Βάζουν ''μπουρλότο'' τα γαλλικά ΜΜΕ: Με δεκάλεπτο βίντεο παρουσιάζουν το πόλεμο μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας- «Ο Ερντογάν θα εισβάλει στα Ίμια το 2027»

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-08/polemos-elladas-tourkias.jpg?itok=mhvcgR76" width="751" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ποια θα είναι η θέση της Γαλλίας, σε περίπτωση που θα ξεσπάσει πόλεμος Ελλάδας- Τουρκίας, με βάση τη συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής που έχουν υπογράψει Αθήνα και Παρίσι.</span></h3>Ηγαλλική «L’ Express», με ένα βίντεο δέκα λεπτών βάζει μπουρλότο, καθώς παρουσιάζει ένα πόλεμο, ανάμεσα στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το γαλλικό μέσο, ο πρόεδρο της γειτονικής χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αποφάσισε να εισβάλει στα Ίμια το πρωί της 17ης Φεβρουαρίου 2027.<br /><br />Στο βίντεο δημοσιογράφοι και στρατιωτικοί καταθέτουν τις απόψεις τους για τα σχέδια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ποια θα είναι η θέση της Γαλλίας στην περίπτωση που ξεσπάσει πόλεμος Ελλάδας – Τουρκίας, με βάση τη συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής που έχουν υπογράψει Αθήνα και Παρίσι.<br /><br />«Ο γαλλικός στρατός δουλεύει πάνω σε αυτό και προετοιμάζεται», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βίντεο. Ο ναύαρχος ε.α. Πασκάλ Οσέρ, νυν διευθυντής του Μεσογειακού Ινστιτούτου Προηγμένων Στρατηγικών Σπουδών (FMES), εξηγεί στο βίντεο την τουρκική νοοτροπία, ανατρέχοντας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Μικρασιατική Καταστροφή, αναφέροντας πως η Άγκυρα θέλησε να επεκταθεί όσο περισσότερο μπορούσε «σε μία περιοχή όπου για 3.000 χρόνια από την εποχή του Ομήρου κατοικούσαν Έλληνες».<br /><br />Ακολουθεί ένας χάρτης που εξηγεί τη θέση των Ιμίων, αναφέροντας πως από το 1946 και την προσάρτηση των Δωδεκανήσων ανήκουν στην Ελλάδα. Όπως αναφέρεται, τα Ίμια είναι καθοριστικά για την ΑΟΖ της Ελλάδας στην περιοχή και ο ναύαρχος Οσέρ επισημαίνει πως αν το καθεστώς των Ιμίων αλλάξει θα δημιουργήσει νέες ισορροπίες. «Η Τουρκία έχει καταλάβει ότι υπάρχει ένα στρατηγικό, οικονομικό και πολιτικό θέμα που αφορά τη θάλασσα», τονίζει.<br /><br />Ο δημοσιογράφος της «L’ Express», Κλεμάν Ντανιέζ, εξηγεί το πώς ο Ερντογάν «εργαλειοποιεί» την εξωτερική πολιτική για να «κερδίσει πόντους» στο εσωτερικό της Τουρκίας, τακτική ιδιαίτερα προσφιλής στον Τούρκο πρόεδρο. Ακολουθεί αναδρομή σε όσα έγιναν στα Ίμια το 1996, όμως, το πιο ενδιαφέρον είναι η γραφιστική απεικόνιση του σεναρίου για το 2027 και την πιθανολογούμενη τουρκική εισβολή σε ελληνικό νησί.<br /><br />Σύμφωνα με το βίντεο της γαλλικής εφημερίδας, το πρωί της 17ης Φεβρουαρίου 2027 θα ξεκινήσει η εισβολή. Υπό την προστασία δύο φρεγατών και ενός επιθετικού υποβρυχίου, το πλοίο TSG Anadolu προσεγγίζει τα Ίμια έχοντας επιβάτες 1.000 επίλεκτους των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας. Περίπου 50 Έλληνες στρατιώτες συλλαμβάνονται και στο υψηλότερο σημείο των δύο νησιών, υψώνεται η τουρκική σημαία. Η Ελλάδα επιχειρεί άμεση απάντηση, αλλά χάνει πέντε περιπολικά σκάφη και 10 μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Στην Αθήνα, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ανακοινώνουν τον θάνατο 28 στρατιωτικών και η κοινή γνώμη είναι αναστατωμένη από την τουρκική πρόκληση. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το Twitter, το hashtag #Imia γίνεται παγκόσμιο trend και ένα βίντεο με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να κραυγάζει «Η Τουρκία πήρε πίσω ό,τι της ανήκει», γίνεται αμέσως viral.<br /><br />Ο ναύαρχος Οσέρ αναφέρει πως σε πρώτη φάση η Γαλλία δεν μπορεί να παρακάμψει τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, που θα έρθουν αντιμέτωπες πρόσωπο με πρόσωπο με τις αντίστοιχες της γειτονικής χώρας. Ο δημοσιογράφος Κλεμάν Ντανιέζ, υποστηρίζει πως «η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες ετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει τους Τούρκους». «Η Ελλάδα θα υπερασπιστεί εν ονόματι του Δικαίου, την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα», είναι μία παλαιότερη δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, που περιλαμβάνεται στο βίντεο.<br /><br />Ο δημοσιογράφος της «L’ Express» εξηγεί πως για αυτό τον λόγο η Ελλάδα δαπανά μεγάλα ποσά στα εξοπλιστικά προγράμματα ενώ παράλληλα τα τελευταία χρόνια συνάπτει σημαντικές στρατιωτικές συμφωνίες με άλλες χώρες. Όπως αυτή με τις ΗΠΑ, εντός του ΝΑΤΟ, αλλά και με τη Γαλλία. Ειδική αναφορά γίνεται στην αγορά των Rafale και των φρεγατών Belh@rra. «Η Ελλάδα δεν θα διαστάσει να απαντήσει αν υπάρξει απειλή για τα εδάφη της», τονίζει. «Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι στο ΝΑΤΟ, δεν είναι εύκολο να συνταχθεί κάποιος με το μέρος της μιας ή της άλλης χώρας. Η Ελλάδα θα πρέπει σε μια τέτοια περίπτωση να απευθυνθεί στην ΕΕ. Υπάρχει άρθρο το οποίο μιλά για αλληλεγγύη μεταξύ των εταίρων αν υπάρχει στρατιωτική απειλή», προσθέτει.<br /><br />Το πλέον σημαντικό σημείο, ωστόσο, είναι η αναφορά του Κλεμάν Ντανιέζ στη συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας του 2021. «Με αυτή τη συμφωνία που έχει υπογραφεί, η Γαλλία μπορεί να εμπλακεί άμεσα στο πλευρό της Ελλάδας», ξεκαθαρίζει.<div><br />«Συνασπισμός κρατών για επιχείρηση βοήθειας στην Ελλάδα»<br /><br />Επιστρέφοντας στο πεδίο, σύμφωνα πάντα με το σενάριο των Γάλλων, οι αερομαχίες και οι ναυμαχίες συνεχίζονται στο Αιγαίο. Η Ελλάδα επιχειρεί να ανακτήσει τα Ίμια ενώ οι δύο πλευρές μετρούν απώλειες. Η Ελλάδα θρηνεί ακόμα 40 ενώ η Τουρκία 14. Τρεις μέρες μετά την εισβολή της Τουρκίας, ο Εμανουέλ Μακρόν απευθύνει διάγγελμα στους Γάλλους πολίτες. Σε αυτό ανακοινώνει ότι ο γαλλικός στρατός θα διεξάγει επιχείρηση βοήθειας προς την Ελλάδα, σε ένα συνασπισμό κρατών μεταξύ των οποίων η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο η Ιταλία.<br /><br />Την επόμενη ημέρα, οι ενισχύσεις από τις ευρωπαϊκές χώρες φτάνουν στο πεδίο. Η Γαλλία αποστέλλει δύο φρεγάτες, ένα πυρηνικό υποβρύχιο, δύο ελικόπτερα Mistral, ένα αεροπλανοφόρο και ένα C130. Οι Γάλλοι περικυκλώνουν τα τουρκικά στρατεύματα. Σύμφωνα με τον ναύαρχο Οσέρ, ένα τέτοιο σενάριο προσομοιάζει με όσα έγιναν πρόσφατα στην Ουκρανία.</div><div><br />«Απόβαση γαλλικών δυνάμεων στα Ίμια και ήττα Ερντογάν»<br /><br />Το σενάριο, στη συνέχεια, προβλέπει απόβαση των γαλλικών δυνάμεων στα Ίμια και σφοδρές μάχες με τον τουρκικό στρατό. Οι Γάλλοι καταφέρνουν να πάρουν τον έλεγχο, αλλά σκοτώνονται πολλοί στρατιώτες, περίπου 80. Ο Γάλλος δημοσιογράφος αναφέρει πως αυτά θα είναι τα αποτελέσματα της συμφωνίας που υπέγραψαν Παρίσι και Αθήνα. Απώλειες ανθρώπινων ζωών, καταστροφές σε πλοία και αεροσκάφη.<br /><br />Στην ολοκλήρωση του σεναρίου, Ελλάδα και Γαλλία από κοινού απωθούν τους Τούρκους πίσω στα παράλια της γειτονικής χώρας αλλά οι απώλειες είναι βαριές. Πεθαίνουν 120 Γάλλοι και 130 Έλληνες, όπως και 250 Τούρκοι στρατιωτικοί. Η στρατιωτική αποτυχία θα οδηγήσει τον Ερντογάν σε παραίτηση, τον διαδέχεται ο Γιλμάζ και στην πρώτη ομιλία του παίρνει αποστάσεις από τη Δύση και υπόσχεται προσέγγιση με τη Ρωσία.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="395" src="https://www.youtube.com/embed/his_krfeKDE" width="650" youtube-src-id="his_krfeKDE"></iframe></div><br /><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βάζουν ''μπουρλότο'' τα γαλλικά ΜΜΕ: Με δεκάλεπτο βίντεο παρουσιάζουν το πόλεμο μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας- «Ο Ερντογάν θα εισβάλει στα Ίμια το 2027»

Ποια θα είναι η θέση της Γαλλίας, σε περίπτωση που θα ξεσπάσει πόλεμος Ελλάδας- Τουρκίας, με βάση τη συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής που έχο...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι ξεπερασμένος ο πόλεμος; Η Ιστορία και ο δυτικός άνθρωπος.

<img height="357" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/08/autokratoria-romi-polemos-SLpress.jpg" width="764" /><br /><br /><b>Γιαννακός Κωνσταντίνος</b><br />Για τις ανάγκες του άρθρου δημιουργούμε μία φανταστική ιστορία. Για τη σύνταξή της χρησιμοποιήθηκαν όσα είναι ιστορικώς γνωστά και η Θουκυδίδεια μέθοδος, η οποία παρέδωσε στις επόμενες γενιές διαλόγους και συμβάντα, όχι όπως ακριβώς διημείφθησαν ή συνέβησαν, αλλά όπως πιθανόν έλαβαν χώρα, με βάση τις συνθήκες και την προσωπικότητα των πρωταγωνιστών.<br /><br />Ο Μάρκος Πόπλιος, είναι κάτοικος της Ιππώνης (Hippo Regius, σημερινή Άναμπα της Αλγερίας) και το 377 μ.Χ. είναι 25 ετών. Έχει μεγαλώσει θεωρώντας δεδομένη την ισχύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και γνωρίζει ότι, τουλάχιστον 300 χρόνια, η περιοχή είχε ειρήνη. Ασχολείται με το εμπόριο κρασιού και δεν χρειάστηκε ποτέ να πιάσει όπλο. Εξάλλου η στρατιωτική υπηρεσία δεν είναι αξιοπρεπές επάγγελμα για έναν νεαρό Ρωμαίο από καλή οικογένεια. Ο πόλεμος είναι κάτι που διεξάγεται μακριά και αφορά τους “βαρβάρους”.<br /><br />Ο στρατός εγγυάται την Pax Romana, ενώ η Μεσόγειος είναι η Mare Nostrum. Η νέα θρησκεία του φαίνεται δυσνόητη με όλα αυτά περί τριών θεών που είναι Ένας και τις διαμάχες για τη φύση του Χριστού. Δεν βλέπει με καλό μάτι τους Χριστιανούς, τους οποίους θεωρεί φανατικούς και επικίνδυνους. Παρόλα τα προβλήματα, όπως επιδημίες και οικονομική δυσπραγία, εν τούτοις ο Μάρκος έχει κάθε λόγο να κοιτάζει το μέλλον με αισιοδοξία και να προσδοκά έναν ασφαλή και ήσυχο βίο, γι’ αυτόν και την οικογένειά του. Εάν το θέλει ο Sol Invictus… Για την πολιτική κατάσταση σκέφτεται ότι: «ο Αυτοκράτορας και οι συγκλητικοί είναι ανίκανοι και διεφθαρμένοι, αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα στη ζωή».<div><br />Έρχονται οι Γότθοι…<br /><br />Όμως ο Μάρκος τον αμέσως επόμενο χρόνο (378 μ.Χ.) μαθαίνει με έκπληξη ότι στα βόρεια σύνορα, σε ένα μέρος που λέγεται Αδριανούπολη, ο αυτοκράτορας Ουάλης με τις λεγεώνες του σφάχτηκαν από κάτι αιμοδιψείς βαρβάρους που λέγονται Γότθοι. Οι οποίοι, όχι μόνο επικράτησαν, αλλά εγκαταστάθηκαν και εντός του Limes. Είναι μυστήριο πώς αυτοί οι άξεστοι κατάφεραν και νίκησαν τις κραταιές λεγεώνες, όταν είχαν συντριβεί 100 χρόνια νωρίτερα, από τους αυτοκράτορες Κλαύδιο Γ΄ και Αυρηλιανό. Βέβαια και οι λεγεώνες δεν είναι όπως παλιά. Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από την εποχή που οι Ρωμαίοι πολίτες κατατάσσονταν για στρατιωτική υπηρεσία και πολεμούσαν για τη δόξα ή την προστασία της Ρώμης. Τώρα οι λεγεώνες αποτελούνται από μισθοφόρους και βαρβάρους.<br /><br />Ο Μάρκος σκέφτεται: «Μα είναι δυνατόν να γίνονται ακόμη πόλεμοι στην αυτοκρατορία τη σημερινή εποχή; Βέβαια δεν κινδυνεύω, διότι μας προστατεύει η Legio III Flavia Salutis και εξάλλου ό, τι έγινε είναι πολύ μακριά από εδώ. Όμως, καλού – κακού ας πάω να γίνω Χριστιανός, μιας και απ’ ό, τι λέγεται ο Θεός τους είναι παντοδύναμος. Άλλωστε πολλοί φίλοι μου έχουν ήδη βαπτιστεί, ενώ και οι αυτοκράτορες έχουν ασπαστεί τη νέα θρησκεία. Ίσως βρω και καινούριους πελάτες, αφού άκουσα ότι τους αρέσει το κρασί».<br /><br />O Μάρκος, ηλικιωμένος πλέον (58 ετών), έζησε το σοκ της ζωής του όταν τον Αύγουστο 410 μ.Χ. η Ρώμη λεηλατήθηκε από τους βάρβαρους Γότθους, οι οποίοι ήταν και οι ίδιοι Χριστιανοί. Πέθανε στις 28 Αυγούστου 430, σε ηλικία 78 ετών, πιθανόν από πείνα, κατά την πολιορκία της Ιππώνος από τους Βανδάλους. Την ίδια ημέρα πέθανε και ο συμπολίτης του Άγιος Αυγουστίνος. Μέχρι το τέλος δεν έπαυε να αναρωτιέται τι πήγε τόσο στραβά τόσο γρήγορα και τι δουλειά είχε στην πόλη του ένα γερμανικό φύλο που ξεκίνησε την περιπλάνησή του από τα σύνορα της Δακίας (σημερινή Ρουμανία).<br /><br />Στη θέση του Μάρκου θα μπορούσε να μπει ο Σάξονας Έθελρεντ στην Βρετανία γύρω στα 780 μ.Χ., ο Γεώργιος στη Βυζαντινή Μικρά Ασία στα 1060 μ.Χ., η Ξιν Γι στην κοιλάδα του Κίτρινου Ποταμού στα τέλη του 19ου αιώνα, κλπ. Σε όλες τις περιπτώσεις η μακροχρόνια περίοδος σταθερότητας και ειρήνης είχε δημιουργήσει σε λαούς και ηγεσίες μία απατηλή αίσθηση ασφάλειας, η οποία ανατράπηκε άρδην από γεγονότα στα οποία οι παθόντες δεν είχαν κανένα έλεγχο ή προετοιμασία για την αντιμετώπισή τους. Η όποια κινητοποίηση υπήρξε ήταν πολύ λίγη πολύ αργά.<br /><br />Η Ιστορία δεν διδάσκει… <br /><br />Λένε ότι όσοι δεν γνωρίζουν την Ιστορία είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν και για το λόγο αυτό την μελετάμε. Η πραγματικότητα είναι ότι η Ιστορία δεν διδάσκει. Υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι η κάθε γενιά είναι εξυπνότερη, ικανότερη, σοφότερη και πιο ανεπτυγμένη από τις προηγούμενες, οπότε δεν έχει ανάγκη να κατανοήσει τι και γιατί έγινε κάτι στο παρελθόν, το οποίο δεν την αφορά. Το μόνο που πρέπει να την απασχολεί είναι το παρόν και το μέλλον. Θεωρούν ότι η τεχνολογία, η επιστήμη, η οικονομική και στρατιωτική ισχύς τις καθιστούν απρόσβλητες από τις προκλήσεις των καιρών και τις διάφορες απειλές.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έκανε πολλούς στη Δύση να αναρωτηθούν εάν είναι δυνατόν να γίνονται ακόμη πόλεμοι στην Ευρώπη του 21ου αιώνα. Θεωρούν ότι ο πόλεμος ως κοινωνικό φαινόμενο και μέσο επίλυσης πολιτικών διαφορών αφορά μόνο τις αναπτυσσόμενες χώρες, αυτές που στο παρελθόν αποκαλούνταν ο «Τρίτος Κόσμος». Πιστεύουν επίσης (ιδιαίτερα οι κάτοικοι της Δυτικής Ευρώπης) ότι παρά τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία και αλλού, οι ίδιοι είναι προστατευμένοι λόγω απόστασης.<br /><br />Εάν μελετηθούν σε βάθος τα κοσμοϊστορικά γεγονότα, διαπιστώνεται ότι πριν την εκδήλωσή τους υπήρξαν άλλα συμβάντα, τα οποία έδρασαν ως προπομποί. Τέτοια ήταν η εμφάνιση μίας νέας ιδέας ή ιδεολογίας, θρησκείας, εφεύρεσης, επιστημονικής θεωρίας ή ανακάλυψης, που κινητοποίησαν τις μάζες σε δράση. Ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ είναι δύο εμβληματικά παραδείγματα. Η τυπογραφία είναι μία εφεύρεση η οποία άλλαξε δραματικά τον ιστορικό ρου. Πολλοί μένουν στο προφανές, δηλαδή ότι κατέστησε προσβάσιμη τη γνώση στους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η Ευρώπη στην Αναγέννηση.<br /><br />Όμως έφερε και τη Μεταρρύθμιση με την Αντιμεταρρύθμιση, οδηγώντας σε ενδοχριστιανικούς θρησκευτικούς πολέμους που διήρκεσαν μέχρι το 1648. Ομοίως ο Διαφωτισμός δεν έφερε μόνο τον Ορθολογισμό, αλλά και την Αμερικανική και Γαλλική Επανάσταση, με πολέμους που διήρκεσαν μέχρι το 1815. Οι ιδέες του Μαρξ δεν δημιούργησαν μόνο τον κομμουνισμό, αλλά έφεραν και την Μπολσεβίκικη Επανάσταση και τον Ψυχρό Πόλεμο.<br /><br />Υπόψη ότι δεν κάνω ηθική κρίση, την οποία αφήνω στους αναγνώστες, αλλά απλή αναφορά των ιστορικών εξελίξεων. Ενώ όλα τα παραπάνω αφορούν ανθρωπογενείς δράσεις, εν τούτοις είναι απόλυτα τεκμηριωμένος και ο ρόλος των ασθενειών και των κλιματικών αλλαγών στη διαμόρφωση της Ιστορίας.<br /><br />Πύκνωση του ιστορικού χρόνου<br /><br />Εάν αναζητηθούν στη σημερινή εποχή ενδείκτες κυοφορίας τέτοιων εξελίξεων, δεν μπορεί παρά να εντοπιστούν στο διαδίκτυο, την τεχνητή νοημοσύνη και την ρομποτική. Το διαδίκτυο παίζει πλέον το ρόλο, για καλό ή για κακό, της τυπογραφίας. Η τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική φαίνεται να αποτελούν τα αντίστοιχα του Διαφωτισμού και της Αγροτικής και Βιομηχανικής Επανάστασης.<br /><br />Τα προαναφερθέντα είχαν τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και στρατιωτικές επιπτώσεις στην ιστορία. Άλλαξαν τα πάντα, από τη σχέση των ανθρώπων με τον χρόνο, την κατοίκηση, την τροφή, τις εργασιακές σχέσεις, τη μορφή και το είδος της εξουσίας, την αποικιοκρατία, κ.ο.κ. Εάν προστεθεί και ο παράγοντας του κλίματος, μαζί με τον υπερπληθυσμό ορισμένων περιοχών και πιθανές πανδημίες, τότε δημιουργείται ένα εκρηκτικό μείγμα.<br /><br />Πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι στη σύγχρονη εποχή παρατηρείται μία πύκνωση του ιστορικού χρόνου. Γεγονότα που στο παρελθόν απαιτούσαν χρόνια ή δεκαετίες και καμιά φορά αιώνες για να εξελιχθούν, πλέον συντελούνται σε χρόνια ή μήνες. Ο λοιμός των Αντωνίνων ξέσπασε στην δυτική Κίνα περί το 161 μ.Χ. και μέσω του Δρόμου του Μεταξιού έφθασε στις ρωμαϊκές λεγεώνες στη Μεσοποταμία τέσσερα χρόνια αργότερα. Ο Covid-19 διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο μέσα σε τέσσερις μήνες.<br /><br />Αναφορικά με τις ψευδαισθήσεις των Δυτικών και πολλών Ελλήνων, ισχύει αυτό που αποδίδεται στον Τρότσκι: «Εσύ μπορεί να μην ενδιαφέρεσαι για τον Πόλεμο, αλλά ο Πόλεμος ενδιαφέρεται για εσένα». Ο σεβασμός της ουδετερότητας των Δανών και Νορβηγών κατά τον Α΄ Παγκόσμιο τους δημιούργησε ένα αίσθημα ασφαλείας, το οποίο διαψεύστηκε βίαια στις 9 Απριλίου 1940. Το 1914 και το 1940 το τελευταίο που επιθυμούσε η Ελλάδα ήταν να εμπλακεί σε πολεμικές περιπέτειες. Άλλοι αποφάσισαν για αυτή. Όμως, αν και ήταν στην “σωστή πλευρά της Ιστορίας” τα όνειρα κατέληξαν σε τραγωδία, λόγω εσωτερικών διχασμών και της ανωριμότητας των πολιτικών ηγετών.<br /><br />Σήμερα, το κύριο μέλημα των εγχώριων ελίτ (πολιτικών, οικονομικών, πνευματικών) πρέπει να είναι η σε βάθος μελέτη των τεκταινομένων και τάσεων στην παγκόσμια σκηνή και η προετοιμασία για τις επερχόμενες εξελίξεις, ώστε να μην καταλήξουμε σαν τον Μάρκο Πόπλιο. Σύμφωνα με την αμερικάνικη λαϊκή ρήση: «αυτοί που αποτυγχάνουν να προετοιμαστούν, προετοιμάζουν την αποτυχία τους». Το βασικότερο είναι να κατανοήσουν ότι η Ιστορία δεν γνωρίζει “σωστή” και “λάθος” πλευρά, αλλά νικητές και ηττημένους. Δυστυχώς η εικόνα που εκπέμπεται σήμερα δεν εμπνέει σιγουριά.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είναι ξεπερασμένος ο πόλεμος; Η Ιστορία και ο δυτικός άνθρωπος.

Γιαννακός Κωνσταντίνος Για τις ανάγκες του άρθρου δημιουργούμε μία φανταστική ιστορία. Για τη σύνταξή της χρησιμοποιήθηκαν όσα είναι ιστορικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αθήνα στην υπηρεσία της αμερικανικής στρατηγικής.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/08/Mitso-Zelensky.jpg" width="721" /><br /><br /><b>Χρήστου Δημήτρης</b><br />Λίγο πριν την συνάντηση των ηγετών των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προπονήθηκε με την μικρή του θυγατέρα, κάνοντας μια δύσκολη ανάβαση στην κορυφή των Λευκών Ορέων της Κρήτης σε υψόμετρο 2.453 μέτρων! Την ανάβαση που χρειάζεται 3,5 ώρες για να ολοκληρωθεί δεν την είδαμε. Είδαμε όμως την πόζα στην κορυφή με τον μπαμπά και την κόρη φρέσκους και καλόκεφους χωρίς ιδρώτες και σκόνες. Ας το πάρει το ποτάμι… Μετά λοιπόν ήταν έτοιμος για την σύσκεψη.<br /><br />Υποθέταμε πως αυτή θα αφορούσε κυρίως τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις των βαλκανικών χωρών, καθώς η Αθήνα παρακολουθεί παθητικά την Άγκυρα να αναπτύσσει συνεργασίες σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο με τις περισσότερες χώρες της περιοχής. Τελικά το μοναδικό (!) αντικείμενο της συνάντησης των Αθηνών, ήταν η βοήθεια των παριστάμενων χωρών στην Ουκρανία.<br /><br />Μάλιστα ο Έλληνας πρωθυπουργός που άφησε εκτός τον Αλβανό πρόεδρο Έντι Ράμα, ως τιμωρία για την παρατεταμένη προφυλάκιση του δημάρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη, προσκάλεσε στη συνάντηση αυτή και τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι έχοντας ως κίνητρο για να έρθει, την παρουσία της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν -που ανταπέδωσε για την πλουσιοπάροχη φιλοξενία της στα Χανιά- και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ.<br /><br />Πάντως ο Έντι Ράμα, όχι μόνο δεν διαμαρτυρήθηκε για τον αποκλεισμό του αλλά έσπευσε να συγχαρεί τον Έλληνα πρωθυπουργό για την δουλειά του δικαιολογώντας την απουσία του λέγοντας: «Δεν ήθελα να ενοχλήσω τον οικοδεσπότη και τους καλεσμένους του, εντείνοντας τον θόρυβο πριν τελειώσουν τη δουλειά τους οι καλοί μου φίλοι που συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα»!<br /><br />Οι απορίες του Βούτσιτς<br /><br />Ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντρ Βούτσιτς, ο οποίος συμμετείχε στο δείπνο που παρέθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε την απορία του για τη σύνθεση των συνδαιτημόνων λέγοντας: «Είναι περίεργο το σχήμα στην Αθήνα, δεν καταλαβαίνω πώς έγινε, αλλά αυτό είναι ένα ερώτημα για τους οικοδεσπότες. Έχουμε προσκληθεί πέντε χώρες από τα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά πώς και από ποιον και με ποιον τρόπο, λόγω των διμερών τους σχέσεων, κάποιοι για κάποιους περίεργους λόγους δεν έλαβαν πρόσκληση, και η Πρίστινα προσκλήθηκε επίσης, παρόλο που η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει επίσημα το Κόσοβο;».<br /><br />Δίκιο έχει ο Σέρβος πρόεδρος αλλά υποθέτω ότι τελικά κατανόησε τις ανάγκες του Έλληνα πρωθυπουργού ως μεσάζοντα που στηρίζει και στηρίζεται από τις ΗΠΑ. Και το Κόσοβο, που αποσπάστηκε βίαια από τη Σερβία είναι πλέον ένα προνομιακό προτεκτοράτο των Αμερικανών, έχοντας στήσει εκεί την μεγαλύτερη στρατιωτική βάση τους στην Ευρώπη. Μάλιστα κατά λάθος η βάση αυτή μπήκε και 5 χιλιόμετρα μέσα στο έδαφος της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά κανένα πρόβλημα.<br /><br />Στο κείμενο της Διακήρυξης, επιβεβαιώνεται ότι το θέμα ήταν ένα και μοναδικό. Η στήριξη της Ουκρανίας οικονομική και στρατιωτική και η άμεση ανάγκη να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ. Μάλιστα η ελληνική κυβέρνηση όπως μάθαμε από τις ευχαριστίες του ουκρανού προέδρου προσφέρθηκε να εκπαιδεύσει ουκρανούς πιλότους σε μαχητικά F-16 στο αεροδρόμιο της Καλαμάτας.<br /><br />Το θέμα προκάλεσε την αντίδραση δύο συμβούλων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, του Θανάση Πετράκου και του Δημοσθένη Δρούγκα που σε ανακοίνωση τους ανέφεραν: «Ο κ. Μητσοτάκης για μια ακόμη φορά ήταν και είναι πιο Νατοϊκός από το ΝΑΤΟ. Αφού ιδιωτικοποίησε το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Καλαμάτας στην ημικρατική ισραηλινή πολεμική εταιρεία ELBIT τώρα προχωράει για να εξυπηρετεί τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ, εμφανιζόμενος ως ο πιο πρόθυμος σύμμαχος για την ικανοποίηση των σχεδίων τους».<div><br />Μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό<br /><br />Και όλα αυτά, όταν είναι πλέον φανερό σε όλους ότι η ουκρανική αντεπίθεση για την ανακατάληψη των εδαφών που προσάρτησε η Ρωσία και στα οποία οι πλειονότητα των κατοίκων ήταν ρωσόφωνοι, δεν απέδωσε, με βαρύ τίμημα σε απώλειες, παρά τη διαρκή ενίσχυση του Κιέβου με οπλικά συστήματα που πληρώνουν οι Αμερικανοί και ευρωπαίοι φορολογούμενοι.<br /><br />Ήδη πέφτουν στο τραπέζι “ιδέες” όπως αυτή του Στίαν Γένσε στενού συνεργάτης του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ για να τερματιστεί ο πόλεμος. Όπως ανέφερε ο Γένσε στα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης «η Ουκρανία μπορεί να χρειαστεί να συμφωνήσει να παραχωρήσει στη Ρωσία μέρος των εδαφών που έχασε κατά τον πόλεμο, αν θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ». Το δράμα συνεχίζεται. Ο χειμώνας πλησιάζει. Οι Ουκρανοί βάζουν το κρέας και οι Νατοϊκοί τα κανόνια…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Αθήνα στην υπηρεσία της αμερικανικής στρατηγικής.

Χρήστου Δημήτρης Λίγο πριν την συνάντηση των ηγετών των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προπονήθηκε με την μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τζιχαντιστές φονιάδες του ISIS, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία.

<img height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/Jihadist-Alliance-711x400.jpg" width="732" /><br /><br />Όπως έγινε γνωστό από το κατηγορητήριο της εισαγγελίας της τουρκικής επαρχίας Ντιγιαρμπακίρ, η τρομοκρατική οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε» (ISIL) προσπαθεί να αναδιοργανώσει την παρουσία της σε Τουρκία, Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν, Ρωσία, Ουκρανία, Τσετσενία, Μάλι, Ουγκάντα ​​και Σουδάν, όπου αυτή τη δομή παρουσιάζεται ως «Maktab-i Furqan».<br /><br />Αναφέρεται ότι μεταξύ των νεοσύλλεκτων που συμμετέχουν στο Maktab-i Furkan, οι οποίοι παρακολουθούν ειδική στρατιωτική εκπαίδευση σε στρατόπεδα στη Γεωργία, υπάρχουν πολλοί πολίτες του Αζερμπαϊτζάν οι οποίοι εκπαιδεύονται στο στρατόπεδο του Maktab-i Furkan.<br /><br />Σύμφωνα με την εισαγγελία του Ντιγιαρμπακίρ, η ισλαμιστική τρομοκρατική δομή ISIS, η οποία στην πραγματικότητα είχε στριμωχτεί στη Συρία και έχασε τα τελευταία εδάφη υπό τον έλεγχό της το 2019, διεξάγει επί του παρόντος μια ενεργή εκστρατεία προπαγάνδας στις αναφερόμενες χώρες για να προσελκύσει νέα μέλη στην οργάνωση, τα οποία υποβάλλονται σε ένοπλη εκπαίδευση σε μυστικές βάσεις στη Γεωργία.<br /><br />Το κατηγορητήριο, το οποίο περιλαμβάνει μαρτυρίες μελών του ISIS που κρατούνται από τις τουρκικές υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών στην Άγκυρα, το Ντιγιάρμπακιρ, το Μπάτμαν, το Γκαζιαντέπ και το Βαν, αναφέρει ότι ο Σαχάρ Ουαρίς, ένας Σύρος πολίτης, είναι υπεύθυνος για την εκστρατεία «rebranding» (επαναπροσδιορισμός ονόματος) του ISIS.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Στις 10 Μαΐου του τρέχοντος έτους, ο Ουαρίς συνελήφθη στην πόλη Ιντλίμπ της Συρίας και μεταφέρθηκε στην Τουρκία από υπαλλήλους του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών. Η έρευνα παρέχει επίσης στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η ομάδα «Ahlak ve Sunnet Dergisi», που εδρεύει στην τουρκική πόλη Γιάλοφ και έχει πυρήνα στη Γεωργία, είναι στην πραγματικότητα μια μετονομασμένη δομή του ISIS. Αν κρίνουμε από τα υλικά του κατηγορητηρίου, οι δομές εξουσίας της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Γεωργίας συντονίζουν τις ενέργειές τους στην αντιπαράθεση με τη διεθνή ισλαμιστική οργάνωση.<br /><br />Νέα στοιχεία τουρκικών μυστικών υπηρεσιών<br /><br />Κατανοώντας αυτό, η ηγεσία του ISIS καλεί τους μαχητές του «μετώπου της ισλαμικής αντίστασης» να τηρούν αυστηρά τις μεθόδους συνωμοσίας. Συγκεκριμένα, απαγορεύεται να συγκεντρώνονται σε τζαμιά ή να ταξιδεύουν μαζί. Η προπαγάνδα της τζιχάντ και η στρατολόγηση του ISIS πραγματοποιείται κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα, όπου χρησιμοποιείται μια διαδικασία επαλήθευσης δύο σταδίων για την πρόσβαση σε κλειστές ομάδες του ISIS. Και μόνο όσοι κερδίζουν την εμπιστοσύνη στις τάξεις των ομάδων αποκτούν τελικά το δικαίωμα να συμμετέχουν σε κλειστές συναντήσεις του ISIS, που ονομάζονται «πικνίκ».<br /><br />Τούρκοι τζιχαντιστές εισρέουν στην Αφρική<br /><br />Αναφέρεται επίσης ότι το τελευταίο διάστημα έχει αυξηθεί η ροή τζιχαντιστών από την Τουρκία προς την Ουγκάντα, το Μάλι και το Σουδάν. Πολλοί από αυτούς λαμβάνουν βίζα και εισέρχονται σε αυτές τις χώρες με το πρόσχημα ότι κάνουν φιλανθρωπικό έργο στην Ουγκάντα ​​ή ανοίγουν ορφανοτροφεία στο Σουδάν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με διπλωμάτη που εργάζεται στην Ουγκάντα, μόνο τους τελευταίους έξι μήνες, περισσότεροι από δύο χιλιάδες Τούρκοι πολίτες έχουν λάβει βίζα από αυτή την αφρικανική χώρα.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι τζιχαντιστές φονιάδες του ISIS, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία.

Όπως έγινε γνωστό από το κατηγορητήριο της εισαγγελίας της τουρκικής επαρχίας Ντιγιαρμπακίρ, η τρομοκρατική οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος του Ιρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Schnez-Truppe: Μυστικός αντικομμουνιστικός στρατός του Ψυχρού Πολέμου .

<img height="324" src="https://www.history-point.gr/wp-content/uploads/2023/08/Schnez-Truppe-790x400.jpg" width="737" /><br /><br />Τα Schnez-Truppe ή Schnez Organization ήταν μια παράνομη παράνομη παραστρατιωτική οργάνωση που δημιουργήθηκε στη Δυτική Γερμανία το 1949 από βετεράνους της Wehrmacht και των Waffen-SS υπό την ηγεσία του Albert Schnez, η οποία είχε σκοπό να πολεμήσει εναντίον των Σοβιετικών σε περίπτωση εισβολής. Αρχικά συγκροτήθηκε από 2.000 άνδρες, κυρίως πρώην αξιωματικούς, αλλά σταδιακά έφτασε να αριθμεί 40.000 μεάνδρες. <br /><br />Η οργάνωση δραστηριοποιήθηκε στη ζώνη κατοχής των ΗΠΑ στη νότια Γερμανία και είχε στόχο την ενεργοποίηση έως και τεσσάρων μεραρχιών Γερμανών υπέρ των Δυτικών σε περίπτωση που οι Σοβιετικοί αποτολμούσαν εισβολή. Η οργάνωση ιδρύθηκε μυστικά το 1949 από τον Albert Schnez, ο οποίος είχε φτάσει στο βαθμό του συνταγματάρχη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Ο μυστικός στρατός του Schnez θα λάμβανε όπλα που θα του προμήθευε η αστυνομία της Δυτικής Γερμανίας, με τη βοήθεια του Anton Grasser, γενικού επιθεωρητή της αστυνομίας. Ο Schnez οργάνωσε επίσης οδικές μεταφορές για τις δυνάμεις του μέσω ιδιωτικών μεταφορικών εταιρειών. Η οργάνωση ασχολούνταν και με την παρακολούθηση αριστερών πολιτικών στη Δυτική Γερμανία. Σε περίπτωση πολέμου, ο μυστικός στρατός σχεδιαζόταν να χρησιμοποιηθεί Γερμανών κομμουνιστών και Σοβιετικών εισβολέων.<br /><br />Ο Schnez ήταν σε επαφή και με τον Otto Skorzeny. Το 1951, ο Schnez πρόσφερε τις υπηρεσίες της οργάνωσής του στη γερμανική υπηρεσία πληροφοριών, που διοικούσε ο γνωστός κατέχων ανάλογο πόστο στον Πόλεμο, ο ικανός στρατηγός Gehlen. Ο τότε καγκελάριος Αντενάουρ πληροφορήθηκε τις δραστηριότητές του και αν και ενημέρωσε τους πολιτικούς της χώρας δεν έλαβε κανένα εναντίον του μέτρο και απέφυγε τη σύγκρουση με τους βετεράνους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Διέταξε μόνο τις υπηρεσίες πληροφοριών να παρακολουθούν την οργάνωση και να παρέχουν μικρής κλίμακας οικονομική υποστήριξη.<br /><br />Η Schnez-Truppe έλαβε την κωδική από την υπηρεσία του Ghelen την ονομασία Unternehmen Versicherungen (UV). Η τύχη του μυστικού στρατού είναι άγνωστη, αλλά ηγετικά στελέχη της Schnez-Truppe εντάχθηκαν στις νεοσύστατες τότε ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας, την Bundeswehr, το 1955. Ανάμεσά τους ήταν ο Adolf Heusinger, πρώτος Γενικός Επιθεωρητής της Bundeswehr και Πρόεδρος της στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ από το 1961 έως το 1964, και ο Hans Speidel, Ανώτατος Διοικητής των χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Κεντρική Ευρώπη από το 1957 έως το 1963.<br /><br />Ο Albert Schnez ανήλθε επίσης στον βαθμό του αντιστρατήγου και στο αξίωμα του Γενικού Επιθεωρητή της Bundeswehr και τελικά αποσύρθηκε το 1971 καθώς ήρθε σε σύγκρουση με τον τότε ΥΠΑΜ και μετέπειτα καγκελάριο Helmut Schmidt. Το ευρύ κοινό στη Γερμανία αγνοούσε το Schnez-Truppe μέχρι το 2014, όταν οι φάκελοι που την αφορούσαν αποχαρακτηρίστηκαν.<br /><br />Η Schnez-Truppe ήταν μέρος ενός ευρύτερου κινήματος στη Δυτική Γερμανία εκείνη την εποχή, με την κωδική ονομασία Windhund-Bewegung έχοντας ως έβλημα αυτό της 116ης Μεραρχίας Πάντσερ. Ο Γκέρχαρντ φον Σβέριν, πρώην διοικητής της μεραρχίας, υπηρέτησε ως σύμβουλος σε στρατιωτικά θέματα και θέματα ασφάλειας στην κυβέρνηση υπό τον Αντενάουερ. Η Δυτική Γερμανία, που ακόμα τότε ήταν αποστρατευμένη, ανησυχούσε για την ανικανότητά της να αμυνθεί ως αντίβαρο στην Kasernierte Volkspolizei της Ανατολικής Γερμανίας σε περίπτωση σεναρίου τύπου Κορέας.<br /><br />Σύμφωνα με αναφορές πληροφοριών εκείνης της εποχής, τη Kasernierte Volkspolizei διέθετε σχεδόν 1.300 άρματα μάχης. Η Schnez-Truppe επρόκειτο να αναπτύξει τέσσερις μεραρχίες πάντσερ, αλλά τα άρματα μάχης θα έπρεπε να παρασχεθούν από τον αμερικανικό στρατό, καθώς η Δυτική Γερμανία δεν είχε κανέναν εκείνη την εποχή. Οι δραστηριότητες του Schnez ήταν γνωστές στις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/xk3AzM-5RSE" width="709" youtube-src-id="xk3AzM-5RSE"></iframe><br /><div><br /></div><div><a href="https://www.history-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Schnez-Truppe: Μυστικός αντικομμουνιστικός στρατός του Ψυχρού Πολέμου .

Τα Schnez-Truppe ή Schnez Organization ήταν μια παράνομη παράνομη παραστρατιωτική οργάνωση που δημιουργήθηκε στη Δυτική Γερμανία το 1949 από...

Διαβάστε την συνέχεια

ΟΙ “ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ” δηλώνουν “παρών” και η Ελλάς πρέπει να λάβει μέτρα.

<img height="338" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/11/ellada_balkans-758x400.jpg" width="743" /><br /><br />Του <b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ</b><br />Η συνάντηση των 11 στην Αθήνα στις 21 Αυγούστου ήταν επιτυχής και αναβαθμίζει την παρουσία της Ελλάδος στα Βαλκάνια. Όμως δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας η νέα έξαρση των Βαλκανικών εθνικισμών. Αξίζει να θυμηθούμε ορισμένα γεγονότα και να αναζητήσουμε τη βαθύτερη αιτία.<br /><br />Ο Αλβανός Πρωθυπουργός Έντι Ράμα επιδεικνύει έντονο ανθελληνισμό κρατώντας φυλακισμένο τον εκλεγμένο Δήμαρχο της Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη. Ο Πρωθυπουργός του Κοσσόβου Άλμπιν Κούρτι επισκέπτεται τους αλβανικούς Δήμους των Σκοπίων κάτω από τη σημαία της Μεγάλης Αλβανίας (η οποία περιλαμβάνει και ελληνικά εδάφη). Η κυβέρνηση Κοβάσεβιτς στα Σκόπια δίνει διαβεβαιώσεις φιλίας, αλλά συνεχίζει να παραβιάζει τη Συμφωνία των Πρεσπών.<br /><br />Η Βουλγαρία, παρά την εναλλαγή κυβερνήσεων, επιμένει να θέτει όρους για να ανοίξει τον δρόμο του κράτους των Σκοπίων προς την Ευρ. Ένωση. Το κυριώτερο αίτημα είναι η αναγραφή της βουλγαρικής εθνικής κοινότητας στο Σύνταγμα ως συστατικού στοιχείου του κράτους. Η Βουλή των Σκοπίων πολύ δύσκολα θα συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία για την αλλαγή του Συντάγματος. Στο κράτος των Σκοπίων ιδρύεται βουλγαρική ομάδα ποδοσφαίρου, ενώ σύλλογοι που θυμίζουν πρόσωπα της βουλγαρικής ιστορίας δέχονται επιθέσεις.<br /><br />Η Ρουμανία με απόφαση της Γερουσίας διεκδικεί όλους τους Βλαχόφωνους κατοίκους των Σκοπίων και της Αλβανίας. Ο Κροάτης Πρόεδρος Ζόραν Μιλάνοβιτς υποστηρίζει με παρεξηγήσιμες δηλώσεις τους 105 συμπατριώτες του χούλιγκαν, οι οποίοι συνελήφθησαν στην Αθήνα μετά τον φόνο οπαδού της ΑΕΚ. Η σερβική μειονότητα στο βόρειο τμήμα του Κοσσόβου διαμαρτύρεται, μερικές φορές με έντονο τρόπο, για την καταπίεση των δικαιωμάτων της από την αλβανική πλειοψηφία.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αυτά τα γράφω ενδεικτικά. Πιστεύω ότι η βαθύτερη αιτία είναι η λανθασμένη και ατελής ρύθμιση των βαλκανικών προβλημάτων κατά τις τελευταίες δεκαετίες και η παράβλεψη της δυναμικής που έχει η ιστορική μνήμη. Οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ κατά των Σέρβων το 1999 δεν έλυσαν το πρόβλημα του Κοσσόβου. Αντιθέτως η αλβανική μουσουλμανική κοινότητα αποθρασύνθηκε και επέφερε ζημίες σε ιστορικά Ορθόδοξα μοναστήρια.<br /><br />Ούτε οι διεθνείς συμφωνίες για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κατόρθωσαν να δημιουργήσουν βιώσιμο κράτος. Μόνο στον ΟΗΕ μία ταμπελίτσα αναφέρεται σε ενιαία Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Οι Σερβοβόσνιοι διατηρούν πολύ χαλαρό δεσμό με τον Κροατομουσουλμανικό τομέα.<br /><br />Η Συμφωνία των Πρεσπών προφανώς δεν έλυσε τίποτε. Μάλλον αναζωπύρωσε όλους τους γειτονικούς εθνικισμούς. Σόφια και Σκόπια θα συνεχίζουν να διαφωνούν επί χρόνια για την ταυτότητα του Τσάρου Σαμουήλ, τον οποίο νίκησε ο Βυζαντινός Αυτοκράτωρ Βασίλειος Β΄. Η Ελλάς πρέπει να λάβει τα μέτρα της, διότι η κληρονομία του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και γενικότερα η ιστορία της Μακεδονίας διεκδικείται από το κράτος των Σκοπίων παρά τα προβλεπόμενα από τη Συμφωνία.<br /><br />Στο ζήτημα των ελληνοαλβανικών σχέσεων απαιτείται σκληρή στάση εκ μέρους μας. Ορθώς δεν εκλήθη ο Ράμα την Αθήνα. Να λάβουμε άμεσα μέτρα για τη δίκαιη καταγραφή του Ελληνισμού και την αποφυγή λαθροχειριών στην απογραφή πληθυσμού που έχει προγραμματισθεί για το φθινόπωρο. Να δείξουμε εμπράκτως ότι καταγγέλλουμε κάθε εθνικιστική προπαγάνδα π.χ. σημαίες Μεγάλης Αλβανίας.<br /><br />Επαναλαμβάνω την πρότασή μου να μην αναγνωρίσουμε την ανεξαρτησία του Κοσσόβου. Πρώτον, διότι συνδέεται με το πρόβλημα του ψευδοκράτους των Τουρκοκυπρίων και δεύτερον για να μην ενθαρρύνουμε τον αλβανικό εθνικισμό.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΟΙ “ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ” δηλώνουν “παρών” και η Ελλάς πρέπει να λάβει μέτρα.

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ Η συνάντηση των 11 στην Αθήνα στις 21 Αυγούστου ήταν επιτυχής και αναβαθμίζει την παρουσία της Ελλάδος στα Βαλκάνια....

Διαβάστε την συνέχεια

Αντί αυτοκριτικής ανασχηματισμός και της διαπλοκής το κάγκελο...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_680x440/public/2023-07/mitsotakis_intime.jpg.webp?itok=hjDVn7P5" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="680" height="414" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_680x440/public/2023-07/mitsotakis_intime.jpg.webp?itok=hjDVn7P5" width="704" /></a></div><div><br /></div>Αντί αυτοκριτικής , η κυβέρνηση προτιμά να επαναλάβει το γνωστό και αποτυχημένο παιχνίδι των εντυπώσεων, με μια παλιά συνταγή για κάθε πολιτική χρήση και αντίδοτο σε κάθε κρίση.<br />Πριν καν σβήσουν οι φωτιές , το Μέγαρο Μαξίμου διοχέτευσε στα ΜΜΕ πληροφορίες για επικείμενο ανασχηματισμό , με πρώτο στην λίστα τον Βασίλη Κικίλια. Να θυμίσουμε ότι ο αποτυχημένος ως υπουργός υγείας Κικίλιας μετατέθηκε στο υπουργείο τουρισμού και μετά τις εκλογές στην Πολιτική Προστασία. Η περίπτωσή του, αλλά και άλλων υπουργών που απλά αλλάζουν χαρτοφυλάκιο, θυμίζουν το γνωστό rotation των προπονητών.<br /><br />Μόνο που οι προπονητές το κάνουν για να ξεκουράζουν τους καλούς παίχτες, ώστε να είναι έτοιμοι για τους μεγάλους και δύσκολους αγώνες και μετά από ήττα αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη, δεν την χρεώνουν στους παίχτες. Ο Μητσοτάκης κάνει ακριβώς το αντίθετο. Ακόμη και με την υπόθεση της δολοφονίας του Μιχάλη Κατσουρή στη Νέα Φιλαδέλφεια, κάλεσε τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ και των μεγάλων ομάδων για να τους ζητήσει συνεργασία. Πέραν αυτών είναι γνωστό ότι ο πρωθυπουργός είναι ιδιαίτερα δυσλειτουργικός και στους ανασχηματισμούς καθώς ισχυρά συμφέροντα θέλουν τους “δικούς” τους εντός της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση ξεμένει από ενέργεια, οπότε τις επόμενες ημέρες θα γίνει ... της διαπλοκής το κάγκελος...<br /><br />Ο σχηματισμός των κυβερνήσεών του και οι ανασχηματισμοί επιβεβαιώνουν την διαχρονική δυσλειτουργικότητα του ιδίου του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Επιτελικού Κράτους. Και κυρίως οι δυσκολίες του πρωθυπουργού να αποφασίζει γιατί πιέζεται από διάφορα συμφέροντα , με αποτέλεσμα να καθίσταται το όλο εγχείρημα στόχος ειρωνικών , καυστικών σχολίων και αυτό θα επιβεβαιωθεί και τώρα. Με απλά λόγια έχουμε έναν κύκλο: σοβαρά προβλήματα, όπως υποκλοπές, απευθείας αναθέσεις, πυρκαγιές, ΕΣΥ, δεν επιλύονται. Ακολουθεί η κατακραυγή και ο πρωθυπουργός είναι αναγκασμένος να δείξει ότι παίρνει το μήνυμα, κάνοντας αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα .<br /><br />Διαρκείς ελιγμοί<br /><br />Από το 2019 μέχρι σήμερα, έχει αποδειχθεί ότι κανένας ανασχηματισμός δεν λειτούργησε, καμία αλλαγή δεν άλλαξε ούτε την πορεία, ούτε την πολιτική της κυβέρνησης. Αντίθετα, μετά από κάθε αλλαγή, γίνεται πιο ανάλγητη, γιατί η κεντρική πολιτική κατεύθυνση , είναι μια άκαμπτη αντκοινωνική πολιτική, που υπακούει μόνο σε συμφέροντα. Αυτό επιβεβαιώνεται με τον χειρότερο τρόπο μέσα από το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά που έδωσε ο Άδωνης Γεωργιάδης για διαβούλευση. Κράτος εργοδοτών , ισοπέδωση δικαιωμάτων, ισοπέδωση και της ζωή των εργαζομένων.<br />Το νομοσχέδιο για τις νέες εργασιακές σχέσεις είναι ίσως το καλύτερο όπλο για την προοδευτική αντιπολίτευση ενόψει των ευρωεκλογών. Αυτές οι πολιτικές εκπορεύονται από την ΕΕ, τα κράτη τις προσαρμόζουν στην δική τους λογική ξεφεύγοντας από το περιεχόμενο της οδηγίας, με συνέπεια να έχουμε ένα εργασιακό κολαστήριο. Η ΕΕ έχει υποταχθεί πλήρως στα λόμπι , οπότε το αίτημα για διπλή αλλαγή, και στην Ελλάδα και στην ΕΕ, είναι πιο επίκαιρο σήμερα.<br /><br /> Ενόψει λοιπόν της συζήτησης στη βουλή για τις πυρκαγιές, ο πρωθυπουργός αντιλαμβανόμενος ότι δεν υπάρχει τίποτα υπέρ του, προσπαθεί να ελιχθεί προωθώντας μια νέα ατζέντα. Σίγουρα , όπως κάνει πάντα θα υποσχεθεί για εκατοστή φορά επανίδρυση του κράτους, αντιμετώπιση κάθε παθογένειας και μελλοντική ευημερία. Μόνο που είναι ήδη ορατό, πως η μεγαλύτερη παθογένεια είναι ο ίδιος και η πολιτική του. Το ξέρει , γνωρίζει επίσης πως η φθορά της κυβέρνησης και του ιδίου είναι μεγάλη και θα προσπαθήσει με νέους ελιγμούς, ανασχηματισμό και υποσχέσεις να ξεπεράσει αυτή την περίοδο. Στην συνέχεια και από Σεπτέμβριο θα επαναφέρει στο προσκήνιο τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, μιας και δρομολογούνται οι συνομιλίες με την Τουρκία.<br />Οι δυνατότητες της κυβέρνησης είναι μεγάλες καθώς δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Υπάρχει όμως η κοινωνία. Ο Μητσοτάκης δεν ανησυχεί ακόμη για την αντιπολίτευση, περιμένει την εκλογή του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για να εκτιμήσει την κατάσταση πολιτικά. Κοινωνικά όμως ξέρει ότι έχει φθίνουσα πορεία.<br />Και πλέον κρίνεται ... <div><br /></div><div><a href="http://omegapress.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αντί αυτοκριτικής ανασχηματισμός και της διαπλοκής το κάγκελο...

Αντί αυτοκριτικής , η κυβέρνηση προτιμά να επαναλάβει το γνωστό και αποτυχημένο παιχνίδι των εντυπώσεων, με μια παλιά συνταγή για κάθε πολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανία: Ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης. Θα συμπαρασύρει στην οικονομική άβυσσο ολόκληρη την ΕΕ.

<img height="366" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6c3d4e1a0abe218b5495c0fbdc4a9fef_XL.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς η ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη έφτασε στο σημείο να θεωρείται ο αδύναμος κρίκος.</span></h3>Το 1999, ο Economist περιέγραφε τη Γερμανία ως «τον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης» - τα επόμενα χρόνια, ωστόσο, η οικονομία της χώρας ευημερούσε ως εξαγωγική δύναμη.<br />Στη δεκαετία του 2010, μετά το λεγόμενο Jobwunder (θαύμα της απασχόλησης), οι Γερμανοί συνέχισαν σχεδόν ανεμπόδιστα να πορεύονται εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2007-2009.<br />Εκείνη την εποχή, υπήρχε έκρηξη στις αναδυόμενες αγορές και τα μεταποιημένα προϊόντα είχαν μεγάλη ζήτηση στην Κίνα.<br />Η γερμανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 24% εκείνη την περίοδο – σε σύγκριση με τα στοιχεία για τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία που έδειχναν 18 και 22% αντίστοιχα.<br />Σύμφωνα με τον Economist, τα γερμανικά οικονομικά και πολιτικά μοντέλα θεωρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό σταθερά και χωρίς κλυδωνισμούς εν αντιθέσει με τη Βρετανία και το Brexit ή την άνοδο της Le Pen στη Γαλλία.<br /><br />Και πάλι μεγάλος ασθενής<br /><br />Και πάλι το 2023 ο Economist επιμένει ότι η Γερμανία μπορεί και πάλι να είναι ο «μεγάλος ασθενής της Ευρώπης» καθώς η χώρα έχει βιώσει το τρίτο τρίμηνο της συρρίκνωσης και μπορεί να αποδειχθεί η μόνη μεγάλη οικονομία που συρρικνώνεται το 2023.<br />Η Εναλλακτική για τη Γερμανία «Alternative für Deutschland (AfD )», που συχνά περιγράφεται ως ακροδεξιό ή λαϊκιστικό κόμμα, βρίσκεται σε άνοδο και το οικονομικό μοντέλο του κράτους θεωρείται όλο και περισσότερο ως ανίκανο να προσφέρει ανάπτυξη, επισημαίνει σε άρθρο του ο γνωστός αναλυτής Uriel Araujo.<br />Το ΔΝΤ προβλέπει ότι θα είναι η μόνη οικονομία των G7 που θα συρρικνωθεί το 2023, ενώ ο δείκτης μεταποίησης βρίσκεται τώρα στο χαμηλότερο επίπεδο από την αρχή της πανδημίας το 2020.<br />Οι τιμές του φυσικού αερίου σήμερα είναι περίπου διπλάσιες από ό,τι πριν την περίοδο Covid.<br /><br />Πώς προέκυψαν όλα αυτά;<br /><br />Πρώτον, οι προσπάθειες της συλλογικής Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για «αποσύνδεση» από την Κίνα έπληξαν τη Γερμανία σε καίριους τομείς και κυρίως χτύπησαν το όραμα του Βερολίνου για «στρατηγική αυτονομία».<br />Ο πόλεμος των αμερικανικών επιδοτήσεων κατά της Ευρώπης συνέβαλε στο γερμανικό δράμα.<br />Τα επιτόκια, τα οποία έχουν αυξηθεί πολύ στην Ευρώπη μετά την πανδημία, σίγουρα διαδραματίζουν σημανικό ρόλο: βλάπτουν τις επενδύσεις των γερμανικών επιχειρήσεων και τον κατασκευαστικό τομέα.<br />Η αύξηση των επιτοκίων ήταν μια απάντηση στον πληθωρισμό και ο τελευταίος, φυσικά, έχει μεγάλη σχέση με τη συνεχιζόμενη ρωσο-ουκρανική σύγκρουση, όπως και η άνοδος των τιμών της ενέργειας.<br /><br />Χαριστική βολή ο Nord Stream<br /><br />Έπειτα υπάρχει και ο Nord Stream – ή μάλλον η απουσία του. Οι γερμανικές αρχές που ερευνούν την επίθεση της 26ης Σεπτεμβρίου στους αγωγούς Nord Stream δήλωσαν, τον περασμένο μήνα, ότι «βρέθηκαν ίχνη υποθαλάσσιων εκρηκτικών» σε γιοτ που μισθώθηκε από εταιρεία ουκρανικής ιδιοκτησίας.<br />Η Washington Post ανέφερε τον Ιούνιο ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Joe Biden «γνώριζε το ουκρανικό σχέδιο επίθεσης στον Nord Stream» τρεις μήνες πριν από την έκρηξη του αγωγού.<br />Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, για κάποιο διάστημα, ήθελαν να δείξουν τη… Ρωσία – κάτι που φυσικά έχει σχεδόν έχει αποκλειστεί.<br />Η καταστροφή του Nord Stream έχει πράγματι καταστήσει εντελώς αδύνατο για τα γερμανικά και άλλα ευρωπαϊκά κράτη να αντιστρέψουν τις κυρώσεις και να ανοίξουν ξανά τον αγωγό όπως γράφει στο άρθρο της για το Foreign Policy η Emma Ashford, συνεργάτιδα του προγράμματος Reimagining U.S. Grand Strategy στο Stimson Center.<br />Η Ashford, υπενθυμίζει ότι, αν και δεν ήταν δημοφιλής ο αγωγός σε μέρος της Ανατολικής Ευρώπης, λόγω διαφωνιών μεταξύ της Μόσχας και των χωρών διέλευσης ενέργειας, «το αρχικό έργο Nord Stream υποστηρίχθηκε όχι μόνο από τη Γερμανία, αλλά και από την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο».<br />Ο πρώτος του αγωγός ολοκληρώθηκε το 2011 «με ελάχιστες διαμάχες» (στην Ευρώπη).<br />Μετά το 2014, τα πράγματα άλλαξαν και ακολούθησε ο αμερικανικός πόλεμος κατά του Nord Stream.<br /><br />Κατανοητή επιλογή η καταστροφή του Nord Stream μόνο για μία χώρα<br /><br />«Η καταστροφή του Nord Stream τοποθετεί για άλλη μια φορά την Ουκρανία και άλλα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης σε θέση μεγαλύτερης αντιπαράθεσης στο ενεργειακό ζήτημα.<br />Η καταστροφή του Nord Stream είναι μια αρκετά κατανοητή επιλογή από τη σκοπιά μιας χώρας που εμπλέκεται σε έναν απελπισμένο πόλεμο επιβίωσης.<br />Αλλά μπορεί να ωθήσει τους εταίρους της Ουκρανίας να επαναξιολογήσουν πόσο στενά ευθυγραμμίζονται πραγματικά τα συμφέροντά τους με το Κίεβο», επισημαίνει η Αshford.<br />Το ζήτημα του ποιος ανατίναξε το Nord Stream είναι ολοένα και πιο πιεστικό ζήτημα, όχι απλώς εικασίες «θεωρίας συνωμοσίας».<br />Δεν ενδιαφέρει μόνο τους εισαγγελείς και τις αστυνομικές αρχές ή τον Τύπο: Έχει βαθιές γεωπολιτικές και γεωοικονομικές επιπτώσεις. Έχει να κάνει με την ευρωπαϊκή κυριαρχία, για παράδειγμα (ή την έλλειψή της).<br /><br />Προ των πυλών καταστροφική ύφεση στην Ευρώπη<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2021, η Ευρώπη ήταν ήδη στοιχειωμένη από το φάσμα μιας μεγάλης ενεργειακής κρίσης, με άνοδο 600% στις τιμές του φυσικού αερίου.<br />Τώρα, η Ευρώπη θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια μαζική ύφεση χειρότερη από το 2008.<br />Όλα αυτά επηρέασαν την ευρωπαϊκή και βρετανική βιομηχανία και τις κοινωνίες στο σύνολό τους.<br />Το τέλος του Nord Stream αλλάζει το παιχνίδι και η ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση στην πραγματικότητα εξυπηρετεί πολύ καλά τα αμερικανικά συμφέροντα.<br />Στη Γερμανία, οι βουλευτές του κόμματος AfD είναι αυτοί που μετ’ επιτάσεως ζητούν εξονυχιστική έρευνα για το σαμποτάζ στον αγωγό.<br />Οι διακηρύξεις περί λαϊκιστών και ακροδεξιών δεν πείθουν κανένα στην Γερμανία, όπου η δυναμική του AfD μαρτυρά ότι ταυτόχρονα με την οικονομική πτώση, κυοφορείται και πολιτική αλλαγή στην άλλοτε ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας.<br /><br />Scope: Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντικαταστήσει το ρωσικό αέριο – Προς ανώμαλη προσγείωση η γερμανική οικονομία<br /><br />Η Ευρώπη εξακολουθεί να μην έχει καταφέρει να αντικαταστήσει πλήρως τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου από άλλες («πιο ασταθείς») πηγές, υπογραμμίζει η έκθεσή της η Scope Ratings, προβλέποντας παράλληλα αυξημένο κόστος μελλοντικά για την πολυπόθητη «πράσινη μετάβαση» της ΕΕ.<br />Η παραδοχή της -γερμανικής- Scope αναφέρεται σε ανάλυση για τη γερμανική οικονομία, όπου κάνει, μάλιστα, λόγο για «ανώμαλη προσγείωση» της μεγαλύτερης οικονομίας στην Ευρώπη.<br />«Η οικονομία της Γερμανίας οδεύει προς μια ανώμαλη προσγείωση. Τα στοιχεία για τη βιομηχανία, τις υπηρεσίες και το εμπόριο συνεχίζουν να απογοητεύουν.<br />Κορυφαίοι δείκτες που κυκλοφόρησαν αυτήν την εβδομάδα, όπως οι PMI και η έρευνα του IFO, υποδηλώνουν ότι η ασθενής οικονομική δραστηριότητα μπορεί να παραμείνει για κάποιο χρονικό διάστημα.<div><br />Υπάρχουν κυκλικοί και διαρθρωτικοί λόγοι για την πτώση. Η ΕΚΤ αυξάνει απότομα τα επιτόκια από το 2022 και υπάρχουν ενδείξεις ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν υψηλά μέχρι το 2024, ακόμη και όταν ο πληθωρισμός υποχωρεί. Αυτό έχει επιπτώσεις στη δραστηριότητα του τομέα ακινήτων και στην ικανότητα και την προθυμία των νοικοκυριών να δαπανήσουν. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στην έρευνα του δείκτη PMI αυτής της εβδομάδας, η οποία δείχνει μια απότομη πτώση του κλίματος στον τομέα των υπηρεσιών πέρα από την ήδη καταθλιπτική διάθεση που επικρατεί στον κατασκευαστικό τομέα για περισσότερο από ένα χρόνο.</div><div><br />Ομοίως, η παραγωγή εντάσεως ενέργειας δεν έχει ακόμη ανακάμψει μετά την απότομη άνοδο των τιμών του φυσικού αερίου πέρυσι. Παρά την ομαλοποίηση των τιμών ενέργειας, η παραγωγή σε χημικά, τσιμέντο, γυαλί και χαρτί δεν έχει ακόμη ανακάμψει στα χαμηλότερα επίπεδα της πρόσφατης ιστορίας. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην απροθυμία των εταιρειών να αναθέσουν τα συμβόλαια προμήθειας και στις υψηλές τιμές πέρυσι, αλλά αντανακλά επίσης ανησυχίες για τη μελλοντική πορεία των τιμών του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας», σημειώνεται χαρακτηριστικά.</div><div><br />«Ενώ τα αποθέματα φυσικού αερίου είναι πλέον πλήρη κατά 90% ενόψει του χειμώνα, η άνοδος των τιμών φυσικού αερίου στην Ευρώπη που προκλήθηκε από απειλή απεργίας σε εγκαταστάσεις LNG στην... Αυστραλία, υπογράμμισε τη συνεχιζόμενη ενεργειακή ευπάθεια της γερμανικής βιομηχανίας».<br />Βέβαια, στα θετικά νέα, «υπάρχουν ανοδικές τάσεις στις παραδοσιακές βιομηχανίες, όπου, για παράδειγμα, η παραγωγή και οι εξαγωγές αυτοκινήτων αυξάνονται μετά τη χαλάρωση των ελλείψεων εφοδιασμού το 2022. Μια παρόμοια τάση μπορεί να παρατηρηθεί σε άλλους βασικούς τομείς, όπως τα κεφαλαιουχικά αγαθά, όπου οι εξαγωγές αυξάνονται παρά την ασθενή ζήτηση από βασικούς εμπορικούς εταίρους όπως η Κίνα. Έτσι, παρά τη θλιβερή διάθεση, η γερμανική βιομηχανία φαίνεται να διατηρεί το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα σε αυτούς τους τομείς».<br />Ωστόσο, υπάρχουν μακροχρόνιες και καλά τεκμηριωμένες ανησυχίες σχετικά με την αναπτυξιακή πορεία της οικονομίας που σχετίζονται με τα δημογραφικά στοιχεία και την αύξηση του εργατικού δυναμικού, προειδοποιεί η Scope.<br /><br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/scope.png" /><br /><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γερμανία: Ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης. Θα συμπαρασύρει στην οικονομική άβυσσο ολόκληρη την ΕΕ.

Πώς η ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη έφτασε στο σημείο να θεωρείται ο αδύναμος κρίκος. Το 1999, ο Economist περιέγραφε τη Γερμανία ως «τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor: Η Ουκρανία απέτυχε στρατιωτικά, πολιτικά, διπλωματικά. Έκανε τρία στρατηγικά λάθη, έχει δύο επιλογές μεταξύ... «Σκύλλας και Χάρυβδης».

<img height="378" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5cac287a1d644b26bfaea61b7ce2d503_XL.jpg" width="757" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Κίεβο είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής βούλησης των δυτικών ηγετών για ισχυρότερη υποστήριξη</span>.</h3>Ενάμισι χρόνο μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, τα όποια κέρδη κατέγραψαν οι ουκρανικές δυνάμεις του Κιέβου αναφορικά με τα εδάφη που ανακατέλαβε δείχνουν... ελάχιστα, συγκρίσιμα με τα κέρδη που καταγράφουν οι ρωσικές δυνάμεις επί του πεδίου, ενώ απέτυχε και κάθε προσπάθεια των Ουκρανών να προκαλέσουν ένα αποφασιστικό πλήγμα στον ρωσικό στρατό, ή ένα πολιτικό πλήγμα στο Κρεμλίνο ικανό να τερματίσει τον πόλεμο, όπως στοχεύει το Κίεβο, για να αποφύγει ένα μακρύ πόλεμο ή μια «παγωμένη σύγκρουση» δεκαετιών.<br />Δεκαοκτώ μήνες μετά η Ουκρανία μετρά συντριπτικές απώλειες, η αντίστασή της έχει φτάσει σε οριακά σημεία και οι πιθανότητες της να αποκρούσει τις ρωσικές δυνάμεις έχουν εκμηδενιστεί, επισημαίνει το think tank Stratfor και αναλύει το γιατί:<br /><br />Τα λάθη του Κιέβου<br /><br />1. Το Κίεβο απέτυχε να υπονομεύσει την πολιτική σταθερότητα και την υποστήριξη στον πόλεμο στο εσωτερικό της Ρωσίας.<br />Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, η Ουκρανία υποστήριξε επιδρομές δυνάμεων που εναντιώνονται στον Putin στη ρωσική επικράτεια και έχει επίσης εξαπολύσει ολοένα και συχνότερες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον στόχων στη Μόσχα και αλλού στη Ρωσία.<br /><br />2. Δεν πέτυχε καμία κρίσιμη στρατιωτική νίκη στο μέτωπο και συγκεκριμένα, στη χερσαία γέφυρα προς την Κριμαία στις περιοχές Zaporizhia και Kherson με αποτέλεσμα...<br /><br />3. Η ουκρανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών απέτυχε στην τροφοδοτήσει τον φραξιονισμό στον ρωσικό στρατό, μέσω της διαμάχης της παραστρατιωτικής ομάδας Wagner με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.<br />Οι προσπάθειές της απέτυχαν να πυροδοτήσουν κοινωνικές τάσεις υπέρ της Ουκρανίας στο εσωτερικό της Ρωσίας, ή αστάθεια.<br />Οι στρατιωτικές νίκες επί του πεδίου θα έδιναν την απαιτούμενη ώθηση και στήριξη των παραπάνω ενεργειών.<br /><br />Οι πιθανότητες της Ουκρανίας να ανακαταλάβει αυτή τη χερσαία γέφυρα φαίνονται όλο και πιο μικρές εν μέσω των ενδοιασμών της Δύσης να παράσχει μεγαλύτερη στρατιωτική υποστήριξη και εγγυήσεις ασφαλείας.<br />Αυτή η πραγματικότητα αντικατοπτρίζεται από την αυξανόμενη εμπιστοσύνη της Μόσχας ότι μπορεί να κρατήσει τις τρέχουσες γραμμές μάχης, με τους Ρώσους αξιωματούχους και την επιμονή των ρωσικών μμε να χαρακτηρίζουν τις πρόσφατες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη Ρωσία ως «πράξεις απόγνωσης» που σχετίζονται άμεσα με την «αποτυχία» της αντεπίθεσης της Ουκρανίας.<br /><br />Το έλλειμμα της Δύσης και το θέμα της... βούλησης<br /><br />Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Κίεβο είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής βούλησης των δυτικών ηγετών για ισχυρότερη υποστήριξη.<br />Τον περασμένο χρόνο, οι φόβοι κλιμάκωσης της σύγκρουσης και επιδείνωσης των οικονομικών επιπτώσεων απέτρεψαν τους δυτικούς συμμάχους της Ουκρανίας από το να λάβουν τις σκληρές πολιτικές αποφάσεις που πιθανότατα απαιτούνται για να γείρουν τη μακροπρόθεσμη ισορροπία δυνάμεων εντός και εκτός του πεδίου της μάχης προς όφελος της Ουκρανίας.<br />Οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Ευρώπης, για παράδειγμα, απέτυχαν να λάβουν εγκαίρως έκτακτα μέτρα για να επιταχύνουν την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας σε πυρομαχικά πυροβολικού και άλλα βασικά συστήματα ενόψει της καλοκαιρινής αντεπίθεσης της Ουκρανίας.<br />Οι δυτικές κυβερνήσεις επίσης δεν έχουν παράσχει στην Ουκρανία μεγάλες ποσότητες όπλων κρούσης μεγάλης εμβέλειας, σύγχρονα αεροσκάφη και συστήματα αεράμυνας, ούτε επαρκείς πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ουκρανίας που θα επέτρεπαν στο Κίεβο να δεσμεύσει με αυτοπεποίθηση περισσότερες δυνάμεις στην αντεπίθεσή του, αντί να πρέπει να κρατά εφεδρείες για μια μακροπρόθεσμη αντιπαράθεση.<br />Η ικανότητα της Ουκρανίας να συνεχίσει τον πόλεμο εξαρτάται από την ασταθή πολιτική βούληση άλλων κρατών - κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών και μιας σειράς χωρών του ΝΑΤΟ.<br />Η ικανότητα της Ρωσίας να συνεχίσει τον πόλεμο, αντίθετα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δική της πολιτική βούληση, η οποία είναι απίθανο να αλλάξει υπό τον Πρόεδρο Vladimir Putin ή ακόμη και από έναν διάδοχο.<br /><br />Προετοιμασία για πόλεμο... φθοράς και οι εξαρτήσεις<br /><br />Θεωρητικά, η δυτική παραγωγή όπλων μπορεί να ξεπεράσει τη Ρωσία σε βασικά συστήματα και πυρομαχικά ακριβείας. Αλλά ενώ οι δυτικοί σύμμαχοι της Ουκρανίας αυξάνουν τώρα σταθερά την παραγωγή, το ίδιο συμβαίνει και με τη Ρωσία.<br />Και οι ρωσικές δυνάμεις εδραιώνονται όλο και περισσότερο και βάζουν περισσότερες νάρκες σε όλη την Ουκρανία, κίνηση που δημιουργεί τις προϋποθέσεις να μετατραπεί η σύγκρουση σε πόλεμο φθοράς - το σενάριο δηλαδή που το Κίεβο προσπαθεί απεγνωσμένα να αποφύγει, καθώς ένας τέτοιος πόλεμος θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να κερδηθεί και θα κόστιζε ακόμη περισσότερες ζωές Ουκρανών.<br />Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μια μάχη φθοράς θα περιστρέφεται γύρω από την αναγκαστική ανακατάληψη όλης της Ουκρανίας με τα όπλα, αντί της εκδοχής να αποσταθεροποιηθεί πολιτικά το Κρεμλίνο σε σημείο όπου η Ρωσία θα αναγκαστεί να υποχωρήσει.<br />Η Ρωσία εξαρτάται, σε κάποιο βαθμό, από την Κίνα για ηλεκτρονικά και άλλα αγαθά που χρειάζονται για να διατηρήσει τον στρατό της εξοπλισμένο (και ευρύτερα την οικονομία της σταθερή).<br />Αλλά η ξένη δράση είναι απίθανο να επιβραδύνει την εγχώρια στρατιωτική παραγωγή της Ρωσίας, τόσο ώστε να μην μπορεί πλέον να συντηρήσει αποτελεσματικά την εισβολή της στην Ουκρανία, καθώς η Μόσχα μπορεί να προωθήσει μεγάλο ποσοστό της παραγωγής της απευθείας στον πόλεμο.<br />Η Ουκρανία, αντίθετα, εξαρτάται πλήρως από τις προμήθειες πυρομαχικών από τη Δύση για να αμυνθεί ενάντια στον πολύ μεγαλύτερο στρατό της Ρωσίας.<br />Αυτό σημαίνει ότι εάν τα δυτικά έθνη περιορίσουν σημαντικά τις αποστολές όπλων τους (για παράδειγμα, για να αναπληρώσουν τα ολοένα και πιο χαμηλά αποθέματά τους), η Ουκρανία θα πήγαινε γρηγορότερα σε διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία — πιθανόν σε λίγες εβδομάδες ή και ημέρες, ανάλογα με το πόσο ξαφνικά και απότομα θα γίνει μια τέτοια μείωση.<br /><br />Παραγωγή όπλων και ο παράγοντας που θα κρίνει τον πόλεμο...<br /><br />Για να μετριάσει αυτόν τον κίνδυνο, η Ουκρανία άρχισε να παράγει ορισμένα όπλα τον περασμένο χρόνο.<br />Οι δυτικοί παραγωγοί όπλων έχουν επίσης ανοίξει εγκαταστάσεις στην Ουκρανία, αν και θα περάσουν πολλοί μήνες μέχρι να λειτουργήσουν πλήρως αυτές οι εγκαταστάσεις, και μόλις λειτουργήσουν, θα προσφέρουν περιορισμένη μείωση της εξάρτησης του Κιέβου από ξένα όπλα και πυρομαχικά.<br />Ο πιο σημαντικός παράγοντας που θα καθορίσει τις πιθανότητες της Ουκρανίας να φύγει με τις υφιστάμενες απώλειες από τον πόλεμο, (να τον κερδίσει τον πόλεμο είναι πλέον απίθανο) είναι η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Το Κίεβο πραγματοποιεί τις πρώτες του επίσημες διαβουλεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και πιθανώς με άλλους σχετικά με την υλοποίηση των «ειδικών, διμερών, μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων και διευθετήσεων ασφαλείας» που υποσχέθηκαν τα μέλη της G-7 στην Ουκρανία στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ.<br />Τέτοιες διαπραγματεύσεις με χώρες της G-7 και άλλα κράτη είναι κρίσιμες για το Κίεβο, καθώς η διαμόρφωση ισχυρότερων διμερών διευθετήσεων ασφάλειας είναι πιθανότατα ο μόνος τρόπος με τον οποίο η Ουκρανία μπορεί να αποτρέψει τη Ρωσία από τη συνέχιση του πολέμου ή την αναζωπύρωση του σε μια στιγμή της επιλογής της.<br /><br />Πολιτική βούληση προς την Ουκρανία... υπό διολίσθηση και η υποστήριξη «αλά Ισραήλ»<br /><br />Η πολιτική βούληση στη Δύση μπορεί να υποχωρήσει περαιτέρω εναντίον της Ουκρανίας τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια - ειδικά εάν ευρωσκεπτικιστικά και φιλορωσικά πολιτικά κόμματα συνεχίσουν να κερδίζουν δημοτικότητα σε όλη την Ευρώπη και εάν οι Ρεπουμπλικάνοι στις Ηνωμένες Πολιτείες (που ήταν πιο δύσπιστοι ως προς την υποστήριξη Ουκρανία και κλιμάκωση του πολέμου) επιστρέψουν στον Λευκό Οίκο το 2024.<br />Για να προστατευθεί από αυτούς τους μεταβαλλόμενους πολιτικούς ανέμους, η Ουκρανία θα χρειαστεί επίσης να «κλειδώσει» γρήγορα όσο το δυνατόν περισσότερη υποστήριξη μέσω δεσμεύσεων «ισραηλινού τύπου», κάτι που θα οδηγούσε τη Δύση προληπτικά να χρηματοδοτήσει τη στρατιωτική υποστήριξη της Ουκρανίας σε μεγαλύτερη πολυετή βάση (παρόμοια με τον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκρίνουν στρατιωτική υποστήριξη στο Ισραήλ).<br /><br />Ειρηνευτικά σχέδια... ωριμάζουν, αλλά ουσιαστικές συνομιλίες δεν αναμένονται<br /><br />Τον περασμένο χρόνο, μια σειρά από νέες «ειρηνευτικές πρωτοβουλίες» έχουν προταθεί είτε επίσημα, είτε ανεπίσημα και συζητήθηκαν στη δημόσια σφαίρα.<br />Αλλά έχει σημειωθεί μικρή πρόοδος προς τη διεξαγωγή πιο ουσιαστικών συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου.<br />Στις αρχές Ιουλίου, προέκυψαν αναφορές ότι μια ομάδα πρώην ανώτερων αξιωματούχων εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ διεξήγαγε μυστικές συνομιλίες ''track 2'' ή ''track 1,5'' με Ρώσους που φέρεται να είναι κοντά στο Κρεμλίνο. Δεν υπάρχουν, όμως, αποδείξεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br />Αυτό δεν εμπόδισε Ρώσους αξιωματούχους να τροφοδοτήσουν το αφήγημα ότι τέτοιες συνομιλίες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν σύντομα ως επέκταση των άλλων επαφών τους με αξιωματούχους των ΗΠΑ — πιθανώς επειδή η Μόσχα πιστεύει ότι η ίδια η πιθανότητα να εμπλακούν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε διαπραγματεύσεις θα αύξανε τις εντάσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Κιέβου ενώ θα έστελνε σήμα στη Δύση ότι η αμερικανική κυβέρνηση ξεκινά συνομιλίες από φόβο ότι η θέση της θα χειροτερεύσει όσο περνά ο καιρός. Ο αρχηγός της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών (SVR) Σεργκέι Ναρίσκιν, για παράδειγμα, αποκάλυψε χωρίς δυσκολία επαφές με τον ομόλογό του της CIA William Burns και ισχυρίστηκε ότι συζήτησαν επίσης «τι να κάνουν με την Ουκρανία».<br /><br />Η πολιτική πρόκληση για τη Μόσχα<br /><br />Δυστυχώς για το Κίεβο και τη Δύση, οποιαδήποτε επιτυχία στην εμβάθυνση της διπλωματικής απομόνωσης της Ρωσίας είναι εξαιρετικά απίθανο να οδηγήσει τη Μόσχα στο να αποδεχτεί... ήττα ή να εγκαταλείψει τα εδάφη που έχει καταλάβει στην Ουκρανία.<br />Οι δυσκολίες στην οικονομία της Ρωσίας εν μέσω φτωχών δημόσιων οικονομικών και δημογραφικών στοιχείων επίσης δεν θα ωθήσει τη Μόσχα να σταματήσει την εισβολή της.<br />Αν υποθέσουμε ότι οι ρωσικές δυνάμεις δεν μπορούν να εκτοπιστούν από τις περιοχές της Kherson και της Zaporizhia, η μόνη βιώσιμη ελπίδα του Κιέβου για μια νίκη τα επόμενα χρόνια έγκειται στις δυναμικές που μπορεί να αναπτυχθούν στη Ρωσία.<br />Ενώ ο έλεγχος της εξουσίας από το Κρεμλίνο θα παραμείνει σταθερός βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μακροπρόθεσμες πολιτικές προκλήσεις που όπως προβλέπει το Stratfor θα επιδεινωθούν με τον καιρό, παρότι όπως παρατηρεί το think tank, οι θεσμοί, η ιδεολογία και το εκπαιδευτικό σύστημα της Ρωσίας βρίσκονται ακόμη σε διαδικασία να απωλέσουν τα τελευταία τους απομεινάρια φιλελευθερισμού και οποιεσδήποτε ελπίδες για ένα δημοκρατικό σύστημα βασισμένο στο κράτος δικαίου.<br />Η προοπτική μιας αναπόφευκτης περιόδου μεταρρυθμίσεων θα συνεχίσει να στοιχειώνει τους πολιτικούς ηγέτες της Ρωσίας.<br /><br />Καμία απειλή για την Μόσχα<br /><br />Αλλά για το Κίεβο, το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι προκλήσεις δεν αναπτύσσονται αρκετά γρήγορα ώστε να απειλήσουν τη Μόσχα τα επόμενα χρόνια.<br />Και το παράθυρο για μια μεγαλύτερη πολιτική αλλαγή στη Ρωσία αναμφισβήτητα κλείνει καθώς η Μόσχα συνεχίζει να ηγείται έναντι της Κίνας και του Ιράν στην περαιτέρω καταστολή πολιτικών διαφωνιών.<br />Στον απόηχο της εξέγερσης της Wagner στα τέλη Ιουνίου, η Μόσχα έχει φιμώσει επιτυχώς και οριστικά την οργάνωση και τον ηγέτη της Yevgeni Prigozhin.<br />Αυτό θα μειώσει την πιθανότητα μιας άλλης παρόμοιας εξέγερσης βραχυπρόθεσμα, καθώς δεν υπάρχουν άλλες οργανώσεις στη Ρωσία που να έχουν την πολιτική επιρροή και τις τακτικές δυνατότητες να επιχειρήσουν αυτό που έκανε η Wagner νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι (εκτός από τον ίδιο τον ρωσικό στρατό που παραμένει εξαιρετικά απίθανο να πραγματοποιήσει μια εξέγερση).<br />Για να αντιμετωπίσει τα ζητήματα που εγείρονται από την ανταρσία, ο Putin έχει επίσης αναλάβει δράση για την αποτελεσματική υποβάθμιση των εναλλακτικών κέντρων εξουσίας, μεταξύ άλλων με την έναρξη μιας προφανούς καταστολής των υπερεθνικιστών διαφωνούντων.<br />Τις τελευταίες εβδομάδες, οι ρωσικές αρχές συνέλαβαν αρκετές ακροδεξιές προσωπικότητες που υποστήριζαν δημόσια την περαιτέρω κλιμάκωση στην Ουκρανία και επέκριναν την αποτυχία της εισβολής να επιτύχει τους αρχικούς της στόχους, κυρίως τον εξέχοντα υπερεθνικιστή και εγκληματία πολέμου Igor ''Strelkov'' Girkin.<br />Αποτρέποντας άλλους εξέχοντες εθνικιστές και μπλόγκερ από το να επικρίνουν τους χειρισμούς Putin διευκολύνεται το Κρεμλίνο να ισχυριστεί ότι ο πόλεμος εξελίσσεται σύμφωνα με το σχέδιο.<br /><br />Κυριαρχία του Κρεμλίνου<br /><br />Η σύντομη ανταρσία Prigozhin έδειξε ότι το πολιτικό σύστημα της Ρωσίας δεν είναι αδιαπέραστο, καθώς οι ρωσικοί θεσμοί περίμεναν οδηγίες από πάνω προς τα κάτω αντί να ενεργήσουν ανεξάρτητα για να σταματήσουν την πορεία στη Μόσχα, κάτι που επέτρεψε στις δυνάμεις της Wagner να κινούνται ελεύθερες και να επιτίθενται ατιμώρητα στον ρωσικό στρατό.<br />Αυτός ο κανόνας - ότι ακόμη και προφανείς ενέργειες, όπως η καταστολή των στασιαστών, πρέπει πρώτα να αποφασιστούν σε υψηλότερο επίπεδο ή ακόμα και από το Κρεμλίνο - πιθανότατα θα παραμείνει ένα πιθανό αδύναμο σημείο στο καθεστώς του Putin.<br />Οι πρόσφατες προσπάθειες της Μόσχας να φιμώσει περαιτέρω τους διαφωνούντες φαίνεται να έχουν ήδη αντίκτυπο, καθώς η κριτική στο Κρεμλίνο και το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας έχει μειωθεί δραματικά μετά την εξέγερση της Wagner.<br />Tέτοιου είδους αντίσταση και εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ της ρωσικής ελίτ πιθανότατα θα χρειαστούν χρόνια για να ωριμάσουν ξανά μια προοπτική πιθανώς πολύ μακρινή για την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ουκρανία.<br /><br />Επιλογές μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης για την Ουκρανία<br /><br />Ως εκ τούτου, ακόμη και στον δυνητικά πιο αδύναμο κρίκο στον μακροπρόθεσμο πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας - την εσωτερική πολιτική της σταθερότητα - η Μόσχα φαίνεται έτοιμη να κρατήσει τη γραμμή.<br />Και για αυτόν τον λόγο (και τους άλλους που αναφέρθηκαν παραπάνω), ο χρόνος φαίνεται τώρα να γέρνει περαιτέρω προς όφελος της Ρωσίας.<br />Άρα, όσο κι αν η ελπίδα μιας νίκης της Ουκρανίας συντηρείται για το ηθικό του πολέμου, ρεαλιστικά οι επιλογές της είναι δύο μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης: ή πηγαίνει σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο, ή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br />Το να συνεχίσει τον πόλεμο ως έχει επί του πεδίου, ενώ αγωνίζεται διπλωματικό για στρατιωτική στήριξη, θα συνεχίσει να μετρά βαριές απώλειες υποθηκεύοντας μια νέα σχεδιαζόμενη αντεπίθεση την ερχόμενη Άνοιξη, σε ένα έντονα μεταβαλλόμενο διεθνές πεδίο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Stratfor: Η Ουκρανία απέτυχε στρατιωτικά, πολιτικά, διπλωματικά. Έκανε τρία στρατηγικά λάθη, έχει δύο επιλογές μεταξύ... «Σκύλλας και Χάρυβδης».

Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Κίεβο είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής βούλησης των δυτικών ηγετών για ισχυρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μαφία με τα «παιδιά» του Έλγιν. Όσα κρύβονται πίσω από τη βαριά βιομηχανία της αρχαιοκαπηλίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/08/tsoukalis-696x406.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="406" data-original-width="696" height="373" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/08/tsoukalis-696x406.webp" width="748" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα αντίγραφα με καλούπια, το «παζάρι» του internet και το «άσπρισμα» μέσω offshore</span></h3>Πολύ… βάθος φαίνεται ότι έχει η δράση του υπαλλήλου του Βρετανικού Μουσείου Πίτερ Χικς που έκλεβε εκθέματα ή τα κατέστρεφε στην προσπάθειά του να τα αρπάξει.Από τον Ιάσονα – Δημήτριο Τσέτσο<br /><br />Το εύρος της δράσης του επιμελητή για τις αρχαιοελληνικές συλλογές ακόμα δεν έχει προσδιοριστεί, με τη βρετανική εφημερίδα «The Telegraph» να εκτιμά πως περισσότεροι από 1.500 θησαυροί, αξίας εκατομμυρίων λιρών, εκλάπησαν ή καταστράφηκαν σε διάστημα αρκετών ετών.<br /><br />Δικαίως οι Ελληνες διερωτώνται πόσα αντικείμενα της πολιτιστικής τους «προίκας» που φιλοξενούσε στο κατά τα άλλα… ασφαλές μουσείο πέρασαν μέσω του υπαλλήλου στα χέρια αρχαιοκαπήλων, «ξάσπρισαν» και θα καταλήξουν κάποια στιγμή σε οίκους δημοπρασιών και κατόπιν σε ιδιωτικές συλλογές.<br /><br /><img height="358" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/08/Peter-Higgs-1-jpg.webp" width="640" /><br /><br />Η «Espresso» ζήτησε την εκτίμηση για το τεράστιο θέμα του μετρ του εθνικού αγώνα ενάντια στην αρχαιοκαπηλία<a href="https://www.newsbreak.gr/tag/giorgos-tsoykalis/"> Γιώργου Τσούκαλη,</a> ο οποίος αναφέρει πως βρίσκονται και άλλα πρόσωπα στο colpo grosso.<br /><br />«Από πληροφορίες που έχουμε, εκτός από τον επιμελητή, ο οποίος βρίσκεται υπό έρευνα, υπάρχουν και άλλοι συνεργάτες που ερευνώνται. Θεωρούν αδύνατο να ενήργησε μόνος του χωρίς τη συνδρομή κάποιων. Επίσης, εάν εμπλέκεται και σε άλλες υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας, είτε αφορούν ελληνικές αρχαιότητες είτε όχι» αναφέρει αρχικά και προσθέτει: «Παράλληλα με το ποιοι μπορεί να ήταν οι συνεργάτες του εντός του μουσείου, γιατί εκτός σίγουρα υπήρχαν κάποιοι που τον έφεραν σε επαφή με διαδικτυακές πλατφόρμες μέσω των οποίων πουλούσε νομίσματα. Επίσης ερευνάται εάν έγινε αλλοίωση των εγγράφων. Υπάρχει μία λίστα με αρχαιότητες, οι οποίες είναι στα υπόγεια. Εάν κάποιος είναι χρόνια εκεί μέσα και έχει κάποιους συνεργάτες στο μουσείο, μπορεί και να έχει αλλοιώσει και τα έγγραφα, και να έχουν φύγει και άλλες αρχαιότητες».<div><br />Το κόλπο με τα καλούπια<br /><br />Μάλιστα, ο πολύπειρος ερευνητής μάς αποκαλύπτει ότι τα κλεμμένα αρχαία μεγαλύτερου μεγέθους μπορεί να χρησιμοποιήθηκαν ως καλούπια για να «παράξουν» αντίγραφα, με αποτέλεσμα να υποστούν ανεπανόρθωτες ζημιές: «Αυτό αφορά ως επί το πλείστον μεγαλύτερα αντικείμενα, όπως αγάλματα, αγγεία, αμφορείς, επιτύμβιες πλάκες κ.λπ. Εάν συνέβη κάτι τέτοιο στο Βρετανικό Μουσείο και έκαναν αντίγραφα, με γύψους πάνω σε αυτά τα κομψοτεχνήματα, αυτό θα ήταν εγκληματικό. Γιατί το να προσπαθείς να βγάλεις αντίγραφο από κάτι σημαίνει ότι προκαλείς ανεπανόρθωτες φθορές. Πρόκειται για πιστά αντίγραφα, τα οποία δύσκολα μπορεί να διακρίνει κάποιος, παρά μόνο ένας ειδικός, ένας αρχαιολόγος ή ένας ειδήμων που είναι σε διεθνή οίκο δημοπρασιών και έχει εμπειρία. Επομένως, είναι κι αυτό ένα θέμα το οποίο ερευνάται από τη Scotland Yard».<br />Το σοκαριστικό είναι ότι η αποκάλυψη για τη δράση του επιμελητή των ελληνικών αρχαιοτήτων δεν ξάφνιασε τους γνωρίζοντες… «Από έγκυρες πληροφορίες από το Λονδίνο μαθαίνουμε ότι και στο παρελθόν υπήρξαν υπόνοιες και ψίθυροι για κάποιους υπαλλήλους ή ανθρώπους του Βρετανικού Μουσείου, που έχουν φτάσει και στη βρετανική αστυνομία».<br /><br />Στην ερώτησή μας εάν «εξαφανίζονται» με προορισμό την παράνομη πώληση πολιτιστικοί θησαυροί μέσα από μουσεία -κάτι αδιανόητο-, ο Γιώργος Τσούκαλης, με τα 32 χρόνια που έχει στην πλάτη του μέσα στις διαδρομές της αρχαιοκαπηλίας, μας είπε αφοπλιστικά: «Καταρχάς, να πούμε ότι έχουν γίνει καταγγελίες και στο παρελθόν για το συγκεκριμένο μουσείο. Είθισται, πολλές φορές, όταν γίνονται κλοπές στα μουσεία να μην ενημερώνουν ούτε την Αστυνομία, επειδή δεν θέλουν να χαλάσουν το… brand name του μουσείου. Και προσπαθούν να βρουν μια λύση μόνοι τους, κάτι που φυσικά είναι αδύνατο. Ετσι τηρείται ο νόμος της σιωπής».<br /><br />Δεδομένης αυτής της πρόσφατης υπόθεσης, η Ελλάδα θα μπορούσε να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο, χρησιμοποιώντας το λογικό επιχείρημα ότι οι ελληνικές αρχαιότητες δεν είναι ασφαλείς στο Βρετανικό Μουσείο, είναι ένα εύλογο ερώτημα μετά τη συγκλονιστική αποκάλυψη.<br /><br /><img height="309" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/01/glypta-1-1.jpg" width="640" /><br /><br />«Η Ελλάδα διαθέτει ένα ισχυρό χαρτί πλέον για να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο. Διότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκτός από τα άλλα, γίνεται αρχαιοκαπηλία εκεί μέσα. Καλώς ή κακώς, είτε τους αρέσει είτε όχι, διεπράχθη μία πράξη που ονομάζεται αρχαιοκαπηλία. Επομένως, η Ελλάδα μπορεί να “πατήσει” εκεί πάνω και να έχει ένα ενισχυτικό επιχείρημα, διότι χρόνια τώρα το Βρετανικό Μουσείο ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει χώρος ασφαλούς φύλαξης στην Ελλάδα, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Αρχαιοκαπηλία γίνεται παντού» απαντά ο κ. Τσούκαλης.</div><div><br />Η διαδικασία<br /><br />Πίσω από την κλοπή ενός αρχαίου αντικειμένου έως την πώλησή του σε δημοπρασίες νόμιμα κρύβεται μια δαιδαλώδης διαδικασία που οι γνωρίζοντες και οι αρχαιοκάπηλοι αποκαλούν «άσπρισμα». Ο έμπειρος ερευνητής μάς εξηγεί: «Το “άσπρισμα”, στην αργκό των αρχαιοκαπήλων, γίνεται με αριστοτεχνικό τρόπο. Παίρνουν κάποιες αρχαιότητες από λαθρανασκαφές ή συναλλαγές στην παράνομη αγορά, τις πουλάνε σε μία offshore εταιρία, η offshore εταιρία τα πουλάει σε μια δεύτερη, σε τρίτη, σε τέταρτη κ.ο.κ. Στο τέλος, από τις offshore αυτές εταιρίες, που συνήθως είναι κάποιου δικού του ανθρώπου ή “μπροστινού”, αγοράζει τα αρχαία ο ίδιος, ώστε να γίνει νόμιμος κάτοχος. Είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που δεν μπορεί εύκολα να χαρτογραφηθεί, καθώς οι διαδρομές των αρχαιοτήτων “σβήνουν” σταδιακά μέσω συναλλαγών σε διεθνές επίπεδο. Τελικά καταλήγουν έτσι σε συλλογές ιδιωτών. Οι ίδιοι οι “συλλέκτες” μπορεί να διαθέσουν στη συνέχεια αντικείμενα προς πώληση σε μεγάλους οίκους, οι οποίοι δεν μπορούν επίσης να διαπιστώσουν αν κάτι είναι προϊόν αρχαιοκαπηλίας. Ομως τα μουσειακά κλεμμένα αντικείμενα δύσκολα καταλήγουν σε οίκους, γιατί είναι καταγεγραμμένα. Τα ανασκαφικά ευρήματα, όταν τα “ασπρίσουν” με τον τρόπο που ανέφερα, προσπαθούν να τα νομιμοποιήσουν με τέτοιο τρόπο που να μην μπορεί, π.χ., το ελληνικό κράτος να αποδείξει ότι είναι κλεμμένα. Τα “ασπρίζουν”, λοιπόν, μέσω offshore, τα ξαναπαίρνουν στην κατοχή τους και τα διοχετεύουν στην πορεία σε διεθνείς οίκους, όπου αγοράζονται σε δημοπρασίες “νόμιμα” ή τα διοχετεύουν απευθείας σε ιδιωτικά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές ανά τον κόσμο» και καταλήγει: «Πρόκειται για μια “βαριά βιομηχανία”, μην ξεχνάμε ότι ο τζίρος της αρχαιοκαπηλίας παγκοσμίως ανταγωνίζεται τον τζίρο των ναρκωτικών και των όπλων».</div><div><br /></div><div>Η κάμερα του BBC, η μαρίνα Αλίμου, ο λογιστής με τα 1.800 «κομμάτια» και οι χειροπέδες<br /><br />Ο Γιώργος Τσούκαλης με τους συνεργάτες του μετρά 32 χρόνια στις επάλξεις εναντίον των αρχαιοκαπήλων. Εως σήμερα έχει παραδώσει 16.610 αρχαία αντικείμενα στην Πολιτεία. Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι η μεγαλύτερη υπόθεση είναι το ότι εντόπισε τα αρχαία της Κορίνθου, όταν ένα ολόκληρο μουσείο, εν μια νυκτί, εξαφανίστηκε και μεταφέρθηκε στο Μαϊάμι.<br /><br />«Για εμένα η μεγαλύτερη ήταν όταν μπροστά στην κάμερα του BBC, στη μαρίνα του Αλίμου, συνελήφθη ο λογιστής, ο οποίος είχε 1.800 αρχαία Νεολιθικής Εποχής, τα οποία προόριζε να τα μεταφέρει με ταχύπλοο σκάφος στο εξωτερικό. Για εμένα οι αρχαιότητες δεν έχουν τιμή, δεν μπορούν να πουληθούν. Ανήκουν στον φυσικό τους χώρο, στον λαό και στο έθνος που ανήκουν, και δεν μπορούμε να πούμε ότι έχουν τιμή. Οπως λέει ο Γιάννης Μαρωνίτης της UNESCO, η Ελλάδα δεν είναι υπερδύναμη ούτε στα όπλα ούτε στις τράπεζες ή στη βιομηχανία. Στον πολιτισμό όμως είναι, και αυτό αποδεικνύεται από την απόφαση της UNESCO να κάνει λογότυπο τον Παρθενώνα. Οταν πάρθηκε αυτή η απόφαση, υπήρχαν πάρα πολλές προτάσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισε να μπει ως λογότυπο ο Παρθενώνας και αυτό λέει πάρα πολλά. Γι’ αυτό και παγκοσμίως το 50%-60% της αρχαιοκαπηλίας αφορά την Ελλάδα. Δεν υπάρχει μουσείο, δεν υπάρχει ιδιωτική συλλογή, δεν υπάρχει συλλέκτης που να θεωρεί ότι έχει κάτι σημαντικό και να έχει κύρος στον χώρο του πολιτισμού και των συλλογών κάθε είδους, που να μην έχει ελληνική αρχαιότητα. Είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι ξεχωριστός ο πολιτισμός μας» καταλήγει ο ερευνητής, ο οποίος έχει αφιερώσει αφιλοκερδώς τη ζωή του σε αυτή την εθνική προσπάθεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μαφία με τα «παιδιά» του Έλγιν. Όσα κρύβονται πίσω από τη βαριά βιομηχανία της αρχαιοκαπηλίας.

Τα αντίγραφα με καλούπια, το «παζάρι» του internet και το «άσπρισμα» μέσω offshore Πολύ… βάθος φαίνεται ότι έχει η δράση του υπαλλήλου του Β...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «ουκρανοποίηση» του Έβρου.

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/08/alexandroupoli-fotia-nyxtaa-jpg.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="532" data-original-width="800" height="426" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/08/alexandroupoli-fotia-nyxtaa-jpg.webp" width="776" /></a></div></div><div><br /></div><b>Μανώλης Κοττάκης</b><br />Οι φωτιές ισοπεδώνουν το φυσικό περιβάλλον και μετατρέπουν σε πεδιάδες ορατές από τους δορυφόρους τα εδάφη του ακριτικού νομού μας που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά πολεμικού υλικού στο μέτωπο, καθώς στόχος ήταν πάλι αποθήκες πυρομαχικών στους Αβαντες<br /><br />Η κυβέρνηση και η κυρίαρχη ελίτ στην Αθήνα υποκρίνονται μέχρι στιγμής ότι δεν καταλαβαίνουν ποια είναι τα αίτια των καταστροφικών πυρκαγιών που ξέσπασαν ταυτόχρονα σε στρατηγικά σημεία όλης της επικράτειας. Και ας αποδεικνύεται από τις εκ των υστέρων αποφάσεις τους ότι γνωρίζουν. Εάν οι πυρκαγιές οφείλονται στην κλιματική αλλαγή, γιατί μετέβη στον ακριτικό νομό Εβρου ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Κωνσταντίνος Φλώρος; Ο αρχηγός της Πυροσβεστικής έπρεπε να πάει. Εάν οφείλονται στην κλιματική αλλαγή, γιατί, όπως και στη Ρόδο, ανατέθηκε σε κλιμάκια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών να διερευνήσουν την πιθανότητα προβοκάτσιας;<br /><br />Εάν οφείλεται στην κλιματική αλλαγή, γιατί άριστα η δυναμική νέα εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη ζητά από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών Αλεξανδρουπόλεως να διερευνήσει την πιθανότητα για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης; Είναι η κλιματική αλλαγή «εγκληματική οργάνωση»; Κι όμως! Επειδή κάποιοι έχουν αμηχανία να παραδεχτούν δημοσίως αυτό που έχει καταλάβει και ο τελευταίος Ελληνας και το συζητά δυνατά στα καφενεία, στον δημόσιο λόγο μέχρι στιγμής επικρατεί η θεωρία της… κλιματικής αλλαγής. Και στο πλαίσιο αυτής της θεωρίας αναζητούνται και πολιτικά εξιλαστήρια θύματα υπουργοί, επειδή τάχα δεν είχε οργανωμένη παρουσία η Πολιτεία στις πυρκαγιές.<br /><br />Πρόκειται για γεγονός αξιοθρήνητο. Να σου βάζουν φωτιές έξω απ’ το Στεφανοβίκειο, να σου ανατινάζουν αποθήκες πυρομαχικών στην 111 Πτέρυγα Μάχης στην Αγχίαλο, να σου βάζουν φωτιές στους Αβαντες του Εβρου, όπου είναι στους παροικούντες γνωστό ότι βρίσκονται αποθήκες με πυρομαχικά των Ενόπλων Δυνάμεων, να σου βάζουν φωτιές στην 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευσίνα κι εσύ (όπως λέει και η νεολαία μας) να πετάς χαρταετό αναζητώντας ευθύνες στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και στην κλιματική αλλαγή! Τον κακό σου τον καιρό! Δυστυχώς, η αλήθεια είναι αγαθό προς εξαφάνιση στις ημέρες πολέμου που ζούμε και θα εξαφανιστεί ακόμα περισσότερο στο προσεχές μέλλον. Καθώς, όπως φαίνεται, η απόφαση της Δύσης να δώσει στον Ζελένσκι μαχητικά αεροσκάφη F-16 αποδεικνύει τη βούλησή της για πενταετή παράταση του πολέμου με επικίνδυνες παρενέργειες για την επικράτειά μας. Στον οποίο πόλεμο η Ελλάδα θα μπει πιο βαθιά, διακηρύσσοντας από του βήματος της Βουλής -βάζω στοίχημα γι’ αυτό- ότι «δεν εκβιάζεται και δεν τρομοκρατείται». (Μην ξεχάσετε να το διανθίσετε με… Καζαντζάκη, κύριοι της κυβέρνησης!)<div><br />Πολεμική ενέργεια<br /><br />Αυτό που επισημαίναμε εμείς με ένταση για τις φωτιές από την αρχή της κρίσης έχει καταστεί πλέον συνείδηση και στον τελευταίο Ελληνα. Αυτό που επισημάναμε από τις 16 Οκτωβρίου 2022 για τους κινδύνους που διατρέχει η Αλεξανδρούπολη και ουδείς τόλμησε να το αναπαραγάγει (ήταν η εποχή που κάποιοι πανηγύριζαν για τα οφέλη της τοπικής οικονομίας από τους ναύτες που έβγαιναν εξόδου) τώρα γίνεται κοινή πεποίθηση.<br />Καιρός είναι να πούμε κάτι περισσότερο, όσο δύσκολο κι αν μας είναι αυτό: η πατρίδα μας είναι πλέον στόχος. Στόχος σταθερός, όχι θερινός. Στόχος λόγω της άκριτης εμπλοκής της στον πόλεμο της Ουκρανίας.<br /><br />Οι πυρκαγιές δεν ήταν προειδοποιήσεις απλώς. Ούτε έκφραση δυσαρέσκειας απλώς. Είναι προετοιμασία για το επόμενο στάδιο. Εγκυροι αναλυτές, οι οποίοι συνομιλούν με στρατιωτικές πηγές και έχουν άριστη εικόνα της μορφολογίας του εδάφους στο ακριτικό νόμο Εβρου, μας επισημαίνουν ότι, πρώτον, οι πυρκαγιές στον Εβρο όπως και στην Νέα Αγχίαλο ήταν πολεμική ενέργεια. Στόχος ήταν, μεταξύ άλλων, το αεροδρόμιο και αποθήκες πυρομαχικών.</div><div><br />Κλασικός αντιπερισπασμός<br /><br />Δεύτερον, οι φωτιές που μπήκαν στην υπόλοιπη Ελλάδα ήταν κλασικός αντιπερισπασμός, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Ρόδου και της Αγχιάλου, όταν ξέσπασαν πυρκαγιές σε άλλες κατοικημένες περιοχές (π.χ. Λαμία) προκειμένου να απασχοληθεί η Πυροσβεστική Υπηρεσία για την κατάσβεσή τους και να τους αφήσουν ανενόχλητα να επιτελέσουν το έργο τους.<br /><br />Τρίτον, όταν θα σβήσουν οι φωτιές, θα καταστεί φανερό ότι μεγάλο κομμάτι του εδάφους του νομού Εβρου είναι πλέον φαλακρό. Εχει καταστεί στην ουσία πεδιάδα ορατή από τους δορυφόρους. Πεδιάδα στην οποία μπορεί να γίνονται ορατές ανά πάσα στιγμή στρατιωτικές κινήσεις της Δύσεως και να απαντώνται με αντίμετρα από μακριά. Ο βομβαρδισμός περιοχών με χρήση drone είναι ήδη μία διαδεδομένη τακτική στον πόλεμο της Ουκρανίας. Η χρήση drone με πτήσεις πάνω από τα νησιά του Αιγαίου (για όσους θυμούνται τι μας έχει συμβεί το τελευταίο διάστημα) χωρίς αυτά να καταρριφθούν είναι επίσης μια διαδεδομένη τακτική στο Αρχιπέλαγός μας. Η πτήση μαχητικών αεροσκαφών της Τουρκίας από την Καβάλα έως τον Εβρο και η αεροφωτογράφιση της περιοχής στην κρίση του 2020 είναι επίσης μία τακτική. Και, απ’ ό,τι φαίνεται, όχι μόνο σε αυτό.<br /><br />Είναι ώρα να ειπωθεί ξεκάθαρα: Η γεωπολιτική αναβάθμιση του λιμένος, του αεροδρομίου και της σιδηροδρομικής γραμμής της Αλεξανδρουπόλεως συνεπάγεται και κινδύνους. Σε μία στρατιωτική κλιμάκωση η Αλεξανδρούπολη μπορεί να καταστεί στόχος. Δεν ζούμε κανονικές μέρες. Ζούμε σε περίοδο πολέμου. Στον οποίο δεν είμαστε ουδέτεροι. Ούτε καν μετριοπαθείς.</div><div><br />Ηλιθιωδώς μπροστά<br /><br />Είμαστε οι ηρακλειδείς του στέμματος. Μπαίνουμε ηλιθιωδώς μπροστά. Η απόφαση της κυβέρνησης να εκπαιδεύσει Ουκρανούς πιλότους για να βομβαρδίζουν ρωσικά εδάφη εντάσσει την πατρίδα μας βαθιά στο κάδρο της σύρραξης που θα διαρκέσει. Στην πραγματικότητα, μιλούμε πλέον για την «ουκρανοποίηση του εδάφους της Θράκης» και ιδιαιτέρως του νομού Εβρου. Αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα και με αυτό πρέπει να ασχοληθεί η γνωστού πολιτικού αναστήματος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ωραίες οι δηλώσεις για τη ρατσιστική βία και για τους παράνομους μετανάστες, αλλά εδώ φαίνεται ότι στο μέλλον θα κριθεί μία ολόκληρη περιοχή. Σε μια εποχή όπου ο γείτονας αθόρυβα κήρυξε στην τελευταία συνεδρίαση του συμβουλίου εθνικής ασφάλειάς του το τέλος της Συνθήκης της Λωζάννης και την αποχώρηση της χώρας του από αυτήν!<br /><br />Αν δεν το έχουμε καταλάβει, η Αμερική πήρε ό,τι ήθελε να πάρει από τον πόλεμο αυτόν, καθώς διέλυσε τον άξονα Γερμανίας – Κίνας που θα αύξανε εντυπωσιακά την ισχύ του Πεκίνου, καθυστερεί κι άλλο την ήττα της και τώρα σταδιακά, όπως κάνει σε κάθε πόλεμο (Ιράκ, Αφγανιστάν, Κουρδιστάν), αποσύρεται και αφήνει τη διεξαγωγή του στους υπεργολάβους κορόιδα. Στην Ευρώπη, στην οποία ανήκουμε μεταξύ άλλων κι εμείς.<br /><br />Θεμιτό το ανθρωπιστικό ενδιαφέρον της κυρίας Προέδρου, λοιπόν, για 18 μετανάστες που έγιναν κάρβουνο στο Δάσος της Δαδιάς, αλλά εδώ γίνεται κάρβουνο ολόκληρη χώρα. Αξίζει ένα δάκρυ κι αυτή. Θα το γράψω όπως το νιώθω: Ξυπνάτε, κυρία μου! Είστε η αρχηγός του κράτους, αν δεν το έχετε καταλάβει. Ξυπνάτε γιατί εσείς, ο νέος Ελευθέριος Βενιζέλος και ο νέος Χατζηανέστης φέρετε στις πλάτες σας τεράστιο ιστορικό βάρος. Πιο πολύ απ’ όλους εσείς που κατάγεστε από τη Θράκη.<br /><br />Υστερόγραφο: Για ψάξτε λίγο ποιοι αλλοδαποί κινούνται ελεύθερα στη χώρα έχοντας στην κατοχή τους διαβατήρια Σύρων προσφύγων με πλαστά ενδεχομένως στοιχεία αλλά και γνήσια αλβανικά διαβατήρια… Failed State γίναμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η «ουκρανοποίηση» του Έβρου.

Μανώλης Κοττάκης Οι φωτιές ισοπεδώνουν το φυσικό περιβάλλον και μετατρέπουν σε πεδιάδες ορατές από τους δορυφόρους τα εδάφη του ακριτικού νο...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τη Λωζάννη και το Μοντρέ στη Διώρυγα της Κωνσταντινούπολης.

<img height="374" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/64cc95b12000003500f83a01.jpeg?ops=scalefit_720_noupscale" width="766" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Tο καθεστώς των Στενών των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου απασχολεί εντόνως τον Ερντογάν και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τις επόμενες κινήσεις του.</span></h3><b>Κωνσταντίνος Χολέβας,</b> Πολιτικός Επιστήμων <br />Όπως παρατηρεί ο καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου και Ακαδημαϊκός Εμμανουήλ Ρούκουνας (Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, Γ΄ έκδοση, 2019, σελ. 279) από την εποχή της Συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή το 1774 τα Στενά των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου αποτέλεσαν αντικείμενο διεθνούς ενδιαφέροντος και διαμάχης. Η Ρωσία ήθελε την ελεύθερη διάβαση των πλοίων της από τα λιμάνια του Ευξείνου προς τη Μεσόγειο, οι δυτικές δυνάμεις ήθελαν να ελέγξουν τη διέλευση πολεμικών πλοίων από τα Στενά και η τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, και από το 1923 η Τουρκία, ήθελε πάντα να αποκομίζει κέρδη πολιτικά και οικονομικά από την προνομιούχο γεωγραφική θεση της εκατέρωθεν των Στενών.<br /><br />Πολύ σωστή είναι η πρόσφατη επίσημη ελληνική απάντηση στο τουρκικό αίτημα για μετονομασία των Στενών. Επισήμως στο καθεστώς των Διεθνών Στενων υπάγονται τα Δαρδανέλλια και ο Βόσπορος. Αλλά την Τουρκία την ενοχλούν όλα τα ελληνικά ονόματα των θαλασσών, όπως πχ Ελλήσποντος και Θάλασσα του Μαρμαρά. Η Ελλάς δεν αποδέχεται την ονομασία “Τουρκικά Στενά” ούτε τη διπλή ονομασία. Πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στην άποψή μας και να μην δώσουμε την ευκαιρία στον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν να αλλάξει τις ισορροπίες με βάση τη νεο-οθωμανική λογική του.<br /><br />Φέτος, στις 24 Ιουλίου, συμπληρώθηκαν 100 χρόνια ακριβώς από την Συνθήκη Ειρήνης, η οποία υπεγράφη στην ελβετική πόλη Λωζάννη. Από τη μία πλευρά υπέγραψαν οι εκπρόσωποι της ηττημένης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ή για να κυριολεκτήσουμε οι εκπρόσωποι της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που ίδρυσε στην Άγκυρα ο Μουσταφά Κεμάλ. Από την άλλη πλευρά οι υπογράφουσες είναι οι νικήτριες δυνάμεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή η τότε Βρετανική Αυτοκρατορία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ελλάς, η Ρουμανία, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (η μετέπειτα Γιουγκοσλαβία), και η Ιαπωνία. Οι ΗΠΑ μετείχαν στη διάσκεψη με καθεστώς παρατηρητή.<br /><br />Η τελική Συνθήκη Ειρήνης, η οποία ορίζει τα σύνορα της νέας Τουρκίας (η Τουρκική Δημοκρατία ιδρύθηκε μετά από τρεις μήνες, στις 29 Οκτωβρίου 1923), ενοχλεί σήμερα τον επανεκλεγέντα Τούρκο Πρόεδρο, διότι τη θεωρεί άδικη. Δεν μας εξηγεί ποια κατά τη γνώμη του θα είναι τα δίκαια σύνορα, αλλά θυμίζω ότι σήμερα ο τουρκικός στρατός κατέχει το 37% της Κύπρου και μετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Συρία, στη Λιβύη και αλλού. Στη Συνθήκη προσαρτήθηκαν 17 Πρωτόκολλα. Το πιο γνωστό στους Έλληνες είναι η Σύμβαση Ανταλλαγής των Πληθυσμών της 30ής Ιανουαρίου 1923 μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Ένα άλλο εξ ίσου ενδιαφέρον Πρωτόκολλο αφορούσε το καθεστώς των Στενών και ειδικά για το ζήτημα αυτό εκλήθησαν στη Διάσκεψη οι εκπρόσωποι της Βουλγαρίας και της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Η αρχική πρόβλεψη της Λωζάννης για τα Στενά ήταν η πλήρης ουδετεροποίηση, δηλαδή αποστρατιωτικοποίηση. Για να μην ανησυχεί η Τουρκία υποχρεώθηκε και η Ελλάς να αποστρατιωτικοποιήσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, δηλαδή νησιά που θα μπορούσαν να απειλήσουν τα Στενά. Επίσης η Ελλάς υποχρεώθηκε, ως ηττημένη του 1922, να παραχωρήσει στην Τουρκία την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες Νήσους, δηλαδή τα νησιά που βρίσκονται ακριβώς απέναντι από την είσοδο των Στενών. Το ενδιαφέρον των Άγγλων και των Γάλλων τότε ήταν να μην ελέγχονται τα Στενά από το κομμουνιστικό κράτος που είχε το όνομα ΕΣΣΔ, τη γνωστή μας Σοβιετική Ένωση.<br /><br />Οι ρυθμίσεις για τα Στενά άλλαξαν τον Ιούλιο του 1936 με τη Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία υπεγράφη πάλι σε μία ελβετική πόλη. Τότε δόθηκε το δικαίωμα στην Τουρκία να στρατιωτικοποιήσει και τις δύο πλευρές των Στενών και να ελεγχει τη διέλευση των ξένων πλοίων. Παραχωρήθηκαν κάποια προνόμια στα Παρευξείνια κράτη, αλλά τον τελικό λόγο έχει η Τουρκία.<br /><br />Ως αντίβαρο η Ελλάς ανακοίνωσε ότι παύει να θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένες τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε τότε στην Εθνοσυνέλευση της Άγκυρας ότι αποδέχεται την ελληνική διακοίνωση. Σήμερα όμως ο Ερντογάν αμφισβητεί το καθεστώς της Λήμνου, της Σαμοθράκης και όχι μόνον αυτών.<br /><br />Η Συνθήκη του Μοντρέ προβλέπει ότι τα πολεμικά πλοία μπορούν να περνούν ελεύθερα από τον Βόσπορο μόνον αν είναι μικρά ή ελαφρώς εξοπλισμένα. Για τα βαριά πολεμικά της πρώην ΕΣΣΔ και τώρα της Ρωσίας η Τουρκία κάνει εξυπηρετήσεις κατά καιρούς αναλόγως των συμφερόντων της. Πχ το καλοκαίρι του 1976, με την όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Τουρκία επέτρεψε τη διέλευση του σοβιετικού αεροπλανοφόρου «Κίεβ» κατά παράβαση της Συμβάσεως του Μοντρέ ως προς το εκτόπισμα.<br /><br />Προ δύο ετών ο Ερντογάν ανακοίνωσε ένα σχέδιο, το οποίο θα μπορούσε να αμφισβητήσει σοβαρά τη Λωζάννη και το Μοντρέ. Πρόκειται για τη διώρυγα της Κωνσταντινούπολης, το γνωστό ως Kanal Istanbul. Το κανάλι θα έχει μήκος 45 χιλιομέτρων και θα ενώνει τον Εύξεινο Πόντο με τη θάλασσα του Μαρμαρά. Φαίνεται ότι θα καθυστερήσει λόγω τεχνικών και άλλων προβλημάτων. Αν υλοποιηθεί θα μπορεί η Τουρκία να κλείσει προσωρινά τον Βόσπορο με δικαιολογία πχ τη ρύπανση της θάλασσας και να αναγκάσει τα πλοία από και προς τον Εύξεινο να περνούν από το Κανάλι. Εκεί βεβαίως δεν θα ισχύει η Συνθήκη του Μοντρέ για τα δικαιώματα των Παρευξεινίων χωρών και η Τουρκία θα ζητεί ίσως και χρήματα ως διόδια.<br /><br />Το καθεστώς των Στενών των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου απασχολεί εντόνως τον Ερντογάν και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τις επόμενες κινήσεις του.<br /><br /><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από τη Λωζάννη και το Μοντρέ στη Διώρυγα της Κωνσταντινούπολης.

Tο καθεστώς των Στενών των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου απασχολεί εντόνως τον Ερντογάν και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τις επόμενες κινήσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία και η Τουρκία πρέπει να πληρώσουν αποζημιώσεις για τα εγκλήματά τους σε Ουκρανία, Αρμενία, Κύπρο και Ελλάδα.

<img height="439" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/10/221014132709_26315871-putin-erdogan-astana.jpg" width="750" /><br /><br />Σε νέο άρθρο γνώμης του ο  Michael Rubin τονίζει την απροθυμία της διεθνούς κοινότητας να απαιτήσει αποζημιώσεις από τη Ρωσία και την Τουρκία, τις οποίες χαρακτηρίζει ως δύο από τις πιο αλυτρωτικές και επιθετικές χώρες.<br /><br />Επισημαίνεται ότι ο Ταγίπ Ερντογάν πρέπει να τιμωρηθεί για την αυξανόμενη επιθετικότητά του προς τα ελληνικά νησιά και ότι η από μέρους του απόρριψη των συνόρων που θέτει η Συνθήκη της Λωζάνης ανοίγει την πόρτα για εδαφικές προσαρμογές προς την άλλη κατεύθυνση, μέχρι και την κυριαρχία στη Σμύρνη.<br /><br />Επίσης, τονίζεται ότι η Ευρώπη και η Δύση πρέπει να τερματίσουν την αντίληψη ότι η κυπριακή ενότητα είναι διαπραγματεύσιμη και να επιμείνουν ότι η Τουρκία θα πληρώσει το τίμημα για την κατάχρηση της κυπριακής κυριαρχίας.<br /><br />Ο συντάκτης ξεκινάει με το παράδειγμα της Γερμανίας, υπενθυμίζοντας ότι ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος τη διέλυσε και ότι οι νικήτριες δυνάμεις κατηγόρησαν τη Γερμανία αποκλειστικά για τον πόλεμο.<br /><br />Στη Συνθήκη των Βερσαλλιών, ζήτησαν αποζημιώσεις, που με τους σημερινούς όρους θα ξεπερνούσαν το μισό τρισεκατομμύριο δολάρια. Ενώ οι συμμαχικές δυνάμεις τις μείωσαν αργότερα και βοήθησαν τη Γερμανία να αναδιαρθρώσει τα χρέη της, το κόστος παρέμεινε επαχθές και συνέβαλε στην οικονομική κατάρρευση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.<br /><br />Η ταπείνωση της Γερμανίας και η δυσαρέσκεια τροφοδότησαν την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ και τη φιλοδοξία του να αντιστρέψει τις τύχες της Γερμανίας.<br /><br />Στο σημείο αυτό ο συντάκτης θέτει το ερώτημα: Θα έπρεπε αυτό το μάθημα να κλείσει την πόρτα στις συζητήσεις για επανορθώσεις για άλλες χώρες; Με άλλα λόγια – παρά την ιστορία – μπορούν οι αποζημιώσεις να εξυπηρετήσουν κάποιο θετικό σκοπό;<br /><br />Στη συνέχεια, σημειώνεται ότι μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία πλήρωσε αποζημιώσεις. Η συναίνεση της Γερμανίας στις επανορθώσεις σηματοδότησε την αποδοχή της ότι η παλιά τάξη πραγμάτων ήταν κακή και την επιθυμία της για μια νέα αρχή.<br /><br />Ούτε η Γερμανία ήταν η μόνη που αγκάλιασε τις αποζημιώσεις ως τρόπο για να στραφεί οριστικά ενάντια στο παρελθόν. Η Ιαπωνία πλήρωσε αποζημιώσεις, όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και σε πολλές από τις ασιατικές χώρες και νησιωτικά έθνη που είχε αποικίσει.Σήμερα, η απροθυμία της διεθνούς κοινότητας να απαιτήσει αποζημιώσεις από τη Ρωσία και την Τουρκία, δύο από τις πιο αλυτρωτικές και επιθετικές χώρες σήμερα, σημαίνει ότι καμία χώρα δεν έχει κίνητρο να αποδεχθεί το παρελθόν της.<br />Ίσως αυτός είναι ο λόγος που όχι μόνο οι δικτατορικοί ηγέτες κάθε χώρας, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού τους, συνεχίζουν να ασπάζονται ρατσιστικές αφηγήσεις και να δικαιολογούν την επιθετικότητα κατά των γειτόνων και των εγχώριων μειονοτήτων.<br /><br />Στο αριστούργημα του 2015 Winter is Coming, ο Garry Kasparov αντέδρασε στην αντίληψη ότι η Δύση κακομεταχειρίστηκε τη Ρωσία μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. «Στην πραγματικότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές άλλες χώρες παρείχαν τις απολύτως απαραίτητες εγγυήσεις δανείων και άλλη βοήθεια προς τη Ρωσία… Η Ρωσία πληρώθηκε ακόμη και για την επιστροφή των στρατευμάτων της από τη Γερμανία».<br /><br />Η Δύση ενθάρρυνε τον αλυτρωτισμό του Πούτιν με την ενθάρρυνση της αίσθησης του δικαιώματος που βρίσκεται στην καρδιά του ρωσικού εθνικισμού. Τα αποτελέσματα εμφανίστηκαν αρχικά στη Γεωργία το 2008 και αργότερα στην Ουκρανία. Ο Πούτιν έχει προκαλέσει τώρα ζημιές δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων μόνο στη φυσική υποδομή της Ουκρανίας. Είναι άμεσα υπεύθυνος για τους θανάτους δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων και τον εκτοπισμό εκατομμυρίων.<br /><br />Ο Πούτιν δεν είναι ιδιαίτερος. Δεν είναι ο πρώτος ηγέτης του Κρεμλίνου που εμπλέκεται σε τέτοια συμπεριφορά. Χαρακτηρίζεται ανοιχτά ως πρότυπο του Ιωσήφ Στάλιν, ενός ανθρώπου που ευθύνεται για εκατομμύρια θανάτους Ουκρανών. Η πρόσφατη αποκατάσταση της εικόνας του Στάλιν ενισχύει την απουσία θεμελιωδών αλλαγών στη ρωσική κουλτούρα.<br /><br />Η παράκαμψη των αποζημιώσεων μετά τον Ψυχρό Πόλεμο για τη ζημιά που έκαναν οι Σοβιετικοί στην Ανατολική Ευρώπη και τον Καύκασο δεν έφερε ειρήνη ούτε ενθάρρυνε τον φιλελευθερισμό. Αντίθετα, επέτρεψε σε μια γενιά Ρώσων να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν τις δικές τους ιστορικές καταγραφές.Το πρόβλημα με την Τουρκία<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία. Πριν από σχεδόν έναν αιώνα, ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ίδρυσε τη Δημοκρατία της Τουρκίας πάνω στις στάχτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αντί να αναγνωρίσουν τη γενοκτονία των Αρμενίων, ο Ατατούρκ και οι κορυφαίοι υπολοχαγοί του, πολλοί από τους οποίους ήταν συνένοχοι σε αυτή την πράξη, την αρνήθηκαν και ποινικοποίησαν τη συζήτησή της.<br /><br />Προσπάθησαν επίσης να διαγράψουν την κουρδική πολιτιστική ταυτότητα και κατέστρεψαν ή έκλεισαν συστηματικά τις κάποτε ακμάζουσες ελληνικές κοινότητες της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης.<br /><br />Στην καλύτερη περίπτωση, οι Τούρκοι επιδίδονταν σε ρητορικές ερωτήσεις, υποστηρίζοντας ότι η εκδίωξη των Τούρκων από τα Βαλκάνια αντιστάθμισε τη σφαγή των Ελλήνων.<br /><br />Αυτός ο εκτοπισμός ήταν τραγικός, αλλά δεν ήταν ούτε ισοδύναμος ούτε δικαιολογία για τη συνεχιζόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας και των ελληνικών κοινοτήτων στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Είτε υπό τις κεμαλικές κυβερνήσεις είτε υπό την ισλαμιστική κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η τουρκική κυβέρνηση κατηχεί τους μαθητές σε μια ιδεολογία εθνικής υπεροχής.<br /><br />Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί αυτή την ιδεολογία και τις ψευδείς ιστορικές αφηγήσεις, για να δικαιολογήσει την τρέχουσα επιθετικότητα. Πιο πρόσφατα, αυτό εκδηλώθηκε στην τουρκική δικαιολογία για επίθεση από τα στρατεύματά της κατά των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στην Κύπρο.<br /><br />Πράγματι, όσο περισσότερο η Δύση ενδίδει στην Τουρκία και αγνοεί τον ρατσισμό που ενυπάρχει στις ενέργειες του Ερντογάν, τόσο πιο απερίσκεπτη γίνεται η συμπεριφορά της Τουρκίας – είτε στην Κύπρο, την Ελλάδα, το Ιράκ, τη Συρία, είτε με την υποστήριξή της στο Ισλαμικό Κράτος.<br /><br />Αυτός είναι μόνο ένας λόγος για τον οποίο οποιαδήποτε παροχή F-16 ή άλλου βαρέως οπλισμού στην Τουρκία είναι τόσο επικίνδυνη.Πώς πρέπει να είναι οι αποζημιώσεις;<br /><br />Με την εισβολή της στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η Ρωσία πέρασε τον Ρουβίκωνα. Ο πόλεμος των δύο εβδομάδων είναι τώρα μια παγωμένη σύγκρουση, που στοίχισε ακριβά στη Ρωσία. Ωστόσο, ο Πούτιν δεν θα παραδοθεί ποτέ, ούτε θα διαπραγματευτεί. Κανένα από τα δύο δεν είναι συνεπές με την ιδεολογία του, ούτε ευνοεί την επιβίωσή του.<br /><br />Η Ρωσία παραδοσιακά δεν προχωρά σε πολέμους φθοράς. Πιστεύει ότι ο χρόνος θα είναι με το μέρος της σε οποιαδήποτε παγωμένη σύγκρουση. Οπότε ο Πούτιν θα κυνηγήσει την ανοησία του μέχρι να πεθάνει. Τότε είναι που η Δύση όχι μόνο θα πρέπει να απαιτήσει το «ποτέ ξανά», αλλά θα πρέπει να γονατίσει την ικανότητα της Ρωσίας να κυνηγήσει τα αλυτρωτικά της όνειρα.<br /><br />Οι οικονομικές κυρώσεις μπορεί να αποτύχουν, όπως συνέβη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά υπάρχει χρησιμότητα στις εδαφικές προσαρμογές. Αυτό μπορεί να σημαίνει επέκταση των ορίων της Ουκρανίας για να πληρώσουν σε γη ό,τι οι Ρώσοι δεν μπορούν να πληρώσουν σε μετρητά. Η αποτροπή περαιτέρω ρωσικής επιθετικότητας μπορεί επίσης να σημαίνει διάσπαση της Ρωσίας.<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για τις αποζημιώσεις από την Τουρκία. Η Άγκυρα έχει ξεφύγει από τη δολοφονία για πάρα πολύ καιρό. Ένα αίσθημα ατιμωρησίας τροφοδοτεί τώρα την επιθετικότητά της.<br /><br />Η συνεχιζόμενη άρνηση της Τουρκίας για την Γενοκτονία των Αρμενίων και η επιθετικότητά της προς τους Αρμένιους, υποδηλώνουν ότι είναι απαραίτητη μια αλλαγή προσέγγισης.<br /><br />Όχι μόνο το όρος Αραράτ, αλλά και οι ιστορικές πρωτεύουσες της Αρμενίας στα δυτικά θα μπορούσαν να επανέλθουν στον έλεγχο των Αρμενίων. Ένα στίγμα περιβάλλει σήμερα τη συζήτηση για τέτοιες αποζημιώσεις, αλλά εξαιτίας της συμπεριφοράς της Τουρκίας αξίζει τουλάχιστον να ξεκινήσει η συζήτηση. Οι Τούρκοι πρέπει να γνωρίζουν τις συνέπειες της τρέχουσας πορείας δράσης τους.<br /><br />Η στόχευση της Τουρκίας κατά των Ελλήνων δεν διαφέρει και η επίθεση της περασμένης εβδομάδας σε ειρηνευτικές δυνάμεις στην Πύλα θα πρέπει να είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.Η Ευρώπη και η Δύση πρέπει να τερματίσουν την αντίληψη ότι η κυπριακή ενότητα είναι διαπραγματεύσιμη και να επιμείνουν ότι η Τουρκία θα πληρώσει το τίμημα για την κατάχρηση της κυπριακής κυριαρχίας. Με οποιονδήποτε υπολογισμό, η Τουρκία σήμερα χρωστάει στην Κύπρο δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Ούτε ο Ερντογάν πρέπει να ξεφύγει από την αυξανόμενη επιθετικότητά του προς τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Η από μέρους του απόρριψη των συνόρων που θέτει η Συνθήκη της Λωζάνης ανοίγει την πόρτα για εδαφικές προσαρμογές προς την άλλη κατεύθυνση, μέχρι και την κυριαρχία στη Σμύρνη.<br /><br />Αυτό δεν χρειάζεται να σημαίνει μεταφορά πληθυσμού, αλλά στην παλιά πόλη θα μπορούσε να ακολουθηθεί το μοντέλο της de facto κυριαρχίας της Ιορδανίας στο Όρος του Ναού παρά τον έλεγχο του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ.<br /><br />Οι Κούρδοι, επίσης, αξίζουν αποζημίωση. Κάποτε, οι Κούρδοι μπορεί να είχαν συμφωνήσει να παραμείνουν εντός της Τουρκίας ή ως μέλη μιας χαλαρής συνομοσπονδίας. Πράγματι, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν έριξε τον αυτονομισμό του πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Ο ρατσισμός του Ερντογάν, ωστόσο, έχει πείσει τους νέους Κούρδους ότι δεν έχουν μέλλον στην Τουρκία.<br /><br />Ρώσοι και Τούρκοι μπορεί να παραπονεθούν πικρά. Κάποιοι μπορεί να γίνουν ακόμη πιο ριζοσπαστικοί. Αλλά έως ότου αυτά τα κράτη αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεών τους, δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει ειρήνη. Δεν είναι ούτε περίπλοκο ούτε σοφό να αγνοούμε τη δικαιοσύνη και τη λογοδοσία.<br /><br />Όσο η Ρωσία και η Τουρκία παραμένουν απρόθυμες να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους, με τον τρόπο που έχουν κάνει η Γερμανία και η Ιαπωνία, οι συγκρούσεις και ο πόλεμος θα παραμείνουν ο κανόνας. Ίσως μπορεί να υπάρξει ένα επιχείρημα για την ελαχιστοποίηση ή ακόμη και την άρση των αποζημιώσεων, όταν οι χώρες και οι πληθυσμοί είναι ειλικρινείς για μια νέα αρχή, αλλά η Ρωσία και η Τουρκία δεν πληρούν αυτό το όριο.<br /><br />Είναι λοιπόν καιρός να τελειώσει το στίγμα περί εξαναγκασμού της Ρωσίας και της Τουρκίας να πληρώσουν αποζημιώσεις, ενδεχομένως μέσω χρηματικών αποζημιώσεων, και πιο σίγουρα με την επικράτεια (έδαφος).<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ρωσία και η Τουρκία πρέπει να πληρώσουν αποζημιώσεις για τα εγκλήματά τους σε Ουκρανία, Αρμενία, Κύπρο και Ελλάδα.

Σε νέο άρθρο γνώμης του ο  Michael Rubin τονίζει την απροθυμία της διεθνούς κοινότητας να απαιτήσει αποζημιώσεις από τη Ρωσία και την Τουρκί...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: “Άγνωστη” στρατιωτική δύναμη- Κάθε Τούρκος και κάθε τουρκική εγκατάσταση στην Λιβύη αποτελεί πλέον “νόμιμο στόχο”.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-08/libii.jpg?itok=kbm-WCtO" width="720" /><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/authors/ioannis-harharis">Ιωάννης Χάρχαρης</a><br />Η ένοπλη δύναμη διατύπωσε περαιτέρω ότι οι τουρκικές βάσεις και τα στρατόπεδα στη Λιβύη δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα αρχικά βήματα προς τον αποικισμό<br /><br />Έχουμε αναφέρει ότι, ένας από τους σκοπούς των Τούρκων, είναι να επιμηκυνθούν σημαντικά αλλά και να αυξηθούν οι πιθανοί άξονες επιθέσεώς τους σε βάρος της χώρας μας, προκειμένου να υπάρξει διασπορά των δυνάμεών μας σε Θράκη-Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο-Κρήτη-Ιόνιο (από την κατεύθυνση του Αυλώνα της Αλβανίας), εκτιμώντας ότι αυτό θα διευκολύνει την επίτευξη αιφνιδιασμού σε βάρος μας.<br /><br />Έτσι η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει μέσω Λιβύης- καθιστώντας την πρώτα στρατιωτικό δορυφόρο της- έναν νέο μόνιμο άξονα επίθεσης σε βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Πριν από λίγες ημέρες, αναφέρθηκε πως το λιμάνι του Al Khums στα ανατολικά της πόλης της Τρίπολης στη Λιβύη, μισθώθηκε από την Τουρκία για περίοδο 99 ετών.<br /><br />Επιπρόσθετα, πρόσφατες δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι, το σύστημα HAWK-3 SAM της Τουρκίας στην αεροπορική βάση Al-Watiya στη Misurata, έχει αφαιρεθεί και αντικατασταθεί με το πυραυλικό σύστημα HISAR-O.<div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2023-08/bad_blue_boys_1.jpg"><img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2023-08/bad_blue_boys_1.jpg?itok=sxePq--K" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Άγνωστη στρατιωτική δύναμη κήρυξε λαϊκή εξέγερση<br /><br />Μια ένοπλη ομάδα ανάρτησε πριν από λίγο βιντεοσκοπημένο μήνυμα στο διαδίκτυο, όπου και προαναγγέλλει παλλαϊκή ένοπλη εξέγερση κατά των Τούρκων «κατακτητών», οι οποίοι επιχειρούν να ληστέψουν την περιουσία του λαού, τον εθνικό πλούτο, τις υποδομές, τα λιμάνια. Εξέγερση η οποία πλέον στρέφεται και κατά της παράνομης κυβέρνησης της Λιβύης, η οποία θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί από τον Δεκέμβριο του 2021 και να έχει προκηρύξει εκλογές.<br /><br />Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι, ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Yunus-bek Yevkurov φτάνει στη Βεγγάζη.<br /><br />Να επισημάνουμε ότι τον περασμένο Δεκέμβριο, ο Γενικός Διοικητής του Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA), Χαλίφα Χαφτάρ, είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην περιοχή Al Jufra ότι, δεν θα επιτρέψει στην χώρα του να «γίνει μια έκταση» για τους ( Τούρκους) αποικιοκράτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2023-08/haftar.png"><img height="361" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2023-08/haftar.png?itok=gyTe3TDI" width="640" /></a><br /><br /> «Δεν είμαστε υποστηρικτές του πολέμου, είμαστε υποστηρικτές της ειρήνης, υποστηρικτές της συνεργασίας μεταξύ των εθνών που βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό.<br /><br />Ο υποστηρικτής του πολέμου σήμερα είναι αυτός που έστειλε τον στρατό του και τους μισθοφόρους του στη Λιβύη( Ερντογάν), θέλοντας να υφαρπάξει τον πλούτο μας, και αυτός που έκανε επαίσχυντες συμφωνίες με αυτούς που πούλησαν την τιμή τους», είχε δηλώσει ο Λίβυος στρατάρχης.<br /><br />Σύμφωνα με την ανακοίνωση των επαναστατών, κάθε Τούρκος και κάθε τουρκική εγκατάσταση στην Λιβύη, αποτελεί πλέον «νόμιμο στόχο».<br /><br />Σε ανακοίνωσή της, η ομάδα ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία «έχει υπερβεί τον έλεγχο της σε βασικές τοποθεσίες της Λιβύης», συμπεριλαμβανομένης της αεροπορικής βάσης Al-Watiya, του λιμένα Sidi Bilal και πιο πρόσφατα, του ζωτικού λιμανιού Khoms, ενός μεγάλου λιβυκού κόμβου για την εισαγωγή αγαθών και εμπορευμάτων.<br /><br />Τόνισαν ότι, αυτή η εξέγερση συμπίπτει με τη σιωπή αυτού που αποκαλούν «παράνομη κυβέρνηση της οικογένειας Ντμπάιμπα», που βρίσκεται στην Τρίπολη.<br /><br />Η ένοπλη δύναμη διατύπωσε περαιτέρω ότι, οι τουρκικές βάσεις και τα στρατόπεδα στη Λιβύη δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα αρχικά βήματα προς τον αποικισμό και μια προσπάθεια να σύρουν τη Λιβύη πίσω σε μια περασμένη εποχή, εκμεταλλευόμενη τη δόξα της σε βάρος της λιβυκής αξιοπρέπειας και τιμής.<br /><br /> «Κηρύσσουμε λαϊκή εξέγερση κατά της τουρκικής κατοχής στη Λιβύη, ώστε ο κατακτητής να γνωρίζει ότι ο λιβυκός λαός δεν θα δεχτεί άλλη κατοχή, εκμεταλλευόμενος τους πόρους του, ληστεύοντας τον πλούτο του έθνους και καθορίζοντας τη μοίρα του. Ανακοινώνουμε ότι, όλες οι τοποθεσίες που καταλαμβάνουν οι Τούρκοι είναι νόμιμοι στόχοι για τους ήρωες της εξέγερσης», αναφέρουν.<br /><br />Όπως προαναφέραμε, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας φέρεται να έχει συνάψει συμφωνία μίσθωσης 99 ετών για το λιμάνι Al-Khums. Βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία μεταξύ Τρίπολης και Μισράτα.</div><div><br /></div><div>Αυτό αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά από ένα tweet από έναν λογαριασμό που ονομάζεται «Turkish Defense and Defense Industries». Το μήνυμα υπογράμμιζε ότι, οι τουρκικές ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις θα είναι οι κύριοι δικαιούχοι αυτής της μίσθωσης.<br /><br />Σε αντίθεση με κάποιες εικασίες, η συμφωνία προορίζεται ρητά για στρατιωτική χρήση και δεν προορίζεται για εταιρικές οντότητες. Περαιτέρω λεπτομέρειες που κοινοποιήθηκαν, υποδηλώνουν την ίδρυση ειδικής τουρκικής στρατιωτικής βάσης στη θέση του λιμανιού.<br /><br />Το tweet μετέφερε επίσης τους στρατηγικούς στόχους πίσω από αυτή την κίνηση, υποδεικνύοντας ότι η μίσθωση θα χρησιμεύσει ως αποτρεπτικός παράγοντας έναντι πιθανών παραβιάσεων στα θαλάσσια σύνορα της Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα θα προστατεύει τις διαδρομές των εμπορικών πλοίων.<br /><br />Ωστόσο, τα επίσημα τουρκικά κανάλια δεν έχουν ακόμη επαληθεύσει ή διαψεύσει τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται στο tweet.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε σημαντικό παράγοντα στο περίπλοκο πολιτικό και στρατιωτικό τοπίο της Λιβύης. Οι ρίζες του ενδιαφέροντος της Τουρκίας για τη Λιβύη, μπορούν να αναχθούν σε έναν συνδυασμό ιστορικών δεσμών, οικονομικών συμφερόντων και γεωπολιτικών φιλοδοξιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: “Άγνωστη” στρατιωτική δύναμη- Κάθε Τούρκος και κάθε τουρκική εγκατάσταση στην Λιβύη αποτελεί πλέον “νόμιμο στόχο”.

Ιωάννης Χάρχαρης Η ένοπλη δύναμη διατύπωσε περαιτέρω ότι οι τουρκικές βάσεις και τα στρατόπεδα στη Λιβύη δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα αρ...

Διαβάστε την συνέχεια