Η ακαταμάχητα… απογοητευτική πρόταση των ΗΠΑ μήπως έχει τις εναλλακτικές της ερμηνείες;

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/07/fleet-hellenic-navy-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Ένα σοφό ρητό λέει «ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκεν μῦν» (στην νέο-βαρβαρική… ελληνική, σημαίνει, «κοιλοπονούσε το βουνό και γέννησε ποντίκι»). Η κατάσταση με την «ακαταμάχητη» πρόταση των ΗΠΑ είναι ακριβώς αυτή. Αφού χάσαμε μήνες αναμένοντας την πολυπόθητη «ενδιάμεση λύση» που μας προτείνει η Ουάσιγκτον το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό έως και προσβλητικό για τις σχέσεις μας με την φίλη και σύμμαχο χώρα.<br /><br />Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη*<br /><br />Για ποιο λόγο οι ΗΠΑ δεν προσέφεραν αυτό που διαφημιζόταν εδώ και μήνες για την άμεση ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού; Μήπως το tweet αναφορικά με τους «ζητιάνους» που δεν έχουν δικαίωμα επιλογής δεν ήταν μόνο «προσωπική» άποψη του «παρασημοφορημένου» από το κράτος των «ζητιάνων» Αμερικανού αξιωματικού, πρώην ΑΚΑΜ στην Ελλάδα; Η απάντηση στο ζήτημα, κατά την άποψή του γράφοντα, θα μπορούσε να εξηγηθεί με τέσσερεις εναλλακτικά τρόπους.<br /><br />Πρώτον, η Ουάσιγκτον αντιλαμβανόμενη την αδυναμία της μίας εκ των δύο προτάσεών της και μη δυνάμενη ο μεγαλύτερος στόλος του πλανήτη να παραδώσει στον «σημαντικότερο» (;) σύμμαχο στην περιοχή δύο (!) σκάφη που διακαώς θέλει προχωράει σε μία «ακαταμάχητα» απογοητευτική πρόταση, με την οποία θέτει εαυτόν εκτός μάχης.<br /><br />Δεύτερον, η Ουάσιγκτον θεωρώντας πως οι «ζητιάνοι» λειτουργούν σε ένα επίπεδο «νέο-αποικιακού» καθεστώτος, οπότε στην ουσία δεν έχουν δικαίωμα επιλογής, είναι τόσο σίγουρες για την επικράτησή τους, ώστε δεν ενδιαφέρονται να τηρήσουν καν τα προσχήματα, ή θεωρούν πως το πολιτικό σύστημα θα «περάσει» στους στρατιωτικούς και μετά στην κοινή γνώμη ΚΑΙ μία τέτοια απόφαση χωρίς να υπάρξουν σημαντικές αναταράξεις και ερωτήσεις.<br /><br />Τρίτον, οι ΗΠΑ και θα μας δώσουν σκάφη που χρειαζόμαστε και θα επηρεάσουν θετικά το ισοζύγιο ισχύος με την Τουρκία, αλλά ως γνώστες της τέχνης της διαπραγμάτευσης και εν όψη της τελικής συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) κρατάνε το θέμα ανοιχτό ως μοχλό πίεσης προς την Αθήνα.<br /><br />Τέταρτον, οι ΗΠΑ ΔΕΝ θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα να αποκτήσει σύγχρονες δυνατότητες “Blue Water Navy” (Ναυτικού Ανοιχτής Θαλάσσης) διότι πολύ απλά δεν θέλουν η Ελλάδα να είναι σε θέση να ελέγχει αποτελεσματικά την περιοχή από τη Μάλτα έως και την Κύπρο. Θέλουν λοιπόν να ενισχυθεί μεν το Πολεμικό Ναυτικό αλλά να μην ανατραπεί η ισορροπία ισχύος υπέρ μας, κλείνοντας στο μάτι με αυτό τον τρόπο στην μετα-Ερντογανική Τουρκία, και όχι μόνο.<br /><br />Ποια/ες από τις τέσσερεις περιπτώσεις θα μπορούσε κάποιος να θεωρεί πως είναι η επικρατέστερη; Σίγουρα όχι η πρώτη, πότε οι Αμερικανοί έκαναν οικιοθελώς «χώρο» για άλλους ειδικά σε τέτοια θέματα σε μία τέτοια περιοχή και σε μία παρόμοια γεωπολιτική χρονική στιγμή; Εκτιμάται πως ένας συνδυασμός των υπολοίπων τριών δεν μπορεί να αποκλειστεί.<br /><br />Πιστεύει κάποιος πως ειδικά από το 2010 και μετά η χώρα μας κινείται ανεξάρτητα τόσο στην εσωτερική πραγματικότητα όσο και στις εξωτερικές της σχέσεις; Το γεγονός πως η Αθήνα δείχνει τέτοιο επίπεδο «στρατηγικής ψυχραιμίας» στους τουρκικούς εξευτελισμούς προς τη χώρα, τον λαό και το έθνος μας, καταδεικνύει δύο θέματα/υποθέσεις:<br /><br />Πρώτον, για ακόμα μία φορά (υπ)ακούμε αυτούς που δεν θέλουν να απομακρυνθεί η Τουρκία από την Ευρώπη. Συζητάμε πράγματα εν μέσω καταστάσεων που κανένας άλλος στον πλανήτη δεν θα ανεχόταν να συνομιλεί μόνο και μόνο για να έχει η Τουρκία συγχωροχάρτι και οι εταίροι μας δικαιολογία για να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα, εις βάρος φυσικά των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας.<br /><br />Δεύτερον, η δεκαετής κρίση έχει φέρει τέτοια προβλήματα στον αμυντικό μηχανισμό της χώρας μας ώστε οι πολιτικοί, αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο σε περίπτωση κρίσης να φανούν αδυναμίες και τότε να αρχίσουν οι… ερωτήσεις «γιατί» και «πώς» με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε μία περίπτωση «Ιμίων 2», υποκρίνονται πως δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει και προς τα που πάει η κατάσταση.<br /><br />Και οι δύο επισημάνσεις οδηγούν στο συμπέρασμα πως και το κατάπτυστο tweet δεν έγινε… κατά λάθος, αλλά συνιστούσε μία προειδοποίηση για το πως έχουν τα πράγματα.<br /><br />Η τρίτη περίπτωση, η θετικότερη για την Ελλάδα, φυσικά δεν μπορεί να αποκλειστεί, ειδικά εάν θεωρήσουμε πως με την εξοργιστική της πρόταση η Ουάσιγκτον θέλει να μετρήσει και «αντιδράσεις» για το πως είναι διατεθειμένη η ελληνική πλευρά να κινηθεί.<br /><br />Τέλος, η τέταρτη περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί από τη φαρέτρα επιλογών των ΗΠΑ. Είναι ξεκάθαρο όπως έχουμε αναφέρει πολλάκις από το DP οι ΗΠΑ δεν θέλουν η Τουρκία να κινηθεί προς… Μόσχα και επισήμως, άρα επειδή διαβλέπουν την πτώση Ερντογάν, είναι ξεκάθαρο πως ετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα, η οποία θα περιλαμβάνει «χαϊδέματα» και «ίσες αποστάσεις».<br /><br />Με βάση όλα τα παραπάνω, το ερώτημα που τίθεται είναι το τι πρέπει να κάνει το Πολεμικό Ναυτικό, και προς τα πού θα πρέπει να πιέσει την κυβέρνηση. Με τα έως τώρα δεδομένα, και τις ανοιχτές πηγές πληροφοριών εκτιμάται πως:<br /><br />1. Θα πρέπει να προχωρήσουμε ΧΘΕΣ στο κλείσιμο των 2+2 φρεγατών κλάσης Karel Doorman, τις γνωστές “Μ”, μαζί με ό,τι προσφέρεται ως πλεονάζων υλικό από το ολλανδικό Πολεμικό Ναυτικό και το αντίστοιχο βελγικό, που να καλύπτει πάγιες ανάγκες μας. Η επιχειρησιακή λογική είναι προφανής. Άμεσα θα εντάξουμε σε υπηρεσία ένα ικανότατο σκάφος εκσυγχρονισμένο και θα αντικαταστήσουμε αντίστοιχες μη εκσυγχρονισμένες μονάδες επιφανείας.<br /><br />2. Χωρίς καμία καθυστέρηση θα πρέπει το Πολεμικό Ναυτικό να διαβιβάσει το Short List των σκαφών που επιθυμεί, χωρίς αστερίσκους και γκρίζες ζώνες. Ο γράφων δεν θα εκφράσει άποψη για το θέμα, ως μη ειδικός επί τεχνικών θεμάτων, απλά γίνεται αντιληπτό πως η λίστα θα περιλαμβάνει ευρωπαϊκά σχέδια.<br /><br />Με βάση τα παραπάνω η χώρα και το Πολεμικό Ναυτικό θα έχει βάλει στα σκαριά τη διαδικασία εκσυγχρονισμού και αλλαγής των μεγάλων μονάδων επιφανείας όπου μαζί με τον εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ 200, θα αποδώσει σταδιακά έναν συνδυασμό καινούργιων και νεότερης ηλικίας – αυξημένων δυνατοτήτων πολεμικών πλοίων. Αυτά θα καλύπτουν τις ανάγκες των στόλου και τα συμφέροντα του κράτους και του έθνους μας σε όλο τον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα – Στενά – Αιγαίο – Ανατολική Μεσόγειος.<br /><br />Επίσης η διευθέτηση του θέματος θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε με την πρέπουσα ηρεμία στον σχεδιαμσό των επόμενων ναυπηγησεων, που από το 2030 και μετά θα πρέπει να οδηγήσει σε αντικατάσταση, αρχικά των φρεγατών κλάσης S, να καταφέρει να διατηρήσει τουλάχιστον την οροφή στα μεγάλα σκάφη επιφανείας.<br /><br />Θα πρέπει να εμπλέξει την ελληνική βιομηχανία, αλλά και να επιχειρήσει να αξιοποιήσει σε συνεργασία με τους εταίρους που θα επιλεγούν ΚΑΙ των ελληνικών σχεδίων για τη δημιουργία οιοκογένειας ελληνικής σχεδίασης πολεμικών σκαφών. Όμως αυτό ΔΕΝ μπορεί να γίνει ΤΩΡΑ διότι πολύ απλά έτσι όπως ΕΜΕΙΣ ΦΕΡΑΜΕ τα πράγματα, ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να αποδεσμεύσουν αργότερα σκάφη που κάνουν στο Πολεμικό Ναυτικό, φυσικά και θα μπορούσε να γίνουν αποδεκτά. Τέτοια προοπτική όμως δεν δικαιολογεί ΚΑΜΙΑ καθυστέρηση στην απόφαση της Ελλάδας. Χρειαζόμαστε χωρίς καθυστερήσεις σκάφη «ενδιάμεσης λύσης». Σε σχέση με την Τουρκία, κάθε μήνας, κάθε εβδομάδα, κάθε ημέρα μετράει. Θα πρέπει όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το τι μπορεί να επιφέρει επί του πεδίου περεταίρω καθυστέρηση.<br /><br />Ας κάνουμε τώρα την επιλογή που πρέπει και από… Σεπτέμβρη μπορούμε να διαπραγματευθούμε με ηρεμία με τις ΗΠΑ τον συνδυασμό των «capabilities» που θα θέλαμε να αποκτήσουμε και θα ήθελαν να μας προσφέρουν μέσα από το πρίσμα της MDCA. Δεν πρέπει η Ελλάδα να δεχθεί να συρθεί σε διαπραγμάτευση για το μέλλον της θαλάσσιας παρουσίας της στην κατοχυρωμένη από το δεθνές δίκαιο Γαλάζια Πατρίδα ΜΑΣ, δηλαδή στο τι θέλουν τρίτοι από εμάς.<br /><br />Τέλος, θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως στην ευρύτερη περιοχή της Γαλάζιας Πατρίδας ΜΑΣ δεν υπάρχει μόνο η Τουρκία. Τόσο η Αίγυπτος όσο και το Ισραήλ αυξάνουν διαρκώς τις δυνατότητες των Πολεμικών Ναυτικών τους, προσθέτοντας νέα ικανότατα πλοία στους στόλους τους. Τη στιγμή λοιπόν που οι πάντες ερίζουν για τα πάντα και την ώρα που αναδύονται δυνάμεις –συμμαχικές για την ώρα– στην περιοχή, εμείς θα επιστρέψουμε στο… Αιγαίο για το οποίο κάποιοι μας συμβουλεύουν να δώσουμε το… μισό;<br /><br />Ο στόλος ανοιχτής θαλάσσης είναι το απόλυτο μέσο επίδειξης σημαίας και προβολής ισχύος στο εξωτερικό. Αποτελεί σε ένα θαλάσσιο περιβάλλον τον βασικό βραχίονα διαφύλαξης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και επιβολής της βούλησης στον αναθεωρητή αντίπαλο. Αυτή τη στιγμή και με την παρούσα απόφαση διακυβεύεται η παρουσία της Ελλάδας στις θάλασσες που αποτελούν ζωτικό χώρο για το έθνος μας.<br /><br />Είναι σίγουρο πως με καμία δικαιολογία δεν θα πρέπει να επιτραπεί ο ελληνικός Στόλος να μετατραπεί σε δύναμη δευτέρας διαλογής πίσω από την Τουρκία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Αλήθεια, ως υπόθεση εργασίας, τι θα συμβεί άραγε εάν στην Αίγυπτο εκδηλωθεί ξανά μία «επανάσταση» των Αδελφών Μουσουλμάνων και το Κάιρο στραφεί εναντίον μας;<br /><br />Με άλλα λόγια, παίρνουμε την ενδιάμεση λύση, προχωράμε άμεσα σε τελική απόφαση με ευρωπαϊκό σχέδιο φρεγατών και διαπραγματευόμαστε το καλοκαίρι με τους Αμερικανούς. Όχι όμως στη βάση εάν η Ελλάς θα διαθέτει την επόμενη δεκαετία ναυτικό ανοιχτής θαλάσσης ή όχι. Με τις ΗΠΑ έχουμε όντως τις ιστορικά καλύτερες δυνατές σχέσεις και έτσι πρέπει να συμβαίνει, όμως οι σχέσεις αυτές θα πρέπει να βασίζονται στην αξιοπρέπεια και την αμοιβαιότητα.<br /><br />Ακόμα και εάν οι ΗΠΑ δεν θέλουν να «ενοχλήσουν» την Τουρκία στο θέμα, δικαίωμα τους, όμως είναι δικαίωμα ΚΑΙ υποχρέωσή της ελληνικής κυβέρνησης να εξασφαλίσει την ασφάλεια, την ευδαιμονία και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και αυτό θα πρέπει να πιέσουν οι ναύαρχοι να κάνει η κυβέρνηση. Σε αντίθετη περίπτωση ο καθένας είναι υπεύθυνος για το τι έκανε και τι δεν έκανε τις κρίσιμες στιγμές που περνάει η πατρίδα και αναμένεται να περάσει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ακαταμάχητα… απογοητευτική πρόταση των ΗΠΑ μήπως έχει τις εναλλακτικές της ερμηνείες;

Ένα σοφό ρητό λέει «ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκεν μῦν» (στην νέο-βαρβαρική… ελληνική, σημαίνει, «κοιλοπονούσε το βουνό και γέννησε ποντίκι»). Η κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ίδια στη Ναμίμπια, τα ίδια και στην Ελλάδα: Η Γερμανία πρέπει να πληρώσει τις φρικαλεότητες της

<img height="413" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/05/210528180658_MERKEL-GERMANY45-1024x660.jpg" width="640" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ</b><br />Δεν έχει όρια η υποκρισία των Γερμανών. Ειδικά όταν πρόκειται να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν. Το Βερολίνο αναγνώρισε χθες επισήμως ως γενοκτονία τις φρικαλεότητες και τις σφαγές που διέπραξε το Ράιχ στις αρχές του 20ου αιώνα στην αφρικανική χώρα που σήμερα αποκαλείται Ναμίμπια, αλλά από το 1884 ως το 1915 ήταν γερμανική αποικία.<br /><br />Σύμφωνα με ιστορικούς, οι Γερμανοί αποικιοκράτες εξόντωσαν από το 1904 ως το 1908 περίπου 65.000 από τα 80.000 μέλη της φυλής Χερέρο και τουλάχιστον 10.000 από τα 20.000 μέλη της φυλής Νάμα, που ζούσαν στη σημερινή Ναμίμπια.<br /><br />«Είμαι χαρούμενος και ευγνώμων που καταφέραμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με τη Ναμίμπια για το πώς να αντιμετωπίσουμε το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της κοινής μας ιστορίας», δήλωσε ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας. Αναγνώριση μεν της γενοκτονίας και ωραία λόγια συγγνώμης από τους Γερμανούς αξιωματούχους για «πολιτική και ηθική υποχρέωση», αλλά προσοχή:<br />«Δεν υπάρχουν νομικές αξιώσεις αποζημίωσης στις οικογένειες των δεκάδων χιλιάδων θυμάτων», όπως προεξοφλεί η Frankfurter Allgemeine Zeitung. «Η συμφωνία είναι για να θεραπεύσει τις πληγές», τονίζει η γερμανική εφημερίδα.<br /><br />Το Βερολίνο αποδέχτηκε βέβαια να χορηγήσει ποσό ύψους 1,1 δισεκατομμυρίων ευρώ τα επόμενα …30 χρόνια για έργα στη Ναμίμπια μέσω της ίδρυσης ενός ταμείου αρωγής, αλλά ξεκαθάρισε : Αποζημιώσεις… nein ! «Τα 1,1 δισεκατομμύρια ευρώ δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αποζημιώσεις ή επανορθώσεις , αλλά ως συμβολή στο καλύτερο μέλλον για τη χώρα και τους κατοίκους της» ,προειδοποιεί η FAZ, απευθυνόμενη ουσιαστικά στους απογόνους των θυμάτων της Γενοκτονίας που έχουν προσφύγει σε δικαστήρια στη Νέα Υόρκη και διεκδικούν τεράστια ποσά.<br /><br />Για την ιστορία μάλιστα ,στις διαπραγματεύσεις των δύο κυβερνήσεων που είχαν αρχίσει το 2015, μέχρι πρόσφατα η Γερμανία έδινε στη Ναμίμπια 11,7 εκατομμύρια ευρώ για να κλείσει η συμφωνία, προκαλώντας φυσικά βάναυσα την παγκόσμια κοινή γνώμη. Αλλωστε , το Βερολίνο δεν θέλει να δημιουργήσει παγκόσμιο προηγούμενο! Όταν μάλιστα παραμένει ανοικτός ο φάκελος των φρικαλεοτήτων που διέπραξαν οι Ναζί στην Ελλάδα, στην Πολωνία, στην Ιταλία στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Ενας «φάκελος», που ειδικά για την Ελλάδα (οι διεκδικούμενες επανορθώσεις φτάνουν τα 289 δισ. ευρώ) ,δεν αποκλείεται να ανοίξει η νέα γερμανική κυβέρνηση υπό την ηγεσία ή την καθοριστική συμμετοχή των Πρασίνων, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία.<br /><br />Οι Πράσινοι μαζί με την Αριστερά κατέθεσαν άλλωστε σχετική ερώτηση που συζητήθηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή στις 25 Μαρτίου- ανήμερα της επετείου των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση- για να ανοίξει διάλογος με την Αθήνα για τις πολεμικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο . Μπορεί το αίτημα να απορρίφθηκε από την πλειοψηφία Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών, αλλά η υπόθεση παραμένει ανοικτή για την νέα ,γερμανική κυβέρνηση.<br /><br />Ισως γι` αυτό η απερχόμενη κυβέρνηση Μέρκελ να βιάστηκε να κλείσει τώρα όπως όπως το θέμα με τη Ναμίμπια. Για να μην υπάρξει «κακό» προηγούμενο με τις Ελληνικές και Πολωνικές διεκδικήσεις.<br /><br />Σε …Γερμανούς της Ναμίμπια τα κονδύλια<br /><br />Ο Γερμανός ακαδημαϊκός και ακτιβιστής Χένιγκ Μέλμπερ, ο οποίος έχει μελετήσει την ιστορία της Ναμίμπια, λέει ότι και άλλες πρώην αποικιακές δυνάμεις στην Ευρώπη είχαν εκφράσει ιδιωτικά τις ανησυχίες τους για τη συμφωνία, καθώς θα δώσει το έναυσμα για διεκδικήσεις σε πολλές πρώην αποικίες στην Αφρική, την Νοτιοανατολική Ασία και αλλού . Η Τανζανία για παράδειγμα, μια άλλη πρώην γερμανική αποικία, όπου επίσης διαπράχτηκαν γερμανικές φρικαλεότητες, δεν αποκλείεται να αρχίσει να διεκδικεί αποζημιώσεις.<br /><br />Η Γερμανία ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη αποικιακή δύναμη στα τέλη του 19ου-αρχές 20ου αιώνα, ελέγχοντας το Καμερούν, το Τόγκο, τη Γερμανική Ανατολική Αφρική (Τανζανία), το Κινέζικο Τσίνγκταο και νησιά του Ειρηνικού.<br /><br />Λόγω του γεγονότος μάλιστα ότι η Γερμανία ενώθηκε ως κράτος το 1870 -πολύ αργά σε σχέση με τις άλλες αποικιοκρατικές δυνάμεις της εποχής-μπήκε πολύ βίαια στον αποικιακό ανταγωνισμό πυροδοτώντας σφαγές ,εξεγέρσεις και πολέμους στις αποικίες που κατακτούσε. Με τη γερμανική ήττα στον Α ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, οι γερμανικές αποικίες μοιράστηκαν στη συνέχεια μεταξύ των άλλων αποικιακών δυνάμεων.<br />Αλλά και τα 1,1 δισεκατομμύρια ευρώ που θα δοθούν στη Ναμίμπια τα επόμενα 30 χρόνια πάλι σε …Γερμανούς θα πάνε. Ναι καλά διαβάσατε: Το 70% της καλλιεργήσιμης γης της αφρικανικής αυτής χώρας ανήκει σε πρώην Γερμανούς έποικους, που παρέμειναν μετά το τέλος της γερμανικής αποικιοκρατίας το 1915.<br /><br />Πόσοι είναι αυτοί οι Γερμανοί στη Ναμίμπια; Το 0,75% του πληθυσμού, αλλά κατέχουν σχεδόν όλη τη γη. Ενας από τους απογόνους των Γερμανών εποίκων μάλιστα ,διαθέτει σήμερα ένα αγρόκτημα επτακοσίων τετραγωνικών χιλιομέτρων .<br /><br />Μένει να αποδειχτεί βέβαια με την πάροδο του χρόνου αν θα εφαρμοστούν οι υποσχέσεις και για αυτά τα 1,1 δισεκατομμύρια στη Ναμίμπια, γιατί οι Γερμανοί είναι ιστορικά πολύ φειδωλοί όταν πρόκειται να πληρώσουν.<br /><br />Να θυμηθούμε μάλιστα και τις «αποζημιώσεις» που δεν έλαβε ποτέ η Ελλάδα για τα διαβόητα «μαύρα ταμεία» της Siemens .Με βάση τον εξωδικαστικό συμβιβασμό το 2012 του ελληνικού δημοσίου με την γερμανική εταιρεία, η Siemens θα δαπανούσε τα επόμενα πέντε χρόνια 90 εκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα «σε φορείς που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και έχουν ως σκοπό την καταπολέμηση της διαφθοράς, της απάτης και του ξεπλύματος χρήματος, αλλά και για πανεπιστημιακά προγράμματα και 100 υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές».<br /><br />Η γερμανική εταιρεία δεσμευόταν επίσης να κάνει επένδυση 100 εκατ. ευρώ στη χώρα μας και να δώσει άλλα 60 εκατομμύρια για ένα νέο εργοστάσιο. Τίποτα απ` όλα αυτά δεν εφαρμόστηκε, δείχνοντας και την …αξία της γερμανικής αξιοπιστίας!<div><br />Το τίμημα της ανθρώπινης ζωής<br /><br />«Η συμφωνία δεν είναι τίποτα άλλο από ένα …πραξικόπημα δημοσίων σχέσεων για τη Γερμανία και μια πράξη εξαπάτησης από την κυβέρνηση της Ναμίμπια», λένε οι οργανώσεις «Ovaherero Traditional Authority» και «Nama Traditional Leaders Association», που εκπροσωπούν σήμερα τις φυλές Χερέρο και Νάμα.<br /><br />«Αλήθεια ,ποιο είναι το τίμημα της ανθρώπινης ζωής;» είναι το ερώτημα που θέτει το BBC σε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα για την εφιαλτική ιστορία της γερμανικής αποικιοκρατίας στη Ναμίμπια. «Πώς αντισταθμίζεται η καταστροφή μιας ολόκληρης της κοινωνίας;», διερωτάται το βρετανικό δίκτυο.<br /><br />Ο Γερμανός ιστορικός Βόλφραμ Χάρτμαν, που δίδαξε ιστορία της Ναμίμπια στο Πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας Γουίντχοκ , περιγράφει στο Der Spiegel τις γερμανικές αποικιοκρατικές φρικαλεότητες:<br /><br />«Κατά τη διάρκεια του πολέμου ,μεταξύ του 1904 και του 1908, οι φυλές Χερέρο και Νάμα δεν σφαγιάστηκαν απλά. Πέθαναν μαζικά από δίψα, ασιτία ή δολοφονήθηκαν κλεισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλοι εκτοπίστηκαν και διώχτηκαν από τη χώρα. Μετά το τέλος του πολέμου το 1907, οι δύο φυλές ήρθαν αντιμέτωπες με τα γενοκτονικά δεινά του καταπιεσμένου πληθυσμού: Δεν μπορούσαν να κατέχουν γη ή ζώα και υποχρεώθηκαν να φορούν στο λαιμό μια μεταλλική ταυτότητα για να κυκλοφορούν.<br /><br />Ο στόχος ήταν να εξασφαλιστεί ένα προλεταριάτο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τους Γερμανούς εποίκους ως σκλάβοι. Εργάζονταν άλλωστε ως σκλάβοι σε αγροκτήματα και ορυχεία, κάτι που ισοδυναμούσε με κοινωνικο-ψυχολογική-πολιτιστική γενοκτονία. Είναι απίστευτο ότι μέλη των δύο φυλών επέζησαν από όλα αυτά. Αλλά τα τραύματα αυτά εξακολουθούν να είναι χαραγμένα έως σήμερα στις ψυχές των απογόνων τους», λέει ο καθηγητής Χάρτμαν. Μετά τη γενοκτονία, το μεγαλύτερο μέρος της γης των δύο φυλών, χωρίστηκε σε ιδιωτικά αγροκτήματα που μοιράστηκαν σε Γερμανούς εποίκους.<br /><br />Σήμερα, οι περισσότεροι Χερέρο και Νάμα ζουν σε άθλιες παραγκουπόλεις που φιλοξενούν άλλωστε ,το 40% των κατοίκων της Ναμίμπια. Πολλοί Χερέρο εργάζονται άλλωστε και σήμερα με πενιχρούς μισθούς στους απογόνους των Γερμανών αποίκων που χρησιμοποιούσαν τους παππούδες τους ως σκλάβους…<br /><br />«Μερικοί από αυτούς , ιδίως οι νέοι, αρνούνται αυτή τη ζωή και θέλουν να καταλάβουν τη γη των παπούδων τους με τη βία» ,λέει στο BBC ο ακτιβιστής Λάιντλο Περινγκάντα και προσθέτει:«Ίσως έτσι λοιπόν, να σταματήσει η γερμανική κυβέρνηση να παίζει κρυφτό μαζί μας».</div><div><br />Τα κρανία των Αφρικανών στο Βερολίνο<br /><br />Για την ιστορία , η περιοχή αυτή της Αφρικής ανακηρύχτηκε το 1884 από τον «σιδηρούν καγκελάριο» Βίσμαρκ σε προτεκτοράτο της Γερμανίας .Πρώτος κυβερνήτης τοποθετήθηκε μάλιστα ο δικαστής Χάινριχ Ερνστ Γκέριγκ, πατέρας του διαβόητου ναζιστή ηγέτη , Χέρμαν Γκέριγκ.<br /><br />Όταν τον Ιανουάριο του 1904 οι Χερέρο και οι Νάμα εξεγέρθηκαν κατά των Γερμανών εποίκων που τους είχαν πάρει τη γη, το Βερολίνο έστειλε στο προτεκτοράτο τους τον διαβόητο στρατηγό φον Τρότα, γνωστό και με το ψευδώνυμο «καρχαρίας», καθώς είχε μετάσχει και στην άγρια καταστολή της εξέγερσης των Μπόξερ στην Κίνα,τρία χρόνια νωρίτερα, το 1901.Τον Αύγουστο του 1904 ο φον Τρότα νίκησε τις δύο φυλές στη μάχη του Οχαμακάρι ,για να ξεκινήσει η γενοκτονία τους.<br /><br />Και μια τραγική «λεπτομέρεια»: Τα κρανία εκατοντάδων νεκρών Αφρικανών εστάλησαν λίγα χρόνια μετά στη Γερμανία για …επιστημονικά πειράματα του διαβόητου καθηγητή Ιατρικής Οϊγκεν Φίσερ που διηύθυνε το Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Κληρονομικότητας στο Βερολίνο. Μετέπειτα μέλος του Ναζιστικού κόμματος ο Φίσερ, ήθελε τα κρανία των Αφρικανών για να δικαιολογήσει «επιστημονικά» την υπεροχή της Αριας γερμανικής φυλής.<br /><br />Το άθλιο έργο του Φίσερ χρησιμοποίησε μάλιστα ο Χίτλερ στο βιβλίο του Mein Kampf για να υποστηρίξει την Αρια φυλή. Στις θεωρίες του Φίσερ βασίστηκαν οι ρατσιστικοί “Νόμοι της Νυρεμβέργης» το 1935 με τους οποίους ο ρατσισμός έγινε επίσημη κρατική πολιτική των Ναζί.<br /><br />Για να μην ξεχνάμε , δηλαδή…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα ίδια στη Ναμίμπια, τα ίδια και στην Ελλάδα: Η Γερμανία πρέπει να πληρώσει τις φρικαλεότητες της

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ Δεν έχει όρια η υποκρισία των Γερμανών. Ειδικά όταν πρόκειται να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν. Το Βερολίνο αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος διπλωμάτης χαρακτηρίζει “παραμύθι το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας”!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/09/04/mavi_vatan2.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/09/04/mavi_vatan2-696x464.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div>Της <b>ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br />Ένα ενδιαφέρον κείμενο είδε το φως της δημοσιότητας στην Ιστοσελίδα OdaTV σχετικά με το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας που υποστηρίζει με σθένος η τουρκική πολιτική ηγεσία.<br /><br />Η ιστοσελίδα αναφέρει ότι το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας γεννήθηκε σαν μια ιδέα του Ναυάρχου ε.α Τζεμ Γκιουνντενίζ το 2006. Ο εμπνευστής του σχεδίου το υποστήριξε με χάρτες, με βιβλία και κατάφερε να γίνει δόγμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Το σχέδιο αυτό επανέφερε πολλές φορές στη δημοσιότητα ο υφηγητής το Πανεπιστημίου Μπαχτσέσεχιρ Τζιχάτ Γιαγτζί.<br /><br />Ο έμπειρος διπλωμάτης Σελίμ Κουνεράλπ, με λαμπρή θητεία στο υπουργείο Εξωτερικών , από όπου συνταξιοδοτήθηκε , καταρρίπτει με κατηγορηματικό τρόπο το σχέδιο αυτό. Το άρθρο του δέχθηκε , όπως ήταν φυσικό έντονη και επιθετική κριτική .<br /><br />Ο κ. Κουνεράλπ είναι εγγονός του δημοσιογράφου Αλή Κεμάλ, γιος του επίσης διπλωμάτη Ζεκί Κουνεράλπ και εξάδελφος του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον.<br /><br /> Στο σημαντικό άρθρο του αναρωτιέται αν η Γαλάζια Πατρίδα είναι παραμύθι ή πραγματικότητα και επισημαίνει ότι στην επιχειρηματολογία του δόγματος υπάρχει μια ανακολουθία.<br /><br />Ειδικότερα, ο κ. Κουνεράλπ, υποστηρίζει, μεταξύ άλλων:”Η έννοια της Γαλάζιας Πατρίδας μπήκε στην καθημερινότητα της τουρκικής κοινής γνώμης χάρη στις προσπάθειες δυο τηλεοπτικών , απόστρατων Ναυάρχων , υιοθετήθηκε από την εξουσία κι έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικιστικής ρητορικής.<br /><br />Βασιζόμενη σε αυτή την έννοια η εξουσία διεκδίκησε δικαιώματα, τα οποία , όμως, συμπίπτουν με παρόμοια άλλων χωρών. Ξεκίνησε σεισμικές έρευνες σε αμφισβητούμενα ύδατα. Η διεθνής κοινότητα αντέδρασε έντονα και η Ε.Ε αποφάσισε την επιβολή μέτρων. Μετά από αυτά αποσύρθηκαν τα πλοία από τη θάλασσα. Παρ’ όλο ότι πέρασε ο χειμώνας και η εποχή είναι ευνοϊκή, οι έρευνες δεν ξανάρχισαν και το θέμα εσκεμμένα αποσύρθηκε από την επικαιρότητα.<br /><br />Στην πραγματικότητα κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η Τουρκία με τόσα χιλιόμετρα ακτών δεν έχει δικαιώματα στις πηγές και στα θαλάσσια οικόπεδα της Μεσογείου. Αλλά ο μαξιμαλιστικός χάρτης και κυρίως η συμφωνία που υπέγραψε η Άγκυρα με τη Λιβύη το 2019, προκάλεσαν αυτές τις αντιδράσεις, γιατί τα όρια της συμφωνίας αγνοούν παντελώς τα αντίστοιχα δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /><br />Όταν εξετάσει κανείς ενδελεχώς το θέμα της Γαλάζιας Πατρίδας παρατηρεί μια τρανταχτή ανακολουθία. Βάσει του δόγματος η Τουρκία θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να κηρύξει αποκλειστική οικονομική ζώνη 200 μιλιών.<br /><br />Ο όρος της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης ανακαλύφθηκε με τη Σύμβαση των Η.Ε για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, την οποία η Τουρκία δεν υπέγραψε. Στηρίζει δηλαδή το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας σε μια Σύμβαση στην οποία δεν μετέχει.<br /><br />Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να μην αποτελεί πρόβλημα. Αλλά το δόγμα δεν αναγνωρίζει το άρθρο 121 της Σύμβασης που προβλέπει ότι τα νησιά έχουν τα ίδια κυριαρχικά δικαιώματα με τα παράκτια κράτη. Δεν δέχεται δηλαδή ότι η Κρήτη, η Ρόδος και η Κύπρος έχουν δική τους αποκλειστική οικονομική ζώνη πέρα των 12 μιλιών των χωρικών τους υδάτων. Κατά τον ίδιο τρόπο η συμφωνία που υπογράφηκε με τη Λιβύη, αλλά δεν έχει επικυρωθεί ακόμα από την Τρίπολη , δεν αναγνωρίζει δικαίωμα αποκλειστικής οικονομικής ζώνης στην Κρήτη, στη Ρόδο και την Κύπρο.<br /><br />Η συμφωνία με τη Λιβύη συγκρούεται με παρόμοια συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα με την Αίγυπτο. Έτσι γεννάται το ερώτημα πώς η Άγκυρα μπορεί να εμμένει στην επιχειρηματολογία της Γαλάζιας Πατρίδας , όταν καταβάλει προσπάθειες προσέγγισης με το Κάιρο.”<br /><br />Ο κ. Κουνεράλπ στη συνέχεια υποστηρίζει ότι παρόμοιες διαφορές προέκυψαν και σε άλλες χώρες , αλλά όλες λύθηκαν με συνεννόηση, κατανόηση και τηρώντας τη νομιμότητα. Εάν η τουρκική θέση για τα Νησιά είναι η επικρατούσα τότε οι γείτονες της Μεγάλης Βρετανίας, της Ιρλανδία και της Ιαπωνίας θα πανηγυρίζουν , γράφει με σκωπτικό τρόπο. Τονίζει, ότι η Ελλάδα και η Τουρκία προσπαθούν να λύσουν τις διαφορές τους στο Αιγαίο εδώ και 50 χρόνια χωρίς καμία επιτυχία. Συνεχίζονται οι συνομιλίες κάτι ,όμως, που δεν γίνεται με την Κύπρο.<br /><br />Τέλος, καταλήγοντας ,αναρωτιέται τι γίνεται και με τα κοιτάσματα στη Μαύρη Θάλασσα που αποκαλύφθηκαν με τυμπανοκρουσίες και επρόκειτο να αρχίσει η άντληση τους το 2023.<br /><br />“Μήπως, λέει, είναι και αυτά ένα ωραίο παραμύθι , όπως η Γαλάζια Πατρίδα που αρέσκεται να ακούει ο λαός μας;”<br /><br />Ο έμπειρος διπλωμάτης ανήκει στην παλιά ελίτ της τουρκικής διπλωματίας. Τα λόγια του έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα κι ελπίζουμε ο κ. Δένδιας να τα επικαλεστεί την ώρα που θα θέτει τα γελοία αιτήματα του ο Τσαβούσογλου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τούρκος διπλωμάτης χαρακτηρίζει “παραμύθι το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας”!

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Ένα ενδιαφέρον κείμενο είδε το φως της δημοσιότητας στην Ιστοσελίδα OdaTV σχετικά με το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επίσκεψη Τσαβούσογλου, η Άλωση και οι “γκριζο-λυκότουρκοι”

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/erdogan_gkrizoi_lukoi_slpress.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Στάθης Θεόδωρος</b><br />Καταφτάνει φουριόζος ο υπουργός Eξωτερικών της Τουρκίας στην Ελλάδα στις 30 Μαΐου, μια μέρα μετά την 29η Μαΐου που συμπίπτει με μια ημερομηνία που, αναγκαστικά, μας παραπέμπει στην 29η Μαΐου του 1453, όταν αλώθηκε η Κωνσταντινούπολη. Tο πρώτο μέρος που επισκέπτεται είναι η Κομοτηνή, πιθανότατα κατά εντολή Ερντογάν, όπου σίγουρα θα επιδιώξει να πανηγυρίσει την επέτειο. Δεν γνωρίζω εάν θα παρουσιαστεί εκεί με σπαθί ή με κουμπούρια, όμως, προφανώς επιδιώκει, να μας υπενθυμίσει, ότι όπως και τότε έτσι και τώρα έρχεται στην Ελλάδα ως κατακτητής για να μας προϊδεάσει για τις προθέσεις τους.<div><br />Οι “γκριζο-λυκότουρκοι”, που κυβερνούν σήμερα την Τουρκία, όπου στενάζουν οι υπόλοιποι κάτω από την μπότα τους, δεν επέλεξαν την ημερομηνία επίσκεψης στην Ελλάδα τυχαία. Σίγουρα θέλουν να μας μηνύσουν τους νέο-οθωμανικούς τους σχεδιασμούς. Το έκαναν πρόσφατα και στην Αγία Σοφία, όπου εμφανίστηκαν με τα σπαθιά για να μας θυμίσουν ότι δεν νίκησαν τους Λατίνους αλλά τους Έλληνες, αναδεικνύοντας έτσι ότι είναι συγχρόνως κατακτητές και καταπατητές ελληνικών εδαφών και δημιουργιών.<br /><br />Κατ’ αρχάς, λοιπόν, έρχονται γι’ αυτό το λόγο στην Ελλάδα και δευτερευόντως για να συζητήσουμε εάν θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις για την επίλυση των διαφορών μας, ούτως ώστε να δώσουν την ευκαιρία στη Μέρκελ να αναπτύξει πιο μαχητικά την υποστήριξη των “γκριζο-λυκότουρκων”, με τους οποίους αυτή και οι πρόγονοί της είναι για πολλά χρόνια αγκαλιά!<br />Τα διμερή προβλήματα<br /><br />Για να αναδείξω ότι όντως έτσι έχουν τα πράγματα ας εξετάσουμε τις διαφορές μας με αυτούς.<br /><br />Πρώτον, οι “γκρίζο-λυκότουρκοι” δηλώνουν ότι τα νησιά μας, καθώς και η Κύπρος (να προσθέσω, ειρήσθω εν παρόδω, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τόσα άλλα νησιά στον πλανήτη) δεν διαθέτουν ΑΟΖ, παρά τις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου για τη θάλασσα, γνωστό και ως UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea). Χρησιμοποιούν δε το γελοίο επιχείρημα της απόστασης του Καστελλόριζου από την Αθήνα που είναι πολύ μακριά και κατά την άποψή τους δεν δικαιούμαστε να διεκδικούμε αυτά που ανήκουν σε αυτό. Και τότε αυτοί γιατί κόπτονται τόσο πολύ για τα σύνορά τους εκεί στην περιοχή, μακριά από την Άγκυρα, όπου οι Κούρδοι αγωνίζονται, και δικαίως, να απελευθερωθούν από την μπότα τους;<br /><br />Δεύτερον, οι “γκριζο-λυκότουρκοι” αποκαλούν τη μουσουλμανική μειονότητα της Ελλάδος τουρκική, παρά του ότι έχουν υπογράψει τη Συνθήκη της Λωζάνης, στην οποία αναφέρεται ρητά ότι η μειονότητα είναι μουσουλμανική. Άλλωστε η μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, όπως και αυτές που υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις βαλκανικές χώρες, απ’ όπου πέρασε η λαίλαπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της πολιτικής της, με τον διωγμό των “απίστων’’ και τους περιβόητους γενίτσαρους.<br /><br />Διακόσιες χιλιάδες τουρκογενών οικογενειών όλοι κι’ όλοι τον αριθμό, φυλές σε νομάδες χωρίς καμιά εθνική ταυτότητα και επάγγελμα βοσκού στην Κεντρική Ασία, ασπάστηκαν την περσική γλώσσα και τον ισλαμισμό το 971 μ.Χ. και με άλλους τόσους μισθοφόρους κυρίευσαν, αλά Αττίλα, μια περιοχή όπου ζούσε 16 εκατομμύρια κόσμος και κοσμάκης. Η πολιτική τους έχει σήμερα τα ίδια σχεδόν χαρακτηριστικά.<br /><br />Επινοεί τουρκικές μειονότητες για να μπουκάρει. Στην δε Κύπρο το έχει ήδη πράξει από το 1974. Το έδαφος για την εισβολή προετοίμασε η βρετανική αποικιοκρατική δολιότητα και βέβαια τα ελληνικά λάθη. Έτσι, σήμερα, στόχος της νέο-οθωμανικής πολιτικής είναι η κατάκτηση ολόκληρης της Κύπρου, ή τουλάχιστον ο γεωπολιτικός έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου.<br /><br />Οι “γκριζο-λυκότουρκοι”<br /><br />Τρίτον, μας απειλούν με πόλεμο εάν επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα από τα έξι που είναι σήμερα σε 12 ναυτικά μίλια, κάτι που το διεθνές δίκαιο προβλέπει και μάλιστα με δικαίωμα να προβούμε στην επέκταση μονομερώς, οι “γκριζο-λυκότουρκοι” μας απειλούν με πόλεμο!<br /><br />Τέταρτον, δεν τους πάει η Συνθήκη της Λωζάνης και θέλουν να την αλλάξουν!<br /><br />Με αυτά τα δεδομένα άρχισαν εκ νέου οι συζητήσεις με τους καταπατητές και άρπαγες με στόχο να καθοριστεί το πλαίσιο και τα θέματα-διαφορές προς συζήτηση για την επίλυσή τους! Δεν θέλω να πιστεύω ότι δεν μάθαμε τίποτα από την εμπειρία της περίπτωσης της Κύπρου και ότι άλλο στόχο έχουμε κατά νουν, μιας και οι “γκριζο-λυκότουρκοι” μας προσφέρουν δια της κωλυσιεργίας χρήσιμο χρόνο.<br /><br />Άλλωστε, ο Ερντογάν για να κρατήσει την καρέκλα της εξουσίας, τόσο χρήσιμη σε αυτόν, λόγω της πληθώρας των εγκλημάτων που έχει διαπράξει τα τελευταία χρόνια της εξουσίας του, της τελειωμένης οικονομίας που οδεύει σε πτώχευση, είναι πιθανόν να πουλήσει τους “γκριζο-λυκότουρκους” για να σωθεί. Ακόμα κι αν χάσει την καρέκλα της εξουσίας (προσωπική σωτηρία που μπορούν να εγγυηθούν οι Δυτικοί), και να προχωρήσει, ως μάλιστα και πρώην ποδοσφαιριστής, στην δύσκολη μεν, χρήσιμη δε κωλοτούμπα.<br /><br />Τουρκικές παραβιάσεις<br /><br />Αλλιώς τα βλέπω πολύ μαύρα και γι’ αυτόν με βάση τη μέχρι σήμερα στάση των Δυτικών και ιδίως των Αμερικανών. Δεν πιστεύω ότι μπορούμε να περάσουμε από αυτό το στάδιο των συζητήσεων σε διαπραγματεύσεις για την επίλυση των προβλημάτων, γιατί αυτά με βάση τις σημερινές θέσεις ένθεν κακείθεν. Ή θα πρέπει οι “γκριζο-λυκότουρκοι” να αποδεχτούν την ισχύ του δίκαιου της θάλασσας και των προνοιών της Συνθήκης της Λωζάνης ή να αποδεχτούμε εμείς τις δικές τους ερμηνείες για το δίκαιο της θάλασσας και της Συνθήκης της Λωζάνης.<br /><br />Κάτι που το θεωρώ απίθανο. Αν και θεωρώ, επίσης, πως κάνουμε ήδη τα στραβά μάτια, σωστή, θεωρώ, ως πράξη προς ώρας, με όσα συμβαίνουν σε ό,τι αφορά την τήρηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου της Θαλάσσης και της Συνθήκης της Λωζάνης. Οι “γκριζο-λυκότουρκοι” τα παραβιάζουν και τα δύο. Και τουρκική ονομάζουν την μουσουλμανική μειονότητα και εδώ και λίγο καιρό αλώνιζαν παράνομα με τα γεωτρύπανά τους σε ΑΟΖ της Κύπρου και σε δυνάμεις ΑΟΖ της Ελλάδας.<br /><br />Επομένως, ας κάνουμε λίγη υπομονή για να δούμε τι από τα δύο θα συμβεί στην Τουρκία που βρίσκεται την περίοδο αυτή σε πολύ ολισθηρό δρόμο. Το ότι καταφέραμε να μετατρέψουμε τα ελληνοτουρκικά προβλήματα σε ευρωτουρκικά είναι σημαντικό, γιατί μας δίνει χρόνο να σφυρηλατήσουμε τις σχέσεις μας με τις καινούργιες συμμαχίες μας στην περιοχή και να καλύψουμε τα κενά, όπου υπάρχουν, στην αποτρεπτική μας πολιτική.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επίσκεψη Τσαβούσογλου, η Άλωση και οι “γκριζο-λυκότουρκοι”

Στάθης Θεόδωρος Καταφτάνει φουριόζος ο υπουργός Eξωτερικών της Τουρκίας στην Ελλάδα στις 30 Μαΐου, μια μέρα μετά την 29η Μαΐου που συμπίπτει...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα τορπίλη Ερντογάν ανήμερα της επίσκεψης Τσαβούσογλου

<img height="339" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/xartis.jpg" width="640" /><br /><br />Σε μια νέα πρόκληση προχωρά ο Ερντογάν, βάζοντας ουσιαστικά τορπίλη στις συζητήσεις με την Αθήνα, καθώς την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα υποδέχεται τον Τσαβούσογλου, στέλνει στο Αιγαίο τουρκικό ερευνητικό σκάφος. Η κίνηση αυτή έρχεται να προστεθεί στα τουρκικά δημοσιεύματα που δυναμιτίζουν το κλίμα αναφερόμενα στα θέματα που θέσει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του MEGA η Τουρκία επέλεξε να δεσμεύσει την θαλάσσια περιοχή μεταξύ Χίου, Σάμου και Ικαρίας, μια περιοχή, τα δύο τρίτα της οποίας ανήκουν σε χώρο ελληνικής δικαιοδοσίας, για μα διεξάγει έρευνες το τουρκικό σκάφος «Tubitak Marmara». Μάλιστα αυτές θα ξεκινήσουν, την Δευτέρα 31 Μαΐου, ημέρα κατά την οποία ο Τσαβούσογλου θα βρίσκεται στην Αθήνα, και είναι προγραμματισμένο να διαρκέσουν έως και τις 10 Ιουνίου.<br /><br />Η ενέργεια αυτή έρχεται να προστεθεί στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη. Προστίθενται επίσης στα δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, τα οποία αναφέρουν ότι ο Τσαβούσογλου έχει καταρτίσει ήδη έναν κατάλογο με τις ανυπόστατες αιτιάσεις της Άγκυρας, τις οποίες θα θέσει κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Ο Τούρκος υπουργός αναζητά άλλωστε τρόπους να πάρει τη ρεβάνς από τον Νίκο Δένδια για την δυναμική εμφάνιση που έκανε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών στην Άγκυρα, τον περασμένο μήνα.<div><br />Οι “εφτά πληγές” του Τσαβούσογλου <br /><br />Συνδυάζοντας και το γεγονός ότι ο Τσαβούσογλου πριν την Αθήνα θα επισκεφτεί την Θράκη, τα τουρκικά Μέσα θωρούν δεδομένο ότι θα θέσει θέμα «τουρκικής» μειονότητας, όπως ο ίδιος και η τουρκική ηγεσία συνολικά αποκαλούν τους μουσουλμάνους της περιοχής. Στον κατάλογο, τα τουρκικά Μέσα προσθέτουν και το επίσης ανυπόστατο θέμα των διαφιλονικούμενων περιοχών στο Αιγαίο, το οποίο η Τουρκία επιχειρεί να …στηρίξει και με την απόφασή της να στείλει νέο ερευνητικό σκάφος.<br /><br />Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση της τουρκικής εφημερίδας “Σαμπάχ”, ο Τσαβούσογλου, μαζί με το αίτημα για συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν, στις 14 Ιουνίου στο περιθώριο του ΝΑΤΟ, φέρνει και άλλα επτά ζητήματα, που θα θέσει στο τραπέζι των συζητήσεων με τον Έλληνα ομόλογό του.<br /><br />Αναφέρει δε ότι αυτά είναι κατά σειρά<br />Το θέμα της ΑΟΖ σε διαφιλονικούμενες περιοχές στο Αιγαίο και την ανατ. Μεσόγειο<br />Το θέμα της υφαλοκρηπίδας<br />Τα αποτελέσματα της Πενταμερούς για το Κυπριακό<br />Η υποστήριξη της Ελλάδας σε τρομοκρατικές οργανώσεις<br />Οι άσχημες πρακτικές της Ελλάδας στην επαναπροώθηση μεταναστών<br />Τα θέματα της «τουρκικής», κατά τον ίδιο, μειονότητας στη Θράκη και<br />Η πρόταση της Τουρκίας για διεθνή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέα τορπίλη Ερντογάν ανήμερα της επίσκεψης Τσαβούσογλου

Σε μια νέα πρόκληση προχωρά ο Ερντογάν, βάζοντας ουσιαστικά τορπίλη στις συζητήσεις με την Αθήνα, καθώς την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τορπιλίζουν τις εκλογές στη Λιβύη, Αδελφοί Μουσουλμάνοι, Άγκυρα - Ο ρόλος της Αθήνας

<img height="431" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP20209392196810.jpg" width="640" /><br /><br />Πολιτική εκτροπή με τις ευλογίες της Άγκυρας και με τις πλάτες των τουρκικών δυνάμεων και μισθοφόρων που παραμένουν στο λιβυκό έδαφος επιχειρούν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, υπονομεύοντας το χρονοδιάγραμμα διεξαγωγής εκλογών τον Δεκέμβριο του 2021, όπως έχει ορίσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και έχουν συμφωνήσει οι πολιτικές δυνάμεις στη Λιβύη.<br /><br />Με τη στήριξη της Τουρκίας οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι επιχειρούν να προβάλλουν προσκόμματα για τη ματαίωση των εκλογών. Τώρα ζητούν να προηγηθεί δημοψήφισμα για νέο Σύνταγμα και κατόπιν να γίνουν εκλογές ή ζητούν επίσης να υπάρξει τώρα απευθείας εκλογή του προέδρου της χώρας με καθολική ψηφοφορία και κατόπιν να γίνουν εκλογές.<br /><br />Η διεθνής κοινότητα και ο απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Λιβύη, Γ. Κούμπις, προειδοποιούν ότι κάθε προσπάθεια για αναβολή ή ματαίωση των εκλογών θα πυροδοτήσει εντάσεις και θα απειλήσει συνολικά την πορεία ομαλοποίησης της κατάστασης στη Λιβύη μετά από μια δεκαετία καταστροφικού εμφυλίου.<br /><br />Η εντολή που έχουν τόσο το υποστηριζόμενο από τον ΟΗΕ «Libyan Political Dialogue Forum (LPDF)» όσο και η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) και το Προεδρικό Συμβούλιο είναι να οδηγήσουν τη χώρα μέσα από αυτή τη μεταβατική περίοδο, σε εκλογές στις 24 Δεκεμβρίου 2021.<br /><br />Οι εκτιμήσεις είναι ότι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι θέλουν να ακυρώσουν τις εκλογές φοβούμενοι ότι η επιρροή τους έχει μειωθεί και αυτό θα αποτυπωθεί στην κάλπη, αλλά και γιατί αυτή την περίοδο δεν διαθέτουν άλλους συμμάχους εκτός της Τουρκίας, ο ρόλος της οποίας όμως θα περιορισθεί εάν μάλιστα αποσυρθούν και οι τουρκικές δυνάμεις.<br /><br />Όσο για την Τουρκία επενδύει στην ανωμαλία και στη διατήρηση της ρευστότητας, καθώς μια εκλεγμένη κυβέρνηση εκ των πραγμάτων θα επανεξετάσει το καθεστώς των δυο Μνημονίων που υπέγραψε η κυβέρνηση Σάρατζ με την Άγκυρα, για τα οποία δεν ακολουθήθηκε η τυπική διαδικασία έγκρισης τους και από το Κοινοβούλιο.<br /><br />Σε μια διαδικασία ομαλοποίησης της κατάστασης στη Λιβύη με μια νέα κυβέρνηση είναι προφανές ότι θα περιορισθεί ο ρόλος εξωτερικών παραγόντων όπως η Τουρκία, η οποία με την εμπλοκή της στον Λιβυκό Εμφύλιο επεδίωξε την προώθηση των δικών της συμφερόντων.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δίνουν μάχη για να παραμείνουν στη Λιβύη οι τουρκικές δυνάμεις, ώστε να ελέγχεται και να χειραγωγείται η πολιτική ηγεσία της χώρας.<br /><br />Στην προσπάθεια αυτή ηγείται και το Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους (HCS) που ελέγχεται από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και ήταν αυτό που είχε εξαπολύσει τις πρώτες επιθέσεις εναντίον της Υπουργού εξωτερικών Αλ Μανγκούς, η οποία δεν είχε διστάσει στις κοινές δηλώσεις με τον Τσαβούσογλου να ζητήσει την εφαρμογή των αποφάσεων για αποχώρηση όλων των ξενών δυνάμεων και των μισθοφόρων.<br /><br />Και το HCS είναι που υποκινεί τη συζήτηση για να προηγηθεί δημοψήφισμα για το Σύνταγμα, κάτι που εκ των πραγμάτων θα οδηγούσε υποχρεωτικά σε αναβολή των εκλογών.<br /><br />Η κατάσταση στη Λιβύη συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία στις γειτονικές χώρες. Στη συνάντηση του Αιγυπτίου Προέδρου Ελ Σισι και του Αμερικανού ΥΠΕΞ Α.Μπλίνκεν συμφωνήθηκε ότι πρέπει οι εκλογές να γίνουν κανονικά.<br /><br />Ο Αιγύπτιος πρόεδρος επισήμανε την ανάγκη να προχωρήσει η απομάκρυνση των ξένων μισθοφόρων και η εξάρθρωση των ένοπλων ομάδων που παραμένουν στη χώρα και απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της. Πρόσθεσε επίσης, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, ότι έτσι θα αποτραπεί το χάος και η μετατροπή της Λιβύης σε πεδίο σύγκρουσης για ξένες δυνάμεις.<br /><br />Την Πέμπτη το Syrian Observatory of Human Rights (SOHR) δήλωσε ότι χιλιάδες Σύριοι μισθοφόροι υποστηριζόμενοι από την Τουρκία παραμένουν στο έδαφος της Λιβύης και ότι ο επαναπατρισμός τους έχει σταματήσει πλήρως. Σύμφωνα με την ίδια ΜΚΟ σχεδόν 6.600 μισθοφόροι που έχει μεταφέρει η Τουρκία παραμένουν στο Λιβυκό έδαφος και μόλις το τελευταίο διάστημα έχουν μεταφερθεί ακόμη 380 Σύριοι μισθοφόροι.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει να είναι παρούσα στη λιβυκή κρίση παρά τις προσπάθειες κυρίως των Γερμανών, που είχαν ηγηθεί τεχνικά των ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών για τη Λιβύη, να αποκλείσουν τη χώρα μας, αναγνωρίζοντας ταυτοχρόνως ρόλο για την Τουρκία και άλλες γειτονικές χώρες.<br /><br />Τόσο στην ΕΕ όσο και στο ΝΑΤΟ αλλά και στις διμερείς επαφές του ΥΠΕΞ Νίκου Δένδια με ομολόγους του από την ευρύτερη περιοχή θα πρέπει να μπει ψηλά στην ατζέντα η Λιβυκή υπόθεση και η Ελλάδα πρέπει να προσφερθεί να συμμετάσχει σε κάθε αποστολή του ΟΗΕ, της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ για την επίβλεψη της εκεχειρίας, για τη διαμόρφωση του νέου Συνταγματικού και θεσμικού πλαισίου, για τη διεξαγωγή των εκλογών και συγχρόνως να προωθήσει στην ΕΕ τη διασύνδεση της ενίσχυσης προς τη Λιβύη με ενίσχυση των προσπαθειών για ανάσχεση των προσφυγικών ροών αλλά και με την εγκατάλειψη κινήσεων που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο και παραβιάζουν κυριαρχικά δικαιώματα των Κρατών Μελών.<br /><br />Δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο, ώστε να μην βρεθεί η Ελλάδα αντιμέτωπη με μια επαναβεβαίωση και επικύρωση των τετελεσμένων που επιχειρεί η Άγκυρα με όχημα τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τορπιλίζουν τις εκλογές στη Λιβύη, Αδελφοί Μουσουλμάνοι, Άγκυρα - Ο ρόλος της Αθήνας

Πολιτική εκτροπή με τις ευλογίες της Άγκυρας και με τις πλάτες των τουρκικών δυνάμεων και μισθοφόρων που παραμένουν στο λιβυκό έδαφος επιχει...

Διαβάστε την συνέχεια

Αφιέρωμα Άλωση: Ο 14ος αι. της καταστροφής… Για αυτά φτάσαμε στο 1453

<img height="366" src="https://www.history-point.gr/wp-content/uploads/2019/06/Byzantine-700x400.gif" width="640" /><br /><br />Μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Παλαιολόγου και την ανάρρηση στον θρόνο του γιου του, Ανδρόνικου Β’ η αυτοκρατορία μπήκε πλέον στην οριστική πορεία προς το τέλος της. Ο Ανδρόνικος δεν είχε σχέση με τα στρατιωτικά και δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στον στρατό. Ωστόσο, μέχρι το 1300 περίπου ο Βυζαντινός Στρατός χάρη σε άξιους στρατηγούς, όπως ο Αλέξιος Φιλανθρωπινός είχε καταστήσει αισθητή την παρουσία του στη Βαλκανική και στη Μικρά Ασία.<br /><br />Ο στρατηγός Αλέξιος Φιλανθρωπινός στην εκστρατεία που πραγματοποίησε το 1293-95 στη Μικρά Ασία διέλυσε σχεδόν τους Οθωμανούς. Το οθωμανικό πρόβλημα θα μπορούσε να έχει τελειώσει τότε για τον Ελληνισμό, αν ο απόλεμος Ανδρόνικος δεν φοβόταν τη δόξα του στρατηγού του και δεν τον εξανάγκαζε να επαναστατήσει. Μετά την σύλληψη και τύφλωση του Φιλανθρωπινού οι Τούρκοι απλώς επανήλθαν.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί πως, ο Ανδρόνικος έστειλε τον τυφλό Φιλανθρωπινό στη Μικρά Ασία, το 1323, χωρίς στρατεύματα. Ήταν τέτοια η φήμη του, που οι Τούρκοι όταν έμαθαν τη μετάβαση του, υποχώρησαν, προς στιγμή. Παρόμοια εξέλιξη είχε και η εκστρατεία του στρατηγού Ιωάννη Ταρχανιώτη (1298-1300) στη Μικρά Ασία. Και πάλι όμως παρόμοιες συνθήκες οδήγησαν σε παρόμοιες εξελίξεις. Ο Ταρχανιώτης έφυγε, οι Τούρκοι ξαναγύρισαν.<br /><br />Ο Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος δεν υπήρξε ποτέ γνώστης των στρατιωτικών θεμάτων, προτιμώντας την καλλιέργεια του πνεύματος. Είναι αλήθεια πως η μακρά σύγκρουση της Αυτοκρατορίας με τους Γάλλους Ανδεγαυούς (του οίκου των ντ’ Ανζού) επικυρίαρχους της Σικελίας, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του, είχε εξασθενήσει οικονομικά το κράτος.<br /><br />Αρχή διάλυσης<br /><br />Λόγω των κακών οικονομικών, αλλά και της εξάλειψης της απειλής των ντ’ Ανζού, ο Ανδρόνικος αποφάσισε να περιορίσει τον στρατό και τον στόλο. Διέλυσε λοιπόν τον στόλο, απολύοντας τους Τσάκωνες και τους Γαζμούλους που αποτελούσαν τα πληρώματα του και περιόρισε τον στρατό σε 4.000 άνδρες, βασιζόμενος στην στρατολόγηση πολιτοφυλάκων και παροίκων. Από εκεί και πέρα άρχισε η κατάπτωση. Σύμφωνα με τον λόγιο χρονικογράφο της εποχής Νικηφόρο Γρηγορά «…ο στρατός των Ρωμαίων έχει καταντήσει ο περίγελος του κόσμου όλου…αποτελούμενος από τεχνίτες και εμπόρους που έχουν ως μοναδικό σκοπό να το βάλουν, το ταχύτερο δυνατό, στα πόδια».<br /><br />Η γραπτή μαρτυρία ανώνυμου μοναχού της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας, του 14ου αιώνα, αναφέρει: «Ο στρατός δεν είναι η παλιά καλά οργανωμένη και πειθαρχημένη δύναμη του παρελθόντος, αλλά ένας συρφετός στον οποίο ηγούνται αλαζόνες που το μόνο που γνωρίζουν είναι να καταπιέζουν τους πιο αδύναμους από αυτούς». Οι μαρτυρίες αυτές, που χρονικά ανάγονται περίπου στο πρώτο τέταρτο του 14ου αιώνα είναι ενδεικτικές της κατάστασης του στρατού κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ανδρόνικου Β’ (1282-1328). Ο Βυζαντινός Στρατός αποτελείτο, μέχρι πριν την άλωση του 1024, από τα επαρχιακά-θεματικά στρατεύματα και τα αυτοκρατορικά τάγματα που στάθμευαν στην Πόλη και βρίσκονταν υπό την άμεση διάθεση του εκάστοτε αυτοκράτορα.<br /><br />Πρόνοιες – Προινοιάριοι<br /><br />Την εποχή των Παλαιολόγων τα επαρχιακά στρατεύματα αποτελούνταν από τμήματα Προνοιάριων, τα οποία συγκροτούσαν στις περιοχές που ήλεγχαν οι κατά τόπους άρχοντες (Δυνατοί). Κάθε Προνοιάριος, αναλόγως της χρηματικής απόδοσης της πρόνοιάς του, όφειλε να διαθέσει τον έναν ή περισσότερους ιππείς και πεζούς υποτελείς ή παροίκους του, στη διάθεση του κράτους. Ουσιαστικά επρόκειτο για εφαρμογή του δυτικού φεουδαρχικού συστήματος, το οποίο τόσο πολέμησαν οι Μακεδόνες αυτοκράτορες. Στην Κωνσταντινούπολη υπήρχαν στρατεύματα, υπό τον έλεγχο της κεντρικής εξουσίας, τα οποία ήταν καλύτερα εκπαιδευμένα.<br /><br />Στις τάξεις τους κατατάσσονταν γηγενείς και μισθοφόροι επαγγελματίες στρατιώτες. Σε αυτά τα στρατεύματα περιλαμβάνονται και οι διάφορες μονάδες της Αυτοκρατορικής φρουράς. Το κράτος χορηγούσε πρόνοιες ή «οικονομίες». Η πρόνοια, ήταν ένας κλήρος γης, που διατίθεντο σε έναν άρχοντα ή κρατικό αξιωματούχο, με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικής υπηρεσίας. Οι οικονομίες ήταν οι κλήροι που καλλιεργούνταν προς όφελος της κεντρικής κυβέρνησης, από τα έσοδα των οποίων συγκροτούνταν τα αυτοκρατορικά στρατεύματα.<br /><br />Καθώς όμως τα αυτοκρατορικά εδάφη συρρικνώνονταν, υπό την πίεση των διαφόρων εχθρών, σε Ασία και Ευρώπη, η συντήρηση των αυτοκρατορικών στρατευμάτων καθίστατο δυσβάσταχτη. Το ίδιο ισχύει και για τις πρόνοιες. Η απώλεια των μικρασιατικών εδαφών είχε καταλυτικές συνέπειες. Η Βιθυνία, η Λυδία και η Μαγνησία, οι μόνες περιοχές της Μικράς Ασίας που ήλεγχε η Αυτοκρατορία κατά την άνοδο στον θρόνο του Ανδρόνικου Β’, ήταν επαρχίες πλούσιες και προσέφεραν στο κράτος μεγάλα έσοδα, αλλά και εξαιρετικό έμψυχο δυναμικό για τον στρατό.<br /><br />Καταστροφές<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, μέσα σε 20 μόλις χρόνια από τον θάνατο του Μιχαήλ Η’ οι μικρασιατικές κτήσεις, στο μεγαλύτερο μέρος τους, είχαν χαθεί για την Αυτοκρατορία, με εξαίρεση της οχυρωμένες πόλεις, οι οποίες όμως είχαν αποκλειστεί από τους Τούρκους και υφίσταντο ένα είδος χαλαρής πολιορκίας.<br /><br />Το 1301, στη μάχη του Βαφέως, κοντά στη Νικομήδεια, η Αυτοκρατορία κατάφερε να αποστείλει μόλις 2.000 άνδρες για να βοηθήσει την μεγάλη μικρασιατική αυτή πόλη από την απειλή των Οθωμανών, υπό τον Μέγα Εταιριάρχη Γεώργιο Μουζάλωνα. Οι μισοί από τους άνδρες του Μουζάλωνα ήταν Αλανοί μισθοφόροι. Οι Τούρκοι παρέταξαν στη μάχη μόλις 5.000 άνδρες. Οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν, καθώς οι Αλανοί, δεν πολέμησαν καν. Οι απώλειες δεν ήταν μεγάλες, καθώς οι ηττημένοι κατέφυγαν στην οχυρωμένη Νικομήδεια.<br /><br />Η μάχη αυτή δεν θα έπρεπε, θεωρητικά, να χαρακτηριστεί σημαντική. Και όμως είναι. Σύμφωνα με τους Τούρκους ιστορικούς η νίκη αυτή ήταν που «γέννησε» την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ήταν η πρώτη νίκη των Οθωμανών κατά των αυτοκρατορικών δυνάμεων. Η εύκολη νίκη, γέμισε τους Τούρκους αυτοπεποίθηση και περιφρόνηση για τον αντίπαλο.<br /><br />Ωστόσο είναι ενδεικτική τόσο της αδυναμίας των Βυζαντινών, αλλά και των Οθωμανών, οι οποίοι επίσης δεν διέθεταν ισχυρές δυνάμεις. Αν η Αυτοκρατορία διέθετε, την εποχή εκείνη, 10.000 αξιόμαχους στρατιώτες η ιστορία σήμερα θα ήταν διαφορετική. Ήταν τέτοια η κατάπτωση της Αυτοκρατορίας που μπόρεσε να στείλει μόνο 2.000 άνδρες κατά των Τούρκων για να υπερασπίσει τις αρχαίες μητροπόλεις του Ελληνισμού στη Βιθυνία.<br /><br />Καταλανοί – Αλανοί, άχρηστοι μισθοφόροι<br /><br />Λόγω της ήττα αυτής ο Ανδρόνικος Β’ αποφάσισε να στρατολογήσει τη διαβόητη Καταλανική Εταιρεία. Οι Καταλανοί αφού πολέμησαν, για μικρό χρονικό διάστημα, με επιτυχία, τους Τούρκους, άρχισαν να λεηλατούν αδιακρίτως εχθρούς και φίλους. Κατόπιν πέρασαν στην Ευρώπη και λεηλάτησαν ολόκληρη την Ελλάδα, μέχρι την εγκατάστασή τους στην Αττική και τη Βοιωτία.<br /><br />Οι Καταλανοί που στρατολογήθηκαν από τον Ανδρόνικο αριθμούσαν περί τους 5.500 – 6.500 άνδρες. Και όμως τόσο λίγοι άνδρες – αργότερα ενισχύθηκαν και με Τούρκους μισθοφόρους – κατάφεραν να προκαλέσουν χάος στην Αυτοκρατορία ακριβώς διότι δεν υπήρχε μια επαρκής αριθμητικά, καλά εκπαιδευμένη, συγκροτημένη και εξοπλισμένη δύναμη να τους αντιμετωπίσει.<br /><br />Στη μάχη της Άπρω, το 1305 ο γιός του Ανδρόνικου και συναυτοκράτορας Μιχαήλ Θ’ κατάφερε να συγκεντρώσει 6.000 άνδρες για να αντιμετωπίσει 3.000 περίπου Καταλανούς. Ο Βυζαντινός Στρατός αποτελείτο από Αλανούς και Τούρκους μισθοφόρους, λίγους Στρατιώτες από τη Μακεδονία και τη Θράκη, πολιτοφύλακες τοξότες και μερικούς Βλάχους μισθοφόρους.<br /><br />Παρότι υπερείχε, συντριπτικά, αριθμητικά, συντρίφθηκε από τους εμπειροπόλεμους Καταλανούς, καθώς οι Αλανοί και οι Τούρκοι μισθοφόροι του, μετά από μια ανεπιτυχή επίθεση που εξαπέλυσαν, προτίμησαν να εγκαταλείψουν το πεδίο της μάχης.<br /><br />Η αποχώρησή τους αποκάλυψε το πλευρό του βυζαντινού πεζικού, το οποίο, λόγω κακής εκπαίδευσης, αποτελούμενο κυρίως από στρατολογημένους πολίτες από τη Θράκη, πανικοβλήθηκε, και αντί να στρέψει το μέτωπό του για να αντιμετωπίσει την απειλή, τράπηκε σε φυγή. Τελικά στο πεδίο της μάχης απέμεινε μόνο ο Μιχαήλ Θ’ με 100 επίλεκτους ιππείς.<br /><br />Ο Μιχαήλ και οι 100 άνδρες του επέλασαν με ορμή κατά των Καταλανών, αλλά δεν μπορούσαν να αλλάξουν το αποτέλεσμα. Ο Μιχαήλ τραυματίστηκε, μάλιστα, στη φάση αυτή. Η μάχη της Άπρω, που δόθηκε κοντά στην ομώνυμη πόλη της Ανατολικής Θράκης, αποτελεί μια από τις πλέον επαίσχυντες ήττες του Βυζαντινού Στρατού που αποδείκνυε το πόσο αναξιόπιστα ήταν τα μισθοφορικά τμήματα και πόσο τραγικά ανεκπαίδευτα τα γηγενή.<br /><br />Ειδικά, όσον αφορά του Αλανούς, ο Ανδρόνικος Β’ είχε επιτρέψει την εγκατάσταση 16.000 ανδρών, γυναικών και παιδιών, στα βυζαντινά εδάφη, με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικής υπηρεσίας. Σε όσες μάχες όμως συμμετείχαν αποδείχθηκαν τουλάχιστον αναξιόπιστοι. Το μόνο τους κατόρθωμα ήταν η δολοφονία του ηγέτη των Καταλανών Ρογήρου ντε Φλορ, με όλα τα συνεπακόλουθα που η ενέργεια αυτή είχε.<br /><br />Μάχες και εμφύλιοι…<br /><br />Οι βυζαντινές πηγές αναφέρουν πως, το 1320, ο Ανδρόνικος Β’, υποχρεώθηκε να επιβάλει έναν ιδιαίτερα βαρύ φόρο, με τα χρήματα από τον οποίο φιλοδοξούσε να συγκροτήσει μια στρατιωτική δύναμη 3.000 ανδρών. Από αυτούς οι 1.000 θα δρούσαν στις μικρασιατικές κτήσεις και οι υπόλοιποι στα ευρωπαϊκά εδάφη. Ωστόσο ούτε αυτό επετεύχθη, καθώς τα σχέδια του αυτοκράτορα ανέτρεψε η σύγκρουσή του με τον εγγονό του Ανδρόνικο Γ’.<br /><br />Κατά τη διάρκειά της οι μικρασιατικές κτήσεις αφέθηκαν εντελώς στο έλεος των Τούρκων, ενώ και οι ευρωπαϊκές κτήσεις υπέφεραν από επιδρομές Σέρβων και Βουλγάρων. Οι δύο Παλαιολόγοι, πάππος και εγγονός, δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν, ο ένας εναντίον του άλλου, ξένους. Έτσι ο Ανδρόνικος Β’ στρατολόγησε Τούρκους, κατά του εγγονού του, ενώ ο Ανδρόνικος Γ’ έλαβε ενίσχυση 2.000 ανδρών από τη Βουλγαρία.<br /><br />Όταν δε οι Βούλγαροι θεώρησαν πως οι όροι της συμφωνίας τους με τον Ανδρόνικο Γ’ δεν εκπληρώθηκαν, δεν δίστασαν να λεηλατήσουν την Ανατολή Θράκη. Η σύγκρουση των δύο Ανδρονίκων, όπως έμεινε γνωστή, διήρκεσε μέχρι το 1328, έτος της εκθρόνισης του Ανδρόνικου Β’ και ανάρρησης, ως μοναδικού αυτοκράτορα του Ανδρόνικου Γ’, ο οποίος είχε, προηγουμένως, στεφθεί συν-αυτοκράτορας.<br /><br />Την ώρα που οι δύο Παλαιολόγοι μάχονταν για την κατοχή του θρόνου, οι Τούρκοι προήλαυναν ανενόχλητοι. Το 1326 οι Οθωμανοί Τούρκοι κυρίευσαν, ύστερα από πολιορκία 10 ετών, την Προύσα, την οποία και κατάστησαν πρωτεύουσά τους. Έχοντας πλέον μια σταθερή βάση συνέχισαν τις καταστρεπτικές τους επιδρομές σε όλες τις βυζαντινές περιοχές της Μικράς Ασίας.<br /><br />Ενώπιον των εξελίξεων αυτών ο νέος αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ’ αποφάσισε να εκστρατεύσει προσωπικά κατά των Οθωμανών. Ο αυτοκράτορας, μαζί με τον Μέγα Δομέστιχο Ιωάννη Καντακουζηνό πέρασε στη Μικρά Ασία, επικεφαλής μόλις 2.000 τακτικών στρατιωτών και ενός αγνώστου αριθμού ατάκτων.<br /><br />Ο στρατός αυτός, στις 10 Ιουνίου 1329, συγκρούστηκε με 8.000 Οθωμανούς υπό τον σουλτάνο Ορχάν. Οι Τούρκοι έστειλαν 300 ελαφρούς ιππείς τους να παρενοχλήσουν τους Βυζαντινούς. Ολόκληρη η μέρα παρήλθε με ακροβολισμούς, χωρίς κάτι το ουσιαστικό.<br /><br />Όταν οι Βυζαντινοί θεώρησαν πως είχαν επιτύχει τον σκοπό τους, που δεν ήταν άλλος από το να πραγματοποιήσουν μιας μορφής στρατιωτική επίδειξη, αποφάσισαν να αποχωρήσουν. Τότε όμως οι Τούρκοι τους επιτέθηκαν και τραυμάτισαν στον αυτοκράτορα στο πόδι. Ο τραυματισμός του Ανδρόνικου προκάλεσε σύγχυση και πανικό. Το επόμενο πρωί οι Βυζαντινοί, κακήν – κακώς, υποχώρησαν σε τέσσερις φάλαγγες. Οι Τούρκοι τους καταδίωξαν και πρόλαβαν μια από αυτές την οποία και αφάνισαν, κυριολεκτικά, κυριεύοντας και το βυζαντινό στρατόπεδο.<br /><br />Η μάχη του Πελεκάνου, όπως ονομάστηκε, από το παρακείμενο ομώνυμο φρούριο, (γνωστή και ως μάχη της Φιλοκρήνης, από την κοντινή, επίσης, μικρή ομώνυμη πόλη) αποτέλεσε τη δεύτερη και τελευταία προσπάθεια των Βυζαντινών να αντιμετωπίσουν τους Οθωμανούς στο πεδίο της μάχης. Όπως και στη μάχη του Βαφέως, οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν, καθώς διέθεταν μόλις 2.000 πραγματικούς στρατιώτες, έναντι των τετραπλάσιων Τούρκων. Μετά από την ήττα αυτή η τύχη της Μικράς Ασίας σφραγίστηκε.<br /><br />Οι μικρασιατικοί πληθυσμοί, απώλεσαν παντελώς την εμπιστοσύνη τους στην Κωνσταντινούπολη και πολλοί από τους κατοίκους των περιοχών αυτών υποτάχθηκαν στους Τούρκους και πολέμησαν στο πλευρό τους. Οι Τούρκοι ακολούθησαν το βυζαντινό σύστημα της πρόνοιας, μοιράζοντας τιμάρια στους σπαχήδες τους, μεταξύ των οποίων ήταν και πολλοί εξισλαμισμένοι Βυζαντινοί.<br /><br />Μετά την ήττα ο Ανδρόνικος Γ’ και ο αρχιστράτηγός του Ιωάννης Καντακουζηνός προσπάθησαν να αναδιοργανώσουν τον στρατό και εν μέρει το επέτυχαν. Δεν είχαν όμως τα αναγκαία χρήματα, καθώς η απώλεια των μικρασιατικών περιοχών στοίχισε ακριβά στην Αυτοκρατορία.<br /><br />Παρόλα αυτά ο Βυζαντινός Στρατός είχε επιτυχίες στη Βαλκανική κατά των Βουλγάρων (μάχη Ρωσόκαστρου 1332), αλλά και πάλι ήταν εμφανές ότι ο Βυζαντινός Στρατός, λόγω μικρού αριθμού ανδρών, δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστεί με επιτυχία τα σύνορα της αυτοκρατορίας. Όταν πέθανε ο Ανδρόνικος Γ’ και ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Ιωάννης Καντακουζηνού και των επιτρόπων του Ιωάννη Ε’ Παλαιολόγου (βασιλομήτωρ Άννα <div><br /></div><div><a href="https://www.history-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αφιέρωμα Άλωση: Ο 14ος αι. της καταστροφής… Για αυτά φτάσαμε στο 1453

Μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Παλαιολόγου και την ανάρρηση στον θρόνο του γιου του, Ανδρόνικου Β’ η αυτοκρατορία μπήκε πλέον στην οριστική πορε...

Διαβάστε την συνέχεια

1453: Η Πόλις Εάλω… οι τελευταίες δραματικές ώρες του θρύλου Αυτοκράτορα

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/05/1453-Constantinople.jpg" /><br /><br />Το σκοτάδι έχει ήδη ξεκινήσει να καλύπτει την Πόλη, και ο ήλιος έχει χαθεί προ πολλού πίσω από τους μακρινούς λόφους της Θρακικής πεδιάδας. Πίσω από τα τείχη οι φωτιές που ακόμα καίνε χαράζουν με το κόκκινο και πορτοκαλί χρώμα τους το μαύρο της νύχτας. Αφήνει λίγο το βλέμμα του να περιπλανηθεί τριγύρω στην ακόμα πανέμορφη Πόλη. Δεν έχουν περάσει καλά καλά ούτε τέσσερα χρόνια από την ημέρα που πάτησε το πόδι του στην Πόλη. Έπρεπε να έρθει με πλοίο, καθώς το ταξίδι από την ξηρά ήταν ουσιαστικά αδύνατο, παντού υπήρχαν Οθωμανοί… μια μικρή λωρίδα απέμενε ελληνική… και αυτή η μικρή λωρίδα έπρεπε να αντισταθεί σε όλη τη βαρβαρότητα του κόσμου. Μακάρι να μπορούσαν να κρατήσουν λίγο ακόμα. Η ελπίδα ότι η υπόλοιπη χριστιανοσύνη θα κατέφθανε για να σταματήσει τη μουσουλμανική πλημμυρίδα ήταν ακόμα ζωντανή μες στην ψυχή του. Δεν μπορεί σκέφτηκε, δεν μπορεί να μας αφήσουν μόνους τώρα…<br /><br />Γράφει ο ΣΩΖΩΝ Α. ΛΕΒΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ<br /><br />Στα χέρια του έσφιξε το σπαθί του. Εδώ και 50 μέρες, από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκαν οι Οθωμανικές ορδές μπροστά από τα τείχη, το σπαθί δεν είχε εγκαταλείψει το χέρι του. Το κάποτε χρυσοποίκιλτο και διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους σπαθί, ήταν τώρα κατακόκκινο από το αίμα των Τούρκων. Η λαβή του λες και είχε πάρει τη γεωμετρία του χεριού του και η θήκη… η θήκη είχε πλέον χαθεί. Έτσι και αλλιώς δεν είχε και πολύ νόημα πια. Ήταν σίγουρος ότι δεν θα τη χρειαστεί ξανά.<br /><br />Άλλη μια μέρα είχε τελειώσει, άλλη μια μάχη είχε κερδηθεί, αλλά δυστυχώς ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει. Τι θα μπορούσαν να κάνουν άλλωστε μια χούφτα άνθρωποι απέναντι σε χιλιάδες, σε εκατομμύρια. Είχε δει τα πρόσωπα αυτών που είχαν πέσει πάνω του για να τον φάνε, όλοι τους είχαν δει πολλοί λίγους χειμώνες. Ένα μειδίαμα φάνηκε στο πρόσωπό του καθώς αναλογίστηκε τους δικούς του πολεμιστές… Αυτοί είχαν δει πολλούς χειμώνες, τα μακριά μαλλιά τους είχαν πλέον ασπρίσει, τόσο που οι Οθωμανοί τους περνούσαν για φαντάσματα. Κάτι είναι και αυτό σκέφτηκε…<br /><br />Η ώρα έχει περάσει, και η νύχτα έχει καλύψει τα πάντα. Κάπου κάπου στον ουρανό, πέρα από τους καπνούς και τις κραυγές φαίνονται τα άστρα να λαμπυρίζουν, χωρίς να νοιάζονται για τις κακουχίες των ζωντανών. Από την απέναντι πλευρά οι Οθωμανοί δεν ηρεμούν και βρίσκονται σε μεγάλη αναστάτωση. Σίγουρα κάτι ετοιμάζουν, αλλά δεν θα τολμήσουν να κάνουν κίνηση το βράδυ…τα φαντάσματα βλέπεις. Κατεβαίνει από τα τείχη. Κάτι τον σπρώχνει στην Αγιά Σοφιά, μια σκιά πέφτει βαριά στο πρόσωπό του, είναι σαν να έχει ήδη γευτεί το πεπρωμένο. Περνά από τα σπαρμένα χωράφια δίπλα από τα τείχη.<br /><br />Το να είσαι σκιά του εαυτού σου έχει και τα καλά του αναλογίστηκε. Μέχρι στιγμής ούτε το φαγητό ούτε το νερό δεν έχει λείψει. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Εδώ που κάποτε ζούσαν χιλιάδες ψυχές, απομένουν ελάχιστες για να σηκώσουν το βάρος της Ιστορίας. Περνά από τα κλειστά σπίτια και τους έρημους δρόμους. Όσοι μπορούν είναι είτε στα τείχη μαχόμενοι, είτε στις επισκευές.<br /><br />Αναλογίζεται το βάρος του κόσμου στους ώμους του. Πριν την πολιορκία είχαν έρθει προτάσεις από τον Σουλτάνο να παραδώσει την Πόλη. Κανείς δεν θα πάθαινε το παραμικρό, κανείς δεν θα κινδύνευε… αλλά πως μπορούσε να το κάνει; Ποιος ήταν αυτός που θα μπορούσε να απογοητεύσει τον Αχιλλέα, τον Μέγα Αλέξανδρο, ή τον Μέγα Κωνσταντίνο, που κρατώντας ένα ραβδί χάραξε στο χώμα τα θεμέλια αυτής της Πόλης.<br /><br /><i>Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοὶ δοῦναι οὔτ’ ἐμὸν ἐστίν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ• κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως άποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν.</i> ήταν η απάντησή του.. Δεν του είχαν δώσει το δικαίωμα να την παραδώσει… Κοίταξε ψηλά στον ουρανό. Πάνω στον τρούλο της πιο όμορφης εκκλησίας που είχε δει ποτές η χριστιανοσύνη έλαμπε ο Σταυρός… περνά τις βαριές θύρες. Η λειτουργία έχει ήδη αρχίσει.<br /><br />Είναι πλέον οι μικρές ώρες της ημέρας. Το σκούντημα στον ώμο από τον υπασπιστή του δεν προμηνύει τίποτα καλό. Οι “απέναντι” έχουν ξεκινήσει να συγκεντρώνονται. Σηκώνεται γρήγορα από την καρέκλα. Η κούραση της μέρας τον είχε κάνει να κοιμηθεί ακριβώς εκεί που κάθισε. Μόλις τώρα θυμήθηκε ότι δεν έχει φάει ούτε πιει για ώρες. Ας είναι αναλογίστηκε… μπορεί να περιμένει. Κάτι μέσα του του έλεγε ότι σήμερα είτε θα νικούσε είτε θα πέθαινε. Είχε αποφασίσει ότι το τέλος του θα γινόταν όπως το ήθελε εκείνος. Μπροστά στα τείχη, μαζί με τους συμπολεμιστές του, του φίλους, τους αδελφούς.<br /><br />Στον ύπνο του ήρθαν οι εικόνες μιας ανέμελης εποχής, τότε που μικρός ακόμα μάθαινε την τέχνη του πολέμου στις πετρόκτηστες αυλές του Μυστρά. Του φάνηκε μάλιστα, ότι μπορούσε να μυρίσει το άρωμα των λουλουδιών, να νιώσει την αύρα της θάλασσας εκεί στα καταγάλανα νερά του Ιονίου. Πριν από λίγο είχε αποχαιρετήσει, μάλλον για πάντα, τους στενότερους συνεργάτες τους, τους ανθρώπους που στάθηκαν κοντά του όλα αυτά τα χρόνια και οι οποίοι δεν θα ήταν μαζί του στα τείχη.<br /><br />Τα λόγια του λίγα και μετρημένα, με κόπο κρατάει τα δάκρυά του να μην κυλήσουν. Δεν είναι δάκρυα φόβου, η λιγοψυχίας, είναι δάκρυα θυμού, απελπισίας και απογοήτευσης, γιατί δεν κατάφερε να προστατεύσει όλους αυτούς που το είχαν ανάγκη. Βγήκε από το παλάτι… έριξε μια κλεφτή ματιά για λίγο. Κάποιος θα έλεγε ότι ακόμα και οι πέτρες του παλατιού δάκρυσαν εκείνη τη στιγμή σαν είδαν τον Αυτοκράτορα.<br /><br />Ο ήλιος είναι ήδη ψηλά στον ουρανό. Τα τείχη βομβαρδίζονται εδώ και ώρες. Το μήνυμα που κάποτε έδιναν τώρα κείται σε ερείπια, που σκεπάζουν τους υπερασπιστές τους και τους αναιδείς. Η καρδιά χτυπάει γρήγορα, τα χέρια είναι βαριά και δυσκίνητα, μαρμαρωμένα από την κούραση. Εδώ και ώρες το μόνο που κάνουν είναι κόβουν αυτούς που ο Μωάμεθ χωρίς έλεος ρίχνει πάνω στα τείχη. Το βλέμμα είναι πλέον βαρύ, το σκεπάζει ο ιδρώτας και το αίμα, αίμα εχθρών αλλά και φίλων.<br /><br />Ο ήχος από τους αλαλαγμούς, τις κραυγές αγωνίας και πόνου, τις βάρβαρες και απολίτιστες βρισιές και ιαχές έχει σκεπάσει τα πάντα. Οι βομβάρδες χτυπάνε αλύπητα, ανελέητα, χωρίς να κουράζονται. Ο υπόκωφος ήχος από τις πέτρινες μπάλες που χτυπούν πάνω στα τείχη, οι πέτρες που θρυμματίζονται και πέφτουν καταγής θα μείνουν για πάντα χαραγμένες σε αυτούς που τις έζησαν.<br /><br />Ο Μωάμεθ έχει καταλάβει πιο είναι το πιο αδύναμο σημείο της Πόλης. Εκεί στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, εκεί που περνάει ο Λύκος ποταμός που τόσο γενναιόδωρα ξεδίψασε τους κατοίκους αυτής της Πόλης, αυτός είναι και η αχίλλειος πτέρνα όλης της άμυνας. Τα τείχη δεν είναι τόσο ψηλά εδώ και οι βολές τους καταφέρνουν να περάσουν μέσα στην πόλη, χτυπώντας, σακατεύοντας, σκοτώνοντας.<br /><br />Μια τρομακτική κραυγή σκίζει ξαφνικά τον αέρα. Τα ταμπούρλα ξεκινούν τον ρυθμό τους. Όσοι από τους οθωμανούς είναι ακόμα στα τείχη παραμερίζουν από φόβο. Ο Μωάμεθ ρίχνει στη μάχη το τελευταίο του χαρτί. Αν δεν τα καταφέρει και τώρα θα πρέπει να γυρίσει πίσω…η στρατιά του δεν είναι πια αυτή που συγκέντρωσε από όλη την επικράτεια, ενώ και ακούγονται και οι πρώτες φωνές αντίδρασης. Σιγανές προς το παρόν, αλλά κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα παραμείνουν έτσι.<br /><br />Οι γενίτσαροι αφήνουν τις γραμμές τους. Είναι μαθημένοι από παιδιά στη μάχη. Τα έχουν σύρει με τη βία από τους γονείς τους, έχουν ξεριζώσει από μέσα τους την παιδική αθωότητα και τους έχουν μάθει μόνο τον πόλεμο και το μίσος. Αυτά τα παιδιά, αυτά τα παιδιά χριστιανών κινούνται τώρα μεθοδικά, συντεταγμένα, με την αυθάδεια αυτού που δεν έχει γνωρίσει ακόμα την ήττα, προς την ομορφότερη πόλη της Χριστιανοσύνης… σε λίγο η αλαζονεία τους θα κλονιστεί.<br /><br />Ξαφνικά, τα πάντα καταρρέουν. Ο Αυτοκράτορας, αυτός που μόλις πριν από λίγο είχε πειστεί ότι ένα θαύμα δεν ήταν τόσο απίθανο τελικά, έχει ξεφορτωθεί κάθε σημάδι που θα τον έκανε να ξεχωρίζει από τους συμπολεμιστές του. Στέκεται εκεί, πρώτος μεταξύ ίσων, έτοιμος να αναμετρηθεί με το πεπρωμένο του. Μόλις λίγες στιγμές πριν μια τυχερή, μια καταραμένη βολή έχει χτυπήσει τον Ιωάννη.<br /><br />Εκείνος, παρά τις εκκλήσεις του Αυτοκράτορα αποφάσισε να φύγει. Κανείς δεν μπορούσε να τον κατηγορήσει για δειλό ή λιπόψυχο, αλλά εκείνη τη στιγμή ο Αυτοκράτορας είδε την απελπισία και την ηττοπάθεια να παίρνει τη θέση της αποφασιστικότητας στο μέχρι τώρα αγέρωχο πρόσωπό του, σε ένα πρόσωπο που πλέον έχει γίνει λευκό σαν το πανί, και αυτό έτυχε να γίνει κρισιμότερο σημείο της μάχης.<br /><br />Ποια μοίρα κακιά είχε επιλέξει να παίξει και αυτή το παιχνίδι της στους κατάκοπους υπερασπιστές. Πότε κανείς δεν θα μάθει αν η πόρτα ήταν ανοιχτή ή απλά κάποιοι κατάφεραν να ανέβουν στον κατεστραμμένο πύργο. Αυτό όμως που έμαθαν όλοι, αυτό που είδαν όλοι ήταν τα οθωμανικά λάβαρα να κυματίζουν στα τείχη της Πόλης. Όσοι Βυζαντινοί ήταν δίπλα έπεσαν πάνω στους οθωμανούς σαν λυσσασμένα σκυλιά, και ξέσκισαν τα λάβαρα, ήταν όμως πολύ αργά…<br /><br />Ποτέ πριν κάποιος δεν έχει δει πιο εκρηκτικό, πιο ατρόμητο, πιο τρομακτικό ρεσάλτο, και μάλλον κανείς δεν πρόκειται να δει στο μέλλον. Οι γενίτσαροι που μόλις πριν είχαν δει τα λάβαρά τους πάνω στα τείχη της πόλης και επέπεσαν στους κατάκοπους υπερασπιστές. Όλα πια είχαν χαθεί… Ο Αυτοκράτορας είναι πλέον μαζί με τους απλούς στρατιώτες. Όπου και αν γυρίσει το κεφάλι του το μόνο που βλέπει είναι γενίτσαρους, και τους συμπολεμιστές του να καταβάλλονται ένας, ένας.<br /><br />Επιστρατεύοντας τα τελευταία δράμια δύναμης που του έχουν απομείνει θα ακουστεί να φωνάζει πάνω από τη βοή της μάχης, πάνω από τα κλάματα, τις κραυγές πόνου και αγωνίας, πάνω από τα τείχη της Βασιλεύουσας, πάνω από τους δρόμους, τον ιππόδρομο, τις φροντισμένες αυλές, πάνω από τις μυρωδιές της άνοιξης, πάνω από την Αγία Σοφία… μα καλά δεν υπάρχει χέρι Χριστιανού να μου πάρει το κεφάλι… Σε λίγο μια άλλη, μια σπαρακτική κραυγή γεμάτη απελπισία, δάκρυα και πόνο θα ακουστεί στα πέρατα του κόσμου… η Πόλις Εάλω<br /><br />Πύλη Αγίου Ρωμανού, πρωί της 29ης Μάϊου 1453, Κωνσταντινούπολη<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

1453: Η Πόλις Εάλω… οι τελευταίες δραματικές ώρες του θρύλου Αυτοκράτορα

Το σκοτάδι έχει ήδη ξεκινήσει να καλύπτει την Πόλη, και ο ήλιος έχει χαθεί προ πολλού πίσω από τους μακρινούς λόφους της Θρακικής πεδιάδας. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δολοφονία Σολωμού Σολωμού: ''Το νεύμα'' και η εντολή του διοικητή

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/BeFunkdfhhfddhfdhfollage.jpg?itok=bcUl3Q9b" width="640" /><br /><br />Εικοσι πέντε χρόνια μετά, <a href="https://www.sozcu.com.tr/2021/yazarlar/saygi-ozturk/tamburali-pasa-sozcuye-anlatti-korkut-eken-bana-geldi-6454980/">ο τότε διοικητής των ειδικών δυνάμεων </a>του τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα Χασάν Κουντακτσί ομολόγησε ότι έδωσε την εντολή για τη δολοφονία «με ένα νεύμα».<br /><br />Όλες τις λεπτομέρειες για το πώς έδωσε την εντολή για τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού στις 14 Αυγούστου 1996, ομολόγησε ο τότε διοικητής του τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα Χασάν Κουντακτσί με δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Σοζτζού. <br /><br />Ο Χασάν Κουντακτζί ,με αφορμή την υπόθεση του αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πέκερ, επιβεβαίωσε στην εφημερίδα ότι είχε σύντομη συνάντηση με τον Κορκούτ Εκέν (σύμφωνα με τον αρχιμαφιόζο είχε πάει στην Κύπρο για να σκοτώσει έναν τουρκοκύπριο δημοσιογράφο), αλλά δεν ασχολήθηκε πολύ μαζί του γιατί είχε να αντιμετωπίσει τα γεγονότα με τους μοτοσικλετιστές. Παραδέχεται δε χωρίς αναστολές ότι εκείνος έδωσε την εντολή για τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού με ένα νεύμα που έκανε με το χέρι του.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-05/solomou1_0.jpg"><img height="640" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-05/solomou1_0.jpg?itok=k5QO2q8o" width="665" /></a><br /><br />Ο Χασάν Κουντακτσί, ο διοικητής των Ειδικών Δυνάμεων τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα τότε, δήλωσε στη Σοζτζού ότι αγαπούσε τον Κορκούτ Εκέν και γνώριζε τον ηρωισμό του. Εκείνη την εποχή είχε έρθει στην Κύπρο ο Κορκούτ Εκέν και είχε μια σύντομη συνάντηση μαζί του. “Εκείνες τις μέρες ετοιμαζόμασταν περισσότερο για μια εξωτερική απειλή εναντίον της ‘τδβκ’ (ψευδοκράτος). Υπήρχαν στοιχεία της τρομοκρατική οργάνωσης που διέρρεαν από την περιοχή της Λεύκας. Δεν μπορούσαμε να ασχοληθούμε περισσότερο μαζί του λόγω της εξωτερικής απειλής. Ο Κορκούτ Εκέν ήρθε στην ‘τδβκ’. Είχα μια σύντομη συνάντηση μαζί του”, είπε ο Χασάν Κουντακτσί.<br /><br />Αναφέρει ότι υπήρχαν εκκλήσεις της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής πλευράς για συγκέντρωση 8 χιλιάδων μοτοσικλετιστών. “Εμείς επικεντρωθήκαμε σε αυτό, προετοιμαζόμασταν για τα μέτρα που θα λαμβάναμε. Επειδή εκτιμούσαμε ότι αυτά τα άτομα με ισχυρές μηχανές θα μπορούσαν να περάσουν από όλες τις πλευρές, λαμβάναμε αναλόγως τα μέτρα μας. Δήλωναν ότι ήταν άοπλοι και θα περνούσαν την πράσινη γραμμή, φτάνοντας στην Κερύνεια. Μάλιστα ήθελαν να με δουν για να τους επιτρέψω να περάσουν. Τους είπα ότι θα ήμουν ενάντια να περάσουν τα σύνορα. Οι μοτοσυκλετιστές είχαν τον αέρα του ‘εμείς δεν αναγνωρίζουμε κανέναν’. Ενώ υπήρχε τέτοια απειλή δεν μας απασχολούσε τίποτε άλλο. Όλοι είχαν το καθήκον τους. Βοηθήσαμε επίσης τη Διοίκηση των Δυνάμεων Ασφαλείας όσο χρειάστηκε”, ανέφερε.<br /><br />Ο Χασάν Κουντακτσί είπε ότι είχε δώσει τις απαραίτητες οδηγίες στις αρμόδιες μονάδες για το τι να κάνουν εναντίον εκείνων που προσπάθησαν να διασχίσουν τα "σύνορα", ειδικά εκείνων που προσπάθησαν να κατεβάσουν την τουρκική σημαία. “Όταν σήκωσα το χέρι μου, ήταν ξεκάθαρο ποιος θα έκανε τι. Ο Ντενκτάς ήρθε επίσης εκείνη την ημέρα. Ο Ντενκτάς μου έλεγε επίσης για τις προηγούμενες εμπειρίες του και του έκανα μερικές ερωτήσεις. Η ημερομηνία ήταν 14 Αυγούστου 1996. Το άτομο που διέσχισε το συρματόπλεγμα και ανέβηκε στον πόλο στον οποίο βρισκόταν η σημαία μας, που απέχει 15 μέτρα από τα σύνορα, ήθελε να κατεβάσει τη σημαία μας. <br /><br />Τον προειδοποιήσαμε τρεις φορές. Το αγνόησε. Έδωσα οριστική εντολή στον διοικητή της περιοχής. Ήταν ξεκάθαρο τι θα έκανε με ποιο σύνθημα. Σήκωσα το χέρι μου και έδωσα σύνθημα ‘χτύπα’. Εάν κατέβει η σημαία εμείς δεν μπορούμε να σταματήσουμε εκεί. Δεν θέλω να είμαι ο διοικητής που έχει αφήσει τη σημαία να κατέβει. Είμαι ένας άνθρωπος που είμαι έτοιμος να πεθάνω για τη σημαία, που σέβεται τη σημαία. Είναι άοπλος, είναι δυνατόν; 8 χιλιάδες μοτοσυκλετιστές θα περάσουν τα σύνορα και θα πάνε στην Κερύνεια. Θα κατεβάσουν τη σημαία μας στην Κερύνεια, θα ψάλλουν τον ελληνικό ύμνο στην Κερύνεια και θα φύγουν και εμείς θα παρακολουθούμε!”, ομολόγησε κυνικά ο Κουντακτσί.<br /><br />Η Ίντερπολ έχει εκδώσει κόκκινο δελτίο για τη σύλληψη του Χασάν Κουντακτσί για τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού και από τότε δεν ταξίδεψε στο εξωτερικό.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δολοφονία Σολωμού Σολωμού: ''Το νεύμα'' και η εντολή του διοικητή

Εικοσι πέντε χρόνια μετά, ο τότε διοικητής των ειδικών δυνάμεων του τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα Χασάν Κουντακτσί ομολόγησε ότι έδωσε τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία "μαχαίρωσε" πισώπλατα το ΝΑΤΟ για την Λευκορωσία

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/NATO-turkey-erdogan.jpg?itok=RpQu7LTo" width="640" /><br />”Βρώμικο” παζάρι Ερντογάν με δύση προκαλεί όλες τις χώρες. Οι Τούρκοι είναι σύμμαχοι μόνο του εαυτού τους<br />Γιώργος Μοτσάκος<br />ΗΤουρκία παίζοντας τα δικά της “ύποπτα” παιχνίδια στο παρασκήνιο ώθησε τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να δείξουν μια ηπιότερη στάση στην “αεροπειρατεία” ουσιαστικά ενός επιβατικού αεροπλάνου από την Λευκορωσία και την σύλληψη ενός αντιφρονούντος δημοσιογράφου στις 23 Μαΐου 2021. Αυτό δήλωσαν δύο διπλωμάτες στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.<br /><br />Η Τουρκία υλοποιώντας την δική της τακτική αποδυνάμωσε τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, και ουσιαστικά εγκαινίασε μια νέα τακτική με την οποία για κάθε θετική ψήφο της θα λαμβάνει τα δικά της ανταλλάγματα αλλιώς θα επιβάλει “βέτο” με κάθε τρόπο.<br /><br />Οι 30 χώρες σύμμαχοι του ΝΑΤΟ υπέγραψαν μια ανακοίνωση δύο παραγράφων, καταδικάζοντας την στάση του Μίνσκ κατά της πτήσης της Ryanair και την σύλληψη του δημοσιογράφου Ρ. Πρωτάσεβιτς, η οποία δεν περιελάμβανε ποινικά μέτρα για τα οποία πίεσαν οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία.<br /><br />Η Άγκυρα επέμεινε ότι οποιαδήποτε αναφορά υποστήριξης για περισσότερες κυρώσεις στη Λευκορωσία θα παραμείνει εκτός κειμένου, ανέφεραν οι δύο διπλωμάτες.<br /><br />Τα κίνητρα της Τουρκίας δεν ήταν άμεσα σαφή. Διπλωμάτες δήλωσαν ότι η Άγκυρα προσπαθεί να διατηρήσει τους δεσμούς της με τη Μόσχα, τον πλησιέστερο σύμμαχο της Λευκορωσίας, και να διατηρήσει παράλληλα τις οικονομικές σχέσεις με τη Λευκορωσία μέσω της Turkish Airlines, η οποία πραγματοποιεί καθημερινές πτήσεις προς το Μινσκ.<br /><br />Μια άλλη εκδοχή ήταν η επιθυμία της Τουρκίας να καλωσορίσει τους Ρώσους τουρίστες αυτό το καλοκαίρι μετά την πανδημία COVID-19, αλλιώς η οικονομία της θα πέσει στα Τάρταρα.<br /><br />Η άνοδος στις μολύνσεις από κορονοϊό τον περασμένο μήνα και σειρά προειδοποιήσεων ακύρωσε πολλές κρατήσεις για την Τουρκία, που δεν αντέχει την προοπτική μιας ακόμη χαμένης τουριστικής περιόδου.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό, αλλά ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ τόνισε: «Η ανακοίνωση του Συμβουλίου του Βόρειοατλαντικού συμφώνου για τη Λευκορωσία συμφωνήθηκε και από τους 30 Συμμάχους με συναίνεση.<br /><br />Δεν εξετάζουμε τις λεπτομέρειες των συζητήσεων στο Συμβούλιο του Βόρειου Ατλαντικού, οι οποίες είναι εμπιστευτικές», αποφεύγοντας τις λεπτομέρειες που λάβωσαν το ΝΑΤΟ.<br /><br />Η επιμονή της Τουρκίας σε ένα “ελαφρύ” κείμενο κατά του Μίσνκ αναστάτωσε ορισμένους συμμάχους, ιδίως την Πολωνία, τη Λιθουανία και τη Λετονία, οι οποίοι είχαν πιέσει για πιο σκληρές κυρώσεις, ανέφεραν οι διπλωμάτες, και ειδικά την Πολωνία που μετά την αγορά τουρκικών μη επανδρωμένων εναερίων οχημάτων και τις αβρότητες των Τούρκων βρέθηκε εξ απήνης.<br /><br />Ένας τρίτος διπλωμάτης είπε ότι η στάση της Άγκυρας είχε ως κύριο στόχο να χρησιμοποιηθεί μια διαφορετική διατύπωση από εκείνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία περιέχει λεπτομερείς προτάσεις για κυρώσεις.<br /><br />Αυτές περιελάμβαναν την απαγόρευση υπερπτήσεων από τον εναέριο χώρο της ΕΕ από αεροπορικές εταιρείες της Λευκορωσίας, την αποτροπή των αεροπορικών εταιρειών της Λευκορωσίας από τη χρήση αερολιμένων της ΕΕ,καθώς και την έκκληση στις αεροπορικές εταιρείες της ΕΕ να αποφεύγουν τη Λευκορωσία.<br /><br />"Πολλοί σύμμαχοι ήταν πολύ απογοητευμένοι και οργισμένοι με την Τουρκία. Ήταν σημαντικό για το ΝΑΤΟ να ανταποκριθεί και δεν είναι σαφές γιατί η Άγκυρα θα ήθελε να υπερασπιστεί τον πρόεδρο της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο", δήλωσε Ευρωπαίος διπλωμάτης που ήταν παρών στη συζήτηση.<br /><br />Για τον ίδιο και πολλούς άλλους η Τουρκία έχει γίνει ο πιο δύσκολος εταίρος του ΝΑΤΟ τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την “σύγκρουση” με τη Γαλλία για την τουρκική πολιτική στη Λιβύη, με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη Συρία και με την Ελλάδα για τα ενεργειακά δικαιώματα στη Μεσόγειο.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση αν έχουν επικρίνει αυτό που βλέπουν ξεκάθαρα ως ολίσθηση προς έναν πιο αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης υπό τον Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, δεν επιβάλλουν σοβαρά μέτρα κατά των Τούρκων.<br /><br />Ο κύριος λόγος, σύμφωνα με τους ίδιους διπλωμάτες, είναι το γεγονός ότι η Τουρκία, η οποία έχει το δεύτερο μεγαλύτερο αριθμητικά στρατό στο ΝΑΤΟ ( αν και πληγωμένο βαθιά λόγω των τρομερών διώξεων), βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, με πρόσβαση στον Εύξεινο Πόντο και την Μεσόγειο Θάλασσα, όντας σημαντική για την ΕΕ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες για να την αγνοήσουν.<br /><br />Η Άγκυρα έχει ανακοινώσει επανειλημμένα ότι υποστηρίζει το ΝΑΤΟ, αλλά ότι έχει το δικαίωμα να ακολουθεί τη δική της κυρίαρχη εξωτερική πολιτική.<br /><br />Αυτό θα φέρει την χώρα αυτή ταχύτατα στην έξοδο αφού πλέον τα συμφέροντα Άγκυρας και ΝΑΤΟ έχουν τεράστια απόκλιση παντού, ακόμα και στα πιο μικρά θέματα πλέον. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία "μαχαίρωσε" πισώπλατα το ΝΑΤΟ για την Λευκορωσία

”Βρώμικο” παζάρι Ερντογάν με δύση προκαλεί όλες τις χώρες. Οι Τούρκοι είναι σύμμαχοι μόνο του εαυτού τους Γιώργος Μοτσάκος ΗΤουρκία παίζοντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι στρατηγικές συμμαχίες, οι άσσοι, τα καμένα χαρτιά και το επόμενο βήμα για τις φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού

<img height="292" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/05/210527220035_F452.jpg" width="640" /><br /><br />Μπορεί η περίοδος των προσφορών και των μικρών αλλαγών ως προς το καλύτερο στις προτάσεις των «μνηστήρων» να ολοκληρώθηκε, η πολυπληθής ομάδα εργασίας του Πολεμικού Ναυτικού να έχει ξεκινήσει την τελική αξιολόγηση, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εταιρίες και κυβερνήσεις δεν πιέζουν ώστε να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ τους.<br /><br />Στην κορυφή της πυραμίδας αυτής, σύμφωνα με πληροφορίες, διεξάγεται ο «ακήρυχτος πόλεμος», ανάμεσα σε στρατηγικούς εταίρους της Ελλάδας που επιχειρούν μέσω και αυτής της σχέσης που έχει αναπτυχθεί να επηρεάσουν, υποσχόμενοι ότι θα κάνουν ότι είναι δυνατό ώστε το νέο πλοίο να πληροί τα επιχειρησιακά κριτήρια που έχει το Πολεμικό Ναυτικό.<br />Βεβαίως ορισμένοι «άσσοι» που θεωρούν πως βγάζουν στρατηγικοί εταίροι, είναι «καμένα χαρτιά» διότι το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει ξεκαθαρίσει στην πολιτική ηγεσία ότι επιπλέον προβλήματα δεν δύναται να φορτωθεί.<br /><br />Οι στρατηγικές συμφωνίες, επισημαίνουν με ιδιαίτερο νόημα στρατιωτικές πηγές, μπορούν να φέρουν πολλά νέα δεδομένα για το μέλλον δυο συμμάχων κι αυτό αφορά κυρίως τα αμοιβαία συμφέροντα. Σίγουρα όμως σε μια τέτοια σχέση δεν μπορεί να υπάρχουν τύποις ανταλλάγματα, τα οποία σ’ έναν εκ των δυο να προσθέτουν δυσανάλογο βάρος.<div><br />Κι επειδή πολλά γράφονται και πολλά απαντώνται ακόμη και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι Επιτελείς διαψεύδουν κατηγορηματικά, ότι ενώπιο της ηγεσίας έγιναν νύξεις για νέα προγράμματα πλοίων ή για ενδιάμεσες λύσεις, που δεν είναι επιθυμητές από το Πολεμική Ναυτικό …<br /><br />Την ίδια στιγμή πάντως, στο εσωτερικό των Ενόπλων Δυνάμεων και στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας οι συζητήσεις και οι συσκέψεις έχουν επεκταθεί και στο μετέπειτα, πέραν δηλαδή των τεσσάρων νέων φρεγατών οι οποίες θ’ αποτελέσουν το νέο βασικό πυρήνα του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Στρατιωτικές πηγές έχουν θέσει ευθέως το ερώτημα, αν αυτά τα τέσσερα πολεμικά πλοία, που είναι η πιο σημαντική προσθήκη για τον στόλο, στέκονται ικανά από μόνα τους, χωρίς τη συνέχιση ενός προγράμματος που θ’ ανανεώσει πλήρως τον στόλο τα επόμενα χρόνια.</div><div><br />Πρόγραμμα 15ετίας<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο οι ίδιες πηγές ομιλούν για συσκέψεις που έχουν γίνει, παράλληλα με αυτές για τις νέες φρεγάτες, ώστε να καταρτιστεί ένα πρόγραμμα τουλάχιστον 15ετίας μέσα στο οποίο να χτίζει το Πολεμικό Ναυτικό το δικό του μέλλον.<br /><br />Αυτό μάλιστα ειπώθηκε και δημόσια από ανώτατο στέλεχος των ΕΔ που είχε λάβει πρόσφατα μέρος σε διαδικτυακή συζήτηση που αφορούσε την στρατηγική των επόμενων ετών.<br />Η απόκτηση των τεσσάρων φρεγατών είναι μια γενναία απόφαση της κυβέρνησης που αφουγκράστηκε τη σημαντικότατη εγκατάλειψη της τελευταίας 15ετίας και στον στόλο και το ρίσκο που δέχτηκαν να πάρουν οι προκάτοχοί τους.<br /><br />Ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ είναι απαραίτητος, αν και αργοπορημένος, αλλά αυτός δεν παύει ν’ αφορά πλοία που ήδη έχουν συμπληρώσει ένα σημαντικό μέρος του επιχειρησιακού τους κύκλου ζωής.<br /><br />Ακόμη και η τυχόν προσθήκη των Ολλανδικών φρεγατών τύπου Μ, που είναι πολύ πιο κοντά απ’ όλες τις προτάσεις ενδιάμεσης λύσης στις απαιτήσεις που έχει το Πολεμικό Ναυτικό, δεν είναι τίποτα περισσότερο από πλοία που θα καλύψουν κενά.<br />Μέσω του μεσοπρόθεσμου προγράμματος το Πολεμικό Ναυτικό δίνει εργασία ετών στα ναυπηγεία κι όχι με τρεις φρεγάτες που πρόκειται τώρα να κατασκευαστούν. Επιπλέον τα ναυπηγεία για να είναι βιώσιμα απαραίτητες είναι οι συνεχείς εργασίες στα εμπορικά πλοία.<br />Άλλωστε το ποσοστό κατασκευής πολεμικών πλοίων σε σχέση με τα εμπορικά είναι ιδιαίτερα μικρό κι αυτό δείχνει ότι μια ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη δεν μπορεί να κρατηθεί μόνο από το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Κατά συνέπεια εξηγούν οι ίδιες πηγές το πρόγραμμα γενικότερης αναβάθμισης του στόλου είναι το επόμενο βήμα που επεξεργάζονται έντονα στο Επιτελείο και το υπουργείο, ώστε το Πολεμικό Ναυτικό να διαδραματίζει τον πιο σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος αφουγκραζόμενο τις σύγχρονες απειλές που αναδύονται στην ευρύτερη περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι στρατηγικές συμμαχίες, οι άσσοι, τα καμένα χαρτιά και το επόμενο βήμα για τις φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού

Μπορεί η περίοδος των προσφορών και των μικρών αλλαγών ως προς το καλύτερο στις προτάσεις των «μνηστήρων» να ολοκληρώθηκε, η πολυπληθής ομάδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη δημοσιότητα οι τουρκικές απαιτήσεις - Ο Τσαβούσογλου θα θέσει ζήτημα μειονότητας & ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/er_0.jpeg?itok=KDKTqNLc" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/er_0.jpeg?itok=KDKTqNLc" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">''Η εθνική ταυτότητα δεν ορίζεται από συνθήκες''!</span></h3>Στη δημοσιόητα έδωσαν οι Τούρκοι και συγκεκριμένα η εφημερίδα Σαμπάχ, για το τι θα περιλαμβάνεται στο ''μενού'' των απαιτήσεων από τον Τσαβούσογλου. <br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου εκτός από το αίτημα για συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν στις 14 Ιουνίου στο περιθώριο του ΝΑΤΟ, φέρνει μαζί του και άλλα 7 ζητήματα για να θέσει στο τραπέζι με το Νίκο Δένδια, μεταξύ των οποίων Αιγαίο, ανατ. Μεσόγειο, Κύπρο, μειονότητα.<br /><br />Συγκεκριμένα κατά σειρά τα 7 ζητήματα, όπως τα παραθέτει η «Σαμπάχ», είναι:<br /><ul style="text-align: left;"><li>ΑΟΖ σε διαφιλονικούμενες περιοχές στο Αιγαίο και την ανατ. Μεσόγειο</li><li>Υφαλοκρηπίδα</li><li>Αποτελέσματα συνομιλιών για το Κυπριακό στη Γενεύη</li><li>Υποστήριξη Ελλάδας σε τρομοκρατικές οργανώσεις</li><li>Άσχημες πρακτικές της Ελλάδας κατά των μεταναστών και επαναπροωθήσεις</li><li>Ζητήματα της ‘τουρκικής’ μειονότητας στη δυτική Θράκη</li><li>Η πρόταση της Τουρκίας για διεθνή διάσκεψη για την ανατ. Μεσόγειο</li></ul>Μιλώντας στη «Σαμπάχ», ο πρόεδρος της «Τουρκικής» Ένωσης Ξάνθης, Οζάν Αχμέτογλου είπε ότι «δεν είναι δυνατό να υπάρχει συνθήκη που να καθορίζει την εθνική ταυτότητα μιας κοινότητας που ζει σε μια περιοχή. Η Λωζάνη δεν συντάχθηκε για αυτό το σκοπό. Στη Λωζάνη, κι οι Έλληνες (Ρωμιοί) της Κωνσταντινούπολης αναφέρονται "ως μη μουσουλμάνοι", αλλά η Τουρκία δεν έχει κανένα πρόβλημα να τους αποκαλεί Έλληνες (Ρωμιούς), ακόμη και στις ταμπέλες των εκκλησιών τους γράφεται η λέξη "Ρωμιός"». <br /><br />Με «στρατιά» δημοσιογράφων η επίσκεψη <br /><br /><div>Πυρετώδεις είναι οι προετοιμασίες στην Άγκυρα για την επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Ελλάδα την Κυριακή.<br /><br />O Τσαβούσογλου θα προσγειωθεί το μεσημέρι της Κυριακής στην Αλεξανδρούπολη και μαζί του θα βρίσκεται μεγάλη δημοσιογραφική αποστολή. Θα επισκεφθεί την Κομοτηνή ενώ δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα για την επίσκεψή του στην Ξάνθη. Κατά την επίσκεψή του στη Θράκη, η οποία θα είναι ιδιωτική, θα έχει επαφές με μέλη της μειονότητας.<br /><br />Το απόγευμα της Κυριακής θα μεταβεί στην Αθήνα για το ιδιωτικό δείπνο με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια. Το πρωί της Δευτέρας μαζί με τον Νίκο Δένδια θα συναντηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. <br /><br />Θα ακολουθήσει η συνάντηση των διπλωματικών αποστολών των δύο χωρών στο υπουργείο Εξωτερικών και συνέντευξη Τύπου προς τα κρατικά πρακτορεία ειδήσεων Ελλάδας και Τουρκίας χωρίς δημοσιογράφους. Το μεσημέρι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών θα αναχωρήσει από Αθήνα για Άγκυρα προκειμένου να συμμετάσχει σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στη δημοσιότητα οι τουρκικές απαιτήσεις - Ο Τσαβούσογλου θα θέσει ζήτημα μειονότητας & ΑΟΖ

''Η εθνική ταυτότητα δεν ορίζεται από συνθήκες''! Στη δημοσιόητα έδωσαν οι Τούρκοι και συγκεκριμένα η εφημερίδα Σαμπάχ, για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πομάκοι: ''Τσαβούσογλου είσαι ανεπιθύμητος στη Θράκη-Ζητήστε συγγνώμη''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-05/CAVUSOGLU-1-scaled_0.jpeg?itok=qvc3BtVN" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συνεχίζονται οι αντιδράσεις των Πομάκων</span></h3>Ανεπιθύμητο πρόσωπο στη Θράκη, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Οι Πομάκοι της Θράκης δε διστάζουν να το πουν ανοιχτά για να το ακούσει όχι μόνο ο ίδιος αλλά και η ελληνική κυβέρνηση.<br /><br />Όπως γράφει η <a href="https://fonirodopis.gr/press/">Φωνή της Ροδόπης” </a>μετά τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πομάκων Ξάνθης, που τονίζει ότι «είμαστε Έλληνες Πομάκοι», ανακοίνωση εξέδωσε και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων ο οποίος χαρακτηρίζει «persona non grata» στα Πομακοχώρια της Ξάνθης τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών. <br /><br />«Κύριε Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ!<br /><br />Υπουργέ Εξωτερικών της Τουρκίας, κύριε Μεβλούτ Τσαβούσογλου, εκφράζοντας, την ιστορία του περήφανου λαού μας, τη φωνή των ελεύθερων Πομάκων, τη μνήμη των κοριτσιών μας που γκρεμοτσακίστηκαν από τις δεκάδες βουνοκορφές της Ροδόπης, τα Μόμτσκι Κάμεν (πολύ πριν τις Σουλιώτισσες) για να αποφύγουν τους οθωμανούς κατακτητές, τη συνείδηση των Πομάκων ακτιβιστών οι οποίοι τις τελευταίες δεκαετίες, αντιμετώπισαν ρατσιστική βία, ξυλοδαρμούς, απειλές, κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό από εγχώριους μισθοδοτούμενους εκπροσώπους του εθνικισμού της χώρας σας, οπαδών της φασιστικής/τρομοκρατικής οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων, δηλώνουμε ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης ότι: ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ.<br /><br />Ο ΜΟΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΑ ΗΡΩΪΚΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΤΕ ΒΑΘΙΑ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΠΡΑΞΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΑΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ.<br /><br />Η δημοκρατική και πολιτισμένη χώρα Αυστραλία καθιέρωσε την 26η ΜΑΙΟΥ, ως ΗΜΕΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ, για τις βαρβαρότητες που διέπραξαν οι άποικοι πρόγονοι των σημερινών Αυστραλών σε βάρος των ιθαγενών κατοίκων, των Αβορίγινων.<br /><br />Είναι μια μεγάλη ευκαιρία να μπείτε στην σφαίρα των πολιτισμένων χωρών, ακολουθώντας το παράδειγμα της Αυστραλίας, ζητώντας από εμάς τους αυτόχθονες θρακιώτες, ΣΥΓΓΝΩΜΗ!<br /><br />Στην αντίθετη περίπτωση, είστε ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ στα Πομακοχώρια, είστε PERSONA NON GRATA!<br /><br />Αντί των πομακοχωριών συστήνουμε να επισκεφθείτε τα αιματοβαμμένα χωριά των Κούρδων της Τουρκίας και της Συρίας, να επισκεφθείτε τους τάφους των εκατοντάδων χιλιάδων δολοφονημένων πολιτών, αλλά και τους δημοκράτες δημοσιογράφους και πολιτικούς της Τουρκίας, οι οποίοι σαπίζουν στις κρατικές φυλακές σας, τις μανάδες και τους πατεράδες των οποίων σκοτώσατε τα παιδιά και τα εγγόνια καθώς και όλους αυτούς που καταδιώκει μαζικά και με κάθε μέσο το καθεστώς της χώρας σας».<div><br /><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="366" src="https://www.youtube.com/embed/RgxpRxhr7Fs" title="YouTube video player" width="680"></iframe></center><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Πομάκοι: ''Τσαβούσογλου είσαι ανεπιθύμητος στη Θράκη-Ζητήστε συγγνώμη''

Συνεχίζονται οι αντιδράσεις των Πομάκων Ανεπιθύμητο πρόσωπο στη Θράκη, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Οι Πομάκοι της Θράκης δε διστάζο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι όρους θέτει ο Σίσι στον Ερντογάν για να τα ξανάβρουν

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/erdogan.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας και Αίγυπτου που βρίσκεται σε αρχικό επίπεδο διερευνητικών επαφών, εξετάζεται πολύ προσεχτικά από το Κάιρο, που αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι η Άγκυρα επιθυμεί πράγματι να αλλάξει την πολιτική της. Ωστόσο, το ενδιαφέρον εντοπίζεται στο αν ο Ερντογάν θα αποδεχτεί πλήρως τους όρους του Καίρου, που βάζουν πάνω από όλα τα αιγυπτιακά συμφέροντα, καθώς θα τεθεί ενώπιων σκληρών διλημμάτων.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών Σάμεχ Σούκρι κατά τη διάρκεια συνέντευξής του δήλωσε για τις σχέσεις των δυο χωρών ότι «αυτά τα θέματα σχετίζονται με τις προϋποθέσεις που ανέφερε πάντα η Αίγυπτος, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη τη φύση των διεθνών σχέσεων που βασίζονται στον σεβασμό της ατομικότητας, στη μη παρέμβαση σε εσωτερικές υποθέσεις και στη μη χρηματοδότηση εξτρεμιστών που αντιτίθενται στο κράτος».<br /><br />Το Κάιρο αναμένεται να διαμορφώσει ένα γενικό πλαίσιο για τις σχέσεις των δυο χωρών, μια ολοκληρωμένη συμφωνία που εμπεριέχει πολλά θέματα που πρέπει να γίνουν πλήρως σεβαστά. Η πορεία των σχέσεων Αιγύπτου-Τουρκίας αναμένεται να πηγαίνει βήμα προς βήμα, δηλαδή όταν κάνει η Άγκυρα μια θετική κίνηση, το Κάιρο να ανταποδίδει με τη σειρά του.<br /><br />Ο Σούκρι επισήμανε, εκτός από το ότι «υπάρχουν ενδείξεις ότι η Τουρκία επιθυμεί να αλλάξει την προσέγγισή της προς την Αίγυπτο», ότι πρέπει η «Τουρκία να τροποποιήσει την πολιτική της, έτσι ώστε να μην διασταυρώνεται με τα αιγυπτιακά συμφέροντα, ειδικά όταν πρόκειται για την εθνική ασφάλεια της Αιγύπτου. Αυτό εμπίπτει στο πλαίσιο της λήψης πρακτικών μέτρων που μπορεί να παρακολουθούνται και να αξιολογούνται».<div><br />Μουσουλμανική Αδελφότητα<br /><br />Η Αίγυπτος βάσει των κινήσεων της εμφανίζεται ανυποχώρητη, ενώ αντίθετα ο Ερντογάν φαίνεται στρυμωγμένος καθώς αν επιθυμεί την επαναπροσέγγιση θα πρέπει να εγκαταλείψει πάγιες πολιτικές του. Το θέμα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που αποτελεί στενό σύμμαχο του Ερντογάν και έχει ενσωματώσει την ιδεολογία της στο εθνικιστικό-θρησκευτικό όραμά του, αποτελεί το βασικό σημείο τριβής των σχέσεων των δύο κρατών.<br /><br /><br />Το γεγονός, ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εδρεύουν στην Τουρκία ανακοίνωσαν την αναστολή όλων των πολιτικών προγραμμάτων που επέκριναν σφοδρά τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αλ-Σίσι και το καθεστώς του, μετά από οδηγίες της κυβέρνησης της Άγκυρας, θεωρήθηκε μια κίνηση καλής θέλησης, αλλά και μια νίκη για το Κάιρο.<br /><br />Προφανώς το κόστος της απόφασης του Ερντογάν για αυτήν την απόφαση δεν είναι μεγάλο, καθώς τα μέσα ενημέρωσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μπορούν να εκπέμπουν και παράνομα. Ο Ερντογάν θα αντιμετωπίσει σοβαρό δίλημμα όταν το Κάιρο τον πιέσει να απελάσει τα άτομα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που έχουν καταδικαστεί στην Αίγυπτο. Στον πρώτο γύρο των διερευνητικών επαφών που έγιναν στις αρχές Μαίου μεταξύ των υφυπουργών Εξωτερικών των δυο κρατών παραδόθηκε και ένας κατάλογος με τα ονόματά τους.</div><div><br />Το δίλημμα της Λιβύης<br /><br />Ενδεχόμενη απέλασή τους στην Αίγυπτο αναμένεται να πλήξει το προφίλ του Ερντογάν σαν “προστάτη” όλων μουσουλμάνων και να δυσαρεστήσει συμμάχους του, όπως το Κατάρ αλλά και την παλαιστινιακή Χαμάς, που τη χρησιμοποιεί ως μοχλό άσκησης πίεσης προς το Ισραήλ.<br />Οι σχέσεις Τουρκίας-Λιβύης αποτελούν ένα ακόμα σημείο αντιπαράθεσης για το Κάιρο, που έχει θέσει όρο την αποχώρηση των Τούρκων στρατιωτών από την Λιβύη –βασίστηκε στη συμφωνία στρατιωτική συνεργασίας της Άγκυρας με την κυβέρνηση της Τρίπολης το Νοέμβριο του 2019– όπως και όλων των μισθοφόρων.<br /><br />Ο Ερντογάν αν ενδώσει στις απαιτήσεις του Καίρου, τότε θα εγκαταλείψει τη στρατηγική της ενίσχυσης της επιρροής του στη Λιβύη που έχει στόχο την παγίωση του παράνομου τούρκο-λιβυκού μνημονίου στην μετεμφυλιακή εποχή. Η προσέγγιση της Αιγύπτου από τον Ερντογάν γίνεται βάσει της εκτίμησής του, ότι η ομαλοποίηση των σχέσεων θα ενισχύσει την θέση της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο και έχει τη λανθασμένη λογική να συνδυάζει τις διμερείς σχέσεις με το Κάιρο, με τις σχέσεις που έχει αυτό με Ελλάδα και Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι όρους θέτει ο Σίσι στον Ερντογάν για να τα ξανάβρουν

Πρωτόπαπας Γιώργος Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας και Αίγυπτου που βρίσκεται σε αρχικό επίπεδο διερευνητικών επαφών, εξετάζεται πολύ προσεχτικά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως στη σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς ο Ερντογάν παίζει την Τουρκία στα ζάρια!

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/erdogna_hamas_slpress.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Μετά την εξαγορά της Noble Energy από την Chevron, η Chevron ανέλαβε operator του κοιτάσματος Tamar στην ισραηλινή ΑΟΖ. Η Chevron έχει το 25% του Πεδίου και τον κατάλογο συμπληρώνουν οι Isramco (28,75%), η Delec Drilling (22%), η Tamar Petroleum (16,75%), η Dor Gas (4%) και η Everest (3,5%). Οι πρόσφατες συγκρούσεις Ισραήλ-Χαμάς ξεκίνησαν σε μια περίοδο που η ισραηλινή Delek είχε αποφασίσει να πωλήσει το 22% που είχε στα Εμιράτα, συγκεκριμένα στην Mubadala Petroleum!<br /><br />Οι Εμιρατινοί πήραν το φιλέτο, στο πλαίσιο της απόφασης των Ισραηλινών να μειώσουν την παρουσία τους στα κοιτάσματα και να προσελκύσουν ξένους στρατηγικούς επενδυτές. Η οριστική συμφωνία Delek-Mumbadala επρόκειτο να υπογραφεί στις 31 Μαΐου και ήταν συνολικού ύψους 1,1 δισ. δολαρίων. Την προηγούμενη χρονιά είχε υπογραφεί η συμφωνία “Αβραάμ” που έφερε μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές μεταξύ Ισραήλ και Αράβων, κάτι που δεν άρεσε στην Τουρκία και στο Ιράν. Κατά έναν απρόσμενο τρόπο, μερικές ημέρες πριν την επίσημη “είσοδο” των Εμιράτων στους υδρογονάνθρακες του Ισραήλ, ξεκίνησε η σύγκρουση με την Χαμάς.<br /><br />Από την πρώτη μέρα, η Χαμάς δήλωνε ότι στοχεύει τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου του Ισραήλ, μεταξύ των οποίων και αυτές που είχε συμφωνηθεί να πωλήσει το Ισραήλ στα Εμιράτα. Αυτό θορύβησε την αμερικανική Chevron, που έκλεισε την υπεράκτια πλατφόρμα εξόρυξης στο Tamar για λόγους ασφαλείας. Δεύτερο αποτέλεσμα ήταν ότι έκλεισε επίσης για λόγους ασφαλείας και ο αγωγός EMG, ο οποίος μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ στην Αίγυπτο.<br /><br />O αγωγός EMG έχει μεταφορική ικανότητα 7 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως και διατρέχει την χερσόνησο του Σινά. Πολλοί παίκτες όπως η Chevron έχουν επενδύσει τόσο στον υφιστάμενο αγωγό όσο και σε μια νέα υποθαλάσσια επέκτασή του, εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Η νέα εποχή των σχέσεων Ισραήλ και Αιγύπτου, έχει ξεκινήσει πριν μερικά χρόνια κι έχει επιστεγαστεί με μια συμφωνία, με την οποία η Αίγυπτος εισάγει φυσικό αέριο από το Ισραήλ.<br />Στο τραπέζι μεγάλοι εχθροί<br /><br />Η Αίγυπτος καλύπτει τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο από τέσσερα δικά της κοιτάσματα, αλλά χρειάζεται επιπλέον ένα 8% για να καλύψει την συνολική εσωτερική ζήτηση. Αυτό το 8% το καλύπτει με εισαγωγές, ένα μεγάλο μέρος των οποίων γίνεται από το Ισραήλ, μετατρέποντας την Ανατολική Μεσόγειο σε “πιάτσα” φυσικού αερίου. Και οι διαρκώς αυξημένες ανάγκες των Αιγυπτίων σε φυσικό αέριο, τους οδηγούν σε περαιτέρω αύξηση των εισαγωγών τους από το Ισραήλ.<br /><br />Εάν λοιπόν κάποιος έλεγε πριν 10 χρόνια ότι το Ισραήλ θα εξάγει φυσικό αέριο στην Αίγυπτο και θα πουλά μερίδια των κοιτασμάτων του στα Εμιράτα, θα τον περνούσατε για τρελό. Τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου φαίνεται ότι κατάφεραν να φέρουν στο τραπέζι μεγάλους “εχθρούς”. Δημιούργησαν ένα πλέγμα συνεργασίας και ασφάλειας, πάνω στο οποίο προωθούν στρατηγικές που μέχρι και πριν από μερικά χρόνια ήταν σενάρια επιστημονικής φαντασίας!<br /><br />Από τις 10 Μαΐου που ξεκίνησαν οι συγκρούσεις Ισραήλ-Χαμάς, πραγματικός στόχος ήταν να δημιουργηθεί γεωπολιτικός σεισμός στην περιοχή που θα δημιουργούσε ανεξέλεγκτες αλυσιδωτές αντιδράσεις. Με μεγάλο “στόχο” φυσικά την Αίγυπτο και τα Εμιράτα που έχουν προχωρήσει σε ενεργειακές συμφωνίες με το Ισραήλ. Οι 10 μέρες που διήρκησαν οι εχθροπραξίες, έκαναν τους διπλωμάτες να τρέχουν. Μόλις συμφωνήθηκε η κατάπαυση του πυρός αποκαταστάθηκε η ροή του αγωγού EMG και η Chevron έλαβε εντολή από το Ισραήλ να ανοίξει ξανά την πλατφόρμα της στο Tamar.<div><br />Η σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς και το ενεργειακό<br /><br />Η συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, επετεύχθη σχετικά γρήγορα, αλλά τα θύματα ξεπέρασαν τους 260. Τραγικές απώλειες! Η ειρήνη παρότι ακόμα εύθραυστη, επανήλθε μετά από μαραθώνιες διαμεσολαβήσεις από Αίγυπτο και Εμιράτα και λιγότερο από τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Σε άλλες εποχές, Αίγυπτος και Εμιράτα θα έριχναν λάδι στη φωτιά!<br /><br />Σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές μπορεί το Ισραήλ να κέρδισε στρατιωτικά, αλλά η Χαμάς κέρδισε στον επικοινωνιακό πόλεμο. Αυτό κατά τη γνώμη μου, δεν ισχύει. Είναι μια άποψη που υπερπροβάλλεται από το Αl Jazeera του Κατάρ, το οποίο έχει τους δικούς του λόγους να εναντιώνεται στα ενεργειακά σχέδια Ισραήλ-Αιγύπτου-Εμιράτων, στην “ουρά” των οποίων βρίσκεται η Ελλάδα και η Κύπρος.<br /><br />Η Χαμάς παρασύρθηκε σε ένα παιχνίδι που σχεδίασε πρωτίστως η Τουρκία και δευτερευόντως το Ιράν. Ευτυχώς, γρήγορα κατάλαβε ότι αν συνέχιζε να λειτουργεί σαν εργαλείο του Ερντογάν και της Τεχεράνης, κάτω από συνθήκες, θα οδηγούσε μεσοπρόθεσμα στην διάλυσή της. Η πλειονότητα πλέον των Αράβων, επικρίνει την Χαμάς ότι στοχεύει να καταστρέψει την πιο δύσκολη συνθήκη ειρήνης στην σύγχρονη ιστορία.</div><div><br />Ο ρόλος Ερντογάν και Τεχεράνης<br /><br />Οι αγορές, οι πολυεθνικές, οι διπλωμάτες και οι ακαδημαϊκοί αναγκάστηκαν αυτή τη φορά να σηκώσουν την κουρτίνα και να δουν ποιοι βρίσκονται πίσω από την Χαμάς. Ο Ερντογάν διότι σχεδιάζει με βάση την στρατηγική του “ζωτικού χώρου”, όπως στο παρελθόν και ο Χίτλερ. Η Τεχεράνη διότι πιέζει για να απεμπλακεί από τις κυρώσεις που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στις εξαγωγές πετρελαίου.<br /><br />Δεν έχω πειστεί ότι η Χαμάς ήθελε πραγματικά να ξεκινήσει φέτος μια τρίτη Ιντιφάντα. Πιστεύω ότι ήθελαν απλά να δημιουργήσουν συναισθήματα ανασφάλειας στο Ισραήλ, αλλά και στους Άραβες που ποντάρουν στην ειρήνη μαζί του. Επιθυμούσαν διακαώς μια διευρυμένη Ιντιφάντα ο Ερντογάν και η Τεχεράνη. Μπορεί λοιπόν η Χαμάς να κέρδισε την συμπάθεια κάποιων ως «μια μικρή δύναμη που μάχεται κατά της υπερδύναμης του Ισραήλ», αλλά αυτό αποτελεί κατά την άποψή μου επιδερμική ανάλυση.<br /><br />Οι Αιγύπτιοι προβληματίστηκαν εξ αιτίας της ανασφάλειας και της αστάθειας που προκάλεσαν οι δεκαήμερες συγκρούσεις. Όπως άλλωστε και τα Εμιράτα που ετοιμάζονται να επενδύσουν 1,1 δισ. δολάρια στο Ισραήλ. Και φυσικά προβληματίστηκαν και οι Ευρωπαίοι που σκέφτονται να επενδύσουν 7 δις δολάρια στον East Med. Με μια διαφορά. Τούτη τη φορά, οι Άραβες, δεν πήραν σαφέστατη θέση υπέρ των Παλαιστινίων όπως παλιότερα. Για να είμαστε ειλικρινείς, τούτη τη φορά η νέα σύγκρουση, τους έσπρωξε πιο κοντά στο Ισραήλ από ποτέ, γεγονός που συνειδητοποίησε η ηγεσία της Χαμάς.</div><div><br />Κρίσιμο σταυροδρόμι<br /><br />Άλλωστε, οι μεγάλοι παίκτες είχαν πάρει τα μαθήματά τους από τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Όταν έμειναν με το στόμα ανοιχτό βλέποντας την αλλαγή πλεύσης του Ιράν, που ενώ αρχικά υποστήριξε ανοιχτά την Αρμενία, αιφνιδιαστικά άλλαξε στάση υπέρ του Αζερμπαϊτζάν και των Τούρκων. Η παγκόσμια κοινότητα, αναγκάστηκε αυτή τη φορά να σταματήσει να ακούει φήμες.<br /><br />Είμαι βέβαιος ότι στους επόμενους μήνες, η συντριπτική πλειονότητα των “παικτών” της Αγοράς αλλά και κράτη που στέκονταν ουδέτερα απέναντι στην Τουρκία, θα αλλάξουν ρότα, σκληραίνοντας την στάση τους. Και θα πολλαπλασιαστούν αυτοί που βρίσκονται σήμερα απέναντι στην Τουρκία, σε όλες τις εστίες φωτιάς που έχει ανάψει ο Ερντογάν. Και είναι πολλές! Συρία, Ιράκ, Παλαιστίνη, Σαουδική Αραβία, Λιβύη, Ελλάδα, Κύπρος και πρόσφατα στην Ουκρανία, εξοργίζοντας μέχρι και τον Πούτιν. Έχει δε απλώσει τα πόδια του σε επικίνδυνες “γειτονιές” όπως οι δυτικές επαρχίες της Κίνας με τους Ουιγούρους η Αφρική και τα Δυτικά Βαλκάνια.<br /><br />Ο Ερντογάν ξέρει καλά ότι έχει εισέλθει σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Ή θα πάρει τον δρόμο της σωφροσύνης και θα ασχοληθεί με τα εσωτερικά του προβλήματα, ή θα κάνει το ίδιο λάθος με τον Καντάφι, παίζοντας την Τουρκία στα ζάρια! Αν τελικά ακολουθήσει τον δεύτερο δρόμο, για να επιβιώσει πολιτικά και βιολογικά, θα αναγκαστεί να κάψει ακόμα και δυνατά “χαρτιά”, όπως η Χαμάς μιας και έχει ξεμείνει πλέον από εναλλακτικές.<br /><br />Μπορεί παλιά να κέρδισε κάποιες παρτίδες, φέρνοντας σερί από εξάρες αλλά στον δρόμο που ακολουθεί στη δύση της καριέρας του θα συρθεί από άλλους να παίξει την τελευταία του παρτίδα: Το Κουρδικό! Το πρόβλημα για τον Τούρκο πρόεδρο είναι, ότι με αυτά που είπε κι έκανε τον Μάϊο, το άστρο του έσβησε κάπου πάνω από τον ουρανό της Ιερουσαλήμ! Και γνωρίζει και ο ίδιος, ότι για να κερδίσει και τούτη την παρτίδα, πρέπει να φέρει οκτάρες!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως στη σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς ο Ερντογάν παίζει την Τουρκία στα ζάρια!

Αδαλής Γιώργος Μετά την εξαγορά της Noble Energy από την Chevron, η Chevron ανέλαβε operator του κοιτάσματος Tamar στην ισραηλινή ΑΟΖ. Η Che...

Διαβάστε την συνέχεια

Ακόμα ένα βήμα του Ερντογάν προς την πλήρως ισλαμική Τουρκία…

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/06/Turkey_Islam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="700" height="366" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2011/06/Turkey_Islam.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div>Σε κίνηση ισχυρού συμβολισμού για να δείξει ότι αλλάζει σελίδα η Τουρκία προβαίνει την Παρασκευή ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς οι συμβολισμοί στα μουσουλμανικά κράτη παίζουν ρόλο. </div><div><br /></div><div>Όπως μεταδίδει ο Μανώλης Κωστίδης στην γνωστή πλατεία Ταξίμ εγκαινιάζεται το τζαμί που ο τούρκος πρόεδρος ονειρευόταν σε όλη του τη ζωή. Στην πλατεία υπάρχει ένα μικρό μνημείο για τον Κεμάλ, και επί δεκαετίες οι στρατηγοί οι Κεμαλιστές απαγόρευαν να κτιστεί τζαμί γιατί υπάρχει ανεξιθρησκία και δεν ήθελαν να υπάρχει σύμβολο του Ισλάμ στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Η άλλη αντίληψη έλεγε ότι στην περιοχή υπάρχουν εκκλησίες και δεν υπάρχει τζαμί, και από τη μέρα που ανέλαβε δήμαρχος ο Ερντογάν το 1994 έλεγε ότι «εγώ θα κτίσω τζαμί στην Ταξίμ».</div><div><br /></div><div>Συγκριτικά, το μνημείο του Κεμάλ είναι πολύ μικρό, ενώ το τζαμί πολύ μεγάλο, χωρητικότητας 2.500 ατόμων με τον τούρκο πρόεδρο να δείχνει ότι αλλάζει η Τουρκία. </div><div><br /></div><div>Και μια ακόμα συμβολική κίνηση του Ερντογάν σύμφωνα με την αντιπολίτευση: Εγκαινιάζει το τζαμί 28 Μαΐου, την ημέρα που ξεκίνησαν τα επεισόδια στην πλατεία Γκεζί το 2013. </div><div><br /></div></div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ακόμα ένα βήμα του Ερντογάν προς την πλήρως ισλαμική Τουρκία…

Σε κίνηση ισχυρού συμβολισμού για να δείξει ότι αλλάζει σελίδα η Τουρκία προβαίνει την Παρασκευή ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς οι συμβολισμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο μαφιόζος που κλονίζει την τουρκική κυβέρνηση ξαναχτυπά – Αγωνία στην Αγκυρα για το επόμενο βίντεο του «αρχινονού» Πεκέρ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/05/%CF%80%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CF%81.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/05/%CF%80%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CF%81-696x377.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε κλοιό ο Ερντογάν – Η βεντέτα Σοϊλού και Αλμπαϊράκ.</span></h3>Στην Τουρκία, και πρωτίστως στο προεδρικό παλάτι της Αγκυρας, όλα τα βλέμματα αυτή την στιγμή είναι στραμμένα στην Κυριακή. Τότε έχει προγραμματιστεί να ανέβει στο YouTube το επόμενο βίντεο του Σεντάτ Πεκέρ, του εξόριστου στο Ντουμπάι μαφιόζου, που με τις αποκαλύψεις του το τελευταίο διάστημα κλονίζει συθέμελα την κυβέρνηση και το σύστημα εξουσίας του Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Οι σχέσεις κράτους και μαφίας<br /><br />Ο Πεκέρ, ο οποίος είχε επί χρόνια δεσμούς με το κυβερνών κόμμα AKP, με ένα μπαράζ βιντεοσκοπημένων μηνυμάτων, εμπλέκει κορυφαία κυβερνητικά στελέχη στις πιο σκοτεινές δραστηριότητες της μαφίας – από λαθρεμπόριο ναρκωτικών και ξέπλυμα χρήματος έως και δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων.<br /><br />Τα βίντεο του «νονού», τα οποία έχουν παρακολουθήσει πάνω από 100 εκατομμύρια άτομα, βάζουν πρώτο στο στόχαστρο τον υπουργό Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού. Εμπλέκουν όμως σε μαφιόζικες πρακτικές και άλλους κορυφαίους παράγοντες της τουρκικής πολιτικής σκηνής.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Πεκέρ έχει κατηγορήσει τον γιο του πρώην πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλνιτρίμ, τον Ερκάμ Γιλντιρίμ, , για ανάμειξη σε λαθρεμπόριο ναρκωτικών και τον πρώην υπουργό Εσωτερικών Μεχμέτ Αγκάρ για εμπλοκή στην δολοφονία ενός πολύ γνωστού δημοσιογράφου ερευνητή το 1996.<br /><br />Τα ναρκωτικά και οι πολιτικές δολοφονίες<br /><br />Ο «νονός» υποστηρίζει ότι με διαταγές του Αγκάρ, ο αδελφός του δολοφόνησε το 1996 τον Τουρκοκύπριο δημοσιογράφο Κουτλού Ανταλί στην κατεχόμενη Κύπρο. Λέει επίσης ότι οργάνωσε με παραγγελία κυβερνητικού βουλευτή την επίθεση του όχλου εναντίον της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Hürriyet το 2015.<br /><br />Καταγγέλει ακόμη ότι ο Ερκάμ Γιλντιρίμ, με το πρόσχημα της διανομής υλικού κατά της πανδημίας, μετέβη στη Βενεζουέλα για να κανονίσει τη μεταφορά φορτίου κοκαΐνης μέσω Δομινικανής Δημοκρατίας ή Παναμά. Και υποστηρίζει ότι ο ίδιος, ως φιλοξενούμενος του “βασιλιά των στοιχημάτων” Χαλίλ Φαλιαλί στα κατεχόμενα επέβλεψε το άνοιγμα ενός νέου δρόμου μεταφοράς ναρκωτικών από το λιμάνι της Αμμοχώστου στη Μερσίνα.<br /><br />Και ο Αγκάρ και ο Γιλντιρίμ έχουν απορρίψει τις κατηγορίες.<br />Ο ίδιος ο Ερντογάν, μιλώντας την Τετάρτη στο τουρκικό κοινοβούλιο, απέκρουσε τις καταγγελίες Πεκέρ και δεσμεύτηκε να καταπολεμήσει το οργανωμένο έγκλημα.<br />Ο Σοϊλού και η σκοτεινή βεντέτα με τον Αλμπαϊράκ<br /><br />Ο πρώτος όμως που βρίσκεται στο στόχαστρο του Πεκέρ είναι ο Σουλεϊμάν Σοϊλού, τον οποίο ο αρχιμαφιόζος αποκαλεί με το παρατσούκλι «ο γόης» και ορκίζεται να τον καταστρέψει, κατηγορώντας τον ότι τον πρόδωσε ενώ κάποτε τον προστάτευε.<br />Ο Σοϊλού απέρριψε και εκείνος τις κατηγορίες που του προσάπτει – μεταξύ των οποίων εμπλοκή σε λαθρεμπόριο ναρκωτικών, ξέπλυμα χρήματος, αλλά και δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων.<br /><br />Ο υπουργός Εσωτερικών υπέβαλε και μήνυση κατά του Πεκέρ υποστηρίζοντας ότι τον στοχοποιεί λόγω του αγώνα του κατά του οργανωμένου εγκλήματος.<br />Ο Σοϊλού όμως ήταν ο άνθρωπος που φέρεται να είχε φροντίσει προσωπικά για να αποκτήσει αστυνομική φρουρά ο Πεκέρ, πέρσι όταν ο μαφιόζος διέφυγε αρχικά στο Μαυροβούνιο.<br /><br />Στην Τουρκία προκαλεί αίσθηση επίσης το γεγονός ότι ο Πεκέρ είχε εξαπολύσει μύδρους και κατά του προεδρικού γαμπρού και πρώην υπουργού Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Το γεγονός αυτό έχει πυροδοτήσει ερμηνείες ότι ο μαφιόζος παίζει ρόλο και στον πόλεμο διαδοχής που μαίνεται γύρω από τον Ερντογάν.<div><br />Ο “αδελφός Ταγίπ”<br /><br />Είναι γνωστό ότι ο Σοϊλού, ο οποίος έχει αυτόνομη πολιτική πορεία και αποτελεί τον εκλεκτό των εθνικιστών νέων συμμάχων του Ερντογάν, βρισκόταν σε βεντέτα με τον Αλμπαϊράκ. Και το περασμένο φθινόπωρο κέρδισε μια κρίσιμη μάχη όταν, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, ο Αλμπαϊράκ αποπέμφθηκε από το υπουργείο Οικονομικών και μάλιστα εξαφανίστηκε πλήρως για μερικούς μήνες.<br /><br />Στον Ερντογάν, ο οποίος έχει γλιτώσει μέχρι στιγμής από τις αποκαλύψεις, ο Πεκέρ αναφέρεται τρυφερά με την προσφώνηση «αδελφέ Ταγίπ», υποστηρίζει όμως ότι ο στενός κύκλος του τούρκου προέδρου τον κρατά στο σκοτάδι.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο μαφιόζος που κλονίζει την τουρκική κυβέρνηση ξαναχτυπά – Αγωνία στην Αγκυρα για το επόμενο βίντεο του «αρχινονού» Πεκέρ

Σε κλοιό ο Ερντογάν – Η βεντέτα Σοϊλού και Αλμπαϊράκ. Στην Τουρκία, και πρωτίστως στο προεδρικό παλάτι της Αγκυρας, όλα τα βλέμματα αυτή την...

Διαβάστε την συνέχεια