Σχολιάζει ο Μιχαήλ Βασιλείου
Παρότι πρόβλημα υπήρχε σαφέστατα και στην περιοχή εκείνη, στην προσοχή μας, μέχρι στιγμής, κυριαρχούσαν τα Στενά του Ορμούζ. Και τι δεν ακούγαμε καθημερινά. Όποτε διατυπωνόταν μια απειλή, με τον συνήθη άγαρμπο διπλωματικά τρόπο του Τραμπ, οι Ιρανοί φρόντιζαν να την αμφισβητούν στην πράξη. Παρόλο που ως απάντηση εισέπρατταν μερικά αεροπορικά πλήγματα. Κι ας έλεγε ο Τραμπ ότι ελέγχει τα Στενά. Όλοι αντιλαμβάνονταν τι συμβαίνει στην πράξη, καθώς η γεωγραφία δεν αλλάζει…
Ο Αμερικανός πρόεδρος επαναλαμβάνει τελευταία, ότι ο πόλεμος με το Ιράν ίσως τελειώσει αμέσως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Ίσως και να αντελήφθη ότι τη θηλιά στον λαιμό την έχει ο ίδιος, όσο η κατάσταση εκτροχιάζει τις τιμές των καυσίμων στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Άρα, οι Ιρανοί για να του έκαναν οποιαδήποτε χάρη, θα έπρεπε να εξασφαλίσουν το κατάλληλο αντάλλαγμα. Την αναγνώριση του κομβικού ρόλου τους για ξεκίνημα και εν συνεχεία να ακολουθήσει διαπραγμάτευση για το νέο καθεστώς.
Φαίνεται όμως ότι η Τεχεράνη δεν ακολούθησε μια αμιγώς αμυντικής στρατηγική. Με τον βραχίονα που δεν κατόρθωσαν τα πλήγματα Αμερικανών και Ισραηλινών να… εξαρθρώσουν, τους αντάρτες Χούθι στην Υεμένη, εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση και πλέον μπορεί να θεωρηθεί ότι έθεσε υπό τον έλεγχό της και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Κάπου εδώ αρχίζουν όμως και οι υποψίες…
Ενώ η επίθεση βρισκόταν σε εξέλιξη, οι Σαουδάραβες ζήτησαν από τον Τραμπ να βομβαρδίσει τις δυνάμεις των Χούθι για να αποτρέψει την υλοποίηση του εφιαλτικού σεναρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να αρνήθηκε. Για ποιον λόγο άραγε; Δεν ζημιώνει και τις ΗΠΑ αυτή η εξέλιξη; Τι συμβαίνει;
Ένα ενδεχόμενο είναι οι Αμερικανοί να έβλεπαν ότι ο έλεγχος των Στενών θα περάσει νομοτελειακά στους Χούθι. Οπότε, εν όψει μιας αναπόφευκτης εξέλιξης δεν είχαν λόγο να εμπλακούν σε μια επιχείρηση, η οποία στο τέλος της ημέρας θα επιβεβαίωνε αυτό που καταλογίζεται στους Αμερικανούς στο Ορμούζ: Η συντριπτική στρατιωτική σας ισχύ, αδυνατεί να επιβάλλει πολιτικό αποτέλεσμα επί του εδάφους. Ή επί του… ύδατος.
Άλλο ενδεχόμενο είναι να υπάρχουν, παρασκηνιακά, δυσκολίες ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Ριάντ. Θα μπορούσαν να έχουν τη μορφή μη τήρησης των υπεσχημένων για επενδύσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στην αμερικανική οικονομία. Εναλλακτικά, η Ουάσινγκτον να προσβλέπει στην αποστολή ενός μηνύματος για τα πραγματικά όρια της αμυντικής «Συμφωνίας της Μέκκας».
Το άλλο ενδεχόμενο είναι να επιδιώκει την αποστολή μηνύματος στις μοναρχίες του Κόλπου. Ότι παρά την περιπέτεια στο Ορμούζ θα διέπραττε θανάσιμο λάθος όποιος θεωρεί ότι δύναται να αναζητήσει τη λύση για την ασφάλεια μόνος του! Δηλαδή, ότι εξακολουθούν να έχουν ανάγκη τις ΗΠΑ, καθότι τα προβλήματα μπορεί να κλιμακωθούν περαιτέρω.
Διπλωματικό παρασκήνιο;
Ίσως όμως να υπάρχει και διπλωματικό παρασκήνιο που να μην είναι γνωστό. Ίσως και να εντάσσεται στο πλαίσιο αναζήτησης διπλωματικής διεξόδου από τον πόλεμο με το Ιράν. Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με τέτοιον τρόπο που να επιτρέπει σε κάθε πλευρά να ισχυριστεί πως κάτι κέρδισε. Μπορεί να έχουν προεκλογική περίοδο και στο Ισραήλ, όμως η αφωνία της Ιερουσαλήμ για το θέμα προβληματίζει. Να οφείλεται… στη Μέκκα; Θα δούμε προσεχώς.
Και η έκκληση του Κινέζου στους BRICS να παίξουν ρόλο ειρηνοποιού στη Μέση Ανατολή; Και ταυτόχρονα η… κωλοτούμπα Τραμπ που πλέον δεν έχει πρόβλημα να δει κινεζικά αυτοκίνητα στις ΗΠΑ, αρκεί να χτίσουν εργοστάσια και να προσλάβουν Αμερικανούς; Ενώ λίγες μέρες πριν μας προϊδέασε ότι θα δούμε ωραία πράγματα στις σχέσεις Ουάσινγκτον-Πεκίνου;
Κι ο Ζελένσκι που θέλει να δει τον Πούτιν στους G20 στο Μαϊάμι; Αν και προς το παρόν τουλάχιστον, το Κρεμλίνο έβαλε πάγο. Σχετίζονται άραγε ως ψηφίδες, σε ένα υπό δημιουργία ψηφιδωτό; Καλλιτέχνημα θα είναι! Οι ΗΠΑ να αναλάβουν την Ουκρανία και οι Κινέζοι τη Μέση Ανατολή; Too good to be true! Συνήθως αποδεικνύονται σχέδια επί χάρτου…
Παρεμπιπτόντως, η «ASPIDES» της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ελληνική συμμετοχή δεν έχουν βγάλει τσιμουδιά, παρότι η εξέλιξη ακυρώνει την παρουσία της στην περιοχή. Όχι πως θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά για να λέμε και την αλήθεια. Πόσες φορές δεν κομπάζουν ακόμα και στην Ελλάδα οι… συνήθεις επίσημοι, ότι διασφαλίζει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.
Οι Χούθι θα αφήνουν τους πάντες να διαπλέουν, πλην Σαουδαράβων! Έτσι έχουν πει. Άρα, εκλείπει η ανάγκη συνοδείας εμπορικών πλοίων, που έτσι κι αλλιώς έχουν μειωθεί δραματικά. Λέτε να πλησιάζει η στιγμή του επαναπατρισμού της υπερπολύτιμης φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού; Μας μένει η εμπειρία… και η δοκιμή του «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ»! Κάτι είναι και αυτό. Έστω κι έτσι όπως έγινε. Με την πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία αποφασίσαμε;
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου