Διερευνητικές : Από Μάρτη καλοκαίρι , οι εκλογές και τα δυσοίωνα σενάρια για την Τουρκία

<div><a href="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2020/06/ellada-tourkia5-2048x1365.jpg.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="427" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2020/06/ellada-tourkia5-2048x1365.jpg.webp" width="640" /></a></div><br />του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Ούτε η ανοιξιάτικη σύνοδος κορυφής της ΕΕ είναι βέβαιο ότι θα πάρει αποφάσεις για την Τουρκία, είτε για κυρώσεις, είτε για την λεγόμενη θετική ατζέντα με έμφαση στην αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης. Ούτε οι διερευνητικές συνομιλίες Ελλάδας –Τουρκίας είναι πιθανόν να γίνουν μέχρι την άνοιξη, καθώς η κυβέρνηση στην Αθήνα δεν είναι γενικότερα πρόθυμη να καθίσει στο τραπέζι , αλλά σε κάθε περίπτωση δεν θα προσέλθει σε διάλογο όπως έχει διακηρύξει, πριν η Τουρκία αποσύρει πλήρως το Ουρούτς Ρέις και σταματήσει να εκδίδει ΝΑVTEX. Πέραν αυτών, τα σενάρια για πρόωρες εκλογές εξασθενούν και το ενδεχόμενο συνομιλιών. Το κλίμα όμως στην Άγκυρα , φαίνεται ότι σύντομα θα αντιστραφεί και θα είναι η Τουρκία η επισπεύδουσα αν κρίνουμε από το πόσο θορυβήθηκε ο Ερντογάν από τις αμερικανικές κυρώσεις, ενώ ανησυχεί και για την στάση του Μπάϊντεν.<br /><br />Το κακό για τον Τούρκο πρόεδρο είναι ότι η Ουάσιγκτον απειλεί με άνοιγμα του φακέλου της HalkBank στην οποία εμπλέκεται σκανδαλωδώς όλη η οικογένειά του. Για να προλάβει πιθανή κλιμάκωση της κρίσης ταυτόχρονα και με ΕΕ και με ΗΠΑ, ο Τούρκος πρόεδρος θα επιδιώξει πιθανόν μια προσέγγιση τουλάχιστον με τις Βρυξέλλες και μάλιστα το συντομότερο. Στο πλαίσιο αυτό είναι πιθανό να επιδιώξει κάποια αποσυμπίεση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το δεύτερο κακό όμως για τον Ερντογάν είναι ότι η ΕΕ με την σύμφωνη γνώμη Γερμανίας –Γαλλίας, έχει ήδη απευθυνθεί επίσημα στις ΗΠΑ να πάρει τα ηνία. Αν όλα αυτά επιβεβαιωθούν τις επόμενες λίγες εβδομάδες η Άγκυρα θα βρεθεί ενώπιον ενός αδιεξόδου που η ίδια προκάλεσε. Και αυτό , είναι άγνωστο τι είδους συμπεριφορά μπορεί να επιφέρει στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η σημερινή εικόνα δείχνει έντονη αμηχανία της Τουρκίας έναντι των ΗΠΑ και της ΕΕ. Η απόλυτη ασυλία που πρόσφερε ο Τραμπ τελείωσε, αυτό είναι σίγουρο. Το αμέσως επόμενο διάστημα και αφού πρώτα ο Μπάϊντεν αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά του, θα αρχίσει τις επαφές με τους ξένους ηγέτες, με πρώτους τους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Σε αυτή η πρώτη επαφή με τον Ερντογάν θα δείξει τις προθέσεις του ο νέος Αμερικανός πρόεδρος. Αυτό ισχύει και για τον Μητσοτάκη , καθώς η ελληνική κυβέρνηση αναμένει την παρέμβαση του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου για να ενισχύσει τις θέσεις της έναντι της Άγκυρας. Αλλά το βέβαιο είναι , πέρα από τις επιμέρους θέσεις , ότι ο Μπάϊντεν θα προτείνει, ίσως πιεστικά διάλογο, οπότε η πίεση ναι μεν θα είναι συνολική για τον Τούρκο πρόεδρο, αλλά και προς την Αθήνα θα είναι έντονα αισθητή, σε λίγους μήνες.<br /><br /><div>Ο χρόνος όμως κυλά και αν όλα αυτά που φαντάζουν αυτονόητα ισχύσουν και δεν υπάρξουν ανατροπές διάλογος Ελλάδας –Τουρκίας , δεν πρόκειται να γίνει μέχρι τον Απρίλιο. Η Τουρκία όμως διατηρεί το πλεονέκτημα ότι ως ισχυρή χώρα με παρεμβάσεις σε ξένες χώρες και με φιλοδοξίες να επεκτείνει την ακτίνα δράσης της και να εδραιώσει έναν ηγετικό ρόλο στη Μεσόγειο , θα διαπραγματευθεί και πάλι με ΗΠΑ, Ρωσία, Γερμανία , Κίνα. Όσο η Ελλάδα παραμένει απαθής και αδρανής, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πίεση.<br /> <br />Εκλογές εδώ –διαμάχη στην Άγκυρα<br /><br />Ήδη οι συζητήσεις για εκλογές στην Ελλάδα μεταξύ Μαίου-Σεπτεμβρίου εντείνονται. Η φθορά της κυβέρνησης είναι έντονη. Η κατάσταση με την πανδημία, ακόμη και με το εμβόλιο δεν θα ομαλοποιηθεί πριν το καλοκαίρι. Εκ των πραγμάτων ο Μητσοτάκης θέλει να φρενάρει την φθορά και να διεκδικήσει ανανέωση της θητείας του με πρόωρες εκλογές. Αυτό το παραδέχονται πλέον και στο μέγαρο Μαξίμου και ήδη η σχετική συζήτηση γίνεται αισθητή τώρα, πόσο μάλλον σε δύο τρείς μήνες . Αν λοιπόν η εκλογολογία ενταθεί, αυτό θα γίνει με ευθύνη της κυβέρνησης, άρα θα σχεδιάζει εκλογές. Εκ των πραγμάτων λοιπόν ο Μητσοτάκης δεν θα θελήσει να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία και με ατζέντα ιδιαίτερα αρνητική για την Ελλάδα. Θα ζητήσει μάλιστα την ψήφο των Ελλήνων πολιτών ακριβώς με το πρόσχημα ότι θέλει να διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με ενισχυμένη δύναμη, που φυσικά δεν θα την έχει , τόσο εξαιτίας της φθοράς, όσο και γιατί οι εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική , πέραν των εκπλήξεων που μπορεί να κρύβουν. Πρόκειται για απολύτως ορθολογική συζήτηση και όχι για ευφάνταστα σενάρια , ούτε καν για πρόωρη συζήτηση.<br /><br />Ακόμη και στον φιλοκυβερνητικό Τύπο εξετάζεται το εν λόγω ζήτημα και μάλιστα αναπτύσσεται ένας προβληματισμός. Αν ο Μητσοτάκης έχει κατά νου εκλογές θα κάνει ή όχι ανασχηματισμό τον Ιανουάριο; . Η μια εκδοχή λέει ότι θέλει ανασχηματισμό για να πάει σε εκλογές με ανανεωμένο κυβερνητικό σχήμα , τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτεμβρίου. Η άλλη εκδοχή λέει ότι αν δεν κάνει ανασχηματισμό θα πάει σε εκλογές τον Μάιο ή τον Ιούνιο.</div><div><br />Σε κάθε περίπτωση όμως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις θα παγώσουν στο κλίμα της επιθετικότητας εκ μέρους της Τουρκίας και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι μπορεί να συμβεί όλο αυτό το διάστημα.<br />Πέραν αυτών στην Τουρκία φαίνεται ότι θα αλλάξει το σκηνικό ως συνέπεια της εκλογής Μπάϊντεν. Διπλωμάτες θεωρούν ότι η αλλαγή στάσης των ΗΠΑ με τον νέο πρόεδρο ενισχύει την θέση των Τούρκων διπλωματών έναντι του υπουργείου Άμυνας και του Ακάρ και ότι θα γίνει έτσι εφικτή η ανάληψη των πρωτοβουλιών από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Δεν είναι επομένως καθόλου βέβαιο ότι αυτό θα το δεχθούν οι στρατιωτικοί που θεωρούν ότι η Τουρκία μεγάλωσε όσο οι ίδιοι πήραν τα ηνία. Είναι ενδεχόμενο λοιπόν να υπάρξει εσωτερική ένταση που θα κριθεί όμως από τον ίδιο τον Ερντογάν. Αν οι ΗΠΑ δεν τον θέλουν για συνομιλητή και επιβάλλουν τρομερές κυρώσεις εξαιτίας της HalkBank που παραβίασε το εμπάργκο στο Ιράν και οδήγησε σε παράνομο πλουτισμό την οικογένεια του Τούρκου προέδρου, τότε η κατάσταση εντός της Τουρκίας θα ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ούτε σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να ξέρουμε τι θα γίνει στο Αιγαίο , αν και θα είναι πιο δύσκολο πλέον θα συνεχίσουν το ίδιο μοτίβο. Είναι μια σχεδόν μετέωρη κατάσταση που κρύβει ελπίδες , αλλά και πολλούς κινδύνους.</div><div><br /></div><div><a href="http://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Διερευνητικές : Από Μάρτη καλοκαίρι , οι εκλογές και τα δυσοίωνα σενάρια για την Τουρκία

του Σωτήρη Σιδέρη Ούτε η ανοιξιάτικη σύνοδος κορυφής της ΕΕ είναι βέβαιο ότι θα πάρει αποφάσεις για την Τουρκία, είτε για κυρώσεις, είτε γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος… και από τον Καύκασο μέχρι την Αφρική

<img height="404" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2020/12/Dxu0RBxW0AAsHEi.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">O χάρτης που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι εθνικιστές, με βάση το δόγμα Οζάλ “Από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος”</span></h3><b>Σάββας Καλεντερίδης</b><br />Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε σε ένα παιχνίδι που καλείται να παίξει η Τουρκία, ένα παιχνίδι που είναι πολύ ελκυστικό για την Αγγλία και το Ισραήλ, αλλά και για τις ΗΠΑ. Τον Ερντογάν ωθούν να παίξει οι εθνικιστικοί-ρατσιστικοί κύκλοι, που συγκυβερνούν μαζί του.<br /><br />Πριν αναφερθούμε σ’ αυτό, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας το περίφημο σχέδιο του Τουργκούτ Οζάλ για μια «Τουρκία που θα επηρεάζει τον τουρκικό και μουσουλμανικό κόσμο από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος».<br /><br />Ο Τουργκούτ Οζάλ παρουσίαζε αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο ως μια αποστολή που έπρεπε να υποστηριχθεί από τη Δύση, αφού με την υλοποίησή της μειωνόταν η επιρροή της Ρωσίας σ’ αυτό το τόξο από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος, σε μια περίοδο που η Ρωσία προσπαθούσε να βρει τον γεωπολιτικό της βηματισμό, αμέσως μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανεξαρτησία των λεγόμενων «τουρκικών» κρατών της Κεντρικής Ασίας.<br /><br />Ο Οζάλ, ένας χαρισματικός ηγέτης, με βασικό του σύμβουλο τον Αντνάν Καχβετζή, έναν Ελληνόφωνο από την Τραπεζούντα του Πόντου, προσπάθησε να υλοποιήσει το «όραμά» του κινούμενος σε τρεις κεντρικούς άξονες:<br /><br />Ο πρώτος ήταν η ενίσχυση των πολιτικών και πολιτιστικών δεσμών των «τουρκικών κρατών και κοινοτήτων». Αυτό επιχείρησε να το πράξει με την διοργάνωση των «Συνεδρίων Αδελφοσύνης, Φιλίας και Συνεργασίας των Τουρκικών Κρατών και Κοινοτήτων», με τη συμμετοχή των αρχηγών των κρατών. Το πρώτο έγινε στην Αττάλεια, από 21-23 Μαρτίου του 1993 και είχα την ευκαιρία και τιμή να το «καλύψω» με τον τρόπο που έπρεπε, ως διπλωματικός ακόλουθος του Προξενείου Σμύρνης, όπου υπηρετούσα.<br /><br />Για την Ιστορία, τους μουσουλμάνους της Θράκης εκπροσώπησε τότε ο Αχμέτ Σαδίκ, τον οποίο είδα ιδίοις όμμασι να μοιράζει προπαγανδιστικά φυλλάδια στους συμμετέχοντες στο Συνέδριο.<br /><br />Πάντως θυμάμαι ότι τότε διπλωματικοί κύκλοι της Ρωσίας στην Άγκυρα, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για τα όσα διαμείφθηκαν στο εν λόγω Συνέδριο.<br /><br />Τα συνέδρια αυτά συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια, με το ενδιαφέρον των «τουρκικών κρατών και κοινοτήτων» μειούμενο χρόνο με το χρόνο, όταν είδαν τα κράτη αυτά ότι η Τουρκία είχε ως στόχο να τους βάλει στη «μέγγενη» μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.<br /><br />Ο δεύτερος άξονας ήταν αυτός της παιδείας. Το τουρκικό κράτος άρχισε να δέχεται στα τουρκικά πανεπιστήμια δεκάδες χιλιάδες φοιτητές από τα κράτη αυτά, χορηγώντας τους γενναίες υποτροφίες. Ο στόχος του μέτρου αυτού ήταν ο εκτουρκισμός των επιστημόνων που θα φοιτούσαν στα τουρκικά πανεπιστήμια, οι οποίοι στη συνέχεια θα λειτουργούσαν ως Δούρειος Ίππος της Τουρκίας στα κράτη καταγωγής τους. Και αυτό το μέτρο με το χρόνο ατόνησε, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν για τον πρώτο άξονα.<br /><br />Ο τρίτος άξονας ήταν αυτός της ανάπτυξης των οικονομικών σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και του «τουρκικού κόσμου». Στον τομέα αυτό έγιναν και συνεχίζονται αρκετά βήματα.<br /><br />Αν κάνουμε έναν απολογισμό του φιλόδοξου αυτού σχεδίου, θα δούμε ότι η Τουρκία το μόνο που πέτυχε, είναι να αυξήσει την επιρροή της στο Αζερμπαϊτζάν, για το οποίο θα επανέλθουμε.<br /><br />Αυτόν τον ρόλο που επιδίωξε να παίξει ο Οζάλ και στη συνέχεια ο Ντεμιρέλ, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία γιατί έγινε ξεδιάντροπα φανερός ο στόχος και τα καθεστώτα στα λεγόμενα «τουρκικά κράτη», επέλεξαν τη Μόσχα και όχι την Άγκυρα, ανέλαβε να τον παίξει με πιο πονηρό τρόπο ο Φετουλάχ Γκιουλέν με τα εκπαιδευτικά του ιδρύματα. Στόχος του ήταν να δημιουργήσει στις χώρες αυτές ελίτ με παιδεία που ήταν μια σύνθεση τουρκισμού,μετριοπαθούς Ισλάμ και καλυμένου φιλοδυτικισμού, οι οποίες σταδιακά θα αναλάμβαναν των έλεγχο του κράτους, της παιδείας και της οικονομίας, μειώνοντας έτσι και πάλι την επιρροή της Μόσχας.<br /><br />Κάναμε αυτήν την αναδρομή, για να δείξουμε τα παιχνίδια που παίζει η Άγκυρα δεκαετίες τώρα, «πουλώντας» εκδούλευση στη Δύση, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα να μεγαλοϊδεατικά της σχέδια.<br /><br />Μια τέτοια εκδούλευση επιχειρεί να «πουλήσει» και πάλι η Τουρκία, με επίκεντρο το Αζερμπαϊτζάν. Υπάρχουν πληροφορίες που θέλουν τον Ερντογάν να παίρνει το «πράσινο φως» από το Λονδίνο, πριν ξεκινήσει τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, εναντίον των Αρμενίων, με τον Αχμέτ Αλίγεφ.<br /><br />Φυσικά είναι γνωστό ότι εξ αντικειμένου σύμμαχος της Τουρκίας στον πόλεμο αυτόν ήταν το Ισραήλ.<br /><br />Όμως ο πόλεμος στην περιοχή δεν τελείωσε με την υπογραφή συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ρωσίας-Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν. Ενδεικτική των προθέσεων του Ερντογάν, είναι η ομιλία του στην παρέλαση την «Ημέρα της Νίκης», στο Μπακού, τις 9 Δεκεμβρίου, και η αναφορά του σε ένα τραγούδι που αναφέρεται στον ποταμό Αράξη, που αποτελεί φυσικό σύνορο μεταξύ Ιράν-Αζερμπαϊτζάν και σύμφωνα με το τραγούδι χώρισε τους Αζέρους, όταν ορίστηκαν τα σύνορα από Ρώσους και Πέρσες το 19ο αιώνα. Σ’ εκείνη την αναφορά του ο Τούρκος πρόεδρος είπε ότι «Το τραγούδι του Άρας θα ακούγεται πλέον πιο δυνατά» και διάβασε τα λόγια του λαϊκού τραγουδιού του Άρας.<br /><br />Σημειώνεται ότι νοτίως του ρου του Αράξη, στο Νότιο Αζερμπαϊτζάν, που βρίσκεται στο έδαφος της ιρανικής επικράτειας, κατοικούν 7-10 εκατομμύρια Ιρανοί πολίτες αζερικής καταγωγής.<br /><br />Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν και ο συνεταίρος του στην εξουσία, αχρηγός των Γκρίζων Λύκων Ντεβλέτ Μπαχτσελί, από τη μια θέλουν να φανούν χρήσιμοι στη Δύση και το Ισραήλ, αποσταθεροποιώντας το Ιράν, και από την άλλη να πραγματοποιήσουν το «όραμά» τους, για ένωση του λεγόμενου «τουρκικού κόσμου», ενώνοντας πρώτα την Τουρκία με το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Ενδεικτική της κατάστασης που φαίνεται ότι προτίθεται να δημιουργήσει ο Ερντογάν και της αντίδρασης της Τεχεράνης, είναι η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν Τζαβάντ Ζαρίφ, οποίος σχολιάζοντας ποίημα που ανέγνωσε ο Ερντογάν έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter στις 11 Δεκεμβρίου: «Ο πρόεδρος Ερντογάν δεν πληροφορήθηκε ότι αυτό στο οποίο κακώς αναφέρθηκε στο Μπακού αναφέρεται στον βίαιο διαχωρισμό περιοχών βόρεια του Άρας από την ιρανική πατρίδα. Δεν συνειδητοποίησε ότι υπονομεύει την κυριαρχία της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν; Κανένας δεν μπορεί να μιλήσει για το αγαπημένο μας Αζερμπαϊτζάν».<br /><br />Συνοψίζοντας, με δεδομένο ότι το Ιράν αποτελεί μείζον πρόβλημα για το Ισραήλ, τον σουνιτικό αραβικό κόσμο, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, είναι σχεδόν απίθανο η κίνηση αυτή του Ερντογάν να έγινε χωρίς προηγούμενη συνεννόηση σε κάποιο βαθμό με κύκλους των προαναφερθεισών χωρών.<br /><br />Ας βάλουν στην εξίσωσή τους όσοι μελετούν το ζήτημα της πολιτικής του εκκρεμούς που ακολουθεί η Τουρκία μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας Τουρκία του Ερντογάν και το ζήτημα το Νοτίου Αζερμπαϊτζάν και ας περιμένουμε όλοι να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτό το τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας ζήτημα. Υπογραμμίζεται ότι αφορά και την Κύπρο και την Ελλάδα.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος… και από τον Καύκασο μέχρι την Αφρική

O χάρτης που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι εθνικιστές, με βάση το δόγμα Οζάλ “Από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος” Σάββας Καλεντερίδης Στο ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία «χαϊδεύει» την Τουρκία που προσπαθεί να επεκταθεί σε βάρος της

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2rfSM1PVb9xKJPUUGTua9UXp5cUo6aN7KSHK_y90SkDKkWf7YYlPQAM6XZ-9RuFxXYE0Tff8kF2L-Ml7pwEyu9_qRekLflW5f8v7wlcgy43-h23RsQSPGssMCPRA2ZV71xQLZtJW4KMc/s1800/%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2rfSM1PVb9xKJPUUGTua9UXp5cUo6aN7KSHK_y90SkDKkWf7YYlPQAM6XZ-9RuFxXYE0Tff8kF2L-Ml7pwEyu9_qRekLflW5f8v7wlcgy43-h23RsQSPGssMCPRA2ZV71xQLZtJW4KMc/w640-h358/%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583.jpg" /></a><br /><br />Η Τουρκία έχει στείλει στρατεύματα στη ζώνη σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ συνεχίζει να ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση σε πρώην σοβιετικές περιοχές καθώς και στην Αζοφική, στον Εύξεινο Πόντο.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Άγκυρα εδραιώνεται στρατιωτικά στη βόρεια Συρία και τη Λιβύη. Η Μόσχα έχει επίσης συμφέροντα εκεί, γεγονός που δημιουργεί προοπτικές σύγκρουσης μεταξύ των χωρών. <br /><br />Ο πιθανός αντίπαλος της Ρωσίας ενισχύει τη θέση του, αλλά η ρωσική πλευρά δεν έχει ακόμη αντιδράσει και είναι άγνωστο ποια στρατηγική θα χρησιμοποιήσει για να επιδιώξει τα συμφέροντά της. <br /><br />Η Τουρκία προσπαθεί επί του παρόντος να επιβάλει νέες, δυσμενείς για τη Ρωσία, όρους στρατιωτικής και γεωπολιτικής συνεργασίας, όπως σχολιάζει η ρωσική «Ανεξάρτητη Εφημερίδα» σε άρθρο της.<br /><br /><div>Οι ‘στρατηγικές’ επαφές Τουρκίας – Ουκρανίας<br /><br />Κατά τη διάρκεια επίσκεψης εργασίας στο Κίεβο την περασμένη εβδομάδα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ πραγματοποίησαν διαβουλεύσεις με τους Ουκρανούς ομολόγους τους για την αμυντική πολιτική και την ασφάλεια. <br /><br />Οι ειδικοί χαρακτήρισαν αυτές τις επαφές στρατηγικές. Αυτό επιβεβαιώθηκε σε κάποιο βαθμό από τον Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος τις αποτίμησε την Παρασκευή και επεσήμανε: «οι διαπραγματεύσεις ήταν επιτυχείς και η Τουρκία υποστηρίζει την Ουκρανία σε όλες τις πλατφόρμες στην πορεία της ένταξής της στους ευρωατλαντικούς θεσμούς».<br /><br /> Πρόσθεσε:<br /><br />«Η Ουκρανία είναι μια πολύ σημαντική χώρα για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου. Είναι ένας σημαντικός γείτονάς μας. Λαμβάνουμε όλα τα μέτρα για να αποφύγουμε τυχόν προκλήσεις. Πραγματοποιούμε όλες τις δραστηριότητές μας που επηρεάζουν την περιοχή του Εύξεινου Πόντου, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Μοντρέ. Αυτό είναι σημαντικό. όχι μόνο για την Ουκρανία και την Τουρκία, αλλά και για όλες τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας», δήλωσε ο Ακάρ. <br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Σύμβαση του Μοντρέ (Montreux) ρυθμίζει τη ναυτιλία στο Βόσπορο, στα Δαρδανέλια και τη Θάλασσα του Μαρμαρά, ενισχύοντας την κυριαρχία της Τουρκίας επί των Στενών.<br /><br /> Ιδιαίτερο ενδιαφέρον της Τουρκίας για την Κριμαία<br /><br />Τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι σε συνάντηση με τον Πρόεδρο Βολοντιμίρ Ζελένσκι, οι Τούρκοι εκπρόσωποι επιβεβαίωσαν τη στάση της Άγκυρας να συνεχίσει να συμμετέχει ενεργά «στην προστασία των δικαιωμάτων των ταταρικών φυλών της Κριμαίας και να βοηθήσει στη στέγαση εσωτερικών προσφύγων καθώς και την απελευθέρωση Ουκρανών πολιτών που κρατούνται παράνομα στα προσωρινά κατεχόμενα εδάφη και στη Ρωσία».<br /><br />Τα νέα ήρθαν εν μέσω άλλων ειδήσεων: πριν από τη συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Άντριυ Τάραν είπε σε Τούρκους δημοσιογράφους ότι «η Μόσχα σχεδιάζει να αναπτύξει πυρηνικά όπλα στην Κριμαία». <br /><br />Το οποίο φέρεται να ενέχει σοβαρό κίνδυνο, δημιουργώντας μια ισχυρή απειλή «για την οικονομία της Ουκρανίας, της Τουρκίας και ολόκληρης της Ευρώπης». <br /><br />Η Μόσχα έχει αρνηθεί επανειλημμένα αναφορές ότι σκοπεύει να κατασκευάσει αποθήκες πυρηνικών όπλων στη χερσόνησο.<br /><br /> Όμως, στο διάλογό του με την Άγκυρα, το Κίεβο φαίνεται πως θεώρησε το θέμα κερδοφόρο.<br /><br /> Επιπλέον, σύμφωνα με ειδικούς και μέσα ενημέρωσης, στη σημερινή κατάσταση, η Άγκυρα έχει λόγο να ασκήσει πίεση στη Μόσχα για να υποστηρίξει όχι μόνο τα δικά της συμφέροντα, αλλά και τα συμφέροντα των εταίρων του ΝΑΤΟ και της ΚΑΚ.<br /><br />Σχεδιασμοί και το κλείσιμο των Στενών<br /><br />Εκπρόσωποι ορισμένων μέσων ενημέρωσης και ειδικοί επισημαίνουν ότι οι πληροφορίες που ανακοινώθηκαν στο Κίεβο σχετικά με την προγραμματισμένη ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στη χερσόνησο και τα μηνύματα σχετικά με την στρατικοποίηση της Κριμαίας μπορούν να θεωρηθούν ότι προετοιμάζουν το έδαφος για να δικαιολογήσουν την ενίσχυση της Τουρκίας στη ζώνη του Εύξεινου Πόντου, ή οι αχρησιμοποίητοι μοχλοί χρησιμοποιούνται για να ασκήσουν πίεση στη Ρωσική Ομοσπονδία - για παράδειγμα, εμποδίζοντας τα Στενά με το πρόσχημα μιας στρατιωτικής απειλής που φέρεται να προέρχεται από τη Ρωσία. <br /><br />Και θα υπενθυμίσουμε ότι τα ρωσικά πλοία περνούν μέσω του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων από τη Μαύρη Θάλασσα στη Μεσόγειο για να συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις της Ρωσίας στη Συρία.<br /><br />Δεδομένων των δηλώσεων συμφιλίωσης που έκανε το Κρεμλίνο προς την Τουρκία σήμερα, αυτές οι προβλέψεις μπορεί να μην φαίνονται σχετικές. <br /><br />Ωστόσο, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι φιλοτουρκικές δυνάμεις στη βόρεια Συρία ξεκίνησαν μια επίθεση στα τέλη της περασμένης εβδομάδας προς την κατεύθυνση της κουρδικής πόλης Άιν Ίσα.<br /><br />Με τη βοήθεια των κουρδικών δυνάμεων, η ρωσική ομάδα έχει δημιουργήσει επειγόντως αρκετούς σταθμούς παρατήρησης και έδρα στην πόλη. Όπως φαίνεται από βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα, οι μαχητές υπό τουρκικό έλεγχο μπορεί να βομβαρδίζουν όχι μόνο Κούρδους αλλά και ρωσικές θέσεις.<br /><br />Τα στρατεύματα του Ερντογάν θα μπορέσουν να αναλάβουν εύκολα ένα σημαντικό τμήμα του αυτοκινητόδρομου M-4 που συνδέει τη Δαμασκό με το Καμισλί - ωθώντας τους Κούρδους από τη σημαντική περιοχή, όπου έχουν ζήσει για αιώνες και δεν υποστηρίζονται μόνο από την ηγεσία της Συρίας και Ρωσίας, αλλά και από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν επιλύει εδαφικά προβλήματα υπέρ του. Ο αποκλεισμός του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων θα διευκολύνει σοβαρά την επέκταση των φιλοτουρκικών μαχητικών ομάδων στη Συρία που συνδέονται άμεσα με την Άγκυρα. <br /><br />Μόλις η Ρωσία, της οποίας τα πολεμικά πλοία δεν θα μπορέσουν να ταξιδέψουν στα Στενά, θα απομονωθούν και τα εδάφη της βόρειας Συρίας θα παραμείνουν υπό τουρκικό έλεγχο για μεγάλο χρονικό διάστημα, αν όχι για πάντα.<br /> Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα- απόστρατο στρατηγό-, Γιούρι Νετκάτσεφ, ο Ερντογάν θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί στρατιωτικά και μη στρατιωτικά μέσα για να απομακρύνει τη Ρωσία από τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.echedoros-a.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ρωσία «χαϊδεύει» την Τουρκία που προσπαθεί να επεκταθεί σε βάρος της

Η Τουρκία έχει στείλει στρατεύματα στη ζώνη σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ συνεχίζει να ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση σε πρώην σο...

Διαβάστε την συνέχεια

EastMed και Nord Stream 2 ξεκαθαρίζουν τα στρατόπεδα

<img height="336" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2020/12/EastMed-map_.jpg" width="640" /><div><br /></div><div><b>Λάμπρος Καλαρρύτης</b><br />Το σχέδιο για την κατασκευή του αγωγού EastMed που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη είναι ένα έργο που πέραν της ιδιαίτερης ενεργειακής σημασίας έχει μεγάλη προστιθέμενη γεωπολιτική αξία.<br /><br />Ο λόγος είναι ότι αποτελεί μία ακόμα όδευση του «Νότιου Διαδρόμου» που έχει ως στόχο να μειώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, κάτι συνιστά υψηλή στρατηγική επιδίωξη των ΗΠΑ. Ο αγωγός εκκινώντας από το Ισραήλ, μέσω Ελλάδας, Κύπρου και Ιταλίας θα τροφοδοτεί την ευρωπαϊκή αγορά με φυσικό αέριο από τα κοιτάσματα των χωρών της περιοχής.<br />Τα οφέλη είναι προφανή για Ελλάδα και Κύπρο. Οι Αμερικανοί έχουν επανειλημμένως εκφράσει το ενδιαφέρον τους και τη στήριξη τους προς το έργο, η δε προσθήκη των ΗΠΑ στο τριμερές σχήμα συνεργασίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ το οποίο εξελίχθηκε σε 3+1 είναι εύγλωττη.<br /><br />Όπως και ο νόμος για την ενεργειακή ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου ( East med Act) που ψηφίστηκε από την Αμερικανική Βουλή. Η παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο σε συναντήσεις των τριών εταίρων, υπογράμμισε με πολύ σαφή τρόπο την αμερικανική βούληση εμπλοκής. <br /><br />Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Νταν Μπρουλέτ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα υπογράμμισε την υποστήριξη των ΗΠΑ στην υλοποίηση του EastMed και επανέλαβε ότι προτίθενται να συμμετάσχουν με το καθεστώς του παρατηρητή στο Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (East Med Gas Forum-EMGF), το οποίο εξελίχθηκε σε διεθνή οργανισμό και στο οποίο συμμετέχουν επτά χώρες, (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος Ιταλία, Ιορδανία, Παλαιστινιακή Αρχή). Τόνισε μάλιστα ότι ο αγωγός και τα υποστηρικτικά έργα υποδομής θα πρέπει να προχωρήσουν το συντομότερο δυνατό.<br /><br />Ας δούμε τώρα μία άλλη πλευρά. Η ΕΕ είχε εντάξει τον EastMed στα έργα κοινού ενδιαφέροντος (PCI) και είχε μάλιστα χρηματοδοτήσει τη μελέτη καθότι εξυπηρετεί τον θεσμικά καταγεγραμμένο στόχο της για τη διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας ενέργειας και χάραξης αγωγών, ακριβώς για να μην υπάρχει υπέρμετρη εξάρτηση από έναν μόνο προμηθευτή. <div><br /></div><div><br /><br /></div><div>Ο Γερμανός αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Ενέργειας της Κομισιόν Κλάους Ντίτερ Μπόρχαρντ, όμως, μόλις προ ολίγου καιρού άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο απένταξης του αγωγού EastMed από τον κατάλογο των έργων κοινού ενδιαφέροντος (PCI) της ΕΕ επικαλούμενος την…πράσινη ανάπτυξη.<br /><br />«Θέλουμε να ρίξουμε χρήματα εκεί που βλέπουμε μέλλον. Δεν υπάρχει χώρος για να βαπτίσουμε κάτι αειφόρο, αν προέρχεται από το φυσικό αέριο. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει πολύ αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά έχει περισσότερο νόημα να χρησιμοποιηθούν οι περιφερειακές υποδομές LNG, από το να μεταφερθεί μέσω ενός μεγάλου αγωγού στην Ελλάδα και ακόμα παραπέρα» είχε δηλώσει ο εν λόγω αξιωματούχος.<br /><br />Την ίδια ώρα, ωστόσο, οι Γερμανοί προχωρούν στη λειτουργία του Nord Stream 2, στη δεύτερη διακλάδωση του αγωγού που μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στη Γερμανία, προκαλώντας τη μήνι των Αμερικανών οι οποίοι εξήγγειλαν κυρώσεις κατά των εταιρειών που συμμετέχουν στο project. Τη ώρα που η Ουάσινγτον προσπαθεί να μειώσει τη μέσω του φυσικού αερίου ρωσική επιρροή στην Ευρώπη, οι Γερμανοί αυξάνουν την ευρωπαϊκή ενεργειακή εξάρτηση από τη Μόσχα διευρύνοντας της χωρητικότητα του αγωγού και πολλαπλασιάζοντας τις εισερχόμενες ποσότητες…<br />Διόλου περίεργο που το Ράιχ αντιστρατεύεται τον EastMed ο οποίος πλήττει τα ρωσικά συμφέροντα, όπως δεν είναι περίεργη και η καχυποψία των Αμερικανών για τα πραγματικά σχέδια και τις βαθύτερες προθέσεις του Βερολίνου.<br /><br />Οι Γερμανοί αντιτείνουν ότι η βιομηχανία τους χρειάζεται φθηνό φυσικό αέριο και ότι δεν έχουν ανταγωνιστική εναλλακτική στο ρωσικό αέριο. Αυτό βέβαια δεν εξηγεί την προσπάθεια υπονόμευσης του EastMed. Αντιθέτως θα έπρεπε να επιδιώκουν τη αύξηση των πηγών προμήθειας και των αγωγών ακριβώς για να έχουν εναλλακτικές.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση από τη στιγμή που οι ΗΠΑ αποφάσισαν να στηρίξουν τον EastMed για γεωπολιτικούς λόγους, η Ελλάδα και η Κύπρος ωφελούνται. Το γεγονός ότι οι Γερμανοί τοποθετούνται απέναντι ίσως εντέλει να είναι και καλό καθώς έτσι ξεκαθαρίζουν τα στρατόπεδα. Και απ’ ό,τι φαίνεται η Ελλάδα βρίσκεται στη «σωστή» πλευρά. Μένει να αξιοποιήσει τη συγκυρία διότι όσο και να ευνοούν οι εξελίξεις και οι συσχετισμοί, δωρεάν γεύμα στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

EastMed και Nord Stream 2 ξεκαθαρίζουν τα στρατόπεδα

Λάμπρος Καλαρρύτης Το σχέδιο για την κατασκευή του αγωγού EastMed που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική κατασκοπεία και ελληνική αντιμετώπιση – Η εργαλειοποίηση του μειονοτικού από την Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2020/12/kataskopia-768x559.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="559" data-original-width="768" height="466" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2020/12/kataskopia-768x559.jpg" width="640" /></a></div><br /><div><b>ΛΑΜΠΡΟΣ KΑΛΑΡΡΥΤΗΣ</b></div>Η σύλληψη του γενικού γραμματέα του τουρκικού προξενείου στη Ρόδο καθώς και ενός ακόμα Έλληνα πολίτη μουσουλμάνου στο θρήσκευμα με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της Τουρκίας, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα μείζον θέμα. Τη δράση κυκλωμάτων που ελέγχονται από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.<br />Η παράνομη και υπονομευτική δραστηριότητα του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, για παράδειγμα, είναι γνωστή και οι εμπλεκόμενοι με πρώτον τον εκάστοτε πρόξενο δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τηρήσουν τα προσχήματα.<br /><br />Πρακτορίστικες επιχειρήσεις, παραβίαση των νόμων του Ελληνικού Κράτους, οργάνωση και υπόθαλψη αντιποίησης Αρχής με τους ψευδομουφτήδες, δωροδοκίες, απειλές και εκβιασμοί κατά μελών της μουσουλμανικής μειονότητας προκειμένου δηλώσουν Τούρκοι, ωμή παρέμβαση σε εσωτερικές υποθέσεις της Πολιτείας, αποσχιστική προπαγάνδα και άλλες δραστηριότητες ων ουκ έστιν αριθμός. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του πλανήτη σε οποιαδήποτε ήπειρο, για κλάσμα από αυτές τις πρακτικές ο πρόξενος και ολόκληρο το προσωπικό θα είχαν απελαθεί και το προξενείο θα είχε κλείσει. <div><br /></div><div><img height="411" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2020/12/Kataskopia-kialia-2.jpg" width="640" /><br /><br />Εδώ γίνεται ανεκτή η υπονόμευση της χώρας και της ασφάλειάς της σε κοινή θέα. Ένα ερώτημα που προκύπτει μεταξύ άλλων είναι γιατί να έχει η Τουρκία προξενείο στη Ρόδο. Η προφανής απάντηση είναι επειδή πολλοί Τούρκοι επισκέπτονται τα Δωδεκάνησα για τουρισμό. Σύμφωνοι, από τη στιγμή όμως που είναι γνωστό ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τα προξενεία της, είτε στην Κομοτηνή είτε στη Ρόδο είτε αλλού ως σταθμούς της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας, ΜΙΤ, κάποια πράγματα θα πρέπει να αλλάξουν τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στις συνθήκες λειτουργίας τους.<br /><br />Σημειώνεται ότι οι κατηγορίες κατά του γενικού γραμματέα του τουρκικού προξενείου στη Ρόδο και του μάγειρα σε πλοίο της γραμμής που είχε στρατολογήσει, είναι «υποστήριξη της πολεμικής δύναμης του εχθρού, παραβίαση μυστικών της πολιτείας, κατασκοπεία». Όπως ομολόγησε σε πρώτη φάση ο στρατολογηθείς μάγειρας, το προξενείο του ζητούσε «να καταγράφει τις κινήσεις του στρατού, τον αριθμό των πλοίων και τα πλοία που είναι στο λιμάνι και αν υπάρχουν ελικόπτερα πάνω σε αυτά».<br />Αποκαλυπτικός ο μάγειρας – κατάσκοπος<br /><br />Πριν αναιρέσει την αρχική κατάθεσή του, καθ’ υπόδειξη του δικηγόρου του, ο μάγειρας – κατάσκοπος ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικός: «Δεν μιλούσαμε στο τηλέφωνο, συναντιόμασταν κάθε φορά που είχα ρεπό στο Ενυδρείο σε διάφορα καφέ. Για να κλείνουμε τα ραντεβού, μιλούσαμε στο What’s app και σε άλλες εφαρμογές (…) Λόγω του ότι ήμουν μάγειρας και μπορούσα να κυκλοφορώ ελεύθερα μέσα στο πλοίο, η δεύτερη αποστολή που μου ανέθεσε ήταν να πλησιάζω παρέες στρατιωτικών και να ακούω τι λένε».<br /><br />«Μάλιστα, μπορούσα σε κάποιους να πιάνω κουβέντα και δήθεν από περιέργεια να ρωτούσα διάφορα στοιχεία και στη συνέχεια να τα κατέγραφα όλα στο κινητό μου και να κρατούσα σημειώσεις. Το συγκεκριμένο δρομολόγιο επειδή έχει φθηνό εισιτήριο, οι στρατιωτικοί το χρησιμοποιούσαν πάρα πολύ». <br /><br />Η εξάρθρωση του κυκλώματος κατασκοπείας στη Ρόδο δείχνει ότι οι ελληνικές Αρχές έχουν γνώση, αλλά παρότι το επιχειρησιακό σκέλος αντιμετώπισης της τουρκικής δράσης είναι απαραίτητο, δεν αρκεί από μόνο του. Χρειάζεται και πολιτική αντιμετώπιση. Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία στο πλαίσιο της ευρύτερης επιθετικής και αναθεωρητικής πολιτικής κατά της Ελλάδας εγείρει θέμα «τουρκικής μουσουλμανικής μειονότητας» στα… Δωδεκάνησα.<br /><br />Προ ημερών μάλιστα, το έθεσε για μία ακόμη φορά ως ζήτημα στην Ισλαμική Διάσκεψη, στη Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών, μαζί με όλη την προπαγανδιστική ατζέντα της για της. Θράκη. Οι θέσεις της δυστυχώς αποτυπώθηκαν στα συμπεράσματα της Συνόδου. Η ελληνική αμυντική στάση με την ανακατασκευή των τουρκικών ψευδοεπιχειρημάτων στερεότυπα και μηχανικά δεν είναι επαρκής.<br />Η Τουρκία καλλιεργεί κλίμα, εντυπώσεις και τετελεσμένα στην αντίληψη της διεθνούς κοινότητας, και όχι μόνο στο μουσουλμανικό τμήμα της, η οποία δεν είναι υποχρεωμένη να γνωρίζει λεπτομέρειες για το τι ακριβώς συμβαίνει με το θέμα και εν πολλοίς διαμορφώνει άποψη από την τουρκική προπαγάνδα.<br /><br />Στην ατζέντα του υβριδικού πολέμου κατά της Ελλάδας, η Τουρκία έχει ενσωματώσει πλέον και την παρουσία των χιλιάδων λαθρομεταναστών, μουσουλμάνων στη συντριπτική πλειονότητα, των οποίων εμφανίζεται υπερασπιστής. Επιχειρεί να τους εντάξει στην προπαγάνδα της περί διευρυμένης μουσουλμανικής μειονότητας στη χώρα που δεν περιορίζεται στη διεθνώς αναγνωρισμένη στη Θράκη.<br /><br />Είναι προφανές ότι πέραν της λήψης άμεσων ουσιαστικών μέτρων για τη αντιστροφή της δημογραφικής εξέλιξης στη Θράκη, η αντιμετώπιση με εξίσου άμεσες και ουσιαστικές πολιτικές για την αναίρεση της κατάστασης που επαπειλείται να δημιουργηθεί με το μεταναστευτικό και την προοπτική μόνιμης εγκατάστασης δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μουσουλμάνων μεταναστών σε όλη την επικράτεια , είναι όρος εθνικής επιβίωσης. Ειδάλλως οι Τούρκοι πράκτορες δεν θα χρειάζεται να κάνουν και πολλά</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική κατασκοπεία και ελληνική αντιμετώπιση – Η εργαλειοποίηση του μειονοτικού από την Άγκυρα

ΛΑΜΠΡΟΣ KΑΛΑΡΡΥΤΗΣ Η σύλληψη του γενικού γραμματέα του τουρκικού προξενείου στη Ρόδο καθώς και ενός ακόμα Έλληνα πολίτη μουσουλμάνου στο θρή...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα σχέδια του Ερντογάν και η στάση της Μέρκελ

<br /><img height="373" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/12/merkel-1-1068x623.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Tο «εκκρεμές Ερντογάν» ξαφνικά στράφηκε προς την Ε.Ε.</span></h3>Από τον <b>Μιχάλη Ψύλο</b><br />«Η Τουρκία θέλει να ανοίξει μια νέα σελίδα στις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση» διαβεβαίωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ σε τηλεφωνική επικοινωνία την περασμένη Παρασκευή. Δεν ξέχασε φυσικά να ευχαριστήσει την καγκελάριο «για την εποικοδομητική συνεισφορά της και τις προσπάθειές της υπέρ των σχέσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε.». Στο τηλεφώνημα δεν λησμόνησε επίσης να επικρίνει κάποιες χώρες, που υποτίθεται ότι δεν ονομάτισε, οι οποίες «προσπαθούν να δημιουργήσουν μια κρίση και να διαταράξουν αυτή τη θετική ατζέντα», όπως ανακοίνωσε η τουρκική προεδρία.<br /><br />Φυσικά, είμαστε σίγουροι ότι ο Τούρκος πρόεδρος τα έβαλε ανοιχτά με τη Γαλλία, την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά δεν γνωρίζουμε τι του απάντησε η Μέρκελ. Μάλλον συγκατάβαση και συμπάθεια βρήκε στην καγκελάριο ο Ερντογάν, αν κρίνουμε από τη μέχρι σήμερα φιλοτουρκική στάση του Βερολίνου. Συγκατάβαση και συμπάθεια συνάντησε ο Ερντογάν και στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε νωρίτερα με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ.<br /><br />Το ερώτημα είναι, βέβαια, αν… τσίμπησε μύγα ξαφνικά τον Ερντογάν και στράφηκε προς την Ευρώπη, όταν πολύ πρόσφατα χαρακτήριζε «ναζί» τη Μέρκελ και «ψυχοπαθή» τον Μακρόν. Την απάντηση δίνει με δύο λόγια το ιταλικό περιοδικό «Panorama». «Το 2021 θα είναι πολύ περίπλοκο για τον Ερντογάν. Ο καινούργιος χρόνος ξεκινά με μπελάδες για τον ισχυρό άνδρα της Άγκυρας, ο οποίος κινδυνεύει να χάσει την πολιτική και λαϊκή υποστήριξη στη χώρα του» γράφει το ιταλικό περιοδικό. Όντως!<br /><br />Με την οικονομία της Τουρκίας σε άσχημη κατάσταση και τον κορωνοϊό να «θερίζει» ανεξέλεγκτα, η δημοτικότητα του Ερντογάν μειώνεται επικίνδυνα – όπως και η στήριξη στο καθεστώς. Στο εξωτερικό, επίσης, τα σημάδια δεν είναι καλά: Η έλευση του Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο βάζει, έτσι κι αλλιώς, τέλος στη στενή σχέση που είχε ο Τούρκος πρόεδρος με τον προηγούμενο ένοικο <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/ntonalnt-tramp/">Ντόναλντ Τραμπ</a>. Θα υποχρεωθεί επίσης ο Ερντογάν να περιορίσει αναγκαστικά τις σχέσεις του με τη Μόσχα, γεγονός που δεν θα αρέσει στον Πούτιν. Άρα, τι του μένει; Να στραφεί στην ιστορικά φιλοτουρκική Γερμανία, η οποία ποτέ δεν εγκατέλειψε την Τουρκία εδώ και 130 χρόνια! Και, επειδή Γερμανία ίσον Ευρώπη, η λύση της εξίσωσης είναι απλή…<br /><br />Όπως παραδέχεται η Deutsche Welle, «παρά τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραιτήθηκαν αρχικά από τις σκληρές κυρώσεις κατά της Τουρκίας στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, στις 11 Δεκεμβρίου. Δεν αποφασίστηκαν εκτεταμένα βήματα, όπως κυρώσεις σε ολόκληρους κλάδους της οικονομίας ή εμπάργκο όπλων της Ε.Ε. Οι αυστηρότερες κυρώσεις δεν είναι στο τραπέζι». Συνεπώς, ο Τούρκος πρόεδρος όχι μόνο δεν φοβάται την Ε.Ε., αλλά ενδεχομένως σκέφτεται ότι μπορεί να την εκμεταλλευτεί ως αντίβαρο και σύμμαχο στη διαπραγμάτευση που θα έχει αναγκαστικά με τη νέα αμερικανική διοίκηση, ιδιαίτερα μετά τις κυρώσεις που επέβαλε η Ουάσινγκτον στην Άγκυρα για τους ρωσικούς πυραύλους S-400. Ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν, πρώην διευθυντής της αγγλόφωνης «Hurriyet», γράφει ότι «οι στενές σχέσεις του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν με την Ελλάδα και την Κύπρο έχουν προκαλέσει συναγερμό σε ορισμένους κύκλους στην Άγκυρα. Αν και η ζεστή σχέση του Μπάιντεν με Έλληνες και Ελληνοκυπρίους μπορεί να τον διευκολύνει, ώστε να τους πείσει για μια λύση βασισμένη σε συμβιβασμούς».<br /><br />Ο Γετκίν υπενθυμίζει, πάντως, σε άρθρο του στην ιστοσελίδα Yetkinreport ότι, πριν από 15 χρόνια, η Μέρκελ ήταν αντίθετη με την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., αλλά σήμερα «Τουρκία – Ε.Ε. έχουν οδηγηθεί σε κάποια μορφή εταιρικής σχέσης, αν και συνεχίζεται η αναζήτηση για το επίθετο που θα ορίζει το είδος της σχέσης… Η ιδιότητα του μέλους είναι πλέον μια ξεχασμένη ορολογία στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε. Το καθεστώς της Άγκυρας έχει μετατραπεί από υποψήφια χώρα σε γείτονα, με τον οποίο η Ε.Ε. έχει εχθρικές σχέσεις» γράφει ο Τούρκος δημοσιογράφος.<br /><br />Είναι σαφές ότι η Τουρκία πρέπει να ευγνωμονεί την Ε.Ε., γιατί έχει αποφύγει την πλήρη διάλυση των σχέσεών της με την Ευρώπη. Και δεν είναι μόνο οι συνεχείς απειλές και οι προκλήσεις της Άγκυρας προς κράτη-μέλη της Ε.Ε., όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Είναι ταυτόχρονα η οικοδόμηση ενός αυταρχικού και αντιδημοκρατικού καθεστώτος στο εσωτερικό της χώρας, που καταδιώκει και φυλακίζει κάθε αντιερντογανική φωνή. Και δεν μιλάμε μόνο για τους χιλιάδες φυλακισμένους ή διωκόμενους δικαστικούς, ακαδημαϊκούς, πνευματικούς ανθρώπους, δημοσιογράφους. Ο αυταρχισμός έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που πρόσφατα ένας Γερμανός συνταξιούχος κινδύνευσε να φυλακιστεί στην Αττάλεια γιατί ξεστόμισε μια συνήθη βρισιά, επειδή καθυστερούσε πολύ η παραλαβή των αποσκευών του στο αεροδρόμιο.<br /><br />Κραυγαλέα είναι και η περίπτωση του Τούρκου αγωνιστή της δημοκρατίας Οσμάν Καβαλά, που παραμένει στη φυλακή εδώ και τρία χρόνια επειδή η τουρκική κυβέρνηση τον χαρακτήρισε «ανατρεπτικό πράκτορα», χωρίς αποδείξεις.<br /><br />Φανταστείτε, λοιπόν, να ήταν η Τουρκία μέλος της Ε.Ε.! Ο Ορμπαν θα ωχριούσε μπροστά στον Ερντογάν! Αρα, μήπως πρέπει να μπει τέλος και στο παραμύθι της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας; «Είναι καιρός να αφήσουμε την Τουρκία να φύγει» γράφει το αμερικανικό περιοδικό «Foreign Policy» και προσθέτει: «Ίσως να είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας μακροπρόθεσμα. Η σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας μοιάζει με αναμενόμενη μετωπική σύγκρουση δύο τρένων που κινούνται με μικρή ταχύτητα. Τα καλά νέα είναι ότι τα τρένα κινούνται πιο αργά από ό,τι αναμενόταν. Τα κακά νέα είναι ότι συνεχίζουν να κινούνται στις ίδιες ράγες από αντίθετη κατεύθυνση. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Τζο Μπάιντεν βρίσκεται τώρα στην αξιοζήλευτη θέση του μηχανοδηγού που μπορεί να πατήσει το φρένο… Γιατί δεν μπορεί να περιμένει πολλή βοήθεια από τον μηχανοδηγό στο άλλο τρένο».<br /><br />«Πόσο θα πάει η Τουρκία; Η ερώτηση στοιχειώνει τις καγκελαρίες και τα πρωθυπουργικά γραφεία» λέει ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν Φρανσουά Κολοσιμό, συγγραφέας του βιβλίου «Το σπαθί και το τουρμπάνι». Σύμφωνα με αυτόν, «το πολιτικό έργο του Ερντογάν είναι συνέχεια αυτού του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, πατέρα της σύγχρονης Τουρκίας. Συχνά παρουσιάζονται ως αντίπαλοι – ο ένας φιλοδυτικός κοσμικός και ο άλλος ήρωας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Και οι δύο βασιλείς, όμως, είχαν και έχουν τον ίδιο στόχο: την αποκατάσταση του μεγαλείου της Τουρκίας.<br /><br />Έναν αιώνα μετά τη Συνθήκη των Σεβρών και της Λωζάννης, που σφράγισαν τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ερντογάν συνεχίζει να κινεί τα πιόνια του – στη χώρα του εναντίον των αντιπάλων του που έχουν εξαλειφθεί ή φυλακιστεί, στο εξωτερικό στέλνοντας στρατεύματα για να υποτάξει τους Κούρδους, τους Αρμενίους ή για να υφάνει τον ιστό του στη Συρία, στο Ιράκ και στη Λιβύη». Ο Τούρκος πρόεδρος παρουσιάστηκε ως «ισλαμοδημοκράτης» στην αρχή της βασιλείας του, αλλά η άκρατη φιλοδοξία του δεν είναι πλέον ψευδαίσθηση. Επιδιώκει «το μεγάλο χτύπημα της εκδίκησης» για όσα έχασε η Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Όσο κι αν ο Πούτιν χαρακτηρίζει τον Ερντογάν «άνθρωπο που κρατά τον λόγο του», οι Ρώσοι έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για τη ρητορική του, διότι τουρκόφωνοι πληθυσμοί αποτελούν την πλειοψηφία σε πέντε χώρες που γεννήθηκαν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης (Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν).<br /><br />Τουρκόφωνοι πληθυσμοί υπάρχουν επίσης σε 13 δημοκρατίες που ανήκουν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Και, αργά ή γρήγορα, το παντουρκικό σχέδιο προβλέπει επίθεση στην εδαφική ακεραιότητα της Ρωσίας. Ερμηνεύοντας άλλωστε τις ενδόμυχες σκέψεις του Ερντογάν, ο Τούρκος δημοσιογράφος Γιουσούφ Καπλάν γράφει στη «Yeni Safak» ότι «θα έρθει η μέρα που θα κλοτσήσουμε το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ! Αυτή η μέρα δεν είναι σήμερα! Οχι ακόμα!». Τι δεν καταλαβαίνουν, λοιπόν, η Ευρώπη και η Αμερική;<div><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα σχέδια του Ερντογάν και η στάση της Μέρκελ

Tο «εκκρεμές Ερντογάν» ξαφνικά στράφηκε προς την Ε.Ε. Από τον Μιχάλη Ψύλο «Η Τουρκία θέλει να ανοίξει μια νέα σελίδα στις σχέσεις της με την...

Διαβάστε την συνέχεια

Να συνεργαστεί το Ισραήλ με την Τουρκία και το Πακιστάν προσπαθεί ο γαμπρός του Τραμπ

<img height="443" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2019/12/MNUCHIN-KUSHNER-TRUMP-WHITE-HOUSE01-1024x708.jpg" width="640" /><br /><br />Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ<br />Στα σχέδια του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ, πριν αποχωρήσει μαζί με τον πεθερό του από το Λευκό Οίκο, είναι να επιτύχει την προσέγγιση του Ισραήλ με την Τουρκία και το Πακιστάν. Ως γνωστό, ο Τζάρεντ Κούσνερ είναι ένας φιλόδοξος νέος, που γνωρίζει πως να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της οικογένειας του Αμερικανού Προέδρου.<br /><br />Οι φήμες κυκλοφορούν ευρύτατα στην Ουάσιγκτον χωρίς να έχουν επιβεβαιωθεί ούτε ανεπίσημα. Αλλά -χωρίς να γνωρίζουμε την παραμικρή λεπτομέρεια- θα έλεγα ότι ήταν αναμενόμενο να προσπαθεί ο Τζάρεντ Κούσνερ να ξεκινήσει μία περίοδος «ήρεμων νερών» του Εβραϊκού Κράτους, με δύο χώρες, την Τουρκία και το Πακιστάν, που μαζί με το Ιράν θεωρούνται οι πλέον αντισημιτικές.<br /><br />Με τα τωρινά δεδομένα -διότι όλα αλλάζουν κάθε ώρα και στιγμή- ουδείς βλέπει την παραμικρή πιθανότητα ακόμα και για την ελάχιστη βελτίωση των σχέσεων της Άγκυρας με την Ιερουσαλήμ.<br />Οι επίσημες διαρροές σε ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι για να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία ο Ταγίπ Ερντογάν πρέπει να ζητήσει συγνώμη για τις ύβρεις εναντίον του Ισραήλ και ειδικά για την αναφορά περί «κράτους-ναζί». Και ακόμα να σταματήσει να συνεργάζεται με την τρομοκρατική οργάνωση «Χαμάς».<br /><br />Όποιος παρακολουθεί τον Ερντογάν, όποιος διαβάζει τις ομιλίες του και αναλύει τις αντιδράσεις του για το Ισραήλ, δεν αναμένει τίποτα από τα παραπάνω. Ο ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας είναι ένας άνθρωπος και πολιτικός που δεν πρέπει να ζήτησε ποτέ συγνώμη στη ζωή του όλη. Όσον αφορά την «Χαμάς» τη χρησιμοποιεί για να απειλεί και να εκβιάζει το Ισραήλ.<br /><br />Ήδη έχει δώσει τουρκικά διαβατήρια στην ηγεσία της τρομοκρατικής οργάνωσης, που την βοηθά να περνά τα μηνύματά του στους οπαδούς του εξτρεμιστικού Ισλάμ. Όλο και περισσότερο γινόμαστε αποδέκτες σοβαρών πληροφοριών ότι η Τουρκία ασκεί έλεγχο και στις αντιαμερικανικές τζιχαντιστικές οργανώσεις, τις οποίες χρησιμοποίησε με επιτυχία στη Λιβύη, στη Συρία και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Στη διάρκεια των συγκρούσεων δεν έστειλε Τούρκους στρατιώτες σ’ αυτές τις περιοχές.<br /><br />Ο γαμπρός του Τραμπ, πιστεύει ότι με αυτές τις συμμαχίες που επιβάλλει στο Ισραήλ με μουσουλμανικές χώρες, θέτει τα θεμέλια για την ασφάλεια του Εβραϊκού Κράτους. Αυτό το παραμύθι πουλά σε όλους. Αλλά προφανώς δεν γνωρίζει ότι η Τουρκία και το Πακιστάν δεν είναι Μπαχρέιν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<div><br /></div><div><img height="416" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/12/201222033257_KUSHNER-NETANIAXOU09.jpg" width="640" /></div><div><i>Ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στην Ιερουσαλήμ. 21 Δεκεμβρίου 2020. EPA, RONEN ZVULUN / POOL</i></div><div><br />Πρόκειται για χώρες που ελέγχονται από φανατικούς ηγέτες με αντισημιτικά αισθήματα. Από την άλλη, προχωρώντας σε ισχυροποίηση των σχέσεων του με το Πακιστάν, το Ισραήλ κινδυνεύει να χαλάσει τη συμμαχία του με την Ινδία, που εξελίσσεται σε ισχυρή παγκόσμια δύναμη. Και αν “τα βρει” με την Τουρκία, θα θέσει σε κίνδυνο τις στρατηγικές σχέσεις του με την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Από την άλλη, υποστηρίζουν οι κυνικοί, αν το Ισραήλ και η Τουρκία βελτιώσουν τις σχέσεις τους, ίσως αυτή και μόνο η κίνηση να αλλάζει τα δεδομένα και για τους συμμάχους του, δηλαδή την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο. Αυτό όμως αποκλείεται. Ο Ερντογάν απαιτεί τον έλεγχο της Κύπρου και του Αιγαίου και την επιστροφή των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο.<br /><br />Είναι ένα ζήτημα, η βελτίωση των τουρκο-ισραηλινών θέσεων, πολύ σοβαρό που πρέπει να το παρακολουθούμε. Από την άλλη, ΔΕΝ γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή τι σκέφτεται ο εκλεγμένος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζο Μπάιντεν, για την ευρύτερη γειτονιά μας, την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Θα συνεχίσει την πολιτική ότι το Ισραήλ είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής;<br />Θα διευρύνει τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας ή θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει τις κυρώσεις για να τον εξαναγκάσει να εγκαταλείψει τη Ρωσία και το Ιράν;<br />Και τι θα πράξει αναφορικά με την Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες -λόγω της πολιτικής του Μάικ Πομπέο- έχουν αναδειχθεί σε σημαντικές «κολώνες» των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων στην Μεσόγειο;<br /><br />Η θέση του Ερντογάν, όπως αναδεικνύεται μέσα από τα δημοσιεύματα ισραηλινών μέσων ενημέρωσης, είναι να επιβληθεί επί του Ισραήλ. Όχι να συνεργαστεί μαζί του.<br /><br />Δεν θεωρώ τόσο βλάκα τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να διαπράξει το ίδιο λάθος όπως τον Μάρτη του 2013 όταν με επιμονή και «μπούλιγκ» του Μπάρακ Ομπάμα ζήτησε συγνώμη από τον Ερντογάν για τις τουρκικές απώλειες κατά την επίθεση των Ισραηλινών στο Μαβί Μαρμαρά…<br /><br />ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Θυμίζω ότι ο Τζάρεντ Κούσνερ είχε συμπράξει με τον γαμπρό του Ερντογάν, τον Μπεράτ Αλμπαϊρακ, για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των προέδρων της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι δύο γαμπροί θα μπορούσαν να κάψουν τους δύο πεθερούς… </div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Να συνεργαστεί το Ισραήλ με την Τουρκία και το Πακιστάν προσπαθεί ο γαμπρός του Τραμπ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Στα σχέδια του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ, πριν αποχωρήσει μαζί με τον πεθερό του από το Λευκό Οίκο, είναι να επιτύχει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα

<img height="361" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1310671316.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Παντελής Οικονόμου*</b><br />Το αμερικανο-σοβιετικό πυρηνικό δίπολο έπαυσε, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1990, να αποτελεί το ψυχροπολεμικό μοντέλο που έδινε εξηγήσεις στα παγκόσμια δρώμενα. Στα επόμενα δέκα και πλέον χρόνια, η επικράτηση των ΗΠΑ σφράγιζε πλέον μονομερώς όλα τα μεγάλα συμβάντα, από τη βίαια διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στη δεκαετία του 1990 μέχρι τις πολεμικές επεμβάσεις στο Ιράκ το 1991 και 2003.<br /><br />Στη συνέχεια, η παγκοσμιοποίηση άρχισε να οξύνει τις διαφορές στις στρατηγικές σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων. Η ανασυγκροτημένη πυρηνική Ρωσία επανέρχεται σθεναρά στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη. Η άλλη πυρηνική δύναμη, η Κίνα αρχίζει να εμφανίζει διεθνώς την σταθερά αναδυόμενη οικονομική, τεχνολογική και στρατιωτική ισχύ της. Και οι ΗΠΑ, εκφράζουν δημόσια τον φόβο τους για απώλεια της παγκόσμιας ηγεμονίας τους, με δηλώσεις κορυφαίων διαμορφωτών της σύγχρονης αμερικανικής γεωπολιτικής, όπως οι Κίσινγκερ, Σκρόουκροφτ και Ζμπρεζίνσκι.<br /><br />Ο τελευταίος δημοσιοποίησε την ρηξικέλευθη πρότασή του για ανάγκη διάσπασης του δίδυμου Ρωσίας-Κίνας και μετατροπή του ενός από τους δύο σε εταίρο των ΗΠΑ. Στο ερώτημα, ποιος θα έπρεπε να ήταν ο δυνητικός εταίρος των ΗΠΑ, απάντησε: «Ο λιγότερο προβλέψιμος και συγχρόνως ο πιο πιθανός αντίπαλος των ΗΠΑ, που επί του παρόντος είναι η Ρωσία». Λέγεται ότι την ίδια επιδίωξη εξυπηρετούσαν και οι περισσότερες από 17 μέχρι σήμερα συναντήσεις του 97-χρονου Κίσινγκερ με τον πρόεδρο Πούτιν, για το περιεχόμενο των οποίων ο ίδιος δηλώνει ότι ενημέρωνε την Ουάσιγκτον και τον πρόεδρο Τραμπ. <br /><br />Σε εκείνη τη μετασοβιετική περίοδο, η Ρωσία αντιμετώπιζε άμεσα το γεωπολιτικό ‘‘τρίλημμα’’: α) Ανάπτυξη αυτόνομης ηγεμονικής εξωτερικής πολιτικής, β) Συμπόρευση με Κίνα σε μία ευρασιατική στρατηγική, ή γ) Συνεργασία με ΗΠΑ για στρατηγική αντιμετώπιση της ανερχόμενης Κίνας. <br /><br />Εκτιμάται ότι η Μόσχα επέλεξε τον τρίτο δρόμο που της εξασφάλιζε τα κενά που θα δημιουργούσε η δρομολογημένη μετατόπισή του κέντρου βάρους της αμερικανικής στρατηγικής από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό και στην Νότια Σινική Θάλασσα. Μιας γεωπολιτικής στροφής που θα διασφάλιζε τα στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ μέσα από πολυάριθμες ανά την υφήλιο σταθερές και κινητές αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και πολύμορφες οικονομικές εταιρίες κολοσσούς.<br /><br />Η νέα αμερικανο-ρωσική σύγκλιση άρχισε μετά το 2010, στην περίοδο εμφάνισης της αραβικής άνοιξης και εμπόλεμης βίας στη Μέση Ανατολή. Υπό το πρίσμα αυτής της άτυπης συμμαχίας των δύο πρώην μεγάλων αντιπάλων, και με τη βοήθεια της ερασιτεχνικής και απροκάλυπτης πολιτικής του αμερικανού προέδρου Τραμπ, γίνεται έκτοτε σχετικά εύκολη η ανάγνωση της πραγματικότητας πίσω από πολλές εκ πρώτης όψεως αινιγματικές εξελίξεις.<br /><br />Υπό το πρίσμα της νέας αμερικανο-ρωσικής γεωπολιτικής σχέσης βρίσκει την εξήγηση της η επιθετική και αναθεωρητική εξωτερική πολιτική της Άγκυρας. Η ιδιόρρυθμη ρωσο-τουρκική ‘‘λυκοφιλία’’ τελικά ευδοκιμεί διότι παράγει κέρδη και στους δύο εταίρους, χωρίς να απειλείται το ευρύτερο νέο γεωπολιτικό πλαίσιο.<br /><br />Στη Ρωσία, η συνεργασία της με την Τουρκία εξασφαλίζει ασφάλεια στο ευαίσθητο υπογάστριό της και σταθερότητα στις πρώην σοβιετικές τουρκογενείς εθνότητες. Στην Τουρκία αντίστοιχα, εξασφαλίζει την ρωσική υποστήριξη στην προσπάθεια της να επανακτήσει τον ηγεμονικό της ρόλο στον πρώην οθωμανικό χώρο. Κυρίως όμως, η ρωσο-τουρκική συνεργασία έχει εξασφαλισμένη την παθητική συναίνεση των ΗΠΑ ενόσω παραμένει ανενόχλητο το αμερικανικό διακύβευμα στην Ασία.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη αδυνατεί να πείσει ότι είναι ικανή να διαδραματίσει έναν αυτόνομο γεωπολιτικό ρόλο. Η μετά-Brexit ακρωτηριασμένη γηραιά ήπειρος αντιμετωπίζει πολύμορφες εθνολογικές, ενεργειακές και πληθυσμιακές προκλήσεις ενώ εξακολουθεί να προσδιορίζεται από τον ιστορικά ασταθή και αντίρροπο άξονα “Γερμανίας – Γαλλίας“. Η μεν Γερμανία, για λόγους κυρίως ενεργειακών και οικονομικών εθνικών συμφερόντων, συμπλέει ευκαιριακά με Ρωσία και Τουρκία, ενώ η Γαλλία επιδιώκει ηγετικό ρόλο στον ευρωπαϊκό χώρο και επανάκτηση στρατηγικών δεσμών στη ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αυτή η διαιρεμένη Ευρώπη καλείται πλέον να επιλέξει: α) Σταθερή προσήλωση στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, ή β) Άσκηση αυτόνομης εξωτερικής πολιτικής που θα βασίζεται σε ενιαία ευρωπαϊκή ασφάλεια και μια κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία;<br /><br />Αποτυχία στη δεύτερη επιλογή της, με παράλληλο διχασμό του Ατλαντικού, μοιραία θα σήμαινε την μετατροπή της σε χερσόνησο της Ευρασίας που μακροπρόθεσμα ίσως κυριαρχείται από την Κίνα.<br /><br />Όσο για την ελληνική προοπτική στο πλαίσιο της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας, η συνέχιση της παρούσας “ευρωπαϊκής αμηχανίας’’ θα αποτελεί καθοριστικό εμπόδιο στη χάραξη στρατηγικής εθνικής ασφάλειας και στην άσκηση μιας εύστοχης εξωτερικής πολιτικής.. <br /><br /><b><i>* Ο Δρ. Παντελής Οικονόμου είναι πρώην ανώτερο στέλεχος, πυρηνικός επιθεωρητής του ΙΑΕΑ και συγγραφέας του “Global Nuclear Developments”, Springer 2020</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα

Παντελής Οικονόμου* Το αμερικανο-σοβιετικό πυρηνικό δίπολο έπαυσε, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1990, να αποτελεί το ψυχροπολεμι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σάρατζ ρίχνει ''άκυρο'' σε Ερντογάν & Μπασάγκα & αυτονομείται

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-12/1604303860blobid0.jpg?itok=cKXrQgwk" width="640" /><br /><br />Ανδρέας Μουντζουρούλιας<br />Ο Σαράτζ απομακρύνεται από την Τουρκία για να σώσει την κυβέρνησή του και τα μεγάλα έσοδα από τις πετρελαιοπηγές<br /><br />Αλλάζει άρδην το τοπίο στην Λιβύη μετά την παρέμβαση της Γαλλίας και της Αιγύπτου, που είχε ως αποτέλεσμα ο γνωστός ηγέτης της κυβέρνησης της Τρίπολης (που υπέγραψε το τουρκολιβυκό μνημόνιο), Αλ Σαράτζ να αυτονομείται πλέον πλήρως από το ανδρείκελο της Άγκυρας Φ.Μπασάγκα (τουρκικής καταγωγής από την Μισράτα).<br /><br />Αραβικές δημοσιογραφικές πηγές επιβεβαιώνουν αυτό που φημολογούνταν εδώ και κάποιο διάστημα για την αυτονόμηση του Αλ Σαράτζ με στόχο την βοήθεια της δύσης μετά από ειδική συμφωνία όμως και με την Ρωσία. <br /><br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουμε σφοδρή σύγκρουση μέσα στην Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) που εδρεύει στην Τρίπολη, με τα πράγματα να έχουν πάρει μια νέα πορεία, αφού ο επικεφαλής της, Φαγιέζ Αλ Σαρράτζ, διέταξε την αναδιοργάνωση της Ειδικής Δυνάμεως Αποτροπής ( της μόνης ετοιμοπόλεμης και πλήρως εξοπλισμένης δύναμης με βαριά όπλα) μακριά από το υπουργείο εσωτερικών το οποίο ελέγχει ο “έμπιστος” του Ερντογάν.<br /><br />Η κίνηση αφαιρεί την υποταγή της επίλεκτης αυτής δύναμης στον υπουργό Εσωτερικών Fathi Bashagha.<br /><br />Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών της Αιγύπτου Αμπάς Καμέλ, διαβίβασε κατά τη διάρκεια αιφνιδιαστικής επίσκεψης του στην πόλη της Βεγγάζης το Σάββατο, ένα μήνυμα υποστήριξης από τον Πρόεδρο Αμπντέλ-Φατάχ Ελ-Σίσι προς τον Λιβυκό λαό.<br /><br />Κατά την επίσκεψή του, ο Κάμελ συναντήθηκε με τον διοικητή του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) Χαλίφα Χαφτάρ και τον επικεφαλής της Λιβυκής Βουλής των Αντιπροσώπων Aguila Saleh.<br />Η κίνηση εντάσσεται στο πλαίσιο του αιγυπτιακού ρόλου στην υποστήριξη της σταθεροποίησης της κατάστασης στη Λιβύη.<br /><br />Στη συνάντηση Κάμελ και Χαφτάρ, δόθηκε έμφαση στις αιγυπτιακές προσπάθειες προς υποστήριξη των αποτελεσμάτων των συνεδριάσεων της στρατιωτικής επιτροπής 5 + 5, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση της κατάπαυσης του πυρός και τη λήψη ορισμένων μέτρων που συνέβαλαν στη σταθεροποίηση της στρατιωτικής καταστάσεως σε ολόκληρη τη Λιβύη. <br /><br />Έρχεται δράση και των ΗΠΑ στην Λιβύη με εκδίωξη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων <br /><br />Η Άγκυρα ως γνωστόν, αποφάσισε κατά το δοκούν να παρατείνει την παρουσία των τουρκικών δυνάμεων στην Λιβύη για ακόμη 18 μήνες, με μια παράνομη κίνηση που δεν έχει την έγκριση καμίας υπερδύναμης ή κάποιου διεθνούς οργανισμού.<br /><br />Σύμφωνα με έκθεση ειδικής ομάδας του Brookings Institution, η Ουάσιγκτον και η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ θα στηρίξουν ένα διαφανές σύστημα στην Λιβύη, όπου τα τεράστια έσοδα από το πετρέλαιο στη Λιβύη θα διανεμηθούν δίκαια μεταξύ των δύο πλευρών υπό την προϋπόθεση ότι θα εκδιωχθούν όλες οι ξένες δυνάμεις και θα επικρατεί ειρήνη και δικαιοσύνη.<br /><br />Για το θέμα αυτό, θα έχουμε μια ειδική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών, η οποία θα βοηθήσει με την παρακολούθηση των εγκαταστάσεων πετρελαίου, των υποδομών και των γραμμών οριοθέτησης μεταξύ των δύο πολιτοφυλακών.<br /><br />Με την πάροδο του χρόνου, οι δραστηριότητες των διαφόρων πολιτοφυλακών μπορούν να μετεξελιχθούν όχι για την δημιουργία εθνικού στρατού όπως είχε γίνει πριν από μια δεκαετία, αλλά για να δημιουργηθούν τοπικές δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Οι ΗΠΑ, η Αίγυπτος και η Ρωσία θα έλθουν σε συμφωνία για να πάρουν και αυτές κομμάτια του λιβυκού ενεργειακού πλούτου, αφού πρώτα διώξουν όλες τις μισθοφορικές δυνάμεις και τον τουρκικό στρατό που θέλει να μετατρέψει σε αποικία την Λιβύη.<br /><br />Η ήττα σε αυτήν την περίπτωση για τον Ερντογάν θα είναι μεγάλων διαστάσεων, αλλά θα επαναφέρει την “ηρεμία” σε αυτήν την πλευρά της Μεσογείου σίγουρα. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Σάρατζ ρίχνει ''άκυρο'' σε Ερντογάν & Μπασάγκα & αυτονομείται

Ανδρέας Μουντζουρούλιας Ο Σαράτζ απομακρύνεται από την Τουρκία για να σώσει την κυβέρνησή του και τα μεγάλα έσοδα από τις πετρελαιοπηγές Αλλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση αποδέχεται τουρκική κυριαρχία ανατολικά της Ρόδου-NOTAM για άσκηση μεταξύ 6 και 10 ν.μ!

<a href="https://i.postimg.cc/htBZGscY/notam-megisti.png"><img border="0" height="407" src="https://i.postimg.cc/htBZGscY/notam-megisti.png" width="640" /></a><div><br /></div><div>Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br />Η επικίνδυνη και ανεξήγητη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης το 2019 να «μετατοπίσει» την περιοχή Ρόδου- Καστελόριζου από το Αιγαίο στην Αν. Μεσόγειο ( επίσημη τοποθέτηση Ν. Δένδια στη Βουλή, (Οκτώβριος 2019) , λίγο μετά την συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, (Σεπτέμβριος 2019), επιτρέπει τώρα στην Τουρκία να ανακοινώνει διεθνώς ότι η περιοχή αυτή κείται αποκλειστικά και μόνον σε τουρκική κυριαρχία.<br />Συγκεκριμένα , όπως αποκαλύπτει το Militaire, η Τουρκία εξέδωσε τη διεθνή ΝΟΤΑΜ Α4989/20 για άσκηση σε μια τεράστια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Μεγίστης, όπως φαίνεται στο χάρτη:<a href="https://i.postimg.cc/gJnN7BHx/notam.png"><img border="0" height="317" src="https://i.postimg.cc/gJnN7BHx/notam.png" width="640" /></a></div><div><br /></div><div>Το καινούργιο και άκρως επικίνδυνο στοιχείο της τουρκικής άσκησης είναι ότι ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ η Τουρκία εκδίδει αυτή τη ΝΟΤΑΜ για το FIR ΑΓΚΥΡΑΣ ( LTAA) και δηλώνει διεθνώς ότι η περιοχή της άσκησης κείται αποκλειστικώς σε τουρκική κυριαρχία στην Αν. Μεσόγειο. Δηλαδή η Άγκυρα εξέδωσε μόνη της τη ΝΟΤΑΜ Α 4989/20 και δεν ζήτησε από την Αθήνα την έκδοση ΝΟΤΑΜ για το τμήμα της περιοχής εντός του FIR Αθηνών, που είναι αρμοδιότητα της Ελλάδας.</div><div><br />Έτσι στην πράξη, η Άγκυρα εφαρμόζει την ελληνική πολιτική απόφαση από το 2019 ότι η περιοχή ανατολικά της Ρόδου κείται στη Μεσόγειο, παρέχοντας το δικαίωμα στην Άγκυρα να διεκδικεί 12νμ χωρικά ύδατα. Και τούτο διότι από τα 1964 η Τουρκία με νόμο έχει καθορίσει 6νμ χωρικά ύδατα στο Αιγαίο και 12νμ στη Μεσόγειο, ενώ η Αθήνα έχει μόνον 6νμ χωρικά ύδατα. Έτσι θέτοντας την περιοχή ανατολικά της Ρόδου στη Μεσόγειο, αυτομάτως δωρίζει η Αθήνα στην Τουρκία 12νμ χωρικά ύδατα στην περιοχή αυτή λόγω Μεσογείου.</div><div><br />Η τουρκική περιοχή τα άσκησης έχει σχεδιαστεί 6νμ από τις ακτές της Ρόδου και κάνει υπερήφανο τον πρωθυπουργό που φυλάει την κυριαρχία των 6νμ. Ωστόσο η τουρκική περιοχή της άσκησης καπακώνει- καταλαμβάνει τον ελληνικό εναέριο χώρο μεταξύ 6-10νμ στέλνοντας στα άγραφα τις δηλώσεις του πρωθυπουργού στη Βουλή ( Νοέμβριος 20202) ότι η κυβέρνηση προασπίζει τα 10νμ του ελληνικού εναερίου χώρου και τούτο διότι ουδέποτε η κυβέρνηση ( ΥΠΕΞ ΥΕΘΑ Μεταφορών) δεν κατήγγειλε την Τουρκία στον ΙCΑΟ για να προασπίσει τον εθνικό εναέριο χώρο των 10νμ.<br />Επίσης η περιοχή της τουρκικής άσκησης καπακώνει/καταλαμβάνει τον εναέριο χώρο μεταξύ 6-10νμ της Τερματικής Περιοχής Ελιγμών (ΤΜΑ) του αεροδρομίου της Ρόδου, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια των πολιτικών αεροσκαφών από και προς το αεροδρόμιο της Ρόδου.</div><div><br />Το Μ. αποκαλύπτει την ελληνική ΝΟΤΑΜ Α 2847/20 που επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω. Επιπροσθέτως η Αθήνα δηλώνει ότι η τουρκική ΝΟΤΑΜ εκδόθηκε χωρίς συντονισμό με τηn Ελλάδα και παρά ταύτα η κυβέρνηση δεν καταγγέλλει την Τουρκία στο ΣΑ του ΟΗΕ και στον ΙCΑΟ για να προασπίσει τα εθνικά συμφέροντα, επιτρέποντας στην Τουρκία να μετατρέπει τη διεθνή θάλασσα ανατολικά της Ρόδου σε τουρκική κυριαρχία των 12νμ τουρκικών χωρικών υδάτων λόγω Μεσογείου.<br />Η Τουρκία με την άσκηση αυτή σκοπεύει μεθοδικά και σταδιακά να εξαφανίσει τη Μεγίστη από το χάρτη. Όπως φαίνεται στο χάρτη του Μ. η Τουρκία θέτει τη Μεγίστη κάτω από ασφυκτικό κλοιό τουρκικής κυριαρχίας με αποτέλεσμα το νησί να μαραζώνει εθνικά, κυριαρχικά, πολιτικά και οικονομικά. Με άλλα λόγια να αργοσβήνει ωσάν να ήταν στην εντατική λόγω COVID-19 και να μην μπορεί να αναπνεύσει ούτε με αναπνευστήρα. Και τούτο διότι αποκόπτεται κάθε επαφή και επικοινωνία με την Ελλάδα και μένει μόνον η επικοινωνία με το Κας της Τουρκίας.</div><div><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

Η κυβέρνηση αποδέχεται τουρκική κυριαρχία ανατολικά της Ρόδου-NOTAM για άσκηση μεταξύ 6 και 10 ν.μ!

Της Κύρας Αδάμ Η επικίνδυνη και ανεξήγητη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης το 2019 να «μετατοπίσει» την περιοχή Ρόδου- Καστελόριζου από το Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Γυρίζει ο άνεμος στη Δύση για την Τουρκία – Στο στόχαστρο και οι τράπεζές της

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/profities-tourkia-slpress.gr_.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/profities-tourkia-slpress.gr_-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Οι τουρκικοί εκβιασμοί ότι θα εγκαταλείψει τη Δύση και ειδικά προς την ΕΕ (με όπλο την πλημμυρίδα των προσφύγων και των λαθρομεταναστών που πρόκειται να πλήξει την Ευρώπη στην περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της Άγκυρας), έχουν πλέον χάσει αρκετή από την αποτελεσματικότητά τους. Είναι άλλα ζητήματα που αυτή την περίοδο ανησυχούν πολύ περισσότερο και Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους.<br /><br />Από το δεύτερο εξάμηνο του 2019, εξάλλου, οι ξένοι επενδυτές εγκαταλείπουν μαζικά την Τουρκία. Η δε φυγή τους ασκεί δεινές πιέσεις όχι μόνον στο νόμισμα, αλλά και στην αγορά ομολόγων, όπως και σε άλλους χρηματοοικονομικούς και μη τομείς της οικονομίας. Οι πάντες πλέον στην Δύση προειδοποιούν πως η τουρκική οικονομική κρίση οφείλεται στους χειρισμούς του προέδρου Ερντογάν και στην αδυναμία του να αντιληφθεί πως επιβάλλονται μεταρρυθμίσεις και αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.<br /><br />Από την πλευρά του, ο Τούρκος πρόεδρος αποφεύγει με κάθε τρόπο τις αναφορές σε οικονομικά ζητήματα, προτιμώντας να κατηγορεί συνεχώς τη Δύση πως μηχανορραφεί εναντίον των γεωπολιτικών φιλοδοξιών της χώρας του ειδικά στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην πραγματικότητα η Άγκυρα έχει εγκλωβιστεί σε μία αντιπαράθεση με την Ελλάδα και την Κύπρο με αντικείμενο τους υδρογονάνθρακες της θαλάσσιας αυτής ζώνης, χωρίς όμως ορατά αποτελέσματα.<br /><br />Το ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών δυνάμεων στην Ευρώπη, στην Βόρειο Αφρική και στην Μέση Ανατολή, που επιχειρούν να αποσοβήσουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής. Κατηγορούν την Άγκυρα για άσκηση παρακινδυνευμένης διπλωματίας που τελικά την έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο και κινδύνους πρόκλησης πολεμικών επεισοδίων. Το γεγονός όμως ότι η ΕΕ αποτελεί απλώς έναν γεωπολιτικό νάνο, ενθαρρύνει το καθεστώς Ερντογάν να συνεχίζει να προκαλεί και να απειλεί, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή οι εκβιασμοί του θα αποδώσουν καρπούς.<div><br />Η Δύση έχει κουραστεί με την Τουρκία<br /><br />Η διπλωματική σύγκρουση με την Γαλλία, λόγω Λιβύης, οι στρατιωτικοί τυχοδιωκτισμοί στον Καύκασο που κατέληξαν σε ρωσική επέμβαση, οι παράνομες υποθαλάσσιες γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, οι ένοπλες παρεμβάσεις στην Συρία, συσσωρεύουν πολλούς εχθρούς, οι οποίοι στρέφονται κατά του Τούρκου προέδρου. Οι προκλητικές κινήσεις της Άγκυρας στοιχειοθετούν φαινομενικά την προθυμία της να αντιπαρατεθεί αδιακρίτως σε εχθρούς και συμμάχους, απαιτώντας μεγαλύτερο αποτύπωμα ισχύος στην γεωπολιτική κονίστρα.<br /><br />Εάν, όμως, οι όμορες χώρες και τα κράτη της Δύσης πιεσθούν είναι πολύ πιθανόν να συντονίσουν μία στρατηγική απομόνωσης και εγκλωβισμού της Τουρκίας. Εάν συμβεί αυτό θα αποτελεί συνέπεια της επιθετικής-επεκτατικής πολιτικής του Ερντογάν με βασικούς μοχλούς την διπλωματία των εκβιασμών και την απειλή ενεργοποίησης της στρατιωτικής μηχανής.<br /><br />Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις κόπωσης των συμμάχων της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ από τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες του Ερντογάν και την προβολή ισχύος εναντίον των γειτονικών χωρών, στο όνομα ενός οθωμανικού αλυτρωτισμού! Σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών της Ουάσινγκτον, η αποσταθεροποιητική δράση του Τούρκου προέδρου απειλεί την συνοχή της Ατλαντικής Συμμαχίας και ναρκοθετεί τις συλλογικές αμυντικές της δυνατότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η εισήγηση του κέντρου προτείνει μία ολοκληρωμένη πολιτική προσέγγισης του προβλήματος με σκοπό την αποκλιμάκωση των εντάσεων και την ανάδειξη των κοινών συμφερόντων με την Άγκυρα. Ορίζει, μάλιστα, σειρά βασικών αρχών που πρέπει να καθορίσουν την συμπεριφορά όλων των ενδιαφερόμενων πλευρών σε περιφερειακό επίπεδο. Η έκθεση του κέντρου καταλήγει με την προειδοποίηση πως εάν η Τουρκία απορρίψει την προοπτική συμμετοχής της σε μία πρωτοβουλία αυτής της μορφής, τότε διακυβεύεται επικίνδυνα η συνοχή της Συμμαχίας.<br /><br />Η "Γαλάζια Πατρίδα"<br /><br />Οι αντιπαραθέσεις της Τουρκίας με τους συμμάχους της εντείνονται μετά το 2015, όταν το καθεστώς Ερντογάν υιοθετεί τη νέα στρατηγική που αποκαλεί δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας". Το δόγμα αυτό, που αποτελεί πνευματικό τέκνο του Τούρκου ναυάρχου Cem Gurdeniz, διατυπώθηκε το 2006 για να περιγράψει έναν εξαιρετικά φιλόδοξο στόχο επέκτασης της τουρκικής γεωπολιτικής ισχύος και επιρροής, ώστε η χώρα να αποκτήσει προσβάσεις σε σημαντικούς ενεργειακούς και οικονομικούς πόρους.<br /><br />Για να υλοποιήσει τον σχεδιασμό του ναυάρχου, ο Ερντογάν εγκατέλειψε την πολιτική των "μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες" που είχε διακηρύξει ο Νταβούτογλου. Επιχειρεί μία ad hoc διευθέτηση μέσω απειλής χρήσης στρατιωτικής βίας ή και χρήσης, χωρίς σχεδιασμό και οργανωμένο πρόγραμμα υλοποίησης. Ανατρέπει διμερείς σχέσεις συνεργασίας και υποχωρεί σε θέματα πολυμερών συμφωνιών. Τέλος, είναι ασυνεπής με τις υποχρεώσεις της χώρας του, με αποτέλεσμα να αποσταθεροποιεί την περιοχή.<br /><br />Αν και επικαλείται συνεχώς το ζήτημα μίας ομιχλώδους και ακαθόριστης διεθνούς αντι-τουρκικής συνωμοσίας, με παράλληλες έντονες διαμαρτυρίες για την συμπεριφορά της Δύσης, δεν υπαναχωρεί από τον αρχικό του στόχο. Η αδυναμία συντονισμού των Δυτικών και η τάση τους να κοιτάζει ο καθένας τα στενά του συμφέροντα, καθυστερεί απελπιστικά την λήψη δραστικών αποφάσεων. Το γεγονός αυτό ενθάρρυνε τον Ερντογάν ακόμα περισσότερο, επειδή κυρίως αντιλαμβανόταν πως δεν πρόκειται να δεχθεί σοβαρές πιέσεις και ακόμα λιγότερο κυρώσεις.</div><div><br />Ρήγμα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις<br /><br />Τον Ιούλιο 2020 οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αναζήτησαν έναν κατάλογο πιθανών επιλογών με θέμα πιέσεις-κυρώσεις στην Τουρκία για την επιθετική της δράση στην Ανατολική Μεσόγειο και την διπλωματία των κανονιοφόρων που ασκεί. Όπως είναι γνωστό, όμως, οι Σύνοδοι Κορυφής του Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου δεν κατέληξαν σε ουσιαστικό αποτέλεσμα, υποτίθεται λόγω αναμονής των κινήσεων της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ.<br /><br /></div><div>Κατά τρόπο ανάλογο ο πρόεδρος Τραμπ, αν και για άλλους λόγους, δεν προωθούσε επί μήνες τον σχεδιασμό του υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο κατά της Τουρκίας για την υπόθεση της αγοράς των ρωσικών S-400 και των προκλητικών της ενεργειών στην Ανατολική Μεσόγειο. Τελικά υπαναχώρησε και αποδέχθηκε κυρώσεις στο πλαίσιο το Νόμου CAATSA, προλειαίνοντας το έδαφος για το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, ώστε να υιοθετηθεί μία σκληρότερη γραμμή εναντίον της Τουρκίας.<br /><br />Έτσι, η μυστική διπλωματία μεταξύ του Τραμπ και του Ερντογάν, που συνδέονται και με κάποιες κοινές προσωπικές αντιλήψεις, φτάνει στο τέλος της. Άρα, απαιτείται πλέον αναθεώρηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Το πρώτο δείγμα έρχεται με τις υποσχέσεις του τουρκικού καθεστώτος για γενναίες οικονομικές και νομικές μεταρρυθμίσεις, με σκοπό την ενίσχυση της δημοκρατίας και την υποστήριξη της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.</div><div><br />Πρόστιμα σε τουρκικές τράπεζες<br /><br />Η κορωνίδα των υποθέσεων πάντως κατά της Τουρκίας δεν προέρχεται από τον Νόμο CAATSA, αλλά αφορά την μεγαλύτερη κρατική τράπεζα Turkiye Halk Bankasi που διώκεται στις ΗΠΑ από τις 15 Οκτωβρίου 2019. Η δίωξη περιλαμβάνει έξι κατηγορίες (απάτη, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και τέσσερις βασικές παραβιάσεις των κυρώσεων εναντίον του Ιράν) σε ένα σκάνδαλο πολλών δισεκατομμυρίων που τελικά στρέφεται εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων. Ένας άλλος στόχος είναι η Garantibank, στην οποία το 49,85% των μετοχών ανήκει στην ισπανική Banco n Bilbao Viscaya Argentaria.<br /><br />Η τράπεζα εγκαλείται επίσης τον Οκτώβριο 2019 για το αποκαλούμενο σκάνδαλο Troika Laundromat, μαζί με τις Nordea Bank (Φινλανδία), ING και Rabobank (Ολλανδία), Credit Agricole (Γαλλία) και Raiffeissen (Αυστρία). Κατηγορούνται πως για λογαριασμό ρωσικής επενδυτικής τράπεζας έχουν σχηματίσει αθέατο χρηματοοικονομικό δίκτυο με την βοήθεια της λιθουανικής Ukio Bankas, μέσω του οποίου σε ετήσια βάση διακινούν λαθραία στο εξωτερικό 4,8 δισ. δολάρια, αποκρύπτοντας από τις αρχές την προέλευσή τους.<br /><br />Τα πρόστιμα στις περιπτώσεις αυτές κυμαίνονται από 16,65 δισ. δολάρια (Bank of America - 2014) έως 2,5 δισ. δολάρια (CitiCorp, JP Morgan Chase, The Royal Bank of Scotland, Barclays PLC - 2015) και είναι βέβαιο πως ακόμα και στην χαμηλή βαθμίδα οι τουρκικές τράπεζες δεν έχουν αυτοτελώς την δυνατότητα να ανταπεξέλθουν</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γυρίζει ο άνεμος στη Δύση για την Τουρκία – Στο στόχαστρο και οι τράπεζές της

Ηλιόπουλος Γιώργος Οι τουρκικοί εκβιασμοί ότι θα εγκαταλείψει τη Δύση και ειδικά προς την ΕΕ (με όπλο την πλημμυρίδα των προσφύγων και των λ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρώνεται το χαλί για διερευνητικές εντός Ιανουαρίου – Όλο το παρασκήνιο

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/ibrahim-kalin.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/12/ibrahim-kalin-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει με κατηγορηματικό τρόπο ότι όρος για να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές επαφές είναι να περάσει ένα εύλογο διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Τουρκία θα κρατηθεί μακριά και από επιθετική ρητορική και από έμπρακτες προκλήσεις. Από ό,τι φαίνεται, όμως, αυτό το διάστημα εκπνέει.<br /><br />Ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί ότι πρόκειται για λογική προϋπόθεση, όταν η τελευταία απόπειρα να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές είχε τορπιλισθεί από την έξοδο του Oruc Reis στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ. Κι όμως, το καθοδηγούμενο από τη Γερμανία δίδυμο Μισέλ-Μπορέλ –σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες– πιέζει την Αθήνα να καθίσει άμεσα στο τραπέζι των διερευνητικών.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, η ελληνική θέση είναι ότι για να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές πρέπει να προηγηθεί η "αποσυμπίεση" της έντασης. Οι Μισέλ και Μπορέλ αντιστρέφουν, απειλώντας εμμέσως την Αθήνα ότι μόνο εάν αρχίσουν οι διερευνητικές θα επιτευχθεί η "αποσυμπίεση"! Και δεν παραλείπουν, βεβαίως, να προσθέτουν πως από τη φύση τους οι διερευνητικές δεν επιδέχονται όρους όσον αφορά την ατζέντα. Εκεί –όπως είπαν– συζητούνται τα πάντα και άρα λύνεται και το πρόβλημα της ατζέντας!<br /><br />Με άλλα λόγια, πιέζουν την Αθήνα να διαπραγματευθεί για όλα κι όχι μόνο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, όπως επιδιώκει η ελληνική πλευρά. Προφανώς, όταν κάθεσαι στο τραπέζι δεν μπορείς να εμποδίσεις την τουρκική πλευρά να πει ό,τι θέλει, αλλά είναι στο χέρι της ελληνικής να αποφασίσει για ποιο θέμα θα εισέλθει σε διαπραγμάτευση.<br />Η τηλεδιάσκεψη του Καλίν με τους Ευρωπαίους πρεσβευτές<br /><br />Η πίεση του διδύμου Μισέλ-Μπορέλ αποκτά πρόσθετη πολιτική σημασία εάν συνδυασθεί με τα όσα είπε ο στενός συνεργάτης του Ερντογάν, Ιμπραχήμ Καλίν, στους πρεσβευτές των κρατών-μελών της ΕΕ στην Άγκυρα, στην τηλεδιάσκεψη που είχε μαζί τους επί δίωρο στις 16 Δεκεμβρίου. Η συνομιλία εκείνη αφενός είναι αποκαλυπτική για την οπτική της Άγκυρας, αφετέρου εγείρει ερωτήματα για την ελληνική διπλωματία.<br /><br />Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Με βάση απολύτως έγκυρες πληροφορίες, ο Καλίν άρχισε την ομιλία του, λέγοντας ότι η κοινή ιστορία και γεωγραφία συνδέουν την Ευρώπη και την Τουρκία. Συνέστησε, μάλιστα, στην ΕΕ να παρακάμψει τις εθνικές ατζέντες των κρατών-μελών (υπονοώντας Ελλάδα και Κύπρο) και να δει τη μεγάλη εικόνα. Οι δύο πλευρές (ΕΕ και Τουρκία) μπορούν να συνεργασθούν με αμοιβαίο όφελος σε όλα τα μέτωπα, Συρία, Λιβύη, Καύκασο, Βόρεια Αφρική και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο Καλίν είπε ρητά ότι η παρουσία των Ρώσων στον Καύκασο δεν αρέσει στην Τουρκία, αλλά δεν υπήρξε προθυμία από τη Δύση. Τόνισε, μάλιστα, πως η τουρκική παρουσία εκεί πρέπει να διαβασθεί από τη Δύση ως στρατηγικό πλεονέκτημα για την Ευρώπη, με την έννοια ότι εξισορροπεί τη ρωσική παρουσία. Είναι προφανές πως προσπάθησε να "πουλήσει" στους Ευρωπαίους αυτό που θέλουν να ακούσουν!<br /><br />Η οπτική του ήταν σαφής: Υπάρχουν δύο γεωπολιτικές οντότητες, η Τουρκία και η ΕΕ και ως τέτοιες πρέπει να συνομιλήσουν, παρακάμπτοντας τα 1-2 κράτη-μέλη που παρεμβάλουν τη στενή εθνική οπτική τους. Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία, είπε χαρακτηριστικά ότι η Άγκυρα βλέπει την Ελλάδα πρωτίστως ως γειτονικό κράτος παρά ως κράτος-μέλος της ΕΕ! Αυτό επιδέχεται πολύ ανησυχητικών ερμηνειών.<br /><br />Τι ζητάει η Τουρκία από την ΕΕ<br /><br />Ο Τούρκος αξιωματούχος είπε ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη και πως το μπαλάκι είναι στην πλευρά της ΕΕ. Έθεσε, μάλιστα, και τρεις απαιτήσεις:<br />Την επικαιροποίηση της ευρωτουρκικής συμφωνίας του 2016 για το μεταναστευτικό.<br />Την επικαιροποίηση της συμφωνίας για την τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας με σκοπό την περαιτέρω ανάπτυξη του εμπορίου.<br />Την κατάργηση της βίζας για τους Τούρκους που επισκέπτονται τις χώρες-μέλη της ΕΕ.<br /><br />Στη συνέχεια, ο Καλίν είπε ότι η απόσυρση του Oruc Reis δημιουργεί τις συνθήκες για να συνεργασθεί η Τουρκία με την ΕΕ (όχι την Ελλάδα και την Κύπρο) στην Ανατολική Μεσόγειο προς αμοιβαίο όφελος. Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε και στη διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο, την οποία χαρακτήρισε ρητά «τουρκική πρόταση», ενώ οι Μισέλ και Μπορέλ την εμφανίζουν σαν δική τους. Δεν πρόκειται για ασήμαντη λεπτομέρεια. Αν είναι ακριβές αυτό που είπε ο Καλίν, τότε αποδεικνύεται πως το Βερολίνο και οι δύο κοινοτικοί αξιωματούχοι έχουν μετατραπεί σε πλασιέ της τουρκικής διπλωματίας εντός της ΕΕ.<div><br />Διερευνητικές και ΜΟΕ<br /><br />Ο Καλίν κατέληξε με τα ελληνοτουρκικά. Εξέφρασε τη ζωηρή επιθυμία να ξαναρχίσουν οι διερευνητικές επαφές από το σημείο που είχαν διακοπεί το 2016 –όπως είπε– με ευθύνη της ελληνικής πλευράς. Πρόσθεσε ότι η Άγκυρα ήλπιζε πως η γερμανική διαμεσολάβηση θα είχε φέρει τις δύο πλευρές στο τραπέζι, αλλά αυτό δεν συνέβη, λόγω της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας για μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ.<br /><br />Επίσης, τάχθηκε υπέρ και των συνομιλιών στο ΝΑΤΟ για στρατιωτικού χαρακτήρα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, καθώς και για έναρξη πολιτικού διαλόγου μεταξύ των δύο υπουργείων Εξωτερικών σε επίπεδο γενικών γραμματέων. Ας σημειωθεί ότι στις συνομιλίες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, ο γενικός γραμματέας του Στόλτενμπεργκ έχει θέσει τον 25ο μεσημβρινό (χωρίζει στη μέση το Αιγαίο) ως ντε φάκτο όριο μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Για να περάσει ένα ελληνικό μαχητικό το 25ο μεσημβρινό προς ανατολάς πρέπει να ειδοποιεί το ΝΑΤΟ, το ίδιο και ένα τουρκικό προς δυσμάς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για να προστατεύει η ελληνική Αεροπορία τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου πρέπει να ειδοποιεί το ΝΑΤΟ. Αντιθέτως, τα τουρκικά μαχητικά θα μπορούν να πετάνε στο ανατολικό Αιγαίο, χωρίς να ειδοποιούν το ΝΑΤΟ. Θα το ειδοποιούν μόνο εάν εισέλθουν στο δυτικό Αιγαίο, δηλαδή δυτικότερα της Σκύρου και της Πάρου!</div><div><br />Το τηλεφώνημα του Καλίν στη Σουρανή<br /><br />Μόλις τελείωσε ο Καλίν, πήρε τον λόγο ο Έλληνας πρεσβευτής στην Άγκυρα Μιχάλης Διάμεσης. Αφού είπε ότι οι διερευνητικές δεν είχαν σταματήσει με ευθύνη της ελληνικής πλευράς, είπε ότι η Αθήνα θέλει την έναρξη «ειλικρινούς διαλόγου» (δεν χρησιμοποίησε τον όρο "διερευνητικές"), δίχως προκλήσεις. Στη συνέχεια συμφώνησε οι διερευνητικές (αυτή τη φορά χρησιμοποίησε τον όρο) πρέπει να αρχίσουν από εκεί που είχαν σταματήσει, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα περιμένει ημερομηνία, αφού είναι η Τουρκία η προσκαλούσα.<br /><br />Ο Καλίν απάντησε πως θα τηλεφωνήσει στη διπλωματική σύμβουλο του πρωθυπουργού πρέσβη Ελένη Σουρανή σε 1-2 εβδομάδες για να δρομολογηθεί η επανέναρξη των διερευνητικών. Αναφερόμενος, μάλιστα, στην ένταση που υπήρχε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είπε πως ό,τι έγινε έγινε και πως πρέπει να σταματήσει η επίρριψη ευθυνών (blame game).<br /><br />Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να θέσουμε ένα κρίσιμο ερώτημα: θεωρεί η Αθήνα πώς έχει περάσει το εύλογο διάστημα χωρίς τουρκικές προκλήσεις; Είναι δύσκολο να πιστέψω πως ένας έμπειρος και ικανός διπλωμάτης, όπως ο Διάμεσης θα απέκλινε από τη γραμμή του υπουργού του. Στη συνέντευξή του στο "Βήμα", άλλωστε, ο Δένδιας είπε ρητά ότι η Ελλάδα αναμένει ημερομηνία από την Τουρκία, χωρίς κι αυτός να διευκρινίσει εάν θεωρεί πως έχει ήδη παρέλθει το εύλογο διάστημα χωρίς τουρκικές προκλήσεις. Από ό,τι φαίνεται, όμως, η Αθήνα είναι έτοιμη να καθίσει στο τραπέζι. Υπενθυμίζω ότι οι Μητσοτάκης και Ερντογάν είχαν ορίσει τη Σουρανή και τον Καλίν αντιστοίχως ως το διπλωματικό κανάλι της μεταξύ τους επικοινωνίας.</div><div><br />Οι άλλοι πρεσβευτές<br /><br />Μετά τον Έλληνα πρεσβευτή, τον λόγο πήρε ο Ολλανδός, ο οποίος έθεσε θέμα για την ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία. Η απάντηση του Τούρκου αξιωματούχου ήταν ότι το δικαίωμα αυτό στην Τουρκία το έχουν όλοι όσοι δεν απειλούν την εθνική ασφάλεια και πάντως όχι οι τρομοκράτες, όπως το PKK, ο ISIS και οι γκιουλενιστές.<br /><br />Ο Γάλλος πρέσβης ζήτησε να αλλάξει το ύφος της Τουρκίας και ζήτησε περίοδο ηρεμίας στην Ανατολική Μεσόγειο, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η "θετική ατζέντα" της ΕΕ. Ο Καλίν συμφώνησε, περιοριζόμενος στην απάντηση ότι και οι δύο πλευρές ξεπέρασαν κάποιες φορές τα όρια.<br /><br />Ο Γερμανός πρεσβευτής ευχαρίστησε τον Τούρκο αξιωματούχο για το θετικό ύφος, προσθέτοντας πως πρέπει να ξεπεραστεί η διαφορετική ανάγνωση της απόφασης της Συνόδου Κορυφής του Οκτωβρίου. Όπως είπε, «εμείς τη θεωρούμε θετική και ισορροπημένη και εσείς αυστηρή». Κατέληξε, λέγοντας ότι χρειάζεται αποκλιμάκωση, επειδή είναι κοινό συμφέρον η "θετική ατζέντα".<br /><br />Την τηλεδιάσκεψη έκλεισε ο Ιταλός πρεσβευτής, ο οποίος ήταν μάλλον ο πιο φιλότουρκος. Είπε ότι αυτά που ενώνουν την ΕΕ και την Τουρκία είναι περισσότερα από όσα τις χωρίζουν, καταλήγοντας με ένα "καρφί" στην Αθήνα και στο Παρίσι, ότι δημοσίως πρέπει να λέγονται τα θετικά κι όχι αρνητικά σχόλια για εσωτερική κατανάλωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στρώνεται το χαλί για διερευνητικές εντός Ιανουαρίου – Όλο το παρασκήνιο

Λυγερός Σταύρος Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει με κατηγορηματικό τρόπο ότι όρος για να ξαναρχίσουν οι διερευνητ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πτώση Ερντογάν! Σκόνταψε ο Τούρκος φύρερ μετά το φαί (ΒΙΝΤΕΟ)

<div><img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2017/12/Turkey_Erdogan_Sultan_Ottoman_soldiers-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Πέφτουν οι γίγαντες της πολιτικής, του Ισλάμ, της γεωπολιτικής; Όχι βέβαια διότι είναι διαχρονικοί, υπεράνω του μέσου όρου, υπεράνω των ανθρωπίνων αδυναμιών.<br /><br />Κι όμως το απίθανο συνέβη! Ο ηγέτης, ο “φύρερ”, ο “ντούτσε”, ο “καουδίγιο”, ο νέος “προφήτης”, αφού έφαγε τον άμπακο, σκόνταψε με το που σηκώθηκε από το τραπέζι. Στραβοπάτησε απλώς ή να περιμένουμε τίποτα πιο… ευχάριστο;<div class="entry-content" style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 14px; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px 30px 0px 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; display: flex; font-family: sans-serif; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1340717050453516288" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1340717050453516288&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fnews%2Fi-ptosi-erntogan-skontapse-o-toyrkos-fyrer-meta-to-fai-vinteo&theme=light&widgetsVersion=ed20a2b%3A1601588405575&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 699px; margin: 0px; max-width: 100%; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: "open sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin: 0px 0px 18px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p><div class="fblike" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: sans-serif; margin: 0px; outline: 0px; padding: 20px 0px 0px; vertical-align: baseline;"></div></div></div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η πτώση Ερντογάν! Σκόνταψε ο Τούρκος φύρερ μετά το φαί (ΒΙΝΤΕΟ)

Πέφτουν οι γίγαντες της πολιτικής, του Ισλάμ, της γεωπολιτικής; Όχι βέβαια διότι είναι διαχρονικοί, υπεράνω του μέσου όρου, υπεράνω των ανθρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα αιματηρά Χριστούγεννα 1963 – Το πρώτο πραξικόπημα των Τούρκων για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJuP3JKntox-9UyidXPZlxi9NQIykvscfmD3nauwjaIhxfUYld2iQPJGqfKVHe7vX71I4-g4S0JpuYKIBjUKs09Ls5pt0o82QKg0uS-RK0V7n4_WpwJHs2suaRzFOyiksGwDIrzF7HaPI/s400/%25CE%2591%25CE%2599%25CE%259C%25CE%2591%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A1%25CE%2591-%25CE%25A7%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%2593%25CE%2595%25CE%259D%25CE%259D%25CE%2591-%25CE%259A%25CE%25A5%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A3-1963.jpg"><img border="0" height="414" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJuP3JKntox-9UyidXPZlxi9NQIykvscfmD3nauwjaIhxfUYld2iQPJGqfKVHe7vX71I4-g4S0JpuYKIBjUKs09Ls5pt0o82QKg0uS-RK0V7n4_WpwJHs2suaRzFOyiksGwDIrzF7HaPI/w640-h414/%25CE%2591%25CE%2599%25CE%259C%25CE%2591%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A1%25CE%2591-%25CE%25A7%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%2593%25CE%2595%25CE%259D%25CE%259D%25CE%2591-%25CE%259A%25CE%25A5%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A3-1963.jpg" width="640" /></a><br /><br />Γράφει η <b>Φανούλα Αργυρού</b><br />Μετά την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 16 Αυγούστου 1960 οι τούρκοι της Κύπρου έκαναν ότι μπορούσαν να την υπονομεύσουν χρησιμοποιώντας το βέτο που εξασφάλισαν με τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου χάρη στις διαπραγματεύσεις που έκανε ο Δρ.Nihat Erim με τους βρετανούς. Καταψήφισαν το νομοσχέδιο για παράταση του φορολογικού νόμου και στη συνέχεια το νομοσχέδιο περί φόρου εισοδήματος, με αποτέλεσμα να μείνει η Δημοκρατία χωρίς σχετική νομοθεσία για τέσσερα χρόνια<br /><br />Στόχος : Η προμελετημένη και κακόβουλη πρόθεσή των να την διαλύσουν και να επιβάλουν τα δύο «Ομόσπονδα κράτη»…<br /><br />Ο Πρόεδρος Μακάριος λόγω των σοβαρών προβλημάτων που προέκυπταν πλέον στην ομαλή λειτουργία του κράτους, κατέθεσε πρόταση τροποποίησης του Συντάγματος με δεκατρία σημεία, τα οποία, όμως συνέταξε σε συνεργασία με τον Υπατο Αρμοστή της Βρετανίας στην Κύπρο Sir Arthur Clark. Οι σημαντικότερες αλλαγές αφορούσαν την κατάργηση βέτο, τη μείωση του αριθμού των τουρκοκυπρίων στην δημόσια υπηρεσία (υπέρ-προνόμια με 30% συμμετοχή για μια μειοψηφία του 18%) και την κατάργηση της πρόνοιας για χωριστούς δήμους. Την πρόταση αυτή απέρριψαν Τουρκία και Τούρκοι της Κύπρου. <br /><br /><img height="640" src="https://i0.wp.com/www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2020/12/image001.jpg?resize=222%2C296&ssl=1" width="480" /> <br /><i>Ο Sir Alec Douglas-Hume</i><br /><br />Ο Sir Arthur Clark από τις 12.2.1963 είχε γράψει στους ανωτέρους ότι:<br /><br /><i>« Οι χωριστοί δήμοι είναι βλακεία και ενωμένο (κράτος) με ικανοποιητικές προφυλάξεις λογική λύση. Ενα ενωμένο κράτος, και πάλιν με λογικά μέτρα ασφάλειας για την τουρκική μειονότητα, θα έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη ευτυχία και πρόοδο για όλους τους κατοίκους στο νησί παρά το είδος της σχιζοφρενικής κοντα-ομόσπονδου καθεστώτος λύση που φαίνεται να επιδιώκουν κάποιοι πιο εξτρεμιστές Τούρκοι…»</i><br /><br />Όμως, με εντολή του Λονδίνου οι προτάσεις να είναι «λογικές και δίκαιες για τα τουρκικά συμφέροντα» ο Sir Arthur Clark συνέταξε με τον Μακάριο τα 13 σημεία.<br /><br />Οι τούρκοι της Κύπρου και οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες πολύ πριν την Ανεξαρτησία εκπαιδεύονταν, εξοπλίζονταν, με μυστικές, παράνομες εισαγωγές όπλων από την Τουρκία για να εκτελέσουν τα αιματηρά σχέδιά των που ακολούθησαν. (Λεπτομέρειες στο βιβλίο « Αιματηρή Αλήθεια – Bloody Truth»).<br /><br />Με αφορμή, λοιπόν, τα 13 Σημεία τροποποίησης του Συντάγματος επιτέθηκαν των Ελλήνων της Κύπρου παραμονή των Χριστουγέννων 1963… <br /><br /><img height="563" src="https://i0.wp.com/www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2020/12/image003-1.jpg?resize=332%2C292&ssl=1" width="640" /><div><i>Από άρθρο Λάζαρου Μαύρου «Σημερινή» 20.10.2008<br /></i><br />Χαρακτηριστικό το δημοσίευμα της «Χαραυγής» 27 Δεκεμβρίου 1963 «Το πεδίο των μεγάλων συγκρούσεων- ΟΜΟΡΦΙΤΑ: ΕΙΧΕ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΟΧΥΡΟ – Πολυβολεία στους τοίχους και υπόγειες σήραγγες – Συμμετοχή της ΤΟΥΡΔΥΚ – περιγραφή συντακτών μας»<br /><br />Το τουρκικό έγγραφο για πραξικόπημα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας<br /><br />Τα τουρκικά σχέδια επιβεβαιώθηκαν και με μυστικό έγγραφο που βρήκαν οι αρχές της ΚΔ με ημερομηνία 14.9.1963 υπογραμμένο από τους Δρ. Φαζίλ Κιουτσιούκ και Ραούφ Ντενκτάς.<br /><br />Στο βιβλίο του «Τα δύσκολα χρόνια – Αναμνήσεις μιας ζωής» ο πρώην υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας και επαρχιακός διοικητής Λεμεσού Χριστόδουλος Βενιαμίν (πέθανε στις 16.11.2016) δημοσίευσε στην ολότητα του το έγγραφο που οι αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας βρήκαν στο γραφείο του τουρκοκύπριου υπουργού Γεωργίας Fazil Plumer, ο οποίος στη βιασύνη του προφανώς να εγκαταλείψει το γραφείο του, άφησε αριθμό εγγράφων. Ακολουθεί συντομευμένο.<br /><br />“…Τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου δεχθήκαμε ως προσωρινό μεταβατικό στάδιο, αν δεν ήταν έτσι δεν θα τις υπογράφαμε. Με αυτές αναγνωρίσθηκαν σε διεθνές επίπεδο τα δικαιώματα της Τουρκίας επί της Κύπρου… Θα ωφεληθούμε από τα λάθη των Ρωμιών και αφού ετοιμασθούμε καλύτερα,… θα περιμένουμε την ημέρα που θα θέλουν να χαλάσουν τις Συμφωνίες, οπότε θα επιτύχουμε την πλήρη ελευθερία μας… πρέπει να υποστηρίζεται ο αγώνας μας αυτός από πολλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες αλλά πρωτίστως από την Μητέρα Πατρίδα… Μπορούμε να συνοψίσουμε τα κύρια σημεία ενός τέτοιου σχεδίου ως εξής: Ο Τούρκος αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας θα γίνει δεκτός ως πρόεδρος της Δημοκρατίας υπό της τουρκικής κοινότητος και θα ιδρυθεί μια κυβέρνηση αποτελούμενη καθαρώς από Τούρκους… Η Μητέρα πατρίς θα αναγνωρίσει αμέσως την κυβέρνηση αυτή… θα ακολουθήσει η επέμβαση της Μητέρας Πατρίδας και εάν υπάρξει ανάγκη θα αναγνωρισθούν αμέσως τα δικαιώματα, ως πολίτες της Δημοκρατίας, εις τους Κυπρίους οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι εις Τουρκία… οι Ρωμιοί θα αντιδράσουν εναντίον των Τούρκων εμπράκτως και έτσι θα αρχίσει ένας αγώνας μεταξύ των δύο Κοινοτήτων και το αποτέλεσμα θα καθορίσει τον αγώνα. ΄Οταν αρχίσει ο αγώνας η τουρκική Κοινότητας η οποία είναι διεσπαρμένη εις όλη την νήσο να μαζευτεί εις μίαν ζώνη δια της βίας και να είναι υποχρεωμένη όπως κρατήσει εκείνην την ζώνη… Εις ποίον μέρος θα ευρίσκεται αυτή η ζώνη, αυτό θα εξαρτηθεί από το στρατηγικό σχέδιο που θα ετοιμάσουν οι ειδικοί… ενίσχυση των σχέσεών με την Μητέρα Πατρίδα …Η τουρκική κοινότητα αφού συμπληρώσει από απόψεως οικονομικής, στρατιωτικής, και ηθικής με την πλήρη έννοια της λέξεως αυτές τις προετοιμασίες, θα επωφεληθεί της ευκαιρίας κατά την οποίαν θα δημιουργηθεί μία συνταγματική κρίσης διά τους Ρωμιούς και θα έχει κάποιαν επιτυχία…<br /><br />Λευκωσία 14.9.1963 Δρ. Φαζίλ Κιουτσιούκ Αντιπρόεδρος Κ.Δ , Ραούφ Ντενκτάς Πρόεδρος Τουρκικής Κοινοτικής Συνέλευσης. ”<br /><br /><img height="562" src="https://i1.wp.com/www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2020/12/image002.jpg?resize=361%2C317&ssl=1" width="640" /><br /><i>ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 23/2/1964</i><br /><br />Η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» στα αποκαλυπτικά της δημοσιεύματα τον Φεβρουάριο του 1964 αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο έγγραφο στις 21 και 23 Φεβρουαρίου 1964, με τίτλο ” Θα μας επεβάλλετο ο τουρκισμός».<br /><br />Στο δε βιβλίο «Το Κυπριακό πρόβλημα – ιστορική θεώρηση και ανάλυση των τελευταίων εξελίξεων», έκδοση του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ, 1984 τονίζετο:<br /><br />«Τον Δεκέμβριο του 1963 υπήρξε μια πιο δυσμενή αντίδραση από την τουρκική κυβέρνηση – εξέγερση εναντίον του κράτους από την ΤΜΤ (Τουρκική Τρομοκρατική Οργάνωση στην Κύπρο) και απειλές για εισβολή, πράξεις επιθετικότητας από την ίδια την Τουρκία, η οποία χρησιμοποίησε τις προτάσεις του Προέδρου Μακαρίου για τροποποίηση του Συντάγματος για να εφαρμόσει τα προ πολλού ετοιμασμένα σχέδια της για διχοτόμηση της Κύπρου…<br /><br />«Νιού Γιόρκ Χέραλτ Τρίπιουν», 31.12.1963: «Το Κυπριακό Σύνταγμα είναι νεκρό», είπε στους δημοσιογράφους ο Δρ. Φαζίλ Κουτσιούκ, ο ηγέτης της τουρκικής κοινότητας στην Δημοκρατία. Ερωτηθείς αν ήθελε διχοτόμηση μεταξύ της τουρκικής μειονότητας και της ελληνικής πλειοψηφίας, απάντησε: «Ονομάστε το διχοτόμηση αν θέλετε».<br /><br />«Η Κύπρος θα μοιραστεί σε δύο κομμάτια, το ένα εκ των οποίων θα ενωθεί με την Τουρκία», ήταν δήλωση το 1964 από τον Κεμάλ Σατίρ, πρώην Αντιπρόεδρο της Τουρκίας. ..<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η ημερησία διάταξη του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεχίστηκε να στέλλεται στους Τουρκοκύπριους υπουργούς πολλούς μήνες μετά τα γεγονότα του 1963, όμως πεισματικά αρνούνταν να συμμετέχουν για να αποδείξουν ότι το κράτος δεν υφίσταται…»<br /><br />H κυπριακή κυβέρνηση καλεί τη Βρετανία να βοηθήσει!<br /><br />Μετά το προμελετημένο τουρκικό πραξικόπημα τον Δεκέμβριο του 1963 η κυβέρνηση Αρχ. Μακαρίου ζήτησε από την Βρετανία βοήθεια να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Οι βρετανοί ανταποκρίθηκαν με τα στρατεύματά τους που είχαν στην Κύπρο με επικεφαλής τον βρετανό Στρατηγό Peter Young ο οποίος και επέβαλε την δεύτερη διχοτομική γραμμή στη Λευκωσία – ούτω καλούμενη έκτοτε χαρακτηριστικά «πράσινη γραμμή» – συνέχεια της προηγούμενης διχοτομικής γραμμής στην κεντρική Λευκωσία που επέβαλαν οι ίδιοι ως αποικιοκράτες το 1956, την πρώτη διχοτομική τέτοια ονόματι γραμμή Mason – Dixon.<br /><br />Δεν άργησαν οι βρετανοί να δείξουν τις επιδιώξεις τους για να αρχίσουν κυπριακή κυβέρνηση και λαός να τους επικρίνουν για τους επί εδάφους καθαρούς φιλο-τουρκισμούς των. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χριστόδουλου Βενιαμίν ο Στρατηγός Young ήθελε να τραβήξει διχοτομική γραμμή και στη Λεμεσό αλλά χάρη στην επέμβαση του (Βενιαμίν) αποτράπηκε.<br /><br />Βρετανία – «Έστω και να εισβάλουν οι τούρκοι δεν θα τους σταματήσουμε»<br /><br />Παράλληλα ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Sir Alec Douglas-Hume (πέθανε το 1995) στις 31.12.1963 εξέδωσε την πιο κάτω οδηγία προς τον υπουργό Κοινοπολιτείας που βρισκόταν στην Κύπρο. «…Δεν έχουμε πρόθεση να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας έστω και να οι τούρκοι εισβάλουν και δεν νομίζω με το να μπλοφάρουμε θα μας βοηθήσει…» (Το 1972 το επανέλαβαν και το 1974 το έπραξαν).<br /><br />Ρωσική υποκίνηση προς Μακάριο για ακύρωση των Συνθηκών<br /><br />Παράλληλα, στις 31 Δεκεμβρίου 1963 ο πρέσβης της Σοβιετικής Ένωσης στην Κύπρο επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και εξέφρασε την υποστήριξη της χώρας του στην πρόθεση της κυπριακής κυβέρνησης να πετάξει τα δεσμά της Ζυρίχης.<br /><br />Την 1η Ιανουαρίου 1964 ο Μακάριος μονομερώς κατάργησε τις Συνθήκες Συμμαχίας και Εγγυήσεως, όμως, πείσθηκε από τον βρετανό Υπ. Κοινοπολιτείας Duncan Sandys (που είχε κατέβει στην Κύπρο) μερικώς να αποσύρει την απόφασή του χαρακτηρίζοντάς την ως ‘δήλωση προθέσεως’. (Το 1974 ο Μακάριος βασίστηκε στον Ετσεβίτ και βρετανική κυβέρνηση ως … εγγυητές να τον αποκαταστήσουν στην προεδρία!)*<br /><br />Στις 16 Ιανουαρίου 1964 στη σύσκεψη στο Λονδίνο ο Ραούφ Ντενκτάς απαίτησε γεωγραφική ομοσπονδία και εθελοντική ανταλλαγή πληθυσμών για συγκέντρωση των τούρκων σε μια περιοχή. Μια μετακόμιση που είχαν ήδη αρχίσει από το 1958…Στις 24 Ιανουαρίου 1964 ο Υπ. Κοινοπολιτειακών Σχέσεων ενημέρωσε την Ελλάδα ότι οι τούρκοι της Κύπρου το είχαν ξεκαθαρίσει, δεν δέχονταν τίποτα που να μην προνοούσε γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων. Στις 3 Ιανουαρίου 1964 δε, το Φόρειν ΄Οφις είχε ήδη ξεκινήσει σχέδια για «δύο συνιστώντα κράτη»…<br /><br />Σημ. Η γράφουσα έζησε τα γεγονότα εκείνα στην Νεάπολη Λευκωσίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://thesecretrealtruth.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα αιματηρά Χριστούγεννα 1963 – Το πρώτο πραξικόπημα των Τούρκων για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Γράφει η Φανούλα Αργυρού Μετά την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 16 Αυγούστου 1960 οι τούρκοι της Κύπρου έκαναν ότι μπορούσαν να...

Διαβάστε την συνέχεια

Eλληνες, Τούρκοι, Λιβανέζοι & Παλαιστίνιοι κατέγραφαν τις κινήσεις του ΠΝ

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2020-12/mit-1%20%281%29_0.jpg?itok=v4s49Wfx" width="640" /><br /><br />Συνεχίζεται το ''θρίλερ'' κατασκοπείας, με τα στοιχεία που βγαίνουν στη δημοσιότητα να είναι συνταρακτικά. Η Τούρκία έχει στήσει ένα τεράστιο δίκτυο, το οποίο έχει τρεις στόχους. <br /><br />Να ασκεί προπαγάνδα τόσο στους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης, όσο και στους μουσουλμάνους των Δωδεκανήσων. Ταυτόχρονα εργαλοποιεί κάποιους εξ'αυτών, με σκοπό να παρακολουθούν κινήσεις των ελληνικών στρατευμάτων. <br /><br />Τα νέα στοιχεία <br /><br />Υπόνοιες και στοιχεία για τη δράση ενός ακόμα δικτύου κατασκοπείας στα Δωδεκάνησα προέκυψαν από πρόσφατη έρευνα του Λιμενικού, με στόχο την εξάρθρωση κυκλώματος διακινητών με έδρα την Κω. Στην υπόθεση εμπλέκονται πάνω από 15 άτομα, Eλληνες, Τούρκοι, Λιβανέζοι κ.ά. Τέσσερις από αυτούς προέκυψε ότι κατέγραφαν τις κινήσεις σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και ενημέρωναν για αυτές άτομα στα απέναντι τουρκικά παράλια. <br /><br />Οι συλλήψεις για την υπόθεση έγιναν σε δύο φάσεις, την 6η και 15η Νοεμβρίου. Στην έρευνα που διεξήχθη υπό άκρα μυστικότητα τους μήνες που προηγήθηκαν συμμετείχαν εκτός από τις υπηρεσίες ασφαλείας του Λιμενικού, η Αστυνομία καθώς και το τοπικό κλιμάκιο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, σύμφωνα με την ''ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ''. <br /><br />Η υπόθεση αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στη Ρόδο και τον σχηματισμό δικογραφίας για κατασκοπεία εις βάρος του γραμματέα του τουρκικού προξενείου και του 54χρονου μάγειρα του επιβατηγού πλοίου που εκτελούσε τακτικά δρομολόγια σε Ρόδο, Κω και Καστελλόριζο. Ο τελευταίος προέκυψε ότι τους τελευταίους τουλάχιστον τρεις μήνες κατέγραφε τις κινήσεις και τις θέσεις μονάδων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην περιοχή και ενημέρωνε σχετικά τον 35χρονο διπλωματικό υπάλληλο. <br /><br />Οι μυστικές έρευνες στο πλαίσιο της επιχείρησης «Κως» ξεκίνησαν προ μηνών με αφορμή πληροφορίες που έφτασαν στα στελέχη του Λιμενικού και της ΕΥΠ για τη δράση δικτύου διακινητών στο νησί. Χρησιμοποιώντας ταχύπλοα σκάφη τα μέλη του φέρονται να μετέφεραν από την Τουρκία στην Κω κι έπειτα στην ηπειρωτική Ελλάδα μετανάστες και αλλοδαπούς, που δεν ήθελαν να καταγραφούν από τις αρχές ασφαλείας της χώρας. <br /><br />Ορισμένοι από αυτούς περιγράφονται από τους μετέχοντες στην έρευνα ως VIP άτομα, για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες ότι απασχολούσαν ξένες υπηρεσίες ασφαλείας. Για κάποιους υπάρχουν ενδείξεις ότι κατάφεραν να ταξιδέψουν αεροπορικώς στην Αθήνα ή απευθείας στο εξωτερικό με πλαστά έγγραφα και πτήσεις από το αεροδρόμιο «Διαγόρας» της Ρόδου. <br /><br />Καθώς μάλιστα στην υπόθεση εμπλέκεται υπήκοος Λιβάνου 36 ετών, οι Αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο το κύκλωμα να χρησιμοποίησε, για να ταξιδέψουν δίχως να εντοπιστούν, άτομα με διασυνδέσεις με τη σιιτική οργάνωση του Λιβάνου Χεζμπολάχ. Ο 36χρονος αντιμετωπίζει δίωξη για κατασκοπεία. Φέρεται να ενημέρωνε για τις κινήσεις των σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού άτομα στα απέναντι τουρκικά παράλια. <br /><br />Για κατασκοπεία κατηγορούνται τρεις ακόμα από τους συλληφθέντες. Πρόκειται για ένα Παλαιστίνιο και δύο υπηκόους Συρίας που φωτογράφιζαν και βιντεοσκοπούσαν τις κινήσεις των πολεμικών πλοίων και των σκαφών του Λιμενικού. Η δραστηριότητά τους συσχετίζεται από τους ερευνητές του Λιμενικού και της ΕΛ.ΑΣ. με τη δράση δουλεμπορικών κυκλωμάτων στο νοτιοανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι είχαν επιπλέον αναλάβει να εφοδιάζουν τους μετανάστες με πλαστά χαρτιά που προμηθεύονταν από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, καθώς και να τους συνοδεύουν στο λιμάνι της Κω διασφαλίζοντας την επιβίβασή τους στο πλοίο με προορισμό τον Πειραιά. Η «ταρίφα» για κάθε πλαστό έγγραφο ξεκινούσε από 750 και μπορούσε να φτάσει τα 1.500 ευρώ για ένα καλής ποιότητας πλαστό διαβατήριο. Ο ένας από τους διωκόμενους για κατασκοπεία, Σύρος 28 ετών, συνελήφθη έπειτα από καταδίωξη, καθώς στη θέα των στελεχών του Λιμενικού και της Αστυνομίας το έβαλε στα πόδια.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Eλληνες, Τούρκοι, Λιβανέζοι & Παλαιστίνιοι κατέγραφαν τις κινήσεις του ΠΝ

Συνεχίζεται το ''θρίλερ'' κατασκοπείας, με τα στοιχεία που βγαίνουν στη δημοσιότητα να είναι συνταρακτικά. Η Τούρκία έχει στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα προμηνύουν ένα πολύ δύσκολο 2021 στις σχέσεις της Δύσης με την Τουρκία

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2020/12/Erds1812020.jpg"><img height="335" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2020/12/Erds1812020.jpg" width="640" /></a><br /><br />Από:<b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Παρά τις τουρκικές μονομερείς και προκλητικές δραστηριότητες που συνεχίζονται, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποχαιρετούν το 2020 έχοντας δώσει νέα πίστωση χρόνου στην αναθεωρητική Τουρκία των Ερντογάν και Μπαχτσελί, με χρονικό ορίζοντα πλέον τον Μάρτιο του 2021… και βλέπουμε. Αναγνωρίζουν μεν ότι η Άγκυρα «έχει κλιμακώσει τη ρητορική της κατά της ΕΕ, κρατών μελών της ΕΕ και ευρωπαίων ηγετών», όπως σημειώνεται στα συμπεράσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το 2020, αλλά επιμένουν να την καλοπιάνουν, μέσα από την προσφορά ενός θετικού θεματολογίου ΕΕ-Τουρκίας που εξακολουθεί να ισχύει.<br /><br />Οι λόγοι που παρουσιάζονται ως επιχειρήματα υπέρ μιας τέτοιας θέσης, πολλοί και… αμφιλεγόμενοι:<br />Επειδή «<a href="https://www.consilium.europa.eu/media/47347/1011-12-20-euco-conclusions-el.pdf">αποτελεί στρατηγικό συμφέρον για την ΕΕ η ανάπτυξη μιας συνεργατικής και αμοιβαία επωφελούς σχέσης με την Τουρκία</a>», όπως έχουν σημειώσει κατ’ επανάληψη οι ηγεσίες των «27».<br />Επειδή ενδεχόμενες κυρώσεις κατά της Τουρκίας, εάν επιβάλλονταν, ίσως να είχαν τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα.<div><br />Επειδή ένας νέος κύκλος κλιμακούμενης έντασης με τη ΝΑΤΟική Άγκυρα ίσως να ωθούσε την τελευταία ακόμη πιο κοντά στη Ρωσία, προς μεγάλη απογοήτευση της Δύσης.<br />Ευρωπαϊκά επιχειρήματα ίδια με τα τουρκικά<br /><br />Η γνωστή για τη φιλοτουρκική της στάση, Νάταλι Τότσι, έγραφε στις 14 Δεκεμβρίου, μόλις λίγα 24ωρα έπειτα από την τελευταία Σύνοδο Κορυφής, ότι είναι η ΕΕ εκείνη που θα πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα προς την πλευρά της Τουρκίας («<a href="https://www.iai.it/en/pubblicazioni/peeling-turkey-away-russias-embrace-transatlantic-interest">it is the Union that must make the first move</a>») αναζητώντας τρόπους αποκατάστασης των μεταξύ τους δεσμών. Ως σύμβουλος του επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Ζοζέπ Μπορέλ, και διευθύντρια του ιταλικού Istituto Affari Internazionali, η Τότσι είναι σαφές ότι δεν εκφράζει απλώς προσωπικές απόψεις, όπως σημείωνε η ίδια σε άλλες πρόσφατες συνεντεύξεις της, αλλά αντιθέτως τάσεις που καταλήγουν στην πράξη να καθορίζουν και τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Συμβουλίων… υπέρ της Τουρκίας και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Η επίμαχη επιχειρηματολογία ωστόσο, αν και «ευρωπαϊκή», «τυχαίνει» να ταυτίζεται με την επιχειρηματολογία της ιδίας της τουρκικής ηγεσίας. Διότι είναι ο Ερντογάν, οι υπουργοί του και τα διάφορα φερέφωνά τους (SETA) που διαμηνύουν εδώ και καιρό ότι ενδεχόμενες κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας δεν πρόκειται να έχουν κανένα αποτέλεσμα ή ότι η ΕΕ θα πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα προς την πλευρά της Άγκυρας. Κι αυτό, ενώ είναι οι ίδιοι που παράλληλα εκβιάζουν τη Δύση με αιχμή τη ρωσοτουρκική προσέγγιση, το προσφυγικό και την εργαλειοποίηση των τουρκικών/μουσουλμανικών μειονοτήτων εντός της ΕΕ. Οι Τούρκοι ποντάρουν μονομερώς στην όξυνση προβλημάτων (Λιβύη, Συριακό, Κυπριακό, Ναγκόρνο-Καραμπάχ, προσφυγικό, ενδοΝΑΤΟική κρίση) για να μπορούν εν συνεχεία να αξιοποιούν τα όποια οξυμένα προβλήματα ως μοχλό πίεσης έναντι «συμμάχων» και «εταίρων», διεκδικώντας ανταλλάγματα προκειμένου να «επιλύσουν» όσα οι ίδιοι προκάλεσαν. Θεωρούν πως η Τουρκία ενισχύει έτσι τη διαπραγματευτική της θέση στη διεθνή σκηνή, εάν δηλαδή η «επίλυση» των όποιων διεθνών προκλήσεων περνάει μέσα από την ίδια και από τις αποφάσεις της τουρκικής ηγεσίας. Πολλοί Ευρωπαίοι, αν και βλέπουν το «δίπορτο» της Άγκυρας, επιμένουν να κάνουν τα στραβά μάτια, ενδεχομένως με την ελπίδα ότι η τουρκική ηγεσία για κάποιο λόγο κάποια στιγμή θα αλλάξει στάση.<br />Δυσοίωνες προβλέψεις<br /><br />Οι προβλέψεις, ωστόσο, αναφορικά με τη στάση που αναμένεται να υιοθετήσει η Τουρκία τη χρονιά που έρχεται, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Κάθε άλλο.<br /><br />Η διαδικτυακή συζήτηση που διοργάνωσε το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) στις 15 Δεκεμβρίου, με συντονιστή τον κάθε άλλο παρά τυχαίο Νίκολας Ντάνφορθ, ήρθε να αποτυπώσει έναν κλίμα όχι θετικών προσδοκιών αλλά – αντιθέτως – εντεινόμενης ανησυχίας, υπό την έννοια ότι και οι τρεις – επίσης κάθε άλλο παρά τυχαίοι – ομιλητές (ο Ανρί Μπάρκεϊ, ο Ράιαν Τζιντζέρας και η Κάρολιν Ρόουζ) εμφανίστηκαν να προσεγγίζουν ως σχεδόν δεδομένη τη διατήρηση, εάν όχι και την κλιμάκωση, την έντασης από την πλευρά της Άγκυρας, με ό,τι θα μπορούσε να σημαίνει μια τέτοια ένταση και για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο (έπειτα από την πολιτική επικράτηση του Ερσίν Τατάρ στα κατεχόμενα και τις πολυήμερες βόλτες του Oruç Reis εντός των ορίων της διεκδικούμενης από την Ελλάδα υφαλοκρηπίδας).<br /><br />Είναι αξιοσημείωτη η αντίθεση καθώς η Ευρωπαία Νάταλι Τότσι από τη μία πλευρά καλεί την Ευρώπη «να κάνει το πρώτο βήμα» προς την Τουρκία μέσα από την ιστοσελίδα του ιταλικού Istituto Affari Internazionali, ενώ ο Αμερικανός Νίκολας Ντάνφορθ από την άλλη (ως ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ πλέον) καλεί τις ΗΠΑ «να αφήσουν την Τουρκία να φύγει» μέσα από την ιστοσελίδα του Foreign Policy υποστηρίζοντας ότι «η επαναπροσέγγιση θα είναι δύσκολη», ότι «ο Μπάιντεν δεν μπορεί να περιμένει βοήθεια από τον Ερντογάν», ότι η τουρκική ηγεσία προσεγγίζει πια τη Δύση κατά τρόπο ανταγωνιστικό-εχθρικό κ.ά.<br /><br />Διόλου τυχαία, περίπου την ίδια ώρα, πίσω στην Τουρκία, όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, πλην του φιλοκουρδικού HDP, θα καταδίκαζαν με κοινή ανακοίνωσή τους τις κυρώσεις που είχε ανακοινώσει νωρίτερα, στις 14 Δεκεμβρίου, η αμερικανική κυβέρνηση σε βάρος της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας (SSB).<br />Στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής<br /><br />Με εξαιρετικά μελανά χρώματα προσεγγίζουν ωστόσο τη «στρατιωτικοποίηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής» ή τον «ακτιβισμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής» ακόμη και γερμανικά ινστιτούτα, όπως είναι για παράδειγμα το Institute for International and Security Affairs (SWP), υπογραμμίζοντας ότι όσα προκλητικά βλέπουμε να λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια από την πλευρά του καθεστώτος Ερντογάν στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά – αντιθέτως – κομμάτια ενός ευρύτερου επεκτατικού σχεδίου.<br /><br />Ενός αναθεωρητικού τουρκικού σχεδίου που μένει να φανεί εάν και κατά πόσο θα μπορούσε στην πράξη να οδηγήσει σε νέες «συγκρούσεις» με τις ΗΠΑ μέσα στο 2021, ειδικά εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφασίσουν να ενισχύουν την παρουσία τους στη «στρατηγική» περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπως προτείνει για παράδειγμα ο άλλοτε πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα Έρικ Έντελμαν, αλλά και ειδικότερα στην Ελλάδα όπως όντως επιθυμούν βάσει όσων έχει ήδη δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα της η «Άμυνα και Διπλωματία».<br />Αμερικανικό Κογκρέσο εναντίον Ερντογάν<br /><br />Το αμερικανικό Κογκρέσο ασκεί πια – διακομματικά – σκληρή κριτική στην Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για μια σειρά από «αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες» που «υπονομεύουν τη ΝΑΤΟική συμμαχία». Δεν είναι μόνο οι ρωσικοί S-400. Είναι επίσης: η ανοιχτή στήριξη του τουρκικού καθεστώτος προς την Χαμάς και τον Ισμαήλ Χανίγια (βλέπε κεντρική φωτό, μαζί με τον Ερντογάν), οι τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των συμμάχων (local partners) των ΗΠΑ στη Συρία, οι έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της ιδίας της Τουρκίας από ένα καθεστώς που κινείται πια σε καθαρά αντι-δημοκρατικές κατευθύνσεις κ.ά.Κατά τα λοιπά, αξίζει ίσως να σημειωθεί και κάτι άλλο, ενδεικτικό των διαθέσεων: το γεγονός ότι έως και τις 17 Δεκεμβρίου, σχεδόν 45 ημέρες έπειτα από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, οι Μπάιντεν και Ερντογάν δεν είχαν καν ακόμη μιλήσει στο τηλέφωνο…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όλα προμηνύουν ένα πολύ δύσκολο 2021 στις σχέσεις της Δύσης με την Τουρκία

Από: Γιώργος Σκαφιδάς Παρά τις τουρκικές μονομερείς και προκλητικές δραστηριότητες που συνεχίζονται, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποχαιρετούν το 202...

Διαβάστε την συνέχεια