Η «ρωσική κάθοδος» και η επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7tMsy8_a8tKASEAG_yug0bU00RNElDCksLSyEQZckUqPoewXpn4TlhubXBnm-3bE55Enis_i6JwSK4-ur5gVPFs3ZDQ1z__23u_od9uB8I5F90u8h7HkPk-DApYrBv84nHyQegaWqmjo/s1600/h+epomeni+mera+stin+mesi+anatoli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7tMsy8_a8tKASEAG_yug0bU00RNElDCksLSyEQZckUqPoewXpn4TlhubXBnm-3bE55Enis_i6JwSK4-ur5gVPFs3ZDQ1z__23u_od9uB8I5F90u8h7HkPk-DApYrBv84nHyQegaWqmjo/s1600/h+epomeni+mera+stin+mesi+anatoli.jpg" /></a></div> <h2 style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: #666666;">Η ολική επαναφορά της Ρωσίας </span></span><span style="font-size: large;"><span style="color: #666666;">φέρνει νευρικότητα, άγχος και φόβο...</span></span></h2> <div class="entry"> <div dir="ltr" trbidi="on"> Γράφει ο<b> Γεωργίου Μιχαήλ </b><br /><br /> Οι εξελίξεις στη Συρία είναι δραματικές. Οι τζιχαντιστές, οι διάφορες ισλαμιστικές ομάδες και οι συμμορίες βιώνουν την μία ήττα μετά την άλλη και όλα δείχνουν πως είναι απλώς θέμα χρόνου η πλήρης ισοπέδωση του «Ισλαμικού Κράτους» (DAESH). Αυτή η εξέλιξη υπήρξε μετά από την αποφασιστική εμφάνιση της Ρωσίας στο πλευρό του Άσαντ. Και αυτή ακριβώς η «ρωσική κάθοδος» είναι ο παράγοντας ανατροπής όλων των σχεδίων της Δύσης, αλλά και των επίσημων υποστηρικτών των τζιχαντιστών, δηλαδή της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και της Τουρκίας. <br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfqUjCToH9WFdqz8PbmXN32etIeszRmH0n5JijMsUg4BVQ8X9o5eBUke9Sz_XOTnBlQihWORRjr2CcgO4rl8V8vH5uneL7Ic8mYBStgOHfPy1I3nzUJNwWarpvAuEb9B9He0doD79JEnVv/s1600/946124_1677521662532432_6265840269481983748_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="192" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfqUjCToH9WFdqz8PbmXN32etIeszRmH0n5JijMsUg4BVQ8X9o5eBUke9Sz_XOTnBlQihWORRjr2CcgO4rl8V8vH5uneL7Ic8mYBStgOHfPy1I3nzUJNwWarpvAuEb9B9He0doD79JEnVv/s320/946124_1677521662532432_6265840269481983748_n.jpg" width="320" /></a><span style="font-size: medium;"><b><i>Συνεχής η προώθηση του Συριακού Στρατού</i></b></span><br /><br /> Ο συριακός στρατός, υποστηριζόμενος από τη ρωσική αεροπορία, προωθήθηκε σήμερα προς την κατεύθυνση μιας πόλης που ελέγχεται από τους αντάρτες σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από τα τουρκικά σύνορα, στο πλαίσιο της επίθεσης-αστραπή που διεξάγει στην επαρχία του Χαλεπίου, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /> "Τα στρατεύματα του καθεστώτος βρίσκονται πλέον σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από την πόλη Ταλ Ριφάατ, ένα από τα τρία τελευταία προπύργια των ανταρτών στο βόρειο τμήμα της επαρχίας του Χαλεπίου", μαζί με την Αζάζ και τη Μαρέα, δήλωσε ο Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, διευθυντής του Παρατηρητηρίου.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br />Η Ταλ Ριφάατ βρίσκεται στα χέρια των ανταρτών από το 2012.<br /> "Το καθεστώς προχωρεί προς το βόρειο τμήμα της επαρχίας για να καταλάβει την Ταλ Ριφάατ και μετά την Αζάζ με τελικό στόχο να φθάσει στα τουρκικά σύνορα για να εμποδίσει κάθε διέλευση ανταρτών και όπλων από την Τουρκία", σύμφωνα με τον Αμπντέλ Ραχμάν.<br />Η εφημερίδα "Αλ Ουατάν" που πρόσκειται στο καθεστώς αναφέρει επίσης σήμερα ότι "ο στρατός προχώρησε προς την Ταλ Ριφάατ (...) Αν πέσει αυτή η πόλη, ο στρατός θα μπορέσει να προχωρήσει για να θέσει υπό τον έλεγχό του ολόκληρο το βόρειο τμήμα της επαρχίας του Χαλεπίου".<br />Εξάλλου, στην επαρχία της Δαμασκού, ο στρατός έχει περικυκλώσει από χθες το βράδυ την πόλη Νταράγια, τελευταίο προπύργιο των ανταρτών νοτίως της πρωτεύουσας, η οποία βρίσκεται στα χέρια των εξεγερμένων από το 2012.<br /><br /><i><span style="font-size: medium;"><b>Έτοιμα να στείλουν στρατό στη Συρία τα ΗΑΕ</b></span></i><br /><br /> Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν ιδιαίτερη νευρικότητα και προκαλούν κινήσεις ιδιαίτερα αποκαλυπτικές (εκτός και εάν κάποιοι πιστεύουν πως είναι δυνατόν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλό τους) με την εμφάνιση χωρών πρόθυμων να εμπλακούν σε μία «μάχη» που έχει τελειώσει από την πρώτη ημέρα εμφάνισης των ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν (σήμερα) ότι είναι έτοιμα να στείλουν χερσαία στρατεύματα στη Συρία στο πλαίσιο ενός διεθνούς συνασπισμού που θα πολεμήσει εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /> "Η θέση μας ήταν ανέκαθεν ότι μια πραγματική εκστρατεία εναντίον του Νταές πρέπει να περιλάβει μια χερσαία δύναμη", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στο Αμπού Ντάμπι ο υφυπουργός Εξωτερικών Άνουαρ Γκαργκάς, αναφερόμενος στο Αραβικό Κράτος με το αραβικό του ακρωνύμιο. "Δεν μιλάμε για χιλιάδες στρατιώτες".</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br />Ο Γκαργκάς πρόσθεσε πως για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προϋπόθεση είναι "η ηγεσία των ΗΠΑ σ' αυτό". Και αυτή ακριβώς η τελευταία τοποθέτηση αποτελεί μία ουσιαστική απόπειρα επαναφοράς των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, επιβεβαιώνοντας πως «ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος», αν και σε αυτή την περίπτωση ο «δολοφόνος» επιχειρεί να επανέλθει ως… σωτήρας!<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSv5ryY_GCWOWPC14ybGOXmGjAFDK1D6cwcNmMBXlKnxCKX1oeKZhGM8G3tLiZ0QLbfVOfo_Pj-R_MJ7dxNsnJWrSkof_haPmH06WiIHTClEIKiphza0F_RaAfT1gb2VNZKMxssXYoGiHo/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSv5ryY_GCWOWPC14ybGOXmGjAFDK1D6cwcNmMBXlKnxCKX1oeKZhGM8G3tLiZ0QLbfVOfo_Pj-R_MJ7dxNsnJWrSkof_haPmH06WiIHTClEIKiphza0F_RaAfT1gb2VNZKMxssXYoGiHo/s1600/images.jpg" /></a><i><span style="font-size: medium;"><b>Η Τουρκία αντιμέτωπη με τα αποτελέσματα της παρέμβασής της, αποφασίζει να προβάλει τον… «ανθρωπισμό» της</b></span></i><br /> Η Τουρκία είναι έτοιμη να υποδεχθεί, "αν αυτό είναι απαραίτητο", τις δεκάδες χιλιάδες των Σύρων που συνωστίζονται στα σύνορά της αφού διέφυγαν από την επίθεση των στρατευμάτων του καθεστώτος της Δαμασκού στο Χαλέπι, διαβεβαίωσε ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /> "Το καθεστώς (της Δαμασκού) έχει πλέον αποκλείσει ένα τμήμα του Χαλεπιού (...) αν (οι άμαχοι που διαφεύγουν) βρίσκονται στις πόρτες μας και δεν έχουν άλλη επιλογή, αν είναι απαραίτητο, οφείλουμε να αφήσουμε τους αδελφούς μας να εισέλθουν και θα το πράξουμε", δήλωσε χθες Σάββατο ο Ερντογάν προς τους δημοσιογράφους επί του αεροπλάνου με το οποίο επέστρεψε από την περιοδεία του στη λατινική Αμερική και τη Σενεγάλη.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> Από τη Δευτέρα, πολλές δεκάδες χιλιάδες άμαχοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, έχουν εγκαταλείψει το Χαλέπι λόγω των σφοδρών μαχών που φέρνουν εκεί αντιμέτωπους τον συριακό στρατό, που υποστηρίζεται από τους Ρώσους, και τους αντάρτες.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br />Μεταξύ 30.000 και 35.000 άνθρωποι έχουν φθάσει τις τελευταίες 48 ώρες στα περίχωρα της πόλης Αζάζ, σε απόσταση 5 χλμ. από τα τουρκικά σύνορα, δήλωσε χθες, Σάββατο, ο κυβερνήτης της μεθοριακής τουρκικής επαρχίας Σουλεϊμάν Ταπσίζ.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br />Ο Ταπσίζ μίλησε για το "ενδεχόμενο" το κύμα αυτό να φθάσει τους 70.000 ανθρώπους.<br />Η Τουρκία δεν έχει μέχρι τώρα επιτρέψει την είσοδο των Σύρων οι οποίοι διαφεύγουν και είναι αναγκασμένοι να ζουν σε καταυλισμούς που έχουν δημιουργηθεί βιαστικά γύρω από την τοποθεσία Μπαμ αλ-Σαλάμα. Ζουν εκεί μέσα στο κρύο και σε κακές συνθήκες, με βοήθεια που τους χορηγείται κυρίως από την τουρκική ισλαμική μη κυβερνητική οργάνωση IHH.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br />Σήμερα το πρωί, το μεθοριακό πέρασμα του Οντσούπιναρ εξακολουθούσε να είναι κλειστό, διαπίστωσε δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.<br /><b> "Όμως τα σύνορα παραμένουν ακοικτά για όλες τις επείγουσες περιπτώσεις"</b>, διευκρίνισε ζητώντας να μην κατονομασθεί ένας τούρκος αξιωματούχος. "Επτά τραυματίες εισήλθαν την Παρασκευή στην Τουρκία και ένας άλλος το Σάββατο για να νοσηλευθούν", πρόσθεσε.<br />Κατά τη συνομιλία του με τους δημοσιογράφους, ο Ερντογάν κατήγγειλε εξάλλου για άλλη μια φορά την επέμβαση της Μόσχας στη Συρία.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /></div> <div dir="ltr" trbidi="on"> "Οφείλουμε να ρωτήσουμε τους Ρώσους: τι κάνετε στη Συρία; Στην πραγματικότητα, είστε εισβολείς", δήλωσε ο ισλαμοσυντηρητικός τούρκος πρόεδρος. "Συνεργάζεστε με κάποιον (τον σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ), ο οποίος έχει σκοτώσει 400.000 ανθρώπους και συνεχίζει να σκοτώνει αμάχους", υπογράμμισε.<br />Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, και η Ρωσία διέρχονται μια σοβαρή διπλωματική κρίση αφότου η τουρκική αεροπορία κατέρριψε τον Νοέμβριο ένα ρωσικό βομβαρδιστικό για το οποίο υποστήριξε ότι είχε παραβιάσει τον εναέριο χώρο της στα σύνορα με τη Συρία.<br />Η Μόσχα κατηγόρησε αυτή την εβοδμάδα την Άγκυρα ότι ετοιμάζει μια "στρατιωτική επέμβαση" στη Συρία.<br />Χθες ο <b>Ερντογάν</b> είχε χαρακτηρίσει τις κατηγορίες αυτές αστείες. Όταν ερωτήθηκε και πάλι επί του αεροπλάνου του, απάντησε πως η χώρα του είναι έτοιμη "να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, αν είναι απαραίτητο".<br /><i> "Τη στιγμή που σας μιλάω, εμείς, οι δυνάμεις ασφαλείας μας, είναι έτοιμες για κάθε ενδεχόμενο. Δεν φοβόμαστε"</i>, δήλωσε.<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1DWSFUv_kye1RDw1xjCecT6L74MWCetYpgMDpoDCd_RNWqu9-6S3hcEf1J69pZ8ZFwC5TKf9piq1fQg0_jOhXSU_fbeiHJqHJvKP1vgnIm8YExRRXMDjQzXUx960mUm5kWNaTcRsw4d91/s1600/kurdistan-map.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="223" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1DWSFUv_kye1RDw1xjCecT6L74MWCetYpgMDpoDCd_RNWqu9-6S3hcEf1J69pZ8ZFwC5TKf9piq1fQg0_jOhXSU_fbeiHJqHJvKP1vgnIm8YExRRXMDjQzXUx960mUm5kWNaTcRsw4d91/s320/kurdistan-map.jpg" width="320" /></a><i><span style="font-size: medium;"><b>Ο χάρτης της Μέσης Ανατολής αλλάζει και απειλεί την Τουρκία</b></span> </i><br /><br /> Τα γεγονότα προδίδουν πως οι ενδιαφερόμενοι να σκυλεύσουν την Συρία και το Ιράκ, ίσως να είναι περισσότεροι, εάν ληφθεί υπόψιν και το υπέρμετρο όψιμο ενδιαφέρον κάποιων ευρωπαϊκών χωρών (π.χ. Γερμανία). Οι «ύαινες», λοιπόν, έχουν μαζευτεί και μέσω Γενεύης (συνομιλίες ειρήνευσης) πρόκειται να επιχειρήσουν έναν βολικό κατακερματισμό (ιδιαίτερα της Συρίας), ενώ εκκρεμεί πιθανή εμπλοκή της Τουρκίας που θα επιχειρήσει –έστω και την τελευταία στιγμή- να υφαρπάξει ένα κομμάτι γης προκειμένου να καθίσει στο τραπέζι των ισχυρών και να συμμετέχει στις συζητήσεις για την δημιουργία (και τα γεωγραφικά όρια) του Κουρδιστάν… <br /><br />Δεδομένων των εξελίξεων, η Δύση προσπαθεί να ανατρέψει τις υπάρχουσες εις βάρος των σχεδιασμών εξελίξεις και επιχειρεί να αντιστρέψει (έως διαγράψει) τα υπάρχοντα τετελεσμένα, μέσω της Γενεύης. Ταυτόχρονα, η Τουρκία νιώθει πως εάν δεν προχωρήσει σε μία δραματική ενέργεια, ενδέχεται όχι μόνο να μην αποκομίσει κανένα όφελος από την τετραετή και με κάθε τρόπο στήριξη που παρείχε στους τζιχαντιστές και είναι έτοιμη να προχωρήσει σε στρατιωτική ενέργεια μέσα στο Συριακό έδαφος για να αποκομίσει (με την βοήθεια –σιωπηρή συναίνεση- των ΗΠΑ) ως όφελος την μεσοπρόθεσμη προσάρτηση εδαφών από τη Συρία και το Ιράκ. Εξάλλου, η επίσημη καταγγελία της Μόσχας για επικείμενη τουρκική στρατιωτική παρέμβαση – εισβολή στην Συρία, έγινε προκειμένου να πιεσθεί η Δύση (βλ. Λευκός Οίκος) να αποτρέψει μία τέτοια κίνηση από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία θα αντιμετωπισθεί από τον ρωσικό στρατό, σύμφωνα με δηλώσεις της Μόσχας. Με απλά λόγια, ο Πούτιν έστειλε ένα μήνυμα στον Λευκό Οίκο: «Μάζεψε το κοπρόσκυλό σου εάν δεν θέλεις να σε παρασύρει σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από όσο αντέχεις».<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα ζει την δική της κρίση, τον δικό της οικονομικό πόλεμο, τις δικές της απειλές από την λειτουργία ανίκανου πολιτικού προσωπικού και απειλούμενη ποικιλοτρόπως, εν μέσω μίας εθνικής καταστροφής συζητά ή σφυρίζει αδιάφορα..., χωρίς να αντιλαμβάνεται πως οι ό,ποιες εξελίξεις θα την επηρεάσουν στον μέγιστο βαθμό και, ενδεχομένως, με τον "σουλτάνο" Ερντογάν εκτός εαυτού, να βρεθεί αντιμέτωπη και με κάποιο "θερμό επεισόδιο"...</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /></div> </div> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η «ρωσική κάθοδος» και η επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή

Η ολική επαναφορά της Ρωσίας  φέρνει νευρικότητα, άγχος και φόβο... Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ Οι εξελίξεις στη Συρία είναι δραματικές...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί η λαθρομετανάστευση να οδηγήσει σε έναν παγκόσμιο πόλεμο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCU7kSumugkHVJNh4IJCG1lX6edEUsOmAxyOOKTZky5bTlR5jcPJURdhIdkexnEAAirliwpuY5quimsYqZpwd7EBIlENcygHUG65kPWV6jOBl9O5u53RCqYDAARwpivdUJB2Xk7pxUip4/s1600/h+lathrometanasteysi+odigei+se+pagkosmio+polemo.....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCU7kSumugkHVJNh4IJCG1lX6edEUsOmAxyOOKTZky5bTlR5jcPJURdhIdkexnEAAirliwpuY5quimsYqZpwd7EBIlENcygHUG65kPWV6jOBl9O5u53RCqYDAARwpivdUJB2Xk7pxUip4/s1600/h+lathrometanasteysi+odigei+se+pagkosmio+polemo.....jpg" /></a></div> <b><br /></b> <b>Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ </b><br /> <br /> Η πολιτική ανοχή (έως υποβοήθηση) από τις ευρωπαϊκές ηγεσίες στο θέμα των «μεταναστών» και «προσφύγων» δημιουργεί ένα ολοένα αυξανόμενο κύμα αντίδρασης των ευρωπαίων πολιτών.<br /> Οι βίαιες συμπεριφορές των «μεταναστών» και των «προσφύγων» προς ευρωπαίους πολίτες, η κλιμακούμενη παραβατικότητά τους και η έκθεση σε κίνδυνο ζωής των γηγενών ευρωπαίων, με την ταυτόχρονη ανεπαρκή κρατική παρέμβαση (αρχές ασφάλειας), δημιουργούν και στηρίζουν στον απόλυτο βαθμό ακραίες ιδεολογικές αρχές, ιστορικά φαντάσματα, από τα οποία η κεντρική Ευρώπη προσπαθεί τα τελευταία εβδομήντα χρόνια να απαλλαχθεί.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhULhFyVGFkjZ7ARdQY55j-CZLHA5hniAuy0tYV4g8hVh2V0gNxRzO-YgWacGWljThgr5gZZrXADPA2CRH2Hx4n8TONsVEISHRrT9Tx6GC4NHUkRH0oEeR4ybEfFkxWiP_8_U4n71lNBZMi/s1600/14873018.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="159" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhULhFyVGFkjZ7ARdQY55j-CZLHA5hniAuy0tYV4g8hVh2V0gNxRzO-YgWacGWljThgr5gZZrXADPA2CRH2Hx4n8TONsVEISHRrT9Tx6GC4NHUkRH0oEeR4ybEfFkxWiP_8_U4n71lNBZMi/s320/14873018.jpg" width="320" /></a></div> Ο ναζισμός επανέρχεται, αυτή τη φορά όχι για την άνοδο και την επιβολή εξουσίας από την «άρεια φυλή», αλλά ως μοναδικό ιδεολογικό αντίμετρο στην παράλογη εφαρμοζόμενη πολιτική των Βρυξελλών. Άραγε, το διευθυντήριο της Ευρώπης (βλ. Βερολίνο) επιθυμεί την επάνοδο του Ναζισμού ή απλώς αποτελείται από ανεπαρκείς νάνους πολιτικούς, οι οποίοι έχουν αποφασίσει να ενδυναμώσουν το γηράσκων ευρωπαϊκό ανθρώπινο δυναμικό με νέους φτηνούς εργάτες, αδιαφορώντας για την αλλοίωση των δημογραφικών στοιχείων και των ταυτοτήτων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /> <br /> Εάν οι ευρωπαϊκές ηγεσίες δεν επιθυμούν την επάνοδο και την «ολική επαναφορά» του ναζισμού (που εμφανίζεται πλέον ως η μοναδική ιδεολογία που μπορεί να προστατεύσει την Ευρώπη), τότε, μήπως αυτή η αυτοκαταστροφική αντιμετώπιση οδηγεί σε ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος θα έχει θρησκευτικό χαρακτήρα; <br /> Αν και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα ενός τέτοιου πολέμου, μία τέτοια εξέλιξη είναι κάτι που κανείς λογικός άνθρωπος να αποδεχθεί ή να υποστηρίξει. Ένας παγκόσμιος θρησκευτικός πόλεμος δεν θα έχει μέτωπο, αλλά θα διεξαχθεί μέσα σε κάθε πόλη, μέσα σε κάθε χωριό του πλανήτη. Και θα είναι πολλαπλάσια καταστροφικός (στον αριθμό των θυμάτων) από τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο…<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSO3Z_6-MbvQNQYBk1e57XWB79TMi_JDhMW1lA2E0baSTpvd0R2SBFIt6d7kPNR5pm-JXpboxeBqkpreLt7H6T2mMT5Gdkw8bORwYMupIYZw2XTsl0rPf3_sDMHZKWiMj0b-UQuXWYC-Iv/s1600/jihad_europe.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="142" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSO3Z_6-MbvQNQYBk1e57XWB79TMi_JDhMW1lA2E0baSTpvd0R2SBFIt6d7kPNR5pm-JXpboxeBqkpreLt7H6T2mMT5Gdkw8bORwYMupIYZw2XTsl0rPf3_sDMHZKWiMj0b-UQuXWYC-Iv/s320/jihad_europe.jpg" width="320" /></a></div> Φυσικά, αν κι ένας παγκόσμιος θρησκευτικός πόλεμος είναι μία εξέλιξη απευκταία στον απόλυτο βαθμό, το ερώτημα συνεχίζει να υπάρχει αμείλικτο:<br /> Ποιοι και για ποιόν λόγο οδηγούν την Ευρώπη στα άκρα και σε τι οφέλη προσδοκούν εάν υπάρξει μία κοινωνική έκρηξη και σύγκρουση μεταξύ αγανακτισμένων ευρωπαίων πολιτών και «μεταναστών» - «προσφύγων»;<br /> Επίσης, ποιος μπορεί να εξασφαλίσει ότι μία τέτοια σύγκρουση δεν θα μεταφραστεί από τους ανά την γη ισλαμιστές ως μία ευθεία επίθεση κατά του Ισλάμ;<br /> Ποιος και γιατί εκθέτει το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών σε μία εξέλιξη που αναπόφευκτα οδηγεί σε μία πρώτου μεγέθους σύγκρουση, τα αποτελέσματα της οποίας δεν μπορούν να προϋπολογισθούν, αφού ένα τέτοιο ενδεχόμενο κινείται σε «αχαρτογράφητα νερά»;<br /> <br /> Τέλος, τι συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν από την ακραία παραβατικότητα των «μεταναστών» - «προσφύγων», όταν αυτοί προέρχονται από χώρες στις οποίες η οποιαδήποτε αντίδραση απέναντι στις αρχές έχει ως αποτέλεσμα την φυσική εξόντωση όσων αντιδρούν;<br /> Ποιος και με ποια επιχειρήματα κατόρθωσε να αλλάξει την κουλτούρα (φοβικότητας απέναντι στις αρχές) των «μεταναστών» - «προσφύγων», των οποίων η συμπεριφορά στην γηραιά ήπειρο σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει την ευγνωμοσύνη του φιλοξενούμενου, αλλά, αντίθετα, έχει στοιχεία μίσους και γενική «λειτουργία» ενός κατακτητικού στρατού χωρίς στρατιωτικά ρούχα…<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_VoTnmRePmt1u2MFgP7IedzKB5G_pFml0F_8SLhEJ2hqBcWXRDH0pUmBTY257d2h1tDw7MK2_WxafQ9Wl_gC3EKLQG0hcyfH1ZElZpfXMasObr-XWf3dfjpug6W28lFom-MeMhQMkhWek/s1600/democracy_islam.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="191" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_VoTnmRePmt1u2MFgP7IedzKB5G_pFml0F_8SLhEJ2hqBcWXRDH0pUmBTY257d2h1tDw7MK2_WxafQ9Wl_gC3EKLQG0hcyfH1ZElZpfXMasObr-XWf3dfjpug6W28lFom-MeMhQMkhWek/s320/democracy_islam.jpg" width="320" /></a></div> Εάν η Ευρώπη δεν μπορέσει να κατανοήσει εγκαίρως πως απειλείται με αφανισμό, από ανθρώπους που δηλώνουν πως το Ισλάμ θα κατακτήσει τον κόσμο, εάν δεν υπάρξει ένα συνταρακτικό γεγονός ικανό να ξυπνήσει από έναν βαθύ λήθαργο τους ευρωπαίους πολίτες, πολύ φοβούμαστε πως η Ευρώπη διανύει την τελευταία της ιστορική περίοδο με δυτικά χαρακτηριστικά και θα μετατραπεί σε Eurabia…<br /> <br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μπορεί η λαθρομετανάστευση να οδηγήσει σε έναν παγκόσμιο πόλεμο;

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ Η πολιτική ανοχή (έως υποβοήθηση) από τις ευρωπαϊκές ηγεσίες στο θέμα των «μεταναστών» και «προσφύγων» δημιουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στο Κοσσυφοπέδιο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWSgKcFhm87ABqnuasw4dUhKzbEnoYnzRP-Q-ioLvSGnHaRqyjZSCmo_Xul_a6y1BGALNyiyA9Hc_8oAeJ9ru_7Ma8W_ZRttBS8GUioshxm_Hzf_VF7CXyF0KPDbkPImBRKh8775mXHGw/s1600/amerikaniki+basi+sto+bonstil+kosobo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWSgKcFhm87ABqnuasw4dUhKzbEnoYnzRP-Q-ioLvSGnHaRqyjZSCmo_Xul_a6y1BGALNyiyA9Hc_8oAeJ9ru_7Ma8W_ZRttBS8GUioshxm_Hzf_VF7CXyF0KPDbkPImBRKh8775mXHGw/s1600/amerikaniki+basi+sto+bonstil+kosobo.jpg" /></a></div> <br /> του <b>Ιωάννη Μιχαλέτου</b><br /> <br /> Η Τουρκία εκδηλώνει ατύπως αλλά ουσιαστικώς και ενθέρμως την μελλοντική αγορά της Αμερικανικής βάσης "Μποντστίλ" στο Κόσοβο, άμα την αποχώρηση των Αμερικανών. Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε λίαν αρνητική για τα Ελληνικά συμφέροντα και την ευρύτερη σταθερότητα της περιοχής των Νοτίων Βαλκανίων. <br /> <br /> Οι άξονες επιρροής της Άγκυρας στο Κόσοβο<br /> <b>Οργανισμός Turkish International Cooperation and Development Agency "ΤΙΚΑ"</b><br /> <br /> Αποτελεί κρατικό οργανισμό πλήρως ελεγχόμενο από το κυβερνών κόμμα ΑΚΠ και έχει ετήσιο προυπολογισμό άνω του 1.6 δις Δολάρια. Συνεργάζεται με περίπου 100 κράτη και διαθέτει γραφεία με μόνιμο προσωπικό σε 30 εξ'αυτών. <br /> <a href="http://tg24.sky.it/static/contentimages/original/sezioni/tg24/mondo/2010/09/23/basi_militari_americane.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://tg24.sky.it/static/contentimages/original/sezioni/tg24/mondo/2010/09/23/basi_militari_americane.jpg" width="400" /></a><br /> Κατά "σύμπτωση" από το 2011 και εντεύθεν στηρίζει ενεργά τους σκοπούς των οργανισμών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας" διεθνώς και ειδικότερα στα Δυτικά Βαλκάνια, όπως και τους Behar Avdiu, Nhari Toska, Bashkim Mehani, Ilir Xhoxhaj και Ilir Gashi, σημαίνοντα Αλβανικά στελέχη της εν λόγω. <br /> <br /> Στο Κοσσυφοπέδιο χρηματοδοτεί περί των 400 διαφορετικών έργων στους τομείς της εκπαιδεύσεις κυρίως και του πολιτισμού ξοδεύοντας δεκάδες εκατομμύρια, κυρίως σε μετρητά, καθότι επισήμως οι χρηματοικονομικές ροές είναι πολύ μικρότερες μέσω του τραπεζικού συστήματος.<br /> <br /> Αναστηλώνει τα σημαντικότερα Οθωμανικά μνημεία, όπως το τάφο του Σουλτάνου Μουράτ, το τέμενος του Φατίχ και του Σινάν Πασά,ενώ έχει τη τελευταία 5ετία κατασκευάσει και 20 νέα τζαμιά. Προετοιμάζεται και η δημιουργία μεγάλου τεμένους στην Πρίστινα. <br /> <br /> Η ΤΙΚΑ συνεργάζεται στενά με την οργάνωση IHH & την Yunus Emre, εξίσου στενά δεμένες με το ΑΚΠ. Στο Κόσοβο υποστήριξαν σε θέματα φιλανθρωπικών δωρεών, ιμάμηδες και άτομα που μετέπειτα κατηγορήθηκαν για σχέσεις με την διεθνή τρομοκρατία και την αποστολή Τζιχαντιστών στη Συρία, από τη τοπική γενική εισαγγελία και οι περισσότεροι εξ'αυτών συνελήφθησαν.<br /> <br /> Ορισμένα ονόματα εξ'αυτών είναι:<br /> <br /> Sefket Krasniqi , Ιμάμης του μεγάλου Τεμένους στη Πρίστινα<br /> <div> <br /> Sabahudin Selimi, Χότζας της Βιτίνα</div> <div> <br /> Enes Goga, Ιμάμης του Πετς<br /> <br /> Eroll Nesimi, Χότζας και υπεύθυνος του σάιτ www.perkujtimi.net<br /> <br /> Idriz Bilibani, Χότζας της Βοσνιακής-Μουσουλμανικής κοινότητας<br /> <br /> Leonard Ruli, Χότζας του Πρίζνεν<br /> <br /> Dardan Gjuka, Ιμάμης από το Πέτς<br /> <br /> Shefki Koraqi, Ιμάμης από το Κατσάνικ<br /> <br /> Mazllam Mazllami, Ιμάμης από το Πρίζνεν<br /> <br /> Bedri Robaj, Ιμάμης του τεμένους Δαρδανία της Πρίστινα<br /> <br /> Ekrem Avdiu, Ιμάμης από τη Μιτρόβιτσα<br /> <br /> Enis Rama, Ιμάμης από τη Μιτρόβιτσα<br /> <br /> Η ΤΙΚΑ δίδει ανά έτος 100 υποτροφίες σε πολίτες του Κόσοβου για θρησκευτικές σπουδές στη Τουρκία και εκατοντάδες εσωτερικές υποτροφίες και μαθητικά βραβεία για σπουδές σε τοπικές Μαντράσσες που έχουν κατηγορηθεί από τα τοπικά ΜΜΕ ως φυτώρια εξτρεμισμού. <br /> <br /> Η Τουρκία παραλλήλως εξαπλώνεται οικονομικά στο Κόσοβο αγοράζοντας τα καλύτερα κεφάλαια όπως το αεροδρόμιο της Πρίστινα-το μοναδικό στη χώρα, την εταιρεία διαχείρισης δικτύου ηλεκτρισμού ενώ Τουρκικές εταιρείες κατασκευάζουν και θα διαχειρίζονται για τις επόμενες δεκαετίες τους αυτοκινητόδρομους Μερντάρε-Μόρινα και Πρίστινα-Χανί Ελεζίτ που θα συνδέουν με την Αλβανία και την ΠΓΔΜ αντιστοίχως. <br /> <br /> Παραλλήλως με την εξαγορά του χώρου εμπορευματοκιβωτίων του Αλβανικού λιμένα του Δυρραχίου θα είναι σε θέση τα επόμενα έτη να ελέγχουν μεγάλο μέρους του εμπορίου που έρχεται δια θαλάσσης στο Κόσοβο, αλλά και στην Αλβανία και τα Σκόπια. Είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί ότι μεγαλομέτοχος στις παραπάνω εταιρείες είναι ο γαμβρός του Προέδρου Ερντογκάν. Ταυτοχρόνως η Τουρκία εξάγει 30 φορές περισσότερα προιόντα από ότι εισάγει από το Κόσοβο, αποσβένοντας κατά αυτό το τρόπο άμεσα τις όποιες "δωρεές" δίδει. <br /> <br /> Επιπλέον το μεγαλύτερο μέρος του τραπεζικού συστήματος ανήκει σε τουρκικά πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία συνδέοντας αυτήν τη μη αναγνωρισμένη χώρα-άρα και περιοχή που δεν εμπίπτει σε διεθνείς χρηματοικονομικές νόρμες- με αυτή των Κατεχομένων της Κύπρου, δημιουργεί κατά αυτό το τρόπο το μεγαλύτερο τρίγωνο διακίνησης "μη ελεγμένων κεφαλαίων" μεταξύ Ευρώπης και Ασίας<br /> <br /> ΜΜΕ ενημέρωσης της Πρίστινα επανειλημμένως τη τελευταία διετία έχουν καταγγείλει ότι το ΑΚΠ ξεπλένει πολλά εκατομμύρια Δολάρια μέσω των φιλανθρωπιών και δωρεών με τις ΜΚΟ και οργανισμούς που ελέγχει,ενώ είναι κοινό μυστικό ότι το κλιμάκιο πληροφοριών της Τουρκίας στη περιοχή αριθμεί δεκάδες άτομα και ανταγωνίζεται ακόμα και αυτά των μεγαλύτερων δυνάμεων του πλανήτη. <br /> <br /> Προς το παρόν η σθεναρή αντίδραση των ΗΠΑ-Γερμανίας-Ρωσίας (για διαφορετικούς λόγους) αποτελεί το μείζων εμπόδιο στα λεγόμενα Νέο-Οθωμανικά προγράμματα της Άγκυρας, κάτι όμως που μπορεί να αλλάξει στο μέλλον εάν υπάρχει μετατόπιση και ανασύνθεση των τρεχουσών γεωπολιτικών σημείων ισορροπίας μεταξύ όλων των εμπλεκομένων.</div> <div> <br /> <a href="http://www.rimse.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Η Τουρκία στο Κοσσυφοπέδιο

του Ιωάννη Μιχαλέτου Η Τουρκία εκδηλώνει ατύπως αλλά ουσιαστικώς και ενθέρμως την μελλοντική αγορά της Αμερικανικής βάσης "Μποντστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και νέο θρίλερ στα Ιμια μεταξύ Ελλήνων-Τούρκων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz4BSybstH1LsnOWJv9tdFnFd07djtYsgybIsjoftzLdj_v-j0nX3GPR-5vJZSGQzlwUBYSOAnVA1n4htcQCx6W2X91k4ZAxgTwfpemdtSTDx-36bMTxIJAJ3pputcJcvnEUD89nvnQlE/s1600/imia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz4BSybstH1LsnOWJv9tdFnFd07djtYsgybIsjoftzLdj_v-j0nX3GPR-5vJZSGQzlwUBYSOAnVA1n4htcQCx6W2X91k4ZAxgTwfpemdtSTDx-36bMTxIJAJ3pputcJcvnEUD89nvnQlE/s1600/imia.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <b>Σωτήρης Σιδέρης</b><br /> <br /> Πολλά επεισόδια έρευνας και διάσωσης σε βραχονησίδες του Αιγαίου καταγράφηκαν από την άνοιξη έως και το φθινόπωρο του 2015. Ωστόσο, ένα συγκεκριμένο, που έλαβε χώρα στα Ιμια και φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα η «Κ», έχει ενδεχομένως το πιο ξεχωριστό ενδιαφέρον.<br /> <br /> Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, άνδρες του Λιμενικού της Ελλάδας και της Τουρκίας αποβιβάστηκαν ένοπλοι (!) στη βραχονησίδα, το πρωί της 14ης Αυγούστου. Και ήταν τότε που εκτυλίχθηκε ένα εξάωρο πολιτικό και στρατιωτικό θρίλερ με άγνωστες έως τώρα λεπτομέρειες και προεκτάσεις. Γιατί είναι η πρώτη φορά που συνέβη τέτοιο επεισόδιο, με Ελληνες και Τούρκους λιμενικούς να βρίσκονται αντιμέτωποι και μάλιστα ένοπλοι πάνω σε ελληνικό νησί. Η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει αποσύρει τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, αντίθετα την ενισχύει, όπως δείχνουν τα γεγονότα.<br /> <br /> Σημειώνεται ότι ήταν έπειτα από το συγκεκριμένο επεισόδιο στα Ιμια –και τη γενικότερη έντονη αντιπαράθεση γύρω από βραχονησίδες, όπου Τούρκοι διακινητές αποβιβάζουν πρόσφυγες– που ακολούθησε η επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία, τον Νοέμβριο του 2015, και η συμφωνία για τη συνέχιση των διερευνητικών συνομιλιών για το Αιγαίο.<br /> <br /> Προκειμένου να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα του γεγονότος, στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπενθυμισθεί ότι εκείνη την περίοδο σε Ελλάδα και Τουρκία η πολιτική σκηνή κινούνταν μεταξύ σταθερότητας και αποσταθεροποίησης. Στη χώρα μας, το πρωί της 14ης Αυγούστου, ψηφίζεται το τρίτο μνημόνιο, με τον ΣΥΡΙΖΑ να διασπάται και να προδιαγράφεται αβέβαιο το μέλλον της κυβέρνησης, με τις εκλογές να είναι ορατές στον ορίζοντα. Στην Τουρκία, στις εκλογές του Ιουνίου του 2015, ο Ερντογάν χάνει την απόλυτη πλειοψηφία, δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση, ενώ οξύνεται και το κουρδικό.<br /> <br /> Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, και σύμφωνα με έγκυρες πηγές, τα γεγονότα στη βραχονησίδα των Ανατολικών Ιμίων και οι μετέπειτα διπλωματικές και πολιτικές διεργασίες εκτυλίχθηκαν ως εξής:<br /> <br /> <b>Τα γεγονότα</b><br /> <br /> Το πρωί της 14ης Αυγούστου, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ελληνικού Λιμενικού, αναφέρεται: «Σήμερα περίπου στις 9 π.μ., 27 Σύροι πρόσφυγες διασώθηκαν από το Ελληνικό Λιμενικό, στην περιοχή των Ιμίων. Τα μέλη του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος διαχειρίστηκαν με εξαιρετική αποτελεσματικότητα και υπευθυνότητα τόσο το ανθρωπιστικό έργο της διάσωσης όσο και την κατάσταση που δημιουργήθηκε από την παρουσία σκαφών της τουρκικής ακτοφυλακής στην περιοχή».<br /> <br /> Τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Τα ελληνικά ραντάρ καταγράφουν κινήσεις γύρω από τα Ιμια, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα το γραφείο του Λιμενικού στην Κάλυμνο δέχεται τηλεφώνημα από πρόσφυγες που ήδη βρίσκονταν στη βραχονησίδα, οι οποίοι ζήτησαν από τις ελληνικές αρχές να τους παραλάβουν γιατί ήθελαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Ευρώπη.<br /> <br /> Εγινε αμέσως αντιληπτό ότι υπήρχε πρόβλημα, λόγω της κρίσης του 1996 αλλά και γιατί σχεδόν ταυτόχρονα με τους Ελληνες έφθασαν στα Ιμια και οι Τούρκοι λιμενικοί. Οι ελιγμοί των σκαφών ήταν επικίνδυνοι στην προσπάθεια των δύο αποστολών για κυριαρχία στον πολύ μικρό χώρο που κινούνταν. Ωστόσο όλοι κατάφεραν να αποβιβαστούν ένοπλοι, υπήρξε «σωματική επαφή», κατά την αφήγηση της διπλωματικής πηγής, δηλαδή σπρωξίματα ίσως και κάτι παραπάνω, καθώς κανείς δεν αποχωρούσε.<br /> <br /> <b>Συναγερμός</b><br /> <br /> Ταυτόχρονα είχαν ειδοποιηθεί τα υπουργεία Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών, ενώ ενημερώθηκε και ο πρωθυπουργός. Η διαχείριση της κρίσης απαιτούσε πολιτική παρέμβαση. Η πρόταση εκ μέρους αξιωματούχων του υπουργείου Αμυνας να μεταβεί στην περιοχή σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού απορρίφθηκε άμεσα από τον Αλέξη Τσίπρα που αποφάσισε να γίνει πολιτική διαχείριση και όχι στρατιωτική, καθώς αναβίωνε ο εφιάλτης του 1996.<br /> <br /> Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η ένταση, που διήρκεσε έξι ώρες, θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να προκαλέσει κρίση, αν κάποιος από τους άνδρες στη βραχονησίδα χρησιμοποιούσε όπλο και για τον λόγο αυτό υπήρξαν επικοινωνίες σε πολιτικό και κυρίως διπλωματικό επίπεδο που οδήγησαν σε εκτόνωση λίγο μετά το μεσημέρι. Σημειώνεται ότι οι Τούρκοι λιμενικοί, κατόπιν εντολών που δέχθηκαν, πήραν μαζί τους έναν αριθμό προσφύγων, παρά τη θέληση των τελευταίων, προκειμένου να καταγραφεί από την Αγκυρα η αποστολή έρευνας και διάσωσης στα Ιμια.<br /> <br /> <b>Συμπεριφορά</b><br /> <br /> Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου στην Ελλάδα και του Νοεμβρίου στην Τουρκία, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μετέβη στις 18 Νοεμβρίου στην Αγκυρα, όπου έθεσε το θέμα της συμπεριφοράς της Τουρκίας στο Αιγαίο και αποφάσισε να ξεκινήσουν και πάλι οι διερευνητικές συνομιλίες. Για τον σκοπό αυτό έχει συγκροτηθεί ειδική ομάδα εντός του υπουργείου Εξωτερικών, που πλαισιώνεται και από επιστημονικούς συνεργάτες.<br /> <br /> Πάντως οι συνομιλίες δεν προχωρούν ιδιαίτερα. Ούτε στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) υπάρχει πρόοδος, ενώ χαμηλές είναι οι προσδοκίες ενόψει της πραγματοποίησης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας, που προγραμματίζεται για τις 8 Μαρτίου.<br /> <br /> Οταν τον περασμένο Οκτώβριο άρχισε η συζήτηση με πρωτοβουλία της Γερμανίας και τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για κοινές περιπολίες Ελλάδας - Τουρκίας, η ελληνική διπλωματία απέρριψε ασυζητητί τέτοιο ενδεχόμενο, καθώς το ερώτημα «πώς θα γίνονται οι κοινές περιπολίες στα Ιμια» ήταν κυρίαρχο. Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν και στην «αφυδάτωση» της πρωτοβουλίας για τριμερή συνάντηση Ελλάδας - Τουρκίας - Γερμανίας, καθώς υπήρχε κίνδυνος να εμπλακούν στη συζήτηση και ζητήματα κυριαρχίας.<br /> <br /> Πλέον, σε πολλά νησιά του Αιγαίου υπάρχουν εκατοντάδες κοινοτικοί αξιωματούχοι που συνεργάζονται με τις ελληνικές αρχές για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Αυτό που απασχολεί Ελληνες διπλωμάτες είναι πώς θα αντιδράσουν όλοι αυτοί αν η Τουρκία, για δικούς της λόγους, επιχειρήσει ένα παρόμοιο με τα Ιμια επεισόδιο.<br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Και νέο θρίλερ στα Ιμια μεταξύ Ελλήνων-Τούρκων

Σωτήρης Σιδέρης Πολλά επεισόδια έρευνας και διάσωσης σε βραχονησίδες του Αιγαίου καταγράφηκαν από την άνοιξη έως και το φθινόπωρο του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο θρίαμβος του Πούτιν στο Χαλέπι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8iR0Q7u_DRhgYaoRT-aIgqcZZQYprM1ipwGo6iZIgz-7FtVv7Qno3J71yj1ZdxflzEGltWMVFuYu-xUfQOXNuWIHAXIBPVBpwUliZggxvgDZqVqQV3srjI3vMsAG9V6I88ZLQIXZIfyU/s1600/thriambos+poytin+sto+xalepi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8iR0Q7u_DRhgYaoRT-aIgqcZZQYprM1ipwGo6iZIgz-7FtVv7Qno3J71yj1ZdxflzEGltWMVFuYu-xUfQOXNuWIHAXIBPVBpwUliZggxvgDZqVqQV3srjI3vMsAG9V6I88ZLQIXZIfyU/s1600/thriambos+poytin+sto+xalepi.jpg" /></a></div> <br /> <b>Mike Whitney</b>* , <a href="http://www.counterpunch.org/">Counter Punch</a> (ΗΠΑ), Réseau International (Γαλλία)<br /><i>«Αρχή του τέλους της τζιχαντιστικής παρουσίας στο Χαλέπι. Μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου και τρομοκρατίας, οι άνθρωποι μπορούν να δουν επιτέλους την άκρη του τούνελ». <br /> - Edward Dark, Twitter, το Φεγγάρι της Αλαμπάμα (Moon of Alabama)</i><br /><br />Η τελευταία προσπάθεια να σταματήσει τη στρατιωτική επίθεση με επικεφαλής τη Ρωσία στο βόρειο τμήμα της Συρίας, στράφηκε προς αποτυχία την Τετάρτη, όταν ο Συριακός Αραβικός στρατός με την υποστήριξη των Δυνάμεων Εθνικής Άμυνας και με ρωσική αεροπορική κάλυψη, έσπασε την πολιορκία 40 μηνών γύρω από τα χωριά της Nubl Zahra στα βορειοδυτικά της επαρχίας του Χαλεπίου. <div> <br />Η κυβέρνηση Ομπάμα έλπιζε να προλάβει την επίθεση με μια ανασκευασμένη κατάπαυση του πυρός της τελευταίας στιγμής στις ειρηνευτικές συνομιλίες της Γενεύης. Αλλά όταν οι πληροφορίες που έλεγαν ότι συριακές θωρακισμένες μονάδες είχαν συντρίψει τις άμυνες της Αλ Νούσρα και ανάγκασαν τους τζιχαντιστές σε υποχώρηση, ο απεσταλμένος του ΟΗΕ, Staffan de Mistura, ανέστειλε σιωπηρά τις διαπραγματεύσεις αναγνωρίζοντας ότι η αποστολή του είχε αποτύχει.<br /><br />Ο απεσταλμένος δήλωσε στους δημοσιογράφους, «Είπα από τη πρώτη μέρα ότι δεν θα μιλήσω για να μη πω τίποτα». Χρειαζόταν την άμεση βοήθεια των διεθνών χορηγών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που υποστηρίζουν τις αντίθετες άκρες ενός πολέμου που προσέλκυσε επίσης περιφερειακές δυνάμεις. (Reuters) <br /><br />Ο Staffan de Mistura στη συνέχεια ανακοίνωσε μια "προσωρινή παύση" των θνησιγενών διαπραγματεύσεων, οι οποίες είχαν μόλις ξεκίνησει επίσημα λίγες ώρες νωρίτερα. Οι εξελίξεις στο πεδίο της μάχης έπεισαν τον Ιταλοσουηδό διπλωμάτη για τη ματαιότητα να συνεχίσει δεδομένου ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις έφεραν μια λύση με στρατιωτικά μέσα.<br /><br />Μετά από μήνες επίπονης πορείας μέσα από τις εχθρικές θέσεις σε όλη τη χώρα, η ρωσική στρατηγική έχει αρχίσει να αποδίδει καρπούς. Κάνοντας μεγάλη πρόοδο στο πεδίο της μάχης, οι νομιμόφρονες επίγειες δυνάμεις έχουν ωθηθεί προς τα πίσω σχεδόν σε κάθε μέτωπο τους αηδιασμένος από το πόλεμο αντάρτες. Στα τουρκικά σύνορα, μια μεγάλη ζώνη είναι πλέον υπό τον έλεγχο του Συριακού Αραβικού στρατού, ενώ τα πανταχού παρόντα ρωσικά βομβαρδιστικά συνεχίζουν να προκαλούν σοβαρές ζημίες στους απελπισμένους ακτιβιστές αντι-Άσαντ. Η κεραυνοεπίθεση της Τετάρτης εναντίον των στρατηγικών πόλεων της Nubl Zahra ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Σπάζοντας τις βασικές γραμμές τροφοδοσίας προς την Τουρκία, σφύζοντας ταυτόχρονα τη θηλιά γύρω από τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, αυτός ο τολμηρός ελιγμός άφησε παγιδευμένους εκατοντάδες τρομοκράτες σε ένα καζάνι που σφυροκοπείται χωρίς τέλος.<br /><br />Η ομάδα του Ομπάμα παρακολουθεί τις εξελίξεις στο έδαφος με αυξανόμενη ανησυχία εδώ και δύο εβδομάδες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο υπουργός Τζον Κέρι συγκέντρωσε βιαστικά μια διπλωματική αποστολή για να οργανώσει έκτακτα τις ειρηνευτικές συνομιλίες στη Γενεύη, παρότι οι διάφοροι συμμετέχοντες δεν συμφωνούσαν να συμμετάσχουν. Μια αίσθηση πανικού ήταν ωρατή από την αρχή. <br /><br />Ο στόχος ήταν να μη επιτευχθεί ποτέ μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων ή μια έντιμη ειρήνη, αλλά (όπως σημειώνεται από το περιοδικό Foreign Policy ) να εφαρμοστεί ένα "ευρύ πάγωμα σε όλες της επαρχίας του Χαλεπίου, το οποίο θα αναπαραγόταν αργότερα σε άλλες περιοχές». Ο πραγματικός στόχος ήταν, φυσικά, να σταματήσει η αιμορραγία με όλους τους δυνατούς τρόπους και να αποφύγουν την αναπόφευκτη περικύκλωση του Χαλεπίου.<br /><br />Η επανανάκτηση της Nubl Zahra αφήνει τους τζιχαντιστές με ένα μόνο δρόμο για τη μεταφορά όπλων, τροφίμων και καυσίμων προς το αστικό οχυρό τους. Μόλις θα σπάσουν οι νομιμόφρονες δυνάμεις τον αποκλεισμό της Μπαμπ αλ Χάουα, στα βορειοανατολικά, ο βρόχος θα κλείσει, θα κλείσει ο κύκλος, το καζάνι θα χωριστεί σε μικρούς θύλακες εντός της πόλης, και οι τρομοκράτες θα πρέπει να παραδοθούν ή θα είναι αντιμέτωποι με σίγουρο αφανισμό. Ο θρίαμβος της Τετάρτης του συνασπισμού που ηγείται από τη Ρωσία είναι ένα σημάδι ότι αυτή η ημέρα μπορεί να είναι πιο κοντά από ό, τι περιμέναμε.<br /><br />Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι ο Michael O'Hanlon -το ηγετικό στέλεχος του Brookings Institute το οποίο σχεδίαζε να «αποδομήσει τη Συρία» με «μετριοπαθή στοιχεία» για να «παραγάγει αυτόνομες περιοχές»- συνιστά στον Ομπάμα και τον Κέρι «να μη συνεχίσουν την άκαρπη λογική των ειρηνευτικών συνομιλιών για τη Συρία, αλλά και να διερευνήσουν ένα συνομοσπονδιακή μοντέλο και να επιδιώξουν την ένταξη όσο το δυνατόν περισσότερων φορέων και των βασικών συμμάχων». <br /><br />Με άλλα λόγια, ο κύριος αρχιτέκτονας του σχεδίου των ΗΠΑ για τη βαλκανοποίηση της Συρίας σε μικρότερες περιοχές (υπό τον έλεγχο τοπικών πολιτοφυλακών, των πολέμαρχων και των τζιχαντιστών), πιστεύε ότι οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ήταν καταδικασμένες από την αρχή.<br /><br />Σύμφωνα με τον O'Hanlon, οι ΗΠΑ πρέπει να στρατολογήσουν 20.000 μαχητές με κατάλληλο πολιτικό μοντέλο για τη διατήρηση της κατοχής. Σύμφωνα με τον αναλυτή της Brookings, «κάθε κατάπαυση του πυρός που θα μπορούσε να διαπραγματευτεί ο Kerry ... θα βασιζόταν σε θεμέλια από άμμο, απλώς και μόνο επειδή οι « μετριοπαθείς » δυνάμεις που θα υποστήριζε θα ήταν πολύ πιο αδύνατες είτε από τον συριακό αραβικό στρατό είτε από το ΙΚ. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπήρξε κανένας τρόπος να επιβάλει την οριστική επίλυση και ούτε ο στρατός ικανός για να στηρίζει τη νέα κυβέρνηση εθνικής ενότητας.<br /><br />Τα σχόλια του O'Hanlon υποδηλώνουν ότι οι δυτικές ελιτ είναι βαθιά διχασμένες σχετικά με τη Συρία. Τα γεράκια υποστηρίζουν πάντα μεγαλύτερη παρέμβαση, μια μεγαλύτερη συμμετοχή των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, και αμρικανικών και συμμαχικών στρατευμάτων στο έδαφος για να καταλάβουν την χώρα επ' αόριστον. Ωστόσο, η κυβέρνηση Ομπάμα θέλει να ελαχιστοποιήσει τη δέσμευσή της, ενώ προσπαθεί απεγνωσμένα να κατευνάσει τους επικριτές της.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι τα προβλήματα της Συρίας θα μπορούσαν να επανεμφανιστούν αργότερα, όταν ο Ομπάμα θα αποσυρθεί και θα ακολουθήσει ένας νέος πρόεδρος με πιο επιθετική στρατηγική. Μια σειρά από ισχυρούς ανθρώπους στο καταστημένο της σημερινής εξουσίας είναι πιο αποφασισμένη από ποτέ να βαλκανοποιήσει τη Συρία και να εγκαταστήσουν μια μαριονέτα των ΗΠΑ στη Δαμασκό. Αυτό δεν θα αλλάξει. Ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Ρωσίας διαθέτει ένα μικρό παράθυρο για να ολοκληρώσει τις επιχειρήσεις του, να εξαλείψει του τρομοκράτες και να αποκαταστήσει την ασφάλεια στη χώρα. Να τεθεί τέρμα στο πόλεμο, το συντομότερο δυνατόν, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα ασφαλές περιβάλλον έτσι ώστε οι Σύροι πρόσφυγες να επιστρέψουν στην πατρίδα τους (σ.μτφ. Αμήν!), είναι ο καλύτερος τρόπος για να μειωθεί η απειλή της κλιμάκωσης και να αποθαρρύνει τον μελλοντικό αμερικανικό τυχοδιωκτισμό. Αλλά ο Πούτιν θα πρέπει να δράσει γρήγορα για την επιτυχία αυτού του σχεδίου.</div> <div> <br /></div> <div> <strong><em>*MIKE WHITNEY</em> </strong><em>lives in Washington state. He is a contributor to <a href="http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1849351104/counterpunchmaga">Hopeless: Barack Obama and the Politics of Illusion</a> (AK Press). Hopeless is also available in a <a href="http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B007X497NM/counterpunchmaga">Kindle edition</a>. He can be reached at <a href="mailto:fergiewhitney@msn.com">fergiewhitney@msn.com</a>.</em> </div> <div> <br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Ο θρίαμβος του Πούτιν στο Χαλέπι

Mike Whitney * , Counter Punch (ΗΠΑ), Réseau International (Γαλλία) «Αρχή του τέλους της τζιχαντιστικής παρουσίας στο Χαλέπι. Μετά από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια η σχέση της ΕΕ με τις ΗΠΑ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnKSCUnkM-xsv_bUfWJz1j9ItSUmbuL8Klms7y8snIbifbx6CE4t7odm7ZBT34o-qcTpRjIVil3Hj5E9fop-KBMXvdG7hjtbKVAO-aRHziKkOBfIdY74_lw7XLG_Zm8bArPs-6RiyY2XU/s1600/usa_eyrwpi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnKSCUnkM-xsv_bUfWJz1j9ItSUmbuL8Klms7y8snIbifbx6CE4t7odm7ZBT34o-qcTpRjIVil3Hj5E9fop-KBMXvdG7hjtbKVAO-aRHziKkOBfIdY74_lw7XLG_Zm8bArPs-6RiyY2XU/s1600/usa_eyrwpi.jpg" /></a></div> <br /> <a href="http://www.ecfr.eu/scorecard/2016/usa" target="_blank"><b>European Council on Foreign Relation</b></a><br /><br />To 2015, η Ευρώπη γνώρισε τόσο το κόστος όσο και τα οφέλη της αλλαγής των προτεραιοτήτων των ΗΠΑ. Πιο σημαντικό, κατέβαλε ένα τίμημα για την εξάρτηση από τις ΗΠΑ για να προστατεύσει τα συμφέροντά της στη Μέση Ανατολή. Η Ευρώπη έχει εδώ και καιρό κοιτάξει στις ΗΠΑ ως εγγυητή της σταθερότητας στην περιοχή, αλλά ο πρόεδρος Barack Obama έχει περιορισμένη εμπλοκή των ΗΠΑ, σε μεγάλο βαθμό διότι δεν πιστεύει ότι η αστάθεια στην Συρία απειλεί τα αμερικανικά συμφέροντα με έναν τρόπο που να αξίζει το κόστος μιας μεγαλύτερης παρέμβασης ή ότι μια τέτοια παρέμβαση θα ήταν πιθανό να πετύχει. Αυτός ο μειωμένος ρόλος δεν συνοδεύτηκε από αυξημένη ευρωπαϊκή εμπλοκή στην περιοχή, ιδιαίτερα στην Συρία.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι η ΕΕ είχε περιορισμένη προστασία εναντίον της απειλής που θέτει ο συριακός εμφύλιος πόλεμος σε ζωτικά της συμφέροντα. Τα πιο ορατά αποτελέσματα, ήταν η μαζική ροή προσφύγων το φθινόπωρο, και τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στο Παρίσι. Η Ευρώπη βρίσκεται τώρα να εξαρτάται από τις ΗΠΑ σε μια στιγμή όπου πολλοί Αμερικανοί αναρωτιούνται εάν η σταθεροποίηση στην Μέση Ανατολή είναι δυνατή ή αξίζει τον κόπο. Η άβολη αλήθεια μπορεί να είναι ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή δεν διακυβεύονται στο βαθμό που το κάνουν τα ευρωπαϊκά.<br /><br />Ο συριακός εμφύλιος πόλεμος και η προκύπτουσα διάχυση, δείχνει να επιδεινώνεται το 2016. Ελλείψει συντονισμένου σχεδίου από τις ΗΠΑ για να επηρεάσει τις εξελίξεις εκεί, η μεγάλη πρόκληση για την ευρωπαϊκή διπλωματία στα επόμενα πέντε χρόνια θα είναι να επηρεάσει τις ΗΠΑ να δράσει με έναν τρόπο που επίσης προάγει τα συμφέροντα της ΕΕ. Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν εστιάσει κυρίως στην ρωσική "γωνία” στην διπλωματία της στη Συρία και έχει περιθωριοποιήσει την Ευρώπη. Δυστυχώς, υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις ότι η ΕΕ έχει μια σαφή αίσθηση του ποια αμερικανική πολιτική θα προωθούσε τα στρατηγικά της συμφέροντα, πόσο μάλλον πώς να πείσει την Ουάσιγκτον να την αποδεχθεί.<br /><br />Οι ΕΕ και ΗΠΑ είναι περισσότερο σε συγχρονισμό για την Ρωσία και την Ουκρανία. Η Γερμανία ηγήθηκε μιας συναίνεσης εντός της ΕΕ για να διατηρηθούν οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, ενώ παράλληλα προωθούσε μια διπλωματική λύση, και οι ΗΠΑ όχι απλώς αποδέχθηκαν την ευρωπαϊκή πρόταση για την ηγεσία, αλλά επίσης την καλωσόρισαν και την διευκόλυναν. Οι ΗΠΑ ήταν ένας σταθερός υποστηρικτής των κυρώσεων και βοήθησε να ενισχυθεί η επίδραση του καθεστώτος των κυρώσεων της ΕΕ. Οι ΗΠΑ ήταν ένας παρατηρητής, όχι ένας συμμετέχων, στις διαπραγματεύσεις τύπου Νορμανδίας που κατέληξαν στην συμφωνία κατάπαυσης πυρός του Μινσκ. Εξαιτίας -εν μέρει- της ευρωπαϊκής επιμονής, η κυβέρνηση Obama απέρριψε την εσωτερική πίεση να παράσχει στρατιωτική βοήθεια στην ουκρανική κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, η Ευρώπη εξαρτάται από τις ΗΠΑ για να ενισχύσει την ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ -άρθρο 5- και να διαβεβαιώσει τα μέλη του Οργανισμού στην Ανατολική και Βόρεια Ευρώπη. Ευτυχώς, η δέσμευση της Ουάσιγκτον στο ΝΑΤΟ, υπήρξε σταθερή.<br /><br />Στην αρνητική πλευρά, οι αμερικανικές θέσεις έχουν κατά καιρούς βλαβερές συνέπειες για την ευρωπαϊκή διπλωματία. Ορισμένες αμερικανικές διπλωματικές πρωτοβουλίες, όπως η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών John Kerry στο Σότσι τον Μάιο, έστειλε αντιπαραγωγικά σήματα στην Μόσχα, κάτι που θα μπορούσε να είχε αποδειχθεί καταστροφικό για τις διπλωματικές προσπάθειες στην ουκρανική κρίση. Αντιθέτως, η επιθετικότητα του εσωτερικού αμερικανικού διαλόγου για την Ρωσία μπορεί να έχει ενθαρρύνει την Ευρώπη να λάβει μια πιο ήπια στάση για την αποτροπή της κλιμάκωσης.<br /><br />Με τις εκλογές του 2016 να πλησιάζουν, ο επόμενος πρόεδρος πιθανώς θα είναι κάποιος που επαναβεβαιώνει την αμερικανική ηγεσία σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει να δράσει πιο μονομερώς για την Ρωσία και την Ουκρανία, εάν η σύγκρουση φουντώσει και πάλι.<br /><br />Στο μεταξύ, ήταν μια χρονιά διαπραγματεύσεων σε όλα τα μέτωπα. Οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν κατέληξαν σε επιτυχία. Η συμφωνία δεν ήταν δημοφιλής στις ΗΠΑ, αλλά η κυβέρνηση Obama κέρδισε αρκετή στήριξη στο Καπιτώλιο για να αποτρέψει την αποτυχία της, και η συμφωνία στέκεται ως μια μεγάλη επιτυχία για την διατλαντική συνεργασία. Θα υπάρξουν διαφορές σχετικά με το πώς να προσεγγίσει το Ιράν στα επόμενα χρόνια, με τις ΗΠΑ να κινούνται προς την κατεύθυνση περιορισμού και τα κράτη-μέλη της ΕΕ και οι θεσμοί επιδιώκουν ευρύτερη συνεργασία.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις για την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤΤΙΡ) -μια προγραμματισμένη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ- αποδεικνύονται δύσκολες και είναι απίθανο να ολοκληρωθούν το 2016. Η επερχόμενη αλλαγή στην κυβέρνηση είναι πιθανό να οδηγήσει σε μια αλλαγή της αμερικανικής θέσης, ανεξαρτήτως από το έαν εκλεγεί Δημοκράτης ή Ρεπουμπλικάνος. Αυτό, μαζί με όλες τις πιέσεις του πρώτου χρόνου του νέου προέδρου, θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις διαπραγματεύσεις να συνεχιστούν μέχρι και το 2017. Η επιτυχία μέχρι το τέλος του 2016 θα απαιτήσει ταχεία πρόοδο στις διαπραγματεύσεις, πέρα από τα όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα.<br /><br />Η ακύρωση της συμφωνίας του Safe HArbor 2000 από το ευρωπαϊκό δικαστήριο, η οποία προέβλεπε εγγυήσεις για την μεταφορά δεδομένων μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ, οδήγησε στην αυξημένη αβεβαιότητα για τις επιχειρήσεις, και ζητά την επαναδιαπραγματευσή της σύμφωνα με τις απαιτήσεις του δικαστηρίου.<br /><br />Το 2015, οι ΗΠΑ διαδραμάτισαν έναν ενεργό ρόλο στο να ενθαρρύνουν την ευρωζώνη να κρατήσει την Ελλάδα ως μέλος και στο να πιέσουν το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει στην ΕΕ. Αυτό περιλάμβανε διπλωματικές παρεμβάσεις από την πλευρά της Ιταλίας και της Γαλλίας στη διάρκεια της ελληνικής κρίσης και των διακηρύξεων για Brexit, καθώς και να αποκλείσει μια ξεχωριστή εμπορική συμφωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο εάν αποχωρήσει. Αυτές οι παρεμβάσεις αντανακλούν μια ολοένα και αυξανόμενη ανησυχία στις ΗΠΑ, ότι η συνοχή και η ακεραιότητα της ΕΕ κινδυνεύει από λαϊκιστικές δυνάμεις, ιδιαίτερα στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.<br /><br />Κάνοντας ένα βήμα πίσω, μια δραματική αλλαγή στην ατζέντα των σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ έχει λάβει χώρα τα τελευταία χρόνια. Οι ΗΠΑ έχουν παραπονεθεί εδώ και δεκαετίες για το οτι η Ευρώπη αποτυγχάνει να μοιραστεί το βάρος της ηγεσίας αλλά τώρα είναι μια διαφορετική μορφή κατανομής της επιβάρυνσης. Οι ΗΠΑ είναι σχετικά μονωμένες από το κόστος των κυρώσεων, τους πρόσφυγες, και την τρομοκρατία, ενώ η Ευρώπη βρίσκεται στην γραμμή του πυρός. Στα επόμενα χρόνια, το ερώτημα θα είναι εάν η Ευρώπη μπορεί να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την δική της ασφάλεια και εάν το πετύχει, εάν οι ΗΠΑ είναι εύκολο να το δεχθούν αυτό. Εάν η Ευρώπη δεν κάνει ή δεν μπορεί να κάνει περισσότερα, θα εξαρτηθεί από τις ΗΠΑ να αποφασίσουν εάν θα εμβαθύνουν την ενασχόλησή τους στην Ευρώπη, και με ποιους όρους.<div> <br /><a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Ποια η σχέση της ΕΕ με τις ΗΠΑ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής

European Council on Foreign Relation To 2015, η Ευρώπη γνώρισε τόσο το κόστος όσο και τα οφέλη της αλλαγής των προτεραιοτήτων των ΗΠΑ. Πι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η "απόσταση" της ΕΕ με το Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyA7FEdo2_XULpeLeXAT3KtGol-UPuWS3EwZPBIXGHegA1MiwfdpftmG8gCvygBX1EArW9ogPCPtoVLuPRDiZxgPUFd6UePxpoJ7jbMNtyu4IS5Y4GUNDDKez1UTsR7ku4ZqpU8ibY-Mc/s1600/israil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyA7FEdo2_XULpeLeXAT3KtGol-UPuWS3EwZPBIXGHegA1MiwfdpftmG8gCvygBX1EArW9ogPCPtoVLuPRDiZxgPUFd6UePxpoJ7jbMNtyu4IS5Y4GUNDDKez1UTsR7ku4ZqpU8ibY-Mc/s1600/israil.jpg" /></a></div> <br /> Η απόσταση έχει σημασία. Παρά την παγκοσμιοποίηση και τα εργαλεία επικοινωνίας του 21ου αιώνα, η νοητική και γεωγραφική απόσταση χωρίζει τις κοινωνίες και διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε άλλους ανθρώπους, περιοχές και κράτη.<div> <br /></div> <div> <b><a href="http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/?fa=62622" target="_blank"><span style="color: #990000;">Carnegie Europe</span></a></b><br />του <b>Menachem Klein</b><br /><br />Πάρτε για παράδειγμα την μέση ισραηλινή αντίληψη για την ΕΕ. Οι περισσότεροι Ισραηλινοί θεωρούν ότι η ΕΕ είναι μια αντί-ισραηλινή ένωση. Οι Ισραηλινοί όχι μόνο αγνοούν τις πολιτικές και οικονομικές συγκρούσεις των κρατών-μελών της ΕΕ, αλλά μπορούν επίσης να αγνοήσουν την πλούσια κοινωνική σύνθεση και τις τοπικές κουλτούρες των κρατών-μελών της ΕΕ. Βοηθούμενοι από έναν αντί-σημιτισμό που είναι βαθιά ριζωμένος στην ευρωπαϊκή ιστορία και εξακολουθεί να υπάρχει σε κάποιους, οι Ισραηλινοί αρέσκονται να υποστηρίζουν ότι τα κράτη της ΕΕ επιδιώκουν να ξεπλύνουν το ιμπεριαλιστικό παρελθόν τους, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι είναι ένας βίαιος αποικιστής. Η Γερμανία, στο μυαλό των Ισραηλινών, απολαμβάνει το ειδικό καθεστώς ενός μονίμως υπόπτου. Οι Γερμανοί είναι υποχρεωμένοι να καλλιεργούν τα συναισθήματα τους για το Ολοκαύτωμα και την άνευ όρων υποστήριξή τους προς το Ισράηλ.<br /><br />Ούτε ο ευρωπαϊκός αντισημιτισμός ούτε η ευρωπαϊκή λύπη για τα εγκλήματα πολέμου της αποικιακής εποχής και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι καθαρή μυθοπλασία. Αλλά μέσα από το πρίσμα της απόστασης, οι Ισραηλινοί δίνουν σε αυτά τα στοιχεία ένα μέγεθος και ένα βάρος πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Οι Ισραηλινοί συγχέουν λανθασμένα τον αντίσημητισμό με την νόμιμη κριτική των ισραηλινών τακτικών βασισμένης στα διδάγματα που πήρε η Ευρώπη από το σκοτεινό παρελθόν της. Μια κοινή ισραηλινή αντίδραση στις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις από το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος, ήταν πως οι θηριωδίες θα οδηγήσουν τα κράτη της ΕΕ να εγκαταλείψουν τις λανθασμένες αρχές τους και να εγκρίνουν τις ισραηλινές μεθόδους και πρότυπα.<br /><br />Η απόσταση του Ισραήλ από τα ευρωπαϊκά πολιτιστικά, κοινωνικά και πολιτικά κέντρα, προκαλεί νοοτροπίες εβραϊκής-ισραηλινής πολιορκίας. Η άμεση εμπειρία των Ισραηλινών στο εσωτερικό είναι η αποξένωση και η απόρριψη από τις γειτονικές κοινωνίες. Και οι Ισραηλινοί τείνουν να επεκτείνουν αυτές τις νοοτροπίες για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι Ισραηλινοί θεωρούν τους εαυτούς τους μέρος της Δύσης, αλλά δεν μπορούν να ξεπεράσουν τη νοητική απόσταση από αυτήν.<br /><br />Η ΕΕ πλήττεται επίσης από τις εσφαλμένες εκτιμήσεις που βασίζονται στην απόφαση, και η προσέγγιση της ένωσης στο Ισραήλ μπορεί να περιγραφεί καλύτερα ως μπερδεμένη. Μια δημοφιλής ευρωπαϊκή αντίληψη για το Ισραήλ, είναι πως αποτελεί μια χώρα start-up, σα να μην επιδεινώνονται η ποιότητα των ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του Ισραήλ, σε επίπεδο χαμηλότερο από αυτό των κορυφαίων δυτικών πανεπιστημίων.<br /><br />Οι παρελάσεις gay στο Τελ Αβιβ και στην Ιερουσαλήμ δημιουργούν την αίσθηση ότι το Ισραήλ είναι μια φιλελεύθερη χώρα, ακόμη κι αν τα βασικά αστικά δικαιώματα όπως ο γάμος, το διαζύγιο, υπόκεινται στα ορθόδοξα δικαστήρια των ραβίνων. Επιπλέον, το Ισραήλ αρνείται τον εβραϊκό θρησκευτικό πλουραλισμό. Η Εκκλησία -ή στην περίπτωση του Ισραήλ, η ορθόδοξη συναγωγή- και το κράτος, είναι εταίροι σε μια σχέση που μοιάζει με έναν καθολικό γάμο.<br /><br />ΤΟ Ισραήλ είναι γνωστό για τους δημοκρατικούς του θεσμούς. Ωστόσο, η χώρα δεν προσδιορίζεται ως φιλελεύθερη ή συνταγματική δημοκρατία, αλλά ως εβραϊκή και δημοκρατική, ένας ορισμός που αφήνει κανέναν να αναρωτιέται εάν το Ισραήλ στα αλήθεια είναι πιο κοντά στα δυτικά δημοκρατικά πρότυπα από τις ισλαμικές δημοκρατίες.<br /><br />Η μεγαλύτερη παρεξήγηση της ΕΕ είναι αυτή της ισραηλινής κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών. Βοηθούμενη από την ψευδή διαδικασία ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης και το διεθνές δίκαιο, η ΕΕ εκλαμβάνει την ισραηλινή κυριαρχία επί των Παλαιστινίων ως στρατιωτική κατοχή που υποτίθεται ότι θα λήξει σύντομα με την ολοκλήρωση των ειρηνευτικών συνομιλιών που ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1990. Στα εγχειρίδια του διεθνούς δικαίου, η κατοχή είναι εξ ορισμού προσωρινή και επιβάλλεται αποκλειστικά από τις ένοπλες δυνάμεις. Είναι παράλογο να διευρύνει κανείς την έννοια της κατοχής και να συμπεριλάβει την εξουσία που διήρκεσε σχεδόν 50 χρόνια και που εκτός από έναν στρατό, περιλαμβάνει και έναν μεγάλο αστικό στρατό από περισσότερους από μισό εκατομμύριο εποίκους.<br /><br />Μια προσεκτική ματιά στις μεθόδους που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να υποτάξει τους Παλαιστινίους, αποκαλύπτει ένα μείγμα στρατιωτικής κατοχής, οικισμούς και μέσα εμπνευσμένα από το απαρτχάιντ. Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης σε αυτό το σύστημα, ούτε υπάρχει μια αξιόπιστη πολιτική διαδικασία που να την διαβεβαιώνει. Μια τέτοια εξέταση δείχνει επίσης ότι η συνέχιση του καθεστώτος ουσιαστικά καλύπτει όλες τις περιοχές μεταξύ της Ιορδανίας και της Μεσογείου, βασισμένο στην αρχή της εβραϊκής εθνικής ανωτερότητας. Το φυσικό σύνορο που υπήρχε μεταξύ Ισραήλ και παλαιστινιακών εδαφών πριν από τον Ιούνιο του 1967, έγινε εικονικό.<br /><br />Το Ισραήλ εφαρμόζει διαφορετικά επίπεδα κρατικής εποπτείας, ελέγχου της ασφάλειας, γραφειοκρατικών κανόνων, αστικών δικαιωμάτων, σε πέντε παλαιστινιακές ομάδες: τους ισραηλινούς παλαιστινίους, που απολαμβάνουν πολιτικά και άλλα δικαιώματα, ωστόσο υφίστανται συστηματικά διακρίσεις λόγω της καταγωγής τους. Τους παλαιστινίους της Ιερουσαλήμ που έχουν καθεστώς διαμονής αλλά όχι ιθαγένεια, τους παλαιστίνιους που διαμένουν μεταξύ του ισραηλινού τείχους ασφαλείας και της Πράσινης γραμμής σε μια ειδική ζώνη ασφάλειας, της παλαιστινιακής αρχής που βρίσκεται στην υπόλοιπη δυτική όχθη, και που απολαμβάνει περιορισμένη αυτονομία με αντάλλαγμα να δρουν ως βοηθοί της ισραηλινής ασφάλειας, και τους παλαιστινίους της λωρίδας της γάζας, το έδαφος της οποίας είναι ουσιαστικά κατεχόμενο λόγω του ότι περιβάλλεται.<br /><br />Αυτό το σύστημα παρέχει στο Ισραήλ αποτελεσματικά εργαλεία για να διαχειριστεί την σύγκρουση και να διατηρήσει τους Παλαιστίνιους αδύναμους και διχασμένους. Επιπλέον, βοηθάει το Ισραήλ να ισχυρίζεται ότι η χώρα έληξε την εξουσία της στη λωρίδα της γάζας και τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της δυτικής όχθης, όπου άλλες περιοχές είναι μόνο σε προσωρινή κατοχή. Συγκεκριμένα, το Ισραήλ δεν θέλει η ΕΕ να γνωρίζει για την συμβίωση που υπάρχει μεταξύ του ισραηλινού κράτους και των εποίκων στη δημιουργία αυτού του καθεστώτος που βασίζεται στις εθνότητες.<br /><br />Επομένως, η ΕΕ εσφαλμένα θεωρεί τη διάλυση των εποικισμών ως το βασικό ζήτημα για την επίτευξη μιας λύσης δύο κρατών. Αντιθέτως, το θεμελιώδες ερώτημα είναι εάν οι νόμιμες ισραηλινές μέθοδοι διακυβέρνησης, μπορούν να εγκαταλειφθούν υπέρ των πρακτικών που ιδρύθηκαν στα συλλογικά και ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα, του διεθνούς δικαίου και των δυτικοευρωπαϊκών προτύπων.<br /><br />Με βάση την λογική ότι το Ισραήλ και η ΕΕ συμμερίζονται τις αξίες της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι το Ισραήλ επιχειρεί στο έδαφος για να τελειώσει την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, η ΕΕ έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίες με το Ισραήλ, που έχουν μειώσει την απόσταση μεταξύ των δυο. Αλλά προσφάτως, όλο και περισσότεροι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ΕΕ και φορείς χάραξης πολιτικής, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην πραγματικότητα, η απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης να περιορίσει την ελευθερία της λειτουργίας των ΜΚΟ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και η πολιτική της de facto προσάρτησης του μεγαλύτερου μέρους της δυτικής όχθης, διευρύνει την απόσταση μεταξύ της ΕΕ και του Ισραήλ.<br /><br />Η ΕΕ ως εκ τούτου αντιμετωπίζει ένα στρατηγικό, πολιτικό και ηθικό δίλημμα. Μπορεί να αποστασιοποιηθεί από το Ισραήλ και να αφήσει την χώρα να συνεχίσει τις τωρινές της μεθόδους. Αντιστοίχως, το Ισραήλ μπορεί να χάσει τα οφέλη που απολαμβάνει στο πλαίσιο της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ- Ισραήλ που είναι σε ισχύ από το 2000. Εναλλακτικά, η ΕΕ μπορεί να καταστήσει αυτή την συμφωνία και άλλα οφέλη, να εξαρτώνται από το εάν το Ισραήλ θα αντιστρέψει τις πολιτικές του και εάν θα επαναδεσμευτεί στους κανόνες της ΕΕ.</div> <div> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank"><br /></a><a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Η "απόσταση" της ΕΕ με το Ισραήλ

Η απόσταση έχει σημασία. Παρά την παγκοσμιοποίηση και τα εργαλεία επικοινωνίας του 21ου αιώνα, η νοητική και γεωγραφική απόσταση χωρίζει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι λόγοι άρνησης ρωσικής πτήσης Open Skies.Η Τουρκία ετοιμάζεται για πόλεμο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6bj6GcWXPIE3qw79BmeMP21pQTx4qWXkDIuTPNcQH7o0A_T0ghEiSJyYSnlqA8MKtn2y-jm0HuA9qMBiZXMgD77NHB1mefoJm5omBx6T2oUkWTxTwvsRC1DSL4GmqEjovl8CzAkyPePk/s1600/h+toyrkia+etoimazete+gia+polemo+stin+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="495" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6bj6GcWXPIE3qw79BmeMP21pQTx4qWXkDIuTPNcQH7o0A_T0ghEiSJyYSnlqA8MKtn2y-jm0HuA9qMBiZXMgD77NHB1mefoJm5omBx6T2oUkWTxTwvsRC1DSL4GmqEjovl8CzAkyPePk/s640/h+toyrkia+etoimazete+gia+polemo+stin+syria.jpg" width="640" /></a></div> <br />του<b> Γιεβγένι Κρούτικωφ</b><br /><br />Η πραγματική αιτία για την οποία η Τουρκία προχώρησε σε παραβίαση της Συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί» και απαγόρευσε τις πτήσεις επιθεώρησης από την ρωσική αεροπορία, είναι προφανής σε όλους: οι Τούρκοι κάτι κρύβουν. Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι αυτό είναι η προετοιμασία της για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων στις παραμεθόριες περιοχές της Συρίας. Καθώς ο συριακός στρατός έχει ουσιαστικά ακυρώσει όλο το σχεδιασμό της Άγκυρας, ο Ερντογάν φαίνεται ότι αποφάσισε να τα παίξει όλα για όλα. <br /><br />«Η άρνηση της Τουρκίας να πετάξουν οι Ρώσοι παρατηρητές συνιστά μια προσπάθεια απόκρυψης της παράνομης στρατιωτικής δραστηριότητάς της στα σύνορα με τη Συρία», δήλωσε την Πέμπτη ο εκπρόσωπος του<b> <a href="http://www.vz.ru/politics/2016/2/4/792365.html" target="_blank">Υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας</a></b> υποστράτηγος<b> Ίγκορ Κονασένκωφ</b>. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον ίδιο, το υπουργείο άμυνας δεν πρόκειται να αφήσει χωρίς τη δέουσα προσοχή και την προβλεπόμενη αντίδραση την παραβίαση των όρων της Συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί». Όταν μάλιστα, η Ρωσία εγκαίρως, στους προβλεπόμενους χρόνους σύμφωνα με τη Συνθήκη, είχε λάβει την άδεια για πτήσεις από την 1η μέχρι την 5η Φεβρουαρίου. Και τη Τετάρτη 3.2.16, ομάδα Ρώσων παρατηρητών βρέθηκε στο τουρκικό αεροδρόμιο του Εσκισεχίρ όπου παρέδωσε, όπως έπρεπε βάσει τη Συνθήκης, στους εκπροσώπους της Τουρκίας τη διαδρομή της αναγνωριστικής πτήσης. «Ωστόσο, οι εκπρόσωποι του τουρκικού υπουργείου Αμύνης αρνήθηκαν την εκτέλεση της πτήσης στις περιοχές που γειτνιάζουν με τη Συρία, και επίσης υπεράνω των αεροδρομίων όπου που βρίσκονται οι αεροπορικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Και μάλιστα χωρίς κάποιες σαφείς εξηγήσεις γι’ αυτό», συμπλήρωσε ο αντιστράτηγος. Υπενθύμισε μάλιστα ότι το <b>2015, στο πλαίσιο της Συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί», πραγματοποιήθηκαν πάνω από τη Ρωσία 32 πτήσεις από εκπροσώπους δυτικών χωρών,</b> σε διαδρομές που είχαν οριστεί από αυτές.<b> </b>Από αυτές <b>οι 4 εκτελέστηκαν από εκπροσώπους της Τουρκίας,</b> ενώ στις <b>2 από κοινού με αμερικανούς στρατιωτικούς.</b> Να σημειωθεί ότι μετά απ’ αυτές τις πτήσεις δεν υπήρξε κάποια παρατήρηση ή διαμαρτυρία για παράνομη στρατιωτική δραστηριότητα της Ρωσίας. Το πιθανότερο είναι η τουρκική πλευρά να συμφωνούσε στη διενέργεια της αναγνωριστικής πτήσης, εφόσον η Ρωσία δεν επέμενε στη επιθεώρηση των παραμεθόριων περιοχών και των δύο ειδικών αεροδρομίων του ΝΑΤΟ. Αλλά τότε θα ακυρωνόταν η θεμελιώδης αρχή της διαδικασίας της επιθεώρησης –η εμπιστοσύνη προς τη πλευρά που τη δεχόταν.<br /><br />Σε ό,τι αφορά στα αεροδρόμια του ΝΑΤΟ τα πράγματα είναι πιο απλά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μόνον μια βάση, το Ιντσιρλίκ, που το χρησιμοποιούν τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Αμερικανοί. Γενικά ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Τουρκία υφίσταται μια σύνθετη στρατιωτική συνεργασία. Ας θυμηθούμε την ιστορία με την εγκατάσταση πυραύλων με πυρηνικές κεφαλές στο έδαφος της Τουρκίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση της κρίσης της Καραϊβικής, αλλά και ότι μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974, το Κογκρέσο των ΗΠΑ πάγωσε τη στρατιωτικο-τεχνική συνεργασία με την Άγκυρα, παρά τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ. Μετά την άρση του εμπάργκο το 1978, οι ΗΠΑ στην πράξη έπαψαν να δραστηριοποιούνται στην άλλη αεροπορική βάση, αυτή της Σμύρνης (αν εξαιρέσουμε την παρουσία εκεί της 425ης Μοίρας), αλλά εκσυγχρόνισαν το Ιντσιρλίκ, που στρατηγικά στρεφόταν εναντίον της ΕΣΣΔ. Από την αρχή του πολέμου στο Ιράκ η βάση του Ιντσιρλίκ χρησιμοποιείτο για τη διενέργεια περιπολιών του εναέριου χώρου βορείως του 36ου παραλλήλου. Για το σκοπό αυτό αναπτύχθηκε εκεί η αμερικανική 39η πτέρυγα μάχης και έως 5 χιλιάδες επίγειο προσωπικό. Την ίδια ώρα, η Τουρκία άρχισε να χρησιμοποιεί τα Boeing KC, για τους δικούς της σκοπούς, βάσει, όπως φαίνεται, διμερούς συμφωνίας των δύο χωρών. Το καθεστώς λειτουργίας της Σμύρνης ως νατοϊκής βάσης, μετά την κυπριακή κρίση, αποκαταστάθηκε, και τώρα αποτελεί η έδρα συντονισμού των δραστηριοτήτων στο νοτιοανατολικό θέατρο πολέμου. Ωστόσο, όπως ήταν λογικό, η ρωσική πλευρά δεν ζήτησε να πετάξει πάνω από τη Σμύρνη, που είναι πολύ μακριά από την πολεμική ζώνη και τα 300, περίπου, τουρκικά αεροσκάφη που βρίσκονται εκεί επιχειρούν κυρίως εναντίον της Ελλάδος.<br /><br />Υπάρχει ακόμη μια βάση στο Ικόνιο, όπου έχουν αναπτυχθεί ένα σύστημα ραντάρ για παρακολουθήσεις σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Συνολικά είναι τα τουρκικά αεροδρόμια που μπορεί να χρησιμοποιηθούν από το ΝΑΤΟ σε ειρηνική περίοδο είναι 20 ενώ είναι περίπου 100 αυτά με δυνατότητα χρήσης σε καιρό πολέμου. Στις αεροπορικές βάσεις του Ερζερούμ, του Balikesir και του Ιντσιρλίκ βρίσκονται αποθηκευμένα πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις στο έδαφος της Τουρκίας ο στρατός του ΝΑΤΟ διαθέτει μερικές εκατοντάδες πυρηνικές συσκευές ποικίλης ισχύος.<br /><br />Στα τέλη του 2014 η Τουρκία και οι ΗΠΑ συμφώνησαν για τη χρήση του Ιντσιρλίκ για<br />drones, στο πλαίσιο της υποστήριξης της επιχείρησης του δυτικού συνασπισμού εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Στη βάση επισήμως, μεταφέρθηκαν δύο drones «Reaper» (μετατροπή του «Predator»), αλλά πέρα από αυτό η υπόθεση δεν προχώρησε, καθώς η Άγκυρα για άγνωστους λόγους αρνήθηκε την μόνιμη εγκατάσταση στη βάση μεγάλου αριθμού drones. Προηγουμένως, στο Ιντσιρλίκ υπήρχαν ήδη 4 drones Predator τα οποία οι ΗΠΑ τα χρησιμοποιούσαν για συλλογή πληροφοριών από το Ιράκ και τη Συρία.<br /><br />Γενικά το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη βάση τα τελευταία χρόνια κυμαινόταν ανάλογα με το βαθμό δραστηριοποίησης που βρισκόταν η προετοιμασία των επιθετικών επιχειρήσεων στο Κουρδιστάν, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών να κτυπηθεί το Ισλαμικό Κράτος στην Μοσούλη. Κατά τις περιόδους που η Ουάσιγκτον αρνιόταν να στηρίξει τους Κούρδους, έκανε χρήση των αεροσκαφών της από αεροπλανοφόρα στον Περσικό κόλπο. Αλλά όταν άρχιζε η συζήτηση για επίθεση στο ιρακινό Κουρδιστάν, εμφανιζόταν η ανάγκη για χρήση της βάσης που βρίσκεται εγγύτερα σε αυτό.<br /><br /><b>Από την πλευρά της η Τουρκία συστηματικά τορπίλιζε τις προσπάθειες των Αμερικανών να ενισχυθούν στο Ιντσιρλίκ, καθώς αυτό θα σήμαινε στενότερη συνεργασία των ΗΠΑ με τους Κούρδους, που για την Άγκυρα είναι ο θανάσιμος εχθρός της.</b> Μπορούμε να υποθέσουμε ότι και στη συνέχεια η αμερικανική παρουσία στο Ιντσιρλίκ θα έχει συμβολικό χαρακτήρα, και η τουρκική αεροπορία θα συνεχίζει να εκμεταλλεύεται τα αμερικανικά ιπτάμενα τάνκερ μη δίνοντας τίποτε σε αντάλλαγμα. Γι’ αυτό η άρνηση της Τουρκίας στην αναγνωριστική πτήση από τη ρωσική αεροπορία πάνω από το Ιντσιρλίκ μαρτυρεί όχι την «συμμαχική ανησυχία» για τις θέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή αλλά το αντίθετο. Η τουρκική πλευρά χρησιμοποιεί τη βάση του ΝΑΤΟ αποκλειστικά για τα δικά της συμφέροντα, ενώ με τη γνωστή ανατολίτικη πονηριά την εμφανίζει ότι λειτουργεί για τα συμφέροντα των ΗΠΑ. <br /><br />Επίσης όχι μακριά από το Ντιγιαρμπακίρ (Τουρκικό Κουρδιστάν, Δυτική Αρμενία), σε μια έκταση πάνω από 46 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκονται εγκατεστημένοι πολλά ραντάρ, σταθμοί έγκαιρης ειδοποίησης και δορυφορικές επικοινωνίες. Εκεί βρίσκεται το ισχυρότερο κέντρο παρακολούθησης του ΝΑΤΟ στη Τουρκία, που έχει ως αποστολή τον έλεγχο του εναέριου χώρου.<b> Από εκεί είναι δυνατή η παρακολούθηση όλης της λεκάνης της Μεσογείου και επίσης της κίνησης των πλοίων και των αεροσκαφών σε απόσταση αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων.</b> Εκεί λειτουργούν ισχυροί σταθμοί ραντάρ εξοπλισμένοι με συστήματα αυτόματης επεξεργασίας δεδομένων και ικανοί να λαμβάνουν πληροφορίες για εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων. <br /><br />Τέλος, στην περιοχή της Σινώπης, στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, βρίσκεται το κέντρο της ηλεκτρονικής κατασκοπείας του ΝΑΤΟ. Με την βοήθεια υπερσύγχρονων τεχνολογικά κεραιών αλλά και εξοπλισμού ανάλυσης στη Σινώπη γίνεται συστηματική παρακολούθηση όλων των ραδιοεπικοινωνιών που πραγματοποιούνται σε όλη την περιφέρεια. Αυτά είναι και τα ραντάρ που λαμβάνουν πρώτα τις πληροφορίες για τη δραστηριότητα των αεροπορικών δυνάμεων της Ρωσίας στη Συρία για τις εκτοξεύσεις των πυραύλων Κρουζ από την Κασπία και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Και αυτές οι θέσεις αποδεικνύεται ότι είναι κλειστές για τις ρωσικές επιθεωρήσεις, αν και τίποτε το τραγικό δεν προκύπτει από τη διενέργειά τους. Το ίδιο το καθεστώς της επιθεώρησης δεν προβλέπει έλεγχο των συχνοτήτων των ραντάρ ή της ισχύος τους. Τις περισσότερες φορές περιορίζεται σε μια οπτική καταγραφή των αντικειμένων της επιθεώρησης. Τι είναι αυτό λοιπόν που φοβίζει; <br /><br />Η παρακολούθηση ωστόσο της παραμεθόριας ζώνης με τη Συρία είναι άλλο ζήτημα. Εκεί και η απλή οπτική επιθεώρηση είναι αρκετή για να πείσει για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας. Βέβαια, πρέπει να επαναλάβουμε ότι η άρνηση της Τουρκίας στην πτήση ελέγχου φαίνεται τουλάχιστον αφελής, καθώς οι δορυφόροι που βρίσκονται σε τροχιά δεν πρόκειται να ζητήσουν την άδεια της Άγκυρας για να καταγράψουν τα όσα συμβαίνουν. Και τα στοιχεία δείχνουν ότι ο τουρκικός στρατός διαμορφώνει τα λεγόμενα ενδιάμεσα σημεία ανεφοδιασμού. Για να το πούμε με απλά λόγια, σύμφωνα με την παλιά θεωρία του ορεινού πολέμου και του πολέμου στη θάλασσα, το πλεονέκτημα τελικώς δεν το έχει αυτός που κατέλαβε το βουνό (ή το νησί) αλλά αυτός που πετυχαίνει να κινείται ταχύτατα μεταξύ των στρατηγικών σημείων. Για το λόγο αυτό και δημιουργούνται κινητά σημεία επιμελητείας, ώστε να αποτελέσουν ένα είδος υλικοτεχνικών βάσεων υποστήριξης για τα τμήματα που θα διενεργούν επιθέσεις. Και αυτός που δημιουργεί ένα τέτοιο σύστημα, είναι βέβαιο ότι ετοιμάζεται όχι για άμυνα αλλά για επίθεση. <br /><br />Μ’ άλλα λόγια, <b>υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ο τουρκικός στρατός αν δεν είναι ήδη έτοιμος τότε σίγουρα ετοιμάζεται για επιθετικές επιχειρήσεις στις παραμεθόριες περιοχές της Συρίας.</b> Σ’ αυτό οφείλεται και η εκνευρισμένη στάση απέναντι στις ρωσικές πτήσεις επιθεώρησης. Τα δεδομένα που δίνουν οι δορυφόροι δεν συνηθίζεται να λαμβάνονται ως στοιχεία αδιαμφισβήτητα. Οι διεθνείς όμως πτήσεις επιθεώρησης συνιστούν επιχείρημα άλλης ισχύος. Οπότε για τη Τουρκία καλύτερα να μην υπήρχαν. Το ζήτημα μάλιστα δεν είναι που βρίσκονται οι ακριβείς θέσεις του τουρκικού πυροβολικού κοντά στα συριακά σύνορα – το να βρεθεί τρόπος αντιμετώπισής του είναι κάτι που μπορεί να γίνει, αν υπάρχει θέληση γι’ αυτό (και θέληση πρέπει να υπάρξει, λαμβάνοντας υπ όψιν τα περίεργα γεγονότα που συνέβησαν τα τελευταία εικοσιτετράωρα). <br /><br /><b>Η ουσία είναι ότι για τη Τουρκία έφθασε η στιγμή της αλήθειας για το συριακό ζήτημα. Σύμφωνα με τον στρατηγικό σχεδιασμό,</b> τον οποίο η εφημερίδα «Vzgliad» περιέγραψε ήδη πριν από ένα μήνα, <b>τα συριακά στρατεύματα απελευθέρωσαν τους σιιτικούς και χριστιανικούς θύλακες στις επαρχίες Χομς και Χαλέπι, και ταυτόχρονα απέκλεισαν τις οδούς εφοδιασμού και επικοινωνίας των αντικαθεστωτικών με την επαρχία Ιντλίμπ και εν συνεχεία με τη Τουρκία.</b> Η ορμητική επίθεση στην επαρχία της Λαττάκειας επίσης αποκόπτει τους μαχητές από τα τουρκικά σύνορα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και γύρω από το Χαλέπι, στη λεγόμενη τουρκομανική ζώνη, η οποία έχει καταληφθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα κυβερνητικά στρατεύματα. Ως αποτέλεσμα η Άγκυρα χάνει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις στρατιωτικές μονάδες και τους πολιτικούς σχηματισμούς των Κούρδων όχι μόνον στη Συρία, αλλά ακόμη και εντός του εδάφους της. Από την άλλη, οι τζιχαντιστές ήδη κάνουν λόγο για την μετάβασή τους σε «ανταρτοπόλεμο», που ουσιαστικά σημαίνει διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων. Στην Άγκυρα εμφανίζεται ως απόλυτα λογική η πρόκληση μιας νέας σύγκρουσης, και αν είναι δυνατό σε αυτή να εμπλακούν η Ρωσία και το ΝΑΤΟ. Σε αυτή τη συγκυρία, η άρνησή της Τουρκίας στη ρωσική αεροπορική επιθεώρηση ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει. <span style="font-family: verdana, sans-serif; text-align: justify;">  </span><br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: "verdana" , "sans-serif"; mso-bidi-font-family: Arial;"><br /> </span></div> <a href="http://sotiriosdemopoulos.blogspot.com.cy/" target="_blank">πηγή</a>

Οι λόγοι άρνησης ρωσικής πτήσης Open Skies.Η Τουρκία ετοιμάζεται για πόλεμο

του Γιεβγένι Κρούτικωφ Η πραγματική αιτία για την οποία η Τουρκία προχώρησε σε παραβίαση της Συνθήκης «Ανοιχτοί Ουρανοί» και απαγόρευσε τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έκανε τη δοκιμή η Βόρεια Κορέα, άνω κάτω ο κόσμος…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiD12E2cNwvU-W0ff1xRDZBIz2OqkyIWufRGvVbwwAtIGCRA0bWI54TyZ2DPvNw8sB6FrHKAni6Fp0y5PDN_bLegqn-3fi6bhLRG-T2MzDykR5Df31Y4lNPNfFbOJuX3rdNb-sY6JJ71b0/s1600/xersoniso+tis+koreas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiD12E2cNwvU-W0ff1xRDZBIz2OqkyIWufRGvVbwwAtIGCRA0bWI54TyZ2DPvNw8sB6FrHKAni6Fp0y5PDN_bLegqn-3fi6bhLRG-T2MzDykR5Df31Y4lNPNfFbOJuX3rdNb-sY6JJ71b0/s640/xersoniso+tis+koreas.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong><i>Από τη στιγμή που διέρρευσε ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι η δοκιμή του βορειοκορεατικού πυραύλου θα γινόταν τα ξημερώματα της Δευτέρας κατά τη διάρκεια του «σούπερμποουλ», φαίνεται πως ο ηγέτης της χώρας, Κιμ Γιονγκ Ουν, αποφάσισε να τις… διαψεύσει!</i></strong><br /> <strong><i><br /></i></strong> Πριν από μερικές ώρες η Βόρεια Κορέα προχώρησε στην προαναγγελθείσα δοκιμή βαλλιστικού πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς, υπό την κάλυψη της υποτιθέμενης εκτόξευσης δορυφόρου στο διάστημα, με τη γνωστή γραφική παρουσιάστρια του κρατικού τηλεοπτικού δικτύου (δεν υπάρχει και τίποτε άλλο…), να ανακοινώνει τα νέα στην τηλεόραση και τα στιγμιότυπα να δείχνουν Βορειοκορεάτες να παρακολουθούν την ανακοίνωση στο κέντρο της Πιονγκ Γιανγκ από γιγαντοοθόνη…<br /> <br /> <strong><i>Οι Βορειοκορεάτες ανακοινώνουν ότι έθεσαν με επιτυχία σε τροχιά έναν δορυφόρο τηλεπισκόπησης (Kwangmyongsong-4), όμως για την αξιολόγηση της δοκιμής και αν όντως τα κατάφεραν στο διαστημικό σκέλος της προσπάθειας, θα φανεί τις απόμενες ώρες και μέρες, όταν οι χώρες που διαθέτουν σχετικές δυνατότητες θα προχωρήσουν σε αξιολόγηση των στοιχείων που θα συλλεχθούν.</i></strong><br /> <strong><br /></strong> Η Εθνική Διοίκηση Διαστημικής Ανάπτυξης της Βόρειας Κορέας (North Korean National Aerospace Development Administration) ανακοίνωσε ότι δέκα λεπτά μετά την εκτόξευση ο δορυφόρος τηλεπισκόπησης Kwangmyongsong-4 είχε μπει σε τροχιά, ενώ ο ηγέτης ανακοίνωσε ότι η χώρα θα προχωρήσει σε περισσότερες εκτοξεύσεις στο μέλλον.<br /> <br /> <strong><i>Πιο ηχηρές ήταν οι καταδίκες από τις έμμεσα εμπλεκόμενες χώρες, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και τις ΗΠΑ που εμπλέκεται και με στρατεύματα στην εγγύηση της ασφάλειας των χωρών αυτών. Η Κίνα προσπαθεί να εμφανιστεί ως η φωνή της λογικής, καλώντας όλους τους εμπλεκόμενους να απόσχουν από κινήσεις που θα κλιμάκωναν την ένταση.</i></strong><br /> <strong><br /></strong> Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συνεδριάσει εκτάκτως για να εξετάσει την δοκιμή και να τοποθετηθεί επ’ αυτής… Το θέμα απασχόλησε και το debate των Ρεπουμπλικάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει ότι θα μιλήσει με τους Κινέζους που πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο και τον Τζεμπ Μπους να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα και του προληπτικού πλήγματος…<br /> <strong><i>Πρόκειται για δορυφόρο-απάτη υποστηρίζουν οι μυστικές υπηρεσίες της Νοτίου Κορέας, καθώς το βάρος του εκτμήθηκε σε 200 κιλά, το οποίο είναι διπλάσιο από αυτό της δοκιμής του 2012 (έλεγαν ότι ήταν επιτυχής αλλά επρόκειτο για μεγάλη αποτυχία). Ωστόσο, το σύνηθες βάρος των δορυφόρων κυμαίνεται από 800 κιλά μέχρι 1,5 τόνους…</i></strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/11/THAAD.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-89664" height="246" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/11/THAAD-300x246.jpg" title="THAAD" width="300" /></a><br /> Το ανησυχητικό είναι ο ισχυρισμός ότι η Βόρεια Κορέα διαθέτει πλέον την τεχνολογία για την ανάπτυξη διηπειρωτικών πυραύλων, ενώ φέρεται να προετοιμάζει και Πέμπτη πυρηνική δοκιμή, όπως αναφέρει το βρετανικό BBC στο θέμα που δημοσιεύει, επικαλούμενο πληροφορίες του νοτιοκορεατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Yonhap.<br /> <br /> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: left;"> <i><b>Η Νότια Κορέα ανακοίνωσε ότι ξεκινά συζητήσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ανάπτυξη στη χώρα συστήματος αντιβαλλιστικής άμυνας εννοώντας το σύστημα THAAD, το οποίο είχε στο παρελθόν απορρίψει για να αντιμετωπίσει τη βαλλιστική απειλή από τον βορρά. </b></i><br /> <i><b>Το σύστημα που θεωρείται εκ των κορυφαίων στον κόσμο, αρχικά ερμηνευόταν ως «Theater High Altitude Area Defense», για να αλλάξει στην πορεία και να μετατραπεί σε Terminal High Altitude Area Defense (THAAD).</b></i><br /> <i><b><br /></b></i></div> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έκανε τη δοκιμή η Βόρεια Κορέα, άνω κάτω ο κόσμος…

Από τη στιγμή που διέρρευσε ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι η δοκιμή του βορειοκορεατικού πυραύλου θα γινόταν τα ξημερώματα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγριος εμφύλιος μεταξύ των εξτρεμιστών της μειονότητας στη Θράκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgO0ZeD4RUpyZXZAuZymZXZx0Vwx_s8b1TUw4SaSqwmOA4n6VyOwxPCPTqjIGidpkAPyPbK6X_YUdayRAOidFM6rvQA4Br4hSa0B_3tjHnnms2VujORE74KP1ZjsjLlp9wcJ9IxRfQYqf8/s1600/minares_xanthi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="399" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgO0ZeD4RUpyZXZAuZymZXZx0Vwx_s8b1TUw4SaSqwmOA4n6VyOwxPCPTqjIGidpkAPyPbK6X_YUdayRAOidFM6rvQA4Br4hSa0B_3tjHnnms2VujORE74KP1ZjsjLlp9wcJ9IxRfQYqf8/s640/minares_xanthi.jpg" width="640" /></a></div> <span style="font-size: large;"><br /></span> <span style="font-size: large;">Στα «μαχαίρια» οι ομάδες Akinci και Sener</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /></span> <strong>Απίθανα περιστατικά που περιλαμβάνουν μέχρι και απαγωγές – Αμήχανη η Άγκυρα παρακολουθεί τις εξελίξεις και προσπαθεί να διευθετήσει τις «εσωτερικές» διαφορές με προβοκατόρικες ενέργειες – Στημένη οργάνωση «Οι Φρουροί της Θράκης»</strong><br /> Ένας άγριος εμφύλιος μεταξύ των εξτρεμιστικών στοιχείων της μειονότητας στη Θράκη έχει ξεσπάσει εδώ και περίπου έξι μήνες λόγω της φημολογούμενης μετάθεσης του Γενικού Προξένου Κομοτηνής Ali Riza Akinci στη Βουλγαρία.<br /> Τα πνεύματα στους κόλπους των στελεχών της μειονότητας είναι τόσο οξυμένα που κορυφαίος παράγοντας ο οποίος διατηρεί άμεσες σχέσεις με το Προξενείο Κομοτηνής δεν δίστασε να προσεγγίσει ακόμη και τη ΦΩΝΗ  προκειμένου να ξεσκεπάσει τη δράση των τέως συνοδοιπόρων και ομοϊδεατών του. Μιας εφημερίδας, η οποία από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της έχει αποκαλύψει πολλάκις τη δράση των εξτρεμιστών της μειονότητας και η οποία είναι ίσως η μοναδική εφημερίδα της Ροδόπης, της οποίας δεν είναι συνδρομητής το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Αυτό από μόνο του αρκεί για να καταλάβει κανείς πόσο μεγάλο είναι πλέον το μίσος μεταξύ των δύο πλευρών.<br /> <div class="wp-caption alignnone" id="attachment_63613" style="width: 410px;"> <img alt="Ο νυν Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή, Αλί Ριζά Ακιντζί" class="wp-image-63613 size-full" height="336" src="http://fonirodopis.gr/press/wp-content/uploads/2016/02/%CE%91%CE%9B%CE%99-%CE%A1%CE%99%CE%96%CE%91-%CE%91%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%A4%CE%96%CE%99.jpg" width="400" /><br /> <div class="wp-caption-text"> <i>Ο νυν Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή, Αλί Ριζά Ακιντζί</i><br /> <br /></div> </div> <strong>Στα «μαχαίρια» οι ομάδες Akinci και Sener</strong><br /> Οι σκληροπυρηνικοί της μειονότητας αυτή τη στιγμή είναι κυριολεκτικά χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα, ένα του νυν Προξένου Ali Riza Akinci και ένα του πρώην Προξένου Ilhan Sener στο οποίο ανήκει γνωστός μειονοτικός δημοσιογράφος και άτομα του περιβάλλοντος του. Μάλιστα για τον δημοσιογράφο που φημολογείται ότι είναι το «μακρύ χέρι» του Sener στη Θράκη ο κορυφαίος παράγοντας της μειονότητας μας αποκάλυψε ότι διαχειρίζεται λογαριασμό με ψευδώνυμο στο facebook, μέσω του οποίου αναρτά συνεχώς αρνητικές δημοσιεύσεις και κατηγορίες κατά του νυν Προξένου Akinci.<br /> <br /> <div class="wp-caption alignnone" id="attachment_63614" style="width: 510px;"> <img alt="Ο πρώην Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή, Ιλχάν Σενέρ" class="size-full wp-image-63614" height="335" sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" src="http://fonirodopis.gr/press/wp-content/uploads/2016/02/%CE%99%CE%9B%CE%A7%CE%91%CE%9D-%CE%A3%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%A1.jpg" srcset="http://fonirodopis.gr/press/wp-content/uploads/2016/02/ΙΛΧΑΝ-ΣΕΝΕΡ-400x268.jpg 400w, http://fonirodopis.gr/press/wp-content/uploads/2016/02/ΙΛΧΑΝ-ΣΕΝΕΡ.jpg 500w" width="500" /><br /> <div class="wp-caption-text"> <i>Ο πρώην Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή, Ιλχάν Σενέρ</i><br /> <br /></div> </div> Στο στρατόπεδο δε του τελευταίου ανήκουν κορυφαίοι παράγοντες της μειονότητας μεταξύ των οποίων ο ψευδομουφτής Ξάνθης, Αχμέτ Μετέ, αλλά και οι Χουσεϊν Ζεϊμπέκ και Αχμέτ Χατζηοσμάν. Μάλιστα οι τελευταίοι, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, με εσπευσμένο ταξίδι που πραγματοποίησαν στην Άγκυρα όπου είχαν επαφές με κυβερνητικά στελέχη της Τουρκίας κατόρθωσαν να επιτύχουν την παραμονή του Akinci στη Θράκη.<br /> <br /> <strong>Η υποτιθέμενη απαγωγή και η προβοκατόρικη ενέργεια</strong><br /> Όλως τυχαίως, μετά την αναβολή μετάθεσης Akinci και παραμονή της μειονοτικής επετείου της «29ης Ιανουαρίου», στενός συνεργάτης του Μετέ καταγγέλλει υποτιθέμενη απαγωγή, κατά την οποία χρησιμοποιείται η οργάνωση «Οι Φρουροί της Θράκης», ενώ αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι το περίεργο αυτό περιστατικό επιχειρήθηκε να αποσιωπηθεί στους κύκλους της μειονότητας.<br /> <br /> Συγκεκριμένα, την περασμένη εβδομάδα, ο Χουσεΐν Τζιχάν επισκέφθηκε τον Αχμέτ Μετέ, με τον οποίο διατηρεί συγγενική και φιλική σχέση, εκτελώντας συχνά και καθήκοντα οδηγού του. Κατά την αποχώρησή του τις βραδινές ώρες από την οικία του Μετέ στην Ξάνθη, ισχυρίστηκε ότι υπέστη ολιγόωρη απαγωγή από άγνωστους δράστες, οι οποίοι τον άρπαξαν και τον έβαλαν μέσα σε ένα όχημα όπου τον απείλησαν, τον εξύβρισαν και στη συνέχεια τον άφησαν ελεύθερο.<br /> Ο παθών κατήγγειλε το περιστατικό στις Αρχές, ισχυριζόμενος ότι οι δράστες τον τρομοκράτησαν δηλώνοντας ότι ήταν μέλη της οργάνωσης «Οι Φρουροί της Θράκης» που είχε αναλάβει την ευθύνη για την <span style="text-decoration: underline;"><strong>επίθεση στα νέα γραφεία του κόμματος ΚΙΕΦ στην Κομοτηνή</strong></span>.<br /> <br /> Είναι σαφές πλέον ότι η Άγκυρα, κατά την προσφιλή της τακτική, προσπαθεί να διευθετήσει τις «εσωτερικές» διαφορές που υφίστανται μεταξύ των στελεχών της μειονότητας <span style="text-decoration: underline;"><strong>με προβοκατόρικες ενέργειες και εφευρίσκοντας μία οργάνωση εθνικιστικής γραμμής</strong></span> («Οι Φρουροί της Θράκης»)  χρησιμοποιώντας την «όπως την βολεύει».<br /> <b>ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛ. ΓΛΕΡΙΔΗΣ</b><br /> <br /> <a href="http://fonirodopis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Άγριος εμφύλιος μεταξύ των εξτρεμιστών της μειονότητας στη Θράκη

Στα «μαχαίρια» οι ομάδες Akinci και Sener Απίθανα περιστατικά που περιλαμβάνουν μέχρι και απαγωγές – Αμήχανη η Άγκυρα παρακολουθεί τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ Βοηθάνε την Ινδία να Γίνει Ναυτική Υπερδύναμη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTQgiAK43VyrqbtKLENSvL2LvqpFOPf2B1UNW8WPudIJ0vISbp5ub1CfBhFoTA7FlNdpCmRWThS7f5MTZXeUgdfoZgkbhyphenhyphen-j3Szp18wVnAFeIQApx2rj9BKBsYir3Hy_HF_JzbnaPWxb8/s1600/Rwsia%252Ckina%252Cindia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="483" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTQgiAK43VyrqbtKLENSvL2LvqpFOPf2B1UNW8WPudIJ0vISbp5ub1CfBhFoTA7FlNdpCmRWThS7f5MTZXeUgdfoZgkbhyphenhyphen-j3Szp18wVnAFeIQApx2rj9BKBsYir3Hy_HF_JzbnaPWxb8/s640/Rwsia%252Ckina%252Cindia.jpg" width="640" /></a></div> <br />Έχω πει πολλές φορές ότι κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου οι Σοβιετικοί και οι Ινδοί ήταν πολύ στενοί σύμμαχοι, και συνεργάζονταν και εναντίον του μπλοκ Κίνας-Πακιστάν, αλλά και εναντίον του μπλοκ ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν. Στο Αφγανιστάν μάλιστα κατά την εισβολή των Σοβιετικών την δεκαετία του 80, οι ΗΠΑ, οι Άραβες, το Πακιστάν και η Κίνα συνεργάζονταν εναντίον των Σοβιετικών και των Ινδών, άσχετα αν στην Κορέα και το Βιετνάμ οι Σοβιετικοί και οι Κινέζοι συνεργάζονταν εναντίον των ΗΠΑ.<br /><br />Το ρεζουμέ είναι ότι οι Σοβιετικοί και οι Κινέζοι είχαν κακές σχέσεις, και οι Ινδοί με τους Πακιστανούς είχαν ακόμη χειρότερες, και αυτό ενδυνάμωνε πάρα πολύ την συμμαχία Ρωσίας-Ινδίας. Τώρα όμως οι σχέσεις Ρωσίας-Κίνας έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ, και αυτό άνοιξε τον δρόμο στην συμμαχία ΗΠΑ-Ινδίας. Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο του πρακτορείου Reuters, οι ΗΠΑ προσπαθούν να βοηθήσουν την Ινδία να κατασκευάσει σύγχρονα αεροπλανοφόρα, προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίσει την Κίνα στον Ινδικό Ωκεανό, αφού η Κίνα έχει προγραμματίσει την κατασκευή πολλών αεροπλανοφόρων για την επόμενη 15ετία.<br /><br />Μέσω του αξία 46 δις δολαρίων διαδρόμου Κίνας-Πακιστάν που προωθεί η Κίνα, και των ναυτικών βάσεων που η Κίνα θα κατασκευάσει στο Πακιστάν (Gwadar), η Κίνα θα περικυκλώσει την Ινδία, και η κατασκευή των Κινεζικών αεροπλανοφόρων θα κάνει τα πράγματα για τους Ινδούς ακόμη χειρότερα.<br /><br />Οι <a href="http://nationalinterest.org/blog/the-buzz/americas-master-plan-turn-india-aircraft-carrier-superpower-15120" target="_blank"><b>ΗΠΑ</b> </a>λοιπόν βοηθάνε την Ινδία να κατασκευάσει τα δικά της μοντέρνα αεροπλανοφόρα, ώστε με την βοήθεια των Αμερικανικών αεροπλανοφόρων, οι ναυτικές δυνάμεις Ινδίας-ΗΠΑ να αποτελέσουν στο μέλλον το αντίπαλο δέος για τις Κινεζικές ναυτικές δυνάμεις στον Ινδικό Ωκεανό, αλλά κυρίως στην Νότια Κινεζική Θάλασσα, που είναι άλλωστε και η μεγάλη πληγή αφού η Κίνα την διεκδικεί σχεδόν εξολοκλήρου.<div> <br /><a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Οι ΗΠΑ Βοηθάνε την Ινδία να Γίνει Ναυτική Υπερδύναμη

Έχω πει πολλές φορές ότι κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου οι Σοβιετικοί και οι Ινδοί ήταν πολύ στενοί σύμμαχοι, και συνεργάζονταν και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Κανείς δεν θα γλυτώσει από τον «Πετρελαρμαγεδδώνα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXwi5KBqGx3CpeDNE-1mgXxfzgGkjmlSN_RTKvg2bi8IODYDQNOoNku74-NCVX4NOylJySdxuy18VeJpC99XNM1701pD5SG2EhqoXKPPHq0CwkRQcYw1MaMPVhpnIb1w7EZ-ZAfem6v88/s1600/petrelaiopiges.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXwi5KBqGx3CpeDNE-1mgXxfzgGkjmlSN_RTKvg2bi8IODYDQNOoNku74-NCVX4NOylJySdxuy18VeJpC99XNM1701pD5SG2EhqoXKPPHq0CwkRQcYw1MaMPVhpnIb1w7EZ-ZAfem6v88/s1600/petrelaiopiges.jpg" /></a></div> <br /> Οι αγορές παγκοσμίως βρίσκονται σε ένα αποσταθεροποιημένο «σπιράλ θανάτου» που θα προκαλέσει μια παγκόσμια ύφεση από την οποία κανείς δεν θα σωθεί, βεβαιώνει το Bloomberg.<br /><br />H κατάσταση αυτή στην παγκόσμια οικονομία και τις χρηματιστηριακές αγορές χαρακτηρίζεται από τέσσερα αλληλοσυνδεόμενα φαινόμενα: Την ισχυροποίηση του δολαρίου, τις χαμηλές τιμές πρώτων υλών, η αδυναμία των εμπορικών συναλλαγών και κεφαλαίου και η επιβράδυνση της ανάπτυξης των αναδυόμενων αγορών, γράφει το Bloomberg.<br /><br />Μοιάζει δόκιμο να υποθέσει κάποιος πως ένας χρόνος ακόμη ενδυνάμωσης του δολαρίου και πτώσης των τιμών πετρελαίου, θα επιδεινώσει αυτή την κατάσταση, αναφέρουν οι ειδικοί της Citigroup, για τους οποίους η αντιμετώπιση της είναι μια υπόθεση «πολύ δύσκολη», ειδικά για τις κυβερνήσεις των αναδυόμενων αγορών.<br /><br />Τα κέρδη των εταιρειών και των αγορών αξιών επίσης διατρέχουν περισσότερο ρίσκο να συνεχίσουν την πτώση τους σε αυτό το σενάριο του «πετρελαρμαγεδδώνα», λένε οι αναλυτές.<br /><br />Η επιρροή του «σπιράλ θανάτου» γίνεται αισθητή ήδη στις αγορές, προσθέτουν οι ίδιοι.<br /><br />Παρά ταύτα, η Citigroup προβλέπει μια μικρή άνοδο της τιμής του πετρελαίου που ως το τέλος του έτους θα μπορούσε να πιάσει τα 50 δολάρια το βαρέλι. Παράλληλα θα μπορούσαν να σταθεροποιηθούν οι αγορές πρώτων υλών, κάτι που θεωρητικά θα μπορούσε να προκαλέσει την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />«Όλοι οφείλουμε να τρέμουμε έναν πετρελαρμαγγεδώνα» λένε οι αναλυτές. Η παγκόσμια ύφεση όπως την ονομάζουμε, δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να γλυτώσει από τις συνέπειες» καταλήγει το Bloomberg.<div> <br /><a href="http://www.tribune.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Bloomberg: Κανείς δεν θα γλυτώσει από τον «Πετρελαρμαγεδδώνα»

Οι αγορές παγκοσμίως βρίσκονται σε ένα αποσταθεροποιημένο «σπιράλ θανάτου» που θα προκαλέσει μια παγκόσμια ύφεση από την οποία κανείς δεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα ακολουθήσει τα φραστικά “πυρά” που ανταλλάσσουν η Μόσχα και η Αγκυρα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikIHs8o8J8uJbUJv0e-6YlkgMhRR1q3Fi8Wa7IDtljSRUsy5dSp8vqCXP2gG43KCPfWqrqW_R2sWC2hZOSA-fi3lXM8EmDFNIkRrg7U9VI5xRgFaO-shc0sSEcwSxi6UfsAoniA0Hd-MQ/s1600/toyrkika+armata+sta+synora+me+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikIHs8o8J8uJbUJv0e-6YlkgMhRR1q3Fi8Wa7IDtljSRUsy5dSp8vqCXP2gG43KCPfWqrqW_R2sWC2hZOSA-fi3lXM8EmDFNIkRrg7U9VI5xRgFaO-shc0sSEcwSxi6UfsAoniA0Hd-MQ/s1600/toyrkika+armata+sta+synora+me+syria.jpg" /></a></div> <br /> Η ανταλλαγή φραστικών “πυρών” μεταξύ της Μόσχας και της ‘Αγκυρας είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο και πολλοί αναρωτιούνται, ότι με τους ρυθμούς που πήραν οι επιθέσεις, τι άλλο θα ακολουθήσει. Εκφράζονται φόβοι για πολύ χειρότερα πράγματα, και φαίνεται ότι η Ρωσία αποφάσισε να αντιμετωπίζει την Τουρκία σε όλα τα επίπεδα.<br /><br />Πρόσφατα, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την σύμπραξη και της Αιγύπτου, η Μόσχα κατηγόρησε τους Τούρκους και τους συμμάχους τους για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους έναντι της Κύπρου.<br /><br />Χθες ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Άμυνας Ιγκόρ Κονασένκοφ δήλωσε πως η Ρωσία έχει σοβαρούς λόγους να υποψιάζεται πως η Τουρκία ετοιμάζει στρατιωτική εισβολή στη Συρία. “Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας καταγράφει αυξανόμενο αριθμό ενδείξεων για κρυφή προετοιμασία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για δραστικές ενέργειες στο έδαφος της Συρίας”, ανέφερε σε δήλωσή του.<br /><br />Απάντησε αμέσως πηγή στο γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου:<br /><br />Η Ρωσία προσπαθεί να εκτρέψει την προσοχή από τα εγκλήματά της στη Συρία προβάλλοντας τον ισχυρισμό πως η Τουρκία προετοιμάζεται να εισβάλει στρατιωτικά στη συριακή επικράτεια, υποστήριξε η πηγή.<br /><br />«Οι Ρώσοι προσπαθούν να κρύψουν τα εγκλήματά τους στη Συρία. Απλώς εκτρέπουν την προσοχή από τις επιθέσεις τους εναντίον αμάχων ως μια χώρα η οποία έχει ήδη εισβάλει στη Συρία. Η Τουρκία έχει κάθε δικαίωμα να λάβει οποιοδήποτε μέτρο για να προστατεύσει την ασφάλειά της», ανέφερε ο συνεργάτης του πρωθυπουργού Νταβούτογλου στο πρακτορείο.<br /><br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τι θα ακολουθήσει τα φραστικά “πυρά” που ανταλλάσσουν η Μόσχα και η Αγκυρα;

Η ανταλλαγή φραστικών “πυρών” μεταξύ της Μόσχας και της ‘Αγκυρας είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο και πολλοί αναρωτιούνται, ότι με τους ρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν ο Πούτιν θέλει πολύ να “υποστεί” τις συνέπειες κ. Ερντογάν; Μία τουρκική “ματιά”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNWF2eps6OhgNuf1hRY800i40hfoFjkSWoK7YGazu8c9qVASH8UfqBcb20nqTSIc6D4RTpKJpGZHLrmiFP8zamNt9Lv36H0BhQ0hFKeAGhyphenhyphenCS4v9ol2f8_3fIFdv-imHM0TUfp1Gxy5Yk/s1600/Su-34.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="323" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNWF2eps6OhgNuf1hRY800i40hfoFjkSWoK7YGazu8c9qVASH8UfqBcb20nqTSIc6D4RTpKJpGZHLrmiFP8zamNt9Lv36H0BhQ0hFKeAGhyphenhyphenCS4v9ol2f8_3fIFdv-imHM0TUfp1Gxy5Yk/s640/Su-34.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το Su-24 είναι ένα αεροσκάφος κρούσης της σοβιετικής εποχής. Το Su-34, το αεροσκάφος διάδοχός του, είναι υπερσύγχρονο με ικανότητα αεροπορικής μάχης. Την 29η Ιανουαρίου υπήρξε μια σοβαρή διαφοροποίηση. Η Τουρκία μπορούσε να καταρρίψει ένα Su-24, όπως έπραξε τον περασμένο Νοέμβριο. Δεν μπορεί όμως να καταρρίψει ένα Su-34, (γράφει ο αρθρογράφος στην εφημερίδα <a href="http://www.hurriyetdailynews.com/what-if-russia-wants-to-suffer-the-consequences.aspx?pageID=449&nID=94678&NewsCatID=398" target="_blank"><b>Χουριέτ)</b></a>. Και υπογραμμίζει:<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Του Burak Bekdil</span><br />Όταν το καταρρίφθηκε το ρωσικό <b>Su-24 </b>ο Τούρκος πρωθυπουργός Νταβούτογλου είχε δηλώσει ότι κατερρίφθη διότι παραβίασε <b>τον τουρκικό εναέριο χώρο.</b><br /><br />Όταν όμως, στις 29 Ιανουαρίου, το ρωσικό <b>Su-34,</b> παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο ο Νταβούτογλου έσπευσε να δηλώσει πως το ρωσικό αεροσκάφος παραβίασε <b>Νατοϊκό εναέριο χώρο</b>.<br /><br />Πως διαφοροποιείται ο εναέριος χώρος του ΝΑΤΟ από τον τουρκικό όταν ο τουρκικός εναέριος χώρος είναι και εναέριος χώρος του ΝΑΤΟ; Τι ακριβώς λέει η Άγκυρα στη Μόσχα, ότι όταν παραβιάζει με Su-24, παραβιάζει τον τουρκικό εναέριο χώρο και όταν προβαίνει σε παραβίαση με Su-34 παραβιάζει τον Νατοϊκό, ώστε να μην υπάρξει μια νέα κατάρριψη;<br /><br /><b>Αν όμως οι Ρώσοι είχαν στείλει τον Νοέμβριο ένα Su-34 αντί ένα Su-24 η ρωστουρκική κρίση θα είχε αποφευχθεί. Τι κρίμα</b>.<br /><br />Ο κ. Νταβούτογλου δήλωσε πως έδωσε εντολή στο υπουργείο Εξωτερικών να ενημερώσει για το περιστατικό της 28ης Ιανουαρίου τον γ.γ. του ΝΑΤΟ. Έτσι εξάγεται το συμπέρασμα ότι το Su-34 διαθέτει ένα ακόμα προηγμένο χαρακτηριστικό. Οι παραβιάσεις που εκτελεί δεν αφορούν τη χώρα που τις υφίσταται αλλά το ΝΑΤΟ.<br /><br />Ίσως λοιπόν, καθώς η ρωσική αεροπορική τεχνολογία προχωρά, μια μελλοντική παραβίαση από ένα πιθανό Su-44 ίσως αποτελέσει αιτία η τουρκική κυβέρνηση να διαμαρτυρηθεί στην UNESCO.<br /><br />Αν ο κ. Νταβούτογλου επανέλαβε πως κάθε αεροσκάφος που θα παραβιάζει τον τουρκικό εναέριο χώρο θα καταρρίπτεται, γιατί δεν διέταξε την κατάρριψη του Su-34; Αν από την άλλη η κατάρριψη ενός ρωσικού αεροσκάφους δεν είναι καλή ιδέα τότε γιατί καταρρίφθηκε το Su-24 τον Νοέμβριο;<br /><br />Φαίνεται πάντως πως η Τουρκία μαθαίνει, τουλάχιστον, από τα λάθη της. Ένας φιλοκυβερνητικός αρθογράφος έγραψε χαρακτηριστικά: «Υπήρξε ποτέ μια χώρα που να θυσίασε ένα αεροπλάνο (Ρωσία) για να κερδίσει μια ολόκληρη χώρα (Συρία);». Είναι καλό σημάδι που ο Νταβούτογλου και οι οπαδοί του προοδεύουν στα στοιχειώδη μαθήματα Σκάκι.<br /><br />Η παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου από το Su-34 απέδειξε το πόσο εύθραυστη είναι η τουρκική πολιτική. Στέλνοντας ένα αεροσκάφος τους να παραβιάσει τον τουρκικό εναέριο χώρο, οι Ρώσοι θέλουν να δοκιμάσουν αυτό που ήδη ξέρουν ότι δεν πρόκειται να συμβεί. Ότι ένα Su-34 θα επιβιώσει, ακόμα και παραβιάζοντας τον τουρκικό εναέριο χώρο.<br /><br />Υπάρχουν δύο ακόμα συμπεράσματα. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν είχε δηλώσει πως ήθελε να συναντήσει τον Ρώσο ομόλογό του Πούτιν προσωπικά, μετά την κατάρριψη του Su -24, αλλά η Μόσχα δεν απάντησε. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι ο Πούτιν δεν θέλει να μιλήσει με τον Ερντογάν είτε πρόκειται για επεισόδιο με Su-24 ή με Su-34.<br /><br />Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η Τουρκία που διακαώς επιθυμούσε τη δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στην Συρία, επιτέλους την έχει, αλλά είναι de facto ρωσική.<br /><br />Αδυνατώντας να επικοινωνήσει με τον Πούτιν, ο Ερντογάν προειδοποίησε τη Ρωσία ότι θα έχει συνέπειες αν οι παραβιάσεις του τουρκικού εναέριου χώρου συνεχιστούν.<br /><br />Η δήλωση αυτή μπορεί να προκαλέσει νέες ρωσικές παραβιάσεις. Κρίνοντας από το πώς ο πόλεμος στην Συρία εξελίσσεται μετά τις 24 Νοεμβρίου και την κατάρριψη του ρωσικού Su-24, ίσως οι Ρώσοι, ευχαρίστως να επιθυμούν να υποστούν τις συνέπειες.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Κι αν ο Πούτιν θέλει πολύ να “υποστεί” τις συνέπειες κ. Ερντογάν; Μία τουρκική “ματιά”…

Το Su-24 είναι ένα αεροσκάφος κρούσης της σοβιετικής εποχής. Το Su-34, το αεροσκάφος διάδοχός του, είναι υπερσύγχρονο με ικανότητα αεροπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευρωπαϊκό Plan Β στο μεταναστευτικό με θύμα την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg38eiEATqXiynjNxyEn2Yhw_PwXA54Ya3EX_1ZnLsMbgUbsKTHaKiiA9v4yFtA64MNpUJqmC7ZqnAiX2tcLetdrfdb-Xwa9OkNaXqaVz6qg0H0jmplvTVFK86Ck-FwTpGHWo9MWFdKzpY/s1600/eyrwpaiko+plan+b+gia+toys+metanastes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg38eiEATqXiynjNxyEn2Yhw_PwXA54Ya3EX_1ZnLsMbgUbsKTHaKiiA9v4yFtA64MNpUJqmC7ZqnAiX2tcLetdrfdb-Xwa9OkNaXqaVz6qg0H0jmplvTVFK86Ck-FwTpGHWo9MWFdKzpY/s640/eyrwpaiko+plan+b+gia+toys+metanastes.jpg" width="640" /></a></div> <i><span style="font-size: large;"><span style="color: #666666;"><br /></span></span></i> <i><span style="font-size: large;"><span style="color: #666666;">Πανικόβλητοι οι ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να διασώσουν τις χώρες τους καταστρέφοντας την Ελλάδα </span></span></i><br /><br />Γράφει ο<b> Γεωργίου Μιχαήλ </b> <br /><br />Οριακή στιγμή για την ελληνική κυβέρνηση η οποία πολύ σύντομα θα κληθεί είτε να διασωθεί τη χώρα από τους "εταίρους" που την καταστρέφουν καταγγέλλοντας και εγκαταλείποντας την "ευρωζώνη του θανάτου" είτε να διασώσει τους καταστροφείς της αποδεχόμενη την ολική καταστροφή της Ελλάδας στο όνομα της ψευδεπίγραφης ευρωπαϊκής αλληλεγγύη... <br /><br />Μπροστά σε δραματικές εξελίξεις βρίσκεται η Ελλάδα στο προσφυγικό καθώς η κίνηση των τεσσάρων χώρων του Visegrad που έχει στόχο τον αποκλεισμό της Ελλάδας και την μεταφορά ουσιαστικά των Ευρωπαϊκών συνόρων στα νότια σύνορα της ΠΓΔΜ, της Αλβανίας και της Βουλγαρίας βρίσκει κι άλλους υποστηρικτές.<br /><br />Εάν η έσχατη προσπάθεια που καταβάλει, με την μετάβασή της στην Άγκυρα την Δευτέρα η καγκελάριος Α. Merkel, να πείσει την τουρκική ηγεσία να ελέγξει το μεταναστευτικό ρεύμα δεν ευοδωθεί, τότε θα δρομολογηθεί το Plan B που ήδη απεργάζεται μια μεγάλη ομάδα ευρωπαϊκών χωρών και έχει «θύμα» την Ελλάδα.<br /><br />Ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτζ προσερχόμενος στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. στην Ολλανδία αποκάλυψε την ύπαρξη Plan B για τον αποκλεισμό της Ελλάδας. Η Αυστρία είναι η χώρα που τις τελευταίες εβδομάδες συντονίζει τις κινήσεις εις βάρος της χώρας μας και με την απόφασή της για τον περιορισμό στο μικρότερο δυνατό αριθμό των προσφύγων που επιτρέπει να περνούν τα σύνορα της, προκάλεσε «έμφραγμα» στον Βαλκανικό Διάδρομο, συναγερμό στις άλλες χώρες που πλήττονται από την εξέλιξη αυτή και τελικά διαμορφώνει έναν μεγάλο «συνασπισμό» που θεωρεί ότι μπορεί να εγκλωβίσει τις μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα.<br /><br />Ο κ. Κουρτζ δήλωσε ότι εφόσον δεν λειτουργήσει η προσπάθεια για έλεγχο των ελληνοτουρκικών συνόρων τότε θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία με την «Μακεδονία», την Σερβία και άλλες χώρες για να διασφαλιστεί ο χώρος του Σένγκεν.<br /><br />Ο αυστριακός υπουργός περιέγραψε μάλιστα τις τρεις επιλογές που υπάρχουν: είτε να υπάρξει διμερής συνεργασία, είτε σύμπραξη με συγκεκριμένες μόνον χώρες, είτε να επιτευχθεί συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο κ. Κουρτζ αποκάλυψε ότι τις απόψεις αυτές συμμερίζονται και άλλες χώρες όπως η Σουηδία και η Σλοβενία και προειδοποίησε ότι εάν δεν ανακοπεί το μεταναστευτικό ρεύμα στα ελληνοτουρκικά σύνορα, θα πρέπει αυτό να γίνει σε άλλα σύνορα (εννοεί τα ελληνοσκοπιανά) και σε έσχατη περίπτωση τα σύνορα τα οποία θα ανακόψουν το ρεύμα αυτό, θα είναι τα σύνορα της Αυστρίας.<br /><br />Με την απειλή αυτή όμως ο κ. Κουρτζ ουσιαστικά κινητοποιεί τις χώρες του Visegrad με τις οποίες ήδη συνεργάζεται η Αυστρία προκειμένου να δημιουργήσει ανάχωμα στα ελληνοσκοπιανά σύνορα, το οποίο θα απομονώνει την Ελλάδα και θα μετατρέπει την χώρα μας σε ένα απέραντοι στρατόπεδο συγκέντρωσης εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών.<br /><br />Οι χώρες του Visegrad –V4 (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία) πραγματοποιούν συνάντηση στις 15 Φεβρουαρίου προκειμένου να διαμορφώσουν κοινή θέση, για να την παρουσιάσουν στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις 18 Φεβρουαρίου, η οποία εστιάζεται κυρίως στον αποκλεισμό της Ελλάδας και τη στήριξη των Σκοπίων και της Βουλγαρίας για το σφράγισμα των συνόρων τους με την Ελλάδα.<br /><br />Ήδη από την Πέμπτη κοινό αστυνομικό κλιμάκιο από τις V4 και την Σλοβενία και την Σερβία βρίσκονται στα Σκόπια όπου στο πλαίσιο της στήριξης της ΠΓΔΜ καταγράφουν τις ανάγκες και τα κενά στην φύλαξη των συνόρων.<br /><br />Η ΠΓΔΜ εκμεταλλευόμενη την ευνοϊκή για την χωρά συγκυρία (και το αρνητικό κλίμα για την Ελλάδα) προσφέρεται να δεχθεί κάθε βοήθεια προκειμένου να εμφανιστεί η χώρα ως το τελευταίο «ευρωπαϊκό» σύνορο.<br /><br />Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός εσωτερικών της χώρας Ολιβιέρ Σπασόβσκι, η ΠΓΔΜ υπέβαλλε αίτημα στην Αυστρία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Σλοβακία, την Σερβία, τη Σλοβενία και την Κροατία για παροχή συνδρομής ώστε να ελέγξει τα νότια σύνορά της.<br /><br />Από την πλευρά μας σημειώνουμε πως εάν η Ελλάδα αποχωρήσει από την συνθήκη Σένγκεν αλλά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε δεν θα υπάρχει κανένας λόγος για τους λαθρομετανάστες - πρόσφυγες να "αποβιβάζονται" στα ελληνικά νησιά και θα στραφούν σε άλλες οδούς κα μεθόδους εισόδου στην Ευρώπη των επιδομάτων, οι ηγέτες της οποίας ακολουθούν πλέον το ρητό "ο σώζων εαυτόν σωθήτω"...<br /><br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ευρωπαϊκό Plan Β στο μεταναστευτικό με θύμα την Ελλάδα

Πανικόβλητοι οι ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να διασώσουν τις χώρες τους καταστρέφοντας την Ελλάδα  Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ  Οριακή σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αστάθεια στη Λιβύη απειλεί την ασφάλεια σε Αφρική και Ευρώπη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5G2aq_cF-_N93x6qISKQcwKO7Vp7IHed5AX7StTE6ZuRiy-9JUpXi-Rv3FHMoIGtzgitF7jwW8g5YhW7nC0EGIxoKKbFeIHwaJ1dQ8h3Fmh1tHPAy2o59Wg8jYIJ4XsLlwAc8EdxV80o/s1600/libya.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5G2aq_cF-_N93x6qISKQcwKO7Vp7IHed5AX7StTE6ZuRiy-9JUpXi-Rv3FHMoIGtzgitF7jwW8g5YhW7nC0EGIxoKKbFeIHwaJ1dQ8h3Fmh1tHPAy2o59Wg8jYIJ4XsLlwAc8EdxV80o/s1600/libya.jpg" /></a></div> <br /> <span style="font-size: 16px;">Παρ’ όλο που η Συρία και το Ιράκ είναι τα σημαντικά θέατρα των μεγαλύτερων συγκρούσεων και της εντονότερης τρομοκρατικής δραστηριότητας τα τελευταία χρόνια, υπάρχει και μια άλλη χώρα που επίσης έλκει την προσοχή των παγκόσμιων δυνάμεων: η </span><strong style="font-size: 16px;">Λιβύη</strong><span style="font-size: 16px;">.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;"><b>Ανάλυση: <span style="color: #3366ff;"><a href="http://southfront.org/foreign-policy-diary-libyas-instability-threatens-regional-security/" rel="nofollow" target="_self"><span style="color: #3366ff;">South Front Foreign Policy Diary</span></a> </span></b></span><br /> <span style="font-size: 16px;"><b>Απόδοση: <span style="color: black;"><a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">"Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!</a></span></b></span><b style="font-size: 16px;"><a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank"><span style="color: black;">"</span></a></b><br /> <span style="font-size: 16px;"><b><br /></b></span> <span style="font-size: 16px;">Από την πτώση του Μουαμάρ Καντάφι το 2011, αυτή η κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα βρίσκεται σε μια <strong>διαρκή κρίση</strong>, η οποία τροφοδοτήθηκε από την αδυναμία της Δύσης να κατορθώσει να εξασφαλίσει την οποιαδήποτε συνεννόηση μεταξύ των πολλών ανταγωνιστικών φορέων που δραστηριοποιούνται στη χώρα. Η λεγόμενη <strong>“κυβέρνηση εθνικής ενότητας”</strong> που υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ δεν έχει σχεδόν καμία επιρροή στη χώρα.  Οι κρίσιμης σημασίας υποδομές παραγωγής πετρελαίου και η παράκτια ζώνη ελέγχονται από κατακερματισμένες φράξιες. Είναι ήδη προφανές ότι οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι διπλωμάτες δεν θα είναι σε θέση να ελέγξουν μακροπρόθεσμα τις συγκρούσεις που είναι σε εξέλιξη στη Λιβύη, συγκρούσεις που οι ίδιοι δημιούργησαν. Μια διπλωματική λύση θα μπορούσε να βρεθεί μέσω διαδικιαστικών ενεργειών του ΟΗΕ και υπό την εποπτεία της διεθνούς κοινότητας μέσω ουδέτερων χωρών, όπως η Ινδία, η Μαλαισία, η Ινδονησία ή ακόμα και κράτη της Λατινικής Αμερικής.<strong> Δυστυχώς</strong>, όμως, αυτό το είδος "ουδέτερης προσέγγισης" δεν εφαρμόστηκε ποτέ από τον ΟΗΕ.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Εάν οι ΗΠΑ και η ΕΕ εξακολουθήσουν να συμμετέχουν στις συγκρούσεις, η κατάσταση είναι πολύ πιθανό να επιδεινωθεί. <strong>Το σενάριο της Λιβύης είναι ακόμη χειρότερο από εκείνο της  Συρίας και του Ιράκ</strong>, διότι εδώ η δομή της διακυβέρνησης καταστράφηκε ολοσχερώς. Μετά την έναρξη των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Συρία, οι οποίες ανάγκασαν και άλλες παγκόσμιες δυνάμεις να αυξήσουν τη στρατιωτική δραστηριότητά τους στην περιοχή, το ISIS  χάνει γοργά έδαφος στη Συρία και το Ιράκ. Η ομάδα ψάχνει τώρα για νέο “σπίτι”. Περίπου <strong>5.000 μισθοφόροι, πιστοί στο ΙΚ</strong>, ήδη δραστηριοποιούνται στη Λιβύη, και ο αριθμός αυτός αναμένεται <strong>να αυξηθεί.</strong></span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Έτσι, η Λιβύη είναι πιθανό να μετατραπεί στο<strong> νέο ορμητήριο των</strong> <strong>τρομοκρατών</strong>, μετά από την υποχώρησή τους στα πεδία μαχών της Συρίας και του Ιράκ. Εδώ θα είναι σε θέση να δημιουργήσουν ένα δίκτυο στρατοπέδων εκπαίδευσης και να ξεκινήσουν μια νέα εκστρατεία στρατολόγησης πλήρους κλίμακας. Η <strong>πλεονεκτική γεωγραφική θέση</strong> της Λιβύης θα επιτρέψει στις τρομοκρατικές αυτές ομάδες να εγκατασταθούν και να οχυρωθούν εκεί, <strong>με σκοπό την διεξαγωγή επιχειρήσεων σε οποιαδήποτε επιλεγμένη κατεύθυνση: <span style="color: red;">τ</span>η Μέση Ανατολή, την Ευρώπη ή τη Βόρεια και Κεντρική Αφρική. </strong></span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Οι <strong>φυσικοί πόροι της χώρας</strong> αυτής αποτελούν επίσης έναν πόλο έλξης για το ISIS. Η Λιβύη είναι πλούσια σε κοιτάσματα<strong> πετρελαίου</strong> και η γεωγραφική της θέση επιτρέπει σε τρομοκρατικές ομάδες να ελέγχουν την<strong> παράνομη διακίνηση</strong>  από την υπόλοιπη Αφρική προς την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Υπάρχουν αρκετά ιστορικά παραδείγματα χωρών της Βορείου Αφρικής – όπως η Αλγερία, η Τυνησία και η Λιβύη – οι οποίες λειτούργησαν ως βάση για εξτρεμιστικές  οργανώσεις που δραστηριοποιήθηκαν σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή και η Ευρώπη. Αυτά τα παραδείγματα θα μπορούσαν εύκολα να επαναληφθούν.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Υπάρχει <strong>σοβαρή απειλή</strong> για την εμφάνιση ενός νέου τρομοκρατικού καθεστώτος στη Λιβύη λόγω της επέκτασης των τρομοκρατικών δράσεων στην περιοχή. Η επέκταση αυτή θα ενταθεί, καθώς οι τρομοκράτες χάνουν τον έλεγχο εδαφών στη Συρία και το Ιράκ. Η <strong>εμπορία ανθρώπων, το εμπόριο ναρκωτικών και το λαθρεμπόριο πετρελαίου</strong> θα επιτρέψουν την οργάνωση νέων επεκτατικών οικονομικών δράσεων για <strong>την εδραίωση ενός νέου τρομοκρατικού καθεστώτος.</strong></span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Από αυτό το σημείο, όσον αφορά την <strong>αφρικανική ήπειρο</strong>, είναι εύκολο να διακρίνει κανείς <strong><em>τρεις πιθανές κατευθύνσεις της περαιτέρω αποσταθεροποίησης:</em></strong></span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;"><strong>Η πρώτη είναι η επέκταση προς το Νότο</strong>, δηλαδή προς τον <strong>Νίγηρα</strong>, τη <strong>Νιγηρία </strong>και το <strong>Τσαντ</strong>. Οι χώρες αυτές ήδη αντιμετωπίζουν μια σοβαρή απειλή λόγω δράσεων συγκεκριμένων ομάδων και είναι πολύ πιθανό να βυθιστούν σε χάος, μέσω μιας σειράς ενεργειών αποσταθεροποίησης, που θα οργανωθούν από ένα νέο ισχυρό τρομοκρατικό καθεστώς στη Λιβύη.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;"><strong>Η δεύτερη κατεύθυνση </strong>είναι προς την <strong>Αλγερία</strong> και την <strong>Τυνησία</strong>. Η εσωτερική κατάσταση στις χώρες αυτές είναι επικίνδυνη λόγω του χαμηλού βιοτικού επιπέδου, της ανεπαρκούς εκπαίδευσης και της δυσπιστίας έναντι των αρχών. Έτσι, και οι δύο αυτές χώρες είναι ευάλωτες σε απόπειρες αποσταθεροποίησης.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;"><strong>Η τρίτη πιθανή κατεύθυνση </strong>της επέκτασης είναι προς το <strong>Μάλι</strong> και τη <strong>Μαυριτανία</strong> στα νοτιοδυτικά και το <strong>Σουδάν</strong> στα νοτιοανατολικά. Η φτωχοποιημένοι πολίτες των χωρών αυτών είναι μια μεγάλη “δεξαμενή” υποψηφίων για στρατολόγηση από τρομοκρατικές ομάδες με τους νεοαποκτηθέντες πολύτιμους πόρους που θα έχουν θέσει εν τω μεταξύ υπό τον έλεγχό τους. Επιπλέον, ο ακραίος ισλαμισμός είναι ήδη αρκετά δημοφιλής στις περιοχές αυτές.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Οι αποτυχημένες απόπειρες των Δυτικών να εφαρμόσουν μια ειρηνική διευθέτηση στη Λιβύη υπονομεύουν σαφώς την περιφερειακή ασφάλεια, μετατρέποντας τη χώρα σε μια σταθερή βάση-ορμητήριο για την διεξαγωγή τρομοκρατικών ενεργειών στη Βόρεια Αφρική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, διευκολύνοντας παράλληλα την εμπορία ανθρώπων και το ανεξέλεγκτο εμπόριο όπλων, μεταξύ των οποίων είναι και τα <strong>οπλικά συστήματα αεράμυνας</strong>, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή για την πολιτική εναέρια κυκλοφορία.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Η αυξανόμενη αποσταθεροποίηση στη Λιβύη<strong> θα αυξήσει επίσης το παράνομο μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ευρώπη</strong>. Συγχρόνως, <strong>ο μεταναστευτικός “διάδρομος” της Μεσογείου θα μετατραπεί σε “αυτοκινητόδρομο” για τρομοκράτες που αποσκοπούν στη δημιουργία τρομοκρατικών πυρήνων και τη διεξαγωγή τρομοκρατικών δράσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη.</strong></span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Μια πιθανή δεύτερη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη χώρα, ιδέα που ήδη κυκλοφορεί ανάμεσα στα think tanks που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ, θα περιπλέξει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Θα προκαλέσει επίσης ένα νέο κύμα εξεγέρσεων στον λαό της Λιβύης. Ο λαός αυτός γνωρίζει πολύ καλά ποιοι βύθισαν τη χώρα του σε πολεμικό χάος.</span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;">Δεδομένων όλων αυτών των συνιστωσών, εμείς στο<strong> <span style="color: #3366ff;"><a href="http://southfront.org/" rel="nofollow" target="_self"><span style="color: #3366ff;">South Front: Analysis & Intelligence</span></a></span></strong> εκτιμούμε ότι υπάρχει <strong>μόνο ένας τρόπος</strong> να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και να αποφευχθεί μια ΝΑΤΟϊκή στρατιωτική επέμβαση, η οποία θα υπονομεύσει περαιτέρω την ήδη αποδυναμωμένη ασφάλεια της Βόρειας Αφρικής και θα τροφοδοτήσει τις συνεχιζόμενες πολεμικές συγκρούσεις και την “προσφυγική” κρίση. Η επίλυση των κρίσιμων αυτών προβλημάτων απαιτεί την προσωρινή διακυβέρνηση της χώρας από διεθνή επιτροπή και υπό την αιγίδα ενός οργανισμού,  ο οποίος θα συσταθεί <strong>ειδικά </strong>για τον συγκεκριμένο σκοπό και θα λειτουργεί υπό την εντολή του ΟΗΕ, σε συνδυασμό με μια διεθνή (με την αληθινή σημασία της λέξης) ειρηνευτική δύναμη στο έδαφος της Λιβύης.</span><br /> <br /> <b><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/k5YDJqSvP7Y?rel=0&controls=0&showinfo=0" width="640"></iframe></b><br /> <br /> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η αστάθεια στη Λιβύη απειλεί την ασφάλεια σε Αφρική και Ευρώπη

Παρ’ όλο που η Συρία και το Ιράκ είναι τα σημαντικά θέατρα των μεγαλύτερων συγκρούσεων και της εντονότερης τρομοκρατικής δραστηριότητας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν βγαίνει στους Τούρκους το αίμα με το PKK… στρίβουν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi90dJ1PVXH93XWblkTJEQdhZObbCzNFxKSg3bPrJYTfnXrsS1wBaBlwxQkIH42vHNep6-We6wqokGkRMbxLlBEB8BY5dAbXYYcvAva_2q_frpMufUX-ZSzUPg9TWdeml8SWiwb7RopMfE/s1600/koyrdikes+polis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="395" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi90dJ1PVXH93XWblkTJEQdhZObbCzNFxKSg3bPrJYTfnXrsS1wBaBlwxQkIH42vHNep6-We6wqokGkRMbxLlBEB8BY5dAbXYYcvAva_2q_frpMufUX-ZSzUPg9TWdeml8SWiwb7RopMfE/s640/koyrdikes+polis.jpg" width="640" /></a></div> <em><strong><br /></strong></em> <em><strong>Σε προφανές αδιέξοδο καταλήγουν οι προσπάθειες του τουρκικού Στρατού να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση με το κουρδικό αντάρτικο, κυρίως του PKK στα νοτιοανατολικά της χώρας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν οι πρώτες ενδείξεις ότι αναζητείται απεμπλοκή από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης, καθώς και το επικοινωνιακό κόστος για το καθεστώς είναι πολύ μεγάλο, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται σταθερά για την πλήρη αποκοπή της ενημέρωσης από τις περιοχές των επιχειρήσεων, με στόχο να μην πληροφορηθεί ο κόσμος, ότι κουρδικές περιοχές έχουν γεμίσει με πόλεις φαντάσματα λόγω της καταστροφής, θυμίζοντας εικόνες που βλέπουμε από τη γειτονική Συρία… </strong></em><br /> <em><strong><br /> </strong></em> Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, πήγε στην πόλη Μαρντίν στα νοτιοανατολικά της χώρας και έβγαλε λόγο, στον οποίο ανακοίνωσε την πρωτοβουλία που αναλαμβάνει η κυβέρνησή του για τερματισμό της σύγκρουσης και ανοικοδόμηση της χώρας, αφήνοντας παράθυρο ακόμα και για την συμπερίληψη του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK) στις συνομιλίες, υπό την προϋπόθεση ότι θα εγκαταλείψει τα όπλα…<br /> <br /> <center> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/02/SE_Turkey_Army.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-146297" height="168" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/02/SE_Turkey_Army-300x168.jpg" title="SE_Turkey_Army" width="300" /></a><strong></strong></center> <i>Τυπικά, ο Νταβούτογλου απέκλεισε το PKK προσπαθώντας να ρίξει όλη την ευθύνη σε αυτό για τη σφαγή και την καταστροφή στην περιοχή, ξεχνώντας ότι η ισλαμιστική ηγεσία ήταν που εγκατέλειψε την ειρηνευτική διαδικασία για να παίξουν οι Ερντογάν και Νταβούτογλου πολιτικό παιχνίδι που θα οδηγήσουν σε αύξηση της κοινοβουλευτικής τους δύναμης στις εκλογές, με στόχο να διαθέτει επαρκή κοινοβουλευτική ισχύ ώστε να προχωρήσει σε <b>αλλαγή του συντάγματος για τη μετατροπή του τουρκικού πολιτεύματος από προεδρευόμενη σε προεδρική δημοκρατία…</b></i><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/02/Turkish_Armed_Forces_SE_Turkey_SABAH.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-146298" height="160" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/02/Turkish_Armed_Forces_SE_Turkey_SABAH-300x160.jpg" title="Turkish_Armed_Forces_SE_Turkey_SABAH" width="300" /></a>Λες και δεν ήταν η Τουρκία του AKP που αθέτησε όλες τις υποσχέσεις, τη στιγμή που ακόμα και ο ιστορικός ηγέτης του PKK, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, με τον οποίο συνομιλούσε από τα τέλη του 2012 η τουρκική κυβέρνηση, διακήρυσσε ότι έχει έρθει η ώρα ειρηνικής επίλυσης του Κουρδικού Ζητήματος, με τις αναλύσεις διεθνώς να βλέπουν ακόμα και το ενδεχόμενο αποφυλάκισης του έγκλειστου από το 1999 στο Ιμραλί Κούρδου ηγέτη.<br /> <br /> <i>Η πρωτοβουλία του Νταβούτογλου, εάν δεν έχει αποκλειστικά και μόνο επικοινωνιακά χαρακτηριστικά, αφού λύση δε διαφαίνεται στον ορίζοντα, παρά τις εκατόμβες των θυμάτων, ανταρτών και απλών πολιτών, συν την τρομακτική καταστροφή. Για να δείξει την «περιθωριοποίηση» του PKK, ο Νταβούτογλου, δήλωσε ότι οι συνομιλίες θα διεξάγονται πλέον στην Άγκυρα και όχι… στο Ιμραλί!</i><br /> <br /> Δεν είναι όμως μόνο το PKK στόχος του τουρκικού καθεστώτος. Με τον Οτζαλάν ως άξονα των προσπαθειών τους, οι Ερντογάν και Νταβούτογλου προσπαθούν να εφαρμόσουν στρατηγική «διαίρει και βασίλευε», αφού ο πρωθυπουργός στην ομιλία του «αθώωσε» τον Οτζαλάν, λέγοντας ότι οι οδηγίες που έδωσε δεν τηρήθηκαν όχι μόνο από τους μαχητές («τρομοκράτες» είπε ασφαλώς) του PKK, αλλά και από τους «φιλοκούρδους» πολιτικούς!<br /> <br /> <!-- /metas --> <br /> <strong><i>Εν ολίγοις, ο μεγάλος αντίπαλος, όντας εξουδετερωμένος, επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί ως άξονας για τη διάσπαση των Κούρδων αφενός (στο πλαίσιο της στρατηγικής τους θα μπορούσαν ακόμα και να τον θέσουν σε κατ’ οίκον περιορισμό «επιβραβεύοντας» τη στάση του…) και αφετέρου για να δικαιολογήσει την πολιτική απόφαση διώξεων σε βάρος των Κούρδων πολιτικών τους αντιπάλων, αφού δεν τους έκαναν τη χάρη να περάσουν κάτω από τον πήχη του 10% ώστε να μη μπουν στο Κοινοβούλιο…</i></strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Δεν βγαίνει στους Τούρκους το αίμα με το PKK… στρίβουν

Σε προφανές αδιέξοδο καταλήγουν οι προσπάθειες του τουρκικού Στρατού να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση με το κουρδικό αντάρτικο, κυρίως του P...

Διαβάστε την συνέχεια