4 Πτωχεύσεις έχουν κάνει οι Γερμανοί και εξαπάτησαν τους δανειστές τους. Εμείς γιατί να πληρώνουμε;

<div style="text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEQCASH-6_8XXCcv7wZI1SexInCOMA5Z1V7YPzSSQvXeQ53wqWjafxf9IBiPurDvTlbJNh69Pej0DUovJE30QP3hKJTB1SlTjMv9eRBtLoN2wS4BMjTliQryKajKxh2oczee7iFGiVdgc/s1600/germania.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEQCASH-6_8XXCcv7wZI1SexInCOMA5Z1V7YPzSSQvXeQ53wqWjafxf9IBiPurDvTlbJNh69Pej0DUovJE30QP3hKJTB1SlTjMv9eRBtLoN2wS4BMjTliQryKajKxh2oczee7iFGiVdgc/s1600/germania.jpg" width="630" /></a></div> <br /> Στις 24 Ιανουαρίου 1921 στη διάσκεψη του Παρισιού οι Γερμανοί συμφώνησαν να πληρώσουν 226 δισεκατομμύρια χρυσά μάρκα μέσα σε 44 χρόνια. <a href="https://www.blogger.com/null"></a>Μετά ένα χρόνο ο τότε Καγκελάριος Γιόζεφ Βιρτ δήλωσε ότι αδυνατεί να πληρώσει το χρέος γιατί θέτει σαν προτεραιότητα «το ψωμί του γερμανικού λαού» και στις 9 Ιουλίου 1932 στη Διάσκεψη της Λωζάννης διέγραψαν το τεράστιο χρέος της Γερμανίας!!! από το οποίο κάτι θα παίρναμε και εμείς…<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Κόλαφο για την κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, συνιστούν οι αποκαλύψεις του Γερμανού καθηγητή της ιστορίας της οικονομίας Albert Ritschl στο έγκυρο γερμανικό περιοδικό Spiegel.<br /> <br /> Ο Γερμανός καθηγητής, τεκμηριώνει με απόλυτο τρόπο τις αξιώσεις που προβάλει η Ελλάδα για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις, όταν οι δοσίλογοι και οι ξεπουλημένοι στην τρόικα Έλληνες πολιτικοί, τρέμουν να κάνουν έστω και αναφορά στο επίμαχο ζήτημα και πάγωσαν κάθε πρωτοβουλία διεκδίκησης. Στη συνέντευξη φωτιά στο Spiegel, ξετινάζει κάθε άλλοθι που προβάλει η Μέρκελ και οι ξένοι τοκογλύφοι που επιχειρούν να λεηλατήσουν τη χώρα μας, ενώ αποκαλύπτει το χρονικό των αλλεπάλληλων πτωχεύσεων της Γερμανίας, που έχουν φεσώσει με ασύλληπτα ποσά Αμερικανούς και Ευρωπαίους.<br /> <br /> Ο Γερμανός καθηγητής αποκαλύπτει στη συνέντευξή του, όλο το χρονικό της διεθνούς απάτης που έστησαν οι γερμανοί, για να γλυτώσουν τα τεράστια δάνεια, ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΛ. 1<br /> <br /> στα οποία έκαναν αλλεπάλληλα κουρέματα και τελικά εξαφάνισαν το χρέος! Μάλιστα οι τελευταίες συμβάσεις προέβλεπαν την πληρωμή των εναπομεινάντων απ’ τα κουρέματα δανείων, μόνο σε περίπτωση επανένωσης των δύο Γερμανιών. Βέβαια όταν συνέβη αυτό, ο καγκελάριος Κολ κήρυξε στάση πληρωμών φεσώνοντας και πάλι ευρωπαίους και αμερικάνους.<br /> <br /> Στην ουσία ο Γερμανός καθηγητής που είναι σύμβουλος στο υπουργείο Οικονομικών της χώρας του αποκαλύπτει:<br /> <div> <br /> 1ον Ότι οι Γερμανοί είναι επιστήμονες στη χρεοκοπία και οι μεγαλύτεροι μπαταχτσήδες στον κόσμο, αφού «έστησαν» τέσσερις πτωχεύσεις!</div> <div> 2ον Δεν έχουν το ηθικό ανάστημα να πιέζουν την Ελλάδα να αποπληρώσει τα δάνεια, όταν αυτοί με διάφορα κόλπα δεν πλήρωσαν δεκάρα τσακιστή, για τεράστια κεφάλαια που δανείστηκαν από Αμερικανούς και Ευρωπαίους, μολονότι επανειλημένα αιματοκύλισαν ολόκληρο τον κόσμο, και οι συνέπειες είναι ακόμη ανυπολόγιστες. 3ον Το ελληνικό χρέος είναι σταγόνα στον ωκεανό, μπροστά σε αυτά που χρωστούσε η Γερμανία. 4ον Σε περίπτωση που οι Γερμανοί αναγκαστούν να πληρώσουν τα κατοχικά δάνεια και τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα, θα οδηγηθούν οι ίδιοι στη χρεοκοπία, γιατί θ’ ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα μπουν στο παιχνίδι των διεκδικήσεων και άλλα κράτη. </div> <div> <br /></div> <div> Ο Γερμανός καθηγητής τόλμησε να πει την αλήθεια, όταν η ελληνική κυβέρνηση και το ξεπουλημένο στους ξένους τοκογλύφους πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, δεν τολμάει να βγάλει άχνα για ένα ζήτημα, απ’ το οποίο εξαρτάται η σωτηρία του λαού και του έθνους. Με τη συνέντευξή του, εκθέτει ανεπανόρθωτα και τους Έλληνες καθηγητάδες και τους διανοούμενους της συμφοράς, που δεν έχουν αγγίξει το τεράστιο αυτό ζήτημα. Εκθέτει επίσης την πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης, που για ευνόητους λόγους αποσιωπούν το ζήτημα, για να μην ενοχληθούν οι τρόικα και οι ξένοι τοκογλύφοι.<br /> <br /> Ο Γερμανός καθηγητής, αναδεικνύει το σύνδρομο του δοσιλογισμού που έχει χτυπήσει επικίνδυνα το πολιτικό προσωπικό, τους διανοούμενους και τα Μέσα Ενημέρωσης στην Ελλάδα. Αυτός μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας και τα είπε καλύτερα από τον κάθε Έλληνα. Το Spiegel που δεν φοβάται κανένα, γιατί έχει κατοχυρώσει με αγώνες την ανεξαρτησία του, τα δημοσίευσε και ας προκαλούν τεράστια ζημιά στο γερμανικό κράτος. Το ερώτημα είναι πότε θα ξυπνήσουν η δική μας κυβέρνηση, τα δικά μας κόμματα και τα εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης.<br /> <br /> Επιβάλλεται οι πατριωτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, να κάνουν σημαία τη συνέντευξη μανιφέστο του γερμανού καθηγητή. Γιατί δεν μπορεί οι Γερμανοί να είναι οι μάγκες και να φεσώνουν τέσσερις φορές με τεράστια δάνεια Αμερική και Ευρώπη και στη συνέχεια να έρχονται να απαιτούν από την Ελλάδα να ξεπουλήσει δημόσια και ιδιωτική περιουσία, για να εξυπηρετήσει τους τοκογλύφους.<br /> <br /> Πρώτα να πληρώσει τα δικά της τεράστια δάνεια σε Αμερική και Ευρωπαίους, να καθαρίσει το χρέος της απέναντι στην Ελλάδα με τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο και μετά να κάνουμε λογαριασμό, για να δούμε ποιος χρωστάει και σε ποιον. Βέβαια η τακτική των Γερμανών είναι γνωστή. Με ελάχιστο κόστος εξαγοράζει κυβερνήσεις, διορίζει δικούς της Πρωθυπουργούς και κρατεί τη χώρα μας σε κατοχή. Μέχρι πότε όμως μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;<br /> <br /> <b>Oλόκληρη η αποκαλυπτική συνέντευξη του Άλμπερτ Ριτσλ</b><br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Spiegel</b>: Κύριε Ριτσλ η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε». Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;<br /> <br /> <b>Ριτσλ</b>: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Spiegel</b>: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Τι ακριβώς συνέβη τότε;<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1ου Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτή η «δανειακή Πυραμίδα» κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (Ανατολικής και Δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματά τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;<br /> <br /> <b>Ριτσλ</b>: Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Spiegel</b>: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;<br /> <br /> <b>Ριτσλ</b>: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, ή αλλιώς ένα «Haircut», που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Πως είπατε;<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;<br /> <br /> <b>Ριτσλ</b>: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;<br /> <b><br /> </b></div> <div> <b>Ριτσλ</b>: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, το δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Τι εννοείτε;</div> <div> <br /> <b>Ριτσλ</b>: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, παριστάνοντας το χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.<br /> <br /> <b>Spiegel</b>: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και την Γερμανία;<br /> <br /> <b>Ριτσλ</b>: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι' αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για την Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.<br /> <br /> <b>Ποιος είναι ο καθηγητής Άλμπερτ Ριτσλ</b><br /> <br /> Ο αλμπερτ Ριτσλ είναι Καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στο London School of Economics από το 2007. Αυτήν τη στιγμή είναι σε άδεια, καθώς συντονίζει ένα ερευνητικό έργο σχετικά με την ιστορία του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας<br /> <br /> Γεννήθηκε τo 1959 στο Μόναχο της Γερμανίας. Το 1983 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου στα Οικονομικά. Το 1987 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στα οικονομικά ενώ το 1998 εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα οικονομικά και οικονομική ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.<br /> <br /> Από το 1987 έως το 1994 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως ερευνητής στο τμήμα Οικονομικών επιστήμων.<br /> <br /> Το 1994 έγινε επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών επιστημών στο Universitat Pompeu Fabra στην Βαρκελώνη, ενώ το 1996 έγινε επίκουρος καθηγητής στο ίδιο τμήμα.<br /> <br /> Το 1999 ορίστηκε καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 2001 γύρισε στην Γερμανία ως καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου.<br /> <br /> <a href="http://www.kontranews.gr/politiki/item/9505-pwxeyseis-germanoi-daneistes">kontranews.gr</a></div> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

4 Πτωχεύσεις έχουν κάνει οι Γερμανοί και εξαπάτησαν τους δανειστές τους. Εμείς γιατί να πληρώνουμε;

Στις 24 Ιανουαρίου 1921 στη διάσκεψη του Παρισιού οι Γερμανοί συμφώνησαν να πληρώσουν 226 δισεκατομμύρια χρυσά μάρκα μέσα σε 44 χρόνια. Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κράτος της Τζιχαντ από Χαλέπι μέχρι την Φαλουτζα και η «κουρδική παγίδα» για την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://a.abcnews.com/images/International/ISIS_Iraq_map_140613_16x9_992.jpg" imageanchor="1" peppycount="4" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://a.abcnews.com/images/International/ISIS_Iraq_map_140613_16x9_992.jpg" width="640" /></a></div> <br /> ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ<br /> Ανοιχτούς λογαριασμούς ενός τουλάχιστον αιώνα ,απειλεί να φέρει στην επιφάνεια η ισλαμιστική  επέλαση στο Ιράκ  ,όπου ένα συνονθύλευμα σουνιτών που εμπνέονται από την Αλ Κάιντα και  οπαδοί του Σαντάμ Χουσεΐν  σκορπίζουν το χάος στην χώρα την στιγμή που οι κούρδοι της χώρας βάζουν τα θεμέλια για την μετατροπή της αυτονομίας τους   σε πλήρη ανεξαρτησία από το ενιαίο ιρακινό κράτος.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="5"></a>Οι ξαφνικές επιτυχίες και η επέλαση των δυνάμεων της ISIS (Islamic State of Iraq and Syria) απειλούν να οδηγήσουν σε διαμελισμό το Ιράκ ,να εμπλέξουν και άλλες χώρες σε  έναν σεχταριστικό πόλεμο Σιιτών εναντίον Σουνιτών ,παραδίδοντας στις διαθέσεις των νικητών τεράστιας οικονομικής  και στρατηγικής σημασίας ενεργειακούς πόρους  ενώ δημιουργούν συνθήκες δραματικής αποσταθεροποίησης σε ολόκληρη την περιοχή. Κυρίως όμως  για πρώτη φορά δημιουργείται  πυρήνας τζιχαντιστών με κυριαρχία επί του εδάφους όχι απλώς ενός μικρού θύλακα ,αλλά ενός κανονικού «κράτους» στην καρδιά της Μέσης Ανατολής και στην Μεσόγειο.<br /> Με ένα οργανωμένο δίκτυο «ενημέρωσης» μέσω του Facebook ,twitter Youtube οι ισλαμιστές χρησιμοποιούν το όπλο της προπαγάνδας είτε δημοσιεύοντας φωτογραφίες με μαζικές εκτελέσεις ανδρών του κυβερνητικού στρατού και «προδοτών» του ισλαμικού αγώνα , είτε με την διασπορά πληροφοριών για πολιορκία προαστίων  της Βαγδάτης.<br /> Την Δευτέρα μάλιστα  το ίδιο δίκτυο  προπαγάνδας μετέδωσε αναλυτικά  λεπτομέρειες από το «συνέδριο» σουνιτικών φυλών και τζιχαντιστών κοντά στο Χαλέπι ,που έστειλε το μήνυμα ότι η «τζιχάντ της ISIS δεν είναι εθνική υπόθεση του Ιράκ ,αλλά είναι μια διεθνής τζιχάντ  για την επιβολή του ισλαμικού νομού ,που σύντομα θα μεταφερθεί και στην Δύση και στις ίδιες τις ΗΠΑ…»<br /> Η ISIS έχει σταδιακά τους τελευταίους μήνες   καταλάβει μια ολόκληρη περιοχή που ξεκινά από το Χαλέπι και επεκτείνεται στην Ανατολική Συρία στο Δυτικό Ιράκ και φθίνει μέχρι την Φαλούτζα στην καρδιά του Ιράκ. Η ISIS  έχει μάλιστα ανακηρύξει και την Raqqah της Συρίας πρωτεύουσα του κράτους  και επιχειρεί να δημιουργήσει δομές  να λειτουργήσει σχολεία και υπηρεσίες, επιβάλλοντας παντού φυσικά τον ισλαμικό νόμο  και υψώνοντας σε κάθε κρατικό κτίριο στις περιοχές που καταλαμβάνει το έμβλημα της,την σημαία στην οποία κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και  το λευκό.<br /> Στην «επικράτεια» της η ISIS απαγορεύει το κάπνισμα ,το αλκοόλ, τα ναρκωτικά  και την κυκλοφορία των γυναικών χωρίς να συνοδεύονται και αν δεν είναι πλήρως καλυμμένες, ενώ οι ποινές προβλέπουν τον ακρωτηριασμό των κλεφτών η και τον αποκεφαλισμό για βαρύτερα αδικήματα…<br /> Η ISIS έχει αποκτήσει τον  έλεγχο της πετρελαιοπαραγωγής περιοχής  της Συρίας Deir al-Zour που της εξασφαλίζουν έτσι χρηματοδότηση, ενώ  ακόμη φαίνεται ότι ενισχύεται  αν όχι επισήμως από τους Σαουδάραβες και τους Καταριανούς, τουλάχιστον από ισχυρούς παράγοντες των δυο χωρών.<br /> Οι εξελίξεις στο Ιράκ αποτυπώνουν με τον πιο δραματικό τρόπο την τραγική αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής στην χώρα αυτή. Μια παρέμβαση η οποία στοίχισε  σχεδόν 2 τρις δολάρια και περίπου 4800 νεκρούς  αμερικανούς στρατιώτες.<br /> Οι αμερικανοί επέλεξαν να αποχωρήσουν από το Ιράκ και να εναποθέσουν  την ασφάλεια της χώρας σε έναν στρατό που οι ίδιοι βοήθησαν να συγκροτηθεί και να εξοπλιστεί  και τώρα σκορπίζει  πριν ακόμη δώσει μάχη εναντίον των ισλαμιστών εγκαταλείποντας στην ISIS πολύτιμο και ιδιαίτερα επικίνδυνο οπλισμό, ακόμη και τεθωρακισμένα οχήματα και  ελικόπτερα.<br /> Κυρίως όμως δεν μπόρεσαν να προβλέψουν ότι η πολιτική που ακολουθούσε ο σιίτης  πρωθυπουργός Αλ Μαλίκι  οδηγούσε σε αναπόφευκτη σύγκρουση και με τους σουνίτες και με τους Κούρδους  προκαλώντας ένα διαλυτικό ντόμινο στην χώρα.<br /> Τώρα οι αμερικανοί είναι αντιμέτωποι με την προοπτική δίπλα στην Συρία όπου ο «εχθρός» Άσαντ επιβιώνει απέναντι σε μια αντιπολίτευση που ο κύριος πυρήνας της είναι οργανώσεις ελεγχόμενες από την Αλ Κάιντα, να προστεθεί και το  Ιράκ όπου  η μισή σχεδόν χώρα θα ελέγχεται από ακραίους τζιχαντιστές και οπαδούς του Σαντάμ Χουσεΐν ,που αναζητούν την εκδίκηση.<br /> Είναι εντυπωσιακό ότι η Αλ Κάιντα ήρθε στο Ιράκ μετά την αμερικανική επέμβαση. Και μέχρι πρόσφατα η δυνατότητα της Αλ Κάιντα ήταν περιορισμένη σε απαγωγές και  βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας. Τώρα αποδεικνύεται ότι έχουν αναβαθμιστεί οι δυνατότητες της  και μπορεί να διεξαγάγει μάχες και μάλιστα νικηφόρα με τον τακτικό στρατό.<br /> Οι αεροπορικές επιδρομές ,που είναι η μοναδική όπως φαίνεται επιλογή που συζητούν οι αμερικανοί ,μπορεί να ανακόψει την προέλαση της ISIS αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι αρκετή για να αποκατάστησε την ειρήνη και την ομαλότητα στην Μ.Ανατολή.<br /> Η Ουάσιγκτον βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση πλέον που εξετάζει το ενδεχόμενο συνεργασίας ακόμη και με το Ιράν  για να αντιμετωπισθεί η μεγάλη αυτή απειλή που λέγεται ISIS και να αποτραπεί η κατάρρευση του Ιράκ.<br /> Για την Τουρκία φαίνεται να βγαίνουν πραγματικά τα χειρότερα σενάρια. Έχοντας στηρίξει αρχικά τους τζιχαντιστές στην Συρία ,ελπίζοντας ότι θα διευκόλυναν τον στόχο της για γρήγορη ανατροπή του Ασαντ, διαπότισε ξαφνικά ότι η ISIS αποτελούσε απειλή και για την ίδια την Τουρκία. Έχοντας από ανάγκη δεχτεί να διαπραγματευθεί και να τα βρει με τους Κούρδους του Ιράκ και την αυτόνομη διοίκηση της KRG του Μπαρζανι η Τουρκία  έκανε μια κίνηση υψηλότατου  ρίσκου, διευκολύνοντας την εξαγωγή κουρδικού πετρελαίου.. Η ενίσχυση των Κούρδων της KRG και η διευκόλυνση τους για πλήρη απεξάρτηση από την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης στο μείζον θέμα της διαχείρισης και εξαγωγής του πετρελαίου του ιρακινού Κουρδιστάν ,υπονομεύει την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ  και φέρνει πιο κοντά την  ανεξαρτησία του ιρακινού Κουρδιστάν.<br /> Οι Κούρδοι αποτελούν την μεγαλύτερη εκκρεμότητα που άφησε πίσω της πριν έναν αιώνα η χάραξη των συνόρων της Μ. Ανατολής, καθώς το κουρδικό έθνος διαμοιράστηκε σε Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν. Έναν αιώνα μετά και ενώ ο κουρδικός εθνικισμός είναι σε ιδιαίτερη έξαρση στην Τουρκία, όπου πλέον ο κ. Ερντογαν υποχρεώνεται να διαπραγματεύεται ακόμη και με τον έγκλειστο στο Ιμραλι, Α.Οτσαλάν,  οι Κούρδοι του Βόρειου Ιράκ δημιουργούν τετελεσμένα σε στρατιωτικό και σε διπλωματικό επίπεδο. Ο στρατός της KRG που συγκροτείται από τους Πεσμεργκά  αποδείχτηκε ότι ήταν η μοναδική δύναμη που μπόρεσε να αντισταθεί στην επέλαση των τζιχαντιστών. Όμως οι Κούρδοι μικρό ενδιαφέρον έδειξαν να υπερασπιστούν την Μοσούλη ενώ αντιθέτως έδωσαν την μάχη τους και κατόρθωσαν να σώσουν το Κιρκούκ, το οποίο βεβαίως αποτελούσε βασικό στόχο διεκδίκησης  για τους Κούρδους, καθώς και η ιδιαίτερα πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή, θεωρεί ότι ανήκει στο Κουρδιστάν..<br /> Το ερώτημα πλέον  είναι το πώς θα αντιμετωπισθούν οι Κούρδοι, καθώς εμφανίζονται να είναι η μοναδική δύναμη  που αντέχει στο κύμα της τζιχάντ της περιοχής ,παραδοσιακά έχει καλές σχέσεις και με τους αμερικανούς οι οποίοι όμως στην παρούσα συγκυρία απεύχονται την διάλυση του Ιράκ.<br /> Η Άγκυρα έχοντας βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα καθώς στοχοποιειται  πλέον όχι μόνο από το καθεστώς Ασαντ και τους ισλαμιστές στην Συρία, αλλά και από την κυβέρνηση  της Βαγδάτης και την ISIS στο Ιράκ, βρίσκεται να έχει ως μοναδικό "σύμμαχο" τους Κούρδους του Β. Ιράκ. Μια οντότητα η οποία πλέον γίνεται όλο και πιο ισχυρή και είναι σαφές ότι πάνω της θα στηριχτεί το εγχείρημα για εθνική αποκατάσταση του κουρδικού έθνους, κάτι που φυσικά αφορά κυρίως και πρωταρχικά την ίδια την Τουρκία.<br /> Το καθέτως Ασαντ παίρνει «ανάσες» και κυρίως βρίσκει την ευκαιρία να πλήξει την αντιπολίτευση  η οποία πλέον υποχωρεί αφήνοντας κενό χώρο στις αντιδυτικές  δυνάμεις των τζιχαντιστων, τους οποίους όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει ούτε η Ουάσιγκτον ούτε τώρα πλέον η Άγκυρα.<br /> Οι εξελίξεις αυτές μάλιστα αποδυναμώνουν πλήρως εκείνους  που υποστήριζαν την ανάγκη άμεσου εξοπλισμού της αντιπολίτευσης στην Συρία ,καθώς πλέον με την εμπειρία του Ιράκ ,δεν μπορεί να διασφαλιστεί ότι τα όπλα αυτά δεν θα καταλήξουν στα χέρια της ISIS και της Αλ Κάιντα.<br /> Η δυναμική επανεμφάνιση των τζιχαντιστων  φέρνει στην επιφάνεια και την αδιάκοπη αναμέτρηση των ξένων δυνάμεων στην περιοχή του Ιράκ και της Συρίας  καθώς το Ιράν στηρίζει με κάθε τρόπο το καθεστώς Ασαντ αλλά και την σιιτική κυβέρνηση Μαλικι στην Βαγδάτη, με τις  σουνιτικές χώρες του Κόλπου να στηρίζουν (ακόμη και τώρα όπως υποστηρίζεται από πολλές πηγές) τα σουνιτικά κινήματα και οργανώσεις  στην Συρία και στο Ιράκ.<br /> Οι χώρες του Κόλπου θέλουν να αποτρέψουν την δημιουργία ενός σιιτικού άξονα που θα ελέγχεται από το Ιράν και μέσω της Συρίας και του Ιράκ  θα καταλήγει στον Λίβανο. Συγχρόνως όμως τώρα πια αποστρέφονται και τους τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα που αποτελούν απειλή για τα καθεστώτα τους.<br /> Ιδιαίτερα αρνητικές  είναι οι εξελίξεις για την παγκόσμια οικονομία λόγω της ανόδου της τιμής του πετρελαίου  καθώς εκτιμάται  ότι η συνέχιση και κλιμάκωση της κρίσης θα υπονομεύσει την προσπάθεια για ανάκαμψη της παγκόσμιας  οικονομίας. Εξαιρετικά ανησυχητικές είναι όμως οι επιπτώσεις και στο θέμα των προσφύγων..<br /> Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν και πάλι τις εστίες τους και με δεδομένο ότι δεν είναι εύκολο να βρουν όλοι καταφύγιο σε γειτονικές χώρες  ,αναμένεται  να εκδηλωθεί ένα τεράστιο κύμα  προσφύγων που θα προσπαθεί με κάθε τρόπο να φθίση στην Ευρώπη ,με πρώτη πύλη εισόδου κυρίως την Ελλάδα.  Αυτό το κύμα προσφύγων σε συνδυασμό με τους χιλιάδες πρόσφυγες από την Αφρική που περιμένουν στις ακτές της Λιβύης για να  περάσουν με ότι  πλωτό μέσο βρουν στην Ιταλία, προκαλεί μια τεράστια ανθρωπιστική τραγωδία και έχει σημαντικότατες  κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις στις χώρες υποδοχής.<br /> Η πτώση της Μοσούλης έκτος από στρατηγικής σημασίας, ήταν και συμβολικό κτύπημα των ισλαμιστών. Η Μοσούλη, σε αντίθεση με άλλες πόλεις που έχουν καταλάβει οι άνδρες της ISIS, ήταν η πιο χαρακτηριστική περίπτωση συμβίωσης μεικτού  πληθυσμού όπου οι  σουνίτες και οι σιίτες άραβες ζουν μαζί με τους  Κούρδους και Τουρκμένους και χριστιανούς.<br /> Η Μοσούλη είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας της Βόρειας Νινευή,  που έχει σχεδόν 300 χιλιόμετρα σύνορα με την Συρία, από όπου υπάρχει άμεση σχέση και διασύνδεση με τους σουνίτες της Συρίας, ενώ  το γεγονός ότι το μεγαλύτερο  μέρος της Νινευή είναι έρημος διευκολύνει τις κινήσεις των ένοπλων ομάδων  καθώς ο έλεγχος των κρατικών δομών  σε αυτή την περιοχή είναι περιορισμένος.<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το κράτος της Τζιχαντ από Χαλέπι μέχρι την Φαλουτζα και η «κουρδική παγίδα» για την Τουρκία

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ Ανοιχτούς λογαριασμούς ενός τουλάχιστον αιώνα ,απειλεί να φέρει στην επιφάνεια η ισλαμιστική  επέλαση στο Ιράκ  ,όπου έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τιμή και δόξα στην Εθνική Ελλάδος… και τους αδελφούς Τουρέ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Greece_victory_Brazil.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-105456" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Greece_victory_Brazil.jpg" title="Greece_victory_Brazil" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Τεράστια επιτυχία και τιμή για την χώρα από την Εθνική Ομάδα ποδοσφαίρου που κατάφερε να περάσει στις 16 κορυφαίες ομάδες της υφηλίου, μετά την επική νίκη εναντίον της ομάδας της Ακτής Ελεφαντοστού με 2-1, παρότι ενώ προηγήθηκε στο σκορ, ισοφαρίστηκε και ουδείς πλην ελαχίστων πίστευαν ότι θα τα καταφέρει.</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">Του Μιχαήλ Βασιλείου</span></strong><br /> Η Ελλάδα άξιζε τη νίκη. <strong>Δεν «κοιμήθηκε ο Θεός» όπως πολλοί κακεντρεχείς έθεταν ως… προϋπόθεση πρόκρισης,</strong> ενώ και κάποια άθλια δημοσιεύματα στη Γερμανία έλαβαν την καλύτερη απάντηση. Η ομάδα έδειξε <strong>τεράστια ψυχικά αποθέματα</strong> και τον χαρακτήρα του πρωταθλητή της Πορτογαλίας.<br /> Με μία διαφορά: <strong>Το σκορ θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο,</strong> αφού τρεις φορές η μπάλα βρήκε το δοκάρι των αντιπάλων. Στις δύο, εάν η μπάλα ήταν λίγα εκατοστά σε διαφορετική πορεία, ο τερματοφύλακας της Ακτής Ελεφαντοστού δεν θα μπορούσε να αποσοβήσει το μοιραίο.<br /> <br /> Και δεν ήταν μόνο αυτές οι ευκαιρίες και γενικότερα οι καλές στιγμές της Εθνικής Ελλάδος. Επίσης, <strong>αρκετοί ποδοσφαιριστές της έδειξαν χαρακτήρα και «προδιαγραφές» μεταγραφής σε κορυφαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους</strong>. Θα φανεί πολύ σύντομα, θα τα γράψει ο Τύπος, θα ασχοληθούν μαζί τους οι ποδοσφαιρόφιλοι σε όλη την Ευρώπη.<br /> Η επιτυχία της Εθνικής, όσο κι αν ακούγεται τετριμμένο ενδεχομένως, <strong>έδωσε σε πολύ κόσμο στην Ευρώπη και αλλού να αντιληφθούν την έννοια της αντίστασης στις κακουχίες και της ενεργητικής υπομονής,</strong> με την έννοια του να παλεύεις, ακόμα κι αν τα <strong>προγνωστικά </strong>είναι <strong>εναντίον </strong>σου, να πετύχεις τον στόχο σου.<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Αυτό κάτι πρέπει να μας πει σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Δε φτάνει μόνο η γκρίνια, πρέπει τηρώντας τους κανόνες του παιχνιδιού που παίζεται, διαφορετικά αποβάλλεσαι, να αγωνίζεσαι για τον στόχο σου και να μην το βάζεις κάτω όταν συναντήσεις αναποδιές. Όπως η Εθνική Ελλάδος απέσπασε σήμερα τον σεβασμό, έτσι μπορεί να γίνει και αλλού. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.</strong></span></div> Αυτές τις στιγμές ενθουσιασμού και πανηγυρισμών όμως, <strong>οι σκέψεις και η καρδιά όλων μας θα πρέπει να βρεθεί δίπλα στους δυο παίκτες των σημερινών μας αντιπάλων, στα αδέρφια Τουρέ,</strong> τον Κόλο και τον Γιάγια. Ο Γιάγια πέρασε και από την Ελλάδα, αφήνοντας το στίγμα του και στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τα παιδιά αυτά πριν λίγες ημέρες <strong>έχασαν τον άλλον αδελφό τους, μόλις 27-28 χρονών</strong>.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Toure_brothers.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-105455" height="297" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Toure_brothers.jpg" title="Toure_brothers" width="400" /></a><br /> <strong>Ο μικρότερος αδελφός τους, ο Ιμπραήμ, έδινε άνιση μάχη με τον καρκίνο και έσβησε σε νοσοκομείο του Μάντσεστερ</strong> (στη Μάντσεστερ Σίτι αγωνίζεται ο Γιάγια, ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές σήμερα στον κόσμο). <strong>Έκατσαν στη Βραζιλία να βοηθήσουν την Εθνική τους ομάδα και δεν γύρισαν για την κηδεία του αδελφού τους.</strong> Δεν τα κατάφεραν, παρότι αγωνίστηκαν με πάθος, «πνίγοντας» τα συναισθήματά τους.<br /> <!-- /metas --> <br /> <strong>Τους αξίζει κάθε τιμή και σεβασμός. Εξάλλου, ο σεβασμός προς τον αντίπαλο είναι ίσως η μεγίστη των αρετών. Και θα πρέπει να το θυμόμαστε πάντα και προφανώς όχι μόνο στον αθλητισμό. Στην περίπτωση των αδερφών Τουρέ, ο σεβασμός δεν μπορεί παρά να είναι ακόμα μεγαλύτερος.</strong> Περισσότερες αναφορές δεν χρειάζονται. Αν μπορούσαμε θα το λέγαμε στην ομάδα μας, στον προπονητή, στην ομοσπονδία… πιστεύουμε όμως ότι δεν είμαστε οι μόνοι που το σκεφτήκαμε.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τιμή και δόξα στην Εθνική Ελλάδος… και τους αδελφούς Τουρέ

Τεράστια επιτυχία και τιμή για την χώρα από την Εθνική Ομάδα ποδοσφαίρου που κατάφερε να περάσει στις 16 κορυφαίες ομάδες της υφηλίου, με...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις: Ηρθε η ώρα της ανεξαρτησίας μας, δήλωσε ο Μπαρζανί

<img alt="Ραγδαίες εξελίξεις: Ηρθε η ώρα της ανεξαρτησίας μας, δήλωσε ο Μπαρζανί" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/06/BARZANI-KERRY01-24JUNE2014-500x332.jpg" title="Ραγδαίες εξελίξεις: Ηρθε η ώρα της ανεξαρτησίας μας, δήλωσε ο Μπαρζανί" width="630" /><br /> <br /> Ο Πρόεδρος του ιρακινού Κουρδιστάν, Massoud Barzani, έδωσε την ισχυρότερη έως σήμερα ένδειξη των προθέσεών του, μιλώντας στην εκπομπή της Christiane Amanpour στο CNN ότι το Κουρδιστάν θα επιδιώξει την επίσημη ανεξαρτητοποίησή του από το υπόλοιπο Ιράκ («EXCLUSIVE: Iraqi Kurdistan leader Massoud Barzani says ‘the time is here’ for self-determination», Mick Krever).<span id="more-32530"></span><br /> «Το Ιράκ προφανώς καταρρέει και είναι πρόδηλο ότι η ομοσπονδιακή ή κεντρική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο των πάντων. Όλα καταρρέουν, ο στρατός, οι ένοπλες δυνάμεις, η αστυνομία», σημείωσε, προσθέτοντας ότι «δεν προκαλέσαμε την κατάρρευση του Ιράκ. Άλλοι το έκαναν και δεν μπορούμε να παραμένουμε δέσμιοι του αγνώστου. Ήρθε η ώρα για τον κουρδικό λαό να καθορίσει το μέλλον του και θα στηρίξουμε την απόφαση του λαού».<br /> Η ανεξαρτητοποίηση του ιρακινού Κουρδιστάν αποτελούσε διαχρονικό στόχο, ενώ η επαρχία διέθετε αυτονομία από τη Βαγδάτη για πάνω από δύο δεκαετίες, ποτέ πριν ωστόσο δεν είχαν δηλώσει ότι θα υλοποιούσαν το όνειρο. Η πρόσφατη κρίση, κατά την οποία μια τεράστια έκταση στα σύνορα με το ιρακινό Κουρδιστάν καταλείφθηκε από Σουνίτες εξτρεμιστές, φαίνεται ότι ώθησε τους Κούρδους στα άκρα.<br /> «Σήμερα ζούμε σε ένα νέο Ιράκ, ολοκληρωτικά διαφορετικό από το Ιράκ που ξέραμε, το Ιράκ που ζούσαμε πριν από δέκα ημέρες ή δύο εβδομάδες. Μετά τα πρόσφατα γεγονότα στο Ιράκ αποδείχθηκε ότι ο κουρδικός λαός πρέπει να αδράξει την ευκαιρία τώρα. Ο κουρδικός λαός πρέπει τώρα να καθορίσει το μέλλον του» δήλωσε ο Barzani προσθέτοντας ότι θα διατύπωνε τις απόψεις του στο Αμερικανό ΥΠΕΞ, John Kerry, κατά την επίσκεψή του στο Ερμπίλ. Οι ΗΠΑ είναι στενός σύμμαχος των Κούρδων αλλά αντιτίθεται στην ανεξαρτητοποίηση της περιοχής. «Θα τον ρωτήσω πόσο καιρό πρέπει να μείνει έτσι ο κουρδικός λαός. Ο κουρδικός λαός είναι αυτός που υποτίθεται θα καθορίσει την μοίρα του και κανένας άλλος» τόνισε.<br /> Η επανασυμφιλίωση, δήλωσε ο Barzani, θα ήταν εφικτή «εάν υπήρχε κατανόηση μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών και εάν υπήρχε εγγύηση μιας πραγματικής συνεργασίας στην εξουσία, αλλά η κατάσταση έχει γίνει ιδιαίτερα σύνθετη και αυτός που ευθύνεται πρέπει να παραιτηθεί». Σε ερώτηση της Amanpour εάν εννοεί τον Πρωθυπουργό al-Maliki, απάντησε καταφατικά προσθέτοντας ότι «είναι ο γενικός διοικητής του στρατού. Διοικεί τον στρατό υπό το δόγμα της προσωπικής νομιμοφροσύνης σε αυτόν και όχι προς ολόκληρη τη χώρα, ενώ μονοπωλεί την εξουσία. Ηγήθηκε του στρατού και να τα αποτελέσματα».<br /> Το ιρακινό Κουρδιστάν διατηρεί από καιρό οξυμένες σχέσεις με τη Βαγδάτη, ενώ η περιοχή διαθέτει αυτονομία από το Ιράκ για πάνω από δύο δεκαετίες. Το Κουρδιστάν διαθέτει επίσης τις δικές του στρατιωτικές δυνάμεις, τους Peshmerga, οι οποίες μάχονται στους εξτρεμιστές του ISIS, μαζί με τον ιρακινό στρατό, ο οποίος αποδείχθηκε αδέξιος και ερασιτεχνικός στην υπεράσπιση της χώρας, ενώ οι Peshmerga εμφανίζονται με αξιοσημείωτες ικανότητες. Η Amanpour ρώτησε τον Barzani εάν ο Nouri al-Maliki, ζήτησε την στρατιωτική στήριξη των Κούρδων. «Ο Πρωθυπουργός δεν μας ρώτησε. Αντίθετα απέρριψε κάθε πρόταση συνδρομής» δήλωσε ο Barzani προσθέτοντας ότι είχε προειδοποιήσει τον al-Maliki για την επικείμενη απειλή του ISIS πολύ πριν την κατάληψη της Μοσούλης, κοντά στα ιρακινο-κουρδικά σύνορα. «Προειδοποίησα τον κ. Πρωθυπουργό όχι μόνο λίγες ημέρες πριν αλλά μερικούς μήνες πριν από την πτώση της Μοσούλης. Τον προειδοποίησα αλλά δεν έλαβε σοβαρά την προειδοποίηση και έχω πολλούς μάρτυρες ότι τον είχα προειδοποιήσει», σημείωσε ο Barzani.<br /> Δεν συνέβησαν όλα εξαιτίας του ISIS, αλλά καθώς οι εξτρεμιστές έχουν την οργάνωση και τα μέσα εκμεταλλεύτηκαν την δυσαρέσκεια κατά του al-Maliki, δήλωσε στην Amanpour προσθέτοντας ότι «ο λαός σε αυτές τις περιοχές θεώρησε ότι ήταν η ευκαιρία για να ξεσηκωθεί κατά μιας εσφαλμένης πολιτικής. Αυτή είναι η οργή του λαού και είναι σημαντικό να διαχωρίσει κανείς τι αποτελεί νόμιμα δικαιώματα και τι επιχειρούν να επιτύχουν οι τρομοκράτες».<br /> Το ιρακινό Κουρδιστά και οι ΗΠΑ διαθέτουν στενές σχέσεις, που παγιώθηκαν μετά τη δημιουργία από τους Αμερικανούς της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την επαρχία, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, ώστε να προστατευθούν οι Κούρδοι από τον Saddam Hussein. Κατά την σημερινή συνάντησή του με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ ο Barzani ευελπιστούσε ότι η σχέση αυτή και οι επενδύσεις των ΗΠΑ στο ιρακινό Κουρδιστάν θα πείσουν τον Kerry για την ανάγκη ανεξαρτητοποίησης.<br /> «Οι ΗΠΑ ήταν πάντα πραγματικοί φίλοι και εμείς οι Κούρδοι δείξαμε ότι αξίζουμε αυτή τη φιλία. Η επιτυχία της περιοχής του Κουρδιστάν ήταν η μόνη επιτυχία που προήλθε από τις αμερικανικές πολιτικές. Οι ΗΠΑ έδωσαν τη δυνατότητα σε όλους τους Ιρακινούς να οικοδομήσουν ένα σύγχρονο, δημοκρατικό κράτος, ένα πλουραλιστικό κράτος, ένα ομοσπονδιακό κράτος, αλλά δυστυχώς οι άλλοι δεν κατόρθωσαν να αδράξουν την ίδια ευκαιρία».<br /> Η Amanpour ρώτησε τον Barzani εάν θεωρεί ότι οι 300 στρατιωτικοί σύμβουλοι που έστειλαν οι ΗΠΑ στο Ιράκ μπορούν να μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων επί του εδάφους. «Δεν το πιστεύω. Δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει η ισορροπία δυνάμεων. Το θέμα αυτό δεν μπορεί να λυθεί με στρατιωτικά μέσα. Είναι ένα πολιτικό ζήτημα και πρέπει να αντιμετωπισθεί πολιτικά. Μετά από αυτό μια στρατιωτική λύση μπορεί να εφαρμοσθεί ευκολότερα, εάν υπάρξει πολιτική συμφωνία και πολιτική εξουσία», σημείωσε ο Barzani.<br /> Κατά την προάσπιση του ιρακινού Κουρδιστάν από το ISIS ο Barzani φαίνεται ότι άδραξε μία ακόμη ευκαιρία, καθώς οι Peshmerga απέκτησαν πρόσφατα τον έλεγχο του Κιρκούκ, μιας περιοχής πλούσιας σε πετρέλαιο την οποία οι Κούρδοι θεωρούν αναπόσπαστο μέρος του εδάφους τους. «Δεν αμφιβάλαμε ποτέ εάν το Κιρκούκ αποτελεί μέρος του Κουρδιστάν» δήλωσε ο Barzani. Το ιρακινό Σύνταγμα προβλέπει μια πολύ συγκεκριμένη διαδικασία για το μέλλον του Κιρκούκ, εάν θα προσαρτηθεί στο Κουρδιστάν ή εάν θα ανήκει στην υπόλοιπη χώρα, μέσω της διενέργειας απογραφής και δημοψηφίσματος στην περιοχή. «Την τελευταία δεκαετία περιμέναμε την εφαρμογή του άρθρου, αλλά δεν υπήρξε σοβαρότητα από την κεντρική κυβέρνηση. Καθώς έχουμε νέες εξελίξεις στο Ιράκ τώρα, αυτές επέφεραν τη νέα κατάσταση με την επιστροφή του Κιρκούκ στο Κουρδιστάν. Δεν πραγματοποιήσαμε ακόμη το δημοψήφισμα αλλά θα το κάνουμε και θα σεβασθούμε τη γνώμη των πολιτών ακόμη και εάν αρνηθούν τη δημιουργία του Κουρδιστάν, ως ανεξάρτητου κράτους» τόνισε ο Barzani.<br /> «Αισθάνεστε ότι πλησιάζετε στην ολοκλήρωση του έργου της ζωής σας;» ρώτησε η Amanpour τον Barzani για να απαντήσει: «Ελπίζω πράγματι να είναι αυτή η περίπτωση».<br /> <a href="http://amanpour.blogs.cnn.com/2014/06/23/exclusive-iraqi-kurdish-leader-says-the-time-is-here-for-self-determination/?hpt=hp_t1">http://amanpour.blogs.cnn.com/2014/06/23/exclusive-iraqi-kurdish-leader-says-the-time-is-here-for-self-determination/?hpt=hp_t1</a><br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ραγδαίες εξελίξεις: Ηρθε η ώρα της ανεξαρτησίας μας, δήλωσε ο Μπαρζανί

Ο Πρόεδρος του ιρακινού Κουρδιστάν, Massoud Barzani, έδωσε την ισχυρότερη έως σήμερα ένδειξη των προθέσεών του, μιλώντας στην εκπομπή της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας θεωρούν πολιτικά νεκρούς οι Τούρκοι! - «Εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία»

<img height="360" src="http://www.newsit.com.cy/files/Image/2014/JUNE/25/resized/croped/ErdoganDavutoglu_607_404_577_324.jpg" width="640" /><br /> <br /> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">- Ξεπερνούν τα όρια της προκλητικότητας οι Τούρκοι για άλλη μια φορά</span><br /> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">- Κάνουν υποδείξεις ακόμη και στην ΕΕ </span><br /> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">- Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση «στερείτε νομιμότητας»</span><br /> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">- Παρέδωσαν έγγραφο σε όλα τα κράτη μέλη και της Κύπρου συμπεριλαμβανομένης, γνωστοποιώντας ότι δεν υπολογίζουν την πολιτική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας! </span><br /> <br /> Για άλλη μια φορά η Τουρκία ξεπερνά τα όρια και προβαίνει σε προκλητικές αναφορές για την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ). <br /> <br /> Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφ. «Φιλελεύθερος», η Τουρκία σε έγγραφο το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης, αναφέρεται στην Κυπριακή Δημοκρατία ως «Εκλιπούσα» (defunct). <br /> <br /> Συγκεκριμένα και σύμφωνα πάντα με το ίδιο δημοσίευμα στην επιστολή αναγράφεται η εξής «εντυπωσιακή» άποψη των Τούρκων: «έως ότου εξευρεθεί μια τελική και δίκαιη λύση στο Κυπριακό πρόβλημα, η ένταξη των Ελληνοκυπρίων σε οποιονδήποτε διεθνή οργανισμό δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί θετικά από την Τουρκία. Η υιοθέτηση των απαιτήσεων των Ε/κ για ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς θα ενίσχυε τον ψευδή ισχυρισμό τους να εκπροσωπούν την εκλιπούσα ‘Κυπριακή Δημοκρατία’ και θα τους αποσπούσε την προσοχή από τον στόχο της λύσης».<br /> <br /> Εν τω μεταξύ το εν λόγω έγγραφο παραδόθηκε από την ΕΕ σε όλα τα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης και της «εκλιπούσας» Κυπριακής Δημοκρατίας. <br /> <br /> Με το έγγραφο της αυτό η Τουρκική πλευρά καθιστά σαφές ότι δεν υπολογίζει ούτε κατ’ ελάχιστο την πολιτική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αξιώνει δε και αναφέρεται σε ένα νέο διζωνικό – δικοινοτικό καθεστώς με δύο «συνιστώντα ισότιμα κράτη».<br /> <br /> Οι Τούρκοι, κάνουν μάλιστα και υποδείξεις στην ΕΕ ότι είναι παράλογο ή τουλάχιστον «θεμελιωδώς ελαττωματικό» να γίνονται αναφορές για εξομάλυνση σχέσεων με την ΚΔ αφού αυτή δεν υφίσταται επί του συνόλου του εδάφους της Κύπρου και ούτε έχει δικαιοδοσία και κυριαρχία επί των Τουρκοκυπρίων που έχουν ένα δικό τους «ισότιμο κράτος».<br /> <br /> Συνεχίζοντας τις υποδείξεις τους προς την ΕΕ αναφέρουν στο έγγραφο τους ότι οι Ελληνοκύπριοι δια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν πρέπει να ενθαρρύνονται και να εκμεταλλεύονται διεθνείς πλατφόρμες όπως η ένταξη στην ΕΕ η οποία μάλιστα «στερείτε νομιμότητας»!<br /> <a href="http://www.newsit.com.cy/" target="_blank">πηγή</a>

Μας θεωρούν πολιτικά νεκρούς οι Τούρκοι! - «Εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία»

- Ξεπερνούν τα όρια της προκλητικότητας οι Τούρκοι για άλλη μια φορά - Κάνουν υποδείξεις ακόμη και στην ΕΕ - Η ένταξη της Κύπρου στην Ευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεταναστευτικό: Η σιωπηρή άλωση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://webgovernments.files.wordpress.com/2011/09/greece_pic.jpg?w=750&h=563" imageanchor="1" peppycount="4" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" src="http://webgovernments.files.wordpress.com/2011/09/greece_pic.jpg?w=750&h=563" width="640" /></a></div> <br /> <span style="background-color: white;"><strong style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Άρθρο του Αναστάσιου Λαυρέντζου</strong><br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /><span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Τα τελευταία χρόνια αναφέρομαστε σχεδόν αποκλειστικά στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, παραβλέποντας ότι η χώρα αντιμετωπίζει δύο ακόμη σοβαρά προβλήματα, που από μόνα τους είναι αρκετά για να θέσουν τη μελλοντική της ύπαρξη σε κίνδυνο. </span></span><br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="5"></a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πρόκειται για το μεταναστευτικό και το δημογραφικό, τα οποία από κοινού δημιουργούν προοπτικές εκ βάθρων ανατροπής των πληθυσμιακών και κοινωνικών δεδομένων, και τα οποία δημιουργούν μια σειρά κινδύνων που θα μπορούσαν να πάρουν πολύ μεγάλη έκταση, ακόμη και στο άμεσο μέλλον. Με τί ακριβώς όμως βρίσκεται αντιμέτωπη η Ελλάδα όσον αφορά το μεταναστευτικό; Σε αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στη συνέχεια. </span><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <strong style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Πληθυσμιακή έκρηξη στον τρίτο κόσμο</strong><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, στην περίοδο 1950-2010 ο πληθυσμός της Ευρώπης αυξήθηκε κατά 35%, ενώ ο πληθυσμός της Ασίας τριπλασιάστηκε και της Αφρικής υπερτετραπλασιάστηκε. Αυτή τη στιγμή o τρίτος κόσμος στην κυριολεξία βρίσκεται σε κατάσταση πληθυσμιακής έκρηξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Μπαγκλαντές: με έκταση όση η Ελλάδα, το 2010 είχε φτάσει να έχει πληθυσμό 149 εκατομμυρίων! Εντυπωσιακά είναι επίσης τα δημογραφικά στοιχεία του Πακιστάν (6η χώρα στον κόσμο με πληθυσμό 174 εκατομμύρια κατοίκους), της Νιγηρίας (πρόβλεψη ΟΗΕ για πληθυσμό 204 εκατομμυρίων το 2020), αλλά και μιας σειράς άλλων μικρότερων ή μεγαλύτερων χωρών. </span><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <strong style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Μεταναστευτική καταιγίδα εν όψει</strong><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Η υπογεννητικότητα των ανεπτυγμένων χωρών, η ανισότητα πλούτου, η εκρηκτική δημογραφία του τρίτου κόσμου και η πολιτική αστάθεια στην ΝΑ Μεσόγειο (Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτος, Συρία) και αλλού (Ιράκ, Αφγανιστάν) φέρνουν στις επόμενες δεκαετίες μια μεταναστευτική πλημμυρίδα. Σε αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα περιέρχεται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση διότι είναι γεωγραφικά η πιο εκτεθειμένη χώρα της ΕΕ στα μεταναστευτικά ρεύματα που ήδη καταφθάνουν από την Ασία και την Αφρική, ενώ παράλληλα υπόκειται στους περιορισμούς του κανονισμού 2003/343/CE («Δουβλίνο ΙΙ») οι οποίοι ουσιαστικά εγκλωβίζουν στη χώρα όσους μετανάστες διαβαίνουν τα σύνορά της με προορισμό την Κεντροδυτική Ευρώπη. </span><br /> <strong style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;"><br /> Μεταναστευτική άλωση της Ελλάδας</strong><span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν αντιμέτωπη τη δημογραφικά φθίνουσα Ελλάδα με τη δραματική προοπτική της ραγδαίας πληθυσμιακής της αλλοίωσης και αναπόφευκτα της ριζικής μεταβολής της ταυτότητάς της. Αυτό γίνεται προφανές αν αναλογιστεί κανείς ότι σε μια χώρα με πληθυσμό 11 εκατομμυρίων, εκ των οποίων το 25% είναι άνω των 60 ετών, αυτή τη στιγμή καταφθάνουν σε ετήσια βάση περισσότεροι από 120.000 μετανάστες νεαρής ηλικίας με πολύ υψηλούς δείκτες γονιμότητας. Ήδη, σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, το ποσοστό των αλλοδαπών στη χώρα υπερβαίνει το 15%, με τη συντριπτική πλειονότητα τους να προέρχεται από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Αν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι το σύνολο των μεταναστών ανήκει στις νεαρές ηλικιακές ομάδες, είναι σαφές ότι η αναλογία μεταναστών στις παραγωγικές ηλικιακές ομάδες φθάνει ήδη ή υπερβαίνει το 25% (!), ενώ η εισροή συνεχίζεται με εκρηκτικούς ρυθμούς.</span><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Αν στα παραπάνω προσθέσει κανείς το μεταναστευτικό ρεύμα εξόδου των Ελλήνων και την επιδείνωση του ελληνικού ισοζυγίου γεννήσεων-θανάτων το οποίο είναι πλέον καθαρά αρνητικό, φαινόμενα που και τα δύο επιδεινώνονται από τη βαθιά οικονομική ύφεση που ξεκίνησε μετά το 2010, είναι σαφές ότι βρισκόμαστε προ μιας εκ βάθρων ανατροπής της πληθυσμιακής φυσιογνωμίας της χώρας. Το γεγονός αυτό αναπόφευκτα θα έχει βαθύτατες κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες, πολλές εκ των οποίων δεν θα είναι και τόσο ομαλές.</span><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <strong style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">«Τριτοκοσμοποίηση» και «μουσουλμανοποίηση» της Ελλάδας</strong><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Το φαινόμενο της παράνομης μετανάστευσης σήμερα σοκάρει με τη δημιουργία μεγάλων τρικοσμικών θυλάκων μέσα στην ελληνική κοινωνία και την πλήρη ανατροπή που φέρνει στα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα (εκμετάλλευση αλλοδαπών από Έλληνες ή ομοεθνείς τους, φαινόμενα εξαθλίωσης μεταναστών, εγκληματικότητα, υπαίθρια πορνεία, ναρκωτικά, παράνομο λιανεμπόριο, αύξηση κρουσμάτων φυματίωσης, AIDS, κ.λπ.). Πολύ περισσότερο όμως το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να ανησυχεί και να προβληματίζει για τις δυνητικές εξελίξεις που δρομολογεί σε ένα μέλλον όχι και τόσο μακρινό. Η συσσώρευση εκατοντάδων χιλιάδων νεαρών ατόμων τελείως ξένων σε νοοτροπία προς την ελληνική κοινωνία, αλλά και μεταξύ τους, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα το οποίο ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να εκραγεί είτε αυθόρμητα είτε με εξωτερική υποδαύλιση. Το πρόβλημα εδώ δεν έγκειται στη διαφορετικότητα, αλλά στους ρυθμούς των συντελούμενων μεταβολών, οι οποίες εξαντλούν την κοινωνική και την οικονομική χωρητικότητα της χώρας.</span><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <span style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Δυστυχώς η ελληνική κοινωνία δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται το εύρος του προβλήματος με το οποίο έρχεται αντιμέτωπη. Για μία ακόμη φορά (όπως έγινε και με την οικονομία) αισθάνεται την άνεση να προσεγγίζει ένα τόσο σοβαρό ζήτημα με ιδεολογήματα, με αδιαφορία, περιπτωσιολογικές αναφορές ή ενίοτε και με πολιτικό καιροσκοπισμό. Είναι προφανές όμως ότι το μεταναστευτικό ζήτημα δεν είναι ούτε ζήτημα ρατσισμού ούτε μπορεί να αντιμετωπιστεί (μόνο) με συναισθηματικά κριτήρια. Είναι ένα σοβαρό εθνικό και κοινωνικό ζήτημα το οποίο απαιτεί σχέδιο και μια οργανωμένη απάντηση από πλευράς πολιτείας και κοινωνίας. Ειδικά η τελευταία πρέπει επί τέλους να αποφασίσει ποιά θέλει να είναι η ζωή της τα επόμενα χρόνια και όχι να αφήνεται στις εξελίξεις μέχρι αυτές να καταστούν αναπότρεπτες. Το σκληρό μάθημα που μας έδωσε η οικονομία θα έπρεπε να είναι ήδη αρκετό...</span><br /> <br style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;" /> <strong style="font-family: Arial; font-size: 14px; line-height: 20px;">Αναστάσιος Λαυρέντζος</strong><br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μεταναστευτικό: Η σιωπηρή άλωση

Άρθρο του Αναστάσιου Λαυρέντζου Τα τελευταία χρόνια αναφέρομαστε σχεδόν αποκλειστικά στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, παραβλέποντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι επαχθέστεροι εθνικοί κίνδυνοι στη χειρότερη ώρα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPcQCjpFZ7K1rrnnl4IxWxsOMUuPv_ZitAlfHCg3rnzE9bha3Css0pVDnfn1qvbuFPRTMUzdRajHtsdZaMlSgTf7CehxCZUG1oAR8gZh-z4bbbJZoqNFquPRR7PBRp7wXMoCQEEieLPIA/s1600/mesogeios.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPcQCjpFZ7K1rrnnl4IxWxsOMUuPv_ZitAlfHCg3rnzE9bha3Css0pVDnfn1qvbuFPRTMUzdRajHtsdZaMlSgTf7CehxCZUG1oAR8gZh-z4bbbJZoqNFquPRR7PBRp7wXMoCQEEieLPIA/s1600/mesogeios.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του Α. ΛΥΚΑΥΓΗ<br /> <b>Στη δίνη περιφερειακών κρίσεων και ανατροπών</b><br /> ΕΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να εθελοτυφλούμε, η Άγκυρα προάγει, αθόρυβα μεν, συστηματικά δε, συνθήκες γεωπολιτικών τετελεσμένων στα όρια του εθνικού ελληνικού χώρου. Και οι προφανείς (και μαζί νεοπαγείς) στόχοι της αυτή τη στιγμή σχετίζονται ειδικότερα με τη διείσδυση σε στρατηγικές θαλάσσιες ζώνες, όπου θα έπρεπε να είχαν από πολλού οριοθετηθεί από την Αθήνα οι δικές της ΑΟΖ προκειμένου να διασφαλισθούν προβλεπτά αποθέματα υποθαλάσσιου πλούτου.<br /> <br /> Η Άγκυρα με πρακτικές εκφοβισμού και πολιτική κανονιοφόρων επενδύει εξόφθαλμα σε φοβικά σύνδρομα και αγκυλώσεις που νομίζει ότι καθηλώνουν τις ελληνικές αντιστάσεις. Υπολογίζει στις αδυναμίες που αναπαράγουν οι χρεοκοπικές συνθήκες στην Ελλάδα. Και ανατάσσει τις μεθοδεύσεις της στον αιγαιωτικό χώρο (πέραν όσων πράττει στη Θράκη) και κυρίως στις νοτιοανατολικές παρυφές των εθνικών μας ορίων. Δηλαδή στην περιοχή Καστελλορίζου, όπου κι έχουν όντως ιχνηλατηθεί ευρύτατα κοιτάσματα φυσικού αερίου, τα οποία (όπως από έγκυρες κυπριακές πηγές πληροφορούμεθα) εκτείνονται μέχρι και την Πάφο. Εάν τελικά όμως η Τουρκία επιτύχει να επιβάλει τετελεσμένο στην περιοχή, αυτομάτως θα έχει συν άλλοις διασπάσει τον ενιαίο χώρο μεταξύ Κύπρου-Δωδεκανήσων. Και οι συνέπειες, με όρους εθνικής στρατηγικής του ενιαίου Ελληνισμού, θα είναι αυτονόητα έως και μοιραίες. Οπόταν κι αυτό πρέπει αφ' εαυτού να αποβεί δείκτης συνετής μεν, αποφασιστικής δε διαχειρίσεως. Κι αυτά, τη στιγμή που η Ελλάδα, λόγω και προϊούσης πολιτικής οξύνσεως κι επιδεινούμενης οικονομικής κρίσεως, βρίσκεται σε κατάσταση προφανούς αδυναμίας, με σαφή τα συμπτώματα εσωτερικής αποδυναμώσεως. Οπόταν και στα ανοικτά μέτωπα των εθνικών της θεμάτων αντιμετωπίζονται τέτοιοι μεγεθυνόμενοι κίνδυνοι. Όχι τυχαία, όπως εκτιμούν έγκυροι πολιτικοί κύκλοι, αλλά γιατί: Εκείνοι που έχουν συμφέροντα σ' αυτήν την περιοχή και άλλοι που έχουν τριβές με τη χώρα μας επιτείνουν με κάθε τρόπο και σε κάθε δυνατό επίπεδο την ελλαδική αποδόμηση προκειμένου να επιτύχουν το επιθυμητό.<br /> <br /> Η εμφανής απαξίωση της Ελλάδος από πλευράς Ουάσινγκτον ως υπολογίσιμου «συμμαχικού παίκτη» στην περιοχή (αφού η Αθήνα θεωρείται δεδομένη για όλα), σε αντίθεση προς την απροκαλύπτως προβεβλημένη επιλογή της Άγκυρας ως περιφερειακού εν πολλοίς τοποτηρητού της υπερδυνάμεως, είναι ο επαρκής δείκτης όσων εξελίσσονται και τα οποία συνιστούν το νέο γεωστρατηγικό τοπίο. Στο οποίο και η Αθήνα θα αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να προσαρμοσθεί, εάν δεν προτάξει επαρκείς αντιστάσεις προκειμένου να αποτρέψει αρνητικές υποτροπές σε βάρος εθνικών της συμφερόντων.<br /> <br /> H έκδηλη αμερικανική εκτίμηση των τουρκικών δυνατοτήτων και κυρίως του ειδικού ρόλου που αναλαμβάνει ως εξουσιοδοτημένος διαμεσολαβητής σε κρίσιμα προβλήματα και περιφερειακές διαφορές και ως πληρεξούσιος τοποτηρητής (κατ' ακρίβεια περιφερειάρχης) του ατλαντισμού στην περιοχή, δίδουν το στίγμα όσων προάγονται και κυρίως όσων πρόκειται να γίνουμε στη συνέχεια κοινωνοί. Κι αυτό καθώς στην κρίσιμή της γεωγραφία εξελίσσονται δραματικές (και πολυαίμακτες) ανατροπές. Βορειότερα στην Ουκρανία, ανατολικότερα στο σφαγείο του Ιράκ κι ενώ η σφαγή εξακολουθεί στη Συρία. Και μέσα σ' αυτό ακριβώς το κλίμα και τη ρευστότητα που ανακύπτει, δυστυχώς η Ελλάδα δεν μπορεί να διαδραματίσει επαρκή και υπολογίσιμο ρόλο λόγω πτωχευτικής ολισθήσεως, με συνακόλουθη την κοινωνική αποδόμηση και την αδυναμία προαγωγής στρατηγικών παρεμβάσεων. Η πικρή αλήθεια, της οποίας οι συνέπειες είναι προφανείς και οι οποίες πρέπει να αντιμετωπισθούν αποφασιστικά, γιατί συναρτώνται προς την ίδια την ακεραιότητα και τη διαφύλαξη της επαπειλούμενης με ακρωτηριασμούς εθνικής κυριαρχίας. Όσον αφορά την Ελλάδα (και τον Ελληνισμό γενικότερα), η ανάταξη του τουρκικού στρατηγικού ρόλου (και άρα της περιφερειακής ισχύος της Άγκυρας) ενέχει σημασία, στον βαθμό που αυτή θα επιδράσει αρνητικά στα εθνικά θέματα, από τη Θράκη έως το νοτιοανατολικό Αιγαίο. Κι από το Καστελλόριζο έως την Κύπρο ακόμη. Όπου και αναπτύσσεται όλο το τόξο των γεωπολιτικών βλέψεων της Τουρκίας. Κι αυτό είναι που πρέπει να επενεργήσει ως σήμα κινδύνου για όλους. Διεγείροντας το ένστικτο εθνικής αυτοσυντήρησης. Όχι με σύνδρομα εσωστρέφειας ασφαλώς, αλλά με συνείδηση ψύχραιμων αποτιμήσεων. Που να οδηγούν σ' εξίσου ψύχραιμες, πλην αποφασιστικές, στρατηγικές αντιστάσεις. <br /> <a href="http://www.paron.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι επαχθέστεροι εθνικοί κίνδυνοι στη χειρότερη ώρα!

Του Α. ΛΥΚΑΥΓΗ Στη δίνη περιφερειακών κρίσεων και ανατροπών ΕΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να εθελοτυφλούμε, η Άγκυρα προάγει, αθόρυβα μεν, συστηματικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται εν Αθήναις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvLVzcSJZ0KdlMq3fQhop5USoIAcrgLkl_6elfNqTRL80Y7wr2wS4fsuvhdgIUHWdmFabo49xhY646UxnUIjpkuynuvJeeLiJtltJWiwd2nyA_-lNDtoP2M0AoQAeeJkw7WHZ07fYf7CCw/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF553.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvLVzcSJZ0KdlMq3fQhop5USoIAcrgLkl_6elfNqTRL80Y7wr2wS4fsuvhdgIUHWdmFabo49xhY646UxnUIjpkuynuvJeeLiJtltJWiwd2nyA_-lNDtoP2M0AoQAeeJkw7WHZ07fYf7CCw/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF553.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Μελέτησα επισταμένως τα ελάχιστα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν μετά τις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014 και είχαν ως θέμα την ψηλάφηση του μηνύματος που έστειλαν. Θα καταθέσω παρακάτω τη δική μου εκτίμηση, τεκμηριωμένη με αριθμούς, διανθισμένη με απόψεις, όμως μέσα από αμείλικτα ερωτήματα.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Σεβ. Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου</strong></span><br /> <strong>Το Κόμμα Ισότητος, Ειρήνης και Φιλίας (DEB) έλαβε: 42.620 ψήφους πανελλαδικά, ποσοστό 0,71%.</strong><br /> <span style="color: blue;"><strong>Στη Ροδόπη, </strong></span>ΚΙΕΦ: 25.857 ψήφους (<strong>41,68%</strong>), ΝΔ: 10.182 (16,41% 2ο Κόμμα)<br /> <strong><span style="color: blue;">Στην Ξάνθη, </span></strong>ΚΙΕΦ: 15.378 ψήφους (<strong>25,89%</strong>), ΝΔ: 10.447 (17,59% 2ο Κόμμα)<br /> <span style="color: blue;"><strong>Στον Έβρο, </strong></span>ΚΙΕΦ: 1.220 ψήφους (<strong>1,45%</strong>)<br /> <span style="color: blue;"><strong>Στα Δωδεκάνησα, </strong></span>ΚΙΕΦ: <strong>15 ψήφους</strong><br /> <span style="color: blue;"><strong>Στην Αττική,</strong></span> ΚΙΕΦ: <strong>1 ψήφος</strong><br /> <span style="color: blue;"><strong>Συνολικά στην Περιφέρεια ΑΜΘ,</strong></span> το ΚΙΕΦ έλαβε 42.533 ψήφους (<strong>12,23%</strong>) και αναδείχτηκε 3ο Κόμμα.<br /> <span style="color: blue;"><strong>Στο Δήμο Αρριανών,</strong></span> (τουρκογενείς και Πομάκοι), το ΚΙΕΦ ψήφισαν 10.800 (<strong>90,14%</strong>) ενώ το ΣΥΡΙΖΑ 237 (1,98%).<br /> <span style="color: blue;"><strong>Στο Δήμο Μύκης,</strong></span> (τουρκογενείς και Πομάκοι) το ΚΙΕΦ πήρε <strong>70,37%</strong>.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>Ο ΣΥΡΙΖΑ </strong></span>στις εκλογές του 2012 είχε αναδειχθεί <strong>πρώτο Κόμμα στο Νομό Ξάνθης</strong> με 38,6% (στα πομακοχώρια 65,8%), ενώ στις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014 έπεσε δραματικά στο 17,11%.<br /> <strong><span style="color: blue;">Συμπέρασμα:</span> Τουρκογενείς, Πομάκοι και Ρομά, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, ψήφισαν ΚΙΕΦ, αγνοώντας τους υποψηφίους Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και του ΚΚΕ.</strong><br /> <strong><br /> </strong> <!-- /metas --> <br /> <strong>ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: <a href="http://www.romfea.gr/epikairotita/25008-2014-06-23-08-07-02">http://www.romfea.gr/epikairotita/25008-2014-06-23-08-07-02</a></strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Θράκη: Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται εν Αθήναις

Μελέτησα επισταμένως τα ελάχιστα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν μετά τις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014 και είχαν ως θέμα την ψηλάφηση του μην...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ταγίπ, ο Μπάρακ και η επικείμενη(;) ήττα από τους τρομοκράτες

<img alt="Ο Ταγίπ, ο Μπάρακ και η επικείμενη(;) ήττα από τους τρομοκράτες" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/06/Obama-Erdogan01-23june2014.jpg" title="Ο Ταγίπ, ο Μπάρακ και η επικείμενη(;) ήττα από τους τρομοκράτες" width="630" /><br /> <br /> <strong>Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</strong><br /> Η νέα κρίση που ξέσπασε στο Ιράκ, ούτε ξαφνική ήταν, ούτε έπιασε στον ύπνο τις αρχές της χώρας, τους Αμερικανούς και τα γειτονικά κράτη, ειδικά την Τουρκία. Εδώ και πολλούς μήνες και μετά τη μαζική φυγή τους από τη Συρία, όπου εκπαιδεύτηκαν από τις ΗΠΑ, τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Κατάρ, οι ξένες μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν ότι είχαν συγκεντρωθεί σε «βάσεις» στο Ιράκ, ενώ δεν ήταν άγνωστος και ο σκοπός τους, διότι τον έκαναν γνωστό με την αιμοβόρα δράση τους στη Συρία.<span id="more-32439"></span><br /> Πολλοί αναλυτές στις ΗΠΑ και στην Τουρκία μιλούσαν για τη «γέννηση» μίας νέας τρομοκρατικής οργάνωσης, από αιμοφόρους αδίστακτους φανατικούς δολοφόνους, για τους οποίους οι ζωές των «απίστων» δεν άξιζαν ούτε ένα ριάλι. Είναι αδύνατον να μην γνώριζαν οι Αμερικανοί, οι Τούρκοι και οι υπόλοιποι που ξεκίνησαν τον πόλεμο εναντίον του πρόεδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ. Ο πολύς Ταγίπ Ερντογάν, είχε υποσχεθεί στους αφελείς, όπως αποδεικνύονται πάντα, Αμερικανούς ότι σε έξι μήνες «θα τον τελείωνε», αλλά φαίνεται πως στο τέλος ο ίδιος θα φύγει πιο γρήγορα από τον …εννιάψυχο υιό του Χαφέζ αλ Ασαντ.<br /> Παρ’ όλα αυτά, η αμερικανική κυβέρνηση δείχνει κυριολεκτικά να πιάστηκε στον ύπνο και είναι απορίας άξιον πως ο προσεκτικός και δεδηλωμένος εχθρός των πολέμων, Μπάρακ Ομπάμα πείστηκε από τον πρωθυπουργό της Τουρκίας να εισέλθει δειλά στην αρχή και χωρίς στρατιωτική παρουσία στον πόλεμο και να εκτεθεί. Διότι, όπως φαίνεται, αυτός ο πόλεμος χάνεται οριστικά για τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους και θα είναι νικηφόρος για τη Ρωσία και τον προστατευόμενό της Ασαντ. Την ίδια στιγμή η πληγή του Ιράκ, που κόστισε 1,3 τρισεκατομμυρια δολάρια στους Αμερικανούς φορολογούμενους ανοίγει με αγριο τρόπο και ο αντίπαλος, αυτή τη φορά, είναι πολύ πιο αιμοβόρος από τον Σαντάμ Χουσείν και όπως δείχνουν τα βίντεο, που έδωσαν οι τρομοκράτες στη δημοσιότητα, δεν υπολογίζουν τίποτα. Οι ζωές των ανθρώπων δεν κοστίζουν τίποτα.<br /> Η πολεμική σύγκρουση στο Ιράκ φανέρωσε πάνω απ’ όλα την αδυναμία των ΗΠΑ να δημιουργήσουν συμμαχίες στη Μέση Ανατολή. Όταν οι σχέσεις με τον πλέον πιστό σύμμαχό τους, το Ισραήλ βρίσκονται στο ναδίρ λόγω των πράξεων του Προέδρου Ομπάμα, τι να περιμένει κανείς από την πολυδιαφημισμένη στρατηγική της Αμερικής, η οποία και κοντόφθαλμη είναι και λανθασμένη.<br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να επαναλάβουν το εγχείρημα του πατέρα και υιού Μπους, οι οποίοι ξόδεψαν δισεκατομμύρια δολάρια σε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στις χώρες του Περσικού, για να εγκαταστήσουν στην πρωθυπουργία του Ιράκ, τον Μάλικι, ο οποίος τελικά είναι ένα όργανο του Ιράν, της πιο εχθρικής και μισητής χώρας για τις ΗΠΑ.<br /> Η Αμερική θα αναγκαστεί να συνομιλήσει με το Ιράν για να έχει ελπίδες διατήρησης του ελέγχου της στο Ιράκ, για το οποίο ξοδεύτηκαν συνολικά 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Είναι εξωφρενικό το ποσό και συνάμα προκλητικό, διότι οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν για το λαό τους. Αντ’ αυτού άνοιξαν μία τρύπα και πετούσαν μέσα …δολάρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία μόνο περίπτωση στο Αφγανιστάν, «χάθηκαν» 8 δισεκατομμύρια.<br /> Το θετικό σενάριο για την Αμερική θα ήταν η ανατροπή του Ασαντ και η διατήρηση της ισχύς της στο Ιράκ. Ούτε το ένα θα συμβεί, ούτε το άλλο. Οι ξένοι πολίτες απορρίπτουν με αποτροπιασμό τις αμερικανικές παρεμβάσεις, που ούτε στοχευμένες είναι, ούτε προς το συμφέρον τους. Ετσι, μετά το φιάσκο της Συρίας και την αύξηση της επιρροής του Ιράν στο Ιράκ, οι Αμερικανοί είναι καλύτερο να αποδεχθούν ότι δεν νίκησαν και ότι συνάμα έβαλαν μυαλό. Η «τιμωρία» του Ερντογάν είναι μία καλή επιλογή και ένα σκληρό μάθημα για όσους γραφειοκράτες τον πίστεψαν, και έπεισαν τον Πρόεδρο Ομπάμα να του ζητά ακόμα και συμβουλές για την ανατροφή των θυγατέρων του. Η επιρροή των Αμερικανών στο εξωτερικό μειώνεται και ίσως να είναι τελικά αυτό που επιδιώκει η ομάδα των συνεργατών του κ. Ομπάμα, που φαίνεται να πιστεύουν ότι η ισχύς των ΗΠΑ περνά μέσα από μία δυνατή οικονομία και μία ευχαριστημένη και χωρίς προβλήματα κοινωνία.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ο Ταγίπ, ο Μπάρακ και η επικείμενη(;) ήττα από τους τρομοκράτες

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Η νέα κρίση που ξέσπασε στο Ιράκ, ούτε ξαφνική ήταν, ούτε έπιασε στον ύπνο τις αρχές της χώρας, τους Αμερικανούς και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: 40 χρόνια στρατηγικού καταναγκασμού

<img alt="Τουρκία: 40 χρόνια στρατηγικού καταναγκασμού" class="attachment-588x330" height="340" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/06/ERDOGAN-APEILES02-23DECEMBER2013-500x363.jpg" title="Τουρκία: 40 χρόνια στρατηγικού καταναγκασμού" width="640" /><br /> <br /> <strong>Του Χρήστου Ιακώβου</strong><br /> Αναλύοντας την στρατηγική της Τουρκίας στο Κυπριακό, μετά το 1974, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι βασίζεται στην εκμετάλλευση τόσο των γεωστρατηγικών πλεονεκτημάτων που απεκόμισε η Άγκυρα μετά την εισβολή όσο και στην υπεροπλία της χώρας, με σκοπό την επίτευξη των γεωπολιτικών της επιδιώξεων που εκτείνονται στον άμεσο γεωστρατηγικό της χώρο, στον οποίο βρίσκεται η Κύπρος, δηλαδή στην Ανατολική Μεσόγειο.<span id="more-32461"></span><br /> Συγκεκριμένα, η Τουρκία ακολουθεί συστηματικά την εξής στρατηγική μετά το 1974: α) ισχυροποιεί τη θέση της δημιουργώντας νομικά  ερείσματα, (πχ. προσπάθεια νομιμοποίησης της παρουσίας της στην Κύπρο, είτε με την αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε με τη δημιουργία τουρκοκυπριακού κρατιδίου στο βορρά, το οποίο θέλει να ελέγχει και μετά τη λύση μέσω του ελέγχου της Τουρκοκυπριακής πολιτικής ελίτ)  β) Αποδυναμώνει την Κυπριακή Δημοκρατία υποσκάπτοντας τα νομικά της ερείσματα (πχ. η διαρκής αμφισβήτηση που θέτει η Άγκυρα τόσο κατά την νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και κατά των επιλογών της να ασκήσει κατά καιρούς το νόμιμο δικαίωμα της για την άμυνα της χώρας), γ) Εξαναγκάζει την Κύπρο σε υποχωρήσεις υπό την απειλή πολέμου (πχ. η κρίση στο θέμα των S300, όπου κατάφερε να επιβάλει την βούληση της στην τελική απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την απειλή χρήσης βίας), και δ) μέσω του ψυχολογικού πολέμου έχει καταφέρει να επιβάλει την αντίληψη στην ελληνική πλευρά ότι το κόστος από ένα πόλεμο θα είναι μικρό για την Τουρκία επειδή συντρέχουν δύο λόγοι: πρώτος, ο αμυνόμενος δεν είναι σε θέση να προβάλει ουσιαστική αντίσταση (πχ. Ελλάδα και Κύπρος που απέτυχαν μετά το 1974 να δημιουργήσουν ένα ισχυρό δόγμα αποτρεπτικής στρατηγικής έναντι της τουρκικής επιθετικότητας) και δεύτερος, οι συγκυρίες δημιουργούν ένα πλαίσιο σύγκλισης των τουρκικών συμφερόντων με αυτά των δυτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα  των ΗΠΑ, όπως ακριβώς το ψυχροπολεμικό και μεταψυχροπολεμικό πλαίσιο των τουρκοαμερικανικών σχέσεων.<br /> Η συστηματική απειλή χρήσης βίας από την Τουρκία έχει ως στόχο να δημιουργήσει μία δυναμική που να επιφέρει τα μέγιστα πολιτικά αποτελέσματα. Παράλληλα, η Τουρκία επεδίωξε και πέτυχε σε πολύ μεγάλο βαθμό να καλλιεργήσει την εικόνα ενός αποφασιστικού αντιπάλου που μπορεί ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσει το πλεονέκτημα που απεκόμισε από το στρατιωτικό συσχετισμό δυνάμεων προκειμένου να επιβάλει τη θέλησή της.  Το γεγονός αυτό ενισχύει την προσπάθεια της να καταστεί περιφερειακή ηγεμονική δύναμη στις ευαίσθητες στρατηγικά περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.<br /> Η λογική αυτή, του στρατηγικού καταναγκασμού που ακολουθεί η Τουρκία από το 1974 και εντεύθεν αποτελεί έκτοτε το πιο ουσιαστικό κεφάλαιο στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ανεξαρτήτως των εσωτερικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει το τουρκικό κράτος και της υπερεξάπλωσης που χαρακτηρίζει την Τουρκική εξωτερική πολιτική, η Τουρκία φαίνεται να κερδίζει διαρκώς έδαφος, εξαναγκάζοντας ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κυπριακής πλευράς να εθίζεται και τελικώς να συμβιβάζεται με τα δεδομένα της κατοχής.<br /> Από την άλλη, η αναποτελεσματική Ελληνική εξωτερική πολιτική στο Κυπριακό, από το 1955 και εντεύθεν, λόγω της εξάρτησης από τον ξένο παράγοντα και λόγω απουσίας συγκροτημένης στρατηγικής, είχε ως συνέπεια τόσο την αποξένωση της Ελλάδας από τα ουσιαστικά πολιτικά αιτήματα των Ελλήνων της Κύπρου και κατ’ επέκταση τη συρρίκνωση των στρατηγικών στόχων όσο και την αποκοπή της από τις σημαντικές εξελίξεις που διαδραματίζονται έκτοτε στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.<br /> Με την παγίωση των γεωστρατηγικών δεδομένων της τουρκικής εισβολής στο νησί, η Τουρκία επιδιώκει σήμερα μία πολιτική ρύθμιση στο πρόβλημα όπου θα της εξασφαλίζει τέσσερα δομικά πλεονεκτήματα έναντι της ελληνικής πλευράς: α) εξασφάλιση της στρατηγικής ομηρίας του νησιού, β) δορυφοροποίηση του τμήματος της Κύπρου που θα ελέγχεται από τους έλληνες, γ) αποκοπή της γεωπολιτικής προέκτασης της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο και δ) μονοπώλιο ελέγχου του γεωστρατηγικού χώρου της Κύπρου που θα της επιτρέπει σύγκλιση συμφερόντων σε γεωστρατηγικό επίπεδο με μεγάλες δυνάμεις, κάτι που αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για την ενίσχυση του περιφερειακού της ρόλου.<br /> Τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που επέφερε η εισβολή του 1974 στην Τουρκία προστατεύθησαν από την Άγκυρα μέσω του στρατηγικού καταναγκασμού, τον οποίο συστηματικώς εφήρμοσε έναντι της Κύπρου τα τελευταία σαράντα χρόνια. Με δεδομένη αυτή την πραγματικότητα, η Τουρκία καθιστά σαφές προς τους διεθνείς διαμεσολαβητές ότι υπάρχουν κάποια όρια μέσα στα οποία μπορεί να κάνει κάποιες «υποχωρήσεις», αφού διαπραγματεύεται από θέση ισχύος. Αυτό γίνεται πιο έντονο αφού οι διεθνείς διαμεσολαβητές γνωρίζουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει τη θέληση άρα ούτε τη δυνατότητα να αναιρέσει τα σε βάρος της στρατηγικά δεδομένα. Αυτό για τους διεθνείς μεσολαβητές είναι μία πραγματικότητα, η οποία υπαγορεύει υποβολή ευνοϊκών σχεδίων προς την Τουρκία και περισσότερη άσκηση πιέσεων προς την ελληνική πλευρά να αποδεχθεί μία λύση ούτως ώστε να νομιμοποιεί τόσο τον διοικητικό όσο και τον γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων στη βάση των πραγματικοτήτων που δημιούργησε ο τουρκικός στρατός και κατά συνέπεια να παραχωρεί το στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου στην Τουρκία. Η στρατηγική επιλογή των κυβερνήσεων Ελλάδος και Κύπρου, από το 1974 και εντεύθεν, να αναζητήσουν λύση στη βάση του διοικητικού και γεωγραφικού διαχωρισμού (βλ. διζωνική ομοσπονδία), έχοντας ήδη αποδεχθεί ότι δεν μπορούν να ανατρέψουν τα αρνητικά επακόλουθα της ήττας και με εμφανή την μακρά τουρκική απροθυμία να διαπραγματευτεί επί της ουσίας, είχε ως συνέπεια η Ελληνική πλευρά να διολισθαίνει σταδιακά και μοιραία προς στις τουρκικές θέσεις.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: 40 χρόνια στρατηγικού καταναγκασμού

Του Χρήστου Ιακώβου Αναλύοντας την στρατηγική της Τουρκίας στο Κυπριακό, μετά το 1974, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι βασίζεται στην εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Αποδέχθηκε σε ρεαλιστική στροφή ίδρυση κουρδικού κράτους;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Kurdistan_independence.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-105395" height="354" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/Kurdistan_independence.jpg" title="Kurdistan_independence" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Ο θυμόσοφος ελληνικός λαός έχει πολλές παροιμίες που ενδεχομένως περιγράφουν την κατάσταση που ζει η σημερινή Τουρκία και όσα περιγράφει με τη μορφή ερωτήματος ο τίτλος της ανάρτησης. Από το «όλα εδώ πληρώνονται» και το «χέρι που δεν μπορείς να δαγκώσεις το φιλάς», μέχρι το κυνικό και αμφιβόλου ηθικής αξίας, «εάν δεν μπορείς να αποφύγεις τον βιασμό… κάτσε κι απόλαυσέ τον».</strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ:</span> <span style="color: blue;">Μιχαήλ Βασιλείου</span></strong><br /> Κι όμως, όσο περιπαικτική διάθεση και να δείχνει πως υποκρύπτει η εισαγωγική παράγραφος, εάν ισχύει αυτό που αναφέρει ο τίτλος, που αποτελεί το προοίμιο του άρθρου που δημοσίευσε ιστοχώρος υψηλής επισκεψιμότητας, δείχνει ενδεχομένως <strong>πολύ βαθιά σκέψη από τουρκικής πλευράς,</strong> καθώς οι γείτονες της Ελλάδας<strong> δείχνουν να έχουν απολύτως συνειδητοποιήσει, ότι έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε κακές διαθέσιμες λύσεις…</strong><br /> Μάλιστα, η υποψία που διατυπώνεται στο σύντομο αυτό εισαγωγικό σχόλιο, αφορά το <strong>ενδεχόμενο οι Τούρκοι να τείνουν να αποδεχτούν αυτό που έχουν πως δεν μπορούν να αποτρέψουν</strong>. Και όχι μόνο κουρδικό κράτος στα σύνορά τους, αλλά ενδεχομένως, σε δεύτερη τουλάχιστον φάση <strong>ακόμα και τον εδαφικό της ακρωτηριασμό,</strong> αφού ήδη έχει απολέσει τον έλεγχο σε μια μεγάλη περιοχή η οποία <strong>de facto ελέγχεται από τους Κούρδους</strong> και το PKK.<br /> <br /> Ίσως είναι καλύτερο να εμφανίζεσαι ότι<strong> θέτεις υπό την προστασία σου το κρατικό εγχείρημα της δικής σου μειονότητας,</strong> κάτι που θα μπορούσε να ανοίξει υπό προϋποθέσεις <strong>την πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης λένε ορισμένοι,</strong> εάν οι σημερινές αντιδράσεις οδηγήσουν με μια Ευρώπη «πολλών ταχυτήτων». Και αξιοποιείς <strong>το πετρέλαιό του</strong> και, και, και… αν και όλα αυτά θα έχουν ημερομηνία λήξης. <strong>Ακόμα και ένα «βελούδινο διαζύγιο» όμως, έχει τη δική του αξία,</strong> τη στιγμή που αλλού χύνεται πολύ αίμα.<br /> Όλα αυτά θα φανούν στην πράξη. Αυτό που θα έπρεπε να μας ανησυχεί, είναι <strong>εάν η εδαφική συρρίκνωση και η ντροπή</strong> που θα συνεπάγεται αυτή για το πολιτικό σύστημα της χώρας, αφού θα βιωθεί προφανώς τραυματικά, <strong>θα επιδιωχθεί να αντικατασταθεί με την κατάληψη άλλων εδαφών, όπου ο συνήθης εύκολος στόχος</strong> θα επιχειρηθεί πιθανώς να οδηγηθεί στην κλίνη του <strong>Προκρούστη</strong>, με διαθέσεις… <strong>συρρίκνωσης</strong>.<br /> <strong>Υπερβολικό; Ίσως, αφού εμπλέκονται πολλοί περισσότεροι. Έχουμε μήπως το περιθώριο να αδιαφορήσουμε;</strong> Πόσο εύκολα μπορούν να αλλάξουν εκ νέου συμμαχίες στην περιοχή μας, <strong>πλήττοντας τη βεβαιότητά μας </strong>ότι η τωρινή συγκυρία είναι ευνοϊκή; Και να μην αλλάξουν, <strong>όταν κάποιος αναζητά ανταλλάγματα</strong> για την οποιαδήποτε «εξυπηρέτηση» ζητά, ποτέ δεν ξέρεις που και υπό ποίες συνθήκες θα επιλεγείς.<br /> Και ασχέτως εάν <strong>το πολιτικό σύστημα κοιμάται ολόρθο, πλην εξαιρέσεων, μη έχοντας την παραμικρή συναίσθηση των συνεπειών από την εγκληματική παραμέληση των Ενόπλων Δυνάμεων,</strong> επιθυμώντας… να το ρισκάρουμε, υπάρχει κόσμος σε θέσεις ευθύνης που γνωρίζει περισσότερα απ’ όσα λέει και ανησυχεί… Δε μιλάει κι αυτός ο… αναθεματισμένος ο πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη, να μας πει τι συζήτησε με το DEB και ποια είναι η πολιτική της χώρας του…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/kurdistan.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-105396" height="227" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/kurdistan.jpg" title="kurdistan" width="400" /></a><br /> <strong><span style="color: maroon;">ΠΗΓΗ:</span> <a href="http://www.thedailybeast.com/">http://www.thedailybeast.com/</a></strong><br /> <strong><span style="color: maroon;">ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:</span> <span style="color: blue;">Παντελής Καρύκας</span></strong><br /> H Τουρκία φαίνεται πως εξετάζει, πλέον, <strong>όχι μόνο να αποδεχτεί την de facto διάλυση του κράτους του Ιράκ, αλλά και να υποστηρίξει την ανάδειξη νέων, θρησκευτικά ομοιογενών κρατών που θα προκύψουν</strong> από τη διάλυση αυτή. Η απόφαση αυτή των Τούρκων συνδέεται άμεσα με τις συνεχείς προόδους των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Λεβαντίνης, οι οποίοι απειλούν, πλέον, ανοικτά και τη Βαγδάτη.<br /> <strong>Η τουρκική απόφαση αποτελεί ριζοσπαστική στροφή της τουρκικής πολιτικής,</strong> η οποία, για να μην ξεχνιόμαστε, αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχο των ΗΠΑ. Η Τουρκία είχε <strong>λόγους να επιθυμεί την εδαφική ακεραιότητα και την κρατική συνοχή του Ιράκ,</strong> το οποίο αποτελούσε φραγμό στην ανακήρυξη ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. <strong>Η δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, εξ ορισμού θα δημιουργούσε προβλήματα στην Τουρκία,</strong> λόγω της ευάριθμης κουρδικής της μειονότητας.<br /> Ωστόσο,<strong> η κλιμάκωση των συγκρούσεων μεταξύ σουνιτών και σιιτών στο Ιράκ, υποχρεώνει τον Ερντογάν, να μεταβάλει άποψη, </strong>αφού το μόρφωμα του ομοσπονδιακού Ιράκ που πρόκριναν οι ΗΠΑ δεν λειτούργησε ως μοχλός σταθερότητας στην περιοχή. Έτσι, αυτό που απομένει κατά τους Τούρκους, είναι <strong>είτε η δημιουργία μιας συνομοσπονδίας κρατών, είτε η δημιουργία δύο ή περισσότερων ανεξάρτητων κρατών,</strong> στον εδαφικό χώρο που κάποτε προσδιορίζονταν ως Ιράκ.<br /> <div style="text-align: center;"> <strong><span style="color: maroon;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/kurdistan-map.gif"><img alt="" class="alignright size-full wp-image-105397" height="286" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/06/kurdistan-map.gif" title="kurdistan-map" width="300" /></a>Ο ίδιος ο Ερντογάν, άλλωστε, μίλησε για θρησκευτικό πόλεμο στο Ιράκ, όπου καμία πλευρά δεν είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει. «Είναι ξεκάθαρο για μας πως το Ιράκ έχει πρακτικά τριχοτομηθεί, σε σουνιτικό, σιιτικό και κουρδικό τμήμα», είπε ο εκπρόσωπος του Ερντογάν, Χουσεΐν Τσελίκ, μιλώντας μάλιστα σε κουρδικό μέσο. Ο ίδιος πάντως επέρριψε ευθύνες για την κατάσταση στον Ιρακινό πρωθυπουργό αλ Μαλίκι, αλλά και ξεκαθάρισε ότι οι Κούρδοι του Ιράκ έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν που θα ζήσουν και υπό ποίο καθεστώς. «Δεν θα αποφασίσει η Τουρκία για αυτούς», είπε.</span></strong></div> Δεν αποτελεί μυστικό ότι<strong> οι σχέσεις της Άγκυρας με τον Μάλικι ήταν άθλιες, </strong>με την πρώτη να τον κατηγορεί για την αντισουντική του πολιτική και τον δεύτερο να κατηγορεί την Τουρκία για <strong>επεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας του</strong>. Αντίθετα, η Τουρκία διατηρεί ιδιαίτερα αγαθές σχέσεις με την κουρδική αυτόνομη περιοχή του Ιράκ.<br /> <strong>Οι Κούρδοι του Ιράκ απορροφούν μεγάλο μέρος των τουρκικών εξαγωγών, ενώ αποτελούν, επίσης, έναν από τους βασικούς, εν δυνάμει, τροφοδότες πετρελαίου της Τουρκίας.</strong> Όταν οι κουρδικές δυνάμεις κατάλαβαν τα Κιρκούκ, πριν λίγες μέρες, η Άγκυρα, ούτε καν διαμαρτυρήθηκε. Το πετρέλαιο του Κιρκούκ, άλλωστε, θα προσδώσει την απαραίτητη οικονομική ευρωστία στο κουρδικό κράτος.<br /> <!-- /metas --> <br /> <strong>Οι Κούρδοι του Ιράκ θεωρούν, επίσης, δεδομένη, τη διάλυση της πάλαι ποτέ χώρας τους:</strong> «Δεν μπορούμε να μείνουμε, πια, μαζί», είπε ο πρωθυπουργός τους Μπαρζανί, στο BBC.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία: Αποδέχθηκε σε ρεαλιστική στροφή ίδρυση κουρδικού κράτους;

Ο θυμόσοφος ελληνικός λαός έχει πολλές παροιμίες που ενδεχομένως περιγράφουν την κατάσταση που ζει η σημερινή Τουρκία και όσα περιγράφει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ΥΠΕΞ συζητά με την Ισλαμική Διάσκεψη ζητήματα της Μειονότητας Θράκης

<img alt="το-υπουργείο-εξωτερικών-συζητά-με-την-ισλαμική-διάσκεψη-ζητήματα-της-μειονότητας-της-θράκης" class="lazy aligncenter size-large wp-image-921604 data-lazy-ready" data-lazy-src="http://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2014/06/το-υπουργείο-εξωτερικών-συζητά-με-την-ισλαμική-διάσκεψη-ζητήματα-της-μειονότητας-της-θράκης-500x227.jpg" data-lazy-type="image" height="289" src="http://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2014/06/%CF%84%CE%BF-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%B5%CE%BE%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%88%CE%B7-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-500x227.jpg" style="display: block;" width="640" /><br /> <br /> Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, συζητά με την ΙσλαμικήΔιάσκεψη, σχετικά με το καθεστώς των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. Ως εδώ, ορθώς πράττει καθώς η Ισλαμική Διάσκεψη αποτελεί ένα από τα μεγάλα διεθνή φόρα στο σημερινό σύνθετο κόσμο μας.<br /> <br /> Εκείνο που αποτελεί παράδοξο, τουλάχιστον, είναι κάτω από ποιους όρους συζητά και με ποιο ακριβώς αντικείμενο. Προς τριημέρου έληξε η 40η Σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών (τμήμα παρακολούθησης της Ισλαμικής Συνεργασίας), που συνήλθε στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας από τις 18 -19 Ιουνίου 2014.<br /> Το ίδιο διάστημα επισκέφθηκε τον Γενικό Γραμματέα της Ισλαμικής Διάσκεψης Ιγιάντ Μαντανί, ο Διευθυντής Διεθνών Οργανισμών του ΥΠΕΞ, και συζήτησαν τα θέματα που αφορούν την Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης.<br /> Είναι μάλλον απίθανο, να συζήτησαν με τους όρους που η Ισλαμική Διάσκεψη περιγράφει τις θέσεις και απόψεις της, ωστόσο ενώ εδώ και τρεις ημέρες κυκλοφορεί το σχετικό επίσημο ανακοινωθέν της Διάσκεψης, για τα ζητήματα αυτά, πουθενά δεν έχει εμφανιστεί το αντίστοιχο Ελληνικό κείμενο θέσεων. Έτσι οι διεθνώς ενασχολούμενοι περνούν την άποψη ότι σιωπούμε αιδημόνως…<br /> Στη συνέχεια, παραθέτουμε πρόχειρη περιληπτική μετάφραση του κειμένου που εξέδωσε η Ισλαμική Διάσκεψη και παραθέτουμε και το επίσημο Αγγλικό κείμενο.<br /> Φυσικά περιμένουμε τις θέσεις του Υπουργείου Εξωτερικών που ασκεί και την Ευρωπαϊκή Προεδρία αλλά και των κομμάτων που θα έπρεπε να έχουν συγκεκριμένες θέσεις για το μείζον αυτό θέμα, που αποτελεί μέρος των συνεχιζόμενων τουρκικών προκλήσεων…<br /> Η ανακοίνωση της Διάσκεψης<br /> H τεσσαρακοστή(40η) Σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών (τμήμα παρακολούθησης της Ισλαμικής Συνεργασίας), που συνήλθε στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας από τις 18 -19 Ιουνίου 2014 αποφάσισε σχετικά με την «Τουρκική Μουσουλμανική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης» (sic!) και τον Μουσουλμανικό πληθυσμό της Δωδεκανήσου, λαμβάνοντας υπόψη ότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Ισλαμικού κόσμου,….<br /> …. τις διεθνείς συνθήκες και ιδιαιτέρως τη Συνθήκη της Λωζάννης που εγγυάται τα δικαιώματα της «Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης» που εν δυνάμει τους δίνει το δικαίωμα, να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους, τις θρησκευτικές τελετές τους και να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους σε όλα τα επίπεδα…<br /> …. Υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να σέβεται όλες τις διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει και καταλήγει ότι,<br /> 1. Οι μουσουλμάνοι απόγονοι τουρκικής καταγωγής στα Δωδεκάνησα θα πρέπει να αναγνωριστούν σαν μειονότητα ασχέτως αν αυτό δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, επειδή τότε τα Δωδεκάνησα δεν ανήκαν στην Ελλάδα,<br /> 2. Να αναγνωρίσει την μουσουλμανική μειονότητα Δυτικής Θράκης σαν «Τουρκική»,<br /> 3. Να αναγνωρίσει τους «εκλεγμένους» Μουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής σαν τους επίσημους Μουφτήδες,<br /> 4. Να καταργήσει τους 240 ιεροδιδασκάλους που ορίσθηκαν παρά την άρνηση της «Τουρκικής Μουσουλμανικής Μειονότητας» αλλά και τη σχετική νομοθεσία,<br /> 5. Να επιτρέψει τη λειτουργία της ΜΚΟ «Τουρκική Ένωση Θράκης», που απαγορεύθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου,<br /> 6. Καταγγέλλει τα πρόστιμα σε μειονοτικά ραδιόφωνα και εφημερίδες που τα θεωρεί προσβλητικά,<br /> 7. Ζητά από την Ελλάδα να επιστρέψει τα πολιτικά δικαιώματα δεκάδων χιλιάδων μειονοτικών που τα έχασαν βάσει του «άρθρου 19 του Ελληνικού Νόμου 3370/1955»,<br /> 8. Να συζητήσει με την ¨Τουρκική Μουσουλμανική μειονότητα» τα ζητήματα εκπαίδευσης, που είναι άμεσα συνδεδεμένα με την οικονομικό-κοινωνική κατάσταση, και που πρέπει να επεκταθούν στους Μουσουλμάνους των Δωδεκανήσων,<br /> 9. Ζητά από τον γενικό Γραμματέα (σ.σ. της Ισλαμικής Διάσκεψης) να επιληφθεί σχετικά με τους βανδαλισμούς που έγιναν σε μειονοτικά μνημεία, νεκροταφεία και τζαμιά,<br /> 10. Λαμβάνει υπόψη του την επίσκεψη στις 19 Ιουνίου, του Διευθυντή Διεθνών Οργανισμών του Ελληνικού ΥΠΕΞ, που είχε συνομιλίες με τον Γενικό Γραμματέα σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος που σχετίζονται με την κατάσταση της «Τουρκικής Μουσουλμανικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης», υπογραμμίζει τη συμφωνία των δυο μερών ότι οι Ελληνικές Αρχές θα βελτιώσουν τις συνθήκες των μουσουλμάνων στη χώρα και ζητά από τον Γενικό Γραμματέα να συνεχίσει το διάλογο και τη συνεργασία με την Ελληνική κυβέρνηση<br /> …. [ολόκληρο το επίσημο αγγλικό κείμενο σε PDF ακολουθεί]<br /> <strong style="color: black;">Muslim Minority of Western Thrace and Dodecanese – Jeddah 2014</strong><br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Το ΥΠΕΞ συζητά με την Ισλαμική Διάσκεψη ζητήματα της Μειονότητας Θράκης

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, συζητά με την ΙσλαμικήΔιάσκεψη, σχετικά με το καθεστώς των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. Ως εδώ, ορθώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί έχει νόημα ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν τώρα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_bM0mWhCK57weE3aEeL_4xAdaMNxJTLkZTI2mQoyN9gj9KKp_x-ipZdaUATJ2rt2ytCSsXQ_7tnovbc8tepDUpnCdo-ezXGWFelfuqz9MfPGK3h3lqseAhUmbN9J38mDXXZfbZAPTGSdh/s1600/state8121.jpg" imageanchor="1" peppycount="5" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="464" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_bM0mWhCK57weE3aEeL_4xAdaMNxJTLkZTI2mQoyN9gj9KKp_x-ipZdaUATJ2rt2ytCSsXQ_7tnovbc8tepDUpnCdo-ezXGWFelfuqz9MfPGK3h3lqseAhUmbN9J38mDXXZfbZAPTGSdh/s1600/state8121.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> <b><i><span lang="EN-US" style="font-family: 'Bookman Old Style', serif; font-size: 13pt;"><br /></span></i></b> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><i><span lang="EN-US">Mohammed Shareef </span></i></b><b><i>και</i></b><b><i><span lang="EN-US"> Janroj Yilmaz Keles</span></i></b><i><span lang="EN-US"> — Ekurd.net</span></i><i>    (μτφ. Κριστιάν)</i></span><br /> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την εισβολή στο Ιράκ και τη μετέπειτα κακοδιαχείριση, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτάχυναν τη κατάρρευση του Ιράκ ως ενιαίο κράτος, αλλά δεν την προκάλεσαν. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><a href="https://www.blogger.com/null" name="more" peppycount="6"></a></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με το ριζοσπαστικό Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε (ΙΚΙΛ) να έχει κατακτήσει  τεράστιες εκτάσεις στο Βόρειο και Δυτικό Ιράκ από τη κυβέρνηση του Νούρι αλ Μαλίκι όπου κυριαρχούν οι Σιίτες, τέθηκε υπό εξέταση η εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Αυτές οι πρόσφατες εξελίξεις στο Ιράκ είναι σαφές σημάδι ενός αποτυχημένου κράτους (<span lang="EN-US">failed</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">state</span>)<span style="color: #c00000;"> </span>στο χείλος της ολικής κατάρρευσης και μια πραγματικότητα που πολλοί στη Δύση εξακολουθούν να αρνούνται.</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η κατάτμηση του Ιράκ λειτουργεί ως μια πολιτική λύση για το Κουρδιστάν, το Σιιτικό νότο, και το Σουνιτικό Αραβικό κέντρο γιατί επισημοποιεί αυτό που έχει ήδη λάβει χώρα. Η διαίρεση είναι ο κύριος λόγος γιατί το Κουρδιστάν είναι σταθερό. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Καθ 'όλη τη πολυτάραχη ιστορία του Ιράκ, η θρησκευτική και εθνοτική νοοτροπία της Βαγδάτης ξεπέρασε σήμερα κατά πολύ την κοινή ιρακινή εθνική ταυτότητα. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για αυτό το λόγο, η επιμονή των ΗΠΑ και άλλων δυτικών εθνών για τη διατήρηση του status quo δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φαντασίωση. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η πραγματικότητα για τους Κούρδους και Σιίτες / Σουνίτες Άραβες θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα ως «εξαναγκασμό σε γάμο». </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η ένσταση των διεθνών δυνάμεων για τη διαίρεση του Ιράκ σε τρία κράτη (Σιιτικό Αραβικό, Σουνιτικό Αραβικό, και Κουρδικό κράτη), είναι μια μάταιη προσπάθεια για το τετραγωνισμό του κύκλου. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος δεν είναι κάτι καινούργιο, η περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν λειτουργεί de facto ως ανεξάρτητο κράτος από το 1991, όταν ο στρατός του Σαντάμ Χουσεΐν εκτινάχθηκε από το Κουβέιτ. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το Κουρδιστάν είναι ήδη αυτάρκες με τις δικές του στρατιωτικές δυνάμεις  (Πεσμαργκά) και αναπτύσσει τους δικούς του πετρελαϊκούς πόρους, όλα αυτά είναι χρήσιμοι παράγοντες για την επίσημη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του.<span lang="EN-US" style="color: #c00000;"> </span><span lang="EN-US" style="color: #c00000;"> </span><span style="color: #c00000;"></span></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εσωτερικά, η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) άσκησε σχετικά «καλή διακυβέρνηση» και υγιή οικονομική πολιτική, καταδεικνύοντας ότι ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα είναι μια βιώσιμη οντότητα. Οι Κούρδοι, σε μεγάλο βαθμό, αν και όχι άψογα, έχουν δημιουργήσει μια δημοκρατική κυβέρνηση με θεσμούς. Εκτός από αυτό, οι καλά εκπαιδευμένες δυνάμεις Πεσμαργκά της κουρδικής κυβέρνησης έχουν αποδείξει τη δέσμευσή τους και την ικανότητα για τη προστασία της ασφάλειας και της σταθερότητας του Κουρδιστάν ενάντια σε κάθε εξωτερική ριζοσπαστική ισλαμιστική επίθεση. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Πίσω από όλα αυτά, υπάρχει επίσης ένα πολιτικό, πολιτιστικό και συναισθηματικό χάσμα μεταξύ του κουρδικού και του αραβικού πληθυσμού στο Ιράκ. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η παρακμή της αραβικής γλώσσας στην μετα-1991 κουρδική γενιά δείχνει ότι οι Κούρδοι δεν έχουν ούτε την αίσθηση ότι ανήκουν στο Ιράκ, ούτε μελλοντικό όραμα εντός του ιρακινού κράτους. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το 2005, έγινε ένα ανεπίσημο δημοψήφισμα, ρωτώντας στο ιρακινοκουρδικό λαό αν θα προτιμούσαν να παραμείνουν κάτοικοι ενός τμήματος του Ιράκ ή να γίνουν κάτοικοι ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το αποτέλεσμα ήταν μια συντριπτική πλειοψηφία 98,8% υπέρ της ανεξαρτησίας. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε περιφερειακό επίπεδο, η KRG απέδειξε ότι έιχε φιλικές σχέσεις και σχέσεις καλής γειτονίας, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας. Έχει αποδειχθεί ότι η περιφερειακή σταθερότητα θα διατηρηθεί και ότι μια ανεξάρτητη οντότητα δεν θα διαταράξει τις χώρες της περιοχής και δεν θα απειλήσει την εδαφική τους ακεραιότητα. Για να τους καθησυχάσει περαιτέρω, εξάλλου, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή από την περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν για νέες συνθήκες αμοιβαίου ενδιαφέροντος και τη δημιουργία άριστων εμπορικών και διπλωματικών σχέσεων με τις χώρες της περιοχής. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η περιφερειακή σταθερότητα και ειδικότερα η σταθερότητα της σύμμαχου της Αμερικής στο ΝΑΤΟ Τουρκίας είναι τα σημαντικότερα ζητήματα για την Ουάσιγκτον, όταν πρόκειται για το κουρδικό ζήτημα. Το KRG έχει ήδη συμβάλει θετικά και ενθαρρύνει την εξάλειψη της σύγκρουσης μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ).</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Περεταίρω, τα κουρδικά πολιτικά κόμματα στην Τουρκία και στη Συρία έχουν από καιρό δηλώσει ότι δεν απαιτούν ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στη Συρία και στη Τουρκία και απλώς αναζητούν μια ειρηνική λύση για το κουρδικό ζήτημα εντός των σημερινών εθνικών συνόρων. Συνεπώς, η ανησυχία ότι η ανεξαρτησία της κουρδικής περιοχής του Ιράκ θα αποσταθεροποιήσει την περιοχή είναι σε μεγάλο βαθμό αβάσιμη. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το Ιράν είναι ήδη ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της KRG μετά την Τουρκία. <span lang="EN-US"></span></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο κύκλος εργασιών του εμπορίου μεταξύ των δύο κυβερνήσεων υπερέβη τα 4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2013. Όσον αφορά την Τουρκία, περισσότερο από το 70% της συνολικής τουρκο-ιρακινής ετήσιας ανταλλαγής αξίας περίπου 12 δις. δολάρια είναι μεταξύ της Τουρκίας και του ιρακινού Κουρδιστάν. Η ανταλλαγή αυτή αναμένεται να αυξηθεί σε 25 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια. Υπάρχουν σήμερα περίπου χίλιες πεντακόσια τουρκικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Κουρδιστάν. Η σχέση μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης  και της KRG έφτασε στο αποκορύφωμά της, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν κάλεσε τον πρόεδρο της περιφέρειας του Κουρδιστάν στο κουρδοκατοικούμενο Diyarbakir το Νοέμβριο 2013, όπου και οι δύο ηγέτες υπογράμμισαν τη σημασία της ειρήνης και της οικονομικής ανάπτυξης στην περιοχή.</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε συνέντευξη στην κουρδική εφημερίδα Rudaw στις 14 Ιουνίου 2014, ο αντιπρόεδρος του ΑΚΡ, Hüseyin Çelik δήλωσε ότι «εάν το Ιράκ θα διαιρεθεί, οι Κούρδοι θα έχουν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση» και πρόσθεσε ότι «η Τουρκία έχει υποστηρίξει τη κυβέρνηση του κουρδικού Ιράκ μέχρι τώρα και θα συνεχίσει να το κάνει».  </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε λίγα χρόνια, με την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, το Κουρδιστάν θα αντιπροσωπεύσει το ανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχε απλά νόημα, από ρεαλιστή άποψη, ότι το Κουρδιστάν θα είναι ένα buffer μεταξύ της  ΕΕ και μιας αναδυόμενης ριζοσπαστικής σουνιτικής οντότητας στα νότια των συνόρων του Κουρδιστάν. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεύτερον, το Κουρδιστάν με τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου του, στην έκτη θέση σε παγκόσμιο επίπεδο, θα είναι άλλο ένας σημαντικός εξαγωγέας πετρελαίου προς τις δυτικές αγορές. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Για να συνοψίσω, η κοινή άποψη ισχυρίζεται ότι η διάλυση του Ιράκ θα αποσταθεροποιήσει  τη χώρα και ως εκ τούτου θα πρέπει να αποφεύγεται με κάθε κόστος. Κοιτάζοντας τη μελαγχολική ιστορία του Ιράκ, θα πρέπει να είναι εμφανές ότι είναι η ίδια η προσπάθεια να κρατηθεί ενωμένο το Ιράκ που ήταν πηγή αποσταθεροποίησης. Η επιμονή σε εξαναγκαζόμενη ενότητα έχει οδηγήσει σε συνεχή βία, καταπίεση, δικτατορία και γενοκτονία. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Δεν είναι δυνατόν μακροπρόθεσμα να αναγκάσει τους ανθρώπους που ζουν σε μια γεωγραφικά καθορισμένη περιοχή να παραμείνουν μέρος ενός κράτους παρά τη θέλησή τους. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Οι Κούρδοι του Ιράκ δεν πρόκειται ποτέ να συμβιβαστούν με το να είναι μέρος του Ιράκ. Υπό αυτές τις συνθήκες, ένα καλά διαχειριζόμενο συναινετικό διαζύγιο είναι προς το συμφέρον του Ιράκ, και θα συμβάλει στην ενίσχυση της σταθερότητας στην περιοχή. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο τρέχον εμφύλιος πόλεμος του Ιράκ είναι το ακατάστατο τέλος μιας χώρας που ποτέ δεν λειτούργησε ως μια εθελοντική ένωση και που έφερε δυστυχία το περισσότερο καιρό στους περισσότερους κατοίκους της. </span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με την εισβολή στο Ιράκ και τη μετέπειτα κακοδιαχείριση, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτάχυναν τη κατάρρευση του Ιράκ ως ενιαίο κράτος, αλλά δεν τη προκάλεσαν.  Η διαίρεση  -η ιρακινή λύση-  δημιούργησε σταθερότητα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας και για το λόγο αυτό θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. <br /> Ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω κάποιου είδους Βελούδινου διαζυγίου μεταξύ του αραβικού Ιράκ και του Κουρδιστάν, παρόμοιου με τη διάλυση της πρώην Τσεχοσλοβακίας το 1993. </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο ΟΗΕ, η ΕΕ, οι ΗΠΑ και ο Αραβικός Σύνδεσμος θα πρέπει να διαδραματίσουν ρόλο στη διαπραγμάτευση αυτής της απόσχισης. <span style="background: white;"> </span></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="background: white;">Ο καλύτερος τρόπος για να συμβεί αυτό είναι να υπάρχει μια συμφωνία με την ιρακινή κυβέρνηση.</span><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span><span style="background-color: white;">Για να επιτευχθεί αυτό, το θέμα των επίμαχων κουρδικών εδαφών θα πρέπει να επιλυθεί, επειδή είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί η ανεξαρτησία, αν δεν ξέρεις ποια εδάφη θα ελέγχεις.</span><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span><span class="apple-converted-space"><span style="background-color: white;"></span></span></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i><span style="background-color: white;">Υποβλήθηκε στο </span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">Ekurd</span></i><i><span style="background-color: white;">.</span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">net</span></i><i><span style="background-color: white;"> από</span></i><span class="apple-converted-space"><i><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></i></span><span class="apple-converted-space"><i><span style="background-color: white;">τους </span></i></span><i><span lang="EN-US">Mohammed</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i><span lang="EN-US">Shareef</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i>και </i><i><span lang="EN-US">Janroj</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i><span lang="EN-US">Yilmaz</span></i><i><span lang="EN-US"> </span></i><i><span lang="EN-US">Keles</span></i><i>.</i><span class="apple-converted-space"><i><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></i></span><i><span style="background-color: white;">Το άρθρο 1ο εμφανίστηκε στο </span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">opendemocracy</span></i><i><span style="background-color: white;">.</span></i><i><span lang="FR" style="background-color: white;">net</span></i><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span><span lang="FR" style="background-color: white;">Copyright</span><span style="background-color: white;"> ©, αντίστοιχου συγγραφέα ή πρακτορείου ειδήσεων</span><span class="apple-converted-space"><span lang="FR" style="background-color: white;"> </span></span></span></div> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί έχει νόημα ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν τώρα

Mohammed Shareef και Janroj Yilmaz Keles — Ekurd.net     (μτφ. Κριστιάν) Με την εισβολή στο Ιράκ και τη μετέπειτα κακοδιαχείριση...

Διαβάστε την συνέχεια

Προς μια Παγκόσμια Σύρραξη: Πού θα βρίσκεται το Κέντρο Βάρους της (;)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <img border="0" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkxmA_M0eIbaIAZcJxZtySMNr2YWYUatvrDUDlwA18c5QUYFM69urDbIokoPMfnV9ZZFja6RzqsqJDrnRIjSXGdpKhcCl4gHnvowYLuX79B9mmk_E9mUKCxkF4sGUbgYQua_1bVriNj0g/s1600/world_war_iii_by_isikol-d411xx1.jpg" width="640" /></div> <br /> Η πιθανότητα μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης έχει απασχολήσει το κοινό, τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους και κυρίως τους οικονομικούς από τα τέλη κιόλας του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Από τον Πάττον, ο οποίος πίεζε να επιτεθούν οι Αμερικανοί στους Σοβιετικούς μόλις λίγες μέρες αφού έπεσε το Βερολίνο μέχρι τον ΜακΆρθουρ ο οποίος είχε εισηγηθεί την χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων στον πόλεμο της Κορέας, με κίνδυνο να εμπλακεί η Σοβιετική Ένωση παίρνοντας φυσικά το μέρος της Κίνας, και από την κρίση των πυραύλων της Κούβας μέχρι το πρόγραμμα Star Wars (SDI) του προέδρου Ρέιγκαν, η Δαμόκλειος Σπάθη ενός θερμοπυρηνικού πολέμου κρεμόταν πάνω από τα «κεφάλια» της ανθρωπότητας, απειλώντας την ολοκληρωτική καταστροφή της. <br /> Ακόμα και στην μετά-ψυχροπολεμική περίοδο, η ανθρωπότητα έφτασε άλλες δύο φορές (εξ’όσων γνωρίζουμε) μισό βήμα πριν από το χείλος του γκρεμού, το 1995 όταν εκτοξεύτηκε Νορβηγικός πύραυλος με επιστημονικό εξοπλισμό και για πρώτη φορά, ο τότε πρόεδρος Γιέλτσιν έκανε χρήση των «πυρηνικών κλειδιών» ενεργοποιώντας τα, ευτυχώς όμως χωρίς να δοθεί ποτέ η εντολή για μαζικές εκτοξεύσεις Ρωσικών διηπειρωτικών πυραύλων εναντίον Αμερικανικών στόχων. Η Νορβηγική κυβέρνηση είχε ενημερώσει τουλάχιστον 30 χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας πως θα εκτόξευε επιστημονικό υλικό, αλλά στην διαλυμένη φάση που βρισκόταν η νέο-ιδρυθείσα Ρωσική Ομοσπονδία, η κοινοποίηση χάθηκε κάπου στην γραφειοκρατική ιεραρχία. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1999 όταν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ έμπαιναν στο Κοσσυφοπέδιο, θα έβρισκαν τους Ρώσους αλεξιπτωτιστές (VDV) να έχουν καταλάβει το αεροδρόμιο της Πρίστινα, χωρίς να έχουν την οποιαδήποτε διάθεση να το δώσουν πίσω. Τότε ο «θερμοκέφαλος Γιάνκης» Γουέσλι Κλαρκ θα έδινε την εντολή να ανοίξουν πυρ εναντίον των Ρώσων, και πάλι όμως την τελευταία στιγμή, ως από μηχανής  Θεός, ο Βρετανός Μάικ Τζάκσον σε μια αρκετά έντονη συνομιλία φέρεται να είπε στον Κλαρκ πως: “Δεν πρόκειται να ξεκινήσω τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο για σένα”.<br /> <br /> Φυσικά υπήρξαν και άλλες ουκ ολίγες “ευκαιρίες” και άνθρωποι στην κυριολεξία με το δάχτυλο στην πυρηνική σκανδάλη τόσο κατά την διάρκεια του Ψυχρού πολέμου όσο και μετά. Λιγότερο γνωστές κρίσεις όπως αυτή του Ντιζελοκίνητου Σοβιετικού Υποβρυχίου Κ-129 (κλάσης Golf II), το οποίο εξαφανίστηκε από τα ραντάρ το 1968 και σύμφωνα με ειδικούς (Kenneth Sewell-Red Star Rogue) ενδεχομένως να είχε καταληφθεί από Σοβιετικές ειδικές δυνάμεις (Οσνάζ), οι οποίες είχαν σκοπό να προσομοιώσουν ένα πυρηνικό χτύπημα με στόχο το Περλ Χάρμπορ και να το κάνουν να φανεί ως Κινεζική πρωτοβουλία (τότε τα Κινεζικά υποβρύχια έπρεπε να αναδυθούν για να εκτοξεύσουν τους πυραύλους τους σε αντίθεση με τα Σοβιετικά και τα Αμερικανικά και οι Σοβιετικοί είχαν αυτόν ακριβώς το σκοπό να αναδυθούν και να εξαπολύσουν την επίθεση εμπλέκοντας έτσι την Αμερική και την Κίνα σε μια θερμοπυρηνική αντιπαράθεση), έφεραν ομοίως τον κόσμο μια ανάσα πριν το ολοκαύτωμα. Άλλες δε, στην μετά-Ψυχροπολεμική περίοδο, οι οποίες αποφεύχθηκαν την τελευταία στιγμή, όπως η κρίση των στενών της Ταιβάν το ’96 ή ο παρ’ολίγον πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Βόρειας Κορέας το ’94 (απεφεύχθη τελευταία στιγμή με παρέμβαση του Τζίμι Κάρτερ), είχαν την κατάλληλη δυναμική για να πάρουν μια θερμοπυρηνική, παγκοσμίων διαστάσεων, αναμέτρηση. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0QbIQkmKelub2rnyrDJaeGaiH1vu7pKRj4yW4PrKFGXQOENnPc-jKxjtyGzjPEaerLxDlCrgd0xzmk7B8rThfClbBTm7cvjYJ7xrPhvMfV45BkOCjeAsTzyGygK_Ey3yOE8bnTRnd49c/s1600/Golf+II.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0QbIQkmKelub2rnyrDJaeGaiH1vu7pKRj4yW4PrKFGXQOENnPc-jKxjtyGzjPEaerLxDlCrgd0xzmk7B8rThfClbBTm7cvjYJ7xrPhvMfV45BkOCjeAsTzyGygK_Ey3yOE8bnTRnd49c/s1600/Golf+II.jpg" width="320" /></a></div> Ήταν ο Θεός, η τύχη, οι συγκυρίες ή κάτι εντελώς πέρα από αυτά, που σταμάτησαν τις κρίσεις αυτές στο παρά πέντε πριν ο πλανήτης γίνει στάχτη; Κατ’αρχάς μέχρι και τα τέλη του ’90 η παγκόσμια πολιτική σκηνή δεν θύμιζε σε τίποτα το συνονθύλευμα της ανικανότητας, που απαντάται σήμερα. Κατά δεύτερον, όπως είπε πρόσφατα ο Πάπας Φραγκίσκος, οι σύγχρονοι πόλεμοι απορρέουν από ένα αρρωστημένο οικονομικό κατεστημένο, το οποίο έχει διαβρώσει τις ψυχές και την ορθότητα της σκέψης των κυβερνώντων όποιοι και να είναι αυτοί, πολιτικοί ή οικονομικοί ταγοί. Βέβαια ο Φραγκίσκος προέβλεψε πως τα παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα θα οδηγήσουν σε περισσότερους θύλακες παρατεταμένης εμπλοκής (protracted insurgency), κάτι για το οποίο εμείς δεν είμαστε και τόσο σίγουροι.<br /> <br /> Η οικονομική κρίση του 2008 απετέλεσε ένα νέο 1929 και από τότε ο χρόνος μετράει αντίστροφα προς μια παγκόσμια αναμέτρηση. Αν οι, ας πούμε, υπό εμπλοκή χώρες δρούσαν με τον ίδιο τρόπο θα συμφωνούσαμε και εμείς με τον Πάπα Φραγκίσκο, κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει και θα εξηγήσουμε το γιατί. Η Κίνα για παράδειγμα προτάσσει τεράστια οικονομικά συμφέροντα μεν, αλλά οι ολίγοι οι οποίοι κυβερνούν υπάγονται στην κρατική μηχανή (αυτή είναι και η μετεξέλιξη του Κινεζικού Σοσιαλισμού στην ενδιάμεση Καπιταλο-Σοσιαλιστική του μορφή), συνεπώς το συμφέρον της χώρας βρίσκεται πάνω και από τα-τεράστια-οικονομικά συμφέροντα. Όταν εντάχθηκε η Κίνα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, αυτό έγινε προκειμένου να εγκλωβιστεί σε θεσμούς και να καταλάβει πως ως χώρα έχει περισσότερα να χάσει αρχίζοντας έναν πόλεμο παρά να κερδίσει. Εν τέλει όχι μόνον δεν έγινε κάτι τέτοιο, αλλά αντιστρόφως ήταν η Κίνα η οποία άλλαξε ριζικά τους κανόνες που διέπουν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και κατά συνέπεια όλη την Παγκόσμια Οικονομία. Η Κίνα πλημμύρισε τον κόσμο με φτηνό εργατικό δυναμικό αναγκάζοντας την ΕΕ να μετατρέψει τον Νότο σε μια ζώνη φτηνής εργασίας προκειμένου να την ανταγωνιστεί (έτσι εξηγείται η αδράνεια στην πάταξη της λαθρομετανάστευσης), ενώ και για την ίδια την Αμερική οι συνέπειες ήταν καταστροφικές με το Ντιτρόιτ, το πιο βιομηχανοποιημένο κρατίδιο στις ΗΠΑ, να χρεοκοπεί καθότι οι βιομηχανίες μπορούσαν πλέον να μεταναστεύσουν μαζικά στην Κίνα.<br /> Και ενώ έγιναν όλα αυτά, βλέπουμε πως οι πολεμικές ορέξεις της Κίνας όχι μόνον δεν μετριάστηκαν, αλλά γιγαντώθηκαν, δηλαδή μιλάμε για αποτυχία μιας ολόκληρης σχολής στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων, αυτής του Φιλελευθερισμού, η οποία ακόμα διδάσκεται, όχι στην μορφή της “αρχαιολογίας”, αλλά στην μορφή των υπαρχόντων δογμάτων διπλωματίας. Με λίγα λόγια αν η Κίνα μοιάζει με “Ελέφαντα σε κουτί” όπως έχει ειπωθεί από τους Κινέζους (και θυμίζει χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’30 όταν ο Χίτλερ μιλούσε για “Ζωτικό χώρο” {Lebensraum}), τότε η Δύση δεν μοιάζει, είναι στρουθοκάμηλος.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYaHL1KbJ1pJ8efC24wnf2IUpdF8GJb4iGbFNGLMs1ZrBWoqgHL39dlLkfql9VkgMUoY1GYex6RQvwKethPYo8b4BBlJqwQnrjgsnfPcsXFTOHCVNe-F_t975RwWuLrGGj31NQXVxfABo/s1600/1822152.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYaHL1KbJ1pJ8efC24wnf2IUpdF8GJb4iGbFNGLMs1ZrBWoqgHL39dlLkfql9VkgMUoY1GYex6RQvwKethPYo8b4BBlJqwQnrjgsnfPcsXFTOHCVNe-F_t975RwWuLrGGj31NQXVxfABo/s1600/1822152.jpg" width="320" /></a></div> Και δεν είναι μόνον η Κίνα, η οποία χαμογελάει στις αγορές από τη μια, ενώ από την άλλη έχει σαν πυξίδα της το δόγμα της εγγύτητας του χώρου του Μάο (εξ ου και ο ρεβιζιονισμός στις περιοχές οι οποίες βρίσκονται στην άμεση εγγύτητα της χώρας, όπως π.χ τα νησιά Σενκάκου της Ιαπωνίας, τα Σπράτλι των Φιλιππινών, οι διενέξεις με το Βιετνάμ, κτλ), είναι και η Ρωσία η οποία ναι μεν σκέφτεται εκ διαμέτρου αντίθετα από την Κίνα, από την άλλη όμως ακολουθεί την πεπατημένη του “ρεαλισμού”, δηλαδή τι είναι καλό για την χώρα και όχι για τους ολιγάρχες που εμπλέκονται στην διακυβέρνηση της χώρας.<br /> <br /> Η αδιαλλαξία του ΝΑΤΟ, η μωρότητα των ηγετών της Δύσης, η Αντι-Πυραυλική ασπίδα και η επέκταση των Δυτικών θεσμών σε μετά-Σοβιετικές  Δημοκρατίες (Βαλτική, Ουκρανία, Γεωργία), ανάγκασαν (γιατί περί ανάγκης επρόκειτο) την Ρωσία να έρθει πιο κοντά στην Κίνα, υπογράφοντας κολοσσιαίες εμπορικές και αμυντικές συμφωνίες, οι οποίες υπό Κ.Σ (Κανονικές Συνθήκες) δεν επρόκειτο ποτέ να γίνουν αποδεκτές από την Ρωσία. Τούτο σημαίνει πως αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να έρθουν αντιμέτωπες με την Κίνα στον Ειρηνικό, θα βρουν ΚΑΙ την Ρωσία απέναντί τους. Η δε πιθανότητα μιας Σινο-Αμερικανικής προσέγγισης όπως αυτή που κατάφερε ο Κίσινγκερ το ’71 και κορυφώθηκε στην διάσκεψη κορυφής μεταξύ Νίξον και Ζου Ενλάι, είναι από χλωμή έως ανύπαρκτη καθότι οι πολιτικοί “νάνοι” της Δύσης δεν δύνανται να συνεννοηθούν με τα κοινοβούλιά τους, πολλώ δε μάλλον, να επιχειρήσουν τέτοιου είδους διπλωματικά “ακροβατικά”. Άρα ο κύβος έχει ριφθεί και ο άξονας Ρωσίας-Κίνας είναι άρρηκτος. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTdAJQyPtDjX84mDIvREoBeWrcnO6WobD_pLXpAUwlEpwdxEW7xcsQNlwoLdf0jx5pBLPhj9I1wgJzt1CLjW43CvJJulINkeTMi7PVM31PipPMdvX7FWPNPJVt_54i7K71wd98j5j3LXo/s1600/pg-33-russia-china-1-getty.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="279" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTdAJQyPtDjX84mDIvREoBeWrcnO6WobD_pLXpAUwlEpwdxEW7xcsQNlwoLdf0jx5pBLPhj9I1wgJzt1CLjW43CvJJulINkeTMi7PVM31PipPMdvX7FWPNPJVt_54i7K71wd98j5j3LXo/s1600/pg-33-russia-china-1-getty.jpg" width="320" /></a></div> Είναι αλήθεια πως καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, τα μέτωπα τα οποία δημιουργούνται παγκοσμίως είναι πάρα πολλά, και όλα αποτελούν δυνητικές εστίες ξεσπάσματος μιας παγκόσμιας σύρραξης. Όπως γράψαμε και χθες ο επαναπατρισμός των Εβραίων στο Ισραήλ μπορεί να συνδέεται με μια υπαρξιακή κρίση του κράτους τους Ισραήλ. Μπορεί για παράδειγμα το Ισραήλ να έχει πάρει την απόφαση να κινηθεί μονομερώς εναντίον του Ιράν με ότι και αν συνεπάγεται αυτό. Από την άλλη, στον ίδιο χώρο, στην Μέση Ανατολή δηλαδή, οι Ισλαμιστές κατέλαβαν τρεις ακόμα πόλεις και ως έχουν τα πράγματα το όνειρο του Μπιν Λάντεν για ένα παν-Ισλαμικό Χαλιφάτο, ίσως να πάρει σάρκα και οστά, ειδικά αν πέσει η Βαγδάτη. Ακόμα και σε Ευρωπαϊκό χώρο τα πράγματα κάθε άλλο παρά ήρεμα είναι. Η κυβέρνηση του Κιέβου σφυροκοπάει τις αποσχισθείσες περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας, σκοτώνοντας αδιακρίτως πολύ κόσμο, ενόσω η Ρωσία ασκείται στην Κεντρική Περιφέρειά της είτε για να μεταφέρει οπλισμό στην Δυτική Περιφέρεια υπό το πέπλο των ασκήσεων, είτε για να σιγουρευτεί πως το βάθος μετώπου της θα είναι άρτιο σε περίπτωση που αποφασίσει να επέμβει στα Δυτικά της και βρει απέναντί της το ΝΑΤΟ.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU_vA2ZAMQ2PSVGWQ2XUWK7JqKi7r8TrItA_dTlRsnyXkD12ncpBr1BPvgyP0fE7bsm_tD5Byu67YZ-8-BolCND-Cqw6oT-gI6l2a3EuWLIhz6ErkCf4YoJHzx2BJjzC5XmPgaTf6wge4/s1600/M1A1+COMBAT+Background-Wallpapers.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="203" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU_vA2ZAMQ2PSVGWQ2XUWK7JqKi7r8TrItA_dTlRsnyXkD12ncpBr1BPvgyP0fE7bsm_tD5Byu67YZ-8-BolCND-Cqw6oT-gI6l2a3EuWLIhz6ErkCf4YoJHzx2BJjzC5XmPgaTf6wge4/s1600/M1A1+COMBAT+Background-Wallpapers.jpg" width="320" /></a></div> Η κατάσταση είναι έκρυθμη, αλλά τα μεγαλύτερα ερωτήματα που τίθενται είναι α) Ποιες παρατεταμένες αψιμαχίες έχουν την δυναμική να μετεξελιχθούν σε θέατρα μια παγκόσμιας σύρραξης και β) Από όλα τα θέατρα που δύνανται να δημιουργηθούν, ποιο θα είναι εκείνο που θα κρίνει όλα τα υπόλοιπα; Να θυμίσουμε πως στον Β παγκόσμιο υπήρχαν τρία μεγάλα θέατρα επιχειρήσεων, η Ευρώπη, ο Ειρηνικός και για κάποια περίοδο η Βόρεια Αφρική. Ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να αποφανθούμε με σιγουριά για το ποιο ήταν το κυριότερο. Ήταν το Ανατολικό μέτωπο (Ευρώπη) και η πανωλεθρία της Βέρμαχτ στη Μόσχα και στο Στάλινγκραντ; Ήταν οι καθοριστικές νίκες στο Μιντγουέι, στα Νησιά του Σολομώντα, στο Γκουαντάλκανάλ; Ήταν η ήττα του Ρόμελ στην Βόρεια Αφρική, η οποία δεν κατάφερε να ανοίξει το δρόμο της Βέρμαχτ για τις πετρελαιοπηγές της Μέσης Ανατολής; Επίσης, αν οι Αμερικανοί είχαν ηττηθεί κατά κράτος στον Ειρηνικό, θα τολμούσαν μια απόβαση στην Νορμανδία ή σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, θα αποτολμούσαν την “Επιχείρηση Κόμπρα”, με επικεφαλής τον Πάττον, ο οποίος τους έβγαλε από το τέλμα της απόβασης;<br /> Πολλά έχουν αλλάξει από τον Β παγκόσμιο, ακόμα και τα δόγματα μάχης τα οποία μέχρι και στις αρχές του 2000 θεωρούνταν αειθαλή (το δόγμα των τεθωρακισμένων και της δύναμης πυρός για παράδειγμα), σήμερα καλώς ή κακώς έχουν αναθεωρηθεί. Ο πόλεμος έχει πέσει και αυτός θύμα ομηρείας της τεχνολογίας, ενώ τα Όπλα Μαζικής Καταστροφής παραμένουν οι υπέρτατοι παράγοντες που θα καθορίσουν το μέλλον της ανθρωπότητας, το αν θα συνεχίσουμε να υφιστάμεθα δηλαδή και αν ναι πού θα ζούμε; Στο έδαφος, στο υπέδαφος ή (όσοι έχουν χρήμα δηλαδή) στο Διάστημα; Ακόμα πιο δύσκολο είναι να αποφανθούμε και μάλιστα εκ των προτέρων για το ποιο θέατρο θα είναι καθοριστικό. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν ξεσπάσει ένας τέτοιος πόλεμος, οι εστίες αναμέτρησης θα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.<br /> <br /> Κατά την γνώμη μας όμως για να δούμε ποιο θέατρο επιχειρήσεων θα είναι καθοριστικό, θα πρέπει να ζυγίσουμε και τον πιο δυνατό “παίκτη”, τουλάχιστον με τα τωρινά δεδομένα, που δεν είναι άλλος από τις ΗΠΑ. Η Αμερική έχει ακόμα τον μεγαλύτερο και τον πιο τεχνολογικά προηγμένο στρατό στον κόσμο, άσχετο το πώς τον χρησιμοποιεί. Ο Ειρηνικός είναι μια περιοχή, την οποία οι Αμερικανοί “γνωρίζουν”, άλλωστε η μεταφορά του Κέντρου Βάρους προς την περιοχή συνεχίζεται παρά την κρισιμότητα της κατάστασης στην Ευρώπη. Αν οι Αμερικανοί εμπλακούν με τους Κινέζους, τότε θα πρέπει εν αρχή να επικρατήσουν στον Ειρηνικό και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Προηγουμένως μιλήσαμε για το δόγμα της εγγύτητας το οποίο έχει υιοθετήσει η Κίνα και αυτό αντανακλάται στο δόγμα πολέμου της χώρας και στα οπλικά της συστήματα. Με ντιζελοκίνητα υποβρύχια τα οποία επιχειρούν σε ρηχά νερά και με αντί-πλοϊκούς πυραύλους, οι οποίοι μπορούν να στείλουν στον πάτο της θάλασσας τον στόλο του Ειρηνικού (μιλάμε για τους DongFeng 21-D, οι οποίοι σύμφωνα με το Janes δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμα εναντίον πλωτών στόχων, αλλά και ακόμα και να είχαν χρησιμοποιηθεί σίγουρα οι Κινέζοι δεν θα το διατυμπάνιζαν), οι Αμερικανοί πρέπει να ζυγίσουν πολύ καλά τις κινήσεις τους και τον οπλισμό τους, διότι αν δεν το κάνουν τότε ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα αποτελέσει μια πολύ σύντομη αναμέτρηση πάλι με κυριότερο θέατρο επιχειρήσεων τον Ειρηνικό.<br /> <br /> Ο Στρατιωτικός Νόμος του Μέρφι λέει πως το απόσπασμα του εχθρού που εσύ θεωρείς πως είναι αντιπερισπασμός, είναι στην ουσία ο κύριος άξονας επίθεσής τους. Μπορεί η Μέση Ανατολή να βράζει και όλα να δείχνουν πως οι Ρώσοι θα επέμβουν στην Ανατολική Ουκρανία, εντούτοις ούτε η Ευρώπη ούτε η Μέση Ανατολή μπορούν να εξελιχθούν σε κοιτίδες Παγκόσμιας Σύρραξης που θα μονοπωλήσουν τις κυριότερες και πιο αποφασιστικές μάχες. Αν η Μέση Ανατολή ήταν να πυροδοτήσει παγκόσμιο πόλεμο θα το είχε κάνει το ’47, το ’56, το ’67, το ’73, το ’81, το 2000, το 2006 και πάει λέγοντας. Για να μην το έχει κάνει, σημαίνει πως η περιοχή έχει την τάση να κρατάει τις τοπικές συρράξεις, τοπικές. Η δε Ευρώπη αποτελεί φρούριο της διπλωματίας και ειδικά μετά τον Β παγκόσμιο, θα τολμούσαμε να πούμε, Άβατον. Και επέμβαση των Ρώσων να υπάρξει στην Ουκρανία και το ΝΑΤΟ να αναμειχθεί, δεν υπάρχει περίπτωση οι Ρώσοι να κινηθούν ενάντια στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης , αυτά αποτελούν μόνο πιασάρικους τίτλους για παιχνίδια Στρατηγικής όπως το Wargame European Escalation, το World In Conflict και άλλα του είδους. <br /> Από την άλλη, με το που θα αρχίσουν οι αψιμαχίες σε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα θέατρα επιχειρήσεων, τότε είναι σχεδόν σίγουρο πως οι Κινέζοι θα πέσουν πάνω στις διαφιλονικούμενες ζώνες και θα δημιουργήσουν τετελεσμένα και μέχρι να ξεμπλέξουν οι Αμερικανοί με τους συμμάχους τους στον Ειρηνικό (αν ξεμπλέξουν), τότε η όποια επιρροή του ΝΑΤΟ σε πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες θα έχει εξαφανιστεί παντελώς. Σε αυτό το σημείο να σημειώσουμε πως γεγονότα όπως το χθεσινό πιστολίδι μεταξύ του Νοτιο-Κορεάτη Λοχία, ο οποίος σκότωσε 5 συναδέλφους του, μπορεί να φαίνονται τυχαία, αλλά δεν είναι. Μπορει κάλλιστα να αποτελούν προβοκάτσιες της Βόρειας Κορέας, ένα κράτος το οποίο αποτελεί το μακρύ χέρι της Κίνας στην χερσόνησο της Κορέας, δηλαδή την έναρξη μικρο-επεισοδίων τα οποία ενδέχεται να κλιμακωθούν όσο οι Αμερικανοί είναι απασχολημένοι με τις ανούσιες Ευρωπαικές πολιτικές δεσμεύσεις τους. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0tkd1z6T1aJ5KgtkflFL2mSdCNyitOo1LX5tlf0Fr6MMrvmzUjzHuaLtJrohlKN58z1JAyCwj6NW2T-4V4LObSGihIFLcU2L41Y5qw7qM-WqYTJ98M1B1NeAlfh6drbRNWYdE6BJzmw/s1600/End1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0tkd1z6T1aJ5KgtkflFL2mSdCNyitOo1LX5tlf0Fr6MMrvmzUjzHuaLtJrohlKN58z1JAyCwj6NW2T-4V4LObSGihIFLcU2L41Y5qw7qM-WqYTJ98M1B1NeAlfh6drbRNWYdE6BJzmw/s1600/End1.jpg" width="320" /></a></div> Εν κατακλείδι, η πάστα των ανθρώπων εκείνων που τράβηξαν, στην κυριολεξία, τον κόσμο από το χείλος του γκρεμού πολλάκις κατά το παρελθόν έχει δυστυχώς εκλείψει. Οι σημερινοί στρατιωτικοί και πολιτικοί ταγοί δεν μπορούν καν να συγκριθούν με τους προκατόχους τους, ενώ οι οικονομικοί παράγοντες κατάφεραν για ακόμα μια φορά να μεταφέρουν μια τεράστια οικονομική κρίση στην πραγματική οικονομία, βάζοντας τα θεμέλια, δημιουργώντας την δυναμική για μια νέα καθοριστική για το ανθρώπινο είδος παγκόσμια σύρραξη. Βέβαια δεν έχουμε καμία διαβεβαίωση πως οι εν λόγω κύκλοι δεν επιθυμούν αυτή τη σύρραξη. Αρκεί μόνο να αναφέρουμε πως ακόμα και σε περίπτωση ήττας των ΗΠΑ, αυτό θα τους βόλευε ακόμα περισσότερο καθότι θα μπορούσαν κάλλιστα να πυροδοτήσουν περαιτέρω τις ήδη υπάρχουσες αποσχιστικές τάσεις και να εντάξουν στη συνέχεια τα κρατίδια στην NAFTA (North American Federation Trade Agreement), δημιουργώντας ένα συνονθύλευμα κρατιδίων, τα οποία μαζί με το Μεξικό και τον Καναδά θα υπάγονται σε ένα…Εμπορικό Σύμφωνο!<br /> <a href="http://amina-politiki.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Προς μια Παγκόσμια Σύρραξη: Πού θα βρίσκεται το Κέντρο Βάρους της (;)

Η πιθανότητα μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης έχει απασχολήσει το κοινό, τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους και κυρίως τους οικονομικ...

Διαβάστε την συνέχεια