Ρωσική επίθεση στην Ελλάδα με βαριές εκφράσεις! «Οι 300 Σπαρτιάτες σας πουλήθηκαν στους Αμερικάνους για 30 αργύρια!».

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-06/l-336111.jpg?itok=dByMEYck" width="740" /><br /><br />Ο ελληνοπερσικός «πόλεμος των δεξαμενόπλοιων» ξέσπασε στον Περσικό Κόλπο και με ενεργή ρωσική συμμετοχή, γράφει <a href="https://svpressa.ru/politic/article/336111/">ρωσικό ΜΜΕ</a>, σημειώνοντας πως οι Έλληνες στρέφονται κατά της Ρωσίας, ρισκάροντας να αντιμετωπίσουν ένα χτύπημα από το Ιράν.<br /><br />Σε αυτόν τον πόλεμο πολλές ιδιαιτερότητες και σχεδόν καθεμία από αυτές εκθέτει την Ελλάδα με τον πιο δυσμενή τρόπο, σε σχέση με τη Ρωσία.<br /><br />Είτε στις 15 Απριλίου είτε στις 19 Απριλίου (σύμφωνα με διάφορες πηγές), το ρωσικό δεξαμενόπλοιο Pegas κρατήθηκε κοντά στο ελληνικό νησί της Εύβοιας. Το τάνκερ μετέφερε ιρανικό πετρέλαιο. Αρχικά, το αίτημα της Αθήνας για κράτηση αφορούσε μόνο το ρωσικό πλοίο και όχι το περιεχόμενό του. Όπως, παλαιότερα ανήκε στην Promsvyazbank, η οποία τελεί υπό τις αμερικανικές κυρώσεις.<br /><br />Στη συνέχεια όμως στο παιχνίδι παρενέβη το Ελληνικό Αντιμονοπωλιακό Γραφείο. Διέταξε την απελευθέρωση του ρωσικού τάνκερ, το οποίο δεν παραβίασε τίποτα. Όμως πληροφορίες από τις ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν ήδη φτάσει στα μάτια και τα αυτιά των χειριστών τους της CIA. Και την επόμενη μέρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν αμέσως νέες κυρώσεις - κατά των ναυτιλιακών εταιρειών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένηςτης Transmorflot και το δικαστήριο της Αθήνας αποφάσισε την κατάσχεση του φορτίου του δεξαμενόπλοιου «κατόπιν αιτήματος της αμερικανικής πλευράς»- αφού ανήκει σε εταιρεία που έχει επιβληθεί σε κυρώσεις.<br /><br />Επιπλέον, το δικαστήριο αποφάσισε όχι μόνο την κατάσχεση του φορτίου, αλλά και την παράδοσή του στα κράτη. Φαίνεται ότι οι Έλληνες αποφάσισαν να σκοτώσουν δύο πουλιά με μια πέτρα - να σκύψουν μπροστά στις πολιτείες και να σκάσουν τους «ορκισμένους φίλους και τους εχθρούς τους» τους Πέρσες.<br /><br />Μια άλλη «θαλάσσια ύαινα» ανέλαβε να παραδώσει το φορτίο στο εξωτερικό - η ελληνική εταιρεία Dynacom με το τάνκερ της Ice Energy. Η μεταφορά του ιρανικού πετρελαίου που έκλεψαν οι Έλληνες σε ελληνικά πλοία ξεκίνησε στις 23 Μαΐου. Και την προηγούμενη μέρα, η ισραηλινή Μοσάντ εξέδωσε «εισιτήριο χωρίς επιστροφή» στον συνταγματάρχη του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), Σαγιάντ Χοντάι. <br /><br />Δεν πρέπει να γνωρίζει κανείς καθόλου τους Πέρσες για να πιστέψει ότι θα αντέξουν ευσυνείδητα όλα αυτά τα χαστούκια. Ειδικά από τους Έλληνες. Και τρεις μέρες αργότερα, το ελαφρύ αεράκι του Περσικού Κόλπου έφερε στους Έλληνες «μια απρόσμενη απάντηση».<br /><br />Πεζοναύτες του IRGC συνέλαβαν δύο ελληνικά πετρελαιοφόρα στον Περσικό Κόλπο - το Prudent Warrior και το Delta Poseidon. Η κράτηση έγινε σε σκληρή μορφή - με κυνηγητό στα καταστρώματα, διασταυρούμενη μάχη και «στράγγισμα» ολόκληρης της ομάδας σε κλωτσιές στο μηχανοστάσιο. Κατά τη διάρκεια της δράσης, οι Έλληνες ναυτικοί διεύρυναν πολύ τις γνώσεις τους, έχοντας μάθει πολλά για τον εαυτό τους, τους ανθρώπους τους, τη χώρα τους, την ιστορία τους, αναφέρει το ρωσικό δημοσίευμα χρησιμοποιώντας βαριές εκφράσεις κατά της Ελλάδας.<br /><br />Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων RNA, αυτή η απόφαση ελήφθη σε επίπεδο ανώτατης ηγεσίας του IRGC «λόγω παράνομων ενεργειών των ελληνικών αρχών».<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος έστειλε σημείωμα διαμαρτυρίας στον Ιρανό πρεσβευτή στην Αθήνα σε σχέση με τη βίαιη κατάληψη πλοίων. Οι Έλληνες χαρακτήρισαν την κατάληψη «πειρατεία» και ζήτησαν την άμεση απελευθέρωση των πλοίων και των πληρωμάτων τους. Όπως γράφτηκε στο σημείωμα διαμαρτυρίας, «οι ενέργειες του Ιράν θα επηρεάσουν αρνητικά τις σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέλος της οποίας είναι η Ελλάδα».<br /><br />Θέλοντας να ρίξει αλάτι σε φρέσκες ελληνικές πληγές, το IRGC είπε ότι ήταν «έτοιμο να δεσμεύσει και τα δεκαεπτά ελληνικά πλοία που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στον κόλπο αν η Αθήνα δεν συνέλθει».<br /><br />Ποιος θα είναι ο κύριος ωφελούμενος από τον ελληνοπερσικό «πόλεμο των δεξαμενόπλοιων»; Όπως πάντα οι Αμερικανοί. Ποιος δεν κέρδισε τίποτα; Η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα αγοράζουν πετρέλαιο στη νέα τιμή. Η Ελλάδα με την επιβολή κυρώσεων ήταν «δούρειος ίππος» για την Ευρώπη.<br /><br />Δεκάδες ελληνικά τάνκερ επέτρεψαν στη Ρωσία να αυξήσει τις εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων στα 3,6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (έναντι 3,2 εκατομμυρίων βαρελιών δυόμισι μήνες νωρίτερα). Μόνο τα λιμάνια της Ελλάδας δέχονταν περίπου 900 χιλιάδες βαρέλια καθημερινά, από όπου ανακατευθύνονται σε άλλες χώρες. Συνολικά, περισσότερα από τα μισά από όλα τα ρωσικά πετρελαϊκά προϊόντα μεταφέρθηκαν με ελληνικά τάνκερ. Και αιχμαλωτίζοντας ελληνικά τάνκερ, οι Πέρσες κατέλαβαν ουσιαστικά ρωσικό πετρέλαιο. Το μόνο ερώτημα είναι αν αυτό συμφωνήθηκε με το Κρεμλίνο.<br /><br />Οι Έλληνες λαθρέμποροι λένε μια σκληρή ρήση - «η υπερβολική εκτροπή μπορεί να γίνει το φιλί του θανάτου». Όσο για το μοιραίο αποτέλεσμα, δεν είμαι σίγουρος. Αλλά ένα ιρανικό «φιλί» που στάλθηκε από τις ακτές του Περσικού Κόλπου σίγουρα θα τους φέρει περισσότερα προβλήματα.<br /><br />Έτσι, η Ελλάδα μαστίγωσε τον εαυτό της. Πρώτον, απέδειξε σε όλο τον κόσμο την πλήρη έλλειψη κυριαρχίας. Αρχικά, οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωσαν βοηθητικά τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη λεπτή κατάσταση με το πετρέλαιο (αν και δεν θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό αν ήθελαν να διατηρήσουν φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία και να μην τσακωθούν ξανά με τον αιώνιο αντίπαλό τους, το Ιράν).<br /><br />Δεύτερον, με εντολή των Ηνωμένων Πολιτειών, διέπραξε πράγματι μια πράξη θαλάσσιας πειρατείας, κατάσχοντας το πετρέλαιο κάποιου άλλου.<br /><br />Τρίτον, περιέπλεξε τις σχέσεις τόσο με τη Ρωσία όσο και με το Ιράν.<br /><br />Τέταρτον (και αυτό είναι πολύ σοβαρό), έδειξε για άλλη μια φορά τη στάση της απέναντι στους Ορθοδόξους αδελφούς στην πίστη και την κατανόησή της για την Ορθοδοξία. «Οι τριακόσιοι Σπαρτιάτες σας πουλήθηκαν στους Αμερικάνους για τριάντα αμερικανικά αργύρια!» - οι αλεξιπτωτιστές του IRGC δήλωσαν κοροϊδευτικά με άσχημα αγγλικά στους Έλληνες ναύτες.<br /><br />Και τις προάλλες, ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς είπε σε ενημέρωση στις Βρυξέλλες ότι η Ελλάδα θα προμήθευε τανκς σοβιετικού τύπου στην Ουκρανία και σε αντάλλαγμα θα λάβει νέο εξοπλισμό από τη Γερμανία. Μέσω μιας τέτοιας «κυκλικής ανταλλαγής» σχεδιάζεται να αυξηθεί ο όγκος των παραδόσεων στην Ουκρανία.<br /><br />Δηλαδή οι «Ορθόδοξοι αδελφοί» από τις ακτές του Αιγαίου, όπως αποδείχτηκε, προμήθευαν όπλα στους εχθρούς μας για να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους Ρώσους στρατιώτες.<br /><br />Και αμέσως έρχεται στο μυαλό το σχίσμα στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον 17ο αιώνα, οι «νονοί», οι εμπνευστές και οι συνεργάτες του οποίου ήταν ακριβώς οι Έλληνες.<br /><br />Είναι δυνατόν να οικοδομήσουμε ολόκληρη τη χώρα με ορθόδοξες εκκλησίες και ιερά, αλλά ταυτόχρονα να παραμείνουμε πιστή ύαινα της προτεσταντικής συλλογικής Δύσης, καταλήγει το ρωσικό δημοσίευμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρωσική επίθεση στην Ελλάδα με βαριές εκφράσεις! «Οι 300 Σπαρτιάτες σας πουλήθηκαν στους Αμερικάνους για 30 αργύρια!».

Ο ελληνοπερσικός «πόλεμος των δεξαμενόπλοιων» ξέσπασε στον Περσικό Κόλπο και με ενεργή ρωσική συμμετοχή, γράφει ρωσικό ΜΜΕ , σημειώνοντας πω...

Διαβάστε την συνέχεια

Διάσκεψη για τη Λιβύη: Η Ελλάδα έφαγε πόρτα από την Ιταλία.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/06/dia9.jpg" /><br /><br /><b>Βιτάλης Αλφόνσος</b><br />Μια ακόμα Διάσκεψη για την Λιβύη που διοργανώνεται αυτή την φορά από την Ιταλία σε συνεργασία με τον ΟΗΕ στις 22 Ιουνίου στη Ζυρίχη χωρίς την παρουσία (για μία ακόμα φορά) της Ελλάδας, αλλά με συμμετοχή και πάλι της Τουρκίας. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες αν και Ελλάδα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στη Λιβύη λόγω του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου, δεν προσκλήθηκε ούτε σε αυτή την Διάσκεψη καθώς , χαρακτηρίζεται ως πιο «κλειστή» σε σχέση με τις προηγούμενες υπό την έννοια ότι οι διοργανωτές θέλουν να δώσουν ώθηση στις πολιτικές εξελίξεις που έχουν παγώσει με την ματαίωση των εκλογών τον περασμένο Δεκέμβριο.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή προβληματίζει την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ελληνική διπλωματία καθώς υπάρχει η εκτίμηση ότι κάποιοι από τους συμμάχους και εταίρους μας δεν «ακούν» και «δεν κατανοούν πλήρως» τις ανησυχίες της Αθήνας σε σχέση με τις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις. Ωστόσο με προσεχτικό τρόπο διατυπώνονται και κάποιοι προβληματισμοί από διπλωμάτες ότι ναι μεν υπάρχει αυτή η στάση από ορισμένους συμμάχους και εταίρους, ωστόσο και η Αθήνα δεν φρόντισε όλο αυτό το διάστημα να αναβαθμίσει την διπλωματική εκπροσώπηση της στη Λιβύη για να «είναι πιο μέσα στο παιχνίδι» και εξακολουθεί να διατηρεί Επιτετραμένο και όχι Πρέσβη στη Λιβύη , τις ώρες που άλλες χώρες έχουν πιο αναβαθμισμένη διπλωματική παρουσία .<br /><br />Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες στη Ζυρίχη στη Διάσκεψη που οργανώνει η Ιταλία σε συνεργασία με τον ΟΗΕ έχουν προσκληθεί υψηλόβαθμες αντιπροσωπείες από έξη μόνο χώρες . Τις ΗΠΑ, την Βρετανία, την Τουρκία, την Γαλλία , την Αίγυπτο και την Γερμανία.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι στις προηγούμενες Διασκέψεις για την Λιβύη που οργάνωσε η Γερμανία (δύο) και η Γαλλία πλην των προαναφερθεισών έξη χωρών , είχαν κληθεί αντιπροσωπείες από τις όμορες χώρες της Λιβύης, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα , η Δημοκρατία της Νιγηρίας , το Κατάρ κ.α . Στις δύο Διασκέψεις της Γερμανίας δεν είχε προσκληθεί η Ελλάδα , η οποία όμως προσκλήθηκε στη Διάσκεψη για την Λιβύη που οργάνωσε η Γαλλία .<br /><br />Η κατάσταση στη Λιβύη φαίνεται ότι ανησυχεί έντονα τους πάντες καθώς όχι απλά έχουν παγώσει οι οποίες πολιτικές εξελίξεις είχαν προγραμματιστεί (εκλογές, έγκριση νέου Συντάγματος) , αλλά και γιατί η κατάδσταση είναι εκρηκτική. Είναι χαρακτηριστικό πως ο λεγόμενος δεύτερος Πρωθυπουργός, ο Μπασάνγκα ενώ πήγαινε για εγκατάσταση στη Τρίπολη στην Τρίπολη που βρίσκεται ο πρώτος Πρωθυπουργός Ντμπέιμπα , απωθήθηκε με πυροβολισμούς και κατέφυγε στη Σύρτη όπου δημιούργησε το πρωθυπουργικό του γραφείο.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Διάσκεψη για τη Λιβύη: Η Ελλάδα έφαγε πόρτα από την Ιταλία.

Βιτάλης Αλφόνσος Μια ακόμα Διάσκεψη για την Λιβύη που διοργανώνεται αυτή την φορά από την Ιταλία σε συνεργασία με τον ΟΗΕ στις 22 Ιουνίου σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προσοχή μην ερεθίσουμε το “θηρίο”! – Τί θα πράξει, όμως, η Ελλάς εάν η Τουρκία…

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/10/polemos-ellada-tourkia.jpg" width="792" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Έχουμε εγκαίρως και επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι η τουρκική επιθετικότητα έχει “ανεβεί πίστα”. Το γεγονός συνιστά μία ειδοποιό διαφορά σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς όρους της ελληνοτουρκικής διένεξης, όπως τη βιώσαμε από τη μεταπολίτευση. Κατ’ επέκταση αλλάζει ποιοτικά την έννοια της τουρκικής απειλής, αλλά δεν έχει αλλάξει το αντίστοιχο δόγμα, με το οποίο πορεύεται η Ελλάς.<br /><br />Τα σημάδια είναι πολλά για να τα αγνοήσουμε. Στην κυπριακή ΑΟΖ, η Άγκυρα άρχισε με παράνομες σεισμικές έρευνες. Στη συνέχεια πραγματοποίησε παράνομη γεώτρηση σε θαλάσσια περιοχή που δεν είχε παραχωρηθεί προς εκμετάλλευση και μετά πραγματοποίησε γεωτρήσεις και σε θαλάσσια οικόπεδα παραχωρημένα σε δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες. Αργότερα, επιχείρησε να παραβιάσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο, πάντα με τον ισχυρισμό ότι τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Με τον ίδιο ισχυρισμό συνήψε το φθινόπωρο 2019 το περιβόητο τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Όλες αυτές οι ενέργειες πηγάζουν από το δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”.<br /><br />Τον Μάρτιο 2020 επιχείρησε την υβριδική εισβολή στον Έβρο με όργανο παράνομους μετανάστες και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς παραβίασε ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες με το Oruc Reis νότια του Καστελλορίζου. Στη συνέχεια, ο Ερντογάν μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε τζαμί και ανέβασε ψηλά στην ατζέντα την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Μέχρι πρότινος αμφισβητούσε την ελληνική κυριαρχία στις νησίδες με βάση τη θεωρία περί “γκρίζων ζωνών”. Τον τελευταίο ενάμιση σχεδόν χρόνο αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία και στα μεγάλα νησιά του ανατολικού Αιγαίου με το πρόσχημα ότι είναι παρανόμως στρατιωτικοποιημένα.<br /><br />Η κλιμάκωση κατέστη δυνατή, ακριβώς επειδή όλο το προηγούμενο διάστημα κανείς δεν ήγειρε εμπόδια. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι αδύναμη, αλλά και η ισχυρή Ελλάς απέφυγε να προασπίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Κάποιες διπλωματικές αντιδράσεις εκ μέρους της Δύσης κι ορισμένες ανώδυνες κυρώσεις της ΕΕ δεν ήταν, βεβαίως, ικανές να αναχαιτίσουν τον Ερντογάν. Είναι αληθές ότι η Άγκυρα έχει με τις πολιτικές της προκαλέσει –περισσότερη ή λιγότερη– δυσαρέσκεια και στη Δύση και στα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πολλά, αφού οι θιγόμενοι (Έλληνες) και οι δυσφορούντες (Ισραηλινοί, Αιγύπτιοι, αλλά και Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, κυρίως Γάλλοι) δεν ήταν διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν ανάλογα μέσα για να σταματήσουν την τουρκική επεκτατική αυθαιρεσία. Όσο, λοιπόν, οι υπόλοιποι παίκτες (και η Ελλάς) είναι καθηλωμένοι στο διπλωματικό επίπεδο, ο Ερντογάν, χρησιμοποιώντας το στρατιωτικό εργαλείο, κέρδιζε πόντους, δημιουργώντας τετελεσμένα. Η αλυσίδα μετράει ήδη αρκετούς κρίκους.<br /><br />Μιλάει με πράξεις<br /><br />Η αποφασιστικότητα του Τούρκου προέδρου να μιλάει με πράξεις, χρησιμοποιώντας και το στρατιωτικό εργαλείο, κι όχι μόνο με λόγια, ήταν αυτό που του έδινε τακτικό πλεονέκτημα έναντι όλων. Στη βόρεια Συρία έχει εδραιώσει τρεις ζώνες κατοχής και τώρα προετοιμάζεται για νέα επιχείρηση. Στη Λιβύη κατάφερε με την αποστολή όπλων και τζιχαντιστών να σταθεροποιήσει την υπό κατάρρευση τότε κυβέρνηση της Τρίπολης και σήμερα ασκεί αποφασιστική επιρροή. Στη Διάσκεψη που οργανώνει η Ιταλία, η Τουρκία βεβαίως προσεκλήθη, ενώ η Ελλάς όχι. Η έμμεση πλην σαφής στρατιωτική παρέμβαση στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ έδωσε τη νίκη στους Αζέρους, εκτοξεύοντας το κύρος της Τουρκίας.<br /><br />Μπορεί οι Δυτικοί να υπονόμευσαν την τουρκική λίρα, προκαλώντας μεγάλη νομισματική και κατ’ επέκταση οικονομική κρίση στην Τουρκία, αλλά στο πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο αποφεύγουν επιμελώς να τραβήξουν το σκοινί. Αυτό ισχύει και τώρα που η Άγκυρα εμποδίζει την ένταξη της Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Οι Δυτικοί έλαβαν κάποια μέτρα, αλλά ουσιαστικά έχουν εναποθέσει όλες τους τις ελπίδες στο σενάριο ο Ερντογάν να χάσει τις εκλογές το 2023. Θεωρούν ότι με νέο πρόεδρο η Τουρκία θα επιστρέψει στο “δυτικό μαντρί”.<br /><br />Το εάν ο Ερντογάν θα εγκαταλείψει την εξουσία είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί στην πράξη σ’ ένα χρόνο από τώρα. Αλλά ακόμα κι αν βγει από το παιχνίδι είναι αμφίβολο εάν η Τουρκία θα ξαναγίνει αυτό που ήταν το 2002, όταν κέρδισαν τις εκλογές οι νεοοθωμανοί. Αυτή η προσδοκία των Δυτικών υποτιμά τις βαθιές αλλαγές που έχουν συντελεστεί την τελευταία 20ετία στην γειτονική μας χώρα, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.<br /><br />Οι τέσσερις κινήσεις της Αθήνας<br /><br />Η κλιμάκωση της τουρκικής επεκτατικής πίεσης υποχρέωσε την Αθήνα να προβεί σε ορισμένες κινήσεις:<div><ul style="text-align: left;"><li>Πρώτον, η κυβέρνηση Τσίπρα και κυρίως η κυβέρνηση Μητσοτάκη δρομολόγησε σημαντικά εξοπλιστικά προγράμματα, με στόχο την αναβάθμιση του αξιόμαχου των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.</li><li>Δεύτερον, με όχημα την αγορά των φρεγατών Belhara και των μαχητικών Rafale, η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνήψε το Σύμφωνο Αμοιβαίας Αμυντικής Συνδρομής με τη Γαλλία, το οποίο προβλέπει γαλλική στρατιωτική επέμβαση στο πλευρό της Ελλάδας σε περίπτωση σύρραξης με την Τουρκία.</li><li>Τρίτον, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε τα πάντα στις ΗΠΑ, ελπίζοντας ότι οι Αμερικανοί θα αποτρέψουν έναν τουρκικό στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό ή θα παρέμβουν εγκαίρως για να τον σταματήσουν.</li><li>Τέταρτον, Την τελευταία δεκαετία καλλιεργήθηκαν οι τριγωνικές συνεργασίες Ελλάς-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάς-Κύπρος-Αίγυπτος στην Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες στη συνέχεια επεκτάθηκαν και σε συνεργασίες με τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία. Κοινός ανομολόγητος παρονομαστής αυτών των συνεργασιών ήταν το αντιτουρκικό πρόσημο. Για τους δικούς της λόγους η κάθε χώρα ήθελε να ανασχέσει τις τουρκικές δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή. Ενώ οι συνεργασίες φαινόταν μέχρι ένα χρονικό σημείο ότι θα απομόνωναν γεωπολιτικά την Τουρκία, για να αντιστρέψει αυτή την τάση το καθεστώς Ερντογάν έκανε στροφή και πραγματοποίησε τολμηρά ανοίγματα προς το Ισραήλ και τις προαναφερθείσες αραβικές χώρες. Ανοίγματα που περισσότερο ή λιγότερο βρήκαν ανταπόκριση, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των συνεργασιών με την Ελλάδα.</li></ul>Κατά τα άλλα, η επίσημη ελληνική ρητορική κάνει λόγο για αποτρεπτική στρατηγική. Στην πραγματικότητα, όμως, το δόγμα της Αθήνας –εδώ και πολλά χρόνια– είναι αυτό που δεν ομολογεί, αλλά εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια: “Δεν κάνουμε τίποτα που μπορεί να προκαλέσει τουρκική αντίδραση, ούτε καν τα αυτονόητα“. Για να το πούμε απλά και καθαρά: “προς Θεού μην ερεθίσουμε το θηρίο”!<br /><br />Το προαναφερθέν δόγμα εξηγεί γιατί η Αθήνα δεν επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια, γιατί δεν ανακηρύσσει ΑΟΖ, γιατί δεν καταθέτει συντεταγμένες, γιατί ούτε καν κλείνει τους κόλπους με ευθείες γραμμές βάσης. Το δόγμα αυτό εξέφρασε –με άλλα λόγια– ο υπουργός Εξωτερικών Δένδιας σε συνέντευξή του (Real FM 6-5-2020), δηλώνοντας ότι η Ελλάδα δεν θα ακολουθήσει την Τουρκία στην κλιμάκωση. «Δεν πρόκειται να πάμε σε στρατιωτικοποίηση της κρίσης με την Τουρκία. Είναι η παγίδα, την οποία η Τουρκία στήνει για την Ελλάδα: να περάσουμε από το στάδιο του δικαίου στο στάδιο των ενεργειών αυτής τη μορφής. Η στρατιωτικοποίηση των διαφορών με την Τουρκία δεν θα οδηγήσει σε επίλυση, θα οδηγήσει σε επιδείνωση».<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Ελλάς όχι μόνο δεν στρατιωτικοποιεί τα ελληνοτουρκικά προβλήματα, αλλά και εξαντλεί κάθε περιθώριο για να κρατάει χαμηλά τη θερμοκρασία στις διμερείς σχέσεις. Αυτό επιχείρησε και ο Μητσοτάκης με την προ καιρού συνάντησή του με τον Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη. Όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, όμως, δεν αρκεί η βούληση της μίας πλευράς και ούτε μπορεί η Ελλάδα να περιορίζεται στην άσκηση προσωπικής διπλωματίας από τον πρωθυπουργό της.<br /><br />Τί θα πράξει η Ελλάς εάν…<br /><br />Ας επιστρέψουμε, όμως, στο κρίσιμο ερώτημα: Τί θα πράξει εάν τουρκικό ερευνητικό σκάφος, συνοδευόμενο από φρεγάτες, πραγματοποιήσει σεισμικές έρευνες έξω από τα χωρικά ύδατα π.χ. της Καρπάθου ή της Κρήτης; Ισχύει η δήλωση Γεραπετρίτη ότι η κόκκινη γραμμή είναι στα έξι μίλια των χωρικών υδάτων; Τί θα πράξει η Ελλάς εάν η Τουρκία πραγματοποιήσει και γεώτρηση σε σημείο της δυνάμει (δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης) ελληνικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ; Τί θα πράξει εάν η Τουρκία πυκνώσει τις υπερπτήσεις πάνω και από τα μεγάλα νησιά του ανατολικού Αιγαίου; Τί θα πράξει εάν τουρκικά πολεμικά επιχειρήσουν να αποκλείσουν την πρόσβαση ελληνικών πλοίων σε κάποιο νησί;<br /><br />Θα μπορούσα να συνεχίσω, προσθέτοντας κι άλλα ερωτήματα, αλλά δεν έχει νόημα. Μέχρι τώρα, η Ελλάς έχει αντιδράσει με διαβήματα (οι Τούρκοι τα πετούν στο καλάθι των αχρήστων), με κινητοποίηση του στόλου, αλλά με σαφή εντολή να μην εμπλακεί ακόμα κι όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και βεβαίως με παραστάσεις στην ΕΕ. Οι προσδοκίες της Αθήνας για την επιβολή κάποιων ευρωπαϊκών κυρώσεων στην Τουρκία, όμως, αποδείχθηκαν φρούδες ελπίδες.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι απλό: Η πολιτική της Αθήνας κατευνάζει ή παροξύνει την τουρκική επιθετικότητα; Την απάντηση δίνουν τα γεγονότα, αλλά και ο ίδιος ο Δένδιας, ο οποίος έχει ομολογήσει το προφανές, ότι η Άγκυρα συνεχώς κλιμακώνει. Τα μικρά τουρκικά τετελεσμένα ενισχύουν την εκτίμηση της τουρκικής πλευράς πως όσο πιέζει τόσο θα κερδίζει πόντους στον ιδιότυπο αυτό “πόλεμο θέσεων”, στριμώχνοντας ολοένα και περισσότερο την Ελλάδα.<br /><br />Η κατάσταση αυτή όχι μόνο εξασφαλίζει στον Ερντογάν την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά και του τροφοδοτεί την αλαζονεία. Δεδομένης και της προσωπικής πολιτικής σκοπιμότητας, λόγω των –κρίσιμων για την παραμονή του στην εξουσία– εκλογών του 2023, το ενδεχόμενο ενός τουρκικού τυχοδιωκτισμού καθίσταται ολοένα και πιθανότερο, χωρίς, βεβαίως, να είναι σίγουρο. Ο “σουλτάνος”, πάντως, συμπεριφέρεται σαν χείμαρρος, που είναι ασαφές εάν ξέρει πότε να σταματήσει. Είναι ακριβώς αυτό που έχει αλλάξει ποιοτικά τον χαρακτήρα της τουρκικής απειλής και ως εκ τούτου θέτει επί τάπητος το κρίσιμο ερώτημα, εάν ο Ερντογάν το πάει, ή με τις κινήσεις του μπορεί να καταλήξει σε κάποιας μορφής σύγκρουση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Προσοχή μην ερεθίσουμε το “θηρίο”! – Τί θα πράξει, όμως, η Ελλάς εάν η Τουρκία…

Λυγερός Σταύρος Έχουμε εγκαίρως και επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι η τουρκική επιθετικότητα έχει “ανεβεί πίστα”. Το γεγονός συνιστά μία ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι χάρτες του ΥΠΕΞ: Πόσες ώρες θέλουν οι Τούρκοι για απόβαση σε Λέσβο, Χίο, Ρόδο

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/12/turkish_navy_WhatsApp-Image-2020-06-13-at-17.43.07.jpeg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/12/turkish_navy_WhatsApp-Image-2020-06-13-at-17.43.07-696x464.jpeg" width="764" /></a><br /><br />Η ελληνική διπλωματία παρουσιάζει στους συνομιλητές της τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, ενώ η Άγκυρα έχει θέσει θέμα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία.<br /><br />Η εφημερίδα «Εστία» σε ρεπορτάζ του Μανώλη Κοττάκη, αναφέρεται σε αδιαβάθμητο έγγραφο του ΥΠΕΞ της 10ης Μαΐου 2022 με το οποίο γνωστοποιεί στους Έλληνες πρεσβευτές ανά τον κόσμο όλα τα νομικά επιχειρήματα απέναντι στις αιτιάσεις της Άγκυρας.<br /><br />Το έγγραφο συνοδεύει χάρτης, στον οποίο περιέχονται αναλυτικές πληροφορίες για τον χρόνο που απαιτείται στις τουρκικές δυνάμεις της Στρατιάς του Αιγαίου που βρίσκεται στη Μικρά Ασία, προκειμένου να συγκεντρωθούν, να επιτεθούν και να… εισβάλουν στη Ρόδο, την Κω, την Χίο, την Σάμο, την Ικαρία και άλλα νησιά!<br /><br /><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/estia_hartes.jpg"><img height="609" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/estia_hartes.jpg" width="640" /></a><br /><br />O συγκεκριμένος χάρτης, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, περιέχει αριθμό στρατευμάτων (22.000 στρατιώτες), χρόνο αντίδρασης σε εντολή για εισβολή, βάσεις ελικοπτέρων και τη διάταξη των τουρκικών δυνάμεων, ναυτικών και άλλων, στη Μικρά Ασία.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/hartes_ypex_nhsia_toyrkoi_rodos_lesbos_hios.jpg"><img height="640" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/hartes_ypex_nhsia_toyrkoi_rodos_lesbos_hios.jpg" width="668" /></a><br /><br />H εικόνα με τα τόξα που ζωγράφισαν στον χάρτη τα στελέχη του ΥΠΕΞ «μιλά» από μόνη της:<br />12 ώρες απαιτούνται για να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις που θα επιτεθούν στη Λέσβο.<br />12 ώρες για να κινητοποιηθούν οι δυνάμεις που θα επιτεθούν στη Χίο.<br />12 για να κινητοποιηθούν οι δυνάμεις που θα επιτεθούν στη Ρόδο.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι χάρτες του ΥΠΕΞ: Πόσες ώρες θέλουν οι Τούρκοι για απόβαση σε Λέσβο, Χίο, Ρόδο

Η ελληνική διπλωματία παρουσιάζει στους συνομιλητές της τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, ενώ η Άγκυρα έχει θέσει θέμα αποστρατιωτικοποίησης τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εν μέσω θυέλλης, εξοπλιστική ”αλλαγή φρουράς” στα νησιά μας…

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/08/03/stratos_night.jpg"><img height="355" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/08/03/stratos_night-696x464.jpg" width="785" /></a><br /><br />Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br /> Το ότι η Τουρκία κάνει πράξη όσα προαναγγέλλει, μας το είχε υπενθυμίσει προ διετίας ο πρέσβης της Τουρκίας στην Αθήνα Μπουράκ Οζουγκέργκιν, αλλά τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος το πήραν αψήφιστα και βρέθηκαν έκτοτε πολλάκις αιφνιδιασμένες απέναντι στις ”επιχειρησιακές” πρωτοβουλίες της Άγκυρας.<br /><br /> Πρωτοβουλίες που αφορούσαν και αφορούν είτε την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί (”αποκατάσταση” μετά από 84 χρόνια της αρχικής της ταυτότητας”, αποκαλεί τους βανδαλισμούς εντός της ο θρασύτατος Ερντογάν) είτε την παραβίαση από τουρκικά ερευνητικά/γεωτρύπανα των χωρικών υδάτων αμφότερων των χωρών (βλ. Ορούτς Ρέις—Γιαβούζ αντίστοιχα) ή τον υβριδικό πόλεμο (βλ. εργαλειοποίηση μεταναστών) στο Αιγαίο και τον εποικισμό των Κατεχομένων στην Κύπρο, παράλληλα με την αλλαγή καθεστώτος στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, όπου (με εντολή του Τούρκου Αντιπροέδρου Φουάτ Οκτάι) οι ”εξωτερικές” πτήσεις προς Τουρκία έγιναν ”εσωτερικές”…<br /><br /> Εν έτει 2022, ωστόσο, το κύριο τουρκικό αφήγημα που εξυπηρετεί την Τουρκία και συνοδεύεται από προειδοποιητικές βολές και απειλές επί του… πεδίου (βλ. δηλώσεις Μ. Τσαβούσογλου: ”Αν δεν αποστρατιωτικοποιηθούν τα νησιά, θα θέσουμε θέμα κυριαρχίας”) είναι το αίτημα για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών το οποίο κρατά ζωντανή τη ”θεωρία των γκρίζων ζωνών” στο Αιγαίο.<br /><br /> Κοντά σ’ αυτό, στο πλαίσιο πάντα του τουρκικού αφηγήματος, η Άγκυρα διευρύνει μονομερώς την ατζέντα των διαφορών της με την Ελλάδα, ώστε — όταν φτάσει το θέμα στη Χάγη — ο δρόμος να είναι σπαρμένος με νάρκες για την Ελλάδα, αφού θα περιλαμβάνει ”ντοκουμέντα” παραβίασης εκ μέρους μας των Διεθνών Συνθηκών οι οποίες χάραξαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα, ασχέτως αν η ίδια — δια της αναθεωρητικής πολιτικής της — κάνει ό,τι μπορεί, για να τις ακυρώσει.<br /><br /> Ζούμε, χωρίς υπερβολή, σε ”ενδιαφέροντες καιρούς” (για να θυμηθώ μια κινέζικη ρήση) που κάνουν δυσοίωνο το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού, καθώς διαμορφώνεται μια δυστοπική ατμόσφαιρα (η οποία κυοφορεί επισιτιστικό Αρμαγεδώνα) λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, ο οποίος άνοιξε την όρεξη σε αναθεωρητικές χώρες (όπως η Τουρκία), για να προωθήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια.<br /><br /> Σχέδια που, στην περίπτωσή μας, στοχοποιούν την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου ωμά και απροκάλυπτα όχι μόνο απ’ τον Τούρκο ΥΠΕΞ και τον Πρόεδρό του, αλλά κι από τον Ντεβλέτ Μπαχτσελί (πρόεδρο του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης [MHP] και συγκυβερνήτη του Ερντογάν) ο οποίος — από… φόβο μήπως οι Έλληνες μετατρέψουν την Istanbul σε Κωνσταντινούπολη — πέρασε στην αντεπίθεση με ωμές διεκδικήσεις.<br /><br /> Έτσι χαρακτήρισε ανοιχτή πληγή για τους Τούρκους την ελληνική κυριαρχία στα Δωδεκάνησα (την ”κλεμμένη απ’ τους Έλληνες” περιουσία τους) ”προφητεύοντας” ότι θα επιστρέψουν αυτά στον (Τούρκο) ιδιοκτήτη τους είτε με το καλό είτε με το ζόρι.<br /><br /> Τα δεδομένα αυτά — τα οποία εξελίσσονται σε κλιμάκωση ανιούσα την τελευταία διετία — είναι λογικό να έχουν σημάνει συναγερμό στην ελληνική κυβέρνηση, πολύ περισσότερο όταν βλέπει την ΕΕ να προμηθεύει με σύγχρονα οπλικά συστήματα την Τουρκία (σ.σ Από το ’20 ισχύει ”εμπάργκο” πώλησης αμερικανικών όπλων σ’ αυτήν μετά την εισβολή της το ’19 στη Συρία), πράγμα που αυξάνει την ισχύ της και πολλαπλασιάζει τις απειλές της έναντι των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας στο Αιγαίο.<br /><br /> Όντας υπό το κράτος της απειλής των ελληνικών συμφερόντων, μάθαμε αιφνιδιασμένοι προ ημερών — από ανακοίνωση του αμερικανού ΥΠΑΜ — ότι στέλνουμε βαρέα όπλα (τα ρωσικά τεθωρακισμένα οχήματα BMP-1P που διασφάλιζαν μέχρι τώρα την αμυντική ικανότητα των νησιών μας) — στην εμπόλεμη Ουκρανία.<br /><br /> Φυσικά η κυβέρνηση κινείται νομότυπα βάσει των ευρωπαϊκών συμφωνιών περί κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας (μετά την εισβολή της στην Ουκρανία) και, ως εκ τούτου, δε θα μπορούσε να διατυπωθεί ένσταση, αν δεν υπήρχαν κάποιες σκιές γύρω απ’ την αντικατάσταση των ρωσικών με τα γερμανικά οπλικά συστήματα στα νησιά μας.<br /><br /> Σκιές που σχετίζονται: 1. Με το γεγονός ότι, σύμφωνα με δημοσίευμα του ιστοχώρου Euractiv, ο πρωθυπουργός (που χωρίς προηγούμενη διεργασία με το ΚΥΣΕΑ και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς έκλεισε στις Βρυξέλλες την εξοπλιστική συμφωνία με τον Καγκελάριο Σολτς) είχε δεχθεί προηγουμένως παρέμβαση του Βερολίνου, το οποίο — για να μην χαλάσει τις σχέσεις του με τη Μόσχα — ζήτησε από την Αθήνα να το… ”διευκολύνει” στέλνοντας όπλα στο Κίεβο. Και…Με το γεγονός ότι διαχέονται πληροφορίες που αμφισβητούν το ισάξιο των αναμενόμενων στην Ελλάδα γερμανικών όπλων με τα υπό αντικατάσταση ρωσικά τα οποία θα σταλούν (αν δεν στάλθηκαν ήδη) απ’ τα νησιά μας στην Ουκρανία.<br /><br /> Κάτι που προκάλεσε την παρέμβαση του Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού Κωσταράκου, ο οποίος έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στα γερμανικά εκτιμώντας πως τα BMP-1P των Ρώσων υπολείπονται των γερμανικών λόγω αβεβαιότητας στην κίνησή τους και περιορισμένης ευστοχίας βολής τους.<br /><br /> Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να διακινούνται οι πληροφορίες ότι τα γερμανικά ΤΟΜΑ Marder-1A3/Α5 (που θα αντικαταστήσουν τα ρωσικά BMP-1P (όπως μας πληροφόρησε από τις Βρυξέλλες ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς) είναι ”παλαιάς κοπής” οχήματα μάχης και προέρχονται απ’ τα ακινητοποιημένα επί γερμανικού εδάφους ”βαρέα όπλα” εδώ και χρόνια.<br /><br /> Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η απαίτηση των Συμμάχων να απαλλαγούν τα ελληνικά νησιά από κάθε τι ρωσικό επετεύχθη!!! Αμ’ έπος, αμ’ έργον, όπως έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι (βλ. Ομηρικοί Ύμνοι εις Ερμήν, κεφ. IV, στ. 46). Και γι’ αυτό σπεύσαμε να εκτελέσουμε την αμερικανική ”εντολή” άμεσα κλείνοντας τα αυτιά μας στην προειδοποιητική φωνή του Ρώσου ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ:<br /><br /> – […] Η παράδοση οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία θα εμπλέξει κι άλλους στον πόλεμο…<br /><br /> Έτσι κουνάμε μαντήλι στα παλιά τεθωρακισμένα ρωσικά άρματα BMP-1P με πυροβόλο 73 mm, για να υποδεχτούμε τα δυτικογερμανικής εποχής αντίστοιχά τους ΤΟΜΑ Marder-1A3 με το ”αναιμικό” πυροβόλο (20mm), τα οποία αγοράσαμε αντί 1,3 δις, ενώ αναμένουμε την αναβάθμιση 183 αρμάτων μάχης Leopard του Στρατού Ξηράς.<br /><br /> Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά τα καινούργια-παλιά που μας έρχονται θα είναι επιχειρησιακά έτοιμα το νωρίτερο το 2023, πράγμα που ελλοχεύει τον κίνδυνο να μας αιφνιδιάσει η Τουρκία πριν την αποκατάσταση του κενού στην εξοπλιστική ενίσχυση των νησιών μας εκμεταλλευόμενη την αναγκαστική αποστρατιωτικοποίησής τους η οποία… ”βολεύει” διακομματικά αρκετούς ημεδαπούς θιασώτες της κατευναστικής πολιτικής, για να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας.<br /><br /> ”Ἀπλά γάρ ἐστί <a href="https://el.wiktionary.org/wiki/%CF%84%E1%BF%86%CF%82#%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1_%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_(grc)">τῆς</a> ἀληθείας ἒπη”, έλεγε ο τραγικός ποιητής Αισχύλος. Και η αλήθεια είναι, με δεδομένα αυτά, ότι ”ζούμε επικινδύνως” στις μέρες μας σε Ελλάδα και Κύπρο. Με την έννοια ότι αντιμετωπίζουμε την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος μας δια της εν λόγω πολιτικής στην οποία επιμένουμε εμμονικά, έστω κι αν αποδείχθηκε καταστροφική αυτή για τα εθνικά μας συμφέροντα επί Κώστα Σημίτη (Ίμια, 1996, πρώτη απώλεια κυριαρχίας απ’ τον Β’ ΠΠ).<br /><br /> Συμφέροντα που επαπειλούνται και σήμερα, γιατί ο κατευνασμός μας όχι μόνο δεν μετρίασε την επιθετικότητα του διεκδικητικού γείτονα, αλλά αντίθετα του άνοιξε την όρεξη για περαιτέρω διεκδικήσεις από αμφότερους τους εκπροσώπους του Ελληνισμού στην Μεσόγειο.<br /><br /> — Σου δόθηκε η ευκαιρία επιλογής μεταξύ πολέμου και εξευτελισμού. Επέλεξες τον εξευτελισμό και θα λάβεις και τον πόλεμο, θύμισε το ’38 ο Ουίνστον Τσώρτσιλ (Βρετανός πολιτικός, πρωθυπουργός της Βρετανίας κατά τις περιόδους 1937-’40 και 1951-’55) στον συμπατριώτη του πρωθυπουργό Νέβιλ Τσάμπερλεν πρωθυπουργό (1937-’40) μετά τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938.<br /><br /> Συμφωνία την οποία είχαν υπογράψει μάταια, όπως αποδείχθηκε, οι εκπρόσωποι των ”Μεγάλων” στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Τσάμπερλεν Βρετανίας, Νταλαντιέ Γαλλίας, Χίτλερ Γερμανίας και Μουσολίνι Ιταλίας [με τον ΥΠΕΞ του Γκαλεάτσο Τσιάνο]), προκειμένου να αποτρέψουν την επικείμενη πολεμική σύρραξη μεταξύ Γερμανίας-Τσεχοσλοβακίας.<br /><br /> Όπερ σημαίνει, για να γυρίσουμε στα καθ’ ημάς, ότι ”ο κατευνασμός οδηγεί πρώτα σε ήττα χωρίς πόλεμο και μετά στον πόλεμο, όπου τα νέα σύνορα ορίζονται εκεί που θα σταματήσουν τα στρατεύματα του ισχυρού και επικυρώνονται με Συνθήκη σε βάρος του αδύναμου”, όπως λέει διορατικά ο πανεπιστημιακός Π. Ήφαιστος.<br /><br /> Κάτι που ηχεί προειδοποιητικά για την Ελλάδα η οποία δεν έχει ορθοποδήσει ακόμα απ’ την βαριά οικονομική κρίση της μνημονιακής περιόδου. Κρίση στην οποία προστέθηκε η όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που υπερκέρασε την υγειονομική αγωνία μας λόγω της ανασφάλειάς μας. Ανασφάλειας που γεννά η κλιμακούμενη επιθετικότητα της αναθεωρητικής Τουρκίας, με προφανή στόχο να σύρει Ελλάδα και Κύπρο στο άρμα της μέσω της φινλανδοποίησής τους.<br /><br /> Στην περίπτωση της πρώτης αυτό ”μεταφράζεται” σε τουρκική επιχείρηση υφαρπαγής τμήματος της ελληνικής ΑΟΖ. Όπερ έδει δείξαι, επιχείρηση υφαρπαγής της ”αδιάθετης” — μετά την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία του ’20 — θαλάσσιας περιοχής μεταξύ 28ου-32ου μεσημβρινού, όπου ανήκουν η μισή Ρόδο και το Καστελόριζο.<br /><br /> Και όχι μόνο αυτό, αφού η ”φινλανδοποίηση” της Ελλάδας θα έχει ως συνέπεια — πέραν των ματαιώσεων προγραμματισμένων στρατιωτικών ασκήσεων των ΕΔ της χώρας μας μετά από παρέμβαση της Τουρκίας (συγκεκαλυμμένος έλεγχος λόγω εξάρτησης) — την επέκταση των τουρκικών παραβιάσεων στον αέρα, έτσι που τα τουρκικά μαχητικά και τα drone να μην περιορίζονται σε παραβιάσεις και υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας, αλλά να αψηφούν το FIR Αθηνών πετώντας πάνω από χερσαία τμήματα της Δυτικής Θράκης…<br /><br /> Στην περίπτωση της δεύτερης, η ”φινλανδοποίησή” της Μεγαλονήσου θα προκρίνει λύση τύπου Ανάν και διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Λύση που θα αναπτύξει στο μέγιστο — και δικαιολογημένα — τα φοβικά σύνδρομα Αθήνας και Λευκωσίας έναντι της πανούργας Τουρκίας, αφού όλα θα οδηγούν στην εθελοδουλία αμφότερων δια της αποδοχής της γεωπολιτικής της επιρροής επί των εθνικών συμφερόντων τους…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εν μέσω θυέλλης, εξοπλιστική ”αλλαγή φρουράς” στα νησιά μας…

Γράφει η  Κρινιώ Καλογερίδου Το ότι η Τουρκία κάνει πράξη όσα προαναγγέλλει, μας το είχε υπενθυμίσει προ διετίας ο πρέσβης της Τουρκίας σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: «Οθωμανικά» νησιά στο Αιγαίο βλέπει τώρα η Αγκυρα.

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/06/b42c9a1d2a176b256a3076ecac167d4b_22847050-1-768x480.jpg" width="790" /><br /><br /><b>Μανώλης Κωστίδης</b><br />Τη θεωρία των «οθωμανικών νησιών των οποίων η κυριαρχία δεν έχει δοθεί σε κάποια χώρα με οποιαδήποτε Συνθήκη» εκτιμάται πως ετοιμάζεται να προωθήσει η Αγκυρα. Στον τουρκικό Τύπο ήδη υπάρχουν αναλύσεις που στοχεύουν συγκεκριμένα νησιά, όπως το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, καθώς υπάρχουν αναφορές για το καθεστώς τους. Ο αρθρογράφος της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Μilliyet και διευθυντής του τηλεοπτικού δικτύου Κanal D στην Αγκυρα, Ζαφέρ Σαχίν, σε άρθρο του αναφέρει πως «είναι στα πρόθυρα μια δεύτερη κρίση των Ιμίων, διότι η κατάσταση έχει μετατραπεί σε μια βαθιά πολιτική και στρατιωτική κρίση που ξεπερνάει το ζήτημα των Ιμίων».<br /><br />Στο άρθρο του με τίτλο «Τα οθωμανικά νησιά στο Αιγαίο» ο Σαχίν τονίζει πως η Αγκυρα εκτός από την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των στρατιωτικοποιημένων νησιών ετοιμάζεται να θέσει και το ζήτημα της κυριαρχίας νησιών που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους και ως παράδειγμα δίνει τη Γαύδο, «η οποία βρίσκεται νότια της Κρήτης και είναι υπό καθεστώς που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους».<br /><br />Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η θεωρία των «γκρίζων ζωνών» που έχουν εκφράσει πολλές φορές Τούρκοι αξιωματούχοι για την ύπαρξη 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, αλλά φαίνεται πως τώρα υπάρχει μια προσπάθεια διασύνδεσής τους με το οθωμανικό παρελθόν! «Yπάρχουν οθωμανικά νησιά που δεν έχουν μεταβιβαστεί και στους χάρτες των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας, που εκδόθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που εμφανίζονται εκτός ελληνικής επικράτειας», ισχυρίζεται ο Σαχίν. Οι θεωρίες αυτές άρχισαν να εμφανίζονται μετά τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στη συνέντευξή του στο πρακτορείο Aνατολή, ο οποίος απείλησε την Ελλάδα, δηλώνοντας πως «η Ελλάδα πρέπει να αποστρατιωτικοποιήσει αυτά τα νησιά. Διαφορετικά, αρχίζει η συζήτηση για την κυριαρχία. Διότι έχουν δοθεί υπό όρους».<br /><br />Αναλυτές της γειτονικής χώρας ισχυρίζονται πως η Ελλάδα με την υποστήριξη των ΗΠΑ αλλά και κάποιων χωρών της Ε.Ε. επιχειρεί να «πολιορκήσει» την Τουρκία. Στην τουρκική πρωτεύουσα προκάλεσε έντονο εκνευρισμό η ξεκάθαρη υποστήριξη που έδωσαν στην Ελλάδα ο Εμανουέλ Μακρόν, η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο απέναντι στις διεκδικήσεις της Τουρκίας. Αυτό φάνηκε και στην ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών που υποστήριξε ότι «είναι απαράδεκτο να πέφτει η Γερμανία στην παγίδα προβοκάτσιας της Ελλάδας και να συμμετέχει στη συκοφαντική εκστρατεία εναντίον της χώρας μας». Τις προθέσεις της Αγκυρας έδειξε και ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, ο πρόεδρος του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος σε ομιλία του υποστήριξε ότι «το θέμα των Δωδεκανήσων, τα οποία είναι η συνέχεια της Ανατολίας, είναι μια πληγή που ακόμη δεν έχει κλείσει. Τα Δωδεκάνησα καταπατήθηκαν άδικα και με διάφορα κόλπα σε βάρος της Τουρκίας».<br /><br />Την Παρασκευή ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος Ομέρ Τσελίκ επανέφερε το ζήτημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και δήλωσε πως «οι δραστηριότητες της Τουρκίας στη “Γαλάζια Πατρίδα” μας βασίζονται στα κυριαρχικά μας δικαιώματα και στον νόμο. Η Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιήσει προσεκτική γλώσσα για τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας. Οι ακραίες διακηρύξεις άλλων χωρών δεν σημαίνουν τίποτα για την κυριαρχία μας και μπροστά στον νόμο». Στο κλίμα των διεκδικήσεων των ελληνικών νησιών μπήκε και ο πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος ζήτησε από τον Ερντογάν να διεκδικήσει τα νησιά που είναι «στρατιωτικοποιημένα και υπό κατοχή».<br /><br />Ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, έθεσε και θέμα Δωδεκανήσων, τα οποία δήλωσε πως «καταπατήθηκαν άδικα και με διάφορα κόλπα εις βάρος της Τουρκίας».<br /><br />Εμπειροι διπλωμάτες και αναλυτές παρατηρούν πως από τη στιγμή που ο Ερντογάν αποφάσισε να διακόψει οποιαδήποτε πολιτική επαφή με την Ελλάδα και κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι με τη στάση του λειτουργεί εναντίον της Τουρκίας, υπάρχει κίνδυνος να μην μπορεί να επιλυθεί οποιοδήποτε ζήτημα προκύψει μεταξύ των δύο χωρών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μια πιθανή κρίση. Με έμφαση τονίζουν πως όταν δεν υπάρχει η άμεση επαφή εντός λίγων ωρών, ένα απλό ζήτημα μπορεί να οδηγηθεί σε ανεξέλεγκτη κατάσταση.<br /><br />Εν τω μεταξύ, στο εσωτερικό της Τουρκίας υφίσταται κλίμα έντονης πολιτικής πόλωσης και υπάρχουν εκτιμήσεις πως η Αγκυρα ενδέχεται να προσπαθήσει να αλλάξει την ατζέντα με ζητήματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Οι δημοσκοπήσεις των εταιρειών Konda και Metropoll εκτιμούν πως τα ποσοστά της κυβερνητικής συμμαχίας Eρντογάν – Mπαχτσελί βρίσκονται στα επίπεδα 37%-40% με αποτέλεσμα το 50,1% που είναι απαραίτητο για την επανεκλογή Ερντογάν να θεωρείται στόχος σχεδόν ανέφικτος υπό κανονικές συνθήκες.<br /><br />Πληθωρισμός 160%<br /><br />Ο επίσημος πληθωρισμός στη χώρα έχει φτάσει στο 73,5%, ενώ ο ανεξάρτητος οργανισμός πανεπιστημιακών ENAG αναφέρει πως ο πραγματικός πληθωρισμός βρίσκεται στα επίπεδα του 160%.<br /><br />Η έγκυρη πολιτική αναλύτρια Ναγκεχάν Αλτσί υποστηρίζει πως έρχονται πρόωρες εκλογές στην Τουρκία. «Η εικόνα είναι καθαρή. Οι εκλογές θα γίνουν εντός του 2022. Δεν είναι πλέον δυνατόν να καθυστερήσουν μέχρι το 2023», αναφέρει σε άρθρο της στην ιστοσελίδα Haberturk. Παρατηρεί πως ο Ερντογάν κατηγορεί τους διαδηλωτές των γεγονότων του Γκεζί ως «τρομοκράτες και τραμπούκους», η πρόεδρος του Καλού Κόμματος Μεράλ Ακσενέρ μιλάει για πιθανότητα «ισόβιας κάθειρξης του προέδρου της Τουρκίας» και αναφέρει πως «η τουρκική πολιτική βρίσκεται σε κατάσταση αμόκ». Σε αυτή την κατάσταση, αναλυτές προειδοποιούν πως ο χειρισμός των ελληνοτουρκικών σχέσεων χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για την «αποφυγή και διαχείριση ατυχημάτων ή θεμάτων», καθώς σε αντίθετη περίπτωση μπορούν «να αυξήσουν την ένταση κατακόρυφα».<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνοτουρκικά: «Οθωμανικά» νησιά στο Αιγαίο βλέπει τώρα η Αγκυρα.

Μανώλης Κωστίδης Τη θεωρία των «οθωμανικών νησιών των οποίων η κυριαρχία δεν έχει δοθεί σε κάποια χώρα με οποιαδήποτε Συνθήκη» εκτιμάται πως...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν δεν θα χάσει τις εκλογές, θα κερδίσει με κάθε δυνατό τρόπο.

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/06/DOC-20220602-27981991m-768x480.jpg" width="756" /><br /><br />ΤΖΕΝΓΚΙΖ ΑΚΤΑΡ*<br />Ας ξεκινήσουμε με τα εθνικά στοιχεία και δεδομένα για να καταρρίψουμε τους ευρέως διαδεδομένους ευσεβείς πόθους που ποντάρουν στη νίκη του λεγόμενου «μετώπου της αντιπολίτευσης» στις επόμενες εκλογές.<br /><br />Πρωτίστως, το καθεστώς της Αγκυρας έχει παραβιάσει τόσο συχνά το Σύνταγμα, τους ισχύοντες εσωτερικούς και διεθνείς νόμους, που δεν μπορεί να έχει την πολυτέλεια να χάσει τις εκλογές και απλά να παραδώσει την εξουσία στον διάδοχό του. Ο Ερντογάν και οι εντολοδόχοι του μπορεί να αντιμετωπίσουν πολλαπλά ισόβιες ποινές φυλάκισης.<br /><br />Συνεπώς, το καθεστώς έχει μια πολυεπίπεδη στρατηγική για να κερδίσει τις εκλογές.<br /><br />Πρώτον, η εκλογική μηχανική εκτείνεται στον έλεγχο ολόκληρου του εκλογικού συστήματος, που περιλαμβάνει την εκλογική γραφειοκρατία, τις εκλογικές περιφέρειες, τους σχετικούς νόμους και κανονισμούς.<br /><br />Η εκλογική γραφειοκρατία θα έχει καθοριστική σημασία. Ο διορισμός φιλοκυβερνητικών δικαστών στο Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο (YSK) είναι σε εξέλιξη. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου, Μουχαρέμ Ακάγια, είναι ο ανώτατος δικαστής που πρωτοστάτησε στην απόφαση του YSK να ψηφίσει υπέρ της ακύρωσης σε πρώτη φάση των εκλογών για τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης που κέρδισε ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Εκρέμ Ιμάμογλου στις 31 Μαρτίου 2019, ικανοποιώντας το ανόητο αίτημα του καθεστώτος.<br /><br />Οι πρόεδροι των εκλογικών επιτροπών θα αποτελούνται από βαθμοφόρους δικαστές, όλοι διορισμένοι από το καθεστώς. Ετσι, οι κάλπες και οι εκλογικές επιτροπές θα βρίσκονται υπό τον άμεσο έλεγχο του καθεστώτος.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, το Συμβούλιο και οι εφορευτικές επιτροπές θα μπορούν να απορρίψουν υποψηφίους με οποιοδήποτε πρόσχημα, θα μπορούν ακόμη και να απορρίψουν αναπληρωματικούς υποψηφίους που θα διοριστούν στη θέση των απορριφθέντων, αφήνοντας έτσι τα κόμματα της αντιπολίτευσης χωρίς υποψηφίους σε πολλές εκλογικές περιφέρειες, χωρίς να μπορούν να διορίσουν εγκαίρως κανέναν, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συμμετάσχουν στις εκλογές σε μια συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια.<br /><br />Οσον αφορά την καταμέτρηση των ψήφων, το Συμβούλιο συνεργάστηκε με μια δημόσια εταιρεία που ειδικεύεται στην άμυνα και το λογισμικό, τη Havelsan! Δεν απαιτούνται μαντικές ικανότητες για να προβλέψει κανείς το πιθανό αποτέλεσμα.<br /><br />Δεύτερον, το καθεστώς θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να διατηρήσει και μάλιστα να εμβαθύνει την πόλωση της κοινωνίας και να ξεθάψει τις υπάρχουσες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των κοσμικών πολιτών, των Κούρδων και των γκιουλενιστών. Η συνεχιζόμενη παρουσία του Σουλεϊμάν Σοϊλού στο υπουργείο Εσωτερικών και ο επαναδιορισμός του ριζοσπάστη υποτελούς του Ερντογάν, Μπεκίρ Μποζντάγ, στη Δικαιοσύνη αποτελούν ισχυρά πλεονεκτήματα για τον αυστηρό έλεγχο του συστήματος και της χώρας. Οι ημιεπίσημες ένοπλες ομάδες του καθεστώτος θα είναι έτοιμες για υπηρεσία τις ημέρες των εκλογών.<br /><br />Τρίτον, το καθεστώς γνωρίζει την ισχνή αποδοχή που συγκεντρώνει στη λεγόμενη «γενιά Ζ», η οποία είναι ευαισθητοποιημένη σε θέματα κλιματικής αλλαγής, περιβαλλοντικής δράσης, δικαιωμάτων ΛΟΑΤ, δικαιωμάτων των ζώων κ.ά. Βάσει αυτής της ανησυχίας είναι που πρέπει να εκληφθεί η επίμονη αποτροπή από το υπουργείο Εσωτερικών της δημιουργίας του κόμματος των Πρασίνων. Στην ίδια λογική θα πρέπει να διαβάσει κανείς και τον επικείμενο νόμο για τη λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η νεολαία, όπως συμβαίνει παντού, μαζί με κορυφαία στελέχη της αντιπολίτευσης, είναι πολύ ενεργή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Τέταρτον, το καθεστώς, ό,τι κι αν λέει ή κάνει, συγκεντρώνει σταθερά το ένα τρίτο των ψηφοφόρων. Το κόμμα του Ερντογάν εξακολουθεί να βρίσκεται στην κορυφή όσον αφορά την πρόθεση ψήφου.<br /><br />Πέμπτον, η προεκλογική εκστρατεία θα ευνοήσει για άλλη μια φορά άδικα το καθεστώς, όσον αφορά την πρόσβαση στην κύρια πηγή πληροφόρησης των Τούρκων, τα τηλεοπτικά κανάλια.<br /><br />Εκτον, η αποδιοργάνωση του «μετώπου της αντιπολίτευσης», του οποίου τα αντι-κουρδικά γονίδια απαγορεύουν κάθε ισχυρό κοινό μέτωπο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ουσιαστική πίεση προς το HDP θα συνεχιστεί αμείωτη. Το κόμμα εξακολουθεί να διατρέχει τον κίνδυνο να τεθεί υπό απαγόρευση. Η διαδικασία εξόντωσης δεκατεσσάρων βουλευτών του HPD βρίσκεται σε αναμονή στην αίθουσα του κοινοβουλίου. Ενας από τους πιθανούς υποψηφίους, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, θα αντιμετωπίσει τεράστια εμπόδια για να νικήσει τον Ερντογάν στον δεύτερο γύρο, καθώς ενδέχεται να του λείψουν οι κουρδικές ψήφοι.<br /><br />Τέλος, το διακύβευμα της εσωτερικής διαμάχης, καθώς και μιας ή περισσότερων εξωτερικών στρατιωτικών περιπετειών θα παραμείνει ψηλά στην ατζέντα, για να κινητοποιήσει τα εθνικά πάθη και να επηρεάσει, να τρομάξει και να χειραγωγήσει τους ψηφοφόρους, επιτρέποντας σε ακραίες περιπτώσεις ακόμη και την αναβολή των εκλογών, αν η προοπτική της επικράτησης σε αυτές καταστεί απολύτως αδιέξοδη.<br /><br />Η οικονομική κατάσταση είναι τόσο άσχημη, που υπάρχει τεράστιο ενδεχόμενο να οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές, να προκαλέσει κοινωνική κατάρρευση και να επιταχύνει ανόητες περιπέτειες στο εξωτερικό.<br /><br />Εδώ υπεισέρχεται και η τύχη των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά πριν τη συζητήσουμε θα πρέπει να τονίσουμε τον κορυφαίο πονοκέφαλο του Ερντογάν: τη δεινή κατάσταση της κατεστραμμένης τουρκικής οικονομίας. Η οικονομική κατάσταση είναι τόσο άσχημη που υπάρχει τεράστιο ενδεχόμενο να διαταράξει την άψογη εκλογική μηχανική που έχει τεθεί σε εφαρμογή, να οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές, να προκαλέσει κοινωνική κατάρρευση και να επιταχύνει ανόητες περιπέτειες στο εξωτερικό.<br /><br />Ολοι οι δείκτες βρίσκονται στο κόκκινο, με μοναδική εξαίρεση τον «δείκτη δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ», ο οποίος αναμένεται να φθάσει μόλις το 45% του ΑΕΠ μέχρι το τέλος του 2022. Αυτό σημαίνει ότι η Αγκυρα έχει ακόμη μεγάλα περιθώρια δανεισμού, όποιο και αν είναι το κόστος δανεισμού. Τα CDS (συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης) της Τουρκίας κυμαίνονται γύρω στις 700 μονάδες!<br /><br />Συνολικά, η Τουρκία στα μέσα του 2022 πλέει προς αχαρτογράφητα νερά, όπως ποτέ άλλοτε στα 99 χρόνια της δημοκρατικής της ιστορίας. Η χώρα είναι επιρρεπής σε εσωτερικούς και εξωτερικούς κλυδωνισμούς, όλοι ανθρωπογενείς, δηλαδή μεθοδευμένοι και κακοσχεδιασμένοι από το καθεστώς. Υπό αυτή την έννοια, το καθεστώς της Αγκυρας αποτελεί σήμερα μια ανοιχτή απειλή ασφαλείας (όπως ακριβώς και το καθεστώς της Μόσχας), όχι μόνο για τους γείτονες και τους πρώην συμμάχους της, αλλά και για την ίδια τη χώρα, αν κρίνουμε από το μέγεθος των θεσμικών, ανθρώπινων και περιβαλλοντικών ερειπίων.<br /><br />Μέσα σε αυτό το συνολικό πλαίσιο ασφαλείας πρέπει να αξιολογηθεί η ελληνοτουρκική αλληλεπίδραση.<br /><br />Το παραδοσιακό εγχειρίδιο κανόνων της Ελλάδας για την Τουρκία δεν υφίσταται πλέον. Ούτε και ότι η Τουρκία περικλείει τόσο το καθεστώς όσο και την «εθνική αντιπολίτευση», που μερικές φορές εμφανίζεται βασιλικότερη του βασιλέως. Αλλωστε, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας κάποιων νησιών του Αιγαίου –ή, για την ακρίβεια, το τέχνασμα που λέγεται «Γαλάζια Πατρίδα»– αν και υποστηρίζεται πλήρως πλέον από το καθεστώς, δεν ήταν δικό του κατόρθωμα.<br /><br />Η πολιτική της Τουρκίας τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο δεν ασκείται από το υπουργείο Εξωτερικών, αλλά από το Συμβούλιο Ασφαλείας και Εξωτερικής Πολιτικής με επικεφαλής τον Ερντογάν, που συνέρχεται στο προεδρικό μέγαρο. Οπως όλοι οι άλλοι δημόσιοι οργανισμοί, το υπουργείο έχει καταστεί περιττό και οι πτωχές εκκλήσεις του για διπλωματική δράση δεν εισακούονται ποτέ από τον μοναδικό υπεύθυνο λήψης αποφάσεων, τον Ερντογάν.<br /><br />Ας περάσουμε στα θέματα του ΝΑΤΟ και της συλλογικής ασφάλειας. Η Αγκυρα αισθάνεται την ένταση που προκαλούν οι προσπάθειες για τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην Ελλάδα, τόσο διμερώς μέσω της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας ΗΠΑ-Ελλάδας όσο και πολυμερώς μέσω της ενίσχυσης της Αλεξανδρούπολης και του κόλπου της Σούδας. Η αυξανόμενη ανισορροπία στην αεροπορική υπεροχή και οι επιδόσεις του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον ήρθαν να προστεθούν στον υποβόσκοντα εκνευρισμό, που μετατράπηκε σε ανοιχτή οργή. Ούτε θα πρέπει να παίρνουμε αψήφιστα τις στενόμυαλες συμπεριφορές του Ερντογάν, να ενοχλείται και να βγάζει εκδικητική διάθεση τώρα εναντίον του Μητσοτάκη. Ο Ερντογάν και το τουρκικό κατεστημένο αντιλαμβάνονται πλέον τον νέο ρόλο που αρχίζει να παίζει η Ελλάδα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όπου υποσκελίζει όλο και περισσότερο την Τουρκία.<br /><br />Για άλλη μια φορά η απομόνωση της Αγκυρας είναι συνέπεια της δικής της κυριαρχικής επιλογής και κανένας σύμμαχος δεν παραγκωνίζει ή διώχνει την Τουρκία, αρκεί να παίζει σύμφωνα με τις κοινές αρχές και αξίες. Αντιθέτως, τα δυτικά μέλη του ΝΑΤΟ είναι πάντα έτοιμα να «κατανοήσουν» τις φιλοπόλεμες κινήσεις της Αγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Συρία, χαρακτηρίζοντάς τες ως ιδιαίτερες «εύλογες ανησυχίες ασφαλείας», για να κρατήσουν την Τουρκία εντός του Οργανισμού με κάθε κόστος. Ομως η Αγκυρα είναι εκείνη που ωθεί τον εαυτό της εκτός. Η αγορά των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400, η κλιμάκωση των πιέσεων προς την Ελλάδα, το διπλό παιχνίδι με τη Ρωσία και τη Δύση για την επίθεση στην Ουκρανία, το μπλοκάρισμα της ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας για απαράδεκτους λόγους, είναι δικές της επιλογές.<br /><br />Ας δούμε τι είπε την περασμένη εβδομάδα ο υποψήφιος πρόεδρος Κιλιτσντάρογλου: «Ο Μπαχτσελί πρότεινε επίσης την έξοδο από το ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ είναι απαραίτητο για την Τουρκία, αλλά θα ήθελα να δω πόσο ειλικρινείς είναι ως κυβέρνηση. Οι ΗΠΑ γέμισαν την Ελλάδα με βάσεις. Οι στόχοι τους είναι ξεκάθαροι. Ας φέρουν το κλείσιμο των αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Τουρκία στη Βουλή, εμείς θα το υποστηρίξουμε με το πνεύμα της kuvayi milliye (εθνικιστικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου του 1920)». Σε γραπτή απάντηση στην ερώτηση του Ερντογάν, την Τετάρτη, επανέλαβε την πολιτική του κόμματός του: «Η στάση μας είναι ξεκάθαρη. Είναι επιτακτική ανάγκη να αυξήσουμε την πίεση σε Μεσόγειο και Αιγαίο. Αυτές οι δουλειές δεν γίνονται βγάζοντας το πλοίο και μετά αποσύροντάς το ή λέγοντας “μακάρι να με καλούσε ο Μπάιντεν”. Αν έχεις ψυχή, κάνε ένα βήμα για τα νησιά τα οποία καταλήφθηκαν και για τα στρατιωτικοποιημένα νησιά. Θα σε στηρίξουμε!».<br /><br />Αυτές οι επιλογές καθιστούν την Αγκυρα αναξιόπιστο εταίρο, αν όχι μη εταίρο. Ακόμα και το απαρχαιωμένο τουρκικό raison d’état δεν υπάρχει πια. Η χώρα αποσυνδέεται από τους στρατηγικούς της εταίρους, στην πραγματικότητα αποδυτικοποιείται όλο και περισσότερο.<br /><br />Προφανώς το ίδιο ισχύει και για τις προοπτικές ένταξης στην Ε.Ε. Σε προηγούμενο άρθρο μου στην αγγλική «Καθημερινή» ανέλυα την ασημαντότητα της προοπτικής ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. ως πολιτικό εργαλείο για τους γείτονες.<br /><br />Η πρώτη και κύρια αρχή των δημοκρατιών στις εξωτερικές σχέσεις είναι ο διάλογος, η διαπραγμάτευση και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, χωρίς να είμαστε αφελείς ως προς τα όρια της διπλωματικής δράσης όταν έχουμε να κάνουμε με πολεμοχαρή έθνη. Η Δύση βιώνει πικρά το φιάσκο της πολιτικής κατευνασμού και κατ’ ανάγκην ενδυνάμωσης των τελευταίων τριών δεκαετιών έναντι της Ρωσίας. Δεν θα πρέπει να την επαναλάβει με την Αγκυρα.<br /><br />Σήμερα ο ανταγωνισμός δεν είναι –και δεν πρέπει να είναι– μεταξύ εθνικισμών αλλά μεταξύ δημοκρατιών και μη δημοκρατιών. Το ίδιο ισχύει και για τους κανόνες, τα πρότυπα, τις αρχές και τις αξίες που σημαίνουν ακόμα κάτι για τις δημοκρατίες, ενώ απορρίπτονται σκόπιμα από άλλους για χάρη της μη δημοκρατικής τους διακυβέρνησης.<br /><br /><b><i>* Ο κ. Τσενγκίζ Ακτάρ είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν δεν θα χάσει τις εκλογές, θα κερδίσει με κάθε δυνατό τρόπο.

ΤΖΕΝΓΚΙΖ ΑΚΤΑΡ* Ας ξεκινήσουμε με τα εθνικά στοιχεία και δεδομένα για να καταρρίψουμε τους ευρέως διαδεδομένους ευσεβείς πόθους που ποντάρου...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αθήνα απέναντι στην κρίση που στήνει ο Ερντογάν και στην ανεπαρκή στήριξη των Συμμάχων.

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1385358638_2.jpg" width="765" /><br /><b><br /></b><div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η εμμονή του Τούρκου προέδρου με την Ελλάδα και η ολοένα εντεινόμενη επιθετική ρητορική του που ανοίγει διαρκώς νέα ζητήματα, δημιουργεί την πεποίθηση ότι η «χύτρα» των ελληνοτουρκικών υπερθερμαίνεται επικίνδυνα φθάνοντας στο σημείο βρασμού και υπερχείλισης.<br /><br />Κανείς στην Αθήνα σήμερα δεν μπορεί να αποκλείσει έναν εκτροχιασμό της Τουρκίας με επιθετική κίνηση εναντίον της χώρας μας, χωρίς όμως να μπορεί να προβλέψει ποιο από τα πολλά σενάρια που υπάρχουν, λόγω της διευρυμένης βεντάλιας των τουρκικών διεκδικήσεων, θα επιλέξει να θέσει σε εφαρμογή ο Τ. Ερντογάν.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος επιδίδεται συστηματικά σε αυτή την επίδειξη ισχύος συνοδευόμενης με διαρκείς απειλές στο πλαίσιο του γενικευμένου πλέον αναθεωρητισμού (χθες θυμήθηκε και τα σύνορα τους Εθνικού Όρκου του 1920), κερδίζοντας πόντους στο εσωτερικό, παζαρεύοντας στο εξωτερικό επιδιώκοντας συγχρόνως να μην αφήσει να χαθεί πολύτιμος χρόνος οπότε πιθανόν η Ελλάδα με τους εξοπλισμούς με την ενίσχυση των συμμαχιών της και με αβέβαιο το μέλλον των δικών του τυχοδιωκτικών πολιτικών, βρεθεί σε πλεονεκτική θέση έναντι της Άγκυρας.<br /><br />Η ανησυχία στην Αθήνα είναι μήπως τελικά ο Τ. Ερντογάν σε μια περίοδο που η σκέψη του κάθε άλλο παρά είναι καθαρή, θεωρήσει ότι είναι τελευταία ευκαιρία για να βάλει την Ελλάδα στη «θέση» της δίνοντας της ένα «μάθημα» και να απαλλαγεί έτσι από ένα από τα πιο μεγάλα εμπόδια που ορθώνονται στις φιλοδοξίες της Γαλάζιας Πατρίδας και της μετατροπής της Τουρκίας σε πανίσχυρη και αδιαμφισβήτητη περιφερειακή δύναμη με προνομιακές και ιδιότυπες σχέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ.<br /><br />Στη φαντασίωση του ο Τ. Ερντογάν αναμετράται με την ιστορία της Τουρκίας και πριν μερικά χρόνια ζητούσε την αναθεώρηση της Λοζάνης. Σήμερα δηλώνει ότι δεν θα διαπράξει τα «λάθη» που έγιναν με τα νησιά αλλά θα επιδιώξει να τα διορθώσει.<br /><br />Η αναβάθμιση του ζητήματος της αποστρατικοποίησης των νησιών την οποία η Τουρκία συνδέει με την ελληνική κυριαρχία επ' αυτών είναι ζήτημα που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Και η Τουρκία δεν επενδύει τυχαία σε αυτό το ζήτημα.<br /><br />Γνωρίζει ότι η αμφισβήτηση της κυριαρχίας νησιών όπως η Λέσβος, η Λήμνος, η Χίος, η Σάμος, η Κως, η Ρόδος, το Καστελόριζο δεν είναι ζήτημα που μπορεί να γίνει αποδεκτό από τη διεθνή κοινότητα. Όμως ταυτοχρόνως η Τουρκία επενδύει στο γεγονός ότι έτσι θα μπορέσει να ασκηθεί πίεση στην Ελλάδα ώστε να αποδεχθεί όλο το υπόλοιπο «συνοδευτικό» πακέτο των διεκδικήσεων. Στο κεφάλαιο του εναέριου χώρου, των ζωνών άσκησης αρμοδιοτήτων, στην προβολή των νησιών ως ζωνών περιορισμένης κυριαρχίας και συνεπώς με μειωμένη επήρεια σε θαλάσσιες ζώνες και κυρίως στην επιβολή μέσω των απειλών μιας νέας αυτοδέσμευσης της Ελλάδας για μη άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων της ακόμη και στις ηπειρωτικές ακτές του Αιγαίου.<br /><br />Ο τρόπος που θα επιλέξει να κλιμακώσει επί του πεδίου η Τουρκία δεν μπορεί να προβλεφθεί. Από την αποστολή ερευνητικού σκάφους ή πλωτού γεωτρύπανου στην περιοχή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου ή νοτίως της Κρήτης μετά από ανάθεση της Λιβύης άδειας ερευνών στην τουρκική ΤΡΑΟ, μέχρι την πρόκληση στο Αιγαίο.<br /><br />Με αφορμή και επιχείρημα την αποστρατικοποίηση των νησιών η τουρκική πλευρά έχει μια γκάμα επιλογών, από την παρεμπόδιση ελληνικού πολεμικού σκάφους να προσεγγίσει σε μια από τις μικρές νησίδες (που θεωρεί αποστρατικοποιημένες ή αμφισβητούμενης κυριαρχίας) που υπάρχει ελληνικό φυλάκιο, μέχρι και την παρενόχληση στρατιωτικών πτήσεων προς τα ελληνικά νησιά. Όλα τα σενάρια αυτά οδηγούν σε κρίση, καθώς η κυβέρνηση δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας επανάληψης του επεισοδίου του Oruc Reis ειδικά μάλιστα μετά τη γενικευμένη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας από τον Τούρκο ηγέτη.<br /><br />Οι δηλώσεις των συμμάχων και εταίρων, ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας και ΕΕ, με τις οποίες αυτονόητα καταδίκασαν την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί των νησιών, είναι σημαντικές. Όμως δεν αρκούν για την επόμενη ημέρα μιας κρίσης ή ενός επεισοδίου που θα οδηγήσει υποχρεωτικά σε διάλογο υπό την πίεση μάλιστα (ή την ευγενική προσφορά «διαμεσολάβησης») των ίδιων Συμμάχων. Και σε αυτόν τον διάλογο ο Τ. Ερντογάν ευελπιστεί ότι η στήριξη προς την Ελλάδα θα σταματήσει όταν η συζήτηση φθάσει στα θέματα του εναέριου χώρου και της αποστρατικοποίησης, καθώς τουλάχιστον οι ΗΠΑ στα ζητήματα αυτά βρίσκονται κοντά στις τουρκικές θέσεις.<br /><br />Η Αθήνα δεν έχει πολλά περιθώρια παρά να επιχειρήσει να πείσει τον διεθνή παράγοντα ότι π.χ. το ζήτημα του εναέριου χώρου μπορεί να επιλυθεί με την κλιμακωτή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων και το θέμα της αποστρατικοποίησης έχει επιβληθεί από την ίδια την Τουρκία η οποία τα τελευταία 25 χρόνια αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία επί ελληνικών νησιών, κάτι που πλέον κάνει και επισήμως για όλα τα νησιά.<br /><br />Όμως καθώς θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα, οφείλει η Αθήνα να εξηγήσει πειστικά στους Συμμάχους και Εταίρους ότι κανένας διάλογος και καμιά πρωτοβουλία συνεννόησης δεν μπορεί να ξεκινήσει εάν δεν προηγηθεί η άρση του casus belli και η άρση κάθε αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας. Διαφορετικά δεν θα πρόκειται περί διαλόγου αλλά για διαπραγμάτευση όρων συνθηκολόγησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Αθήνα απέναντι στην κρίση που στήνει ο Ερντογάν και στην ανεπαρκή στήριξη των Συμμάχων.

Νίκος Μελέτης Η εμμονή του Τούρκου προέδρου με την Ελλάδα και η ολοένα εντεινόμενη επιθετική ρητορική του που ανοίγει διαρκώς νέα ζητήματα, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γ. Σαχίνης Αντιθέσεις: Γεωπολιτικές Προεκτάσεις από Ουκρανία στην Ανατολική Μεσόγειο, Ελληνοτουρκικές σχέσεις και Κυπριακό.

<iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="366" src="https://www.youtube.com/embed/nMiMiPuywwY" width="855" youtube-src-id="nMiMiPuywwY"></iframe><br /><br />Ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ , Στρατηγός ε.α. Μανούσος Παραγιουδάκης , ο άνθρωπος που υλοποίησε επιτελικά , το στρατιωτικό αμυντικό- βαλιστικό πλέγμα, των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου , κουμπώνοντας στο πεδίο επί των ημερών του και το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα από την Θράκη , έως την Κρήτη με την Κύπρο , στις «Αντιθέσεις» σε μια συνέντευξη που θα συζητηθεί και θα προβληματίσει , μιλάει για όλους και για όλα , με φόντο τις εξελίξεις στο μεγάλο κάδρο του πολέμου και των προεκτάσεων του στην Ουκρανία, αλλά και την ραγδαία κλιμάκωση της Τουρκικής προκλητικότητας σε Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br />- Τι αποκαλύπτει πίσω από την στρατηγική αναβάθμιση της πίεσης της Τουρκίας για την αποστρατιωτικοποίηση των Ελληνικών νησιών και την πλειοδοσία Ερντογάν<br /><br />– Τουρκικής Κυβέρνησης και Ενιαίας Τουρκικής Αντιπολίτευσης στην αμφισβήτηση της Ελληνικής Κυριαρχίας των νησιών μας και τις ευθείες απειλές για επιχειρήσεις «προσβολής και κατάληψης» τους<br /><br />- Πως πρέπει να «διαβάσουμε» την Τουρκία με μια εθνική στρατηγική βάθους και ο ρόλος εντός Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας<br /><br />- Τι λέει για τις πραγματικές ανάγκες εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων και γιατί η τήρηση των διαδικασιών είναι θέμα ουσίας κι όχι τύπων<br /><br />- Τι λέει για το τέλος της αυταπάτης των πολιτικών «κατευνασμού» και πως η «αποτροπή» δεν μπορεί να είναι φραστική έως βερμπαλισμού πληθωριστική κατάχρηση αλλά συγκεκριμένο στρατηγικό δόγμα<br /><br />- Η οριοθέτηση ΑΟΖ , τα 12 ναυτικά μίλια και η επιχείρηση της Τουρκίας να εμπεδώσει σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο την «Γαλάζια Πατρίδα»<br /><br />- Τι λέει για την θεωρία «μείωσης του στρατιωτικού αποτυπώματος» στα νησιά μας και την μεταφορά οπλικών συστημάτων αλλά και την πρόσφατη συμφωνία αποστολής Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης στην Ουκρανία με αντικατάσταση τους από Γερμανικά στα νησιά του Αιγαίου<br /><br />- Τι υποστηρίζει για τις εξελίξεις στη Κύπρο και το «κλειδί» του στρατηγικού βάθους για τον Ελληνισμό<br /><br />- Ο ρόλος και τα όρια της στρατιωτικής ηγεσίας στον σχεδιασμό και τις αποφάσεις για την Εθνική Άμυνα και η αντίληψη του πολιτικού συστήματος για το τι πρέπει να περιλαμβάνει μια Εθνική Στρατηγική σε έναν κόσμο με ραγδαίες γεωπολιτικές αλλαγές<br /><br />- Η κρισιμότητα των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια<br /><br /><div><a href="http://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Γ. Σαχίνης Αντιθέσεις: Γεωπολιτικές Προεκτάσεις από Ουκρανία στην Ανατολική Μεσόγειο, Ελληνοτουρκικές σχέσεις και Κυπριακό.

Ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ , Στρατηγός ε.α. Μανούσος Παραγιουδάκης , ο άνθρωπος που υλοποίησε επιτελικά , το στρατιωτικό αμυντικό- βαλιστικό π...

Διαβάστε την συνέχεια

2023 -2053 – 2071 // Τα τρία τουρκικά ορόσημα κι ο Ερντογάν

<a href="https://amynageostratigiki.com/2022/06/04/2023-2053-2071-%cf%84%ce%b1-%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bf%cf%81%cf%8c%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b9-%ce%bf-%ce%b5%cf%81%ce%bd/"><img height="359" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/agia-sofia-alosi-video_20220529_28016808-1.jpg?fit=1290%2C724&ssl=1" width="779" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Θεόδωρος Νικολοβγένης</b><br />« Ελπίζω σήμερα, βήμα – βήμα να οικοδομήσουμε το όραμά μας για το 2053, υλοποιώντας τους στόχους μας για το 2023. Είσαστε έτοιμοι να βάλουμε τους Βυζαντινούς της εποχής μας και τις ίντριγκες που έχουν στηθεί, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας » ;<br /><br />Τάδε έφη, ο καταγόμενος από την Ποταμιά της Ριζούντας από Έλληνες, που ασπάσθηκαν τον μουσουλμανισμό προκειμένου να γλιτώσουν από τις θηριωδίες των Τούρκων, Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν, Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας (sic), που έχει βαλθεί να γράψει το όνομά του πιο ψηλά από του Μουσταφά Κεμάλ, κάπου ισάξιο με αυτό του Μωάμεθ του Πορθητού – σε αυτό ταιριάζει με τον Πορθητή, διότι ο Πορθητής είχε Ελληνίδα μητέρα – θέτοντας μάλιστα και συγκεκριμένες χρονικές επιδιώξεις: το 2023 (100 χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάνης) η Τουρκία να ανήκει στα είκοσι (20) ισχυρότερα κράτη του πλανήτη σαν μια νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία, το 2053 (600 χρόνια από την Άλωση της Πόλης) η Τουρκία να είναι ένα από τα πέντε (5) ισχυρότερα κράτη του πλανήτη και το 2071 (1000 χρόνια από την μάχη του Μάτζικερτ) η Τουρκία να είναι μία από τις δύο (2) Υπερδυνάμεις.<br /><br />Ο Εθνικός Όρκος<br /><br />Στις 28 Ιανουαρίου 1920 το τελευταίο οθωμανικό κοινοβούλιο, ψήφισε έξι αποφάσεις, που όριζαν τα σύνορα του νέου τουρκικού κράτους. Το ψήφισμα αυτό, που ονομάστηκε «Όρκος του Έθνους», όριζε ως τουρκικά (οθωμανικά) εδάφη ολόκληρη τη Θράκη, (εκτός από την ανατολική, τη δυτική – που σήμερα ανήκει στην Ελλάδα – και τη βόρεια – που ανήκει στη Βουλγαρία-), τα Δωδεκάνησα, την Κύπρο, την περιοχή της Αντιόχειας (σημερινό Χατάι της Τουρκίας), τα βόρεια εδάφη των σημερινών συριακών επαρχιών Χαλεπιού, Ράκκα και Χασάκα, δηλαδή το συριακό Κουρδιστάν, ολόκληρο το βόρειο Ιράκ, τις επαρχίες της Μοσούλης και του Κιρκούκ, μέρος από την ιρανική επαρχία του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, τον σημερινό αζέρικο θύλακα του Νακχιτσεβάν στα νότια της Αρμενίας και την Αζαρία (Κολχίδα) της σημερινής Γεωργίας.<div><br /></div><div><br /><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/misak-i-milli-1.jpg?resize=640%2C353&ssl=1" /><i>Χάρτης που απεικονίζει τον “Εθνικό Όρκο” του 1920.</i><br /><br />Ο Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν<br /><br />Θα προσπεράσουμε την περίοδο από τον Φεβρουάριο του 1920 ως την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Νταγίπ, καθώς αποτελεί μια ξεχωριστή μελέτη που θα παρουσιασθεί σε μετέπειτα χρόνο.<br /><br />Ο Ερντογάν ανέλαβε την πρωθυπουργία της Τουρκίας τον Μάρτιο του 2003, δυο (2) χρόνια μετά την κυκλοφόρηση του «Στρατηγικού Βάθους», που συνέγραψε ο μέντορας και ανώτατος σύμβουλός του, Αχμέτ Νταβούτογλου.<br /><br />Στο σύγγραμμα αυτό, περιγραφόταν με απλό τρόπο το πάντρεμα του ονείρου της αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (που θα υλοποιούσε έτσι το πρώτο ορόσημο του 2023), αλλά και το όνειρο του παντουρκισμού μέσω του οποίου θα υλοποιούνταν τα δύο επόμενα. Με λίγα λόγια το βιβλίο αποτελεί μια μοντέρνα έκδοση του εθνικού όρκου που αναφέρεται ρητώς, αλλά παρηλλαγμένα, αφού το δόγμα εξωτερικής πολιτικής, που προκρίνεται στο βιβλίο, είναι αυτό «των μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες.<br /><br />Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για την Κύπρο με την κατακλείδα να είναι διάσημη πλέον: «Αν δεν υπήρχε στην Κύπρο ούτε ένας Τούρκος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε».<br /><br />Χρησιμοποιώντας κανείς το εργαλείο της Συστημικής Γεωπολιτικής Ανάλυσης (του καθηγητού Ιωάννη Μάζη), προκειμένου να αποκωδικοποιήσει την πορεία του Ερντογάν, θα διαπιστώσει πως στα έντεκα χρόνια πρωθυπουργίας και τα οκτώ (έως τη στιγμή που μιλάμε) χρόνια της Προεδρίας του, ενισχύθηκαν οι τέσσερις βασικοί πυλώνες γεωπολιτικής ισχύος (εν συντομία) :Άμυνα – Ασφάλεια:<br /><br />Μέσω της εκρηκτικής ανάπτυξης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, η οποία πρώτα δημιούργησε εγκαταστάσεις και στρατολόγησε το απαιτούμενο τεχνικό προσωπικό, προκειμένου να υλοποιήσει τα μεγάλα έργα συμπαραγωγών πολεμικού υλικού. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να τονισθεί, πως οποιοδήποτε οπλικό σύστημα επιλέχθηκε για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (Τ.Ε.Δ) τις δεκαετίες 80 και 90, εκτός από επιχειρησιακά κριτήρια, κάλυπτε και το κριτήριο του συστήματος – βατήρα, ώστε η Τουρκία να μπορέσει να αποκτήσει την απαραίτητη τεχνογνωσία, προκειμένου στο μέλλον να παράξει αντίστοιχο τουρκικό.<br /><br />Στη συνέχεια, αφού πλέον είχε δημιουργηθεί η βάση, μέσω της τεράστιας παραγωγής επιστημονικού προσωπικού , το οποίο απορροφούνταν από τις εννιακόσιες (900) και πλέον κρατικές ή ιδιωτικές εταιρείες του χώρου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η μεγάλη σημασία που δόθηκε στο μάθημα του επαγγελματικού προσανατολισμού στα σχολεία, στο οποίο συμμετέχουν και προσωπικότητες, όπως ο Ισμαήλ Ντεμίρ ή ο γαμπρός Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ.</div><div><br /><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/Screenshot-2022-06-03-153604.png?resize=488%2C807&ssl=1" /><br /><br /><i>Πάνω και κάτω, φωτογραφίες από εκδηλώσεις στις οποίες επιτυγχάνεται «ζύμωση» μεταξύ της Προεδρίας Αμυντικής Βιομηχανίας και της μαθητιώσας νεολαίας.</i></div><div><i><br /></i><img height="426" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/FBLgowxXEAQbp0Z.jpg?resize=900%2C599&ssl=1" width="640" /><br /><br />Χαρακτηριστικά παραδείγματα, η συμπαραγωγή F-16 και η συμμετοχή στο F-35, που θα οδηγούσε στο TFX, η συμπαραγωγή Stinger, που οδήγησε στο Sungur, η συμπαραγωγή του Mangusta, που θα οδηγήσει στο Atak-2 , αλλά και εξαγορά και στη συνέχεια τουρκοποίηση προγραμμάτων, όπως το Firtina, Altay, Anadolu, Hisar, Bora, Yildirim και πάρα πολλά άλλα. Και φυσικά, στις περιπτώσεις που δεν κατορθώθηκε η κύρωση κάποιας συμφωνίας, η λύση της αντίστροφης μηχανικής (Μη επανδρωμένα) ή ακόμη και οι παρασκηνιακές – «τζέιμς-μποντίστικες» τακτικές.<br /><br />Πετυχημένα ή μη, σημασία έχει πως τα προγράμματα «έτρεξαν» υπό ενιαία διεύθυνση – συντονισμό, η οποία ανέλαβε να υλοποιήσει ένα τρομακτικό εξοπλιστικό τριακονταετίας, το οποίο εκτός του ότι προσέφερε κρίσιμη συμμετοχή στο ΑΕΠ (που έπρεπε οπωσδήποτε να αυξηθεί), προσέδωσε έναν εξαιρετικά σημαντικό βαθμό ανεξαρτησίας στο κομμάτι των οπλικών συστημάτων (κάποιοι ομιλούν για ποσοστό της τάξεως του 80%) και επιπλέον παρήγαγε προϊόντα – «σήματα κατατεθέντα» που αρμόζουν σε μιαν αυτοκρατορία κι έναν σουλτάνο (Αεροπλανοφόρο, Μη επανδρωμένα).<br /><br />2. Οικονομία:<br /><br />Θα μπορούσαν πολλά να ειπωθούν για το οικονομικό θαύμα που επιτέλεσε η Τουρκία του Ερντογάν, αλλά δυστυχώς θα περιοριστούμε στην παράθεση των πιο κάτω πινάκων και στην ενθάρρυνση προς τους αναγνώστες μας να μελετήσουν την ανάλυση (<a href="https://analyst.gr/2020/10/12/sigkrisi-oikonomikon-elladas-kai-tourkias/">εδώ</a>).</div><div><br /><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/Screenshot-2022-06-03-161338.png?resize=655%2C641&ssl=1" /><br /><br />3. Πολιτική:<br /><br />Εδώ τα γεγονότα εξελίχθηκαν με πιο «άγριο» τρόπο, καθώς θα έπρεπε να ανακαλυφθεί μια αφορμή η οποία θα δικαιολογούσε την αλλαγή προσωπείου από τον Ερντογάν.</div><div><br /><img height="359" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/TOYRKIA-PRAKSIKOPHMA.jpg?resize=688%2C386&ssl=1" width="640" /><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/nekroi-tourkia-praxikopima.jpg?resize=660%2C568&ssl=1" /><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/praksikopima-tourkia-sillipseis-7.jpg?resize=870%2C822&ssl=1" /><br /><br />Στήθηκε, λοιπόν, το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 και για όποιον έχει την εντύπωση πως ο απλός τουρκικός λαός δεν τρέφει αρνητικά αισθήματα για τον Ελληνικό, παραθέτουμε τις φωτογραφίες με τον τρόπο χειρισμού των δικών του παιδιών.<br /><br />Το «πραξικόπημα» του 2016 αποδεικνύει και κάτι ακόμη: πως αν υπάρχουν «φρόνιμοι» εντός Ελλάδος που ευαγγελίζονται πως ο Ερντογάν είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε μια λύση win – win με την Ελλάδα, καλά θα κάνουν να μελετήσουν ξανά την προσωπικότητά του και το πόσο ωραία έπαιξε το ρόλο του αγαθού ηγέτη που αγαπάει τον λαό του κι απλά μάχεται για την ευημερία του και τις εικόνες από το «πραξικόπημα» .<br /><br />Στην τριετία 2016 – 2019 ( με έμφαση τα δύο πρώτα χρόνια), ο Ερντογάν προχώρησε σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, από τους εχθρούς ή όποιους βόλευε να τους χαρακτηρίσει έτσι, χρησιμοποιώντας ως νομιμοποίηση ότι προσπάθησαν να καταλύσουν τη δημοκρατία, την αποφράδα εκείνη ημέρα του πραξικοπήματος.<br /><br />Από το 2019 και έπειτα, αισθάνονταν σίγουρος πως είχε καταστείλει κάθε πιθανότητα να απειληθεί εσωτερικώς.<br /><br />4. Πολιτισμός / Πληροφορία:<br /><br />Ενώ τους προηγούμενους τρεις τομείς ο Ερντογάν τους ανέπτυξε και υπήρχε η βεβαιότητα ότι θα επιτυγχάνονταν οι αντικειμενικοί σκοποί, στο κομμάτι του πολιτισμού υπήρχε ένα μεγάλο πρόβλημα.<br /><br />Ποιο;<br /><br />Ότι δεν υπήρχε τουρκικός, έστω Οθωμανικός, πολιτισμός με οικουμενική διάσταση, που θα μπορούσε να προβληθεί και να χρησιμοποιηθεί ως προβολέας / Δούρειος Ίππος. Υπήρχε έλλειμα στη soft power.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Νέα Ρώμη, η μόνη νόμιμη κληρονόμος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τα τελευταία 569 έτη βρίσκεται υπό οθωμανική / τουρκική κατοχή, εν τούτοις αποδείχτηκε πολύ βαριά.<br /><br />Την Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των πόλεων (Κων/πολη = 2η Ρώμη, αλλά μήπως Ρώμη = 2η Αθήνα; ) , οι Οθωμανοί κι αργότερα το νέο τουρκικό κράτος του Κεμάλ, δεν κατάφεραν να την αφομοιώσουν. Πάντα για αυτούς ήταν ένα γιγάντιο μέγεθος που για να το διαχειριστούν έπρεπε να υπάρχουν οι Έλληνες της υψηλής κοινωνίας (Φαναριώτες).<br /><br />Απήλαυσαν, βέβαια, και συνεχίζουν να το πράττουν ακόμη, τα προνόμια που τους προσφέρει η κατοχή της Πόλης που, ούτε ένα τουρκικό όνομα δεν ετόλμησαν να της δώσουν και κατάντησαν επί 569 χρόνια να την αποκαλούν Εις την Πόλην (Ισ-τα-μπούλ).<br /><br />Τα ίδια έπαθαν και με το μεγάλο έμβλημα της Πόλης και της Ελληνικής Ανατολικής Αυτοκρατορίας, την τεράστια Αγία Σοφία. Αγιασοφιά την αποκαλούν και μάλιστα, όταν προσέρχονται να προσευχηθούν εντός της, καλύπτουν από ντροπή, τα ψηφιδωτά με την Υπέρμαχο των Ελλήνων Στρατηγό και τους Αρχαγγέλους.<br /><br />Εις μάτην όμως.<br /><br />Ακόμη την αισθάνονται ως κάτι το κλεμμένο. Το καταλαβαίνουν από τα εκατομμύρια των Ελλήνων που την επισκέπτονται και που μπαίνοντας σχηματίζουν το σημείο του Σταυρού. Την έχουν βέβαια πολυδιαφημίσει. Άραγε οι ξεναγοί τι απαντούν στους τουρίστες, όταν οι τελευταίοι αναρωτιούνται για ποιον λόγο οι ανυπέρβλητοι Οθωμανοί αρχιτέκτονες στους τοίχους του μεγάλου τζαμιού κατασκεύασαν ψηφιδωτά με τον Χριστό και την Παναγία;<br /><br />Δυστυχώς για αυτούς, οι πέτρες μιλάνε Ελληνικά και λένε την αλήθεια. Παρόλα αυτά, το αιώνιο Αυτοκρατορικό Σύμβολο, η Αγιά Σοφιά αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα χέρια του Ερντογάν.<br /><br />Οικουμενικός πολιτισμός, λοιπόν, δεν υπάρχει. Υπάρχει, όμως, μιαν οικουμενική θρησκεία, ο ισλαμισμός, της οποία ο Ερντογάν θα έπρεπε να καταφέρει να χρισθεί επικεφαλής (χαλίφης στη θέση του χαλίφη ).<br /><br />Η μουσουλμανική Άνοιξη, λοιπόν, έκανε την εμφάνισή της και η υποστήριξη σε όλους τους τομείς του ISIS, της Χαμάς, της Μουσουλμανικής Αδελφότητος από τον Ερντογάν αποσκοπούσε σε αυτό, που αναφέρθηκε προηγουμένως.</div><div><br /></div><div><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/erdogan-AP_20182718225844.jpg?resize=900%2C506&ssl=1" /><i>Ο Νταγίπ Ερντογάν εντός της Αγίας Σοφίας μας, χαιρετά με τον χαρακτηριστικό τρόπο της Ράμπια στέλνοντας μηνύματα στους μουσουλμάνους απανταχού. Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος και ΗΑΕ έχουν αντιληφθεί τους απώτερους στόχους του.</i></div><div><i><br /></i>Σε δεύτερο πλάνο, η Υπέρμαχος των Ελλήνων Στρατηγός εποπτεύει και «φορτώνει»….. Παλαιότερα, όταν Πέρσες και Άβαροι πολιόρκησαν την Πόλη της, με ένα «φου» έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Τότε ήταν και η πρώτη φορά που ακούστηκε ο «Ακάθιστος Ύμνος εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», που απετέλεσε και τον πρώτο Εθνικό Ύμνο των Ελλήνων.<br /><br />Εκτός αυτών, η Τουρκία εφάρμοσε ένα συνδυαστικό μοντέλο soft power. Συνδύασε το Αμερικανικό και το Ρωσικό μοντέλο.<br /><br />Οι Ρώσοι, που ακόμη θέλουν να αισθάνονται ότι η Μόσχα των Τσάρων (Καισάρων) είναι η 3η Ρώμη (δλδ η 2η Κωνσταντινούπολη, δλδ η 4η Αθήνα), έχοντας μια Οικουμενική θρησκεία (Ορθοδοξία) , αλλά πολιτισμικό έλλειμα- διότι καλός ο Ρωσικός πολιτισμός, αλλά Οικουμενικός δεν είναι- απλά χρησιμοποιούν την Ορθοδοξία ως Δούρειο Ίππο (όπως ακριβώς προσπαθεί ο Νταγίπ να κάνει με το Ισλάμ).<br /><br />Από την άλλη, οι Αμερικάνοι έχοντας έλλειψη και σε οικουμενικό πολιτισμό και σε οικουμενική θρησκεία, τι έκαναν; Πλάσαραν στον πλανήτη την αθρησκεία και το δικό τους Τίμιο Ξύλο (Hollywood), ώστε να καλύψουν το πολιτισμικό κενό. Κατασκεύασαν με λίγα λόγια έναν πολιτισμό, το American Dream που το διαφήμισαν μέσω του κινηματογράφου. Είναι γνωστή η έκφραση ότι «αυτό είναι αμερικανιά» που όλοι καταλαβαίνουν πάνω – κάτω τι σημαίνει, αλλά ουδείς έχει τη δυνατότητα να το πιάσει στα χέρια του. Δεν είναι κάτι κτιστό.<br /><br />Η Τουρκία του Ερντογάν, λοιπόν, εισήλθε και σε αυτό το κομμάτι, μέσω των τουρκικών παραγωγών, τις οποίες μάλιστα προσφέρουν και σε χαμηλότερη τιμή, αν προβληθούν στα τουρκικά.</div><div><br /><img height="343" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.com/wp-content/uploads/2022/06/FG6nBXgWQAsoXTS.jpg?resize=900%2C482&ssl=1" width="640" />Χάρτης στον οποίο απεικονίζεται η τουρκική διείσδυση μέσω των τουρκικών σειρών με την οποία πλασάρεται στον πλανήτη το οθωμανικό αφήγημα. Αξιοσημείωτο και χαρακτηριστικό των τουρκικών φύλων η χρησιμοποίηση των κλεμμένων προς ίδιον όφελος χωρίς ίχνος ντροπής, εν απολύτω αντιθέσει με την αξιοπρέπεια του Ελληνικού Έθνους.</div><div><br /></div><div><a href="https://amynageostratigiki.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

2023 -2053 – 2071 // Τα τρία τουρκικά ορόσημα κι ο Ερντογάν

Γράφει ο Θεόδωρος Νικολοβγένης « Ελπίζω σήμερα, βήμα – βήμα να οικοδομήσουμε το όραμά μας για το 2053, υλοποιώντας τους στόχους μας για το 2...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό ΜΜΕ "αποκαλύπτει"; Η Ελλάδα ενοχλήθηκε από επιτροπή εμπειρογνωμόνων για την αξιολόγηση των αιτημάτων της Τουρκίας

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-06/mitsotakis_erdogan_art2.jpg?itok=Tzz1v_Ai" width="759" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Δεν πείθει τουρκικό προπαγανδιστικό άρθρο που επιχειρεί διχασμό μεταξύ Ελλάδας-Δύσης με φόντο τις τουρκικές αξιώσεις σε Αιγαίο και Συρία<br /><br />"Στα παρασκήνια της ελληνικής κραυγής και της πιθανής επιχείρησης στη Συρία", είναι ο τίτλος άρθρου γνωστού για τις ανθελληνικές του θέσεις τουρκικού ΜΜΕ, το οποίο μεταξύ πολλών άλλων παραθέτει κάποια στοιχεία αναφορικά με το ανατολίτικο παζάρι του Ερντογάν σε σχέση με τη Δύση, που εκπήγασε από το γεγονός ότι η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ εμποδίστηκε από την απειλή βέτο της Άγκυρας, με αποτέλεσμα να προκληθούν πολλές σημαντικές εξελίξεις στα παρασκήνια, τα οποία είναι τα ακόλουθα:<br /><br /><i>"Τώρα επιτρέψτε μου να μοιραστώ μια πληροφορία που θα διαβάσετε για πρώτη φορά. Συστάθηκε επιτροπή αποτελούμενη από 2 Αμερικανούς, 1 Βρετανό, 2 Γάλλους, 2 Γερμανούς, 1 Ισπανούς και 1 Ιταλό εμπειρογνώμονες για την αξιολόγηση των αιτημάτων της Τουρκίας. Αυτή η επιτροπή λειτουργεί εδώ και περίπου 3 εβδομάδες. Αυτή η επιτροπή ήταν που ώθησε την Ελλάδα να αναλάβει δράση και να κάνει μια συκοφαντική εκστρατεία κατά της Τουρκίας. Το αίτημα της Ελλάδας, που ήθελε να συμμετάσχει στην επιτροπή, απορρίφθηκε από τις ίδιες τις ΗΠΑ, παρά τη στήριξη της Γαλλίας. Η αμερικανική πλευρά προσπάθησε να κατευνάσει τους Έλληνες λέγοντας «Μην ανησυχείτε, σας εκπροσωπούμε κι εμείς».</i><br /><br />Όμως η Ελλάδα ενεργεί με τον φόβο ότι οι θετικές αξιολογήσεις για τις προσδοκίες της Τουρκίας σε αυτή την επιτροπή θα της δημιουργήσουν προβλήματα. Αυτός είναι ο λόγος που ο θορυβώδης Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης βρίσκεται στον δρόμο.<br /><br />Μια άλλη λεπτομέρεια είναι ότι ορισμένα μέλη της επιτροπής, ειδικά οι Γάλλοι και οι Γερμανοί, είπαν: <i>«Ας μην κάνουμε καμία παραχώρηση και ας κάνουμε υπομονή, γιατί μετά από ένα χρόνο περίπου ή με πρόωρες εκλογές, η κυβέρνηση θα αλλάξει στην Τουρκία. Λάβαμε μηνύματα από ορισμένους εκπροσώπους της πιθανής νέας κυβέρνησης της Τουρκίας ότι για την Φινλανδία και τη Σουηδία δεν θα δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Ας συνεχίσουμε τις συζητήσεις μας με αυτούς τους κύκλους».</i><br /><br />Οι ΗΠΑ, από την άλλη, υπενθυμίζουν ότι η αλλαγή διοίκησης δεν είναι εγγυημένη στις εκλογές στην Τουρκία και εκφράζουν εναλλακτική λύση για να προσφέρουν οικονομική άνεση και να πείσουν την τουρκική πλευρά. Αν και αυτή η πρόταση έχει λάβει αντιδράσεις, βρίσκεται σε μια γωνιά<br /><br />Η Ρωσία είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που παρακολουθεί στενά την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Η Ρωσία επιθυμεί να συνεχιστεί η στάση αρνησικυρίας της Τουρκίας προκειμένου να αποτραπεί ή να καθυστερήσει η συμμετοχή αυτών των χωρών στο ΝΑΤΟ. Γι' αυτό η επιχείρηση της Τουρκίας στις περιοχές Τελ Ριφάτ και Μανμπίτζ της Συρίας ήρθε ξαφνικά στο προσκήνιο.<br /><br />Ας θυμηθούμε, δηλώθηκε ότι η Τουρκία θα έμπαινε σε αυτές τις δύο περιοχές κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Πηγής Ειρήνης το 2019. Αυτό όμως δεν μπορούσε να συμβεί γιατί οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονταν στο Τελ Ριφάτ και στη Μάνμπιτζ. Μάλιστα, ένα από τα άρθρα της συμφωνίας του Σότσι που υπογράφηκε μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας το 2019 όριζε το δικαίωμα της Τουρκίας να εκκαθαρίζει τρομοκράτες στο Τελ Ριφάτ και στη Μάνμπιτζ.<br /><br />Ενώ το βέτο της Φινλανδίας και της Σουηδίας βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη, η Ρωσία άναψε το πράσινο φως στην επιχείρηση, στην οποία είχε προηγουμένως αντιταχθεί, για να ευχαριστήσει την Τουρκία.<br /><br />Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες φάνηκαν να είναι κατά της επιχείρησης σε επίσημες ανακοινώσεις, έδειξαν ότι δεν θα αντιταχθούν πάρα πολύ στην επιχείρηση στα παρασκήνια, προκειμένου να μην πιέσουν άλλο την Τουρκία να σπεύσει στο πλευρό της Ρωσίας. Επιπλέον, η εξαίρεση των κατεχόμενων από το PKK/PYD περιοχών από τις ΗΠΑ από τις κυρώσεις κατά της Συρίας τον περασμένο μήνα έλαβε έντονη αντίδραση από την Τουρκία. Γιατί αυτή η απόφαση σημαίνει παροχή μεγαλύτερων οικονομικών πόρων στο PYD/PKK. Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να παραμείνουν σιωπηλοί για την πιθανή επιχείρηση προκειμένου να περιορίσουν την αντίδραση της Τουρκίας στο θέμα αυτό.<br /><br />Το ζήτημα της ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ είναι μια ευκαιρία που παρουσιάζεται στην Τουρκία σε μια χρυσή πιατέλα. Αρκεί να γνωρίζετε τις ευκαιρίες που δημιουργούνται από την ευκαιρία και να καθίσετε στο τραπέζι της διπλωματίας με σιγουριά.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την άλλη, είχαν την ευκαιρία να περικυκλώσουν τη Ρωσία στο βορρά, όπου ένιωθαν άνετα. Για τις ΗΠΑ, που δεν έχουν την πολυτέλεια να χάσουν αυτή τη στρατηγική ευκαιρία, η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ είναι σημαντική. Το έργο επίσης γυρίζει και κλείνει στην Τουρκία."<div><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />To ανθελληνικό τουρκικό ΜΜΕ δεν επικαλείται τις πηγές πληροφόρησής του, αναφορικά με τα όσα αναφέρει, για πρώτη φορά μάλιστα κάποιο ΜΜΕ, γεγονός που παραπέμπει σε περίεργους συνειρμούς μαύρης προπαγάνδας και εξηγούμε:<br /><br />1.Επιχειρεί να εμφανίσει την Δύση ότι συνδυαλάσσεται με την Τουρκία, με επιτροπή που συγκρότησε λόγω του διαφαινόμενου τουρκικού veto στην ένταξη Φινλανδίας-Σουηδίας στο ΝΑΤΟ , ότι η Ελλάδα φοβάται αυτή τη συνδυαλλαγή ότι μπορεί να πλήξει τα συμφέροντά της αφού δεν μετέχει στην εν λόγω επιτροπή και πως αυτός είναι ο λόγος που όπως λέει "ώθησε την Ελλάδα να αναλάβει δράση και να κάνει μια συκοφαντική εκστρατεία κατά της Τουρκίας και ο θορυβώδης Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης βρίσκεται στον δρόμο."<br /><br />Εμείς θα αντιτείνουμε ότι δεν υπάρχει καμία συκοφαντική εκστρατεία κατά της Τουρκίας από την Ελλάδα, αφού η χώρα μας απλά παρουσίασε στις ΗΠΑ και ΕΕ τις τουρκικές αξιώσεις περί "Γαλάζιας Πατρίδας", με χάρτες που οι Τούρκοι έχουν τυπώσει και όχι εμείς.<br /><br />Επίσης ο Ερντογάν είναι εκείνος που μαζί με τους ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου και ΥΠΑΜ Ακάρ, αλλά και άλλους αξιωματούχους της κυβέρνησής του αμφισβητούν ανοιχτά την Ελληνική κυριαρχία στα νησιά μας στο Αιγαίο και ζητούν την αποστρατικοποίηση τους, παρερμηνεύοντας σκόπιμα τις Διεθνείς Συνθήκες Λωζάνης και Παρισίων και αποσιωπώντας τη Συνθήκη του Μοντραί, γεγονός που προκάλεσε την εύλογη αντίδραση του Πρωθυπουργού μας και των ΥΠΕΞ και ΥΠΑΜ μας.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε ορθότατα αυτό που επιτάσσει η θέση και το αξίωμα του Έλληνα Πρωθυπουργού, που είναι η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της Εθνικής κυριαρχίας μας, απέναντι στην ωμή τουρκική επιθετικότητα, την οποία παρουσίασε Διεθνώς.<br /><br />2. Επιχειρεί να εμφανίσει διαλλακτική την νυν τουρκική αντιπολίτευση στο θέμα ένταξης Σουηδίας-Φινλανδίας στο μέλλον, με την προϋπόθεση ότι ο Ερντογάν θα χάσει τις εκλογές, γεγονός που εκτιμούν ως πιθανό Γαλλία και Γερμανία, αλλά όχι και οι ΗΠΑ οι οποίες ρίχνουν στο τραπέζι τον κατευνασμό της Τουρκίας με οικονομικές παροχές.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται η σπίλωση της τουρκικής αντιπολίτευσης ως διαλλακτικής, προκειμένου να ανεβεί δημοσκοπικά ο πεσμένος Ερντογάν.<br /><br />Ωστόσο εμείς θα αντιτείνουμε τις τουρκικές δημοσκοπήσεις, όπου είναι γνωστές φυσικά και στις ΗΠΑ, όπου ο Ερντογάν χάνει από Μπαγίς, Ιμάμογλου, Κιλιντζάρογλου ,ο πληθωρισμός επισήμως στην Τουρκία έχει φθάσει το 74%, ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι ο Ερντογάν δεν είναι αρεστός στις ΗΠΑ.<br /><br />Γιατί λοιπόν να του δώσει ο Μπάϊντεν το "φιλί της ζωής" βοηθώντας τον αποδεδειγμένα αφερέγγυο Ερντογάν, οικονομικά τώρα και να μην περιμένει τις εκλογές όπου θα χάσει, όπως προτείνουν Γαλλία και Γερμανία;<br /><br />3. Η επικείμενη επιχείρηση της Τουρκίας κατά της Συρίας τέλος, εδράζεται στην τουρκική θέση περί αποφυγής δημιουργίας ενός ημιαυτόνομου κουρδικού κρατιδίου στη Βόρεια Συρία, στα πρότυπα αυτού του Βορείου Ιράκ.<br /><br />Ο λόγος είνια ότι φοβάται η Άγκυρα πως το επόμενο βήμα θα είναι η απόσχιση των ΝΑ επαρχιών της όπου κατοικούν Κούρδοι στη συντριπτική πλειοψηφία και η συνέννωσή τους μαζί με τα Κουρδικά κρατίδια Συρίας και Ιράκ σε ένα ενιαίο κράτος αυτό του Κουρδιστάν, με τη στήριξη των ΗΠΑ.<br /><br />Απλά στην παρούσα φάση η Τουρκία προσπαθεί εκμετταλευόμενη τις Διεθνείς συγκυρίες να πετύχει τους στόχους της</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκικό ΜΜΕ "αποκαλύπτει"; Η Ελλάδα ενοχλήθηκε από επιτροπή εμπειρογνωμόνων για την αξιολόγηση των αιτημάτων της Τουρκίας

Παναγιώτης Νάστος Δεν πείθει τουρκικό προπαγανδιστικό άρθρο που επιχειρεί διχασμό μεταξύ Ελλάδας-Δύσης με φόντο τις τουρκικές αξιώσεις σε Αι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρώσοι και Ουκρανοί πολεμούν, η Δύση πληρώνει και οι Ελβετοί κερδίζουν!

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/06/kerdi-kai-sampania.jpg" /><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Μετά από ένα τρίμηνο σκληρών συγκρούσεων στην Ουκρανία, ο ισχυρισμός του Ρώσου προέδρου ουσιαστικά προσεγγίζει αρκετά τις εξελίξεις, δεδομένο που επηρεάζει και τη νέα θέση της J. P. Morgan για την οικονομική κατάσταση της Ρωσίας. Ο γιγαντιαίος χρηματοοικονομικός όμιλος παραδέχεται πως η ρωσική οικονομία επιδεικνύει ασυνήθιστες αντοχές, με τις επιχειρηματικές έρευνες να στοιχειοθετούν πως η ύφεση της ρωσικής οικονομίας πρόκειται να περιορισθεί αισθητά. Πριν μιλήσουμε γι’ αυτό, ωστόσο, ας αναφέρουμε ότι σ’ αυτό έχουν βοηθήσει οι Ελβετοί.<br /><br />Τα μέχρι τούδε δεδομένα δεν δείχνουν καθίζηση της οικονομικής δραστηριότητας, με συνέπεια να απαιτείται αναθεώρηση των αρχικών προβλέψεων. Η πρώτη εκτίμηση για κάμψη του ρωσικού ΑΕΠ κατά 35% στο δεύτερο τρίμηνο του 2022 και κατά 7% στο σύνολο του έτους κρίνεται υπερβολική, οπότε και αναθεωρείται ακόμα και χαμηλότερα από το 5%. Ο όμιλος υποστηρίζει πως οι συνέπειες των κυρώσεων θα παραμείνουν αισθητές. Η ρωσική οικονομία θα συμπεριφερόταν με σημαντικά καλύτερες επιδόσεις εάν δεν είχε μεσολαβήσει η κρίση της Ουκρανίας.<br /><br />Αντίθετα, η Παγκόσμια Τράπεζα προβλέπει μείωση του ρωσικού ΑΕΠ κατά 11% για το 2022, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά μείωση κατά 8,5% για την ίδια περίοδο και κάμψη κατά 2,3% για το 2023, μεγέθη διαχειρίσιμα με βάση τα ρωσικά πλεονάσματα και το χαμηλό δημόσιο χρέος. Πάντως, αποδεικνύεται ευρηματική η απόφαση της Μόσχας οι χώρες που συμπλέουν με τους Αμερικανούς στην επιβολή κυρώσεων, να αποπληρώνουν τις εισαγωγές ρωσικής ενέργειας σε ρούβλια. Αυτό είχε ως συνέπεια να περιθωριοποιείται στις διμερείς συναλλαγές της Ρωσίας το δολάριο. Η κίνηση ενισχύει το ρούβλι και επιπλέον έχει ψυχολογικό αντίκτυπο σε όσους πλέον συναλλάσσονται σε ρούβλια, απομακρύνοντας τις ανησυχίες τους λόγω των ισοτιμιών.<br /><br />Το ρούβλι όντως υποχώρησε απότομα, με τον Μπάιντεν να κομπορρημονεί ότι έπεσε ενδοσυνεδριακά σε ισοτιμία 1:150 προς το δολάριο. Το επόμενο τρίμηνο ο ρούβλι ανατιμήθηκε στο ισχυρότερο επίπεδό του από τα μέσα του 2015 έναντι του ευρώ, όπως και έναντι του δολαρίου, όπου προσεγγίζει πλέον τα επίπεδα των αρχών του 2018. Η νέα μείωση των επιτοκίων στο 11% από την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας αποσκοπεί, όπως δηλώνει η επικεφαλής Elvira Nabiullina, στην αποτροπή της περαιτέρω ανατίμησης του ρουβλίου, ώστε από την ζώνη του 53-54:1 προς το δολάριο πριν από την μείωση να υποτιμηθεί προς την ζώνη 61-63:1, που προφανώς επιδοκιμάζεται από την Nabiullina.<br /><br />Σύμφωνα με την υποδιευθύντρια του BRUEGEL (δεξαμενή οικονομικής σκέψης με έδρα τις Βρυξέλλες) Maria Demertzis, οι πληρωμές του φυσικού αερίου σε ρούβλια, έχουν συμβάλλει αποφασιστικά στην ανατίμηση και την σταθεροποίηση του νομίσματος. Παρά τις ατέρμονες σχεδόν συζητήσεις για αποκλεισμό της ρωσικής ενέργειας από τις αγορές –όπως τονίζει– η Ρωσία εξακολουθεί να πραγματοποιεί μεγάλες πωλήσεις σε αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.<br /><br />Κερδίζουν οι Ελβετοί<br /><br />Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί όμιλοι σε διεθνές επίπεδο δεν αποφασίζουν με κριτήριο τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία. Η ενοχλητική κατάσταση υποχρεώνει τον οικονομικό σύμβουλο του Zelensky, Oleg Ustenko, να απευθύνει προσωπικά επιστολές σε τέσσερις μεγάλους ομίλους, απαιτώντας να διακόψουν την συνεργασία τους με τον ρωσικό κλάδο υδρογονανθράκων, αφού με τα έσοδά του χρηματοδοτούνται οι συγκρούσεις στην Ουκρανία.<br /><br />Την μερίδα του λέοντος στις συναλλαγές της Ρωσίας με τον υπόλοιπο κόσμο κατέχουν (ως ενδιάμεσοι) οι Ελβετοί, με περισσότερες από 1.000 εταιρείες εμπορίας φυσικών πόρων και αγαθών να διακινούν τεράστιους όγκους όχι μόνον αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου αλλά και δεκάδων άλλων αγροτικών και βιομηχανικών αγαθών. Η Ελβετία αποτελεί ζωτικό διεθνή χρηματοοικονομικό κόμβο, διαθέτοντας έναν πανίσχυρο κλάδο εμπορίας πρώτων υλών και αγαθών, παρά το γεγονός ότι παρεμβάλλονται τεράστιες αποστάσεις από τις διεθνείς εμπορικές οδούς και δεν έχει καμία πρόσβαση σε θαλάσσιους διαδρόμους, όπως επίσης δεν διαθέτει δίκτυο πρώην αποικιών και ούτε σημαντικούς φυσικούς πόρους και πρώτες ύλες.<br /><br />Με βάση τα ναυτιλιακά και τελωνειακά δεδομένα, οι ελβετικοί όμιλοι VITOL και GLENCORE, όπως και ο TRAFIGURA της Σιγκαπούρης, συνεχίζουν να διακινούν τεράστιες ποσότητες ρωσικού αργού πετρελαίου, πετρελαίου κίνησης, κηροζίνης και πληθώρα άλλων αγαθών. Αν και η TRAFIGURA διακόπτει από τις 15 Μαΐου τις αγορές αργού από τη ρωσική ROSNEFT, συνεχίζει τις αγορές από άλλους ρωσικούς ομίλους. Από την πλευρά τους GLENCORE και VITOL δηλώνουν πως με την λήξη του 2022 θα διακόψουν τις αγορές τους, αλλά προς το παρόν δεν παύουν να αποτελούν ζωτικούς διαύλους διακίνησης ρωσικών αγαθών και φυσικών πόρων.<br /><br />Οι ρωσικές ROSNEFT, SURGUTNEFTGAS και GAZPROM NEFT, όπως και άλλοι ανεξάρτητοι παραγωγοί της Ρωσίας που εκπροσωπούνται από την ελβετική PARAMOUNT ENERGY, απέστειλαν 23,62 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου τον Μάϊο από το λιμάνι Kozmino, 85 χλμ νοτιοανατολικά του Βλαδιβοστόκ, προς τις αγορές της Κίνας. Η ποσότητα προορίζεται για τα ιδιωτικά κινεζικά διυλιστήρια, τα αποκαλούμενα teapots (τσαγιέρες), που για το 2022 έχουν υπερδιπλάσιο όριο αγορών από την κινεζική κυβέρνηση, σε σχέση με την περίοδο 2020-2021.<div><br />Η Ελλάδα και το ship-to-ship<br /><br />Ένα άλλο πεδίο που εμπλέκονται Ελβετοί –όπως επισημαίνει ο οίκος REFINITIV EIKON, που διαχειρίζεται έναν επαγγελματικό ιστότοπο για στελέχη του χρηματοοικονομικού κλάδου με στοιχεία για την διεθνή βιομηχανική δραστηριότητα, εκτιμήσεις και έγκυρες πληροφορίες– εστιάζεται στην Ελλάδα, η οποία έχει μετατραπεί σε κόμβο μεταφόρτωσης ρωσικού αργού πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο (ship-to-ship/STS).<br /><br />Ο οίκος VORTEXA, που διαχειρίζεται έναν επίσης επαγγελματικό ιστότοπο που παρακολουθεί τις ενεργειακές ροές που ακολουθούν θαλάσσιους διαδρόμους, παρέχοντας πολύτιμα δεδομένα για τις κινήσεις φορτίων, υπολογίζει πως από τα ελληνικά πελάγη διακινήθηκαν 2,5 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου τον Μάϊο. Το μέγεθος εμφανίζεται δραστικά αυξημένο εάν αντιπαραβληθεί με τις 500.000 βαρέλια του Μαρτίου και το 1.000.0000 βαρέλια του Απριλίου, που κοινοποιεί ο οίκος REFINITIV EIKON.<br /><br />Ο υπεύθυνος επικοινωνίας της ελβετικής ΜΚΟ PUBLIC EYE, Oliver Classen, τονίζει πως ο εμπορικός κλάδος φθάνει να συνεισφέρει πλέον το μεγαλύτερο μέρος στο ελβετικό ΑΕΠ, σε σχέση με τον τουρισμό και την βιομηχανία μηχανών και μηχανολογικών εξαρτημάτων, από την στιγμή που ο όγκος συναλλαγών στην εμπορία αγαθών εγγίζει πλέον σχεδόν το ένα τρισ. δολάρια.<br /><br />Σύμφωνα με μεγάλη έρευνα της DEUTSCHE WELLE, με βάση δεδομένα της ελβετικής πρεσβείας στην Μόσχα, το 80% των ρωσικών πρώτων υλών και αγαθών διακινείται μέσω επιχειρήσεων που κατέχουν Ελβετοί. Σχεδόν το ένα τρίτο αυτού του όγκου αποτελείται από φυσικό αέριο και αργό πετρέλαιο, με τα υπόλοιπα δύο τρίτα να αποτελούνται από βιομηχανικά μέταλλα, όπως το αλουμίνιο, ο χαλκός και ο ψευδάργυρος. Οι συμφωνίες που υπογράφονται σε ελβετικά γραφεία διευκολύνουν πλέον την ελεύθερη ροή του ρωσικού φυσικού αερίου και του αργού πετρελαίου, όπως και άλλων αγαθών.<br /> Η παρέμβαση Καραμανλή, ο Σαμαράς και το λόμπι του κατευνασμού στη ΝΔ</div><div><br />Ρώσοι και Ελβετοί<br /><br />Με τις εξαγωγές φυσικού αερίου και αργού πετρελαίου να αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων για την ρωσική οικονομία (30-40% του συνόλου), οι δραστηριότητες στις οποίες πρωτοστατούν Ελβετοί αποδεικνύονται κομβικές στις ρωσικές πωλήσεις. Το 2021 οι κρατικοί ρωσικοί όμιλοι στην ενέργεια αποκομίζουν έσοδα της τάξης των 180 δισ. δολαρίων από τις εξαγωγές τους, με τις ελβετικές επιχειρήσεις να παρεμβάλλονται δυναμικά στην διαχείριση των συναλλαγών. Οι πρώτες ύλες αποτελούν συχνά αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ κυβερνήσεων, που συναλλάσσονται στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων. Υπάρχει, όμως, η δυνατότητα συναλλαγών εκτός χρηματιστηρίων, με τις ελβετικές εταιρείες να εξειδικεύονται στις άμεσες πωλήσεις, χάρη στις δυνατότητες πρόσβασης σε μεγάλους όγκους κεφαλαίων.<br /><br />Στις συναλλαγές τους οι Ελβετοί έμποροι αξιοποιούν κατά προτίμηση εγγυητικές επιστολές. Με αυτή τη μέθοδο μία τράπεζα προχωρεί σε πίστωση ενός εμπόρου και αντί εγγύησης παραλαμβάνει ένα επίσημο έγγραφο, το οποίο την καθιστά ιδιοκτήτρια του εμπορεύματος. Μόλις ο αγοραστής εξοφλήσει την τράπεζα, το έγγραφο και ο τίτλος ιδιοκτησίας του εμπορεύματος μεταφέρεται στην εταιρεία του. Η διαδικασία αυτή πολλαπλασιάζει τις πιστοληπτικές γραμμές στις επιχειρήσεις, χωρίς να απαιτείται έλεγχος του αξιόχρεου, από την στιγμή που η τράπεζα κατέχει ως εγγύηση την αξία του εμπορεύματος έως την εξόφλησή της.<br /><br />Πρόκειται για κορυφαίο παράδειγμα διαμεσολαβητικού εμπορίου, όπου στην Ελβετία κινούνται μόνον οι ροές του χρήματος, με τα εμπορεύματα να μην αγγίζουν σχεδόν ποτέ το ελβετικό έδαφος. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν στοιχεία για το μέγεθος της συναλλαγής, πέραν του αρχείου της εταιρείας, από την στιγμή που οι ελβετικές τελωνειακές αρχές έχουν απλώς εντελώς ασαφείς πληροφορίες για την ροή των αγαθών.</div><div><br />Εκτός ελέγχου οι Ελβετοί<br /><br />Όπως εξηγεί η λέκτορας του Πανεπιστημίου της Βέρνης, Bürgi Bonanomi, η εμπορία αγαθών δεν καταγράφεται με ακρίβεια και δεν ελέγχεται από αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές, οπότε αναγκαστικά απαιτούνται μεγάλου εύρους έρευνες για την συλλογή δεδομένων και πληροφοριών που κατά κανόνα δεν διατίθενται με ευχέρεια. Η απουσία ελέγχου από τις ρυθμιστικές αρχές σαγηνεύει τους εμπόρους και ειδικά εκείνους που δραστηριοποιούνται σε επιτηρούμενες και επικίνδυνες οικονομικά χώρες, όπως η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (DRC), πόσο μάλλον στην τρέχουσα περίοδο η Ρωσία.<br /><br />Ο έμπειρος ιδιωτικός οικονομικός ερευνητής David Mühlemann επισημαίνει πως σε αντίθεση με τον χρηματοοικονομικό χώρο, όπου υπάρχουν αυστηροί κανονισμοί ελέγχου των ροών του χρήματος και των νομίμων ή παρανόμων συναλλαγών, που εποπτεύονται από τις χρηματιστηριακές αρχές, δεν υπάρχουν ανάλογοι στην εμπορία αγαθών και εμπορευμάτων.<br /><br />Οι εκκλήσεις της ελβετικής μη κυβερνητικής οργάνωσης PUBLIC EYE και του Κόμματος των Πρασίνων για την επιβολή ελέγχων, δεν έχουν προς το παρόν καρποφορήσει. Ο ηγέτης του ελβετικού Λαϊκού Κόμματος (SVP), Thomas Mattern, κινείται εναντίον μίας τέτοιας προοπτικής, υποστηρίζοντας πως στρέφεται κατά της ελβετικής ουδετερότητας. Κατ’ αυτόν, δεν υπάρχει καμία ανάγκη για πολλαπλασιασμό των ελέγχων των ρυθμιστικών αρχών στον εμπορικό τομέα, οπότε, όπως διαφαίνεται, δεν πρόκειται να υπάρξουν μεταβολές. Αυτό ευνοεί πέραν των Ελβετών εμπόρων και τους ρωσικούς ομίλους.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρώσοι και Ουκρανοί πολεμούν, η Δύση πληρώνει και οι Ελβετοί κερδίζουν!

Ηλιόπουλος Γιώργος Μετά από ένα τρίμηνο σκληρών συγκρούσεων στην Ουκρανία, ο ισχυρισμός του Ρώσου προέδρου ουσιαστικά προσεγγίζει αρκετά τις...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι έχει αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής για τα όπλα που έστειλε η ελληνική κυβέρνηση στην Ουκρανία.

<div><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/opla.png"><img height="752" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/06/opla-696x959.png" width="816" /></a><br /><br />Η επιλογή της κυβέρνησης να μην ενημερώνει έστω τα κόμματα της αντιπολίτευσης για το τι όπλα έχει στείλει στην Ουκρανία είχε προκαλέσει έτσι κι αλλιώς καχυποψία. Οι πληροφορίες που κυκλοφορούσαν ήταν πολλές και όλες δημιουργούσαν ερωτήματα πολλά. <br /><br />Η καχυποψία έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν η κυβέρνηση άλλαξε θέση και από το «στείλαμε μερικά Καλάσνικοφ και σφαίρες», πέρασε στο «στείλαμε όπλα και πυρομαχικά από τα αποθέματα των Ενόπλων Δυνάμεων»!!! Από τα αποθέματα των Ενόπλων Δυνάμεων; Και το ανακοίνωναν έτσι απλά…<br /><br />Το <b><a href="https://www.militaire.gr/opla-oukrania-kyvernisi/">χθεσινό δημοσίευμα του Ριζοσπάστη</a> </b>είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικό και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μείνει αναπάντητο. Αναφέρει με λεπτομέρειες την αποστολή όπλων , πυρομαχικών και οπλικών συστημάτων μέχρι τις 27 Απριλίου! Έχουν ακολουθήσει κι άλλες αποστολές;<br /><br />Σχετικές λίστες που περιλαμβάνουν όπλα από την Ελλάδα κυκλοφορούν και στη Ρωσία, όπως αποκάλυψε το <a href="https://antinews.gr/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CF%84/"><b>antinews.gr </b></a><br /><br />Στο telegram εδώ και ημέρες έχει δημοσιευθεί βίντεο με Τσετσένους που ισχυρίζονται ότι βρήκαν αντιαρματικά από την Ελλάδα.<div class="td-pb-row" style="box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin-left: -24px; margin-right: -24px; position: relative;"><div class="td-pb-span8 td-main-content" role="main" style="box-sizing: border-box; float: left; min-height: 1px; padding-left: 24px; padding-right: 24px; position: relative; width: 744px;"><div class="td-ss-main-content" style="box-sizing: border-box;"><div class="td-post-content" style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-top: 0px; padding-bottom: 16px;"><div style="box-sizing: border-box; height: 0px; padding-bottom: 1229.6px; position: relative; width: 696px;"><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" class="lazyloaded" data-ll-status="loaded" data-rocket-lazyload="fitvidscompatible" frameborder="0" height="100%" loading="lazy" src="https://streamable.com/e/2bk7us" style="box-sizing: border-box; height: 1229.6px; left: 0px; overflow: hidden; position: absolute; top: 0px; width: 696px;" width="100%"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"> </p><p style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;">Αλήθεια η ψέματα; Είναι υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης να δώσει απαντήσεις. Όλες οι χώρες που έκαναν την επιλογή να στείλουν όπλα στην Ουκρανία έχουν ενημερώσει τους πολίτες τους για το τι έχουν στείλει. Μόνο η Ελλάδα ενημερώνεται πότε από τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας και πότε από το Γερμανό καγκελάριο! Ως πότε ;</p><p style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a></p></div></div></div></div></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τι έχει αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής για τα όπλα που έστειλε η ελληνική κυβέρνηση στην Ουκρανία.

Η επιλογή της κυβέρνησης να μην ενημερώνει έστω τα κόμματα της αντιπολίτευσης για το τι όπλα έχει στείλει στην Ουκρανία είχε προκαλέσει έτσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τα έγγραφα για τα αμερικανικά εργαστήρια βιολογικών όπλων! Το πρώτο στην Οδησσό»!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="399" src="https://www.youtube.com/embed/furCbw6W8CQ" width="757" youtube-src-id="furCbw6W8CQ"></iframe></div><div><br /></div>Οι Ρώσοι κατήγγειλαν με στοιχεία ότι βρήκαν στην Ουκρανία εργαστήρια στα οποία γίνονταν έρευνες για βιολογικά όπλα. «Αυτά τα λένε οι Ρώσοι»,θα πουν όσοι είναι δύσπιστοι για τις αποκαλύψεις.<br /><br />Τι λένε οι δυτικοί λοιπόν;<br /><br />Ο Γιώργος Ρωμανός ,Συγγραφέας Αναλυτής, Ιστορικός Ερευνητής , μετά από επίμονη δουλειά , παρουσιάζει στη συνέντευξη του στο militaire.gr όλα τα στοιχεία που ΔΥΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ παρουσιάζουν για τα εργαστήρια βιολογικού πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Τι σχέση έχει η οικογένεια Μπαϊντεν; Πόσα είναι αυτά τα εργαστήρια; Που δημιουργήθηκε το πρώτο; Πως χρηματοδοτήθηκαν; <br /><br />Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην οποία ο Γιώργος Ρωμανός απαντά σε ερωτήματα που είναι περίπου …απαγορευμένα στη Δύση. Και απαντά με στοιχεία.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Τα έγγραφα για τα αμερικανικά εργαστήρια βιολογικών όπλων! Το πρώτο στην Οδησσό»!

Οι Ρώσοι κατήγγειλαν με στοιχεία ότι βρήκαν στην Ουκρανία εργαστήρια στα οποία γίνονταν έρευνες για βιολογικά όπλα. «Αυτά τα λένε οι Ρώσοι»...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακές – εφοδιαστικές κρίσεις: Τα 70s και σήμερα, πετρέλαιο vs. σπάνιες γαίες

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/OIL-CRISIS-70s-PUMPS-CLOSED-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Δρ. ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Αίφνης, η Δύση ανακαλύπτει σιγά-σιγά ότι μπαίνουμε σε μία ενεργειακή κρίση ίσως χειρότερη της πετρελαϊκής κρίσης των 70s. Ορισμένοι θα νοιώσουν και πάλι έκπληξη. (Έχει γίνει συνήθεια πια οι οικονομική δυτική ελίτ να εκφράζει έκπληξη για τις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες των προβλέψεών της όπως π.χ. στον πληθωρισμό). Η συζήτηση αυτή είχε ξεκινήσει σε πολύ κλειστό ιδιωτικό κύκλο εδώ και πάρα πολλούς μήνες και σίγουρα πολύ πριν την ουκρανική κρίση.<br /><br />Το ερώτημα που είχε τεθεί προς συζήτηση μετ’ επιτάσεως και με επιμονή ήταν: «Η ενεργειακή κρίση που έρχεται θα είναι παρόμοια με την κρίση των 70s;» Ένας εκ των συμμετεχόντων στη συζήτηση επέμενε διαρκώς κάθε φορά που το ερώτημα έμπαινε εκ νέου προς συζήτηση: «Θα είναι χειρότερη». Ο συγκεκριμένος, ακόμη μία φορά, επιβεβαιώνεται…<br /><br />Αν προσπαθήσει κάποιος να συγκρίνει την πετρελαϊκή κρίση των 70s με τη σημερινή ενεργειακή κρίση θα πρέπει να λάβει υπόψιν του τις σημερινές συνθήκες ώστε να τις υποβάλλει σε ένα συγκριτικό πλαίσιο με το παρελθόν. Το κύριο χαρακτηριστικό της σημερινής ενεργειακής κρίσης είναι η πράσινη μετάβαση.<br /><br />Για να επιτευχθεί η πράσινη μετάβαση απαιτούνται τεχνολογίες οι οποίες στηρίζονται σε εφοδιαστικές αλυσίδες κρίσιμων ορυκτών όπως, κυρίως, οι σπάνιες γαίες. Ως γνωστό, η αλυσίδα αξίας των σπάνιων γαιών (εξόρυξη, μεταλλουργία, τελικό προϊόν) ελέγχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την Κίνα.<br /><br />Αν πράγματι λοιπόν θέλει κάποιος να προβεί σε συγκριτική ανάλυση της ενεργειακής κρίσης των 70s με τη σημερινή ενεργειακή κρίση δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψιν του αυτήν την παράμετρο. Η βασική πρώτη ύλη της ενέργειας τη δεκαετία των 70s ήταν το πετρέλαιο. Σήμερα είναι οι σπάνιες γαίες.<br /><br />Το 2019 ξεκίνησε μία σχετική συγκριτική μελέτη η οποία παρέμενε –μέχρι σήμερα– αδημοσίευτη (draft). Μία μελέτη η οποία συνέκρινε την πετρελαϊκή κρίση των 70s με τη σημερινή κρίση στην αλυσίδα αξίας των σπάνιων γαιών.<br /><br />Η μελέτη ίσως είναι ακόμη πιο επίκαιρη σήμερα καθώς η Δύση ακόμη δεν έχει καταφέρει να απεξαρτηθεί από τις κινεζικές σπάνιες γαίες. Η μελέτη συγκρίνει 18 σημεία με ομοιότητες και διαφορές μεταξύ της πετρελαϊκής κρίσης των 70s και της σημερινής κρίσης των σπάνιων γαιών (Εικόνες 1, 2, 3 και 4).<br /><br />Περαιτέρω σχόλια, δεν νομίζω να χρειάζονται. Οι αναγνώστριες-αναγνώστες ας βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα. Ας θυμούνται μόνο τη φράση του Deng Xiao Ping: «Η Μέση Ανατολή έχει πετρέλαιο, η Κίνα έχει σπάνιες γαίες».<br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/energeiakes-efodiastikes-kriseis-70s-kai-simera-petrelaio-vs-spanies-gaies/oil_rees_eikona-1"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/oil_rees_%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%91-1.jpg" /></a><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/energeiakes-efodiastikes-kriseis-70s-kai-simera-petrelaio-vs-spanies-gaies/oil_rees_eikona-2"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/oil_rees_%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%91-2.jpg" /></a><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/energeiakes-efodiastikes-kriseis-70s-kai-simera-petrelaio-vs-spanies-gaies/oil_rees_eikona-3"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/oil_rees_%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%91-3.jpg" /></a><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/energeiakes-efodiastikes-kriseis-70s-kai-simera-petrelaio-vs-spanies-gaies/oil_rees_eikona-4"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/oil_rees_%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%91-4.jpg" /></a><br /><br /><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ενεργειακές – εφοδιαστικές κρίσεις: Τα 70s και σήμερα, πετρέλαιο vs. σπάνιες γαίες

Του Δρ. ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ Αίφνης, η Δύση ανακαλύπτει σιγά-σιγά ότι μπαίνουμε σε μία ενεργειακή κρίση ίσως χειρότερη της πετρελαϊκής κρίσης...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δέον γενέσθαι με την Τουρκία: Ένα “επεισόδιο”… ΔΕΝ θα περιοριστεί εκεί.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/F-16-Block-50-SQUADRON-347-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ευθύμιου Π. Πέτρου</b><br />Βαδίζουμε προς ένα καλοκαίρι με κλιμακούμενη την τουρκική προκλητικότητα. Οι καθημερινές (επί 40 περίπου χρόνια) παραβιάσεις έχουν μετεξελιχθεί σε υπερπτήσεις ακόμη και μεγάλων νησιών και η ρητορική της Αγκύρας έχει επικεντρωθεί αφ’ ενός στην προσπάθεια επιβολής της αποστρατιωτικοποιήσεως των νησιών του Αιγαίου και αφ’ ετέρου στην προβολή του ισχυρισμού ότι η Ελλάς είναι που παραβιάζει τους κανόνες της αεροπλοΐας. Εννοούν ότι θεωρούν «δικό τους» τον εναέριο χώρο του ανατολικού Αιγαίου, ανατολικά ταυ 25ου μεσημβρινού, κάτι το οποίο υποστηρίζουν από την πρώτη ημέρα που άρχισαν να παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο και το FIR Αθηνών.<br /><br />Το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί τους δεν εδράζονται σε καμμία διεθνή σύμβαση και σε καμμία διάταξη του διεθνούς δικαίου, ουδόλως τους απασχολεί. Η δεδηλωμένη τους πρόθεσις είναι να επιβάλλουν την αξιώσεις τους δια της ισχύος. Να θυμίσουμε ότι το περίφημο τουρκο-λιβυκό ισχύει και σήμερα. Οι Τούρκοι το έχουν επιβάλλει όσο και αν εμείς επικαλούμεθα το διεθνές δίκαιο. Μάλιστα τις ημέρες αυτές έχει καταπλεύσει στην Τουρκία (αφού διέπλευσε το Αιγαίο συνοδευόμενο από τουρκικό πλοίο) ένα λιβυκό πολεμικό που θα μετάσχει σε κοινή άσκηση με του τουρκικό ναυτικό.<br /><br />Η Ελλάς από την άλλη πλευρά αντιδρά χωρίς να δείχνει προθέσεις δυναμικής αντιμετωπίσεως, γεγονός που απλώς αποθρασύνει την τουρκική πλευρά και την οδηγεί σε περισσότερα βήματα διεκδικήσεων. Όπως ορθώς έχει επισημάνει προσφάτως ο πρώην υπουργός Γιάννης Βαληνάκης, πρέπει πλέον να ομιλούμε για τουρκική απειλή. Όχι απλώς για προκλητικότητα.<br /><br />Μόλις χθες ο Πρωθυπουργός τονίζοντας ότι «θα υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας» προσέθεσε ότι η απάντησις μας θα είναι «να δημοσιοποιούμε διεθνώς όσα συμβαίνουν»! Λες και αυτό θα αποθαρρύνει τους Τούρκους. Και επειδή τέτοιες στιγμής πολλοί βγαίνουν να ομιλήσουν για ομοψυχία, θα θυμίσουμε ότι η αντιμετώπισις των προβλημάτων από την προηγουμένη κυβέρνηση ήταν ακόμη χειρότερη.<br /><br />«Θα το ρισκάρουμε» έλεγαν απορρίπτοντας κάθε ιδέα εξοπλισμού. Έτσι οδήγησαν στην ανατροπή της ισορροπίας την οποία εκμεταλλεύονται οι Τούρκοι. Πράγματι η χώρα το «ρισκάρει» αλλά αυτοί που μας οδήγησαν στην θέση αυτή τυρβάζουν υπομειδιούντες από την ασφάλεια των εδράνων της αντιπολιτεύσεως.<br /><br />Η ψύχραιμος ανάλυσις των γεγονότων όμως, οδηγεί σε ένα συμπέρασμα. Οι Τούρκοι πράγματι θα θελήσουν να αποδείξουν ότι «δεν μπλοφάρουν» και θα συνεχίζουν να εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά μέχρις ότου κάποιος τους σταματήσει. Και αυτός βεβαίως δεν θα είναι ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε οι ΗΠΑ. Το εδήλωσαν άλλωστε ξεκάθαρα. Για «πλατφόρμες διαλόγου» και «διπλωματική επίλυση διαφορών» ομιλούν. Και έτσι θα συνεχίσουν όσο και αν εμείς «δημοσιοποιούμε διεθνώς όσα συμβαίνουν».<br /><br />Με τα δεδομένα αυτά, θα πρέπει να περιμένουμε κλιμάκωση μέσα στο καλοκαίρι με σοβαρή την πιθανότητα επεισοδίου στην θάλασσα, ή σε κάποια νησίδα. Μας αρέσει δεν μας αρέσει σε μια τέτοια περίπτωση οι Τούρκοι θα έχουν πλεονέκτημα αφού θα επιλέξουν τον τόπο και τον χρόνο στο οποίο θα εκδηλωθεί, ενώ θα έχουν υπ’ όψιν τους και συγκεκριμένο στόχο τον οποίο θα επιδιώκουν. Πρακτικά και επιχειρησιακά, είναι εξαιρετικά δύσκολο, μια τέτοια ενέργεια να προληφθεί και να αντιμετωπισθεί.<br /><br />Προκειμένου λοιπόν να αποθαρρυνθεί η Τουρκία από μια τέτοια ενέργεια, η Ελλάς μόνον ένα μπορεί να πράξει. Να διαμηνύσει ρητά και δημόσια, τόσο προς την Άγκυρα όσο και προς τον διεθνή παράγοντα ότι ενδεχόμενο «θερμό» επεισόδιο, θα εκληφθεί ως σκόπιμη εχθρική επιθετική ενέργεια και θα αντιμετωπισθεί αυτομάτως δια της ισχύος και σε όλη την έκταση της επικρατείας μας. Να καταστήσουμε δηλαδή ότι θα ανταποδώσουμε με πολλαπλά πλήγματα οπουδήποτε κρίνουμε, προκειμένου να ανακτήσουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων, την οποία δυστυχώς οι Τούρκοι μας έχουν αφαιρέσει. Το ζήσαμε στα Ίμια και όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι τέτοια κατάσταση δεν πρέπει επ’ ουδενί να ξαναζήσει η χώρα.<br /><br />Θα πρέπει όμως ακόμη να αξιολογήσουμε επαρκώς έναν ακόμη παράγοντα που εσχάτως έχει διαφοροποιήσεις τις προκλήσεις της Τουρκίας. Είναι η χρησιμοποίησις μη επανδρωμένων αεροχημάτων (UAS Unmanned Air Systems) τα οποία πλέον κάνουν και υπερπτήσεις νησιών. Όπως επισημαίνει σχετικώς ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος:<br /><br />«Πρόκειται για μια ξεκάθαρα απαγορευμένη ενέργεια που αγγίζει τα όρια της τρομοκρατίας γιατί απαγορεύεται από το παγκόσμιο αντί τρομοκρατικό πρωτόκολλο RENEGADE, γιατί στη πραγματικότητα πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη ενέργεια. Αν αυτό το drone (που είναι ένα μικρό αεροσκάφος στην πραγματικότητα) παρουσιάσει τεχνική βλάβη (καθόλου δύσκολο), ή ο χειριστής (που είναι πιστοποιημένος από ποιον άραγε πλην της τουρκικής αεροπορίας;) χάσει τον έλεγχο, ή του πέσει ο καφές στην κονσόλα, ή καταληφθεί από ανθελληνικό μένος ή πιεστεί ή πεισθεί στα πλαίσια μιας προσχεδιασμένης προβοκάτσιας, και το drone αυτό πέσει σε μια αγορά, σε ένα σχολείο ή σε μια εκκλησία, μπορεί να θρηνήσουμε εκατοντάδες θύματα με μιας, θυσία στα νέο οθωμανικά όνειρα του κ Ερντογάν».<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το δέον γενέσθαι με την Τουρκία: Ένα “επεισόδιο”… ΔΕΝ θα περιοριστεί εκεί.

Του Ευθύμιου Π. Πέτρου Βαδίζουμε προς ένα καλοκαίρι με κλιμακούμενη την τουρκική προκλητικότητα. Οι καθημερινές (επί 40 περίπου χρόνια) παρα...

Διαβάστε την συνέχεια