Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πτυχή των χθεσινών δηλώσεων του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, περνά σχεδόν απαρατήρητη, αλλά αποκτά ξεχωριστή σημασία υπό το πρίσμα των πάγιων τουρκικών θέσεων στο Αιγαίο, αναφέρει ο Στέφανος Νικολαΐδης, σε ένα πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα για λογαριασμό του ΣΚΑΪ.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μιλώντας για την κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ και τις σχέσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανέφερε χαρακτηριστικά: «Στα διεθνή ύδατα του Ιράν υπάρχει δικαίωμα 12 ναυτικών μιλίων. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται το Ομάν. Υπάρχει επίσης ένας θαλάσσιος διάδρομος περίπου 20 μιλίων ανάμεσά τους. Το ζήτημα είναι ποια περιοχή θα χρησιμοποιείται και με ποιον τρόπο. Εκεί υπάρχει μια διαφορά αντίληψης και χρειάζεται να υπάρξει κοινή κατανόηση ώστε να αποφευχθούν νέες εντάσεις.»
Η αναφορά αυτή προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επισημαίνει ορθώς ο συνάδελφος, καθώς προκύπτει μια μέγιστη εφαρμογή της προσέγγισης των δυο μέτρων και δυο σταθμών από την πλευρά του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών! Όπως διευκρινίζεται, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας περιγράφει ως απολύτως φυσιολογικό το δικαίωμα του Ιράν να διαθέτει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και εφαρμόζεται από τη συντριπτική πλειονότητα των κρατών παγκοσμίως!
Ωστόσο, όπως είναι γνωστό, στο Αιγαίο η Άγκυρα διατηρεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Από το 1995 εξακολουθεί να ισχύει η απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης (casus belli), σύμφωνα με την οποία ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αποτελεί αιτία πολέμου. Και να προσθέσουμε εμείς, ότι η Τουρκία επικαλείται κάποια νεφελώδη περί… ημίκλειστης θάλασσας ειδικών περιστάσεων για να αιτιολογήσει τον ακραιφνή αναθεωρητισμό της σε βάρος της Ελλάδας. Αναρωτιέται κανείς, ποιο θα ήταν το συμπέρασμα στο οποίο θα κατέληγε κάθε νουνεχής και -προπάντων- καλόπιστος παρατηρητής, βάζοντας τους χάρτες των δυο περιοχών, τον έναν δίπλα στον άλλον…
Η αντίφαση αυτή επισημαίνεται και από αναλυτές, προσθέτει ο συνάδελφος, οι οποίοι υπογραμμίζουν ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί γενικά το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια, αλλά υποστηρίζει ότι στο Αιγαίο ισχύει ένα διαφορετικό και ειδικό καθεστώς, όπου – κατά την τουρκική επιχειρηματολογία – δεν μπορούν να εφαρμοστούν οι γενικοί κανόνες του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Το παράδοξο γίνεται ακόμη πιο εμφανές αν ληφθεί υπόψη ότι η ίδια η Τουρκία έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στη Μαύρη Θάλασσα, όπως επίσης και σε μεγάλο μέρος των μεσογειακών ακτών της, εφαρμόζοντας ακριβώς τον κανόνα που αρνείται να αποδεχθεί για την Ελλάδα στο Αιγαίο. Με άλλα λόγια, η τουρκική θέση δεν αφορά την αρχή των 12 ναυτικών μιλίων καθαυτή, αλλά την εξαίρεση που επιχειρεί να θεμελιώσει αποκλειστικά για το Αιγαίο, θεωρώντας ότι εκεί επικρατεί ιδιαίτερο νομικό και γεωγραφικό καθεστώς.Έτσι, η αναφορά του Χακάν Φιντάν στο Στενό του Ορμούζ, όπου περιγράφει ως δεδομένο το δικαίωμα του Ιράν στα 12 ναυτικά μίλια, επαναφέρει στο προσκήνιο μια από τις βασικές αντιφάσεις της τουρκικής επιχειρηματολογίας. σε ό,τι αφορά το Δίκαιο της Θάλασσας και τις ελληνοτουρκικές διαφορές. Εκτός κι αν, θεωρητικά μιλώντας παρατηρούμε καταληκτικά εμείς, ο αυταπόδεικτα ευφυής Χακάν Φιντάν, έχει στο μυαλό του κάτι περισσότερο από όσα γνωρίζουμε εμείς και φροντίζει να στρώσει εγκαίρως το δρόμο μιας εύσχημης υπαναχώρησης. Περί εικασίας πρόκειται… να εξηγούμαστε!
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου