Τη δημιουργία μιας νέας περιφερειακής στρατηγικής συμμαχίας που θα εκτείνεται από την Ινδία, μέσω των χωρών του Κόλπου, έως την Ελλάδα και την Κύπρο, προτείνει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ, σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο μεταβάλλονται ραγδαία.
Την πρόταση παρουσίασε ο Γενικός Διευθυντής του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, υποστράτηγος ε.α. Αμίρ Μπαράμ, μιλώντας στο Συνέδριο της Χερτσλίγια στο Πανεπιστήμιο Reichman, υπογραμμίζοντας ότι η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας πρέπει να στηρίζεται σε στενότερη συνεργασία μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ, Ινδίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ελλάδας και Κύπρου.
Η Ελλάδα και η Κύπρος αποκτούν κομβικό ρόλο στη νέα στρατηγική του Ισραήλ
Η ενίσχυση των σχέσεων του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελεί πλέον βασικό πυλώνα της ισραηλινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.
Τα τελευταία χρόνια, οι τρεις χώρες έχουν ενισχύσει σημαντικά τη συνεργασία τους:
σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις,
στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας,
στην αμυντική βιομηχανία και
στην προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων.
Σύμφωνα με την ανάλυση, αυτή η συνεργασία εξελίσσεται πλέον σε μια ευρύτερη στρατηγική σύμπραξη, η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» ενισχύει τον ελληνοϊσραηλινό άξονα
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ελληνικό πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», το οποίο αποτελεί τη μεγαλύτερη προσπάθεια εκσυγχρονισμού της ελληνικής αεράμυνας.
Η Ελλάδα προχωρά στην υλοποίηση ενός πολυεπίπεδου αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού δικτύου, ύψους περίπου 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, βασισμένου σε ισραηλινή τεχνολογία.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:το σύστημα SPYDER της Rafael,
το David’s Sling,
το Barak MX της Israel Aerospace Industries (IAI) και
τα υπερσύγχρονα ραντάρ ELTA.
Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί την πρόσφατη εξαγωγή του συστήματος SPYDER και στη Ρουμανία, επιβεβαιώνοντας τη διαρκώς αυξανόμενη επιρροή της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας στην Ευρώπη.
Από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ινδία
Η στρατηγική αυτή δεν περιορίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με τον Αμίρ Μπαράμ, στόχος είναι η δημιουργία ενός ευρύτερου γεωπολιτικού άξονα που θα συνδέει:την Ινδία,
τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα,
το Ισραήλ,
την Ελλάδα και
την Κύπρο.
Η φιλοσοφία αυτού του σχεδίου βασίζεται στην ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας, αλλά και στη δημιουργία νέων οικονομικών και ενεργειακών διαδρόμων.
Το Ιράν επιταχύνει τις εξελίξεις
Ο Μπαράμ υποστήριξε ότι ο πόλεμος ανέδειξε σε όλες τις χώρες της περιοχής το κόστος της στρατιωτικής ενίσχυσης του Ιράν, δημιουργώντας κοινά συμφέροντα απέναντι στις νέες απειλές.
Όπως ανέφερε:
«Η σύγκρουση δημιούργησε μια κοινή ανάγκη για μια ευρύτερη συμμαχία, από την Ινδία, μέσω των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, έως την Ελλάδα και την Κύπρο.»
Παράλληλα προειδοποίησε ότι:
«Το Ιράν ενδέχεται να επιταχύνει ακόμη περισσότερο την ανάπτυξη των στρατιωτικών του δυνατοτήτων.»
Ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών
Ο Ισραηλινός αξιωματούχος ξεκαθάρισε ότι η δημιουργία αυτής της νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής δεν υποκαθιστά τη στρατηγική σχέση Ισραήλ – Ηνωμένων Πολιτειών.
Αντίθετα, όπως τόνισε:
«Η διεύρυνση των στρατηγικών συνεργασιών θα αυξήσει τα περιθώρια ελιγμών του Ισραήλ και θα ενισχύσει τη διεθνή του θέση, χωρίς να αντικαθιστά τη συμμαχία με τις ΗΠΑ.»
Οι διαφορετικές προτεραιότητες Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ
Ο Μπαράμ επισήμανε ότι ΗΠΑ και Ισραήλ αντιλαμβάνονται διαφορετικά τις βασικές στρατηγικές απειλές.
Όπως εξήγησε:
«Για το Ισραήλ, το Ιράν αποτελεί υπαρξιακή απειλή. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελεί μία περιφερειακή πρόκληση, ενώ η βασική τους προτεραιότητα είναι η Κίνα και η περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.»
Χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Εμείς σκεφτόμαστε την Τεχεράνη. Οι Αμερικανοί σκέφτονται την Ταϊβάν.»
Η νέα συμμαχία δεν θα είναι στρατιωτικό μπλοκ
Η ανάλυση επισημαίνει ότι πρωτοβουλίες όπως:οι Συμφωνίες του Αβραάμ,
το Negev Forum,
το σχήμα I2U2 (Ινδία – Ισραήλ – ΗΑΕ – ΗΠΑ) και
η πρωτοβουλία N7
δεν δημιουργήθηκαν ως στρατιωτικές συμμαχίες, αλλά ως μηχανισμοί οικονομικής συνεργασίας, σταθερότητας και περιφερειακής ολοκλήρωσης.
Αυτό αποτελεί και τη βασική διαφορά σε σχέση με τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου η αμυντική συνεργασία είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη, κυρίως λόγω των κοινών ανησυχιών για την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Σαουδική Αραβία κρατά αποστάσεις
Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι οι φιλοδοξίες του Ισραήλ για ακόμη στενότερη συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία έχουν δυσκολέψει μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και τις συγκρούσεις στη Γάζα.
Σύμφωνα με την ανάλυση:
Το Ριάντ επιθυμεί μεγαλύτερη πολιτική μετριοπάθεια από την ισραηλινή κυβέρνηση, πρόοδο στο παλαιστινιακό ζήτημα και αποφυγή νέων περιφερειακών συγκρούσεων.
Η Σαουδική Αραβία εμφανίζεται επίσης επιφυλακτική απέναντι σε σχέδια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση της περιοχής.
Το μεγάλο γεωπολιτικό στοίχημα
Η ανάλυση καταλήγει ότι η μακροπρόθεσμη στρατηγική του Ισραήλ δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στις στρατιωτικές συγκρούσεις, αλλά στην οικοδόμηση ενός ισχυρού δικτύου συνεργασιών που θα εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ινδία.
Η ενίσχυση των σχέσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο, σε συνδυασμό με τη συνεργασία με την Ινδία, τις χώρες του Κόλπου και τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρουσιάζεται ως το θεμέλιο μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας, η οποία θα διαμορφώσει τις ισορροπίες της επόμενης δεκαετίας.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου