Και ξενοδόχος ο πρωθυπουργός; Δημοσίευμα για την εξοχική του κατοικία στην Τήνο ανάβει φωτιές

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/04/villa_mitsotaki.png"><img height="635" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/04/villa_mitsotaki-696x691.png" width="640" /></a><br /><br />Στη ΝΔ έβγαλαν πολλές ανακοινώσεις τις τελευταίες ημέρες για τον Γιάννη Ραγκούση, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και επικεφαλής του τομέα Διαφάνειας του κόμματος. Το θέμα με το οποίο επιχείρησαν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι κάτι δεν πάει καλά, έχει κλείσει από το 2012! Πρόκειται για το σπίτι του Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος υποχρεώθηκε να επαναλάβει όσα ήταν ήδη γνωστά.<br /><br />Τώρα έρχεται πρωτοσέλιδο της Κυριακάτικης Δημοκρατίας να υπενθυμίσει στο κυβερνών κόμμα την παροιμία που λέει πως αν κάνεις την ανάγκη σου στη θάλασσα το βρίσκεις στο αλάτι.<br /><br />Ο πρωθυπουργός θα πρέπει κι αυτός να δώσει απαντήσεις. Εκτός αν θεωρεί ότι είναι υπεράνω όλων…<br /><br /><div>Η Κυριακάτικη Δημοκρατία σ πρωτοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Η ΕΠΑΥΛΗ Μητσοτάκη airbnb από το 2014», αναρωτιέται αν «διαθέτει και σήμερα το ακίνητο στην Τήνο για τουριστική εκμετάλλευση ο πρωθυπουργός», κάνοντας λόγο για «Το παραμυθένιο σπίτι των 471,3 τ.μ., με τα 10 δωμάτια, τις 16 κλίνες, την πισίνα και φόντο το γαλάζιο του Αιγαίου».<br /><ol style="text-align: left;"><li>Δηλώθηκαν τα εισοδήματα από την ενοικίαση στο «πόθεν έσχες» και στην Εφορία;», αναρωτιέται η εφημερίδα, αποκαλύπτοντας το έγγραφο με το οποίο είχε δοθεί στον κ. Μητσοτάκη το ειδικό σήμα λειτουργίας με βάση το νόμο 4179/2013 για την «τουριστική επιπλωμένη έπαυλη», η οποία εισήχθη σε ειδικό καθεστώς μίσθωσης.</li></ol><ul style="text-align: left;"><li>Ποιο ήταν το ύψος των εισοδημάτων που μπορεί να να αποκόμισε αό αυτή την κίνηση (εάν τελικά ενοικίασε τη βίλα) και κατά πόσον αυτά τα εισοδήματα δηλώθηκαν στην εφορία;</li><li>Την ενοικιάζει ακόμα και σήμερα;</li></ul>Όπως αναφέρει η εφημερίδα (ρεπορτάζ Μαρία Παναγιώτου) στην άδεια την οποία έχει στην κατοχή της, η έπαυλη βρίσκεται στην τοποθεσία Άγιος Πέτρος της Τήνου και πως η συνολική δυναμικότητά της είναι 16 κλίνες και 10 δωμάτια(!). Επισημαίνει επίσης πως στις γενικές παρατηρήσεις του εγγράφου σημειώνεται πως το «κατάλυμα διαθέτει πισίνα» και πως πρέπει «να εκμισθώνεται σε φυσικά πρόσωπα, ενιαία και όχι τμηματικά, για περίοδο τουλάχιστον μιας εβδομάδας.<br />Το δημοσίευμα κάνει λόγο πως στο πόθεν έσχες του πρωθυπουργού το 2021 τα τετραγωνικά της έπαυλης για πρώτη φορά εμφανίζονται να είναι 471,30, ενώ στα προηγούμενα 415,85! Όπως διευκρινίζεται «η βίλα είχε αυθαίρετες κατασκευές και, μάλιστα, μεγέθους 55 τμ(!), τις οποίες νομιμοποίησε χρησιμοποιώντας τις ευνοϊκές διατάξεις του νόμου 4495/2017». Η δε έπαυλη είναι στο 100% κυριότητας της συζύγου του πρωθυπουργού και βρίσκεται «στην τοπική κοινότητα Καρδιανής του Δήμου Εξωμβούργου, στην οποία τοποθετείται η μαγευτική παραλία του Αγίου Πέτρου».<br /><br />Η εφημερίδα υπενθυμίζει δημοσιεύματα του «Βήματος» επί ιδιοκτησίας Λαμπράκη που έθεταν ερωτήματα για την απόκτηση της βίλας από το πρωθυπουργικό ζεύγος και τη συμμετοχή που μπορεί να είχε σε αυτήν ο τότε ισχυρός άνδρας της Siemens Μιχάλης Χριστοφοράκος. Σε δημοσίευμα με ημερομηνία 25/11/2008, και τίτλο «Ο Μ. Χριστοφοράκος μεσολάβησε για την αγορά αγροτεμαχίου στην Τήνο από τον Κυρ. Μητσοτάκη» αναφερόταν πως «για την αγορά του ακινήτου λέγεται ότι υπήρξε διαμεσολάβηση των υψηλόβαθμων στελεχών της Siemensκκ Μ. Χριστοφοράκου και Διον. Δενδρινού, οι οποίοι, μέσω offshore εταιρίας με έδρα τον Άγιο Βικέντιο, είχαν επιδοθεί σε μπαράζ επενδύσεων στην κτηματαγορά, με πολυάριθμες αγορές ακινήτων τόσο στην Αττική και σε νησιά, όπως και στην Αντίπαρο, στις Σπέτσες και στην Τήνο».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και ξενοδόχος ο πρωθυπουργός; Δημοσίευμα για την εξοχική του κατοικία στην Τήνο ανάβει φωτιές

Στη ΝΔ έβγαλαν πολλές ανακοινώσεις τις τελευταίες ημέρες για τον Γιάννη Ραγκούση, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και επικεφαλής του τομέα Διαφάνειας το...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποστρατιωτικοποίηση νησιών σε βάθος 5ετίας μία από τις 6 προτάσεις των Τούρκων!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="436" src="https://www.youtube.com/embed/j3gLlurl7co" width="759" youtube-src-id="j3gLlurl7co"></iframe></div><div><br /></div>«Σιωπή των αμνών» για τα Εθνικά Θέματα…Η κυβέρνηση έχει επιλέξει τη μυστική διπλωματία με την ανοχή της αντιπολίτευσης και τα «συμβατικά» μέσα ενημέρωσης παριστάνουν ότι δεν ακούν, δεν βλέπουν και δεν διαβάζουν όσα κατά καιρούς αποκαλύπτονται…<br /><br />Τελευταίο παράδειγμα το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ με την υπογραφή του Μανώλη Κοττάκη. Ο δημοδιογράφος έγραψε για τις συγκλονιστικές μαρτυρίες του πρώην προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος αποκαλύπτει τις απόψεις που έχει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για τα εθνικά θέματα και το Κυπριακό! Σύμφωνα με όσα αναφέρονται σε βιβλίο του Κωστή Χατζηκωστή που κυκλοφόρησε και περιλαμβάνει τις μαρτυρίες Αναστασιάδη, ο κ.Μητσοτάκης ήταν υπέρ της διακοπής των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ για να ηρεμήσουν οι Τούρκοι! Επιπλέον προκύπτει ότι θεωρεί το Κυπριακό πρόβλημα το οποίο δεν μπορεί να το βρίσκει μπροστά της η Ελλάδα!<br /><br />Ο Μανώλης Κοττάκης μιλά στο militaire channel για τα ελληνοτουρκικά και τη συμφωνία που κάποια στιγμή θα μας παρουσιάσουν με εντυπωσιακό περιτύλιγμα. Αποκαλύπτει ότι ανάμεσα στα 6 σημεία της τουρκικής πρότασης για την οποία μίλησε ο Τσαβούσογλου περιλαμβάνεται η αποστρτατιωτικοποίηση νησιών σε βάθος 5ετίας αλλά και η απαίτηση της Τουρκίας να συζητηθεί θέμα «τουρκικής μειονόητας» στα Δωδεκάννησα!<br /><br />Μιλά ακόμη για την «οικονομική άλωση» της χώρας με χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης.<br />Όλα αυτά δεν είναι φυσικά ασύνδετα με την εκλογική αναμέτρηση που έχουμε μπροστά μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποστρατιωτικοποίηση νησιών σε βάθος 5ετίας μία από τις 6 προτάσεις των Τούρκων!

«Σιωπή των αμνών» για τα Εθνικά Θέματα…Η κυβέρνηση έχει επιλέξει τη μυστική διπλωματία με την ανοχή της αντιπολίτευσης και τα «συμβατικά» μέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενοχλητικές αποκαλύψεις. Οι Τούρκοι δοκιμάζουν την υπομονή του Λονδίνου.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/03/Makarios-Wilson.jpg" width="750" /><br /><br /><b>Mallinson William</b><br />Όπως αποκαλύψαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, η Βρετανία βρισκόταν σε στενή και μυστική συνεργασία με την Τουρκία στις ΗΠΑ επί θεμάτων Κύπρου –κάτι που σίγουρα εξακολουθεί να πράττει ακόμη και σήμερα. Σε ιδιωτικό επίπεδο, όμως, η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική, ιδίως όσον αφορά στην Συνθήκη Εγγυήσεως, την τουρκική συμπεριφορά κατά την εισβολή και τις αξιώσεις των Τούρκων στο Αιγαίο. Οι Τούρκοι έφτασαν να δοκιμάζουν την υπομονή του Λονδίνου.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο τουρκικός στρατός κατέστρεψε και λεηλάτησε περιουσία βρετανικής ιδιοκτησίας, σε σημείο που ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ουίλσον έφτασε να παραπονεθεί αργότερα στον Τούρκο ομόλογό του, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τη χρονιά που ακολούθησε την εισβολή ξεκίνησαν οι διακοινοτικές συνομιλίες και σύντομα έγινε ξεκάθαρο στους Βρετανούς ότι οι Τούρκοι απλώς τις χρησιμοποιούσαν ως δικαιολογία για να κατοχυρώσουν τις παράνομες θέσεις τους και όχι για να αποκατασταθεί η συνταγματική τάξη.<br /><br />Το Φόρεϊν Όφις έγραφε: «[Οι Τούρκοι] έχουν την πίτα τους ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο, υιοθετώντας τις ίδιες τους τις απόψεις μόνον όταν τους συμφέρει»! Ένας νομικός σύμβουλος έγραφε ότι οι Τούρκοι ρητώς δεν αποκαθιστούσαν το σύνταγμα, αν και είχαν εισβάλει ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Ο Τζέιμς Κάλαχαν είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι οι Τούρκοι έπαιζαν διπλό παιχνίδι, ενώ ο Βρετανός Πρέσβυς στα Ηνωμένα Έθνη έλεγε ότι οι Τούρκοι δεν συνεβιβάζοντο. Ο Κάλαχαν είπε ότι ήταν ευκολότερο να πεισθούν οι Έλληνες να υπογράψουν συμφωνία, απ’ ό,τι οι Τούρκοι.<br /><br />Τότε –όπως άλλωστε και τώρα– η Τουρκία απλώς υπoκρίνετο, ενόσω κατοχύρωνε την παράνομη κατοχή της σε περιοχή την οποία είχε αρπάξει από άλλη χώρα με δόλια μέσα. Τα δόλια αυτά μέσα εφαρμόσθηκαν και σε άλλο ένα εξαιρετικώς ευαίσθητο θέμα το οποίο έχει φέρει αρκετές φορές την Ελλάδα και την Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου και μπορεί να το πράξει και στο μέλλον: τις τουρκικές αξιώσεις στην υφαλοκρηπίδα και τα ελληνικά νησιά. Για καθαρά προσχηματικούς λόγους, τον Φεβρουάριο του 1975, η Τουρκία συμφώνησε να επιτρέψει στο Διεθνές Δικαστήριο να χειρισθεί την υπόθεση.<br /><br />Τσάι και συμπάθεια<br /><br />Ένα στέλεχος της βρετανικής Πρεσβείας στην Άγκυρα, μας αποκαλύπτει την αλήθεια πίσω από το τουρκικό προσωπείο: «Ένας αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας είπε ότι το μόνο που χρειάζεται για να σημειωθεί πρόοδος είναι “να ενδώσουν οι Έλληνες”! Είχα μείνει με την εντύπωση ότι η παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο εξακολουθούσε να θεωρείται ως κάτι το μάλλον άσχετο και ότι οι Τούρκοι προσέβλεπαν διακαώς –καίτοι ανεδαφικώς– σε μια διμερή λύση. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, καθώς μάλλον δεν μπορούν να πιστεύουν σοβαρά ότι θα κερδίσουν την υπόθεση στη Χάγη στηριζόμενοι μόνο επί θεμάτων ουσίας.» Η Πρεσβεία όντως είχε ήδη γράψει ότι οι Τούρκοι αξιωματούχοι «τραίναραν την κατάσταση, ελπίζοντας ότι θα αποφύγουν εντελώς να πάνε στο Δικαστήριο». Η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια ακόμη και σήμερα.<br /><br />Όμως, παρά την σοβαρή κριτική που άσκησε στις τουρκικές θέσεις, η Βρετανία εξακολούθησε –και εξακολουθεί– να ευνοεί την κυβέρνηση της γείτονος. Λαμπρά παραδείγματα αποτελούν το κενό περιεχομένου Σχέδιο Ανάν και οι παλαιότερες συντονισμένες βρετανοαμερικανικές προσπάθειες εντάξεως της Τουρκίας στην ΕΕ, χωρίς να έχει προηγηθεί νομική λύση του Κυπριακού.<br /><br />Έτσι, αν και για τα γούστα του Κάλαχαν «οι Τούρκοι παραήσαν σωβινιστές και παραέμοιαζαν στον Χίτλερ», η Βρετανία προτιμούσε –και προτιμά – να προτάσσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Για ορισμένους, τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα και οφέλη είναι σημαντικότερα από τον Νόμο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ενοχλητικές αποκαλύψεις. Οι Τούρκοι δοκιμάζουν την υπομονή του Λονδίνου.

Mallinson William Όπως αποκαλύψαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, η Βρετανία βρισκόταν σε στενή και μυστική συνεργασία με την Τουρκία στις ΗΠΑ επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραβιάζει ο φράκτης στον Έβρο τη διεθνή νομιμότητα;

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/04/ebros-fraktis-SLpress.gr_.jpg" width="740" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Η αντιπαράθεση για τον φράκτη στον Έβρο, επανάφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για το εάν η χώρα μας –και όποια άλλη– έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει θεμιτά μέσα για την προστασία των συνόρων της, ή την εμποδίζουν διεθνείς συμφωνίες που έχει υπογράψει ή η “διεθνής νομιμότητα”, όπως ακούμε. Γι’ αυτό πρέπει να θυμηθούμε τα βασικά του Διεθνούς Δικαίου, ώστε να μην υποκύπτουμε σε παραπλανητικές απόψεις, οι οποίες –κατά την άποψη του γράφοντος– είναι εκ του πονηρού.<br /><br />Πριν και πάνω απ’ όλα πρέπει να θυμηθούμε ότι το βασικό υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και το βασικό δομικό του στοιχείο είναι τα κράτη. Οι χώρες είναι αυτές που δίνουν υπόσταση και έννοια στο Διεθνές Δίκαιο. Χωρίς τα κράτη αυτό δεν υφίσταται καν. Επίσης, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι το διεθνές σύστημα αποτελείται από χώρες και δεν υπάρχει κάποια ανώτερη υπερεθνική αρχή πάνω από αυτές.<br /><br />Ο ΟΗΕ (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών), όπως λέει και το όνομά του, αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική δομή που επιτρέπει στις χώρες να αλληλεπιδρούν και να συνεννοούνται. Δεν λειτουργεί υπεράνω αυτών και οι χώρες που συμμετέχουν σε αυτόν του δίνουν την όποια υπόσταση έχει. Και για να του δίνουν υπόσταση πρέπει και οι ίδιες να έχουν υπόσταση.<br />Προστασία των συνόρων<br /><br />Ο έλεγχος των συνόρων είναι αναγκαίος για την υπόσταση των χωρών και η υπόσταση των χωρών είναι αναγκαία για το Διεθνές Δίκαιο. Συνακόλουθα, για να υπάρχει Διεθνές Δίκαιο και για να υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα, πρέπει να υπάρχουν κράτη. Και για να υπάρχουν τα κράτη θα πρέπει να μπορούν να προστατεύουν την υπόστασή τους. Για την ακρίβεια, θα πρέπει να έχουν υπόσταση.<br /><br />Υπόσταση μιας χώρας σημαίνει, μεταξύ των άλλων, έλεγχος του εδάφους της από τις νόμιμες κρατικές αρχές. Και για να υπάρχει έλεγχος του εδάφους πρέπει να υπάρχουν σύνορα. Και σύνορο, εξ ορισμού, σημαίνει γραμμή, από την οποία δεν μπορεί να διέρχεται όποιος θέλει, χωρίς την άδεια των νόμιμων αρχών. Δηλαδή, αν δεν υπάρχει έλεγχος δεν υπάρχουν σύνορα και αν δεν υπάρχουν σύνορα δεν υπάρχει κράτος. Και αν δεν υπάρχουν κράτη δεν υπάρχει Διεθνές Δίκαιο και ό,τι απορρέει από αυτό, όπως είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τόσο απλά!<br /><br />Άρα, οι χώρες δεν δικαιούνται απλώς, αλλά υποχρεούνται να προστατεύουν τα σύνορά τους για να προστατεύουν την υπόστασή τους και με βάση την υπόσταση αυτή να προστατεύουν και το Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το δικαίωμα στην αυτοπροστασία των χωρών είναι ο θεμέλιος λίθος του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και σε αυτό βασίζεται ολόκληρο το διεθνές σύστημα.<br /><a href="https://slpress.gr/ethnika/minyma-netaniachoy-kai-mosant-gia-tin-ypothesi-tromokratias/"> </a><br /><div>Στο παρά ένα<br /><br />Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν έχει απλώς το δικαίωμα, αλλά την υποχρέωση να ασκήσει όποιο θεμιτό μέσον κρίνει αναγκαίο, ώστε να προστατεύσει τα σύνορά της. Ιδιαίτερα όταν δέχεται τόσο μεγάλους αριθμούς παρανόμως εισερχομένων μεταναστών, οι οποίοι απειλούν, όχι απλώς την εθνική ασφάλεια, αλλά την ίδια την επιβίωση της χώρας σε βάθος χρόνου.<br /><br />Άρα, όλες οι απόψεις σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα δεσμεύεται από “διεθνείς συμβάσεις”, “διεθνείς συμφωνίες”, “διεθνή νομιμότητα” ή οτιδήποτε άλλο και δεν μπορεί να λάβει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να προστατεύσει τα σύνορά της, είναι εκτός πραγματικότητας και προωθούνται εκ του πονηρού. Στην πραγματικότητα αποτελούν μέρος του μηχανισμού του “επαυξημένου πολέμου” που έχει εξαπολυθεί εδώ και χρόνια εναντίον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού.<br /><br />Όμως, δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αβλεψίες, ατολμίες και διαστρεβλωμένες αναγνώσεις της πραγματικότητας. Η Ελλάδα ως γεωπολιτική οντότητα έχει δεχθεί συντριπτικά πλήγματα τα τελευταία χρόνια στην εθνική της ανεξαρτησία και υπόσταση και δεν αντέχει ένα ακόμη. Παρά το όποιο “διάλλειμα” λόγω των σεισμών, ο αγώνας αυτός είναι διαρκής και στη πορεία θα ενταθεί και με αιχμή το μεταναστευτικό, το οποίο η Τουρκία εργαλειοποιεί συστηματικά και απροκάλυπτα. Και στον αγώνα του αυτόν ο ελληνικός λαός έχει στο πλάι του και το Διεθνές Δίκαιο, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να τον πείσουν για το αντίθετο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Παραβιάζει ο φράκτης στον Έβρο τη διεθνή νομιμότητα;

Γρίβας Κώστας Η αντιπαράθεση για τον φράκτη στον Έβρο, επανάφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για το εάν η χώρα μας –και όποια άλλη– έχει δικαί...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα αποκτήσει ποτέ η Ελλάδα σοβαρή αμυντική διπλωματία;

<img height="423" src="https://static.liberal.gr/styles/liberal_article_image/s3/2023-04/1680361354658_exolpsimos.jpg?VersionId=15zJvkHKnHH9ygSEdUQUxdu.Bvd8iHsU&itok=-_948-DK" width="731" /><br /><br /><br /><b>Κωνσταντίνος Γκίνης*</b><br />ΗΕλλάδα μετά από μια σχεδόν δεκαπενταετία, ιδιότυπου μονομερούς αφοπλισμού, λόγω της οικονομικής κρίσεως, αλλά πρωτίστως πολιτικών επιλογών, προ της αναβαθμισμένης και επιθετικής τουρκικής απειλής, αποφάσισε να προχωρήσει με κατεπείγουσες διαδικασίες στην υλοποίηση μιας σειράς εξοπλιστικών προγραμμάτων (αεροσκάφη, πλοία κτλ) προκειμένου να ενισχύσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Στα προγράμματα αυτά η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας δεν ήταν αξιόλογη. Έτσι εκ νέου τέθηκε το ερώτημα πότε η Ελλάδα θα αποκτήσει αμυντική βιομηχανία ικανή να παραγάγει τα οπλικά συστήματα που απαιτούνται; Το ερώτημα δυστυχώς ανακύπτει κάθε φορά που η Ελλάδα, μετά από μία κρίση με την Τουρκία, προσπαθεί με έκτακτες διαδικασίες να καλύψει τα υπάρχοντα επιχειρησιακά κενά, αφήνοντας στο περιθώριο την ελληνική βιομηχανία.<br /><br />Η Ελλάδα μετά την εισβολή και κατάληψη του 37% του εδάφους της Κύπρου από την Τουρκία και την επιθετική στροφή της στο χώρο του Αιγαίου, επιχείρησε να δημιουργήσει μια αμυντική βιομηχανική υποδομή, κυρίως στα πεδία των ελαφρών όπλων, των πυρομαχικών, της κατασκευής οχημάτων, τη ναυπηγική και την αεροναυπηγική.<br /><br />Δυστυχώς αυτή η βιομηχανική βάση, κυρίως κρατική, δεν κατάφερε πάρα την επένδυση σημαντικών πιστώσεων στους εξοπλισμούς να καταστεί μια αξιόπιστη και αποδοτική πηγή παραγωγής και υποστηρίξεως αμυντικού υλικού για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Από το 1974, η αμυντική βιομηχανία κρατική, υπό δημόσιο έλεγχο, και ιδιωτική κινήθηκε χωρίς συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο, στρατηγική, δομή, οργάνωση και πάνω από όλα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.<br /><br />Η παραγωγή στηρίχθηκε κατά βάση σε ξένο σχεδιασμό. Με εξαίρεση μερικές μικρές ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες κατάφεραν να αναπτύξουν καινοτόμο αμυντικό εξοπλισμό και να πραγματοποιήσουν εξαγωγές, οι υπόλοιπες είχαν και εξακολουθούν να έχουν ως μοναδικό πελάτη τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. <br /><br />Το μέγεθος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι τέτοιο ώστε να μπορεί να στηρίξει οικονομικά τη βιωσιμότητα του συνόλου αυτών των βιομηχανιών, με αποτέλεσμα την υπολειτουργία και τη μειωμένη αποδοτικότητα. Η επιβίωσή τους στηρίχθηκε σε κρατικές επιδοτήσεις, με τη δημιουργία φυσικά ζητημάτων ανταγωνισμού και παρανομών χρηματοδοτήσεων, με την Ευρωπαϊκή Ένωση και προβληματικού ιδιοκτησιακού καθεστώτος.<br /><br />Επίσης η ανεπάρκεια και ανικανότητα των διοικήσεων (διορισμένων ή μη), η χαμηλή αποδοτικότητα του προσωπικού, οι κομματικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των εταιρειών μέσω των συνδικαλιστικών φορέων με αρνητικό παραγωγικό αποτέλεσμα, το υψηλό μισθολογικό και λειτουργικό κόστος, η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού, οδήγησαν όλα σχεδόν τα προγράμματα που ανελήφθησαν από την ελληνική αμυντική βιομηχανία εκτός χρονοδιαγραμμάτων (διπλασιασμός, ακόμη και τριπλασιασμός του συμβατικού χρόνου παραδόσεων) και στον πολλαπλασιασμό του κόστους. <br /><br />Αποτέλεσμα αυτών ήταν οι Ένοπλες Δυνάμεις να μη διαθέτουν τις κατάλληλες επιχειρησιακές δυνατότητες όταν αυτές απαιτούνταν, όπως επίσης και άλλες οι οποίες ήταν απαραίτητες να εγκαταλειφθούν, να μετατοπισθούν χρονικά ή να ξεπερασθούν από τις επιχειρησιακές συνθήκες ή νέες τεχνολογικές εξελίξεις, καθώς οι οικονομικοί πόροι οι οποίοι είχαν προγραμματιστεί για αυτές, δρομολογήθηκαν προς τα υπερκοστολογημένα προγράμματα. <br /><br />Η απουσία ή η περιορισμένη έκταση και χρηματοδότηση της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας δεν επέτρεψε (πλην σπανίων εξαιρέσεων) την ανάπτυξη ποιοτικών και καινοτόμων αμυντικών υλικών τα οποία θα έδιναν συγκριτικό πλεονέκτημα στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και θα δημιουργούσαν δευτερογενή αποτελέσματα για παραγωγή μη στρατιωτικών προϊόντων . <br /><br />Πέραν αυτών η έλλειψη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και το κυριότερο προγραμμάτων χρηματοδοτήσεως εξοπλιστικών προγραμμάτων, εκ μέρους του Κράτους, με βάση τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και η καταφυγή σε εξωτερικές πηγές υπό το καθεστώς εκτάκτων αναγκών, σε συνδυασμό με τη δυσκίνητη κρατική γραφειοκρατία (νομικό πλαίσιο, αρμόδια κρατικά όργανα, διαδικασίες εγκρίσεως κτλ) δεν δημιούργησαν σε καμία περίπτωση συνθήκες και προϋποθέσεις αναπτύξεως μιας υγιούς και αποδοτικής εθνικής αμυντικής βιομηχανικής βάσεως. <br /><br />Υπό τις συνθήκες αυτές ήταν σχεδόν αδύνατον οι ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες να συμμετάσχουν στην παραγωγή των κυρίων οπλικών συστημάτων τα οποία παραγγέλθηκαν εσχάτως υπό συνθήκες περιορισμένου χρόνου παραδόσεως και υψηλής ποιότητας. Θα μπορούσαν και πρέπει να εξετασθούν, η μεταφορά τεχνολογίας και ζητήματα συνεργασίας, συμπαραγωγής υποσυστημάτων ή στοιχείων και υποστηρίξεως των οπλικών συστημάτων. <br /><br />Ωστόσο για την ανάπτυξη αμυντικής βιομηχανίας πρέπει να ληφθούν υπόψη και μια σειρά από παράγοντες, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίοι θα αναφερθούν επιγραμματικά. Η παραγωγή αμυντικού υλικού δεν υπακούει στους ιδίους κανόνες με αυτούς των προϊόντων ευρείας καταναλώσεως. Υπάρχουν περιορισμοί όπως, πολιτικοί (π.χ. πυρηνικά όπλα, πυραυλική τεχνολογία), ελέγχου εξαγωγών οπλικών συστημάτων (π.χ. τελικός χρήστης, απαγόρευσης εξαγωγών από ΟΗΕ ή συγκεκριμένες χώρες), γεωπολιτικοί (π.χ. συμμαχίες), προστασίας και έλεγχου των τεχνολογιών (π.χ. τσιπς, χημική και μεταλλουργική τεχνολογία κτλ). <br /><br />Η παραγωγή πρακτικά έχει μια ιεραρχική δομή, ξεκινώντας από τις χώρες με εξελιγμένη βιομηχανία, έρευνα και ανάπτυξη, καινοτόμα αμυντικά προϊόντα και επένδυση σημαντικών οικονομικών πόρων, οι οποίες καλύπτουν όλο το φάσμα των απαιτήσεων των ενόπλων δυνάμεων (π.χ. ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Γαλλία). Ακολουθούν στη συνέχεια χώρες κατανεμημένες σε διάφορα επίπεδα, κλιμακούμενες προς τα κάτω, με αμυντική βιομηχανία υποδεεστέρων δυνατοτήτων.<br /><br />Οι αμυντικές επενδύσεις μιας χώρας είναι θεμελιώδης παράγοντας για το μέγεθος της αμυντικής βιομηχανίας την οποία δύναται να αναπτύξει και να υποστηρίξει, καθώς για να είναι οικονομικά βιώσιμη, πρέπει ένα μεγάλο ποσοστό της παραγωγής (ενδεχομένως 50% ή και μεγαλύτερο) να απορροφάται από τις εγχώριες ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Επίσης οι αμυντικές επενδύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο είναι καθοριστικές για την αμυντική βιομηχανία που μπορεί να συντηρηθεί από τις χώρες. Ο τερματισμός του Ψυχρού Πολέμου για παράδειγμα και η συνεπακόλουθη μείωση των αναγκών σε αμυντικά υλικά, προκάλεσε την αναδιάρθρωση (διακοπή λειτουργίας, συγχωνεύσεις, σμίκρυνση, αναπροσαρμογή της παραγωγής κτλ) της αμυντικής βιομηχανίας σε ολόκληρο τον κόσμο. <br /><br />Στο πεδίο αυτό τεράστια σημασία έχει η επιστημονική και τεχνολογική υποδομή μιας χώρας και οι επενδύσεις που γίνονται στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών (το πολυτιμότερο ίσως στοιχείο στον κύκλο παραγωγής των αμυντικών υλικών) και τον μετασχηματισμό τους σε καινοτόμα αμυντικά προϊόντα. Τα αμυντικά υλικά υπόκεινται και αυτά στους κανόνες του διεθνούς ανταγωνισμού, κόστος, χρόνος παραδόσεως, χρόνος υποστηρίξεως, δυνατότητα αναβαθμίσεως, προσφορά συνεργασιών και συμπαραγωγής, αξιοπιστία παραγωγού χώρας και βιομηχανίας και πέραν αυτών μια σημαντική στρατηγική παράμετρος, έξω από τα αμυντικά υλικά, είναι στήριξη προς τις χώρες αγοραστές για την προστασία των εθνικών τους συμφερόντων.<br /><br />Τέλος, για να απαντήσουμε στο θεμελιώδες ερώτημα αν υπάρχει αποδοτική και αποτελεσματική ελληνική αμυντική βιομηχανία, δυστυχώς θα αναγκασθούμε να παραδεχθούμε ότι και αυτή είναι άλλος ένας μεγάλος ασθενής του ελληνικού κράτους, με δυσμενείς δυστυχώς επιπτώσεις στην ασφάλεια, στην άμυνα και στην υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων της Πατρίδος μας. Αυτό εγείρει αυτομάτως ένα άλλο ερώτημα απαιτείτε η ύπαρξη εθνικής αμυντικής βιομηχανίας;<br /><br />Η απάντηση είναι απερίφραστα θετική, γιατί τα πλεονέκτημα που προσφέρει αυτή είναι ανεκτίμητα και δεν μπορεί να υποκατασταθεί σε καμία περίπτωση από εξωτερικές πηγές. Ιστορικό παράδειγμα αποτελεί η σημαντική συνεισφορά της μικρής αμυντικής βιομηχανίας στον ελληνοιταλικό πόλεμο. <br /><br />Για την αντιμετώπιση του ζητήματος απαιτείται το πολιτικό σύστημα να το προσεγγίσει συνολικά, με ριζικές αλλαγές. Πάνω από όλα πρέπει να προσδιορισθεί το εύρος και οι δυνατότητες της ελληνικής αμυντικής βάσεως, οι οποίες είναι εφικτές στο πλαίσιο της ελληνικής πραγματικότητας και με αφετηρία αυτά να εκπονηθεί ένα συνεκτικό και συμπαγές και μακροπρόθεσμο σχέδιο, το οποίο να εφαρμοσθεί με συνέπεια, έτσι ώστε να υποστηριχθούν αποτελεσματικά οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και η ασφάλεια της χώρας μας.<br /><br /><b><i>* Ο Κωνσταντίνος Γκίνης είναι Στρατηγός ε.α. - Επίτιμος Α/ΓΕΣ</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα αποκτήσει ποτέ η Ελλάδα σοβαρή αμυντική διπλωματία;

Κωνσταντίνος Γκίνης* ΗΕλλάδα μετά από μια σχεδόν δεκαπενταετία, ιδιότυπου μονομερούς αφοπλισμού, λόγω της οικονομικής κρίσεως, αλλά πρωτίστω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Ρεαλισμός για τις λύσεις, οι αυταπάτες κοιμίζουν ευχάριστα…

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2023/04/GREECE-TURKEY-790x400.jpeg" width="740" /><br /><br />Μεγάλες προσδοκίες έχουν δημιουργηθεί στην ελληνική πολιτική ηγεσία και σε μέρος της κοινής γνώμης από την πρόσφατη ύφεση στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Συγκινούν οι ανταλλαγές μηνυμάτων αλληλεγγύης μετά τους καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία και το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, η στήριξη της Τουρκίας προς την ελληνική υποψηφιότητα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η στήριξη της Ελλάδας προς την τουρκική υποψηφιότητα για τη Γενική Γραμματεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Η αλλαγή σε επίπεδο ρητορικής συνοδεύθηκε από κατακόρυφη μείωση των τουρκικών προκλήσεων τις τελευταίες βδομάδες. Αποκορύφωμα αποτέλεσαν οι ευχές του Τούρκου προέδρου προς τον Έλληνα πρωθυπουργό για την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.<br /><br />Γράφουν ο <b>Αθανάσιος Πλατιάς</b> και η<b> Κωνσταντίνα Μπότσιου</b><br />(Καθηγητής Στρατηγικής / Καθηγήτρια Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς)<br /><br />Οι πρωτοβουλίες αυτές πέτυχαν τον άμεσο προεκλογικό στόχο τους: να στρέψουν το ενδιαφέρον από την ζέουσα εσωτερική επικαιρότητα στην εξωτερική πολιτική. Ταυτόχρονα, ικανοποιούν τις ΗΠΑ που επιδιώκουν μείωση των εντάσεων όσο τουλάχιστον διαρκεί ο πόλεμος στην Ουκρανία. Γεννιέται λοιπόν το εύλογο ερώτημα: έχει αλλάξει κάτι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Η απάντηση είναι αρνητική.<br /><br />Η Τουρκία ακολουθεί επί δεκαετίες πολιτική αναθεωρητισμού απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ η αναβάθμισή της σε «κομβικό κράτος» στη διάρκεια του πολέμου κατά της τρομοκρατίας την ενθάρρυνε να εισβάλει σε ευάλωτες γειτονικές χώρες (Συρία, Ιράκ) και να εμπλακεί στρατιωτικά στον Καύκασο και τη Λιβύη. Επιδιώκοντας ρόλο περιφερειακού ηγεμόνα, προωθεί την αναθεώρηση συνόρων εμπλεκόμενη σε μια σειρά από «μικρούς πολέμους» και παρεμβαίνοντας στα εσωτερικά χωρών της περιοχής ως προστάτης των μουσουλμανικών κοινοτήτων (Βοσνία, Κόσοβο). Η παρ’ ολίγον σύγκρουση με τις ΗΠΑ για το Κουρδικό το 2018 δεν την αποθάρρυνε. Αντίθετα, ενίσχυσε τις τάσεις αυτονόμησης από τις ΗΠΑ, την κατέστησε πιο απαιτητική για «θωράκιση» με οπλικά συστήματα, ενώ την έστρεψε απειλητικότερα προς την Ανατολική Μεσόγειο με την φιλοδοξία να γίνει μεγάλη ναυτική δύναμη (δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»).<br /><br /><div>Οι διπλωματικές αβρότητες δεν πρέπει να δημιουργούν σύγχυση. Υπήρξε και το 2021 ευχετήρια επιστολή του Προέδρου Ερντογάν προς την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Κατέφτασε μετά την μακρόσυρτη ελληνο-τουρκική χερσαία και ναυτική κρίση του 2020. Οι αβρότητες αυτές δεν εμπόδισαν τις απειλές του Τούρκου προέδρου το 2022-23 ότι οι Τούρκοι «θα έλθουν ξαφνικά ένα βράδυ» να πάρουν τα νησιά του Αιγαίου που στρατιωτικοποιήθηκαν αγνοώντας βολικά ό,τι έκανε η Τουρκία μετά το 1974 και αμφισβητώντας όχι μόνον την Συνθήκη της Λωζάνης, αλλά και την Συνθήκη των Παρισίων για τα Δωδεκάνησα, όπου η Τουρκία δεν ήταν καν συμβαλλόμενο μέρος.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας λόγω των επικείμενων εκλογών. Όποιος κι αν είναι ο νικητής. Τόσο η σημερινή κυβέρνηση Ερντογάν όσο και το μίγμα ισλαμιστών-κεμαλιστών της αντιπολίτευσης υπό τον κεμαλιστή Κιλιντσάρογλου προβάλλουν ίδιες θέσεις. Όλα τα κόμματα εξουσίας πλειοδοτούν σε επιθετική ρητορική κατά της Ελλάδος, γιατί αυτό έχει ευρεία λαϊκή απήχηση. Η πολιτική προς την Ελλάδα δεν θα αλλάξει όσο παραμένει αναλλοίωτος ο πυρήνας της τουρκικής υψηλής στρατηγικής: αυτονόμηση από την Δύση και αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αυτός ο στόχος απαιτεί τον γεωπολιτικό ευνουχισμό της Ελλάδας.<br /><br />Μόνη λύση για την Ελλάδα είναι η υιοθέτηση στρατηγικής εξισορρόπησης της Τουρκίας, η διατήρηση αξιόπιστης αποτροπής και η προβολή στους δυτικούς συμμάχους της αναγκαιότητας αντιμετώπισης του αναθεωρητισμού, όπως ακριβώς συνέβη στην Ουκρανία. Η Ελλάδα υπήρξε παραδοσιακός γεωπολιτικός σύμμαχος των δυτικών ναυτικών δυνάμεων και μέλος των δυτικών θεσμών (ΝΑΤΟ, ΕΕ). Αν ανοίξει η πόρτα του αναθεωρητισμού από κράτη με αυτοκρατορικές νοσταλγίες (Τουρκία, Ιράν, Ρωσία) θα πληγούν τόσο τα δυτικά συμφέροντα όσο και η στρατηγική σταθερότητα στον πλανήτη. Οι αυταπάτες κοιμίζουν ευχάριστα, αλλά ο ρεαλισμός δίνει τις λύσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνοτουρκικά: Ρεαλισμός για τις λύσεις, οι αυταπάτες κοιμίζουν ευχάριστα…

Μεγάλες προσδοκίες έχουν δημιουργηθεί στην ελληνική πολιτική ηγεσία και σε μέρος της κοινής γνώμης από την πρόσφατη ύφεση στις ελληνο-τουρκι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ιστορία επαναλαμβάνεται: Γερμανοί μισθοφόροι στο πλευρό των Ουκρανών πολεμούν κατά των Ρώσων στη Zaporizhia.

<img height="399" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/fb06c33a71ea0c9012df736bd77e2c1b_XL.jpg" width="766" /><br /><br /><div>Οι Γερμανοί εμφανίστηκαν στην πρώτη γραμμή της Zaporizhia (Zaporozhye) και είναι πολύ νέοι, περίπου 20 χρονών<br />Μετά από 79 χρόνια Γερμανοί στρατιώτες εμφανίστηκαν και πάλι σε εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ να πολεμούν κατά των Ρώσων σε μία εξέλιξη που φέρνει στη μνήμη τις πλέον ανατριχιαστικές ιστορίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες, Γερμανοί μισθοφόροι εμφανίστηκαν κατά μήκος της πρώτης γραμμής στη Zaporizhia, δήλωσε στο TASS ο Vladimir Rogov, επικεφαλής του κινήματος «Είμαστε με τη Ρωσία».<br />«Οι Γερμανοί εμφανίστηκαν στην πρώτη γραμμή της Zaporizhia (Zaporozhye) και είναι πολύ νέοι, περίπου 20 χρονών», σημείωσε.<br />Ανέφερε, πως οι συνομιλίες στα πολωνικά ακούγονται ιδιαίτερα συχνά κατά τη διάρκεια υποκλοπών στη γραμμή εμπλοκής της Zaporizhia.<br /><br />Πάνω από 1.000 οι Γερμανοί<br /><br />Το 2022 είχε γίνει γνωστό από τη Bild πως περίπου 1.000 Γερμανοί μαχητές ταξίδεψαν στην Ουκρανία προκειμένου να ενταχθούν στη λεγεώνα των ξένων μισθοφόρων, που πολεμούν κατά των Ρώσων.<br />Περισσότεροι από 22.000 εθελοντές από όλο τον κόσμο είχαν ενταχθεί στη λεγόμενη Διεθνή Εδαφική Άμυνα της Ουκρανίας.<br />Την πρώτη εβδομάδα της ειδικής επιχείρησης τον Φεβρουάριο 2022 σχεδόν 500 άτομα από τη Γερμανία ταξίδεψαν στην Ουκρανία για να πολεμήσουν ενάντια στα ρωσικά στρατεύματα, και ο αριθμός αυτός έχει φτάσει τώρα σε 1.000.<br />Σύμφωνα με τις γερμανικές αρχές, μεταξύ των εν λόγω μισθοφόρων υπάρχουν άτομα ουκρανικής καταγωγής αλλά και Γερμανοί εξτρεμιστές, καθώς και νεοναζί.<br />Πάνω από 10 μισθοφόροι έχουν ταυτοποιηθεί και έγινε γνωστό, πως είχαν δεσμούς με ακροδεξιές ομάδες.<br />Η ουκρανική κυβέρνηση δημιούργησε μια διεθνή λεγεώνα τον Φεβρουάριο 2022, λίγο αφότου τα ρωσικά στρατεύματα ξεκίνησαν τη στρατιωτική τους επιχείρηση και κάλεσε ξένους που είναι πρόθυμοι να υπερασπιστούν τη χώρα να συμμετάσχουν στις μάχες.<br /><br />Προετοιμασίες του ουκρανικού στρατού<br /><br />Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν συγκεντρώσει έως και 75.000 στρατιώτες στην περιοχή μετά την απόπειρα επίθεσης στις 23 Μαρτίου που απωθήθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις, οι οποίες εξολόθρευσαν έως και 400 μαχητές.<br />Όπως υποστηρίζει ο Rogov, οι ουκρανικές δυνάμεις προετοιμάζουν επίθεση στη Μελιτόπολη προκειμένου να φτάσουν στην Αζοφική Θάλασσα και να αποκόψουν τον χερσαίο διάδρομο προς την Κριμαία από τις οδούς ανεφοδιασμού των ρωσικών δυνάμεων και του πληθυσμού της χερσονήσου.<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ουκρανοί θα είναι έτοιμοι για επιχειρήσεις στην Zaporizhia στα τέλη Μαρτίου ή στις αρχές Απριλίου.<br />Ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Alexey Reznikov δήλωσε σε συνέντευξή του στο πολωνικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Gazeta Wyborcza ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας ολοκληρώνουν τις προετοιμασίες για αρκετές «αντεπιθέσεις», αλλά δεν θα είναι σε θέση να τις πραγματοποιήσουν τώρα εν μέρει λόγω καιρικές συνθήκες.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ιστορία επαναλαμβάνεται: Γερμανοί μισθοφόροι στο πλευρό των Ουκρανών πολεμούν κατά των Ρώσων στη Zaporizhia.

Οι Γερμανοί εμφανίστηκαν στην πρώτη γραμμή της Zaporizhia (Zaporozhye) και είναι πολύ νέοι, περίπου 20 χρονών Μετά από 79 χρόνια Γερμανοί στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτοδυναμία δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Οι εξελίξεις προσπέρασαν τον Μητσοτάκη, όλοι μιλούν για πρωθυπουργό κοινής αποδοχής.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/cfb3911323de48053aaf12592c6f33ac_XL.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ολοένα και περισσότερα στελέχη της ΝΔ αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι η υπόθεση «αυτοδυναμία» είναι χαμένη.</span></h3>Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις και το μεγάλο ρεύμα των πολιτών που θέλουν κυβερνήσεις συνεργασίας έχουν γίνει ο εφιάλτης του Μεγάρου Μαξίμου και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά.<br /><br />Τα νούμερα δεν βγαίνουν για τη Νέα Δημοκρατία<br /><br />Ολοένα και περισσότερα στελέχη αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι η υπόθεση «αυτοδυναμία» είναι χαμένη. Αν μιλήσεις, παράλληλα, με στελέχη της ΝΔ ακόμα και με κορυφαία, πολλοί λίγοι έως ελάχιστοι πιστεύουν ότι το κυβερνών κόμμα θα είναι αυτοδύναμο. Όλοι μιλάνε, πλέον, καθαρά για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ όπως η Ντόρα Μπακογιάννη πριν λίγες μέρες θεωρώντας ότι είναι ένα ορατό σενάριο. Ενώ στο Μαξίμου περιμένουν τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής, οι εξελίξεις έχουν προσπεράσει τον Κ. Μητσοτάκη και όλοι συζητάνε για το πρόσωπο που θα τεθεί επικεφαλής της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Δεν θέλουν να ακούνε για συγκυβέρνηση<br /><br />Όλα αυτά, βέβαια, δεν τα ακούει καλά ο στενός πυρήνας μέσα στο πρωθυπουργικό μέγαρο καθώς εάν έχουμε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ οι περισσότεροι θα χάσουν την δουλειά τους. Και πρώτος από όλους ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η συνεργασία με τον απρόβλεπτο «παίχτη», όπως φαίνεται να είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, δεν οδηγεί τον Κ. Μητσοτάκη στο προσφιλές του Μέγαρο Μαξίμου αλλά μάλλον στο… σπίτι του.<br /><br />Η συγκυβέρνηση θα έχει ημερομηνία λήξης<br /><br />Και ανοίγει το δρόμο σε άλλα πρόσωπα τα οποία μπορούν να φέρουν ισορροπία σε μία δύσκολη συνεργασία μεταξύ δύο κομμάτων που έχουν ξανακυβερνήσει. Βέβαια, όχι για πολύ. Η συγκυβέρνηση θα έχει ημερομηνία λήξης. Σε καμία περίπτωση δεν θα εξαντλήσει την τετραετία. Όταν τα κόμματα δουν ότι χάνουν έδαφος και δυσαρεστούν τον κόσμο, οι αρχηγοί τους θα αποχωρήσουν προφασιζόμενοι ασυμφωνία χαρακτήρων και ιδεολογικής κατεύθυνσης. Το αποτέλεσμα θα είναι το εξής: ο ΣΥΡΙΖΑ να επανέλθει σε τροχιά εξουσίας και η αντισυστημική ψήφος να εκτοξευτεί.<br /><br />Συζητούνται πρόσωπα αλλά αυτά παραμένουν σιωπηλά<br /><br />Τα ποια είναι αυτά τα πρόσωπα – ήδη συζητούνται – θα το εξετάσουμε αργότερα αλλά να γνωρίζετε ότι είναι άνθρωποι που βρίσκονται και μέσα στην σημερινή κυβέρνηση αλλά και μέσα στο κόμμα της ΝΔ. Κανένας δεν θα βγει μπροστά σε αυτή τη φάση, διότι κανένας δεν θέλει να περάσει ως υπονομευτής του Μητσοτάκη. Τώρα. Όμως, μετά την πρώτη Κυριακή όλα θα αλλάξουν. Οι ενδιαφερόμενοι θέλουν να έρθει φυσικά η αμφισβήτηση προς τον αρχηγό της ΝΔ. Αν η ΝΔ δεν έχει πιάσει ένα ποσοστό τουλάχιστον γύρω στο 33%, τότε θα αρχίσει η αμφισβήτηση. Αν είναι χαμηλότερο, τότε η ΝΔ θα έχει χάσει ακόμα και αν προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ. Αν πιάσει ένα 33% τότε υπάρχουν ελπίδες, αν και λιγοστές, να αγγίξει την αυτοδυναμία.<br /><br />Ο πιο κρίσιμος παράγοντας το κόμμα Κασιδιάρη<br /><br />Υπάρχουν, όμως, πολλοί παράγοντες Χ στην εξίσωση των εκλογών της 21ης Μαΐου. Ο πρώτος παράγοντας και ο πιο σημαντικός -που κανένας δεν τον έχει σταθμίσει- είναι εάν θα συμμετάσχει στις εκλογές το κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη «Έλληνες για την Πατρίδα». Αν ο Άρειος Πάγος αποφανθεί ότι μπορεί να κατέλθει κανονικά, τότε είναι σίγουρο ότι θα εισέλθει στη Βουλή. Η Βουλή θα γίνει επτακομματική και η υπόθεση αυτοδυναμία χάνεται οριστικά και αμετάκλητα. Η ΝΔ δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να φτάσει το 39-40% που θα χρειαστεί για να σχηματίσει πλειοψηφία στη Βουλή. Όσες εκλογικές διαδικασίες και να γίνουν το ποσοστό του κόμματος «Έλληνες» θα μείνει το ίδιο και ίσως και να ανεβαίνει διότι η αντισυστημική ψήφος θα είναι μεγάλη. Τα υπόλοιπα κόμματα μπορεί και να φθίνουν.<br /><br />Απόσυρση Μητσοτάκη σε επτακομματική βουλή<br /><br />Συνεπώς, θεωρούμε ότι εάν το κόμμα Κασιδιάρη εισέλθει στη Βουλή, αυτό οδηγεί σε απόσυρση του κ. Μητσοτάκη. Αφού δεν θα το δεχθούν στο ΠΑΣΟΚ για Πρωθυπουργό, θα αναζητηθεί μία άλλη λύση. Θα έλεγε κάποιος ότι είναι και «Θεία Δίκη» από την στιγμή που ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του θέλησαν να απαγορεύσουν τελευταία στιγμή σε ένα κόμμα να κατέλθει στις εκλογές, όταν είδαν ότι μπαίνει στη Βουλή… Διότι εάν ήταν ένα κόμμα του 1-2%, προφανώς, κανείς δεν θα ασχολείτο. Και όπως φαίνεται, ένα κόμμα που δεν είναι καν στην Βουλή τώρα, οδηγεί έναν Πρωθυπουργό σε «πρόωρη συνταξιοδότηση»…<br /><b><i>Μαξιμιλιανός</i></b><br /><br /><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αυτοδυναμία δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Οι εξελίξεις προσπέρασαν τον Μητσοτάκη, όλοι μιλούν για πρωθυπουργό κοινής αποδοχής.

Ολοένα και περισσότερα στελέχη της ΝΔ αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι η υπόθεση «αυτοδυναμία» είναι χαμένη. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις και...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολεμικά παιχνίδια του ΝΑΤΟ σε απόσταση αναπνοής από το μέτωπο της Ουκρανίας. Σοβαρή εμπλοκή Ελλάδας.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6c9adbe16c8880bd254b4ecc13cebdd2_XL.jpg" width="731" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Χιλιάδες στρατιώτες συγκεντρώθηκαν για την άσκηση, που έχει ως σενάριο την απόκρουση μιας εισβολής στην ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας.</span></h3>Στρατιωτικές ασκήσεις μεγάλης κλίμακας διεξάγουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ σε περιοχή της Ρουμανίας που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την Ουκρανία.<br />Χιλιάδες στρατιώτες συγκεντρώθηκαν για την άσκηση, που έχει ως σενάριο την απόκρουση μιας εισβολής στην ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας.<br />Με την ονομασία «Sea Shield 23», οι πολεμικές ασκήσεις άρχισαν στις 20 Μαρτίου και ολοκληρώνονται στις 2 Απριλίου.<br />Οι ΗΠΑ και 11 άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, συμμετέχουν στις στρατιωτικές ασκήσεις υπό τη Ρουμανία.<br />Σχεδόν 3.500 στρατιώτες, 30 πλοία του πολεμικού ναυτικού, 14 αεροσκάφη και 15 άλλα σκάφη «ταχείας επέμβασης» συμμετέχουν στις επιχειρήσεις με πραγματικά πυρά, που πραγματοποιούνται στη Μαύρη Θάλασσα και στο Δέλτα του Δούναβη της Ρουμανίας.<br />Τα στρατεύματα που συμμετέχουν στις ασκήσεις Sea Shield φτάνουν σε απόσταση μόλις… 20 μιλίων από τα ουκρανικά σύνορα.<br />Στην άσκηση εντός της Ρουμανίας συμμετέχουν οι χώρες: η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ελλάδα, η Γεωργία, η Μολδαβία, η Ολλανδία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, οι ΗΠΑ, η Τουρκία και η Γαλλία.<br /><br />Παιχνίδια πολέμου<br /><br />«Η πολυεθνική άσκηση «Sea Shield 2023» είναι η πιο σύνθετη εκπαιδευτική εκδήλωση, που σχεδιάστηκε και διεξήχθη από τις Ρουμανικές Ναυτικές Δυνάμεις, μέσω της Διοίκησης Ναυτικών Συνιστωσών, το εκπαιδευτικό έτος 2023», ανέφερε το ρουμανικό ναυτικό σε δελτίο τύπου.<br />Από τη ρωσική επιχείρηση στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ έχουν πραγματοποιήσει αρκετούς γύρους «πολεμικών παιχνιδιών» στην Ανατολική Ευρώπη για να προσομοιώσουν μια παρόμοια σύγκρουση και να αναπτύξουν στρατηγικές για το Κίεβο.<br />Ο ερευνητής δημοσιογράφος Seymour Hersh ανέφερε ότι το περασμένο καλοκαίρι, η κυβέρνηση του Joe Biden χρησιμοποίησε ως πρόσχημα άσκηση του ΝΑΤΟ στη Βαλτική Θάλασσα για να τοποθετήσει εκρηκτικά στους αγωγούς Nord Stream.<br />Τον Σεπτέμβριο 2022, αυτά τα εκρηκτικά πυροδοτήθηκαν καταστρέφοντας τους αγωγούς φυσικού αερίου που συνδέουν τη Ρωσία με τη Γερμανία.<br />Τον περασμένο χρόνο, η Βορειοατλαντική Συμμαχία αύξησε τη δυναμική της σε αυτό που θεωρεί ως την «ανατολική της πλευρά», η οποία αποτελείται από οκτώ χώρες που εκτείνονται από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένης της Ρουμανίας.<br />Το ΝΑΤΟ διεξάγει ταυτόχρονα τη στρατιωτική άσκηση «Crystal Arrow 23» στη Λετονία, στην οποία Δανοί στρατιώτες εκπαιδεύουν τη Μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού τη χώρας αυτής της Βαλτικής.<br /><br /><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πολεμικά παιχνίδια του ΝΑΤΟ σε απόσταση αναπνοής από το μέτωπο της Ουκρανίας. Σοβαρή εμπλοκή Ελλάδας.

Χιλιάδες στρατιώτες συγκεντρώθηκαν για την άσκηση, που έχει ως σενάριο την απόκρουση μιας εισβολής στην ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας. Στρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Α. Κανελλόπουλος, πρόεδρος του εθνικού κόμματος Έλληνες, με συλλογική απόφαση.

<img height="359" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b8e697a61210845c9f94e4f1605789c7_XL.jpg" width="734" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αρχές Μαΐου αξιολογείται το κόμμα...</span></h3>Με βάση εντεινόμενη φημολογία, στον προεδρικό θώκο του εθνικού κόμματος Έλληνες, σύμφωνα με συλλογική απόφαση των μελών του, θα αναρρηθεί ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Α. Κανελλόπουλος.<br />Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω αντεισαγγελέας θεωρείται εγνωσμένου νομικού κύρους και προφανώς αποτελεί την απάντηση του Ηλία Κασιδιάρη στην προσπάθεια της κυβέρνησης με νόμο να τον εμποδίσει να κατέβει στις εκλογές.<br />Υπενθυμίζεται ότι Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν αντισυνταγματικό νόμο, ο οποίος φωτογραφικά στοχοποιεί τον εθνικό κόμμα Έλληνες και τον Ηλία Κασιδιάρη, που εκτίει ποινή φυλάκισης.<div><br />Στις δημοσκοπήσεις, οι Έλληνες εμφανίζουν ποσοστά έως 5% και μεγάλη διεισδυτικότητα στους νέους, αλλά και σε όσους θέλουν να εκφραστούν αντισυστημικά.<br />Ο νόμος που ψηφίστηκε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με βάση πλήθος συνταγματολόγων, είναι διάτρητος, αντισυνταγματικός, επιπόλαιος και προσβλητικός για τον νομικό κόσμο, αφού το Σύνταγμα σαφώς ορίζει ότι ένας πολίτης χάνει τα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι μόνον όταν υπάρχει τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση.<br />Ως τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση νοείται αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου.<br />Στην περίπτωση του Ηλία Κασιδιάρη, δημιουργού του εθνικού κόμματος Έλληνες, υπάρχει μόνο πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση, παρότι ο εισαγγελέας του δικαστηρίου είχε προτείνει αθώωση.<br />Ακόμη, η υπόθεση των πρώην μελών της Χρυσής Αυγής δεν έχει φτάσει στο Εφετείο και προφανώς ούτε στον Άρειο Πάγο.</div><div><br />Τα κίνητρα της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν ξεκάθαρα πολιτικά.<br />Βλέποντας την άνοδο του εθνικού κόμματος Έλληνες, το οποίο έχει αποσυνδεθεί πλήρως από τη Χρυσή Αυγή, της οποίας δεν υπάρχουν μέλη στον νέο πολιτικό σχηματισμό, ο Μητσοτάκης επεχείρησε να το μπλοκάρει, διότι η δυναμική του θα μπορούσε να πλήξει τα σχέδια της ΝΔ για αυτοδυναμία.<br />Με την απόφαση να οριστεί ως πρόεδρος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, θα έχει μεγάλη σημασία να δούμε πώς θα αποφασίσει το Α1 τμήμα του ανώτατου δικαστηρίου στις αρχές Μαΐου.<br />Με τη νομική συγκρότηση και εγκυρότητα του κ. Κανελλόπουλο, ο Άρειος Πάγος θα δυσκολευτεί να αποφανθεί πως το εθνικό κόμμα Έλληνες δεν επιτρέπεται να κατέλθει στις εκλογές.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Α. Κανελλόπουλος, πρόεδρος του εθνικού κόμματος Έλληνες, με συλλογική απόφαση.

Αρχές Μαΐου αξιολογείται το κόμμα... Με βάση εντεινόμενη φημολογία, στον προεδρικό θώκο του εθνικού κόμματος Έλληνες, σύμφωνα με συλλογική α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παγίδα της Τουρκίας στον διεθνή ναυτιλιακό οργανισμό για Ελλάδα και Κύπρο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2023/03/maxresdefault-12.jpg-1068x601.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2023/03/maxresdefault-12.jpg-1068x601.webp" width="724" /></a></div><br /><div><b>Κωνσταντίνος Φυτιρής</b></div><div>Υποναύαρχος Ε.Α.</div><div><br /></div>Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των προθέσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης να υποστηρίξει την εκλογή Τούρκου στην θέση του Γενικού Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) ήταν κεραυνός εν αιθρία και η Κυπριακή Κυβέρνηση, ορθώς ξεκαθάρισε την θέση της, ότι δεν πρόκειται να υποστηρίξει τέτοια υποψηφιότητα.<br /><br />Ο οργανισμός ΙΜΟ υπάγεται και διοικείται από τον ΟΗΕ και μαζί με τον διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) αποτελούν τα κύρια θεσμικά όργανα με ευθύνη την θέσπιση και εφαρμογή των απαραίτητων κανόνων, ο μεν πρώτος της ναυσιπλοϊας και ο δεύτερος της Αεροπλοϊας. Ουσιαστικά αυτοί οι δυο οργανισμοί ρυθμίζουν το παγκόσμιο εμπόριο και τις μεταφορές αγαθών και επιβατών από αέρα και θάλασσα. Ο Γενικός Γραμματέας του ΙΜΟ διαδραματίζει τον σημαντικότερο ρόλο στην εφαρμογή και εκσυγχρονισμό ή και την θέσπιση νέων κανονισμών που αφορούν στην ασφάλεια της Ναυσιπλοϊας, τον καθορισμό διαύλων ασφαλούς Ναυσιπλοϊας, τα μέτρα για προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος και των περιοχών ευθύνης Έρευνας και Διάσωσης για κάθε κράτος.<br /><br />Το εμπάργκο που επιβάλλει η Τουρκία στα πλοία με Κυπριακή σημαία στα οποία απαγορεύεται η προσέγγιση σε Τουρκικά λιμάνια και η διέλευση από τα στενά του Βοσπόρου, παραβιάζει τους κανόνες του δικαίου της θάλασσας και στερεί από την Κυπριακή Ναυτιλία τεράστια εισοδήματα και αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την μείωση του Κυπριακού στόλου. Ισχύει και σε αυτή την περίπτωση όπως και στο Κυπριακό πρόβλημα εισβολής και κατοχής ο νόμος του ισχυρού όμως δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την συνέχιση του αγώνα με πείσμα και θέληση σε όλα τα διεθνή FORA για την αποτροπή των στόχων της Τουρκίας. Επιβάλλεται λοιπόν η Κυπριακή Δημοκρατία να αντιδράσει με κάθε νόμιμο μέσο στην αποτροπή ανάληψης της Γραμματείας του ΙΜΟ από την Τουρκία για ακόμα ένα λόγο ίσως πολύ πιο σοβαρό απο το εμπάργκο των Κυπριακών πλοίων.<br /><br />Η Τουρκία εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει εξαγγείλει και έχει θέσει ως πρώτιστη εθνική της προτεραιότητα τον διαμοιρασμό του Αιγαίου και της Κυπριακής ΑΟΖ, με την ονομασία «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ». Για την επίτευξη αυτού του στόχου πέρα από την ενίσχυση της στρατιωτικής της ισχύος η Τουρκία, πολύ μεθοδικά, διεκδικεί και καταλαμβάνει θέσεις «κλειδιά» σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς με αποκλειστικό στόχο την διεθνή νομιμοποίηση των διεκδικήσεων της.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η διεκδίκηση των ηγετικών θέσεων στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ), τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) και στον διεθνή Οργανισμό Υδρογαφίας (ΙΗΟ). Αυτοί οι τρεις Οργανισμοί έχουν την ευθύνη καθορισμού όλων των κανόνων στον αέρα, στην θάλασσα και υποβρυχίως καθώς και την ευθύνη για έκδοση αγγελιών NAVTEX για τις περιοχές Έρευνας και Διάσωσης.<br /><br />Η Τουρκία γνωρίζει άριστα τον σημαντικό ρόλο αυτών των Οργανισμών στους οποίους συμμετέχουν όλες οι χώρες μέλη του ΟΗΕ και προσπαθεί να τους μετατρέψει σε εργαλείο αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Έλλαδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από το 1974, η Τουρκία επιδιώκει και διεκδικεί σε όλα τα διεθνή FORΑ και ειδικά στον ΙΜΟ, ως περιοχή Έρευνας και Διάσωσης της το μισό Αιγαίο μέχρι την Κύπρο και την Συρία εφαρμόζοντας την αρχή: «Διεκδικώ και αναλαμβάνω υποχρεώσεις σε συγκεκριμένη περιοχή για να αποκτήσω τα δικαιώματα σε αυτήν».<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έχει δημιουργήσει σταθμούς επιτήρησης και λήψης συναγερμών κινδύνου και έχει αναπτύξει ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις από πολεμικά πλοία και αεροσκάφη Έρευνας -Διάσωσης στην Δυτική και Νότια Τουρκία για άμεση επέμβαση στο Αιγαίο και στην κατεχόμενη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου μέχρι την Πάφο όπως φαίνεται στον χάρτη (1). Η περιοχή που εξαγγέλθηκε για την «Γαλάζια Πατρίδα» φαίνεται στον χάρτη (2). Συγκρίνοντας τους δύο χάρτες διαπιστώνεται η πλήρης ταύτιση των δύο περιοχών.<div><br /><img height="511" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/04/nb_keimenoi_hartis_fytiris.jpg" width="640" />χάρτης 1<img src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/04/nb_keimenoi_hartis_fytiris1.jpg" />χάρτης 2</div><div><br />Εάν η Τουρκία καταφέρει να ελέγξει τον ΙΜΟ μέσω της Γραμματείας του, τότε είναι πολύ πιθανό να εμφανιστεί σε επίσημο έγγραφο του Οργανισμού αναφορά των περιοχών ευθύνης Ερευνας -Διάσωσης και έκδοσης NAVTEX που καταθέτει και διεκδικεί η Τουρκία και πλέον θα θέσει τις βάσεις για την διεθνή εκστρατεία της με σκοπό την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της υφαλοκρηπίδας της Ελλάδας στο Αιγαίο και της ΑΟΖ της Κ.Δ όπως αυτές πηγάζουν από το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η Τουρκία δεν διεκδικεί έντονα την Γραμματεία του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) γιατί αυτός ο Οργανισμός έχει ξεκάθαρους κανονισμούς όσον αφορά στις περιοχές ελέγχου πτήσεων (FIR) που δεν επιδέχονται οποιεσδήποτε αλλαγές από το 1944 που καθορίστηκαν. Αντίθετα ο διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός όσον αφορά στις περιοχές Έρευνας και Διάσωσης δεν έχει πλήρως ξεκάθαρους κανονισμούς. Αυτό το στοιχείο θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει η Τουρκία υπό αμφισβήτηση τους χώρους ευθύνης και υποχρεώσεων Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας, θέτοντας μέσω επισήμων εγγράφων του ΙΜΟ (ΕΡΕΥΝΑΣ/ΔΙΑΣΩΣΗΣ και έκδοσης NAVTEX ).<br /><br />Η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης για υποστήριξη της υποψηφιότητας της Τουρκίας για ανάληψη της Γενικής Γραμματείας του ΙΜΟ πιθανόν να εντάσσεται στην δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών στο πλαίσιο επίλυσης των Ελληνοτουρκικών ζητημάτων (αν και θεωρώ αφελή τέτοια προσέγγιση) ή σε άλλου είδους συναλλαγές μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας.<br /><br />Εκτιμώ ότι θα πρέπει να υπάρξει αναθεώρηση αυτής της απόφασης γιατί ο κίνδυνος στο εγγύς μέλλον θα είναι πολύ μεγαλύτερος από το όποιο όφελος. Από την πλευρά της Κυπριακής Κυβέρνησης η αρνητική ψήφος είναι μεν δεδομένη αλλά επιπλέον θα πρέπει να προβεί σε διπλωματική εκστρατεία μη εκλογής Τούρκου στην θέση του Γενικού Γραμματέα του ΙΜΟ με την ελπίδα αναθεώρησης της απόφασης της Ελλάδας η οποία ομολογουμένως αποτελεί αρνητική έκπληξη<br /><br /></div><div><a href="http://sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η παγίδα της Τουρκίας στον διεθνή ναυτιλιακό οργανισμό για Ελλάδα και Κύπρο.

Κωνσταντίνος Φυτιρής Υποναύαρχος Ε.Α. Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των προθέσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης να υποστηρίξει την εκλογή Τούρκου στην...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παρένθεση της διπλωματίας των σεισμών και ο κατευνασμός

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/03/Erdogan-EQ-aereas.jpg" width="769" /><br /><br /><b>Παπασίμος Γεώργιος</b><br />Μετά από μια τριετή έντονη τουρκική επιθετικότητα κατά της Ελλάδος στα πλαίσια της επεκτατικής νεο-οθωμανικής στρατηγικής της Άγκυρας, με αφορμή τους καταστρεπτικούς σεισμούς στην Ανατολική Τουρκία έχει επικρατήσει αναπάντεχα ήρεμο κλίμα μεταξύ των δύο χωρών. Αποκορύφωμα αυτού η χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας, που ομιλεί για την ωφέλεια των δύο χωρών από το ήρεμο κλίμα, όταν το ίδιο πριν δύο μήνες περίπου θεωρούσε την Ελλάδα ως τον άμεσο αντίπαλο της και ζητούσε την άμεση αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, συνδέοντας αυτό με την αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους. Μιλούμε για την διπλωματία των σεισμών. <br /><br />Πίσω βέβαια από το επιφαινόμενο της διπλωματίας των σεισμών ενυπάρχει η έντονη πίεση των ΗΠΑ για εξεύρεση λύσεως στην ευρύτερη περιοχή, αλλά πρωτίστως η εξυπηρέτηση των βραχυπρόθεσμων στόχων του τουρκικού καθεστώτος, που εν μέσω της προεκλογικής περιόδου βρίσκεται αντιμέτωπο με τεράστια οικονομικά προβλήματα και την ανάγκη εξοικονόμησης τεραστίων οικονομικών πόρων (περίπου 100 δισ. ευρώ) για τη στοιχειώδη ανοικοδόμηση των ευρύτατα κατεστραμμένων περιοχών από τους σεισμούς, έχοντας έτσι την άμεση ανάγκη της Δύσης.<br /><br />Ουδείς μπορεί να εκτιμήσει για πόσο καιρό θα παραμείνει σε αυτήν την πολιτική. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πάγια μακροπρόθεσμη επεκτατική τουρκική στρατηγική δεν αλλάζει. Εξάλλου, οι θεαματικές <a href="https://www.reuters.com/world/middle-east/europe/erdogan-says-putin-may-visit-turkey-april-power-plant-inauguration-2023-03-29/">αλλαγές 180 μοιρών</a> στην τουρκική εξωτερική πολιτική δεν είναι βέβαια κάτι καινούργιο. Όταν το ιδιότυπο τουρκικό αυταρχικό καθεστώς θεωρεί ότι είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας η άμεση αλλαγή την πραγματοποιεί ακόμα και κατά εκείνων που μέχρι πριν λίγο καιρό εκτόξευε κατηγορίες και απειλές.<br /><br />Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μετατρέπεται αυτομάτως από λύκο σε πρόβατο, αφού διαχρονικά έχει αποδειχθεί ότι οι κεντρικοί στόχοι του βαθέως τουρκικού κράτους παραμένουν αναλλοίωτοι και επιδιώκονται ανάλογα με την ευρύτερη συγκυρία. Κατά τη τετραετία 2019-2022, η Τουρκία ξεδίπλωσε όλες τις στρατηγικές επιδιώξεις της, που εντάσσονται στη νεο-οθωμανική στρατηγική της, ότι δηλαδή ως ισχυρή ηγεμονική περιφερειακή δύναμη έχει το δικαίωμα της στρατιωτικής παρέμβασης, όπου κρίνει, ακόμα και όταν παραβιάζονται με πρωτοφανή τρόπο τα ισχύοντα στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />Έτσι, δημιούργησε, με τη βοήθεια του Τραμπ, ένα τεράστιο διάδρομο 400 χιλιομέτρων εντός του συριακού εδάφους κατά μήκος των συνόρων των δύο χωρών, εκτοπίζοντας τους Κούρδους της Συρίας, εισέβαλε στο Ιράκ με το πρόσχημα της εκκαθάρισης των εκεί Κούρδων, υπέγραψε το προδήλως παράνομο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, αμφισβητώντας de jure την ελληνική ΑΟΖ, επιδόθηκε σε παράνομες έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ στη περιοχή του Καστελόριζου και σε παράνομες γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κύπρου και συνέβαλε αποφασιστικά στην νίκη του Αζερμπαϊτζάν στη σύγκρουση του με την Αρμενία.<br /><a href="https://slpress.gr/ethnika/lianontoyfeka-apenanti-se-quot-ypsiles-politikes-quot/"> </a><br /><div>Τουρκία και S-400<br /><br />Παράλληλα, αν και μέλος του ΝΑΤΟ αψήφησε τις απειλές των ΗΠΑ και άλλων δυτικών δυνάμεων αγοράζοντας το αντιαεροπορικό σύστημα S-400 από τη Ρωσία, η οποία πέραν αυτού θα κατασκευάσει στο τουρκικό έδαφος τρεις πυρηνικούς αντιδραστήρες, διακηρυκτικά για παραγωγή ενέργειας. Είναι όμως κρυφό μυστικό ότι ο μακροπρόθεσμος στόχος του τουρκικού καθεστώτος είναι η παραγωγή πυρηνικών όπλων, χωρίς μάλιστα καμία αντίδραση από τον διεθνή παράγοντα έως σήμερα για αυτές τις ανομολόγητες προθέσεις του, ούτε καν από τη χώρα μας.<br /><br />Όταν το τουρκικό καθεστώς πέρσι το καλοκαίρι διαπίστωσε ότι η υπερεπέκταση αυτή δημιούργησε αντιδράσεις σε κάποιες δυτικές χώρες (ΗΠΑ για τους S-400, Γαλλία-Αυστρία για την επέκταση στη Λιβύη και στη Βόρεια Αφρική και στη χειραγώγηση των ισλαμιστικών κινήσεων στις χώρες αυτές), σε συνδυασμό με την αντίδραση της Ελλάδος και της Κύπρου στην άμεση τουρκική επιθετικότητα, μέσω της δημιουργίας συμμαχιών με αντι-τουρκικό πρόσημο, ακολουθώντας την παραδοσιακή και διαχρονική διπλωματική πονηρία της, προέβη σε τακτική αναδίπλωση.<br /><br />Εμφάνισε δηλαδή ένα πιο ήπιο πρόσωπο, χωρίς όμως να αποστεί στο παραμικρό από τις στρατηγικές της επιδιώξεις, προκειμένου να πετύχει τους βραχυπρόθεσμους στόχους της. Έκτοτε όμως επανήλθε στη σκληρή τακτική τόσο εν σχέσει με τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ με τη Φιλανδία και τη Σουηδία θέτοντας βέτο, προβαίνοντας σε μεσανατολίτικα παζάρια με τις ΗΠΑ για τα F-16 όσο κυρίως απέναντι στην Ελλάδα κατά της οποίας εκτόξευε πολεμικές απειλές καθημερινά. Ακόμα και για βομβαρδισμό των Αθηνών απειλούσε ο Ερντογάν πριν μόλις λίγο καιρό.</div><div><br />Με νέο προσωπείο <br /><br />Όλα αυτά σήμερα μέσω της τουρκικής αναδίπλωσης με φόντο τους σεισμούς στην ανατολική Τουρκία έχουν εξαφανιστεί από τον ορίζοντα. Το πρόσωπο της Τουρκίας άλλαξε προσωρινά και αυτό της δίνει τη δυνατότητα να πετύχει τους βραχυπρόθεσμους στόχους της έναντι της Δύσης, χωρίς να αφίσταται από τις πραγματικές στρατηγικές στοχεύσεις της και αυτό γιατί ο δυτικός παράγοντας είναι έτοιμος να καταπιεί τις οποιεσδήποτε παρασπονδίες της Τουρκίας λόγω της γεωπολιτικής της αξίας.<br /><br />Απέναντι σε αυτή την ξεκάθαρη και διαχρονική πραγματικότητα, η Ελλάδα, η οποία βρέθηκε στο προηγούμενο διάστημα να απειλείται ευθέως με πολεμική σύρραξη από το επιθετικό τουρκικό καθεστώς συμμετέχει αναφανδόν και ανακουφισμένη σε αυτήν την τακτική μεταμορφισμού του τουρκικού καθεστώτος. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να είναι κατά του διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών εάν αυτός πραγματοποιείται μέσα στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου και υπάρχει ειλικρινής διάθεση για εξεύρεση λύσεων.<br /><br />Στην προκειμένη όμως περίπτωση οι κίνδυνοι για την Ελλάδα είναι σημαντικοί αφού η δημοσιοποίηση σε όλα τα διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων (αποστρατιωτικοποίηση νησιών, τουρκολιβυκό μνημόνιο, casus beli σε περίπτωση επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια) παρέχουν το νομιμοποιητικό πλαίσιο στο τουρκικό καθεστώς στην επόμενη στροφή που θα αισθανθεί ισχυρό να επανέλθει στην γνώριμη επιθετική του πολιτική. Συνακόλουθα η μη εξάσκηση των νομίμων κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, όπως για παράδειγμα η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια τουλάχιστον νοτίως της Κρήτης λειτουργεί υπέρ της παγίωσης των στρατηγικών επιδιώξεων της Άγκυρας περί ειδικού καθεστώτος του Αιγαίου.<br /><br />Έτσι, δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η σπουδή του υπουργείου Εξωτερικών να υποστηρίξει την τουρκική υποψηφιότητα για τη θέση του γενικού γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO) Γραμματείας και αυτή σε αντάλλαγμα θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα της Ελλάδος της ως μη μόνιμο μέλος στο Σύμβουλο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Θέση άνευ ιδιαίτερης αξίας αφού λόγω των συνεχών veto των μονίμων μελών την έχουν ουσιαστικά ακυρώσει. Μάλιστα για το θέμα αυτό υπήρξε μετά από πολύ καιρό και ρήγμα στο κοινό άξονα Ελλάδος – Κύπρου, αφού ορθά η κυπριακή Δημοκρατία δεν δέχτηκε να υποστηρίξει την υποψηφιότητα της κατοχικής Τουρκίας.<br /><br />Η “εξημέρωση του θηρίου”<br /><br />Οι ενέργειες αυτές από την ελληνική πλευρά, το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι η καλλιέργεια πρόσκαιρων ψευδαισθήσεων περί δημιουργίας κλίματος εμπιστοσύνης για εσωτερική κατανάλωση. Επαναφέρουν, δε, στο προσκήνιο για μια ακόμα φορά τη διαχρονική ελληνική τακτική, που είναι ο κατευνασμός και η “εξημέρωση του θηρίου”, ως απότοκος του φοβικού συνδρόμου από το οποίο διαπνέεται το δικομματικό σύστημα στην Ελλάδα επί δεκαετίες.<br /><br />Πρόκειται για την ενδημική ελληνική πολιτική ύπνωση έναντι του δομικού τουρκικού κινδύνου, αφού είναι βέβαιο ότι η Τουρκία μόλις πετύχει τους βραχυπρόθεσμους στόχους της και όταν ενδυναμωθεί στον οικονομικό τομέα, αλλά και στον εντεινόμενο στρατιωτικό της εξοπλισμό (παραλαβή υποβρυχίων T-214 από τη Γερμανία, F-16 από τις ΗΠΑ κλπ) είναι βέβαιο ότι θα επανέλθει δριμύτερη σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου. Και αυτό γιατί οι πραγματικοί μακροπρόθεσμοι στόχοι της, είναι η δορυφοροποίηση και η φινλανδοποίηση μας. Εξ’ ου και η ανάγκη μιας ευρύχωρης και οραματικής εθνικής στρατηγικής της Ελλάδος σε πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, που παραμένει δυστυχώς ακόμα στο ακέραιο ζητούμενο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η παρένθεση της διπλωματίας των σεισμών και ο κατευνασμός

Παπασίμος Γεώργιος Μετά από μια τριετή έντονη τουρκική επιθετικότητα κατά της Ελλάδος στα πλαίσια της επεκτατικής νεο-οθωμανικής στρατηγικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόση ΑΟΖ θα δώσουμε στους Τούρκους;. Γιατί ο Μητσοτάκης θέλει αυτοδυναμία.

<br /><br /><br /><br /><br />Πόση ΑΟΖ θα δώσουμε στους Τούρκους; – Γιατί ο Μητσοτάκης θέλει αυτοδυναμία<br /><img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/03/kate3.jpg" width="771" /><br /><br /><b>Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br />Είναι μάλλον ξεκάθαρο ότι τα τρία πρώτα κόμματα που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν τη χώρα (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ), έχουν δεσμευτεί στους Αμερικάνους να προχωρήσουν άμεσα σε διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους προκειμένου να κρατηθεί στο δυτικό στρατόπεδο η Τουρκία . Διαπραγμάτευση σημαίνει συμβιβασμός και συμβιβασμός σημαίνει παραχωρήσεις.<br /><br />Αυτό δεν προκύπτει μόνο από την τις αγκαλιές Δένδια-Τσαβούσογλου και την «διπλωματία των σεισμών», αλλά κυρίως από τις συναντήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν με τον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα, αλλά και από τις κατά καιρούς δηλώσεις του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.<br /><br />Οι πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν για την συνάντηση Μπούρα-Καλίν τον περασμένο Δεκέμβριο είναι εντόνως ανησυχητικές όχι μόνο επειδή ήταν μυστική και έγινε με πρωτοβουλία των Γερμανών (οι οποίοι προσπαθούν να κερδίσουν θεσμικά οφέλη από την Ουάσιγκτον), αλλά και γιατί το περιεχόμενο της υποτιθέμενης “διαπραγμάτευσης” εκφεύγει από τις πάγιες εθνικές θέσεις. Δεν είναι τυχαίο που το υπουργείο Εξωτερικών ήταν εκτός αυτής της διαδικασίας. Προϊόν μυστικής διπλωματίας φαίνεται ότι ήταν και ανακοίνωση της αλληλοϋποστήριξης Ελλάδας και Τουρκίας σε ότι αφορά την υποψηφιότητα της χώρας μας ως μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (για την χρονιά 2025-2026) και την τουρκική υποψηφιότητα για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ)!…<br /><br />Εδώ και καιρό πολλοί παρατηρητές φοβούνται πως η ελληνική πολιτική έχει υποχωρήσει από το επίπεδο της «πολιτικής του κατευνασμού» σε εκείνο της «πολιτικής συμβιβασμού». Υπό τη λεοντή του «πολιτικού πραγματισμού» διάφοροι ακαδημαϊκοί και θεωρητικοί της συνεκμετάλλευσης (διάβαζε της παράδοσης κυριαρχικών δικαιωμάτων) καλλιεργούν συστηματικά την υποτέλεια και την εθνική μειοδοσία, με αφορισμούς όποιων δεν υποκλίνονται στην αυθεντία τους ή με ηττοπαθή διλήμματα του τύπου «Τι θέλετε; …να κάνουμε πόλεμο;»<br /><br />Η περιφρόνηση των «πραγματιστών» προς το λαό και το αίσθημά του είναι ενδεικτική μιας αυταρχικής νοοτροπίας που αγνοεί τις ιδέες, σαφείς και δίκαιες, που ενσωματώνονται στην ίδια τη λογική των γεγονότων και των νόμων της ιστορίας (Melvin J. Lasky). Δεν τους ενδιαφέρει αν στους συμβιβασμούς μόνο εμείς δίνουμε. Είναι ικανοποιημένοι με τον τρόπο που οριοθετήθηκε η ΑΟΖ με την Ιταλία, είναι κατενθουσιασμένοι με την συμφωνία με την Αίγυπτο και ήταν περιχαρείς με την Αλβανία με την οποία θα πηγαίναμε στη Χάγη. Τώρα, ξέρουμε τι δώσαμε και σαν να μην έφτανε αυτό έχουμε και τον κ. Ράμα να μας χορεύει στο ταψί.<br /><br /><div>Οι αποκαλύψεις για την Κύπρο<br /><br />Η πολιτική του «συμβιβασμού» αποτυπώθηκε στην αρχή της χρονιάς και σε ένα άρθρο του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού Θάνου Ντόκου στην “Καθημερινή” για το Νέο Δόγμα Εθνικής Ασφαλείας, από το οποίο απουσίαζαν πολλά και κυρίως έλειπε παντελώς οιαδήποτε αναφορά στο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, την οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου με βάση το Χάρτη της Σεβίλλης κ.ο.κ.<br /><br />Έτσι, μέχρι στιγμής δεν είδαμε κάποια ελληνική πρωτοβουλία για την στήριξη της στρατηγικής του νέου Κύπριου προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη που επιδιώκει την εμπλοκή Ευρωπαϊκής Ένωσης στην επίλυση του προβλήματος της κατοχής. Και σαν να μην έφτανε αυτό έσκασε η αποκάλυψη από την εφημερίδα “Εστία” όσων περιλαμβάνονται στη νέα έκδοση του βιβλίου «7 Προεδρικά Πορτραίτα» του Κύπριου εκδότη και καναλάρχη Κωστή Χατζηκωστή.<br /><br />Εκεί ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης αναφερόμενος στον κ. Μητσοτάκη λέει ότι «θέλησε νά ὑπονομεύσει εὐθέως τά συμφέροντα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ενώ ἀντιθέτως ἐπαινεῖ τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν Νῖκο Δένδια καί τόν ἀρχηγό τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσης Ἀλέξη Τσίπρα» και εξομολογείται δύο γεγονότα: Πρώτον, ότι ο κ. Μητσοτάκης «προωθοῦσε τήν ἰδέα τῆς διακοπῆς τῶν γεωτρήσεων τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, προκειμένου νά ἐξευμενιστοῦν οἱ Τοῦρκοι», καί δεύτερον ότι «τασσόταν ὑπέρ τῆς κατασκευῆς ἀγωγοῦ ἀερίου Ἰσραήλ-Τουρκίας, ὁ ὁποῖος θά παρέκαμπτε τήν Κύπρο!» προκειμένου να ηρεμήσει τον Ερντογάν και να αρχίσει πάλι ο διάλογος Αθήνας-Άγκυρας.<br />Ο κ. Αναστασιάδης υποχρεώθηκε να διαψεύσει, όπως άλλωστε έκανε και ο Έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά ο Χατζηκωστής επιμένει για την αλήθεια των γραπτών του, ενώ ο κ. Μητσοτάκη τηρεί σιγήν ιχθύος.<div><br />Στο μυαλό του Κυριάκου<br /><br />Είναι σαφές ότι οι Αμερικανοί έχουν εξασφαλίσει την πρόθεση των τριών ελληνικών κομμάτων να έρθουν σε κάποιο συμβιβασμό με την Άγκυρα υπό τον μανδύα της συνεκμετάλλευσης που στην ουσία μεταφράζεται στο να δώσουν ΑΟΖ και να μην επεκτείνουν τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια (ίσως ούτε κάν στην Κρήτη). Τόσο οι Αμερικανοί, όσο και το βαθύ εγχώριο πολιτικο-οικονομικό σύστημα θα προτιμούσαν, τον συμβιβασμό να τον κάνει μια κυβέρνηση συνεργασίας και των τριών κομμάτων ώστε να αποφευχθεί λαϊκή εξέγερση και το πολιτικό κόστος να μοιραστεί ή έστω ένας “μεγάλος συνασπισμός” ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ που θα μπορέσει να αντέξει το σοκ.<br /><br />Βέβαια, οι Αμερικανοί ξέρουν ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ δύσκολα θα προχωρούσε στο επιθυμητό συμβιβασμό –ειδικά μετά την εμπειρία της Συμφωνίας των Πρεσπών-, και με τη ΝΔ απέναντι να κερδίζει όλα τα οφέλη από την εθνική δυσαρέσκεια. Σε κάθε περίπτωση έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις, η Ελλάδα μοιάζει δεμένη χειροπόδαρα. Έτσι, ξαναγυρίζουν στον Μητσοτάκη και στην επιδιωκόμενη από αυτόν αυτοδυναμία, έστω και με τρίτη κάλπη που σημαίνει ότι είναι αποφασισμένος να κάνει τον συμβιβασμό-συνεκμετάλλευση μόνος του.<br /><br />Είναι άραγε μια άμετρη προσωπική φιλοδοξία; Θέλει να γίνει ο νέος Βενιζέλος; Ή έχει ήδη σοβαρές υποσχετικές από τους Αμερικάνους; Κι αν ναι, μπορεί – μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στους Αμερικάνους; Η ιστορία της χούντας, του Αττίλα και των Ιμίων λέει πως όχι. Και οι Τούρκοι; Τι ανταλλάγματα θα πάρει η Ελλάδα; Τι έχει να δώσει η Τουρκία από την πλευρά της σε ένα συμβιβασμό; Γιατί αν είναι να κάτσουμε στο τραπέζι για να δώσουμε χώρο και να πάρουμε υποσχέσεις, καλύτερα να μην κάτσουμε.<br /><br />Το προφανές είναι πως ο κ. Μητσοτάκης έχει συμφωνήσει με τους Αμερικάνους. Αν δε στις 21 Απριλίου η Standard & Poors αποδώσει στη χώρα μας την πολυπόθητη «επενδυτική βαθμίδα» όπως ψυχανεμίζεται η Goldman Sachs που βλέπει την ελληνική οικονομία «ανθεκτική, χάρη στη θετική ανάπτυξη των ιδιωτικών πιστώσεων, τη συνεχή ανάκαμψη του σχηματισμού κεφαλαίων και τη βελτίωση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ» τότε μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι το deal έχει κλείσει.<br /><br />Γι΄ αυτό και σε ανύποπτο χρόνο είχαμε τονίσει πως «οιαδήποτε ελληνοτουρκική συμφωνία που μπορεί να προκύψει από τη μυστική διπλωματία που ασκεί η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να ισχύσει με απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μονοκομματική ή πολυκομματική, έστω και ισχυρή. Είναι τέτοιας ιστορικής βαρύτητας, αφού αφορά κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας και του Ελληνισμού, που καμία πολιτική πλειοψηφία δεν θα έχει την ηθική εθνική νομιμοποίηση να την καλύψει. Γι’ αυτό θα χρειαστεί εθνικό δημοψήφισμα, έτσι ώστε οι πολίτες να πάρουν την ευθύνη για την συμφωνία, αφού επί πενήντα χρόνια η Τουρκία ασκεί επιθετική εχθρική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο αμφισβητώντας διεθνείς συνθήκες, με τεράστιες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις».<br />Αν και οι πολιτικές συνθήκες έχουν αλλάξει μετά την τραγωδία των Τεμπών, το σενάριο του συμβιβασμού-συνεκμετάλλευσης προωθείται από πολλές πλευρές…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div>

Πόση ΑΟΖ θα δώσουμε στους Τούρκους;. Γιατί ο Μητσοτάκης θέλει αυτοδυναμία.

Πόση ΑΟΖ θα δώσουμε στους Τούρκους; – Γιατί ο Μητσοτάκης θέλει αυτοδυναμία Ανδρονόπουλος Μάκης Είναι μάλλον ξεκάθαρο ότι τα τρία πρώτα κόμμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική εξωτερική πολιτική σε έναν κόσμο που αλλάζει.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/04/13/geostrategy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="423" data-original-width="800" height="338" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/04/13/geostrategy.jpg" width="749" /></a></div><br /><div><b> Σωτήρης Ρούσσος</b></div>Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου ΕΝΑ<br /><br />Η ελληνική εξωτερική πολιτική αναπτύσσεται σήμερα σε ένα διεθνές περιβάλλον που μεταβάλλεται, με σημαντικές αλλαγές στον συσχετισμό δυνάμεων, στις περιφερειακές ισορροπίες και στη συμπεριφορά των κύριων παικτών. Μπορούμε να διακρίνουμε τρεις βασικές αλλαγές. Πρώτον, ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλάζει τις συμμαχίες σε παγκόσμιο επίπεδο. Φέρνει πολύ κοντά τη Μόσχα και το Πεκίνο -εξέλιξη καθόλου βέβαιη πριν την στάση των ΗΠΑ στον πόλεμο αυτό. Προφανώς έχει πια επικρατήσει στην Ουάσιγκτον η άποψη που υποστηρίζει την συνέχιση του πολέμου μέχρι να γονατίσει η Ρωσία στέλνοντας μήνυμα υπεροχής και προς την Κίνα. Την ίδια στιγμή διάφοροι αναλυτές στις δυτικές πρωτεύουσες αντιλαμβάνονται ότι με αυτή την πολιτική η Ρωσία θα εξαρτηθεί πλήρως από το Πεκίνο, μια εξέλιξη που η αμερικανική στρατηγική προσπαθούσε να αποτρέψει για δύο δεκαετίες.<br /><br />Δεύτερον, η Κίνα πραγματοποιεί μια μεγάλη στροφή στην εξωτερική της πολιτική με την μεσολάβησή της μεταξύ Ιράν και Σαουδική Αραβίας. Μέχρι την μεσολάβηση αυτή, η οποία βέβαια δεν είναι σημερινή αλλά έχει ξεκινήσει εδώ και περίπου δύο χρόνια, η Κίνα απέφευγε συστηματικά να επέμβει με οποιαδήποτε τρόπο σε διενέξεις που δεν αφορούσαν την εγγύς περιφέρειά της, πολλώ δε μάλλον στις διενέξεις στη Μέση Ανατολή και την περιοχή του Περσικού Κόλπου που θεωρείτο περιοχή αποκλειστικής επιρροής της Ουάσιγκτον. Ας μη ξεχνάμε ότι η Μέση Ανατολή αποτελεί το πεδίο εμπέδωσης κάθε νέου μοντέλου του διεθνούς συστήματος: του διπολικού με την κρίση του Σουέζ (1956), του μονοπολικού με τον πόλεμο του Κόλπου (1991) και ίσως σήμερα του πολυπολικού με την κινεζική μεσολάβηση στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Τρίτον, ως απόρροια των παραπάνω, σημαντικές χώρες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο αναθεωρούν τη στρατηγική συμμαχιών τους προσπαθώντας να διευρύνουν τις επιλογές τους πέρα από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους των. Άλλωστε είναι διάχυτη στις αραβικές πρωτεύουσες η πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να «αποχωρήσουν» από τη Μέση Ανατολή, δηλαδή να μειώσουν αισθητά το στρατιωτικό αποτύπωμά τους στην περιοχή αφήνοντας τις αραβικές μοναρχίες εκτεθειμένες στο εγχώριο πολιτικό Ισλάμ και στην ιρανική επιρροή. Έτσι παρατηρούμε μια προσέγγιση της Αιγύπτου με τη Ρωσία και την Κίνα αλλά και μια ενδοπεριφερειακή προσέγγιση μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Εμιράτων που συμπαρασύρει και την Αίγυπτο , η οποία λόγω των οξύτατων οικονομικών προβλημάτων της δεν είναι δυνατόν να αντισταθεί σθεναρά στην προτροπή των μοναρχιών του Κόλπου για αποκατάσταση των σχέσεων της με την Άγκυρα. Στο ίδιο πλαίσιο οι στρατιωτικές επιδρομές και οι εποικισμοί της κυβέρνησης Νετανιάχου στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη δημιουργούν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στις μοναρχίες του Κόλπου, οι οποίες κατανοούν ότι δεν μπορούν να βασίζονται αποκλειστικά στο Ισραήλ για την αντιμετώπιση του Ιράν.<br /><br />Με βάση τα παραπάνω οι τριγωνικές συμμαχίες (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος) που κυριάρχησαν στην ελληνική στρατηγική αποτροπής της τουρκικής επιθετικότητας τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια θα πρέπει να αναθεωρηθούν. Χώρες της περιοχής που μέχρι σήμερα ήταν ευνοϊκά διακείμενες προς αυτά τα σχήματα συνεργασίας, όπως η Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα και η Αίγυπτος, είναι πολύ πιθανό να αλλάξουν γραμμή καθώς θα προσεγγίζουν την Άγκυρα. Τα Εμιράτα έχουν εδώ και καιρό επιλέξει να στηρίξουν την τουρκική οικονομία σε κρίσιμες στιγμές. Η συμφωνία Ιράν-Σαουδικής Αραβίας, ανεξάρτητα από την εξέλιξή της, δείχνει με πολύ σαφή τρόπο πόσο ρευστές και πολύπλοκες είναι οι περιφερειακές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και πόσο άστοχη είναι η σπουδή να εμπλακεί η Ελλάδα στις μεσανατολικές διενέξεις.<br /><br />Η Τουρκία εισέρχεται σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας. Μια νίκη της αντιπολίτευσης στις προεδρικές εκλογές αναμένεται ότι θα συνοδεύεται από σχετική κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΑΚΡ στην τουρκική Εθνοσυνέλευση και αυτό θα οδηγήσει σε πολύ σημαντικές αναταράξεις και μεγάλη πολιτική ρευστότητα που θα επηρεάσει και την κατάσταση της τουρκική οικονομίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που η αστάθεια στην Τουρκία οδηγεί τις κυβερνώσες ελίτ στην χώρα αυτή σε τυχοδιωκτικές ενέργειες στον περίγυρό της.<br /><br />Η Ελλάδα σε αυτό το διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον θα πρέπει να επανακαθορίσει τη θέση της σε τέσσερις βάσεις. Πρώτον, στη βάση της διεθνούς θέσης της, ως χώρα γέφυρα μεταξύ της ΕΕ, των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου και ως χώρα ήπιας ισχύος, δηλαδή ως δύναμη μεσολάβησης, πρωτοβουλιών ειρήνης, συνεργασίας και συλλογικής ασφάλειαw και ως χώρας των πανανθρώπινων αξιών: δημοκρατία, θρησκευτικός πλουραλισμός, δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Σε αυτή τη βάση, η Ελλάδα θα πρέπει να είναι ανάμεσα σε εκείνους που υποστηρίζουν μια ειρηνική διέξοδο από τον πόλεμο που θα έλθει με ένα συμβιβασμό στην βάση τριών αρχών. Το απαραβίαστο των συνόρων της Ουκρανίας, την ύπαρξη ουσιαστικών θεσμικών και πολιτικών εγγυήσεων για τα δικαιώματα της ρωσικής εθνότητας στην Ανατολική Ουκρανία και την ειρήνη και τη συνεργασία όλων των κρατών της Ευρώπης χωρίς νέα ψυχροπολεμικά τείχη.<br /><br />Δεύτερον, θα πρέπει να επιδιώξει την επανασύνδεση της συμπεριφοράς της Τουρκίας με τις ευρωτουρκικές σχέσεις. Αυτό δεν σημαίνει μόνο κυρώσεις σε περίπτωση επιθετικής πολιτικής αλλά και χειροπιαστές επιβραβεύσεις της Άγκυρας, όταν αυτή προχωρεί σε κινήσεις καλής γειτονίας με βασικό στόχο την επίλυση των ζητημάτων της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο. Μια σημείωση και για τους εξοπλισμούς. Όσο αυτοί πραγματοποιούνται χωρίς καμία πρόβλεψη για ελληνική συμμετοχή στην παραγωγή οπλικών συστημάτων και για μεταφορά τεχνολογίας δεν θα αποκτήσουμε προβάδισμα ασφάλειας σε βάθος χρόνου. Οι εξοπλισμοί μπορούν να γίνουν εφαλτήριο για εγχώρια ανάπτυξη τεχνολογίας και να αποφύγουμε το ψευτοδίλημμα «κανόνια ή βούτυρο».<br /><br />Η άποψη ότι το Κυπριακό δεν συνδέεται με τις διμερείς ελληνοτουρκικές διαφορές είναι λανθασμένη και επικίνδυνη. Ο τουρκικός αναθεωρητισμός και η φιλοδοξία της Άγκυρας για ηγεμονικό περιφερειακό ρόλο αφορά το σύνολο του Ελληνισμού. Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να επιμείνει στις θέσεις που είχε υιοθετήσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ στη διαπραγμάτευση του Crans-Montana για ένα φυσιολογικό κράτος, χωρίς εγγυήτριες δυνάμεις, ξένους στρατούς και επεμβατικά δικαιώματα με πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου που θα προστατεύει τα δικαιώματα κάθε πολίτη,<div><br /></div><div> Ελληνοκύπριου και Τουρκοκύπριου.<br /><br />Τρίτον, η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον να πρωτοστατήσει στην οικοδόμηση σχημάτων οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας στα Βαλκάνια αξιοποιώντας την Συμφωνία των Πρεσπών ως βάση συνεννόησης και ως πρότυπο για την επίλυση διενέξεων στην περιοχή και προωθώντας με συνέπεια και ένταση την ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων . Οι σχέσεις με την Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία πρέπει να βρεθούν στο κέντρο της ελληνικής πολιτικής στα Βαλκάνια. Ιδιαίτερα η δεύτερη είναι μια χώρα πολύ σημαντική για τη σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια. Η Τουρκία θα πρέπει είτε να ενταχθεί στα σχήματα συνεργασίας με εποικοδομητικό τρόπο είτε να αντιταχθεί σε αυτά χάνοντας την επιρροή της στην περιοχή.<br /><br />Τέλος, η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει και πάλι την πρωτοβουλία για την δημιουργία δομών περιφερειακής συλλογικής ασφάλειας στην Ανατ. Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, ασκώντας πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και προωθώντας σταθερά μια κουλτούρα διαλόγου και συναίνεσης, η Ελλάδα μπορεί παρέχει τη δυνατότητα στις θρησκευτικές κοινότητες της Ανατ. Μεσογείου να επιδιώξουν τη μεταξύ τους προσέγγιση, τη δημιουργία διαύλων και δικτύων επικοινωνίας, καθώς και την εμπέδωση μιας θετικής ατζέντας που προωθεί την ανεκτικότητα και τον πλουραλισμό.<br /><br /><b><i> Το κείμενο είναι επεξεργασμένη μορφή της εισήγησης στο συνέδριο του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ «Για μια Προοδευτική Ατζέντα της Επόμενης Δεκαετίας: Στόχοι -Προτεραιότητες – Πολιτικές»</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ελληνική εξωτερική πολιτική σε έναν κόσμο που αλλάζει.

 Σωτήρης Ρούσσος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου ΕΝΑ Η ελληνική ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρωταπριλιά με σκληρές αλήθειες για την ενημέρωση και τους δημοσιογράφους!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="436" src="https://www.youtube.com/embed/u274d2X3bRU" width="672" youtube-src-id="u274d2X3bRU"></iframe></div><div><br /></div>Είναι έθιμο δημοσιογραφικό να γιορτάζουμε την Πρωταπριλιά! Μόνο που τα τελευταία χρόνια το έθιμο έχει «ξεθωριάσει»! Μοιάζει Πρωταπριλιά να είναι κάθε μέρα!<br /><br />Μπορεί τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα να είχαν πάντα πολιτική-κομματική κατεύθυνση, αλλά ποτέ δεν υπήρχε τόσο μονομερής παρουσίαση των γεγονότων! Ποτέ δεν υπήρξε τόσο προπαγάνδα και τόση διαστρέβλωση! Κάθε μέρα, όλη μέρα…Ποια Πρωταπριλιά λοιπόν;<br /><br />Αντί για «ψεματάκι» που προβλέπει το έθιμο επιλέξαμε να ακούσουμε μερικές αλήθειες. Σκληρές μεν αλλά αλήθειες! Μας τις λέει ένας Δημοσιογράφος και δεν βάζουμε τυχαία το Δ κεφαλαίο. Ο κ.Παύλος Αλέπης από το στούντιο του militaire channel μιλά για τη χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας, για την αντιπάθεια αν όχι και το μίσος που νιώθουν οι πολίτες για τους δημοσιογράφους, αλλά και για τους πολίτες που πρέπει να μάθουν να επιλέγουν και να επιβραβεύουν όσους προσπαθούν έστω να μείνουν έξω από το «μαντρί της προπαγάνδας».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div>

Πρωταπριλιά με σκληρές αλήθειες για την ενημέρωση και τους δημοσιογράφους!

Είναι έθιμο δημοσιογραφικό να γιορτάζουμε την Πρωταπριλιά! Μόνο που τα τελευταία χρόνια το έθιμο έχει «ξεθωριάσει»! Μοιάζει Πρωταπριλιά να ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Κορώνες στον Έβρο από τον πρωθυπουργό τσιμουδιά για την ιταμή τουρκική πρόκληση στην Κομοτηνή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/03/komotini.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="800" height="294" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/03/komotini.png" width="738" /></a></div><br /><div>Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει τη θέση του για την αναγκαιότητα του φράχτη στον Έβρο, ο Τούρκος πρέσβης κάνει…βόλτες σε υπουργεία προφανώς στο πνεύμα της «ελληνοτουρκικής φιλίας» των σεισμών.</div><br />Δεν θα κατηγορηθούν για καχυποψία όσοι σκεφθούν ότι η «φινλανδοποίηση» μας είναι σε εξέλιξη…<br /><br />Κι αυτά την ίδια ώρα που ο Τούρκος πρόξενος στην Κομοτηνή δημοσιοποιεί μέσω twitter την επίσκεψη του στην «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», σωματείο που έχει καταργηθεί από τον Άρειο Πάγο!!! Θα μιλήσει η ελληνική κυβέρνηση; Θα φωνάξει κάποιος από την αντιπολίτευση ή υπάρχει ακαταδίωκτο και για τους χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά που τα τελευταία χρόνια είναι όπως όλα δείχνουν καταστροφικοί.<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/03/komotini.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/03/komotini.png" /></a><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κορώνες στον Έβρο από τον πρωθυπουργό τσιμουδιά για την ιταμή τουρκική πρόκληση στην Κομοτηνή.

Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει τη θέση του για την αναγκαιότητα του φράχτη στον Έβρο, ο Τούρκος πρέσβης κάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια σενάρια θα θεωρηθούν ήττα για τον Μητσοτάκη; Οριακές διαφορές στον πρώτο γύρο, πέριξ του 30% και Κασιδιάρης με 5%

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/bd042256550c87d354f7fac22527bccb_XL.jpg" width="750" /><br /><br /><div>Ήττα για την ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι τα εξής σενάρια<br /><br />Η δυναμική που είχε αναπτύξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία ατονεί, οι εκλογές προκηρύχθηκαν για 21 Μαίου 2023 και οι δημοσκοπήσεις, όλες ουδεμίας εξαιρουμένης δεν δείχνει αναστροφή ή άνοδο στην Νέα Δημοκρατία.<br />Αυτό μπορεί να αλλάξει τις επόμενες εβδομάδες αλλά αυτό δεν φαίνεται τώρα, αυτό που καταγράφεται είναι φθορά, υπάρχει ακόμη οργή στην κοινωνία...<br /><br />Τι θα θεωρηθεί ήττα για τον Μητσοτάκη;<br /><br />Προφανώς ο Μητσοτάκης και η ΝΔ ποντάρουν να πιάσουν 33% με 34% στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση και να αλλάξουν το παιχνίδι στην δεύτερη κάλπη όπου θα ποντάρουν στην συσπείρωση και στον επαναπατρισμό ψηφοφόρων.<br />Ορισμένοι στην ΝΔ – είναι ελάχιστοι – πιστεύουν ότι η ΝΔ μπορεί στον δεύτερο γύρο να φθάσει στο 38% και να έχει αυτοδυναμία.<br />Ωστόσο το σενάριο αυτό έχει υπερβολικά χαμηλή πιθανολόγηση…<br /><br />Τι θα θεωρηθεί ήττα;<br /><br />Ήττα για την ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι τα εξής σενάρια<br /><br />1)Η Νέα Δημοκρατία να πέσει από το 39,9% στο 30% ή και κάτω από 30% ή να κινηθεί σε ένα εύρος μεταξύ 30% με 32% στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση.<br />Ναι μεν η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι πρώτο κόμμα αλλά θα έχει χάσει σχεδόν 8 με 10 μονάδες από τις εκλογές του 2019.<br />Εάν η ΝΔ είναι μακριά από το 33% που είναι ο άτυπος στόχος της πρώτης εκλογικής αναμέτρησης… τότε είναι ξεκάθαρο ότι αυτό θα θεωρηθεί ήττα.<br />Οτιδήποτε πάνω από 33% θα είναι νίκη και θα πιστωθεί στον Μητσοτάκη.<br /><br />2)Η διαφορά μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ να είναι οριακή 2 με 3 μονάδες.<br />Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σίγουρα δεύτερο κόμμα καθώς αποκλείεται οποιοδήποτε σενάριο ανατροπής.<br />Ωστόσο με διαφορές 2 με 3 μονάδες θα είναι ξεκάθαρη ήττα για την Νέα Δημοκρατία, θα έχει χάσει την δυναμική της τηρουμένων των αναλογιών ότι μοίρασε 50 δισεκ. και σε κάποιο βαθμό εξαγόρασε ψήφους ή προσπάθησε να μειώσει τους δυσαρεστημένους.<br /><br />3)Ήττα για την Νέα Δημοκρατία θα θεωρηθεί εάν το κόμμα λάβει χαμηλά ποσοστά προς την ζώνη του 30% με 32% και το ΠΑΣΟΚ κρατήσει δυνάμεις πέριξ του 12%.<br /><br />4)Συντριπτική ήττα θα είναι εάν η ΝΔ του Μητσοτάκη αποτύχει να ανακόψει το Εθνικό κόμμα Έλληνες του Ηλία Κασιδιάρη και ο Άρειος Πάγος επιτρέψει στο κόμμα να κατέλθει στις εκλογές, σενάριο πολύ πιθανό αφού φαίνεται ότι… έχουν αναζητηθεί θεσμικές λύσεις ώστε να ξεπεραστεί ο φωτογραφικός – αντισυνταγματικός νόμος που ψηφίστηκε πρόσφατα.<br />Εάν ο Κασιδιάρης με το Εθνικό Κόμμα Έλληνες καταφέρει να ξεπεράσει την αξιολόγηση του Αρείου Πάγου και κατέλθει στις εκλογές – σενάριο πλέον βασικό όχι απλά υποθετικό μετά τις κυοφορούμενες εξελίξεις – θα εκτιναχθεί στο 5% με 6% και θα αποτελέσει την έκπληξη της βραδιάς των εκλογών.<br />Η υπόθεση Κασιδιάρης θα είναι νομική και πολιτική ήττα για τον Μητσοτάκη που ενορχήστρωσε τον αποκλεισμό ενός κόμματος όχι λόγω της καταδίκης και της φυλάκισης αλλά λόγω του γεγονότος ότι του αποσπά ψήφους…<br />Κατά την άποψη μας μόνο το εκλογικό σώμα πρέπει να είναι ο κριτής, οπότε ο νόμος που ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ήταν όχι απλά αντισυνταγματικός αλλά ενάντιος στην λογική, είναι νομική παραφροσύνη.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποια σενάρια θα θεωρηθούν ήττα για τον Μητσοτάκη; Οριακές διαφορές στον πρώτο γύρο, πέριξ του 30% και Κασιδιάρης με 5%

Ήττα για την ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι τα εξής σενάρια Η δυναμική που είχε αναπτύξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία ατο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ταβάνι της ΝΔ στις πρώτες εκλογές το 33%, ανέφικτη η αυτοδυναμία, μονόδρομος η συνεργασία. Ρυθμιστής ο Κασιδιάρης.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1ec4ac283b54634573b0c3082a400ac3_XL.jpg" width="734" /><br /><br /><div>Η Νέα Δημοκρατία στις πρώτες εκλογές δεν μπορεί να πάρει πάνω από 33%<br />Τα δεδομένα που υπάρχουν στο τραπέζι μετά από έναν μεγάλο γύρο δημοσκοπήσεων είναι τα εξής:<br /><br />Ανώτατο όριο για ΝΔ το 33%<br /><br />Η Νέα Δημοκρατία στις πρώτες εκλογές δεν μπορεί να πάρει πάνω από 33%.<br />Το 33% είναι το ταβάνι της παράταξης σε αυτή τη φάση.<br />Δεν είναι ούτε νίκη, ούτε ήττα.<br />Μπορεί στις δεύτερες εκλογές να πάει παραπάνω αλλά θα είναι λόγω ότι θα υπάρχει μικρότερο εκλογικό σώμα, αφού πολλοί δεν θα ενδιαφερθούν να ψηφίσουν δεύτερη φορά.<br />Οπότε εάν η ΝΔ πετύχει ποσοστό άνω του 33% είναι πλασματικό, θα οφείλεται στο μικρότερο δείγμα, στην αποχή των ψηφοφόρων των άλλων κομμάτων και ίσως λόγω καλοκαιριού που θα λείπουν από τα εκλογικά κέντρα οι νέοι ψηφοφόροι.<br />Ωστόσο η ΝΔ δεν μπορεί να κινηθεί πάνω από 32-33% με τη μέγιστη συσπείρωση.<br /><br />Εφικτή η συγκυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα και εφόσον το ΠΑΣΟΚ πιάσει ένα ποσοστό γύρω στο 12%, ο σχηματισμός κυβέρνησης από την πρώτη Κυριακή δεν είναι ανέφικτος. Είναι εφικτή η συνεργασία των δύο κομμάτων αλλά θεωρούμε ότι η εμμονή Μητσοτάκη να είναι Πρωθυπουργός και η σκληρή ατζέντα που θα θέσει ο Ανδρουλάκης, δεν θα αφήσουν να ευοδώσει το σενάριο αυτό, οπότε θα πάμε υπηρεσιακή κυβέρνηση και εκλογές τον Ιούλιο με σκληρά διλήμματα από τον Κ.Μητσοτάκη για να «φοβίσει» το κεντρώο κοινό με αστάθεια και ακυβερνησία.<br /><br />Αδύνατη η αυτοδυναμία με αυτά τα δεδομένα<br /><br />Η άποψή μας είναι ότι δύσκολα θα κάνει την υπέρβαση, δύσκολα θα πείσει το εκλογικό κοινό ενώ παράλληλα υπάρχει ένα μεγάλο κοινό που πιστεύει ότι είναι πιο αποτελεσματικές και πιο αντιπροσωπευτικές οι κυβερνήσεις συνεργασίας. Στην χθεσινή δημοσκόπηση της Metron Analysis το 49% είναι υπέρ για τις συνεργασίες ενώ το 48% προτιμάει αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Συν αυτώ στις δημοσκοπήσεις υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό, πολύ κοντά στο ποσοστό του Κ.Μητσοτάκη που θεωρεί ότι κανένας πολιτικός αρχηγός δεν είναι ικανός. Και αυτό δείχνει μαζί με το όριο του 33% ότι ο Μητσοτάκης δεν έχει να λάβει ψήφους από άλλα κόμματα την δεύτερη Κυριακή.<br /><br />Ρυθμιστής ο Κασιδιάρης- Αν μπει στη Βουλή, δεν θα υπάρξει ποτέ αυτοδυναμία ΝΔ<br /><br />Μία σημαντική υποσημείωση: Αν τελικά κατέβει στις εκλογές το κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη, τότε το σκηνικό αλλάζει σημαντικά.<br />Με επτακομματική Βουλή, η αυτοδυναμία είναι απλά αδύνατη.<br />Δεν υπάρχει εκεί κάποιο εναλλακτικό σενάριο, ο Μητσοτάκης θα αναγκαστεί να πάει σε συγκυβέρνηση. Και αν κρίνω από τους σκληρούς όρους Ανδρουλάκη, θα οδηγηθεί σε απόσυρση και θα οδηγηθούμε σε άλλο πρόσωπο. Εκτός αν έχουμε αποστασίες από το ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Η επτακομματική βουλή κάνει υποχρεωτική την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ<br /><br />Επίσης, κάτι που δεν έχει σκεφτεί κανείς.<br />Αν υπάρχει μέσα στην Βουλή το κόμμα «Έλληνες για την Πατρίδα», δηλαδή έχουμε επτακομματική Βουλή ο Κ.Μητσοτάκης δεν θα μπορεί να πάει ούτε σε τρίτες εκλογές διότι και πάλι δεν θα μπορεί να κερδίσει αυτοδυναμία.<br />Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ουσιαστικά η είσοδος Κασιδιάρη στην Βουλή, φέρνει τον Κ. Μητσοτάκη πιο κοντά στην έξοδο.<br />Επίσης, θεωρούμε ότι στις δεύτερες εκλογές τα ποσοστά των μικρότερων κομμάτων μπορεί να πέσουν πλην των «Ελλήνων για την Πατρίδα» που θα κρατηθούν και μπορεί να φτάσουν και στο 6% αφού θα αποτελούν την μοναδική έκφραση της αντισυστημικής ψήφου. Αν όμως, δεν κατέβει στις εκλογές, πιστεύεται ότι δεν θα υπάρξει μετακίνηση των ψηφοφόρων, δεν θα πάνε σε άλλο κόμμα.<br /><b><i>Μαξιμιλιανός</i></b><br /><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το ταβάνι της ΝΔ στις πρώτες εκλογές το 33%, ανέφικτη η αυτοδυναμία, μονόδρομος η συνεργασία. Ρυθμιστής ο Κασιδιάρης.

Η Νέα Δημοκρατία στις πρώτες εκλογές δεν μπορεί να πάρει πάνω από 33% Τα δεδομένα που υπάρχουν στο τραπέζι μετά από έναν μεγάλο γύρο δημοσκο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία αναβαθμίζει το δόγμα εξωτερικής πολιτικής. Ασύμμετρα πλήγματα στις υπαρξιακές απειλές. Παγκόσμια απειλή οι ΗΠΑ.

<img height="385" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/95090379415af5c54fef6e8e8050df55_XL.jpg" width="728" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αλλαγή του δόγματος από τη Ρωσία - Παγκόσμια απειλή οι ΗΠΑ, χώρος ασφάλειας η Ευρασία</span></h3>Το νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής ενέκρινε το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσίας, το οποίο συνεδρίασε υπό τον Vladimir Putin, με τις ΗΠΑ να αποτελούν τον υπ' αριθμόν 1 υποκινητή της αντιρωσικής στάσης της Δύσης και παγκόσμια απειλή, σύμφωνα με το Κρεμλίνο.<br />Η Ρωσία διαμηνύει ότι θα κάνει χρήση όλων των συμμετρικών και ασύμμετρων μέσων που έχει στη διάθεσή της για να αντιμετωπίσει τις υπαρξιακές απειλές.<br />Την ίδια ώρα ωστόσο, τονίζεται ότι η Μόσχα επιδιώκει την "ειρηνική συνύπαρξη" και μια "ισορροπία συμφερόντων" με την Ουάσινγκτον.<br />Στόχος της είναι να μετατρέψει την περιοχή της Ευρασίας σε μία περιοχή ασφάλειας και σταθερότητας.<br />Συγκεκριμένα, ο υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov δήλωσε την Παρασκευή ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει "υπαρξιακές απειλές" για την ασφάλεια και την ανάπτυξή της από "μη φιλικά κράτη", καθώς παρουσίασε στον πρόεδρο Putin το επικαιροποιημένο δόγμα εξωτερικής πολιτικής.<div><br />Ο Lavrov δήλωσε στη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του Κρεμλίνου, η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά, ότι το νέο δόγμα θα προβλέπει πως η Ρωσία μπορεί να λαμβάνει «συμμετρικά και ασύμμετρα μέτρα ως απάντηση σε μη φιλικές ενέργειες εναντίον της» και επικαλείται την «άνευ προηγουμένου πίεση» που ασκείται επί της Ρωσίας από τους δυτικούς αντιπάλους της, τους οποίους κατηγόρησε ότι διεξάγουν έναν «υβριδικό πόλεμο» εναντίον της Μόσχας.<br />Ο πρόεδρος Putin από την πλευρά του έκανε λόγο για «αναταράξεις στη διεθνή σκηνή» που υποχρεώνουν τη Ρωσία «να προσαρμόσει το στρατηγικό σχεδιασμό της».<br />Το νέο δόγμα κάνει λόγο για διατήρηση της "στρατηγικής σταθερότητας" με τις Ηνωμένες Πολιτείες - μια αναφορά στις πυρηνικές δυνατότητες των δύο χωρών - παρά την αναστολή της συνθήκης New START, της τελευταίας εναπομείνασας συμφωνίας ελέγχου των πυρηνικών όπλων μεταξύ των δύο πλευρών, τον Φεβρουάριο.<br />Να σημειωθεί ότι το δόγμα εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας στη διάρκεια της πρόσφατης ρωσικής ιστορίας της, έχει αλλάξει πέντε φορές: το 1993, το 2000, το 2008, το 2013 και το 2016.<br /><br />Παγκόσμια απειλή οι ΗΠΑ<br /><br />Ειδικότερα, το έγγραφο που επικαλείται το ρωσικό πρακτορείο Ειδήσεων αναφέρει ότι η Ρωσία θα οικοδομήσει σχέσεις με άλλα κράτη ανάλογα με την πολιτική τους απέναντί της, αναφέρει έγγραφο.<br />Η Ρωσία είναι μια ξεχωριστή χώρα-πολιτισμός, ένα προπύργιο του ρωσικού κόσμου και ένα από τα κυρίαρχα κέντρα της παγκόσμιας ανάπτυξης, σύμφωνα με τη νέα ρωσική αντίληψη για την εξωτερική πολιτική που εγκρίθηκε την Παρασκευή από τον πρόεδρο Vladimir Putin.<br />Η Μόσχα θεωρεί την τρέχουσα πορεία των ΗΠΑ ως σημαντική πηγή κινδύνου όχι μόνο για την ίδια, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο και σκοπεύει να εξαλείψει τα "απομεινάρια της κυριαρχίας" της Ουάσινγκτον.<br />Στο έγγραφο τονίζεται ότι η Ρωσία θα οικοδομήσει σχέσεις με άλλα κράτη ανάλογα με την πολιτική τους απέναντί της και είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις της τόσο για να αποκρούσει όσο και για να αποτρέψει επιθέσεις εναντίον της ή εναντίον των συμμάχων της.<br /><br />Από το 2016 είχε αναγνωριστεί η σοβαρή κρίση στις σχέσεις με ΗΠΑ - Δύση<br /><br />Πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την τελευταία αλλαγή του 2016, εμφανίστηκαν δύο νέοι στόχοι εξωτερικής πολιτικής: η ενίσχυση της θέσης της Ρωσίας ως ένα από τα κέντρα επιρροής του σύγχρονου κόσμου και η ενίσχυση της θέσης των ρωσικών μέσων ενημέρωσης και των μαζικών επικοινωνιών στον παγκόσμιο χώρο της πληροφόρησης.<br />Το Κρεμλίνο αναγνώριζε ήδη από το 2016 μια σοβαρή κρίση στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και των δυτικών κρατών, η οποία προκλήθηκε από τη γεωπολιτική επέκταση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</div><div><br />Το έγγραφο ανέφερε ότι ενώ η Ρωσία ενδιαφέρεται για εποικοδομητική συνεργασία με τις ΗΠΑ, "δεν αναγνωρίζει την εξωεδαφική άσκηση της αμερικανικής δικαιοδοσίας εκτός του διεθνούς δικαίου, δεν αποδέχεται καμία στρατιωτική, πολιτική, οικονομική ή άλλη μορφή πίεσης και επιφυλάσσεται του δικαιώματος να απαντήσει σε κάθε μη φιλική ενέργεια με σκληρό τρόπο".<br />Μεταξύ των περιφερειακών προτεραιοτήτων, για πρώτη φορά το δόγμα επεσήμανε την ανάγκη πολιτικής λύσης στη Συρία, διατηρώντας την ενότητα, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.<br />Η κρίση στην Ουκρανία αναφέρθηκε ξεχωριστά στο έγγραφο.<br />Τονίστηκε ότι η Ρωσία, σε συνεργασία με όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη και τους διεθνείς θεσμούς, είναι έτοιμη να καταβάλει προσπάθειες για την εξεύρεση πολιτικής και διπλωματικής λύσης στην εσωτερική ουκρανική σύγκρουση.<br /><br />Οι βασικές θέσεις του νέου δόγματος εξωτερικής πολιτικής<br /><br />Ο ρόλος της Ρωσίας στον κόσμο<br /><br />Η Ρωσία είναι μια μοναδική χώρα-πολιτισμός, μια τεράστια δύναμη της Ευρασίας και του Ευρω-Ειρηνικού, ένα προπύργιο του ρωσικού κόσμου. Διαδραματίζει μοναδικό ρόλο στη διατήρηση της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων και στη διασφάλιση της ειρηνικής ανάπτυξης της ανθρωπότητας.<br />Η στάση της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέναντι σε άλλα κράτη θα καθορίζεται από τη φύση της πολιτικής τους - εποικοδομητική, ουδέτερη ή μη φιλική.<br /><br />Ασφάλεια<br /><br />Η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις της για να αμυνθεί ή να αποτρέψει μια επίθεση εναντίον της ίδιας ή των συμμάχων της.<br />Η Μόσχα επιδιώκει να παρέχει ασφάλεια για όλα τα κράτη εξίσου, αλλά μόνο βάσει της αρχής της αμοιβαιότητας.<br />Η Ρωσία θα διερευνήσει την εικαζόμενη ανάπτυξη βιολογικών και τοξινικών όπλων.<br /><br />Σχέσεις με τη Δύση<br /><br />Η Ρωσία δεν θεωρεί τον εαυτό της εχθρό της Δύσης και δεν απομονώνεται από αυτήν. Υπολογίζει στις δυτικές χώρες να συνειδητοποιήσουν ότι η σύγκρουση με τη Μόσχα δεν έχει μέλλον και να αποδεχθούν την πολυπολικότητα.<br />Ταυτόχρονα, προτεραιότητα της Ρωσίας θα είναι να εξαλείψει τα "υπολείμματα κυριαρχίας" των ΗΠΑ και άλλων μη φιλικών κρατών στις παγκόσμιες υποθέσεις, να μειώσει τις δυνατότητές τους να καταχραστούν τη θέση τους στην οικονομία και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε κάθε χώρα να παραιτηθεί από τις νεοαποικιακές και ηγεμονικές φιλοδοξίες.<br />Η Μόσχα βλέπει την πορεία της Ουάσιγκτον ως μείζονα πηγή κινδύνου για τη δική της και τη διεθνή ασφάλεια, για την ειρήνη και για τη δίκαιη ανάπτυξη της ανθρωπότητας στο σύνολό της.<br />Η αποκήρυξη της αντιρωσικής πολιτικής και η ανεξαρτητοποίηση από τις ΗΠΑ θα ήταν επωφελής για την ασφάλεια και την ευημερία της Ευρώπης.<br /><br />Χώρος σταθερότητας και ειρήνης η Ευρασία<br /><br />Η Ευρασία πρέπει να γίνει ένας χώρος ειρήνης, σταθερότητας, εμπιστοσύνης και ευημερίας - το εμβληματικό σχέδιο της Ρωσίας για τον 21ο αιώνα.<br />Ο κύριος στόχος στο εγγύς εξωτερικό είναι να μετατραπεί η περιοχή σε μια ζώνη ειρήνης, καλής γειτονίας και ευημερίας.<br />Η Ρωσία θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την εμβάθυνση των δεσμών με τα φιλικά παγκόσμια κέντρα ισχύος - την Ινδία και την Κίνα. Θα προωθήσει επίσης την Αφρική ως ένα σημαντικό κέντρο παγκόσμιας ανάπτυξης και θα εντείνει τη συνεργασία με τη Λατινική Αμερική.<br />Η Ρωσική Ομοσπονδία θα ενισχύσει τη συνολική, αμοιβαία επωφελή συνεργασία με έναν φιλικό ισλαμικό πολιτισμό.<br />Η Ρωσία αντιτίθεται στην πολιτική των διαχωριστικών γραμμών στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ρωσία αναβαθμίζει το δόγμα εξωτερικής πολιτικής. Ασύμμετρα πλήγματα στις υπαρξιακές απειλές. Παγκόσμια απειλή οι ΗΠΑ.

Αλλαγή του δόγματος από τη Ρωσία - Παγκόσμια απειλή οι ΗΠΑ, χώρος ασφάλειας η Ευρασία Το νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής ενέκρινε το Συμβούλι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας ως «κορυφαία προτεραιότητα» και τα νέα τουρκικά drones.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/03/WWYAEEAdJ-scaled.jpeg"><img height="390" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2023/03/WWYAEEAdJ-scaled.jpeg" width="733" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><div>Η Τουρκία ναι μεν θέλει (και μάλιστα διακαώς, εάν κρίνουμε από το τουρκογενές σχετικό λόμπινγκ) να της δοθούν (40) νέα F-16 από τις ΗΠΑ και (79) νέα κιτ εκσυγχρονισμού για τα F-16 που ήδη έχει στη διάθεσή της… αλλά εάν αυτό δεν γίνει, τότε εκείνη «έχει εναλλακτικές». Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν στις 27 Μαρτίου, μιλώντας στο δίκτυο NTV. «…αν δεν συμβεί, συνεχίζουμε να έχουμε εναλλακτικές…», δήλωσε ο Καλίν.<br /><br />Αυτό είναι, όμως, και το μήνυμα που στέλνει γενικώς η τουρκική πλευρά, είτε πρόκειται για νέα αεροσκάφη, είτε για συστήματα αεράμυνας.<br /><br />Η Άγκυρα ήθελε τα αμερικανικά F-35 αλλά αφού τα έχασε λόγω των ρωσικών S-400 ως «αντίπαλος» των ΗΠΑ στο πλαίσιο των κυρώσεων CAATSA, τώρα ζητά από την Ουάσιγκτον νέα F-16. Εάν δεν τα πάρει, λέει ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να προχωρήσει στην αγορά (24 έως 48) Eurofighter Typhoon από το Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Αλλά και στο μέτωπο των συστημάτων αεράμυνας, η Τουρκία ήθελε μεν αμερικανικούς Patriot αλλά τελικώς αγόρασε ρωσικούς S-400 και, τώρα που καθίσταται πλέον μάλλον ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε αγορά νέων συστοιχιών S-400, αναζητά εναλλακτικές. Ποια θα μπορούσε να είναι αυτή η εναλλακτική όταν μιλάμε για συστήματα αεράμυνας; Η τουρκική πλευρά επιμένει να παρουσιάζει ως πιθανή επιλογή το ευρωπαϊκό σύστημα SAMP/T της γαλλοϊταλικής Eurosam.<br /><br />Παράλληλα ωστόσο, η τουρκική πλευρά διαφημίζει πλέον ως «πολλά υποσχόμενες» και τις επιλογές δικών της, «made in Turkiye», συστημάτων.<br /><br />Μιλώντας στο δίκτυο NTV στις 27 Μαρτίου, ο Ιμπραχίμ Καλίν δήλωσε ότι «έχουν αρχίσει να κατασκευάζονται μη-επανδρωμένα αεροσκάφη που έχουν χαρακτηριστικά παρόμοια με τα F-16». Ο ίδιος μάλιστα παρουσίασε ως παράδειγμα το KIZILELMA της τουρκικής Baykar (κατασκευάστριας των Bayraktar) που υπενθυμίζεται ότι είχε κάνει την πρώτη δοκιμαστική του πτήση τον περασμένο Δεκέμβριο. Το (ακόμη υπό ανάπτυξη και σε διαδικασία δοκιμών) τουρκικό drone KIZILELMA προφανώς δεν είναι F-16.<br /><br />Για να μπορέσει, δε, να αναπτυχθεί περαιτέρω, θα πρέπει ρεαλιστικά να περάσουν χρόνια. Η μέχρι τώρα πορεία, πάντως, της Τουρκίας με το επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος TF-X της TAI, το καλούμενο και «εθνικό μαχητικό», μάλλον δεν έχει πάει τόσο καλά όσο θα επιθυμούσε η τουρκική ηγεσία.<br /><br />«Απέχει ακόμη πολύ από την ολοκλήρωση», έγραφε ο Πολ Ίντον στο Forbes τον περασμένο Ιανουάριο, για το TF-X. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, αυτά που έχουν πάει «καλά» είναι τα Bayraktar TB2 την επιτυχία των οποίων η τουρκική ηγεσία φιλοδοξεί να επαναλάβει και με άλλα νέα οπλικά συστήματα. Διόλου τυχαία, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φωτογραφήθηκε μπροστά σε ένα drone KIZILELMA στις 26 Μαρτίου, με τη σχετική φωτογραφία να κάνει τον γύρο των social media.<br /><br />Η τουρκική αμυντική βιομηχανία δραστηριοποιείται όμως παράλληλα και στο μέτωπο της ανάπτυξης συστημάτων αεράμυνας και ραντάρ. Ο Χαλούκ Γκεργκιούν, επικεφαλής της τουρκικής ASELSAN, υποστήριξε πρόσφατα, με δηλώσεις του στα τουρκικά μίντια, ότι η Τουρκία δεν έχει ανάγκη από συστοιχίες πυραύλων S-300 και S-400 γιατί σύντομα θα τις έχει «επισκιάσει» με τα δικά της, εγχώριας κατασκευής, τουρκικά συστήματα αεράμυνας.<br /><br />«Κατασκευάζουμε δικά μας συστήματα αεράμυνας. Δεν χρειαζόμαστε S-300, S-400. Εξαλείφουμε την ανάγκη μας για αυτά (σ.σ. τα ξένα συστήματα). Αυτό είναι το καθήκον μας», δήλωσε ο Γκεργκιούν, μιλώντας στη Milliyet, με τους Αμερικανούς ωστόσο (βλ. σχετικό δημοσίευμα στο Breaking Defense) να χαρακτηρίζουν την προαναφερθείσα απόφανση μάλλον «πρόωρη».<br /><br />Ο Τούρκος αναλυτής Αρντά Μεβλούτογλου υποστηρίζει, μιλώντας στο αμερικανικό Breaking Defense, ότι η ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας αποτελεί πλέον «μια από τις κορυφαίες προτεραιότητες» για την τουρκική αμυντική βιομηχανία. Ο ίδιος κάνει ειδική μνεία σε συστήματα όπως είναι τα: ERALP (ραντάρ), HERIKKS (σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου), Korkut (αυτοκινούμενο αντιαεροπορικό πυροβόλο), Sungur (σύστημα αεράμυνας), Hisar (σύστημα αεράμυνας) και Siper (σύστημα αεράμυνας).<br /><br />Τα τουρκικά συστήματα μικρού και μεσαίου βεληνεκούς φέρονται να έχουν κάνει σημαντικά βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια, πλην όμως δεν ισχύει το ίδιο και για τα μεγάλης εμβέλειας συστήματα αεράμυνας που βρίσκονται ακόμη σε φάση δοκιμών.<br /><br />Το σύστημα Siper για παράδειγμα, που έχει συγκριθεί με τους ρωσικούς S-400, ο Τούρκος αναλυτής Σιτκί Εγκέλι υποστηρίζει ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να καταστεί επιχειρησιακά ενεργό φέτος, παρά τις σχετικές εξαγγελίες, αλλά μέσα στα επόμενα χρόνια…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: Η ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας ως «κορυφαία προτεραιότητα» και τα νέα τουρκικά drones.

Γιώργος Σκαφιδάς Η Τουρκία ναι μεν θέλει (και μάλιστα διακαώς, εάν κρίνουμε από το τουρκογενές σχετικό λόμπινγκ) να της δοθούν (40) νέα F-16...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κατάφερε και αυτό: Διέσπασε το μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου για χάρη της Άγκυρας!

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/03/eeer-768x480.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="768" height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/03/eeer-768x480.jpg" width="735" /></a><br /><br />Δεν θα υποστηρίξει η Κύπρος την υποψηφιότητα της Τουρκίας στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό και πολύ καλά θα κάνει<br /><br />Μετά από εν κρυπτώ συνομιλίες 20 ημερών ανάμεσα στον Νίκο Δένδια και τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο Έλληνας ΥΠΕΞ στις δηλώσεις του, μετά το πέρας της συνάντησής του με τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας στις Βρυξέλλες, μάθαμε ότι η χώρα μας θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα των γειτόνων για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO).<br /><br />Μάλιστα ευχαρίστησε τον Τούρκο ομόλογό του γιατί η Άγκυρα με τη σειρά της θα υποστηρίξει και θα ψηφίσει την Ελλάδα στην εκστρατεία της για μια μη μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την περίοδο 2025-26<br /><br />Όμως η απόφαση, απόρροια της αποκαλούμενης «διπλωματίας των σεισμών», έχει ολέθρια αποτελέσματα, καθώς διασπά για πρώτη φορά το κοινό μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου!<br /><br />Και αυτό γιατί, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, η Κύπρος θα υποστηρίξει υποψηφιότητα διαφορετική από εκείνη της Τουρκίας για τη Γενική Γραμματεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού.<br /><br />Όπως δήλωσε ο Νίκος Χριστοδουλίδης, ερωτηθείς σχετικά, «να τελειώσουν οι υποψηφιότητές, έχουμε ξεκάθαρα το πού θα κινηθούμε, εννοώ σε μια από τις υποψηφιότητες που έχουν ήδη υποβληθεί, όχι την υποψηφιότητα από πλευράς Τουρκίας.<br /><br />Όχι διότι έχουμε την οποιαδήποτε αλλεργία – θέλω να το ξεκαθαρίσω, μακάρι τα δεδομένα να ήταν διαφορετικά, να μπορούσαμε και εμείς να υποστηρίξουμε ή να δεχτούμε υποστήριξη από πλευράς Τουρκίας. Είναι η Τουρκία που δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και όχι η Κυπριακή Δημοκρατία την Τουρκία.<br /><br />Αλλά ειδικότερα στον τομέα της ναυτιλίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι από το 1987 δεν επιτρέπεται στα πλοία που φέρουν την κυπριακή σημαία να προσεγγίζουν τους τουρκικούς λιμένες – βλέπουμε ακόμα και αυτή τη στιγμή την Τουρκία να εκμεταλλεύεται την κρίση στην Ουκρανία με αφορμή τη ρωσική εισβολή, να μην επιτρέπει σε πλοία που φέρουν την κυπριακή σημαία να συμμετέχουν – αντιλαμβάνεστε ότι για μας μια τέτοια επιλογή είναι εκτός συζήτησης».<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Το κατάφερε και αυτό: Διέσπασε το μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου για χάρη της Άγκυρας!

Δεν θα υποστηρίξει η Κύπρος την υποψηφιότητα της Τουρκίας στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό και πολύ καλά θα κάνει Μετά από εν κρυπτώ συνομιλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ακούγιου: Ο εφιάλτης ενός πυρηνικού ολέθρου γίνεται τώρα πραγματικότητα!

<img height="388" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2023/03/Akkuyu2.jpg" width="751" /><br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ερντογάν, ο σταθμός, ο οποίος αποτελεί συνεργασία της Τουρκίας με τη Ρωσία, πρόκειται να αποκτήσει και επίσημα το καθεστώς πυρηνικής εγκατάστασης με τη φόρτωση καυσίμων στις 27 Απριλίου<br /><br />Ενα βήμα πριν από το να γίνει πραγματικότητα βρίσκεται ο εφιάλτης ενός πυρηνικού ολέθρου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς ο πυρηνικός σταθμός του Ακούγιου έχει μπει στην τελική ευθεία για τη λειτουργία του.<br /><br />Ο σταθμός, μια συνεργασία της Τουρκίας με τη Ρωσία, πρόκειται να αποκτήσει και επίσημα το καθεστώς πυρηνικής εγκατάστασης με τη φόρτωση καυσίμων στις 27 Απριλίου, όπως ανακοίνωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Για τον Τούρκο πρόεδρο, ο πυρηνικός σταθμός αποτελεί ένα δυνατό προεκλογικό χαρτί, καθώς ο ίδιος είχε ζητήσει από τον Ρώσο ομόλογό του το καύσιμο να έχει σταλεί πριν από τις τουρκικές προεδρικές εκλογές. Ωστόσο, η λειτουργία του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα στην πραγματικότητα δεν αναμένεται να γίνει πριν από τα τέλη του 2023, καθώς η τουρκική κατασκευαστική εταιρία Ictas, που έχει αναλάβει το έργο, έχει καθυστερήσει εξαιτίας προβλημάτων στις πληρωμές.<br /><br />Ο πυρηνικός σταθμός θα αποτελείται από τέσσερις αντιδραστήρες και θα έχει εγκατεστημένη δύναμη 4.800 μεγαβάτ. Το έργο στο σύνολό του αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2026, ενώ η επένδυση της Rosatom για την κατασκευή του ξεπερνά τα 25 δισ. δολάρια.<br /><br />Σημειολογικά, ο σταθμός του Ακούγιου θεωρείται το επισφράγισμα της στενής συνεργασίας της Αγκυρας με τη Μόσχα. Το 2022, ο Ερντογάν, μετά τη συνάντησή του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, είχε ζητήσει κι άλλη συνεργασία για την κατασκευή δεύτερου πυρηνικού σταθμού στη Σινώπη, για να αυξηθεί η ενεργειακή κάλυψη της Τουρκίας. «Αν μπορεί να γίνει κάποιο βήμα εκεί, αυτό θα φέρει ακόμη πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα» είχε δηλώσει ο Ερντογάν, με τον Πούτιν να επιβεβαιώνει πως και η Μόσχα επιθυμεί να προχωρήσει σε τέτοιου είδους συνεργασίες με την Τουρκία.<br />Η δημιουργία της πυρηνικής εγκατάστασης δεν ανησυχεί μόνο την Κύπρο και την Ελλάδα<br /><br />Η δημιουργία της πυρηνικής εγκατάστασης, πάντως, δεν ανησυχεί μόνο την Κύπρο και την Ελλάδα. Εχουν ήδη εκφραστεί πολλές αντιρρήσεις για την κατασκευή της, καθώς η περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής, κάτι που έγινε σαφές με δραματικό τρόπο κυρίως μετά τον σεισμό 7,7 Ρίχτερ της 6ης Φεβρουαρίου.<br /><br />Ο Σαμπαχάτ Ασλάν, γενικός γραμματέας των Περιβαλλοντικών Ενώσεων Ανατολικής Μεσογείου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Cumhuriyet» δήλωσε ότι ο πυρηνικός σταθμός βρίσκεται σε απόσταση τέτοια, που εύκολα μπορεί να επηρεαστεί από ισχυρούς σεισμούς και ρήγματα κοντά στην περιοχή. Τόνισε ακόμη πως το σύστημα ψύξης του σταθμού χτίζεται κοντά στις ακτές και με επιχωματώσεις.<br /><br />«Οι περιοχές αυτές δονούνται έως και 4 φορές το μέγεθος της δόνησης κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Αυτό καθιστά το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας πιο επικίνδυνο. Αναφέρουν ότι ο σταθμός στο Ακούγιου κατασκευάστηκε για να αντέχει σε σεισμό 9 Ρίχτερ. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος στους πυρηνικούς σταθμούς είναι οι κίνδυνοι που θα προκύψουν λόγω της βλάβης του συστήματος ψύξης. Αυτός ο κίνδυνος μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες καταστροφές, όπως η καταστροφή στη Φουκουσίμα το 2011. Αν ο πυρηνικός σταθμός Ακούγιου λειτουργούσε κατά τη διάρκεια του σεισμού του Καχραμάνμαρας, θα υπήρχε μια καταστροφή σαν της Φουκουσίμα!», δήλωσε σχετικά.<br /><br />Στο μεταξύ, ο Ερντογάν έσπευσε να προαναγγείλει την παρουσία του Πούτιν στα εγκαίνια, κάτι που όμως διέψευσε ευγενικά το Κρεμλίνο, λέγοντας πως για την ώρα δεν υπάρχει τέτοια απόφαση.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ακούγιου: Ο εφιάλτης ενός πυρηνικού ολέθρου γίνεται τώρα πραγματικότητα!

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ερντογάν, ο σταθμός, ο οποίος αποτελεί συνεργασία της Τουρκίας με τη Ρωσία, πρόκειται να αποκτήσει και επίσημα το ...

Διαβάστε την συνέχεια