Το μεγάλο φιάσκο της Μοσάντ! Το κρυφό σχέδιο για το Ιράν που κατέρρευσε σε τρεις εβδομάδες.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80%20%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%BF%CF%85.jpg?itok=bXDInM_Z" width="755" /><br />Γιατί οι Ιρανοί δεν βγήκαν στους δρόμους παρά τους βομβαρδισμούς<br />Φαίνεται πως οι μεγάλοι παίκτες στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ πιάστηκαν αδιάβαστοι, ποντάροντας σε ένα χαρτί που αποδείχθηκε «τζούφιο».<br /><br />Στην καρδιά ενός πολέμου που ήδη συγκλονίζει τη Μέση Ανατολή, αποκαλύπτεται τώρα ένα από τα πιο επικίνδυνα στρατηγικά σφάλματα της σύγχρονης ιστορίας. Εκεί που οι μυστικές υπηρεσίες συναντούν την πολιτική φιλοδοξία, γεννήθηκε το σχέδιο του Νταβίντ Μπαρνέα, του επικεφαλής της Μοσάντ, το οποίο υποσχόταν μια «εύκολη» και «καθαρή» νίκη επί του Ιράν μέσω της εσωτερικής κατάρρευσης. Όμως, τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, η πραγματικότητα αποδεικνύεται ένας παγερός εφιάλτης για τους εμπνευστές της εισβολής.<br /><br />Ο Μπαρνέα, γεμάτος αυτοπεποίθηση, διαβεβαίωσε την ηγεσία του Ισραήλ αλλά και το επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ ότι το καθεστώς της Τεχεράνης ήταν ένας «χάρτινος πύργος». Το σχέδιο ήταν απλό αλλά και αφελές, με μερικές ημέρες καταιγιστικών πλήξεων και στοχευμένων δολοφονιών θα ήταν αρκετές για να βγει ο ιρανικός λαός στους δρόμους και να ανατρέψει τους μουλάδες.<br /><br />Η θεωρία ήταν ότι ο λαός, καταπιεσμένος από τη θεοκρατία, θα έβρισκε την ευκαιρία να ανατρέψει το καθεστώς αν η ηγεσία του αποκεφαλιζόταν στρατιωτικά.Ο Τραμπ, γοητευμένος από την ιδέα μιας «γρήγορης νίκης», έφτασε στο σημείο να καλέσει τους Ιρανούς στο πρώτο του διάγγελμα να «πάρουν την κυβέρνηση στα χέρια τους», την ώρα που τους ζητούσε να κρυφτούν από τα αμερικανικά αεροπλάνα.<br /><br />Η πίστη σε αυτό το σενάριο ήταν τόσο ισχυρή, που ο Τραμπ, στο πρώτο του διάγγελμα με την έναρξη του πολέμου, κάλεσε ευθέως τους Ιρανούς να «πάρουν την κυβέρνησή τους στα χέρια τους», την ίδια στιγμή που τους προειδοποιούσε να αναζητήσουν καταφύγιο από τους επερχόμενους βομβαρδισμούς. Ήταν μια κίνηση που φανέρωνε την απόλυτη πεποίθηση ότι η Μοσάντ είχε ήδη προετοιμάσει το έδαφος. Όμως, οι αναλυτές της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας AMAN και πολλοί Αμερικανοί αξιωματούχοι παρακολουθούσαν με σκεπτικισμό, προειδοποιώντας ότι κανένας λαός δεν βγαίνει στους δρόμους για να διαδηλώσει την ώρα που πέφτουν βόμβες πάνω από το κεφάλι του.<br /> Σκληρή η πραγματικότητα των ερειπίων<br /><br />Τρεις εβδομάδες μετά, η «μεγάλη εξέγερση» παραμένει ένα φάντασμα. Οι New York Times αποκαλύπτουν ότι η θεοκρατική κυβέρνηση, αντί να καταρρεύσει, συσπειρώθηκε. Ο φόβος της κρατικής καταστολής και η εθνική ενότητα απέναντι στον ξένο εισβολέα αποδείχθηκαν ισχυρότερα από τις υποσχέσεις της Μοσάντ. Οι Ιρανοί πολίτες, υπό το κράτος των βομβαρδισμών, προτίμησαν την επιβίωση από την επανάσταση, αφήνοντας τους σχεδιαστές του πολέμου στην Ουάσιγκτον να αναρωτιούνται τι πήγε στραβά.<br /><br />Το «Κουρδικό χαρτί» και το Τουρκικό «Όχι»<br /><br />Το σχέδιο περιλάμβανε και τη χρήση Κούρδων πολιτοφυλάκων από το Βόρειο Ιράκ ως «αιχμή του δόρατος». Όμως, αυτό το «χαρτί» κάηκε πριν καν παιχτεί. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, φοβούμενοι μια γενικευμένη ανάφλεξη, έκαναν πίσω, ενώ η Τουρκία έστειλε ξεκάθαρο τελεσίγραφο: «Μην τολμήσετε να στηρίξετε κουρδική κίνηση». Ακόμα και οι ίδιοι οι Κούρδοι ηγέτες, όπως ο Μπαφέλ Ταλαμπανί, κατάλαβαν ότι μια δική τους εισβολή θα έκανε τους Ιρανούς να ενωθούν ακόμα περισσότερο γύρω από την κυβέρνησή τους.<div><br />Απογοήτευση και «κατόπιν εορτής» κριτική<br /><br />Στο παρασκήνιο, ο Νετανιάχου εκφράζει πλέον ανοιχτά την απογοήτευσή του για τις προβλέψεις της Μοσάντ που δεν επιβεβαιώθηκαν. «Δεν μπορείς να κάνεις επαναστάσεις μόνο από τον αέρα», παραδέχθηκε πρόσφατα, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια χερσαία διάσταση του πολέμου που κανείς δεν ήθελε στην αρχή. Η ανησυχία στην Ιερουσαλήμ είναι διάχυτη, αν ο Τραμπ αντιληφθεί ότι το σχέδιο για «εσωτερική κατάρρευση» απέτυχε, ίσως τερματίσει τη σύγκρουση πριν επιτευχθούν οι στρατιωτικοί στόχοι, αφήνοντας το Ισραήλ έκθετο. Ωστόσο, παλιοί γνώστες της Μοσάντ, όπως ο Γιόσι Κοέν, είχαν προειδοποιήσει εδώ και χρόνια, το χάσμα μεταξύ των επιθυμιών μας και της πραγματικότητας στο Ιράν είναι τεράστιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μεγάλο φιάσκο της Μοσάντ! Το κρυφό σχέδιο για το Ιράν που κατέρρευσε σε τρεις εβδομάδες.

Γιατί οι Ιρανοί δεν βγήκαν στους δρόμους παρά τους βομβαρδισμούς Φαίνεται πως οι μεγάλοι παίκτες στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ πιάστηκα...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Γιατί η Ρωσία ανησυχεί για την τύχη του Ιράν. Πώς μπορεί να επηρεαστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/02/putin.webp"><img height="124" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/02/putin-696x431.webp" width="747" /></a><br /><br />Στις 28 Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν μια εκστρατεία βομβαρδισμών μεγάλης κλίμακας εναντίον του Ιράν, σκοτώνοντας τον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και δεκάδες ανώτερους ηγέτες της χώρας ήδη από την πρώτη μέρα.<br /><br />Σύμφωνα με την κυβέρνηση Τραμπ, στόχος αυτής της εκστρατείας είναι η αποδυνάμωση της ικανότητας του Ιράν να διεξάγει πόλεμο. Αυτό περιλαμβάνει την αποδυνάμωση του προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου, των συστημάτων και των δυνατοτήτων ανάπτυξης πυραύλων, καθώς και της ικανότητάς του να εξοπλίζει δυνάμεις-αντιπροσώπους σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Το Ιράν ανταποκρίθηκε επιτιθέμενο σε αμερικανικές βάσεις σε ολόκληρη την περιοχή, καθώς και σε γειτονικές χώρες.<div><br />Η σημασία του Ιράν<br /><br />Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η άνοδος των τιμών του πετρελαίου και η ανανεωμένη προσοχή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να προσφέρουν στη Ρωσία πλεονέκτημα στον πόλεμο της κατά της Ουκρανίας. Αν και αυτό μπορεί να αποδειχθεί αληθές βραχυπρόθεσμα, η άποψη αυτή παραβλέπει μια πιθανή στρατηγική συνέπεια της προθυμίας των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τη «διπλωματία των κανονιοφόρων» και στοχευμένη στρατιωτική ισχύ για να αναδιαμορφώσουν τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ καταφέρουν να υποβαθμίσουν σημαντικά τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν και να αποδυναμώσουν το καθεστώς, αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στη σταδιακή αποδυνάμωση του γεωστρατηγικού οικοσυστήματος που έχει βοηθήσει τη Ρωσία να αντέξει τη δυτική πίεση από την εισβολή της στην Ουκρανία. Η ικανότητα της Ρωσίας να διατηρήσει την πολεμική της προσπάθεια εξαρτάται όχι μόνο από τη δυναμική στο πεδίο της μάχης, αλλά και από ένα δίκτυο πολιτικών συμμαχιών, οικονομικών δεσμών και στρατιωτικής συνεργασίας.<br /><br />Όλα αυτά βοηθούν τη Μόσχα να παρακάμψει τις δυτικές κυρώσεις, να μετριάσει τη διπλωματική πίεση και να ενισχύσει το αφήγημα μιας αναδυόμενης πολυπολικής παγκόσμιας τάξης. Οι επιθέσεις κατά του Ιράν δεν έγιναν εν κενώ, όμως. Όπως αποδείχθηκε πρόσφατα στη Βενεζουέλα με την ανατροπή του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο και την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με τις ΗΠΑ, τα μέλη αυτού του ευρύτερου γεωστρατηγικού οικοσυστήματος ενδέχεται να αποδυναμώνονται ή να αναπροσανατολίζονται.</div><div><br />Η Ομάδα «CRINK»<br /><br />Υποθέτοντας ότι η Δύση θα συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία και να ασκεί πίεση στη Μόσχα, η σταδιακή αποδυνάμωση των εταίρων της ρωσικής συμμαχίας θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει το στρατηγικό περιβάλλον γύρω από τον πόλεμο και να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη πορεία του. Το Κρεμλίνο παρουσιάζει τον πόλεμο του στην Ουκρανία ως μέρος ενός ευρύτερου αγώνα κατά της δυτικής κυριαρχίας. Αυτή η αφήγηση έχει κερδίσει έδαφος στον «Παγκόσμιο Νότο», ιδίως μεταξύ των θυμάτων της αποικιοκρατίας.<br /><br />Η συνεχιζόμενη ικανότητα της Ρωσίας να αντέχει στη δυτική πίεση προσδίδει αξιοπιστία στην ιδέα μιας αναδυόμενης πολυπολικής παγκόσμιας τάξης, όπου η Δύση δεν διαθέτει πλέον την ίδια επιρροή για να διαμορφώνει τις παγκόσμιες υποθέσεις. Αυτή η ιδέα χαίρει αποδοχής από μεγάλο μέρος του μη δυτικού κόσμου και υποστηρίζεται ενεργά από μια συμμαχία αντιδυτικών κρατών, την οποία ορισμένοι έχουν ονομάσει «CRINK» — μια ομάδα που αποτελείται από την Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα.<br /><br />Μαζί, η «CRINK» αποτελεί έναν άξονα που αντισταθμίζει τη δύναμη της Δύσης, βοηθώντας τα μέλη της να παρακάμπτουνκυρώσεις και να αντιστέκονται στη στρατιωτική και κανονιστική κυριαρχία της Δύσης. Στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, η Βόρεια Κορέα έχει προμηθεύσει τη Μόσχα με πυρομαχικά και στρατεύματα, ενώ το Ιράν την έχει εφοδιάσει με drones Shahed και στρατιωτική τεχνολογία. Η Κίνα έχει αγοράσει τεράστιες ποσότητες ρωσικού πετρελαίου και έχει παράσχει στο Κρεμλίνο τεχνολογία διπλής χρήσης.<br /><br />Ρωσία και Μέση Ανατολή<br /><br />Αυτές οι χώρες, μαζί με πολλές άλλες στον Παγκόσμιο Νότο, έχουν λειτουργήσει ως εναλλακτικοί εμπορικοί εταίροι για τη Ρωσία, βοηθώντας το Κρεμλίνο να αποφύγει τις κυρώσεις. Και παρότι δεν υποστηρίζουν ανοιχτά τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ομάδα ενδιαφέρεται να βοηθήσει τη Μόσχα να αντέξει την πίεση της Δύσης, προκειμένου να αποδυναμώσει την ισχύ της. Έτσι, η Ρωσία κατάφερε να αποφύγει την πλήρη απομόνωση, αφήνοντας το Κρεμλίνο καλύτερα εξοπλισμένο για να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, η Ρωσία έχει αναδειχθεί σε εναλλακτικό συνομιλητή έναντι των δυτικών δυνάμεων. Διατηρεί μια προσεκτική ισορροπία στις σχέσεις της με το Ιράν και τις μοναρχίες του Κόλπου. Αυτή η προσέγγιση έχει επιτρέψει στη Ρωσία να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή, οδηγώντας σε αύξηση του εμπορίου και της συνεργασίας, ενώ παράλληλα ενισχύει την εικόνα μιας αναδυόμενης πολυπολικής τάξης, στην οποία η κυριαρχία της Δύσης σταδιακά εξασθενεί.<br /><br />Οι συνέπειες ενός πολέμου στο Ιράν περιλαμβάνουν την αποδυνάμωση της διπλωματικής ισορροπίας της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και της επιρροής της επί ενός βασικού εταίρου. Η υποστήριξη της Ρωσίας προς την Τεχεράνη στον τομέα των πληροφοριών, ενώ οι ιρανικές επιθέσεις επηρεάζουν άμεσα τα κράτη του Κόλπου, κινδυνεύει να υπονομεύσει την αντίληψη για την ουδετερότητα της Ρωσίας στην περιοχή, ενώ η αδυναμία της Μόσχας να παράσχει πιο άμεση υποστήριξη στο Ιράν καταδεικνύει τα όρια της περιφερειακής επιρροής της.</div><div><br />«Διπλωματία του εξαναγκασμού»<br /><br />Εν τω μεταξύ, έχει παρουσιαστεί μια διπλωματική ευκαιρία για την Ουκρανία. Το Κίεβο είναι πλέον κορυφαίος εμπειρογνώμονας στην αντιμετώπιση των ιρανικής κατασκευής drone Shahed, λόγω της εκτεταμένης χρήσης τους από τη Ρωσία στο πεδίο της μάχης. Η Ουκρανία παρέχει πλέον υποστήριξη στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις χώρες του Κόλπου που αντιμετωπίζουν παρόμοιες απειλές, κάτι που μπορεί να ενισχύσει τη διπλωματική της θέση στην περιοχή και ενδεχομένως να εξασφαλίσει πρόσθετη στρατιωτική υποστήριξη.<br /><br />Η εμφανής απειλή για την ασφάλεια που αντιμετωπίζουν οι χώρες του Κόλπου είναι πιθανό να τις ωθήσει πιο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Σε αυτό το πλαίσιο, οι πρόσφατες διπλωματικές πρωτοβουλίες της Ρωσίας για τη μεσολάβηση στις περιφερειακές εντάσεις, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει το Ιράν με πληροφορίες, επισκιάζονται από την παροχή στρατιωτικής και τεχνικής υποστήριξης από την Ουκρανία.<br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν φαίνεται να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στροφής στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, η οποία επικεντρώνεται στη διπλωματία του εξαναγκασμού, στην οικονομική πίεση και σε στοχευμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις, με σκοπό τη διαμόρφωση του διεθνούς περιβάλλοντος στο πλαίσιο ενός παραδοσιακού ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Αντί να εστιάζει στην προώθηση της δημοκρατίας ή σε πρωτοβουλίες εθνικής ανοικοδόμησης που χαρακτήρισαν μεγάλο μέρος της μεταψυχροπολεμικής εποχής, η κυβέρνηση Τραμπ ασκεί συνεχή πίεση σε αντίπαλα καθεστώτα, προκειμένου να τα εξαναγκάσει να συνεργαστούν με την Ουάσιγκτον.</div><div><br />Αναδιαμόρφωση ισορροπιών<br /><br />Ο ευρύτερος στόχος είναι η αναδιαμόρφωση της ισορροπίας δυνάμεων στο Δυτικό Ημισφαίριο, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους, επιτρέποντας στην Ουάσιγκτον να επικεντρώσει περισσότερους πόρους στον Ινδο-Ειρηνικό, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν τον σημαντικότερο μακροπρόθεσμο ανταγωνιστή τους.<br /><br />Όσον αφορά τον πόλεμο στο Ιράν, μια επιτυχημένη αλλαγή καθεστώτος θα ήταν ένα πολύ περίπλοκο και αβέβαιο εγχείρημα. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ενδέχεται να καταφέρουν να αποδυναμώσουν την ικανότητα του Ιράν να διεξάγει πόλεμο και να περιορίσουν τη συνολική στρατιωτική επιρροή του καθεστώτος, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Αλλού, η ανανεωμένη διπλωματική εμπλοκή των ΗΠΑ με τη Βενεζουέλα μετά την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο από την εξουσία επηρεάζει τον προσανατολισμό της χώρας αυτής, ενός πρώην σημαντικού εταίρου της Ρωσίας στο δυτικό ημισφαίριο.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ ισχυρίζεται ότι έχει στρέψει το βλέμμα της προς την Κούβα, η οποία βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης, καθώς έχει διακοπεί η κύρια πηγή οικονομικής στήριξής της από τη Βενεζουέλα. Συνολικά, η αποδυνάμωση ή ο αναπροσανατολισμός αυτών των εθνικών κρατών θα μπορούσε να σημαίνει μια σταδιακή διάσπαση του χαλαρού συνασπισμού χωρών που υποστηρίζουν τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της Ρωσίας.</div><div><br />Όπως… Ψυχρός Πόλεμος<br /><br />Αυτή η πολιτική δεν είναι καινούργια. Καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ προσπάθησαν επίσης να διαμορφώσουν την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων επηρεάζοντας τη στάση άλλων κρατών, χρησιμοποιώντας κατά καιρούς ρητά μέτρα εξαναγκασμού. Ακόμη και αν ο κύριος στόχος των τρεχουσών αμερικανικών παρεμβάσεων δεν δηλώνεται ρητά με αυτόν τον τρόπο, τέτοιες ενέργειες μπορούν να έχουν ευρύτερες στρατηγικές συνέπειες, όπως συνέβη και στο παρελθόν.<br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν και η απομάκρυνση Μαδούρο από την εξουσία στη Βενεζουέλα είναι κινήσεις που ενδέχεται να αλλάξουν την αντίληψη του Κρεμλίνου για την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ. Οι προθυμία των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν αποφασιστικά πολιτικά και στρατιωτικά μέτρα εναντίον καθεστώτων που ευθυγραμμίζονται με τη Ρωσία θα μπορούσαν να αλλάξουν τον υπολογισμό κινδύνου του Κρεμλίνου, μειώνοντας ενδεχομένως την προθυμία του να προχωρήσει σε κλιμάκωση στην Ουκρανία ή πέραν αυτής.<br /><br />Ταυτόχρονα, αυτές οι εξελίξεις ενδέχεται να επιβεβαιώσουν τον μακροχρόνιο φόβο της Μόσχας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν τελικά την αλλαγή καθεστώτος σε κράτη που αμφισβητούν τα συμφέροντά τους και, ως εκ τούτου, ενδέχεται να γίνουν όλο και πιο επιφυλακτικές απέναντι στις τρέχουσες διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.<br />Δύσκολες αποφάσεις<br /><br />Αν και το Κρεμλίνο μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η καλύτερη πορεία προς τα εμπρός είναι να επιμείνει στη στρατιωτική του εκστρατεία, οι τρέχουσες εξελίξεις υποδηλώνουν ότι η Μόσχα ενδέχεται να λειτουργεί σε ένα περιβάλλον αυξημένων περιορισμών. Με την εντεινόμενη αντίληψη για την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ, η Ρωσία ενδέχεται να αποθαρρυνθεί από το να δοκιμάσει τα όρια του ΝΑΤΟ ή να εντείνει τις πυρηνικές της απειλές. Εάν οι ΗΠΑ και οι δυτικοί εταίροι τους διατηρήσουν τα τρέχοντα επίπεδα στήριξης προς την Ουκρανία, αυτές οι αλλαγές θα μπορούσαν σταδιακά να διαμορφώσουν τη μακροπρόθεσμη πορεία του πολέμου.<br /><br />Η ικανότητα της Ρωσίας να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία εξαρτάται όχι μόνο από τη δυναμική του πεδίου μάχης, αλλά και από το στρατηγικό οικοσύστημα που τη βοηθά να παρακάμψει τις δυτικές κυρώσεις και να αποφύγει τη διπλωματική απομόνωση. Αυτή η συμμαχία συμβάλλει στη διαμόρφωση της αφήγησης ότι η Δύση δεν είναι πλέον κυρίαρχη σε μια αναδυόμενη πολυπολική παγκόσμια τάξη. Εάν αυτή η συμμαχία αποδυναμωθεί ή αναδιαμορφωθεί λόγω της χρήσης της αμερικανικής σκληρής δύναμης, το στρατηγικό περιβάλλον της Ρωσίας μεταβάλλεται σε βάρος της.<br /><br />Με μια ανανεωμένη προθυμία να χρησιμοποιήσει τακτικές εξαναγκασμού στον σημερινό ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να αρχίσουν να αναδιαμορφώνουν το ευρύτερο γεωπολιτικό τοπίο αποδυναμώνοντας τις αντίπαλες συμμαχίες. Υποθέτοντας ότι η Δύση διατηρήσει τα τρέχοντα επίπεδα υποστήριξης προς την Ουκρανία και πίεσης προς τη Ρωσία, αυτές οι γεωστρατηγικές αλλαγές θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις προοπτικές της Ρωσίας στον πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Γιατί η Ρωσία ανησυχεί για την τύχη του Ιράν. Πώς μπορεί να επηρεαστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Στις 28 Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν μια εκστρατεία βομβαρδισμών μεγάλης κλίμακας εναντίον του Ιράν, σκοτώνοντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εγκλωβισμένος στη δική του στρατηγική.Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να βρει την έξοδο κινδύνου.Το παζάρι στο Ορμούζ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump.avif"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump-696x464.avif" width="759" /></a><br /><br />Ενώ οι αγορές ανασαίνουν προσωρινά και η ρητορική του Λευκού Οίκου μεταβάλλεται από τη μια στιγμή στην άλλη, η πραγματικότητα στον Περσικό Κόλπο παραμένει αμείλικτη. Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε μια προσπάθεια να επιβάλει τη θέλησή του μέσω της «μέγιστης πίεσης», φαίνεται πλέον εγκλωβισμένος σε έναν λαβύρινθο δικών του αποφάσεων. Με τα Στενά του Ορμούζ να αποτελούν το απόλυτο γεωπολιτικό «χαρτί» και τις στρατιωτικές επιλογές να στερεύουν από εύκολες λύσεις, το ερώτημα δεν είναι αν ο Αμερικανός πρόεδρος θέλει να αποφύγει τον πόλεμο, αλλά αν η στρατηγική που ο ίδιος οικοδόμησε του επιτρέπει πλέον μια αξιοπρεπή έξοδο κινδύνου.<br /><br />Οι πόλεμοι δεν έχουν… διακόπτη<br /><br />Οι πόλεμοι, σε αντίθεση με τους εμπορικούς δασμούς, δεν λειτουργούν με την απλή λογική του «on/off». Δεν μπορούν να ενεργοποιούνται και να απενεργοποιούνται ανάλογα με τα καπρίτσια ενός ηγέτη ή την ανάγκη για μια πρόσκαιρη τόνωση των χρηματιστηριακών δεικτών. Μετά την πρόσφατη αναστολή των πληγμάτων κατά των ενεργειακών υποδομών του Ιράν, η συζήτηση δεν αφορά πλέον το αν ο Τραμπ «δειλιάζει» (το λεγόμενο TACO moment). Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν ο ίδιος ο μηχανισμός της κλιμάκωσης που έθεσε σε κίνηση, του επιτρέπει πλέον να οπισθοχωρήσει χωρίς να υποστεί μια ταπεινωτική στρατηγική ήττα.<br />Μετά από ημέρες αντιφατικών δηλώσεων, ο Τραμπ επιχείρησε μια πρώτη κίνηση αποκλιμάκωσης, κάνοντας λόγο για «παραγωγικές συνομιλίες» και 15 σημεία συμφωνίας. Η Τεχεράνη, ωστόσο, έσπευσε να τον διαψεύσει, δηλώνοντας πως δεν υπήρξε κανένας διάλογος. Αυτή η ασυμφωνία αναδεικνύει το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ουάσιγκτον: την έλλειψη αξιοπιστίας. Όταν η ρητορική μετακινείται από τις απειλές ολοκληρωτικής καταστροφής στις υποσχέσεις για «μεγάλες συμφωνίες» μέσα σε λίγες ώρες, κανένας αντίπαλος δεν αισθάνεται την ασφάλεια να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<div><br />Το οικονομικό παζάρι<br /><br />Δεν είναι λίγοι εκείνοι που παρατηρούν με κυνισμό ότι η «παύση» του Τραμπ συνέπεσε ακριβώς με την εβδομάδα συναλλαγών στις παγκόσμιες αγορές. Με τις τιμές του πετρελαίου να εκτοξεύονται και τους δείκτες της Wall Street να υποχωρούν, η ανάγκη για σταθερότητα ήταν επιτακτική. Πράγματι, η προσωρινή υποχώρηση λειτούργησε ως βάλσαμο για τον Dow Jones και τον S&P 500, ενώ το πετρέλαιο Brent σημείωσε σημαντική πτώση.<br />Ωστόσο, ο Τραμπ ίσως προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και για στρατιωτικούς λόγους. Οι αμερικανικές δυνάμεις που απαιτούνται για μια επιχείρηση κατάληψης στρατηγικών νησιών ή του οικονομικού κόμβου στο νησί Χαρκ δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως στην περιοχή. Αυτή η αναμονή, αν και αναγκαία, δίνει ταυτόχρονα στο Ιράν την ευκαιρία να εδραιώσει τη δική του θέση στα Στενά του Ορμούζ, το μοναδικό σημείο που κρατά δέσμια την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Ένα αδιέξοδο χωρίς καλές επιλογές<br /><br />Η τραγική ειρωνεία για τον Λευκό Οίκο είναι ότι η σκληρή στάση των τελευταίων εβδομάδων ίσως έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα. Ένα καθεστώς που δέχεται πλήγματα, χάνει την ηγεσία του και βλέπει τις υποδομές του να καταστρέφονται, σπάνια γίνεται πιο διαλλακτικό. Αντιθέτως, οι τελευταίες εξελίξεις δικαιώνουν στα μάτια της Τεχεράνης την ανάγκη για «ασφαλιστικές δικλείδες», όπως το πυρηνικό πρόγραμμα και οι βαλλιστικοί πύραυλοι, ως μοναδική άμυνα απέναντι σε μια ξένη εισβολή.<br />Σήμερα, ο Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε τρεις εξίσου προβληματικές επιλογές:Περαιτέρω κλιμάκωση: Μια εντατικοποίηση των αεροπορικών πληγμάτων χωρίς εγγύηση ότι θα ανοίξουν τα Στενά, κινδυνεύοντας να βυθίσει τον κόσμο σε παγκόσμια ύφεση.<br />Χερσαία επέμβαση: Μια κίνηση που θα παραβίαζε την κεντρική του προεκλογική υπόσχεση για τερματισμό των «παντοτινών πολέμων».</div><div><br />Υποχώρηση (Το σενάριο TACO): Μια άτακτη αποχώρηση που θα άφηνε τους συμμάχους στον Κόλπο εκτεθειμένους και το Ιράν πιο ισχυρό και οργισμένο από ποτέ.<br /><br />Η στρατηγική του Τραμπ —ένας ατελείωτος αυτοσχεδιαστικός χορός με στόχο να παραμείνει όρθιος μέχρι το επόμενο πρωί— φαίνεται να φτάνει στα όριά της στον Περσικό Κόλπο. Η ικανότητά του να διαχειρίζεται κρίσεις που ο ίδιος δημιουργεί δοκιμάζεται πλέον σε ένα πεδίο όπου τα λάθη δεν μετριούνται σε μονάδες του χρηματιστηρίου, αλλά σε ανθρώπινες ζωές και γεωπολιτική επιρροή δεκαετιών.<br />Το «παζάρι στο Ορμούζ» συνεχίζεται, αλλά για πρώτη φορά, ο άνθρωπος που υπερηφανεύεται ότι είναι ο κορυφαίος “dealmaker” στον κόσμο, ίσως διαπιστώσει ότι σε ορισμένες συμφωνίες, το τίμημα της εξόδου είναι πολύ υψηλότερο από όσο μπορεί να αντέξει.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εγκλωβισμένος στη δική του στρατηγική.Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να βρει την έξοδο κινδύνου.Το παζάρι στο Ορμούζ.

Ενώ οι αγορές ανασαίνουν προσωρινά και η ρητορική του Λευκού Οίκου μεταβάλλεται από τη μια στιγμή στην άλλη, η πραγματικότητα στον Περσικό Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στάρμερ: «Δεν είναι δικός μας πόλεμος. Η Βρετανία δεν εμπλέκεται».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/02/000-94ul6lv-768x518.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="518" data-original-width="768" height="135" src="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/02/000-94ul6lv-768x518.jpg" width="690" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι</span></h3>Ξεκάθαρο μήνυμα αποστασιοποίησης από την κλιμακούμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έστειλε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κιρ Στάρμερ, τονίζοντας ότι η χώρα του δεν πρόκειται να παρασυρθεί σε έναν πόλεμο που «δεν είναι δικός της».<br /><br />Μιλώντας στην Επιτροπή Συνδέσμου της Βουλής, ο Στάρμερ υπογράμμισε πως κάθε ενδεχόμενη βρετανική εμπλοκή θα πρέπει να στηρίζεται σε σαφή νομική βάση και σε ένα «βιώσιμο και καλά επεξεργασμένο σχέδιο».<br /><br />Την ίδια ώρα, στο Λονδίνο συνεδριάζει η επιτροπή διαχείρισης εκτάκτων κρίσεων COBRA, με βασικό αντικείμενο τις οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στο Ιράν.<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός διευκρίνισε ότι η χώρα του δεν συμμετείχε στα αρχικά επιθετικά πλήγματα, αλλά περιορίστηκε σε «αμυντική δράση», αναχαιτίζοντας πυραύλους που προέρχονταν από το Ιράν στο πλαίσιο συλλογικής αυτοάμυνας.<br /><br />Αναφερόμενος στον Ντόναλντ Τραμπ, σημείωσε ότι αντιλαμβάνεται πως οι δημόσιες τοποθετήσεις του εντάσσονται σε μια στρατηγική πίεσης, ωστόσο ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να επηρεαστεί, επιμένοντας στη γραμμή του βρετανικού εθνικού συμφέροντος.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, ο υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι διαβεβαίωσε ότι οι άδειες που έχουν δοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για χρήση βρετανικών βάσεων αφορούν αποκλειστικά «αμυντικές επιχειρήσεις» και δεν περιλαμβάνουν επιθέσεις σε ιρανικές ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Η στάση της Βρετανίας καταγράφεται ως προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στη στήριξη των συμμάχων και την αποφυγή άμεσης εμπλοκής, σε μια περίοδο που η διεθνής ένταση βρίσκεται σε οριακό σημείο.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στάρμερ: «Δεν είναι δικός μας πόλεμος. Η Βρετανία δεν εμπλέκεται».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι Ξεκάθαρο μήνυμα αποστασιοποίησης από την κλιμακούμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έστε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιρακινές πολιτοφυλακές υποστηριζόμενες από το Ιράν πλήττουν το Κουρδιστάν.

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2019/03/kurdistan-630x369.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Νεκροί μαχητές Πεσμεργκά στο βόρειο Ιράκ</span></h3>Το Ιράν και οι ένοπλες ομάδες του εξαπέλυσαν πλήγματα στο βόρειο Ιράκ, προκαλώντας τον θάνατο έξι Πεσμεργκά και τον τραυματισμό δεκαεννέα, καθώς οι επιθέσεις στην Περιφέρεια του Κουρδιστάν κλιμακώνονται εν μέσω της ευρύτερης σύρραξης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Έξι μέλη των δυνάμεων Πεσμεργκά της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν έχασαν τη ζωή τους νωρίς την Τρίτη 24/03, όταν πύραυλοι στόχευσαν τη βάση τους.<br /><br />Οι πύραυλοι πιθανότατα εκτοξεύθηκαν από το Ιράν ή από ιρανικούς πληρεξουσίους (proxies) στο Ιράκ.<br /><br />Το Ιράν διατηρεί ένα δίκτυο υποστηριζόμενων από αυτό πολιτοφυλακών στο Ιράκ.<br /><br />Οι ομάδες αυτές υπάγονται ονομαστικά στον κυβερνητικό έλεγχο ως παραστρατιωτικές δυνάμεις της Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), γνωστές και ως Χασντ αλ-Σάαμπι.<br /><br />Το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του επιτίθενται στην Περιφέρεια του Κουρδιστάν από τις 28 Φεβρουαρίου, οπότε και ξεκίνησαν τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.<br /><br />Έκτοτε, έχουν σημειωθεί περισσότερες από 300 επιθέσεις με drones και πυραύλους εναντίον της αυτόνομης κουρδικής περιοχής στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Οι Πεσμεργκά αποτελούν τις επίσημες στρατιωτικές δυνάμεις της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν.<br /><br />Το ειδησεογραφικό δίκτυο Rudaw της Περιφέρειας του Κουρδιστάν μετέδωσε ότι «τουλάχιστον πέντε μαχητές Πεσμεργκά σκοτώθηκαν και πάνω από 19 άλλοι τραυματίστηκαν σε πυραυλικές επιθέσεις που στόχευσαν βάση στην επαρχία της Ερμπίλ νωρίς την Τρίτη».<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, «αξιωματούχοι της διοίκησης Σοράν στην Ερμπίλ δήλωσαν στο Rudaw ότι επλήγη η 7η Μεραρχία των δυνάμεων Πεσμεργκά».<br />Πλήγμα σε βάση των Πεσμεργκά στην Ερμπίλ – Πολλοί τραυματίες<br /><br />Από τις επιθέσεις υπήρξε σημαντικός αριθμός τραυματιών, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της Ερμπίλ, πρωτεύουσας της Περιφέρειας του Κουρδιστάν.<br /><br />«Σε ανακοίνωσή της, η Διοίκηση Περιοχής Ένα των Πεσμεργκά ανέφερε ότι το αρχηγείο της 7ης Μεραρχίας επλήγη δύο φορές: την πρώτη στη 1.50 π.μ. με πέντε πυραύλους, χωρίς θύματα, και τη δεύτερη στις 2.50 π.μ. με έναν πύραυλο, χωρίς να διευκρινίζονται οι απώλειες», σημείωσε το Rudaw.<br /><br />Η αναφορά επεσήμανε επίσης ότι την περασμένη εβδομάδα, «τρεις μαχητές Πεσμεργκά τραυματίστηκαν σε δύο ξεχωριστές επιθέσεις με drones σε βάσεις στη Σουλεϊμανίγια και την Ερμπίλ, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου».<br /><br />Το Rudaw χαρακτήρισε τις επιθέσεις ως προερχόμενες από «παράνομες τρομοκρατικές ομάδες», οι οποίες «έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από δέκα επιθέσεις κατά των δυνάμεων Πεσμεργκά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες».<br /><br />Ωστόσο, η χρήση πυραύλων και η ακρίβεια των πληγμάτων ενδέχεται να υποδηλώνουν ότι η επίθεση προήλθε απευθείας από το Ιράν ή εκτελέστηκε με άμεση ιρανική καθοδήγηση από πολιτοφυλακή στο Ιράκ.<br /><br />Οι πολιτοφυλακές αυτές έχουν επίσης επιτεθεί στο αρχηγείο της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών στη Βαγδάτη, σκοτώνοντας ένα άτομο την περασμένη εβδομάδα, ενώ έχουν στοχοποιήσει δεκάδες φορές τις αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Σε πολλές περιπτώσεις, οι πολιτοφυλακές και το Ιράν έχουν βάλει στο στόχαστρο κουρδικές αντιπολιτευόμενες ομάδες εντός της Περιφέρειας του Κουρδιστάν.<br /><br />Περιφερειακοί ηγέτες, όπως ο Νετσιρβάν Μπαρζανί, ο Μασρούρ Μπαρζανί και ο Μπαφέλ Ταλαμπανί, έχουν καταβάλει προσπάθειες για τον τερματισμό των επιθέσεων.<br /><br />Εντούτοις, οι συνομιλίες με τη Βαγδάτη και την Τεχεράνη δεν έχουν αποδώσει καρπούς. Αντιθέτως, οι επιθέσεις φαίνεται να γίνονται όλο και πιο θανατηφόρες.<br /><br />Μία από τις ιρακινές πολιτοφυλακές, η Κατάιμπ Χεζμπολάχ, είχε δηλώσει ότι θα ανέστελλε τις επιθέσεις κατά αμερικανικών εγκαταστάσεων στο Ιράκ κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας, μετά από ανάλογη παύση το Σαββατοκύριακο.<br /><br />Οι πολιτοφυλακές προσδοκούν την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων και διπλωματών από τη Βαγδάτη, μια εξέλιξη που το Ιράν θα θεωρούσε νίκη, έχοντας καταφέρει να επεκτείνει τον πόλεμο στο έδαφος του Ιράκ.<br /><br />Η επίθεση κατά των Πεσμεργκά συμπίπτει με πλήγματα των πολιτοφυλακών στη Συρία κατά τη διάρκεια της νύχτας.<br /><br />Επιπλέον, αρκετά μέλη των PMF σκοτώθηκαν σε αεροπορική επιδρομή στην επαρχία Ανμπάρ.<br /><br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι η επίθεση κατά των Πεσμεργκά σημειώθηκε στο όρος Σπιλκ, στην περιοχή Σοράν.<br /><br />Η Περιφέρεια του Κουρδιστάν αποτελεί στενό εταίρο των ΗΠΑ, φιλοξενώντας αμερικανικές δυνάμεις και ένα μεγάλο προξενείο των ΗΠΑ.<br /><br />Οι πολιτοφυλακές έχουν στοχοποιήσει επανειλημμένα το εν λόγω προξενείο, καθώς και το προξενείο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην Ερμπίλ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιρακινές πολιτοφυλακές υποστηριζόμενες από το Ιράν πλήττουν το Κουρδιστάν.

 Νεκροί μαχητές Πεσμεργκά στο βόρειο Ιράκ Το Ιράν και οι ένοπλες ομάδες του εξαπέλυσαν πλήγματα στο βόρειο Ιράκ, προκαλώντας τον θάνατο έξι ...

Διαβάστε την συνέχεια

WSJ: Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα «ένα βήμα πριν» τη σύρραξη με το Ιράν.

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/EMIRATES-ARMY-630x360.jpg" width="747" /><br /><br />Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φέρονται να προσεγγίζουν όλο και περισσότερο την ενεργή συμμετοχή τους στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, τα κράτη του Κόλπου βρίσκονται «ένα βήμα πριν» την ανάληψη πιο ενεργού ρόλου, μετά την απόφαση του Ριάντ να επιτρέψει στις αμερικανικές δυνάμεις τη χρήση αεροπορικής βάσης εντός των συνόρων του.<br /><br />Πηγή που επικαλείται το ειδησεογραφικό μέσο ανέφερε ότι η είσοδος της Σαουδικής Αραβίας στον πόλεμο είναι «απλώς θέμα χρόνου», μετά και τις δηλώσεις του Σαουδάραβα Υπουργού Εξωτερικών την περασμένη εβδομάδα, ο οποίος προειδοποίησε ότι η υπομονή της χώρας απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις «δεν είναι ανεξάντλητη».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

WSJ: Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα «ένα βήμα πριν» τη σύρραξη με το Ιράν.

Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φέρονται να προσεγγίζουν όλο και περισσότερο την ενεργή συμμετοχή τους στις πολεμικές επιχε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος: 40+ Εγκαταστάσεις Εκτός Λειτουργίας. Συναγερμός από τον ΙΕΑ.

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQwgmKHGpDI2uKRfmjVAyI4iXHVgRBlMHTD1A&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQwgmKHGpDI2uKRfmjVAyI4iXHVgRBlMHTD1A&s" width="756" /></a></div><br /> της <b>Βάνας Στέλλου</b><br />Τουλάχιστον 40 ενεργειακές εγκαταστάσεις σε εννέα χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν υποστεί «σοβαρές ή πολύ σοβαρές» ζημιές εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου, δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (ΔΟΕ-ΙΕΑ), Φατίχ Μπιρόλ. Όπως ανέφερε, οι ζημιές αφορούν πετρελαϊκά κοιτάσματα, διυλιστήρια και αγωγούς σε ολόκληρη την περιοχή, αποτυπώνοντας<br /><br />το εύρος των διαταραχών που έχουν προκαλέσει περισσότερες από τρεις εβδομάδες συγκρούσεων.<br />«Θα χρειαστεί χρόνος για να επανέλθουν σε λειτουργία τα πετρελαϊκά πεδία, τα διυλιστήρια και οι αγωγοί», προειδοποίησε.<br /><br />Ο Μπιρόλ επισήμανε ότι η έκταση των ζημιών ενδέχεται να παρατείνει τις διαταραχές στις παγκόσμιες αλυσίδες ενεργειακού εφοδιασμού ακόμη και μετά τη λήξη της σύγκρουσης, καθώς η αποκατάσταση παραγωγής και υποδομών απαιτεί χρόνο.<br />Τόνισε, μάλιστα, ότι ο πόλεμος πλήττει ταυτόχρονα πολλαπλά τμήματα του ενεργειακού συστήματος, δημιουργώντας ένα σύνθετο σοκ στην προσφορά και τη διανομή.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα Στενά του Ορμούζ, υπογραμμίζοντας ότι η πλήρης επαναλειτουργία τους παραμένει κρίσιμη για την αποκατάσταση των παγκόσμιων ενεργειακών ροών και τη σταθεροποίηση των αγορών.<br /><br />«Μεγάλη απειλή» για την παγκόσμια οικονομία<br /><br />Ο επικεφαλής του IEA προειδοποίησε ότι η τρέχουσα ενεργειακή κρίση συνιστά «μεγάλη απειλή» για την παγκόσμια οικονομία, με εκτεταμένες επιπτώσεις εάν συνεχιστούν οι διαταραχές.<br />«Η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει σήμερα μια πολύ, πολύ σοβαρή απειλή και ελπίζω ειλικρινά το ζήτημα αυτό να επιλυθεί το συντομότερο δυνατό», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «καμία χώρα δεν θα μείνει ανεπηρέαστη».<br />Συνέκρινε την κατάσταση με προηγούμενα ενεργειακά σοκ, χαρακτηρίζοντάς την ισοδύναμη με «δύο πετρελαϊκές κρίσεις και μία κατάρρευση στην αγορά φυσικού αερίου μαζί», παραπέμποντας στις κρίσεις της δεκαετίας του 1970 και στην κρίση φυσικού αερίου μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.<br /><br />Πίεση σε Ασία και αγορές<br /><br />Ο Μπιρόλ σημείωσε ότι η Ασία πλήττεται ιδιαίτερα λόγω της υψηλής εξάρτησής της από ενεργειακές προμήθειες της Μέσης Ανατολής.<br />Προειδοποίησε, επίσης, ότι σε περιόδους κρίσης οι χώρες τείνουν να προτάσσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, τονίζοντας ωστόσο ότι περιορισμοί στις εξαγωγές θα μπορούσαν να επιδεινώσουν περαιτέρω την κατάσταση.<br /><br />Ο IEA σχεδιάζει να αποδεσμεύσει 400 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα, προκειμένου να μετριάσει τα σοκ στην προσφορά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο και για επιπλέον παρεμβάσεις.<br /><br />Η αποκατάσταση της σταθερότητας στις παγκόσμιες αγορές, κατέληξε, θα εξαρτηθεί από την επαναλειτουργία βασικών διαδρομών εφοδιασμού και την αποκατάσταση των κατεστραμμένων υποδομών.<div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Πόλεμος: 40+ Εγκαταστάσεις Εκτός Λειτουργίας. Συναγερμός από τον ΙΕΑ.

της Βάνας Στέλλου Τουλάχιστον 40 ενεργειακές εγκαταστάσεις σε εννέα χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν υποστεί «σοβαρές ή πολύ σοβαρές» ζημιές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: “Ο Μητσοτάκης προκαλεί με Patriot”, τους ενοχλεί και η “Ασπίδα”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRcRLO-yVlIoKJcA02EitmUf8OXfs3pfGC78g&s" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="172" data-original-width="294" height="117" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRcRLO-yVlIoKJcA02EitmUf8OXfs3pfGC78g&s" width="688" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η Ασπίδα του Αχιλλέα προετοιμασία για σύγκρουση με Τουρκία» - «Η Ελλάδα δημιουργεί ισχυρή αντιαεροπορική άμυνα» - «Οικοδομεί ισχυρή άμυνα με Ισραήλ- Γαλλία»</span>.</h3><div><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b></div><div>Με έκδηλη νευρικότητα παρακολουθούν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης τις κινήσεις της Ελλάδας, καθώς η Αθήνα υπέγραψε αμυντική συμφωνία με την Ιερουσαλήμ, ενώ φαίνεται να αξιοποιεί την κρίση στο Ιράν για να «θωρακίσει» τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><br /><div>«Η Ελλάδα θα δαπανήσει εκατομμύρια δολάρια για τα ισραηλινά αντιαεροπορικά συστήματα. Αναλυτές ισχυρίζονται πως η Ελλάδα κάνει προετοιμασίες για μια πιθανή σύγκρουση της Αθήνας με την Τουρκία. Η Ελλάδα θα ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες στα πρότυπα του Ισραήλ» αναφέρει σε ρεπορτάζ του το δίκτυο A Haber, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδης. «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεπέρασε τα όρια, προκάλεσε με τους Patriot στην Κάρπαθο» τονίζεται.<br /><br />«Η Ελλάδα μέχρι το 2030 θα δημιουργήσει μια πολυπεπίπεδη αντιαεροπορική ασπίδα που θα έχει την ονομασία ‘’Ασπίδα του Αχιλλέα’’ θα καλύπτει μεγάλο μέρος της επικράτειας. Τα νέα αντιαεροπορικά συστήματα θα αντικαταστήσουν τα παλαιότερα. Η Ελλάδα ξεκίνησε διαπραγματεύσεις και με τη γαλλική Thales για να ενισχύσει περισσότερο την αντιαεροπορική άμυνα της. Στις διαβουλεύσεις στόχος είναι η αντιμετώπιση των βαλλιστικών πυραύλων της Τουρκίας.<br /><br />Συζητήθηκαν τα συστήματα της έγκαιρης προειδοποίησης τα οποία βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη. Το σύστημα SkyDefender υπόσχεται μια πολυεπίπεδη άμυνα απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους, drone κτλ. H Ελλάδα με πρόσχημα τον πόλεμο έστειλε F-16 στη Λήμνο, όπως και πυραύλους Patriot στην Κάρπαθο. Παράλληλα, στέλνει πυραύλους Patriot και μαχητικά F-16 με πρόσχημα την προστασία της Βουλγαρίας» σημειώνεται στο τηλεοπτικό δίκτυο.<br /><br />«Ο πόλεμος είναι στο Ιράν, όμως θερμαίνονται τα ύδατα του Αιγαίου και της Μεσογείου»… «Η Ασπίδα του Αχιλλέα θα φέρει πιο κοντά την Ελλάδα με το Ισραήλ» και «Η Ελλάδα εκσυγχρονίζει επιπλέον F-16 και σχεδιάζει την παραλαβή των F-35» σημειώνεται στην εφημερίδα Gazeteoksijen.<br /><br />Τούρκοι αναλυτές αναφέρουν χαρακτηριστικά, ότι «ο Μητσοτάκης ξεπέρασε τα όρια, προκάλεσε με τους Patriot στην Κάρπαθο». «Πρέπει να στείλουμε τουλάχιστον δύο φρεγάτες στην Κύπρο» σημειώνεται, στη σκιά της ανάπτυξης των ελληνικών φρεγατών Κίμωνα και Ψαρά. Η εφημερίδα Soczu από πλευράς της δηλώνει ότι η Τουρκία ανέπτυξε «αντιαεροπορική ασπίδα στην Κύπρο». </div><div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: “Ο Μητσοτάκης προκαλεί με Patriot”, τους ενοχλεί και η “Ασπίδα”

«Η Ασπίδα του Αχιλλέα προετοιμασία για σύγκρουση με Τουρκία» - «Η Ελλάδα δημιουργεί ισχυρή αντιαεροπορική άμυνα» - «Οικοδομεί ισχυρή άμυνα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χαμενεΐ φέρεται να συμφωνεί σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, παρά την επίσημη αδιάλλακτη στάση.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-03/mojtaba_khamenei_ap26063304147652.jpg.webp?itok=BLcGLaM6" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="150" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-03/mojtaba_khamenei_ap26063304147652.jpg.webp?itok=BLcGLaM6" width="690" /></a></div><br /><div>Τη Δευτέρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι υπήρξαν συνομιλίες μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης που κατέληξαν σε «σημαντικά σημεία συμφωνίας».</div><div><br /></div>Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, συμφώνησε να διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε ένα πιθανό διπλωματικό άνοιγμα εν μέσω της συνεχιζόμενης σύρραξης.<br /><br />«Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, συμφώνησε να διαπραγματευτεί με τις ΗΠΑ και να καταλήξει σε συμφωνία, εν μέσω συνεχιζόμενων εχθροπραξιών», σύμφωνα με ρεπορτάζ του Al Arabiya, που επικαλείται ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Το ρεπορτάζ έρχεται καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι υπήρξαν συνομιλίες μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης που κατέληξαν σε αυτό που χαρακτήρισε ως «σημαντικά σημεία συμφωνίας».<br /><br />Μιλώντας σε δημοσιογράφους τη Δευτέρα, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή, και αναμένεται να συνεχιστούν, αυξάνοντας την πιθανότητα να επιτευχθεί σύντομα συμφωνία για την επίλυση του πολέμου.<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε ότι ο απεσταλμένος του στη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ, και ο γαμπρός του και στενός συνεργάτης του, Τζάρεντ Κούσνερ, συμμετείχαν στις συνομιλίες με Ιρανούς εκπροσώπους.<br /><br />Δήλωσε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο που πιστεύω ότι είναι ο πιο σεβαστός και ο ηγέτης», προσθέτοντας παράλληλα ότι στο Ιράν «έχουν απομείνει κάποιοι ηγέτες».<br /><br />Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, ωστόσο, επικαλέστηκε μια πηγή που διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρξαν απευθείας ή έμμεσες επικοινωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρουσιάζοντας μια αντίθετη εκδοχή σχετικά με την κατάσταση της διπλωματικής εμπλοκής, ενώ και οι Φρουροί της Επανάστασης δείχνουν ότι τηρούν σκληρή γραμμή.<div><br />Το IRGC θα χτυπήσει το Ισραήλ «χωρίς αυτοσυγκράτηση»<br /><br />Σε νέα ανακοίνωσή του, το IRGC κατηγόρησε το Ισραήλ ότι εκμεταλλεύεται τις τρέχουσες «συνθήκες πολέμου» για να διαπράξει «εκτεταμένα εγκλήματα πολέμου εναντίον αμάχων» στον Λίβανο και την Παλαιστίνη.<br /><br />Ανέφερε ότι εάν συνεχιστούν τέτοιες πράξεις, το IRGC θα εξαπολύσει «βαριές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη» εναντίον ισραηλινών στρατευμάτων στο βόρειο Ισραήλ και στην περιοχή κοντά στη Γάζα «χωρίς αυτοσυγκράτηση», σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Χαμενεΐ φέρεται να συμφωνεί σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, παρά την επίσημη αδιάλλακτη στάση.

Τη Δευτέρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι υπήρξαν συνομιλίες μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης που κατέληξαν σε «σημαντικά ση...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ - Το USS Gerald Ford επέστρεψε… λαβωμένο στην Κρήτη. Η επίθεση από ιρανικό drone 20.000 δολ. και... ο εμπρησμός.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/0e2b4d1d98dfe26063a514d1e9cecc2b_XL.jpg?v=3" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η επίσημη εκδοχή των ΗΠΑ μιλά για φωτιά στα πλυντήρια - Ερευνάται εμπρησμός, αν και οι Ιρανοί υποστηρίζουν πως το έπληξαν με drone κόστους 20.000 δολαρίων</span></h3><br />Το USS Gerald R. Ford, το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο στον κόσμο που συμμετέχει στον πόλεμο με το Ιράν, επέστρεψε για … επισκευές στην ναυτική βάση της Σούδας στην Κρήτη.<br />Το πλοίο, το οποίο είχε ανεφοδιαστεί με τρόφιμα, καύσιμα και πυρομαχικά στη Σούδα τον περασμένο Φεβρουάριο προκειμένου να συμμετάσχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράν, ανέφερε πυρκαγιά στον χώρο των πλυντηρίων στις 12 Μαρτίου, από την οποία τραυματίστηκαν δύο μέλη του πληρώματος.<br /><br />30 ώρες για κατάσβεση<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό πως για να κατασβεστεί η πυρκαγιά, χρειάστηκαν περισσότερες από 30 ώρες.<br />Σύμφωνα με αναφορές σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, το Αμερικανικό Ναυτικό διερευνά αν η πυρκαγιά στο αεροπλανοφόρο προκλήθηκε σκόπιμα από Αμερικανούς ναύτες, οι οποίοι δηλώνουν εξουθένωση λόγω της πολύμηνης παρουσίας στην θάλασσα.<br /><br />Σαμποτάζ<br /><br />Αν αποδειχθεί ότι πρόκειται για σκόπιμο σαμποτάζ, θα προκύψουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το ηθικό των Αμερικανών ναυτών που συμμετέχουν στον πόλεμο.<br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η αποστολή του Ford στη θάλασσα έχει ήδη παραταθεί δύο φορές.<br /><br />Σε αποστολή από τον Ιούνιο του 2025<br /><br />Το USS Gerald R. Ford βρίσκεται σε αποστολή από τον περασμένο Ιούνιο, όταν αναχώρησε από τη βάση του στο Norfolk για τη Μεσόγειο.<br />Αργότερα στάλθηκε στην Καραϊβική τον περασμένο Οκτώβριο από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump, όταν ενίσχυε τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις κοντά στη Βενεζουέλα.<br />Το USS Gerald R. Ford συμμετείχε επίσης στην επιχείρηση Operation Absolute Resolve την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου, μαζί με το USS Iwo Jima, επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro.<br />Η αρχική αποστολή του USS Gerald R. Ford επρόκειτο να ολοκληρωθεί την τελευταία εβδομάδα του Δεκεμβρίου.<br />Ωστόσο, η αναδιάταξή του στην Καραϊβική είχε ως αποτέλεσμα να μην τηρηθεί αυτό το χρονοδιάγραμμα.<br />Το πλήρωμα περίμενε στη συνέχεια να επιστρέψει στην πατρίδα του στις αρχές Μαρτίου.<br />Η δεύτερη παράταση σημαίνει ότι το πλήρωμα πιθανότατα δεν θα μπορέσει να επιστρέψει πριν από τις αρχές Απριλίου.<br /><br />Η έρευνα<br /><br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ναυτικό των ΗΠΑ διερευνά το ενδεχόμενο οι ναύτες στο USS Gerald R. Ford να άναψαν σκόπιμα τη φωτιά που ξέσπασε στις 12 Μαρτίου στους κύριους χώρους πλυντηρίων του αεροπλανοφόρου.<br />Η έρευνα εξετάζει ρητά την πιθανότητα σκόπιμου σαμποτάζ από μέλη του πληρώματος, με μία θεωρία να υποστηρίζει ότι η φωτιά ίσως προκλήθηκε για να διακοπεί η μακρά και επανειλημμένα παρατεταμένη αποστολή του πλοίου.<br />Το Ford έχει πλέον εισέλθει στον δέκατο μήνα της ανάπτυξής του, με το πλήρωμα να ενημερώνεται ότι η αποστολή του πιθανότατα θα παραταθεί έως τον Μάιο — περίπου διπλάσια διάρκεια από μια τυπική αποστολή αεροπλανοφόρου.<br />Τον προηγούμενο μήνα είχε αναφερθεί ότι το USS Gerald R. Ford δεν ήταν πλήρως προετοιμασμένο για ανάπτυξη στον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Αναγκαίες επισκευές<br /><br />Είχε επισημανθεί ότι οι επανειλημμένες παρατάσεις της αποστολής όχι μόνο εξαντλούν τους ναύτες και επηρεάζουν το ηθικό τους, αλλά καθυστερούν και την προγραμματισμένη περίοδο μεταφοράς του στη Virginia, όπου επρόκειτο να πραγματοποιηθούν σημαντικές αναβαθμίσεις και επισκευές.<br />Το αεροπλανοφόρο επρόκειτο να υποβληθεί σε μεγάλη περίοδο συντήρησης και ανακατασκευής στο Newport News Naval Shipyard στη Virginia στις αρχές του έτους.<br />Ακόμη κι αν η πυρκαγιά δεν ήταν σκόπιμη, οι συνεχείς παρατάσεις της αποστολής, η καταπόνηση των πολύπλοκων συστημάτων του και η καθυστέρηση στη συντήρηση και τις αναβαθμίσεις ενδέχεται επίσης να συνέβαλαν στο περιστατικό.<br />Εκτός από την απώλεια πολύτιμων στρατιωτικών συστημάτων, ο πόλεμος ασκεί επίσης μεγάλη πίεση στα οικονομικά των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Η επίθεση του ιρανικού drone<br /><br />Το «Gerald R. Ford» είναι ένα από τα δύο αμερικανικά αεροπλανοφόρα που έστειλε ο Trump στον πόλεμο με το Ιράν.<br />Όπως και το άλλο αεροπλανοφόρο, το «USS Abraham Lincoln», αναγκάστηκε να εγκαταλείψει πρόωρα το «πεδίο της μάχης».<br />Στις 17 Μαρτίου, αμερικανικές εφημερίδες ανέφεραν πως είχε ξεσπάσει μεγάλη πυρκαγιά στο πλοίο, η οποία έκαιγε επί ημέρες.<br />Οι «New York Times» δεν ανέφεραν κακόβουλη πρόθεση εκ μέρους των ναυτών, αλλά σημείωσαν ότι δεκάδες μέλη του πληρώματος υπέστησαν δηλητηρίαση, ενώ εκατοντάδες «έχασαν τα κρεβάτια τους και αναγκάστηκαν να κοιμούνται σε πατώματα και τραπέζια, υπό δύσκολες συνθήκες, χωρίς πρόσβαση σε πλυντήρια».<br />Η Κεντρική Διοίκηση, από την πλευρά της, δήλωσε ότι η πυρκαγιά «δεν προκάλεσε ζημιές στο σύστημα πρόωσης του πλοίου και ότι το αεροπλανοφόρο παραμένει πλήρως επιχειρησιακό».<br />Στην πραγματικότητα, η εκδοχή περί πυρκαγιάς στα πλυντήρια θυμίζει την πρόσφατη ανακοίνωση της CENTCOM για «τεχνικές δυσλειτουργίες» σε δύο αεροσκάφη ανεφοδιασμού στο δυτικό Ιράκ, οι οποίες οδήγησαν στην πτώση ενός KC-135 Stratotanker (με αποτέλεσμα τον θάνατο έξι ατόμων), ενώ το δεύτερο, με σοβαρές ζημιές στην ουρά, κατάφερε οριακά να προσγειωθεί σε αεροδρόμιο στο Ισραήλ.<br />Σύμφωνα με την ίδια εκδοχή, και τα δύο αεροσκάφη καταρρίφθηκαν από φιλοϊρανικές δυνάμεις.<br />Μια παρόμοια ιστορία φαίνεται να εκτυλίχθηκε και στην περίπτωση του «Gerald R. Ford». Να τι δήλωσε ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος Jonas E. Alexis:<br />Στις 11 Μαρτίου, ένα ιρανικό drone τύπου Shahed-136 παραβίασε την αμυντική περίμετρο της ομάδας κρούσης του αεροπλανοφόρου «USS Gerald R. Ford» στον Περσικό Κόλπο.<br />Το drone κόστισε 20.000 δολάρια, ενώ το αεροπλανοφόρο που έπληξε έχει αξία 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br />Αυτό σε αναλογία κόστους προς αξία είναι 650.000 προς 1.<br /><br />Το ραντάρ Aegis<br /><br />Το drone πετούσε σε ύψος 15 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κάτω από το όριο ανίχνευσης των συστημάτων ραντάρ Aegis, τα οποία έχουν σχεδιαστεί για την παρακολούθηση βαλλιστικών πυραύλων.<br />Μέσα σε 14 λεπτά, διένυσε 47 ναυτικά μίλια και προσέκρουσε στον χώρο διακυβέρνησης, κοντά στον σταθμό ανεφοδιασμού.<br />Η πρόσκρουση προκάλεσε πυρκαγιά σε καύσιμα, η οποία εξαπλώθηκε σε παρακείμενα διαμερίσματα. Περισσότεροι από 400 ναύτες εκκενώθηκαν και οι πτήσεις ανεστάλησαν.<br />Στο αεροπλανοφόρο «Ford» δόθηκε εντολή να απομακρυνθεί σε απόσταση μεγαλύτερη των 200 ναυτικών μιλίων από τις ιρανικές ακτές.<br />Πρόκειται για την πρώτη φορά από τον πόλεμο του Βιετνάμ που ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο φέρεται να αναγκάζεται να αποσυρθεί λόγω εχθρικών πυρών.<br />Το «Gerald R. Ford» είναι το νεότερο αμερικανικό αεροπλανοφόρο και τέθηκε σε υπηρεσία το 2017.<br />Προστατεύεται από το σύστημα μάχης Aegis, ένα σύμπλεγμα ραντάρ, υπολογιστών και πυραύλων αξίας περίπου 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σχεδιασμένο να δημιουργεί μια ισχυρή αμυντική «ομπρέλα».<br />Ωστόσο, το Aegis παρουσιάζει μια κρίσιμη αδυναμία: δυσκολεύεται να εντοπίσει αξιόπιστα μικρούς, αργά κινούμενους στόχους που πετούν σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.<br />Οι πτήσεις σε τέτοιο ύψος εκμεταλλεύονται τις παρεμβολές του ραντάρ από τα κύματα και τον θαλάσσιο αφρό.<br />Το Shahed-136 πετούσε σε ύψος 15 μέτρων με ταχύτητα περίπου 185 χλμ./ώρα.<br />Παρότι το Aegis μπορεί να ανιχνεύσει βαλλιστικούς πυραύλους σε αποστάσεις έως και 1.000 χιλιομέτρων, δυσκολεύεται με drones που κινούνται αργά και χαμηλά πάνω από τη θάλασσα.<br />Το drone έπληξε περιοχή κοντά στο ασανσέρ #3, προκαλώντας ζημιές σε σωληνώσεις καυσίμων που μετέφεραν χιλιάδες γαλόνια αεροπορικού καυσίμου.<br />Η πυρκαγιά τέθηκε υπό έλεγχο, ωστόσο οι εκτιμήσεις έδειξαν σοβαρές καταστροφές στον εξοπλισμό μεταφοράς καυσίμων και ζημιές σε αποθηκευτικούς χώρους.<br />Το κόστος επισκευής εκτιμάται μεταξύ 800 εκατομμυρίων και 1,2 δισεκ. δολαρίων, με χρόνο αποκατάστασης από 3 έως 6 μήνες.<br />Με δαπάνη μόλις 20.000 δολαρίων, το Ιράν φέρεται να προκάλεσε ζημιές που αγγίζουν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια και να έθεσε προσωρινά εκτός επιχειρησιακής δράσης ένα στρατηγικό μέσο αξίας 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Δεν ήταν απλώς ένα drone…<br /><br />Δεν ήταν απλώς ένα drone. Το Ιράν εκτόξευσε πάνω από 30 drones σε μια συντονισμένη επίθεση.<br />Τα περισσότερα αναχαιτίστηκαν, αλλά ένα πέρασε. Ένα ήταν αρκετό.<br />Το Ιράν μπορεί να κατασκευάσει εκατοντάδες drones Shahed-136.<br />Αν το Ιράν εκτοξεύσει 100 drones ταυτόχρονα, ίσως αναχαιτιστούν τα 90. Όμως 10 θα περάσουν.<br />Και αν 10 drones πλήξουν ένα αεροπλανοφόρο, η ζημιά θα είναι καταστροφική.<br />Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ επέλεξε να υποχωρήσει, αντί να ρισκάρει πρόσθετες επιθέσεις (τέλος παράθεσης).<br />Υπενθυμίζεται ότι ένα άλλο αεροπλανοφόρο, το «USS Abraham Lincoln», υποχώρησε επίσης μακριά από τις ιρανικές ακτές.<br />Αυτό συνέβη στην αρχή του πολέμου, αφού δέχτηκε επίθεση από τέσσερις βαλλιστικούς πυραύλους.<br />Η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι το πλοίο, αγκυροβολημένο σε απόσταση 340 μέτρων από την ακτή, υπέστη σοβαρές ζημιές από συνδυασμένη επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους.<br />Το Πεντάγωνο αρνήθηκε αυτούς τους ισχυρισμούς, αλλά αναγνώρισε ότι η επίθεση είχε συμβεί και ότι οι ναύτες την απέκρουσαν.<br />Το «USS Abraham Lincoln» βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στον Ινδικό Ωκεανό, σχεδόν 1.000 χλμ. από το Ιράν.<br />Αυτό δημιουργεί σημαντικές προκλήσεις για τις αποστολές αεροσκαφών και πυραύλων.<br />Η ακτίνα μάχης των μαχητικών αεροσκαφών F/A-18F Super Hornet που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα, κατά τη διάρκεια αποστολών κρούσης, είναι περίπου 720–750 χλμ.<br />Μετά την απογείωση για μια αποστολή, το αεροσκάφος μπορεί να εκτελέσει πλήγμα, αλλά για να επιστρέψει στο κατάστρωμα του αεροπλανοφόρου θα χρειαστεί ανεφοδιασμό στον αέρα.<br />Αυτό απαιτεί υποστήριξη από ιπτάμενα τάνκερ, όπως τα KC-135 Stratotanker. Και εδώ εντοπίζονται τα προβλήματα.<br />Οι Αμερικανοί, όπως αναφέρθηκε, δεν έχασαν μόνο δύο ιπτάμενα τάνκερ στον εναέριο χώρο πάνω από το Ιράκ, αλλά και πέντε αεροσκάφη στην αεροπορική βάση «Πρίγκιπας Sultan» στο Riyad.<br />Στις 13 Μαρτίου, οι Ιρανοί εξαπέλυσαν στοχευμένη πυραυλική επίθεση στο αεροδρόμιο της Σαουδικής Αραβίας.<br />Οι Αμερικανοί δήλωσαν τότε ότι τα αεροσκάφη «απαιτούσαν εκτεταμένες επισκευές».<br />Σύμφωνα με στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, μέχρι την έναρξη του πολέμου, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ διέθετε 6–8 ιπτάμενα τάνκερ στη Μέση Ανατολή.<br />Τρεις εβδομάδες πολέμου έδειξαν ότι οι Αμερικανοί έχουν υποστεί σοβαρές απώλειες τόσο στη θάλασσα όσο και στον αέρα.<br />Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρουν αυτές τις απώλειες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι πραγματικές.<br />Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, μετά από τέτοιες εξελίξεις στο θέατρο των επιχειρήσεων, η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία αρνήθηκαν να στείλουν ναυτικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή για να υποστηρίξουν με πυρά τον σύμμαχό τους στο ΝΑΤΟ.<br />Επίσης, δεν σκοπεύουν να συμμετάσχουν στην επιχείρηση για την «απελευθέρωση» του Στενού του Hormuz, την οποία ανακοίνωσε ο Trump πριν από λίγες ημέρες.<br />Οι ΗΠΑ διαθέτουν 12 αεροπλανοφόρα, ενώ η Γαλλία έχει ένα και η Βρετανία δύο — κάτι που εξηγεί τη στάση τους.<br />Τελευταία νέα: Η διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ σχεδιάζει να μεταφέρει 1.000 ναύτες από το υπό κατασκευή αεροπλανοφόρο «John F. Kennedy» στην Κρήτη.<br />Το καταπονημένο πλήρωμα του «Gerald R. Ford» χρειάζεται αντικατάσταση.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Σοκ - Το USS Gerald Ford επέστρεψε… λαβωμένο στην Κρήτη. Η επίθεση από ιρανικό drone 20.000 δολ. και... ο εμπρησμός.

Η επίσημη εκδοχή των ΗΠΑ μιλά για φωτιά στα πλυντήρια - Ερευνάται εμπρησμός, αν και οι Ιρανοί υποστηρίζουν πως το έπληξαν με drone κόστους 2...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα, η χώρα των επιδομάτων και των κουπονιών ευημερίας.

<img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/gialama.jpg" width="752" /><br /><br />Στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης των αυτοαποκαλουμένων «αρίστων», η επικοινωνιακή βιτρίνα υποχωρεί και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα: υπουργοί χωρίς ευθύνη, επιδοματική πολιτική χωρίς έλεγχο, κρατική ανοχή στην παραβατικότητα και μια κοινωνία που καλείται διαρκώς να πληρώνει το κόστος της ανικανότητας.<br /><br />Γράφει η<b> Μαρία Γιαλαμά</b><br /><br />Βαδίζουμε ήδη στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης από τη σύνθεση των αυθαιρέτως αυτοαποκαλουμένων «αρίστων». Τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους είναι πλέον ορατά διά γυμνού οφθαλμού, τώρα που την επικοινωνιακή χρυσόσκονη κάλυψε η αφρικανική σκόνη.<br />Υπεύθυνοι υπουργοί άνευ ευθύνης<br /><br />Προσφάτως, δικαστική απόφαση κατέρριψε τους ισχυρισμούς της νυν Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογενείας για το ΠΕΝ Καλλιθέας, το οποίο δεν λειτουργεί, χωρίς όμως η ίδια να μεριμνά για την επαναλειτουργία του. Παράλληλα, η πορεία της «Κιβωτού του Κόσμου», της οποίας η διοίκηση ανετράπη με πρωτοβουλία της τότε υφυπουργού, απομακρύνοντας τον ιδρυτή της, πατέρα Αντώνιο, και την πρεσβυτέρα του, είναι καθοδική. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι τοποθετήθηκε διοίκηση εκλεκτών του Μεγάρου Μαξίμου.<br /><br />Σήμερα, η δομή φιλοξενεί μόλις το ένα δέκατο των παιδιών που φιλοξενούσε προηγουμένως, στερώντας από κοινωνικά αδυνάμους έναν φορέα συνδρομής και ουσιαστικής προστασίας. Η Δόμνα των «αρίστων», έστω και αν οι δικαστικές αποφάσεις διαψεύδουν τις αιτιάσεις της, εξακολουθεί να φέρει τον τίτλο της Υπουργού, διαχειριζόμενη τον ευαίσθητο τομέα της Κοινωνικής Συνοχής και της Οικογενείας. Η τηλεοπτική παρουσία της παραμένει συχνή, ακόμη και μετά τα τραγικά της λάθη, τα οποία δυνητικώς θα αρκούσαν για την απομάκρυνσή της από την κυβέρνηση.<br /><br />Δεν καλείται βεβαίως για να απολογηθεί για τα σφάλματά της, αλλά για να παρουσιάσει τα «κουπόνια ευημερίας» που προσφέρει η κυβέρνηση και να προωθήσει την ιδέα εγκατάστασης πολιτών στη μεθόριο με δέλεαρ 10.000 ευρώ.<div><br />Προνομιακή μεταχείριση της ομάδας των «ευαλώτων» πολιτών<br /><br />Η ευγενής τάξη των «ευαλώτων» ομάδων, των εξειδικευμένων στη συγκέντρωση, δι’ απαλλοτριώσεως, χαλκού, στη φιλοξενία λαθρομεταναστών Πακιστανών και, φυσικά, στη χρηματοδότηση των πρακτικών τους μέσω κρατικών επιδομάτων, ευημερεί. Η ιστορία θα καταγράψει ότι τα έργα τους είναι, μέχρι στιγμής, τα πρώτα που απέδωσαν καρπούς στη νεοσυσταθείσα αστυνομική υπηρεσία πατάξεως του οργανωμένου εγκλήματος.<br /><br />Τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία βρίσκονται ήδη στα χέρια της κοινής γνώμης, η οποία πληροφορήθηκε ότι χορηγεί, μέσω των φόρων της, επιδόματα σε «ευάλωτους» συμπολίτες που διαθέτουν βίλες με ελικοδρόμια, χωρίς αυτά να έχουν υποπέσει μέχρι σήμερα στην αντίληψη των αρμοδίων για τη δόμηση και λειτουργία ελικοδρομίων.<br /><br />Στη χώρα, λοιπόν, όπου σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες χορηγούνται επιδόματα ακόμη και για να στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο, δηλαδή για την υποχρεωτική εκπαίδευση, τα διατιθέμενα χρήματα χρησιμοποιούνται τελικώς για τη γκετοποίηση των περιοχών που επέλεξαν αυθαιρέτως να κατοικούν. Εκεί, για να εισέλθει η αστυνομία, προηγούνται διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους τους, ενώ αστυνομικός απασχολεί με παιχνίδια τα παιδιά του οικισμού, προκειμένου να μη δουν τον έλεγχο ή και τις συλλήψεις που ενδέχεται να πραγματοποιηθούν.<br /><br />Όλα αυτά γίνονται με μεγάλη «ευαισθησία», παρότι ο έλεγχος αφορά ομάδες κλεπτών, ναρκεμπόρων, συλλεκτών χαλκού και μετάλλων από δημόσιες υποδομές και λοιπών παραβατικών στοιχείων.<br />Ιδιότυπος ανθρωπισμός<br /><br />Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους λαθροεισβολείς στη χώρα, τους οποίους οι «άριστοι» χρηματοδοτούν, ως εάν ήθελαν να τους ανταμείψουν για την παραβίαση των εθνικών συνόρων. Τους παρέχουν στέγη και μηνιαίο επίδομα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους, στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου φιλανθρωπισμού που υπηρετούν.<br /><br />Όλοι, λοιπόν, έχουν λαμβάνειν από το υστέρημα του Έλληνα, ο οποίος πληρώνει αγογγύστως τους φόρους του και βλέπει τις υποδομές του κρατικού μηχανισμού να υπολειτουργούν, την ώρα που το κράτος επιδεικνύει εκλεκτική ευαισθησία στην οικονομική αποκατάσταση όσων δρουν εκτός νόμου, παραβατικών και παρεκτρεπομένων.</div><div><br />Απρέπειες εις βάρος της παιδείας<br /><br />Στη χώρα όπου πανεπιστημιακοί καθηγητές ιδρυμάτων της περιφέρειας σπανίως εμφανίζονται στη διδακτική έδρα· όπου οι φοιτητές φέρνουν από το σπίτι τους την κόλλα αναφοράς για να εξεταστούν γραπτώς· όπου οι ώρες εξετάσεως αλλάζουν την τελευταία στιγμή άνευ προειδοποιήσεως· και όπου η χορήγηση, ύστερα από πολλές εξεταστικές δοκιμασίες, του μεταπτυχιακού τίτλου γίνεται με αποστολή του διπλώματος μέσω ταχυδρομικής εταιρείας, με χρέωση μάλιστα του ίδιου του αποφοίτου, η φτώχεια απεφασίσθη να παταχθεί με κουπόνια.<br /><br />Για ακόμη μία φορά, οι εργαζόμενοι φορολογούμενοι καλούνται να πληρώσουν για τους «ευάλωτους», ακόμη και μέσω των υπερφορολογημένων καυσίμων.</div><div><br />Αύξηση επιδόματος ανεργίας ναυτικών<br /><br />Εντός της εβδομάδος, ο υπουργός Ναυτιλίας ανακοίνωσε την αύξηση του επιδόματος ανεργίας των ναυτικών από τα 350 στα 600 ευρώ μηνιαίως. Έτσι, ένας θαλασσοδαρμένος ναυτικός καλείται να εξασφαλίσει την επιβίωσή του με ένα ποσό που υπολείπεται των οικονομικών παροχών που δίδονται απλόχερα από την κυβέρνηση στους λαθρομετανάστες.<br /><br />Το γεγονός ότι ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας μερίμνησε για την αύξηση αυτού του μικρού επιδόματος πιστώνεται ως πράξη ενσυναίσθησης και γνώσης των σημερινών συνθηκών διαβίωσης. Πιστώνεται, βεβαίως, στην κυβέρνηση και η διαχρονική της απαξίωση προς την πλειοψηφία των Ελλήνων που πένονται. Οι προσπάθειες επικοινωνιακής διαχείρισης της πάταξης της αισχροκέρδειας έπαψαν πλέον να είναι πειστικές.</div><div><br />Ενιαίος φορέας διαχειρίσεως επιδομάτων<br /><br />Είναι γεγονός ότι στη Νέα Δημοκρατία, πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση, μετά την εγκληματική περίοδο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είχε διαμορφωθεί πρόγραμμα στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η χορήγηση επιδομάτων από έναν και μόνον φορέα, με αποκλειστικώς τεκμηριωμένα κριτήρια για τους δικαιούχους. Στόχος ήταν ο έλεγχος των κρατικών πόρων και η ορθολογική κατανομή τους.<br /><br />Το γεγονός, όμως, ότι χρήστες ναρκωτικών ουσιών, νοσούντες από AIDS, δηλώνουν δημοσίως τον τρόπο με τον οποίο φροντίζουν να νοσήσουν και άλλοι χρήστες, ώστε τα επιδόματα που λαμβάνουν —ενδεικτικώς ανέφεραν ποσά της τάξεως των 1.300 ευρώ μηνιαίως— να τους επιτρέπουν, σε συνδυασμό με κάποια μικροαπασχόληση στην παρανομία, να εξασφαλίζουν τη δόση τους και να επιβιώνουν, αναδεικνύει την ανεπάρκεια ελέγχου της ασκούμενης επιδοματικής πολιτικής.<br /><br />Προφανώς, ο ενιαίος φορέας δεν δημιουργήθηκε είτε λόγω ανικανότητος είτε λόγω ελλείψεως βουλήσεως.<br /><br />Αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι η επικοινωνία από μόνη της δεν γεννά αποτελέσματα, ούτε βεβαίως οι τίτλοι σπουδών, όταν δεν συνοδεύονται από εργασιακή εμπειρία και κοινωνική γνώση εκ μέρους των κατά νόμον υπευθύνων. Ο χρόνος ανοχής στις κυβερνητικές αστοχίες έχει πλέον υπερκαλυφθεί. Καιρός να παραχθεί έργο, ανάλογο του κόπου των φορολογουμένων πολιτών, έστω και αν χρειασθεί να αποχωρήσουν οι «άριστοι-ανίκανοι», οι οποίοι αξιολογούνται καθημερινώς με αρνητικά πρόσημα για το ανύπαρκτο παραγωγικό τους έργο.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα, η χώρα των επιδομάτων και των κουπονιών ευημερίας.

Στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης των αυτοαποκαλουμένων «αρίστων», η επικοινωνιακή βιτρίνα υποχωρεί και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα:...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξαφνικά μας λένε ότι το Ιράν αύξησε την εμβέλεια των πυραύλων του μέχρι την Ευρώπη.

<a href="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/03/hd9efokwyaaqyeu-768x614.jpg"><img border="0" height="160" src="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/03/hd9efokwyaaqyeu-768x614.jpg" width="742" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κάποιοι αναζητούν τρόπους εμπλοκής των Ευρωπαίων και του ΝΑΤΟ στον πόλεμο...</span></h3>Η πληροφορία περί εκτόξευσης δύο ιρανικών πυραύλων με κατεύθυνση τη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία, στον Ινδικό Ωκεανό, προκάλεσε έντονη ανησυχία σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ, καθώς ανέτρεψε μέχρι πρότινος δεδομένα για τις επιχειρησιακές δυνατότητες της Τεχεράνης.<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι εκτιμήσεις για το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών πυραυλικών συστημάτων τοποθετούνταν περίπου στα 2.000 χιλιόμετρα. Η συγκεκριμένη εξέλιξη, ωστόσο, φαίνεται να ανατρέπει αυτή την εικόνα, διευρύνοντας σημαντικά το γεωγραφικό εύρος πιθανών στόχων. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν τίθεται πλέον μόνο ζήτημα απειλής για απομακρυσμένες στρατιωτικές βάσεις, όπως το Ντιέγκο Γκαρσία, αλλά και για περιοχές της Ευρώπης, που φέρονται να εμπίπτουν σε ενδεχόμενο βεληνεκές.<br /><br />Σε σχετικό δημοσίευμα, η Jerusalem Post επικαλείται τον πρώην επικεφαλής της αεράμυνας των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), ταξίαρχο Ραν Κοχάβ, ο οποίος αναφέρει ότι το Ιράν διαθέτει πυραυλικό σύστημα δύο σταδίων. Όπως εξηγεί, πρόκειται για τεχνολογία που χρησιμοποιείται τόσο σε εκτοξεύσεις δορυφόρων όσο και σε βαλλιστικά όπλα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, επιτρέποντας σημαντική αύξηση της εμβέλειας.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, και ο αρχηγός των IDF, σε δήλωσή του το Σάββατο, επισήμανε ότι η διεύρυνση του βεληνεκούς αποδίδεται στη χρήση φορέα εκτόξευσης πολλαπλών σταδίων, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις περί τεχνολογικής αναβάθμισης των ιρανικών δυνατοτήτων.<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να επηρεάσουν τις στρατηγικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, εντείνοντας τις ανησυχίες για περαιτέρω κλιμάκωση και επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της πυραυλικής απειλής από την Τεχεράνη.<br /><br />Σήμερα, έγινε γνωστό ότι το Ισραήλ κατέστρεψε ιρανικό πύραυλο έξω από την ατμόσφαιρα. Αυτό υπονοεί αφενός ότι ο ιρανικός πύραυλος φτάνει σε ύψος εκατοντάδων χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης, άρα ο πύραυλος έχει πολύ μεγάλο βεληνεκές. Αφετέρου, φαίνεται ότι οι Ισραηλινοί κατέρριψαν τον πύραυλο με το πυραυλικό σύστημα Arrow, το οποίο είναι σχεδιασμένο για αυτού του είδους τις καταρρίψεις, αλλά και πιο ακριβό.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το Iron Dome καταρρίπτει στόχους σε μικρό ύψος. Ο Κοχάβ τόνισε ότι το Ιράν εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια πάνω σε τεχνολογίες για τους πυραύλους δύο σταδίων με διακηρυγμένο στόχο να εκτοξεύσει δορυφόρους στο Διάστημα, Παράλληλα, συνεχίζει η Jerusalem Post, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ προειδοποιούσαν ότι οι δοκιμές για δορυφόρους από το Ιράν ενδέχεται να περιλαμβάνουν στοιχεία διπλής χρήσης (πολιτικής και στρατιωτικής), δηλαδή αυτά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατασκευή διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, συμβατικών αλλά και πυρηνικών.<br /><br />Αν και το Ιράν αρνείται συστηματικά ότι έχει τέτοια πρόθεση, είναι πιθανό η εκτόξευση του Σαββάτου να έχει αποκαλύψει ένα μυστικό πρόγραμμα που λειτουργούσε εδώ και χρόνια ακριβώς για τέτοιους σκοπούς. Συζητώντας διάφορα σενάρια, ο Κοχάβ είπε ότι ήταν πιθανό το είδος του πυραύλου που χρησιμοποιήθηκε είναι τροποποιημένος βαλλιστικός πύραυλος R 27 εποχής της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Οι R 27 εκτοξεύονταν κυρίως από υποβρύχια και ενδεχομένως είχαν πυρηνικές δυνατότητες. Συνήθως έφεραν συμβατική κεφαλή με 1,5-2 τόνους εκρηκτικών. Το Ιράν φαίνεται ότι κατάφερε να τον τροποποιήσει ώστε να εκτοξεύεται από πλατφόρμα εδάφους. Ο Κοχάβ εξηγεί ακόμη ότι η Βόρεια Κορέα έχει χρησιμοποιήσει πύραυλο με παρόμοια τεχνολογία, ο οποίος αποδεδειγμένα έχει βεληνεκές περίπου 3.000 χιλιομέτρων. Όσο για το πώς το Ιράν αύξησε το βεληνεκές του πυραύλου κατά 1.000 χιλιόμετρα, ο Κοχάβ εξηγεί ότι το Ιράν επικεντρώθηκε στο πώς θα εκτοξεύει τον πύραυλο με πολύ ελαφρύτερη κεφαλή, άρα με μικρότερο βάρος. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε να ταξιδέψει πιο μακριά σε μικρότερο χρόνο χρησιμοποιώντας την ίδια ποσότητα ενέργειας και παρόμοια διαδικασία εκτόξευσης. Μια άλλη πιθανότητα που έχει συζητηθεί είναι να πρόκειται για τροποποιημένη έκδοση της κατηγορίας Khorramshahr-4.<br /><br />Απειλείται όλη η Ευρώπη<br /><br />Ο Κοχάβ εξηγεί ότι οι πύραυλοι «μπορούν να χτυπήσουν από βόρεια, ανατολικά, δυτικά ή νότια. Κατά συνέπεια, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και κάθε άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα βρίσκονται πλέον εντός της εμβέλειας του Ιράν». «Αυτό αλλάζει ριζικά τον υπολογισμό της απειλής: η Μέση Ανατολή δεν αποτελεί πλέον ένα γεωγραφικά περιορισμένο θέατρο επιχειρήσεων.<br /><br />Η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει την ιρανική βαλλιστική ικανότητα ως άμεσο κίνδυνο για την ήπειρο», δήλωσε ακόμη ο Κοχάβ. Ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο, συνεχίζει η Jerusalem Post, είναι πώς το Ισραήλ δεν εντόπισε αυτόν τον ιδιαίτερα απειλητικό πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς εδώ και τρεις εβδομάδες. Πάντως, στις 16 Μαρτίου, σε μια εξαιρετικά σπάνια δημόσια δήλωση, αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών των IDF δήλωσε ότι το Ισραήλ κατέστρεψε ιρανική βάση που επικεντρωνόταν στην ανάπτυξη τεχνολογιών για την κατάρριψη δορυφόρων που ανήκουν στο Ισραήλ και σε άλλους αντιπάλους.<br /><br />Η βάση χρησιμοποιούταν για τη συναρμολόγηση του ιρανικού Chamran 1 (ενός δορυφόρου επίδειξης τεχνολογίας σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη) που εκτοξεύθηκε στο Διάστημα τον Σεπτέμβριο του 2024. Η Τεχεράνη είχε αναφέρει τότε ότι ο πύραυλος ήταν ο Qaem-100, ένας πυραύλος στερεού καυσίμου τριών σταδίων.<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ξαφνικά μας λένε ότι το Ιράν αύξησε την εμβέλεια των πυραύλων του μέχρι την Ευρώπη.

Κάποιοι αναζητούν τρόπους εμπλοκής των Ευρωπαίων και του ΝΑΤΟ στον πόλεμο... Η πληροφορία περί εκτόξευσης δύο ιρανικών πυραύλων με κατεύθυνσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ευρωπαίοι στο κάδρο του πολέμου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i.guim.co.uk/img/media/6fef0f148dc6891e9bd3e48fa09da4c6c11b8dec/0_0_5000_4000/master/5000.jpg?width=480&dpr=1&s=none&crop=none" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="480" height="160" src="https://i.guim.co.uk/img/media/6fef0f148dc6891e9bd3e48fa09da4c6c11b8dec/0_0_5000_4000/master/5000.jpg?width=480&dpr=1&s=none&crop=none" width="661" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Γιατί ΗΠΑ και Ισραήλ ζητούν την ευρωπαϊκή συμμετοχή. Τι πραγματικά διακυβεύεται για την Ευρώπη.</span></h3>Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται πια στη Μέση Ανατολή, δεν είναι μόνο πύραυλοι, βομβαρδισμοί και δηλώσεις. Είναι πιέσεις. Και αυτές οι πιέσεις έχουν σαφή κατεύθυνση: προς την Ευρώπη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, με διαφορετικό ύφος αλλά κοινή στόχευση, ζητούν (από τους ευρωπαίους) κάτι παραπάνω από δηλώσεις στήριξης. Ζητούν συμμετοχή. Όχι απαραίτητα με στρατεύματα πρώτης γραμμής, αλλά με παρουσία, με μέσα, με ξεκάθαρη σαφήνεια. Το ερώτημα είναι απλό: ΗΠΑ και Ισραήλ χρειάζονται τους Ευρωπαίους για να ανταπεξέλθουν στον πόλεμο που έχουν ξεκινήσει; Ή τους θέλουν για να τον νομιμοποιήσουν;<br /><br />Στο καθαρά στρατιωτικό επίπεδο, οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνται από την Ευρώπη. Διαθέτουν τη δυνατότητα να πλήξουν, να ελέγξουν, να επιτηρήσουν. Το ίδιο και το Ισραήλ στο δικό του επιχειρησιακό πεδίο.<br /><br />Άρα γιατί οι πιέσεις; Διότι ο σύγχρονος πόλεμος δεν είναι μόνο πλήγματα. Είναι και, επιμελητεία, υποδομές ναυτικές περιπολίες, συνοδείες πλοίων, αεράμυνα… Και πάνω απ’ όλα είναι «κλίμα» διαχείρισης ευρύτερων (δυτικών) πληθυσμών έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ανοχή , αν όχι η υποστήριξή τους, στο πολεμικό εγχείρημα που έχουν αναλάβει ΗΠΑ και Ισραήλ.<br /><br />Εδώ ακριβώς είναι απαραίτητη η Ευρώπη. Όχι για να κερδίσει τη μάχη, αλλά για να τη στηρίξει. Όχι για να γίνει «συνετή» διαχείριση του βάρους που συνεπάγεται ένας πόλεμος, ακόμα και νικηφόρος. Και το σημαντικότερο, όπως είπαμε: όσο περισσότεροι συμμετέχουν, τόσο λιγότερο «μονομερής» φαίνεται η επιχείρηση. Και αυτό, για την Ουάσιγκτον, έχει αξία.<br />Η πολιτική νομιμοποίηση του πολέμου<br /><br />Μια αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση σαν αυτή εναντίον του Ιράν χωρίς ευρωπαϊκή συμμετοχή είναι μια «μονομερής επιλογή». Με ευρωπαϊκή συμμετοχή γίνεται «διεθνής απάντηση». Η διαφορά δεν είναι επικοινωνιακή. Είναι πολιτική.<br /><br />Οι δηλώσεις Τραμπ για το Ορμούζ —ότι οι άλλοι πρέπει να κάνουν περισσότερα— δεν είναι μόνο παράπονο. Είναι μήνυμα: αν επωφελείστε από τη σταθερότητα, θα πληρώσετε για να τη διατηρήσετε.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ επιχειρεί να «ευρωπαϊκοποιήσει» την απειλή. Με την αποκάλυψη του πυραυλικού βεληνεκούς της Τεχεράνης (οι πύραυλοι που εκτόξευσε έφτασαν στα 4.000 χλμ στον Ινδικό στην αμερικανοβρετανική βάση Ντιέγκο Γκαρσία) που θεωρητικά αγγίζει ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το μήνυμα είναι σαφές: αυτός ο πόλεμος εύκολα φτάνει και σε εσας.<br /><br />Η Ευρώπη, προς το παρόν τουλάχιστον δεν «τσιμπάει» και εδώ ακριβώς βρίσκεται η τριβή: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θέλουν κοινό μέτωπο, οι Ευρωπαίοι βλέπουν κοινό ρίσκο. Για την Ευρώπη, το δίλημμα δεν είναι ιδεολογικό. Έχει να κάνει με απολύτως πρακτικά ζητήματα:<br /><br />Πρώτον, η ενέργεια: Η Ευρώπη δεν ελέγχει το Ορμούζ, αλλά εξαρτάται από αυτό. Κάθε ένταση μεταφράζεται σε τιμές. Και κάθε τιμή σε πολιτικό κόστος.<br /><br />Δεύτερον, η ασφάλεια. Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι η λειτουργία της οικονομίας της.<br /><br />Τρίτον, η στρατηγική αυτονομία. Αν η Ευρώπη αρνηθεί να συμμετάσχει, ενισχύει το αμερικανικό επιχείρημα ότι θέλει προστασία χωρίς κόστος. Αν συμμετάσχει, κινδυνεύει να εμπλακεί σε έναν πόλεμο που δεν σχεδίασε.<br /><br />Τέταρτον, το εσωτερικό πολιτικό ρίσκο. Κάθε εμπλοκή μεταφέρεται στο εσωτερικό: τιμές, κοινωνική πίεση, πολιτική φθορά.<br /><br />Γι’ αυτό και βλέπουμε ήδη διαφοροποιήσεις. Άλλοι πιο κοντά, άλλοι πιο επιφυλακτικοί. Η ενιαία ευρωπαϊκή στάση παραμένει ζητούμενο. Όσο για την Ελλάδα, η θέση της είναι αρκετά πιο δύσκολη από τους Εταίρους της στην ΕΕ.<br /><br />Από τη μία, μπορεί να «πουλήσει» ότι αναβαθμίζεται, συμμετέχει σε αποστολές, στέλνει Patriot, φρεγάτες και αεροσκάφη για να προστατέψει τους στόχους που χτυπά ο εχθρός. Από την άλλη, όμως εκτίθεται γιατί βρίσκεται μπλεγμένη σε έναν πόλεμο χωρίς να μπορεί να ελέγξει καμιά της κίνηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ευρωπαίοι στο κάδρο του πολέμου.

 Γιατί ΗΠΑ και Ισραήλ ζητούν την ευρωπαϊκή συμμετοχή. Τι πραγματικά διακυβεύεται για την Ευρώπη. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Εσωτερικός Πολιτικός Πόλεμος Εκδηλώνεται Μετά την Άνοδο του Μπουτάνοβ.

<img height="125" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/Zelenskyy-meets-with-the-head-of-Ukrainian-military-intelligence-Kirill-Budanov-1024x640-1-768x480.jpg" width="750" /><br /><br />«Παράλληλες δομές εξουσίας, αντιπαραθέσεις σε στρατό, πληροφορίες και πολιτική – η Κιέβο δοκιμάζει τη συνοχή της στο πιο κρίσιμο σημείο του πολέμου»<br /><br />«Παράλληλες δομές εξουσίας, αντιπαραθέσεις σε στρατό, πληροφορίες και πολιτική – η Κιέβο δοκιμάζει τη συνοχή της στο πιο κρίσιμο σημείο του πολέμου»<br /><br />Μια εντεινόμενη εσωτερική αντιπαράθεση φαίνεται να ξέσπασε στην Ουκρανία μετά τον διορισμό του στρατηγού Μπουτάνοβ ως επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου, σηματοδοτώντας μια ανακατανομή εξουσίας που δοκιμάζει την πολιτική και στρατιωτική συνοχή της χώρας σε κρίσιμο σημείο του πολέμου με τη Ρωσία.<br /><br />Η απομάκρυνση του Budanov από τη θέση του διοικητή της κύριας στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (HUR) στις 2 Ιανουαρίου 2026 και η μετάβασή του στον ρόλο του επικεφαλής του Προεδρικού Γραφείου επιχείρησε να ενισχύσει την ηγεσία του προέδρου Ζελένσκι, αλλά σύμφωνα με sources και αναλύσεις πληροφοριών, δημιούργησε παράλληλες δομές εντολών και επιρροής εντός του κρατικού μηχανισμού.<br /><br />Συγκεκριμένα, παρά την επίσημη αντικατάστασή του ως επικεφαλής της HUR από τον Ιβαχτσένκο, πηγές αναφέρουν ότι οι δυνάμεις πληροφοριών εξακολουθούν να λαμβάνουν «άμεσες εντολές» από τον Budanov, ακόμη και χωρίς τη γνώση του νέου διοικητή — ένδειξη ότι η επίσημη διοικητική αλλαγή δεν έχει πλήρως εφαρμοστεί στην πράξη.<div><br />Παράλληλες Εξουσίες και Εσωτερικές Τριβές<br /><br />Η κατάσταση αυτή δείχνει ότι υπάρχουν πλέον ανταγωνιστικά κέντρα επιρροής μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών, του Προεδρικού Γραφείου και άλλων κρατικών μηχανισμών. Αυτή η αποδιοργάνωση μπορεί να επηρεάσει κρίσιμες αποφάσεις για τον πόλεμο, την ασφάλεια και τις διεθνείς διαπραγματεύσεις, σε ένα σημείο όπου η στρατηγική συνοχή είναι καθοριστική για την επιβίωση της χώρας.<br /><br />Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, πολλοί από τους παλαιούς συνεργάτες του προέδρου που είχαν εκδιωχθεί ή απομακρυνθεί λόγω σκανδάλων — όπως ο πρώην αρχηγός προσωπικού Γερμάκ— προσπαθούν να επανέλθουν στο πολιτικό προσκήνιο, συγκροτώντας συμμαχίες με υψηλόβαθμους αξιωματικούς και στελέχη του κράτους.<br /><br />Η αντιπαράθεση αυτή έχει ήδη εντείνει ένα ευρύτερο φάσμα εσωτερικών προκλήσεων, που περιλαμβάνουν διαμάχες για διοικητικά καθήκοντα, στρατιωτική στρατηγική και τον έλεγχο των υπηρεσιών πληροφοριών — παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη διαχείριση του πολέμου με τη Ρωσία και τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για τερματισμό των συγκρούσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Εσωτερικός Πολιτικός Πόλεμος Εκδηλώνεται Μετά την Άνοδο του Μπουτάνοβ.

«Παράλληλες δομές εξουσίας, αντιπαραθέσεις σε στρατό, πληροφορίες και πολιτική – η Κιέβο δοκιμάζει τη συνοχή της στο πιο κρίσιμο σημείο του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τζορτζ Φρίντμαν: ο πόλεμος στο Ιράν είναι σύγκρουση ισχύος, όχι καθεστώτων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/friedman.webp"><img height="123" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/friedman.webp" width="749" /></a><br /><br />Ο Αμερικανός αναλυτής Τζορτζ Φρίντμαν φωτίζει μια κρίσιμη διάσταση για τον πόλεμο στο Ιράν, που συχνά υποτιμάται: η σύγκρουση δεν εξελίσσεται όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί, διότι βασίστηκε σε λανθασμένες παραδοχές για τη φύση της εξουσίας στην Τεχεράνη.<br /><br />Το βασικό λάθος, σύμφωνα με τον Φρίντμαν, ήταν η εκτίμηση ότι η εξόντωση της πολιτικής ηγεσίας – ακόμη και του Ανώτατου Ηγέτη – θα οδηγούσε είτε σε εξέγερση είτε σε κατάρρευση του καθεστώτος. Αντίθετα, η πραγματική ισχύς βρίσκεται στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC), μια στρατιωτικο-οικονομική δομή βαθιά ριζωμένη στο κράτος και διασκορπισμένη σε μια χώρα τεράστιας γεωγραφικής κλίμακας. Αυτό καθιστά την ιδέα μιας γρήγορης «εκκαθάρισης» μέσω αεροπορικής ισχύος πρακτικά ανεφάρμοστη.<div><br />Παρατεταμένη σύγκρουση φθοράς<br /><br />Η συνέπεια είναι στρατηγική: ο πόλεμος μετατρέπεται σε παρατεταμένη σύγκρουση φθοράς. Το Ιράν διατηρεί την ικανότητα να πλήττει στόχους, να παρεμβαίνει στις ενεργειακές ροές και να κρατά ανοιχτό το μέτωπο – ιδιαίτερα μέσω του ελέγχου ή της απειλής στο Στενό του Ορμούζ. Η πρόβλεψη για γρήγορη έκβαση καθίσταται έτσι εξαιρετικά αβέβαιη.<br /><br />Παράλληλα, ο Φρίντμαν μετατοπίζει το ενδιαφέρον από το Ιράν στην Κίνα. Υποστηρίζει ότι το Πεκίνο, παρά την ενεργειακή του εξάρτηση, δεν επιδιώκει κλιμάκωση αλλά συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αναβολή της συνάντησης κορυφής και η απουσία ουσιαστικής κινεζικής στήριξης προς το Ιράν ερμηνεύονται ως ένδειξη ότι η Κίνα προτάσσει την οικονομική σταθερότητα και την πρόσβαση στις αμερικανικές αγορές έναντι της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.</div><div><br />Ανοιχτή γεωπολιτική αναμέτρηση<br /><br />Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης είναι η απόρριψη της ιδεολογικής ανάγνωσης των συγκρούσεων. Για τον Φρίντμαν, οι πόλεμοι δεν καθορίζονται από το αν ένα καθεστώς είναι δημοκρατικό ή αυταρχικό, αλλά από το εθνικό συμφέρον. Οι ιστορικές συμμαχίες και συγκρούσεις δείχνουν ότι οι κρατικές συμπεριφορές καθοδηγούνται από ισχύ, ασφάλεια και οικονομία – όχι από ιδεολογική συγγένεια.<br /><br />Τελικά, ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι μια επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος με σαφές τέλος, αλλά μια ανοιχτή γεωπολιτική αναμέτρηση με αβέβαιη διάρκεια. Και, όπως υπονοεί ο Φρίντμαν, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο η Τεχεράνη, αλλά η ευρύτερη ισορροπία ισχύος σε ένα σύστημα όπου η ενέργεια, η γεωγραφία και τα συμφέροντα υπερισχύουν των προθέσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τζορτζ Φρίντμαν: ο πόλεμος στο Ιράν είναι σύγκρουση ισχύος, όχι καθεστώτων.

Ο Αμερικανός αναλυτής Τζορτζ Φρίντμαν φωτίζει μια κρίσιμη διάσταση για τον πόλεμο στο Ιράν, που συχνά υποτιμάται: η σύγκρουση δεν εξελίσσετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντόναλντ Τραμπ: Πενθήμερη αναβολή στρατιωτικών επιθέσεων. Ιρανικά μέσα: «Δεν υπήρξαν συζητήσεις με ΗΠΑ».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/5d/5d16bfa03e1b4a838f35a958e5d1b04c.jpg?v=1&maxwidth=680&originalwidth=900&" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="680" height="133" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/5d/5d16bfa03e1b4a838f35a958e5d1b04c.jpg?v=1&maxwidth=680&originalwidth=900&" width="679" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και κατηγορεί τον Τραμπ ότι κερδίζει χρόνο.</span></h3><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br />Σε μια παύση πέντε ημερών προχωράει ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς γι’ αυτό το διάστημα οι ΗΠΑ δεν θα προχωρήσουν σε στρατιωτικές επιθέσεις κατά των σταθμών παραγωγής ενέργειας και υποδομών του Ιράν.<br /><br />Την απόφαση έκανε γνωστή ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Truth Social. «Έδωσα εντολή στο Υπουργείο Πολέμου να αναβάλει οποιαδήποτε και όλες τις στρατιωτικές επιθέσεις κατά των ιρανικών σταθμών παραγωγής ενέργειας και των ενεργειακών υποδομών για μια πενθήμερη περίοδο, με την επιφύλαξη της επιτυχίας των τρεχουσών συναντήσεων και συζητήσεων» έγραψε.<br /><br />Την ίδια στιγμή η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να χτυπήσει στρατιωτικά το Ιράν φέρεται να προωθήθηκε από ανθρώπους εκτός του στενού του κύκλου. Σύμφωνα με το Bloomberg, πέρα από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο μεγιστάνας των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοχ μαζί με συντηρητικές προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης, όπως οι Μαρκ Λέβιν και Λίντσεϊ Γκράχαμ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Μέρντοχ επικοινώνησε προσωπικά με τον Τραμπ πολλές φορές, παροτρύνοντας τον να χτυπήσει το Ιράν.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο δικός του στενός κύκλος ήταν πιο επιφυλακτικός. Ο Τζ. Ντ. Βανς έθεσε ερωτήσεις σχετικά με το πώς θα λειτουργούσε στην πραγματικότητα οποιοσδήποτε πόλεμος, με την Σούζι Γουάιλς να προσπαθεί να βεβαιωθεί ότι ο Τραμπ κατανοούσε τις επιλογές του και ο Μάρκο Ρούμπιο να παραμένει σιωπηλός με κανέναν από αυτούς να μπορούν να του πουν ευθέως πως η επίθεση στο Ιράν ήταν κακή ιδέα. Ακόμα και ο πρώην συνεργάτης του Ντόναλντ Τραμπ, Τζον Μπόλτον, ο οποίος πέρασε την καριέρα του προσπαθώντας να βομβαρδίσει το Ιράν, το έθεσε ξεκάθαρα: «Αυτό που ήθελε για τους συμβούλους του στη δεύτερη θητεία του ήταν άτομα που θα ήταν πιο πρόθυμα να πουν απλώς “ναι κύριε”».<div><br />Ιρανικά μέσα: «Δεν υπήρξαν συζητήσεις»<br /><br />Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης, πάντως, που συνδέονται με το IRGC αναφέρουν ότι δεν υπήρξαν συζητήσεις με τον Τραμπ και ισχυρίζονται ότι υποχώρησε από φόβο για ιρανικά αντίποινα.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και κατηγορεί τον Τραμπ ότι κερδίζει χρόνο ενώ συνεχίζονται οι προσπάθειες αποκλιμάκωσης στην περιοχή.<br /><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ, Μάικλ Γουόλτς, προειδοποίησε ότι το Ιράν αναπτύσσει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς ικανούς να χτυπήσουν την Ευρώπη, πιθανώς κρυμμένους στο «διαστημικό του πρόγραμμα». Είπε ότι ο πραγματικός κίνδυνος είναι ο συνδυασμός αυτής της δυνατότητας με μια πυρηνική κεφαλή και τόνισε ότι οι ΗΠΑ ενεργούν πριν συμβεί αυτό. Ο Γουόλτς επανέλαβε επίσης την προειδοποίηση του προέδρου Τραμπ: ανοίξτε ξανά το Στενό του Ορμούζ εντός 48 ωρών ή αντιμετωπίστε επιθέσεις σε μεγάλες υποδομές ενέργειας.<br /><br />Σύμφωνα με την Washington Post, 4.500 Αμερικανοί πεζοναύτες και ναύτες κατευθύνονται στη Μέση Ανατολή αυτή τη στιγμή. Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος μόλις αποκάλυψε το πραγματικό σχέδιο: «να καταλάβουν το νησί (σ.σ. Χαργκ) και το Στενό του Ορμούζ». «Αυτοί οι πεζοναύτες δεν έρχονται για διακόσμηση» σημείωσε. Το θέμα πρόκειται να γίνει εξαιρετικά σοβαρό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντόναλντ Τραμπ: Πενθήμερη αναβολή στρατιωτικών επιθέσεων. Ιρανικά μέσα: «Δεν υπήρξαν συζητήσεις με ΗΠΑ».

Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και κατηγορεί τον Τραμπ ότι κερδίζει χρόνο. Ανδρέας...

Διαβάστε την συνέχεια

Άραβες: Από την αποφυγή του πολέμου στην επιδίωξη ολοκλήρωσής του.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-AIRSTRIKE-630x400.jpg" width="756" /><br /><br />Αναφορές από πηγές υποδεικνύουν ότι το Ιράν επέλεξε να περιορίσει τις επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά της Σαουδικής Αραβίας, υπό τον φόβο ότι η συνεχιζόμενη στοχοποίηση του Βασιλείου θα μπορούσε να προκαλέσει μια άμεση σαουδική στρατιωτική απάντηση.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να παρασύρει τις δυνάμεις του Κόλπου βαθύτερα στον πόλεμο με την Τεχεράνη.<br /><br />Η Τεχεράνη έχει ήδη εξαπολύσει πολυάριθμα πλήγματα σε κράτη του Κόλπου -συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας- ωστόσο οι πρωτεύουσες του Κόλπου έχουν μέχρι στιγμής απόσχει από μια γενικευμένη ανταπόδοση, ασκώντας διπλωματικές πιέσεις και δίνοντας έμφαση στο δικαίωμα της αυτοάμυνας βάσει του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Πρόσφατα, η Σαουδική Αραβία απέλασε το ιρανικό διπλωματικό προσωπικό σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις επιθέσεις.<br /><br />Πλέον, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Μπαχρέιν στηρίζουν τη συνέχιση των πολεμικών επιχειρήσεων μετά τις ιρανικές επιθέσεις.<br /><br />Αξιωματούχοι δηλώνουν χαρακτηριστικά: «Η στρατιωτική ισχύς του Ιράν πρέπει να αποδυναμωθεί πριν από οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός».<br /><br />Ορισμένοι μάλιστα εξετάζουν το ενδεχόμενο άμεσης εμπλοκής στις εχθροπραξίες.<br />Από την αποφυγή του πολέμου στην επιδίωξη ολοκλήρωσής του<br /><br />Τα αραβικά κράτη του Κόλπου προειδοποιούν τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι τυχόν πλήγματα στις μονάδες παραγωγής ενέργειας και στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν αντίποινα κατά περιφερειακών εγκαταστάσεων ενέργειας και υδάτινων πόρων.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, κάτι τέτοιο θα απειλούσε τη σταθερότητα σε ολόκληρο τον Κόλπο αλλά και την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε ζημιά στα πολιτικά δίκτυα ηλεκτροδότησης του Ιράν ενέχει τον κίνδυνο να ωθήσει την Τεχεράνη στο να στοχοποιήσει κρίσιμους κόμβους εξαγωγής ενέργειας, εργοστάσια αφαλάτωσης και υποδομές στον Κόλπο, γεγονός που θα προκαλούσε κλυδωνισμούς στις διεθνείς αγορές πετρελαίου και στις εφοδιαστικές αλυσίδες.<br /><br />Οι πρωτεύουσες του Κόλπου υπογραμμίζουν το υψηλό διακύβευμα: η διακοπή των αποστολών πετρελαίου και η προσβολή των συστημάτων ύδρευσης δεν θα επηρέαζαν μόνο την περιοχή, αλλά θα έστελναν κρουστικά κύματα στις παγκόσμιες αγορές και οικονομίες.<br /><br />Τα πρακτορεία Reuters και Wall Street Journal σημειώνουν ότι οι προειδοποιήσεις αυτές διατυπώνονται εν μέσω αμερικανικών απειλών για πλήγματα στα ιρανικά δίκτυα ηλεκτροδότησης, σε περίπτωση που δεν επιλυθούν οι εντάσεις σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άραβες: Από την αποφυγή του πολέμου στην επιδίωξη ολοκλήρωσής του.

Αναφορές από πηγές υποδεικνύουν ότι το Ιράν επέλεξε να περιορίσει τις επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν απειλεί με πόντιση ναρκών σε «όλες τις διόδους του Κόλπου».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-9-630x400.jpg" width="764" /><br /><br />Το Ιράν απείλησε με πόντιση θαλάσσιων ναρκών σε ολόκληρο τον Κόλπο, σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση οι νότιες ακτές και τα νησιά του.<br /><br />«Οποιαδήποτε απόπειρα επίθεσης στις ακτές ή τα νησιά του Ιράν θα έχει ως αποτέλεσμα τη ναρκοθέτηση όλων των οδών πρόσβασης στον Κόλπο με διάφορους τύπους ναρκών, συμπεριλαμβανομένων πλωτών ναρκών που μπορούν να αφεθούν από την ακτή», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Συμβούλιο Άμυνας του Ιράν, σύμφωνα με τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης.<br /><br />«Σε αυτή την περίπτωση, ολόκληρος ο Κόλπος θα βρεθεί ουσιαστικά σε μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη των Στενών του Ορμούζ για μεγάλο χρονικό διάστημα.<br /><br />»Δεν πρέπει να λησμονείται η αποτυχία περισσότερων από 100 ναρκαλιευτικών τη δεκαετία του 1980 να απομακρύνουν έστω και λίγες θαλάσσιες νάρκες».<br /><br />Η απειλή αυτή διατυπώνεται λίγους μήνες αφότου το Ναυτικό των ΗΠΑ απέσυρε τα μοναδικά τέσσερα εξειδικευμένα ναρκαλιευτικά του, τα οποία στάθμευαν στο Μπαχρέιν καθ’ όλη τη μεταψυχροπολεμική περίοδο, στέλνοντάς τα πίσω στην πατρίδα.<br /><br />Το Συμβούλιο Άμυνας του Ιράν δήλωσε ότι ο μόνος τρόπος για να διέλθουν «μη εμπόλεμες χώρες» από τα Στενά του Ορμούζ είναι ο συντονισμός με την Τεχεράνη.<br /><br />Παράλληλα, υπογράμμισε τη δέσμευσή του για μια «αποφασιστική και ολέθρια απάντηση σε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον σταθμών παραγωγής ενέργειας και ενεργειακών υποδομών» στο Ιράν.<br /><br />Το τελεσίγραφο 48 ωρών του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την «πλήρη διάνοιξη» των ζωτικής σημασίας στενών -από όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου- λήγει στις 3:44 π.μ. ώρα Κόλπου την Τρίτη 24/03.<br /><br />Μετά την παρέλευση αυτής της προθεσμίας, ο Τραμπ έχει απειλήσει να πλήξει τις μονάδες παραγωγής ενέργειας του Ιράν.<br /><br />Σε περίπτωση τέτοιας επίθεσης, το Ιράν έχει απειλήσει να απαντήσει πλήττοντας σταθμούς παραγωγής ενέργειας στο Ισραήλ και σε ολόκληρο τον Κόλπο.<br />Πώς το Ιράν αποφασίζει ποιος μπορεί και ποιος όχι να διέλθει από τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Με πολλές χώρες να εξαρτώνται από το υδάτινο πέρασμα, η Τεχεράνη αξιοποιεί τον έλεγχό της επιτρέποντας τη διέλευση μόνο σε όσους κρίνονται «μη εχθρικοί».<br /><br />Η Ιαπωνία βρίσκεται σε συνομιλίες με το Ιράν για το ενδεχόμενο ανοίγματος των Στενών για τα πλοία της – μια μικρογραφία του διλήμματος που αντιμετωπίζουν οι χώρες που έχουν ανάγκη τη χρήση αυτής της βασικής αρτηρίας.<br /><br />Η Τεχεράνη ξεκίνησε συνομιλίες με το Τόκιο για το ενδεχόμενο ανοίγματος των στενών, όπως δήλωσε ο κ. Αραγτσί στο ιαπωνικό ειδησεογραφικό πρακτορείο σε τηλεφωνική συνέντευξη την Παρασκευή 20/03, μία ημέρα αφότου η Γιαπωνέζα Πρωθυπουργός Σανάε Τακάισι επισκέφθηκε τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Οι πλευρές μπορούν να συζητούν, αλλά δεδομένου του ελέγχου και της σημαντικής επιρροής του Ιράν στα Στενά, η επίτευξη συμφωνίας μπορεί να μην είναι εύκολη, εκτός αν η χώρα έχει κάτι να κερδίσει από αυτήν.<br /><br />«Το πρόβλημα είναι ότι η μπάλα βρίσκεται ξεκάθαρα στο γήπεδο του Ιράν, και αυτό είναι ουσιαστικά το μόνο ισχυρό χαρτί που τους έχει απομείνει», ανέφεραν αναλυτές της Fortress Family Office με έδρα το Σίδνεϊ.<br /><br />«Γιατί λοιπόν να τα ξανανοίξει το Ιράν; Όχι από καλή θέληση, ούτε απλώς λόγω πίεσης. Θα το πράξουν μόνο εάν τα κίνητρα είναι αρκετά πειστικά».<div><br />Ποιες χώρες μπορούν να χρησιμοποιούν τα Στενά;<br /><br />Λιγότερα από 100 πλοία έχουν καταφέρει να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος, ένα ελάχιστο κλάσμα των 135 πλοίων που χρησιμοποιούσαν καθημερινά τη δίοδο πριν από τη σύγκρουση.<br /><br />Περίπου το ένα τρίτο αυτών συνδέεται με το Ιράν, ενώ ορισμένα συνδέονται με την Ινδία, το Πακιστάν και την Κίνα, χώρες που θεωρούνται φιλικές προς την Τεχεράνη.<br /><br />Η Κίνα, ωστόσο, φέρεται να είναι δυσαρεστημένη με το κλείσιμο των στενών από το Ιράν.<br /><br />Η Τουρκία επιβεβαίωσε επίσης ότι μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τα στενά, ενώ η Γαλλία και η Ιταλία, σύμμαχοι των ΗΠΑ, βρίσκονται σε συνομιλίες με την Τεχεράνη, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.<br /><br />Πρακτικά, τα στενά παραμένουν κλειστά. «Δεν πρόκειται για επαναλειτουργία.<br /><br />»Πρόκειται για ένα καθεστώς παροχής αδειών, όπου η διέλευση επιτρέπεται επιλεκτικά σε πλοία που συνδέονται με μη εχθρικές ή στρατηγικά ευθυγραμμισμένες χώρες», δήλωσαν αναλυτές της Edge for Economic Consultancy με έδρα το Κουβέιτ.<br />Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις;<br /><br />Από τα Στενά του Ορμούζ διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων φορτίων αργού πετρελαίου, γεγονός που τα καθιστά κρίσιμα για το παγκόσμιο εμπόριο.<br /><br />Λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, υπάρχουν ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να ανταγωνιστούν την αποδοτικότητά τους.<br /><br />Οι κυριότερες εναλλακτικές είναι ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, με τερματικό σταθμό το λιμάνι Γιαμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, το λιμάνι Φουτζάιρα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και το λιμάνι Σαλάλα του Ομάν.<br /><br />Για δεκαετίες, η Φουτζάιρα και η Σαλάλα προορίζονταν για ανάπτυξη ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Η Σαλάλα, στις νότιες ακτές του Ομάν στην Αραβική Θάλασσα, αποτελεί κρίσιμο κόμβο λιμενικών υποδομών και έχει καταστεί ολοένα και πιο σημαντική για τα δεξαμενόπλοια που επιδιώκουν να παρακάμψουν τα στενά.<br /><br />Ωστόσο, οι επιθέσεις του Ιράν με drones σε αυτά τα δύο λιμάνια εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο στοχοποίησης εναλλακτικών διαδρομών, προκαλώντας περαιτέρω αναταραχή στις αποστολές πετρελαίου.</div><div><br />Προτεραιότητα στην ασφάλεια<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν πιέσει τους συμμάχους τους -εμπλέκοντας ακόμα και την οικονομική και πολιτική ανταγωνίστρια Κίνα- να βοηθήσουν στη διασφάλιση και την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, δεχόμενες ωστόσο συνεχείς αρνήσεις.<br /><br />Το Ιράν φαίνεται διατεθειμένο να παίξει το παιχνίδι της αναμονής, έχοντας επιβιώσει από διεθνείς κυρώσεις και οικονομικές προκλήσεις.<br /><br />Για τους υπόλοιπους, αυτή η αναμονή θα είναι επώδυνη, με τις επιπτώσεις να κλυδωνίζουν την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Ακόμα κι αν τα στενά ανοίξουν ξανά, θα υπάρχει πάντα η αμφιβολία για το αν οι επιθέσεις θα συνεχιστούν.<br /><br />«Η διασφάλιση της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ δεν θα έλυνε τις περίπλοκες εντάσεις στην περιοχή», δήλωσε η Ρεμπέκα Γκρίνσπαν, Γενική Γραμματέας της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD).<br /><br />«Θα μπορούσε όμως να αποτρέψει μια γεωπολιτική κρίση από το να μετατραπεί σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ, και να αποδείξει ότι η πραγματιστική συνεργασία μπορεί ακόμα να προστατεύσει τους πιο ευάλωτους του πλανήτη, ανοίγοντας ξανά τον δρόμο προς τη διπλωματία».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν απειλεί με πόντιση ναρκών σε «όλες τις διόδους του Κόλπου».

Το Ιράν απείλησε με πόντιση θαλάσσιων ναρκών σε ολόκληρο τον Κόλπο, σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση οι νότιες ακτές και τα νησιά του. «Οποι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δωροδοκία των 6 δισ.: Η μυστική προσφορά του Κατάρ στο Ιράν για την παύση των ιρανικών επιθέσεων στο έδαφός του.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/QATAR-IRAN-630x400.jpg" width="759" /><br /><br />Δυτικές πηγές αναφέρουν ότι το Κατάρ επιχειρεί να διαπραγματευτεί μια ανεξάρτητη ειρήνη με το Ιράν, προσφέροντας την αποδέσμευση κονδυλίων ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων που ανήκουν στους Φρουρούς της Επανάστασης.<br /><br />Καθώς ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο απειλεί να καταπιεί ολόκληρη την περιοχή, το Κατάρ φέρεται να άνοιξε έναν μυστικό, αυτόνομο δίαυλο επικοινωνίας με το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Δυτικές διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι η Ντόχα επιχειρεί να «δωροδοκήσει» την ηγεσία της Τεχεράνης, προκειμένου να σταματήσει τις επιθέσεις σε καταριανό έδαφος.<br /><br />Η προτεινόμενη συμφωνία περιλαμβάνει την αποδέσμευση και μεταφορά περίπου 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία το ιρανικό καθεστώς υποστηρίζει ότι παρακρατούνται επί του παρόντος σε τράπεζες του Κατάρ.<br /><br />Τα κεφάλαια αυτά φέρεται να ανήκουν στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), την κύρια δύναμη πίσω από την περιφερειακή επιθετικότητα του Ιράν και την εγχώρια καταστολή.<br />Οικονομική μόχλευση σε εμπόλεμη ζώνη<br /><br />Η πρωτοβουλία του Κατάρ πηγάζει από την αυξανόμενη διαπίστωση ότι οι παραδοσιακές διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου αποτυγχάνουν.<br /><br />Φοβούμενη ότι οι δικές της υποδομές και η ασφάλεια βρίσκονται σε κίνδυνο, η Ντόχα αναζητά έναν τρόπο να θωρακιστεί έναντι της ευρύτερης σύρραξης μεταξύ των Συμμαχικών δυνάμεων και του Ιράν.<br /><br />Ενώ Καταριανός διπλωμάτης διέψευσε επίσημα τις αναφορές αυτές, Δυτικοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η προσφορά αποτελεί μια γνήσια απόπειρα εξαγοράς «ασυλίας» από τις ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones.<br /><br />Ωστόσο, η κίνηση αυτή κρίνεται ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη, καθώς ουσιαστικά θα παρείχε μια μαζική ένεση ρευστότητας στους Φρουρούς της Επανάστασης, τη στιγμή ακριβώς που η διεθνής κοινότητα επιχειρεί να οδηγήσει την οργάνωση σε οικονομική ασφυξία.<br /><br />Η ενδεχόμενη μεταφορά των 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ενότητα της περιφερειακής συμμαχίας κατά του Ιράν.<br /><br />Εάν το Κατάρ καταφέρει να «αγοράσει» την ειρήνη του, αυτό θα μπορούσε να υπονομεύσει την οικονομική πίεση που ασκείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.<br /><br />Επιπλέον, επικριτές υποστηρίζουν ότι μια τέτοια πληρωμή θα αποθράσυνε το καθεστώς, ωθώντας το στη χρήση παρόμοιων τακτικών «εκβιασμού» εναντίον άλλων γειτονικών κρατών.<br /><br />Καθώς ο πόλεμος συνεχίζει να κλιμακώνεται, το ρίσκο του Κατάρ αντιπροσωπεύει μια απεγνωσμένη προσπάθεια εξεύρεσης οικονομικής λύσης σε ένα στρατιωτικό πρόβλημα, αν και πολλοί ειδικοί αμφιβάλλουν ότι ακόμη και τα 6 δισεκατομμύρια δολάρια θα είναι αρκετά για να ικανοποιήσουν τους στρατηγικούς στόχους του καθεστώτος στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η δωροδοκία των 6 δισ.: Η μυστική προσφορά του Κατάρ στο Ιράν για την παύση των ιρανικών επιθέσεων στο έδαφός του.

Δυτικές πηγές αναφέρουν ότι το Κατάρ επιχειρεί να διαπραγματευτεί μια ανεξάρτητη ειρήνη με το Ιράν, προσφέροντας την αποδέσμευση κονδυλίων ύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πακιστάν καταπατά την αμυντική συμφωνία με Σαουδική Αραβία για χάρη Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/pakistan-saudi-arabia-turkey.jpg.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/pakistan-saudi-arabia-turkey.jpg.webp" width="664" /></a></div><br /><div>Στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις επιχείρησαν να εξοντώσουν ηγέτες της Χαμάς στη Ντόχα του Κατάρ. Απέτυχαν. Όχι μόνο η κυβέρνηση του Κατάρ αντέδρασε με αγανάκτηση, αλλά και πολλά άλλα αραβικά και ισλαμικά κράτη.</div><br />του <a href="https://www.meforum.org/"><b>Michael Rubin</b></a><br /><br />Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ πέταξε στη Ντόχα για να εκφράσει την αλληλεγγύη του. Το Πακιστάν απαίτησε έκτακτη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να καταδικάσει το Ισραήλ, και το Ισλαμαμπάντ συμμετείχε σε μια επακόλουθη Αραβο-ισλαμική Σύνοδο Κορυφής στη Ντόχα.<br /><br />Στο περιθώριο αυτής της συνόδου κορυφής, ο Σαρίφ και ο Αρχηγός του Πακιστανικού Στρατού Ασίμ Μουνίρ – η πραγματική εξουσία στο Πακιστάν – έθεσαν τις βάσεις για μια Στρατηγική Συμφωνία Αμοιβαίας Άμυνας μεταξύ Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν και ο Σαρίφ υπέγραψαν τη συμφωνία, η οποία, σύμφωνα με την επίσημη πακιστανική δήλωση, αναφέρει ότι «οποιαδήποτε επίθεση εναντίον οποιασδήποτε χώρας θα θεωρείται επίθεση εναντίον και των δύο».<br /><br />Η συνθήκη όχι μόνο οδήγησε σε μια σειρά αναφορών αναλυτών κατά του Ισραήλ για το “λάθος του στο Κατάρ”, αλλά έθεσε επίσης υπό αμφισβήτηση τον αναπόφευκτο σχηματισμό ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ». Η Τουρκία, για παράδειγμα, υπαινίχθηκε ότι μπορεί να ενταχθεί σε μια τέτοια συμμαχία. Ο Μπιν Σαλμάν ενέκρινε συνομιλίες για αμυντικό σύμφωνο με την Αίγυπτο και τη Σομαλία.<br /><br />Ο Χουάν Κόουλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και αναλύτής, υποστήριξε ότι το Πακιστάν ήταν στρατηγικά καλύτερη επιλογή για τη Σαουδική Αραβία από ότι το Ισραήλ. «Το Πακιστάν, μια μουσουλμανική χώρα περίπου 250 εκατομμυρίων, με στρατό που κατατάσσεται 12ος στον κόσμο και διαθέτει απόθεμα πυρηνικών όπλων. Στην πραγματικότητα, το Πακιστάν κατατάσσεται πάνω από το Ισραήλ, το οποίο κατατάσσεται 15ο στον Δείκτη Παγκόσμιας Ισχύος Πυρός. Η μόνη αδυναμία του Πακιστάν σε σύγκριση με το Ισραήλ είναι τα οικονομικά του», έγραψε ο Κόουλ.<br /><br />Όταν όμως οι πύραυλοι έπεσαν βροχή στο Ριάντ, το Πακιστάν δεν ήταν πουθενά. Με κοινά σύνορα 565 μιλίων με το Ιράν, το Πακιστάν θα μπορούσε να απαντήσει αμέσως στην «επιθετικότητα του Ιράν εναντίον και των δύο”. Τουλάχιστον, μια ανάπτυξη πακιστανικών δυνάμεων προς τα σύνορα θα ανάγκαζε την Τεχεράνη να λάβει μια πιο αμυντική στάση.<br /><br />Ούτε το Πακιστάν καταδίκασε το Ιράν όταν το Ιράν εξαπέλυσε επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές του Κατάρ – εγκαταστάσεις στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν καμία παρουσία ή συμφέρον. Αντ’ αυτού, καθώς τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι πύραυλοι έπεφταν βροχή στους υποτιθέμενους συμμάχους του, το Ισλαμαμπάντ παρέμεινε σιωπηλό.<br /><br />Ενώ μαίνεται ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο, το Πακιστάν έχει εντείνει τις επιθέσεις του στο Αφγανιστάν. Μια αεροπορική επιδρομή του Πακιστάν στις 16 Μαρτίου 2026 σε νοσοκομείο κοντά στην Καμπούλ φέρεται να σκότωσε πάνω από 400 πολίτες. Σε αντίθεση με τη Γάζα, το νοσοκομείο τους δεν λειτουργούσε και ως στρατιωτικό διοικητήριο. Το Πακιστάν έχει κηρύξει «ανοιχτό πόλεμο» στο Αφγανιστάν.<br /><br />Μια τέτοια κήρυξη πολέμου αποτελεί ελάχιστη δικαιολογία. Το Πακιστάν δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό τους Ταλιμπάν και η ομάδα παρέμεινε proxy του Πακιστάν κατά την παρουσία των ΗΠΑ εκεί. Ενώ το Ισλαμαμπάντ είναι αναστατωμένο που οι Ταλιμπάν χαράζουν ολοένα και περισσότερο μια ανεξάρτητη γραμμή για να προστατεύσουν την άποψή τους για τα εθνικά συμφέροντα του Αφγανιστάν, αυτό δεν αποτελεί αιτία πολέμου.<br /><br />Αντίθετα, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι η επιθετικότητα του Πακιστάν απέναντι στο Αφγανιστάν έχει μόνο έναν σκοπό: να δώσει στις πακιστανικές αρχές μια δικαιολογία να μην τηρήσουν και να τιμήσουν τη Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας με τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο Ασίμ Μουνίρ είναι δειλός. Θα υποστηρίξει την τρομοκρατία εναντίον άοπλων Ινδουιστών σε τουριστικά θέρετρα όπως το Παχαλγκάμ, αλλά ουρλιάζει και παίζει το θύμα όταν η Ινδία αντεπιτίθεται, καταστρέφοντας αρκετά πακιστανικά στρατόπεδα εκπαίδευσης τρομοκρατών και αεροδρόμια. Ομοίως, θα υπογράψει συμφωνίες, θα φουσκώσει από υπερηφάνεια καθώς δέχεται νέους τίτλους, αλλά μόλις έρθει η ώρα να τηρήσει τις δεσμεύσεις του, βρίσκει δικαιολογίες.<br /><br />Ο Μπιν Σαλμάν δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ήταν τόσο προσηλωμένος στον δικό του «Άξονα των Ιχβάν» που πίστεψε την αλαζονεία και την αυτοπεποίθηση του Μουνίρ. Συνάπτοντας τη συμφωνία του με το Πακιστάν, πίστευε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει τη Σαουδική Αραβία σε μια νέα κατεύθυνση, λιγότερο εξαρτημένη από δεκαετίες αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ.<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν κλείσει τα ιρανικά ιδρύματα και σύντομα μπορεί να στείλουν Ιρανούς στην πατρίδα τους. Το Κατάρ, επίσης, φέρεται να απελαύνει Ιρανούς διπλωμάτες. Η Σαουδική Αραβία μπορεί να μην άνοιξε ποτέ τις πόρτες της σε τόσους πολλούς Ιρανούς ομογενείς, αλλά το Ριάντ θα πρέπει να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τα ψέματα του Σαρίφ και του Μουνίρ στέλνοντας όλους τους Πακιστανούς κατοίκους και εργαζόμενους στην πατρίδα τους.<br /><br />Άλλωστε, αν το Πακιστάν αντιμετωπίσει μια τέτοια απειλή με το Αφγανιστάν που δεν μπορεί να τηρήσει τις δεσμεύσεις του, τότε σίγουρα αξίζει την επιστροφή των Πακιστανών για να βοηθήσουν την πατρίδα τους.<br /><br />Οι Ινδοί εργαζόμενοι μπορούν εύκολα να καλύψουν το κενό. Τώρα και στο μέλλον, αντιπροσωπεύουν ένα πολύ πιο ασφαλές και σταθερό εργατικό δυναμικό. Και, αν η κυβέρνηση του Πακιστάν φοβάται ότι θα μπορούσε να χάσει περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα σε εμβάσματα από τους πολίτες της που εργάζονται στη Σαουδική Αραβία, τότε ίσως ο Σαρίφ και ο Μουνίρ θα έπρεπε απλώς να επιστρέψουν ένα μέρος των χρημάτων.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πακιστάν καταπατά την αμυντική συμφωνία με Σαουδική Αραβία για χάρη Ιράν.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις επιχείρησαν να εξοντώσουν ηγέτες της Χαμάς στη Ντόχα του Κατάρ. Απέτυχαν. Όχι μόνο η...

Διαβάστε την συνέχεια

H κίνηση ΜΑΤ της Ελλάδας, ο στρατηγικός αιφνιδιασμός της Τουρκίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRHwZGBXfvNV0nybpLnv6ab_FJF-OVornBxcA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRHwZGBXfvNV0nybpLnv6ab_FJF-OVornBxcA&s" width="685" /></a></div><div><br /></div>Το τελευταίο διάστημα, η Ελλάδα, ως μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, με σαφή δυτικό προσανατολισμό και στενές σχέσεις με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, έχει αναβαθμίσει τη γεωπολιτική της θέση. Συγκεκριμένα, οι πρόσφατες στρατηγικές της κινήσεις επιβεβαιώνουν τον ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, κινήθηκε προληπτικά, με ταχύτητα και στρατηγική διορατικότητα, αποτρέποντας τη δημιουργία τετελεσμένων. Υπό αυτή την οπτική, η απόφαση του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, να αποστείλει δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τέσσερα αεροσκάφη F16 στην Κύπρο, συμβάλλοντας στην αποτροπή πιθανών απειλών κατά των στρατιωτικών και κρίσιμων υποδομών του νησιού, αποδείχτηκε ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Παράλληλα, η τοποθέτηση συστοιχιών Patriot στην Κάρπαθο και στο Διδυμότειχο για την ενίσχυση της αεράμυνας της Βουλγαρίας, κατόπιν σχετικού αιτήματος της γειτονικής χώρας, ενισχύει το συνολικό αποτρεπτικό πλαίσιο στην περιοχή και προστατεύει τα εθνικά και συμμαχικά συμφέροντα.<br /><br />Οι πρωτοβουλίες αυτές αναδεικνύουν την Ελλάδα ως αξιόπιστο εγγυητή της ασφάλειας της Κύπρου και των συμμάχων της, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει τη βούληση και την ικανότητα να διαδραματίζει ενεργό ρόλο πέραν των εθνικών της ορίων, ενισχύοντας τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η άμεση σύγκληση του ΚΥΣΕΑ και η στοχευμένη διπλωματική κινητικότητα ανέδειξαν ότι η Ελλάδα διαχειρίζεται την κρίση με όρους εθνικής στρατηγικής, ενισχύοντας την αξιοπιστία και τον ρόλο της στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου. Παράλληλα, αξιοποίησε το στρατηγικό κενό της Ε.Ε., αναλαμβάνοντας ενεργό δράση και καλύπτοντας την έλλειψη ευρωπαϊκής συνοχής, ενώ ώθησε τους εταίρους να στηρίξουν εκ των υστέρων την προσέγγισή της για την προστασία της Κύπρου.<br /><br />Οι εν λόγω ενεργητικές και πολυεπίπεδες στρατηγικές πρωτοβουλίες της Ελλάδας ανέτρεψαν τα μέχρι πρότινος δεδομένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, προκαλώντας τον αιφνιδιασμό και την αμηχανία της Τουρκίας.<br />Συγκεκριμένα, η Άγκυρα αντέδρασε με καθυστέρηση, κατηγορώντας την Αθήνα για δημιουργία τετελεσμένων και στρεφόμενη κατά ευρωπαίων εταίρων που στήριξαν την Κύπρο. Επίσης, ο αιφνιδιασμός της αποτυπώθηκε με τη απόπειρα παραβίασης του ελληνικού εναέριου χώρου και την αποστολή F-16 και συστημάτων αεράμυνας στα Κατεχόμενα.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές δείχνουν προσπάθεια αποκατάστασης της εικόνας ισχύος και κατευνασμού εσωτερικών πιέσεων. Ωστόσο, αποκαλύπτουν τη διπλά εκτεθειμένη θέση της Τουρκίας: επιχειρησιακά, λόγω της αδυναμίας της να επιβάλει αποτελεσματική παρουσία στην περιοχή, και διπλωματικά, λόγω της καθυστερημένης και αναποτελεσματικής αντίδρασής της απέναντι στις στοχευμένες πρωτοβουλίες της Ελλάδας.<b> <a href="https://www.defence-point.gr/h-kinisi-mat-tis-elladas-o-stratigikos-aifnidiasmos-tis-toyrkias">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

H κίνηση ΜΑΤ της Ελλάδας, ο στρατηγικός αιφνιδιασμός της Τουρκίας.

Το τελευταίο διάστημα, η Ελλάδα, ως μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, με σαφή δυτικό προσανατολισμό και στενές σχέσεις με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ,...

Διαβάστε την συνέχεια