωση τα μέτρα προφύλαξης είναι αυτά που θα δώσουν στην ΠΑ να υποστεί τις λιγότερες δυνατόν απώλειες κατά τις πρώτες ώρες μιας μαζικής αεροπορικής προσβολής.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Αναμφισβήτητα, από τις πρώτες κινήσεις που επιβάλλεται να γίνουν είναι η διασπορά των αεροσκαφών στον ελάχιστο δυνατό χρόνο από τις κύριες βάσεις του και η διοχέτευση μεγάλου αριθμού σε άλλα αεροδρόμια, όπου όμως θα υπάρχει μια ελάχιστη υποδομή για την εξυπηρέτηση και τον επανεξοπλισμό τους.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Τέτοια αεροδρόμια υπάρχουν στην επικράτεια και κάποια από αυτά είναι στο Αγρίνιο, στο Άκτιο, στην Τρίπολη, ενώ ως βάση διασποράς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και η 120ΠΕΑ στην Καλαμάτα, καθώς βρίσκεται αρκετά απόμακρα όπως το ίδιο συμβαίνει και με την 117ΠΜ στην Ανδραβίδα.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Ταυτόχρονα, για τον ίδιο σκοπό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μια σειρά πολιτικών αεροδρομίων, αν και εδώ το θέμα έχει να κάνει μόνο με ανεφοδιασμό των αεροσκαφών αυτών, καθώς λείπουν οι απαραίτητες υποδομές για την εξυπηρέτησή τους.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Αν και με την παραπάνω αναφορά καταδείχτηκαν κάποιες ΑΒ που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως βάσεις διασποράς, εντούτοις το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η ΠΑ δεν έχει φροντίσει ώστε να οργανώσει ένα παρόμοιο δίκτυο υποστήριξης με προκαθορισμένες, για κάθε αεροσκάφος, θέσεις μεταστάθμευσης αλλά και με τη δημιουργία των ελάχιστων έστω εκείνων υποδομών που θα επέτρεπαν στα αεροσκάφη να επιχειρούν από εκεί.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Αυτό έως ένα σημείο εξηγείται από το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε, ίσως, ποτέ η ανάγκη για τη δημιουργία ενός παρόμοιου «κρυφού» δικτύου, αφού η ΤΗΚ δεν κρίθηκε ότι διέθετε τέτοιες ικανότητες. Αυτό όμως πρόκειται να αλλάξει και πρόκειται να αλλάξει με δραματικό τρόπο με την έλευση του F-35.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Σε μια εποχή όπου σχεδόν άπαντες διατυμπανίζουν –με βλακώδη τρόπο– όχι τη μείωση, αλλά το μηδενισμό των αμυντικών δαπανών είναι πραγματικά λίγες οι διορθωτικές κινήσεις στις οποίες θα μπορέσει να προχωρήσει η ΠΑ.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Μια από αυτές πάντως είναι σίγουρα η δημιουργία ενός τέτοιου δικτύου. Χωρίς να καταφεύγουμε σε δαπανηρές βέβαια λύσεις όπως η δημιουργία υπόγειων σήραγγων-καταφυγίων, όπως κάνουν πολλές προηγμένες αεροπορικές δυνάμεις μεταξύ αυτών και η κινεζική, ενώ άλλες όπως η ελβετική ή σουηδική, η φινλανδική χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο ως πρόχειρες βάσεις, το λιγότερο που μπορεί να γίνει είναι η αξιοποίηση των υπαρχουσών ΑΒ και αεροδρομίων.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Το ίδιο είναι απαραίτητο να γίνει και με τα κρίσιμα αποθέματα των αεροπορικών όπλων.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Φυσικά θεωρούμε ως αυταπόδεικτο πως δεν υπάρχει κάποιος που να πιστεύει πως όλες οι θέσεις αποθήκευσης των αεροπορικών όπλων πέριξ των ΑΒ της ΠΑ δεν είναι αναγνωρισμένες και στοχοποιημένες από την ΤΗΚ. Είναι απαραίτητο επομένως πως αριθμοί όπλων θα πρέπει να επαναπροωθηθούν σε βάσεις διασποράς με τη δημιουργία των ανάλογων καταφυγίων.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η εγγύς άμυνα των ΑΒ της ΠΑ στηρίζεται σήμερα σε αντιαεροπορικά συστήματα (πυραυλικά και πυροβόλα) όπως το Skyguard με βλήματα RIM7M, το Crotale NG/GR, Tor M1 (τα τελευταία για την άμυνα των συστημάτων S-300) και σε αρκετές εκατοντάδες βλήματα Stringer FIM-92C.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η αμυντική αυτή διάταξη θεωρείται αξιόπιστη μεν για μικρές αποστάσεις, ο αριθμός όμως των συστημάτων δεν επαρκεί για την κάλυψη όλων των ΑΒ, ενώ φυσικά δεν παρέχουν καμία προστασία έναντι των F-35, τουλάχιστον όσο αυτά πραγματοποιούν επιχειρήσεις με τη stealth διαμόρφωση.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Είναι σχεδόν αυταπόδεικτο πως οι ΑΒ πρόκειται να αποτελέσουν τους κύριους στόχους της ΤΗΚ, όπως άλλωστε έχει συμβεί και σε όλες τις αεροπορικές συρράξεις στο παρελθόν, από την εισβολή των Γερμανών στην ΕΣΣΔ, στον πόλεμο των 6 ημερών το 1967, στις επιχειρήσεις των Αμερικανών εναντίον του Ιράκ, ήτοι η καταστροφή της εχθρικής Αεροπορίας στο έδαφος.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Έτσι η συγκέντρωση του μεγαλύτερου αριθμού αεροσκαφών στην 112ΠΜ δεν αποτελεί την καλύτερη επιλογή, το αντίθετο μάλιστα. Ούτε βέβαια και η συγκέντρωση όλων των F-16 block 30 και 50 στην 111ΠΜ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Τέτοιες «φαεινές» ιδέες όταν γίνονται θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν το μέγιστο βαθμό αντιαεροπορικής προστασίας, κάτι που όμως δεν υφίσταται. Και η τουρκική Αεροπορία θα μπορούσε με ένα καλά σχεδιασμένο κτύπημα να θέσει τουλάχιστον αυτές τις δύο βάσεις εκτός δράσης και μαζί με αυτές ένα σημαντικό (μεγαλύτερο στην περίπτωση της 112ΠΜ) αριθμό αεροσκαφών κατεστραμμένο.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Τον ίδιο κίνδυνο αντιμετωπίζει και η 114ΠΜ κυρίως λόγω της ύπαρξης των εγκαταστάσεων της ΕΑΒ, οι οποίες σίγουρα θα αποτελέσουν στόχο για την τουρκική Αεροπορία, η οποία πιθανώς θα ελπίζει πως με την καταστροφή τους θα δημιουργήσει πρόβλημα στην ΠΑ με την αδυναμία εκτέλεσης επισκευών «βαριάς» μορφής και μεγάλης έκτασης,  </span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Παρόλα αυτά και παρά το γεγονός ότι αυτό είναι «κοινός τόπος», τα μέτρα προσαρμογής της ΠΑ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο εξακολουθούν να είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα. Το ίδιο πρόκειται να συμβεί και με το επίγειο δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης, το οποίο θα υποστεί ένα αρκετά μεγάλος μέρος της τουρκικής επιθετικής δραστηριότητας.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Επειδή βέβαια δεν τίθεται θέμα διασποράς του δικτύου αυτού για ευνόητους λόγους, το ζήταημα είναι η επιβίωση του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και αεράμυνας. Αυτή συνίσταται κύρια στη διαλειτουργικότητα των μέσων τόσο των παθητικών (σταθμοί ραντάρ) όσο και των ενεργών (αντιαεροπορικά συστήματα), μέσω της διατήρησης των δικτύων διασύνδεσης των συστημάτων αυτών.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Έτσι ακόμη και με την καταστροφή ενός δύο κύριων σταθμών ραντάρ, το συνολικό δίκτυο να είναι σε θέση να λειτουργήσει αποδοτικά με την ανταλλαγή δεδομένων και στόχο τη συνέχιση της παροχής μιας όσο το δυνατό διευρυμένης εικόνας, στις φίλιες δυνάμεις.  </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Για να γίνει αυτό, είναι ανάγκη να αξιοποιηθεί η παρουσία των συστημάτων ΑΣΕΠΕ EMB-145H, αλλά και να υπάρξει η διασύνδεση των συστημάτων S-300 με το ελληνικό δίκτυο αεράμυνας.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Για τα EMB-145H το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα αεροσκάφη έχουν το χαρακτήρα του αισθητήρα και όχι του εναέριου κέντρου ελέγχου και διοίκησης. Έτσι τα EMB-145H αδυνατούν να κάνουν επαναπροώθηση εικόνας.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Αυτό σημαίνει πως το αεροσκάφος μπορεί να λαμβάνει εικόνα μέσω της ζεύξης Link11A από τα πλοία του Στόλου, εικόνα από τα συστήματα Patriot (Link-16) ή τέλος εικόνα από αεροσκάφη F-16 Adv. (μέσω Link-16) αλλά δεν μπορεί να προωθήσει την εικόνα αυτή σε κάποια μονάδα ανώτερης ή ανώτατης διοίκησης όπως είναι το ΚΕΠ ή το ΕΚΑΕ και το ΕΘΚΕΠΙΧ.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Εάν το σύστημα ΑΣΕΠΕ είχε τέτοια δυνατότητα, τότε θα μπορούσε να διασυνδέει αισθητήρες με τα κέντρα διοίκησης. Αυτό θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο σε περίπτωση προσβολής ενός η περισσοτέρων σταθμών ραντάρ, καθώς θα μπορούσε να υπάρξει αναπλήρωση της εικόνας που έχει απολεσθεί από άλλους αισθητήρες.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Έχοντας επομένως εναλλακτικούς τρόπους αναπλήρωσης, τα αεροσκάφη Erieye θα μπορούσαν να συμβάλουν τα μάλα στην επιβίωση ενός δικτύου που έχει υποστεί απώλειες αισθητήρων.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Μην ξεχνάμε πως η εικόνα του Patriot δεν αφορά μόνο αυτή από τους δικούς του αισθητήρες αλλά αντίθετα περιλαμβάνει και την εικόνα από τα συστήματα Hawk μέσω της ζεύξης ATDL.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Παράλληλα είναι αναγκαία η προσθήκη τερματικών MIDS-LVT και στα αεροσκάφη που έχουν την υπάρχουσα υποδομή όπως είναι τα F-16 block 52+ αλλά και Mirage 2000-5 αλλά αυτό θα απαιτήσει αναβάθμισή τους.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Είναι πραγματικά τεράστιο το κενό και απάράδεκτη η ολιγωρία της ελληνικής πλευράς στην διασύνδεση των τριών ρωσικών α/α συστημάτων S-300PMU1, Tor-M1 και OSA/AKM με τα Patriot PAC-3, I.HAWK, Crotale και ASRADS.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Κύριος στόχος σε κάθε περίπτωση είναι η διασύνδεση όλων των αισθητήρων (ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης επίγεια και εναέρια, αντιαεροπορικά συστήματα, μαχητικά αεροσκάφη και σκάφη επιφανείας – Link 22) σε ένα ευέλικτο δίκτυο με στόχο την επιβίωσή του σε περίπτωση μαζικής προσβολής του και απώλειας ενός αριθμού από αυτούς.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1">Η διασύνδεση η οποία έχει επιτευχθεί μέχρι ενός σημείου σήμερα, θα αποφέρει τη δυνατότητα αναπλήρωσης των χαμένων αισθητήρων, από άλλους που εξακολουθούν να βρίσκονται σε λειτουργία.</span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Σε καμία περίπτωση και από τα όσα περιγράφηκαν ανωτέρω δεν σημαίνει ότι η ΠΑ θα παραμείνει σε αδράνεια ή θα δεχτεί τις αεροπορικές προσβολές χωρίς να αντιδράσει. Αυτό θεωρείται αδιανόητο – και είναι. </b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Αλλά για να είναι σε θέση να αντιδράσει θα απαιτηθεί να διατηρήσει το σύνολο των μέσων της σε επιχειρησιακή κατάσταση και για να γίνει αυτό πρέπει να μείνουν αλώβητα τουλάχιστον τα δύο πρώτα 24ωρα. Η διασπορά των μέσων της είναι μια από τις κυριότερες εκείνες κινήσεις οι οποίες θα της επιτρέψουν την αποφυγή καίριων πληγμάτων.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b>Βέβαια η έλευση του μαχητικού F-35 στις τάξεις της τουρκικής Αεροπορίας αναμένεται να αλλάξει πολλά από τα δεδομένα στην ισορροπία μεταξύ ΠΑ και ΤΗΚ, και η διασπορά των δυνάμεων σε προκαθορισμένες από πριν βάσεις με παράλληλη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών καθίσταται μονόδρομος. καθίσταται μονόδρομος και για ένα ακόμη λόγο: Ότι δεν αναμένεται δυστυχώς καμία κίνηση για την αντιμετώπιση του κινδύνου αυτού, εάν μάλιστα στη χώρα επικρατήσουν δυνάμεις οι οποίες έχουν αναγάγει το μηδενισμό των εξοπλιστικών δαπανών –οι όποιες έχουν ούτως ή άλλως ουσιαστικά εκμηδενισθεί– σε κύρια γραμμή της πολιτικής τους.</b></span></div> <div class="p5"> <span class="s1"><b><br /> </b></span></div> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο κίνδυνος ενός ελληνικού “Περλ Χάρμπορ” από τη τουρκική αεροπορία! Είναι υπαρκτός;

Γράφει ο Σμχος (Ι) ε.α. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΚΛΑΔΗΣ Η σκληρές εμπλοκές των ελληνικών και τουρκικών μαχητικών αυτή την εβδομάδα στο Βόρειο Αιγαί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ομπάμα: “Ανίκανος και αυταρχικός ο Ερντογάν”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDWMqCfpcLfZjEVcJEgXIAoWBzs5SXTMMvVxptXiTFzyAJlf3LOYbauo5jBEP-XRHvmNbVY6miwG-lUCOkB776QndTK8Kj3XxeUCxwrf-nACaR0wrT9dh-XfRzRYRJM-AAtIP5eWsV9Co/s1600/obama+erdogan1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDWMqCfpcLfZjEVcJEgXIAoWBzs5SXTMMvVxptXiTFzyAJlf3LOYbauo5jBEP-XRHvmNbVY6miwG-lUCOkB776QndTK8Kj3XxeUCxwrf-nACaR0wrT9dh-XfRzRYRJM-AAtIP5eWsV9Co/s1600/obama+erdogan1.jpg" /></a></div> <br /> <div class="p1"> <span class="s1">Ο  συνεργάτης του περιοδικού  <strong>The Atlantic</strong>  ,<strong> κ Jeffrey Goldberg</strong> δημοσιεύει αποσπάσματα από τη συνομιλία που είχε με τον Αμερικανό Πρόεδρο . <strong>Ο κ. Ομπάμα αναφερόμενος στον Τούρκο ομόλογό του κ. Ερντογάν τον χαρακτήρισε  “ανίκανο και αυταρχικό”. </strong></span><br /> <span class="s1"><strong><br /> </strong></span> <span class="s1"><b>Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b></span><br /> <br /></div> <div class="p1"> <span class="s1">Ο κ. Goldberg υποστηρίζει  ότι ο κ. Ομπάμα θεωρούσε τον κ. Ερντογάν εκφραστή του  <strong>ήπιου Ισλάμ</strong>, αλλά διαπίστωσε ότι πρόκειται για <strong>φιάσκο</strong>. <strong>Είναι ένας ανίκανος και αυταρχικός ηγέτης που αρνείται να χρησιμοποιήσει τον τεράστιο Στρατό του για την σταθεροποίηση της Συρίας.  Πρόκειται για άτομο που μπορεί να οδηγήσει στον γκρεμό Δύση και Ανατολή.,</strong></span><br /> <span class="s1"><strong><br /> </strong></span></div> <div class="p1"> <span class="s1">Το δημοσίευμα αυτό ταυτίζεται απόλυτα με το άρθρο του <strong>Stephen Walt</strong> ( συγγραφέας του εξαιρετικού βιβλίου με τίτλο : <strong>The Israel Lobby and USA Foreign Policy</strong>, που κυκλοφόρησε το 2007) που δημοσιεύτηκε  στο <strong>Foreign Policy</strong> στις 4 Μαρτίου .  Στο άρθρο του <strong>It’s time  to abandon the pursuit for great leaders,</strong>    ο καθηγητής διεθνών σχέσεων  του Τμήματος  <strong>Kennedy School of Government του Χάρβαρντ</strong> αναλύει τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να ακολουθούμε τους μεγάλους ηγέτες γιατί οδηγούν τις χώρες τους στην καταστροφή.  Οι μεγάλοι ηγέτες, κατά τον συγγραφέα, πάσχουν από το σύνδρομο του αλάνθαστου.  Νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα, αποφασίζουν γρήγορα χωρίς να  σκεφθούν και να μελετήσουν τα γεγονότα και αυτό οδηγεί στην καταστροφή.</span><br /> <span class="s1"><br /> </span></div> <div class="p1"> <span class="s1">Την ώρα που οι ΗΠΑ  αποδοκιμάζουν τον κ. Ερντογάν, η χώρα του  είναι σε δυσχερή θέση όσο ποτέ άλλοτε. <strong>Είναι περικυκλωμένη από τη Ρωσία από τις τρεις πλευρές.</strong>  Εσωτερικά η <strong>τρομοκρατία</strong> καλπάζει και η <strong>οικονομία οδεύει προς την κατάρρευση. Κι  έρχεται η Ε.Ε και σκύβει να φιλήσει τα πόδια του.</strong> Είναι πράγματι περίεργη αυτή  συμπεριφορά της Ε.Ε που φαίνεται να δίνει τα πάντα στην Άγκυρα αρκεί να πάρει πίσω τους πρόσφυγες.  <strong>Ξεχνάνε, όμως, ότι η Τουρκία είναι η χώρα που δεν τηρεί ποτέ καμία από τις συμφωνίες που κάνει.</strong> Θα πάρει τα χρήματα που έχει ανάγκη και θα αφήσει τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες στα hot spots. Δεν πρόκειται να πάρει πίσω ούτε έναν. Αντί λοιπόν η Ε.Ε να χαϊδεύει τον κ. Ερνογάν να στείλει πίσω όλους όσους μας ήρθαν από εκεί  , γιατί η Άγκυρα ευθύνεται , με τη συμμετοχή της στον εμφύλιο της Συρίας , στον ξεριζωμό αυτών των ανθρώπων. <strong>Η Τουρκία έγινε μέρος του συριακού προβλήματος και πρέπει να υποστεί τις συνέπειες.</strong> Ας παύσουν λοιπόν να την χαϊδεύουν γα να πάρει επιτέλους ένα μάθημα για τα εγκλήματα της.</span><br /> <span class="s1"><br /><a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a></span></div>

Ομπάμα: “Ανίκανος και αυταρχικός ο Ερντογάν”!

Ο  συνεργάτης του περιοδικού   The Atlantic   , κ Jeffrey Goldberg δημοσιεύει αποσπάσματα από τη συνομιλία που είχε με τον Αμερικανό Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ομοσπονδιακή λύση για τη Συρία θέλουν οι ξένες δυνάμεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK27BX5sQRT3o1BK7dNNB-lja8a1Bn8mryXxwqfolS1YEM8tX5mIbte_oJt82OdVumw9rSwORBg8-IkcQptriPQUMq0EtjQWmH3W84Zz8KKClSi5DbgD1e18FpvwCRjButV0Yg-y0pS_U/s1600/omospondi+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="462" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK27BX5sQRT3o1BK7dNNB-lja8a1Bn8mryXxwqfolS1YEM8tX5mIbte_oJt82OdVumw9rSwORBg8-IkcQptriPQUMq0EtjQWmH3W84Zz8KKClSi5DbgD1e18FpvwCRjButV0Yg-y0pS_U/s640/omospondi+syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Πρέπει να αποφευχθεί η διάσπασή της, αναφέρουν - Σε αναμονή η Γενεύη</b><b class="article_location" style="background-color: transparent; text-align: center;"></b><br /> <b><i>Η εντολή που πήρε η Γαλλία για διοικητική διάρθρωση της Συρίας το 1922 - Κάτι παραπλήσιο θα γίνει τώρα, μετά από έναν αιώνα...</i></b><br /> <br /> <b class="article_location">Ηνωμένα 'Εθνη</b><br /> Διπλωματικές πηγές από τον ΟΗΕ αναφέρουν πως «κεντρικές ξένες δυνάμεις» συζητούν τη λύση ομοσπονδίας για υπέρβαση του συριακού εμφυλίου, ώστε να αποφευχθεί διάσπασή της και να διασφαλιστεί διευρυμένη αυτονομία στις διάφορες περιοχές (και κοινότητες). Την ίδια ώρα, το τραπέζι των έμμεσων συνομιλιών στη Γενεύη περιμένει επανέναρξη -χωρίς καμία από τις δύο πλευρές να έχει επιβεβαιώσει την επιστροφή της. <br /> Ο πενταετής εμφύλιος στη Συρία τελεί υπό εύθραστη συμφωνία για παύση πυρός -μόνιμη συμφωνία εκεχειρίας παραμένει πάντως άπιαστη.<br /> <br /> Καθώς ο διαπραγματευτής του ΟΗΕ Στάφαν ντε Μιστούρα προετοιμάζεται να συναντηθεί με αντιπροσώπους της συριακής κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει επιβεβαιώσει ότι θα προσέλθει στον νέο γύρο συνομιλιών στη Γενεύη.<br /> <br /> Όπως μεταδίδει το Reuters επικαλούμενο διπλωματικές πηγές στον ΟΗΕ, μια από τις ιδέες που συζητείται σοβαρά αυτή τη στιγμή αφορά την πιθανότητα της σύστασης ομοσπονδιακού κράτους στη Συρία. Διπλωμάτης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του είπε ότι μεταξύ των κρατών που σκέφτονται τη λύση αυτή βρίσκεται η Ρωσία και δυτικές χώρες.<br /> <br /> Ενώ ο σκοπός είναι να διατηρηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και να παραμείνει ως ενιαία ως χώρα, είπε ο διπλωμάτης, «υπάρχουν ασφαλώς πολλά είδη διαφορετικών μοντέλων μιας ομοσπονδιακής δομής η οποία έχει, σε μερικά μοντέλα, ένα πάρα πολύ χαλαρό κέντρο και πολλή αυτονομία για διαφορετικές περιοχές». Οι δηλώσεις του επιβεβαιώθηκαν από δεύτερο διπλωμάτη που επικαλείται το πρακτορείο.<br /> <br /> Την ομοσπονδιακή λύση απέρριψε η αντιπολίτευση της Συρίας, που υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία. «Κάθε αναφορά αυτού του φεντεραλισμού ή κάτι το οποίο μπορεί να παρουσιάσει την κατεύθυνση προς μια διαίρεση της Συρίας είναι εντελώς απαράδεκτη. Έχουμε συμφωνήσει ότι θα επεκτείνουμε μια μη-κεντρική κυβέρνηση στην μελλοντική Συρία, αλλά όχι με ομοσπονδιακή δομή ή διαίρεση για τη χώρα» είπε ο Ριάντ Χιτζάμπ, συντονιστής της συριακής αντιπολίτευσης.<br /> <br /> Σε συνέντευξή του τον Σεπτέμβριο, ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ δεν απέκλεισε την ομοσπονδιακή λύση όταν ερωτήθηκε γι' αυτήν, αλλά πρόσθεσε ότι κάθε αλλαγή θα πρέπει να προηγηθεί από διάλογο μεταξύ των Σύρων και ένα δημοψήφισμα για να εισαχθούν οι αναγκαίες αλλαγές στο σύνταγμα της χώρας.<br /> <br /> Ο Σάλεχ Μουσλίμ, συνηγέτης του συριακού κουρδικού κόμματος PYD, το οποίο επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις κουρδικές περιοχές στη Συρία, έχει ξεκαθαρίσει ότι παραμένει ανοιχτός στην ιδέα. "Δεν μας ενδιαφέρει πώς θα το ονομάσετε - έχουμε πει επανειλημμένως πως θέλουμε μια αποκεντρωμένη Συρία. Πείτε το περιφέρειες, πείτε το φεντεραλισμό, τα πάντα είναι πιθανά".<br /> <br /> Ο επόμενος γύρος των συνομιλιών δεν αναμένεται να διαρκέσει πέρα από τις 24 Μαρτίου. Μετά το τέλος αυτού του γύρου αναμένεται ένα διάλειμμα μιας εβδομάδας ή 10 ημερών προτού ξαναρχίσουν.<br /> <br /> Μιλώντας νωρίτερα χθες, ο επικεφαλής της αποστολής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις συνομιλίες είπε ότι δεν ήταν αισιόδοξος για την διεξαγωγή των συνομιλιών στη Γενεύη, και δεν επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της αποστολής του.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ομοσπονδιακή λύση για τη Συρία θέλουν οι ξένες δυνάμεις

Πρέπει να αποφευχθεί η διάσπασή της, αναφέρουν - Σε αναμονή η Γενεύη Η εντολή που πήρε η Γαλλία για διοικητική διάρθρωση της Συρίας το 1...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ σύντομα θα διασταυρωθούν με τον υπό αναβίωση «South Stream».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgciORmdsXuPywGUUdRZa-BtvrDy9u2Cg964B6SeOSr3zys26dlnHN20rf0p2q5A07xq6waLlF1tgJ62fX_659jrGhTgrNseMPatM3zKgIjl3ljPOhOsrs31xHXUYuwDIzy4KlB6r-yXZk/s1600/prosfyges+kai+South+Stream.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgciORmdsXuPywGUUdRZa-BtvrDy9u2Cg964B6SeOSr3zys26dlnHN20rf0p2q5A07xq6waLlF1tgJ62fX_659jrGhTgrNseMPatM3zKgIjl3ljPOhOsrs31xHXUYuwDIzy4KlB6r-yXZk/s640/prosfyges+kai+South+Stream.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <i>Στην Φώτο αναδεικνύονται οι εναλλακτικές προσφυγικές διαδρομές μετά το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια.</i><br /><br />Όμως πριν το κλείσιμο –σφράγισμα του διάδρομου των Δυτικών Βαλκανίων προηγήθηκαν στην Ρώμη βαριές υπογραφές για την αναβίωση της κατασκευής του νότιου ενεργειακού διαδρόμου «South Stream».<br /><br />Παράξενα πράγματα που όμως εξηγούνται .<br /><br />¨Στην αναβίωση του «νότιου διαδρόμου» ή αλλιώς γνωστού ως «South Stream» προχωράει η Ρωσία με σκοπό τον αποκλεισμό της Τουρκίας από οποιονδήποτε μελλοντικό σχεδιασμό και την παράκαμψη της Ουκρανίας ως διαμετακομιστικού κέντρου του ρωσικού φυσικού αερίου, η οποία έχει πάψει από το 2014 μετά την ανατροπή του τότε νόμιμου προέδρου της χώρας Β.Γιανουκόνβιτς.<br /><br />Μετά την υπογραφή προ δεκαπέντε ημερών στη Ρώμη από την ελληνική ΔΕΠΑ, την ιταλική Edison και την ρωσική Gazprom μνημονίου για την ανάπτυξη αγωγού φυσικού αερίου από την Ελλάδα προς την Ιταλία έρχεται τώρα η Βουλγαρία και ζητά το «ξεπάγωμα» του South Stream όπως δήλωσε σήμερα ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Ενέργειας Yuriy Sentyurin.<br /><br />Δεν ήταν λοιπόν διόλου τυχαία η υπογραφή των τριών εταιριών καθώς συμφώνησαν επί του πρακτέου για την κατασκευή του ρωσικού «νότιου διαδρόμου» από τα βουλγαρικά σύνορα μέχρι την Ιταλία!<br /><br />Στη Βάρνα, προβλέπεται η κατασκευή ενός νέου κόμβου φυσικού αερίου.<br /><br />Η Ελλάδα έχει προσφέρει στην Ρωσία την τεράστια γεωστρατηγική δυνατότητα πρόσβασης προς τη Μεσόγειο Θάλασσα, και παράκαμψης του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων και αποφυγή των τουρκικών «ορέξεων<br /><br />Σε περίπτωση επιδείνωσης των σχέσεών της Ρωσίας με την Τουρκία, η Ελλάδα θα απομείνει ως κύρια χώρα διέλευσης των ρωσικών εμπορευμάτων.<br /><br />Φυσικά εταιρείες σαν την Gazprom και την Edison που είναι κολοσσοί δεν θα προχωρούσαν σε τέτοια συμφωνία εάν δεν γνώριζαν ότι κάτι αλλάζει στην βουλγαρική πλευρά.¨<br /><br />ΚΑΙ έτσι αρχίζουν τα παράξενα στην γειτονία μας… λίγες μέρες μετά τις υπογραφές της συμφωνίας αυτής κλείνει ο διάδρομος των Δυτικών Βαλκανίων και ¨ανοίγουν ¨ εναλλακτικές διαδρομές στους<br />πρόσφυγες στα Αν. Βαλκάνια και προς την μεριά της Ιταλίας – Αλβανίας που τους φέρνουν πιο κοντά , ουσιαστικά διασταυρώνονται τα βήματα τους με τον υπό χάραξη και κατασκευή «South Stream».<br /><br />¨Guardian: Τώρα που έκλεισαν τα Σκόπια, οι πρόσφυγες θα φεύγουν μέσω …Βουλγαρίας, Aλβανίας, Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />¨Το κλείσιμο των συνόρων από τα Σκόπια, την Κροατία και τη Σλοβενία στρέφει πλέον το ενδιαφέρον στις νέες διαδρομές που θα προσπαθήσουν να ακολουθήσουν οι πρόσφυγες για να φτάσουν στην κεντρική και τη βόρεια Ευρώπη. Η Καρλότα Σάμι, εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας, αναφέρει ότι ήδη προετοιμάζονται σχέδια έκτακτης ανάγκης στην περίπτωση που υπάρξουν νέες εναλλακτικές διαδρομές για τη διαφυγή των προσφύγων προς την Ευρώπη. Μια άλλη εναλλακτική διαδρομή θα μπορούσε να είναι μέσω Μαύρης Θάλασσας προς Ουκρανία και τις χώρες των ανατολικών Βαλκανίων, καθώς επίσης και μια δίοδος προς Αλβανία μέσω Ελλάδας.<br /><br />«Η κατάσταση με τους πρόσφυγες, ειδικά στην Ελλάδα, θα χειροτερεύει μέρα με τη μέρα», καταλήγει η Καρλότα Σάμι…<br /><br />Και ένας Σύριος πρόσφυγας που βρίσκεται ήδη στην Γερμανία αναφέρει ότι πιθανές διαδρομές μπορεί να είναι εκτός των άλλων . Μέσω των χερσαίων συνόρων με τη Βουλγαρία.<br /><br />Μέσω της θαλάσσιας διαδρομής προς Ουκρανία και προς τις χώρες των ανατολικών Βαλκανίων (από τη Μαύρη Θάλασσα). ¨<br /><br />Βλέπουμε ότι οι πρόσφυγες έφυγαν από τα σπίτια τους εξ αιτίας του πολέμου που άνοιξε στην Συρία και στο Ιράκ λόγω του ενεργειακού αγωγού που θα ερχόταν από το Κατάρ.<br /><br />Σήμερα οι ίδιοι πρόκειται να διασταυρώσουν τις πορείες τους με ένα άλλο αγωγό στην προσπάθεια τους να βρεθούν στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη μέσω χωρών από όπου θα διέρχεται αυτός ο υψίστης γεωπολιτικής αξίας αγωγός που είναι ο «South Stream».<br /><br />Τελικά φαίνεται ότι αυτοί οι αγωγοί πριν προλάβουν να μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο μεταφέρουν ήδη ανθρώπινο αίμα , πόνο και τραγωδίες στο μεγάλο και απάνθρωπο γεωπολιτικό παιχνίδι που στήθηκε μεταξύ των αντιπάλων που προσπαθεί ο ένας να εξουδετερώσει τον άλλον.<br /><br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a>

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ σύντομα θα διασταυρωθούν με τον υπό αναβίωση «South Stream».

Στην Φώτο αναδεικνύονται οι εναλλακτικές προσφυγικές διαδρομές μετά το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια. Όμως πριν το κλείσιμο –σφράγισμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιφνίδια μετάβαση Ερντογαν στις ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_QXaf2bWfggnZH8Khyphenhyphen-l0iWq0CSYPavwHu7Z8lEYfKy2oL8csOTjfkJTMxnAi0J6CbgMfePgT_VArOHhfhg1DmRojUWgNj1-5MzDmOuBOUSK4lWj7H93V59_Uz1-70sYJhmvhMLvpfqo/s1600/obama_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="439" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_QXaf2bWfggnZH8Khyphenhyphen-l0iWq0CSYPavwHu7Z8lEYfKy2oL8csOTjfkJTMxnAi0J6CbgMfePgT_VArOHhfhg1DmRojUWgNj1-5MzDmOuBOUSK4lWj7H93V59_Uz1-70sYJhmvhMLvpfqo/s640/obama_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /><b>Τι ετοιμάζουν;</b><br /><br />Τελείως ξαφνικά και χωρίς καμία επίσημη προετοιμασία ανακοινώθηκε στην Άγκυρα ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, μεταβαίνει στις ΗΠΑ στις 29 Μαρτίου με 2 Απριλίου σε ένα πολύ μεγάλης σημασίας ταξίδι.<br /><br />Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα, ο Τούρκος πρόεδρος θα μεταβεί στις ΗΠΑ στα πλαίσια της συμμετοχής του στην Διάσκεψη για την Ασφάλεια και την μη διάδοση των Πυρηνικών όπλων, ενώ θα εγκαινιάσει το καινούργιο μεγάλο τζαμί που έχει ανεγερθεί στην αμερικανική πολιτεία του Μέριλαντ. Οι Τούρκοι αναφέρουν ότι τα εγκαίνια αυτού του τζαμιού θα γίνουν μαζί από τον Ερντογάν και τον Αμερικανό πρόεδρο, Μπάρακ Ομπάμα.<br /><br />Το τζαμί αυτό όπως αναφέρεται έγινε με την χρηματοδότηση της Τουρκίας η οποία έχει προσφέρει 100 εκατομμύρια τουρκικές λίρες, ενώ κτίστηκε στα πρότυπα των μουσουλμανικών τεμενών που είχε κτίσει ο γνωστός Οθωμανός, (ελληνικής ή αρμένικης καταγωγής), Μιμάρ Σινάν, ο όποιος έκτισε και το γνωστό Μπλε Τζαμί της Κωνσταντινούπολης. Το τζαμί θα εγκαινιαστεί από το Κέντρο Τουρκοαμερικανικού Πολιτισμού.<br /><br />Πέραν τούτων οι Τούρκοι δίνουν μεγάλη σημασία στην συνάντηση Ερντογάν- Ομπάμα, όπου θα συζητηθούν οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Ο Ερντογάν προσδοκά να καταφέρει ότι δεν κατάφερε μέχρι σήμερα, δηλαδή την αμερικανική βοήθεια στην ολοένα και ενδότερη αντιπαράθεση του με την Ρωσία και εδώ είναι και το επίμαχο σημείο αυτού του αιφνίδιου ταξιδιού. Το μεγάλο πρόβλημα είναι το κουρδικό, όπου εδώ είναι γνωστό πως υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις καθώς οι Τούρκοι θεωρούν τους Κούρδους της Συρίας τρομοκράτες, κάτι στο οποίο δεν συμφωνεί ο Ομπάμα.<br /><br />Η συνάντηση αυτή όπως αναφέρεται, θα κρίνει γενικότερα τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις αλλά και την αντιπαράθεση Τουρκίας Ρωσίας. Ο Ερντογάν παίζει τα τελευταίο του χαρτί με τους Αμερικανούς καθώς έχει στριμωχτεί από τους Ρώσους, ενώ εξακολουθεί να φαντάζει πως είναι ο μεγάλος σουλτάνος της περιοχής, απρόβλεπτος και άκρως επικίνδυνος.<br /><br />ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<div> <br /><a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Αιφνίδια μετάβαση Ερντογαν στις ΗΠΑ

Τι ετοιμάζουν; Τελείως ξαφνικά και χωρίς καμία επίσημη προετοιμασία ανακοινώθηκε στην Άγκυρα ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Erdogan καταστρέφει την Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjh2Eo4MIrcWhTnzVwmrsC2SpbA8lcOb8sP6hyphenhyphenqDe_iTnAQoawdyJHOu6VNCNoabXP2kFNPOWelQZEDNv9um3JAV7lZaEDVn_9qT60b02tq-GjAbPjz6CZtiyAJCrZsFEZZyvlhRIZhhMk/s1600/ERDOGAN+PROSEYXOMENOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjh2Eo4MIrcWhTnzVwmrsC2SpbA8lcOb8sP6hyphenhyphenqDe_iTnAQoawdyJHOu6VNCNoabXP2kFNPOWelQZEDNv9um3JAV7lZaEDVn_9qT60b02tq-GjAbPjz6CZtiyAJCrZsFEZZyvlhRIZhhMk/s1600/ERDOGAN+PROSEYXOMENOS.jpg" /></a></div> <br /> <b><a href="http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/?fa=62938" target="_blank"><span style="color: #990000;">Carnegie Europe</span></a></b><br /> <b><br /></b> <strong>Bayram Balci, research engineer στο Κέντρο Επιστημών Διεθνών Σπουδών</strong><br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan δεν καταστρέφει την Τουρκία, αλλά η συριακή κρίση καταστρέφει όλη τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας.<br /> <br /> Από το 2002 που ήρθε στην εξουσία, ο Erdogan και το κόμμα του Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη (ΑΚΡ) έχουν μεταμορφώσει σημαντικά την Τουρκία, κατά μία θετική και προοδευτική έννοια. Ο Erdogan έχει συμβάλει στην επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με την Ευρώπη, εκσυγχρονίζοντας την τουρκική οικονομία και διαδραματίζοντας έναν σημαντικό ρόλο στο να ενοποιηθούν οι Κούρδοι στην τουρκική κοινωνία και πολιτική. Αυτή η τελευταία συνειδητοποίηση είναι κρίσιμη: ο Erdogan ήταν ο πρώτος Τούρκος ηγέτης που ασχολήθηκε απευθείας με την ηγεσία των ανταρτών του ΡΚΚ, παρά το γεγονός ότι η Τουρκια και οι σύμμαχοί της την θεωρούν μια τρομοκρατική οργάνωση.<br /> <br /> Από το 2011, ο Erdogan έχει αρχίσει να αλλάζει και έχει σταδιακά γίνει αγνώριστος: πιο αυταρχικός, απρόβλεπτος και αναξιόπιστος γα τους συμμάχους της Τουρκίας, και με μικρότερο σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών. Υπό αυτή την έννοια, υπάρχει ένα ισχυρό αίσθημα ότι ο Erdogan καταστρέφει τη σύγχρονη Τουρκία στην οποία συνέβαλε ο ίδιος να δημιουργηθεί.<br /> <br /> Αλλά θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι αυτή η αυταρχική στροφή είναι σύμφυτη με τον Erdoga και το ΑΚΡ. Οι αναλυτές δεν κατορθώνουν να παρατηρήσουν την σύμπτωση μεταξύ δύο μεγάλων γεγονότων που επηρεάζουν την Τουρκία: την έναρξη του αυταρχισμού του Erdogan και της συριακής κρίσης, στην οποία η Τουρκία έχει αναπόφευκτα εμπλακεί. Ο Erdogan δεν είναι δικτάτορας από τη φύση του, αλλά έχει μεταμορφωθεί σε έναν αυταρχικό ηγέτη λόγω της συριακής κρίσης. Αυτό που κάνει ο Erdogan είναι να συντηρήσει την τουρκική εδαφική ακεραιότητα με πιθανώς αυταρχικές μεθόδους που θα μπορούσαν να επιδεινώσουν την κατάσταση.<br /> <br /> <strong>Dimitar Bechev, επισκέπτης υπότροφος στο Minda de Gunzburg Center Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Harvard.</strong><br /> <br /> Ακόμη και στην Τουρκία, όπου οι απόψεις είναι εμφανώς πολωμένες, δύο πράγματα δεν χωρούν αμφιβολία. Το ένα είναι ότι η μεγάλη προσωπικότητα του προέδρου Receo Tayyip Erdogan έχει έλθει για να κυριαρχήσει στην πολιτική. Ακόμη και χωρίς μια επίσημη συνταγματική αλλαγή, ο θρίαμβος του κόμματός του στις εκλογές του Νοεμβρίου 2015, εγκαινίασαν μια προεδρική δημοκρατία. Η άλλη αλήθεια είναι ότι αντί να μεταμορφώσει τους γείτονές της σύμφωνα με την δική της εικόνα, η Τουρκία τώρα εισάγει προβλήματα από την ευμετάβλητη Μέση Ανατολή. Η σταθερότητα που υποσχέθηκε ο Erdogan στους ψηφοφόρους του, έχει αποδειχθεί απατηλή, και ως ηγέτης του έθνους, φέρει την ευθύνη.<br /> <br /> Το ρίσκο δεν είναι μια κατάρρευση του τουρκικού κράτους αλλά μια επιστροφή στη δεκαετία του ’90. Υπό τον πρώην πρόεδρο Turgut Ozal, η Τουρκία ήταν γεμάτη αυτοπεποίθηση και δυναμισμό. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας, η χώρα βυθίστηκε σε δυσεπίλυτα προβλήματα, αν μη τι άλλο το κουρδικό ζήτημα και τις τεταμένες σχέσεις με την Δύση. Αν και τα επεισοδιακά υπουργικά συμβούλια εκείνης της εποχής έχουν ξεθωριάσει από τη μνήμη, υπάρχει μια αίσθηση του déjà vu. Και μπορεί να γίνει πολύ χειρότερο εάν η τουρκική οικονομία πέσει θύμα της πολιτικής, όπως τότε. Είναι ως εκ τούτου συμφέρον του Erdogan να αποφύγει να μπλεχθεί με οικονομικές αποφάσεις. Αν και είναι μακριά από μια λαμπρή επιτυχία, η Τουρκία δεν είναι μια αποτυχία, όσο συνεχίζει να αναπτύσσεται.<br /> <br /> <strong>Kristian Brakel, διευθυντής του Heinrich Boll Foundation στην Κωνσταντινούπολη</strong><br /> <br /> Είτε θέλετε να δείτε τον Τούρκο πρόεδρο Erdogan ως σωτήρια ή ως μάστιγα τα σύγχρονης Τουρκίας εξαρτάται από το που στέκεσαι πολιτικά. Με την ιδιαίτερα πολωμένη πολιτική της Τουρκίας, είναι κάποιες φορές ελκυστικό να φορτωθούν όλα τα δεινά στον Erdogan, αλλά δεν θα πρέπει κανείς να ξεχνά ότι σχεδόν το 50% των ψηφοφόρων, εξέλεξαν το κόμμα του στις εκλογές του Νοεμβρίου. Αυτή η αναμέτρηση δεν ήταν δίκαιη, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι πολλοί Τούρκοι βλέπουν τον πρόεδρό τους ως τον άνθρωπο που έδωσε ώθηση στην χώρα τους από το τέλμα στο οποίο βρισκόταν, και την έφερε στην ομάδα των 20 μεγαλύτερων οικονομιών παγκοσμίως. Για μια πλειοψηφία των Τούρκων, οι ζωές τους είναι απλώς καλύτερες από ό,τι ήταν πριν από 15 χρόνια.<br /> <br /> Η κατάσταση είναι διαφορετική για εκείνους που είναι ενεργοί στην αντιπολίτευση ή που ονειρεύονται την Τουρκία ως μια φιλελεύθερη δημοκρατία και όχι ένα κράτος στο οποίο ο πρόεδρος ενεργεί ως ένας πατέρας όλων που πιστεύει ότι τα θέματα εξαρτώνται από την σοφή καθοδήγησή του. Με τον αρχηγό του κράτους να χάνεται όλο και περισσότερο στην δική του κοσμοθεωρία, με λίγους ανθρώπους στον κύκλο του που να μπορούν να ασκήσουν κριτική στην πορεία του, ο κύριος κίνδυνος για την Τουρκία είναι ότι ο Erdogan είναι ο μόνος κριτής για πολλές πολιτικές αποφάσεις. Το γεγονός ότι οι περισσότεροι φορείς χάραξης πολιτικής φαίνεται να εξαρτώνται από τις ιδέες του Erdogan και την εύθικτη προσωπικότητά του, ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την χώρα, ιδιαίτερα για την όλο και περισσότερο παράλογη εξωτερική πολιτική.<br /> <br /> Αυτό είναι ιδιαίτερα αλήθεια σε μια στιγμή που οι περισσότερες από τις στρατηγικές εξωτερικής πολιτικής του προέδρου –είτε είναι η συμμαχία της Τουρκίας με την Ρωσία είτε η σχεδιαζόμενη ανατροπή του προέδρου της Συρίας, Bashar al-Assad- καταρρέουν, αφήνοντας την Τουρκία απομονωμένη και με λίγους πραγματικούς φίλους. Μόνο η ΕΕ έχει μείνει ως ένας διστακτικός σύζυγος σε έναν άβολο γάμο.<br /> <br /> <strong>Bahadir Kaleagasi, Διεθνής συντονιστής του Τουρκικού Βιομηχανικού και Επιχειρηματικού Συνδέσμου (TUSIAD)</strong><br /> <br /> Το κόστος αποκλεισμού της Τουρκίας από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι πολύ υψηλό τόσο για τους πολίτες της ΕΕ όσο και για αυτούς της Τουρκίας. Εάν η Τουρκία είχε εμπλακεί στη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ από το 2005 που ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις -σε ζητήματα από την εξωτερική πολιτική και τους μετανάστες μέχρι την οικονομική ανάπτυξη και την ενέργεια- η σημερινή εικόνα θα ήταν διαφορετική. Η ΕΕ θα ήταν μια καλύτερη παγκόσμια δύναμη, και η Τουρκία θα ήταν μια ισχυρότερη ευρωπαϊκή δημοκρατία, επιδεικνύοντας μεγαλύτερη σύγκλιση με τις ευρωπαϊκές αξίες και συμφέροντα. Τα αποτελέσματα των δοκιμών της αποτυχημένης πολιτικής της ΕΕ σε σχέση με την Τουρκία, είναι σαφή.<br /> <br /> Στο μεταξύ, το ζήτημα μιας πιθανής βρετανικής εξόδου από την ΕΕ έχει επισπεύσει μια εξέλιξη προς μια ένωση που χαρακτηρίζεται από διαφοροποιημένη ενοποίηση, και τελικά από δύο κύκλους: η πλήρης ΕΕ και η πιο ομοσπονδιακή ευρωζώνη του πυρήνα. Αυτή η προοπτική καθιστά την ευρωπαϊκή ενοποίηση της Τουρκίας δυνατή για άλλη μία φορά. Και για μια ακόμη φορά, η ΕΕ μπορεί να ασκήσει μετασχηματιστική δύναμη στην Τουρκία. Αυτή η θετική επιρροή είναι επίσης μια πολιτική που δοκιμάστηκε -με επιτυχία- από τα μέσα της δεκαετίας 1990 μέχρι τα μέσα του 2000.<br /> <br /> Ωστόσο, εξαιτίας του θολού οράματος, της αδύναμης δημιουργικότητας και της διστακτικής δράσης, η Ευρώπη ρισκάρει τώρα να καταστρέψει το μέλλον της. Το πρόβλημα αφορά όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας. Αυτό δεν αφορά μόνο τις προκλήσεις των προσφύγων ή της ασφάλειας, αλλά επίσης τις τεράστιες ευκαιρίες που απορρέουν από τις ριζικές αλλαγές στην κοινωνία: την ψηφιακή οικονομία, την πράσινη ενέργεια, τις έξυπνες πόλεις και ούτω καθεξής. Αυτές οι αλλαγές απαιτούν όλες πιο έξυπνη δημοκρατία και μια πιο έξυπνη Ευρώπη. Ένα από τα έξυπνα εργαλεία δράσης είναι περισσότερη Ευρώπη και για την Τουρκία και για την ΕΕ.<br /> <br /> <strong>Renad Mansour, El-Erian fellow στο Carnegie Middle East Center</strong><br /> <br /> Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εικόνα της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή έχει πληγεί τελευταία. Από τις ευρείες κατηγορίες για συνενοχή που διευκόλυναν τις ροές των αυτοαποκαλούμενων μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία (και πίσω) στην καταδίκη των επιθέσεων εναντίον της κουρδικής πολιτικής αντιπολίτευσης, ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan όλο και περισσότερο θεωρείται ως ένας ακόμη ηγέτης που έχει φθαρεί από την μακρά παραμονή στην εξουσία.<br /> <br /> Σήμερα, για να εξαλείψει τους ελέγχους, ελέγχει τον στρατό και το δικαστικό σύστημα και παρεμβαίνει στα ΜΜΕ. Ο ίδιος δικαιολογεί αυτές τις αντιδημοκρατικές τάσεις, επισημαίνοντας την εκλογική επιτυχία. Ωστόσο, αυτές οι πολιτικές έρχονται σε αντίθεση με τον Erdogan των πρώτων ημερών, όταν η πρωθυπουργία του λειτούργησε σαν ελπίδα για την ισλαμική δημοκρατία που δίνει προτεραιότητα στην οικονομική πρόοδο και στην διευκόλυνση των μειονοτήτων.<br /> <br /> Για τους Κούρδους της Τουρκίας, η αρχή του 2016 είναι το ακριβώς αντίθετο από τις αρχές του 2015. Την ίδια περίοδο πέρυσι, το φιλό-κουρδικό Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (HDP) προετοιμαζόταν να συμμετέχει στις εκλογές του Ιουνίου 2015 για να εκπροσωπήσει τους Κούρδους. Το κόμμα τελικά κέρδισε το 13% των ψήφων, και για πρώτη φορά οι Κούρδοι είχαν την δική τους εκπροσώπηση στο τουρκικό κοινοβούλιο. Για το κουρδικό εθνικιστικό κίνημα, η θεσμική πολιτική αντικατέστησε την βία.<br /> <br /> Αυτά όλα άλλαξαν όταν ο Erdogan, απογοητευμένος από τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου 2015, όταν το ΑΚΡ απέτυχε να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή, ξεκίνησε μια εκστρατεία για να το εμποδίσει αυτό και προκάλεσε την στρατιωτική πτέρυγα του κινήματος. Ως εκ τούτου, η βία έχει επιστρέψει και το τουρκικό κράτος βρίσκεται ξανά σε πόλεμο.<br /> <br /> <strong>Kati Piri, μέλος της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου</strong><br /> <br /> Η Τουρκία διέρχεται ταραχώδεις καιρούς. Εάν αυτό δικαιολογεί το ερώτημα παραπάνω, θα το αποφασίσει το τουρκικό εκλογικό σώμα.<br /> <br /> Ως εισηγήτρια για την Τουρκία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παρουσίασα το προσχέδιο της ετήσιας έκθεσης προόδου για την χώρα στις 16 Φεβρουαρίου. Ενώ επαίνεσα την προθυμία της Τουρκίας να φιλοξενήσει εκατομμύρια πρόσφυγες από την Συρία και χαιρέτισα την συνεργασία μεταξύ της Άγκυρας και των Βρυξελλών για την διαχείριση της ροής των αιτούντων ασύλου, είμαι επίσης επικριτική. Υπάρχουν αρνητικές εξελίξεις αναφορικά με το κράτος δικαίου -ιδιαίτερα αναφορικά με την ελευθερία των media. Η επιδείνωση της ελευθερίας του Τύπου φαίνεται να είναι μέρος μιας ευρύτερης τάσης στην κατεύθυνση της περισσότερο προεδρικής και αυταρχικής εξουσίας.<br /> <br /> Στη Νοτιοανατολική Τουρκία, η βία έχει ξεσπάσει και πάλι μεταξύ των ανταρτών του ΡΚΚ και των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας. Ενώ οι τουρκικές αρχές έχουν κάθε δικαίωμα να πολεμήσουν την τρομοκρατία, είναι σαφές ότι το κουρδικό ζήτημα μπορεί να επιλυθεί μόνο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Πολλές ζωές, και από τις δύο πλευρές, έχουν ήδη καταστραφεί από αυτή την διαμάχη που διαρκεί δεκαετίες. Ως εκ τούτου, πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να επιστρέψουν στον διάλογο.<br /> <br /> Τέλος, ειλικρινά ελπίζω ότι η αναταραχή στην Τουρκία δεν θα είναι επιζήμια για την συνεχιζόμενη -και πολύ θετική- ειρηνευτική διαδικασία στο διαιρεμένο νησί της Κύπρου.<br /> <br /> <strong>Gianni Riotta, μέλος του Council on Foreign Relations</strong><br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan έδωσε στον κόσμο την πρώτη γεύση του πειράματός του με τον ήπιο ισλαμισμό το 2003 ως πρωθυπουργός. Έκτοτε, έχει μαλώσει με φίλους και εχθρούς, εναλλασσόμενος μεταξύ υποσχέσεων και απειλών ενώ παράλληλα οδηγεί την χώρα προς ένα αυταρχικό καθεστώς. Οι αποτυχημένες αραβικές επαναστάσεις, η σύγκρουση σουνιτών-σιιτών, η άνοδος του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους, και η έξοδος των προσφύγων από τον πόλεμο στη Συρία, έχουν δώσει στον Erdogan πολλές κάρτες για να παίζει.<br /> <br /> Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ είναι πολύ λιγότερο διατεθειμένες σε σχέση με το παρελθόν, να αμφισβητήσουν το αβυσσαλέο ρεκόρ του Erdogan στα ανθρώπινα δικαιώματα. Στις 28 Φεβρουαρίου, καυχήθηκε ότι δεν θα σεβαστεί την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας για να αφήσει ελεύθερους δύο δημοσιογράφους της Cumhuriyet, οι οποίοι κρατούνταν εξαιτίας της δημοσίευσης άρθρων για φερόμενα τουρκικά όπλα που πέρασαν λαθραία στους υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία. Στην βίαιη ατμόσφαιρα τύπου Game of Thrones, που πλήττει τώρα την περιοχή, ο Erdogan προκαλεί την αυξανόμενη επιρροή του Ρώσου προέδρου Putin στην Μέση Ανατολή, ενώ διεξάγει έναν προσωπικό πόλεμο εναντίον των Κούρδων.<br /> <div style="text-align: justify;"> Η Ευρώπη έχασε μια χρυσή ευκαιρία να ορίσει μια διαδρομή για την Τουρκία –ίσως όχι μια λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας, αλλά μια διαδικασία που θα δεσμεύσει την Άγκυρα σε ένα κοινό περιβάλλον. Αυτή η ανόητη στάση, έδωσε στον Erdogan μια δικαιολογία για να παίξει τον Οθωμανό αυτοκράτορα, χρησιμοποιώντας περήφανες τουρκικές παραδόσεις προς όφελός του. Το αποτέλεσμα είναι ένα άγριο, βίαιο θέατρο στο οποίο οι τρομοκράτες αναπτύσσουν τα όπλα τους, οι ξένες δυνάμεις προσπαθούν να στρέψουν την Τουρκία προς τα δικά τους συμφέροντα, και η μετριοπαθής αντιπολίτευση έχει να διαδραματίσει έναν ακόμη μικρότερο ρόλο.</div> <div style="text-align: justify;"> Όπως πολλοί ηγέτες της Μέσης Ανατολής, ο Erdogan είναι τώρα ένας άνθρωπος που έχει περάσει η εποχή του, με παρωχημένες ιδέες και αξίες. Ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί οποιαδήποτε αξιόπιστη, βιώσιμη εναλλακτική στην εξουσία.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Marietje Schaake, αντιπρόεδρος της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ</strong><br /> <strong><br /></strong> Στις 25 Φεβρουαρίου, το συνταγματικό δικαστήριο της Τουρκίας αποφάσισε ότι οι δημοσιογράφοι Can Dundar και Erdem Gul, οι οποίοι φυλακίστηκαν για ένα δημοσίευμα που αναφέρει πως η Άγκυρα είχε προσπαθήσει να μεταφέρει όπλα στους Ισλαμιστές στην Συρία, θα πρέπει να απελευθερωθούν. Η ανακούφιση που αισθάνθηκαν πολλοί Τούρκοι με την απόφαση, γρήγορα επισκιάστηκε. Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan απάντησε δηλώνοντας ότι "ούτε θα υπακούσει ούτε θα σεβαστεί" την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου.</div> <div style="text-align: justify;"> Ας το σκεφτούμε για λίγο. Αυτές οι λέξεις συνοψίζουν το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας. Αυτά τα λόγια "πέρασαν" από το επίσημο account της τουρκικής προεδρίας στο twitter, μαζί με μια πλήρη ανακοίνωση. Ένα σαφές μήνυμα στον κόσμο επιβεβαιώνει ότι ούτε το κράτος δικαίου ούτε ο διαχωρισμός των εξουσιών γίνονται σεβαστά στην Τουρκία. Οι προσωπικές επιθέσεις σε δημοσιογράφους ή σε προσωπικότητες της αντιπολίτευσης, έχουν πολύ συχνά οδηγήσει σε άμεσες συλλήψεις. Επίσης έχουν μια άσχημη επίδραση στον συνολικό πληθυσμό και καταλήγουν σε αυτό-λογοκρισία.</div> <div style="text-align: justify;"> Το επικίνδυνο, αρνητικό σπιράλ μπορεί να σταματήσει μόνο από τους ανθρώπους στην Τουρκία. Καμία εξωτερική οντότητα δεν μπορεί να αποφασίσει την μοίρα της χώρας, αλλά η ΕΕ πρέπει τουλάχιστον να στηρίξει τις αρχές της και να μην τις θέσει σε κίνδυνο, όπως έκανε με την συμφωνία του Νοεμβρίου 2015. Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν περισσότερη στήριξη μεταξύ των Τούρκων για την ένταξη στην ΕΕ, και η ειρηνική ανυπακοή προσφέρει ελπίδα ότι κανένας δεν μπορεί να καταστρέψει την υπόσχεση μιας δημοκρατικής Τουρκίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Αλλά δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Μόνο η διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και ο σεβασμός των δημοκρατικών αρχών με λόγια και με πράξεις, μπορεί να αποτρέψει τον αυταρχισμό από το να βγει εκτός ελέγχου.<br /> <br /></div> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Erdogan καταστρέφει την Τουρκία;

Carnegie Europe Bayram Balci, research engineer στο Κέντρο Επιστημών Διεθνών Σπουδών Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan δεν κατα...

Διαβάστε την συνέχεια