Ο πολιτικός και ο στρατηγικός στόχος του πραξικοπήματος στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhUGbpVy2RcTHm0Yq_yDBmIujuxRRmMlh7VNnj_ZXHP4iTsM2bxrZV7t6-_NV9d8s8eCKCxcWoyCEh2X04A0mCZmYJb2GfL9fwGEq9KAuARSTirZGuGcc9Uwnve4sTqrSMH0L1-xwgpsYd/s1600/o+politikos+kai+stratigikos+stoxos+toy+praxikopimatos+stin+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhUGbpVy2RcTHm0Yq_yDBmIujuxRRmMlh7VNnj_ZXHP4iTsM2bxrZV7t6-_NV9d8s8eCKCxcWoyCEh2X04A0mCZmYJb2GfL9fwGEq9KAuARSTirZGuGcc9Uwnve4sTqrSMH0L1-xwgpsYd/s640/o+politikos+kai+stratigikos+stoxos+toy+praxikopimatos+stin+toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Του Χρήστου Μηνάγια</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Ο σχεδιασμός του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 προέβλεπε κατά χρονολογική σειρά την ανάληψη του ελέγχου των ενόπλων δυνάμεων, κατόπιν της κυβέρνησης, στη συνέχεια του κρατικού μηχανισμού και τέλος όλης της χώρας. Εν προκειμένω θα λέγαμε ότι, οι πραξικοπηματίες είχαν θέσει ως πολιτικό στόχο την απόκτηση του ελέγχου του κράτους, ενώ για την υλοποίηση αυτού είχαν θέσει ως στρατηγικό στόχο τον έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος θα υλοποιείτο μέσω ενός πολυδιάστατου σχεδιασμού σε επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο. Συνεπώς, ο δρόμος για τον έλεγχο του κράτους περνούσε πρώτα από την απόκτηση του ελέγχου των ενόπλων δυνάμεων.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ωστόσο, η αποφασιστικότητα του προέδρου της Δημοκρατίας, της κυβέρνησης, όλων των κομμάτων του κοινοβουλίου, των ΜΜΕ, της αστυνομίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς επίσης του τουρκικού λαού μετέτρεψαν σε πλεονεκτήματα υπέρ της νόμιμα εκλεγμένης πολιτειακής και πολιτικής εξουσίας τα τρωτά σημεία του μηχανισμού που σχεδίασε και πραγματοποίησε το πραξικόπημα. Ειδικότερα, η ενεργοποίηση των πολιτικών, θρησκευτικών, εθνικιστικών, κοινωνιολογικών και ψυχολογικών αντανακλαστικών του τουρκικού λαού από τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν συνετέλεσε στην ανατροπή των ισορροπιών ισχύος που είχαν διαμορφωθεί τις πρώτες ώρες του πραξικοπήματος, με αποτέλεσμα, στη συνέχεια, οι θύλακες των στασιαστών να αρχίζουν να εξουδετερώνονται σταδιακά ο ένας μετά τον άλλον.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Προφανώς, αυτοί που σχεδίασαν το πραξικόπημα το γνώριζαν αυτό και ως εκ τούτου ο Ταγίπ Ερντογάν περιελήφθη στον κατάλογο των πρώτων στόχων προς εξουδετέρωση. Ωστόσο το γεγονός ότι, η πρώτη επιχείρηση δεν πραγματοποιήθηκε εναντίον του Ερντογάν είχε ως συνέπεια ο σχεδιασμός σε επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο να λάβει τη μορφή ενός ιστορικού λάθους, το οποίο προκάλεσε το σημαντικότερο ρήγμα στο σύστημα ελέγχου και διοίκησης του πραξικοπηματικού μηχανισμού.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία κατηγορεί τον Φετουλάχ Γκιουλέν ως τον σημαντικότερο κρίκο του πραξικοπήματος. Ωστόσο, οι πιέσεις της Άγκυρας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για να εκδοθεί ο εν λόγω ιμάμης στην Τουρκία θα δημιουργήσει μια συνεχώς κλιμακούμενη πολιτική κρίση. Και τούτο διότι το κίνημα Γκιουλέν σχετίζεται άμεσα με την περιφερειακή στρατηγική των Αμερικανών στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. </div> <div style="text-align: justify;"> Είναι πλέον εμφανές ότι ο Ερντογάν δεν είναι τόσο ισχυρός όσο νόμιζε και βρίσκεται ενώπιον ενός πολύ σοβαρού κινδύνου. Συνεπώς, μια απευθείας σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει πολλές πιθανότητες και δεν στηρίζεται σε καμία λογική βάση. Άλλωστε δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι, η δημιουργία προβλήματος εμπιστοσύνης στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον ενδέχεται να μετατραπεί σε μια πολιτική κρίση, η οποία θα επηρεάσει σημαντικά τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες της Τουρκίας.<br /> <br /> Εν τω μεταξύ, μέχρι τις προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν εκτιμάται ότι θα υπάρξει οποιαδήποτε σοβαρή εξέλιξη, καθώς επίσης δεν είναι γνωστό σε πόσες σοβαρές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς προτίθεται να προβεί ο πρόεδρος Ερντογάν σε περίπτωση που οι Αμερικανοί αποφασίσουν να του παραδώσουν «εμμέσως» τον Γκιουλέν (σ.σ. Ας θυμηθούμε τις εξελίξεις που προηγήθηκαν πριν την παράδοση του Οτζαλάν στους Τούρκους). Άλλωστε, μια ενδεχόμενη «παράδοση» του Γκιουλέν δεν σημαίνει απαραίτητα και την κατάρρευση του μηχανισμού του, ο οποίος στηρίζεται σε πολύ σοβαρά θεμέλια και λειτουργεί σαν ένα μικρό κράτος με τα επτά επίπεδα διοίκησης που διαθέτει. (βλ. βιβλίο «Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο-Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία, σελ. 160-169 και 177-186, Χρ. Μηνάγιας, 2014, Εκδόσεις Κάδμος»). <br /> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5qSlQJDiYNX5cG4DtUGEoUY4n6SSrnvl5aXxMPdLRPh1D-Pmp-5oYgkpbxu1cLeBFtegJP400USevxlZqIPgB5ZH5Q3nj55zcv8oJmsYqXyvCGlm2CCLMlvqjHAeIbvgFaGfP-FaRTony/s1600/epipeda+dioikisis+toy+kinimatos+toy+gioylen.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5qSlQJDiYNX5cG4DtUGEoUY4n6SSrnvl5aXxMPdLRPh1D-Pmp-5oYgkpbxu1cLeBFtegJP400USevxlZqIPgB5ZH5Q3nj55zcv8oJmsYqXyvCGlm2CCLMlvqjHAeIbvgFaGfP-FaRTony/s640/epipeda+dioikisis+toy+kinimatos+toy+gioylen.jpg" width="570" /></a></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> Μια άλλη απογοήτευση για το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ, έχει να κάνει με τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία ενώ θεωρούνται πολύ στενοί φίλοι του Ερντογάν δεν τον ενημέρωσαν για τη διεξαγωγή του πραξικοπήματος, παρόλο που είχαν ασφαλείς πληροφορίες πριν την εκδήλωση του.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ενώ έχουν συλληφθεί δεκάδες χιλιάδες άτομα με την κατηγορία συμμετοχής ή στήριξης του πραξικοπήματος, ακόμη δεν υπάρχουν απτά στοιχεία προκειμένου να απαντηθούν τα εξής ερωτήματα: Ποιος είναι ο ηγετικός μηχανισμός των πραξικοπηματιών; Ποίοι εξασφάλισαν τον συντονισμό του Γκιουλέν με τους πραξικοπηματίες στην Τουρκία; Από ποιους συγκροτήθηκε η ιεραρχική δομή και ποιο είναι το οργανόγραμμα του πραξικοπήματος; Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι ιμάμηδες του κινήματος Γκιουλέν για τη Δικαιοσύνη, την Αστυνομία, τα πανεπιστήμια και τον κλάδο της υγείας; Επειδή για όλα αυτά υπάρχουν μόνο εικασίες και δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο στοιχείο, γίνεται κατανοητό ότι το κίνημα Γκιουλέν προστατεύει τον ηγετικό του πυρήνα και συνεπώς η απειλή εξακολουθεί να υφίσταται, εφόσον φυσικά αποδειχθεί ότι το πραξικόπημα το οργάνωσε ο Γκιουλέν.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, το οποίο εκ του αποτελέσματος μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μια «επίθεση αυτοκτονίας», σχεδιάσθηκε από τη Γενική Διοίκηση Στρατοχωροφυλακής, ενώ στον ηγετικό πυρήνα σχεδίασης και διεξαγωγής του πραξικοπήματος είχε δοθεί η ονομασία YSK (Yurtta Sulh Konseyi: Συμβούλιο για την Ειρήνη στην Πατρίδα).<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Για να γίνει κατανοητό το σχέδιο της εν λόγω επιχείρησης με κωδική ονομασία Yıldırım (Κεραυνός), θα πρέπει να αποκωδικοποιηθούν οι αντικειμενικοί σκοποί σε πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, καθώς επίσης οι επιχειρησιακές δραστηριότητες τόσο σε επιχειρησιακό όσο σε τακτικό επίπεδο.</div> <div style="text-align: justify;"> Το σχέδιο Yıldırım δεν αποσκοπούσε στην «κατάκτηση» όλης της τουρκικής επικράτειας, αλλά είχε εστιασθεί στην κατάληψη-εξουδετέρωση συγκεκριμένων στόχων και στην «παράλυση» συγκεκριμένων περιοχών. Άλλωστε, εάν δεν έχεις τη δυνατότητα να καταλάβεις όλη τη χώρα και να ελέγξεις κάθε δρόμο με στρατιωτικά τμήματα, τότε επικεντρώνεσαι στα πιο σημαντικά κέντρα αυτής. Και προφανώς για την Τουρκία, τα πιο σημαντικά κέντρα είναι η Άγκυρα και η Κωνσταντινούπολη. Η Άγκυρα διότι αποτελεί το διοικητικό κέντρο και το κέντρο λήψης των πολιτικών αποφάσεων της χώρας. Και η Κωνσταντινούπολη διότι αποτελεί τα κέντρο των οικονομικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, καθώς επίσης από εκεί διέρχονται οι «αρτηρίες» που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ειδικότερα, η Άγκυρα επιλέχθηκε ως το κέντρο βάρους και το κεντρικό σημείο του επιχειρησιακού σχεδιασμού που θα καθόριζε το τελικό αποτέλεσμα, ενώ η 4η Κύρια Αεροπορική Βάση του Aκιντζί που απείχε  περίπου 50 χλμ. από την τουρκική πρωτεύουσα είχε καθοριστεί ως το κέντρο επιχειρήσεων των πραξικοπηματιών. Μάλιστα, η επιδίωξη κατάληψης στρατιωτικών στόχων όπως, το Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων, η Γενική Διοίκηση Στρατοχωροφυλακής, η Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων Bordo Bereli, το στρατηγείο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ΜΙΤ και η βάση των Μονάδων Ειδικών Επιχειρήσεων της Αστυνομίας συνηγορεί υπέρ αυτής της άποψης.<br /> <br /> Σε ό,τι έχει να κάνει με την Κωνσταντινούπολη, αυτή προσφερόταν για τη δημιουργία μιας έκρυθμης και χαώδους κατάστασης και για το λόγο αυτό ως κύριοι στόχοι είχαν καθορισθεί κατά προτεραιότητα οι γέφυρες του Βοσπόρου, το αεροδρόμιο Yeşilköy, η κρατική τηλεόραση TRT, ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός CNN Türk, η τουρκική τηλεφωνία Telekom, το δημαρχείο της πόλεως, καθώς επίσης η αστυνομική διεύθυνση στη λεωφόρο Vatan που βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πλευρά της πόλεως.</div> <div style="text-align: justify;"> Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, οι βασικοί αντικειμενικοί σκοποί της πρώτης φάσης της επιχείρησης Yıldırım ήταν να συλληφθούν οι διοικητές των γενικών επιτελείων και ο διοικητής των Βordo Bereli, καθώς επίσης να συλληφθούν ή να δολοφονηθούν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ΜΙΤ. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορία που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης, είχε σχεδιασθεί η απαγωγή ή δολοφονία του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτζαλάν στη φυλακή στη νήσο Ιμραλί.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Προφανώς οι εν λόγω ενέργειες είχαν ως στόχο, η τουρκική κοινωνία το πρωί της 16ης Ιουλίου να βρεθεί ενώπιον μιας πραγματικότητας όπου, από τη μια πλευρά, οι Κούρδοι θα ξεσηκωνόταν στο μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής επικράτειας με δυναμικές κινητοποιήσεις και από την άλλη, δεν θα υπήρχε καμία πολιτειακή, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να διαχειρισθεί την κατάσταση που θα δημιουργείτο. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι πραξικοπηματίες προσδοκούσαν στην προσωρινή ανοχή της τουρκικής κοινωνίας, η οποία θα βρισκόταν σε μια κατάσταση φόβου, τρόμου, ψυχολογικής βίας και αβεβαιότητας για τον τρόπο που αυτή θα αντιδρούσε εναντίον τους, προκειμένου στη συνέχεια αυτοί να επιβάλλουν την ηγεμονία τους στον κρατικό μηχανισμό της χώρας. Μάλιστα, η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται έμμεσα αλλά με αρκετή σαφήνεια από δύο στοιχεία.<br /> <br /> Αφενός από τον αρχηγό του κουρδικού κόμματος HDP, ο οποίος δήλωσε ότι οι πραξικοπηματίες ήθελαν να συντρίψουν τους Κούρδους και ταυτόχρονα με αφορμή τη συγκρουσιακή κατάσταση που θα δημιουργείτο να απαλλαχτεί η χώρα από τον Ερντογάν και το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ. Αφετέρου από το γεγονός ότι, οι διοικητές σχεδόν του συνόλου των σχηματισμών του στρατού ξηράς που ελέγχουν τις κουρδικές περιοχές της ανατολικής και νοτιοανατολικής Τουρκίας συμμετείχαν στο πραξικόπημα.     <br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Η τουρκική κυβέρνηση και το Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων μπορεί να ισχυρίζονται ότι στο πραξικόπημα ενεπλάκη μια πολύ μικρή μειοψηφία των φορέων ασφαλείας της χώρας, ωστόσο οι αριθμοί καταμαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο, δεδομένου ότι οι συλληφθέντες αξιωματικοί διοικούσαν το 1/3 των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και οι περιοχές ευθύνης των σχηματισμών και των μονάδων που αυτοί διοικούσαν κάλυπταν σχεδόν το ήμισυ της τουρκικής επικράτειας. Πέραν τούτου, ένα άλλο στοιχείο με ιδιαίτερα πολλαπλασιαστική ισχύ αποτελεί το γεγονός ότι, μεταξύ των συλληφθέντων περιλαμβάνονται οι υπασπιστές του προέδρου της Δημοκρατίας και των αρχηγών των γενικών επιτελείων, το 41% των ανωτάτων αξιωματικών, οι διευθυντές κρίσιμων διευθύνσεων όπως, πληροφοριών, προσωπικού, επιχειρήσεων, στρατηγικού σχεδιασμού, εκπαιδεύσεως και δόγματος, λογιστικής υποστήριξης, καθώς επίσης οι διοικητές στρατιωτικών σχολών.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Με την ίδια διαδικασία σκέψης, η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία της χώρας επέδειξε αδυναμία διοίκησης δεδομένου ότι, δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την έκτακτη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με αποτέλεσμα να τεθεί υπό ομηρία ακόμη και από τους ίδιους τους υπασπιστές της. Συνεπώς, η αλυσίδα διοίκησης, η πειθαρχία και οι επιχειρησιακές δυνατότητες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων υπέστησαν ένα σοβαρότατο πλήγμα, το οποίο δεν θα μπορέσει να αποκατασταθεί μόνο με αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά με μια νέα δομή και φιλοσοφία που απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα (τουλάχιστον 3 χρόνια).<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Επίσης, η Διεύθυνση Πληροφοριών της Αστυνομίας αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων αφού, ούτε αντιλήφθηκε τη δράση του βασικού πυρήνα σχεδιασμού του πραξικοπήματος που βρισκόταν στη στρατοχωροφυλακή, ούτε ενημέρωσε έγκαιρα τον υπουργό Εσωτερικών στον οποίο υπάγεται η στρατοχωροφυλακή.</div> <div style="text-align: justify;"> Συγχρόνως όμως θα ήταν λάθος να μην αναφερθούμε και στις μέχρι τώρα επιπτώσεις που το εν λόγω πραξικόπημα επέφερε στην τουρκική οικονομία, οι οποίες θα εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο την οικονομική κρίση. Για το θέμα αυτό, κατά τη συνεδρίαση της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στις 27-07-2016, ο Τζαχίτ Οζκάν βουλευτής του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ ανέφερε ότι, η πρώτη εκτίμηση της οικονομικής ζημιάς ξεπερνά τα 100 δισ. τουρκικές λίρες (29.940.119.760 ευρώ).<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Το βαθύ κράτος της Τουρκίας στηρίζει τον Ερντογάν;</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Στο άρθρο μας με τίτλο «Χρονολογική εξέλιξη του πραξικοπήματος στην Τουρκία» που θα δημοσιευθεί αύριο, αναγράφεται ότι, την ημέρα διεξαγωγής του πραξικοπήματος η πολιτειακή, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας απουσίαζαν από τα καθήκοντα τους, είτε λόγω διακοπών, είτε λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων. Αναφορικά δε, με τον αρχηγό της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, αυτός βρισκόταν στη γαμήλια τελετή της κόρης του πτεράρχου διοικητή της Διοίκησης Πολεμικής Αεροπορικής Δύναμης και Αντιαεροπορικής Αντιπυραυλικής Άμυνας που πραγματοποιήθηκε στο <strong>Ναυτικό Όμιλο Moda</strong> στην Κωνσταντινούπολη, όπου και συνελήφθη από τους πραξικοπηματίες μαζί με άλλους ανώτατους αξιωματικούς της πολεμικής αεροπορίας (βλ. σχετικό βίντεο).</div> <iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/_J7OgDaQi7A" style="display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;" width="560"></iframe><br /> <div style="text-align: justify;"> Την επομένη του πραξικοπήματος, στις 16 Ιουλίου, ο πρώην αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων <strong>στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ</strong> δήλωσε τα εξής: «Αυτοί που πραγματοποίησαν το πραξικόπημα δεν είναι στρατιωτικοί. Είναι τρομοκράτες. Αυτοί αποτελούν μια μαύρη κηλίδα στην ιστορία της Τουρκίας και των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Συγχαίρω τη μεγάλη πλειοψηφία των ενόπλων δυνάμεων που στάθηκαν στο πλευρό της δημοκρατίας και του αρχηγού τους στρατηγού Χουλουσί Ακάρ. Σήμερα, όλοι θεωρούμε ότι, οι πραξικοπηματίες έχουν σχέση με την cemaat (σ.σ. εννοεί το κίνημα Γκιουλέν). Στο παρελθόν, η cemaat πραγματοποίησε μια παρόμοια ενέργεια (σ.σ. εννοεί τις καταγγελίες για την υπόθεση Εργκένεκον, εξαιτίας της οποίας εκατοντάδες στρατιωτικοί φυλακίσθηκαν). Σήμερα, πρόκειται για μια ενέργεια που πραγματοποιήθηκε εναντίον του τουρκικού έθνους.».<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Όμως ποια σχέση υπάρχει μεταξύ του Ναυτικού Ομίλου Moda, του στρατηγού Μπασμπούγ και του Ερντογάν; Ο όμιλος Μoda αποτελεί το «σημείο σύμβολο» του βαθέος κράτους της Τουρκίας. Ο Μπασμπούγ ανήκει στη Συμβουλευτική Επιτροπή του βαθέος κράτους. Και ο Ερντογάν προέβη σε μια άτυπη συμμαχία με την κορυφή της πυραμίδας των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, με αποτέλεσμα, ενώ αυτός αυτοπροβαλλόταν ως ο αποκλειστικός διαχειριστής της εξουσίας της χώρας, πίσω του βρισκόταν το αναβαθμισμένο πλέον με πολιτική ισχύ Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων, ειδικότερα σε θέματα που αφορούσαν στο κουρδικό και στους κεντρικούς άξονες της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Υπό αυτήν την έννοια, η απελευθέρωση  των στρατιωτικών, το Μάρτιο του 2014, που καταδικάσθηκαν με βαρύτατες ποινές λόγω της εμπλοκής τους στην υπόθεση Εργκένεκον και Βαριοπούλα (σ.σ. μεταξύ των οποίων και ο Μπασμπούγ που του είχε επιβληθεί ισόβια κάθειρξη) σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου εθνικής συναίνεσης μεταξύ των ερντογανικών, κεμαλικών και εθνικιστικών κύκλων προκειμένου να εξαλειφθούν οι υπαρξιακές ανησυχίες τους.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Για να γίνει αντιληπτή η έννοια του βαθέος κράτους στην Τουρκία και η σοβαρότητα του θέματος αυτού, παρατίθεται ακολούθως σχετικό απόσπασμα του βιβλίου «Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο-Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία, σελ. 193-236, Χρ. Μηνάγιας, 2014, Εκδόσεις Κάδμος».<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <em>Το βαθύ κράτος είναι ένας πολιτικός όρος που αφορά σ’ έναν παρακρατικό μηχανισμό, ο οποίος αφενός δεν υπόκειται στον ηθικό κώδικα των νόμων, αφετέρου ενεργεί για τη διαφύλαξη των δικών του συμφερόντων και τη χειραγώγηση της πολιτικής ζωής της χώρας που δραστηριοποιείται.</em><br /> <br /> <em> Στην περίπτωση της Τουρκίας, η κατάσταση είναι πολυδιάστατη διότι πάντα υπήρχαν αφανείς και παράλληλοι μηχανισμοί και πάντα θα υπάρχουν, ενώ ο όρος βαθύ κράτος παραπέμπει στους οργανικούς δεσμούς των ενόπλων δυνάμεων, των υπηρεσιών πληροφοριών, των δυνάμεων ασφαλείας, της δικαιοσύνης, των πολιτικών κομμάτων, των θρησκευτικών αδελφοτήτων και άλλων κρατικών φορέων με το οργανωμένο έγκλημα, τις παρακρατικές οργανώσεις και τις υπηρεσίες πληροφοριών ξένων κρατών. Άλλωστε, η Τουρκική Δημοκρατία ιδρύθηκε από το βαθύ οθωμανικό κράτος, του οποίου ηγετική προσωπικότητα ήταν και ο Mustafa Kemal Atatürk, ενώ η παρακάτω δήλωση του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας Süleyman Demirel αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα: «Υπάρχει βαθύ κράτος ή δεν υπάρχει; Υπάρχει βαθύ κράτος. Το βαθύ κράτος είναι οι στρατιωτικοί. Άλλωστε στην Τουρκία υπάρχει ένα κράτος. Το βάθος αυτού και το πλάτος του είναι ένα. Εάν ψάχνετε ένα βαθύ κράτος, τότε αυτό είναι οι στρατιωτικοί.». Εκτός τούτου, το βαθύ κράτος είναι απαραίτητο σε όλους στην Τουρκία και η ακόλουθη φράση αποτυπώνει πλήρως την τουρκική πραγματικότητα: «Όταν υπάρχει συμμετρία στις σχέσεις του κράτους με το βαθύ κράτος ο μηχανισμός δουλεύει αρμονικά. Όμως όταν υπάρχει ασυμμετρία μεταξύ τους τότε υπάρχει συγκρουσιακή κατάσταση.»… Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, η φιλοσοφία του βαθέος κράτους μπορεί να θριάμβευσε για δεκαετίες στην Τουρκία, ωστόσο μετά το 2008 αυτή δεν μπόρεσε να αποτρέψει τα πνευματικά, ηθικά και πολιτικά πλήγματα που υπέστη… Συγχρόνως όμως, είναι λάθος να ειπωθεί ότι το βαθύ κράτος στην Τουρκία έχει εξαλειφτεί ολοσχερώς.</em><br /> <br /> <em> Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται: πρώτον, έμμεσα από την έκθεση της Επιτροπής Διερεύνησης των Πραξικοπημάτων που συνεστήθη από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, όπου αναγράφεται ότι το βαθύ κράτος είναι μια οργάνωση που υπερβαίνει τους πάντες στην Τουρκία, ακόμη και το Γενικό Επιτελείο και τις κυβερνήσεις και τον κρατικό μηχανισμό. Και δεύτερον, άμεσα, από τον Bülent Arınç, εκπρόσωπο τύπου και αντιπρόεδρο της τότε κυβέρνησης του ΑΚΡ, ο οποίος απευθυνόμενος σε Τούρκο δημοσιογράφο είπε τα εξής: «Η δίκη για την Ergenekon διήρκεσε 5-6 χρόνια. Μέχρι τώρα μπόρεσες να μάθεις ποιος είναι ο αρχηγός της οργάνωσης; Δεν μπόρεσες.»…Κατά την ανακριτική διαδικασία της υπόθεσης Ergenekon, ένας προστατευμένος μάρτυρας, κατέθεσε ότι το 2005, σε συνάντηση που είχε με τον πρώην αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Hüseyin Kıvrıkoğlu στη λέσχη αξιωματικών Fenerbahçe, ο Kıvrıkoğlu του αποκάλυψε ότι από το 1996 υπάρχει μια μυστική οργάνωση στις ένοπλες δυνάμεις και ο πολιτικός της βραχίονας ονομάζεται  Encümen-i Daniş (Συμβουλευτική Επιτροπή)… </em><br /> <br /> <em>Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η Encümen-i Daniş ήταν μια επιτροπή που λειτούργησε την χρονική περίοδο 1851-1862 και ιδρυτής της ήταν ο Mustafa Reşit Paşa…Οι συνεδριάσεις ήταν μυστικές κι αφορούσαν σε θέματα αναβάθμισης του πολιτιστικού επιπέδου της Αυτοκρατορίας. Η Encümen-i Daniş επαναλειτούργησε το 1940 και ένα από τα προβεβλημένα μέλη της ήταν ο Necmettin Karaduman, πρόεδρος της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης επί εποχής Turgut Özal. Η Encümen-i Daniş αποτελείται από 40 μέλη μεταξύ των οποίων απόστρατοι στρατηγοί, πρώην διπλωμάτες, πρώην πολιτικοί και ακαδημαϊκοί. Ενδεικτικά παρατίθενται τα ακόλουθα ονόματα: Necmettin Karaduman, πρώην πρόεδρος της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης,  στρατηγός İsmail Hakkı Karadayı, στρατηγός Necdet Üruğ, στρατηγός Hüseyin Kıvrıkoğlu και στρατηγός İlker Başbuğ, πρώην αρχηγοί του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Aytaç Yalman, πρώην αρχηγός της Διοίκησης Χερσαίων Δυνάμεων, στρατηγός Şener Eruygur, πρώην αρχηγός της Γενικής Διοίκησης Στρατοχωροφυλακής, στρατηγός Tuncer Kılınç, πρώην Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, στρατηγός ε.α. Nahit Özgür, πρώην πρέσβεις İlter Türkmen και Fahir Alaçam, πρώην αρχηγός της MİΤ Köksal Sönmez, πρώην υπουργοί Πολιτισμού Emre Gönensay και İlhan Evliyaoğlu, πρώην υπουργός Cahit Aral και καθηγητής πανεπιστημίου Sefa Reisoğlu. <strong>Η εν λόγω επιτροπή πραγματοποιεί τις συνεδριάσεις της κάθε δύο εβδομάδες ημέρα Πέμπτη στο Ναυτικό Όμιλο Moda στην Κωνσταντινούπολη.</strong> Οι συνεδριάσεις είναι μυστικές και τα θέματα που συζητούνται αφορούν στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Στο παρελθόν, τα θέματα των συνεδριάσεων αφορούσαν στην ανατροπή των κυβερνήσεων και στη συγκρότηση νέων…</em><br /> <br /> <em> Τέλος, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι η τουρκική δικαιοσύνη δεν ασχολήθηκε εμφανώς με την Encümen-i Daniş, ενώ οι απόψεις στην Τουρκία για το ρόλο της εν λόγω επιτροπής διίστανται, διότι τη θεωρούν ότι είναι: είτε μια επιτροπή, είτε ένα μυστικό κέντρο ισχύος, είτε μια οργάνωση που θέλει να καθοδηγεί την κυβέρνηση, είτε μια ομάδα πρώην κρατικών λειτουργούν που συζητούν τα θέματα της επικαιρότητας. Ωστόσο το γεγονός ότι, ενώ αρχικά σε τρία μέλη της και συγκεκριμένα στους στρατηγούς İlker Başbuğ, Şener Eruygur και Tuncer Kılınç, επιβλήθηκε η ποινή της ισόβιας κάθειρξης στους δύο πρώτους και της φυλάκισης 13 ετών και 2 μηνών στον τρίτο, λόγω της εμπλοκής τους στην υπόθεση Ergenekon, και στη συνέχεια αποφασίσθηκε η αποφυλάκιση τους, δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. </em></div> <div style="text-align: justify;"> <em>Συμπερασματικά καθίσταται σαφές ότι, εάν η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν αναλύσει σωστά τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά αίτια που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις διεξαγωγής του πραξικοπήματος δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο, η Τουρκία στο μέλλον να βρεθεί ενώπιον μιας παρόμοιας κρίσης με διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά με πιο οδυνηρές συνέπειες. Φυσικά, η εκτίμηση αυτή απορρέει από τρεις παράγοντες. Πρώτον, από την τακτική του «μηδενικού αθροίσματος» που επιλέγει πάντα ο Τούρκος πρόεδρος, δηλαδή ο κερδισμένος τα παίρνει όλα και δεν αφήνει κανένα περιθώριο κέρδους για τους αντιπάλους του. Δεύτερον, από την επιδίωξη του Ταγίπ Ερντογάν να επιβάλλει de facto τον εαυτό του ως πρόεδρο μιας προεδρικής Δημοκρατίας χωρίς να έχει την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα νομιμοποίηση. Και τρίτον, από τις μέχρι τώρα ενέργειες της τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας αναφορικά με την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της χώρας, οι οποίες καταδεικνύουν ότι αυτές στηρίζονται στο θυμικό και είναι άγνωστο πότε θα λειτουργήσει η σωφροσύνη και η λογική</em><br /> <em><br /></em></div> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο πολιτικός και ο στρατηγικός στόχος του πραξικοπήματος στην Τουρκία

Του Χρήστου Μηνάγια Ο σχεδιασμός του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 προέβλεπε κατά χρονολογική σειρά την ανάληψη του ελέγχου των ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η βάση στην Πάφο της Κύπρου είναι το “νέο Ιντσιρλίκ” του ΝΑΤΟ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhBZHwKcJAlCTHdc0An5SqXtSiweP8LUagnkr_F9CFqJBls10_TJAWTUQSoIFVStguZXeNzrvEbunAUagQrl2cQBTLkoFjj4tBPiMTiGzcch6XcxKZ7L2e6IQzlGu9Y4MqvJXQsnDNE2_E/s1600/incirlic++base.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhBZHwKcJAlCTHdc0An5SqXtSiweP8LUagnkr_F9CFqJBls10_TJAWTUQSoIFVStguZXeNzrvEbunAUagQrl2cQBTLkoFjj4tBPiMTiGzcch6XcxKZ7L2e6IQzlGu9Y4MqvJXQsnDNE2_E/s640/incirlic++base.jpg" width="640" /></a></div> <br /><br />Ένα πολύ ενδιαφέρον κεντρικό άρθρο φιλοξενεί η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στο οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, προαναγγέλλεται η εγκατάλειψη της βάσης του Ιντσιρλίκ στη Νοτιοανατολική Τουρκία, όπου φιλοξενούνται χιλιάδες αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων.<br /><br />Σύμφωνα με την ενδιαφέρουσα ανάλυση της εφημερίδας, η πιο κατάλληλη εναλλακτική λύση για το ΝΑΤΟ και τις χώρες-μέλη που άργησαν πολύ να καταλάβουν ότι το πρόβλημα των εσωτερικών αντιφάσεων της Τουρκίας που η Συμμαχία ανεχόταν εξαιτίας της γεωστρατηγικής σημασίας της Τουρκίας, είναι η αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Κύπρο…<br /><br />Διαβάστε το σημαντικό αυτό άρθρο, καθότι ίσως και να αποτελεί αποτύπωση εξελίξεων που βρισκονται μπροστά μας…<div> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0FBbp0gHfDMLnG7uHwsMxpkealjF2MY53NTxBuz4g96_JXbfj7Y2O1bDivOCuhYbyvjtULNVCJFINnkNMXtaci1UAHoHA1oY_uwF6Gu1oIJ3K775pjrOUmuGq-6mMbt_cu9dXb3nYD9T/s1600/egkatalipoyn+tin+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0FBbp0gHfDMLnG7uHwsMxpkealjF2MY53NTxBuz4g96_JXbfj7Y2O1bDivOCuhYbyvjtULNVCJFINnkNMXtaci1UAHoHA1oY_uwF6Gu1oIJ3K775pjrOUmuGq-6mMbt_cu9dXb3nYD9T/s1600/egkatalipoyn+tin+toyrkia.jpg" /></a></div> <div> <br /></div> <div> <br /><span style="color: maroon;"><strong></strong></span><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η βάση στην Πάφο της Κύπρου είναι το “νέο Ιντσιρλίκ” του ΝΑΤΟ;

Ένα πολύ ενδιαφέρον κεντρικό άρθρο φιλοξενεί η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στο οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, προαναγγέλλεται η εγκατάλειψη της βάσης το...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρίσκο η παραμονή των πυρηνικών στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZ5wfQxCs0VuBRiEbPluIHJYGhNMyORx7xfRKJHx7B1ReErPXMVmk6dQf4XARC6o9JBc2nxLa41qaqJUe7xwvoaYiwnDytfBSr_gHD4FMlQ691NU0hd8tqnbjhxsrm37bP9rhm4TwGb5Y6/s1600/risko+h+paramoni+pyrinikwnn+stin+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="436" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZ5wfQxCs0VuBRiEbPluIHJYGhNMyORx7xfRKJHx7B1ReErPXMVmk6dQf4XARC6o9JBc2nxLa41qaqJUe7xwvoaYiwnDytfBSr_gHD4FMlQ691NU0hd8tqnbjhxsrm37bP9rhm4TwGb5Y6/s640/risko+h+paramoni+pyrinikwnn+stin+toyrkia.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <a href="http://www.iiss.org/en/politics%20and%20strategy/blogsections/2016-d1f9/july-001c/the-security-risks-of-nuclear-weapons-in-turkey-outweigh-the-benefits-a8fe" target="_blank">Mark Fitzpatrick</a><br /><br />Από τους πέντε συμμάχους του ΝΑΤΟ που εξακολουθούν να φιλοξενούν πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, συνήθιζα να πιστεύω ότι η Τουρκία θα ήταν η τελευταία που θα τα απομάκρυνε. Σε αντίθεση με την Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και (λιγότερο) με την Ιταλία, υπήρχε πολύ μικρή εσωτερική αντίδραση στα πυρηνικά όπλα στην Τουρκία. Μετά από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, τώρα αναμένω ότι θα είναι η πρώτη που θα τα δει να φεύγουν.<br /><br />Υπήρχαν βάσιμοι λόγοι για να κρατάει κάποιες δεκάδες βόμβες Β-61 στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ στην Τουρκία. Ο αριθμός είναι απόρρητος αλλά εκτιμάται ότι πρόκειται για 50-90. Στον νοτιοανατολική εταίρος του ΝΑΤΟ, τα όπλα έχουν συμβάλει δυσανάλογα στην αποτρεπτική στάση της συμμαχίας έναντι πιθανών αντιπάλων σε δύο μέτωπα. Η φυσική παρουσία των βομβών επίσης βοήθησε ώστε να διαβεβαιώσει τον πιο δύσπιστο σύμμαχο της Αμερικής. Η πίστη της Τουρκίας στις εγγυήσεις του ΝΑΤΟ έχει δοκιμαστεί επανειλημμένως, πιο πρόσφατα το 2003 όταν η Συμμαχία απέρριψε το αίτημα για διαβουλεύσεις για το Άρθρο 5 πριν από την επέμβαση των συμμαχικών (με κυρίαρχες τις αμερικανικές) δυνάμεων στο Ιράκ. Ωστόσο, η παρουσία τακτικών πυρηνικών όπλων ενίσχυση την αξιοπιστία της πυρηνικής ομπρέλας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ως εξίσου σημαντικό, τα πυρηνικά όπλα συνέβαλαν επίσης στο να διατηρηθεί η Τουρκία πιστή στην δέσμευσή της για τη μη διάδοσή τους. Είναι αδύνατο να αποδειχθεί, πολύ λιγότερο ποσοτικά, αυτή η συνεισφορά, αλλά συχνά επικαλείται ως ένας λόγος για τον οποίο το κράτος δεν θα χρειαστεί να έχει δικά της πυρηνικά όπλα, ακόμη και αν η πυρηνική ικανότητα του Ιράν δεν είχε περιοριστεί. Η Τουρκία έχει τα μέσα για να αναπτύξει πυρηνικά όπλα, βασισμένη στην βιομηχανία πυρηνικών της, αλλά όχι το κίνητρο, καθώς έχει πολύ πιο εύκολη εναλλακτική. Σε καιρό πολέμου, περίπου οι μισές βόμβες στο Ιντσιρλίκ φέρεται να είναι προορισμένες για την Τουρκία, εάν το εγκρίνουν οι Άγκυρα και Ουάσιγκτον. (Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν έχει πλέον πιλότους εκπαιδευμένους για τα όπλα, είναι ένα άλλο θέμα).<br /><br />Το πραξικόπημα του Ιουλίου εγείρει σοβαρά ερωτήματα ωστόσο για την ασφάλεια των όπλων στο Ιντσιρλίκ. Ο Τούρκος διοικητής της βάσης χρησιμοποίησε τα assets που υπάρχουν εκεί για να τροφοδοτήσει τα F16 που βομβάρδισαν το κοινοβούλιο. Ως απάντηση, η κυβέρνηση έκλεισε τον εναέριο χώρο πάνω από το Ιντσιρλίκ, έκοψε το ηλεκτρικό ρεύμα και συνέλαβε τον διοικητή. Ο Τούρκος υπουργός Εργασίας κατηγόρησε τις ΗΠΑ για συνενοχή. Οι θεωρίες συνωμοσίας για αμερικανική εμπλοκή έχουν ανθίσει. Υπάρχει ως εκ τούτου μεγαλύτερος λόγος ανησυχίας για την ασφάλεια των όπλων από ό,τι συνέβαινε κατά τα προηγούμενα πραξικοπήματα και τις απόπειρες πραξικοπήματος στην Τουρκία. Η δικαιωματική άρνηση της Ουάσιγκτον να εκδώσει τον Fethullag Gulen χωρίς νόμιμα αποδεικτικά στοιχεία για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό της τουρκικής κυβέρνησης ότι υποκίνησε το πραξικόπημα, θα επιδεινώσει την κακή θέληση.<br /><br />Αυτή την φορά, η τύχη ήταν εναντίον των πραξικοπηματιών. Δεν είναι δύσκολο ωστόσο να φανταστεί κανείς συνθήκες οι οποίες θα καταλήξουν με την κατάληψη από πλευράς Τουρκίας του αμερικανικού τμήματος της βάσης και την επίταξη των πυρηνικών όπλων. Είναι καλά προστατευμένα από κλοπή, αλλά όπως επισημαίνει ο Jeffrey Lewis, όχι εναντίον πολιορκίας από το κράτος που τις φιλοξενεί. Το "Permissive Action Links" που προστατεύει ενάντια σε μη εξουσιοδοτημένη χρήση, μπορεί να παρακαμφθεί εάν υπάρχει αρκετός χρόνος και εκπαίδευση. Ο ειδικός των πυρηνικών όπλων Hans Kristensen προειδοποίησε ότι "υπάρχουν τόσες πολλές προειδοποιήσεις προτού κάτι κακό συμβεί. Είναι ώρα να αποσυρθούν τα όπλα".<br /><br />Με βάση τα πιθανά σενάρια για περαιτέρω προβλήματα, οι σχεδιαστές άμυνας των ΗΠΑ θα ήταν αμελείς εάν δεν εξέταζαν την αποχώρηση των πυρηνικών όπλων, όπως όταν τα Β61s αποσύρθηκαν από την Ελλάδα το 2001 για λόγους ασφάλειας. Αλλού, τα πυρηνικά όπλα έχουν ενοποιηθεί για λόγους ασφάλειας, σε λιγότερο ανησυχητικές συνθήκες. Μετά από μια εξέταση των ελλείψεων ασφάλειας, αποσύρθηκαν το 2008 από την Βασιλική Πολεμική Αεροπορία Lakenhealth στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 2004 από την αεροπορική βάση Ramstein στη Γερμανία.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος έχει δώσει προτεραιότητα στην εξασφάλιση των πυρηνικών υλικών. Μεταξύ άλλων μέτρων για την προστασία από την πυρηνική τρομοκρατία, οι τέσσερις σύνοδοι πυρηνικής ασφάλειας που διεξήχθησαν μεταξύ 2012-2016, έχουν οδηγήσει σε ενοποίηση και εξάλειψη των ευάλωτων πυρηνικών υλικών. Ολόκληρη η εστίαση αυτής της διαδικασίας των Συνόδων, ήταν για την μη στρατιωτική χρήση των πυρηνικών υλικών. Η εξυγίανση θα πρέπει επίσης να επεκταθεί στο μεγαλύτερο μέρος αυτού του υλικού που είναι στους στρατιωτικούς κλάδους. Το πιο σημαντικό μέτρο είναι να απομακρύνουν τα ίδια τα πυρηνικά όπλα από ευάλωτες καταστάσεις.<br /><br /><a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ρίσκο η παραμονή των πυρηνικών στην Τουρκία

Του Mark Fitzpatrick Από τους πέντε συμμάχους του ΝΑΤΟ που εξακολουθούν να φιλοξενούν πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, συνήθιζα να πιστεύω ότι η Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μεγάλο τουρκικό παζάρι και οι ανατροπές ισορροπιών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVPE6DMakmmKvQCgfQtmoZnZsJKr_DtzmFh2Ov69MSH0gfLfQT_0DkkfWjDj7Z0q6Au5Ha7BHlCMlDMLrW6HKW5ilyBRdeW1B4qNqgcjD7wTh3Vxm6rzjnL5k2Uq3Jw-Z4ebcpfSIDiGJJ/s1600/h+MIT+itan+o+stoxos+twn+praxikopoimatiwn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVPE6DMakmmKvQCgfQtmoZnZsJKr_DtzmFh2Ov69MSH0gfLfQT_0DkkfWjDj7Z0q6Au5Ha7BHlCMlDMLrW6HKW5ilyBRdeW1B4qNqgcjD7wTh3Vxm6rzjnL5k2Uq3Jw-Z4ebcpfSIDiGJJ/s640/h+MIT+itan+o+stoxos+twn+praxikopoimatiwn.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του Κώστα Ράπτη<br /><br />Το παζάρι είναι σκληρό και διεξάγεται σχεδόν δημόσια, καθώς η Τουρκία μετατρέπει την ίδια της την αποσταθεροποίηση σε διαπραγματευτικό όπλο. Η Μόσχα έχει μόνο να κερδίσει. Η Ουάσιγκτον έχει τη δυνατότητα να μη χάσει. Το Λονδίνο διατρανώνει την διακριτότητά του. Όμως η Ευρώπη των "27”, και μαζί της η Ελλάδα, κινδυνεύει να καταγράψει άλλη μία μεγάλη αποτυχία.<br /><br />Η καλλιέργεια της εικόνας μιας μεγάλης στροφής στην εξωτερική της πολιτική, στον απόηχο της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, δίνει το πλαίσιο των κινήσεων της Άγκυρας. Η προγραμματισμένη για τις 9 Αυγούστου συνάντηση Putin-Erdoğan στην Αγία Πετρούπολη, συνιστά το χρονικό ορόσημο μέχρι το οποίο οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της γείτονος θα πρέπει να αποσαφηνίσουν τις προθέσεις τους, ενώ ο προγραμματισμένος για τις 31 του μηνός φιλικός αγώνας των Εθνικών Ομάδων Ποδοσφαίρου της Τουρκίας και της Ρωσίας στην Αττάλεια (κατεξοχήν προορισμό των Ρώσων τουριστών) θα αποτελέσει την συμβολική επικύρωση της αποκατάστασης των σχέσεων δύο χωρών μεταξύ των οποίων μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες ουδείς φανταζόταν ότι μπορεί να υπάρξει οτιδήποτε το "φιλικό”.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ζητήματα των ρωσικών οικονομικών κυρώσεων έναντι της Τουρκίας έχουν ήδη επιλυθεί με τις επαφές των αντιπροέδρων της τουρκικής κυβέρνησης Mehmet Şimşek Nurettin Canikli, καθώς και του υπουργού Οικονομίας Nihat Zeybekci στη Μόσχα την προηγούμενη εβδομάδα. Με τις τουριστικές, επενδυτικές και εμπορικές σχέσεις να οδεύουν προς εξομάλυνση, είναι σαφές ότι η ατζέντα της συνάντησης Putin-Erdoğan θα επικεντρωθεί σε ζητήματα "υψηλής πολιτικής” - ήτοι την συριακή κρίση, η οποία μέχρι τώρα είχε οδηγήσει τις δύο χώρες σε αντιδιαμετρικές τοποθετήσεις.<br /><br />Ωστόσο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu έχει προειδοποιήσει, τουλάχιστον όσους ακούν προσεκτικά, ότι η εξομάλυνση των σχέσεων με την Ρωσία, δε αποτελεί υποκατάστατο του ευρωατλαντικού προσανατολισμού της χώρας του. Άλλωστε, η φιλοδοξία της επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία, τη Συρία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο είχε εκφρασθεί από τον νέο πρωθυπουργό της Τουρκίας Binali Yıldırım ήδη από τον Ιούνιο, πολύ πριν τις ανατροπές της 15ης Ιουλίου.<br /><br />Η Ουάσιγκτον δείχνει να λαμβάνει το μήνυμα – εξ ού και η επίσκεψη τη Δευτέρα στην Άγκυρα του αρχηγού του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου στρατηγού Joseph Dunford, ο οποίος επισκέφθηκε το βομβαρδισμένο από τους πραξικοπηματίες κτήριο της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης (καθώς και την πολυσυζητημένη αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ) και είχε συναντήσεις με τον ομόλογό του Hulusi Akar και Yıldırım. Η κίνηση του στρατηγού Dunford προσφέρει στην αμερικανική πλευρά την ευχέρεια να κρατήσει ανοιχτό τον δίαυλο με την Άγκυρα (κυρίως μέσω του Akar, ο οποίος διέσωσε πολιτικά τον Erdoğan, αρνούμενος να συνταχθεί με τους πραξικοπηματίες οι οποίοι τον είχαν αιχμαλωτίσει την 15η Ιουλίου, και παρέμεινε στη θέση του, παρά τις σαρωτικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν στο στράτευμα), παρακάμπτοντας τις προστριβές που θα προκαλούσε η επίσκεψη κάποιου πολιτικού προσώπου. Είναι προφανές ότι εφόσον ο Dunford δεν είναι αρμόδιος να συζητήσει το ακανθώδες ζήτημα της έκδοσης από τις ΗΠΑ του ιεροκήρυκα και φερόμενου ως εγκεφάλου του πραξικοπήματος Fethullah Gülen στις επαφές του επικεντρώθηκε στην συριακή κρίση, τον κοινό αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους και βέβαια την αμερικανική στήριξη προς τους Κούρδους της Συρίας.<br /><br />Μολονότι η επιμονή της Άγκυρας ως προς την έκδοση του Gülen δυσκολεύει απεριόριστα την εξεύρεση μιας φόρμουλας που να διασώζει τα προσχήματα και για τις δύο πλευρές, το πραγματικό αντικείμενο διαπραγμάτευσης φαίνεται πως είναι το ακόμη κρισιμότερο για την Τουρκία κουρδικό ζήτημα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η (ευρισκόμενη με το ένα πόδι εκτός Ε.Ε.) Βρετανία ξεδιπλώνει μιαν αυτόνομη δράση, η οποία ενδεχομένως λειτουργεί μεσολαβητικά για τον περιορισμό των ζημιών στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Ο Βρετανός υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές υποθέσεις, Alan Duncan είναι ο μόνος πολιτικός από την Ευρώπη που επισκέφθηκε την Άγκυρα το τελευταίο δεκαπενθήμερο, ενώ ο πρεσβευτής του Ηνωμένου Βασιλείου στη γείτονα Richard Moore πήγε πιο μακριά, εκφράζοντας σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Hürriyet την πεποίθηση ότι η αποτυχία του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου αποδεικνύει την "δημοκρατική ωριμότητα” της Τουρκίας. Μάλιστα, έδειξε κατανόηση για τις σαρωτικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν στις ένοπλες δυνάμεις ("δεν μπορείς να συνεχίσεις σαν να μην τρέχει τίποτε”) ενώ χαρακτήρισε "πιστευτή” την κατηγορία ότι το δίκτυο του Gülen σχεδίασε την εκτροπή.<br /><br />Αυτή η τυπικά βρετανική ευελιξία είναι που λείπει από την πλευρά των "27”, οι οποίοι, όπως το προσλαμβάνουν ακόμη και αντιπολιτευόμενοι Τούρκοι, αρνείται να ακούσει την τουρκική εκδοχή των πραγμάτων, παραβλέπει το ερώτημα των ευθυνών του Gülen και υποβαθμίζει την απειλή που αντιμετώπισε το δημοκρατικό πολίτευμα της Τουρκίας. Μια περισσότερο ηχηρή τοποθέτηση σε αυτά τα ζητήματα θα έδινε στην ευρωπαϊκή πλευρά τη δυνατότητα να στηρίξει καλύτερα τις επικρίσεις της για τις ακρότητες που ακολούθησαν την καταστολή του πραξικοπήματος. Η δε δικαστική απαγόρευση της μετάδοσης μηνύματος του Erdoğan σε συγκέντρωση οπαδών του στην Κολωνία έχει ρίξει στις τουρκογερμανικές σχέσεις σκιά ενδεχομένως μεγαλύτερη και από αυτήν που δημιουργεί στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις το ζήτημα της έκδοσης του Gülen.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ο τωρινός "πόλεμος τελεσιγράφων” μεταξύ Άγκυρας και Βρυξελλών-Βερολίνου, με τον Çavuşoğlu να απειλεί ότι θα ακυρωθεί η ευρωτουρκική συμφωνία για το προσφυγικό εάν δεν προσφερθεί σαφής ημερομηνία κατάργησης της βίζας, τους δε υπουργούς Εξωτερικών της Γερμανίας και της Αυστρίας να διαμηνύουν ότι η Ευρώπη δεν θα δεχθεί "εκβιασμούς”.<br /><br />Πρόκειται για ένα τοπίο στο οποίο η Ελλάδα ασφαλώς αναβαθμίζεται στα μάτια των εταίρων και συμμάχων της, ως "αγκωνάρι” της δυτικής ηγεμονίας σε μία περιοχή του κόσμου όπου αυτή δείχνει να αμφισβητείται, αλλά και εκτίθεται σε ρίσκα των οποίων δεν έχει τον παραμικρό έλεγχο.<br /><br /><a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το μεγάλο τουρκικό παζάρι και οι ανατροπές ισορροπιών

Του Κώστα Ράπτη Το παζάρι είναι σκληρό και διεξάγεται σχεδόν δημόσια, καθώς η Τουρκία μετατρέπει την ίδια της την αποσταθεροποίηση σε διαπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δικό τους… Επιμελητήριο φτιάχνουν οι μουσουλμάνοι στη Θράκη

<div class="story-intro"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfQB_KXXeIO-07VxTWGc97l7zAJMVYMUtZ69fq2TZNx8Kmo5h3VPHZRxfjs58Xft4qWlikGTUJsMAwqDLIZ4dmxje12VBnQOVn3zDr-dPhhKXnfIkW-ptKQbX4tSahHJ2ZtteLHCVUBepk/s1600/toyrkiko+proxenio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="352" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfQB_KXXeIO-07VxTWGc97l7zAJMVYMUtZ69fq2TZNx8Kmo5h3VPHZRxfjs58Xft4qWlikGTUJsMAwqDLIZ4dmxje12VBnQOVn3zDr-dPhhKXnfIkW-ptKQbX4tSahHJ2ZtteLHCVUBepk/s640/toyrkiko+proxenio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Κατέθεσαν αίτημα δημιουργίας συλλόγου μουσουλμάνων επαγγελματιών με στόχο να κατέβουν με ανεξάρτητο συνδυασμό στις εκλογές του Επιμελητηρίου – Επιχειρούν να ελέγξουν την εμπορική αγορά και την πρόσβαση στη δημόσια διοίκηση - Η <strong>Θράκη</strong> χάνεται και η κυβέρνηση πάει… διακοπές.<br /> <br /></div> <div class="story-fulltext"> Σκηνικό έντασης και υπονόμευσης της ειρηνικής συμβίωσης στη Θράκη επιχειρεί να στήσει η <strong>μουσουλμανική μειονότητα,</strong> με την ανοχή φυσικά του ελληνικού Κράτους.<br /> <div id="placement_5933566"> <a href="http://adserver.adtech.de/?adlink/1370/5933566/0/170/AdId=-3;BnId=0;itime=131820589;" target="_blank"><img alt="AdTech Ad" border="0" height="1" src="https://aka-cdn-ns.adtech.de/images/AT170_300x250_4.gif" width="1" /></a></div> Με τη στήριξη του τουρκικού προξενείου και πολλών οργανώσεων που έχουν στηθεί τα τελευταία χρόνια στη Θράκη,<strong> οι μουσουλμάνοι επιχειρούν να ελέγξουν τα πάντα και να εξυπηρετήσουν τους «ύποπτους» σκοπούς της Τουρκίας. </strong><br /> <strong><br /></strong> Η μουσουλμανική μειονότητα είναι πανίσχυρη πλέον στο νομό Ροδόπης ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι τρεις εκπρόσωποι στο ελληνικό κοινοβούλιο είναι και οι τρεις μουσουλμάνοι (Μουσταφά Μουσταφά και Καρά Γιουσούφ Αϊχάν από τον ΣΥΡΙΖΑ και Αχμέτ Ιλχάν από το Ποτάμι).<br /> <strong>Επιχείρηση ελέγχου της αγοράς</strong><br /> <strong><br /></strong> Με συντονισμένες πλέον κινήσεις, η μουσουλμανική μειονότητα προσπαθεί να ελέγξει και την<strong> εμπορική αγορά και την πρόσβαση στη δημόσια διοίκηση. </strong><br /> <strong><br /></strong> Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες ,οι μουσουλμάνοι επιχειρούν να ιδρύσουν<strong> σύλλογο επαγγελματιών Θράκης</strong> στον οποίο προφανώς θα μετέχουν <strong>μόνο μουσουλμάνοι. </strong><br /> Ήδη έχουν καταθέσει αίτημα στο Πρωτοδικείο της Κομοτηνής και αναμένουν έγκριση, ενώ σημειώνεται ότι η ελληνική νομοθεσία δεν προβλέπει την απαγόρευση ιδρύσεως συλλόγων από οποιονδήποτε και κατ’ επέκταση από μουσουλμάνους.<br /> <br /> Υπάρχουν εξάλλου σύλλογοι στη Θράκη που έχουν ιδρύσει οι μουσουλμάνοι, όπως ο κυνηγετικός σύλλογος μουσουλμάνων και ο σύλλογος μελισσοκόμων Θράκης.<br /> <br /> <strong>Πού στοχεύουν όμως και τι σκοπιμότητες εξυπηρετεί αυτή η κίνηση;</strong><br /> <strong><br /></strong> Με τη στήριξη του τουρκικού προξενείου, επιχειρείται <strong>η χειραγώγηση των επαγγελματιών της μειονότητας</strong>. Ο νέος σύλλογος, εφόσον συσταθεί και επισήμως, <strong>θα κατέβει στις εκλογές του Εμπορικού Επιμελητηρίου</strong> με ανεξάρτητο συνδυασμό στοχεύοντας σε όσο το δυνατόν <strong>περισσότερες έδρες. </strong><br /> <strong><br /></strong> Είναι προφανές λοιπόν ότι οι μουσουλμάνοι επιχειρούν να ελέγξουν τη δημόσια διοίκηση. Αναμφισβήτητα θα πρόκειται για ένα τεράστιο πλήγμα για τη Θράκη και για την Ελλάδα γενικότερα ο έλεγχος του Επιμελητηρίου από τη μουσουλμανική μειονότητα.<br /> <br /> Με μήνυμά του στο Twitter o πρώην υπουργός και κορυφαίο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας κ.<b> </b>Ευρυπίδης Στυλιανίδης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και <strong>ζητά την παρέμβαση της κυβέρνησης:</strong> «<em>Στη Θράκη ακραίοι τουρκοκίνητοι κύκλοι επιχειρούν τη δημιουργία δομών παράλληλης εκπροσώπησης με στόχο τη ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ. Αθήνα! Πότε θα ξυπνήσεις;</em>», έγραψε ο κ. Στυλιανίδης εκφράζοντας την ανησυχία του για τις κινήσεις της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη.<br /> <br /> <strong>Ποια είναι λοιπόν η θέση της κυβέρνησης για αυτές τις πρωτοβουλίες των μουσουλμάνων; </strong><br /> Τι έχει να πει ο υφυπουργός Επικρατείας κ. Κουίκ που προεκλογικά κατήγγειλε <strong>την αντεθνική δράση μουσουλμάνων στη Θράκη; </strong><br /> <strong><br /></strong> Ποια η θέση του υπουργού Άμυνας και κυβερνητικού εταίρου κ. Πάνου Καμμένου που προεκλογικά έβαζε στην κορυφή της ατζέντας τα εθνικά θέματα;<br /> <br /> Γνωρίζει για αυτές τις ενέργειες το υπουργείο Εξωτερικών και ο κ. <strong>Κοτζιάς</strong> ή πέφτει μακριά η Θράκη και δεν μας αφορά;</div> <br /> <a href="http://www.newsbomb.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δικό τους… Επιμελητήριο φτιάχνουν οι μουσουλμάνοι στη Θράκη

Κατέθεσαν αίτημα δημιουργίας συλλόγου μουσουλμάνων επαγγελματιών με στόχο να κατέβουν με ανεξάρτητο συνδυασμό στις εκλογές του Επιμελητη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ρόλος του Φετουλάχ Γκιουλέν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBb0Vt_ucP6fpdbrB-lklXWCzxgNvDX736sGf5l2DjMZLs4f_Ks1TMcyHzcp28O7XuV_p5k1AM0m1BcoLkyEz3OP1i03BIdGRQiKAwccjn0eXIauALxgD6_McbnCqy4ytm60i2AzzdfW_x/s1600/o+rolos+toy+fetoylah+gioylen.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBb0Vt_ucP6fpdbrB-lklXWCzxgNvDX736sGf5l2DjMZLs4f_Ks1TMcyHzcp28O7XuV_p5k1AM0m1BcoLkyEz3OP1i03BIdGRQiKAwccjn0eXIauALxgD6_McbnCqy4ytm60i2AzzdfW_x/s640/o+rolos+toy+fetoylah+gioylen.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Πολύ ωραία ομιλία της <a href="https://www.youtube.com/watch?v=0QDMJCkQ21s" target="_blank">Clare Lopez</a>, πρώην υπαλλήλου της CIA, για τον Φετουλάχ Γκιουλέν. Η Clare Lopez είναι αυτό που δημοσιογράφοι όπως ο Μπογδάνος και η Μπουσδούου αποκαλούν υπερσυντηρητικοί. Η ομιλία είναι στο κεντροδεξιό Αμερικανικό think tank Washington Institute.<br /> <br /> Ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν αυτός που ξερίζωσε το Ισλάμ από την Τουρκία, και μετέτρεψε την Τουρκία από ένα θρησκευτικό σε ένα κοσμικό κράτος, με αυστηρά μάλιστα δυτικό προσανατολισμό.<br /> <br /> Ενώ βλέπετε τώρα ο Ερντογάν μετατρέπει την Τουρκία σε Ισλαμική Δημοκρατία, την απομακρύνει από την Δύση, και την στρέφει προς τον Περσικό Κόλπο. Ο Ερντογάν κάνει την Τουρκία αυτό που ήταν στις αρχές του Α Παγκοσμίου Πολέμου, μία Ισλαμική Δημοκρατία με την Μέση Ανατολή να της ανήκει.<br /> <br /> <i>Χάρτης Απομεινάρια Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις Αρχές του Α Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918)</i><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5VRSTjDEbnMLKaLZJGlKeESczCEyjko3GFGvHukEylq71FNRC3-EmcZTsA0OiWqFaeUUEnKFJzYl-wnKVxWYWTgiR5hnKSY3WpcIxb6DwlTaV2eyYEsF_SPGDEHOZ8RULUZRvza8b5n4/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259F%25CE%25B8%25CF%2589%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2591%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5VRSTjDEbnMLKaLZJGlKeESczCEyjko3GFGvHukEylq71FNRC3-EmcZTsA0OiWqFaeUUEnKFJzYl-wnKVxWYWTgiR5hnKSY3WpcIxb6DwlTaV2eyYEsF_SPGDEHOZ8RULUZRvza8b5n4/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259F%25CE%25B8%25CF%2589%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2591%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG" width="577" /></a><br /> <br /> Όλες οι περιοχές στις οποίες ο Ερντογάν επιθυμεί να ηγεμονεύσει, Συρία, Ισραήλ, Ιράκ, Σαουδική Αραβία, ήταν πράγματι αποικίες των Οθωμανών για πάρα πολλούς αιώνες, και οι Οθωμανοί τις έχασαν με τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. <br /> <br /> Έχω ξαναπεί ότι οι Κεμαλικοί είχαν αφήσει στην άκρη τις φιλοδοξίες για την Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, προκειμένου να μην διακινδυνεύουν την ασφάλεια του Κουρδιστάν της Τουρκίας. Η έμφαση των Κεμαλικών ήταν στο να αποφεύγει η Τουρκία να ενοχλεί τους γείτονες, ώστε να μην ξεσηκώνουν οι γείτονες τους Κούρδους της Τουρκίας.<br /> <br /> Βεβαίως οι Κεμαλικοί δεν απέφυγαν τελείως τα προβλήματα στο Κουρδιστάν, και ούτε είναι νομίζω αυτό εφικτό, γιατί για παράδειγμα η Συρία ήταν βασικός υποστηρικτής του PKK μέχρι το 1999, οπότε και ξεκινάει η ενεργειακή συνεργασία Τουρκίας-Ρωσίας. Την δεκαετία του 2000 η Τουρκία και η Συρία θα έχουν τις καλύτερες σχέσεις που είχαν ποτέ. Η Συρία θα αρχίσει να υποστηρίζει ξανά το PKK μαζί με την Ρωσία και το Ιράν μετά το 2011, όταν η Τουρκία θα προωθήσει τον αγωγό Κατάρ-Τουρκίας. <br /> <br /> Ο Κεμάλ Αττατούρκ είχε αναθέσει στον στρατό να επεμβαίνει όποτε οι Ισλαμιστές πάνε να πάρουν την εξουσία, ή όποτε τέλος πάντων κάποιος ηγέτης θέλει να απομακρύνει την Τουρκία από τον κοσμικό της χαρακτήρα. Και αυτό έκανε ο στρατός 4 φορές κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα..<br /> <br /> Τον Φετουλάχ Γκιουλέν δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τον συγχέετε με τους Κεμαλικούς. Ο Γκιουλέν είναι ένας Ισλαμιστής, και όπως και ο Ερντογάν έχει ως όραμα την δημιουργία ενός Χαλιφάτου στην Τουρκία και τον Μουσουλμανικού κόσμου. <br /> <br /> Ο Γκιουλέν θεωρείται πιο μετριοπαθής με την έννοια ότι είναι αυτό που οι σοσιαλδημοκράτες είναι στην Ευρώπη. Οι σοσιαλδημοκράτες λένε ότι η μετάβαση στον σοσιαλισμό πρέπει να γίνεται χωρίς βία, με σταδιακή αύξηση των φόρων, ώστε σταδιακά όλοι οι οικονομικοί πόροι να περάσουν στο κράτος. <br /> <br /> Σκεφτείτε την μετάβαση στον Ισλαμισμό που υποστηρίζει ο Γκιουλέν ως μία τέτοια διαδικασία. Θα πρέπει λέει οι Ισλαμιστές να διεισδύουν όλο και περισσότερο στο κράτος, και σιγά σιγά το κράτος να στρέφεται στο Ισλάμ, μέχρι να δημιουργηθεί στο τέλος ένα χαλιφάτο χωρίς την χρήση βίας. <br /> <br /> Και αυτόν τον ρόλο εξυπηρετούν τα σχολεία του Γκιουλέν. Τα σχολεία του Γκιουλέν και οι οργανισμοί του πηγαίνουν πολύ πίσω στον χρόνο. Πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι οι Κεμαλικοί ήταν στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και ήταν κόντρα στους Ρώσους, τους Άραβες και τους Ιρανούς, κάτι που σημαίνει ότι τις προηγούμενες δεκαετίες όλες αυτές οι δυνάμεις είχαν συμφέρον να ανατρέψουν τους Κεμαλικούς. Η δύναμη που μπορείς να υποστηρίξεις στην Τουρκία για να ανατρέψεις τους Κεμαλικούς είναι προφανώς οι Ισλαμιστές. Αυτό πρακτικά σήμαινε τεράστιες χρηματοδοτήσεις για τους Ισλαμιστές.<br /> <br /> Η κόντρα Γκιουλέν-Ερντογάν είναι όμως τελείως διαφορετική από την κόντρα του Ερντογάν με τους Κεμαλικούς. Η κόντρα του Ερντογάν με τους Κεμαλικούς είναι η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων, ενώ η σύγκρουση Γκιουλέν-Ερντογάν είναι ένα power game μέσα στον ίδιο κόσμο.<br /> <br /> Ο Γκιουλέν με τον Ερντογάν είχαν και διαφορές σε σχέση με την εξωτερική πολιτική. Ο Γκιουλέν διαφωνούσε, και είχε αρχίσει να ασκεί έντονη κριτική στην εξωτερική πολιτική του Ερντογάν, και θεωρούσε ότι ήταν λάθος η αποστολή του Μαβί Μαρμαρά στην Γάζα, καθώς και οι παρεμβάσεις στην Συρία, οι οποίες έφεραν την Τουρκία σε πόλεμο με την Ρωσία, το Ισραήλ, το Ιράν, και την Συρία.<br /> <br /> Ο Γκιουλέν ήταν πολύ στενός συνεργάτης του Ερντογάν αλλά τα έσπασαν οριστικά το 2013. Σήμερα ο Ερντογάν θεωρεί τον Γκιουλέν τρομοκράτη. Επομένως είναι πολύ βασικό να μην συγχέετε τον Γκιουλέν με τους Κεμαλικούς. Μήλο με πορτοκάλι.<br /> <br /> Βέβαια δεν είναι μόνο οι Κεμαλικοί που θέλουν ένα κοσμικό κράτος, είναι και οι Κομμουνιστές, είναι φαντάζομαι και άλλες ομάδες, αλλά όταν μιλάμε για Τουρκία και κοσμικό κράτος μιλάμε για Κεμαλισμό, με τις όποιες διαφοροποιήσεις ενδεχομένως υπάρουν και στο εσωτερικό των Κεμαλικών. <br /> <br /> Ο Φετουλάχ Γκιουλέν ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό για τον εκτροχιασμό της Τουρκίας από τον κοσμικό της χαρακτήρα, γιατί τα δικά του σχολεία δεν προωθούν τον Κεμαλισμό αλλά τον Ισλαμισμό, και το ίδιο κάνουν τα στελέχη που βγαίνουν από τα σχολεία του Γκιουλέν που ανεβαίνουν κοινωνικά τις τελευταίες δεκαετίες.<br /> <br /> Τα σχολεία που λειτουργούν στον Μουσουλμανικό κόσμο τουλάχιστον, γιατί τα σχολεία που λειτουργούν στην Δύση δίνουν έμφαση στις θετικές επιστήμες ώστε να μην προκαλούν, και να λειτουργούν περισσότερο στο πλαίσιο της “civilazied Jihad” (Civilization Jihad).<br /> <br /> Επομένως όταν λέμε ότι ο Γκιουλέν είναι μετριοπαθής Ισλαμιστής εννοούμε ότι πιστεύει στην “αθόρυβη” Τζιχάντ για να επιβληθεί ο Μουσουλμανικός κόσμος στους απίστους πχ ανοιχτά σύνορα, πολύ υψηλά επίπεδα γεννητικότητας των Μουσουλμάνων του Δυτικού κόσμου κλπ.<br /> <br /> Ο Φετουλάχ Γκιουλέν πήγε αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ το 1997 όχι επειδή φοβόταν τον Ερντογάν. Ο Ερντογάν ανέβηκε στην εξουσία το 2002. Ο Gulen φοβόταν τους Κεμαλικούς, και το 1999 ήταν έτοιμοι να τον κυνηγήσουν επειδή υποστήριζε την δημιουργία Χαλιφάτου. Βλέπε BBC “Turkish investigation into Islamic sect expanded”, Ιούνιος 1999.<br /> <br /> Μέσα σε όλο αυτό το παιχνίδι προφανώς εμπλέκονται και τα ενεργειακά, γιατί η συνεργασία Τουρκίας-Ρωσίας στον τομέα της ενέργειας δεν είναι έργο των Ισλαμιστών αλλά βασίζεται στην γεωγραφία. Άλλωστε ο πρώτος Ρωσοτουρκικός αγωγός Blue Stream είχε ξεκινήσει να συζητείται από το 1997, και η σύμβαση είχε υπογραφεί το 1999, πριν την άνοδο του κόμματος του Ερντογάν στην εξουσία το 2002, και ο αγωγός ξεκίνησε να στέλνει αέριο το 2003. Για την ιστορία του Blue Stream βλέπε Wikipedia “Blue Stream”.<br /> <br /> Δεν ξέρω τις θέσεις του Γκιουέν στα ενεργειακά, αλλά για να μπορέσει να συνεργαστεί με τον Ερντογάν τόσο στενά μέχρι το 2013 μάλλον οι θέσεις τους δεν απείχαν και πάρα πολύ.<br /> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ρόλος του Φετουλάχ Γκιουλέν

Πολύ ωραία ομιλία της Clare Lopez , πρώην υπαλλήλου της CIA, για τον Φετουλάχ Γκιουλέν. Η Clare Lopez είναι αυτό που δημοσιογράφοι όπως ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ISIS καλεί σε επιθέσεις κατά της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMyXXG9iKfaPFNzV86UGG-SB1sOo3qeTKPETBsKxOq_RL_97zmG3y1QRHr38hh8u_B5WGHGrQQ5Pf7P9SLBAUqbJA-1gxMJM1CwgdnrCtEhaqrXSU1Ntxcq-EC60-vQ9LXXALAU4xIseRm/s1600/keimeno+misoys+apo+ton+ISIS+gia+toys+xristianoys.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMyXXG9iKfaPFNzV86UGG-SB1sOo3qeTKPETBsKxOq_RL_97zmG3y1QRHr38hh8u_B5WGHGrQQ5Pf7P9SLBAUqbJA-1gxMJM1CwgdnrCtEhaqrXSU1Ntxcq-EC60-vQ9LXXALAU4xIseRm/s640/keimeno+misoys+apo+ton+ISIS+gia+toys+xristianoys.jpg" width="640" /></a></div> <span class="editor"><span style="color: #666666;"><br /></span></span> <span class="editor"><span style="color: #666666;">ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΙΣΟΥΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΣΠΑΣΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ»</span></span><br /> <span class="editor"><br /></span> <span class="editor">του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου</span> <br /> <strong><a href="http://heavy.com/news/2016/07/isis-islamic-state-dabiq-1437-shawwal-15-issue-edition-orlando-nice-ansbach-france-germany-pdf/">Σε επιθέσεις κατά της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας</a> όπως και κατά του Πάπα και τον υπόλοιπων χριστιανών ηγετών και πιστών καλεί το ISIS στο 15ο τεύχος του επίσημου εντύπου των ισλαμιστών το οποίο κυκλοφορεί με τίτλο «Σπάστε το σταυρό» λίγο μετά τον αποκεφαλισμό του 86χρονου Καθολικού ιερέα Ζακ Αμέλ στην εκκλησία της Ρουέν στην Νορμανδία από δύο 19χρονους ισλαμιστές.</strong><br /> <strong><br /></strong> <strong>Το έντυπο καλεί όλους τους οπαδούς του ISIS στη Δύση να εξαπολύσουν επιθέσεις κατά χριστιανικών εκκλησιών, ενώ προαναγγέλλει νέα «χτυπήματα» κατά Δυτικών μέχρι την έκδοση του επόμενου τεύχους. </strong><br /> <strong><br /></strong> <strong>Κάνει ιδιαίτερη μνεία μάλιστα στους «κρυμμένους στρατιώτες» στη Δύση και τους ζητάει να επιτεθούν «χωρίς καθυστέρηση»</strong>.<br /> <br /> Φυσικά μέσα στο τεύχος υπάρχουν οι προσφιλείς για τους ισλαμιστές εικόνες των αποκεφαλισμών.<br /> Αναφέρεται στα πρόσφατα φονικά επεισόδια στο Ορλάντο, τη Νίκαια, το Μόναχο και το Μπαγκλαντές και λέει ότι οι «προσκυνητές του Σταυρού και οι παγανιστές της Δύσης θα πρέπει να εξετάσουν τους λόγους πίσω από την εχθρότητα των μουσουλμάνων κατά των Δυτικών και να μετανοήσουν εγκαταλείποντας τον χριστιανισμό, αποδεχόμενοι το Ισλάμ».<br /> <br /> Είναι μια απευθείας επίθεση στον πυρήνα της Χριστιανικής Πίστης, στο ποίμνιο των Πιστώ προσπαθώντας να εμφυσήσουν φόβο σ εκάθε Χριστιανό που θέλει να πάει στην Εκκλησία να ασκήσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα.<br /> <br /> Αναπαράγουν δηλώσεις Αμερικανών, Καναδών, Φιλανδών, Τζαμαϊκανών, κατοίκων του Τρινιντάντ που ισχυρίζονται ότι ασπάστηκαν τον ισλαμισμό.<br /> <br /> Στους στόχους των ισλαμιστών είναι ο Πάπας Φραγκίσκος, τον οποίο κατηγορούν ότι κρύβεται πίσω από το «παραπλανητικό πέπλο της καλής θέλησης προς τους μουσουλμάνους.»<br /> Τον καταδικάζουν για τις δηλώσεις μετά το μακελειό στο γκέι κλαμπ στο Ορλάντο τον περασμένο Ιούνιο.<br /> <br /> Στο στόχαστρο τους <a href="http://100percentfedup.com/break-the-cross-new-isis-magazine-warns-arrogant-christian-disbelievers-offers-two-options/"><b>θέτουν και την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, καθώς και τους Κόπτες</b></a>.<br /> Προειδοποιούνται, λοιπόν, οι εχθροί του Ισλάμ, ότι «ο πόλεμος κατά του Ισλάμ ούτε θα επιτύχει, ούτε θα σας ωφελήσει. Θα αποτύχετε γιατί μάχεστε ενάντια σε εκείνους που έχουν συμμαχήσει με τον Αλλάχ».<br /> <br /> Το δημοσίευμα συνεχίζει το κήρυγμα μίσους, αναφέροντας: «Υποστηρίζετε ότι οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί ακολουθούν τη σωστή θρησκεία και ότι θα εισέλθουν στο βασίλειο του παραδείσου; Δεν υπάρχει απόδειξη για αυτό».<br /> Και αυτό το ισχυρίζονται κάποιοι τύποι οι οποίοι ανατιναζονται καθημερινά στον αέρα με την προσδοκία ότι θα πάνε στον παράδεισο!<br /> <br /> <strong>Στο τέλος του άρθρου αφήνουν στους Χριστιανούς μονάχα δύο επιλογές είτε να παραμείνουν «προσκολλημένοι στην πολυτέλεια αυτής της ζωής, απορρίπτοντας την αλήθεια», είτε «να λάβουν σοβαρά υπόψη τους την προειδοποίηση του Αλλάχ ότι η ζωή δεν είναι εγγυημένη».</strong><br /> <strong>Αναφέρουν μάλιστα ότι η Δύση θα χάσει τον πόλεμο εναντίον τους επειδή «πολεμουνε εναντίον των συμμάχων του Αλάχ»</strong><br /> <strong><br /></strong> <strong>Γίνεται κατανοητό ποιον «Φρανκεστάιν» εξέθρεψαν τόσα χρόνια ΗΠΑ και ΕΕ,όταν επέτρεπαν τον εξοπλισμό του ISIS με βαρύ οπλισμό για να επιτευχθεί η ανατροπή της μυβέρνησης Άσαντ στην Συρία</strong><br /> <strong><br /></strong> <a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το ISIS καλεί σε επιθέσεις κατά της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας

ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΙΣΟΥΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΝΤΥΠΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΣΠΑΣΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ» του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου Σε επιθέσεις κατά της Ελληνορθόδοξης Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Βουλευτής του Ερντογάν: «Στο ελικόπτερο που ήρθε στην Ελλάδα με τους 8 φυγάδες βρισκόταν και ένας πράκτορας της CIA»!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzGenI9jhD9Pdz4QgSxdxd5sYrrhWKtjnJSBri__FkM7VTtzEJ1Qgn8lufWQOLyP4H5tTE8hpO6PdEv9SThun5mMBvnM0AFTCNpScSHWNqAfp3YRVHWeFlFPocNGRRXYiyBlrgkdry7SOS/s1600/to+elikoptero+me+toys+8+fygades+toyrkoys.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzGenI9jhD9Pdz4QgSxdxd5sYrrhWKtjnJSBri__FkM7VTtzEJ1Qgn8lufWQOLyP4H5tTE8hpO6PdEv9SThun5mMBvnM0AFTCNpScSHWNqAfp3YRVHWeFlFPocNGRRXYiyBlrgkdry7SOS/s640/to+elikoptero+me+toys+8+fygades+toyrkoys.jpg" width="640" /></a></div> <br /><br />Του <b><i>Λ. Λιγουριώτη </i></b><br /><b>''Μπλέκει'' και την CIA τώρα στην απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία η Άγκυρα, με ένα σενάριο που θέλει και την Ελλάδα να παίζει ''βοηθητικό'' ρόλο! </b><br /><br />Συγκεκριμένα ο βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ που ίδρυσε ο Ερντογάν ΑΚΡ κ. Orhan Deligoz, υποστηρίζει με δηλώσεις του ότι στο ελικόπτερο με το οποίο διέφυγαν οι 8 φερόμενοι ως πραξικοπηματίες στην Ελλάδα βρισκόταν και πράκτορας της CIA!<br /><br />Όπως μεταδίδει στην ιστοσελίδα της η εφημερίδα Cumhuriyet, ο βουλευτής του AKP ισχυρίστηκε ότι πιθανότατα μαζί με τους 8 στρατιωτικούς, που διέφυγαν στην Ελλάδα, ήταν και (φερόμενος ως) επικεφαλής του γραφείου της CIA στην Κωνσταντινούπολη, Graham Fuller. <br /><br />Βέβαια από την ''ιστορία'' δεν θα μπορούσε να λείπει και ο αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ ιμάμης Φ.Γκιουλέν , που είναι το καρφί στο μάτι του Ερντογάν και το πρόσωπο πίσω από το οποίο ο Πρόεδρος της Τουρκίας βλέπει όλα τα σενάρια εναντίον του και κατα της Τουρκίας - του πραξικοπήματος μη εξαιρουμένου φυσικά . <br /><br />Έτσι η ιστοσελίδα προσθέτει στο ''σενάριο'' ότι για τον κ. Graham Fuller λέγεται ότι από το 1966 είναι ο σύνδεσμος μεταξύ του Φ. Γκιουλέν και της CIA.<br /><br />Προφανώς η ιστοσελίδα εννοεί τον πασίγνωστο κ. Graham E. Fuller, πρώην ανώτερο αξιωματούχος της CIA, αναλυτή ( και της RAD) και συγγραφέα πολλών βιβλίων για το μουσουλμανικό κόσμο<br /><br />Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι “Breaking Faith: A novel of espionage and an American’s crisis of conscience in Pakistan.” (Amazon, Kindle). <br /><br />Υπηρέτησε στην CIA 20 χρόνια ως αξιωματικός επιχειρήσεων σε διάφορες χώρες όπως. Γερμανία, Τουρκία, Λίβανος, Σαουδική Αραβία, Αφγανιστάν κ.α. Κατά τη θητεία του στην RAND Corporation έγραψε, μεταξύ πολλών άλλων αναλύσεις για το πολιτικό Ισλάμ σε διάφορες χώρες, καθώς και για τη γεωπολιτική του μουσουλμανικού κόσμου.<br /><br />Μάλιστα σε πρόσφατη ανάλυσή του ο Fuller αναφέρει σαφώς ότι ο Γκιουλέν δεν ήταν αναμεμειγμένος στην απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία.<br /><br />Μάλιστα στο «κυνήγι» των κατασκόπων έχει εμπλακεί και η ΕΥΠ από τις πρώτες ημέρες της άφιξης των Τούρκων στρατιωτικών στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει ανακρίνει τους Τούρκους φυγάδες τουλάχιστον τέσσερις φορές από τις 16 Ιουλίου που προσγειώθηκαν με ελικόπτερο στην Αλεξανδρούπολη, ζητώντας πολιτικό άσυλο.<br /><br />Από την στιγμή της άφιξής τους, η ΕΥΠ μπήκε ως όφειλε, ενεπλάκει στις έρευνες, αρχικά με ένα κλιμάκιο πρακτόρων που μετέβησαν στην Αλεξανδρούπολη από την Ορεστιάδα για να τους ανακρίνουν.<br /><br />Είθισται άλλωστε η τακτική αυτή, ειδικά σε περιπτώσεις στρατιωτικών που ζητούν πολιτικό άσυλο σε μια χώρα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για Τούρκους και με δεδομένο τον άτυπο «πόλεμο» δεκαετιών ανάμεσα σε ΕΥΠ και ΜΙΤ.<br /><br />Το θέμα όμως που ανέκυψε σήμερα με τον πράκτορα της CIA δίνει διάσταση στην υπόθεση.<br /><br />Το πιθανότερο βέβαια είναι να μην ισχύει τίποτα από όλα αυτά. Απλά πρόκειται για μια ακόμη προσπάθεια του τουρκικού καθεστώτος να κρατήσει στην επικαιρότητα το θέμα των 8 Τούρκων προκειμένου να πιέσει την Ελλάδα για την έκδοσή τους. <br /><br /><b>Και άλλη εκδοχή </b><br /><br />''Εμπλοκή'' της CIA στο πραξικόπημα της Τουρκία δεν αποδίδεται μόνο μέσω του Fuller αλλά και μέσω ενός συνεργάτη του, οπαδού και αυτού της Θεωρίας του «ήπιου Ισλάμ»: Ο γνωστός συγγραφέας Σονέρ Γιαλτσίν έχει αναφέρει ότι τη νύχτα της 15ης Ιουλίου βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη ο Aμερικανός καθηγητής και θεωρητικός του ήπιου Ισλάμ Henry Barkey - μάλιστα φέρεται να ήταν στο ξενοδοχείο Σπλέντιτ στο νησί της Πριγκήπου. <br /><br />Ο Δρ Henri Barkey έχει εργασθεί σε Προγράμματα για την Μέση Ανατολή σε Κέντρα αναλύσεων όπως το Woodrow Wilson<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα o Barkey κατάγεται από εβραϊκή οικογένεια της Μικρασίας και ήταν στενός συνεργάτης του - όπως προαναφέραμε - φερόμενου ως σταθμάρχη της CIA στην Τουρκία Graham Fuller. <br /><br />Σύμφωνα με την ιστοσελίδα odatv ο Barkey το βράδυ του πραξικοπήματος φέρεται να συναντήθηκε και να συνομίλησε με 7-8 άτομα ( σε άλλα ΜΜΕ γράφτηκε για διήμερη συναντηση 17 ατόμων). <br /><br />Μεταξύ αυτών φέρεται να ήταν ο Ιρανός Ali Vaiz, ειδικός στα θέματα διεθνών κρίσεων, ο Αιγύπτιος ερευνητής Ahmet Morsy, ο καθηγητής Bayram Sarikaya του Πανεπιστημίου Γλιντιρίμ Μπαγεζίτ που θεωρείται ειδικός στα θέματα Μέσης Ανατολής και ο διπλωματικός συντάκτης της εφημερίδας Karar καθηγητής Mansur Akgun.<br /><br />Περι του τι ειπώθηκε δεν έχει γίνει γνωστό. Δυο μέρες πάντως αργότερα ο Akgun έγραψε σε άρθρο του ότι ενδέχεται να υπάρχουν άλλες χώρες πίσω από το πραξικόπημα, προσθέτοντας ωστόσο ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν πρέπει να κατηγορεί κανέναν αν δεν έχει συγκεκριμένες αποδείξεις.<br /><br /><a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Βουλευτής του Ερντογάν: «Στο ελικόπτερο που ήρθε στην Ελλάδα με τους 8 φυγάδες βρισκόταν και ένας πράκτορας της CIA»!

Του Λ. Λιγουριώτη ''Μπλέκει'' και την CIA τώρα στην απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία η Άγκυρα, με ένα σενάριο που θέλε...

Διαβάστε την συνέχεια

O επιφανέστερος Έλληνας τουρκολόγος .«Όχι μόνο έχασε ο Ερντογάν αλλά και έσκαψε τον λάκκο του!»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGJlJhHuh0-Bl5OvMUZVvfMxdeb9IW1uC4Ti31kpd5Odotp999O-WE8HtjmWoINht_RBRhE628mbALAaXWtuya5IcvZ3TWtQ7O4MfXUCUsjO7977qjxJiIunWoAQdtwd5uRFWS_Vs6L1GU/s1600/meta+to+praxikopima....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGJlJhHuh0-Bl5OvMUZVvfMxdeb9IW1uC4Ti31kpd5Odotp999O-WE8HtjmWoINht_RBRhE628mbALAaXWtuya5IcvZ3TWtQ7O4MfXUCUsjO7977qjxJiIunWoAQdtwd5uRFWS_Vs6L1GU/s640/meta+to+praxikopima....jpg" width="640" /></a></div> <br /><em>Από τον </em>ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ<br />Ονομαστός ιστορικός, τουρκολόγος και διεθνολόγος καθώς επίσης φιλόσοφος, ποιητής και συγγραφέας γνωστός τόσο για την ευρυμάθεια όσο και για τις ιδιόρρυθμες απόψεις του που αμφισβήτησαν σε μεγάλο βαθμό την "κατεστημένη" ιστοριογραφία και δημιούργησαν ένθερμους φίλους καθώς κι αντιπάλους κατά μήκος όλου του πολιτικού φάσματος σε Ελλάδα και Τουρκία, ο 81χρονος σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα και μέλος της καναδικής Ακαδημίας γνωρίζει όσο λίγοι άνθρωποι εκτός Τουρκίας την τουρκική πραγματικότητα και μάλιστα από πρώτο χέρι. Ταξίδευε άλλωστε συχνά στη γείτονα, σε πανεπιστήμια της οποίας δίδαξε κιόλας επί σειρά ετών, ενώ είχε αναπτύξει προσωπική σχέση με δύο πρώην πρωθυπουργούς, τους Τουργκούτ Οζάλ και Μεσούτ Γιλμάζ. Είναι, επιπλέον, εξέχον μέλος της Αδελφότητας Χιζμέτ που ίδρυσε ο Φετουλάχ Γκιουλέν, ο εξόριστος στις ΗΠΑ σούφι ιμάμης τον οποίο ο Ερντογάν κατονόμασε ως υποκινητή του πρόσφατου πραξικοπήματος. Σίγουρα, οπότε, αξίζει να ακούσουμε τι έχει να πει σχετικά με όλα αυτά. <br /><br />Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης οι «τραβηγμένες», για πολλούς, πολιτικές-φιλοσοφικές του θέσεις και, άσχετα πόσο συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του, προσωπικά πάντα με εξίταραν οι άνθρωποι που δεν διστάζουν να υπερβαίνουν τις συμβάσεις: Παρά τη μεγαλοαστική του καταγωγή (ο πατέρας του Νίκος, εξέχων πολιτικός μηχανικός, υπήρξε πρύτανης του ΕΜΠ, γερουσιαστής και βουλευτής ενώ η μητέρα του Μπεάτα Κιτσίκη-Πετυχάκη ήταν πρωτοπόρα φεμινίστρια και αγωνίστρια του ΕΛΑΣ, παρότι καταγόταν επίσης από «τζάκι»), ο Δημήτρης Κιτσίκης συνδυάζει κομμουνιστικές πεποιθήσεις και πίστη στο αυτοκρατορικό, οικουμενικό ιδεώδες με τη μορφή που έλαβε αυτό στη λεγόμενη Ενδιάμεση Περιοχή υπό τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς και τέλος τους Οθωμανούς. Γι΄αυτό και αφενός τάσσεται υπέρ μιας Ελληνοτουρκικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου πρεσβεύει την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας!<br /><br />O 81χρονος σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα και μέλος της καναδικής Ακαδημίας γνωρίζει όσο λίγοι άνθρωποι εκτός Τουρκίας την τουρκική πραγματικότητα και μάλιστα από πρώτο χέρι. Ταξίδευε άλλωστε συχνά στη γείτονα, σε πανεπιστήμια της οποίας δίδαξε κιόλας επί σειρά ετών, ενώ είχε αναπτύξει προσωπική σχέση με δύο πρώην πρωθυπουργούς, τους Τουργκούτ Οζάλ και Μεσούτ Γιλμάζ. Είναι, επιπλέον, εξέχον μέλος της Αδελφότητας Χιζμέτ που ίδρυσε ο Φετουλάχ Γκιουλέν<br /><br /><img src="http://www.lifo.gr/icache/600/315/2/1038466_tur.jpg" /><br /><br />Αναφορικά με την τρέχουσα επικαιρότητα, θεωρεί ότι η νίκη του Ερντογάν είναι «Πύρρειος» εφόσον μόνος «έσκαψε τον λάκκο του», ότι το αποτυχημένο πραξικόπημα που εκμεταλλεύτηκε υποκίνησαν οι ΗΠΑ, ενώ υπογραμμίζει ότι η τουρκική κοινωνία χαρακτηρίζεται από την αέναη πάλη μεταξύ κοσμικών και ακραίων ισλαμιστών, στους οποίους εντάσσει και τον Τούρκο πρόεδρο: Αστοί, εργάτες και αλεβίτες στη Δύση, αγρότες σουνίτες μουσουλμάνοι στην Ανατολή, με τον κίνδυνο διαμελισμού της χώρας εξαιτίας τόσο της διχαστικής πολιτικής Ερντογάν όσο και του κουρδικού αντάρτικου πολύ πιθανό. Δηλώνει «ελληνοκεντρικός» αλλά όχι εθνικιστής, θρησκευόμενος αλλά όχι φανατικός – έχει, αντίθετα, αναλάβει πολλές πρωτοβουλίες για τον διαθρησκευτικό διάλογο – , φρονώντας ότι ο θεός είναι «εξ ορισμού» ενωτική και διαλεκτική έννοια, όχι ακραία και μισαλλόδοξη.<div> <br /></div> <div>  Δεν πιστεύει, εντούτοις, ότι μπορεί να υπάρξει πραγματικά δημοκρατική θρησκεία με την έννοια του αστικού κοινοβουλευτισμού. Όσο για την Ελλάδα, το ιδανικό της πολίτευμα θα ήταν, εκτιμά, είτε η λαοκρατία (δηλαδή ο κομμουνισμός), είτε η απόλυτη μοναρχία! Υπόψη ότι η συνέντευξη ακολουθεί κατ' επιθυμία του ίδιου τη «συντηρητική γραφή», όπως την αποκαλεί, με τους κατά τον ίδιο ορθότερους συλλαβισμούς και τονισμούς τουρκικών όρων και ονομασιών καθώς το πολυτονικό σύστημα που είναι της γνώμης ότι σύντομα θα επανέλθει.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/uploads/image/1039155/2016-April-D.Kitsikis_in_front_of_Hurriyet-Istanbul-_DSC01897_-1-.jpg"><img height="480" src="http://www.lifo.gr/icache/869/652/1/1039155_2016-April-D.Kitsikis_in_front_of_Hurriyet-Istanbul-_DSC01897_-1-.jpg" width="640" /></a><br /></div> <div> O Δημήτρης Κιτσίκης συνδυάζει κομμουνιστικές πεποιθήσεις και πίστη στο αυτοκρατορικό, οικουμενικό ιδεώδες με τη μορφή που έλαβε αυτό στη λεγόμενη Ενδιάμεση Περιοχή υπό τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς και τέλος τους Οθωμανούς... Στη φωτογραφία: έξω από τα γραφεία της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ<br /><br />Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ<br /><br />Σημ.: Κατ' απαίτηση του κ. Κιτσίκη, η συνέντευξη δημοσιεύεται σε πολυτονικό. Για ενδεχόμενα προβλήματα απεικόνισης σε ορισμένους browsers, ζητούμε την κατανόηση των αναγνωστών<br /><br />—<i>Τί ακριβῶς συμβαίνει στὴν γείτονα αὐτὸν τὸν καιρὸ σύμφωνα μὲ τὴν ἐκτίμησή σας; «Ἐνίκησε» ἤ «ἔχασε» μακροπρόθεσμα ὁ Ἔρντογαν μετὰ τὴν ἀποτυχημένη ἀπόπειρα πραξικοπήματος καὶ ποῖες οἱ αἰτίες ποὺ εξεδηλώθη αὐτό;</i></div> <div> <i><br /></i>Ὄχι μόνον ἔχασε ὁ Ἔρντογαν ἀλλὰ καὶ ἔσκαψε τὸν λάκκο του. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντισταθῇ στὶς ΗΠΑ παρὰ μόνον ἐὰν ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑποστήριξη ἄλλης Μεγάλης Δυνάμεως, βασικὰ τῆς Ῥωσίας σήμερα. Καὶ οἱ ΗΠΑ εἶναι αὐτὲς ποὺ ὑποκίνησαν τὸ πραξικόπημα ἐνῷ ἡ Ῥωσία δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ προχωρήσῃ πέραν ἑνὸς σημείου, δυσαρεστῶντας τὶς ΗΠΑ μὲ τὶς ὁποῖες διαπραγματεύεται μία Νέα Γιάλτα.<br /><br />—<i>Ὑπάρχει περίπτωση νὰ ἦταν «στημένο», ὅπως ἐπιμένουν οἱ συνωμοσιολόγοι; Ὑπάρχουν στοιχεῖα ποὺ νὰ τὸ —δικαιολογοῦν –κι ἀκόμα, δὲν θὰ ἦτο πολύ ῥιψοκίνδυνο ὡς πρὸς τὴν ἐκβασή του ἕνα τέτοιο σχέδιο;</i></div> <div> <i><br /></i>Τὸ πραξικόπημα εἶχε ὀργανωθῆ ἀπὸ τὶς ΗΠΑ γιὰ νὰ ἐκδηλωθῆ τὸν Σεπτέμβριο μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Ἔρντογαν καὶ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸ κοινοβουλευτικὸ κόμμα MHP, μετριοπαθὲς φασιστικό, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς κυρίας Meral Akşener. Ὁ Ἔρντογαν τὸ ἔμαθε καὶ τὸ ὑπεχρέωσε νὰ ἐκδηλωθῇ τὸν Ἰούλιο ὡς ψευδοπραξικόπημα. Ἐν μέσῳ τρομοκρατικῆς ἐρντογανικῆς ἀτμόσφαιρας, τώρα, τὰ ἀντιπολιτευτικὰ κόμματα, MHP καὶ CHP, μαζὶ μὲ τὰ ΜΜΕ προσπαθοῦν νὰ κολλήσουν στὸ πλευρὸ τοῦ Ἔρντογαν, λέγοντας ὅτι δῆθεν ὁ Ἔρντογαν ἔσωσε τὴν δημοκρατία, γιὰ νὰ μὴν ὑποστοῦν διώξεις καὶ νὰ κρατήσουν τὶς δυνάμεις τους γιὰ μία ἑπόμενη ἀναμέτρηση.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/uploads/image/1039168/07172016TURKEY-SS-slide-EWYZ-superJumbo.jpg"><img height="412" src="http://www.lifo.gr/icache/869/560/1/1039168_07172016TURKEY-SS-slide-EWYZ-superJumbo.jpg" width="640" /></a><br />Η αυγή μετά το πραξικόπημα<br /><br />—<i>Γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Τοῦρκος πρόεδρος πάει πιὰ γιά «Ἀπόλυτος Ἄρχων». Πῶς ἐξηγεῖτε τὴν ὁλοένα αὐταρχικώτερη στροφή του, ποῖες δυνάμεις ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Τουρκίας τὸν στηρίζουν καὶ ποῦ θεωρεῖτε ὅτι αποσκοπεῖ;</i></div> <div> <i><br /></i>Ὁ Ἔρντογὰν ὑπῆρξε ἐξ ἀρχῆς μέλος τῆς αἰγυπτιακῆς ἀδελφότητος τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων. Ἀλλὰ τὸ ἔκρυβε. Ἐπαρουσιάζετο ἁπλῶς ὡς μετριοπαθὴς ἰσλαμιστὴς καὶ πνευματικὸ παιδὶ τοῦ σούφη ἀνεξίθρησκου σουννίτου Φετουλλὰχ Γκϋλέν. Ἐξεφρασμένος στόχος καὶ τῶν δύο ἦταν ἡ ἐπάνοδος στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία τῆς πρώτης περιόδου, αὐτῆς τοῦ φιλοαλεβήδου Πορθητοῦ Μωάμεθ τοῦ ΙΕ΄αἰῶνος καὶ ὄχι τοῦ φανατικοῦ σφαγέως τῶν Ἀλεβήδων Γιαβοὺζ Σελὶμ τοῦ ΙΣΤ΄αἰῶνος. Πάντοτε ὑπῆρχαν δύο μορφὲς Ὀθωμανίας: τὸ ἐκκοσμικευμένο τῶν κοσμικῶν νόμων κανούν, καὶ τὸ θρησκευτικὸ φανατικὸ τοῦ θρησκευτικοῦ νόμου τῆς σαρία.Ὁ Γκϋλὲν ἐκφράζει τὴν πρώτη μορφὴ, ἐνῷ ὁ Ἔρντογαν ἔκρυβε ὅτι ἐξέφραζε τὴν δεύτερη μορφή.<br /><br />—<i>Τί σημαίνει συμβολικὰ ὁ δημόσιος ἐξευτελισμὸς τῆς κυρίαρχης ἕως τώρα «τάξης» καὶ συνεκτικῆς της δύναμης, τοῦ στρατοῦ; Καὶ ἔχει ὅντως εἰπῆ ὁ κεμαλισμὸς ποὺ μέσῳ αὐτοῦ, κυρίως, ἐκφράζεται, τὴν τελευταία του λέξη;</i></div> <div> <i><br /></i>Ὁ Κεμὰλ ἀπεχθάνετο τὸ Ἰσλὰμ καὶ γιὰ νὰ ἐκσυγχρονίσῃ δυτικοποιῶντας τὴν χώρα του, ἐβίασε βάναυσα τὰ θρησκευτικὰ αἰσθήματα τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ. Ἦταν ἀναπόφευκτο κάποια στιγμὴ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ θρησκεία ὡς μπούμερανγκ. Ὁ στρατός, ὡς ἀκραιφνῶς κεμαλικός, ἦταν οὐσιαστικὰ ἄθεος, κάτι ποὺ εἶναι ἀναχρονιστικὸ στὸν ΚΑ΄αἰῶνα, ὅπως τὸ εἶχε ἤδη παρατηρήσει ὁ Ἀντρὲ Μαλρὼ στὴν δεκαετία τοῦ 1960, ὅταν εἶχε σωστὰ προβλέψει ὅτι ὁ ΚΑ΄αἰὼν θὰ ἦτο θρησκευτικός. Ἀλλὰ τεραστία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ μετριοπαθοῦς σούφη Γκϋλὲν καὶ τοῦ φανατικοῦ ἰσλαμιστοῦ τύπου ISIS τοῦ Ἔρντογαν. Ὁ στρατὸς ὡς ἀκραιφνῶς κεμαλικὸς ἀποκλείεται νὰ ἐπανέλθῃ στὴν ἐξουσία μὲ τὴν παλιά του νοοτροπία.<br /><br /><img height="439" src="http://www.lifo.gr/uploads/image/1038942/Ozal-Kitsikis-helicoptere-7-.jpg" width="640" /><br /><i>Ο Δημήτρης Κιτσίκης με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ</i><br /><br />—<i>Ποῖες εἶναι οἱ κυριώτερες δυνάμεις ποὺ ἀντιμάχονται σήμερα στὴν τουρκικὴ κοινωνία;</i></div> <div> <i><br /></i>Ὑπάρχουν βασικὰ δύο Τουρκίες: δυτικὰ καὶ ἀνατολικὰ τῆς Ἀγκύρας. Στὴν Δυτικὴ Τουρκία ὑπερισχύουν ἡ ἀστικὴ καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξη, θρησκευτικὰ δὲ ὁ ἀλεβισμός, στὴν Ἀνατολικὴ Τουρκία ἡ ἀγροτικὴ τάξη καὶ θρησκευτικὰ ὁ σουννισμός. Ὁ Ἔρντογαν ἀντὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀμβλύνῃ τὶς διαφορές, μὲ τὸν θρησκευτικό του φανατισμὸ ἔσπασε τὴν Τουρκία στὴν μέση καὶ ἐδημιούγησε τὶς προϋποθέσεις γιὰ διαμελισμὸ τῆς χώρας του.<br /><br />—<i>Φέρεσθε ὡς ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τοῦ ἐξορίστου στὶς ΗΠΑ Φετουλάχ Γκϋλέν, τοῦ ἰμάμη ποὺ κατηγόρησε εὐθέως ὁ —Ἔρντογαν ὡς ὑποκινητὴ τῆς στάσεως. Πόσο πιστεύετε ὅτι ἰσχύει αὐτὴ ἡ καταγγελία καὶ ποία εἶναι γενικότερα ἡ ἄποψή σας γιὰ τὸν Γκϋλέν, ἰδεολογικὸ σύμμαχο κάποτε τοῦ Τούρκου προέδρου;</i><br /><br />Οἱ ΗΠΑ, τὸ 1979, εἶχαν ὑποστῆ μία πολὺ σοβαρὴ γεωπολιτικὴ ἦττα στὸ Ἰράν, ἐπειδὴ δὲν εἶχαν προβλέψει τὴν ἐπάνοδο τοῦ Χομεϊνὶ ποὺ εὑρίσκετο ἐξόριστος στὴν Γαλλία, ὅπως εἶναι σήμερα ἐξόριστος στὶς ΗΠΑ ὁ Γκϋλέν. Τὸ 1999, ἡ Ἀμερικὴ εἶχε φυγαδεύσει τὸν Γκϋλὲν καὶ τὸν εἶχε ἐγκαταστήσει στὶς ΗΠΑ, προετοιμάζοντας κάποιαν ἡμέρα τὴν ἐπιστροφή του ὡς ἐλεγχόμενος Χομεϊνὶ ἀπὸ αὐτούς. Ἐὰν εἶχε ἐπιτύχει τὸ πραξικόπημα, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2016 θὰ ἀνελάμβανε τὴν ἐξουσία ἐνδιαμέσως τὸ MHP καὶ μόνον ἀργότερα θὰ ἐπέστρεφε ὁ Γκϋλέν. Τώρα ὅμως οἱ πιθανότητες ἀμέσου ἐπιστροφῆς του αὐξάνονται. Ἐγὼ ὑπῆρξα ἐξ ἀρχῆς ὄχι ἁπλῶς ὑποστηρικτὴς ἀλλὰ σημαντικὸ μέλος τῆς ἀδελφότητος Χιζμὲτ τοῦ Γκυλὲν, ὡς ὀπαδὸς τῆς ἐπανόδου τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας πρὸς ὄφελος τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ συνεχίζω νὰ εἶμαι.<br /><br /><br /><i>—Τί θὰ ἀπαντούσατε σὲ ὅσους ἐπίστευαν ὅτι στὴν ταχέως άναπτυσσομένη καὶ ἐκσυγχρονιζομένη Τουρκία τῶν ἡμερῶν μας δὲν θὰ ξαναβλέπαμε πραξικοπήματα, οὔτε σκηνὲς ἀγριότητος σὰν τὶς πράξεις ἀντεκδικήσεως τῶν ὀπαδῶν τοῦ AKP ἀπέναντι στοὺς στασιαστὲς φαντάρους;</i><br /><br />Ώς ἱστορικὸς γνωρίζω τοὺς νόμους τῆς Ἱστορίας ποὺ ἔχουν καταγραφῆ ἀπὸ τὸν Μάρξ. Γνωρίζω δηλαδὴ ὅτι ὅσο ὑπάρχῃ πάλη τῶν τάξεων θὰ ὑπάρξουν αἱματηρὲς συγκρούσεις, ἀσχέτως προσωρινῆς εὐημερίας τῆς ἀστικῆς φιλελευθέρου κοινοβουλευτικῆς δικτατορίας ποὺ ὀνομάζουμε δημοκρατία, στὴν Τουρκία ἤ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ.<br /><br /><i>—Πόσο πιθανὸς εἶναι ἕνας ἐμφύλιος, ἀκόμα κι ἕνας διαμελισμὸς στὴν γειτονικὴ χώρα καὶ τί ἀντίκτυπο θὰ ἔχῃ στὴν εὐρύτερη περιοχή;</i></div> <div> <i><br /></i>Ἀποσχιστικὸς ἐμφύλιος εἶναι ὁ κουρδικὸς πόλεμος ἀνεξαρτησίας ὅπως ἐμφύλιοι ἀπὸ τὸ 1821 ὑπῆρξαν ὅλοι οἱ πόλεμοι ἀνεξαρτησίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν βαλκανικῶν λαῶν, τῶν Ἀρμενίων καὶ τὸν Ἀράβων ποὺ διεμέλισαν τὴν πολυεθνικὴ καὶ πολυθρησκευτικὴ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, ἐμφύλιοι ποὺ ὑποκινήθηκαν ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Ὁ διαμελισμὸς τοῦ βαλκανοασιατικοῦ χώρου συνεχίζεται καὶ σήμερα καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς τοῦ Αἰγαίου.<br /><br />Τὸ πραξικόπημα εἶχε ὀργανωθῆ ἀπὸ τὶς ΗΠΑ γιὰ νὰ ἐκδηλωθῆ τὸν Σεπτέμβριο μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Ἔρντογαν καὶ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸ κοινοβουλευτικὸ κόμμα MHP, μετριοπαθὲς φασιστικό, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς κυρίας Meral Akşener. Ὁ Ἔρντογαν τὸ ἔμαθε καὶ τὸ ὑπεχρέωσε νὰ ἐκδηλωθῇ τὸν Ἰούλιο ὡς ψευδοπραξικόπημα. Ἐν μέσῳ τρομοκρατικῆς ἐρντογανικῆς ἀτμόσφαιρας, τώρα, τὰ ἀντιπολιτευτικὰ κόμματα, MHP καὶ CHP, μαζὶ μὲ τὰ ΜΜΕ προσπαθοῦν νὰ κολλήσουν στὸ πλευρὸ τοῦ Ἔρντογαν, λέγοντας ὅτι δῆθεν ὁ Ἔρντογαν ἔσωσε τὴν δημοκρατία, γιὰ νὰ μὴν ὑποστοῦν διώξεις καὶ νὰ κρατήσουν τὶς δυνάμεις τους γιὰ μία ἑπόμενη ἀναμέτρηση.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/uploads/image/1039169/07172016TURKEY-SS-slide-IXKT-superJumbo.jpg"><img height="427" src="http://www.lifo.gr/icache/869/580/1/1039169_07172016TURKEY-SS-slide-IXKT-superJumbo.jpg" width="640" /></a><br />Η αυγή μετά το πραξικόπημα<br /><br /><i>—Ὑπάρχει λέτε κάποιο συγκεκριμένο παγκόσμιο γεωπολιτικὸ παιχνίδι σὲ ἐξέλιξη στὴν «γειτονιά» μας καὶ πῶς τὸ ὁρίζετε;</i></div> <div> <i><br /></i>Ὑπάρχει ἡ παραδοσιακὴ πολιτικὴ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων τοῦ διαίρει καὶ βασίλευε ὅπως καὶ παλιά.<br /><i><br />—Ἔστω καὶ ἄν ἐπικρατήσῃ ἡ σταθερότης, πῶς δρομολογοῦνται οἱ ἐξελίξεις στὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις, τὶς σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ, τὸ κυπριακὸ καὶ τὸ κουρδικὸ ζήτημα;</i></div> <div> <i><br /></i>Ἡ ΕΕ εἶναι παρελθόν, πρόκειται γιὰ ἕνα κινούμενο πτῶμα. Τὸ κουρδικὸ ἐξελίσσεται μὲ τὴν ὤθηση τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Ἰσραὴλ σὲ ἕνα μεγάλο αὐτόνομο Κουρδιστάν. Ἡ Κύπρος ἐντάσσεται στὸ σχέδιο ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας. Οἱ Μεγάλες Δυνάμεις πάντα ἔπαιζαν τὴν Ἑλλάδα κατὰ τῆς Τουρκίας καὶ τ'ἀνάπαλιν, παρὰ μόνον ἐὰν ἡ ἕνωση τῶν δύο ὀχθῶν τοῦ Αἰγαίου ἀπέτρεπε τὴν κάθοδο τῆς Ῥωσίας στὴν Μεσόγειο.<br /><br /><i>—Ὅντας πρώην ἀριστερός, πῶς κρίνετε τὴν ἔντονη διχογνωμία στοὺς κόλπους τῆς ἑλληνικῆς Ἀριστερᾶς σχετικὰ μὲ τὴν παροχὴ ἤ ὄχι ἀσύλου στοὺς Τούρκους στρατιωτικοὺς ποὺ κατέφυγαν στὴν Ἀλεξανδρούπολη; Ἐσεῖς, θὰ τοὺς τὸ παρείχατε; Καὶ τί θὰ ἀπαντούσατε σὲ ἐκείνους τοὺς Ἀριστερούς ποὺ ἐθεώρησαν «λαϊκὸ ξεσηκωμό» τὴν ἀντίδραση στὸ πραξικόπημα;</i><br /><br />Δὲν ὑπῆρξα ποτὲ ἀριστερός. Οἱ ἔννοιες δεξιός-ἀριστερὸς εἶναι ἀποκλειστικὰ ἀστικὲς ἔννοιες προερχομένες ἀπὸ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση. Ἤμουν καὶ παραμένω κομμουνιστής, ὑποστηρικτὴς τοῦ ΚΚΕ. Τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα εἶναι ὑποκριτικὴ ἔννοια ἀστικὴ στὸ ὄνομα τῶν ὁποίων ὁ ἀστικὸς ἰμπεριαλισμὸς κάνει τὰ φοβερώτερα ἐγκλήματα, ὅπως τὴν σφαγὴ τοῦ Καντάφι ἤ τοῦ Σαντάμ. Τὸ ἄσυλο στοὺς Τούρκους ἀξιωματικοὺς εἶναι ἀποκλειστικὰ θέμα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἀντίδραση στὸ πραξικόπημα ὑπῆρξε πράγματι λαϊκή, τοῦ λαοῦ τῶν ἰσλαμιστῶν καὶ μόνο.<br /><i><br />—Πόση σχέση εἶχε τὸ πλῆθος ποὺ κατέβηκε στοὺς δρόμους νὰ στηρίξῃ τὸν Ἔρντογαν μὲ ἐκεῖνο τοῦ ξεσηκωμοῦ ἐναντίον του τὸ 2013 ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ τὸ Gezi Park;</i></div> <div> <i><br /></i>Καμμία ἀπολύτως. Οἱ διαμαρτυθέντες τοῦ Γκέζι Πὰρκ ἦσαν Ἀλεβῆδες καὶ Κεμαλικοί. Τὸ πλῆθος τῶν ὀπαδῶν τοῦ Ἔρντογαν ἦσαν οἱ ἰσλαμιστές.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/uploads/image/1039170/07172016TURKEY-SS-slide-ZNOW-superJumbo.jpg"><img height="426" src="http://www.lifo.gr/icache/869/579/1/1039170_07172016TURKEY-SS-slide-ZNOW-superJumbo.jpg" width="640" /></a><br />Η αυγή μετά το πραξικόπημα<br /><a href="https://www.facebook.com/dialog/feed?app_id=158950974176520&link=http://www.lifo.gr/articles/world_articles/109104&description=%CE%9C%CE%B5%20%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BC%CE%AE%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%82%20%CE%B4%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B1,%20%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B1%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CF%84%CE%BF%CE%BD%20%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CF%8C%20%CE%B3%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%20%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1%20%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%20%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%20%CE%9A%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%BA%CE%B7%20%20%CE%BD%CE%B1%20%CE%BC%CE%B1%CF%82%20%CF%80%CE%B5%CE%B9%20%CE%BC%CE%B9%CE%B1%20%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CE%BC%CE%B7.%20%20&caption=LIFO.GR&picture=http://www.lifo.gr/uploads/image/1039170/07172016TURKEY-SS-slide-ZNOW-superJumbo.jpg&redirect_uri=http://www.lifo.gr/window.close.html"></a><a href="https://twitter.com/share?url=http://www.lifo.gr/articles/world_articles/109104&text=O%20%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%BF%20LIFO.gr:%20%C2%AB%CE%8C%CF%87%CE%B9%20%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF%20%CE%AD%CF%87%CE%B1%CF%83%CE%B5%20%CE%BF%20%CE%95%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BD%20%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%AD%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%88%CE%B5%20%CF%84%CE%BF%CE%BD%20%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%BA%CE%BF%20%CF%84%CE%BF%CF%85!%C2%BB"></a><i><br />—Εἶσθε γνωστὸς θιασώτης τῆς ἰδέας μίας Ἑλληνοτουρκικῆς Ὁμοσπονδίας. Πῶς τὴν ἐννοεῖτε καὶ πόσο ρεαλιστικὴ τὴν εὑρίσκετε ὡς προοπτική, δεδομένου ὅτι μήτε μὲ τὴν θεωρούμενη ὡς ἐγγύτερη πολιτικά και πολιτισμικά ΕΕ αναπτύξαμε τὴν καλύτερη δυνατὴ σχέση;</i></div> <div> <i><br /></i>Κατ'ἀρχὰς δὲν πρόκειται γιὰ ὁμοσπονδία ἀλλὰ γιὰ συνομοσπονδία. Δεύτερον, τὸ σχέδιο αὐτὸ εἶναι παμπάλαιο καὶ ἀνάγεται στὸν ΙΕ΄αἰῶνα μὴ ἔχοντας τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὴν ΕΕ ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Ἔχουν συνταχθῆ πανεπιστημιακὲς πραγματεῖες ἐπὶ τοῦ θέματος ὅπως πχ. μία πρόσφατη τοῦ Χρήστου Κυπραίου στὰ ἀγγλικά ποὺ ὑπεστηρίχθη ὡς διατριβὴ Μάστερς στὸ πανεπιστήμιο Μπιλκγὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ 2015, μὲ τίτλο "The Ideology of Hellenoturkism from George of Trebizond to Dimitri Kitsikis". Συνεπῶς, δὲν πρόκειται γιὰ προσωπικὴ οὐτοπία ἀλλὰ γιὰ γεωπολιτικὸ γεγονός.<br /><br /><i>—Ἀλλὰ ποῖα εἶναι, κατὰ τὴν ἐκτίμησή σας, τὰ σημαντικώτερα πράγματα ποὺ μᾶς ἑνώνουν μὲ τοὺς Τούρκους καὶ ποῖα ἐκεῖνα ποὺ μᾶς χωρίζουν;</i></div> <div> <i><br /></i>Ἤδη πρὸ τριακονταετίας εἶχα δηλώσει ὅτι «οἱ καλύτεροι Ἕλληνες εἶναι οἱ Τοῦρκοι», δηλαδὴ ἐννοοῦσα ὅτι εἴμεθα ὁ ἴδιος λαὸς μὲ δύο γλῶσσες καὶ δύο θρησκεῖες, ὅπως ἦσαν οἱ Ῥωμαῖοι, ἕνας λαὸς μὲ δύο γλῶσσες (ἑλληνικὰ καὶ λατινικά) καὶ δύο θρησκεῖες (ἀρχαιοελληνικὴ καὶ ἀρχαιορωμαϊκή). Οἱ Ῥωμαῖοι μᾶς ἐθεώρουν παρηκμασμένους καὶ μᾶς ἀπεκάλουν Γραικύλους. Οἱ Ῥωμαῖοι ἐθεώρουν τοὺς ἑαυτούς τους ὡς οἱ καλύτεροι Ἕλληνες. Ὅταν ἐξέσπασε ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση τὸ 1821, ἡ Πελοπόννησος εἶχε μόνον κατσικόδρομους καὶ ἔμοιαζε μὲ τὴν σημερινὴ ἐπαρχία τοῦ ἀνατολικοῦ Κουρδιστάν, τὸ Χάκκιαρι, γι'αὐτὸ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἀστικὴ τάξη παρέμεινε ἐντὸς τῆς Αὐτοκρατορίας, ἀρνούμενη νὰ μετακομίσῃ στὴν Πελοπόννησο (ὡς δυτικὸ «Κουρδιστάν» τῆς Αὐτοκρατορίας).<br /><br /><i>—«Ἀνήκομεν εἰς τὴν Δύσιν», ὅπως διεκήρυσσε ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς τοῦ ὁποίου ὑπήρξατε καὶ σύμβουλος, ἀνήκουμε στὴν «καθ' ἡμᾶς Ἀνατολή», ὅπως προκρίνουν κάποιοι θιασῶτες τῆς παραδόσεως, γιὰ παραμένουμε διαχρονικὰ ἕνα «ἐνδιάμεσο»; Πῶς ἐπιδρᾷ αὺτὸ στὸν ψυχισμό μας καὶ ποῦ βλέπετε νὰ γέρνῃ ἡ πλάστιγγα;</i></div> <div> <i><br /></i>Τὸ «ἀνήκομεν εἰς τὴν Δύσιν» τοῦ Καραμανλῆ εἶχε πρωτίστως ἔννοια πολιτική, δηλαδὴ εἴμεθα μέλος τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Πολιτισμικὰ ὁ Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος ἦταν φιλότουρκος. Ἄλλωστε ἦταν «Καραμανλῆς», δηλαδὴ προελεύσεως χριστιανὸς Τοῦρκος τῆς Καππαδοκίας. Τὴν Δύση τὴν ἵδρυσε στὸν ΙΕ΄αἰῶνα ὁ Πλήθων ὡς ἀποτυχημένο ἑλληνισμό. Ὡς Ἐνδιάμεση Περιοχὴ δὲν ἐννοοῦμε ἐνδιάμεσος χῶρος, μισο-Δύση μισο-Ἀνατολή. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι τὸ κέντρο τοῦ πλανήτου καὶ συμπαντικός, γι αὐτὸ καὶ ἔχω ἐπανειλημμένως δηλώσει ὅτι ὁ ΚΑ΄αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ θὰ βουλιάξῃ.<br /><br /><i><br />—Εἶναι γνωστὲς οἱ πρωτοβουλίες καὶ ἡ συμβολή σας στον διαθρησκευτικό διάλογο. Πιστεύετε ὅτι θὰ ἔλθῃ καιρὸς ποὺ τὰ θρησκευτικὰ μίση θὰ περιορισθοῦν δραστικά; Καὶ εὐθύνονται ἆραγε οἱ θρησκεῖες καθ'αὐτὲς γιὰ τὰ μίση, τὶς διχόνοιες καὶ τὶς ἀντιπαλότητες ἤ θὰ τὰ καταφέρναμε νὰ... σκοτωνόμαστε ἐξίσου καλά και χωρίς αυτές;</i></div> <div> <i><br /></i>Βασισμένος στὴν διαπίστωση ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι τὸ πᾶν, ὅπως ὁ Θεὸς, ὅπως τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, συμπεριλαμβάνει, ὅπως ὁ Θεός, τὰ πάντα, δηλαδὴ καὶ τὸν Σατανᾶ. Ὁ Θεὸς ἐξ ὁρισμοῦ δὲν εἶναι διχαστικός, εἶναι συνθετικός, εἶναι διαλεκτικός, σὲ θέση τῆς ἑλληνικῆς διαλεκτικῆς, δηλαδὴ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο τοῦ σημερινοῦ φαινομένου τοῦ γραικυλισμοῦ ποὺ γεννᾷ τὸν κομματισμό, τὸ μῖσος, τὸν ἀντισημιτισμό, τὸν ῥατσισμό, τὴν ἔννοια τοῦ «ἀντί» (ἀντιφασισμός, ἀντικομμουνισμός). Ὁ ἐθνικισμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμὸ διότι τοῦ ἐπιβάλλει σύνορα, ἀντίθετα μὲ τὸν ἑλληνοκεντρισμὸ ποὺ δὲν δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ἐφ'ὅσον εἶναι οἰκουμενικὸς καὶ ἀγωνίζεται, πρὸς χάριν τῆς οἰκουμένης νὰ μὴν συρρικνωθῇ. Πολιτικά, αὐτὸ ἐκφράζεται μὲ τὸν ἐθνικομπολσεβικισμό (σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ), μὲ τὴν ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία, μὲ τὸν εὐρωπαϊσμό (ἡ Εὐρώπη ὡς κουτσὸ παιδὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ), μὲ τὸν σινισμό (τεράστιος πολιτισμὸς, παιδὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ) καὶ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία τῆς ἐρήμου, τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ συμπεριλαμβάνει τὸν χριστιανικό, τὸν σουφικό, τὸν βαϊσναβικὸ καὶ τὸν βουδδιστικὸ μοναχισμὸ ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ Χριστοῦ (ποὺ ὀνομάζεται Ἀλί στὸν Ἀλεβισμό). Φυσικὰ καὶ οἱ θρησκεῖες, ὅταν πολιτικοποιοῦνται (ἰσλαμισμός, ὀρθοδοξισμός, ἱνδουἱσμός) ὅπως καὶ οἱ πολιτικὲς ἰδεολογίες, διχάζουν καὶ προκαλοῦν σφαγὲς καὶ πολέμους.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/uploads/image/1039171/07172016TURKEY-SS-slide-59GA-superJumbo.jpg"><img height="426" src="http://www.lifo.gr/icache/869/579/1/1039171_07172016TURKEY-SS-slide-59GA-superJumbo.jpg" width="640" /></a><br />Διαδήλωση υπέρ του Ερντογάν<br /><br /><i>—Μετὰ τὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη» καὶ τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις στὴν Τουρκία, πόσο δικαιώνονται ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν ὅτι Ἰσλὰμ καὶ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία δυτικοῦ τύπου δὲν μποροῦν νὰ συνυπάρξουν;</i></div> <div> <i><br /></i>Ἐξ ὁρισμοῦ δὲν ὑπάρχει δημοκρατικὴ θρησκεία. Τὸ Ἰσλάμ, ἡ Ὀρθοδοξία, ὁ Ἑβραϊσμός, ὁ Βαϊσναβισμός, ὁ Βουδδισμός, εἶναι ὡς θρησκεῖες συνδεδεμένες μὲ τὴν ἀπόλυτη μοναρχία, ὄχι μὲ τὴν συνταγματικὴ μοναρχία ἤ μὲ τὴν Ῥεπούμπλικα. Ἡ δημοκρατία κατὰ τὸν Σωκράτη εἶναι τὸ χειρότερο πολίτευμα καὶ ὁ κοινοβουλευτισμός, κατὰ τὸν Μάρξ, εἶναι ἀστικὴ δικτατορία. Ὅσο περισσότερο τὸ Ἰσλὰμ εἶναι αὐθεντικό, τόσο περισσότερο εἶναι ἀντιδημοκρατικὸ καὶ μοναρχικό.<br /><br /><i>—Ἔχετε ἐκφράσει ἐπιφυλάξεις γιὰ τὸν κοινοβουλευτισμό, ακόμα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα... Ποῖο πολίτευμα θὰ θεωρούσατε ἰδανικό;</i><br /><br />Τὴν λαοκρατία (τὴν κυριαρχία τοῦ λαοῦ, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν δημοκρατία, τὴν κυριαρχία τοῦ δήμου, δηλαδὴ τῆς ὀλιγαρχίας τῆς ἀστικῆς τάξεως) καὶ τὴν μοναρχία (μόνη ἀρχή, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν συνταγματικὴ βασιλεία) βυζαντινοῦ ἤ ὀθωμανικοῦ τύπου.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

O επιφανέστερος Έλληνας τουρκολόγος .«Όχι μόνο έχασε ο Ερντογάν αλλά και έσκαψε τον λάκκο του!»

Από τον  ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ Ονομαστός ιστορικός, τουρκολόγος και διεθνολόγος καθώς επίσης φιλόσοφος, ποιητής και συγγραφέας γνωστός τόσο γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κουρδικό σταυρόλεξο: Η αντιπαράθεση Ερντογάν-ΗΠΑ εντοπίζεται στη Νοτιοανατο­λική Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhG76OUvVWwQg1UD6t1OvwWBu7oTTKQmnzqpSg-wTJt9Cta8ZE9iV506_8YWpDjhoOHRq9yde_HsLjyRxuXjDpqzBPO_ylf2fxA-RgcUT5mFSBkvDFWE4IuA0QlIs0j27RhJOtfxRurxgzn/s1600/notioanatoliki+mesogios.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhG76OUvVWwQg1UD6t1OvwWBu7oTTKQmnzqpSg-wTJt9Cta8ZE9iV506_8YWpDjhoOHRq9yde_HsLjyRxuXjDpqzBPO_ylf2fxA-RgcUT5mFSBkvDFWE4IuA0QlIs0j27RhJOtfxRurxgzn/s640/notioanatoliki+mesogios.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΥ<br /><br />Η αντίδραση του Ερντογάν στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και κυρίως η μέσω Γκιουλέν απόδοση της ευθύνης στις ΗΠΑ λειτουργεί σαν επιταχυντής εξελίξεων στο Κουρδικό. Με αφετηρία την επόμενη μέρα της «καταιγίδας της Ερήμου», την άνοιξη του 1991, οι ΗΠΑ και πιο διακριτικά το Ισραήλ -οι υπηρεσίες του οποίου στήριξαν από τη δεκαετία του ’60 την κουρδική ανταρσία στο Ιράκ- άρχισαν να επενδύουν στρατηγικά στη χειραφέτηση των Κούρδων.<br /><br />Η σταθερά ήταν δεδομένη: Ενα ενιαίο ανεξάρτητο Κουρδιστάν είναι εργαλείο μείωσης της ισχύος και άσκησης ελέγχου στο Ιράν, στο Ιράκ και στη Συρία.<br /><br />Η μεταβλητή επίσης δεδομένη: Η εξαίρεση της συμμάχου τότε Τουρκίας ή, καλύτερα, μια μεταβατική περίοδος ώστε μια εσωτερική πολιτική λύση να διευθετήσει το Κουρδικό εντός της τουρκικής επικράτειας, αφήνοντας ανοικτή την επιλογή της πλήρους απόσχισης.<br /><br />Σήμερα οι Κούρδοι της Βορειοανατολικής Συρίας, υπό τη σκέπη της αδελφής του ΡΚΚ οργάνωσης PYD κατά κύριο λόγο και κατά δεύτερο οι μαχητές Πεσμεργκά του Κουρδικού Αυτόνομου Βόρειου Ιράκ, λειτουργούν ως «υπεργολάβοι» των ΗΠΑ, που δεν θέλουν να εμπλέξουν χερσαίες δυνάμεις στην επίθεση για την εξάλειψη του Ισλαμικού Κράτους των τζιχαντιστών. Η Βορειοανατολική Συρία αναδεικνύεται σταθερά σε ρόλο ανάλογο με αυτόν που διαδραμάτισε το Πεδεμόντιο στη δεκαετία 1860-70 στην ενοποίηση της Ιταλίας: Πρώτον, δίνει μια ασφαλή βάση ανεφοδιασμού και αναδίπλωσης στους μαχητές του ΡΚΚ στη Νοτιο­ανα­τολική Τουρκία. Δεύτερον, αυξάνει την πίεση στην κυβέρνηση Μπαρζανί της αυτόνομης κουρδικής οντότητας του Βορείου Ιράκ να χειραφετηθεί από την Αγκυρα και να βρει νέες ισορροπίες τόσο με τη Βαγδάτη όσο και με την Τεχεράνη.<br /><br />Μέχρι την άνοιξη του 2015 οι ατελείωτοι γύροι διαπραγματεύσεων του επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ, Φιντάν, με τον έγκλειστο στο Ιμραλί, Οτσαλάν, έδειχναν ότι ο Ερντογάν επένδυε σε μια σώφρονα επιλογή, τη δυνατότητα που είχε μέχρι τότε να διαφοροποιήσει την κουρδική Νοτιοανατολική Τουρκία από τη δυναμική χειραφέτησης του Βορείου Ιράκ και της Βορειοανατολικής Συρίας με τη χορήγηση αυτονομίας σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.<br /><br />Σήμερα ο Ερντογάν θεωρεί ασύμβατη την όποια παραχώρηση στους Κούρδους εντός συνόρων με την προσωποπαγή εξουσία του, ενώ εκτός συνόρων ο κατά απόλυτη προτεραιότητα στόχος του δεν είναι οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, αλλά οι Κούρδοι της Συρίας.<br /><br />Η επόμενη μέρα της αντιπαράθεσης του καθεστώτος Ερντογάν με τις ΗΠΑ εντοπίζεται στη Νοτιο­ανατο­λική Τουρκία: Αν συνεχιστεί η καθημερινή αντιαμερικανική ρητορική, διανθισμένη με απειλές για κλείσιμο της βάσης του Ιντσιρλίκ, τότε δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν δούμε αναβαθμισμένη δράση του ΡΚΚ στη Νοτιοανα­τολική Τουρκία, με πρόσφατη προειδοποίηση πριν από λίγους μήνες τις μάχες χαρακωμάτων σε μεγάλες πόλεις, όπως το Ντιγιαρμπακίρ, από μαχητές που μέχρι πρόσφατα δρούσαν μόνο σε ορεινές και δύσβατες περιοχές. Το μήνυμα των ΗΠΑ είχε σταλεί πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος, όταν στρατιώτες των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων είχαν φωτογραφηθεί στη Βορειοανα­το­λική Συρία με στολές Κούρδων ανταρτών, τις οποίες στη συνέχεια προώθησαν στα ειδησεογραφικά πρακτορεία.<br /><br />Ολα τα παραπάνω μπορούν να υλοποιηθούν με τήρηση των προσχημάτων του status quo: Δεν χρειάζεται η Βορειοανατολική Συρία να γίνει de jure ανεξάρτητη, καθώς η de facto αυτονομία του Βορείου Ιράκ είναι μια πλήρης χειραφέτηση. Σε αντίθεση μάλιστα με τις διαχρονικές προστριβές Βορείου Ιράκ-Βαγδάτης, να θυμίσουμε ότι η χειραφέτηση των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας έγινε με τις ευλογίες, αν όχι με την παρότρυνση της Δαμασκού.<div> <br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Κουρδικό σταυρόλεξο: Η αντιπαράθεση Ερντογάν-ΗΠΑ εντοπίζεται στη Νοτιοανατο­λική Τουρκία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΥ Η αντίδραση του Ερντογάν στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και κυρίως η μέσω Γκιουλέν απόδοση της ευθύνης στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «μεγάλος ασθενής»… Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ως Οθωμανός αυτοκράτορας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi69PWLR0Vn7qBSZ7zTK9PgucobFubhT0UVu18FwDdHAGJbzbqLU8FAFctyFfQikCyNpiah9Frud43y_UPkcCMu6jwgoKHCyjE7QNlsE0N1fIa-bZRuR149dKC3VywTq0qsf95st0LZcFlF/s1600/stratigos+akar+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi69PWLR0Vn7qBSZ7zTK9PgucobFubhT0UVu18FwDdHAGJbzbqLU8FAFctyFfQikCyNpiah9Frud43y_UPkcCMu6jwgoKHCyjE7QNlsE0N1fIa-bZRuR149dKC3VywTq0qsf95st0LZcFlF/s640/stratigos+akar+erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΗ*</strong><br /> <br /><b>1.“It was the best of times”!</b><br />Η τελευταία δεκαπενταετία, η οποία ταυτίζεται με την άνοδο και την κυβέρνηση της χώρας από τον Ερντογάν, μπορεί να θεωρηθεί ως μία περίοδος αύξησης της ισχύος της Τουρκίας. Η χώρα πέτυχε να βελτιώσει την οικονομία της, να θεωρηθεί από τη Δύση ως ένα παράδειγμα δημοκρατίας με μουσουλμανικό άρωμα που άξιζε να προωθηθεί στη Μέση Ανατολή, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα αύξησε την επιρροή της στην περιοχή.<br /><br />Ο Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΚΔΑ) ενίσχυσαν συστηματικά τα εξοπλιστικά προγράμματα, επιδιώκοντας, όπως και οι Κεμαλιστές, την απόκτηση πυραυλικών συστημάτων, αεροπλανοφόρου, ακόμη και πυρηνικών όπλων, ώστε να μετατρέψουν την Τουρκία σε περιφερειακή υπερδύναμη. Επίσης, όχι μόνο δεν συνέβαλαν στο να τερματισθεί η παράνομη κατοχή της Κύπρου, αλλά, επειδή οσμίζονταν ενεργειακούς πόρους, δημιούργησαν νέα κρίση τη στιγμή που η Κύπρος επιβεβαίωνε την ύπαρξη υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της, αυξάνοντας και τις απαιτήσεις της Τουρκίας στις όποιες διαπραγματεύσεις. Τέλος, το καλοκαίρι του 2015 δημιούργησαν την προσφυγική κρίση – κάποιοι επιμένουν πως αφορούσε πρωταρχικά την Ευρώπη – η οποία έπληξε σε μεγάλο βαθμό την Ελλάδα.<br /><br />Η κυριαρχία του Ερντογάν και του ΚΔΑ οδήγησε στην αποκάλυψη του πραγματικού προγράμματος ή επιδιώξεών του για την Τουρκία και το εξωτερικό. Προοδευτικά, στο εσωτερικό, ο Ερντογάν άρχισε να περνάει μέτρα ισλαμοποίησης της κοινωνίας, να περιορίζει την ελευθερία έκφρασης με πρώτη εκείνη του Τύπου, να εφαρμόζει το σχέδιό του για συγκέντρωση εξουσιών διά της μετάβασής του στο προεδρικό αξίωμα και της προσπάθειάς του για μετατροπή του πολιτικού συστήματος σε προεδρικό. Η ενίσχυση του συγκεντρωτισμού και οι εκλογικές σκοπιμότητες οδήγησαν και στην αποτυχία της όποιας πολιτικής είχε αρχικά εξαγγελθεί για το Κουρδικό.<br /><br />Στο εξωτερικό η Τουρκία άρχισε να συμπεριφέρεται ως η άλλοτε οθωμανική αυτοκρατορική δύναμη.Αναμείχθηκε στο θέμα των Παλαιστινίων και συγκρούσθηκε με το Ισραήλ, καταστρέφοντας μία προνομιακή εικοσαετή σχέση. Στην Αίγυπτο υποστήριξε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και επιχείρησε το πολιτικό τους πατρωνάρισμα. Διατήρησε κατά την περίοδο του εμπάργκο μία αμφιλεγόμενη στάση έναντι του Ιράν και συνδέθηκε ενεργά με το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία, φθάνοντας να την υποστηρίξει ακόμη και στην εισβολή στην Υεμένη. Συνέβαλε στη δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους, επιτρέποντας την μέσω του εδάφους της διακίνηση μουτζαχεντίν, όπλων, αλλά και λαθραίου πετρελαίου, που συνέβαλε στην οικονομική ενίσχυση του Ι.Κ. (ενδεχομένως και της οικογένειας Ερντογάν). Τέλος, παρά τις προνομιακές ακόμη και σε οικογενειακό επίπεδο σχέσεις με τον Άσαντ, αναμείχθηκε ενεργά στην υποκίνηση, επέκταση και μετατροπή μίας πολιτειακής κρίσης στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, του οποίου, μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους, έγινε μέρος.<br /><br /><b>2. “It was the worse of times”!</b><br />Οι παραπάνω πολιτικές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό δημιούργησαν κατά την τελευταία διετία μία σειρά οξυμένων προβλημάτων. Το αντάρτικο των Κούρδων προοδευτικά αναγεννήθηκε, στον πόλεμο της Συρίας οι τουρκικές πολιτικές ηττήθηκαν και δημιουργήθηκε (με την υποστήριξη και των ΗΠΑ) ένα ακόμη κουρδικό μόρφωμα, το Ι.Κ. κατέταξε τον Ερντογάν, που πιέσθηκε από τη Δύση να αλλάξει στάση, μεταξύ των αντιπάλων του και απάντησε με τρομοκρατικές επιθέσεις, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δυσαρεστήθηκαν, τμήματα του πληθυσμού δυσανασχέτησαν με την προοπτική ισλαμοποίησης κράτους και κοινωνίας, ενώ η οικονομία άρχισε να καταγράφει σοβαρές απώλειες.<br /><br />Η πύρρεια νίκη του Ερντογάν κατά των πραξικοπηματιών δεν έλυσε κανένα από τα παραπάνω προβλήματα, αλλά ήρθε να προσθέσει και νέα: τις διώξεις, την καταρράκωση του κύρους και την συνεπαγόμενη μείωση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων, τη διάκριση της κοινωνίας σε τουλάχιστον τέσσερις ομάδες (ισλαμιστές, κεμαλιστές, γκιουλενιστές, Κούρδους), την διαπόμπευση όλων εκείνων που καθ’ υποψία συμμετείχαν ή θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στο πραξικόπημα, με λίγα λόγια, πρόσθεσε τον εσωτερικό διχασμό. Κυρίως δε ενίσχυσε τις αυταρχικές, σουλτανικές τάσεις του Ερντογάν, σε μία στιγμή που η χώρα θα χρειαζόταν μία ηγεσία συμφιλιωτική και όχι εκδικητική.<br /><br />Πρόσθεσε όμως και κάτι ακόμη. Την απώλεια της όποιας υποστήριξης και εμπιστοσύνης των Δυτικών προς τον Ερντογάν, των οποίων η υπομονή φαίνεται πως είχε εξαντληθεί εδώ και καιρό. Βεβαίως, μπορεί η Τουρκία να αποκατέστησε τις διπλωματικές της σχέσεις με το Ισραήλ και να επιχειρεί να αναθερμάνει τις αντίστοιχες με τη Ρωσία, ωστόσο οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ θα χειροτερεύουν συστηματικά όσο ο Ερντογάν τις κατηγορεί ότι είχαν ανάμειξη στο εναντίον του πραξικόπημα, όσο πιέζει με ανορθόδοξο τρόπο να πετύχει την έκδοση του Γκιουλέν, όσο δημιουργεί προβλήματα στη λειτουργία του Ιντσιρλίκ και στις επιχειρήσεις κατά του Ι.Κ, όσο δεν συμβάλλει στην επίτευξη λύσης στη Συρία, όσο εντείνει την αυταρχική του συμπεριφορά και όσο πλησιάζει τη Ρωσία.<div> <br /><b>3.“We had everything before us, we had nothing before us”!</b><br />Τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα; Είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο. Είναι επίσης προφανές ότι τα κράτη της ΕΕ είναι πολύ προσεκτικά απέναντί του λόγω του προσφυγικού, και η Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης. Είναι επίσης φανερό ότι άρχισαν να στέλνονται τα πρώτα διπλωματικά προειδοποιητικά μηνύματα προς την Τουρκία.. Ήδη ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας χρησιμοποίησε μετά από πολλά χρόνια τον όρο «εισβολή» για την Κύπρο και το Βερολίνο έθεσε ως προϋπόθεση εξέλιξης των διαπραγματεύσεων της ΕΕ με την Τουρκία την λύση του Κυπριακού.<br /><br /><b>Οι χειρισμοί του στις σχέσεις του με τη Δύση κρίσιμοι και στην εσωτερική πολιτική σκηνή κρισιμότεροι</b><br /><br />Τα εν λόγω μηνύματα σημαίνουν ότι ο Ερντογάν θα πιεστεί και θα υποχωρήσει στο Κυπριακό ή σε άλλα θέματα, όπως στο Συριακό ή στον πόλεμο κατά του Ι.Κ; Ασφαλώς και όχι! Θα μπορούσαν όμως να θεωρηθούν ως δείγμα υποχώρησης των διπλωματικών ερεισμάτων του στη Δύση και, κυρίως, έλλειψης πολιτικής υποστήριξης ή έλλειψης της συνήθους ανοχής της Δύσης σε μία σειρά προβλημάτων που δημιούργησε ή δημιουργεί ο Ερντογάν. Ακόμη δε περισσότερο, αδιαφορία για το πολιτικό του μέλλον ή, μεσοπρόθεσμα, και το μέλλον της χώρας του, τώρα που οι σχέσεις της Δύσης με το Ιρακινό Κουρδιστάν έχουν σχεδόν επισημοποιηθεί και οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους Κούρδους της Συρίας επιτρέπουν μεγαλύτερο ρόλο και λόγο στο μέλλον της Συρίας.<br /><br />Η πιθανολογούμενη αδιαφορία για το πολιτικό του μέλλον ή της χώρας του δεν σημαίνει ότι η Δύση θα παύσει να διαχειρίζεται διπλωματικά τον Ερντογάν. Μπορεί όμως να σημαίνει ότι δεν θα σταματήσει την εισαγωγή στην Τουρκία της οποιαδήποτε κρίσης από το εξωτερικό και, ακόμη περισσότερο, δεν θα πράξει οτιδήποτε να εμποδίσει την οποιαδήποτε εξέλιξη στο εσωτερικό της. Τούτο ίσως είναι το κρισιμότερο, καθώς όλα δείχνουν πως τα προβλήματα και οι αντιφάσεις έχουν οξυνθεί και η Τουρκία και πάλι, ενάμισι αιώνα αργότερα, προφανώς ασθενεί.<br /><br />Το ποια θα είναι η τύχη της εξαρτάται από την αρχή ενός και μόνο ανδρός, του οποίου οι δυνατότητες και οι πολιτικές φαίνεται να έχουν αγγίξει τα όριά τους. Οι χειρισμοί του στις σχέσεις του με τη Δύση θα είναι κρίσιμοι και στην εσωτερική πολιτική σκηνή κρισιμότεροι.<br /><br />Μέχρι τότε θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι και νηφάλιοι. Ο Ερντογάν έχει τόσα πραγματικά μέτωπα και έχει δημιουργήσει τόσους εικονικούς και πραγματικούς εχθρούς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό που δεν έχει την πολυτέλεια ή την αξιόμαχη στρατιωτική ικανότητα να εξάγει κρίση δυτικά ή νότια. Όμως, θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε και να μην βιαζόμαστε, αποφεύγοντας λάθη και διολισθήσεις, σε κρίσιμα θέματα όπως το Κυπριακό, το οποίο, άλλωστε, δεν είναι και στις προτεραιότητες του Ερντογάν.<br /><br />Ασφαλώς και το μέλλον είναι αβέβαιο και κανείς μας δεν μασάει φύλλα δάφνης, ούτε ερμηνεύει τα σφάγια. Ωστόσο, η πολιτική, πολύ δε περισσότερο η διεθνής, έχει απρόσμενα γυρίσματα και μας διδάσκει πως εκείνος που είναι κατάλληλα προετοιμασμένος, έχοντας ήδη προνοήσει για τις κατάλληλες και εναλλακτικές στρατηγικές, μπορεί να δικαιωθεί από την Ιστορία.<br /><b><i><br />* Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κάτοχος της Έδρας ΓΕΕΘΑ στις Στρατηγικές Σπουδές ‘Θουκυδίδης’</i></b><br /><br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο «μεγάλος ασθενής»… Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται ως Οθωμανός αυτοκράτορας

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΗ* 1.“It was the best of times”! Η τελευταία δεκαπενταετία, η οποία ταυτίζεται με την άνοδο και την κυβέρνηση της χώρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Διαίρεση της Συρίας προ των Πυλών – Η Αρχή Νέων Αλλαγών στη Μέση Ανατολή .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBhSiE99Xr2MnB2rEiw-hJGjoi2ulbRDC5Wi6LgHEVDOQ7P0_IwzkQxV9moTeWb2Ab_pLAPq4OfDlZVq5H7P4kFCrS4R3nPshDvNgl8Z8nhVPeCrV5nqM0k1qKOhG_J553qBvqT89lWv9j/s1600/John+Brennan+%252CCIA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBhSiE99Xr2MnB2rEiw-hJGjoi2ulbRDC5Wi6LgHEVDOQ7P0_IwzkQxV9moTeWb2Ab_pLAPq4OfDlZVq5H7P4kFCrS4R3nPshDvNgl8Z8nhVPeCrV5nqM0k1qKOhG_J553qBvqT89lWv9j/s640/John+Brennan+%252CCIA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος<br /> Από την έναρξη του πολέμου στην Συρία υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα, που όπως φαίνεται είναι αδύνατον να συμβιβαστούν. Ειδικά όταν έχει χυθεί πολύ εμφύλιο αίμα το πράγμα γίνεται πολύ δύσκολο. Βέβαια και αλλού υπήρξαν παρόμοιες περιπτώσεις όπου τελικά δεν επικράτησε η διαίρεση, όμως στην προκειμένη περίπτωση τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα.<br /> <br /> Έτσι, ο επικεφαλής της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών δήλωσε ότι δεν είναι αισιόδοξος για το μέλλον της Συρίας να παραμείνει μια ενιαία χώρα. Τα σχόλια του  John Brennan είναι μια σπάνια δημόσια αναγνώριση από έναν ανώτερο αξιωματούχο των ΗΠΑ ότι η Συρία δεν μπορεί να επιβιώσει ενός πενταετούς εμφυλίου πολέμου  στη σημερινή της μορφή. Συγκεκριμένα ανέφερε στο Ετήσιο Φόρουμ για την  Ασφάλεια στο Aspen του  Κολοράντο ότι, «Δεν ξέρω αν ή όχι η Συρία μπορεί να αναθεμελιωθεί στην προτέρα κατάσταση», «Υπάρχει τόσο πολύ αίμα που έχει χυθεί, δεν ξέρω αν θα είναι σε θέση να επιστρέψει στην μια ενωμένη Συρία, στη διάρκεια της ζωής μου».<br /> <br /> Ο Τζον Κέρι, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες, τον Φεβρουάριο, λέγοντας ότι θα κινηθεί προς την κατεύθυνση ενός «Σχεδίου Β» που θα μπορούσε να περιλαμβάνει ένα μέρος της Συρίας. Συγκεκριμένα στην Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ δήλωσε ότι, «Μπορεί να είναι πολύ αργά για να κρατηθεί η Συρία ως σύνολο αν περιμένουμε πολύ περισσότερο», ωστόσο, ο ίδιος δεν υποστηρίζει άμεσα τη διχοτόμηση ως λύση.<br /> <br /> Επίσης μερικές  εβδομάδες αργότερα, ο Staffan de Mistura, απεσταλμένος του ΟΗΕ στη Συρία, δήλωσε ότι η πιθανότητα μιας ομοσπονδιακής διαίρεσης της χώρας δεν έχει αποσυρθεί  από το τραπέζι. Εκείνη την εποχή,  μεγάλες δυνάμεις κοντά στους  διαμεσολαβητές  του ΟΗΕ  συζήτησαν μια πιθανή ομοσπονδιακή διάλυση της χώρας, η οποία θα χορηγούσε μια  ευρεία αυτονομία στις περιφερειακές αρχές, διατηρώντας την ενότητα της χώρας ως ένα ενιαίο κράτος. Βέβαια όλοι οι Σύριοι έχουν απορρίψει τη διαίρεση της Συρίας και το ξέρει πολύ καλά ο De Mistura, που όμως τα  του φεντεραλισμού πάντα τα φέρνει στις διαπραγματεύσεις.<br /> <br /> Όσον αφορά τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ υποσχέθηκε τον Ιούνιο  να «απελευθερώσει κάθε σπιθαμή» που η χώρα έχασε από τις δυνάμεις των ανταρτών. Από την πλευρά του ο  Riad Hijab, συντονιστής  της Υψηλής Επιτροπής Διαπραγματεύσεων της αντιπολίτευσης (HNC), όταν η ιδέα διαίρεσης προτάθηκε το Μάρτιο δήλωνε ότι, «Κάθε αναφορά του φεντεραλισμού ή κάτι που θα μπορούσε να παρουσιάσει μια κατεύθυνση προς τη διαίρεση της Συρίας δεν είναι καθόλου αποδεκτή». Σε αντίθεση, το Συριακό Κουρδικό κόμμα PYD, το οποίο έχει μεγάλη επιρροή σε κουρδικές περιοχές της χώρας, και πολλές συμμαχικές του ομάδες, ανακοίνωσε πως σχεδιάζει να δημιουργήσει μια αυτόνομη ομοσπονδία στα βορειοανατολικά. Η αυτόνομη περιοχή, γνωστή ως Rojava, περιλαμβάνει την Jazira, το Αΐν αλ-Αράμπ και την Afrin, τρεις διακριτούς θύλακες, ή καντόνια, υπό κουρδικό έλεγχο.<br /> <br /> Μετά από πέντε χρόνια πολέμου που έχουν αφήσει σχεδόν 400.000 νεκρούς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών και έχουν οδηγηθεί περίπου 11 εκατομμύρια ανθρώπων μακριά από τα σπίτια τους, το συριακό έδαφος ουσιαστικά έχει χωρισθεί μεταξύ της κυβέρνησης και των συμμάχων της, των Κούρδων μαχητών, διαφόρων ομάδων της αντιπολίτευσης και του Ισλαμικού Κράτους. Αν εξαιρέσουμε το Ισλαμικό Κράτος που η ήττα του είναι προ των πυλών, οι δυνάμεις του Άσσαντ , η αντιπολίτευση και οι Κούρδοι δύσκολα θα μπορέσουν να μείνουν υπό την ίδια στέγη, όπως δύσκολα θα συμφωνήσουν Ρωσία και ΗΠΑ. Οι αλλαγές στην Μέση Ανατολή αργά ή γρήγορα θα λάβουν σάρκα  και οστά.<br /> <b><i><br /></i></b> <b><i>*Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος</i></b><br /> <b><i>Στρατηγικός Αναλυτής Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας στη ΝΑ Μεσόγειο</i></b><br /> <br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Διαίρεση της Συρίας προ των Πυλών – Η Αρχή Νέων Αλλαγών στη Μέση Ανατολή .

Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος Από την έναρξη του πολέμου στην Συρία υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα, που όπως φαίνεται είναι αδύνατον να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία μετατρέπεται σε Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU6prFNDuIQWIRgaFt4_M2vVnHWdHSzt-8cz7TaDXpiWCsjJEPfuDGoT-_pak5Bj-pLj_Oj1GhYPycfPH_7Q_999whuCGwPobSwfm8WoD60dTN1xFHbkYEN2uviHYczOdqiqnA7ymO0mJq/s1600/h+toyrkia+metatrepete+se+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="394" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU6prFNDuIQWIRgaFt4_M2vVnHWdHSzt-8cz7TaDXpiWCsjJEPfuDGoT-_pak5Bj-pLj_Oj1GhYPycfPH_7Q_999whuCGwPobSwfm8WoD60dTN1xFHbkYEN2uviHYczOdqiqnA7ymO0mJq/s640/h+toyrkia+metatrepete+se+syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης<br /> <br /> Ένα «καυτό» δημοσίευμα της γνωστής βρετανικής εφημερίδας Independent, που αναδημοσιεύεται στην τουρκική Cumhurriyet, έχει προκαλέσει την οργή της Άγκυρας γιατί περιγράφει τα σταδιακά βήματα με τα οποία η Τουρκία μετατρέπεται σε μια καινούργια Συρία και σε ένα νέο Ιράκ.<br /> <br /> <a href="https://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/20160730105737-independentcockburn-501x660jpg.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="20160730105737-independentcockburn-501x660jpg" border="0" class="aligncenter size-full wp-image-16807 lazy-loaded" data-lazy-type="image" data-src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/20160730105737-independentcockburn-501x660jpg.jpg" height="640" src="https://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/20160730105737-independentcockburn-501x660jpg.jpg" width="484" /></a><noscript>&amp;lt;img class="aligncenter size-full wp-image-16807" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2016/07/20160730105737-independentcockburn-501x660jpg.jpg" alt="20160730105737-independentcockburn-501x660jpg" width="501" height="660" /&amp;gt;</noscript><br /> Σύμφωνα με το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας, στην Τουρκία μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και τις μεγάλες εκκαθαρίσεις στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις που έχουν προκαλέσει ανεπανάληπτο χάος, κανείς δεν ξέρει ποια ακριβώς είναι η κατάσταση εντός τους, ενώ η επιχείρηση εξάρθρωσης του δικτύου του Φετουλάχ Γκιουλέν είναι αδύνατο να περατωθεί γιατί και μέσα στο κόμμα του Ερντογάν υπάρχουν πυρήνες του που δεν μπορούν να εξουδετερωθούν.<br /> <br /> Παράλληλα η Τουρκία, σύμφωνα με την Indipendent, εξέθρεψε όλα τα τελευταία χρόνια πυρήνες των ισλαμιστών του ISIS στο εσωτερικό της, που τώρα είναι πολύ δύσκολο να εξαρθρωθούν και αυτό αποτελεί άλλο ένα παράγοντα αποσταθεροποίησης της. Να μην ξεχνάμε και τον εσωτερικό πόλεμο με τους Κούρδους.<br /> <br /> Όλα αυτά συντείνουν στην διαμόρφωση μιας Τουρκίας με 80 εκατομμύρια πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις 600.000 άντρες, σε μεγάλο αποσταθεροποιητικό παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή, με εκκριτικές διαστάσεις και οδεύει σταδιακά προς μια νέα Συρία με όλες τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης.<br /> <br /> Φυσικά με όλα αυτά της Indipendent, η Άγκυρα στα…κάγκελα!<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία μετατρέπεται σε Συρία

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Ένα «καυτό» δημοσίευμα της γνωστής βρετανικής εφημερίδας Independent, που αναδημοσιεύεται στην τουρκική Cumhu...

Διαβάστε την συνέχεια