Με ποιες κινήσεις κατοχυρώνεται η ελληνικότητα του Αιγαίου

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/ellada-nisia-aigaiou.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Καρακωστάνογλου Βενιαμίν<br /></b>Το τετράπλευρο περίγραμμα που περικλείει τον σημερινό ελληνικό εθνικό χώρο, ορίζεται από το βορειότερο άκρο του Έβρου μέχρι την Κέρκυρα, και από εκεί μέχρι το δυτικό άκρο της Κρήτης και από τη Ρόδο και το Καστελλόριζο, μέχρι τη Σαμοθράκη. Στο νοητό αυτό τετράπλευρο το ασθενέστερο και ευάλωτο τμήμα είναι το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου.<br /><br />Το σύνολο της θαλάσσιας περιοχής της ιστορικής θάλασσας του Ελληνισμού, που και στις τέσσερις ακτές της άνθισε επί 3.000-4.000 χρόνια λαμπρός ελληνικός πολιτισμός, ανέρχεται σε 190.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η χερσαία ελληνική επικράτεια (ηπειρωτική και νησιωτική) φθάνει τα 132.000 τ.χλμ. Με 12 ναυτικά μίλια αιγιαλίτιδα ζώνη, η Ελλάδα θα έχει 134.000 τ.χλμ. (71,2%) του Αιγαίου, η Τουρκία 16.000 τ.χλμ. (8,7%) και 38.000 τ.χλμ. (20,1%) θα ανήκουν σε διεθνή ύδατα.<br /><br />Γίνεται αντιληπτό, λοιπόν, ότι τα διάσπαρτα νησιά του Αρχιπελάγους, που το καθένα μπορεί να γίνει εύκολος στόχος επεκτατισμού, ιδίως από τον κυρίαρχο της ανατολικής ακτής του Αιγαίου (Τουρκία), πρέπει να προστατευθούν και να διατηρήσουν την ενότητα και την συνοχή τους, τόσο με την ηπειρωτική Ελλάδα, όσο και μεταξύ τους.<br /><br />Η εγγύτητα των ακτών της Τουρκίας προς τα νησιά, σε συνδυασμό με τον επεκτατισμό και αναθεωρητισμό της γείτονος, που συνοδεύεται ιδίως την τελευταία 20ετία με φρενήρη στρατιωτικό εξοπλισμό, καθιστά ύψιστη προτεραιότητα την διασφάλιση της άμυνας και της ενότητας των νησιών με την υπόλοιπη Ελλάδα. Οι Τούρκοι απαιτούν, λοιπόν, τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου, ώστε να αποτελέσουν εύκολη λεία στον τουρκικό επεκτατισμό!<br />Προτεραιότητα η συνοχή του Αιγαίου<br /><br />Η στοιχειώδης αμυντική οργάνωση των νησιών μας, μετά την εισβολή στην Κύπρο, δεν έχει επιθετικό χαρακτήρα και ικανότητα απέναντι στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, που είναι εξαπλάσιες αριθμητικά και με πολλαπλάσια μέσα από τις ελληνικές! Άλλωστε, επιχειρώντας από εγγύς ηπειρωτικό έδαφος με αεροπορική υπεροχή και πολυάριθμα πλωτά μέσα, έχουν σαφέστατα πλεονεκτήματα, στα οποία προστίθεται το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, του στρατηγικού βάθους και των εφεδρειών.<br /><br />Ενώ κανείς στην Ελλάδα δεν διανοήθηκε κατάληψη τουρκικού εδάφους με ορμητήριο τα νησιά μας, είναι βέβαιο, ορατό και εκπεφρασμένο από ανώτατους Τούρκους ηγέτες, ότι διεκδικούν τουλάχιστον τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου γιατί… βρίσκονται πιο κοντά στο τουρκικό έδαφος παρά στην Ελλάδα!<br /><br />Αν σκεφθούμε τα βρετανικά νησιά Φώκλαντς στον Νότιο Ατλαντικό, τα γαλλικά νησιά Σεν Πιέρ και Μικελόν μέσα σε καναδικό κόλπο στον Βόρειο Ατλαντικό, τα Βρετανικά νησιά της Μάγχης μέσα σε γαλλικό κόλπο και τόσα άλλα παραδείγματα, θα αντιληφθούμε ότι πρόκειται για διεθνώς παράνομα προσχήματα ενός μη αποκρυπτόμενου ιμπεριαλισμού, που πλέον έχει πάρει την επικίνδυνη μορφή νεο-οθωμανισμού και αυτοκρατορικών βλέψεων!<br /><br />Εν’ όψει όμως των παραπάνω καθίσταται επιτακτική εθνική προτεραιότητα η ανάγκη της Ελλάδος να διασφαλίσει την ασφάλεια, την κυριαρχία της, και την ενότητα και συνοχή του Αιγαιακού Αρχιπελάγους. Η Ελλάδα δεν είναι αμιγώς αρχιπελαγικό κράτος (όπως π.χ. οι Φιλιππίνες), είναι όμως μεικτό αρχιπελαγικό κράτος στο Αιγαίο, πράγμα που συνιστά ευνοϊκή συναφή περίσταση για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις, που θα ληφθεί σοβαρά υπόψη από πλευράς ασφάλειας, ενότητας, επικοινωνίας και οικονομίας.<br /><br />Κλειδί οι θαλάσσιες ζώνες <br /><br />Η ολοκλήρωση των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο θα προσδιορίσει, με βάση το διεθνές δίκαιο, την κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την δικαιοδοσία της χώρας μας, ενώ θα τα ξεχωρίσει από τα αντίστοιχα τουρκικά και από την ανοιχτή θάλασσα (διεθνή ύδατα), δηλαδή την κοινόχρηστη διεθνώς περιοχή του Αρχιπελάγους. Κανένα δικαίωμα ελεύθερης ναυσιπλοΐας δεν εμποδίζεται, ούτε δημιουργείται «κλειστή ελληνική λίμνη», όπως ισχυρίζεται η τουρκική προπαγάνδα.<br /><br />Η Ελλάδα μπορεί να καθιερώσει διόδους με το καθεστώς του “πλου διέλευσης” για την εξυπηρέτηση της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Το διεθνές δίκαιο συνιστά (υπό μορφήν ευχής) σε ημίκλειστες θάλασσες την συνεργασία των παράκτιων χωρών τους, μόνο όμως στους τομείς της αλιείας, της περιβαλλοντικής προστασίας και της επιστημονικής (όχι εφαρμοσμένης), έρευνας και όχι στις γραμμές της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών κυριαρχίας ή οικονομικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η δεσπόζουσα θέση των νησιών επί του θαλάσσιου χώρου, σε συνδυασμό με τις ρυθμίσεις του διεθνούς δικαίου (άρθρο 121 της Σύμβασης UNCLOS 1982) δίνει υπερέχουσα θέση στα ελληνικά δικαιώματα επί της θαλάσσης, καθώς μετά την αιγιαλίτιδα ζώνη, η ΑΟΖ (που πρέπει να κηρυχθεί αμέσως με την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης) οδηγεί, λόγω της γεωγραφικής δομής, σε αλληλοεπικάλυψη θαλασσίων δικαιωμάτων των ελληνικών ηπειρωτικών ακτών και των αντίστοιχων των νησιών, ή μεταξύ των νησιωτικών ακτών.<br /><br />Έτσι το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου θα είναι ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη και ΑΟΖ. Αυτό πρέπει να το αποδεχθεί η Τουρκία, όπως ακριβώς αποδέχεται η Ελλάδα την τουρκική κυριαρχία στην Ανατολική Θράκη, στον Ελλήσποντο, στη Μικρά Ασία και στις περιοχές αιγιαλίτιδας ζώνης (12 ναυτικών μιλίων) στη Μαύρη Θάλασσα και στις νότιες Μεσογειακές ακτές της (12 ν.μ.)! Το ίδιο ισχύει και για την τουρκική ΑΟΖ των (μέχρι) 200 μιλίων στη Μαύρη Θάλασσα, όχι βέβαια στην παράνομη και νομικά αβάσιμη ΑΟΖ που διεκδικεί η Τουρκία με το ανίσχυρο τουρκολιβυκό μνημόνιο στην Ανατολική Μεσόγειο!<br /><br />Τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα<br /><br />Μία σχετική απόφαση για θαλάσσια οριοθέτηση ζωνών (ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας) στο Αιγαίο που θα εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, θα ήταν χρήσιμη, ώστε να εξαναγκασθεί η Τουρκία να αποδεχθεί την όποια λύση επιβάλει το Δικαστήριο και να υπάρξει νόμιμη οριοθέτηση ενώπιον της διεθνούς κοινότητας. Τα αρνητικά ενδεχόμενα για την Ελλάδα, χωρίς να αποκλείονται, θα έχουν πιθανότατα μικρή έκταση, λόγω της μέχρι τώρα νομολογίας του Δικαστηρίου, σε συνδυασμό και με το Δίκαιο της Θάλασσας, που ευνοεί την Ελλάδα και με βάση το οποίο δικάζει το Δικαστήριο. Καθοριστικό μπορεί να αποβεί το συνυποσχετικό, αν βέβαια επιτευχθεί συμφωνία για την υπογραφή του μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Θα πρέπει να προσδιοριστεί ως περιοχή οριοθέτησης η πιο περιορισμένη, δηλαδή, είτε μεταξύ των ελληνικών νησιών του Αιγαίου και των απέναντι τουρκικών ακτών (ηπειρωτικών και νησιωτικών) είτε μεταξύ των ελληνικών νησιωτικών και ηπειρωτικών ακτών του Κεντρικού και Βορείου Αιγαίου, βορείως της οριζόντιας γραμμής Τήνου-Ικαρίας-Σάμου και των απέναντι τουρκικών ηπειρωτικών και νησιωτικών ακτών. Ως προς την περιοχή του Νοτίου Αιγαίου η ύπαρξη των Κυκλάδων, της Δωδεκανήσου (μέχρι και του Καστελλόριζου) και της Κρήτης, δεν επιτρέπουν την προβολή τουρκικών θαλασσίων ζωνών σε αυτή την περιοχή, δηλαδή πίσω από τα Δωδεκάνησα ή στο Κρητικό Πέλαγος.<br /><br />Το κύριο ζητούμενο για την Ελλάδα είναι πάντως να μην διασπαστεί η ενότητα του Αιγαίου ως Αρχιπελάγους, με την αποδοχή ή απόδοση στην Τουρκία ενιαίας περιοχής (ζώνης) ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στο εσωτερικό του Αιγαίου (κυρίως από την Σάμο-Ικαρία και βορειότερα) ή οι ενδεχόμενες τουρκικές προβολές (υπό μορφή δακτύλων) θαλασσίων ζωνών ανάμεσα στα μεγάλα ελληνικά νησιά του Κεντρικού και Βορείου Αιγαίου, προς το εσωτερικό του πελάγους (να μην ξεπερνούν τις δυτικές παρυφές των νησιών και Λήμνου, Λέσβου, Χίου και Σάμου). Επίσης θα πρέπει να αναφέρεται, ως εφαρμοστέο δίκαιο, το συμβατικό και εθιμικό Δίκαιο της Θάλασσας και όχι η “ευθυδικία” (επιείκεια).<div><br />Έκθετη η Τουρκία<br /><br />Επειδή η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχθεί αυτό το περιεχόμενο του συνυποσχετικού, τότε η ίδια (Τουρκία) θα πρέπει να αποδεχθεί την ρήτρα υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου, όπως έπραξε η Ελλάδα από το 1994. Έτσι, θα δημιουργηθεί αρμοδιότητα του Δικαστηρίου για την εκδίκαση και δέσμευση και της Τουρκίας για την αποδοχή της όποιας απόφασής του. Επειδή αυτό είναι άκρως απίθανο να συμβεί, προφανώς το θέμα θα παραπεμφθεί στις “καλένδες”.<br /><br />Αν η Ελλάδα έχει εν τω μεταξύ (όπως οφείλει) επεκτείνει την αιγιαλίτιδα στα 12 ναυτικά μίλια τότε η θέση της στο Αιγαίο θα έχει ενισχυθεί ιδιαιτέρως. Η Τουρκία βέβαια είναι ενδεχόμενο να υλοποιήσει την απολύτως παράνομη απειλή χρήσης βίας (casus belli) που έχει εκτοξεύσει κατά της χώρας μας από το1995. Θα είναι όμως έκθετη διεθνώς γιατί θα έχει απορρίψει την δικαστική επίλυση του ζητήματος και συνεπώς και το ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας, καθολικής δεσμευτικότητας.<br /><br />Αν επιτεθεί στην Ελλάδα, πράγμα απίθανο και απονενοημένο, ή αν παραβιάζει την ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη και ΑΟΖ (που θα χαραχθεί βέβαια με βάση και τα δικαιώματα των νησιών μας), τότε η Ελλάδα θα έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να αντιτάξει νόμιμη αυτοάμυνα, διά των ενόπλων δυνάμεών της προς την τουρκική βία και τις παραβιάσεις και βέβαια να ζητήσει την αρωγή του ΟΗΕ, των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων φιλικών κρατών και διεθνών οργανισμών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με ποιες κινήσεις κατοχυρώνεται η ελληνικότητα του Αιγαίου

Καρακωστάνογλου Βενιαμίν Το τετράπλευρο περίγραμμα που περικλείει τον σημερινό ελληνικό εθνικό χώρο, ορίζεται από το βορειότερο άκρο του Έβρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θέλουν να μας φορτώσουν τις φρεγάτες MMSC που δεν θέλει το Ναυτικό των ΗΠΑ!

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/MMCS-fregata.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Είναι κοινό μυστικό ότι οι ΗΠΑ πιέζουν την Ελλάδα να αγοράσει τις αμερικανικές φρεγάτες τύπου MMSC στο πλαίσιο του προγράμματος ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού με τέσσερις σύγχρονες φρεγάτες. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι MMSC είναι κατάλληλες για τον σκοπό που τις χρειάζεται το Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να είναι αποδεκτές ως υποψήφιες προς αγορά. Ας προσπαθήσουμε να το απαντήσουμε στηριζόμενοι όχι σε ισχυρισμούς ανταγωνιστών, αλλά σε αμερικανικές πηγές.<br /><br />Λόγω λανθασμένων πληροφοριών, ίσως επειδή η Fincantieri εμπλέκεται στην σχεδίαση και παραγωγή, οι MMSC δεν βασίζονται στις φρεγάτες FREMM. Αντίθετα βασίζονται στην κλάση LCS Freedom. Στις FREMM θα βασιστεί το επόμενο πλοίο που σχεδιάζει προς ένταξη το αμερικανικό Ναυτικό κλάσης Constellation. Το πρώτο εξ αυτών θα αρχίσει να κατασκευάζεται το ερχόμενο καλοκαίρι.<br /><br />Οι κατασκευαστές της MMSC δείχνουν την πώληση τεσσάρων φρεγατών στην Σαουδική Αραβία σαν απόδειξη της επιχειρησιακής αξίας του πλοίου. Το Ριάντ, όμως, σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα σκάφη στον ανατολικό στόλο του, δηλαδή εντός του Κόλπου, που σημαίνει ότι οι φρεγάτες θα καλύπτονται από την ομπρέλα που προσφέρουν τα χερσαία αντιαεροπορικά συστήματα.<br />Το πρόγραμμα LCS<br /><br />Στις 20 Ιανουαρίου ο υπεύθυνος για θέματα άμυνας το αμερικανικό Forbes δημοσίευσε άρθρο του αμυντικού συντάκτη του <a href="https://www.forbes.com/sites/craighooper/2021/01/20/biden-faces-new-shipbuilding-crisis-must-move-fast-and-kill-freedom-class-lcs/?sh=30990b9e1ba0"><b>Κρέγκ Χούπερ</b></a> με τίτλο “Ο Μπάιντεν πρέπει να κινηθεί γρήγορα και να σκοτώσει την κλάση LCS Freedom”. Το άρθρο είναι ενδεικτικό της κριτικής που ασκείται στο αμφιλεγόμενο πρόγραμμα. Ας σημειωθεί ότι το αμερικανικό Ναυτικό αρνείται να παραλάβει άλλα πλοία της κλάσης MMSC μέχρι να διορθωθούν βασικά προβλήματα πρόωσης και ευστάθειας.<br /><br />Η άνευ προηγουμένου κύρωση σ’ αυτά τα πλοία έχει φέρει μεγάλη αναστάτωση. Η αναστολή των παραδόσεων παγιδεύει δύο σχεδόν ολοκληρωμένα πλοία (το μελλοντικό Minneapolis-Saint Paul LCS 21 και το Cooperstown LCS 23) στο ναυπηγείο Marinette Wisconsin της Fincantieri. Έχει θέσει, επίσης, υπό αμφισβήτηση τη μοίρα τεσσάρων επιπλέον ημιτελών σκαφών της κλάσης MMSC. Χιλιάδες εργαζόμενοι και ναυτικοί εξαρτώνται από το πόσο «γρήγορα και δημιουργικά η προεδρία Μπάιντεν μπορεί να τερματίσει αυτό το ελαττωματικό πρόγραμμα ναυπήγησης».<br /><br />Ο αρθρογράφος του Forbes δεν χρησιμοποιεί τη λέξη “δημιουργικά” ελαφρά τη καρδία. Υπάρχουν μισοτελειωμένα πλοία, τα οποία αφού είναι ανεπιθύμητα από το αμερικανικό Ναυτικό πρέπει να πωληθούν σε κάποιον. Με τις κατάλληλες “κοπτοραπτικές” μεθόδους τμήματα μπορεί να προστεθούν ή να ανασκευαστούν, ή τμήματά τους να μεταφερθούν σε νέα υπό κατασκευή πλοία, τα οποία θα βαφτιστούν νέα σκάφη που βασίζονται στην κλάση Freedom, όπως οι MMSC.<br />Συνεχείς ζημιές<br /><br />Το βασικό πρόβλημα είναι οι συνεχείς ζημιές στο σύστημα μετάδοσης κίνησης και συγκεκριμένα στον μειωτήρα στροφών, δηλαδή το “κιβώτιο ταχυτήτων”. Αυτό το μηχανικό σύστημα είναι σχεδόν αδύνατον να αντικατασταθεί μετά την εγκατάσταση. Όποια σχεδίαση βασίζεται στην κλάση αυτή θα αντιμετωπίσει παρόμοιο πρόβλημα, εφόσον οι κατασκευαστές που παλεύουν να το λύσουν από το 2008 δεν κατάφεραν να βρουν λύση που να ικανοποιεί το αμερικανικό Ναυτικό.<br /><br />Άλλο πρόβλημα είναι ότι το πλοίο είναι <a href="https://web.archive.org/web/20100111131544/http://www.javno.com/en-world/us-navy-adds-3-lcs-ships-1st-ship-too-heavy_193286"><b>υπέρβαρο κατά 6% </b></a> όπως είχε παραδεχτεί ο εκπρόσωπος του αμερικανικού ναυτικού σημαιοφόρος Κλέι Ντος και ως εκ τούτου είναι πιο πιθανό να βυθιστεί σε περίπτωση βλάβης. Αυτό φαίνεται να προκλήθηκε από αλλαγές στο σχεδιασμό κατά την κατασκευή. Το αμερικανικό Ναυτικό είχε πει ότι το πλοίο θα απαιτήσει ειδικές διαδικασίες λειτουργίας έως ότου διορθωθεί. Ο επιλεγμένος τρόπος αντιμετώπισης θα είναι η εγκατάσταση εξωτερικών δεξαμενών για επιπλέον πλευστότητα.<br /><br />Το Ναυτικό είχε πει ότι η κλάση Freedom (σ’ αυτή ανήκει η φρεγάτα MMSC), με την προσθήκη των εξωτερικών δεξαμενών, θα πληρούσε την απαίτηση σταθερότητας και ότι ο σχεδιασμός του USS Fort Worth (LCS-3) περιλαμβάνει πρόσθετες βελτιώσεις για καλύτερη σταθερότητα. Τελικά, όμως, και τα δύο πλοία θα αποσυρθούν φέτος, έχοντας λιγότερο από 13 χρόνια προβληματικής λειτουργίας.<br /><br />Αλλά μια έκθεση του<a href="https://www.gao.gov/assets/680/677764.pdf"> Κυβερνητικού Γραφείου Λογοδοσίας</a> (GAO), του 2016, προς τις αρμόδιες επιτροπές του Κογκρέσου αναφέρεται εκτενώς σε μια σωρεία προβλημάτων τα οποία έπρεπε να αντιμετωπιστούν, όχι μόνον στο πρόγραμμα LCS , αλλά στο πως το αμερικανικό ναυτικό παραγγέλνει φρεγάτες και υλοποιεί τα προγράμματα αυτά. Αν είχαν αντιμετωπιστεί τα προβλήματα το αμερικανικό ναυτικό θα παραλάμβανε τα υπόλοιπα πλοία.<div><br />Η πλευσιμότητα<br /><br />Στην ιστοσελίδα της στα ελληνικά, η <a href="https://www.lockheedmartin.com/en-us/news/features/2021/eight-things-you-should-know-about-mmsc-greece.html?utm_source=facebook&utm_medium=social_ad&utm_campaign=program-comms&utm_term=other%7Cmaritime---surface%7Crms---mmsc&utm_content=facebook-cta">Lockheed Martin</a> εκθέτει σειρά επιχειρημάτων για το πως η MMSC θα προσφέρει τεράστια πλεονεκτήματα στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Το πρώτο επιχείρημα που παρατίθεται είναι «Η φρεγάτα MMSC προέρχεται από ένα δοκιμασμένο, λειτουργικό πλοίο που έχει αποδείξει την αξία του στη μάχη. Το πλοίο είναι μια παραλλαγή του Littoral Combat Ship (LCS) του Αμερικάνικου Πολεμικού Ναυτικού».<br /><br />Αν κρίνουμε, όμως, από το πάγωμα των παραδόσεων, αλλά και την υπό όρους χρήση των ήδη ενταγμένων πλοίων αυτού του τύπου, το αμερικανικό Ναυτικό δεν συμμερίζεται τη γνώμη της κατασκευάστριας εταιρείας. Γι’ αυτό και προσπαθεί να ακυρώσει τις υπόλοιπη παραγγελία. Δεν περιμένει, βέβαια, κανείς από έναν κατασκευαστή να πει κακά λόγια για το προϊόν του, αλλά αυτό το επιχείρημα δεν στέκει.<br /><br />Οι κατασκευαστές προτείνουν γερμανικούς ντιζελοκινητήρες, ώστε μηχανολογικά να είναι συμβατά τα πλοία με τις ΜΕΚΟ 200, αλλά δεν έχει ειπωθεί τίποτα σχετικά με τους αεροστροβίλους ή για τoν μειωτήρα. Όπως προαναφέραμε, αυτός καταγγέλλεται σαν σχεδιαστικά ελαττωματικός και γι’ αυτό εδώ και 13 χρόνια δεν έχει βρεθεί τρόπος να λυθεί το πρόβλημα. Θα υπάρξει χρήση άλλου και ποιανού κατασκευαστή;<br /><br />Πρόβλημα είναι και η πλευσιμότητα. Η κατασκευάστρια αναφέρει «Η MMSC μπορεί να λειτουργεί σε βάθος 4,5 μέτρων, όντας έτσι ιδανική για παράκτια περιβάλλοντα, όπως είναι το Αιγαίο Πέλαγος. Εκτός, όμως, από τη δυνατότητά της να δραστηριοποιείται παράκτια και σε αβαθή ύδατα, η MMSC έχει τη δυνατότητα να επιχειρεί και σε ανοιχτούς ωκεανούς».<br /><br />Όμως, το βάθος αυτό μειώνει την πλευσιμότητα. Θυσιάζοντας το βύθισμα για ρηχή παράκτια χρήση και μεγαλύτερη ταχύτητα (λόγω μικρότερης τριβής), η πλεύση σε ταραγμένα νερά καθίσταται πιο δύσκολη. Η χρήση πλευρικών δεξαμενών (όπως στα κλάσης Freedom) είναι άραγε η ενδεδειγμένη λύση; Και στο κάτω-κάτω τις φρεγάτες δεν τις χρειαζόμαστε για να προστατεύουμε τα αβαθή που δεν υπάρχουν στο Αιγαίο, αλλά κυρίως για την ανοικτή θάλασσα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br /></div><div>Ο εξοπλισμός<br /><br />Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται φρεγάτες με δυνατότητα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής για μια σειρά λόγων που έχουν αναφερθεί. Άρα χρειάζεται φρεγάτες εξοπλισμένες με ένα σύστημα συστημάτων, δηλαδή αισθητήρων, ραντάρ μεγάλης εμβέλειας, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και προηγμένο σύστημα διαχείρισης μάχης. Μεγάλη συζήτηση έχει γίνει και για τις μειωμένες δυνατότητες μεταφοράς οπλισμού. Παρ’ όλα αυτά η κατασκευάστρια επιμένει πως μπορεί να βάλει στις φρεγάτες της ό,τι επιλέξει το Πολεμικό Ναυτικό. Το Ναυτικό θέλει σόναρ τροπίδος, αλλά αυτό δεν μπορεί να παρασχεθεί.<br /><br />Σύμφωνα με εγχώριο δημοσίευμα η MMSC μπορεί να εξοπλιστεί με πυραύλους «SM-2, ESSM, CAMM-ER, NSM, VL-ASROC, ακόμη και με… Exocet». Αλλά για να τοποθετηθούν όλα αυτά τα όπλα πρέπει να αλλάξει η διαμόρφωση και η όλη υπερκατασκευή. Αν κρίνουμε δε από το πως αντιμετωπίζεται η τοποθέτηση επιπλέον συστημάτων στις ίδιες φρεγάτες της Σαουδικής Αραβίας, το πλοίο έχει φορτωθεί τόσο πολύ εξωτερικά που η όποια έννοια “στελθ” (αόρατη από τα ραντάρ) ακυρώνεται.<br /><br />Το κόστος παραμένει ασαφές. Αρμόδιες πηγές αναφέρουν ότι με τα όπλα και την διαμόρφωση που επιθυμεί το Ναυτικό το κόστος σχεδόν θα διπλασιαστεί. Αν προταθούν φρεγάτες με εκτόπισμα γύρω στους 4.200-4.500 τόνους για να δεχτούν άνετα τις επιπλέον κυψέλες πυραύλων, το κόστος θα αυξηθεί περαιτέρω. Μήπως υπάρχουσες τροπίδες (κάτω μέρος της καρίνας, σ’ αυτή χτίζεται το πλοίο), ή άλλα τμήματα τεμαχιστούν για να καταστεί δυνατή η προσθήκη; Είναι, όμως, αυτό επιθυμητό;</div><div><br />Οι MMSC δεν πληρούν τις προϋποθέσεις<br /><br />Οι φρεγάτες MMSC δεν φαίνεται να πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει το Πολεμικό Ναυτικό για να επιτελέσει την αποστολή του. Δηλαδή, για να διεκδικήσει την κυριαρχία κυρίως στην Ανατολική Μεσόγειο με την δημιουργία “Ναυτικού κυανών υδάτων” (blue water navy). Βασισμένα σε μια φιλοσοφία παράκτιων επιχειρήσεων και με την επιθυμία να αποκτηθεί εσπευσμένα από το αμερικανικό Ναυτικό ενεργός στόλος με 355 πλοία, οι ΗΠΑ ενέταξαν άρον-άρον τις κλάσεις LCS και τώρα που διαπίστωσαν τα προβλήματα σπεύδουν να τις ξεφορτωθούν.<br /><br />Πρέπει μάλιστα να προσέξει το υπουργείο Άμυνας και η ηγεσία του Ναυτικού μην τυχόν η λεγόμενη “ενδιάμεση λύση” συνίσταται στην παροχή πλοίων κλάσης LCS Freedom, τα οποία αντί να λύσουν προβλήματα μάλλον θα αποτελέσουν πονοκέφαλο για το Ναυτικό. Τα πλοία αυτά σχεδιάστηκαν για να αναλάβουν τον ρόλο των έως τώρα χαμηλών επιδόσεων πλοίων ανθυποβρυχιακού πολέμου και εξουδετέρωσης ναρκών. Και θα μπορούσαν να κάνουν τις επιχειρήσεις αυτές αν είχαν λύσει τα τεχνικά προβλήματα που εμφανίστηκαν. Δεν σχεδιάστηκαν για να επιχειρούν σε ανοικτές θάλασσες. Πόσο θα μπορούσε μια προέκταση δυνατοτήτων στον εξοπλισμό να υπερβεί τα εγγενή αυτά τεχνικά μειονεκτήματα;</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θέλουν να μας φορτώσουν τις φρεγάτες MMSC που δεν θέλει το Ναυτικό των ΗΠΑ!

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Είναι κοινό μυστικό ότι οι ΗΠΑ πιέζουν την Ελλάδα να αγοράσει τις αμερικανικές φρεγάτες τύπου MMSC στο πλαίσιο του προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Tι κρύβει η πρωτοβουλία Τσαβούσογλου για Αίγυπτο και ΑΟΖ

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/02/Erdogan_TURKEY_Sisi_EGYPT.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="712" height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/02/Erdogan_TURKEY_Sisi_EGYPT.jpg" width="640" /></a></div><b><br />Βασίλης Νέδος</b><br />Την προηγούμενη εβδομάδα, η «Κ» αποκάλυψε ότι στην τελευταία προκήρυξη που έχει κάνει το υπουργείο Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων της Αιγύπτου για την εκμετάλλευση οικοπέδου στην Ανατολική Μεσόγειο, ακολουθούνται τα νότια όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας όπως αυτά κατατέθηκαν τον Νοέμβριο του 2019 στον ΟΗΕ.<br /><br />Το αιγυπτιακό υπουργείο λαμβάνει υπόψη τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ελλάδα, δυτικά του 28ου μεσημβρινού, αλλά και εκείνη που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Από τα συνολικά εννέα οικόπεδα που προκηρύσσονται από το Κάιρο, εκείνο με την ονομασία EGY-MED-W18 βρίσκεται κατά το ήμισυ στην περιοχή που συνορεύει με τη συμφωνηθείσα ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ και το υπόλοιπο στα όρια της ανακηρυγμένης τουρκικής ΑΟΖ.<br /><br />Το ρεπορτάζ της «Κ» ακολούθησαν αναφορές σε τουρκικά ΜΜΕ σχετικά με την ανησυχία της Αθήνας για προσέγγιση Καΐρου – Αγκυρας. Χθες, με επίσημη δήλωσή του, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου επισήμανε ότι Αγκυρα και Κάιρο θα μπορούσαν κάποια στιγμή να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Πρακτικά, ο χάρτης που συνοδεύει την προκήρυξη των οικοπέδων στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί μια άσκηση διπλωματικής ισορροπίας από το Κάιρο. Αφενός, αναγνωρίζει τις υφιστάμενες συμφωνίες με Αθήνα και Λευκωσία, αλλά αφήνει και το παράθυρο της συνεννόησης προς την Αγκυρα. Επί της ουσίας, η Αίγυπτος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αποφεύγει την εμπλοκή της σε οποιαδήποτε συζήτηση αφορά την περιοχή στα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως ο 28ος μεσημβρινός τέμνει τη Ρόδο περίπου στη μέση, και σε αυτή την περιοχή περιλαμβάνεται η έκταση νότια του Καστελλόριζου. Αλλωστε, η Αίγυπτος ευθύς εξαρχής, σε όλη τη διάρκεια των πολυετών διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα για την τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ, ουδέποτε συμφωνούσε για μετακίνηση της γραμμής ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, σεβόμενη τις παλαιότατες απόψεις της τουρκικής διπλωματίας περί ορίου δικαιωμάτων της Αγκυρας.<br /><br />Οι δηλώσεις του κ. Τσαβούσογλου, πέρα από την αποτύπωση των νοτίων ορίων της τουρκικής υφαλοκρηπίδας όπως αυτά έχουν κατατεθεί στον ΟΗΕ σε ένα έγγραφο του αιγυπτιακού δημοσίου, αντανακλά κάτι ακόμη. Και συγκεκριμένα την ανησυχία της Αγκυρας ότι τα χρόνια περνούν και όπως αποδείχθηκε πρόσφατα η Αίγυπτος και το Ισραήλ, χώρες με σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου, συνεργάζονται απευθείας για την εκμετάλλευσή τους (μέσω της δημιουργίας αγωγού και μεταφοράς του αερίου προς τη Δύση σε μορφή LNG) παρακάμπτοντας το γεωπολιτικό «ναρκοπέδιο» που αποτελεί η περιοχή ανάμεσα στην Ελλάδα, στην Τουρκία και στην Κύπρο.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι τι εννοούσε ο κ. Τσαβούσογλου όταν μιλούσε για πιθανές συζητήσεις ανάμεσα στην Αγκυρα και στο Κάιρο. Με βάση την υφιστάμενη κατάσταση δεν μπορεί παρά να εννοούσε πιθανές διμερείς συζητήσεις για τμηματική οριοθέτηση, ενδεχόμενο όχι ιδιαίτερα πιθανό υπό τις παρούσες συνθήκες.<br /><br />Προκειμένου να συμβεί κάτι τέτοιο θα απαιτούνταν ουσιαστικά βήματα βελτίωσης στις τουρκοαιγυπτιακές σχέσεις. Πέρα από τον προφανή σκόπελο που αποτελεί για κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή η εκκρεμότητα του Κυπριακού, για την Αίγυπτο κεφαλαιώδους μεγέθους ζήτημα ασφαλείας συνιστά η παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη, με ό,τι αυτή συνεπάγεται. <div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Tι κρύβει η πρωτοβουλία Τσαβούσογλου για Αίγυπτο και ΑΟΖ

Βασίλης Νέδος Την προηγούμενη εβδομάδα, η «Κ» αποκάλυψε ότι στην τελευταία προκήρυξη που έχει κάνει το υπουργείο Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “επανάσταση” του Έβρου τα άλλαξε ΟΛΑ! Ασφάλεια, άμυνα, εξωτερική πολιτική… The show must go on

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/HELLENIC-ARMED-FORCES-1-790x400.jpg" /><br /><br /><div>Γράφει ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ Β. ΜΙΧΑΣ*<br />Η συμπλήρωση ενός έτους από την υβριδική επίθεση στον Έβρο με την εργαλειοποίηση μεταναστών, οδήγησε στην αφύπνιση της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής ηγεσίας. Το αποτέλεσμα ήταν να σημειωθούν αλλαγές στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Η Τουρκία αιφνιδιάστηκε. Ακόμα και σήμερα δεν έχει χωνέψει πως άλλαξε στάση η Ελλάδα. Το μεγάλο ζητούμενο για την ελληνική πολιτική ηγεσία είναι να συνεχίσει με σύνεση στον ίδιον δρόμο και να μην αφήσει τη δουλειά στη μέση.<br /><br />Διότι δυστυχώς αυτός είναι ορατός κίνδυνος. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινητοποιήθηκε τότε κυρίως λόγω των αντανακλαστικών πολιτικής επιβίωσης. Έγινε εγκαίρως αντιληπτό ότι επρόκειτο για πρόβλημα που είχε τη δυναμική να την ακυρώσει πολιτικά.<br /><br />Όσο κι αν η οικονομική επιβίωση είναι λογικό να απασχολεί σε πρώτο πλάνο την ταλαιπωρημένη ελληνική κοινωνία, αλλά όταν απειλείται η εθνική ασφάλεια πάντα θα μετατρέπεται σε προτεραιότητα για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, ανεξαρτήτως κομματικών αποχρώσεων.<br /><br />Η αντίσταση στον Έβρο και αναπτέρωσε το ηθικό. Από την ψυχολογία του “χαμένου από τα αποδυτήρια”, σταδιακά οικοδομήθηκε η πεποίθηση ότι δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Ακόμα και στο χειρότερο σενάριο, η Ελλάδα θα πουλήσει “ακριβά το τομάρι της” και έχει αντικειμενικά τη δυνατότητα να “ματώσει” σοβαρά την Τουρκία εάν τολμήσει να της επιτεθεί.<br /><br />Σε συνδυασμό με την υπενθύμιση της κληρονομιάς του 1821, συνεπεία της επετείου, ενεργοποιήθηκαν εθνικά αντανακλαστικά και τέθηκαν σε κίνηση κοινωνικές ζυμώσεις. Αμφισβητήθηκαν “ιερά τοτέμ” της εξωτερικής πολιτικής που έχουν εγκλωβίσει τον Ελληνισμό σε μια δήθεν εκσυγχρονιστική οδό, που παραβιάζει θεμελιώδεις κανόνες των διεθνών σχέσεων. Η άκριτη ευθυγράμμιση της Ελλάδας με τις γεωπολιτικές προτεραιότητες άλλων ήταν σταθερή ορίζουσα.<br /><br />Το πλέον ενδιαφέρον ήταν ότι η ανάκτηση της εθνικής αυτοπεποίθησης ήταν ευθέως ανάλογη με την επιτυχή αντίσταση στην τουρκική πίεση. Όσο, μάλιστα, κλιμακωνόταν η ελληνική αντίσταση, τόσο αυξανόταν και η αμηχανία της Άγκυρας με αποτέλεσμα να την οδηγήσει σε αδιέξοδο και τελικά σε υποχώρηση.<br /><br />Η αντίσταση στον Έβρο πιστώθηκε και πολιτικά στην κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία ενίσχυσε το δημοσκοπικό της προβάδισμα και τη δημόσια εικόνα του πρωθυπουργού, με αποτέλεσμα οι αρνητικές εξελίξεις και κακοί χειρισμοί στη συνέχεια να μην προκαλέσουν την πολιτική φθορά που σε άλλες συνθήκες θα προκαλούσαν.<br /><br />Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ<br /><br />Η αντίσταση δεν ήταν μόνο στο επίπεδο της εθνικής ασφάλειας. Συνοδεύτηκε και από κινητοποίηση στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής. Προβλήθηκε η εικόνα μιας Ελλάδας που παίρνει την τύχη της στα δικά της χέρια. Αξιοσημείωτη ήταν και η συναίνεση του πολιτικού κόσμου σε γενικές γραμμές, με αποτέλεσμα η συνολική εικόνα διεθνώς να αποπνέει σοβαρότητα κι αποτελεσματικότητα.<br /><br />Ο παράγοντας αυτός αποτελεί προϋπόθεση για την εξεύρεση συμμάχων. Το “σύνδρομο του τζαμπατζή” (free rider’s syndrom) δεν εκτιμάται στο διεθνές σύστημα. Οι συμμαχίες συνεπάγονται ανάληψη βάρους από συμμάχους, κατά τρόπον που το αποτέλεσμα να είναι ισχυρότερο του αριθμητικού αθροίσματος της ισχύος τους.<br /><br />Ο Έβρος δεν πέρασε απαρατήρητος από Γαλλία, Ισραήλ, Αίγυπτο, Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, ακόμα και από την Ινδία. Παρά τα προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν, η αλλαγή είναι εμφανής. Το μεγάλο ζητούμενο είναι η Ελλάδα να συνεχίσει με συνέπεια στον ίδιον δρόμο. Διπλωματικά φαίνεται πως έχει γίνει αντιληπτό ότι αυτή η ομάδα κρατών εξασφαλίζουν ισχυρούς και πολυεπίπεδους μοχλούς επιρροής και πίεσης.<br /><br />Ενδεχόμενη οπισθοδρόμηση θα επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία της Ελλάδας και θα πυροδοτήσει αντίστροφη δυναμική. Πρέπει να βελτιωθεί η επιτήρηση των συνόρων, κάτι που εν πολλοίς γίνεται. Αυτό που προκαλεί ανησυχία, είναι οι εν εξελίξει διαβουλεύσεις στην ΕΕ για το νέο Μεταναστευτικό Σύμφωνο με την Τουρκία.<br /><br />Ο ΤΟΜΕΑΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ<br /><br />Δυστυχώς, οι εταίροι μας εξακολουθούν να μην θέλουν να αντιληφθούν το πρόβλημα ασφαλείας που δημιουργείται στην Ελλάδα και όχι μόνο. Η δημιουργία κέντρων υποδοχής και εξέταση σε ατομική βάση των αιτημάτων για άσυλο, όχι μόνο δεν αποτελεί λύση, αλλά λειτουργήσει σαν προσκλητήριο προσέλευσης περισσοτέρων. Η δικαιολογία του συριακού εμφυλίου εκλείπει σταδιακά. Μεγάλη πλειοψηφία μεταναστών προέρχονται από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και την Αφρική.<br /><br />Εάν προβληθεί ως δικαιολογία η δίωξη στη χώρα προέλευσης λόγω π.χ. σεξουαλικού προσανατολισμού, πώς ακριβώς θα αποτραπεί η παραμονή τους; Με τις ευρωπαϊκές χώρες να απορροφούν το 5% από τους 40.000 μετανάστες ετησίως, πού ακριβώς θα μείνουν οι υπόλοιποι; Πόσο έξυπνο θα ήταν να δημιουργηθούν συμπαγείς μουσουλμανικοί και ενίοτε φιλικοί προς την Τουρκία πληθυσμοί στον Έβρο και στα νησιά;<br /><br />Ας μην αφήσουμε περιθώριο για αφελείς προσεγγίσεις στα θέματα ασφαλείας. Η δράση κέντρων που ενδιαφέρονται για τον πληθυσμιακό “εμπλουτισμό” της Ευρώπης πλήττει καίρια την ελληνική ασφάλεια. Σε συνδυασμό μάλιστα με τα οικονομικά συμφέροντα που δημιουργούνται στο εσωτερικό (π.χ. με την επιδοτούμενη παραμονή μεταναστών), ο κίνδυνος είναι μεγάλος.<br /><br />Η αποδοχή μετατροπής των νησιών και του Έβρου σε “αποθήκες μεταναστών” έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων, δεν πρόκειται να ωφελήσει ούτε καν τις τοπικές κοινωνίες. Το χρήμα πάει στις τσέπες εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και κυρίως των ΜΚΟ. Υπάρχει, μάλιστα, και η πρόταση εμπλοκής ιδιωτικών “στόλων” σε αποστολές έρευνας και διάσωσης, οι οποίοι δεν θα υπάγονται καν στην ελληνική Ακτοφυλακή.<br /><br />Εν ολίγοις, η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει στάση. Δεν είναι δυνατόν να διεξάγεται τέτοια συζήτηση στην Ευρώπη και η ελληνική εκπροσώπηση να περιορίζεται απλώς σε “διατύπωση ενστάσεων“. Αυτή η τακτική οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πραγματικός στόχος της ελληνικής κυβέρνησης είναι όχι η πάση θυσία αποτροπή των μεταναστευτικών ροών, αλλά η ανοχή τους με οικονομικά ανταλλάγματα. Οι προειδοποιήσεις από τις αρχές ασφαλείας, όμως, είναι γνωστές…<br /><br />Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ<br /><br />Στον τομέα της άμυνας έχουν γίνει σημαντικές κινήσεις και αναμένονται και άλλες. Πρώτη και εμβληματική είναι η προμήθεια των υπερσύγχρονων μαχητικών Rafale. Ωστόσο, παρατηρείται μια “συστημική κόπωση”, ενώ δεν έχει αντιμετωπιστεί παρά κλάσμα των προβλημάτων που συσσώρευσε η 15ετής παραμέληση της στρατιωτικής-αποτρεπτικής ισχύος.<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να συζητήσει με ισχυρές πολιτικά και οικονομικά συμμαχικές χώρες την ενίσχυση της αμυντικής υποδομής επί βιώσιμων επιχειρηματικών σχεδίων (π.χ. ναυπηγική βιομηχανία, ΕΑΒ) και βάσει συμμαχικής λογικής. Η Ελλάδα πρέπει στο ανώτατο επίπεδο να διεκδικήσει ετήσια δωρεάν στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ, στο πρότυπο αυτής που δίδεται στο Ισραήλ και την Αίγυπτο.<br /><br />Παράλληλα, δεν πρέπει επ’ ουδενί να μείνουν στη μέση οι προσπάθειες συνολικής και βάση σχεδίου ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων. Η αναβάθμιση των υπολοίπων F-16 με τα απάρτια που θα προκύψουν από τα 84 που θα αναβαθμιστούν στη διαμόρφωση “V”, θα δημιουργήσουν οικονομίες κλίμακος, καθώς ο στόλος αυτών των μαχητικών θα περιοριστεί σε δύο διαμορφώσεις. Αυτά τα μαχητικά θα είναι ικανότερα από το καλύτερο που διαθέταμε πριν το πρόγραμμα για F-16V.<br /><br />Η αναβάθμιση του αεροπορικού στόλου θα είναι θεαματική. Με την απαραίτητη προσθήκη και δεύτερης μοίρας Rafale, η Πολεμική Αεροπορία θα είναι εκ των κορυφαίων στην Ευρώπη στο επίπεδο των μέσων, ενώ ο ποιοτικός ανθρώπινος παράγοντας θα προσθέσει στην αποτρεπτική αξιοπιστία. Δηλαδή, στη βασική προσπάθεια αποφυγής πολεμικής σύρραξης, δια της άρνησης των στόχων του αντιπάλου.<br /><br />Στο Πολεμικό Ναυτικό το πρόβλημα δεν επιλύεται με την προμήθεια τεσσάρων φρεγατών. Δεκάδες μονάδες επιφανείας επιχειρούν επί 40 χρόνια και επείγει ολοκληρωμένο σχέδιο σταδιακής αντικατάστασης. Το δυσεπίλυτο αυτό από οικονομικής απόψεως πρόβλημα, αποτελεί ευκαιρία για την εθνική οικονομία.<br /><br />Ο όγκος του απαιτούμενου έργου επιτρέπει την εμπλοκή περισσοτέρων του ενός προμηθευτή σε μακροχρόνια ναυπηγικά προγράμματα. Αυτό, με έξυπνο χειρισμό, θα αποφορτίσει την πίεση που ασκείται τουλάχιστον από αμερικανικής και ευρωπαϊκής πλευράς. Το βέβαιο είναι ότι τέτοια προγράμματα θα συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας.<br /><br />Ο Στρατός Ξηράς εμφανίζεται σαν “φτωχός συγγενής”, αλλά κατανοεί τις προτεραιότητες αγόγγυστα. Αλλά και εκεί υπάρχουν προγράμματα θεαματικής επαύξησης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων, κυρίως με την απόκτηση υπερσύγχρονων βλημάτων που θα θωρακίσουν τον Έβρο και τα νησιά.<br /><br />Εν κατακλείδι, ας μεριμνήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ώστε η “κληρονομιά του Έβρου” να μην πάει χαμένη. Να αξιοποιηθεί για να οδηγήσει σε εθνική αυτοπεποίθηση στο επίπεδο της άμυνας, της ασφάλειας και της εξωτερικής πολιτικής. Εάν συμβεί αυτό, τα αποτελέσματα στην οικονομία θα είναι θεαματικά…</div><div><br /></div><div><b><i>*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η “επανάσταση” του Έβρου τα άλλαξε ΟΛΑ! Ασφάλεια, άμυνα, εξωτερική πολιτική… The show must go on

Γράφει ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ Β. ΜΙΧΑΣ* Η συμπλήρωση ενός έτους από την υβριδική επίθεση στον Έβρο με την εργαλειοποίηση μεταναστών, οδήγησε στην αφύπνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκρηξη στην Τουρκία κατά ΗΠΑ και Ισραήλ για την «κρίση του χάρτη»

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/03/eastmed.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/03/eastmed-696x427.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Εδωσαν στην Ελλάδα την Ιμβρο και την Τένεδο» – Το θερμό παρασκήνιο μιας φωτογραφίας.</span></h3>Ενας χάρτης, μια χειραψία και η ανανέωση της δέσμευσης Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών στον αγωγό Eastmed ήταν αρκετά για να προκαλέσουν έκρηξη οργής στην Τουρκία κατά της Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ. Και, ταυτόχρονα, να ανοίξουν ρήγματα στην επιχείρηση επαναπροσέγγισης με το Ισραήλ που επιχειρεί, πάση δυνάμει, ο Ταγίπ Ερντογάν από την ημέρα που κέρδισε τις αμερικανικές εκλογές ο Τζο Μπάιντεν.<br /><br />Ο χάρτης φιλοξενεί το γράφημα του αγωγού Eastmed που αποτελεί κόκκινο πανί για την Τουρκία και κοσμεί το γραφείο του ισραηλινού υπουργού Ενέργιεας Γιουβάλ Στάινιτς. Η κρίσιμη λεπτομέρεια είναι πως εκτός από την διαδρομή του Eastmed που αποτυπώνει τον δρόμο του αγωγού από την ανατολική Μεσόγειο προς την Ελλάδα στον ίδιο χάρτη απεικονίζονται, πέραν των υπόλοιπων νησιών, και η Ιμβρος και η Τένεδος με ελληνικά χρώματα.<div><br />“ΗΠΑ και Ισραήλ έδωσαν στην Ελλάδα την Ιμβρο και την Τένεδο”<br /><br />Μπροστά από αυτόν τον χάρτη επέλεξαν να φωτογραφηθούν κατά την χθεσινή τους συνάντηση ο κ. Στάινιτς και ο αμερικανός επιτετραμένος στο Ισραήλ Τζόναθαν Σράιερ. Κι αμέσως μετά ο αμερικανός αξιωματούχος επέλεξε να ανεβάσει την συγκεκριμένη φωτογραφία, με τον συγκεκριμένο χάρτη, στον επίσημο λογαριασμό του στο twitter μαζί με τις ευχαριστίες του προς τον ισραηλινό υπουργό για την «παραγωγική συζήτηση» που είχαν ως προς την συνεργασία ΗΠΑ-Ισραήλ για την οικονομία της καθαρής ενέργειας και «άλλα σημαντικά θέματα της περιοχής που αφορούν την ενεργειακή ασφάλεια».<br /><br />Όπως ήταν αναμενόμενο, η ανάρτηση και ο χάρτης προκάλεσαν έκρηξη οργής στην Αγκυρα τόσο κατά του Ισραήλ όσο και κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο τούρκικος Τύπος κατήγειλλε «χάρτη-σκάνδαλο» και πολλοί αναλυτές έσπευσε να κάνουν λόγο για «κρίση του χάρτη». Ειδικά, δε, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» παρουσίασε το θέμα με τρίτλο «Μεγάλη πρόκληση από ΗΠΑ και Ισραήλ, έδωσαν στην Ελλάδα την Ίμβρο και την Τένεδο».<br /><a href="https://healthmag.gr/"></a><br />Η επιχείρηση του Ερντογάν να επαναπροσεγγίσει το Ισραήλ<br /><br />Είτε πρόκειται για απλό λάθος, είτε για εσκεμμένο μήνυμα, το θέμα «σκάει» σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για την Αγκυρα – την ώρα, που ο Ταγίπ Ερντογάν χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να κλειδώσει την επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ. Πρόκειται για μια επιχείρηση που έχει αρχίσει από τον περασμένο Δεκέμβριο και, μάλιστα, το τελευταίο διάστημα έδειχνε να αποδίδει όλο και περισσότερους καρπούς, παρά την έντονη δυσπιστία που επικρατεί στο Τελ Αβίβ για τις πραγματικές προθέσεις και την ειλικρίνεια του τούρκου προέδρου.<br /><br />Σε έμπειρους διπλωματικές παρατηρητές, δε, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι η «κρίση του χάρτη» ήρθε ούτε ένα μήνα μετά το άνοιγμα-έκπληξη που είχε κάνει ο ίδιος ο υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ προς την Αγκυρα, δηλώνοντας ότι η χώρα του είναι έτοιμη να δώσει στην Τουρκία μια «δεύτερη ευκαιρία» για την μεταφορά ισραηλινού φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της και για την κατασκευή νέου αγωγού.<br /><br />«Αναφορικά με την Τουρκία» είχε δηλώσει στα τέλη Ιανουαρίου στο CNBC ο Γιουβάλ Στάινιτς, «όταν ανέλαβα υπουργός Ενέργειας, πριν περίπου πεντέμισι χρόνια, συνάντησα τον πρόεδρο Ερντογάν στον Λευκό Οίκο. Εκεί συζητήσαμε την πιθανότητα για εξαγωγή του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Τουρκία μέσω ενός αγωγού. Είχαμε και συζητήσεις με ειδικούς του τουρκικού υπουργείου Ενέργειας. Δυστυχώς, δεν κατέληξαν πουθενά, ωστόσο είμαστε έτοιμοι να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία».<br />Η “δεύτερη ευκαιρία” του Ισραήλ στην Τουρκία και το μήνυμα<br /><br />Για να προσθέσει πως προϋπόθεση για αυτή την «δεύτερη ευκαιρία» είναι «η Τουρκία να αλλάξει την περιφερειακή της στάση στην αντιπαράθεσή της με ορισμένους από τους γείτονές της προς την κατεύθυνση της περιφερειακής συνεργασίας».<br /><br />Πίσω από αυτή την διατύπωση, αρκετοί είναι εκείνοι που είχαν δει την δεδηλωμένη θέση του Ισραήλ ότι δεν προτίθεται, στο όνομα της εξομάλυνσης των σχέσεών του με την Τουρκία, να θέσει σε κίνδυνο την ισχυρή και στρατηγική συμμαχία του με την Ελλάδα και την Κύπρο, τόσο στο ενεργειακό όσο και στο γεωπολιτικό πεδίο.<br /><br />Εχει ενδιαφέρον να απαντηθεί – προφανώς μέσα στο επόμενο διάστημα – εάν αυτή η προτεραιότητα αποτελεί και μήνυμα που εστάλη από ΗΠΑ και Ισραήλ προς την Αγκυρα και μέσα από την χθεσινή φωτογραφία και την «κρίση του χάρτη».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκρηξη στην Τουρκία κατά ΗΠΑ και Ισραήλ για την «κρίση του χάρτη»

«Εδωσαν στην Ελλάδα την Ιμβρο και την Τένεδο» – Το θερμό παρασκήνιο μιας φωτογραφίας. Ενας χάρτης, μια χειραψία και η ανανέωση της δέσμευσης...

Διαβάστε την συνέχεια

Πραξικόπημα μαϊμού – Η ΜΙΤ συντόνιζε τα δρομολόγια των F-16 κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος

<img height="406" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2019/10/20160623-turkey-erdogan.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Abdullah Bozkurt</b><div>Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος<b><br /></b>Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών MIT συνεργάστηκε με έναν αντισμήναρχο στην πολεμική αεροπορία για να κατευθύνει πολεμικά αεροπλάνα και να βομβαρδίσει την πρωτεύουσα της Άγκυρας το 2016, προκειμένου να ενισχύσει την αντίληψη ότι μια ”ψευδή σημαία” ήταν μια πραγματική απόπειρα πραξικοπήματος των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων (TSK)<br /><br />Σύμφωνα με δηλώσεις που παραδόθηκαν στο δικαστήριο από αρκετούς ανώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους, ο πράκτορας της MIT Korkut Gül συντόνιζε τη δραστηριότητα στον πύργο ελέγχου της αεροπορικής βάσης Akıncı, με επικεφαλής τον αρχηγό επιχειρήσεων αεροδρομίων, αντισμήναρχο Nihat Altıntop.<br /><br />Ο επισμηναγός Adnan Arıkan κατέθεσε στο 17ο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Άγκυρας στις 14 Ιανουαρίου 2019 ότι «το βράδυ της 15ης Ιουλίου, ο αντισμήναρχος Nihat Altıntop, ο οποίος ήταν ο διοικητής των επιχειρήσεων του αεροδρομίου στην αεροπορική βάση Akıncı, είπε ότι ξεκινώντας από τις 22:30 και μετά, είχε μιλήσει στον πράκτορα της MIT Korkut Gül και μοιράστηκε πληροφορίες μαζί του. “<br /><br />Πρόσθεσε ότι εκείνη την εποχή ακόμη και οι αρχές δεν είχαν πλήρη κατανόηση των γεγονότων που εκτυλίσσονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας.<br /><br />«Μπορείτε να περιγράψετε τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου ως απόπειρα πραξικοπήματος. Ήταν μια επιχείρηση για να εξαπατηθεί το τουρκικό έθνος», δήλωσε ο Arıkan.<br /><br />Ο Arıkan αποκάλυψε επίσης ότι μια ομάδα πρακτόρων της MIT επισκέφθηκε την αεροπορική βάση Akıncı τον Μάιο του 2016, δύο μήνες πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος, χαρακτηρίζοντας την επίσκεψη ως άνευ προηγουμένου στοχεύοντας στον εντοπισμό της βάσης για την εκδήλωση του ψευδοπραξικοπήματος. Η διοίκηση της βάσης απέρριψε αρχικά το αίτημα της MIT να επισκεφθεί τη βάση, εξηγώντας ότι η βάση ήταν απασχολημένη με περίπου 100 πιλότους που έκαναν εξάσκηση εκείνη τη στιγμή. Οι πράκτορες της MIT θα μπορούσαν να είχαν επισκεφτεί άλλες αεροπορικές βάσεις που ήταν λιγότερο απασχολημένες στην Άγκυρα ή σε άλλες πόλεις, αλλά η επιμονή της MIT να επισκεφτεί το Akıncı ήταν αρκετά παράξενη, είπε ο Arıkan.<br /><br />Στο τέλος ο Διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας Πτέραρχος Abidin Ünal, στενός έμπιστος του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με τον οποίο συναντήθηκε κρυφά έξω από το διοικητικό κέντρο αρκετές φορές, επέτρεψε την επίσκεψη, παρακάμπτοντας τη διοίκηση της βάσης. Η MIT έστειλε μια ομάδα 70 πρακτόρων για να ερευνήσει τη βάση.<br /><br />«Σε τι ωφελήθηκε επιχειρησιακά μια τόσο μεγάλη αντιπροσωπεία από αυτήν την επίσκεψη; Ποια ήταν τα καθήκοντα των ατόμων αυτής της αντιπροσωπείας και ποιες ήταν οι δραστηριότητές τους στις 15 Ιουλίου 2016;», ρώτησε ο Arıkan.<br /><br />«Η αντιπροσωπεία της MIT περιόδευσε σχεδόν σε όλα τα μέρη της βάσης, συμπεριλαμβανομένου του πύργου ελέγχου πτήσεων και των τοποθεσιών όπου αναπτύχθηκαν οι 141, 142 και 143οι μοίρες, τα υπόστεγα συντήρησης και τις αποθήκες πυρομαχικών. Από στρατιωτική άποψη, αυτό ήταν πραγματικά μια αναγνώριση. Εκείνοι που καταλαβαίνουν λίγο για τον τρόπο λειτουργία των υπηρεσιών πληροφοριών, εκείνοι που γνωρίζουν λίγο για τις αρχές του μη συμβατικού πολέμου, καταλαβαίνουν πολύ καλά τον σκοπό αυτής της δραστηριότητας», εξήγησε ο Arıkan.<br /><br />Μια άλλη μαρτυρία που αποκαλύπτει τη συνωμοσία της MIT με σκοπό να πλαισιώσει τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου ως προσφορά στην εκδήλωση του πραξικοπήματος προήλθε από τον συνταγματάρχη Bilal Akyüz, της Διοίκησης των Χερσαίων Δυνάμεων, ο οποίος είπε στο δικαστήριο πώς ένας πράκτορας της MIT ζήτησε από τον Altıntop να διαγράψει το αρχείο από το τηλέφωνό του μετά τη συνομιλία των δύο. <br /><br />«Ο κύριος [αναφερόμενος στον Altıntop] είπε ότι ένας φίλος του στην MIT, ο Korkut Gül, του ζήτησε να διαγράψει τον αριθμό του και να μην αναφέρει ποτέ το όνομα του [πράκτορα της MIT]. Ωστόσο, όταν πιέστηκε [κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του] έπρεπε να τον ονομάσει γιατί δεν μπορούσε να το εξηγήσει διαφορετικά», δήλωσε ο Akyüz στο 17ο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Άγκυρας στις 19 Απριλίου 2019 και αναρωτήθηκε γιατί ο Altıntop δεν κάλεσε τον διοικητή του στην Κοινή Διοίκησης Επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας, που εδρεύει στο Εσκισεχίρ.<br /><br />Η πιο καταδικαστική μαρτυρία σχετικά με τη συνενοχή της ΜΙΤ στο πραξικόπημα παραδόθηκε στο δικαστήριο στις 6 Σεπτεμβρίου 2017 από τον αντισμήναρχο Hakan Karakuş, ο οποίος είπε:<br /><br />«Ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες που έλαβε από τον Korkut Gül [ο πράκτορας της MIT], ο Altıntop έδωσε εντολή στην ομάδα του να αφήσει τα πάντα να ακολουθήσουν την πορεία τους (σ.τ.μ. με βάση το σχεδιασμό των υποτιθέμενων πραξικοπηματιών) και είπε στο προσωπικό του:« Μην ανησυχείτε, εγγυώμαι εγώ για σας, δεν πρόκειται να σας συμβεί τίποτα, απλά αφήστε τα πάντα να προχωρήσουν », είπε ο Karakuş, που ήταν μαζί του στον πύργο ελέγχου του αεροδορμίου Ακιντζί. “Όπως πάντα, ήταν ο υπεύθυνος στον πύργο, έλεγχε την προσέγγιση στο αεροδρόμιο [του κάθε αεροσκάφους] εκείνο το βράδυ, καθοδηγώντας τα αεροπλάνα να προσγειωθούν και να απογειωθούν, και να συνεχίσουν τις αποστολές πτήσης τους”, πρόσθεσε.<br /><br />Ο Altıntop, αξιωματικός της εναέριας κυκλοφορίας, ήταν υπεύθυνος για το αεροδρόμιο Akıncı, φέρεται να είναι το κέντρο του αποτυχημένου πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016. Διεξήγαγε τις επιχειρήσεις μαχητικών αεροσκαφών από τον πύργοελέγχου της αεροπορικής βάσης Ακιντζί με την ομάδα του. Ήταν υπεύθυνος για όλα τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα που απογειώθηκαν και προσγειώθηκαν στη βάση, δήλωσε ο Karakuş.<br /><br />Ωστόσο, ποτέ δεν κατηγορήθηκε για τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά καταγράφηκε ως μάρτυρας του οποίου η μαρτυρία βοήθησε την κυβέρνηση να καθαρίσει και να φυλακίσει δεκάδες αξιωματικούς.<br /><br />Στη δική του μαρτυρία ο Altıntop παραδέχτηκε ότι είχε επικοινωνήσει με τον πράκτορα της MIT στις 22:30 το βράδυ της 15ης Ιουλίου, παρακάμπτοντας την ιεραρχία της διοίκησης και αποφάσισε να μην ενημερώσει τους διοικητές του για τη δραστηριότητα στη βάση. Είπε ότι ενημέρωσε τον πράκτορα σχετικά με τις εξελίξεις στη βάση, υποδηλώνοντας ότι οι δύο είχαν μιλήσει νωρίτερα. Η δεύτερη κλήση πραγματοποιήθηκε στις 23:10, πριν από την άφιξη του Karakuş στον πύργο.<br /><br />Τα F-16 που απογειώθηκαν πρώτα από τη βάση επέστρεψαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, εκπλήσσοντας τον Karakuş, ο οποίος είπε ότι μια αντιτρομοκρατική αεροπορική επιχείρηση (σ.τ.μ. για την οποία υποτίθεται ότι είχαν απογεωθεί) διαρκεί συνήθως περίπου τέσσερις ώρες με ανεφοδιασμό στον αέρα. Σκέφτηκε ότι η αποστολή είχε ακυρωθεί ή ότι δεν υπήρχαν αεροπλάνα ανεφοδιασμού στον αέρα. Περίπου εκείνη την στιγμή, η τουρκική τηλεόραση άρχισε να μεταδίδει βίντεο από μια γέφυρα στην Κωνσταντινούπολη όπου μια ομάδα στρατιωτών έκοψε την κίνηση στο δρόμο. Ο Karakuş υπενθύμισε ότι η ένταση και το άγχος αυξάνονταν στον πύργο, με έναν αξιωματικό που δεν αντιδρούσε σε όλα αυτά να διαμαρτύρεται και να λέει ότι θέλει να παραιτηθεί.<br /><br />«Ήμουν έκπληκτος όταν ο Altıntop άρχισε να φωνάζει και να διατάζει όλους να επικεντρωθούν στις δουλειές τους και να συνεχίσουν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα», είπε.<br /><br />Στο δικαστήριο ο Karakuş αποκάλυψε επίσης το περιεχόμενο της συνομιλίας που είχε με τον Altıntop στο μπαλκόνι του πύργου. «Ήμουν συγκλονισμένος που τον άκουσα να λέει ότι περίμενε αυτά τα γεγονότα, όντας συντονισμένος με έναν πράκτορα της MIT, τον οποίο ανέφερε ως φίλο του, ενεργώντας σύμφωνα με τις εντολές του”, υπενθύμισε ο Karakuş. Ο Altıntop είπε επίσης κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ότι θα γινόταν επιχείρηση στη βάση το πρωί και ότι πολλοί θα σκοτώνονταν ή θα τιμωρούνταν. Απειλούσε τον Karakuş με τρομακτικές συνέπειες εάν δεν συνεργαζόταν μαζί του.<br /><br />Απαντώντας σε ισχυρισμούς ότι συνεργάστηκε με την MIT, ο Altıntop ισχυρίστηκε στο δικαστήριο στις 26 Σεπτεμβρίου 2018 ότι αυτός και ο πράκτορας της MIT γνώριζαν ο ένας τον άλλον μέσω των συζύγων τους για 15 χρόνια. Προσπάθησε να εξηγήσει γιατί είχε καλέσει αμέσως μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος τον φίλο του στην MIT και όχι τους προϊσταμένους του στην ιεραρχία της διοίκησης. Προσπάθησε επίσης να το δικαιολογήσει ισχυριζόμενος ότι η συμπεριφορά του ήταν παρόμοια με έναν πολίτη που έκανε μια κλήση στη γραμμή έκτακτης ανάγκης 155. Η υπεράσπιση ρώτησε επίσης τον Altıntop γιατί δεν κάλεσε το εισαγγελέα, την αστυνομία ή τη χωροφυλακή και επέλεξε να καλέσει την MIT. Ο Altıntop απάντησε ότι δεν σκέφτηκε να τους καλέσει.<br /><br />Πολλά ενοχοποιητικά στοιχεία προέκυψαν κατά τη διάρκεια των πρακτικών πραξικοπήματος που έδειξαν πώς η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών εμπλέκεται στην ενορχήστρωση των γεγονότων της 15ης Ιουλίου ως κινητήρια δύναμη που δρούσε υπό εντολές του Προέδρου Ερντογάν, προκειμένου η ισλαμική κυβέρνηση να ξεκινήσει μια μαζική εκκαθάριση του τουρκικού στρατού. Ούτε ο αρχηγός των υπηρεσιών πληροφοριών Hakan Fidan, ο οποίος αρνήθηκε οποιαδήποτε προηγούμενη γνώση της απόπειρας πραξικοπήματος, ούτε ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Χουλουσί Ακάρ, εμφανίστηκαν στο δικαστήριο για κατ’ αντιπαράσταση εξέταση, παρά τις επανειλημμένες προτάσεις της υπεράσπισης να τους ζητήσει να παρευρεθούν στις ακροάσεις.<br /><br />Σχεδόν τα δύο τρίτα των ανωτάτων αξιωματικών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, των στρατηγών, των πτεράρχων και των ναυάρχων είτε αποστρατεύθηκαν είτε φυλακίστηκαν με αμφίβολες κατηγορίες χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, και οι κενές θέσεις συμπληρώθηκαν από ισλαμιστές, εθνικιστές και νεοεθνικιστές.<br /><b>nordicmonitor</b><br /><br /><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πραξικόπημα μαϊμού – Η ΜΙΤ συντόνιζε τα δρομολόγια των F-16 κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος

Abdullah Bozkurt Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών MIT συνεργάστηκε με έναν αντισμήναρχο στην πολεμική αεροπορ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΛΙΑΜΕΠ: «Ἡ Τουρκία ἔχει θεμιτούς στόχους καί δίκαια ἐπιχειρήματα»!

<a href="https://i.ibb.co/2hjnTh4/Pro-Ioakeimidis-696x367.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="337" data-original-width="639" src="https://i.ibb.co/2hjnTh4/Pro-Ioakeimidis-696x367.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σημαία στόν τουρκικό Τύπο οἱ δηλώσεις τοῦ καθηγητοῦ καί μέλους τοῦ Ἱδρύματος Παναγιώτη Ἰωακειμίδη Νέο κροῦσμα μετά τίς δηλώσεις Βερέμη «περί εἰσβολῆς στό Καστελλόριζο»</span></h3>ΠΡΙΝ ΑΠΟ μερικές ἑβδομάδες, στίς 6 Φεβρουαρίου 2021, τό ΕΛΙΑΜΕΠ ἠθέλησε νά ἀπαντήσει στίς ἐπιθέσεις πού δέχεται κατά καιρούς ἀπό «ἀκραίους κύκλους» γιά θέσεις πού διατυπώνουν ἐνίοτε ἐπίλεκτα μέλη του, κυρίως ὁμότιμοι καθηγητές Πανεπιστημίου καί τέως διπλωμάτες. Ἐξέδωσε λοιπόν μία ὀργίλη ἀνακοίνωση πού ὑπέγραφε ὁ Διευθυντής του καί παλαιό στέλεχος τῆς ΟΝΝΕΔ ἐπί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, καθηγητής Γεώργιος Παγουλᾶτος, γιά νά μᾶς ἐνημερώσει μεταξύ ἄλλων γιά τά ἑξῆς:<br /><br />«Ἀρκετοί ἐρευνητές καί σύμβουλοι τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ, ὄχι ὅλοι, ὑποστηρίζουν σήμερα ὅτι ὁ μόνος δρόμος ἐπίλυσης τῶν διαφορῶν μέ τήν Τουρκία εἶναι ὁ διάλογος, σίγουρα ὄχι ὅμως μέ τό πιστόλι στόν κρόταφο, στή βάση τοῦ διεθνοῦς δικαίου, καί στό βάθος ἡ Χάγη. Αὐτή τυχαίνει νά εἶναι καί ἡ ἐπίσημη ἄποψη τῆς κυβέρνησης, τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης καί τοὐλάχιστον δύο ἀκόμα κοινοβουλευτικῶν κομμάτων. Κανείς βέβαια δέν τρέφει αὐταπάτες γιά τό καθεστώς Ἐρντογάν.<br /><br />Ὡς φόρουμ δημόσιου διαλόγου, τό ΕΛΙΑΜΕΠ φιλοξενεῖ ἕνα εὖρος ἀπόψεων. Ἀποδέχεται πλήρως τήν κριτική, ἀκόμα καί στά ἀκραῖα ὅριά της, ἀκόμα καί τήν κακόβουλη. Δέν θά ἀνεχτεῖ ὅμως πλέον τή συστηματική κατασυκοφάντηση καί διασπορά ψευδῶν εἰδήσεων πού ἐπιδιώκει νά πλήξει τήν καλή φήμη τοῦ Ἱδρύματος, ἀμφισβητώντας τήν ἀκεραιότητα καί τόν πατριωτισμό τοῦ Ἱδρύματος καί τῶν στελεχῶν του.».<br /><br />Προχθές, 28 Φεβρουαρίου 2021, ὁ τουρκικός Τύπος καί συγκεκριμένως ἡ προσκειμένη στόν Πρόεδρο Ἐρντογάν ἐφημερίς «Γενή Σαφάκ» προέβαλε στήν πρώτη σελίδα της δηλώσεις τοῦ ὁμοτίμου καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί μέλους τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ, Τάκη Ἰωακειμίδη, ὁ ὁποῖος ξεσπάθωνε τρόπον τινά ὑπέρ τῶν δικαίων τῆς Τουρκίας καί ἐξέφραζε τήν ἀντίθεσή του στίς περιφερειακές συμμαχίες τῆς Ἑλλάδος στήν Μεσόγειο.<br /><br />Οἱ δηλώσεις αὐτές ἔχουν ὡς ἑξῆς:<br /><br />«Στό νέο μου βιβλίο μέ τίτλο “Ἐπιτεύγματα καί Στρατηγικά Λάθη τῆς Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς τῆς Μεταπολίτευσης” (ἐκδόσεις Θεμέλιο) ἔχω ἀναλύσει γιατί κατά τήν ἄποψή μου ἡ δημιουργία ἀξόνων/συμπράξεων στήν Ἀν. Μεσόγειο μέ τόν τρόπο πού γίνονται ἀποτελεῖ λάθος. Δέν ἐπιλύουν τό πρόβλημα σταθερότητας καί ἀσφάλειας στήν περιοχή. Μᾶλλον τό ἀντίθετο. Ἡ Τουρκία καλῶς ἤ κακῶς ἑρμηνεύει ἤ διαβάζει αὐτές τίς συμπράξεις ὡς προσπάθεια ἀποκλεισμοῦ της ἀπό τήν Ἀν. Μεσόγειο. Καί ἀντιδρᾶ μέ ἐπιθετικότητα καί παράνομες ἐνέργειες (ὑπογραφή Τουρκο-Λυβικοῦ Μνημονίου κ.ἄ.). Αὐτό πού εἶναι σημαντικό νά ἀναγνωρισθεῖ εἶναι ὅτι ἡ Τουρκία γιά εὐνόητους λόγους δέν μπορεῖ νά ἀποκλεισθεῖ ἀπό τά τεκταινόμενα τῆς Ἀν. Μεσογείου. Εἶναι Μεσογειακή χώρα. Θά πρέπει νά συμμετάσχει μέ τήν προϋπόθεση βέβαια ὅτι σέβεται τό διεθνές δίκαιο. Ἑπομένως αὐτό πού χρειάζεται εἶναι ἕνα εὐρύτερο περιφερειακό πλαίσιο στό ὁποῖο θά συμμετέχουν ὅλες οἱ χῶρες τῆς Ἀν. Μεσογείου χωρίς ἀποκλεισμούς..<br /><br />»Εἶναι προφανές ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἔχει σέ μιά σειρά ἀπό θέματα σέ σχέση μέ τήν Τουρκία δίκαια καί ἰσχυρά ἐπιχειρήματα σύμφωνα μέ τό διεθνές δίκαιο, τή σύμβαση γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας κ.λπ. Ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι σέ κάποια ἄλλα ἡ Τουρκία δέν ἔχει ἐπίσης θεμιτά συμφέροντα καί δίκαια ἐπιχειρήματα. Καμιά πλευρά ἑπομένως δέν ἔχει τό ἀπόλυτο δίκιο μέ τό μέρος της. Ὑπάρχει βέβαια ἕνα θεμελιακό ἐρώτημα: Τί ἀκριβῶς θέλει ἡ Τουρκία στό Αἰγαῖο καί τήν Ἀν. Μεσόγειο; Στό ὑπ’ ἀριθμό 1 καί τόσο βασανιστικό αὐτό ἐρώτημα, οὐδείς μπορεῖ νά ἀπαντήσει μέ ἀπόλυτη βεβαιότητα. Μπορεῖ νά ἐπιδιώκει ὁρισμένους στόχους πού κρίνονται θεμιτοί καί δυνητικά ἱκανοί νά ἀπαντηθοῦν. Μπορεῖ ὅμως “νά τό πηγαίνει πολύ πιό πέρα”, εἰδικά γιά τό Αἰγαῖο. Νά ἐποφθαλμιᾶ ἑλληνική κυριαρχία, ἐνδεχομένως νά θέλει νά κόψει τό Αἰγαῖο στή μέση, νά ἀνατρέψει τό καθεστώς τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης (1923) καί τῶν Παρισίων (1947). Αὐτές ὅμως εἶναι ἐκτιμήσεις, ὑποψίες, ὑποθέσεις (πού ἐνισχύονται μέν ἀπό τήν ἐξωφρενική θεωρία τῶν γκρίζων ζωνῶν ἀλλά πάντως ὑποθέσεις) πού ἡ ἑλληνική πλευρά θά πρέπει πάντοτε νά ἔχει στό μυαλό της. Ἡ ἑλληνική κυριαρχία εἶναι ἀδιαπραγμάτευτη. Ἀλλά δέν μπορεῖς νά προχωρήσεις σέ μιά διαδικασία ἐπίλυσης τῶν προβλημάτων καί ἐξομάλυνσης τῶν σχέσεων ἐκκινώντας ἀπό ὑποψίες, ἐκτιμήσεις, ὑποθέσεις. Θά ξεκινήσεις ἀπό τά σημεῖα ἐκεῖνα πού ἐμφανίζονται ὡς δυνητικά διαπραγμάτευσης (π.χ. θαλάσσιες ζῶνες). Εἰδικότερα ἡ Τουρκία φαίνεται νά ἐπιδιώκει δύο κυρίως στόχους: (α) νά ἀποτρέψει τή μετατροπή τοῦ Αἰγαίου σέ ἑλληνική λίμνη καί (β) νά μήν ἀποκλεισθεῖ ἀπό τήν Ἀν. Μεσόγειο. Πρόκειται γιά δύο στόχους πού στό μέτρο πού ἀφοροῦν τήν Ἑλλάδα μποροῦν νά ἀπαντηθοῦν μέ τρόπο πού νά διαλύουν τίς σχετικές ὑποψίες.»<br /><br />Τό περασμένο Σάββατο 27 Φεβρουαρίου, ὁ Τύπος (ἐφημερίς δημοκρατία) καί τό διαδίκτυο ἀνέδειξαν δηλώσεις ἑτέρου ἐπίλεκτου μέλους τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ, τοῦ καθηγητοῦ Θάνου Βερέμη, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε ὅτι ἐπίκειται εἰσβολή τῆς Τουρκίας στό Καστελλόριζο. Πιό συγκεκριμένα ὁ κύριος Βερέμης δήλωσε:<br /><br />«Ἔχω τήν ἐντύπωση, χωρίς νά εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ἐρντογάν εἶναι διατεθειμένος νά κάνει κάποια ἀπονενοημένη ἐνέργεια» ἦταν μία ἀπό τίς πρῶτες φράσεις τοῦ κ. Βερέμη, πού ἄφησε παγωμένους ὅσους τόν ἄκουγαν. Ἀπέδωσε, μάλιστα, τήν διάθεση τοῦ Ἐρντογάν στό γεγονός ὅτι «ὁ ἴδιος, ἄν χάσει τίς ἑπόμενες ἐκλογές, κινδυνεύει ἀκόμα καί μέ φυλάκιση», συμπληρώνων ὅτι «γι’ αὐτό εἶναι διατεθειμένος νά ὑποβάλει τήν Τουρκία σέ τεράστιες περιπέτειες καί προβλήματα».<br /><br />«Δηλαδή, ἄν κάνει τήν ἀπονενοημένη ἐνέργεια, καί ἡ ἀπονενοημένη ἐνέργεια θά εἶναι μιά ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ Καστελόριζου, γιατί αὐτό εἶναι τό κυριότερο στοιχεῖο πού τόν ἀπασχολεῖ καί ἀπασχολεῖ καί τούς στρατιωτικούς του, θά ὑποστεῖ πολλά καί διάφορα» τόνισε καί συνέχισε νά ὑποσκάπτει τήν ἐθνική στρατηγική τῆς χώρας, λέγων ὅτι «εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες θά τόν ὑποβάλλουν σέ πολλά ἐμπάργκο», ἀλλά ὑπενόησε σαφῶς ὅτι ἡ Εὐρώπη δέν θά κάνει καί πολλά πράγματα, ἀφοῦ, ὅπως εἶπε, «ἴσως καί ἡ Εὐρώπη νά τόν στριμώξει, ἐπιτέλους».<br /><br />Μάλιστα, ὁ κ. Βερέμης προσδιόρισε χρονικῶς τήν στιγμή κατά τήν ὁποία θά μᾶς ἐπιτεθεῖ ἡ Τουρκία, λέγοντας ὅτι θά ἔσπευδε νά τό κάνει τώρα αὐτό καί ὄχι ἀργότερα, διότι πρέπει νά γίνει «πρίν ἀπό τήν παραλαβή τῶν Rafale καί στή συνέχεια τήν ἀνάπλαση τῆς ἀεροπορίας μας, πού εἶναι καί τό κύριο μέτωπο ἑνός πολέμου μέ τή γείτονα χώρα», γιατί τότε «τά πράγματα θά δυσκολέψουν καί τό κόστος θά εἶναι πολύ μεγαλύτερο.»<br />Ἐρωτᾶται λοιπόν μετά ταῦτα ὁ καθηγητής Παγουλᾶτος; Ποιοί εἶναι οἱ ἀκραῖοι κύκλοι καί ποιοί διασπείρουν fake news: καί ἄν ὅπως ὑποστηρίζει στήν ἀνακοίνωσή του δέν ὑπάρχει γραμμή σέ αὐτό τό παλαιό ἑλληνικό think thank, ἀποδοκιμάζει τίς δηλώσεις Ἰωακειμίδη καί Βερέμη;<br /><br />*Σέ διευκρινήσεις προχώρησε τό ΕΛΙΑΜΕΠ μέ ἀφορμή τό δημοσίευμα τῆς «δημοκρατίας». Σέ ἐπιστολή πρός τήν διεύθυνση τῆς ἐφημερίδος ἀναφέρει τά ἑξῆς: «Ὅλοι οἱ συνεργάτες, ἐρευνητές καί στελέχη του ἐκφράζουν ἐλεύθερα καί ἐνυπόγραφα τήν δική τους προσωπική ἄποψη καί δέν δεσμεύουν τό ΕΛΙΑΜΕΠ. Εἰδικά ὁ ὁμότιμος καθηγητής Θᾶνος Βερέμης, συνιδρυτής τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ καί διακεκριμένος πνευματικός ἄνθρωπος τῆς χώρας, στήν μακρά διαδρομή του ἔχει κερδίσει τό δικαίωμα νά ἔχει ἄποψη καί νά τήν διατυπώνει ὅπως ὁ ἴδιος ἐπιλέγει. Εἶναι προφανές, ὅπως μπορεῖ νά διαπιστώσει ὁποιοσδήποτε ἀκούσει τό σχετικό ἠχητικό, ὅτι τό δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας σας διαστρεβλώνει πλήρως τό περιεχόμενο τῆς ὁμιλίας τοῦ καθηγητῆ Βερέμη.<br /><br />Ὅλη ἡ τοποθέτηση τοῦ Θ.Β. ἀναφέρεται στή μεγάλη ἀπειλή πού συνιστᾶ σήμερα ἡ Τουρκία γιά τήν Ἑλλάδα, καί πώς πρέπει ἡ Ἑλλάδα νά κάνει τά πάντα γιά νά ἐνημερώσει τούς ἑταίρους της γιά τή σοβαρότητα αὐτῆς τῆς ἀπειλῆς.<br /><br />Στό πλαίσιο αὐτό, ἀναφέρθηκε ὁ Θ.Β. σέ ἕνα ἀκραῖο ὑποθετικό σενάριο “ἀπονενοημένης ἐνέργειας” τοῦ Ἐρντογάν, ἐπίθεσης ἐναντίον τοῦ Καστελόριζου ὡς κίνησης ἀντιπερισπασμοῦ προκειμένου νά ξεφύγει ὁ Ἐρντογάν ἀπό τά ἐσωτερικά του προβλήματα καί τόν κίνδυνο “ἀκόμα καί φυλάκισης”. Ρητά ἀναφέρει ὁ Θ.Β. ὅτι οἱ συνέπειες μιᾶς τέτοιας ἀπονενοημένης ἐνέργειας θά ἦταν καταστροφικές γιά τήν Τουρκία. Σαφῶς ἐπίσης περιορίζει τό χρονικό περιθώριο μιᾶς τέτοιας ἀπονενοημένης ἐνέργειας στό σύντομο διάστημα πρίν ἀπό τήν παραλαβή τῶν Ραφάλ, μέ τά ὁποῖα ἡ Ἑλλάδα ἰσχυροποιεῖ πολύ τίς ἔνοπλες δυνάμεις της. Κατά τήν ὁμιλία του στό συνέδριο ὁ Θ.Β. ἀσκεῖ ἐπανειλημμένως σκληρή κριτική στή Γερμανία πού ἐκτιμᾶ ὅτι στηρίζει τήν Τουρκία γιά λόγους οἰκονομικῶν της συμφερόντων.».<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

ΕΛΙΑΜΕΠ: «Ἡ Τουρκία ἔχει θεμιτούς στόχους καί δίκαια ἐπιχειρήματα»!

Σημαία στόν τουρκικό Τύπο οἱ δηλώσεις τοῦ καθηγητοῦ καί μέλους τοῦ Ἱδρύματος Παναγιώτη Ἰωακειμίδη Νέο κροῦσμα μετά τίς δηλώσεις Βερέμη «περί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το colpo grosso του Ερντογάν:«Ανακάλυψε» τα ανθρώπινα δικαιώματα για να…επανεκλεγεί

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/13/erdogan_letter.png"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/13/erdogan_letter-696x464.png" width="640" /></a><br /><br />Tου <b>Μιχάλη Ψύλου</b><br />Επιτέλους! Η Ευρώπη μπορεί να …ηρεμήσει! Και να δώσει το πολυπόθητο συγχωροχάρτι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη σύνοδο κορυφής της 25ης Μαρτίου. Το ίδιο και η Αμερική! Ο Τούρκος Πρόεδρος υποσχέθηκε να βελτιώσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης στη Γείτονα. Αρα, θα πρέπει να περιμένουμε τώρα ότι :<br /><ul style="text-align: left;"><li>Θα αποφυλακιστούν οι χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι και οι πάνω από 100 Τούρκοι δημοσιογράφοι που σαπίζουν στις φυλακές;</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Θα αφεθούν ελεύθεροι ο πρώην Πρόεδρος του φιλο-Κουρδικού HDP, Σελαχατίν Ντεμιρτάς που κρατείται χωρίς δίκη από το 2016 και ο φιλάνθρωπος επιχειρηματίας Οσμάν Καβαλά που παραμένει φυλακισμένος εδώ και τρία χρόνια;</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Θα γίνουν σεβαστές οι αποφάσεις του Ευρωπαικού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα;</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Θα επανέλθουν στο αξίωμά τους οι περίπου 50 εκλεγμένοι δήμαρχοι του HDP ,στην νοτιοανατολική Τουρκία, που καθαιρέθηκαν με διάφορες αβάσιμες κατηγορίες;</li></ul>Τίποτα απ` όλα αυτά! Colpo grosso- που λένε και οι Ιταλοί. Βρώμικο τέχνασμα. Απλά ο Ερντογάν παρουσίασε χθες στο προεδρικό Παλάτι ένα «Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», σε μια προσπάθεια να κατευνάσει κατά το δυνατόν τις σφοδρές επικρίσεις τόσο στη χώρα του όσο και στο εξωτερικό για την όλο και πιο αυταρχική διακυβέρνησή του. Λίγες ώρες πριν άλλωστε, 170 μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσσου και από τα δύο κόμματα, κατήγγειλαν με κοινή επιστολή τους την Τουρκία για «κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ,ζητώντας από τον υπουργό Εξωτερικών ,Άντονι Μπλίνκεν «να προσαρμόσει τη σχέση της Ουάσιγκτον με την Αγκυρα ,αναλόγως με τη συμπεριφορά που θα επιδείξει ο πρόεδρος Ερντογάν».<br /><br />Γενικολογίες και ευχές<br /><br />Το σχέδιο Ερντογάν περιλαμβάνει-όπως είπε- 9 γενικές αρχές,50 στόχους και 393 δράσεις και επικεντρώνεται κυρίως σε αλλαγές στη νομοθεσία. Χωρίς φυσικά να αναφέρονται ρητά ποιες βελτιώσεις θα υπάρξουν στην πράξη. Μόνο γενικολογίες, όπως για ισχυρότερο σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενίσχυση της ανεξαρτησίας του δικαστικού σώματος και του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, προστασία της ελευθερίας έκφρασης και θρησκείας. Ο Τούρκος πρόεδρος διαβεβαίωσε ότι «ουδείς θα μπορεί να στερηθεί την ελευθερία του λόγω κριτικής και γνώμης», σπέρνοντας τον γέλωτα φυσικά στους παριστάμενους. Όταν είναι γνωστό ότι οι συνήγοροι του Ερντογάν έχουν κάνει αγωγές σε δεκάδες χιλιάδες πολίτες για προσβολή του Προέδρου .Μια κατηγορία που προβλέπει πολυετή ποινή φυλάκισης …<br /><br />Ποιες υποσχέσεις έδωσε ο Ερντογάν;<br /><ul style="text-align: left;"><li>Οι δίκες που συνήθως κρατούν χρόνια, θα επισπεύδονται και οι δικαστές και οι αξιωματικοί επιβολής του νόμου θα εκπαιδεύονται τακτικά ,ώστε να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα .</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Θα ληφθούν μέτρα για τη διευκόλυνση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων των δημοσιογράφων και θα ευθυγραμμίσει τους κανόνες προστασίας δεδομένων με τα πρότυπα της ΕΕ</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Θα δίδονται άδειες στους δημόσιους υπαλλήλους και τους σπουδαστές,, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους, για τις θρησκευτικές τους εορτές. διακοπές </li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Οι φυλακίσεις θα βασίζονται σε συγκεκριμένα «αποδεικτικά στοιχεία» για εγκλήματα και οι συλλήψεις δεν θα γίνονται τη …νύχτα. Θα διευκολύνονται επίσης οι σοβαρά άρρωστοι, οι ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες να εκτίουν ποινές φυλάκισης κατ` οίκον.</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Συστήνεται επιτροπή για την παρακολούθηση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις φυλακές και τη δημοσίευση κάθε χρόνο έκθεσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία.</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>Παρέχονται πρόσθετες βελτιώσεις για τους ξένους επενδυτές ,σύμφωνα με τις επιταγές της… ΕΕ.</li></ul>Λοιπόν, πρόκειται για … «επαναστατικά» μέτρα! Ιδίως όταν είναι πασίγνωστες οι πολιτικές πιέσεις που ασκούνται καθημερινά στο τουρκικό δικαστικό σύστημα, το οποίο έχει επιβάλει αυστηρές ποινές σε χιλιάδες ανθρώπους μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016. Όπως έγραψε στο twitter η δημοσιογράφος Νουρτσάν Μπαισάλ «δεν περιμένω τίποτα από το σχέδιο δράσης της κυβέρνησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε μια χώρα όπου το να μιλάμε αποτελεί έγκλημα»<br /><br />Ο βετεράνος δικηγόρος Τουργκούτ Καζάνι μιλώντας στην Cumhuriyet ήταν ιδιαίτερα επικριτικός : «Οταν ακόμη και οι ισχύοντες νόμοι δεν εφαρμόζονται, το σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα που ανακοινώθηκε από τον Ερντογάν με κάνει να γελάω,αλλά και με τρομάζει.Γελάω γιατί όλα όσα περιγράφονται, υπάρχουν στο Σύνταγμα. Φοβάμαι όμως ,γιατί βλέπουμε τι κάνουν αυτοί που τραγουδούν μεταρρυθμιστικά τραγούδια» τόνισε ο βετεράνος δικηγόρος.<br /><br />Κάνει τα πάντα για να επανεκλεγεί<br /><br />Ουδεμία αναφορά υπάρχει άλλωστε στο σχέδιο δράσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ,ούτε στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για τα δικαιώματα των γυναικών. Από τον μόνο που πήρε ουσιαστικά το πράσινο φως ο Τούρκος πρόεδρος ήταν ο ακροδεξιός εθνικιστής εταίρος του , Ντεβλέτ Μπαχτσελί , τον οποίο ο Ερντογάν έσπευσε να συναντήσει αμέσως μετά την ομιλία του . Προφανώς για να συζητήσουν τα επόμενα σχέδια εξαπάτησης της διεθνούς κοινής γνώμης. Το μόνο που θέλει είναι να τον αφήσει απερίσπαστο η Ευρώπη και η Αμερική για να συνεχίσει να κυβερνά αιωνίως, με σκληρό και αυταρχικό τρόπο. Ο Μπαχτσελί αξιώνει και πιέζει για να τεθεί εκτός νόμου το φιλο-κουρδικό HDP, γεγονός που προκαλεί έναν ελαφρύ πονοκέφαλο στον Τούρκο πρόεδρο και κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα τις υποσχέσεις του, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις. Και αυτό γιατί ο Ερντογάν χρειάζεται εναγωνίως τις ψήφους των ακροδεξιών οπαδών του Μπαχτσελί, για να έχει ελπίδες επανεκλογής.<br /><br />Το ομολόγησε άλλωστε ο Τούρκος πρόεδρος στην ομιλία του: «Ο απώτερος στόχος του σχεδίου δράσης είναι ένα νέο σύνταγμα» . Και κυρίως ένας νέος εκλογικός νόμος για να επανεκλεγεί χωρίς να απαιτείται το 50% των ψήφων. Και εδώ δυσκολεύουν τα πράγματα. Η τελευταία δημοσκόπηση της MetroPoll έδειξε ότι διευρύνεται το χάσμα μεταξύ της αντιπολίτευσης και του κυβερνητικού συνασπισμού του Ερντογάν .Εάν διεξάγονταν σήμερα εκλογές, το 48,3% θα ψήφιζε υπέρ της αντιπολίτευσης και μόνο το 39,67 % για τον Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει ήδη περάσει μια σημαντική συνταγματική αναθεώρηση με το δημοψήφισμα του 2017, ενισχύοντας υπέρμετρα τις εξουσίες του και μετατρέποντας σε Προεδρικό από κοινοβουλευτικό , το πολιτικό σύστημα . Σήμερα, μετά από σχεδόν 20 χρόνια στην εξουσία, ο Ερντογάν «ανακάλυψε» ότι τα τουρκικά συντάγματα από τη δεκαετία του 1960 είχαν συνταχθεί από κυβερνήσεις που προέκυψαν από στρατιωτικά πραξικοπήματα. <br /><br />Η τουρκική αντιπολίτευση λέει ότι οι συζητήσεις για ένα νέο Σύνταγμα χρησιμεύουν στον Ερντογάν για να αλλάξει την ατζέντα και να αποσπάσει την προσοχή των πολιτών από τις δραματικές επιπτώσεις της πανδημίας και της οικονομικής ύφεσης. “Το εκλογικό σώμα του κυβερνώντος συνασπισμού… λιώνει”, λέει η Αϊσουντά Κέλεμεν ,πολιτικός επιστήμονας στο Bard College της Γερμανίας. Με δεδομένο ότι Ερντογάν δεν διαθέτει πλέον εγγυημένα το 50% για να εκλεγεί στον πρώτο γύρο το 2023, ή ακόμη και στον δεύτερο γύρο. «Σχεδιάζει ένα εκλογικό σύστημα με το οποίο θα μπορεί να εκλεγεί με απλή πλειοψηφία» λέει η Αϊσουντά Κέλεμεν . Το σίγουρο είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος δεν θα καταθέσει εύκολα τα όπλα, μετά από δύο δεκαετίες στην εξουσία. Ακόμη κι αν χρειαστεί να καταφύγει σε εμφύλιο …<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το colpo grosso του Ερντογάν:«Ανακάλυψε» τα ανθρώπινα δικαιώματα για να…επανεκλεγεί

Tου Μιχάλη Ψύλου Επιτέλους! Η Ευρώπη μπορεί να …ηρεμήσει! Και να δώσει το πολυπόθητο συγχωροχάρτι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη σύνοδο κορυ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Γιατί δεν πέφτει ο Ερντογάν;”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/09/erdogan_uav.jpg"><img height="356" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/06/09/erdogan_uav-696x387.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div>Γράφει ο <b>Χρήστος Κηπουρός</b><br /> Γιατί δεν πέφτει ο Ερντογάν; Γιατί έχει μεγάλη θωράκιση γύρω του. Ιδεολογικά δεν πέφτει. Ακόμη κι αυτοί που είναι εναντίον του, πλην του ιστορικού Κουρδικού λαού, από μέσα τους παραμένουν φασίστες. Διότι με αυτή την ιδεολογία μεγάλωσαν. Μόνο με το οικονομικό γονάτισμα της Τουρκίας και την εξέγερση του στρατού και του λαού, μπορεί να πέσει.<br /><br />Βρίσκεται κανείς μπροστά σε ένα μεγάλο ηθικό και πολιτικό δίλημμα όταν συγκρούονται μέσα του δυο αντιτιθέμενα πράγματα, ως προς την έννοια της φράσης: “παρείσακτος λαός”. Αν είναι ή δεν είναι δόκιμη. <br /><br />Από τη μια είναι η ιστορική και πολιτισμική οντότητα που λέγεται λαός, και από την άλλη η ίδια η ιστορία και φυσικά η εννοιολογική διάσταση του “παρείσακτος”, όπως αυτή περιλαμβάνεται στα λεξικά.<br /><br />Ένα λοιπόν από αυτά, σημειώνει: “Παρείσακτος” είναι αυτός που βρίσκεται κάπου που δεν δικαιούται ή δεν ταιριάζει με τους υπόλοιπους, έχοντας μπει κρυφά ή επίτηδες.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν οφείλεται από όλους ένας μεγάλος σεβασμός απέναντι σε κάθε λαό.<br /><br />Η διεθνής δικαστική νομολογία πάντως προσθέτει ότι ένας λαός είναι ιστορικός, όταν κατέχει ιστορικά εδάφη, από αμνημονεύτων χρόνων. <br /><br />Μόνο που στην κατηγορία αυτή, δεν μπορεί να υπαχθεί ο λαός για τον οποίο συζητάμε. Όπως και κανείς εκ της πολιτικής ή της επιστήμης δικαιούται να εκδίδει πιστοποιητικά ιστορικότητας, αν δεν υφίσταται το “από αμνημονεύτων χρόνων”.<br /><br />Ούτε βέβαια τα τρικ καλής γειτνίασης που κάνει η κατά καιρούς πολιτική Ελλάδα με την εξωτερική της πολιτική για μια χώρα γειτονική, μπορούν να αποτελέσουν βεβαίωση ιστορικότητας του λαού που την κατοικεί. <br /><br />Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Ποτέ δεν θα είναι Τούρκοι και να αναγνωρίσουν ότι αυτά τα μέρη τα κέρδισαν μεν με πόλεμο αλλά δεν ήταν ποτέ δικά τους. Ούτε και η ιστορία του έθνους τους είναι γραμμένη σε αυτά τα χώματα. Είναι παρείσακτοι.<br /><br />Επίσης, επειδή όπως η μάνα είναι μόνο μια, και η ιδιαίτερη πατρίδα είναι και αυτή μόνο μια, έτσι και ο γειτονικός λαός ούτε είχε ούτε πρόκειται να αποκτήσει ιδιαίτερη πατρίδα. Το μόνο που έκαναν ήταν μια πλαστογραφημένη “Γαλάζια Πατρίδα” {1 & Χάρτης Α΄,}, όπως την ονόμασαν. <br /><br />Αν δε η Ελλάδα θέλει πράγματι να τιμήσει το ΄21 και τη 200η του επέτειο, η μόνη, νέα μάλιστα απελευθερωτική πράξη της, είναι η μήνυση για την μετά χρήσεως πλαστογραφία εις βάρος του Τουρκικού κράτους, σχετικά με το χάρτη της “Γαλάζιας Πατρίδας” . <br /><br />Ένα αντίγραφο της μήνυσης να κατατεθεί στον αρμόδιο δικαιοδοτικό ποινικό φορέα, ένα στον ΟΗΕ και το τρίτο στην Ε. Ε., συνημμένο με το προκαταβολικό Βέτο, αν η Σύνοδος Κορυφής της 25ης Μαρτίου 2021, αντί των υποσχεθεισών οικονομικών κυρώσεων μετά της ακύρωσης του χάρτη, συνεχίσει τους, Γερμανικών προδιαγραφών, χαριεντισμούς με τον Ερντογάν. <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_libya-1.png"><img height="437" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_libya-1.png" width="640" /></a><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Γιατί δεν πέφτει ο Ερντογάν;”

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός  Γιατί δεν πέφτει ο Ερντογάν; Γιατί έχει μεγάλη θωράκιση γύρω του. Ιδεολογικά δεν πέφτει. Ακόμη κι αυτοί που είναι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιώργος Φίλης: Θα έχουμε 50.000 Τούρκους αιχμαλώτους αν... τολμήσουν στο Καστελόριζο (βίντεο)

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/FILIS-GEORGE_0.png?itok=Jae1_w1R" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">“Να άρουμε την πρόσκληση του Μαρτίου στην Τουρκία μετά τις τελευταίες προκλήσεις γιατί θα δώσουμε άλλοθι στον Ερντογάν”</span></h3>Αποκαλυπτικός ήταν ο Γιώργος Φίλης, σχετικά με τις εξελίξεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και τα επόμενα βήματα της Αθήνας, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τη μεγάλη σημασία, της διακοπής των διερευνητικών επαφών, αφού η Άγκυρα συνεχίζει ακάθεκτη τις προκλήσεις.<br /><br />“Αν αποβιβαστούν στο Καστελόριζο, αυτοί που έχουν αυτή άποψη, θα πρέπει να ενημερωθούν από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Με 50.000 Τούρκους στο Καστελόριζο θα γίνει το μεγαλύτερο στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο”. Αυτά δήλωσε ο διδάκτωρ γεωπολιτικής και καθηγητής γεωστρατηγικής στην Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ) Δρ. Γιώργος Φίλης στο Kontra24 με τον Αιμίλιο Λιάτσο.<br /><br />“Να άρουμε την πρόσκληση του Μαρτίου στην Τουρκία μετά τις τελευταίες προκλήσεις γιατί θα δώσουμε άλλοθι στον Ερντογάν”, είπε ο κ. Φίλης. “Δεν μπορούμε να πείσουμε για κυρώσεις την Ευρώπη όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις. Έχουμε ποιοτική υπεροχή στο Πολεμικό Ναυτικό και στην ναυτοσύνη των Ελλήνων.<br /><br />Όσο οι ΗΠΑ θεωρούν ότι αντίπαλός τους είναι η Ρωσία, ενώ επί Τραμπ ήταν η Κίνα, η Τουρκία έχει σοβαρό πρόβλημα. Θα έχουμε 50.000 Τούρκους αιχμαλώτους αν τολμήσουν να αποβιβαστούν πάνω στο Καστελόριζο”, τόνισε. “Με την HalkBank θα ζήσουν νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου”, ανέφερε και κατέληξε λέγοντας: “Η Τουρκία πρέπει να επιλέξει μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ”.<br /><br /><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/V5l2XBR9AYQ" width="700"></iframe></center><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιώργος Φίλης: Θα έχουμε 50.000 Τούρκους αιχμαλώτους αν... τολμήσουν στο Καστελόριζο (βίντεο)

“Να άρουμε την πρόσκληση του Μαρτίου στην Τουρκία μετά τις τελευταίες προκλήσεις γιατί θα δώσουμε άλλοθι στον Ερντογάν” Αποκαλυπτικός ήταν ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Μπαρζανί με τον Ερντογάν, τα “παιδιά” του Σουλεϊμανί με το PKK

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/iran-tourkia.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Την στιγμή που δεν έχουν κοπάσει οι αντιδράσεις στην Τουρκία από την επιχείρηση φιάσκο του τουρκικού στρατού στο βόρειο Ιράκ, που προκάλεσε τον θάνατο 13 Τούρκων αιχμαλώτων των Κούρδων ανταρτών, ο Κούρδος ηγέτης του Ιράκ Μασρούρ Μπαρζανί εμφανίστηκε πρόθυμος να διευκολύνει τον Ερντογάν, όχι όμως αντίστοιχα και το Ιράν, που αποτελεί έναν από τους ρυθμιστές των εξελίξεων στην πολύπαθη χώρα.<br /><br />Ο πρωθυπουργός της αυτόνομης κυβέρνησης του βορείου Ιράκ, κατηγόρησε το PKK ότι «εκμεταλλεύεται την καλή θέληση των Ιρακινών Κούρδων» και πως δίνει με την δράση του το “πάτημα” στον τουρκικό στρατό να βομβαρδίζει και να πραγματοποιεί επιδρομές στο βόρειο Ιράκ. Ο Μασρούρ, ο γιος του ιστορικού ηγέτη των Κούρδων του Ιράκ Μασούντ Μπαρζανί, είναι ο “αγαπημένος πεσμεργκά” του Τούρκου προέδρου.<br /><br />Μένει πιστός στην πολιτική παράδοση της φατρίας του, η οποία έχει ιστορικό εμφύλιων συγκρούσεων με το PKK και συνεργασίας με την Τουρκία, με τον Μπαρζανί μάλιστα σχεδόν να εμφανίζεται “ερντογανικότερος” του Ερντογάν! Ο Κούρδος ηγέτης αναφέρεται σε «παρενοχλήσεις Ιρακινών» από το PKK στην επαρχία Σιντζάρ, ένα από τα άλλοτε προπύργια του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, που πλέον ελέγχεται από τους μαχητές της κουρδικής οργάνωσης, την απομάκρυνση των οποίων επιδιώκει η Τουρκία.<br /><br />Ο Μπαρζανί εμφανίζονταν έτοιμος να την βγάλει από την δύσκολη θέση, καθώς συμφώνησε με την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης να ελέγξουν οι μαχητές του το Σιντζάρ και να απομακρύνουν το PKK από την ιρακινή επαρχία. Οι συγκρούσεις μεταξύ των μαχητών του PKK και του Μπαρζανί έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα, την ίδια στιγμή που Ερντογάν απειλεί πως «μία μέρα θα μπούμε ξαφνικά στο Σιντζάρ και θα το καθαρίσουμε από τα στρατόπεδα των τρομοκρατών».<div><br />Ασπίδα οι “Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης”<br /><br />Όμως το PKK βρήκε έναν απρόσμενο σύμμαχο στους σιίτες μαχητές των “Μονάδων Λαϊκής Κινητοποίησης” (Χασντ αλ Σαάμπι), δυνάμεις των οποίων έχουν αναπτυχθεί στο Σιντζάρ, υπονομεύοντας την συμφωνία Μπαρζανί-Βαγδάτης και φυσικά τα τουρκικά σχέδια. Οι ιρακινές “Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης” είναι τα “παιδιά” του, δολοφονηθέντα από τους Αμερικανούς, Κασέμ Σουλεϊμανί. Εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται από το επίλεκτο σώμα των Φρουρών της Επανάστασης, στο οποίο άνηκε ο χαρισματικός Ιρανός στρατηγός.<br /><br />Μέσω των σιιτικών πολιτοφυλακών, ο Σουλεϊμανί έφτασε να μετατραπεί στον «πιο ισχυρό άνδρα στο Ιράκ», κατά τους ίδιους τους αξιωματούχους της κεντρικής κυβέρνησης της χώρας. Ενίσχυσε σε τέτοιο βαθμό την επιρροή της Τεχεράνης στην χώρα, ώστε οι “Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης” να έχουν πλέον ενσωματωθεί στις ίδιες τις ιρακινές ένοπλες δυνάμεις. Ήταν οι μαχητές των “Μονάδων Λαϊκής Κινητοποίησης” που πολέμησαν το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ.<br /><br />Προς μεγάλη ανακούφιση του Ερντογάν, ήταν όμως και αυτοί που απέτρεψαν τα σχέδια του πατρός Μπαρζανί για την δημιουργία του πρώτου ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, με μία άψογα ενορχηστρωμένη επιχείρηση τους, τον Οκτώβριο του 2017, από κοινού με τον ιρακινό στρατό. Ο πατήρ Μπαρζανί γρήγορα αντιλήφθηκε πως μάταια προσδοκούσε στην διεθνή υποστήριξη, καθώς τον είχαν εγκαταλείψει (για πολλοστή φορά) οι έτεροι ιστορικοί σύμμαχοι της φατρίας του, οι Αμερικανοί.</div><div><br />Αντιπαράθεση Τουρκίας-Ιράν<br /><br />Επιχειρώντας στο πλευρό των μαχητών του PKK στο Σιντζάρ, οι “Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης” λειτουργούν ως “ασπίδα” των Κούρδων σε μία τουρκική εισβολή, όπως ακριβώς η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές των Κούρδων στην βόρεια Συρία. Ο δε Μπαρζανί δεν είναι τρελός να επιτεθεί στο PKK, όταν στο πλάι του βρίσκονται οι άριστα οργανωμένες και οπλισμένες σιιτικές πολιτοφυλακές, γνωρίζοντας πως το πιθανότερο είναι να εξευτελιστεί, όπως ο πατέρας του.<br /><br />Πλέον όλο και περισσότερο η Τεχεράνη αναφέρεται σε «παράνομη τουρκική κατοχή του Ιράκ», τερματίζοντας την ανοχή που είχε επιδείξει στην τουρκική πολεμική επιχείρηση “Νύχι Αετού”, από τον περασμένο Αύγουστο, που είχε επιτρέψει τις επιδρομές της τουρκικής αεροπορίας εις βάρος του PKK. Ανοχή που είχε κάνει τον Αραβικό Σύνδεσμο να αναφερθεί σε «αποικιοκρατικές λογικές του διαίρει και βασίλευε», που ακολουθεί η ιδιάζουσα συμμαχία Ιράν και Τουρκίας, η οποία “τρομάζει” τον Αραβικό Κόσμο.<br /><br />Η διπλωματική κρίση στις σχέσεις Άγκυρας και Τεχεράνης, με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών να καλεί τον Ιρανό πρέσβη για «εξηγήσεις», διαμαρτυρόμενο για τις δηλώσεις του πρέσβη της Τεχεράνης στο Ιράκ περί «παράνομης τουρκικής κατοχής», δεν θα είχε την ίδια βαρύτητα αν περιορίζονταν αποκλειστικά στο ρητορικό επίπεδο. Αυτό που έκανε τον Σουλεϊμάν Σοϊλού να ωρύεται για «επιθέσεις του PKK από το έδαφος του Ιράν»(!) είναι η συνεργασία των ιρανικών πολιτοφυλάκων με το PKK στο Σιντζάρ.</div><div><br />Αντιπαράθεση Τουρκίας-Ιράν<br /><br />Η πρόσφατη επίθεση με ρουκέτες στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της πόλης Ερμπίλ του ιρακινού Κουρδιστάν, έμοιαζαν ακριβώς ως μία επίδειξη δύναμης του Ιράν, ασχέτως αν η Τεχεράνη αρνήθηκε την ευθύνη της επίθεσης, την οποία ανέλαβε μία πρωτοεμφανιζόμενη σιιτική οργάνωση. Ο “ρουκετοπόλεμος” στο Ιράκ, με αναίμακτες κατά κύριο λόγο επιθέσεις που κυρίως στοχεύουν τις βάσεις και την πρεσβεία των Αμερικανών, εντάσσεται στον υβριδικό πόλεμο που ασκεί το Ιράν και οι εγχώριοι σύμμαχοι του έναντι της αμερικανικής παρουσίας, ο οποίος εντάθηκε μετά την δολοφονία του Σουλεϊμανί.<br /><br />Είδαμε πως η κυβέρνηση Μπάιντεν, ως αντίποινα στην επίθεση στο Ερμπίλ, ακολούθησε μία γνώριμη συνταγή του προκατόχου της: βομβάρδισε στρατόπεδα των “Μονάδων Λαϊκής Κινητοποίησης”, όμως αντί ενός πλήγματος εις βάρος των σιιτικών πολιτοφυλακών στο Ιράκ ή στο Σιντζάρ, χτύπησε στρατόπεδα της σιιτικής πολιτοφυλακής που μάχονται στο πλευρό του Άσαντ στην Συρία. Προφανώς ένα αμερικανικό πλήγμα στο Ιράκ, ειδικά την δεδομένη στιγμή, θα μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος της Τουρκίας.<br /><br />Με τους Ιρακινούς συμμάχους της Τεχεράνης να εξισώσουν όλο και περισσότερο την αμερικανική με την τουρκική κατοχή, το Ιράν προειδοποιεί την Τουρκία πως δεν θα μένει εσαεί παρατηρητής στην τουρκική επιθετικότητα, η οποία παίρνει διαστάσεις κανονικής εθνοκάθαρσης και λεηλασίας, όπου εμπλέκεται ο τουρκικός στρατός και οι τζιχαντιστές σύμμαχοι του. Συστήνει στην Τουρκία, ότι ανέφερε ο Τζο Μπάιντεν, μετά την πρόσφατη αμερικανική επιδρομή κατά ιρανικών στόχων στην Συρία: «να είναι προσεκτική».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.blogger.com/#">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Μπαρζανί με τον Ερντογάν, τα “παιδιά” του Σουλεϊμανί με το PKK

Λυκοκάπης Γιώργος Την στιγμή που δεν έχουν κοπάσει οι αντιδράσεις στην Τουρκία από την επιχείρηση φιάσκο του τουρκικού στρατού στο βόρειο Ιρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η Κίνα με τις σπάνιες γαίες ακυρώνει την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/spanies_gaies.jpg" /><br /><br /><b>Καμενόπουλος Σωτήρης</b><br />Η κ. φον ντερ Λάιεν σε πρόσφατη ομιλία της στις Ημέρες της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή βιομηχανία είναι ευάλωτη στην προμήθεια ορυκτών πρώτων υλών, και ειδικά των σπάνιων γαιών, από την Κίνα. Για το λόγο αυτό, όπως παραδέχθηκε η κ. φον ντερ Λάιεν, η ΕΕ προχώρησε <a href="https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/speech_21_745">στη δημιουργία του ευρωπαϊκού συνεταιρισμού ορυκτών πρώτων υλών</a>. Τη δημιουργία του ευρωπαϊκού συνεταιρισμού κρίσιμων ορυκτών-σπάνιων γαιών είχα προτείνει το 2019 σε κλειστή συνεδρία της ΕΕ, η οποία αφορούσε τη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής στα κρίσιμα ορυκτά.<br /><br />Στην κλειστή συνεδρία συμμετείχαν εμπειρογνώμονες και ενδιαφερόμενοι από την ευρωπαϊκή αγορά σπάνιων γαιών για να συζητήσουν προκλήσεις και τάσεις που σχετίζονται με την κρίσιμη προσφορά σπάνιων γαιών στην Ευρώπη. Αυτό εξηγήθηκε και εδώ και καιρό. Δύο πρόσφατα γεωπολιτικά γεγονότα αποκάλυψαν τη γεωπολιτική σημασία των σπάνιων γαιών.<br /><br />Το ένα γεγονός αφορά το στρατιωτικό πραξικόπημα στη Μιανμάρ και το άλλο αφορά την ξαφνική πτώση της κυβέρνησης της Γροιλανδίας, η οποία θα πάει άρον-άρον σε εκλογές εν μέσω πανδημίας. Και τα δύο είχαν ως γενεσιουργό αιτία τις σπάνιες γαίες. Στη Γροιλανδία στήριζε τις ελπίδες της η ΕΕ για την προμήθεια σπάνιων γαιών, οι οποίες είναι απαραίτητες στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών: χωρίς τις σπάνιες γαίες δεν μπορεί να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία.<br /><br />Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Βασικός μέτοχος στο συγκεκριμένο εξορυκτικό έργο της Γροιλανδίας, αιτία του οποίου ήταν η πτώση της κυβέρνησης, είναι κινεζική εταιρεία άμεσα συνδεδεμένη με το βαθύ κινεζικό κράτος, δηλαδή το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας. Η συγκεκριμένη κινεζική εταιρεία το 2019 είχε συνάψει Joint Venture με την China National Nuclear Corporation, ώστε οι σπάνιες γαίες από το συγκεκριμένο project της Γροιλανδίας να πηγαίνουν στην Κίνα προς τελική κατεργασία.<br /><br />Στο σημείο αυτό αναδεικνύεται η αποτυχία της ΕΕ: το συγκεκριμένο (ουσιαστικά κινεζικό) project είχε εντάξει η ΕΕ στον Ευρωπαϊκό συνεταιρισμό ορυκτών πρώτων υλών! Το συγκεκριμένο project, σύμφωνα με όσους Γροιλανδούς εναντιώνονται σε αυτό, θα είναι άκρως καταστροφικό για το περιβάλλον καθώς η κινεζική εταιρεία ήθελε να εναποθέσει χωρίς καμία κατεργασία τεράστιους όγκους τοξικών και ραδιενεργών αποβλήτων στο έδαφος της Γροιλανδίας. Δηλαδή να πράξει ότι πράττει εδώ και δεκαετίες η Κίνα στο Baotu (περιοχή εξόρυξης των κινεζικών σπάνιων γαιών) στην πιο μολυσμένη περιοχή του πλανήτη! Έτσι έπεσε η κυβέρνηση της Γροιλανδίας.<br /><br />ΕΕ και σπάνιες γαίες<br /><br />Αυτήν την εταιρεία, ελεγχόμενη από το βαθύ κινεζικό κράτος, ενέταξε η ΕΕ στον Ευρωπαϊκό συνεταιρισμό κρίσιμων ορυκτών πρώτων υλών. Με λίγα λόγια, η ΕΕ έθεσε σε κίνδυνο το περιβάλλον μίας ευρωπαϊκής περιοχής, δημιούργησε τρομερή κοινωνική και γεωπολιτική αναταραχή στην καρδιά της Ευρώπης και έβαλε τον λύκο (Κίνα) να φυλάει τα πρόβατα (ευρωπαϊκή βιομηχανία)! Εάν δεν πρόκειται περί απύθμενης ανοησίας, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς, ποιο είναι άραγε το επίπεδο επιρροής/παρέμβασης της Κίνας, δηλαδή του Κομμουνιστικού Κόμματο Κίνας, στους διαδρόμους των Βρυξελλών;<br /><br /><div>Ταυτόχρονα, πώς να ξαναεμπιστευθούν την ΕΕ οι τοπικές κοινωνίες περιοχών της Ευρώπης, οι οποίες πιθανώς έχουν κοιτάσματα σπάνιων γαιών, όταν βλέπουν τέτοιου είδους διαχείριση από τις Βρυξέλλες; Θα έχουν άδικο μετά οι τοπικές κοινωνίες της Ευρώπης εάν υψώσουν ανυπέρβλητα τείχη τύπου “Not-in-my-back-yard” στην αξιοποίηση των σπάνιων γαιών; Ή μήπως έχει σκοπό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αντιμετωπίσει ως “ψεκασμένες” και “λαϊκίστικες” τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών;<br /><br />Δεν έχει ακούσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την περίφημη Επιχειρησιακή Κοινωνική Άδεια (Social Licence to Operate); Ή μήπως αυτό το κομμάτι της συζήτησης σε εκείνη την κλειστή συνεδρία του 2019 προτίμησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην το υιοθετήσει στις αποφάσεις της για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού συνεταιρισμού κρίσιμων ορυκτών πρώτων υλών; Το συγκεκριμένο εξορυκτικό έργο στη Γροιλανδία, πέραν της άμεσης πτώσης της κυβέρνησης, αναζωπύρωσε τις συζητήσεις για την πλήρη ανεξαρτησία της Γροιλανδίας από τη Δανία.<br /><br />Η Γροιλανδία είναι μία πολύ μικρή χώρα: έχει περίπου 56 χιλιάδες κατοίκους. Το συγκεκριμένο έργο προκάλεσε κυριολεκτικά τη διαίρεση της μικρής κοινωνίας της Γροιλανδίας στα δύο. Η πτώση της κυβέρνησης έγινε κάτω από πολύ άσχημες πολιτικές συνθήκες: υπήρξαν ακόμη και απειλές κατά της ζωής πολιτικών προσώπων, γεγονός απίστευτο αν θεωρήσει κανείς ότι η Γροιλανδία είναι μία φιλήσυχη χώρα.</div><div><br />Ο ρόλος της Κίνας<br /><br />Σε πολύ πρόσφατη έκθεση του Σκανδιναβικού Ινστιτούτου για τη Γροιλανδία διαπιστώθηκε σημαντική αύξηση της διαφθοράς μεταξύ των ετών 2012-2018. Η αύξηση στις περιπτώσεις διαφθοράς στη Γροιλανδία μεταξύ των ετών 2012-2018 ήταν της τάξης του 150%! Μέχρι το 2012 δεν υπήρχε μετρήσιμη διαφθορά στη Γροιλανδία. Τί σημαντικό συνέβη το 2012; Ξεκίνησε το γεωπολιτικό κυνήγι των σπάνιων γαιών. Το 2012 για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία επισκέφθηκε τη Δανία Κινέζος ηγέτης (Hu Jintao).<br /><br />Ποια ήταν η αιτία της επίσκεψης Jintao στη Δανία; Αποκλειστικά και μόνο οι σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας. (Είναι γνωστό ότι η ελίτ του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας κυριαρχείται από επιστήμονες, κυρίως μηχανικούς. Μάλιστα, τρεις ηγέτες της Κίνας και ο σημερινός ηγέτης, ήταν όλοι μηχανικοί: Jiang Zemin, Hu Jintao, Xi Jinping. Ο δε Wen Jiabao ήταν γεωλόγος ειδικευμένος στις σπάνιες γαίες. Σε αντιπαράθεση αυτών, η κ. φον ντερ Λάιεν είναι γιατρός…) Στη Γροιλανδία συγκρούονται τεράστια γεωπολιτικά συμφέροντα. O πειρασμός των σπάνιων γαιών και του ουράνιου της Γροιλανδίας είναι μεγάλος.<br /><br />Η ΕΕ δεν είναι γεωπολιτική-γεωστρατηγική ένωση κρατών: είναι οικονομική ένωση κρατών. Για τις σπάνιες γαίες γίνονται ήδη πραξικοπήματα, πέφτουν κυβερνήσεις και ίσως στο μέλλον, θα γίνουν πόλεμοι. Η ΕΕ αντιμετωπίζει τις σπάνιες γαίες αποκλειστικά ως εμπόρευμα για την υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και όχι όπως πράττει η Κίνα, η οποία τις συνδέει άμεσα με το κινεζικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο ουτοπικός αναρχοκαπιταλισμός, τον οποίο φαντασιώνονται εδώ και 10 χρόνια ορισμένοι και τον οποίο παρουσιάζουν ως δήθεν φιλελευθερισμό, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στην περίπτωση των σπάνιων γαιών.<br /><br />Οι σπάνιες γαίες δεν εντάσσονται σε κανένα επίσημο ανταλλακτήριο εμπορευμάτων και η αγορά τους λειτουργεί στα πρότυπα της αγοράς της μαφίας των ναρκωτικών. Τον πλήρη έλεγχο της αγοράς αυτής, τόσο στην εξόρυξη όσο και στην κατεργασία (value chain), την έχει η Κίνα εξαιτίας της ουτοπικής πολιτικής της Δύσης η οποία εδώ και 10 χρόνια θεωρούσε ότι το μακρύ χέρι της αγοράς θα έλυνε το πρόβλημα των σπάνιων γαιών.<br /><br />Φευ! Αυτή η πολιτική κρίνεται πλέον παντελώς αποτυχημένη επιφυλάσσοντας μεγάλους παγκόσμιους γεωπολιτικούς κινδύνους. Στη συγκεκριμένη αποτυχημένη πολιτική συνδράμει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τη συμπεριφορά της στο θέμα των σπάνιων γαιών της Γροιλανδίας, καθώς άνοιξε την κερκόπορτα στην Κίνα. Ποια η γεωπολιτική αντιμετώπιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι σε όλα αυτά;</div><div><br />Γεωπολιτική προσέγγιση<br /><br />Αν κρίνει κανείς από μία πρόσφατη ανάλυση του European Council of Foreign Relations (ECFR) για τη “Γεωπολιτική της Πράσινης Συμφωνίας” θα απογοητευθεί. Η έκθεση του ECFR δημοσιεύθηκε μεν στις 3 Φεβρουαρίου 2021, αλλά προφανώς ετοιμαζόταν πολύ πιο πριν. Καταρχήν, η ανάλυση του ECFR αναφέρεται σε 5 σημεία της στις σπάνιες γαίες. Αυτό θεωρείται φυσιολογικό, καθώς όπως προαναφέρθηκε χωρίς τις σπάνιες γαίες το αφήγημα της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας θα καταρρεύσει.<br /><br />Η ανάλυση του ECFR δεν έχει καμία σχέση με τη γεωπολιτική πραγματικότητα. Για να αντιληφθούν οι αναγνώστες την παντελώς αποτυχημένη αντίληψη των αξιωματούχων του ECFR, μπορούν να σταθούν μόνο στην εισαγωγή της ανάλυσης του ECFR, στην οποία έγινε η εκτίμηση ότι θα υπάρξει πτώση της ζήτησης και της τιμής στο πετρέλαιο. Πάνω σε αυτό το αφήγημα στηρίχθηκε η ανάλυση του ECFR.<br /><br />Και έρχεται σήμερα η προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα και βλέπουμε την τιμή του πετρελαίου εν μέσω πανδημίας και σχεδόν πλήρους ακινησίας της παγκόσμιας οικονομίας να αυξάνει και τη Goldman Sachs να “βλέπει” το πετρέλαιο να αγγίζει μέχρι το καλοκαίρι τα 72 δολάρια. Αν η ικανότητα των Ευρωπαίων αξιωματούχων στα θέματα της ενέργειας και των σπάνιων γαιών αποδειχθεί ίδια με τη διαχείριση της κρίσης των εμβολίων, τότε θα πρέπει να ανησυχούμε βαθύτατα.<br /><br />Η γεωπολιτική των σπάνιων γαιών είναι πολύ σημαντική για να αφεθεί στα χέρια των γραφειοκρατών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά από την πλήρη αποτυχία της στη διαχείριση της κρίσης των εμβολίων, φαίνεται πως αποτυχαίνει οικτρά και στο σημαντικότατο θέμα των σπάνιων γαιών. Την ευθύνη και των δύο σοβαρών αποτυχιών φέρει η κ. φον ντερ Λάιεν</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η Κίνα με τις σπάνιες γαίες ακυρώνει την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία

Καμενόπουλος Σωτήρης Η κ. φον ντερ Λάιεν σε πρόσφατη ομιλία της στις Ημέρες της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή βιομηχανία εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ν.Α Ευρώπη: Έτσι αποτρέπεται η διεξαγωγή του “παιγνίου” των ισχυρών στην “καμπούρα” της Ελλάδας

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/12/Mediterranean-790x400.jpg" width="640" /><br /><br /><b>ΖΑΧΑΡΙΑΣ Β. ΜΙΧΑΣ*</b><br /><div>Επί αιώνες πλέον στη γεωστρατηγική οπτική των μεγάλων δυνάμεων, ο γεωγραφικός χώρος Ελλάδας και Τουρκίας αντιμετωπιζόταν ενιαία. Η ανθρωπότητα περνούσε σταδιακά στην εποχή του πετρελαίου και η σταδιακή εξαφάνιση της βρετανικής αυτοκρατορίας είχε ως απότοκο την ανάδυση των ΗΠΑ ως αδιαμφισβήτητου “πρώτου” στον πλανήτη. Ο δε αχανής ηπειρωτικός όγκος της Ρωσίας/Σοβιετικής Ένωσης την καθιστούσε κορυφαίο γεωπολιτικό ανταγωνιστή και της Μεγάλης Βρετανίας και αργότερα των Αμερικανών.<br /><br />Η ανάδυση του ελληνικού κράτους μετά την Επανάσταση του 1821 έπρεπε πάντα να συνάδει με τον βασικό στόχο της δυτικής στρατηγικής: την ανάσχεση καθόδου της Ρωσίας στα “θερμά ύδατα” της Μεσογείου και στην πετρελαιοφόρα περιοχή της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Αυτό είναι το “παιχνίδι” που παιζόταν και εξακολουθεί να παίζεται έως σήμερα. Με Ρωσία, ή Σοβιετική Ένωση, ή και πάλι με Ρωσία, ο στόχος της αρχιτεκτονικής ασφαλείας του Δυτικού Κόσμου ήταν, είναι και θα παραμείνει στο προβλεπτό μέλλον ο ίδιος.<br /><br />Με αυτό ως “πυξίδα” πρέπει να προσεγγιστούν και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι αυταπόδεικτο ότι η συζήτηση περί “δικαίων του Ελληνισμού” σε μια τέτοια κυνική ανάλυση των διεθνών σχέσεων δεν έχει θέση. Ασφαλώς πρέπει να ασχολούμαστε με αυτά, αλλά να έχουμε συνείδηση ότι στόχος είναι να παρεμβληθούν κάποια “λογικά εμπόδια” στην ανάπτυξη μη συμβατών με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα πολιτικών από τους ισχυρούς δρώντες.<br /><br />Διότι και η δική τους πολιτική, όπως πρέπει να ισχύει και για την ελληνική, δεν δομείται με βάση το όποιο δίκαιο, αλλά αποκλειστικά και μόνο με βάση τα δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα. Αυτό είναι “το παιχνίδι” που παίζουν και τα σύγχρονα κράτη, όπως γινόταν επί αιώνες, τουλάχιστον από τη Συνθήκη της Βεστφαλίας που ρύθμισε τη συνύπαρξη κυρίαρχων κρατών, μέχρι σήμερα.<br /><br />Κατά συνέπεια, οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις εξακολουθούν να έχουν πανομοιότυπους στόχους εξωτερικής πολιτικής και στο πλαίσιό της, αντιμετωπίζουν Ελλάδα και Τουρκία υπό το ίδιο πρίσμα. Εάν η Ελλάδα δεν συνυπολογίσει αυτό το δεδομένο, είναι καταδικασμένη να ζήσει νέες τραγωδίες.<br /><br />Το ζητούμενο είναι να συνειδητοποιηθεί από ελληνικής πλευράς όχι μόνο το “αποδεκτό” από τη Δύση πλαίσιο κινήσεων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και το πώς η Ελλάδα θα κατορθώσει να χρησιμοποιήσει προς όφελός της αυτή τη δυτική ανησυχία.<br /><br />Ο Βαυαρός βασιλιάς Όθωνας σχεδόν εκδιώχθηκε από την Ελλάδα όταν συντάχθηκε με τη Ρωσία στον Πόλεμο της Κριμαίας, για να παρατεθεί ένα μόνο παράδειγμα. Πιο πρόσφατα, πολλοί συνδέουν την τύχη της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή με την πέραν του “αποδεκτού” ενεργειακή σύμπλευση με τη Ρωσία για τον αγωγό South Stream.<br /><br />Πρόκειται για αποστολή με δύο διαστάσεις. Η πρώτη είναι ο ρόλος που η Ελλάδα μπορεί να αναλάβει στο πλαίσιο της κυρίαρχης δυτικής οπτικής. Η δεύτερη και σημαντικότερη, είναι η εξασφάλιση μοχλών πίεσης ώστε η προώθηση των στόχων της Δύσης να μην γίνεται κατά τρόπο που θίγει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Στη συνέχεια η ανάλυση θα εστιαστεί στη συσχέτιση της σημερινής κατάστασης στη γεωπολιτική περιφέρεια της Ελλάδας με αυτές τις σταθερές. Ποια είναι τα σενάρια εξελίξεων και ποιες είναι οι παγίδες που μπορεί να αντιμετωπίσει η ελληνική διπλωματία.<br /><br />Τα σενάρια με και χωρίς τον Ερντογάν και οι βασικές κινήσεις στη “σκακιέρα” των μεγάλων δυνάμεων. Και φυσικά, οι κινήσεις που πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να προασπίσει τα συμφέροντά της ασχέτως της τροπής που θα λάβουν τελικά οι εξελίξεις.<br /><br />Η αμετροέπεια της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν την μετέτρεψε σε μπούμερανγκ. Επιχείρησε να ανεξαρτητοποιήσει την Τουρκία από τα δυτικά της “δεσμά”. Σκοπός του ήταν να αξιοποιήσει την “αναντικατάστατη” γεωπολιτική αξία της Τουρκίας στη δυτική γεωστρατηγική, ώστε διαπραγματευόμενος με όλους να μεγιστοποιήσει τα τουρκικά οφέλη, αξιοποιώντας τον ανταγωνισμό κυρίως ΗΠΑ-Ρωσίας.<br /><br />Έπεσε όμως θύμα της ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία μπορεί να διαπραγματεύεται ως ίσος προς ίσον με την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα. Η δε σχεδόν φυσική ροπή της Άγκυρας να πιέζει συνεχώς τα όρια, επιχειρώντας να τα διευρύνει, οδήγησε σε σφάλματα (βλέπε S-400) μη αναστρέψιμα, τα οποία έχουν προκαλέσει σοβαρή ζημιά στη διεθνή εικόνα της Τουρκίας, με σοβαρές επιπτώσεις και στο εσωτερικό μέτωπο.<br /><br />Ο Ερντογάν βρίσκεται σε δύσκολη θέση πιεζόμενος πανταχόθεν, χωρίς επιλογή η οποία να ικανοποιεί τις βασικές επιδιώξεις του. Ίσως η κατάσταση αυτή να ερμηνεύει με ψυχοσωματικούς όρους και την θρυλούμενη επιδείνωση της υγείας του. Η “ανεξάρτητη πολιτική” αποδείχθηκε χίμαιρα. Από τη μία προκάλεσε ρήγμα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και από την άλλη εξάρτηση από Ρωσία και Κίνα.<br /><br />Η Μόσχα εξυπηρετείται από το αδιέξοδο, καθώς συντηρεί τον διχασμό στο αντίπαλο στρατόπεδο (ΝΑΤΟ). Το Πεκίνο που αισθάνεται την πίεση της Δύσης και την πρόθεση να εμποδίσουν την ακώλυτη εμπορική πρόσβασή του στην Ευρώπη, προσφέρει(;) οικονομικές “ανάσες” στο καθεστώς Ερντογάν, ενισχύοντας την παρουσία του στην Τουρκία. Έτσι, επιχειρεί να δημιουργήσει χερσαία εναλλακτική διαδρομή του σύγχρονου “δρόμου του μεταξιού” (One Belt One Road Initiative).<br /><br />Οι διαβουλεύσεις εξομάλυνσης των σχέσεων του Κατάρ με τις άλλες μοναρχίες του Κόλπου που έχουν ως στόχο και τον περιορισμό της εκεί τουρκικής επιρροής. Εάν αυτό ποτέ συμβεί θα στερήσει δυνητικά τη γενναιόδωρη οικονομική υποστήριξη που το εμιράτο προσφέρει στην Τουρκία. Μία τέτοια εξέλιξη θα μεγιστοποιήσει την οικονομική εξάρτηση της Τουρκίας από την Κίνα.<br /><br />Στόχος της δυτικής πίεσης προς τον Ερντογάν είναι ή η επί των ημερών του επιστροφή της Τουρκίας στο δυτικό πλαίσιο και η διάρρηξη των δεσμών της με τη Ρωσία, ή η κατάρρευση του καθεστώτος του. Η Δύση, πάντως, επιδιώκει να ελέγχει τον τουρκικό χώρο. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη να χειριστεί και τα δυο παραπάνω ενδεχόμενα.<br /><br />Παραδοσιακά, η Ελλάδα καλείται να καταβάλλει σημαντικό μέρος του κόστους για να διατηρείται ικανοποιημένη η Τουρκία. Τα “ελληνικά δίκαια” δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν από τη Δύση, ασχέτως της έδρασης στο διεθνές δίκαιο και της επιχειρηματολογίας που τα συνόδευε. Κι αυτό, επειδή οι γεωστρατηγικές προτεραιότητες της Δύσης ήταν άλλες. Αυτό θα έπρεπε να μας έχει διδάξει την ανάγκη δημιουργίας μοχλών πίεσης που θα παρεμβάλλονταν, περιορίζοντας τη δυνατότητα των Δυτικών να στέλνουν εμμέσως πλην σαφώς τον λογαριασμό στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Ψυχρός Πόλεμος και η εξάρτηση της Ελλάδας από τη Δύση, ωστόσο, δεν άφηνε πολλά περιθώρια κινήσεων. Εξαίρεση αποτελούν οι κινήσεις της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της κρίσης του Μαρτίου 1987, όταν ενέπλεξε τη Βουλγαρία, μέλος τότε του Συμφώνου της Βαρσοβίας, που δυνητικά ήταν απειλή και για εμπλοκή της Σοβιετικής Ένωσης. Η έκβαση της κρίσης ήταν ελληνική επιτυχία, αλλά τακτικού χαρακτήρα.<br /><br />Η ένταξη της Ελλάδας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης ευθυγράμμισε απόλυτα τις επιλογές των ελληνικών ελίτ με τις Βρυξέλλες. Η ανεύθυνη χρήση της υπερβάλλουσας ρευστότητας οδήγησε σε χρεοκοπία, ένταξη σε Μνημόνια και υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, με αποτέλεσμα η χώρα να απολέσει μέρος της ανεξαρτησίας της. Ή τουλάχιστον περιορίστηκαν σημαντικά τα περιθώρια κινήσεών της.<br /><br />Ευτυχώς η αποχαλίνωση του τουρκικού αναθεωρητισμού μας βρήκε με νέα δεδομένα στο τραπέζι. Η αμετροέπεια του Ερντογάν, που λόγω του εναγκαλισμού με τον Πούτιν προκάλεσε ρήγμα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, οδήγησε στη μεγιστοποίηση της αξίας του ελληνικού χώρου.<br /><br />Πρώτον, λόγω της διαδικασίας εξεύρεσης νέων πλανητικών ισορροπιών. Δεύτερον, λόγω του ενεργειακού παιγνίου με κέντρο την Ανατολική Μεσόγειο και στόχο πάλι τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Άρα, εκ νέου με αναγωγή στις δυτικές γεωστρατηγικές προτεραιότητες και τον “συνήθη ύποπτο” ως αντίπαλο.<br /><br />Οι αμερικανικές στρατιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα είναι μαζικές, αν και χωρίς κλάσμα έστω των ανταλλαγμάτων που απολαμβάνουν άλλες χώρες της περιοχής, όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Ας ελπίσουμε ότι αυτό σύντομα θα αλλάξει. Η αμερικανική παρουσία στην Ελλάδα δεν θα μειωθεί ακόμα και σε περίπτωση επιστροφής της Τουρκίας στο δυτικό πλαίσιο. Η Ουάσιγκτον δείχνει να έχει κατανοήσει ότι η Ελλάδα αποτελεί προϋπόθεση για να αποτραπούν εκ νέου εκβιαστικές πρακτικές από την Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία δεν διασφαλίζει την Ελλάδα ότι δεν θα της ασκηθούν ασφυκτικές πιέσεις για “εκπτώσεις” στα ελληνικά (ελλαδικά και κυπριακά) εθνικά συμφέροντα με σκοπό τον κατευνασμό της Τουρκίας. Κατά συνέπεια, στρατηγικές συμμαχίες με Ισραήλ, Αίγυπτο, Εμιράτα και Σαουδική Αραβία, αλλά σταδιακά και με Ινδία, πρέπει να είναι στόχος. Η Ελλάδα μπορεί σ’ αυτό το πλαίσιο να παίξει και το ευρωπαϊκό χαρτί, προσελκύοντας παράλληλα και επενδύσεις.<br /><br />Οι γεωπολιτικές σταθερές αιώνων δεν έχουν μεταβληθεί. Το ζητούμενο είναι η ελληνική πλευρά να κινηθεί με ρεαλισμό και να είναι προετοιμασμένη για όλα τα πιθανά σενάρια. Κυρίως όμως δίχως ψευδαισθήσεις, καθώς ήδη οι γνωστοί κύκλοι στην Ελλάδα ισχυρίζονται ότι η απομάκρυνση του Ερντογάν από το “κάδρο” θα επιτρέψει το κλείσιμο του ελληνοτουρκικού μετώπου.<div><br /></div><div><b><i>*Διευθυντής Μελετών στο ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA<br /></i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Ν.Α Ευρώπη: Έτσι αποτρέπεται η διεξαγωγή του “παιγνίου” των ισχυρών στην “καμπούρα” της Ελλάδας

ΖΑΧΑΡΙΑΣ Β. ΜΙΧΑΣ* Επί αιώνες πλέον στη γεωστρατηγική οπτική των μεγάλων δυνάμεων, ο γεωγραφικός χώρος Ελλάδας και Τουρκίας αντιμετωπιζόταν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Και δεν χτυπάει το τηλέφωνο (από τον Μπάιντεν), η αγωνία μου μεγάλωσε

<img height="389" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/03/nb_erdogan_biden2-1068x649-1.jpg" width="640" /><br /><br />Το πολυπόθητο «κόκκινο» τηλέφωνο στην Άγκυρα δεν λέει να χτυπήσει και ίσως να μην χτυπήσει για πολύ καιρό ακόμη, παραδέχονται απογοητευμένα πλέον στην Τουρκία, σύμφωνα με την ανταποκρίτρια του ΣΙΓΜΑ στην Κωνσταντινούπολη, Μαρία Ζαχαράκη.<br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση έχει πάρει το μήνυμα ότι ο Τζο Μπάιντεν δεν επιθυμεί ακόμη να επικοινωνήσει με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Κι όχι γιατί η Τουρκία δεν βρίσκεται ακόμα στο επίκεντρο των εξελίξεων για τον νέο Αμερικανό πρόεδρο, ίσα ίσα ο Άντονι Μπλίνκεν και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ανατ. Μεσόγειο και το Κυπριακό, αλλά επειδή ο Τζο Μπάιντεν έχει τους λόγους του και την… τακτική του.<br /><br />Η τουρκική πολιτική ανάλυση ρίχνει –εμμέσως πλην σαφώς- την ευθύνη στον ίδιο τον Ερντογάν για την «εσκεμμένη αδιαφορία», όπως την αποκαλούν, της αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Οι λόγοι μπορούν να συνοψιστούν στους εξής τέσσερις:<br /><br />1. Ο Αμερικανός πρόεδρος αναγνωρίζει μεν ότι η Τουρκία είναι ένας σημαντικός παίκτης για τα συμφέροντά του και μία περιφερειακή δύναμη, ειδικά στη Συρία, αλλά δεν επιθυμεί να δείξει στον Ερντογάν ότι του είναι απαραίτητος ή ότι το… χέρι του είναι τόσο δυνατό.<br /><br />2. Ο Τζο Μπάιντεν γνωρίζει επίσης ότι την εξωτερική στρατηγική της Άγκυρας εδώ και δεκαετίες, ότι δηλ. θέλει να βάλει όλα τα θέματα ως ένα πακέτο στο τραπέζι, ώστε να έχει την ευχέρεια να διαπραγματευτεί με την άλλη πλευρά. «Παίρνω το ένα, παραχωρώ το άλλο». Και γι’ αυτό ο Μπάιντεν δεν θέλει να τον χρησιμοποιήσει ο Ερντογάν, ώστε να μπει σε ένα… ανατολίτικο παζάρι, να μιλήσουν για όλα και να αναγκαστεί σε παραχωρήσεις και υποχωρήσεις. Δεν επιθυμεί να γίνει εργαλείο της γνωστής τουρκικής τακτικής.<br /><br />3. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξάλλου δεν είναι αυτή τη στιγμή ανοιχτός σε διαπραγματεύσεις είτε για τους S-400, είτε για οποιοδήποτε άλλο ζήτημα. Εκτός αν παράσχει η Άγκυρα τη διαβεβαίωση ότι δεν θα ενεργοποιήσει το ρωσικό αντι-πυραυλικό σύστημα και αποδεχτεί έναν μηχανισμό ελέγχου. «Όταν λύσουμε αυτό το ζήτημα, τότε ας καθίσουμε να μιλήσουμε», διαμηνύει ο Μπάιντεν, ο οποίος δείχνει να μη βιάζεται.<br /><br />4. Άλλωστε, για τον Αμερικανό πρόεδρο, εάν υπήρχε κάτι να κάνει από την πλευρά του, δεν θα το έκανε την ώρα που το τουρκικό ΥΠΕΞ και ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, του επιτίθενται πρωί-βράδυ. «Όχι όσο με δαιμονοποιείτε στο εσωτερικό και με χρησιμοποιείτε προς όφελός σας», σκέφτεται ο Αμερικανός πρόεδρος.<br /><br />Ο Τζο Μπάιντεν αυτή τη στιγμή νιώθει ισχυρότερος του Ερντογάν, άρα δεν έχει νόημα για εκείνον να καθίσει σε ένα τραπέζι με τον Τούρκο πρόεδρο. Ούτε καν στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής.<br /><br />Προσπαθεί πρώτα να αποδυναμώσει διπλωματικά και ψυχολογικά τον «αντίπαλο», που αγωνιά για τις κυρώσεις, κι αφήνει τα πράγματα να κρυώσουν για λίγο έως ότου προκύψει ένα διαφορετικό σήμα από την Άγκυρα.<br /><br />Επομένως, τα μέχρι στιγμής δεδομένα στην Τουρκία δείχνουν ότι ο Τζο Μπάιντεν έχει παραπέμψει μάλλον το τηλεφώνημα με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις… καλένδες.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν: Και δεν χτυπάει το τηλέφωνο (από τον Μπάιντεν), η αγωνία μου μεγάλωσε

Το πολυπόθητο «κόκκινο» τηλέφωνο στην Άγκυρα δεν λέει να χτυπήσει και ίσως να μην χτυπήσει για πολύ καιρό ακόμη, παραδέχονται απογοητευμένα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το βίντεο της συνομιλίας του Θ. Βερέμη του ΕΛΙΑΜΕΠ με τον κ. Καλόγηρο - Έτσι αντιλαμβάνονται κάποιοι τον δημόσιο διάλογο...

<div><center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/HckzWWG6Sak" width="700"></iframe></center></div><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Το βίντεο της συνομιλίας του Θ. Βερέμη του ΕΛΙΑΜΕΠ με τον κ. Καλόγηρο - Έτσι αντιλαμβάνονται κάποιοι τον δημόσιο διάλογο...

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Η αναντικατάστατη στρατιωτική ισχύς έναντι (σημερινών…) φίλων και αντιπάλων

<img height="480" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2020/12/ellada-tourkia-2-768x576.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λάμπρος Καλαρρύτης </b><br />Προ ημερών σημειώθηκε μία εξέλιξη η οποία υπενθυμίζει για μία εισέτι φορά το αυτονόητο στις διεθνείς σχέσεις. Η αποτρεπτική ισχύς γενικά και ειδικότερα η στρατιωτική συνιστώσα της, παραμένουν ο θεμέλιος λίθος ασφαλείας των κρατών, διασφάλισης της κυριαρχίας τους και διαφύλαξης των συμφερόντων τους.<br /><br />Αυτό ισχύει στη νιοστή σε περιοχές στις οποίες εκδηλώνονται αναθεωρητικές τάσεις κυρίως από χώρες, όπως η Τουρκία, δίχως να παραβλέπεται η εμφάνιση ασύμμετρων δυνάμεων σαν το Ισλαμικό Κράτος ή τους Αδελφούς Μουσουλμάνους οι οποίοι πολιορκούν εκ των έσω κράτη με στόχο την ανατροπή κυβερνήσεων και την ανάληψη της εξουσίας. Επίσης, υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορεί να μην εκδηλώνονται ευθέως αναθεωρητικές προθέσεις, αλλά το πολιτικό, δημογραφικό και κοινωνικό υπόστρωμα ασκεί πίεση στις κυβερνήσεις με αποτέλεσμα η «κανονικότητα» σε αυτές τις χώρες να έχει ιδιαιτερότητες ή να είναι εύθραυστη.<br /><br />Ας πάμε στην προαναφερθείσα εξέλιξη. Η Αίγυπτος προχώρησε σε μία ακόμα προκήρυξη νέων θαλάσσιων οικοπέδων για έρευνα και αξιοποίηση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Στα βυθοτεμάχια που προκήρυξε και βρίσκονται εντός της μερικώς οριοθετημένης ΑΟΖ με την Ελλάδα, καθώς και στην οριοθετημένη ΑΟΖ με την Κύπρο, το Κάιρο σεβάστηκε απολύτως τις οριοθετήσεις με Αθήνα και Λευκωσία.<div><br /></div><div><img height="360" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2020/12/ellada-tourkia-1-scaled.jpg" width="640" /><br /><br />Στη θαλάσσια περιοχή όμως, που βρίσκεται ανατολικά της οριοθετημένης περιοχής με την Ελλάδα, ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, στη μη οριοθετημένη περιοχή, οι Αιγύπτιοι «φάλτσαραν». Συμπεριέλαβαν θαλάσσιο οικόπεδο το οποίο θα ανήκε στην Αίγυπτο μόνο αν ληφθεί υπόψιν η οριοθέτηση που προτείνει η Τουρκία, η οποία ως γνωστόν αγνοεί παντελώς το Καστελόριζο ως μη έχον ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα. Ως γνωστόν η Τουρκία επιχειρεί να δελεάσει τη Αίγυπτο καλώντας την να ακυρώσει την οριοθέτηση με την Ελλάδα και να οριοθετήσει απευθείας και μόνο μαζί της, με το επιχείρημα ότι έτσι οι Αιγύπτιοι θα εξασφαλίσουν πολύ μεγαλύτερη ΑΟΖ από αυτή που τους αναλογεί στην οριοθέτηση με την Ελλάδα. Οι Τούρκοι, από τη στιγμή που η Αίγυπτος οριοθέτησε ΑΟΖ έστω μερικώς με την Ελλάδα, ελπίζουν ότι το Κάιρο τουλάχιστον δεν θα προχωρήσει στην οριοθέτηση με τη χώρα μας και ανατολικότερα.<br /><br />Η Αίγυπτος με την κίνηση να προκηρύξει θαλάσσιο οικόπεδο που της ανήκει μόνο με την τουρκική οπτική περί ΑΟΖ στην περιοχή, εμφανίζεται είτε να «κλείνει το μάτι» στην Άγκυρα είτε να προειδοποιεί την Αθήνα ότι δεν αποδέχεται την πλήρη επήρεια του Καστελόριζου σε ΑΟΖ. Θέση η οποία, δυστυχώς, είναι παλαιά και πάγια στην αιγυπτιακή διπλωματία και γραφειοκρατία και η οποία είναι ο λόγος για τον οποίο δεν κατέστη δυνατή τόσα χρόνια η συμφωνία για οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου, παρά μόνο τώρα, μερική και με εκπτώσεις από πλευράς μας ακόμα και στην επήρεια της Κρήτης. Εκπτώσεις οι οποίες κατέστησαν αναπόφευκτες από την στιγμή που η Ελλάδα επειγόταν για συμφωνία που θα διεμβόλιζε την πειρατική ΑΟΖ Άγκυρας – Τρίπολης.</div><div><br /></div><div>Ανάλογη κίνηση προκήρυξης οικοπέδου που εμπίπτει στη δυνητική ελληνική ΑΟΖ έχει υπάρξει και στο παρελθόν από πλευράς Αιγύπτου, η οποία όμως είχε διορθωθεί, με αλλαγή συντεταγμένων, μετά από παρέμβαση της Αθήνας και συνεννόησης με τους Αιγυπτίους. Το ίδιο ελπίζεται και τώρα, Υπήρξε ήδη τηλεφωνική επικοινωνία του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Σαμέχ Σούκρι. Ωστόσο, ακόμα και πάλι να διευθετηθεί το θέμα δεν μεταβάλλεται το γεγονός ότι οι Αιγύπτιοι είναι απρόθυμοι να αποδεχθούν πλήρη επήρεια του συμπλέγματος της Μεγίστης (Καστελόριζο) σε ΑΟΖ, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρξει επαφή και συνέχεια μεταξύ ελλαδικής και κυπριακής ΑΟΖ.</div><div><br />Επανερχόμαστε στην εισαγωγή του άρθρου. Σήμερα, με μία κυβέρνηση στην Αίγυπτο η οποία είναι φιλική προς τη χώρα μας και φιλοδυτική γενικώς και με την οποία υπάρχουν άριστες σχέσεις, οι οποίες εξάλλου αποτυπώνονται και στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας- Κύπρου-Αιγύπτου, υπάρχουν αγκάθια τα οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να αφαιρεθούν. Ακόμα και στη θεωρητική περίπτωση που ο Σίσι πίεζε τη γραφειοκρατία για να αποδεχθεί την ελληνική θέση, θα βρισκόταν αυτομάτως αντιμέτωπος με εσωτερικές κατηγορίες για μειοδοσία και προδοσία. Και σε αυτές τις χώρες τέτοιες κατηγορίες οδηγούν σε πολύ συγκεκριμένη κατάληξη αν ο «κατηγορούμενος» βρεθεί εκτός εξουσίας. Εξάλλου για πόσο καιρό θα κυβερνά ένας «Σίσι» την Αίγυπτο; Αν αύριο βρεθούν ξανά οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι στο τιμόνι της μεγαλύτερης αραβικής χώρας; Πως θα διασφαλίζονται τότε όχι απλά τα συμφέροντα της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και η ίδια η ασφάλεια της, από ένα εχθρικό καθεστώς σε μία υπερεξοπλισμένη χώρα 105 εκατομμυρίων, με ενισχυόμενο στόλο και αεροπορία, η οποία βρίσκεται απέναντι από την Κρήτη; Η απάντηση είναι προφανής. Μόνο με στρατιωτική ισχύ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αναντικατάστατη στρατιωτική ισχύς έναντι (σημερινών…) φίλων και αντιπάλων

Λάμπρος Καλαρρύτης  Προ ημερών σημειώθηκε μία εξέλιξη η οποία υπενθυμίζει για μία εισέτι φορά το αυτονόητο στις διεθνείς σχέσεις. Η αποτρεπτ...

Διαβάστε την συνέχεια