Ο Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. δείχνει τον δρόμο εκτός ΝΑΤΟ στην Τουρκία

<img height="421" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5ff85b1424000005658ae010.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα διλήμματα της Τουρκίας και η ευνοϊκή συγκυρία για την Ελλάδα</span></h3><b>Ηλίας Θερμός*</b>  <br />Από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου το ΝΑΤΟ ήταν το εργαλείο εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. Στις τελευταίες δεκαετίες όμως, η ανάπτυξη της Τουρκίας και ιδιαίτερα στην εποχή του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, αυτή η χώρα άρχισε να παρουσιάζει μια πολιτική αυτονόμησης από το ΝΑΤΟ και με την στροφή προς τον νεο-οθωμανισμό, οικοδόμησε μια συστηματική πορεία προς την κυριαρχία της στην Ανατολική Μεσόγειο και την εγκατάστασή της στη Λιβύη, στον Καύκασο, τη βόρεια Συρία και με βάσεις στη Σομαλία και την Αλβανία. <br /><br />Συνεπώς άρχισε να προβάλλει ηγετικό ρόλο πολύ πέρα από αυτό που ορίζει ως ζωτικό χώρο στο Αιγαίο και στα σύνορά της όπως αυτά διαμορφώθηκαν από τη Συνθήκη της Λωζάνης στις 24 Ιουλίου 1923. Σήμερα, 100 χρόνια μετά, η Τουρκία θέλει να αναθεωρηθεί αυτή η συνθήκη σε βάρος της Ελλάδας στο Αιγαίο και της Συρίας. <br /><br />Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Τουρκία αποτέλεσε για τις Η.Π.Α. εκείνη την κρίσιμη χώρα που ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος στην πολιτική ανάσχεσης της Σοβιετικής Ένωσης, με συνέπεια να θεωρείται συγκριτικά πιο κρίσιμη στρατηγική χώρα από την Ελλάδα για την Αμερική και τη χώρα που συνέδεσε το ΝΑΤΟ με το Σύμφωνο της Βαγδάτης (Τουρκία, Ιράκ, Ιράν) από το 1954. <br /><br />Σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα, η αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ και το Αφγανιστάν φτάνει στο τέλος της και η Αραβική Άνοιξη κατέληξε σε αποτυχία, με τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία να κρίνεται υπέρ του συριακού καθεστώτος, γεγονός που εδραιώνει την εγκατάσταση της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Τουρκία απέτυχε να αναθεωρήσει τα σύνορά της προς τη Συρία και το Ιράκ και να κατανικήσει το ζήτημα της κουρδικής αυτονομίας στα σύνορά της. <br /><br />Όμως η νεο-οθωμανική ιμπεριαλιστική εκστρατεία στη Λιβύη και στον Καύκασο και οι προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με τη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία και την ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής συμμαχίας με τη χρήση αμερικανικής τεχνολογίας, έδειξαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τη στροφή της Τουρκίας πέραν του ΝΑΤΟ και της Δυτικής αμυντικής πολιτικής. <br /><br />Οι κυρώσεις που επέβαλε η κυβέρνηση των Η.Π.Α. και ιδιαίτερα το Υπουργείο Εξωτερικών προς την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας δείχνουν καθαρά ότι το αμερικανικό εθνικό συμφέρον δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει την αμφίσημη τουρκική ηγεμονική πολιτική που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη συνεχιζόμενη αντιπαλότητα Η.Π.Α. - Ρωσίας και παράλληλα να θέσει χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Ελλάδα και η Κύπρος υπό την ηγεμονία της, διαλύοντας έτσι την νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Οι Η.Π.Α. εκλαμβάνουν τη στενή σχέση μεταξύ Τουρκίας και Ιράν ως απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ, άρα μια πρώτης τάξης απειλή για τα ζωτικά συμφέροντα των Η.Π.Α. στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Συνεπώς φαίνεται ότι ο Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. Μάικ Πομπέο με τις κυρώσεις που επέβαλε στην Τουρκία εφαρμόζοντας τον νόμο για τις κυρώσεις που ψήφισαν με συντριπτική πλειοψηφία και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, η Βουλή των Αντιπροσώπων και η Γερουσία, δείχνει πλέον την αρχή του δρόμου της Τουρκίας εκτός ΝΑΤΟ. <br /><br />Αυτό το γεγονός αποτελεί πλέον μονόδρομο για τις Η.Π.Α. καθώς συνειδητοποιεί ότι στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας των Η.Π.Α. στην περιοχή δεν χωράει η Τουρκία, όσο δεν αλλάζει τις νεο-οθωμανικές της επιλογές και ακολουθεί μια αυτόνομη αμυντική πολιτική που έρχεται σε αντίθεση με τα μελλοντικά σχέδια των Η.Π.Α. που περιλαμβάνει συμμαχίες με την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και κρίσιμες αραβικές χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιορδανία και μια στενότερη σχέση με την Αίγυπτο. <br /><br />Έτσι, η νέα κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν που επιθυμεί να επιστρέψει στην Ευρώπη με μια στενότερη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυροποιεί τη σχέση των Η.Π.Α. με τη Γαλλία και θέτει διλήμματα στην φιλοτουρκική πολιτική της Γερμανίας. <br /><br />Η Ελλάδα λοιπόν βρίσκεται σήμερα σε μια ευνοϊκή συγκυρία όπως είναι πολύ κοντά τα ελληνικά με τα αμερικανικά συμφέροντα και συνεπώς δεν βρίσκεται στη λάθος θέση με τη διεθνή πραγματικότητα και συνεπώς μπορεί να αποκομίσει οφέλη από την αναβάθμιση της στρατηγικής της θέσης. <br /><br />Ιστορικά παρατηρούμε ότι όταν η χώρα βρίσκεται σε μια ευνοϊκή συγκυρία όπως με τη νίκη των συμμάχων της στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορεί να ενισχύσει τα εθνικά της συμφέροντα, εφόσον ξέρει καλά πώς να διεκδικήσει επιτυχώς τα κυρίαρχα δικαιώματά της. <br /><br />Έτσι στο μέλλον η χώρα θα πρέπει να επεκτείνει τα νόμιμα δικαιώματά της στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο έως τα 12 μίλια όπως προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο και να ακυρώσει έτσι την τουρκική απειλή του Casus Belli.Για την επέκταση της κυριαρχίας μας στα 12 μίλια έχει δηλώσει πρόσφατα τη συμφωνία της και η Ρωσία που αναγνωρίζει αυτό το νόμιμο δικαίωμά μας. Τώρα λοιπόν είναι καιρός να επιμείνει η Ελλάδα στις όποιες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ότι αυτές θα πρέπει να περιοριστούν αποκλειστικά και μόνο στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ των δύο χωρών με βάση το διεθνές δίκαιο. <br /><br />Επιτέλους η Τουρκία καλείται να κατανοήσει ότι τα ελληνικά νησιά δεν βρίσκονται σε λάθος γεωγραφική θέση, αλλά τα ελληνικά νησιά έχουν ΑΟΖ ανεξάρτητα από την όποια απόσταση από τις τουρκικές ακτές. Δυστυχώς για την Τουρκία, δεν μπορεί να επαναδιαπραγματευτεί τη Συνθήκη της Λωζάνης εκατό χρόνια μετά. <br /><br />Ο κόσμος αλλάζει και η αμερικανική εξωτερική πολιτική διατηρεί τη διαχρονικότητά της ανεξάρτητα από την εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία. Η κυβέρνηση Μπάιντεν, από τις 20 Ιανουαρίου 2021, θα κινηθεί πάνω στις ράγες της πολιτικής που χαράζει το Κογκρέσο και ο Μάικ Πομπέο απέναντι στην Τουρκία. <br /><br />Συνεπώς για την Τουρκία υπάρχει το δίλημμα: Συνεργασία με τις Η.Π.Α. και στροφή προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και την αμερικανο-ευρωπαϊκή συμμαχία, ή ένας μοναχικός δρόμος προς τις φαντασιώσεις της νεο-οθωμανικής νοσταλγίας με ένα αυταρχικό κράτος μακριά από τη δημοκρατία και με αβέβαιες συγκρούσεις στη Λιβύη και τον Καύκασο. Δηλαδή η Τουρκία καλείται να εφαρμόσει ειρηνικές σχέσεις με τους γείτονές της και να ανοίξει τον δρόμο για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων της, όπως των Κούρδων. <br /><br />Ένα τέτοιο εγχείρημα προϋποθέτει ένα βαθύτατα δημοκρατικό μετασχηματισμό της Τουρκίας και ενδεχομένως μια άλλη ηγεσία, με έμπνευση και αισιοδοξία για το μέλλον μιας σύγχρονης Τουρκίας που επιτέλους θα ζει στον 21ο αιώνα.<div><br /></div><div><b><i>*Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας - Εδρα Jean Monnet στην Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση και Εξωτερική Πολιτική</i></b></div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. δείχνει τον δρόμο εκτός ΝΑΤΟ στην Τουρκία

Τα διλήμματα της Τουρκίας και η ευνοϊκή συγκυρία για την Ελλάδα Ηλίας Θερμός*    Από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου το ΝΑΤΟ ήταν το εργαλείο ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreign Policy: Η σταυροφορία του Τραμπ να βοηθήσει τον Ερντογάν στην υπόθεση Halkbank

<img height="429" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/01/210110045622_RAMA-TRUMP-ERDOGAN-MERKEL-MITSOTAKIS02-1024x686.jpg" width="640" /><br /><br />Είναι η έλξη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ προς τους αυταρχικούς ηγέτες, αλλά και η έλλειψη κατανόησης της υπόθεσης της HalkBank που τον ώθησαν να προστατεύσει την τουρκική τράπεζα από οποιαδήποτε ποινή για το σχέδιο μη τήρησης των αμερικανικών κυρώσεων εναντίον του Ιράν, αποκάλυψε το <a href="https://foreignpolicy.com/2021/01/09/trump-help-iran-evade-sanctions-turkey-halkbank/">περιοδικό Foreign Policy στην ιστοσελίδα του</a>.<br /><br />Η δίκη της κρατικής τράπεζας της Τουρκίας, της HalkBank πρόκειται να ξεκινήσει στη Νέα Υόρκη την 1η Μαρτίου. Η τράπεζα κατηγορείται για νομιμοποίηση εσόδων έως 20 δισεκατομμύρια δολάρια για λογαριασμό ιρανικών οντοτήτων, για τραπεζικές απάτες και απόκρυψη της φύσης αυτών των παράνομων συναλλαγών από αξιωματούχους των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση της Τουρκίας αρνείται τη συνενοχή της στο σχέδιο αυτό, που παραβιάζει τις αμερικανικές κυρώσεις στο Ιράν.<br /><br />Η κυβέρνηση του κ. Τραμπ για τέσσερα χρόνια «προσπάθησε επανειλημμένα να προστατεύσει τη HalkBank από το να πληρώσει το πρόστιμο για το ρόλο της, να βοηθήσει δηλαδή το Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της απολύσεως ενός ομοσπονδιακού εισαγγελέα που χειριζόταν την υπόθεση και ζητώντας από ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους να πιέσουν το Υπουργείο Δικαιοσύνης να απορρίψει» (την υπόθεση).<br /><br />Είναι η έλλειψη κατανόησης του κ. Τραμπ για τις κατηγορίες εναντίον της τράπεζας, που σχετίζονται με το Ιράν που τον ώθησαν να κάνει τέτοιες κινήσεις, σύμφωνα με τον Τζον Μπόλτον, πρώην Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Αμερικανού προέδρου.<br /><br />«Παρόλο που του είπαν για ποια υπόθεση ερευνήθηκε η HalkBank, εξακολουθώ να μην είμαι βέβαιος ότι ποτέ εκτίμησε πλήρως ότι επρόκειτο για παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν και ότι διέπραξε οικονομική απάτη με ψέματα για τις παραβιάσεις», δήλωσε ο Μπόλτον, ο οποίος είχε προσπαθήσει να εξηγήσει την υπόθεση στον πρόεδρο..<br /><br />«Δεν νομίζω ότι ο Τραμπ έχει εσωτερικεύσει πλήρως ποια ήταν η φύση των υποκείμενων κατηγοριών», πρόσθεσε ο πρόεδρος.<br /><br />Το μακροχρόνιο σχέδιο σταμάτησε με τη σύλληψη του καταδικασμένου Τουρκο-Ιρανού εμπόρου χρυσού Reza Zarrabin στο Μαϊάμι, το Μάρτιο του 2016.<br /><br />Ο Zarrab συνελήφθη επειδή οργάνωσε ένα σχέδιο παράκαμψης των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν τον Μάρτιο του 2016. Αργότερα τα «γύρισε» για να συνεργαστεί με Αμερικανούς εισαγγελείς σε αντάλλαγμα να επιδειχθεί επιείκεια σε αυτόν, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψη του Hakan Attila, ενός εκτελεστικού της κρατικής διοίκησης της Τουρκίας HalkBank, τον Μάρτιο του 2017. Τούρκοι πρώην υπουργοί, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Οικονομίας Zafer Çağlayan, κατηγορήθηκαν επίσης στην υπόθεση.<br /><br />«Σχεδόν αμέσως, και για χρόνια αργότερα, η τουρκική κυβέρνηση άρχισε να πιέζει αξιωματούχους των ΗΠΑ να αποσύρουν την υπόθεση, ξεκινώντας με τον τότε αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν. Ο Ερντογάν αργότερα προσπάθησε να ζητήσει από τον τότε Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να παρέμβει», αναφέρει η έγκυρη ιστοσελίδα. «Τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο Ομπάμα αρνήθηκαν.»<br /><br />Ωστόσο, «ο Τραμπ έδειξε απόλυτα χαρούμενος που πήρε την πλευρά του Ερντογάν», σε μια σειρά διμερών ζητημάτων μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον για ανεξήγητους λόγους, σύμφωνα με τον Νίκολας Ντανφόρθ, ανώτερο ερευνητικό συνεργάτη του Hellenic Foundation for European and Foreign Policy.<br /><br />Οι προσπάθειες του Τραμπ να διευθετήσει το θέμα για τον Ερντογάν σήμαινε υπονόμευση του κράτους δικαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, είπε, επισημαίνοντας ως παραδείγματα την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 από την Τουρκία και την υπόθεση HalkBank.<br /><br />Αλλά με τη νέα κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον και την επερχόμενη δίκη, τόσα χρόνια τουρκικών προσπαθειών για εξάλειψη της υπόθεσης ενδέχεται να εξαφανιστούν, σύμφωνα με τον Aykan Erdemir, πρώην μέλος του τουρκικού κοινοβουλίου και επί του παρόντος ανώτερος διευθυντής του προγράμματος για την Τουρκία στο Foundation for Defense of Democracies.<br /><br />Εάν κριθεί ένοχη, η HalkBank θα εκτοξευθεί από το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ, προκαλώντας μια τεράστια αρνητική επίδραση στην ήδη τρομακτική κατάσταση της τουρκικής οικονομίας.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Foreign Policy: Η σταυροφορία του Τραμπ να βοηθήσει τον Ερντογάν στην υπόθεση Halkbank

Είναι η έλξη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ προς τους αυταρχικούς ηγέτες, αλλά και η έλλειψη κατανόησης της υπόθεσης τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σάλεχ "δίνει" τα ψέματα Τσαβούσογλου - Με συμφωνίες fast-track "ληστεύει" τον πλούτο της χώρας

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/000_15F94R%20%281%29.jpeg?itok=iJ46OMxR" width="640" /><br /><br />Η Τουρκία έχει "γαντζωθεί" στη Λιβύη θέλοντας να υφαρπάξει κρίσιμες υποδομές ενώ το μίσος φουντώνει στη χώρα για τα ύποπτα σχέδια της<br /><br />Μετά τη διάψευση του αμερικανικού ΥΠΕΞ στις δηλώσεις του Μ.Τσαβούσογλου περί S-400, τώρα σειρά πήρε η βουλή των αντιπροσώπων της Λιβύης, αφήνοντας εκτεθειμένο για μια φορά ακόμη τον Τούρκο ΥΠΕΞ. <br /><br />Ο ισχυρός άνδρας και πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, Αγκίλα Σάλεχ, αρνήθηκε τις αναφορές μέσων ενημέρωσης μετά από ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, ότι ο ίδιος, είχε στείλει απεσταλμένο στην Τουρκία.<br /><br />Ο Aguila Saleh επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στην τηλεόραση Al Arabiya το Σάββατο, ότι το λιβυκό Κοινοβούλιο δεν λαμβάνει εντολές από κανέναν, λέγοντας: «Δεν ικετεύουμε ούτε λαμβάνουμε εντολές από την Τουρκία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αρνούμαστε εντελώς οποιαδήποτε επαφή με την Τουρκία μέσω ειδικού απεσταλμένου μας».<br /><br />Τόνισε ωστόσο, ότι δεν θα διστάσει να επικοινωνήσει με χώρες που εμπλέκονται στην κρίση της Λιβύης χωρίς να διακυβεύεται η κυριαρχία και οι εθνικές αρχές.<br /><br />Ο Σάλεχ πρόσθεσε ότι «εργάζεται για τη σταθερότητα της χώρας και όλα τα βήματα του είναι ξεκάθαρα στον λαό της Λιβύης», τονίζοντας ταυτόχρονα ότι τα συμφέροντα των Λίβυων και η ασφάλεια της χώρας είναι ο πρωταρχικός στόχος του".<br /><br />Οι ισχυρισμοί περί αποστολής ειδικού αντιπροσώπου του Σαλέχ είχε γίνει πρώτη φορά από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου ο οποίος είχε δηλώσει ότι «η Τουρκία επικοινωνεί με την ανατολική πλευρά στη Λιβύη. Ο ειδικός εκπρόσωπος του Προέδρου του Κοινοβουλίου Tobruk θα επισκέπτονταν την Τουρκία".<br /><br />Πραγματικά η Άγκυρα αναζητά εναγωνίως τρόπους να παρουσιαστεί ως μεσολαβητής στη Λιβύη, εισπράττοντας όμως την χλεύη και κυρίως το μίσος που έχει πολλαπλασιαστεί ακόμα και στη φιλική γι αυτήν, Τρίπολη. <br /> <br />Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση της Τρίπολης συζήτησε με τον πρέσβη της Τουρκίας την ολοκλήρωση του πρωτοκόλλου που υπεγράφη μεταξύ των δύο χωρών για εκκρεμή και ημιτελή προγράμματα.<br /><br />Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια χθεσινής συνάντησης μεταξύ του Μέλους του Προεδρικού Συμβουλίου, Μοχάμεντ Αμάρι Ζάιντ και του Τούρκου πρέσβη Σεράχ Αξέν, στην Τρίπολη.<br /><br />Συζητήθηκαν κυρίως τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η εφαρμογή του πρωτοκόλλου. Ο Τούρκος Πρέσβης εξέτασε έργα που έχουν εκτελεστεί από τουρκικές εταιρείες στον τομέα της ενέργειας για την αύξηση της χωρητικότητας των σταθμών παραγωγής ενέργειας.<br /><br />Πληροφορίες φέρουν την Άγκυρα να θέλει να ελέγξει την υποδομή του ηλεκτρικού ρεύματος της χώρας με προφανείς ύποπτους λόγους ελέγχου των δομών της χώρας μετά την αποτυχία ελέγχου των πετρελαιοπηγών.<br /><br />Η ουσία όμως είναι ότι όσο δεν διεξάγεται διεθνής διάσκεψη για την Λιβύη και δεν απαιτείται η αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων, ειδικά των Τούρκων και των Σύριων μισθοφόρων, η Λιβύη θα “βυθίζεται” καθημερινά στο χάος και αυτό πρέπει να αλλάξει το ταχύτερο δυνατό.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Σάλεχ "δίνει" τα ψέματα Τσαβούσογλου - Με συμφωνίες fast-track "ληστεύει" τον πλούτο της χώρας

Η Τουρκία έχει "γαντζωθεί" στη Λιβύη θέλοντας να υφαρπάξει κρίσιμες υποδομές ενώ το μίσος φουντώνει στη χώρα για τα ύποπτα σχέδια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανησυχία στη Τουρκία για την ''απόβαση'' των Σαουδαραβικών F-15 στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/22058d5597215782caa0d74cac4dbfcd.jpg?itok=hLYFidTa" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/22058d5597215782caa0d74cac4dbfcd.jpg?itok=hLYFidTa" width="640" /></a></div><br /><div><b>Γιώργος Μοτσάκος</b></div><div>Το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες της τρομερά άσχημης θέσης της Τουρκίας στην διεθνή γεωπολιτική και διπλωματική σκακιέρα, ενώ το τουρκικό ΥΠΕΞ “παραμυθιάζει'’ τους πάντες σχετικά με την δήθεν επαναπροσέγγιση του με σειρά κρατών απόρροια της απομόνωσης της Άγκυρας.<br /><br />Αρχικά ήταν οι ΗΠΑ και η δήθεν σύσταση ειδικής επιτροπής για τους S-400, η οποία διαψεύστηκε πανηγυρικά από το αμερικανικό ΥΠΕΞ, σειρά πήρε το Ισραήλ το οποίο αρνήθηκε οποιαδήποτε αποδοχή επαναπροσέγγισης με την Άγκυρα λόγω τουρκικής στάσης σε Μεσόγειο και σχέσεις με την Χαμάς.<br /><br />Στην συνέχεια πήρε σειρά η Γαλλία, η Συρία και η Σ.Αραβία. <br /><br />Η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ελλάδας “ξύπνησε“ απότομα την Τουρκία, αφού η εντολή του Ριάντ για μεταστάθμευση αεροσκαφών F-15 στην βάση της Σούδας, αποτελεί σαφή απειλή για την τουρκική ενδοχώρα σε πιθανή διεθνή σύγκρουση σε Μέση Ανατολή και Μεσόγειο.<br /><br />Πρόκειται για ένα σενάριο που αναφέρεται όλο και πιο συχνά από ειδικούς αναλυτές στο Τελ Αβίβ, με αφορμή το Ιράν και το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου του (και πιθανή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ), σε συνδυασμό με τις βάσεις και τα σχέδια της Άγκυρας στην Μεσόγειο. <br /><br />Τουρκία και Ιράν είναι δύο χώρες στο στόχαστρο της δύσης για διαφορετικούς λόγους. <br /><br />Το γεγονός των κοινών αεροπορικών ασκήσεων μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας στο άμεσο μέλλον, οδήγησαν το τουρκικό γενικό επιτελείο να “αναγνωρίσει” το υπαρκτό σενάριο μιας "θανάσιμης απειλής για την Τουρκία".<br /><br />Επίσης, μια πιθανή πώληση σε πολύ καλή τιμή Σαουδαραβικών αεροσκαφών τύπου "F-15" στην ελληνική πολεμική αεροπορία αυτήν την στιγμή, θα μπορούσε να μεταβάλει δραματικά την κατάσταση στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο, αφού οι Έλληνες πιλότοι θα μπορούσαν να βομβαρδίσουν το παλάτι του σουλτάνου από ασφαλή απόσταση.<br /><br />Το έτερο που ενόχλησε τον Ερντογάν, ήταν η προσωπική εντολή του Σαουδάραβα πρίγκιπα Mohammed bin Salman, για μεταστάθμευση μεγάλου αριθμού αεροσκαφών" F-15 στην Σούδα, θεωρώντας την ουσιαστικά ως επίδειξη δύναμης της Σ.Αραβίας και κίνηση πλήρους εχθρότητας προς το πρόσωπο του.<br /><br />Οι Σαουδάραβες απέδειξαν στους Τούρκους ότι μπορούν και αυτοί να παίξουν δυναμικά μεταφέροντας αεροσκάφη στρατηγικής ισχύος δίπλα στα τουρκικά σύνορα με μια χώρα σαν την Ελλάδα, με την οποία διαθέτουν πολύ καλές σχέσεις παραδοσιακά, όπως και με τους Έλληνες για πολλούς λόγους.<br /><br />Οι εμπορικές και οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών ανάγονται εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ήταν σε μέτριο επίπεδο κυρίως λόγω Τουρκίας, μετά το πρόσφατο εμπάργκο όμως των τουρκικών προϊόντων από το Ριάντ, άνοιξαν νέοι δίοδοι ευκαιριών για τις δύο πλευρές.<br /><br />Το έτερο σενάριο που φέρνει τους Σαουδάραβες Εμίρηδες στην Ελλάδα, είναι τα τεράστια ενεργειακά σχέδια με τον αγωγό East Med, σε συνδυασμό με την δημιουργία του αμυντικού άξονα Ελλάδος-Κύπρου-Αιγύπτου-ΗΑΕ. <br /><br />Η είσοδος της Σαουδικής Αραβίας σε αυτήν την συμμαχία, θα γίνει πραγματικότητα εφόσον έχουμε την σύμπραξη εταιρειών της χώρας αυτής με την Ελλάδα, ή την είσοδο της σε κάποια εξόρυξη υδρογονανθράκων.<br /><br />Επίσης, το Ριάντ θέλει να συμμετάσχει σε αυτήν την προσπάθεια στην Μεσόγειο λόγω της παρουσίας Γάλλων, Αμερικανών και Ισραηλινών, οι οποίοι όπως φαίνεται οριοθετούν το μέλλον της περιοχής και της Μ.Ανατολής, για τα επόμενα 50 χρόνια .<br /><br />Τουρκικές δημοσιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο αεροσκαφών F-15 στον κόσμο, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και αυτό φοβίζει τους Τούρκους ακόμα πιο πολύ, λόγω και της ελληνικής αναζήτησης αεροσκαφών στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Όπως και να έχει, η παρουσία των Σαουδαράβων δεν είναι ευκαιριακή όπως για παράδειγμα οι επαναπροσεγγίσεις των Τούρκων, αλλά εδράζεται σε μεγαλόπνοα σχέδια στην πιο “καυτή” περιοχή του Πλανήτη την Α.Μεσόγειο. Οφείλουμε να κάνουμε λοιπόν ότι είναι δυνατό με το Ριάντ, για να έχουμε συμπράξεις εταιρειών με την Σ.Αραβία και τα υπόλοιπα λογικά θα έρθουν από μόνα τους. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ανησυχία στη Τουρκία για την ''απόβαση'' των Σαουδαραβικών F-15 στην Ελλάδα

Γιώργος Μοτσάκος Το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες της τρομερά άσχημης θέσης της Τουρκίας στην διεθνή γεωπολιτική και διπλωματική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αρχηγός της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. Οι σχέσεις με το Ιράν και τα μυστικά του Ερντογάν

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/hakan-fidan-erdogan.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/hakan-fidan-erdogan-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Ο εκπαιδευμένος στις ΗΠΑ διευθυντής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ Χακάν Φιντάν είναι παλαιόθεν στενός συνεργάτης του Τούρκου προέδρου. Υπηρέτησε ως σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής όταν ο Ερντογάν ήταν πρωθυπουργός, πριν διοριστεί επικεφαλής της MIT το 2010. Αποτελεί το πραγματικό πρόσωπο της ακραίας ισλαμιστικής Τουρκίας πίσω από τα όποια προσωπεία χαλκεύει η γείτονα χώρα για να βολεύει το δυτικό αφήγημα.<br /><br />Μια πιο ακριβής ανάγνωση της Τουρκίας του Ερντογάν μπορεί να βρεθεί κοιτάζοντας τον αρχηγό πληροφοριών της και όχι τους διπλωμάτες της, έγραψε σε πρόσφατο άρθρο ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου Μάικλ Ρούμπιν (American Enterprise Institute) στο περιοδικό National Interest. Πρόσθεσε ότι αξιωματούχοι του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ ήταν πολύ συχνά πρόθυμοι να δικαιολογήσουν τις ενέργειες της Τουρκίας βάσει του «δημόσιας εικόνας που κατασκευάστηκε από την προεδρία και τo υπουργείo Εξωτερικών»<br /><br />Σύμφωνα με τον Ρούμπιν, ο Φιντάν είχε επιβλέψει της ροή όπλων σε ομάδες που συνδέονται με την Αλ Κάιντα στη Συρία και παρείχε υποστήριξη στο ISIS. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ότι ο Φιντάν «αντιπροσωπεύει την πραγματική Τουρκία περισσότερο από την εικόνα που προβάλλεται κατά τις επισκέψεις αντιπροσωπειών του Κογκρέσου στην Κωνσταντινούπολη ή κοκτέιλ πάρτι στην τουρκική προεδρία».<br /><br />Ποιος είναι ο Χακάν Φιντάν<br /><br />«Είναι ο φύλακας των μυστικών μου, είναι ο μυστικός φύλακας του κράτους», είχε πει ο Ερντογάν το 2012, περιγράφοντας τον Φιντάν ως έναν «πολύ καλά εκπαιδευμένο γραφειοκράτη». Ο Φιντάν έλαβε μέρος σε ειρηνευτικές συνομιλίες με ανώτερα στελέχη του ΡΚΚ στο Όσλο το 2009. Οι συνομιλίες αυτές κατέρρευσαν το 2011 όταν διέρρευσαν μυστικές ηχογραφήσεις στα ΜΜΕ. Μετά, η κυβέρνηση Ερντογάν ανέθεσε στον Φιντάν να διαπραγματευτεί με τον φυλακισμένο αρχηγό του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν.<br /><br />Το 2012, το τουρκικό Κοινοβούλιο ψήφισε νομοθεσία που απαιτεί την εξουσιοδότηση του πρωθυπουργού για οποιαδήποτε ανακριτική διαδικασία, προστατεύοντας πρακτικά τον Φιντάν από κάθε δίωξη. Ο Ερντογάν τον κάλυψε απολύτως με δημόσια δήλωσή του: «Εγώ τον έστειλα στο Όσλο και στο Ίμραλι [φυλακή όπου βρίσκεται ο Οτσαλάν]».<br /><br />Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του Φιντάν παραμένουν σε μεγάλο βαθμό απόρρητες, και στον ιστότοπο της MIT υπάρχει μόνο ένα πολύ λιτό βιογραφικό. Υπηρέτησε στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ως υπαξιωματικός και εργάστηκε στο Συμμαχικό Σώμα Ταχείας Αντίδρασης στο ΝΑΤΟ. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Έχει πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες από το University of Maryland στις ΗΠΑ. Κατέχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό από το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Bilkent της Άγκυρας.<br /><br />Έχει διατελέσει επικεφαλής του δημόσιου οργανισμού ΤΙΚΑ, ο οποίος προσφέρει αναπτυξιακή βοήθεια σε χώρες με τουρανικό πληθυσμό στην Κεντρική Ασία, στην Αφρική και αλλού στο μουσουλμανικό κόσμο. Εκεί, δηλαδή, που η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει επιρροή, στο πλαίσιο της στρατηγικής της να γίνει περιφερειακή δύναμη.<br /><br />Ο Φιντάν αποδείχτηκε άνθρωπος-κλειδί στη προσπάθεια αλλαγής του τουρκικού πολιτεύματος, όταν αυτό το ζήτημα προκάλεσε τη ρήξη του Ερντογάν με τον Αμπουντλάχ Γκιουλ, αλλά και με άλλα ανώτατα στελέχη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Τότε είχε κυκλοφορήσει η πληροφορία πως ο σημερινός αρχηγός της ΜΙΤ προαλειφόταν για υφυπουργός Εξωτερικών. Είχε μάλιστα προσωρινά παραιτηθεί της θέσεως του για να κατέβει στον εκλογικό στίβο, αλλά ο Ερντογάν τον απέτρεψε.<br /><br />Η σχέση Φιντάν-Ιράν<br /><br />Ο Φιντάν είναι θαυμαστής του Ιράν και είχε προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να υπονομεύσει τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, σύμφωνα με τον Ρούμπιν. Το 2013, Ισραηλινοί αξιωματούχοι πληροφοριών φέρεται να κατηγόρησαν τον Φιντάν ότι αποκάλυψαν μια ομάδα της Μοσάντ που λειτουργούσε από την Τουρκία εναντίον του Ιράν, ενδεχομένως ως αντίποινα για το περιστατικό του στολίσκου της Γάζας.<br /><br />Σύμφωνα με τον ιστότοπο Nordic Monitor, Τούρκος πράκτορας στην υπηρεσία της Δύναμης Κουντζ των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν ανέφερε στον χειριστή του στην Τουρκία ότι ο επικεφαλής της MIT Φιντάν ήταν ένας αξιόπιστος άνθρωπος που μοιράζεται το επαναστατικό όραμα των μουλάδων και τρέφει αισθήματα εναντίον των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με εμπιστευτικά έγγραφα που έπεσαν στα χέρια της ιστοσελίδας, σε αντιτρομοκρατικές έρευνες της τουρκικής αστυνομίας σε δίκτυα της Δύναμης Κουντς στην Τουρκία, ανακαλύφθηκαν βιογραφικά σημειώματα που παραδόθηκαν στο Νασέρ Γκαφάρι, τον εκπρόσωπο της οργάνωσης στην Τουρκία. Μεταξύ των βιογραφικών υπήρχε και ένα σχετικό με τον Φιντάν, τότε αναπληρωτή διευθυντή της MIT.<br /><br />«Αυτός [ο Φιντάν] θέλει να εξαλείψει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ από τη Γη, αγαπά την [ιρανική] επανάσταση, θέλει να πετύχει, πιστεύει ότι η [ιρανική] επανάσταση βρίσκεται υπό τον έλεγχο σιιτών μουσουλμάνων με παγκόσμιο όραμα, το βλέπει και την λατρεύει γι 'αυτό», σύμφωνα με το έγγραφο. Το έγγραφο υπογραμμίζει ότι ο Φιντάν ήταν γνωστός στους πράκτορες της Δύναμης Κουντς για 15 χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδεχομένως ο Φιντάν είχε στενές σχέσεις με τις υπηρεσίες του Ιράν από το 1994, όταν υπηρετούσε στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Πολυεργαλείο του Ερντογάν<br /><br />Πρόσφατα, η ισραηλινή εφημερίδα Makor Rishon, δημοσίευσε άρθρο στο οποίο ο Φιντάν φέρεται να διατηρούσε στενές σχέσεις με τον δολοφονηθέντα διοικητή της Δύναμης Κουντς Σουλεϊμανί, γράφοντας ότι «είναι πολύ παρόμοιοι και αμφότεροι διαχειρίζονταν αντιπροσώπους στο Ιράκ και τη Συρία για λογαριασμό των χωρών τους... Τώρα που ο Κασίμ Σολεϊμάνι βρίσκεται κάτω από το χώμα, είναι καιρός να επικεντρωθούμε στις συνωμοσίες του δίδυμού του, του Διευθυντή της Τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MIT) Χακάν Φιντάν».<br /><br />Τον περασμένο Ιούλιο αποκαλύφθηκε ότι ο Φιντάν πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη στη Βαγδάτη, κατά την οποία συναντήθηκε με αρκετούς Ιρακινούς αξιωματούχους σχετικά με την έναρξη του πρώτου γύρου διαλόγου μεταξύ του Ιράκ και των ΗΠΑ. Προφανώς, ο Φιντάν προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις σχέσεις που είχε με τον πρωθυπουργό του Ιράκ Μουσταφά Αλ-Καζέμι, ο οποίος παλαιότερα ήταν επικεφαλής της ιρακινής υπηρεσίας πληροφοριών για να διασφαλίσει τα συμφέροντά της Τουρκίας στο Ιράκ.<br /><br />Ο Φιντάν έπαιξε και κομβικό ρόλο στο να πείσει το Σάρατζ να αποδεχτεί την τουρκική παρουσία στη Λιβύη, καθώς και την μεταφορά οκτώ δισ. δολαρίων από τα λιβυκά κεφάλαια στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας. Το ποσό αυτό θα παραμείνει εκεί άτοκο για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, γεγονός που πιθανότατα θα επιτρέψει στην Τουρκία, δοθείσης της ευκαιρίας, να ιδιοποιηθεί την περιουσία της Λιβύης. Η ΜΙΤ του Φιντάν πρωτοστάτησε στην μεταφορά μισθοφόρων από την Συρία και στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Τον περασμένο Σεπτέμβριο αποκαλύφθηκε ότι η MIT παρενέβη στην διερεύνηση της υπόθεσης δολοφονίας του Ρώσου πρέσβη Αντρέι Κάρλοφ για να εξαπατήσει τη ρωσική αντιπροσωπεία που επρόκειτο να επισκεφθεί την Τουρκία για σχετική έρευνα. Το σχέδιο προφανώς είχε σκοπό να εκτροχιάσει τον έλεγχο και να αποσπάσει την προσοχή των ρωσικών αρχών από τα στοιχεία που στην πραγματικότητα έδειχναν στην κατεύθυνση της κυβέρνησης Ερντογάν και τουρκικών πυρήνων της Αλ Κάιντα. Πίσω από την ενορχήστρωση φαίνεται το χέρι του Φιντάν.<div><br />Ο Φιντάν σπέρνει την ΜΙΤ στην Ευρώπη<br /><br />Στις πρόσφατες προσπάθειες της Τουρκίας για ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ, ο Φιντάν συναντήθηκε μυστικά με τον διευθυντή της Μοσάντ Γιόσι Κοέν, προσπαθώντας να πλασάρει το σχέδιο του ναυάρχου Γιαϊτζί για εφαπτόμενες ΑΟΖ Τουρκίας-Ισραήλ με παράκαμψη της Κύπρου. Η δράση του, όμως, εναντίον ισραηλινών συμφερόντων δεν τον κάνουν τον καταλληλότερο συνομιλητή για το Ισραήλ.<br /><br />Πέραν των δεσμών του με το Ιράν, η ΜΙΤ του Φιντάν παίζει κομβικό ρόλο στην καταστολή του κινήματος Γκιουλέν και στην Τουρκία και εκτός. Στο πλαίσιο αυτό έχει δραστηριοποιήσει πυρήνες της ΜΙΤ σε ευρωπαϊκές χώρες για να κατασκοπεύουν Τούρκους αντιφρονούντες, όπως και Κούρδους. Τα στοιχεία για εντεινόμενη δράση της ΜΙΤ στην Ευρώπη δείχνουν εναγκαλισμό της ΜΙΤ με το υπουργείο Εξωτερικών, καθώς αυτές οι προσπάθειες παρακολούθησης και υπονόμευσης εμπλέκουν πρεσβείες και προξενεία της Τουρκίας σε όλον τον κόσμο.<br /><br />Ο ρόλος του επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών είναι παντού άχαρος και γεμάτος ηθικά διλήμματα. Σε ευνομούμενα κράτη, όμως, υπάρχει κάποιου είδους θεσμικός έλεγχος, έστω και κεκλεισμένων των θυρών. Η ΜΙΤ του Φιντάν, όμως, είναι ταυτισμένη με το καθεστώς Ερντογάν και κύρια αποστολή της είναι αφ' ενός να το κρατάει εδραιωμένο, αφ' ετέρου να υπηρετεί τον επεκτατισμό του.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αρχηγός της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. Οι σχέσεις με το Ιράν και τα μυστικά του Ερντογάν

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο εκπαιδευμένος στις ΗΠΑ διευθυντής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ Χακάν Φιντάν είναι παλαιόθεν στενός συνεργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την πυρπόληση του γερμανικού Ράιχσταγκ μέχρι τους Trump-ούκους του Καπιτωλίου ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i2.wp.com/www.apopseis.com/wp-content/uploads/2020/10/TRUMB-D..jpg?resize=350%2C200&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="350" height="366" src="https://i2.wp.com/www.apopseis.com/wp-content/uploads/2020/10/TRUMB-D..jpg?resize=350%2C200&ssl=1" width="640" /></a></div><br /><div>ΤΟΥ <b>ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ</b></div>Τελικά, ο Μαρξ είχε δίκαιο! «Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Άλλοτε υπό μορφή τραγωδίας και άλλοτε υπό μορφή φάρσας». Τα δραματικά και αιματηρά γεγονότα από την εισβολή οπαδών του απερχόμενου Αμερικανού Προέδρου, Τραμπ, στον ναό της Δημοκρατίας, το Καπιτώλιο, συνιστούν οιονεί πραξικόπημα και οδυνηρό πλήγμα κατά της ισχυρότερης δημοκρατίας στον κόσμο.<br /><br />>Οποία τραγωδία: Η χώρα, η οποία υποκίνησε, χρηματοδότησε, στήριξε ή ενθάρρυνε πραξικοπήματα εναντίον κυβερνήσεων άλλων χωρών, υπέστη η ίδια πραξικοπηματική ενέργεια από τον ίδιο τον εκλεγμένο Πρόεδρό της.<br /><br />>Οποία φάρσα! Ο απερχόμενος Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, αμφισβητεί το αποτέλεσμα των εκλογών, οι οποίες οριστικά ανέδειξαν τον Δημοκρατικό Τζο Μπάιντεν ως τον νέο Πρόεδρο των Ην. Πολιτειών.<br />Υποκίνησε τους οπαδούς του όχι μόνο να αμφισβητήσουν αλλά και να κινηθούν επιθετικά και πραξικοπηματικά εναντίον του Καπιτωλίου, το οποίο και προσωρινά κατέλαβαν και λεηλάτησαν. Πρώην Πρόεδροι των ΗΠΑ -Κλίντον, Μπους, Ομπάμα- καταδίκασαν τα πρωτοφανή γεγονότα και μίλησαν για «αίσχος», «ντροπή» και «εθνική τραγωδία».<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, ο Γάλλος Πρόεδρος, η Καγκελάριος της Γερμανίας και άλλοι ξένοι ηγέτες καταδίκασαν την πραξικοπηματική ενέργεια υποκινηθέντων οπαδών του Τραμπ και εξέφρασαν την έκδηλη ανησυχία τους για όσα απίστευτα συνέβησαν στην αμερικανική πρωτεύουσα. Ταυτόχρονα συμπαραστάθηκαν στις Ην. Πολιτείες, στον αμερικανικό λαό και στην αμερικανική δημοκρατία.<br />Από την άλλη, Δημοκρατικοί βουλευτές κάλεσαν τον Μάικ Πενς να ενεργοποιήσει την τροπολογία 25 του αμερικανικού Συντάγματος, η οποία επιτρέπει στον Αντιπρόεδρο και σε μια πλειοψηφία του υπουργικού συμβουλίου να κηρύξουν τον πρόεδρο «ανίκανο» να ασκεί τα καθήκοντά του.<br /><br />Τι είναι, τελικά, ο απερχόμενος Πρόεδρος Τραμπ; Για τους νικητές Δημοκρατικούς, «είναι ψυχικά άρρωστος και ανίκανος να διαχειρισθεί και να αποδεχθεί τα αποτελέσματα των εκλογών του 2020». Η έγκυρη εφημερίδα «Washington Post» υποστήριξε ότι «ο Πρόεδρος είναι υπεύθυνος για την πράξη της ανταρσίας που σημειώθηκε στο Καπιτώλιο. Ο Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε πως αντιπροσωπεύει μια σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία, πρέπει να απομακρυνθεί». Είναι αμφίβολο αν θα γίνει κάτι τέτοιο, αφού σε δέκα ημέρες θα μεταβιβάσει ομαλά, όπως είπε, την εξουσία στον διάδοχό του.<br /><br />Η πραξικοπηματική επίθεση στο αμερικανικό Καπιτώλιο δεν είναι συνέπεια μόνο του Τραμπ-ισμού. Προηγήθηκε μια οδυνηρή διεργασία από την εποχή Ομπάμα, η οποία επί Τραμπ δίχασε περισσότερο και πόλωσε κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά πιο έντονα τον αμερικανικό λαό. Ο απερχόμενος Πρόεδρος είναι ένα θεσμικό έκπτωμα μιας χώρας, η οποία είναι βαθύτατα διχασμένη.<br />Ο αλλοπρόσαλλος και απρόβλεπτος Τραμπ επέσυρε την παγκόσμια χλεύη για ακατανόητες, αντισυμμαχικές και μη φιλικές ενέργειες και αποφάσεις του. Διέσυρε και εξευτέλισε τις Ην. Πολιτείες, οι οποίες έπρεπε να ήσαν ο πανίσχυρος ηγεμόνας στο άναρχο διεθνές σύστημα.<br /><br />Ένα επικίνδυνα τοξικό κλίμα συνέχει τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα των ΗΠΑ. Αντανακλαστικά, αυτή η κατάσταση πραγμάτων θα έχει επιπτώσεις και διεθνώς αφού, «όταν φταρνίζεται η Αμερική, ο υπόλοιπος κόσμος υποφέρει από κρυολόγημα».<br /><br />Η εικόνα των Ην. Πολιτειών, ως της ισχυρότερης δημοκρατίας, διαβρώθηκε επί προεδρίας Τραμπ. Μετά και το οιονεί πραξικόπημα έχει τρωθεί και διεθνώς από την επίθεση κατά του Καπιτωλίου. Το «αμερικανικό μοντέλο» έχει απαξιωθεί και οι γνωστοί αντίπαλοι και εχθροί των ΗΠΑ χλευάζουν το κατάντημα της χώρας.<br />Η κατάληψη του Καπιτωλίου ενθυμίζει τον εμπρησμό του γερμανικού Κοινοβουλίου (Ράιχσταγκ) το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου 1933. Ο Χίτλερ -που μόλις έναν μήνα πριν είχε ανέλθει στην εξουσία- άδραξε την ευκαιρία, ζήτησε και πήρε από τον Πρόεδρο του Ράιχ, Χίντενμπουργκ, στις 28 Φεβρουαρίου 1933, προεδρικό διάταγμα, το οποίο ανέστειλε τις ατομικές και τις ελευθερίες του Τύπου.<br /><br />Όμως, οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει συχνά ότι μετά από μια κρίση είναι ικανές να ανασυγκροτηθούν και να ξεπεράσουν κινδύνους και προβλήματα, στηριζόμενες σε μια ευρεία συναίνεση, που σήμερα δεν υπάρχει. Ο νέος Πρόεδρος, Μπάιντεν, θα βρεθεί ενώπιον ενός κρίσιμου και επείγοντος καθήκοντος:<br />Να συμφιλιώσει τη χώρα, να βρει κοινή συνισταμένη με τους ρεπουμπλικάνους, να ανασυγκροτήσει τη δημοκρατία και να ξανακτίσει μιαν αξιόπιστη και σεβαστή εικόνα της χώρας.<br /><br />Ο Μπάιντεν καλείται επίσης να πείσει τάχιστα τους Ευρωπαίους και ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους του ότι οι ΗΠΑ είναι ξανά σε θέση να επιτελέσουν ρυθμιστικό και σταθεροποιητικό ρόλο παγκόσμιου ηγεμόνα στο διεθνές άναρχο σύστημα και ικανές να αντιμετωπίσουν την κινεζική και ρωσική απειλές.<br />Όσον αφορά την περιοχή της Αν. Μεσογείου, Ελλάδα και Κύπρος ανήκουν στη δυτική σφαίρα επιρροής. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση, με αξιόπιστη και ξεκάθαρη πολιτική, καλείται να αποτελέσει ένα ισχυρό ανάχωμα στην τουρκική πειρατεία, που υπονομεύει και τα αμερικανικά συμφέροντα, να αντισταθμίσει τη ρωσική παρέμβαση στην περιοχή και να ρυθμίσει μία νέα κατάσταση πραγμάτων.<br /><br />Διαφορετικά θα επιτρέψει σε άλλες δυνάμεις να εκμεταλλευτούν την αδυναμία ή και αδιαφορία της και να επιβάλουν έναν νέο αυταρχισμό στην πιο εύφλεκτη περιοχή του κόσμου. Με ανυπολόγιστες επιπτώσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.apopseis.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Από την πυρπόληση του γερμανικού Ράιχσταγκ μέχρι τους Trump-ούκους του Καπιτωλίου ΗΠΑ

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ Τελικά, ο Μαρξ είχε δίκαιο! «Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Άλλοτε υπό μορφή τραγωδίας και άλλοτε υπό μορφή φάρσας». Τα δραμα...

Διαβάστε την συνέχεια

O «Πόλεμος των Κόσμων»... στο Αιγαίο. Ένα κείμενο αφύπνισης για την τεχνολογία του χθες της Ελλάδος

<img height="424" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d3817f2c3ba83b34c3930920337fc5f8_XL.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά! - Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλωδώς.</span></h3><div>Έγραψε ο <b>Χ. Τζ. Ουέλς</b><br />Απόδοση στα ελληνικά <b>Χριστόφορος Ζηριάδης</b></div>Το μυθιστόρημα ο «Πόλεμος των Κόσμων» (War of the Worlds) του Χ. Τζ. Ουέλς γράφτηκε το 1898.<br />Ως «ζωντανό» ραδιοφωνικό δράμα έγινε αφορμή για εθνικό πανικό στις ΗΠΑ το 1938, ενώ το 2005 ενέπνευσε το Hollywood για μια εντυπωσιακή ταινία με τον ομώνυμο τίτλο.<br /><br />Η υπόθεση αφορά την επίθεση εξωγήινων στην Γη.<br />Εξαιτίας των προηγμένων όπλων των εισβολέων καταστρέφονται οι στρατοί και κινδυνεύει με εξαφάνιση το ανθρώπινο Γένος. <br />Είναι η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων: ενός επιθετικού, επεκτατικού και αδίστακτου, και ενός παραδοσιακού, παθητικού και... «βολεμένου» που πιστεύει αυτάρεσκα στη δύναμή του και απλώς αποτυγχάνει να αντισταθεί.<div><br />Δυστυχώς, μια τέτοια κατάσταση επικρατεί στις ακτές του Αιγαίου.<br />Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά!<br />Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλωδώς.<br />Με βάση τις «μπίζνες» και τις «πολιτικές αποφάσεις», απέχουν από τις πραγματικές αμυντικές ανάγκες της χώρας.<br />Οι κομπασμοί πολιτικών και στρατιωτικών, δείχνουν πως είτε δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει, είτε ποντάρουν στην ουτοπία της επέμβασης τρίτων.<br />Ή απλώς έχουν αποφασίσει ότι θα «τα δώσουν όλα» οπότε τα εξοπλιστικά είναι ευκαιρία για κέρδη.</div><div><br /> Η Τουρκία, από την άλλη μεριά, επί 30 έτη σχεδιάζει την... «εξαφάνιση» της Ελλάδος από τον χάρτη.<br />Επένδυσε σε μεγάλη, υψηλής τεχνολογίας αμυντική βιομηχανία και υιοθέτησε δόγμα περιφερειακής υπερδύναμης. <br />Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει βία όταν μπορεί.<br />Καταρρίπτει ρωσικά αεροσκάφη, εισβάλλει στην Συρία και «κοντράρει» παγκόσμιες υπερδυνάμεις (ΗΠΑ).<br />Επεμβαίνει στρατιωτικά και ρυθμίζει (Λιβύη, Αρμενία) γεωπολιτικές καταστάσεις περιφερειακού και παγκοσμίου ενδιαφέροντος στον ενεργειακό τομέα. <br />Αλλά οι Τούρκοι ότι ήταν να πάρουν με εκβιασμούς πολέμου (συνεχείς κρίσεις) και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων (παραβιάσεις εθνικού χώρου) σε διεθνές πολιτικό επίπεδο το έχουν πάρει...<br />Τώρα μένει η «αρπαγή» του επάθλου.<br /><br />Η κρίσιμη συγκυρία και οι νέες μορφές πολέμου<br /><br />Η πολιτική αστάθεια που επικρατεί στις ΗΠΑ, είναι ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για πολλούς.<br />Για την Τουρκία είναι μια συγκυρία για οριστικό κλείσιμο της μακρόχρονης διαμάχης για το Αιγαίο και την ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Ένας πόλεμος Ελλάδος και Τουρκίας θα είναι «Πόλεμος Δύο διαφορετικών Κόσμων».<br />Οι «εξωγήινοι» Τούρκοι διαθέτουν «υπερόπλα»: τους αντιαεροπορικούς/ αντιβαλλιστικούς πυραύλους S-400, τους βαλλιστικούς πυραύλους Yildirim και Bora και μια ρομποτική αεροπορία από UAV και σμήνη φονικών drone.<br />Οι S-400 μπορούν να απαγορεύσουν τις πτήσεις σε μεγάλο ύψος (θεωρητικά) μέχρι και την Αττική, δυσχεραίνοντας την ανάπτυξη της Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, οι Τούρκοι δεν θα διστάσουν να καταρρίψουν και πολιτικά αεροσκάφη για να παραλύσουν τις αερομεταφορές στον Ελληνικό Εναέριο Χώρο.<br />Οι βαλλιστικοί πύραυλοι J-600 T Yildirim Ι και ΙΙ με ακτίνα 300 και 900 χλμ. μπορούν να πλήξουν στόχους με ακρίβεια 150 μέτρων. Οι Bora-1 (των οποίων η παράδοση στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ολοκληρώθηκε πρόσφατα) έχουν ακτίνα 250 χλμ. με ακρίβεια 35 μέτρων.</div><div><br />Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να πληγούν στρατόπεδα, κυβερνητικά κέντρα, επικοινωνίες, εργοστάσια ηλεκτρισμού, διυλιστήρια και άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις.<br />Εσκεμμένα πλήγματα σε αστικές περιοχές θα προκαλέσουν πανικό στον πληθυσμό, που θα σπεύσει να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και γενικό χάος που θα επηρεάσει άμεσα και καταλυτικά τη διεξαγωγή ενός πολέμου.</div><div><br /><img height="357" src="https://pbs.twimg.com/media/ErOtQ36WMAIdIII?format=jpg&name=large" width="640" /><br /><br /></div><div>Πόλεμος ως επιστημονική φαντασία<br /><br />Η επίθεση μπορεί να επιτύχει στρατηγικό αιφνιδιασμό, καθώς οι βαλλιστικοί πύραυλοι των Τούρκων είναι αυτοκινούμενοι.<br /> Είναι εφικτό να προωθηθούν στις Μικρασιατικές ακτές με μυστικότητα, ενώ η ακτίνα δράσης (κυρίως του Yildirim) επιτρέπει την εκτόξευση από σημαντικό βάθος της ενδοχώρας.<br />Ένα τέτοιο χτύπημα θα συνοδεύεται από επιθέσεις δεκάδων UAV στα νησιά.<br />Εξαπολύοντας έξυπνους πυραύλους θα καταστρέφουν αντιαεροπορικά συστήματα, πυροβολικό, κέντρα διοίκησης, κ.α. Πολύ πρόσφατα οι Τούρκοι έχουν αναπτύξει επιχειρησιακή ικανότητα μικρών «φονικών drone» που επιτιθέμενα σε σμήνη θα καταστρέφουν ότι δεν μπόρεσαν τα UAV (μονάδες πεζικού, οχήματα και αμυντικές θέσεις).</div><div><br />Τα drone είναι επικίνδυνα και για τα μετόπισθεν, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθούν ασυμμετρικά.<br />Ένα φορτηγό πλοίο υπό ουδέτερη σημαία που διαπλέει τον Ευβοϊκό Κόλπο, ή ένα πλοίο εμπορευματοκιβωτίων (container ship) που πλέει στον Σαρωνικό μπορεί να αποτελέσουν «καλυμμένες» βάσεις εκτόξευσης drone.<br />Να πλήξουν αιφνιδιαστικά πλοία μέσα στον ναύσταθμο, μαχητικά στην βάση της Τανάγρας, μονάδες Ειδικών Δυνάμεων και ελικόπτερα στα Μέγαρα, ακόμα και το Γενικό Επιτελείο.</div><div><br /><img height="279" src="https://pbs.twimg.com/media/ErOtU5JXcAEinV2?format=jpg&name=large" width="640" /><br /><br /></div><div>H Ελλάδα διαθέτει τεχνολογία του χθες<br /><br />Η αντιβαλλιστική άμυνα της χώρας μας βασίζεται σε τεχνολογία του «χθες».<br />Μερικοί από τους αντιαεροπορικούς Patriot έχουν ικανότητα εμπλοκής βαλλιστικών πυραύλων, αλλά δεν επαρκούν σε μαζική επίθεση βαλλιστικών πυραύλων, μαχητικών αεροσκαφών και UAV. Η ελληνική άμυνα μόλις τώρα αρχίζει να αντιλαμβάνεται την ανάγκη ύπαρξης συστημάτων αντί-drone και απόκτησης ελάχιστων μη επιθετικών UAV (ούτε λόγος για φονικά drone και επιθετικά UAV).<br />Αντ' αυτού προχωράμε πχ. το πρόγραμμα ενός αχρείαστου «εθνικού τυφεκίου», επιβεβαιώνοντας το διανοητικό και τεχνολογικό χάος μεταξύ των «γήινων» Ελλήνων και των «εξωγήινων» Τούρκων.<br />Καμία σκέψη για συνεργασία πχ. με την Ινδία που διαθέτει βαλλιστικά βλήματα ρωσικής σχεδίασης αλλά εγχώριας κατασκευής.<br />Συστήματα μεγάλης ακτίνας (όπως το BrahMos), τα οποία δεν «αγγίζουν» οι κυρώσεις της ΕΕ στην Ρωσία.<br />Ελπίζουμε το παραπάνω κείμενο επιστημονικής φαντασίας να συντελέσει στην αφύπνιση του Έλληνα.<br />Γιατί δυστυχώς 200 χρόνια μετά την αιματηρή και βίαιη απελευθέρωση μας θυμίζουμε πλέον κάποιους άλλους χαρακτήρες από τη μυθοπλασία του Ουέλς: τους τραγικά εφησυχασμένους Ελόι, που στωικά περιμένουν να φαγωθούν από τους αρπακτικούς Μόρλοκ... στη «Μηχανή του Χρόνου».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

O «Πόλεμος των Κόσμων»... στο Αιγαίο. Ένα κείμενο αφύπνισης για την τεχνολογία του χθες της Ελλάδος

Η Ελλάδα ανακοινώνει αγορές όπλων που έπρεπε να είχε κάνει 10-20 έτη πριν και θα αποδώσουν 5-10 έτη μετά! - Οι εξοπλισμοί γίνονται σκανδαλω...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε ποιες περιοχές της Ελλάδας θέλουν να στήσουν βάσεις οι ΗΠΑ – Η αμυντική συμφωνία

<img height="447" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/0eb71e08911d99e0060d1fa5ccf670e3_XL.jpg" width="640" /><br />Βασική προτεραιότητα της ελληνικής πλευράς αποτελεί η αναθεώρηση του συνόλου της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defence Cooperation Agreement – MDCA) με τις Ηνωμένες Πολιτείες<br /><br />Την οικοδόμηση ενός πλέγματος συμφωνιών αμυντικής συνεργασίας είναι αποφασισμένη να συνεχίσει η Αθήνα, με σκοπό την ανάσχεση της Άγκυρας, και μάλιστα, η στρατηγική αυτή αναμένεται να ξετυλιχθεί το επόμενο διάστημα.<br />Βασική προτεραιότητα της ελληνικής πλευράς, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» της Κυριακής, αποτελεί η αναθεώρηση του συνόλου της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defence Cooperation Agreement – MDCA) με τις Ηνωμένες Πολιτείες, που θα αφορά εκτός από τον κορμό της συμφωνίας και νέες αλλαγές στο Παράρτημα της MDCA, που ήδη αναθεωρήθηκε τον Οκτώβριο του 2019.<br /><br />Επίσης, στόχο για την Αθήνα, όπως αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα, αποτελεί η αναβίωση του σχεδίου για στρατηγική συμφωνία με τη Γαλλία, κάτι που συνδέεται με τη διαφαινόμενη δυναμική επανάκαμψη του Παρισιού στη διεκδίκηση του συμβολαίου για την επόμενη φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Συσκέψεις τις επόμενες ημέρες<br /><br />Στις ελληνικές προτεραιότητες βρίσκεται η υπόθεση μιας ολικής αναθεώρησης της MDCA και μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, μεταξύ αυτών που συζητούνται, ίσως όχι και το σημαντικότερο, είναι η χρονική επέκταση της συμφωνίας για να μην ανανεώνεται σε ετήσια βάση, αλλά π.χ. κάθε πενταετία.<br />Ήδη, εδώ και καιρό, το αμερικανικό αίτημα για διεύρυνση του στρατιωτικού αποτυπώματος των Ηνωμένων Πολιτειών στη χώρα μας, έχει φτάσει στα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας.<br /><br />Γιατί ενδιαφέρονται οι Αμερικάνοι<br /><br />Οι Αμερικανοί έχουν καταθέσει λίστα με σχεδόν 20 τοποθεσίες, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάσεις για τις δυνάμεις τους.<br />Μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι Αμερικανοί έχουν κυκλώσει πολλές περιοχές της Βόρεια Ελλάδα (Καβάλα όπου υπάρχουν χρήσιμες αεροπορικές υποδομές, Λιτόχωρο, Θεσσαλονίκη), ενδιαφέρονται για την επέκταση υπαρχουσών διευκολύνσεων που χρησιμοποιούν (Αλεξανδρούπολη, Σούδα), ενώ στα αιτήματά τους συμπεριλαμβάνονται ακόμη και νησιά του Αιγαίου ( Κάρπαθος, Σκύρος).<br />Κοινές συσκέψεις των δύο υπουργείων έχουν προγραμματιστεί τις επόμενες ημέρες σε σχέση με την MDCA, αν και οι συζητήσεις θα είναι μακρές, αφού η Αθήνα θα αναμένει την αλλαγή ηγεσίας στις ΗΠΑ και τις προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης Biden.<br /><br />Γαλλία και Rafele F3R<br /><br />Σε ό,τι αφορά τη Γαλλία, η ελληνική πλευρά ανοίγει «βήμα» για να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατό η προμήθεια των 18 μαχητικών αεροσκαφών Rafele F3R, που πρόκειται να επισφραγιστεί από την υπογραφή της συμφωνίας με την επίσκεψη στην Αθήνα της Γαλλίδας υπουργού Άμυνας, Florence Parly, η οποία βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με τον Έλληνα ομόλογό της Ν. Παναγιωτόπουλο.<br />H Florence Parly, σύμφωνα με πληροφορίες του δημοσιεύματος που επικαλείται εκτιμήσεις ενημερωμένων πηγών, θα κομίσει νέα ολοκληρωμένη πρόταση, οικονομικότερη από την προηγούμενη, που θα αφορά εκτός από την προμήθεια 4 φρεγατών Belharra, τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ και την προσφορά ενδιάμεσης λύσης για την κάλυψη των αναγκών του Πολεμικού Ναυτικού έως ότου έλθουν τα νέα πλοία επιφανείας (πιθανότητα δύο φρεγάτες La Fayette με προσαρμογές).<br />Η νέα προσφορά θα είναι και ανταγωνιστικότερη σε σχέση με την αμερικανική που αφορά τις φρεγάτες πολλαπλού ρόλου ΜΜSC.<br />Σε περίπτωση που τελικά αυτό συμβεί, τότε θα τεθεί σε νέα βάση και η πιθανή υπογραφή μιας συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας, κάτι που προσδοκά του υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Το άνοιγμα τα αραβικά καθεστώτα<br /><br />Ακόμη, η κυβέρνηση, συνεχίζοντας το άνοιγμα στα μετριοπαθή αραβικά καθεστώτα, προσδοκά να προχωρήσει στην υπογραφή μιας Συμφωνίας για το Καθεστώς Δυνάμεων ( Status of Forces Agreement – SOFA) με τη Σαουδική Αραβία, προκειμένου τελικά να λάβει χώρα η μεταφορά μιας συστοιχίας Patriot στη χώρα αυτή.<br />Στο ίδιο «γεωπολιτικό πακέτο» πρέπει να ενταχθούν δύο ακόμη συμφωνίες και συγκεκριμένα, η πιο πρόσφατη 20ετη συμφωνία με την ισραηλινή εταιρεία Elbit για τη δημιουργία Διεθνούς Εκπαιδευτικού Κέντρου στην Καλαμάτα, αλλά και η συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ).<br /><br />Για τους Patriot<br /><br />Σε ό,τι αφορά τη Σαουδική Αραβία, γίνεται προσοπαθεια προκειμένου το προσεχές διάστημα να πραγματοποιηθεί στο Ριάντ επίσκεψη των υπουργών Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, Ν. Δένδια και Ν. Παναγιωτόπουλου αντίστοιχα, καθώς εχει καθυστερήσει η υπόθεση των Patriot (εκκρεμεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ).<br />Μπορεί η Σαουδική Αραβία να μην είναι τόσο κινητική όσο τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), όμως η Αθήνα, διαβλέποντας και τη συμφωνία εξομάλυνσης των σχέσεων με το Κατάρ, θέλει να ενδυναμώσει περαιτέρω τους δεσμούς της με τα σουνιτικά αραβικά κράτη για τον λόγο ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί μια αλλαγή διαθέσεων έναντι της Τουρκίας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σε ποιες περιοχές της Ελλάδας θέλουν να στήσουν βάσεις οι ΗΠΑ – Η αμυντική συμφωνία

Βασική προτεραιότητα της ελληνικής πλευράς αποτελεί η αναθεώρηση του συνόλου της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defence C...

Διαβάστε την συνέχεια

Έφθασαν σήμερα οι Αμερικανοί πιλότοι που θα πετάξουν με το f-16 “005” από την ΕΑΒ

<img height="386" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2021/01/us-air-force-usaf-major-maj-tom-stewart-an-f-16-falcon-fighter-pilot-with-the-9fc330-1600-780x470.jpg" width="640" /><br /><br />Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης</b><br />Στην Ελλάδα βρίσκονται από σήμερα Παρασκευή οι Αμερικανοί χειριστές που θα αναλάβουν να πετάξουν το πρώτο F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας που υποβάλλεται σε εργασίες αναβαθμίσεως στην έκδοση V. Οι δύο ιπτάμενοι δοκιμαστές της Lockheed Martin, πρόκειται να αναλάβουν το πτητικό μέρος του προγράμματος, μέχρι και την αναχώρηση του αεροσκάφους για τις ΗΠΑ.<br /><br />Σήμερα επίσης, ολοκληρώθηκε η προετοιμασία του “005”, που όπως αποκάλυψε ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ είναι το μονοθέσιο F-16C Block 52+ Advanced που αποτελεί το πρωτότυπο “Viper Kit Proof” του προγράμματος. Όλα βρίσκονται από πλευράς χρόνων εντός σχεδιασμού και από την Δευτέρα, με κάποιον από τους Αμερικανούς χειριστές στο πιλοτήριο του “005”, ξεκινούν οι εκκινήσεις κινητήρα (Run Up) με το αεροσκάφος στατικό, για τις πρώτες δοκιμές. Εφόσον διαπιστωθεί ότι όλα είναι εντάξει, θα ακολουθήσουν τροχοδρομήσεις του αεροσκάφους κι εκτέλεση όλων των ενεργειών μέχρι την απογείωση. Εν συνεχεία, θα πραγματοποιηθούν μια-δυο πτήσεις μικρής διάρκειας, που θα τις διαδεχθούν κάποιες έξοδοι μεγαλύτερης διαρκείας γύρω από την περιοχή της Τανάγρας.<br /><br />Στα τέλη Ιανουαρίου, εφόσον όλα έχουν κυλήσει ομαλά, το “005” θα πετάξει για την Γερμανία και από εκεί θα ακολουθήσει το σκέλος της πτήσεως μέχρι τις ΗΠΑ.<br /><br />Στις αρχές Φεβρουαρίου πρόκειται να αρχίσει η άφιξη στην ΕΑΒ των 4 πρώτων αεροσκαφών, των λεγομένων “Proof Kit”, που θα αντιστοιχούν σε ένα μονοθέσιο και ένα διθέσιο από κάθε έκδοση (Block 52+ και Block 52+ Advanced) που έχουν επιλεγεί για αναβάθμιση. Ο προγραμματισμός εισόδου τους στο υπόστεγο προβλέπει την άφιξη αεροσκάφους κάθε 50 ημέρες περίπου. Τα 4 αεροσκάφη “Proof Kit” αναμένεται να βγουν σταδιακώς από το υπόστεγο της ΕΑΒ μέχρι τον Σεπτέμβριο.<div><br /></div><div><a href="https://doureios.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Έφθασαν σήμερα οι Αμερικανοί πιλότοι που θα πετάξουν με το f-16 “005” από την ΕΑΒ

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Στην Ελλάδα βρίσκονται από σήμερα Παρασκευή οι Αμερικανοί χειριστές που θα αναλάβουν να πετάξουν το πρώτο F-16 της Πολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έκθεση του Βερολίνου προειδοποιεί: Οι “Γκρίζοι Λύκοι” ασκούν επιρροή στην πολιτική της Γερμανίας

<img height="405" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/09/200930140158_MERKEL-01.jpg" width="640" /><br /><br />Με ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα ασχολείται η εφημερίδα <a href="https://www.welt.de/politik/deutschland/article223897620/Graue-Woelfe-So-wollen-tuerkische-Rechtsextremisten-deutsche-Parteien-beeinflussen.html">Die Welt</a> (κείμενο του Lennart Pfahler), και αφορά την Τουρκία και τους δολοφονικούς “Γκρίζους Λύκους”.<br /><br />Ο τίτλος του κειμένου αναφέρει: «”Γκρίζοι Λύκοι” – Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση προειδοποιεί για άσκηση επιρροής ακροδεξιών Τούρκων εξτρεμιστών στα πολιτικά κόμματα της χώρας».<br /><br />Στον υπότιτλο σημειώνει: «Η απαγόρευση των Τούρκων “Γκρίζων Λύκων” δεν αποτελεί προς το παρόν ζήτημα στη Γερμανία. Όμως οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές γίνονται ολοένα και πιο δραστήριοι. Αυτό προκύπτει από απάντηση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Οι τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες εντείνουν τις προσπάθειές τους».<br /><br />Αναφέρει πως, τούρκοι ακροδεξιοί εξτρεμιστές επιχειρούν ολοένα και περισσότερο να επηρεάσουν τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και τις πολιτικές απόψεις στη Γερμανία.<br /><br />Σε αυτήν την αξιολόγηση καταλήγει η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στην απάντησή της σε επερώτηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του FDP, η οποία βρίσκεται στη διάθεση της WELT.<br /><br />Σύμφωνα με την απάντηση, τμήματα των υποστηρικτών του τουρκικού ακροδεξιού εξτρεμισμού καταβάλλουν προσπάθειες «να επηρεάσουν τον πολιτικό λόγο στην πλειοψηφική κοινωνία των Γερμανών προσεγγίζοντας φορείς λήψης πολιτικών αποφάσεων και κόμματα».<br /><br />Ειδικά σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης προσπαθούν τμήματα της τουρκικής ακροδεξιάς εξτρεμιστικής σκηνής «να καταλάβουν καθιερωμένες διαπολιτισμικές μορφές συζήτησης». <br /><br />Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση διαθέτει πληροφορίες για την υποψηφιότητα προσώπων από το περιβάλλον του τουρκικού ακροδεξιού εξτρεμισμού στις δημοτικές εκλογές και τις εκλογές για το Συμβούλιο Ενσωμάτωσης στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εκείνη την περίοδο και η WELT είχε αναφερθεί στους Τούρκους εθνικιστές και τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές που είχαν οριστεί ως υποψήφιοι από διάφορα κόμματα στις τοπικές εκλογές.<br /><br />Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση πιστεύει ότι η οικοδόμηση και διατήρηση πολιτικών επαφών σε τοπικό, κρατιδιακό ή ομοσπονδιακό επίπεδο εξυπηρετεί τους σκοπούς της «αποδοχής και της βελτίωσης της φήμης».<br /><br />Η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος προειδοποιεί εδώ και χρόνια για τη δράση του τουρκικού κινήματος Ülkücü, το οποίο διαπνέεται από «εθνικιστική και ρατσιστική ακροδεξιά ιδεολογία». Το σύμβολο του κινήματος είναι ο «Γκρίζος Λύκος», ενώ οι υποστηρικτές του συχνά χρησιμοποιούν τον «χαιρετισμό του λύκου». Κοινό αίτημα των CDU, SPD, Πρασίνων και FDP για απαγόρευση των «Γκρίζων Λύκων» απορρίφθηκε πρόσφατα. Κύκλοι των οργανισμών Ασφαλείας θεωρούν ότι τα νομικά εμπόδια για την απαγόρευση ενός συλλόγου είναι υπερβολικά υψηλά.<br /><br />Ωστόσο, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση εξακολουθεί να ανησυχεί για το βαθμό στον οποίο οι «Γκρίζοι Λύκοι» είναι σε θέση να ασκήσουν επιρροή. «Διαπιστώθηκαν αναρτήσεις στο Διαδίκτυο που αφήνουν να εννοηθεί ότι ένστολοι αστυνομικοί έκαναν τον “χαιρετισμό του λύκου”». Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχει καταστεί δυνατό να επιβεβαιωθεί ότι επρόκειτο πραγματικά για αστυνομικούς.<br /><br />Ο αναπληρωτής επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του FDP Stephan Thomae χαιρέτισε την αυξανόμενη σαφήνεια των απαντήσεων της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. <br /><br />«Κατά το παρελθόν, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ήταν πολύ πιο προσεκτική και διπλωματική. Διαβάζοντας κανείς την απάντηση στην ερώτησή μας, αποκομίζει την εντύπωση ότι εξαντλείται σταδιακά η υπομονή της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης έναντι της Τουρκίας», δήλωσε ο Thomae στη WELT.<br /><br />Για πρώτη φορά η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση τοποθετεί σαφώς σε αυτό το πλαίσιο και το Ίδρυμα Πολιτικής, Οικονομικής και Κοινωνικής Έρευνας SETA, το οποίο από το 2017 διαθέτει γραφεία στο Βερολίνο. Το SETA χρησιμοποιείται για τη «δημοσιοποίηση των θέσεων της εν ενεργεία τουρκικής κυβέρνησης στα γερμανικά κάτω από την ετικέτα της Επιστήμης και της Έρευνας». <br /><br />Οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα είχαν δηλώσει τότε: «Η SETA θα πρέπει να γνωρίζει ότι φέρει την ευθύνη, σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση συνάδελφοι που αναφέρονται στην έκθεση».Αλλά και η επιτηρούμενη από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος Ισλαμική Κοινότητα Millî Görüş e.V. (IGMG) προσπαθεί επίσης να λειτουργήσει ως συνομιλητής σε θέματα Πολιτικής και Κοινωνίας. <br /><br />«Μέσω του κυριαρχούμενου από αυτήν Ισλαμικού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας IR εκπροσωπείται έμμεσα στη Γερμανική Ισλαμική Διάσκεψη», αναφέρει στην απάντησή της η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση. <br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έκθεση του Βερολίνου προειδοποιεί: Οι “Γκρίζοι Λύκοι” ασκούν επιρροή στην πολιτική της Γερμανίας

Με ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα ασχολείται η εφημερίδα Die Welt (κείμενο του Lennart Pfahler), και αφορά την Τουρκία και τους δολοφονικούς “Γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σύγκρουση των ''δύο ρεαλισμών'' κατά το έτος 2021

<br /><br /><br /><br /><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5ff87d012600004e567a3bec.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι είναι το πιο δύσκολο που θα χρειαστεί η Ελλάδα να κάνει εντός του 2021</span></h3><b>Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*</b>  <br />Μια Καλή Χρονιά για την ελληνική εξωτερική πολιτική θα είναι μια αποτελεσματική χρονιά. Η χώρα μας σύντομα θα χρειαστεί ξανά να διεκδικήσει τα ίδια της τα κεκτημένα μιας και στην περίφημη και πολύχρονη ελληνοτουρκική έριδα, πέραν από το 1821, μόνο στους Βαλκανικούς Πολέμους υπήρξε αναθεωρητική εις βάρος της Τουρκίας και κατάφερε σε δύο φάσεις, να γκρεμίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έκτοτε, η Τουρκία είναι αναθεωρητική σε βάρος της Ελλάδας. Στις διαπραγματεύσεις και στους διαλόγους που προηγούνται αυτών, επιλύονται διαφορές μέσα από συναλλαγές. Στις διαπραγματεύσεις δεν συζητούνται μονομερείς διεκδικήσεις. Παρόλα αυτά, η τουρκική ικανότητα να συζητάει όλα όσα επινοεί ως ζητήματα, μας έχει πείσει οτι οφείλουμε να έχουμε ενοχές εάν αρνηθούμε να συζητήσουμε. Η ανάγκη της χώρας μας να μοιάζει σε δυτικές χώρες, είναι επιλεκτική και σε κάθε περίπτωση, η κάθε επιλογή για μιμητισμό γίνεται σε λάθος τομέα και με λάθος τρόπο. Εδώ είναι η ″διαλλακτικότητα″ και έτσι ο στόχος της Ελλάδας, είναι κυρίως να μη γίνει η χώρα που θα δεχτεί το blame game της μη λύσης, παρά η αναζήτηση λύσεων που θα καταστήσουν σαφές στην Τουρκία ότι η Ελλάδα διαπραγματεύεται διαφορές και όχι διεκδικήσεις της εκάστοτε εθνικιστικής πολιτικής ελίτ της Τουρκίας. Εμείς, επινοήσαμε τους ″δύο ρεαλισμούς″. Ποιός θα επικρατήσει το 2021;<div><br />Οι κακές σκέψεις<br /><br />Οι κακές σκέψεις οδηγούν σε κακές πράξεις. Ο γράφων δεν πιστεύει οτι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ″προδότες″ και ελλιπώς ενδιαφερόμενοι για την πατρίδα τους. Έχουμε υποτιμήσει πάρα πολύ την έλλειψη Λογικής που δημιουργήθηκε σε αυτήν τη χώρα πολλούς αιώνες πριν. Αρκετοί άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν στις προθέσεις ή στην συλλήβδην βελτίωση όλων των πραγμάτων και πως η πλήρως ανάλυση της πραγματικότητας, είναι κουραστική και απαισιόδοξη. Ένας από τους καλύτερους καθηγητές που είχα ποτέ, μου είπε κάποτε στα πλαίσια του μαθήματος της Θεωρίας και Μεθοδολογίας των Διεθνών Σχέσεων (το μόνο μάθημα ίσως που διακρίνει τους επιστήμονες από τους ″μάντεις″) ότι ο ρεαλισμός είναι Κοσμοθεωρία και όλα τα υπόλοιπα χρήσιμες ″μόδες″ που τον επιβεβαιώνουν με διαφορετικό τρόπο. Ενικός αριθμός. Ένας ρεαλισμός. Στην Ελλάδα, υποτίθεται αναπτύχθηκαν δύο.<br /><br />Σύμφωνα με αυτήν την προκλητική για το νου (και για πολλά ακόμη πράγματα) θεωρία, τα εθνικά θέματα στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται με έναν ρεαλισμό ο οποίος είναι αυτός που βασίλεψε στην Ελλάδα από το 1996 και μετά και μας οδήγησε στο να αποδεχθούμε οτι έχουμε εδαφικές διαφορές με την Τουρκία ώστε να την βλέπουμε να κάνει απόπειρες εισβολής σε Έβρο και Αιγαίο, και ο άλλος ρεαλισμός, είναι αυτός που έχει ασπαστεί η πλευρά όλων όσων διαφωνούν με τους παραπάνω. Ο Φρειδερίκος Νίτσε κάποτε έγραψε πως ″Ποτέ η αλήθεια δεν κρεμάστηκε από το χέρι ενός αδιαλλάκτου″. Στην πραγματικότητα, αν κάποιος διαβάσει προσεκτικά τα παραδείγματα της ιστορίας, κανείς από τους δύο δεν είναι ″ρεαλισμός″. Το εκκρεμές της χώρας μας κάνει συνεχώς την ίδια και επικίνδυνη ταλάντωση. Από το πώς θα βαφτίσουμε ″διαλλακτικότητα και ψυχραιμία″ την τακτική του κατευνασμού και έτσι να έχουμε έναν ρεαλισμό ο οποίος είναι αυτός της παραίτησης, μέχρι το να κάνουμε σχεδιασμούς για μια νέα εκστρατεία στα βάθη της Ανατολίας. Κι όμως, η πρακτική και των δύο ρεαλισμών οδήγησε στην ήττα δύο διαφορετικές χώρες. Τη Μεγάλη Βρετανία στην αρχή του Β‘.Π.Π και τη Γερμανία στο τέλος του Β’Π.Π. Ο πόλεμος σημαίνει αποτυχία του σχεδιασμού. Όχι επιτυχία.<div><br />Ο αυθεντικός ρεαλισμός και η ελληνική πρόκληση<br /><br />Ο ένας και μοναδικός ρεαλισμός είναι ουσιαστικά αυτό που έχει περιγράψει ο George Friedman στο ″100 χρόνια μετά″. ″Προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο, ελπίζοντας για το καλύτερο″. Η ουσία της κακοποιημένης αποτροπής, είναι αυτή. Μια χώρα οφείλει να κοιτά τους κινδύνους που έχει να αντιμετωπίσει. Μελετά επίσης τις ευκαιρίες που τους δίνει η θέση στην οποία βρίσκεται, το πώς μπορεί να σταθεί στον κόσμο. Τίποτε από αυτά δεν έγινε στην Ελλάδα της ″σύγκρουσης των ρεαλισμών″. Ακόμη και σήμερα, συγκρούονται δύο κατά φαντασίαν σχολές σκέψης, οι οποίες δεν προσέφεραν στην Ελλάδα αναχαίτιση κινδύνων, σταθερότητα και ευημερία. Κάθε παράδειγμα που στεκόταν στον έναν και αυθεντικό ρεαλισμό, αυτοαναιρούνταν κατά την απόπειρα εφαρμογής του γιατί στο τέλος, προσπαθούσε να εφαρμοστεί με μιμητισμό. Ανάμεσα από την παρθενογέννηση και το ″δε χρειάζεται να ξανακάνουμε εφεύρεση τον τροχό″, μπορούμε να προσαρμόζουμε τους τροχούς που θα ταιριάζουν στο δικό μας όχημα.<br /><br />Βάσει όλων των παραπάνω, το πιο δύσκολο που θα χρειαστεί η Ελλάδα να κάνει εντός του 2021 δεν είναι μια απλή απόκρουση της τουρκικής επιθετικότητας. Αυτό αν και είναι αβέβαιο, δεν είναι το πιο δύσκολο που καλείται να αντιμετωπίσει. Το δυσκολότερο είναι να εναγκαλιστεί με τον αυθεντικό ρεαλισμό ο οποίος δε θα κακοποιεί a la carte τον Θουκυδίδη τον οποίον στην κλίνη του Προκρούστη, παίρνει τα μέτρα εκείνου που τον επικαλείται. Ο ρεαλισμός δεν είναι τίποτε παραπάνω από την φωτογραφική μηχανή η οποία απεικονίζει αυτό που βλέπει ο φακός εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που εξελίσσεται. Πολλές φωτογραφίες μπορούμε να δούμε, άπειρες. Όμως πάντα ο αριθμός των χρωμάτων παραμένει σταθερός. Με άλλα λόγια, η Τουρκία σταθερά θα επιθυμεί να επιβουλεύεται την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας, ακόμη και αν η Ελλάδα ταπεινωνόταν δίνοντας γην και ύδωρ. Αν εναγκαλιστούμε με τον αυθεντικό ρεαλισμό, θα κατανοήσουμε ότι τα προβλήματα έχουν διαφορετικούς βαθμούς επιλυσιμότητας. Υπάρχει επιλυσιμότητα για κάποια προβλήματα και μη επιλυσιμότητα για κάποια άλλα. Οι θιασώτες των ″δύο ρεαλισμών″ που έχουν σχέσεις με την Εσπερία, γνωρίζουν πως όταν κάτι δεν έχει λύση, δεν είναι πρόβλημα. Είναι κατάσταση. Ο διαχωρισμός του πού μπορούμε να παρέμβουμε και που δεν μπορούμε, δεν αποτελεί μόνο τον πυρήνα του αυθεντικού ρεαλισμού. Συνιστά την ωριμότητα την ίδια. Δεν μπορεί κανείς να είναι πάνω από την ίδια την πραγματικότητα η οποία είναι ″σχετική″ μόνο για όσους δεν επιθυμούν να αποδεχτούν.<br /><br />Τέλος, ο αυθεντικός ρεαλισμός απαντά σε απλά ερωτήματα τα οποία έχουν να κάνουν με το ″πώς, πού, γιατί, ποιός και πότε″. Υπάρχουν χρονικές περίοδοι που βολεύουν μια χώρα να λύσει ένα πρόβλημα γιατί πολύ απλά, η ισχύς της ευνοεί μια Α περίοδο. Από την άλλη, υπάρχουν χρονικές περίοδοι που δεν είναι ευνοϊκές για να λυθούν σημαντικά ζητήματα, λόγω έλλειψης ισχύος ή λόγω καλής μελέτης του μέλλοντος το οποίο δείχνει οτι θα έλθουν καλύτερες ευκαιρίες. Τα ελληνοτουρκικά συνιστούν μια κατάσταση και αν μετατρέψουμε τις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε ″πρόβλημα″ τότε θα έχουμε λύση. Λύση επί της βάσης των τουρκικών διεκδικήσεων. Επίλυση μάλιστα που θα γίνει η σανίδα σωτηρίας μιας κυβέρνησης στην Τουρκία η οποία έχει υιοθετήσει μια πολιτική που μας φέρνει στο νου εποχές από τις οποίες ο κόσμος δε θέλει να ξαναζήσει. Ο Ερντογάν, θέλει ένα έπαθλο για να πάει σε πρόωρες εκλογές καθώς η Τουρκία μέρα με τη μέρα αιμορραγεί. Η χώρα μας δεν απειλεί να καταστρέψει την Τουρκία, δε θα ήταν καν προς το συμφέρον της κάτι τέτοιο. Αλλά δε θα τη σώσει κιόλας. Η Ελλάδα δε θέλει και δεν πρέπει να θέλει πόλεμο. Η Τουρκία δε θα τολμήσει να κάνει πόλεμο. Γιατί λοιπόν να δώσουμε στην Τουρκία κάτι σε διαπραγματεύσεις που δεν μπορεί να το διεκδικήσει με τη βία; Έτσι μιλά ο ένας και αυθεντικός ρεαλισμός.<div><br /></div><div><b><i>*Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Ν. Α. Ευρώπης στο ΙΔΙΣ - Research Fellow in HALC (Hellenic American Leadership Council)</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div>

Η σύγκρουση των ''δύο ρεαλισμών'' κατά το έτος 2021

Τι είναι το πιο δύσκολο που θα χρειαστεί η Ελλάδα να κάνει εντός του 2021 Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*    Μια Καλή Χρονιά για την ελληνική εξωτερικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογανο-Τραμπισμός βασιλεύει στην Τουρκία ,αλλά μέχρι πότε;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/12/trump_erdogan_Screenshot-2018-12-01-at-20.56.13.png"><img height="499" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/12/trump_erdogan_Screenshot-2018-12-01-at-20.56.13-696x543.png" width="640" /></a><br /><br />Του <b>Μιχάλη Ψύλου</b><br />Μπορεί η ατμόσφαιρα στο Καπιτώλιο να καθάρισε από τα δακρυγόνα μετά την εισβολή του ακροδεξιού όχλου και ο Τζο Μπάιντεν να επιβεβαιώθηκε ως ο 46ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά δεν υπήρχε άλλη χώρα σε όλον τον κόσμο που να «πλημμύρισε» από τόση κακόβουλη χαρά ,όσο η Τουρκία, για την τρομοκρατική επίθεση των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ. «Η Αμερική καίγεται» ήταν το κορυφαίο trending hashtag στην Τουρκία μετά την εισβολή στο Καπιτώλιο από τους υποστηρικτές του απερχόμενου Προέδρου – μια έκφραση που δεν αντανακλούσε φυσικά την ανησυχία για τα δραματικά γεγονότα, αλλά …χαρά για το χάος.<div><br />«Εβραϊκή συνωμοσία » κατά του Τραμπ ανακαλύπτει ο Γιουσούφ Καπλάν, αρθρογράφος της Yeni Safak και ένθερμος οπαδός του προέδρου Ερντογάν. «Όλα αυτά γίνονται γιατί ο Τραμπ προσπάθησε να απελευθερώσει την Αμερική από την κατοχή και τον ζυγό της εβραϊκής δύναμης. Παρ` ότι έκανε μεγάλες παραχωρήσεις στους Εβραίους ,αυτοί τις πήραν, τις έβαλαν στις τσέπες τους και δεν δίστασαν να βάλουν το όπλο στον κρόταφο του Τραμπ! Δεκάρα δεν έδωσαν γι` αυτόν» υποστηρίζει ο Τούρκος αρθρογράφος χωρίς να φοβάται ότι γίνεται περίγελως!</div><div><br />Ακόμη πιο θρασύς ο σχολιαστής της Turkiye , Σουλεϊμάν Οζιρλίκ, εξανίσταται γιατί -όπως λέει- «όλοι στην Αμερική κατηγορούν τον Ντόναλντ Τραμπ για τα γεγονότα και υποστηρίζουν ότι πρέπει να καθαιρεθεί ως ηθικός αυτουργός γι` αυτό που συνέβη, επειδή προκάλεσε το θάνατο τεσσάρων ανθρώπων…Ενώ δεν λένε τίποτα για τον Σελαχατίν Ντεμιρτάς που σκότωσε 53 άτομα», αναφερόμενος ξεδιάντροπα στον φυλακισμένο χωρίς δίκη εδώ και τέσσερα χρόνια πρώην πρόεδρο του φιλο-Κουρδικού κόμματος HDP.<br /><br />Η Τουρκική πολιτική και δημοσιογραφική ελίτ δεν κρύβει άλλωστε τον παραλληλισμό ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον πρόεδρο Ερντογάν. Δεν είναι απλά η στενή φιλία και ο αλληλοθαυμασμός που συνέδεε τους δύο άνδρες, με αποτέλεσμα ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ να προστατεύει τον Ερντογάν από μια σειρά κυρώσεων στη διάρκεια της θητείας του. Είναι κυρίως η κοινή πολιτική και αυταρχική συμπεριφορά των δύο ανδρών που τους ένωνε. Η απέχθεια στη δημοκρατία, η καταστολή κάθε αντιπολιτευτικής φωνής, η υποταγή των θεσμών στα ιδιοτελή συμφέροντάς τους, ήταν η κοινή κόκκινη γραμμή που διέτρεχε την διακυβέρνηση Τραμπ και Ερντογάν. Για αυτό και ο Τραμπισμός θα συνεχίσει να βασιλεύει στην Τουρκία όσο καιρό παραμένει πρόεδρος ο Ερντογάν. «Ίσως το Twitter να αναστείλει τον λογαριασμό του Ερντογάν, όπως έκανε και με τον Τραμπ» γράφει μάλιστα ,ειρωνικά, η φιλο-κυβερνητική Sabah.<br />Δεν αποκλείεται άλλωστε οι οπαδοί του Ερντογάν να ετοιμάζονται να μιμηθούν τον ακροδεξιό όχλο του Τραμπ, όταν έλθει η ώρα και ο Τούρκος Πρόεδρος χάσει τις εκλογές και υποχρεωθεί να παραδώσει την εξουσία!<br /><br />Κατάσταση πολιορκίας στην Πόλη<br /><br />Δεν είναι τυχαίο που το αγγλόφωνο τουρκικό τηλεοπτικό δορυφορικό δίκτυο TRT World, που σπάνια δίνει φωνή στην αντιπολίτευση της Τουρκίας, υπερηφανεύτηκε ότι πήρε συνέντευξη του Ενρίκε Τάριο, του Αμερικανού νέοφασίστα ηγέτη της ακροδεξιάς οργάνωσης Proud Boys! Ο Ενρίκε Τάριο συνελήφθη μεν τρεις ημέρες πριν την εισβολή στο Καπιτώλιο αλλά αφέθηκε αμέσως ελεύθερος για να την …οργανώσει .Ο 36χρονος Τάριο κατηγορείται για σειρά βίαιων και ρατσιστικών επιθέσεων εναντίον Αφροαμερικανών. Ναι , απ` αυτόν τον νεοφασίστα που σπέρνει το ρατσιστικό μίσος στην Αμερική ,επαίρεται ότι πήρε συνέντευξη το τουρκικό TRT …«Για την τουρκική κυβέρνηση, όπως και άλλα αυταρχικά καθεστώτα, ήταν μια ευπρόσδεκτη ευκαιρία αυτό που συνέβη στο Καπιτώλιο» λέει ο αναλυτής Νίκολας Ντάνφορθ στην ιστοσελίδα Al-Monitor.<br /><br />Τι διαφορά έχει άλλωστε η αντιμετώπιση των διαδηλωτών στην Τουρκία του Ερντογάν, από την Αμερική του Τραμπ; Τόλμησαν οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου να διαδηλώσουν κατά του διορισμού με Προεδρικό διάταγμα του 50χρονου Μελίχ Μπουλού -στενού φίλου του Ερντογάν-ως πρύτανη; Η τουρκική αστυνομία συνέλαβε περισσότερους από 30 φοιτητές ,πραγματοποιώντας επιδρομές στα σπίτια τους ,σε 13 συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Η γερμανική εφημερίδα Tagesspiegel περιγράφει τις εικόνες σε αντάποκρισή της από την Κωνσταντινούπολη: «Η τουρκική αστυνομία πολιόρκησε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας. Εκατοντάδες πάνοπλοι αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων απέκλεισαν την κύρια είσοδο του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη το πρωί της Τετάρτης . Οι αντλίες νερού ήταν έτοιμες, οι αστυνομικοί με τα τουφέκια τους έτοιμα, πήραν θέσεις. Ένα ελικόπτερο πετούσε πάνω από την πανεπιστημιούπολη, ενώ στους γύρω δρόμους είχαν τοποθετηθεί από την αστυνομία εμπόδια για να αποτραπεί η συγκέντρωση των διαδηλωτών μπροστά από την πύλη». Ο εχθρός λαός…<br /><br />Οι φοιτητές διαμαρτύρονται γιατί ο εκλεκτός Πρύτανης του Ερντογάν δεν έχει σχέση με το Πανεπιστήμιο και το 2015 είχε προσπαθήσει χωρίς επιτυχία να εκλεγεί ως …εκπρόσωπος του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Εκτός από την πίστη του στον Ερντογάν, ο νέος Πρύτανης δεν έχει καν αναγνωρισμένα προσόντα για τη διεύθυνση ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Τουρκίας. Οι επικριτές τον κατηγορούν μάλιστα ότι έχει αντιγράψει τη διδακτορική του διατριβή! Το πανεπιστήμιο του Βοσπόρου είναι ένα κέντρο φιλελεύθερης σκέψης από το οποίο έχουν αποφοιτήσει σχεδόν όλα τα μέλη της φιλο-δυτικής ελίτ της Τουρκίας.Όμως πολλοί φοβούνται τώρα ότι ο υποστηρικτής του Ερντογάν , πρύτανης, θα επιχειρήσει να τερματίσει αυτήν την παράδοση.<br /><br />Σε ένδειξη διαμαρτυρίας πάντως ,υπήρξαν παραιτήσεις πανεπιστημιακών ,όπως ο καθηγητής Κοινωνιολογίας Ζαφέρ Γενάλ ο οποίος με ανακοίνωση στον λογαριασμό του στο Linkedin,κατήγγειλε ότι «δεν ήταν δυνατόν να βλέπει ένα πανεπιστήμιο με αλυσίδες στην πύλη και την αστυνομία να εισβάλει στην πανεπιστημιούπολη»<br />Ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η ανακοίνωση των διδασκόντων του περίφημου πανεπιστημίου της Οξφόρδης που εξέφρασαν την υποστήριξή τους στους συναδέλφους τους και τους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου «που αγωνίζονται να στηρίξουν την ακαδημαϊκή ελευθερία και τη δημοκρατία στο πανεπιστήμιο…Καταδικάζουμε την αστυνομική βία και τις συλλήψεις εναντίον των φοιτητών και καλούμε τις τουρκικές αρχές να σεβαστούν την ακαδημαϊκή ελευθερία και αυτονομία των θεσμών» αναφέρεται στην ανακοίνωση. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ανακοίνωση συμπαράστασης από κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο…<br /><br />Ο Ερντογάν φοβάται λαϊκή εξέγερση<br /><br />Ο αυταρχισμός που επιδεικνύει ο Ερντογαν απέναντι στους φοιτητές δεν είναι τυχαίος. «Ο Τούρκος πρόεδρος φοβάται μια λαϊκή εξέγερση ,όπως οι διαδηλώσεις για το πάρκο Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη, το 2013» γράφει η Tagesspiegel.<br />Τα «παπαγαλάκια» του Ερντογάν στον Τύπο «ανακάλυψαν» στην αντίδραση των Πανεπιστημιακών και των φοιτητών του Βοσπόρου «αντικυβερνητική και τρομοκρατική δράση» με στόχο τον Τούρκο Πρόεδρο. Ο ακροδεξιός κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί ,αξίωσε την παραδειγματική τιμωρία των διαδηλωτών.<br />Την ίδια ώρα, χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που έχασαν τη δουλειά τους με κυβερνητικά διατάγματα γιατί δήθεν μετείχαν στο πραξικόπημα του 2016, αρχίζουν να βγαίνουν στους δρόμους. Πριν λίγες ημέρες πραγματοποίησαν συγκέντρωση μπροστά από τα γραφεία της Αντιπροσωπείας του ΟΗΕ στην Κωνσταντινούπολης για να διαμαρτυρηθούν για την άδικη μεταχείριση τους από την τουρκική κυβέρνηση. Ο βουλευτής του HDP Ομέρ Φαρούκ Γκεργκερλίογλου από το Κοτσάελι δήλωσε ότι ενάμισι εκατομμύριο πολίτες έχουν υποστεί καταστροφή από την πολιτική αυτή της κυβέρνησης Ερντογάν. «Δεν έχουμε μείνει μόνο άνεργοι, αλλά μας έχουν αφαιρεθεί και όλα μας τα δικαιώματα», δήλωσε η Εμινέ Γιουζγκέζ, απολυμένη δημόσια υπάλληλος.<br /><br />«Τεράστιο ναζιστικό στρατόπεδο»<br /><br />«Για εμάς, η Τουρκία μετατρέπεται σε ένα τεράστιο ναζιστικό στρατόπεδο και είμαστε οι φυλακισμένοι της »,λέει η Εμινέ Γιουζγκέζ. Στο δελτίο Τύπου που αναγνώστηκε στη συγκέντρωση τονίζεται ότι 3.932 δικαστές και εισαγγελείς έχουν απολυθεί με προεδρικά διατάγματα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016.Την ίδια ώρα το καθεστώς διπλασίασε από τότε τους δικαστές και τους εισαγγελείς στη χώρα, διορίζοντας πάνω από 10.000 φίλα προσκείμενους στο καθεστώς. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από το τουρκικό υπουργείο Δικαιοσύνης, τα τελευταία έξι χρόνια ένας αριθμός ρεκόρ ατόμων διώχθηκαν για προσβολή του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με πολλούς από τους κατηγορούμενους να είναι ανήλικοι. Η ιστοσελίδα “Arab News” γράφει ότι συνολικά, πραγματοποιήθηκαν 128.872 δικαστικές έρευνες για προσβολή του Τούρκου προέδρου ,εκ των οποίων 27.717 υποθέσεις εκκρεμούν σε ποινικά δικαστήρια και 9.556 πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή. Το ίδιο διάστημα, ασκήθηκε δίωξη σε 903 ανήλικους – μεταξύ 12 και 17 ετών! Οι 264 ήταν μάλιστα παιδιά μεταξύ 12 και 14 ετών!.<br /><br />Οι ποινές για την προσβολή του Προέδρου κυμαίνονται από ένα έως τέσσερα χρόνια φυλάκισης.<br /><br />«Το 2021,θα είναι έτος όλων των κινδύνων για τον Ερντογάν» γράφει η γαλλική Le Monde. «Η οικονομική ύφεση και η υγειονομική κρίση έχουν υπονομεύσει τη δημοτικότητα του Τούρκου προέδρου στη χώρα του, και παρά τις επιτυχίες του στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο Ερντογάν βρίσκεται σε αδιέξοδο. Στο εσωτερικό αντιμετωπίζει πολιτική παρακμή και στη διεθνή σκηνή εμφανίζεται απομονωμένος» γράφει η γαλλική εφημερίδα. Θα μπορέσει ο Ερντογάν να ανακτήσει την επαφή με το απογοητευμένο εκλογικό σώμα; Μπορεί να ανακτήσει την χαμένη εμπιστοσύνη των παραδοσιακών συμμάχων του; Με τον νέο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζο Μπάιντεν δεν θα είναι πολύ εύκολο, παρά τα «δίχτυα» που έχει ρίξει ήδη ο Ερντογάν στην Ουάσιγκτον. Μόνο στο Βεερολίνο και την Ανγκελα Μέρκελ ελπίζει πλέον ο Τούρκος πρόεδρος ,αλλά η Γερμανίδα καγκελάριος πνέει πολιτικά τα λοίσθια ,αφού δεν θα μετάσχει στις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Μήπως είναι λοιπόν ώρα και η Αθήνα να ασκήσει πολύ πιο πιεστική πολιτική στον Σουλτάνο, αντί να σύρεται σε εφ` όλης της ύλης και αγνώστου περιεχομένου διερευνητικές διαπραγματεύσεις ;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογανο-Τραμπισμός βασιλεύει στην Τουρκία ,αλλά μέχρι πότε;

Του Μιχάλη Ψύλου Μπορεί η ατμόσφαιρα στο Καπιτώλιο να καθάρισε από τα δακρυγόνα μετά την εισβολή του ακροδεξιού όχλου και ο Τζο Μπάιντεν να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση καθιστά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο είδος προς εξαφάνιση

<center><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notams_adam.png"><img height="500" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notams_adam.png" width="600" /></a></center><br />Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br />Εν αναμονή της πολυπόθητης «πρόσκλησης» της Τουρκίας για την επανάληψη των ελληνοτουρκικών συναντήσεων, (διερευνητικές κατά την Ελλάδα – εφ όλης της ύλης διαπραγματεύσεις για την Τουρκία), η κυβέρνηση Μητσοτάκη προπαγανδίζει ότι η Ελλάδα «μεγαλώνει», στα δυτικά με την επέκταση στα 12νμ χωρικών υδάτων. Αποκρύπτει όμως ότι με δικές της επιλογές και αποφάσεις, την ίδια στιγμή, «κονταίνει» η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.<br /><br />Τούτο προκύπτει σαφώς από τις ελληνικές μη-αντιδράσεις στις κατ’ εξακολούθηση, μεθοδικές κινήσεις της Άγκυρας, με εμφανή στόχο να εξαφανίσει την ελληνική κυριαρχία από το Αιγαίο, ακόμα και την παραμονή της έναρξης των διμερών συνομιλιών.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br /><br />Όπως κάνει στην αρχή κάθε έτους, εδώ και μια ολόκληρη δεκαετία, η Άγκυρα ζήτησε στις 23 Δεκεμβρίου 2020 από την Αθήνα να εκδώσει τρεις διεθνείς αγγελίες (ΝΟΤΑΜ) για εκτέλεση τουρκικών αεροναυτικών ασκήσεων με πυρά στο FIR Αθηνών, από τις 4 Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021, δηλαδή για έναν ολόκληρο χρόνο.<br /><br /> Η Αθήνα δεν εξέδωσε ΝΟΤΑΜ, με αποτέλεσμα η Τουρκία να εκδώσει παράνομα για το FIR Αθηνών τις ΝΟΤΑΜ Α 6762/30 Δεκεμβρίου 2020, Α 6763/3 Ιανουαρίου 2021 και Α 6774/ 30 Δεκεμβρίου 2020 για τις τρεις περιοχές, που φαίνονται με κόκκινο χρώμα στο χάρτη.<br /><br />Δι’ αυτού του τρόπου η Τουρκία κατακερματίζει την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και διασύρει διεθνώς την Ελλάδα για την απραξία της .<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notam20.png"><img height="521" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notam20.png" width="640" /></a><br /><br />Αναλυτικότερα:<br />Η περιοχή Νο 1 καταλαμβάνει περιοχές της ελληνικής κυριαρχίας εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων των 6νμ στη Λήμνο και Σαμοθράκη και του εθνικού εναερίου χώρου. Στην πράξη , δηλαδή, επιχειρησιακά γίνεται τουρκική κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας για έναν χρόνο με στρατιωτικά μέσα και μάλιστα με πυρά.<br /><br />Επιπλέον η περιοχή Νο1 επικαλύπτει την τερματική περιοχή ελιγμών (ΤΜΑ) στο αεροδρόμιο της Λήμνου, δημιουργώντας θέμα ασφαλείας σε επιβάτες αεροσκαφών και αποκόπτοντας κάθε πρόσβαση της Λήμνου με την ηπειρωτική Ελλάδα.<br /><br />Η Άγκυρα, με αυτήν την στρατιωτική ενέργεια ,παραβιάζει το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας, ( ΟΗΕ,ΙCΑΟ ΙΜΟ, Συνθήκη Λωζάννης αρ 12, Σύμβαση Θάλασσας κλπ.), και παράλληλα θέτει στα άχρηστα όλα τα ελληνικά συμφέροντα και δικαιώματα, που εξαρτώνται από την κατακερματισμένη ελληνική κυριαρχία, ( ΑΟΖ, Ζώνη Αλιείας, περιοχή SAR, FIR Αθηνών κλπ.)<br /><br />Φυσικά, έχει καταταχθεί πλέον στην κατηγορία του ανέκδοτου , η πεισματική άρνηση της Αθήνας να κάνει τη μια και μοναδική αξιόπιστη και αποτελεσματική ενέργεια για την προάσπιση της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών συμφερόντων. Αυτή είναι η επίσημη καταγγελία της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στον ΙCΑΟ. Να στείλει δηλαδή την Τουρκία στον εισαγγελέα- όπως θα έκανε κάθε Έλληνας πολίτης αν κάποιος για έναν χρόνο καταλάμβανε ένα δωμάτιο της ιδιόκτητης κατοικίας του.<br /><br />Αντί της καταγγελίας της Τουρκίας, η Αθήνα εξέδωσε στις 30 Δεκεμβρίου 2020 την αναποτελεσματική αγγελία Α 3822/2020 με την οποία χαρακτηρίζει την τουρκική Α 6762/2020 άκυρη, για να λάβει τη διεθνή τουρκική απάντηση με τη ΝΟΤΑΜ Α 6785/2020, με την οποία δηλώνει διεθνώς ότι η άσκηση θα γίνει κανονικά και δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τις όποιες μελλοντικές ελληνικές «ασυναρτησίες».. <br /><br />Ωστόσο η ελληνική απαντητική ΝΟΤΑΜ Α 3822/2020, ( την οποία παραθέτει το Μ), αν και είναι πολιτικά και επιχειρησιακά αναποτελεσματική, εν τούτοις δηλώνει διεθνώς την τουρκική παρανομία σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Η τουρκική παρανομία, που γίνεται πράξη σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, συμβαίνει τις παραμονές έναρξης των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων . Επομένως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μπροστά της δύο επιλογές για την προάσπιση των ελληνικής κυριαρχίας : <br /><br />*να απαιτήσει από την Τουρκία να σταματήσει την κατάληψη ελληνικής κυριαρχίας, αν θέλει να ξεκινήσουν οι διμερείς επαφές. <br /><br />*Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να καταγγείλει την Τουρκία στο Συμβούλιο Ασφαλείας και τον ΙCΑΟ. <br /><br />Διαφορετικά , τις παραμονές του ελληνο/τουρκικού διαλόγου, η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την κατάληψη εθνικής κυριαρχίας από την Τουρκία..<br />Το ίδιο ακριβώς σκηνικό εμφανίζεται και στην περιοχή Νο3 της τουρκικής άσκησης. Η Άγκυρα εξέδωσε την αγγελία Α 6774 στις 30 Δεκεμβρίου 2020 για την περιοχή Νο3 για άσκηση με πυρά ολόκληρο το 2021. Η περιοχή αυτή καλύπτει μέρος της διεθνούς θάλασσας και καταλαμβάνει σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση ελληνική κυριαρχία στους Μελαμπιούς και τα Χταπόδια, ενώ τα τουρκικά αεροσκάφη για να φτάσουν στην περιοχή αυτή παραβιάζουν την ελληνική κυριαρχία, διότι δεν υπάρχει πρόσβαση μέσω διεθνούς εναερίου χώρου, (δηλαδή η διεθνής θάλασσα στα Χταπόδια – Μελαμπιούς είναι μια περίκλειστη περιοχή ελληνικής κυριαρχίας). <br /><br />Και σ αυτή την περίπτωση της Νο 3 περιοχής η ελληνική κυβέρνηση αρκέστηκε σε μια ομοίως αναποτελεσματική απαντητική ΝΟΤΑΜ Α3821 με τη οποία χαρακτηρίζει άκυρη την τουρκική άσκηση, για να λάβει τη κλασσική τουρκική απάντηση ότι η τουρκική άσκηση θα γίνει κανονικά.<br /><br />Έτσι η κυβέρνηση απαντά με ΝΟΤΑΜ και ο Ερντογάν κάνει για πολλοστή φορά κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας με στρατιωτικά μέσα.<br />Η περιοχή Νο2 της τουρκικής άσκησης χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, καθώς καταλαμβάνει ελληνική κυριαρχία στον Αγ Ευστράτιο και Αντίψαρα<br /><br />Δηλαδή στη μέση του Αιγαίου.<br /><br />Για την Νο 2 περιοχή η Άγκυρα εξέδωσε τη ΝΟΤΑΜ Α6763 στις 3 Ιανουαρίου 2021 για άσκηση με πυρά από τις 4 Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021.<br /><br />Ωστόσο η ελληνική κυβέρνηση, μέχρι και σήμερα, αποδέχεται την τουρκική κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας στη μέση του Αιγαίου, καθόσον δεν έχει αντιδράσει και δεν έχει ακυρώσει την τουρκική ΝΟΤΑΜ Α 6763.<br /><br />Ενδεχομένως για να πάει σε διαπραγματεύσεις με τετελεσμένο τον κατακερματισμό της ελληνικής κυριαρχίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κυβέρνηση καθιστά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο είδος προς εξαφάνιση

Της Κύρας Αδάμ Εν αναμονή της πολυπόθητης «πρόσκλησης» της Τουρκίας για την επανάληψη των ελληνοτουρκικών συναντήσεων, (διερευνητικές κατά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ράμα στην Αθήνα – Η ΑΟΖ Ελλάδας-Αλβανίας στη Χάγη

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/rama_mitsotakis.jpg"><img height="337" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/rama_mitsotakis-696x367.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Η συνάντηση του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα με τον ομόλογό του Κυριάκο Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της ιδιωτικής του επίσκεψης στην Αθήνα, επικεντρώθηκε σε διμερή θέματα και στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού. Η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τη διαφορά της οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων Ελλάδας-Αλβανίας, θεωρείται μια σημαντική εξέλιξη για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι ο Ράμα προσγειώθηκε στην Αθήνα, μια ημέρα μετά την επίσημη επίσκεψη στην Άγκυρα, όπου είχε συνομιλίες με τον Ταγίπ Ερντογάν. Ο Αλβανός πρωθυπουργός επιδίδεται σε διπλωματικές κινήσεις με στόχο να διατηρήσει όσο το δυνατόν μια ισορροπημένη σχέση μεταξύ της Τουρκίας και της ΕΕ, για αυτό εκτιμάται ότι αποφάσισε να επισκεφθεί την Αθήνα ως ιδιώτης. Μητσοτάκης και Ράμα, κατά τη διάρκεια του γεύματος που είχαν στην οικία του πρώτου, εξέφρασαν ικανοποίηση για τη σταθερή βελτίωση των διμερών σχέσεων.<br /><br /><br />Παράλληλα, στο γεύμα έγινε σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, και μια συνολική αποτίμηση των σχέσεων Ελλάδας και Αλβανίας. Οι δυο ηγέτες συζήτησαν ακόμη για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και για την ευρωπαϊκή προοπτική των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, καθώς και για την πανδημία του κορονοϊού και τους τρόπους αντιμετώπισής της.<br /><br />Στο γεύμα παρακάθησε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας καθώς και η διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, πρέσβης Ελένη Σουρανή. Ο Ράμα πριν συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είχε συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια, οι οποίες επικεντρώθηκαν σύμφωνα με tweet του υπουργείου Εξωτερικών σε διμερή θέματα, στην ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας και σε περιφερειακές εξελίξεις.<br /><br />Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις έχουν βελτιωθεί και ο Ράμα έχει δηλώσει ότι είναι «είναι δικαίωμα της Ελλάδας και βασίζεται στη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ξεκάθαρα αναφέρει ότι κάθε χώρα μπορεί να επεκτείνει τα θαλάσσια σύνορά της, όπου είναι αυτό εφικτό. Προφανώς με την Αλβανία, δεν ισχύει κάτι τέτοιο και για αυτό χρειαζόμαστε τη συμφωνία. Είναι απολύτως νόμιμο για την ελληνική πλευρά να το πει αυτό».<br /><br />Θετική η στάση του Ράμα <br /><br />Επιπλέον, ο Αλβανός πρωθυπουργός έχει εκφραστεί θετικά για την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να επεκτείνει τα ελληνικα χωρικά ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο Πέλαγος, δηλώνοντας «είναι δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και αυτό δεν έχει σχέση με την διαφορά που έχουν Αθήνα-Τίρανα». Επισημαίνεται, ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να εισαχθεί στην Ολομέλεια την Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2021.<br /><br />Το θέμα του καθορισμού των θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο κρατών χρονολογείται από το 1992, όταν τα Τίρανα πρότειναν στην Αθήνα την έναρξη διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Το 2004, επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, η ελληνική πλευρά επανέφερε το θέμα των διαπραγματεύσεων.<br /><br />To 2008 οι τότε πρωθυπουργοί Σαλί Μπερίσα και Κώστας Καραμανλής υπέγραψαν συμφωνία για ΑΟΖ Ελλάδας- Αλβανίας. Όμως, ο Ράμα από τη θέση της αντιπολίτευσης κατέθεσε για ακύρωση στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο τη συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για ΑΟΖ. Η Τουρκία δωροδόκησε μέλη του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η συμφωνία για την ΑΟΖ.<br /><br />Εσωτερικές ισορροπίες <br /><br />Η συμφωνία Ελλάδας- Αλβανίας για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και η ελληνική απόφαση για επέκταση των ναυτικών μιλίων στο Ιόνιο, έχουν ανησυχήσει τον Ερντογάν, καθώς διαπιστώνει ότι η Ελλάδα ενδυναμώνει τη θέσης αναφορικά με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της. Ο Ερντογάν το αντιλαμβάνεται στο πλαίσιο μιας αποδυνάμωσης των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο. Κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Ράμα στην Άγκυρα, αναφέρεται ότι του άσκησε πιέσεις για να ακυρώσει τη συμφωνία Ελλάδας- Αλβανίας για τη Χάγη.<br /><br />Ο Αλβανός πρωθυπουργός εκτός από την ισορροπία που επιδιώκει μεταξύ Τουρκίας-ΕΕ και συνεπώς με την Ελλάδα που αποτελεί κράτος-μέλος της, προσπαθεί να κρατήσει ίσες αποστάσεις και στο εσωτερικό του, ενόψει των εκλογών του Απριλίου 2021. Η συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αλβανού προέδρου Ιλίρ Μέτα, ο οποίος κατηγόρησε το Ράμα για απεμπόληση εδαφικής κυριαρχίας και για μυστικές συνομιλίες με την ελληνική πλευρά.<br /><br />Ωστόσο, ο Ράμα θα πρέπει να ορίσει διαπραγματευτική ομάδα για τη Χάγη, η οποία θα πρέπει να εγκριθεί από το Μέτα, οποίος έχει στο πλευρό του και την αντιπολίτευση που αντιδρά στη συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας. Πρόεδρος και πρωθυπουργός έχουν ανοίξει εδώ και καιρό μια βεντέτα και κάνεις από τους δυο δεν δείχνει πρόθεση να υποχωρήσει.<div><br /><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ράμα στην Αθήνα – Η ΑΟΖ Ελλάδας-Αλβανίας στη Χάγη

Πρωτόπαπας Γιώργος Η συνάντηση του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα με τον ομόλογό του Κυριάκο Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της ιδιωτικής του επίσκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο όριο το περιφερειακό παίγνιο Ερντογάν… πλέον στρατηγική “αναδίπλωσης”

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/TURKEY-CAUCASUS-MIDDLE-EAST-NORTH-AFRICA-MENA-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Η συμφωνία για έναρξη της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων ανάμεσα στο Κατάρ και τις άλλες σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου, έγινε δεκτή με θετικά σχόλια από τη διεθνή κοινότητα. Το ρήγμα στην περιοχή προκαλούσε μεγάλη ανησυχία διάχυσης της αστάθειας. Στην αρχή της διένεξης, εάν πιστέψει κανείς έγκριτα δημοσιεύματα της εποχής, ήταν ανοικτό ακόμα και το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης.<br /><br />Γράφει ο <b>Ζαχαρίας Β. Μίχας*</b><div><br />Η κατάσταση τότε ευλόγως προκαλούσε φόβο ότι θα έριχνε νερό στον μύλο του Ιράν. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ειδήσεις που βγήκαν από το πρόσφατο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, αντιμετωπίστηκαν στην Ελλάδα υπό το πρίσμα της ειδικής σχέσης που διατηρεί το Κατάρ με την Τουρκία.<br /><br />Ευρύτερα, χωρίς αυτή τη διάσταση οι εξελίξεις θα είχαν πιο περιφερειακό χαρακτήρα, παρά την ενεργειακή διάσταση που έχει σαφώς παγκόσμιο αντίκτυπο, δεδομένου ότι το Κατάρ είναι ο κορυφαίος παγκοσμίως προμηθευτής αερίου LNG.<br /><br />Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ<br />Η χρηματοδότηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από την Ντόχα και η πολιτική στήριξή της από τον Ερντογάν ήταν ο συνδυασμός που προκαλεί ανησυχία στην ευρύτερη περιοχή. Ενώ από ορισμένους κύκλους στη Δύση παρουσιάζεται σαν “εκσυγχρονιστική τάση” εντός του μουσουλμανικού κόσμου, η αλήθεια είναι ότι συγκαλύπτει πεποιθήσεις, οι οποίες αποτελούν απειλή για τον “δυτικό τρόπο ζωής”.<br /><br />Η συγκάλυψη στόχο έχει να καταστεί δυνατή η ανάληψη της εξουσίας σε μουσουλμανικές χώρες και στη συνέχεια με οργανωμένο τρόπο να εφαρμοστεί η ισλαμική ατζέντα. Δυστυχώς, πεποιθήσεις συντηρητικών ισλαμικών κύκλων για τους “απίστους” (kafir) δεν αποκηρύσσονται σε καμία περίπτωση. Απλά προτάσσεται η διπλωματία για την επίτευξη του κύριου στόχου, που δεν είναι άλλος από την ανατροπή των αραβικών μοναρχιών που δεν ευθυγραμμίζονται με την Αδελφότητα.<br /><br />Στο ανάλογο μήκος κύματος κινείται και η πολιτική Ερντογάν. Μπορεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ, μπορεί να αξιολογεί την αποδοτικότητα των σχέσεων με τη Ρωσία και την Κίνα, αλλά η πραγματική γεωπολιτική βαρύτητα της Τουρκίας και παράγοντας της ισχύος της είναι η ισλαμική της ταυτότητα, σε συνδυασμό με το οθωμανικό παρελθόν στην αραβική χερσόνησο και στη βόρεια Αφρική.<br /><br />Ο μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν τροφοδοτείται κατ’ αντιδιαστολή και από την ανασφάλεια για το μέλλον της Τουρκίας, για τη σταθερότητα και την εδαφική της ακεραιότητα. Το εσωτερικό αδιέξοδο συνήθως οδηγεί σε αντιδιαμετρικές πολιτικές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη στάση απέναντι στην κουρδική κοινότητα. Η πολιτική του Ερντογάν αρχικά επεδίωξε πολιτική λύση με σκοπό την αφομοίωση των Κούρδων κι όταν απέτυχε πέρασε σε πολιτική στυγνής καταπίεσης.<br /><br />ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΡΟΛΟΣ vs. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ<br />Ο Ερντογάν, αντί να ομφαλοσκοπεί απορροφημένος στις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες, επιχειρεί φυγή προς τα εμπρός. Μέσω μιας ευδιάκριτης συμμετοχής της Τουρκίας στις πλανητικές ισορροπίες επιχειρεί την επικάλυψη των εσωτερικών προβλημάτων. Η υποβάθμισή τους γίνεται ευκολότερη όταν προτάσσεται ο επεμβατικός ρόλος της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η ανασφάλεια της Τουρκίας για το μέλλον της, τροφοδοτείται από την πεποίθηση ότι στην μετά-μεταψυχροπολεμική περίοδο είναι αναπόφευκτες αλλαγές και νέες γεωπολιτικές διευθετήσεις. Αυτός είναι ο λόγος αποχαλίνωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Είναι φυσιολογικό να μας απασχολεί η διάστασή του που αφορά τον Ελληνισμό, αλλά η εικόνα είναι ευρύτερη.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική του Ερντογάν απειλεί πολλούς. Γι’ αυτό παρατηρείται και το φαινόμενο των αντισυσπειρώσεων που μεγιστοποιεί τη σημασία της Ελλάδας ως συμμάχου στην ανάσχεση των τουρκικών σχεδιασμών.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η θεαματική βελτίωση των σχέσεων με την Αίγυπτο και τις σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου που αναγνωρίζουν την Ελλάδα ως πρώτη ζώνη άμυνας, άρα ευθέως συνδεόμενη με την ασφάλειά τους. Όσο μεγαλύτερη αντίσταση συναντά στη γειτονιά της, τόσο δυσκολότερη θα καθίσταται η υλοποίηση μεγαλοϊδεατικών οραματισμών εκ μέρους του Ερντογάν.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να αποσπάσει όσα περισσότερα μπορεί σε όλα τα μέτωπα. Παράλληλα επιχειρεί να προωθήσει την εκ νέου ανακάλυψη, για όσους το έχουν “ξεχάσει”, ή απλά τη μεγιστοποίηση της δεδομένης για άλλους γεωστρατηγικής αξίας της. Η περιπέτεια στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και η εν συνεχεία έμμεση αναφορά στην αζερική μειονότητα του Ιράν εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.<br /><br />Αφενός, “κλείνει το μάτι” στη Δύση για να δημιουργήσει την προσδοκία ότι θα αγωνιστεί για λογαριασμό της, ώστε μέσω Τουρκίας να εξασφαλιστεί επέκταση του ελέγχου ή τουλάχιστον της ισχυρότατης δυτικής επιρροής μέχρι τις όχθες της Κασπίας. Η δε αναφορά στο Ιράν συνδέει δυο διαφορετικές περιφέρειες μεταξύ τους. Αυτή της Υπερκαυκασίας με αυτή της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Την αποσταθεροποίηση του Ιράν, θεωρητικά, μπορεί να την “πουλήσει” τόσο στη Σαουδική Αραβία, βασικού ανταγωνιστή για την επιρροή στη Μέση Ανατολή, όσο και στο Ισραήλ, που θεωρεί την Τεχεράνη υπαρξιακή απειλή.<br /><br />Ωστόσο, σε θεωρητικό επίπεδο, ενδεχόμενη απουσία της ιρανικής παραμέτρου, θα μπορούσε να ακυρώσει τη λογική που οδήγησε στην επαναπροσέγγιση των αραβικών καθεστώτων με το εβραϊκό κράτος. Επιπρόσθετα, για τους Σαουδάραβες, θα σήμαινε την αντικατάσταση της σιιτικής απειλής με την πιο απρόβλεπτη τουρκική.<br /><br />Παρατηρώντας στον χάρτη την τουρκική δραστηριότητα, σχηματίζεται ατύπως ένας κύκλος “βασικού ενδιαφέροντος” που ορίζεται από την Υπερκαυκασία, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τα Βαλκάνια, επιστρέφοντας στα όρια της ρωσικής επικράτειας, στην Ουκρανία και την Κριμαία. Πέραν αυτού του κύκλου ξεκινούν οι τουρκικές φιλοδοξίες άσκησης επιρροής στους πλανητικούς συσχετισμούς ισχύος…<br /><br />Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ<br />Επιστρέφοντας στο θέμα του Κατάρ, να θυμηθούμε ότι η προσπάθεια επαναπροσέγγισης ξεκίνησε από τις ΗΠΑ. Η στρατιωτική παρουσία τους στο Εμιράτο είναι ισχυρή και μεγάλης σημασίας. Αποτρέπει κάθε απειλή κατά της ασφάλειας του Κατάρ, ενώ εξισορροπεί και την τουρκική παρουσία. Όσο επιθυμητή είναι αυτή για εξασφάλιση έναντι των γειτονικών σουνιτικών μοναρχιών, άλλο τόσο είναι και απειλή για ανατροπή του καθεστώτος εάν αποφασίσει να αποκλίνει από τη σημερινή πρόσδεση στο άρμα της Άγκυρας.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν ισχυρή παρουσία και στις άλλες χώρες της περιοχής, προστατεύοντάς τις από το Ιράν. Η προσέγγιση κατά συνέπεια ήταν νομοτελειακή. Ήταν θέμα χρόνου πότε θα συμβεί. Το αποτέλεσμα θα είναι αποκλιμάκωση, χωρίς όμως δραστική αντιμετώπιση των αιτιών που οδήγησαν στη διένεξη.<br /><br />Το Κατάρ δεν θα σταματήσει να υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και δεν θα εκδιώξει τα τουρκικά στρατεύματα από το έδαφός του. Δεν θα σταματήσει να συνδιαλέγεται με το Ιράν. Ίσως και να επιτευχθεί οριακή εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ. Εξάλλου, έχει να παίξει ίδιον ρόλο με αυτό του Αζερμπαϊτζάν ως “ατζέντης” στην προσπάθεια της Τουρκίας να εξομαλύνει τις σχέσεις της με όσους τις έχει διαταράξει.<br /><br />Ισχύει όμως και αντίστροφα. Μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο και στα χέρια της αμερικανικής διπλωματίας για να ασκήσει πίεση στο καθεστώς Ερντογάν. Ας μην ξεχνούμε, για παράδειγμα, ότι η κρατική ενεργειακή εταιρία του Κατάρ είναι συνεταίρος με την αμερικανική ExxonMobil στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br />Οδεύουμε σε μια κατάσταση όπου οι δεδομένες αντιπαλότητες θα αμβλυνθούν, κινούμενες εντός ελεγχόμενου πλαισίου που θα τις αποτρέπει από το να διαταράξουν τις ευαίσθητες μεσανατολικές ισορροπίες. Όλα αυτά μπορούν να προχωρήσουν επειδή το καθεστώς Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική μετωπικής σύγκρουσης παντού έχει φθάσει στο όριό της.<br /><br />Η οικονομική πίεση που έχει ασκηθεί στην Τουρκία έχει οδηγήσει σε κραυγαλέα ασυμβατότητα ανάμεσα στους στόχους με τα οικονομικά μέσα. Καλείται να διαχειριστεί την κρίση για τους S-400. Αυτή η ενέργεια ήταν που έθεσε τις ανεξάρτητες επαφές της Τουρκίας με τη Ρωσία εκτός του αποδεκτού για τις ΗΠΑ πλαισίου. Έγινε μάλιστα με τρόπο που είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον Ερντογάν να υποχωρήσει και να ισορροπήσει ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα. Αυτή η κατάσταση οδήγησε σε πολλαπλές ανεπιθύμητες παρενέργειες που δεν περιορίστηκαν στο οικονομικό επίπεδο.<br /><br />Η Τουρκία κινδυνεύει να υποστεί σοβαρές γεωπολιτικές απώλειες, λόγω και των αντισυσπειρώσεων που η ίδια προκάλεσε. Παρότι η επιθυμία των ΗΠΑ για την επαναφορά της στην προηγούμενη “κανονικότητα” (σ.σ. καταχρηστικά ο όρος) είναι δεδομένη, το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά φαίνεται προδιαγεγραμμένο.<br /><br />Όμως θα ήταν λάθος να υποτιμηθεί η ικανότητα διαχείρισης ακόμα και της πιο δύσκολης κατάστασης από τον Ερντογάν, έστω κι αν στηρίζεται στη δυτική χίμαιρα περί αναντικατάστατης Τουρκίας. Αυτό που προκύπτει μετά βεβαιότητας, είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν απέδειξε τη δυνατότητα να προκαλεί αναταράξεις και ανακατατάξεις στο περιφερειακό επίπεδο, που όμως διαχέονται ευρύτερα.<br /><br />Η κατάσταση απέχει από το να έχει ξεκαθαρίσει. Η πολιτική της Άγκυρας, όμως, έχει υπερβεί αυτό που αποκαλείται “υπολογισμένο ρίσκο”…</div><div><br /></div><div><b><i>*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA<br /></i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στο όριο το περιφερειακό παίγνιο Ερντογάν… πλέον στρατηγική “αναδίπλωσης”

Η συμφωνία για έναρξη της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων ανάμεσα στο Κατάρ και τις άλλες σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου, έγινε δεκτή μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αγωνία της Τουρκίας απέναντι στον Μπάιντεν και η «επιχείρηση γοητείας» σε ΕΕ και ΗΠΑ

<img height="426" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=erd4.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Σε «επιχείρηση γοητείας» και εξωραϊσμού της εικόνας της σε Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον επιδίδεται συστηματικά τις τελευταίες ημέρες η Τουρκία, καθώς η αγωνία για την επόμενη ημέρα των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, αλλά και η συσπείρωση αντίρροπων δυνάμεων που προκαλεί η επεκτατική πολιτική της στην περιφέρεια φέρνουν την τουρκική ηγεσία ενώπιον δύσκολων διλημμάτων.<br /><br />Η αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο δεν αφορά μόνο την απώλεια ενός ένθερμου προσωπικού υποστηρικτή του Τ. Ερντογάν, όπως ήταν ο Ντ. Τραμπ, αλλά την έλευση ενός παραδοσιακού Προέδρου των Δημοκρατικών ο οποίος έχει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: γνωρίζει καλά τα ζητήματα της περιοχής, ιδίως το Κυπριακό, έχει υποστηρίξει σθεναρά την κουρδική υπόθεση και έχει συγκεκριμένη και δημόσια εκφρασμένη αντίληψη για τον Ερντογάν (βλ. συνέντευξη στους ΝΥΤ πέρυσι τον Ιανουάριο), ως έναν αυταρχικό ηγέτη που συνιστά απειλή για την σταθερότητα.<br /><br />Θα πρέπει να προστεθεί σε αυτό και η ευαισθησία της προοδευτικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία δεν βρίσκονται στην καλύτερη κατάσταση τους στην Τουρκία. Και μια πρώτη κίνηση με την ανάθεση κομβικού ρόλου στο νέο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στην θέση του αρμοδίου για την Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική στον Brett H. McGurk στέλνει ανησυχητικά μηνύματα στην Άγκυρα.<br /><br />Ο συγκεκριμένος διπλωμάτης ήταν από τους βασικούς εμπνευστές της πολιτικοστρατιωτικής παρέμβασης των ΗΠΑ στην Συρία και στήριξης της συμμαχίας με τους Κούρδους του YPG τους οποίους η Τουρκία θεωρεί τρομοκράτες. Και τόσο ο Ερντογάν όσο και ο Μ. Τσαβούσογλου είχαν στραφεί εναντίον του κ McGurk με σκαιότατους χαρακτηρισμούς όταν μάλιστα είχε επισκεφθεί τις περιοχές των Κούρδων στην Συρία και στο Ιράκ και είχε φροντίσει για την ενίσχυση και τον εξοπλισμό τους.<br /><br />Η Άγκυρα όμως ανησυχεί και λόγω της αβεβαιότητας και στο μέτωπο της απέναντι στις αραβικές χώρες, μετά την έναρξη της διαδικασίας συμφιλίωσης του Κατάρ με τις άλλες πέντε χώρες του Κόλπου και την Αίγυπτο. Είναι προφανές ότι όσο προχωρά αυτή η διαδικασία τόσο το το Κατάρ θα είναι λιγότερο εξαρτημένο από την Τουρκία και αυτό ανησυχεί τον Ερντογάν, καθώς εκτός των άλλων το Κατάρ είναι ο μόνιμος «αιμοδότης» της τουρκικής οικονομίας. Έτσι ο τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να μεταστρέψει αυτή την εξέλιξη και επανειλημμένα τις τελευταίες ημέρες έχει χαιρετίσει αυτή την συμφωνία δηλώνοντας πρόθυμος να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την Σ. Αραβία, ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορεί να κρατήσει ανοικτό το μέτωπο με τα ΗΑΕ και να διατηρήσει σε σχέση εξάρτησης το Κατάρ. Βεβαίως ακόμη κι αν αποκατασταθούν οι σχέσεις με το Ριαντ είναι σαφές ότι σε σημαντικά περιφερειακά ζητήματα αλλά και σε ό,τι αφορά την διεκδίκηση ηγεμονικού ρόλου στον σουνιτικό κόσμο, η βασιλική οικογένεια της Σ. Αραβίας δεν πρόκειται να υποχωρήσει στις υπέρμετρες φιλοδοξίες του τούρκου προέδρου.<br /><br />Ταυτόχρονα η Τουρκία επιχειρεί με διαρροές για μυστικές συναντήσεις να εκθέσει και να δεσμεύσει τις κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου για αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών. Όμως τουλάχιστον όσο υπάρχουν οι κ. Νετανιάχου στο Ισραήλ και ο Αλ Σίσι στην Αίγυπτο, ακόμη και εάν αποκατασταθούν οι διπλωματικές σχέσεις, δεν πρόκειται να υπάρξει εξομάλυνση των σχέσεων με τις δυο αυτές χώρες.<br /><br />Ο κ. Ερντογάν και οι υπουργοί του μοιράζουν φιλικά νεύματα παντού και στέλνουν μηνύματα αποκατάστασης των σχέσεων με όλους εκείνους με τους οποίους είχε συγκρουστεί με δική του πρωτοβουλία συνήθως, δηλώνοντας συγχρόνως ότι είναι όλοι οι άλλοι που πρέπει να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του και μετά θα τους κάνει την... χάρη να τα βρουν.<br /><br />Το ίδιο ακριβώς επιχειρεί ο κ. Ερντογάν και με την Ελλάδα και με την Ε.Ε. όπου εκεί όμως έχει «προθύμους» που σπεύδουν να παίξουν το παιγνίδι του.<br /><br />Ο τούρκος πρόεδρος θα έχει σήμερα τηλεδιάσκεψη με την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα βον ντερ Λάιεν και στις 21 Ιανουαρίου ο κ. Τσαβούσογλου θα έχει συνομιλίες στις Βρυξέλες με τον ύπατο Εκπρόσωπο Ζ. Μπορέλ. Και προφανώς το αντικείμενο των επαφών αυτών δεν είναι η ανάγκη άμεσης εγκατάλειψης της πολιτικής των απειλών εναντίον κρατών μελών, της παραβίασής των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών μελών και η διακοπή της επιθετικής ρητορικής εναντίον της Ε.Ε., αλλά τρόποι ώστε να παρακαμφθεί η απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου και να διαμορφωθεί ετσι αντι για πλαίσιο κυρώσεων, πλαίσιο «θετικής ατζέντας» με δώρα για την Άγκυρα.<br /><br />Και οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι στέκονται δίπλα στον κ. Τσαβούσογλου και ακούνε τα κηρύγματα για την καλή διάθεση της Τουρκίας και την πρόθεση της για εξεύρεση ειρηνικής λύσης των προβλημάτων μέσω διαλόγου και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να θυμίσει ότι το ένα ερευνητικό της σκάφος αλώνιζε επί πέντε μήνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και αποχώρησε όταν τέλειωσε την αποστολή του ,ενώ ακόμη στην ΑΟΖ της Κύπρου, που είναι μάλιστα οριοθετημένη με διεθνή συμφωνία συνεχίζει να παραμένει το τουρκικό ερευνητικό, εκεί που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες πραγματοποιούσε παράνομη γεώτρηση το τουρκικό γεωτρύπανο YAVUZ.<br /><br />Και οι υποστηρικτές της Τουρκίας θέλουν να προβάλουν ως τεράστιας σημασίας κίνηση καλής θέλησης το ότι το Oruc Reis έχει αποχωρήσει μετά από πολύμηνες παράνομες έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Ο κ. Τσαβούσολγου μάλιστα ξεκίνησε κύκλο ευρωπαϊκών επαφών από την Πορτογαλία που έχει και την προεδρία της Ε.Ε. αυτό το εξάμηνο και αμέσως μετά επισκέφθηκε την Παρασκευή την Ισπανία ,καθώς η Μαδρίτη αναδεικνύεται στον φανατικότερο υποστηρικτή του κ. Ερντογάν, με αρκετά ταπεινά κίνητρα, την πολύ μεγάλη έκθεση των ισπανικών τραπεζών στην τουρκική οικονομία και κάποιες επενδύσεις ισπανικών επιχειρήσεων στην Τουρκία.<br /><br />Η Υπουργός εξωτερικών της χώρας Αράντσα Γκονζάλες Λάγια σε δηλώσεις της χθες στο πλευρό του κ. Τσαβούσογλου με κάποιες χλιαρές, «υπηρεσιακές» αναφορές περί πολιτικών λύσεων στα θέματα της Τουρκίας με την Ελλάδα και την Γαλλία και στο Κυπριακό, δήλωσε υπέρμαχος της «θετικής ατζέντας» για την Τουρκία με την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης και την απελευθέρωση της βίζας για τους τούρκους πολίτες,<br /><br />Έτσι και ο κ. Τσαβούσογλου μετά τον Χ. Ακάρ δηλώνει τώρα από την Λισαβόνα ότι θα ξεκινήσουν σύντομα τον διάλογο με την Ελλάδα, ότι θέλει να τα βρούμε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης σχέσης με την Ε.Ε. κι άλλα τέτοια. Και συγχρόνως βεβαίως επανέρχεται στην απαίτηση για λύση δυο κρατών στην Κύπρο και με ισχυρισμούς ότι εκεί που γίνονται έρευνες από τα τουρκικά ερευνητικά είναι… τουρκική υφαλοκρηπίδα…<br /><br />Όσο για τις διερευνητικές. Δίνεται εξαιρετικά μεγάλη σημασία, σαν να πρόκειται για ένα βήμα πριν από την λύση των προβλημάτων. Είναι διερευνητικές άτυπες επαφές και χρησιμεύουν κυρίως για να διαπιστωθεί που μπορεί να υπάρχει σύγκλιση και εάν υπάρχουν περιθώρια οι δυο χώρες να προχωρήσουν σε κανονική διαπραγμάτευση για την υφαλοκρηπίδα. Το ότι διαρκούν 18 χρόνια και έχουν γίνει 60 γύροι των επαφών δείχνει πόσο δύσκολη υπόθεση είναι πολύ περισσότερο μάλιστα σήμερα όταν η Τουρκία θέλει να βάλει στο τραπέζι και μια σειρά ακόμη ζητήματα και διαπνέεται από το ιδεολόγημα του Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αγωνία της Τουρκίας απέναντι στον Μπάιντεν και η «επιχείρηση γοητείας» σε ΕΕ και ΗΠΑ

Νίκος Μελέτης Σε «επιχείρηση γοητείας» και εξωραϊσμού της εικόνας της σε Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον επιδίδεται συστηματικά τις τελευταίες ημέ...

Διαβάστε την συνέχεια