Η Εγγύς Ανατολή έμεινε ορφανή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBVy11auB-0gvD4pvHnhdt03e-8CAf_jyg5T9sxAwTwyNaYP9-Q2P3WBT8eTxYF5j35xYra-XrfEaqvQu9EZbb2O8oF7nW0_FUxEAtAdv57JJjNZJUhs-5kEGD8ASg0AwPob3JuhiWEGo/s1600/obama+poytin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBVy11auB-0gvD4pvHnhdt03e-8CAf_jyg5T9sxAwTwyNaYP9-Q2P3WBT8eTxYF5j35xYra-XrfEaqvQu9EZbb2O8oF7nW0_FUxEAtAdv57JJjNZJUhs-5kEGD8ASg0AwPob3JuhiWEGo/s640/obama+poytin.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Τιερί Μεϊσάν</b><br /><br />Ο κόσμος αλλάζει ξαφνικά, αλλά εμείς το αντιλαμβανόμαστε με μεγάλη καθυστέρηση. Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) που ανακοίνωσε το 2012 την άφιξη της Ρωσίας στη Συρία -η οποία έγινε ορατή μόνο τρία χρόνια αργότερα-, ανακοινώνει σήμερα την αποχώρηση των δύο υπερδυνάμεων από την Εγγύς Ανατολή.<br /><br /><div style="text-align: center;"> <b>Δίκτυο Βολταίρος</b> | Δαμασκός (Συρία) | 19 Απριλίου 2016</div> <div style="text-align: center;"> <a href="http://www.voltairenet.org/article191311.html">FRANÇAIS</a> <a href="http://www.voltairenet.org/article191346.html">عربي</a> </div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> Κατά τα επόμενα έτη, η Εγγύς Ανατολή θα πρέπει να επιλύσει τα προβλήματά της μόνη της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες επιβάλλουν τη θέλησή τους από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και η Ρωσία, που πολέμησε εναντίον των τζιχαντιστών στη Συρία, δεν θέλουν πλέον να παίζουν σημαντικό ρόλο εκεί. Οι λαοί της περιοχής, τους οποίους αποβλάκωσαν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις για αιώνες και σήκωναν τον έναν κατά του άλλου, θα πρέπει τώρα να συμπεριφέρονται σαν ενήλικούς.<br /><br />Οι δύο υπερδυνάμεις είναι ταυτόχρονα θύματα σοβαρών οικονομικών προβλημάτων.<br /><br />Η Ουάσινγκτον η οποία, στην εποχή του George W. Bush, φιλοδοξούσε ότι ο εικοστός πρώτος αιώνας θα ήταν «αμερικανικός» δεν έχει πλέον τα μέσα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάστηκαν να αφήνουν χώρο για τη Ρωσία και τη Κίνα. Πρέπει σήμερα να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους στην Άπω Ανατολή, όσο μπορούν ακόμα.<br /><br />Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και το επιτελείο του έδωσαν πολύ μεγάλες συνεντεύξεις στον Jeffrey Goldberg που συντίθενται σε ένα μακροσκελές άρθρο που δημοσιεύθηκε από το The Atlantic. Εκθέτουν την πεμπτουσία των τελευταίων επτά χρόνιων στον Λευκό Οίκο: να κρατήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις, να μη συμμετέχουν σε επιχειρήσεις πλέον στην Εγγύς Ανατολή κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. <br /><br />Το σύμφωνο του Quincy, που υπογράφτηκε από τον Ρούσβελτ το 1945 και που ανανεώθηκε για 60 χρόνια από τον Μπους το 2005, δεν έχει πλέον κανένα λόγο ύπαρξης: οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν χρειάζονται πλέον το σαουδαραβικό πετρέλαιο και σπαταλούν το χρόνο τους με Ουαχαμπίτες ανίκανους να προσαρμοστούν στον σύγχρονο κόσμο. <br /><br />Πέθανε το Δόγμα Κάρτερ του 1980 σύμφωνα με το οποίο το Πεντάγωνο πρέπει να ελέγχει τις πετρελαιοπηγές της Μέσης Ανατολής και το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της CENTCOM. Αν και η ασφάλεια του Ισραήλ θα είναι πάντα εγγυημένη, το Τελ Αβίβ δεν θα πρέπει να βασίζεται στην βοήθεια των ΗΠΑ για να προσπαθήσει να επεκταθεί από το Νείλο μέχρι τον Ευφράτη.<br /><br /> Μιλώντας στην εκπομπή-μαραθώνιο του Απευθείας Σύνδεση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ρώσος πρόεδρος ήταν εξίσου σαφής . Λόγω των δυτικών κυρώσεων, η χώρα γνώρισε μια ύφεση πέρυσι κατά 3,7% και αναμένεται να ανέλθει στο 1,8% το επόμενο έτος, πριν επιστρέψει ίσως στην ανάπτυξη. Γνωρίζοντας ότι η κεντρική τράπεζα δεν διαθέτει παρά μόνο κεφαλαιοποίηση 387 δισεκατομμύρια ρούβλια, η Ρωσία πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο λιτή, προκειμένου να επιβιώσει σε αυτή τη καταιγίδα.<br /><br />Γι 'αυτό και απέσυρε τα βομβαρδιστικά της από τη Συρία και δεν θα επιστρέφουν. <br /><br />Πριν από την αναχώρηση τους, οι Ρώσοι προίκισαν τον Συριακό Αραβικό στρατό με σύγχρονο εξοπλισμό και το εκπαίδευσαν για τη χρήση του. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Πούτιν, διαθέτει ό τι χρειάζεται για να ανακτήσει μόνος του το χαμένο έδαφος.<br /><br />Το μόνο πράγμα που εξακολουθεί να κρατά τη Ρωσία στην περιοχή είναι η ανάγκη για την ίδια -όπως και για τους ΗΠΑ- να ανατρέψει τον πρόεδρο Ερντογάν πριν η ρατσιστική πολιτική του και η προσωπική του διαχείριση της τρομοκρατίας προκαλέσουν παγκόσμια καταστροφή. <br /><br />Ως εκ τούτου, η Μόσχα και η Ουάσινγκτον υποστηρίζουν σήμερα τους Κούρδους κατά του ίδιου, και αν οι τελευταίοι θα έρθουν σε σύγκρουση με τη Συρία, κανένας από τους δυο Μεγάλους θα ανακατευτεί.<br /><br />Όσο απροσδόκητη και ξαφνική να είναι, η αποχώρηση των δύο υπερδυνάμεων, είναι ήδη γεγονός. <br /><br />Αφήνουν ορφανή την Εγγύς Ανατολή. <br /><br />Και επειδή η φύση απεχθάνεται το κενό, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν μάχονται μετωπικά από τούδε και στο εξής με σκοπό να επεκτείνουν την επιρροή τους.<div> <br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Η Εγγύς Ανατολή έμεινε ορφανή

Τιερί Μεϊσάν Ο κόσμος αλλάζει ξαφνικά, αλλά εμείς το αντιλαμβανόμαστε με μεγάλη καθυστέρηση. Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) που ανακοίνω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Προσπάθεια του Ερντογάν να Ενώσει το Ιράν και την Σαουδική Αραβία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxgFWnBmSaP2ap86Da8iffrGYvAnKY5uWQtea54J4n8aKqlBmugRpvQUZHN38ySLm2Qp3YrGWHOMsPFSiHSm0zy2z1GiiY8DOzVzfu9r79WM4_J1w_zR5D-7oiLSK775-XJVt3z_M7yDc/s1600/erdogan+basilias+saoydikis+arabias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxgFWnBmSaP2ap86Da8iffrGYvAnKY5uWQtea54J4n8aKqlBmugRpvQUZHN38ySLm2Qp3YrGWHOMsPFSiHSm0zy2z1GiiY8DOzVzfu9r79WM4_J1w_zR5D-7oiLSK775-XJVt3z_M7yDc/s640/erdogan+basilias+saoydikis+arabias.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Πολύ ωραίο άρθρο της Al Monitor σχετικά με την προσπάθεια του Ερντογάν να εξελιχθεί στον απόλυτο ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμου. Βλέπε παρακάτω “<a href="http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2016/04/turkey-erdogan-oic-summit-pitch-for-islamic-leadership.html" target="_blank">Will Islamic world accept Turkey’s leadership?</a>”.<br /> <br /> Το άρθρο αναρωτιέται αν οι Μουσουλμανικές χώρες είναι διατεθειμένες να δεχθούν τον Ερντογάν ως τον ηγέτη τους, και αναφέρεται στην πρόσφατη σύσκεψη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία (Organization of Islamic Cooperation OIC). Στον OIC συμμετέχουν όλες οι Μουσουλμανικές χώρες.<br /> <br /> Στην σύσκεψη, γράφει το άρθρο, εντύπωση προκάλεσε η απουσία του Αιγύπτιου (κοσμικού) σοσιαλιστή ηγέτη Σίσι, αλλά και του Ιορδανού Βασιλιά. Να προσθέσω εγώ ότι και οι δύο αυτοί ηγέτες θεωρούν ότι η Τουρκία ανακατεύεται στο εσωτερικό των χωρών τους στηρίζοντας την Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /> <br /> Κατά την διάρκεια της σύσκεψης ο Ερντογάν είχε τοποθετήσει πρώτο στα δεξιά του τον Σαουδάραβα Βασιλιά, για να δείξει σε όλους την βελτίωση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ τον πρόεδρο του Ιράν τον είχε τοποθετήσει τέταρτο στα αριστερά του, για να δείξει ότι στην σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας-Ιράν η Τουρκία βρίσκεται πιο κοντά στην Σαουδική Αραβία. Να πω εγώ ότι η βελτίωση των σχέσεων Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας είναι αποτέλεσμα των μεγάλων επενδύσεων που οι Σαουδάραβες συμφώνησαν πρόσφατα να πραγματοποιήσουν στην υπό κατάρρευση Τουρκική οικονομία, την οποία έχουν φουσκώσει με την επιθετική τους νομισματική και κρατικοδίαιτη πολιτική οι Τούρκοι Ισλαμιστές.<br /> <br /> Παρόλα αυτά, συνεχίζει το άρθρο, ο Ερντογάν δήλωσε ότι η θρησκεία του είναι το Ισλάμ, και όχι ο Σουνιτισμός ή ο Σιιτισμός, κάνοντας μία προσπάθεια να ενώσει την Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Έχω ξαναπεί ότι την Τουρκία την εξυπηρετεί η συμφιλίωση Σαουδικής Αραβίας-Ιράν, ώστε μαζί Άραβες και Πέρσες να στείλουν αέριο και πετρέλαιο στην Τουρκία, η Τουρκία να απεξαρτηθεί από το Ρωσικό αέριο, και να προωθήσει το αέριο και το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και της Κασπίας Θάλασσας στην Ευρώπη, εισπράττοντας τεράστιες προμήθειες, και αναβαθμίζοντας την γεωπολιτική της σημασία.<br /> <br /> Χάρτης 1 Κοίτασμα Φυσικού Αερίου South Pars/North Fields<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeFX12LUxcfITVdmybRdsRSCQ1phxxH7xJYHgi-hnNYZuMv_VSs71eHy51LzEAhpW9E-wcK0lSmmHflhD_x0PBcM0UAp7cZbMG3IEAjNaxcFUVvniMh2paZ8UkjcHI11Ssg1mjXtskmcI/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+South+Pars+North++Fields.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeFX12LUxcfITVdmybRdsRSCQ1phxxH7xJYHgi-hnNYZuMv_VSs71eHy51LzEAhpW9E-wcK0lSmmHflhD_x0PBcM0UAp7cZbMG3IEAjNaxcFUVvniMh2paZ8UkjcHI11Ssg1mjXtskmcI/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+South+Pars+North++Fields.JPG" /></a><br /> <br /> Μία συμφιλίωση Σαουδικής Αραβίας-Ιράν, όπως αυτή που προωθούν η Τουρκία και το Κατάρ, θα ήταν καταστροφική για την Ρωσία, ειδικά αν σε αυτή την συμμαχία συμμετείχε και το Ιράκ, κάτι που θα άνοιγε διάπλατα τον διάδρομο Περσικός Κόλπος-Τουρκία-Ευρώπη, είτε ως Κατάρ-Σαουδική Αραβία-Συρία-Τουρκία-Ευρώπη, είτε ως Κατάρ-Ιράν-Τουρκία-Ευρώπη, είτε ως Κατάρ-Σαουδική Αραβία-Ιράκ-Τουρκία-Ευρώπη. Αν τα έβρισκαν οι Σουνίτες και οι Σιίτες θα ήταν πολύ δυσκολότερο για την Ρωσία να έχει επιρροή και να πατάει πόδι στην Μέση Ανατολή.<br /> <br /> Το να τα βρούνε όμως οι Σαουδάραβες και οι Ιρανοί, όπως θα εξυπηρετούσε την Τουρκία, δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Θα είναι δύσκολο ακόμη και αν οι Τούρκοι και οι Ιρανοί καταφέρουν κάποια στιγμή να ανατρέψουν στην Σαουδική Αραβία την Βασιλική οικογένεια των Σαούντ, και να φέρουν στην εξουσία τους Ισλαμιστές σοσιαλιστές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ώστε να γίνει και η Σαουδική Αραβία μία Ισλαμική Δημοκρατία, όπως είναι ήδη το Ιράν, και όπως εξελίσσεται η Τουρκία υπό την ηγεσία των Τούρκων Ισλαμιστών. <br /> <br /> Τις προσπάθειες των Τούρκων και των Ιρανών εξυπηρετεί και η έχθρα που αναπτύσσεται σταδιακά αλλά σταθερά ανάμεσα στην Σαουδική Αραβία και τις ΗΠΑ. Μία έχθρα που ξεκίνσησε με την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους τον Σεπτέμβριο του 2011. Τα Αμερικανικά δικαστήρια πρόσφατα καταδίκασαν το Ιράν σε 10.5 δις δολάρια πρόστιμο για υποστήριξη στους Σαουδάραβες τρομοκράτες που πραγματοποίησαν την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επρόκειτο για μία Σαουδαραβική και όχι για μία Ιρανική επίθεση, άσχετα αν σε αυτή δεν εμπλεκόταν ο τότε Σαουδάραβας βασιλιάς. Οι ΗΠΑ θεωρούν δεδομένο ότι εμπλέκονταν άλλα μέλη της Βασιλικής Οικογένειας των Αλ Σαούντ. Πολλά έχουν γραφτεί άλλωστε για οικονομικές ενισχύσεις του νυν Σαουδάραβα Βασιλιά στην Αλ Κάιντα την εποχή που διεκδικούσε το στέμμα.<br /> <br /> Βέβαια μετά την βελτίωση των σχέσεων Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας υποτίθεται ότι η Τουρκία θα πάψει να ξεσηκώνει τους σοσιαλιστές Ισλαμιστές της Σαουδικής Αραβίας. Πάντως ακόμη και αν κάποια στιγμή ανέβει η Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Σαουδική Αραβία, θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους Σαουδάραβες και τους Ιρανούς. Να θυμίσω ότι πριν την άνοδο των Ισλαμιστών στο Ιράν το 1979, το Ιράν ήταν ο βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο, και η Σαουδική Αραβία ήταν επίσης βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ, και παρόλα αυτά οι δύο χώρες σκοτώνονταν για τις εξαγωγές τους.<br /> <br /> Και δεν είναι μόνο οι Σαουδάραβες και οι Ιρανοί. Υπάρχει και το Κουβέιτ, υπάρχουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, υπάρχει το Ομάν, υπάρχει το Ιράκ, υπάρχει το Πακιστάν, υπάρχουν πολλοί παίκτες, ο καθένας από τους οποίους προσπαθεί να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα.<br /> <br /> Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι οι Σαουδάραβες και οι Ιρανοί τα βρίσκουν, υπό την πίεση της Τουρκίας, και υπό το δέλεαρ του να στείλουν από κοινού αέριο και πετρέλαιο στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας, θα παραμείνει ανοιχτό το θέμα της Ασίας. Στην Ασία βασίζονται κυρίως οι Άραβες και οι Πέρσες για τις εξαγωγές τους. <br /> <br /> Στην Ασία το μόνο κοινό συμφέρον που έχουν οι Ιρανοί και οι Άραβες είναι να εμποδίσουν το αέριο του Τουρκμενιστάν και το πετρέλαιο του Καζακστάν να κατέβει στην Ινδία και τον Ινδικό Ωκεανό, κάτι που έχει την στήριξη των ΗΠΑ και της Ινδίας, αλλά θίγει τις δικές τους εξαγωγές. Αυτό όμως δεν αρκεί για να ενώσει τους Άραβες και τους Πέρσες. Οι Ιρανοί έχουν σαφές πλεονέκτημα στο θέμα των εξαγωγών στην Κίνα και την Ινδία, μέσω του διαδρόμου Ιράν-Πακιστάν.<br /> <br /> Χάρτης 2<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeFX12LUxcfITVdmybRdsRSCQ1phxxH7xJYHgi-hnNYZuMv_VSs71eHy51LzEAhpW9E-wcK0lSmmHflhD_x0PBcM0UAp7cZbMG3IEAjNaxcFUVvniMh2paZ8UkjcHI11Ssg1mjXtskmcI/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+South+Pars+North++Fields.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeFX12LUxcfITVdmybRdsRSCQ1phxxH7xJYHgi-hnNYZuMv_VSs71eHy51LzEAhpW9E-wcK0lSmmHflhD_x0PBcM0UAp7cZbMG3IEAjNaxcFUVvniMh2paZ8UkjcHI11Ssg1mjXtskmcI/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+South+Pars+North++Fields.JPG" /></a><br /> <br /> Μπορεί βέβαια η Κίνα να κάνει μία προσπάθεια να συμφιλιώσει τους Ιρανούς και τους Σαουδάραβες, αφού είναι η Κίνα πλέον, και όχι οι ΗΠΑ, που βασίζεται στις εισαγωγές πετρελαίου και αερίου από τον Περσικό Κόλπο. Οι ΗΠΑ πλέον έχουν αυξήσει πάρα πολύ την παραγωγή τους από σχιστόλιθο, και εισάγουν τεράστιες ποσότητες από Καναδά και Μεξικό, χώρες επίσης πολύ πλούσιες σε σχιστολιθικά αποθέματα.<br /> <br /> Η Κίνα μπορεί να κάνει μία προσπάθεια στο στυλ “αγοράζω τόσο από σένα και τόσο από σένα, και καθίστε όλοι φρόνιμα”, ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να συμβεί αυτό, αλλά οφείλω να το αναφέρω και αυτό ως μία πιθανή προσπάθεια. Αυτόν τον στόχο άλλωστε εξυπηρετούσε η πρόσφατη επίσκεψη του Κινέζου προέδρου στην Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Βλέπε Reuters “<a href="http://uk.reuters.com/article/uk-china-middleeast-idUKKCN0UT12O">China's Xi to visit Saudi, Iran in new diplomacy push</a>” <br /> <br /> Να πω επίσης ότι στην Αφρική η Σαουδική Αραβία έχει μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με το Ιράν, και πρόσφατα μάλιστα η Αίγυπτος επέστρεψε στην Σαουδική Αραβία τα νησιά που η Σαουδική Αραβία της είχε παραχωρήσει το 1950 για να πολεμήσει τους Ισραηλινούς. Από αυτά τα νησιά θα περάσει η γέφυρα που θα ενώσει για πρώτη φορά την Αραβική Χερσόνησο με την Χερσόνησο του Σινά. Προς το παρόν η Αίγυπτος είναι σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας, και πρόσφατα και το Σουδάν άλλαξε πλευρά και από σύμμαχος του Ιράν έγινε σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας. Βέβαια οι πλούσιοι πελάτες βρίσκονται στην Ευρώπη και την Ασία, όπου το πλεονέκτημα το έχει το Ιράν, και όχι στην Αφρική.<br /> <br /> Βέβαια το Ιράν διεκδικεί μέσω του πολέμου την Υεμένη, αν και περισσότερο για να μπλοκάρει τις εξαγωγές της Σαουδικής Αραβίας από την Ερυθρά Θάλασσα σε περίπτωση πολέμου Ιράν-Σαουδικής Αραβίας.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKK6WfpTuVFngA2m95IzwYHEPQyS8s5XUPdlNBIbfU5UxqU8huj7lgCKGNJKn4pVVccb1IRGiWzRMOmiuAVTY6TI9kL1BXctTaT9_QBnyDy3DT_2xo_VicsFkqZ-TFOaC5o_pdkE1bh0Q/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%25B9%25CE%25B3%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A3%25CE%25B1%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%2591%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+2.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKK6WfpTuVFngA2m95IzwYHEPQyS8s5XUPdlNBIbfU5UxqU8huj7lgCKGNJKn4pVVccb1IRGiWzRMOmiuAVTY6TI9kL1BXctTaT9_QBnyDy3DT_2xo_VicsFkqZ-TFOaC5o_pdkE1bh0Q/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2591%25CE%25B9%25CE%25B3%25CF%258D%25CF%2580%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A3%25CE%25B1%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%2591%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+2.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWHSv2F3_HNPjtUE1m2ZI1S5_CoVzBoq6Tsum1m0aQ5xFE7lJKq7WeQfU4pHcqhqtxWAN_uyPTdNMuhK6yzi85muXvQviJb5lUi8xiDictAmkkmzX4xL5p1P1Beax4LXmtlbYBOiQGZ6I/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A5%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25A3%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B4%25CE%25AC%25CE%25BD.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWHSv2F3_HNPjtUE1m2ZI1S5_CoVzBoq6Tsum1m0aQ5xFE7lJKq7WeQfU4pHcqhqtxWAN_uyPTdNMuhK6yzi85muXvQviJb5lUi8xiDictAmkkmzX4xL5p1P1Beax4LXmtlbYBOiQGZ6I/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A5%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25A3%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B4%25CE%25AC%25CE%25BD.JPG" /></a><br /> <br /> Ένα άλλο θέμα που προκύπτει από τα παραπάνω, είναι ότι αν οι Ιρανοί και οι Σαουδάραβες τα βρούνε κάποια στιγμή, και στείλουν από κοινού αέριο και πετρέλαιο στην Ευρώπη, θα χτυπούσαν την Ρωσία, και αν η Κίνα είναι μέλι γάλα με τους Σαουδάραβες και τους Ιρανούς, θα υπάρξει πρόβλημα στις σχέσεις Ρωσίας-Κίνας. Και υπάρχουν ήδη μεγάλα ανοιχτά θέματα ανάμεσα στην Ρωσία και την Κίνα. <br /> <br /> Να θυμίσω επίσης, για να δείξω ότι τα πράγματα δεν λύνονται τόσο εύκολα, ότι οι Ιρανοί βοήθησαν τους Τούρκους Ισλαμιστές να πάρουν την εξουσία στην Τουρκία, επειδή θεωρούσαν τους Τούρκους Κεμαλικούς πολύ φιλο-Αμερικανούς και πολύ φιλο-Δυτικούς, και θεωρώντας επίσης ότι η άνοδος των Ισλαμιστών στην Τουρκία θα βοηθούσε την ενεργειακή συνεργασία Ιράν-Τουρκίας. <br /> <br /> Και τελικά η Τουρκία και το Ιράν βρέθηκαν σε έναν πόλεμο στην Συρία, που μάλλον δεν θα είχε ξεσπάσει αν στην εξουσία παρέμεναν οι Κεμαλικοί. Οι Κεμαλικοί είχαν θυσιάσει τις βλέψεις για επιρροή στην Μέση Ανατολή, προκειμένου να μην ενοχλούν την Ρωσία και το Ιράν, ώστε να υπάρχει τάξη και ασφάλεια στο Κουρδιστάν της Τουρκίας. Παρόλο που οι κακές σχέσεις Τουρκίας-Συρίας έκαναν τους Σύριους να υποστηρίζουν τις επιθέσεις του PKK στην Τουρκία. Αλλά είναι άλλο το PKK να το υποστηρίζει η Συρία, και άλλο να το υποστηρίζουν η Ρωσία και το Ιράν. Οι Ισλαμιστές Τούρκοι, σε αντίθεση με τους Κεμαλικούς, προέταξαν το δόγμα του Νεο-Οθωμανισμού στην ενεργειακή τους πολιτική, και “ερέθισαν” την Ρωσία και το Ιράν, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο πόλεμος στην Συρία.<br /> <br /> Να θυμίσω επίσης ότι όταν στο Ιράκ την εξουσία πήραν οι Σουνίτες σοσιαλιστές, που ήταν και φιλο-Σοβιετικοί, και υποτίθεται ότι θα τα έβρισκαν με τους επίσης φιλο-Σοβιετικούς σοσιαλιστές της Συρίας, προκειμένου να γίνουν ένα κράτος και να βγάλουν πετρέλαιο στην Μεσόγειο Θάλασσα, έγιναν τελικά μπίλιες την δεκαετίας του 70, και η Συρία συμμάχησε με το Ιράν. Άρα ακόμη και να πάρουν την εξουσία στην Σαουδική Αραβία οι Ισλαμιστές σοσιαλιστές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ως δια μαγείας θα λυθούν τα προβλήματα στις σχέσεις Σουνιτών-Σιιτών.<br /> <br /> Ο άξονας Περσικός Κόλπος-Κασπία Θάλασσα-Δυτική Σιβηρία φιλοξενεί τα 2/3 των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου και αερίου, και δεν υπάρχουν απλές λύσεις.<br /> <br /> Χάρτης 3 Περσικός Κόλπος-Κασπία Θάλασσα-Δυτική Σιβηρία<br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8H3BAvhJt1KzzYEMLdpFJpd1RKIFq-OpdhDEoJEmFoQ7WfDWMUEXvBg0r-HdM4yw88ZXHC90f7wL9t6hz1pruGCtqvyXimCMWIsydgJuEnNVU2Jkca4-hig3aSYy_5QED1uvbgWiKmx8/s1600/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%259A%25CF%258C%25CE%25BB%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%2598%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2583%25CE%25B1+%25CE%2594%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25A3%25CE%25B9%25CE%25B2%25CE%25B7%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8H3BAvhJt1KzzYEMLdpFJpd1RKIFq-OpdhDEoJEmFoQ7WfDWMUEXvBg0r-HdM4yw88ZXHC90f7wL9t6hz1pruGCtqvyXimCMWIsydgJuEnNVU2Jkca4-hig3aSYy_5QED1uvbgWiKmx8/s640/%25CE%25A7%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%259A%25CF%258C%25CE%25BB%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%2598%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2583%25CE%25B1+%25CE%2594%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25A3%25CE%25B9%25CE%25B2%25CE%25B7%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_jMMsHDCVA4W3jvXMha9zOROPbrTElG1tKUB52W2fH7ifyd4NS-xwvToZOgDjCWZHPGThRhmYTDTWPY48ACRY1-HxKGXAyYh_gNr5gbUnDbrors_QwR34kwxVQ90ekxKWbkj9sKYSohw/s1600/Map+of+Oil+and+Gas+Reserves.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_jMMsHDCVA4W3jvXMha9zOROPbrTElG1tKUB52W2fH7ifyd4NS-xwvToZOgDjCWZHPGThRhmYTDTWPY48ACRY1-HxKGXAyYh_gNr5gbUnDbrors_QwR34kwxVQ90ekxKWbkj9sKYSohw/s640/Map+of+Oil+and+Gas+Reserves.JPG" /></a><br /> <br /> Να ξαναγυρίσω όμως στο άρθρο της Al Monitror. Το άρθρο γράφει επίσης ότι ο Ερντογάν επιτέθηκε στην Δύση, και είπε ότι όλες οι Μουσουλμανικές χώρες πρέπει να συνεργαστούν και να προωθήσουν τα συμφέροντα τους απέναντι στην Δύση, γιατί το μόνο που ενδιαφέρει τους Δυτικούς είναι το πετρέλαιο των Μουσουλμανικών χωρών. <br /> <br /> Ο Ερντογάν είπε επίσης ότι οι Δυτικοί κάνουν μεγάλο θέμα για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Βέλγιο και την Γαλλία, αλλά δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου οι τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία, αναφερόμενος ουσιαστικά στην στήριξη των Δυτικών στους Κούρδους της Συρίας, και στην συνεργασία τους με τους Κούρδους της Τουρκίας (PKK). Αυτή είναι ουσιαστικά και η ρητορική του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ. <br /> Το άρθρο στο τέλος αναρωτιέται αν οι υπόλοιπες χώρες του Μουσουλμανικού κόσμου είναι διατεθειμένες να δεχτούν τον Ερντογάν ως τον ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμο, και ισχυρίζεται ότι θα είναι δύσκολο να συνεργαστούν αρμονικά οι Μουσουλμανικές χώρες. Πολύ ενδιαφέρον άρθρο, προτείνω να το διαβάσετε ολόκληρο.<br /> <br /> Εικόνα 2 Εισαγωγές Αερίου Τουρκίας<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmlpqmI6YHjLAPYLPcCZGUdXc2Pfo0zItelSbjo-8IhOJhTkgnNAkIRVelYI9L1jMntjnX4C9wqYz19mXOnYwhIlkxdnHIvoV63PUWbude-O3u75S1mX5BZ94YLLDDQFeERlKuExoiP6Y/s1600/%25CE%2595%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25A6%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%2591%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmlpqmI6YHjLAPYLPcCZGUdXc2Pfo0zItelSbjo-8IhOJhTkgnNAkIRVelYI9L1jMntjnX4C9wqYz19mXOnYwhIlkxdnHIvoV63PUWbude-O3u75S1mX5BZ94YLLDDQFeERlKuExoiP6Y/s640/%25CE%2595%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25A6%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%2591%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" /></a><br /> <br /> Εικόνα 3 Εισαγωγές Πετρελαίου Τουρκίας<br /> <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvWXOxAfaw8tpJhF98KISxN6v9tUtZCubhVjySr_v2G-56XKyByvYxCeTYiwSrdGVgSZN_HzoEIaoLUoXij-U7UTb8NLNaha8qM3aUwrxy7TrO6ysVkI0r50wdrw5T2NrUkLTLr6ps4OE/s1600/%25CE%2595%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvWXOxAfaw8tpJhF98KISxN6v9tUtZCubhVjySr_v2G-56XKyByvYxCeTYiwSrdGVgSZN_HzoEIaoLUoXij-U7UTb8NLNaha8qM3aUwrxy7TrO6ysVkI0r50wdrw5T2NrUkLTLr6ps4OE/s640/%25CE%2595%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Προσπάθεια του Ερντογάν να Ενώσει το Ιράν και την Σαουδική Αραβία

Πολύ ωραίο άρθρο της Al Monitor σχετικά με την προσπάθεια του Ερντογάν να εξελιχθεί στον απόλυτο ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμου. Βλέπε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας και η εκκωφαντική σιωπή της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIJxKuNy5l3MIqSHH45t9QsZwoq57z7vx36dC0rLssBbhnIOkOFdTbogkgnb6uYhBHs1HoemUh-nmkVURGfBHVpYawApC1KmgdhCZakUU6l2BtKIP8vvzHNPViXxQ16pm-4YAl5SnXQYg/s1600/toyrkia_israil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="412" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIJxKuNy5l3MIqSHH45t9QsZwoq57z7vx36dC0rLssBbhnIOkOFdTbogkgnb6uYhBHs1HoemUh-nmkVURGfBHVpYawApC1KmgdhCZakUU6l2BtKIP8vvzHNPViXxQ16pm-4YAl5SnXQYg/s640/toyrkia_israil.jpg" width="640" /></a></div> <div class="info"> <span class="name fn"><br /></span></div> <div class="info"> <b><span class="name fn">Κώστας Τυρογιάννης</span> </b><span class="teaser">Πολιτικός Μηχανικός<br /> <br /></span></div> <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Israel%E2%80%93Turkey_relations" target="_hplink">Οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας</a>, δύο κρατών με πρωταγωνιστικό ρόλο και φιλοδοξίες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, είναι φορτισμένες από το παρελθόν. Κατά την οθωμανική κατάκτηση και από την Ελληνιστική εποχή, πόλεις όπως η Χαλκίδα, η Κόρινθος και τα Ιωάννινα, φιλοξενούσαν τους «Ρωμανιώτες» Εβραίους, που κρατούσαν τα έθιμά τους, μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα και ζούσαν αρμονικά με τους Έλληνες. Το 1492, διωγμένοι από την Ιερά Εξέταση, οι «Σεφαραδίτες» Εβραίοι έφυγαν από την Ισπανία και εγκαταστάθηκαν κυρίως στην Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη, διαμορφώνοντας ενιαίες κοινότητες με τους «Ρωμανιώτες» και διατηρώντας τις καλές σχέσεις με τους Έλληνες. <strong>Καθ' όλη την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Εβραίοι (όπως και οι Έλληνες) είχαν τα λίγα δικαιώματα που αντιστοιχούν στο καθεστώς «αυτών που ακολουθούν την Αγία Γραφή» και υπόκεινταν σε κάθε μορφής αυθαιρεσίες τοπικών Τούρκων αξιωματούχων και Σουλτάνων. </strong><br /> <strong><br /></strong> Οι <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/1934_Thrace_pogroms" target="_hplink">διώξεις των Εβραίων</a> στην Τουρκία συνεχίστηκαν μέχρι και <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Varl%C4%B1k_Vergisi" target="_hplink">την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου</a>. Στην συνέχεια, η Τουρκία ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ (1949), ενώ μετά τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1967 πήραν το μέρος των Αράβων.<br /> <strong>Η άνοιξη στις Τουρκο-ισραηλινές σχέσεις ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κράτησε μέχρι το 2010. Η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε την περίοδο αυτή για να ενισχύσει την αμυντική της βιομηχανία, να αποκτήσει ερείσματα στους διεθνείς οργανισμούς και τις ομάδες προώθησης συμφερόντων και να αναπτύξει την οικονομία της,</strong> ακόμα και σε βάρος αντίστοιχων <a href="http://www.haaretz.com/israel-news/travel/news/.premium-1.556253" target="_hplink">Ισραηλινών Εταιριών</a>. Οι Ισραηλινές Κυβερνήσεις ανέχτηκαν ή και ενίσχυσαν διπλωματικά τις τουρκικές θέσεις, χωρίς να λάβουν ουσιαστικά ανταλλάγματα.<br /> <br /> <strong>Το 2010 η περίοδος αυτή τερματίστηκε οριστικά.</strong> Η <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Gaza_flotilla_raid" target="_hplink">επέμβαση </a>των Ισραηλινών κομάντος στον στολίσκο των πλοίων που έπλεαν προς την Γάζα, προκάλεσε τον θάνατο 9 Τούρκων πολιτών και ήταν ο καταλύτης της διάλυσης μιας σχέσης που ήδη παρουσίαζε προβλήματα. Χαρακτηριστικές ήταν οι <a href="http://www.aljazeera.com/news/europe/2009/01/20091291976879610.html" target="_hplink">δηλώσεις του Ερντογάν</a> στο Νταβός τον Ιανουάριο του 2009, την ίδια στιγμή που εμφανίζονταν όλο και πιο έντονα οι νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της Τουρκίας. <br /> <br /> <strong>Η επόμενη περίοδος ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για τις σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας,</strong> με ακυρώσεις συμβολαίων αγοράς ισραηλινού πολεμικού υλικού, <a href="http://www.protothema.gr/world/article/396550/erdogan-i-varvarotita-tou-israil-xepernaei-ekeini-tou-hitler/" target="_hplink">αιχμηρές δηλώσεις</a> του Ερντογάν και Τούρκων <a href="http://www.jpost.com/Middle-East/I-wish-the-Israelis-died-in-Istanbul-attack-Erdogan-party-aide-tweets-448477" target="_hplink">αξιωματούχων</a> και καυστικές <a href="http://www.jpost.com/Arab-Israeli-Conflict/Yaalon-ISIS-enjoyed-Turkish-money-for-oil-442842" target="_hplink">απαντήσεις</a> των Ισραηλινών ηγετών. <br /> <br /> Η προσπάθεια της Τουρκίας να επαναπροσεγγίσει το Ισραήλ, χρονικά έπεται της κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους στις 24.11.2015, αλλά και της διεθνούς κατακραυγής κατά της αυταρχικής διακυβέρνησης Ερντογάν. Δεν αποκλείεται επίσης, πίσω από την προσπάθεια αυτή να κρύβεται η επιθυμία της Τουρκίας να προωθήσει τις σχέσεις της με την μελλοντική ηγεσία των ΗΠΑ, αφού οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι (Κλίντον και Τραμπ) διατηρούν καλές σχέσεις με τις Εβραϊκές οργανώσεις των ΗΠΑ. <strong>Πάντως, παρά τις προσπάθειες των «μεσολαβητών», η προσπάθεια αυτή <a href="http://www.hurriyetdailynews.com/what-to-expect-from-turkeys-normalization-with-israel.aspx?PageID=238&NID=97822&NewsCatID=570" target="_hplink">δεν έχει προς το παρόν τελεσφορήσει</a>.</strong><br /> <strong><br /></strong> Επιφανειακά, δεν φαινόταν κάποιο εμπόδιο στην προσπάθεια των δύο χωρών να «τα ξαναβρούν». <strong>Οι δύο από τους τρεις όρους που είχε θέσει η Τουρκική πλευρά και σχετίζονται με τα γεγονότα του 2010 (έκφραση επίσημης συγνώμη από το Ισραήλ και καταβολή αποζημίωσης προς τα θύματα), <a href="http://news247.gr/eidiseis/kosmos/news/israhl-se-toyrkia-syggnwmh-gia-toys-nekrous-sto-ploio-gia-th-gaza.2179044.html" target="_hplink">είχαν ήδη γίνει αποδεκτοί</a></strong>, όπως και ο βασικός όρος της Ισραηλινής πλευράς (περιορισμός των δραστηριοτήτων της Χαμάς και απομάκρυνση ηγετικών στελεχών της από το έδαφος της Τουρκίας).<br /> <strong>Όμως ο τρίτος όρος της Τουρκίας, σχετικά με τον αποκλεισμό των Παλαιστινίων της Γάζας, σχετίζεται ευθέως με την φιλοδοξία της για απόκτηση πρωταγωνιστικού ρόλου στα ισλαμικά κράτη, μέσα από την «επίσημη» αναγνώρισή της ως προστάτη των Παλαιστινίων.</strong><br /> <br /> Υπενθυμίζεται η τεράστια συμβολική ισχύ που έχει το Παλαιστινιακό στους Άραβες, αλλά και στους Μουσουλμάνους γενικά. <br /> <strong>Το πραγματικό πρόβλημα για το Ισραήλ δεν είναι η χαλάρωση μιας ήδη αποτυχημένης ασφυκτικής πολιτικής έναντι των Παλαιστινίων, αλλά οι όροι με τους οποίους αυτή μπορεί να γίνει. </strong>Η πολιτική της Τουρκίας, που χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται κάθε μέσο, για να αυξήσει όσο το δυνατόν ταχύτερα την περιφερειακή της επιρροή, προωθώντας την<a href="http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1396793/o-erntogan-ta-sholeia-kai-h-epelash-toy.html" target="_hplink"> ισλαμοποίηση της Τουρκικής κοινωνίας</a> και ενισχύοντας ακραία ισλαμιστικά κινήματα στην Συρία και την Αίγυπτο, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Παράλληλα, εφόσον επιβεβαιωθούν οι <a href="http://www.israeldefense.co.il/en/content/turkeys-nuclear-aspirations" target="_hplink">υπάρχουσες ενδείξεις</a> ότι η Τουρκία αποσκοπεί στην απόκτηση πυρηνικών όπλων, είναι βέβαιο ότι θα προκληθεί κούρσα ανταγωνισμών στην Μέση Ανατολή, με μακροχρόνιες αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή. <br /> <br /> Το Ισραήλ δείχνει να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στα άμεσα οφέλη μιας, έστω και ευκαιριακής, συμμαχίας με την Τουρκία (όπως η περαιτέρω αποδυνάμωση του Ιράν και της Χεζμπολλάχ) και στους κινδύνους μιας μεγαλύτερης εξάρτησής του από την αναδυόμενη ισλαμιστική δύναμη που αποτελεί σήμερα η Τουρκία. <strong>Η υποτιθέμενη συμβιβαστική λύση της προσωρινής ανοχής μεταξύ των δύο χωρών, με αποκλειστικό σκοπό την εξυπηρέτηση των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων τους, ενισχύει τον ηγεμονικό ρόλο της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή και απεμπολεί τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Ισραήλ.</strong> Η προσέγγιση των δύο πλευρών, δεν είναι πια η πρώτη επιλογή του Ισραήλ για την προάσπιση των συμφερόντων του, αλλά «αναγκαστική λύση» που <strong>συνδέεται με το παιχνίδι των αγωγών φυσικού αερίου και την τύχη της Κύπρου</strong>, θέματα που θα μας απασχολήσουν ξεχωριστά. <br /> <br /> <strong>Η Ελλάδα για άλλη μια φορά λάμπει δια της απουσίας της από τα τεκταινόμενα, έχοντας αποτύχει να διαχειριστεί τις σχέσεις της με το Ισραήλ, προς το μακροπρόθεσμο όφελος των δύο χωρών</strong>, μεταξύ άλλων, παρέχοντας μεσολαβητικές υπηρεσίες στην εξεύρεση μιας λύσης από το σημερινό <a href="http://www.theguardian.com/us-news/2016/apr/19/joe-biden-us-overwhelming-frustration-israeli-government" target="_hplink">αδιέξοδο του Παλαιστινιακού ζητήματος</a>. <br /> <br /> Απέναντι στον στόχο της Τουρκίας, για βραχυπρόθεσμες τακτικές συμφωνίες, που ενισχύουν τον περιφερειακό της ρόλο, <strong>η Ελλάδα θα έπρεπε να επιδιώξει την σύναψη μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής συμμαχίας</strong>, βασισμένης στα καλώς εννοούμενα συμφέροντα του Ισραηλινού λαού και τις <a href="http://www.amazon.com/Translation-Survival-Ancient-Jewish-Diaspora/dp/0199695008" target="_hplink">ιστορικές σχέσεις</a> που για χιλιετίες συνέβαλαν στον πολιτισμό των δύο χωρών. <br /> <br /> <strong>Η απουσία μιας τέτοιας στρατηγικής θα πρέπει να αναζητηθεί στα πάγια προβλήματα της Ελληνικής πολιτικής και τις αδυναμίες των διαχειριστών της,</strong> που αρκούνται να ερμηνεύουν την πραγματικότητα μέσα από το ασπρόμαυρο πρίσμα του καλού-κακού. Το αποτέλεσμα είναι η Ελληνική προσέγγιση να θυμίζει κινήσεις εκκρεμούς ανάμεσα σε μια εθνικιστική, δήθεν πατριωτική, ρητορική, που συχνά αποδίδει τα πάντα σε μια ανθελληνική σιωνιστική συνωμοσία και σε μια μηδενιστική, δήθεν αριστερή, άποψη, που δεν λαμβάνει υπόψη την δύναμη και την διαχρονική σημασία του Ελληνικού πολιτισμού.<br /> <br /> Και αυτά συμβαίνουν, την ίδια στιγμή που και οι δύο τάσεις αδυνατούν εξίσου να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους και <a href="http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%B2%CF%81%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE-%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CF%89%CE%BD" target="_hplink">προβοκάτσιες</a> σε βάρος του Ελληνισμού. <br /> <br /> Συμπερασματικά: <br /> <ul> <li>οποιαδήποτε Συμφωνία Ισραήλ - Τουρκίας εξυπηρετεί μονομερώς τα Τουρκικά συμφέροντα. </li> <li>η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει μια μακροπρόθεσμη σχέση με το Ισραήλ. </li> <li class="last">εάν της ζητηθούν μεσολαβητικές υπηρεσίες, θα πρέπει να τις αναλάβουν έμπειροι διπλωμάτες (και όχι πολιτικοί). </li> </ul> <a href="http://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας και η εκκωφαντική σιωπή της Ελλάδας

Κώστας Τυρογιάννης   Πολιτικός Μηχανικός Οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας , δύο κρατών με πρωταγωνιστικό ρόλο και φιλοδοξίες στην περιοχή...

Διαβάστε την συνέχεια

«Άσκοπη κινητικότητα»: Το νέο δόγμα της Βαλκανικής μας πολιτικής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijBEqKCo2tWe-ZrHAKax2EEEE4b14UxPsLvHzph2wUNQbSncHPYRbJHpZOQTaMavBpZx6PIi0hX3ygKncZy1n-IAaUPP7gbrgtpCB78vMnIwaCLJWxaSQSSMfkYTYj1d9NGb5H4zLwxJU/s1600/ypoyrgeio+exwterikwn+tis+ellados.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijBEqKCo2tWe-ZrHAKax2EEEE4b14UxPsLvHzph2wUNQbSncHPYRbJHpZOQTaMavBpZx6PIi0hX3ygKncZy1n-IAaUPP7gbrgtpCB78vMnIwaCLJWxaSQSSMfkYTYj1d9NGb5H4zLwxJU/s1600/ypoyrgeio+exwterikwn+tis+ellados.jpg" /></a></div> <br /> Μια ακόμη επίδειξη... κινητικότητας στην ασαφούς περιεχομένου και στόχευσης εξωτερική πολιτική των τριμερών, τετραμερών, πολυμερών, ομόκεντρων, εφαπτόμενων, παράλληλων και λοιπών σχημάτων που έχει υιοθετήσει ο κ. Ν. Κοτζιάς θα πραγματοποιηθεί αύριο στην Θεσσαλονίκη.<br /><br />Με πρωτοβουλία του υπουργού εξωτερικών συνέρχονται αύριο οι υπουργοί εξωτερικών της Ελλάδας, της Αλβανίας, της πΓΔΜ και της Βουλγαρίας για να συζητήσουν τις εξελίξεις στην περιοχή και το μεταναστευτικό, σε μια συνάντηση που προφανώς έρχεται κατόπιν εορτής.<br /><br />Με τα Σκόπια να κρατούν κλειστά τα σύνορα με την Ελλάδα, έχοντας την ένθερμη στήριξη όλης της υπόλοιπης Ευρώπης, και την Βουλγαρία να έχει φροντίσει εγκαίρως ώστε η παρουσία όχι μόνο των τακτικών δυνάμεων του Στρατού και της Αστυνομίας, αλλά και των παραστρατιωτικών οργανώσεων να λειτουργεί αποτρεπτικά για τους μετανάστες που αναζητούν εναλλακτική διαδρομή προς την Ευρώπη, δεν απομένουν πολλά θέματα για συζήτηση.<br /><br />Όσο για τα Τίρανα, τα οποία σε διμερές επίπεδο θέτουν όλη την σκληρή ατζέντα με πρώτο θέμα τον αλυτρωτισμό, με αιχμή το θέμα των Τσάμηδων, υπενθυμίζεται ότι έχουν φροντίσει να λάβουν τα μέτρα τους, καθώς με στήριξη της Ιταλίας έχουν «σφραγίσει» τα ελληνοαλβανικά σύνορα.<br /><br />Έτσι η συνάντηση αυτή, στην οποία θα ακουστούν ωραία λόγια για την βαλκανική συνεργασία, στο τέλος της ημέρας θα καταλήξει με ευχολόγια μπροστά στην μόνιμη πλέον κατάσταση των κλειστών συρροών των τριών χωρών με την Ελλάδα.<br /><br />Η Ελλάδα αποδυναμωμένη όσο ποτέ στα Βαλκάνια, όπου πια έχει συρρικνωθεί όχι μόνο η πολιτική αλλά και η οικονομική επιρροή που υπήρχε κυρίως λόγω των τραπεζών, επιλέγει μια προσέγγιση στην Βαλκανική πολιτική της η οποία είναι απολύτως αδιέξοδη.<br /><br />Με τα Τίρανα ο κ. Κοτζιάς μπορεί να απειλεί με βέτο εάν δεν δεχθούν την ρύθμιση όλων των θεμάτων υπό μορφή πακέτου, αλλά συγχρόνως με κάθε τρόπο ενοχοποιεί ο ίδιος το ενδεχόμενο αυτό, καθώς προβάλλει διαρκώς την ειδυλλιακή εικόνα των ελληνοαλβανικών σχέσεων και των... προσωπικών σχέσεων με τον νεαρό ομόλογο του Ν. Μπουσάτι.<br /><br />Η Βουλγαρία μάλλον υπεροπτικά αντιμετωπίζει την χώρα μας το τελευταίο διάστημα, με τον κ. Μπορίσοφ να προβαίνει σε συστάσεις και επικρίσεις τόσο για το μεταναστευτικο όσο και για την οικονομία…<br /><br />Με τα Σκόπια ο κ. Κοτζιάς αποδείχθηκε ότι υπερεκτίμησε τις διαπραγματευτικές ικανότητές του, καθώς ούτε στην πρώτη φάση της θητείας του πέτυχε κάποια πρόοδο στο θέμα της ονομασίας όπως έλπιζε, ενώ αργότερα με πρωτοβουλίες οπως εκείνης της απροετοίμαστης πρόσκλησης του Ν.Ποποσκι στην Αθήνα, απλώς προσέφερε «ευρωατλαντικα credits» στην σκοπιανή πλευρά. Στο τέλος του 2015 πίστευε η ελληνική πλευρά ότι θα μπορούσε να πετύχει λύση του θέματος της ονομασίας στην περίοδο που θα είχε υπηρεσιακή κυβέρνηση η πΓΔΜ, όμως αργότερα η αισιοδοξία… μετατέθηκε για μετά τις εκλογές. Τελικά τώρα η Αθήνα έχει απέναντί της μια χώρα που κλυδωνίζεται από εσωτερική κρίση, όμως διεθνώς (και απέναντι της Ελλάδας) είναι ισχυροποιημένη λόγω του κλεισίματος του Βαλκανικού Διαδρόμου που προσέφερε ανακούφιση πρώτα στο Βερολίνο και στην Βιέννη και δευτερευόντως στις υπόλοιπες χώρες της Διαδρομής.<br /><br />Χθες μάλιστα ο σκοπιανός υπουργός άμυνας και πρώην διαπραγματευτής της χώρας του στο θέμα της ονομασίας, Ζοραν Γιολεφσκι, δήλωσε ότι πρώτη προτεραιότητα για την χώρα του είναι η ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε., που θα συμβάλλει στην μακροπρόθεσμη σταθερότητα και ασφάλεια της περιοχής.<br /><br />Ο Σκοπιανός υπουργός δήλωσε επίσης ότι η συμβολή της χώρας του στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού εξηγεί τους λόγους που το ΝΑΤΟ απηύθυνε πρόσκληση προς την πΓΔΜ για να ενταχθεί στην Συμμαχία.<br /><br />«Η Μακεδονία υπερασπίζεται την Σενγκεν και τα Ευρωπαϊκά σύνορα, κι όμως δεν μας επιτρέπεται να γίνουμε μέλος του ΝΑΤΟ και του Ευρωπαϊκού κλαμπ» δήλωσε ο κ. Γιολεφσκι, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα κυρίως προς τους Συμμάχους και εταίρους. Οδηγώντας όμως σε δύσκολη θέση την Αθήνα που θα πρέπει το επόμενο διάστημα, πάρα τον «αυτοχειριασμό» των Σκοπιανών που οδηγούν την χώρα τους σε πολιτική κρίση, να αναζητά επιχειρήματα για να αποκρούσει τις πείσεις για αποδοχή της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ και έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε., χωρίς την επίλυση του θέματος της ονομασίας και ενώ τα Ελληνοσκοπιανά σύνορα παραμένουν κλειστά…<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον ο κ. Κοτζιάς επιχειρεί να ασκήσει την βαλκανική πολιτική του, που εξαντλείται σε βήμα σημειωτόν, σε… κύκλους, τρίγωνα, τετράγωνα και άλλα… γεωμετρικά σχήματα. Σχήματα, χωρίς περιεχόμενο και αποτέλεσμα για την χώρα.<div> <br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

«Άσκοπη κινητικότητα»: Το νέο δόγμα της Βαλκανικής μας πολιτικής

Μια ακόμη επίδειξη... κινητικότητας στην ασαφούς περιεχομένου και στόχευσης εξωτερική πολιτική των τριμερών, τετραμερών, πολυμερών, ομόκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Στρατηγική Αποτροπής να επιστρέψει στο «λεξιλόγιο» της ελληνικής ηγεσίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBlF3vflmDdXm3KHiF0-qo3viSr_Idalgzl7khUjCJottAz_qcCBzSqjvdrtkbcbN3hkDajToXBHOPC2WdfsyRQZ2vFo4gio70h_i9Os9pxV2h8C7aeh6mYhOuOHUJkWJMlzCOdSkzEww/s1600/stratigiki+apotropis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="587" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBlF3vflmDdXm3KHiF0-qo3viSr_Idalgzl7khUjCJottAz_qcCBzSqjvdrtkbcbN3hkDajToXBHOPC2WdfsyRQZ2vFo4gio70h_i9Os9pxV2h8C7aeh6mYhOuOHUJkWJMlzCOdSkzEww/s640/stratigiki+apotropis.jpg" width="640" /></a></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Του Δημήτρη Τσαϊλά*</strong></div> <div style="text-align: justify;"> Η προσαρμογή στο δόγμα «Στρατηγικής Αποτροπής» απαιτεί νέες ρυθμίσεις ασφαλείας με κατεύθυνση κυρίως προς την τουρκική προκλητικότητα, καθώς το δόγμα της… «Στρατηγικής Ψυχραιμίας», που υιοθέτησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως υπουργός Άμυνας και συνεχίζουν όσοι τον διαδέχτηκαν μέχρι σήμερα, αναμφίβολα τους ενθαρρύνει. Ωστόσο, η αποτροπή θα πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον διάλογο, καθώς αυτά χρειάζονται να είναι οι δύο πυλώνες της στρατηγικής της πατρίδας μας.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Κατά συνέπεια, σε ένα περιβάλλον ασφάλειας στο οποίο η Τουρκία χρησιμοποιεί τη στρατιωτική της δύναμη για εξαναγκασμό και καθώς παραβιάζει το διεθνές δίκαιο για το γκριζάρισμα όλο και μεγαλυτέρων περιοχών στο Αιγαίο, είμαστε αναγκασμένοι να βρούμε μια νέα ισορροπία μεταξύ της αποτροπής και του διαλόγου, για τη διασφάλιση της ασφάλειας στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δικαίως πρέπει να αποζητήσει την ενίσχυση των μέτρων αποτροπής ως επείγουσα προτεραιότητα για την ασφάλεια της εθνικής της κυριαρχίας. Αυτά τα βήματα θα πρέπει να διαμορφωθούν ως μέρος μιας στρατηγικής διπλής κατεύθυνσης που, με την πάροδο του χρόνου, θα ενθαρρύνουν την Τουρκία να συμμορφωθεί με τους διεθνείς κανόνες, όχι μέσω κολακειών ή κουμπαριών, αλλά μέσω της εθνικής συνοχής (πολιτικής ενότητας) και της δύναμης (ισχύος).</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Αυτό θα απαιτήσει σταθερή πολιτική δέσμευση, που θα υποστηρίζεται από όλες τις πολιτικές πτέρυγες καθώς και τις στρατιωτικές και διπλωματικές δυνάμεις του τόπου για να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας βιώσιμης νέας ισορροπίας, της αποτροπής και του διαλόγου που θα στηρίξουν.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Διδάγματα του παρελθόντος</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο, η Ελλάδα είχε δύο κύρια εργαλεία για την επίτευξη του στόχου της διασφάλισης της εθνικής κυριαρχίας της. Τα στρατιωτικά μέσα, που διασφάλιζαν την αποτροπή και την άμυνα, και τα πολιτικά μέσα, που με την άσκηση της διπλωματίας και του διαλόγου ανέστειλαν τις επιδιώξεις των αντιπάλων. Τελευταία όμως οι Τούρκοι έχουν αναβαθμίσει ποιοτικά και ποσοτικά τις παραβάσεις και παραβιάσεις στο χώρο του Αιγαίου. Είναι ως εκ τούτου σημαντικό να κατανοήσουμε πως η αποτροπή με το σύστημα άμυνας και ο επιδιωκόμενος «κατευνασμός» με τον διάλογο και τη διπλωματία απαιτούν αμφότερα ενίσχυση, ανακαλώντας διδάγματα του παρελθόντος που χρειαζόμαστε για να διδαχτούμε ποιες προσαρμογές είναι κατάλληλες και σκόπιμες στην τρέχουσα κατάσταση.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Η ασφάλεια είναι το αποτέλεσμα τόσο της αποτροπής όσο και του διαλόγου. Παρουσιάζοντας μια πολλή ισχυρή άμυνα, χωρίς πολιτική επαφή μεταξύ των αντιπάλων, θα κινδυνεύαμε να παρεξηγηθούμε, καθώς μια ακούσια προβοκάτσια και κλιμάκωση είναι σίγουρο ότι δημιουργούν μεγαλύτερη αστάθεια και, ως εκ τούτου, μεγαλύτερη ανασφάλεια. Ομοίως, όταν είμαστε αντιμέτωποι με ένα αντίπαλο που ασκεί αναθεωρητική πολιτική και διακηρυκτικά δείχνει ή υπονοεί χρήση στρατιωτικής βίας και ταυτόχρονα απορρίπτει ουσιαστικά το Διεθνές Δίκαιο, μόνο ο διάλογος χωρίς στοιχεία αποτροπής θα ήταν μια επικίνδυνη ανοησία.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Στρατηγική αποτροπής και διάλογος μια δύσκολη εξίσωση</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Αυτό που χρειάζεται να επιλύσουμε είναι η δύσκολη εξίσωση της διατήρησης μιας ικανής στρατιωτικής δύναμης από τη μια πλευρά και από την άλλη πλευρά μια πολιτική ύφεσης της αντιπαλότητας για να αποτρέψουμε την επιθετικότητα και να υπερασπιστούμε την εθνική μας ακεραιότητα. Αυτό απαιτεί, αφενός, μια κατάλληλη στρατιωτική ικανότητα για να εξασφαλιστεί η ισορροπία των δυνάμεων και η δημιουργία ενός κλίματος σταθερότητας, ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Αφετέρου δημιουργία ενός πολιτικού κλίματος που θα μπορεί να πραγματοποιήσει την αναζήτηση για την πρόοδο προς μια πιο σταθερή σχέση όπου τα υποκείμενα πολιτικά θέματα μπορούν να λυθούν.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι, η αποτροπή με την άμυνα και ο κατευνασμός με τον διάλογο είναι συμπληρωματικές και άρρηκτα συνδεδεμένοι παράγοντες, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει μια σαφής ακολουθία, ότι δηλαδή ο διάλογος μπορεί να συνεχιστεί, μόνο αν η αποτροπή είναι εξασφαλισμένη.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Και οι δύο βασικές λειτουργίες επιδιώκουν να αποφύγουμε τον πόλεμο</strong></div> <div style="text-align: justify;"> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Η αποτροπή είναι μια στρατηγική που αναφέρεται σε μια στρατιωτική απειλή και χρησιμοποιεί στρατιωτικά μέσα. Συνίσταται στο να έχουν τη στρατιωτική ικανότητα και την πρόθεση να την χρησιμοποιήσουν, για να πείσουν ένα πιθανό αντίπαλο ότι οι κίνδυνοι και οι ζημίες από τη χρήση βίας υπερτερούν σαφώς από τα πιθανά οφέλη που πιστεύει ότι θα αποκομίσει, με αποτέλεσμα να επιλέξει την ειρήνη από τον πόλεμο.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> Ο κατευνασμός χρησιμοποιεί διαφορετικά μέσα, όπως την εκτόνωση της έντασης και της μερικής συνεργασίας, μέσα από νομικές συμφωνίες, λεκτική αποκλιμάκωση, διάλογο και τη συνεχή διπλωματία. Ο στόχος είναι να βελτιωθεί η προβλεψιμότητα, η ικανότητα, η υπευθυνότητα και η σταθερότητα, βοηθώντας να αποφευχθεί ο πόλεμος. Ωστόσο, ο κατευνασμός δεν είναι αυτοσκοπός.</div> <div style="text-align: justify;"> Μια δίκαιη και βιώσιμη ειρηνική λύση συνοδεύεται από τις κατάλληλες εγγυήσεις για την ασφάλεια. Επομένως, είναι σημαντικό για όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν ένα κοινό όραμα για το πώς θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Σε αντίθετη περίπτωση, ο εθνικός διάλογος για την επίτευξη λύσης κινδυνεύει να γίνει ένα διχαστικό ζήτημα και θα μπορούσε ακόμη και να αυξήσει την αντίληψη της ανασφάλειας.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.</strong></em></div> πηγή

Η Στρατηγική Αποτροπής να επιστρέψει στο «λεξιλόγιο» της ελληνικής ηγεσίας

Του Δημήτρη Τσαϊλά* Η προσαρμογή στο δόγμα «Στρατηγικής Αποτροπής» απαιτεί νέες ρυθμίσεις ασφαλείας με κατεύθυνση κυρίως προς την του...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία, η μάχη των μαχών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijE3oJJ_XbWCZeLBU0JxKGHwE4xryiWsOc3OAqr8dAbAtfVzIExKw_AuQKn53EpDLytefM5Ybg05tZXjj46J90MmxYhQZt1K6P16IfJ_Bc2bLQ95oQyqRpfQGcjAmuPaAvW_0VMTa1H8g/s1600/rwsia%252C+h+maxi+twn+maxwn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="372" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijE3oJJ_XbWCZeLBU0JxKGHwE4xryiWsOc3OAqr8dAbAtfVzIExKw_AuQKn53EpDLytefM5Ybg05tZXjj46J90MmxYhQZt1K6P16IfJ_Bc2bLQ95oQyqRpfQGcjAmuPaAvW_0VMTa1H8g/s640/rwsia%252C+h+maxi+twn+maxwn.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Ο πρόεδρος Putin σχεδιάζει να εθνικοποιήσει την κεντρική του τράπεζα, η οποία ελέγχεται από τους Rothschild και τη Fed, αφού λήξει το συμβόλαιο της τέλη του 2016 – γεγονός που επεξηγεί καλύτερα τις δυτικές επιθέσεις που δέχεται η χώρα.</strong><br /> <blockquote class="tr_bq"> «Η κεντρική μας τράπεζα, η οποία είναι εχθρός μας, βρίσκεται στο δρόμο να καταστρέψει την οικονομία της χώρας μας – επειδή ακολουθεί εντολές από την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο. Θα πρέπει να επιστρέψουμε σε μία κλασσική οικονομία, <strong style="text-align: justify;">στην εθνικοποίηση του ρουβλίου και στο τέλος του καθεστώτος των συναλλαγματικών αποθεμάτων</strong><span style="text-align: justify;"> – στο «De-offshoring», όπως το αποκαλεί ο πρόεδρος Putin.</span></blockquote> <blockquote> <div style="text-align: justify;"> Όταν εθνικοποιηθούν το ρούβλι και η κεντρική τράπεζα, <strong>τότε οι ρωσικές εταιρείες θα έχουν όσα χρήματα χρειάζονται</strong>» (Jewgeni Fjodorow, πρόεδρος της επιτροπής οικονομικής πολιτικής του ρωσικού Κοινοβουλίου – <span style="color: #3366ff;"><a href="http://www.fit4russland.com/wirtschaft/686-amerikaner-draengen-russland-zur-verstaatlichung-der-zentralbank" style="color: #3366ff;" target="_blank">πηγή</a></span>).</div> </blockquote> <strong>Ανάλυση</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Πριν από δύο περίπου χρόνια, μετά το δυτικό πραξικόπημα στην Ουκρανία (<a href="http://www.analyst.gr/2014/03/02/6714/" target="_blank">άρθρο</a>), <strong>το οποίο στη συνέχεια, το 2015, οδήγησε στην επιβολή του δόγματος του σοκ από το ΔΝΤ</strong> στη δύστυχη χώρα (<a href="http://www.analyst.gr/2015/05/22/to-dogma-tou-sok-stin-oukrania/" target="_blank">ανάλυση</a>), η Ρωσία εισέβαλλε βίαια στην Κριμαία – ενώ κλιμακώθηκαν οι εχθροπραξίες στα ανατολικά της χώρας.</div> <div style="text-align: justify;"> Αντιδρώντας τότε η Δύση στα γεγονότα αυτά, επέβαλλε αυστηρές οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις στη Ρωσία, <strong>με στόχο την αποχώρηση της από την Κριμαία, καθώς επίσης τη στήριξη των αυτονομιστών της ανατολικής Ουκρανίας</strong> – ενώ παράλληλα δρομολόγησε έναν ανηλεή χρηματοπιστωτικό πόλεμο εναντίον του προέδρου Putin, σκοπεύοντας να τον ανατρέψει με την πρόκληση εσωτερικών αναταραχών και εξεγέρσεων, οι οποίες θα αποσταθεροποιούσαν τη Ρωσία.</div> <div style="text-align: justify;"> Οι κυρώσεις αυτές έθεσαν στο στόχαστρο τους ολόκληρους κλάδους της ρωσικής οικονομίας, <strong>καθώς επίσης ορισμένα στελέχη του στενού κύκλου του </strong><strong>Putin</strong><strong>, τα οποία στηρίζουν την εξουσία του</strong> – πρόσφατα με το <a href="http://www.analyst.gr/2016/04/12/forodiafigi-meso-offshore/" target="_blank">σκάνδαλο του Παναμά</a>, μέσω του οποίου έγιναν προσπάθειες ενοχοποίησης του. Ο στόχος ήταν και είναι να χάσει την αξιοπιστία του απέναντι στους Ρώσους Πολίτες – την οποία έχει κερδίσει με την άνοδο της οικονομίας της χώρας, στα έτη της προεδρίας του (γράφημα).</div> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: white;">.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <img alt="ΓΡΑΦΗΜΑ - Ρωσία, οικονομία, πούτιν" class="aligncenter size-full wp-image-45704 secureimg_wp" height="388" src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2016/04/%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%9C%CE%91-%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9%CE%BD.png" width="619" /></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: white;">.</span></div> <div style="text-align: justify;"> Από την πλευρά της Δύσης, <strong>οι κυρώσεις αποσκοπούσαν στην αποδυνάμωση της ρωσικής οικονομίας,</strong> έτσι ώστε να μην είναι σε θέση να συνεχίσει τη νέα της πολιτική όσον αφορά την Ουκρανία, καθώς επίσης τις άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες – ενώ ο κ. Οικονόμου είχε αναφερθεί σε μία ήττα κατά κράτος του κ. Putin (<a href="http://www.analyst.gr/2014/11/23/putin-htta-kata-kratos/" target="_blank">άρθρο</a>), κρίνοντας από τη ραγδαία τότε επιδείνωση των οικονομικών δεικτών της Ρωσίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε γενικές γραμμές οι κυρώσεις, καθώς επίσης οι χρηματοπιστωτικές επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, ειδικά <a href="http://www.analyst.gr/2014/12/17/h-isopedosi-tou-rouvliou/" target="_blank">η ισοπέδωση του ρουβλίου</a>, σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές της ενέργειας και των πρώτων υλών, <strong>προκάλεσαν πολύ σοβαρές ζημίες στη ρωσική οικονομία.</strong> Το ΑΕΠ της σε αξίες αγοράς σε δολάρια (current US $) κατέρρευσε από τα 2,01 τρις $ το 2013 (<a href="http://data.worldbank.org/indicator/NY.GDP.MKTP.CD" target="_blank">πηγή: Παγκόσμια Τράπεζα</a>), στα 1,23 τρις $ το 2015, σύμφωνα με το ΔΝΤ (<a href="http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2015/02/weodata/weorept.aspx?pr.x=80&pr.y=5&sy=2015&ey=2020&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&c=922&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC&grp=0&a=" target="_blank">πηγή</a>) – σχεδόν κατά 40% δηλαδή σε δύο μόλις χρόνια, όταν το αντίστοιχο της Ελλάδας μειώθηκε κατά 27% περίπου σε επτά χρόνια.</div> <div style="text-align: justify;"> Όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα, με βάση τις παραπάνω πηγές και επίσης σε αξίες αγοράς σε δολάρια, μειώθηκε στο ίδιο χρονικό διάστημα από τα 14.487 $ στα 8.447 $ – γεγονότα που οφείλονται κυρίως στην κατάρρευση της ισοτιμίας του ρουβλίου σε σχέση με το δολάριο, <strong>αφού από 1:30 το 2013 κατά μέσον όρο, μειώθηκε στο 1:69 περίπου το 2015. </strong>Για σύγκριση, το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα μειώθηκε από 24.307 $ το 2007 στα 18.377 $ το 2014 (κατά -24% έναντι -42% περίπου της Ρωσίας).</div> <div style="text-align: justify;"> Ειδικά όσον αφορά την υποτίμηση του ρουβλίου, ελπίζουμε να μην πιστεύει κανείς πως η Ελλάδα είναι ισχυρότερη οικονομικά από τη Ρωσία – <strong>οπότε </strong><a href="http://www.analyst.gr/2016/04/07/ta-erotimatika-tis-draxmis/" target="_blank">η δραχμή</a><strong> δεν θα είχε μία ανάλογη «τύχη» (ραγδαία υποτίμηση), εάν την υιοθετούσαμε. </strong>Ούτε στον καλοπροαίρετο φυσικά μύθο του εθνικού νομίσματος, με την έννοια πως δεν θα εκδιδόταν όπως η δραχμή από την Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά από το κράτος – το οποίο θα εθνικοποιούσε τόσο την ΤτΕ, όσο και τη δραχμή, όπως σχεδιάζει η Ρωσία, χωρίς να υποστεί κυρώσεις από τους διεθνείς τοκογλύφους!</div> <div style="text-align: justify;"> Σε μία τέτοια περίπτωση, η οποία θα ήταν φυσικά ευχής έργο, παραμένοντας όμως ουτοπία, <strong>η Ελλάδα θα ήταν η πρώτη χώρα που θα ανεξαρτητοποιούταν από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα</strong> – κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμη η Ρωσία, η οποία το προσπαθεί με τη βοήθεια της Κίνας και των υπολοίπων BRICS.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η οικονομική επιδείνωση</strong></div> <div style="text-align: justify;"> Επιστρέφοντας στη Ρωσία, η επιδείνωση της οικονομίας της τεκμηριώνεται και από άλλους δείκτες, για τα έτη 2013 έως 2015 (<a href="http://www.focus-economics.com/countries/russia" target="_blank">πηγή</a>) – όπως είναι η αύξηση του πληθωρισμού από το 6,5% στο 12,9%,<strong> η μείωση των εξαγωγών από τα 523 δις $ στα 340 δις $</strong>, η πτώση των εισαγωγών από τα 341 δις $ στα 194 δις $, ο περιορισμός των συναλλαγματικών αποθεμάτων από τα 510 δις $ στα 368 δις $ κοκ.</div> <div style="text-align: justify;"> Ως εκ τούτου, η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της χώρας επιδεινώθηκε σημαντικά, ενώ η οικονομική στασιμότητα είχε ήδη ξεκινήσει το 2013 (<a href="http://www.kommersant.ru/doc/2358970" target="_blank">πηγή</a>) – πριν από τις κυρώσεις και όλα τα υπόλοιπα δηλαδή, γεγονός που σημαίνει πως <strong>η Ρωσία πλήττεται επί πλέον από σοβαρά διαρθρωτικά και δομικά προβλήματα, όσον αφορά την οικονομία της</strong>. Ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα της δε είναι η <a href="http://www.kommersant.ru/doc/2567362" target="_blank">εξάρτηση</a> της από τη δυτική τεχνολογία – ειδικά όσον αφορά τον κλάδο της παραγωγής πετρελαίου.</div> <div style="text-align: justify;"> Παρά το ότι όμως η Ρωσία έχει αποδυναμωθεί οικονομικά, παραμένει μία πολύ ισχυρή στρατιωτική δύναμη, με μεγάλες οργανωτικές δυνατότητες – <strong>η οποία δεν πρόκειται να διστάσει να χρησιμοποιήσει την πολεμική της ισχύ, για την προστασία των συμφερόντων της. </strong>Το γεγονός αυτό τεκμηριώθηκε από τους πολέμους της Ουκρανίας και της Συρίας, όπου εντυπωσίασε τους αναλυτές της Δύσης, όσον αφορά τα σύγχρονα όπλα που διαθέτει.</div> <div style="text-align: justify;"> Εν τούτοις, <strong>η οικονομική της αδυναμία δεν μπορεί παρά να επηρεάσει τη στρατιωτική της ισχύ</strong> – όπως ήδη διαπιστώνεται από τις ετήσιες αμυντικές της δαπάνες, οι οποίες μειώθηκαν κατά 25% το 2015, σε σχέση με το 2013 (από τα 88,4 δις $ στα 66,4 δις $ – <a href="http://www.sipri.org/research/armaments/milex" target="_blank">πηγή</a>). Πόσο μάλλον όταν ενισχύει οικονομικά επαρχίες της Ουκρανίας που κατοικούνται από Ρώσους, την Κριμαία, καθώς επίσης ορισμένες άλλες περιοχές – με ένα ποσόν που υπολογίζεται συνολικά στα 5 δις $ (<a href="https://www.stratfor.com/weekly/logic-and-risks-behind-russias-statelet-sponsorship?utm_medium=affiliate&utm_source=pepperjam&utm_campaign=43737" target="_blank">πηγή</a>), με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται ανάλογα ο προϋπολογισμός της (έλλειμμα 3%).</div> <div style="text-align: justify;"> Συνεχίζοντας, όλες αυτές οι δυσκολίες δεν έχουν τοποθετήσει τους Ρώσους εναντίον του προέδρου τους, όπως ήλπιζαν οι Η.Π.Α. και η Γερμανία – αφού φαίνεται πως οι Πολίτες ενοχοποιούν τη Δύση για την άσχημη οικονομική τους κατάσταση, γεγονός που  συμπεραίνεται από τις δημοσκοπήσεις (<a href="http://www.pewglobal.org/2015/06/10/2-russian-public-opinion-putin-praised-west-panned/" target="_blank">πηγή</a>). <strong>Για τους περισσότερους δε είναι σημαντικότερη η εθνικά υπερήφανη θέση τους (υψηλό </strong><strong>Status</strong><strong>) απέναντι στις Η.Π.Α., από τα βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη</strong> – ενώ στηρίζουν την ανεξάρτητη και εθνικά υπερήφανη πολιτική του προέδρου Putin, σε ποσοστά που φτάνουν ακόμη και στο 90% (<a href="http://www.pewglobal.org/2015/06/10/2-russian-public-opinion-putin-praised-west-panned/" target="_blank">πηγή</a>).</div> <div style="text-align: justify;"> Παρ’ όλα αυτά ο Putin λαμβάνει συνεχώς μέτρα ενίσχυσης του καθεστώτος του, καθώς επίσης όσον αφορά την προσωπική του προστασία – <strong>όπως πρόσφατα η δημιουργία της νέας εθνοφρουράς, στελεχωμένης με τα πλέον έμπιστα άτομα που διαθέτει</strong>. Το ίδιο συμβαίνει με τους στενούς συνεργάτες του, τους οποίους επιλέγει με πολύ μεγάλη προσοχή. Ως εκ τούτου, δεν προβλέπεται η αποδυνάμωση του τα επόμενα χρόνια – ειδικά αφού η αντιπολίτευση είναι σε πολύ αδύναμη θέση.</div> <div style="text-align: justify;"> Στην πραγματικότητα λοιπόν δεν υπάρχει καμία εναλλακτική δυνατότητα διακυβέρνησης στη Ρωσία – ενώ δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη ισχυρών δημοκρατικών ηγετών και δομών, ικανών να στηριχθούν από τη ρωσική κοινωνία. Εκτός αυτού, <strong>έχουν απαξιωθεί εντελώς οι ιδεολογίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας κατά τα δυτικά πρότυπα</strong> (<a href="http://www.kasparov.ru/material.php?id=5516C92550CCF" target="_blank">πηγή</a>), ως αποτέλεσμα των αποτυχημένων μεταρρυθμίσεων της δεκαετίας του 1990 – καθώς επίσης της στρατηγικής «σοκ και δέους» που επέβαλλε τότε το ΔΝΤ (<a href="http://www.analyst.gr/2015/03/08/stratigiki-sok-kai-deos-b/" target="_blank">άρθρο</a>). Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από τις απόψεις που έχουν οι Ρώσοι για ορισμένες δυτικές χώρες, καθώς επίσης για το ΝΑΤΟ – όπως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις (<a href="http://www.pewglobal.org/2015/06/10/2-russian-public-opinion-putin-praised-west-panned/" target="_blank">πηγή</a>).</div> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: white;">.</span></div> <h4 style="text-align: justify;"> <strong>Η δεύτερη Αχίλλειος πτέρνα της Ρωσίας </strong></h4> <div style="text-align: justify;"> Περαιτέρω, εκτός από τη μεγάλη εξάρτηση της από την ενέργεια, σε συνδυασμό με την τεχνολογία εξόρυξης της Δύσης, <strong>η δεύτερη Αχίλλειος πτέρνα της Ρωσίας είναι η κεντρική της τράπεζα</strong> – θέμα στο οποίο έχουμε ήδη αναφερθεί, μαζί με τα τότε σχέδια απεξάρτησης του προέδρου Putin (<a href="http://www.analyst.gr/2015/10/05/to-rosiko-paradeigma/" target="_blank">ανάλυση</a>). Το γεγονός αυτό δεν αφορά φυσικά μόνο τη Ρωσία, αλλά όλες σχεδόν τις χώρες του πλανήτη, οι κεντρικές τράπεζες των οποίων έχουν το αποκλειστικό προνόμιο της δημιουργίας χρημάτων από το πουθενά – αντί να ανήκει απ’ ευθείας στα κράτη, όπως θα ήταν σωστό.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε κάθε περίπτωση, είτε οι κεντρικές τράπεζες ανήκουν στα κράτη, όπως για παράδειγμα η γερμανική, είτε όχι, <strong>είναι κάτω από την κυριαρχία του συστήματος της τράπεζας διεθνών διακανονισμών (</strong><a href="http://www.analyst.gr/2010/12/11/1868/" target="_blank">BIS</a><strong>), το οποίο ελέγχεται από ιδιώτες</strong> – μεταξύ των οποίων οι μεγάλες τράπεζες που κατέχουν τη <a href="http://www.analyst.gr/2013/02/12/3786/" target="_blank">Fed,</a> καθώς επίσης μία σειρά κεντρικών τραπεζών, στις οποίες συμμετέχει η δυναστεία των <a href="http://www.analyst.gr/2015/05/30/oi-vasileis-tis-elite/" target="_blank">Rothschild</a>.</div> <div style="text-align: justify;"> Η σημερινή κεντρική τράπεζα της Ρωσίας τώρα (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Central_Bank_of_Russia" target="_blank">Bank Rossii</a>), είναι ουσιαστικά απόγονος της κεντρικής τράπεζας της ρωσικής αυτοκρατορίας, η οποία ιδρύθηκε το 1860, ενώ σταμάτησε τη λειτουργία της το Νοέμβρη του 1917 – <strong>έχοντας αντικατασταθεί έως το 1922 από την λαϊκή τράπεζα της </strong><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/People%27s_Bank_of_the_RSFSR" target="_blank">RSFSR</a><strong>, η οποία ιδρύθηκε μέσω του Λένιν από τους </strong><strong>Rothschild</strong><strong>.</strong> Μετά το 1922 και έως το 1991 αντικαταστάθηκε από την <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Gosbank" target="_blank">Gosbank</a> της Σοβιετικής Ένωσης – η οποία, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, έδωσε τη θέση της στη σημερινή (Bank Rossii), την οποία ίδρυσε το 1990 ο Γκορμπατσόφ.</div> <div style="text-align: justify;"> Η πρώτη απορία εν προκειμένω είναι γιατί σταμάτησε τη λειτουργία της το 1917 – όπου οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι, <strong>έως το τέλος του 17ου αιώνα η τσαρική αυτοκρατορία ήταν η μοναδική μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων, η οποία δεν διέθετε κεντρική τράπεζα</strong>. Ο τσάρος αποφάσιζε λοιπόν για την εκτύπωση των νομισμάτων στη χώρα του, τα χρήματα ανήκαν σε αυτόν, άρα στο κράτος, ενώ ο ίδιος έλεγχε την ποσότητα τους.</div> <div style="text-align: justify;"> Μετά την πτώση του τσαρικού καθεστώτος τώρα, μία από τις πρώτες ενέργειες του Λένιν ήταν η ίδρυση της κεντρικής τράπεζας – σημειώνοντας πως <strong>η ρωσική επανάσταση συγχρηματοδοτήθηκε από γερμανούς τραπεζίτες, με ποσά που υπολογίζονται στα 50 εκ. μάρκα εκείνης της εποχής.</strong> Είναι δε γνωστή η φράση της μητέρας των πέντε αδελφών Rothschild, σύμφωνα με την οποία «<em>Εάν δεν το θέλουν οι γιοί μου, δεν γίνεται κανένας πόλεμος</em>».</div> <div style="text-align: justify;"> Ίσως φανεί περίεργο σήμερα, αλλά <strong>εκείνη την εποχή όποιος ήθελε να διεξάγει πόλεμο ή επανάσταση, χρειαζόταν χρήματα – τα οποία διέθεταν μόνο οι </strong><strong>Rothschild</strong>. Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχία της ρωσικής επανάστασης εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τη χρηματοδότηση της – την οποία εξασφάλισε ο Trotsky, κυρίως μέσω της Warburg, ένας εκ των ιδιοκτητών της οποίας ήταν μέτοχος της Fed, ενώ ο αδελφός του ήταν σύμβουλος του γερμανού αυτοκράτορα και αρχηγός της μυστικής του υπηρεσίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Χωρίς να επεκταθούμε σε λεπτομέρειες, οι οποίες υπάρχουν στα ιστορικά βιβλία, <strong>ο Λένιν δανείσθηκε ένα πολύ μεγάλο ποσόν μέσω της </strong><strong>Warburg</strong><strong> από τους </strong><strong>Rothschild</strong><strong>, οι οποίοι έλεγχαν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για να διεξάγει την επανάσταση</strong> – με αποτέλεσμα να αυξήσουν οι Rothschild την επιρροή τους, εξαργυρώνοντας την με τον έλεγχο της κεντρικής τράπεζας της κομμουνιστικής πλέον χώρας. Το συμβόλαιο δε που σύναψαν το 1917 οι Rothschild με το κράτος είχε διάρκεια 99 έτη – οπότε λήγει το 2016, εάν η ενημέρωση μας είναι σωστή.</div> <div style="text-align: justify;"> Εάν τώρα σκεφθεί κανείς τι έχει συμβεί με τη Ρωσία το τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως δε το μέγεθος της υποτίμησης του ρουβλίου, η οποία (υποτίμηση) είναι πολλαπλάσια της πτώσης της οικονομίας της χώρας, <strong>εύλογα θα υποψιαστεί τη διεξαγωγή μίας ακόμη μάχης στο παρασκήνιο</strong> – αυτήν της οικογένειας Rothschild, σε συνεργασία με τη Fed, εναντίον της Ρωσίας και του νομίσματος της.</div> <div style="text-align: justify;"> Η συγκεκριμένη μάχη των μαχών, θεωρώντας πως ο πρόεδρος Putin δεν θα ανανεώσει τη συμφωνία με την κεντρική του τράπεζα (Bank Rossii, μέλος της BIS που ελέγχεται από τους Rothschild και τη Fed), <strong>έχει στόχο να μην επιτρέψει την ανεξαρτησία της Ρωσίας από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα</strong> – οπότε τον περιορισμό της επιρροής του σε ολόκληρη την Ευρασία.</div> <div style="text-align: justify;"> Όπως φαίνεται πάντως, <strong>ο πρόεδρος </strong><strong>Putin</strong><strong> μάλλον σχεδιάζει να εθνικοποιήσει την κεντρική τράπεζα, αφού λήξει το συμβόλαιο της</strong> – γεγονός που σημαίνει πως θα μπορούσε μετά να ασκήσει μία δική του νομισματική πολιτική, εντελώς ανεξάρτητη από τη δυτική. Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνεται από όλες τις υπόλοιπες ενέργειες του όπως, για παράδειγμα, από την κατασκευή ενός δικού του συστήματος διακανονισμού πληρωμών σαν το «Swift», το οποίο έχει μεν έδρα τις Βρυξέλες, αλλά ελέγχεται από τις Η.Π.Α. (<a href="http://www.analyst.gr/2015/03/03/i-diadoxos-aftokratoria/" target="_blank">άρθρο</a>).</div> <div style="text-align: justify;"> Στο ίδιο «μήκος κύματος» ήταν ασφαλώς <strong>η ίδρυση του εναλλακτικού ΔΝΤ, καθώς επίσης της Παγκόσμιας Τράπεζας από τις χώρες των BRICS</strong> (<a href="http://www.analyst.gr/2014/07/16/10698/" target="_blank">ανάλυση</a>) – επί πλέον του χρηματιστηρίου ενέργειας στην Αγία Πετρούπολη, έτσι ώστε ο κ. Putin να ανεξαρτητοποιηθεί από το σύστημα του <a href="http://www.analyst.gr/2014/04/06/7506/" target="_blank">πετροδολαρίου</a>, πριν ακόμη τον στραγγαλίσει. Εκτός αυτού συζητείται ένα ακόμη εγχείρημα: το <a href="http://www.analyst.gr/2015/02/14/to-xriso-rouvli/" target="_blank">χρυσό ρούβλι</a>, το οποίο θα μπορεί πολύ πιο εύκολα να αντέχει στις νομισματικές επιθέσεις της Δύσης.</div> <div style="text-align: justify;"> <span style="color: white;">.</span></div> <h4 style="text-align: justify;"> <strong>Επίλογος</strong></h4> <div style="text-align: justify;"> Σύμφωνα με το σύνταγμα της Ρωσίας, το οποίο δεν έχει το δικαίωμα να παραβεί ο Putin, <strong>η κεντρική τράπεζα της χώρας του είναι μέλος της κεντρικής τράπεζας των κεντρικών τραπεζών</strong> – της BIS με έδρα τη Βασιλεία της Ελβετίας. Επειδή τώρα η BIS, η οποία θεωρείται κράτος εν κράτει, όπως επίσης η κεντρική τράπεζα της Αγγλίας και η Fed, ελέγχονται από τους Rothschild, η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας λειτουργεί εκ των πραγμάτων (de facto) προς όφελος μίας ξένης δύναμης.</div> <div style="text-align: justify;"> Περαιτέρω, όπως όλες οι ελεγχόμενες από την BIS κεντρικές τράπεζες, <strong>η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας δεν μπορεί να εκδώσει περισσότερα ρούβλια, από όσα της επιτρέπουν τα συναλλαγματικά της αποθέματα</strong>. Εκτός αυτού, η Ρωσία πουλάει πετρέλαιο έναντι δολαρίων (κάτι που αλλάζει σταδιακά στις συναλλαγές της με την Κίνα), ενώ με τα δολάρια που εισπράττει αγοράζει ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου – δηλαδή, υποσχετικές πληρωμής των Η.Π.Α., μέσω των οποίων τα δολάρια επιστρέφουν στη Fed.</div> <div style="text-align: justify;"> Σε τελική ανάλυση λοιπόν, <strong>η Ρωσία κατανοεί πως πουλάει πετρέλαιο έναντι των ηλεκτρονικών χρημάτων που εκδίδει ένας υπολογιστής στις Η.Π.Α.</strong> – ενώ με τον τρόπο αυτό δίνει τη δυνατότητα στη Fed να επιτίθεται στην οικονομία της χώρας της. Για να μπορέσει όμως ο πρόεδρος Putin να εθνικοποιήσει την κεντρική τράπεζα της χώρας του ή/και να μην ανανεώσει τη σύμβαση της, χρειάζεται μία εξουσιοδότηση, την οποία του απαγορεύει το ρωσικό σύνταγμα.</div> <div style="text-align: justify;"> Θα μπορούσε βέβαια να το αλλάξει, είτε με έναν νόμο που θα ψηφιζόταν από τη Δουμά, είτε μέσω ενός δημοψηφίσματος – ενώ θεωρείται πως έχει την εκλογική δύναμη για να το πετύχει. Εν τούτοις, φοβάται πως θα κατηγορηθεί για πραξικόπημα, αφού ήδη παρουσιάζεται από τα δυτικά ΜΜΕ ως δικτάτορας – πόσο μάλλον όταν <strong>μία τέτοια ενέργεια του θα σήμαινε την αρχή του τέλους για το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα</strong>, ο ακρογωνιαίος λίθος του οποίου είναι το δολάριο.</div> <div style="text-align: justify;"> Εάν δε οι Η.Π.Α. έχαναν το προνόμιο να τυπώνουν κατά το δοκούν δολάρια, εξοφλώντας με το απλό πάτημα ενός ηλεκτρονικού κουμπιού όλες τους τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει από το 1971 και μετά, θα χρεοκοπούσαν ακαριαία <strong>– γεγονός που σημαίνει ότι, δεν θα το επιτρέψουν ποτέ, προτιμώντας να διεξάγουν ακόμη και </strong><a href="http://www.analyst.gr/2016/04/01/to-nato-sxediazei-polemo/" target="_blank">πυρηνικό πόλεμο</a>, φυσικά με πεδίο μάχης την Ευρώπη.</div> <div style="text-align: justify;"> Ολοκληρώνοντας, ο Ρώσος πρόεδρος το γνωρίζει καλύτερα από όλους μας, οπότε πολύ δύσκολα θα αποφασίσει να διεξάγει τη μάχη των μαχών, εθνικοποιώντας την κεντρική τράπεζα της χώρας του – <strong>εάν δεν το τολμήσει όμως, είναι αδύνατον να μην υποκύψει τελικά στις αμερικανικές επιθέσεις.</strong></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="author_bio_shortcode"> <div class="bio"> <br /> <b>Αλέξης Ζακυνθινός</b>, <span style="color: red;">Senior Analyst</span> (Geopolitics)</div> </div> <a href="http://www.analyst.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ρωσία, η μάχη των μαχών

Ο πρόεδρος Putin σχεδιάζει να εθνικοποιήσει την κεντρική του τράπεζα, η οποία ελέγχεται από τους Rothschild και τη Fed, αφού λήξει το συμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Βαρθολομαίος επέμενε,οι Τούρκοι το επιδίωκαν, αλλά οι Ρωσοι το απέρριψαν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuMRwJDvEWYvVYWyLeZKWbdemgnvLbzp1i0s4dGUJYGliDdThv2kVo9MwUJVnEKWUvNVc79kP0DbIN_EY9_npu6f6CAM7ghcujyNsNBR4EonJu2HODdlD1yoKxchmzY9knzBAHN3JSk-o/s1600/bartholomeos%252C+kyrillos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuMRwJDvEWYvVYWyLeZKWbdemgnvLbzp1i0s4dGUJYGliDdThv2kVo9MwUJVnEKWUvNVc79kP0DbIN_EY9_npu6f6CAM7ghcujyNsNBR4EonJu2HODdlD1yoKxchmzY9knzBAHN3JSk-o/s640/bartholomeos%252C+kyrillos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ένα έντονο και με πολλά μηνύματα παρασκήνιο για την περίφημη Πανορθόδοξο Σύνοδο, αποκαλύπτει ο γνωστός παλαίμαχος Τούρκος αρθρογράφος της εφημερίδας Hurriyet, o Murat Yetkin, που δείχνει πως οι διεθνείς εξελίξεις έχουν επηρεάσει εκτός των άλλων άμεσα την Σύνοδο.<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο του Τούρκου αρθρογράφου, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήθελε εξ’ αρχής να δώσει καθαρά Οικουμενικό χαρακτήρα στην Πανορθόδοξο Σύνοδο και για αυτόν τον λόγο η Σύνοδος έπρεπε να γίνει στην Κωνσταντινούπολη, στην πνευματική πρωτεύουσα της Ορθοδοξίας όπου έγιναν και άλλες Σύνοδοι. Έτσι είχε επιλεγεί σε σύσκεψη από το 2014 και με την έγκριση των Τούρκων που αποσκοπούσαν σε διεθνή οφέλη από την Σύνοδο, η Αγία Ειρήνη, βυζαντινός ναός ακριβώς δίπλα στην Αγία Σοφία και που σήμερα είναι μουσείο και χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων.<br /><br /><a href="http://www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2016/04/agia-eirini.jpg"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjD2Adc73AhiAZXPf17rNKBLsTxFNB7jOZPnEPR4sF6gB23DjbXQlo0S3rewG-dC4C5yuCKkHs6LXjv-dsEG7KTZ0MLqMPoXkBJSZf8bJPUCOvhJC7mbVl64oZgoq1Z0krwrKOeCmxGxloiM3-7bMFMWZSucNbHSfHPHWIkh1nAgk3KHTg=" /></a><br /><br />Ο σκοπός του Βαρθολομαίου, όπως τονίζει ο Murat Yetkin, ήταν με την παρουσία των Παπικών και των προτεσταντών εκπροσώπων να γίνει ένα καθοριστικό βήμα για την ένωση των Χριστιανών, δηλαδή ένα σημαντικό βήμα προς τον Οικουμενισμό. Ο Πάπας Φραγκίσκος είχε ήδη δεχτεί να στείλει εκπροσώπους δίνοντας Οικουμενιστικό τόνο στην Σύνοδο.<br /><br />Και ενώ είχαν αρχίσει οι προετοιμασίες για να γίνει η Σύνοδος στην Αγία Ειρήνη, τον περασμένο Δεκέμβριο του 2015 έφτασε ένα σημαντικό μήνυμα από το Πατριαρχείο Μόσχας και από τον Πατριάρχη Κύριλλο.<br /><br />Το μήνυμα αυτό ανέφερε με σαφήνεια ότι η αντιπροσωπεία του Ρωσικού Πατριαρχείου δεν έχει για τους Τούρκους μόνο θρησκευτικό αλλά και διπλωματικό-πολιτικό χαρακτήρα και ένεκα της σοβαρής ρωσοτουρκικής κρίσης μετά την εγκληματική κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους στις 23 Νοεμβρίου, η ρωσική πλευρά απορρίπτει την έλευση της στην Κωνσταντινούπολη. Για τον λόγο αυτό, ή θα αποκλειστεί οριστικά η συμμετοχή της Ρωσίας στην Πανορθρόδοξο, ή να επιλεγεί ένα άλλο μέρος εκτός Τουρκίας. Μάλιστα το μήνυμα έκανε νύξη ότι και η Σέρβοι συμφωνούν με την ρωσική άποψη και θα αρνούνταν να προσέλθουν σε τουρκικό έδαφος για την Σύνοδο.<br /><br />Το μήνυμα αυτό θορύβησε τον Βαρθολομαίο που ήθελε οπωσδήποτε να γίνει η Πανορθόδοξος. Μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις με τους συμβούλους του και παρά την επιμονή του οι Ρώσοι συνέχισαν να αρνούνται κατηγορηματικά να έρθουν στην Τουρκία. Έτσι τελικά επιλέγηκε η Κρήτη όπου και θα γίνει η Παν ορθόδοξος στις 17-27 Ιουνίου. Φυσικά η απόφαση αυτή ενόχλησε τους Τούρκους που έλπιζαν να έχουν πολλά διπλωματικά και άλλα οφέλη από την Σύνοδοαν αν γίνονταν στη Κωνσταντινούπολη, όπως ομολογεί ο Τούρκος αρθρογράφος .<br /><br />Τώρα όσον αφορά τον Πανορθόδοξο και τον Οικουμενικό χαρακτήρα που θέλει να δώσει ο Βαρθολομαίος στην Σύνοδο, είναι γνωστές οι θέσεις των Ρώσων που ήδη απορρίπτουν αυτόν τον χαρακτήρα, ενώ πρόβλημα παραμένει και το είδος και η ιδιότητα της παπικής παρουσίας στην Σύνοδο της Κρήτης.<br /><br />ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ <br /> <a href="http://www.nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fwww.triklopodia.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fagia-eirini.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjD2Adc73AhiAZXPf17rNKBLsTxFNB7jOZPnEPR4sF6gB23DjbXQlo0S3rewG-dC4C5yuCKkHs6LXjv-dsEG7KTZ0MLqMPoXkBJSZf8bJPUCOvhJC7mbVl64oZgoq1Z0krwrKOeCmxGxloiM3-7bMFMWZSucNbHSfHPHWIkh1nAgk3KHTg=" -->

Ο Βαρθολομαίος επέμενε,οι Τούρκοι το επιδίωκαν, αλλά οι Ρωσοι το απέρριψαν.

Ένα έντονο και με πολλά μηνύματα παρασκήνιο για την περίφημη Πανορθόδοξο Σύνοδο, αποκαλύπτει ο γνωστός παλαίμαχος Τούρκος αρθρογράφος της...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε τεντωμένο σχοινί η εκεχειρία στην Συρία – Οι Κούρδοι του PYD γίνονται δεκτοί στις συνομιλίες – Πλήγμα στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr1c2PsBnnsciAvhfLyff-rHnObaoQPasg6mq7gEmXv-w9z84v6RRisWXM3zUrD2wON6uQCEVr5BZ-0u887bS8gH4bbLhWPp8zL0Wz1_G8o-7IjgtQNFk8q61vqs-VCYVB8AZnkF_VD0w/s1600/Saleh+Moslem.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr1c2PsBnnsciAvhfLyff-rHnObaoQPasg6mq7gEmXv-w9z84v6RRisWXM3zUrD2wON6uQCEVr5BZ-0u887bS8gH4bbLhWPp8zL0Wz1_G8o-7IjgtQNFk8q61vqs-VCYVB8AZnkF_VD0w/s640/Saleh+Moslem.jpg" width="640" /></a></div> <br /><br />Ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί η εκεχειρία στην Συρία μετά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς στο Χαλέπι ενώ η πίεση της Ρωσίας προς τις ΗΠΑ να δεχτούν τους Κούρδους του PYD στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του συριακού ζητήματος φέρνει αποτέλεσμα.<br /><br /> Ο <a href="http://sputniknews.com/politics/20160417/1038158548/hmeymim-opposition-geneva-talks.html?utm_source=https%3A%2F%2Ft.co%2FQOBldVfwMl&utm_medium=short_url&utm_content=bcYj&utm_campaign=URL_shortening">εκπρόσωπος </a>της Επιτροπής Διαπραγματεύσεων (ΗΝC) της συριακής αντιπολίτευσης Riyad Naasan Agha <a href="http://sputniknews.com/middleeast/20160418/1038182331/syria-opposition-ceasefire-ended.html?utm_source=https%3A%2F%2Ft.co%2F6qFf21hq5j&utm_medium=short_url&utm_content=bdh3&utm_campaign=URL_shortening">τόνισε </a>ότι «υπάρχει ένα γενικό συναίσθημα ότι τερματίστηκε η κατάπαυση πυρός κάτι που επιβεβαιώνεται από τις προσπάθειες ανακατάληψης του Χαλεπίου από τους κυβερνητικούς που σφυροκοπούν το Χαλέπι, την Χομς και άλλες περιοχές».<br /><br /> Τόνισε επίσης ότι το HNC δεν προσκλήθηκε να συμμετέχει στην διπλωματική αποστολή της ενωμένης συριακής αντιπολίτευσης, από τον πρεσβευτή του ΟΗΕ για το θέμα της Συρίας, Staffan de Mistura.<br /><br />Πρόσθεσε ότι «η αντιπροσωπεία μας είναι ενωμένη και οι υπόλοιποι δεν μας απασχολούν. Στις ομιλίες δεν συμμετέχει ο Mistura αλλά οι σύμβουλοί του. Ο ίδιος είναι ελεύθερος να επιλέξει πως θα ενεργήσει».<br /><br />Η ΗNC πιστεύει ότι ο Mistura θα συντάξει αναφορά προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Ban Ki-moon, με τα πορίσματα των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων στην Γενεύη.<br /><br />Την Κυριακή πηγές της συριακής αντιπολίτευσης ανέφεραν ότι ο πρόσφατος γύρος διαπραγματεύσεων στην Γενεύη θα ολοκληρωθεί με ένα προσχέδιο των τελικών προτάσεων για την συμφωνία, το οποίο αναμένεται να εγκριθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Ο νέος γύρος διαπραγματεύσεων ξεκίνησε στις 13 Απριλίου και σύμφωνα με τον Mistura, οι διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν στην πολιτική μετάβαση, την διακυβέρνηση και το σύνταγμα.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Συριακή Αντιπροσωπεία είναι έτοιμη να δεχθεί στους κόλπους της το PYD.<br /><br />O πρόεδρος Ilian Masaad της αντιπροσωπίας της συριακής αντιπολίτευσης δήλωσε ότι η αντιπροσωπεία είναι έτοιμη να δεχθεί τον αντιπρόεδρο του PYD Saleh Moslem.<br /><br />«Είμαστε έτοιμοι για την υποδοχή του κ. Saleh στην αντιπροσωπεία μας.<br /><br />Όλα τα μέλη μας συμφωνούν μ’ αυτήν την ιδέα», δήλωσε ο Masaad.<br /><br />Έχουμε ήδη μία αντιπροσωπεία που ονομάζεται Κοσμική και Δημοκρατική Ένωση, όπου δεν έχουμε κληθεί να συμμετάσχουμε».<br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σε τεντωμένο σχοινί η εκεχειρία στην Συρία – Οι Κούρδοι του PYD γίνονται δεκτοί στις συνομιλίες – Πλήγμα στην Άγκυρα

Ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί η εκεχειρία στην Συρία μετά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς στο Χαλέπι ενώ η πίεση της Ρωσίας προς τις ΗΠΑ να δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Δυτικές μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν για επιθέσεις ισλαμιστών σε ευρωπαϊκά θέρετρα. Πόσο κινδυνεύει η Ελλάδα ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLdvtNUVmsxtH1kWSjRtsJlpJH0wDGc0yVaBqaVAPeVwsCbOmxapWQKBeRa-BNmK4gsiF7SGtstbQ7PueuILhl2k4q_Obg-kopxi9uxvgW-1LLXqHn2_hcvVCPnQTimDr8Ke4bivTpI1Q/s1600/epitheseis+islamistwn+se+eurwpaika+theretra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLdvtNUVmsxtH1kWSjRtsJlpJH0wDGc0yVaBqaVAPeVwsCbOmxapWQKBeRa-BNmK4gsiF7SGtstbQ7PueuILhl2k4q_Obg-kopxi9uxvgW-1LLXqHn2_hcvVCPnQTimDr8Ke4bivTpI1Q/s640/epitheseis+islamistwn+se+eurwpaika+theretra.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> Οι ιταλικές , βρετανικές και γαλλικές μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν για ιδιαίτερα «θερμό καλοκαίρι» λόγω της παρουσίας τρομοκρατών του «ισλαμικού στρατού», ενώ δηλώνουν ότι αναμένουν και εκτεταμένες τρομοκρατικές επιθέσεις, σύμφωνα με τον <a href="http://www.express.co.uk/news/world/662294/ISIS-daesh-threat-terror-holidays-spain-france-italy-jihadi-targets">βρετανικό τύπο</a>.<br /> <br /> Η ιταλική υπηρεσία πληροφοριών μιλάει ξεκάθαρα για «καλοκαίρι του τρόμου» που έχει προγραμματιστεί από τους Τζιχαντιστές για τις παραλίες της Ευρώπης.<br /> <br /> Πρόκειται για επιθέσεις τύπου «Τυνησίας» σε δημοφιλείς ακτές στην Ιταλία και την Ισπανία. Υπενθυμίζουμε ότι στην Τυνησία πάνοπλοι ακραίοι ισλαμιστές εισήλθαν εντός ξενοδοχείου «γαζώνοντας» με τα όπλα όποιον έβρισκαν μπροστά τους , προκαλώντας πανικό και χάος.<br /> <br /> Η γνωστή εφημερίδα BILD, έγραψε σήμερα Τρίτη ότι η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών BND , πληροφορήθηκε από την ιταλική υπηρεσία το «αιματοβαμμένο σχέδιο» των ισλαμιστών στα ευρωπαϊκά θέρετρα.<br /> <br /> Σύμφωνα με απόρρητη έκθεση, οι Ιταλοί ενημερώθηκαν για τα σχέδια των τρομοκρατών από λίαν αξιόπιστη πηγή στην Αφρική.<br /> <br /> Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι επίδοξοι δολοφόνοι έχουν ήδη ετοιμάσει «συγκεκριμένα σχέδια» για να θεωρηθούν ως πρόσφυγες που εξυπηρετούν τους τουρίστες, πουλώντας ποτά , σνακ ή αξεσουάρ και T-shirts στην παραλία. !!!!<br /> <br /> Τα σχέδια αυτά περιλαμβάνουν την ευρεία χρήση αυτόματων όπλων εναντίον των τουριστών στις κατάμεστες παραλίες, βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας και εκρηκτικούς μηχανισμούς θαμμένους στην άμμο κάτω από ξαπλώστρες.<br /> <br /> <img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjexUDGLvC-lCYNqolCN-SDA-Xi8-BVXkpO0FfmMbINArm2ySdax9mHQiCPb5oDVtcXpQBd-aPGAnLDxaf8liHHGSO9fVzURQkpucG341ER8qEvZCR4MnGtSPKUbKGbocKMvckk_yjx6rEb6InwWKHaUiNxcpfidzdnE2dQsUw-31xPdoHfUkyL7dMtmTvCcEiYdqtB=" /><br /> <br /> Ο ισλαμικός στρατός πιέζεται οικονομικά, και αναζητεί εναγωνίως στρατιωτικές επιτυχίες σε εύκολους στόχους στην Δύση , με απτά «αποτελέσματα» κατά του δυτικού τρόπου ζωής.<br /> <br /> Οι παραλίες που είναι σίγουρα στοχευμένες, σύμφωνα με τις μυστικές υπηρεσίες περιλαμβάνουν τα θέρετρα στη νότια Γαλλία, η Costa del Sol στην Ισπανία και οι δύο ακτές της Ιταλίας.<br /> <br /> Μιλάμε για μια εντελώς νέα διάσταση της τρομοκρατίας η οποία «απευθύνεται» στις παραλίες και στους χιλιάδες λουόμενους , οι οποίοι δεν δύναται σε καμία περίπτωση να προστατευθούν, από τους τζιχαντιστές.<br /> <br /> Πέρυσι 38 άτομα, 30 εκ των οποίων Βρετανοί, σκοτώθηκαν όταν ένας ισλαμιστής τρομοκράτης άνοιξε πυρ σε μια παραλία στην Τυνησία.<br /> <br /> <img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEihyphenhyphenFLe4sPQ4lYmpaEPOvj-q00P_u8sSEOTsQakhDpsqtOJvNy24b1_J_6cmiMWcGMkOenxW5Z2bilYRwuropNOii1baHfASiTaoflTJhF4jq5tAfDxkKxR3kp9k-SpmAR27LN5DP9q502o5N_V24ZWil6As_FtpTikc615Q19k9n-bsaqmBXMZ7_RlzAMLiLqY3KcgdHZX6Q=" /><br /> Η απειλή προέρχεται και από την περιβόητη οργάνωση Boko Haram, που έχει συνάψει συμμαχία με τον ISIS, με την ηγεσία της να συνδιαλέγεται σε υψηλότατο επίπεδο.<br /> <br /> Πρόκειται για Αφρικανούς ταξιδιώτες που κινούνται προς την Ευρώπη, και οι οποίοι μέχρι στιγμής έχουν συγκεκαλυμμένη παρουσία, αλλά ανήκουν στους φανατικούς τρομοκράτες , οι οποίοι θα ενεργοποιηθούν όταν τους δοθεί η σχετική «εντολή» .<br /> <br /> Η Γερμανία δεν έχει μέχρι στιγμής εκδώσει ταξιδιωτικές προειδοποιήσεις για τους πολίτες της σχετικά με μια πιθανή απειλή της τρομοκρατίας σε ξένους προορισμούς διακοπών, αλλά αυτό είναι πολύ πιθανό .<br /> <br /> Μιλάμε για «επίθεση» στον δυτικό τρόπο ζωής , σε πόλεις, κωμοπόλεις , χωριά , παραλίες , δρόμους , σχολεία, στάδια, που έχουν στόχο την «αλλαγή» του επιπέδου ασφαλείας εκατομμυρίων πολιτών.<br /> <br /> Καλό θα ήταν και οι ελληνικές αρχές να ενεργοποιηθούν και έχουν έτοιμα σχέδια για την αντιμετώπιση τυχόν απευκταίων τρομοκρατικών επιθέσεων.<br /> <br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fcdn-pentapostagma.pressidium.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fterror-map-516370.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEihyphenhyphenFLe4sPQ4lYmpaEPOvj-q00P_u8sSEOTsQakhDpsqtOJvNy24b1_J_6cmiMWcGMkOenxW5Z2bilYRwuropNOii1baHfASiTaoflTJhF4jq5tAfDxkKxR3kp9k-SpmAR27LN5DP9q502o5N_V24ZWil6As_FtpTikc615Q19k9n-bsaqmBXMZ7_RlzAMLiLqY3KcgdHZX6Q=" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fcdn-pentapostagma.pressidium.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fpolice-516373.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEjexUDGLvC-lCYNqolCN-SDA-Xi8-BVXkpO0FfmMbINArm2ySdax9mHQiCPb5oDVtcXpQBd-aPGAnLDxaf8liHHGSO9fVzURQkpucG341ER8qEvZCR4MnGtSPKUbKGbocKMvckk_yjx6rEb6InwWKHaUiNxcpfidzdnE2dQsUw-31xPdoHfUkyL7dMtmTvCcEiYdqtB=" -->

Δυτικές μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν για επιθέσεις ισλαμιστών σε ευρωπαϊκά θέρετρα. Πόσο κινδυνεύει η Ελλάδα ;

Οι ιταλικές , βρετανικές και γαλλικές μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν για ιδιαίτερα «θερμό καλοκαίρι» λόγω της παρουσίας τρομοκρατώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κανένας λόγος αισιοδοξίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPuQX9GcZ_gjM7oVSWulNUUzli6jL9C923nNwmehf48_EFbk8_mKLFzuZ8b6oYoCJJW_JcDZqMw2Ch-1m-pe5Utal_9BOq8zxuEsZETWH8jhuJgs1rWpZmShDlgZXXuo2ozb9LyWpkkvM/s1600/nagorno-karabakh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPuQX9GcZ_gjM7oVSWulNUUzli6jL9C923nNwmehf48_EFbk8_mKLFzuZ8b6oYoCJJW_JcDZqMw2Ch-1m-pe5Utal_9BOq8zxuEsZETWH8jhuJgs1rWpZmShDlgZXXuo2ozb9LyWpkkvM/s640/nagorno-karabakh.jpg" width="640" /></a></div> <br /> της <b><span style="color: #990000;"><a href="http://www.iiss.org/en/iiss%20voices/blogsections/iiss-voices-2016-9143/april-e738/nagorno-karabakh-ceasefire-852d" target="_blank">Anastasia Voronkova</a></span></b><br /><br />Μέτα από μία μεγάλη κλιμάκωση της διαμάχης για την αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν συμφώνησαν σε μια νεα κατάπαυση του πυρός στις 5 Απριλίου. Ο κίνδυνος ενός ολομέτωπου πολέμου παραμένει σχετικά χαμηλός, αλλά η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, η εναλλαγή τω γενεών στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και το Αζερμπαϊτζάν, κι η μακροβιότητα της σύγκρουσης καθιστούν την προοπτική της μακροπρόθεσμης επίλυσης να φαίνεται ανησυχητικά απόμακρη.<br /><br />Οι μάχες που ξέσπασαν στις 2 Απριλίου μεταξύ των δυνάμεων της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν κατά μήκος της Γραμμής Επαφής που διαχωρίζει το Ναγκόρνο Καραμπάχ απο το Αζερμπαϊτζάν, εξέπληξε πολλούς διεθνείς παρατηρητές. Η φθίνουσα κατάσταση ασφάλειας στην περιοχή δεν είναι νέο φαινόμενο -ένοπλες συγκρούσεις και τακτική ανταλλαγή πυρών ήταν ένα σταθερό χαρακτηριστικό της σύγκρουσης, Η χρήση βαρέων όπλων αυξήθηκε επίσης σημαντικά κατά τη διάρκεια του 2015. Ωστόσο. δύο πτυχές της πρόσφατης κλιμάκωσης είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές: η κλίμακά της, η οποία ήταν άνευ προηγουμένου μετά από την κατάπαυση του πυρός ο 1994 σε ό,τι αφορά την χρήση όπλων, τανκς και δυνάμεων από αέρος. Και ο αριθμός των θυμάτων. Τα επίσημα στοιχεία που εκδόθηκαν από τα υπουργεία Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας, υποδηλώνουν ότι τουλάχιστον 18 στρατιώτες Αρμένιοι και 12 του Αζερμπαϊτζάν, έχασαν την ζωή τους τις τρεις τελευταίες ημέρες διαμάχης. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων των ένοπλων συγκρούσεων, περισσότεροι από 60 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους σε όλη τη διάρκεια του 2015. Ο αμυντικός στρατός του Ναγκόρνο Καραμπάχ, η επίσημη δύναμη της επίμαχης περιοχής, ανακοίνωσε ότι περισσότεροι απο 200 στρατιώτες του Αζερμπαϊτζάν σκοτώθηκαν μόνο στις 2 Απριλίου.<br /><br />Ενώ αυτός ο αριθμός αναμένεται να είναι υπερβολικός, η διαφορά μεταξύ των εκτιμήσεων του Αζερμπαϊτζάν και του Ναγκόρνο Καραμπάχ, αποτυπώνει δύο ευρύτερες τάσεις. Πρώτον, αμοιβαίες κατηγορίες για διάδοση ψευδών πληροφοριών και αντιφατικών αναφορών για την πρόκληση μεγάλων απωλειών στην άλλη πλευρά, ήταν κοινές. Δεύτερον, κάθε πλευρά κατασκευάζει αποτελεσματικά και επικοινωνεί μια δημόσια αφήγηση της σύγκρουσης που έχει διαμορφωθεί από αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ιστορία, τον πολιτισμό και την παράδοση. Ο φυσικός έλεγχος της περιοχής γίνεται αντιληπτός ως αδιαχώριστος από τν ασφάλεια και την ηθική "κυριότητα" της περιοχής. Και οι Αρμένιοι και οι πολίτες του Αζερμπαϊτζάν πιστεύουν ότι θα πρέπει να ζήσουν στην "πατρίδα" τους -στην περιοχή η οποία ιστορικά τους ανήκει- αλλά συνεχώς καταφεύγουν σε επιχειρήματα για την φύση και τις ρίζες, που δεν είναι αποδεκτές για την άλλη πλευρά. Αυτό περιπλέκει τις προσπάθειες από τους εξωτερικούς παρατηρητές και διαμεσολαβητές να βοηθήσουν τις δύο πλευρές να καταλήξουν σε έναν αμοιβαία αποδεκτό συμβιβασμό σχετικά με τα βασικά επίμαχα ζητήματα.<br /><br />Η αμφισβήτηση περιλαμβάνει πολλαπλά και επικαλυπτόμενα στρώματα συμφερόντων, φιλοδοξιών, παραγόντων και ανησυχιών. Η πιο πρόσφατη κλιμάκωση θα πρέπει να ιδωθεί στο πλαίσιο τόσο της εγχώριας όσο και της διεθνούς πολιτικής Η πτώση των πετρελαϊκών τιμών και η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος του Αζερμπαϊτζάν, έχουν βαθύνει σημαντικά τα κοινωνικό- οικονομικά προβλήματα της χώρας, και αύξησαν την λαϊκή δυσαρέσκεια έναντι της πολιτικής ελίτ. Το Μπακού μπορεί να έχει χρησιμοποιήσει τον παράγοντα Καραμπάχ για να δικαιολογήσει τις εκτεταμένες αμυντικές και κρατικές δαπάνες, και για να συσπειρώσει την κοινή γνώμη πίσω από τον "αρμενικό εχθρό", ως η πιο άμεσα διαθέσιμη ενωτική ιδέα. Η αυθόρμητη κλιμάκωση της βίας φαίνεται να είναι μία προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι εσωτερικές δυσκολίες, αποσπώντας την προσοχή από τις κοινωνικές και οικονομικές δυσπραγίες.<br /><br />Αλλά το Αζερμπαϊτζάν είναι απίθανο να ρισκάρει μια ολομέτωπη αντιπαράθεση, δεδομένου ότι η έκβαση ενός ενδεχόμενου πλήρους κλίμακας πολέμου, είναι ιδιαίτερα απρόβλεπτη. Σε κρατικό επίπεδο, η ανάγκη για προετοιμασία για έναν ολομέτωπο πόλεμο έχει καταστήσει στην στρατιωτικοποίηση και τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες, μια κυρίαρχη διαδικασία όχι μόνο στο Αζερμπαϊτζάν αλλά επίσης στην Αρμενία και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Αν και το Αζερμπαϊτζάν έχει ένα συντριπτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα, η Αρμενία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ ελέγχουν στρατηγικά σημεία και απολαμβάνουν την ρωσική στήριξη. Ως εκ τούτου, το Αζερμπαϊτζάν δεν θα μπορούσε να υπολογίζει στην επιτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων και μια επανάληψη της έκβασης του πολέμου του 1992-1994, όταν η χώρα είχε χάσει το 20% των εδαφών της, παραμένει μια πιθανότητα.<br /><br />Σε διεθνές επίπεδο, η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας φαίνεται να ήταν ένας προσθετικός παρά ένας καθοριστικός παράγοντας στην κλιμάκωση. Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan έχει ανοιχτά επιβεβαιώσει την υποστήριξή του στο Αζερμπαϊτζάν και στις αρχές Απριλίου δήλωσε ότι το Ναγκόρνο Καραμπάχ "θα επιστρέψει αναπόφευκτα στο Αζερμπαϊτζάν". Η Τουρκία μπορεί να έχει τροφοδοτήσει τις συγκρούσεις ως ένα τρόπο να ασκήσει πίεση στην Ρωσία, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω μια ήδη εκρηκτική κατάσταση.<br /><br />Οποιαδήποτε μεγάλη χρήση στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή, έρχεται σε αντίθεση με τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας. Η Ρωσία θεωρεί την Αρμενία ως βασικό σύμμαχο και το Αζερμπαϊτζάν ως ένα σημαντικό στρατηγικό εταίρο, αν και ο ρόλος της Ρωσίας στη σύγκρουση είναι διφορούμενος. Είναι ένας μεγάλος εγγυητής της ασφάλειας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, τόσο μέσω από τις προσπάθειες διαμεσολάβησης του ως πρόεδρος της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ και λόγω της ρωσικής στρατιωτικής βάσης στην Αρμενία. Έχει επιβεβαιώσει την ευθύνη και την ετοιμότητά της να προστατεύσει την Αρμενία σε περιπτώσεις επιθετικότητας εναντίον της. Η ρωσική στρατιωτική παρουσία θεωρείται ευρέως στην Αρμενία ως βασικό στοιχείο της στρατιωτικής στρατηγικής της χώρας. Η ένταξη της Αρμενίας στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EEU), έχει ενισχύσει περαιτέρω αυτή την συμμαχία στην ασφάλεια Στο μεταξύ, οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και του Αζερμπαϊτζάν έχουν επεκταθεί στην στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική σφαίρα. Σε αυτή την εύθραυστη κατάσταση, η Ρωσία θα συνεχίσει να κάνει οτιδήποτε μπορεί για να πείσει και τους δύο εταίρους της να αποφευχθεί περαιτέρω κλιμάκωση. Για το Αζερμπαϊτζάν, η προοπτική μιας μεγάλης κλίμακας εμπλοκή με την Ρωσία φαίνεται να είναι άλλος ένας παράγοντας μετριασμού, δεδομένου ότι έχει γενικά την τάση να αποφύγει την σύγκρουση με την Ρωσία. Την ίδια στιγμή, η προμήθεια όπλων και των δύο πλευρών από τη Ρωσία, έχει συμβάλει στην διατήρηση της σύγκρουσης.<br /><br />Ωστόσο, η απουσία ενός ολομέτωπου πολέμου στην περιοχή, δεν συνεπάγεται μια αντίστοιχη στροφή προς την ειρήνη, Τα αποτελέσματα προσφάτων ερευνών φέρεται να υποδηλώνουν ότι οι θέσεις της νεότερης, μετά από το 1984, γενιάς στο Αζερμπαϊτζάν και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ σε βασικά ζητήματα, έχουν σκληρύνει αρκετά, κυρίως ως αποτέλεσμα δύο παραγόντων.<br /> <br />  Πρώτον, η φιλοπόλεμη στρατηγική που απεικονίζει την μία πλευρά ως "επιτιθεμενη" έχει αυξηθεί, και έχει διεισδύσει βαθιά στην επίσημη, καθημερινή και των ΜΜΕ αφήγηση Σε αυτό το επίπεδο της σύγκρουσης, η επίδραση αυτής της ρητορικής είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιστραφεί.<br /> <br />  Δεύτερον, όσο πιο πολύ παρατείνεται η κρίση, τόσο φαίνεται να παγιώνονται τέτοιες θέσεις. Ενώ η παλαιότερη γενιά τείνει να θεωρεί την αμφισβήτηση ως μια διαμάχη της σοβιετικής εποχής στην ποία η επίτευξη αμοιβαίας συμφωνίας και κατανόησης ήταν σχετικά εύκολη, με μόνη την πολιτική βούληση να εκλείπει, οι νεότεροι άνθρωποι μπορεί να υιοθετήσου μια πιο μαξιμαλιστική και αδιάλλακτη στάση. Συγκεκριμένα, για τους νέους του Ναγκόρνο Καραμπάχ, που μεγαλώνουν σε ένα πλήρως λειτουργικό de facto κράτος, με ολοένα και περισσότερο ενοποιημένους πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς, έχει αναμφισβήτητα μια θετική επίδραση στην εικόνα τους, χωρίς να μειώνεται η βαθιά αίσθηση της ανασφάλειας και της απομόνωσης. Έχει επίσης περιορίσει το εύρος των αποδεκτών λύσεων για την σύγκρουση, με την πλήρη αναγνώριση της ανεξαρτησίας να θεωρείται ως η μόνη δυνατή επιλογή. Οι νέοι του Αζερμπαϊτζάν που έχουν μεγαλώσει με την αίσθηση της στρατιωτικής ήττας και απώλειας τείνουν να δείξουν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην προσέγγισή τους για την ανάκτηση του 20% της περιοχής του Αζερμπαϊτζάν που αυτή την στιγμή ελέγχεται από τις στρατιωτικές δυνάμεις του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Καθώς περνάει ο καιρός, η πιθανότητα για μακροπρόθεσμη διαχείριση της σύγκρουσης μπορεί να γίνει ακόμη περισσότερο απομακρυσμένη.<br /> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Κανένας λόγος αισιοδοξίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

της Anastasia Voronkova Μέτα από μία μεγάλη κλιμάκωση της διαμάχης για την αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, η Αρμενία και το...

Διαβάστε την συνέχεια

"Μάχη" Τουρκίας-Κούρδων για τα εδάφη της ISIS

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUGdFsGvbfOdga9D2QpjbMSCG-hARREuRh9vP3dWP7EVMKOnO1NrL_s_snNZN50bdn3dOA8o5YYxtsvogmZmKQPqknbaS2reBTadeCeHfve4zn0B4ZZm2ZqX1QKU9Y6NeJY9o3WpI389o/s1600/maxi+toyrkias+koyrdwn+gia+ta+edafi+toy+isis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUGdFsGvbfOdga9D2QpjbMSCG-hARREuRh9vP3dWP7EVMKOnO1NrL_s_snNZN50bdn3dOA8o5YYxtsvogmZmKQPqknbaS2reBTadeCeHfve4zn0B4ZZm2ZqX1QKU9Y6NeJY9o3WpI389o/s640/maxi+toyrkias+koyrdwn+gia+ta+edafi+toy+isis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <br /> της <b><a href="http://www.ecfr.eu/article/commentary_turkish_kurdish_race_to_seize_isis_territory6086" target="_blank">Asli Aydintasbas</a></b><br /> <br /> Η επίσκεψη του προέδρου Recep Tayyip Erdogan στην Ουάσιγκτον πριν από λίγες ημέρες για να παραβρεθεί σε μια σύνοδο κορυφής για τα πυρηνικά, έτυχε μεγάλης προσοχής από τα ΜΜΕ, και για τους λάθους λόγους. Πρώτον, υπήρξε μπαράζ ιδιαίτερα επικριτικών άρθρων σε κορυφαίες αμερικανικές εφημερίδες που εστίασαν στη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου αναφορικά με τις ελευθερίες των ΜΜΕ και το κουρδικό ζήτημα. Δεύτερον, μια συνέντευξη με την Christian Amanpour του CNN μετατράπηκε σε μια ανταλλαγή επιχειρημάτων για το τι αποτελεί "ελευθερία του λόγου”. Τρίτον, ξέσπασε μια συμπλοκή μεταξύ της ομάδας ασφαλείας του προέδρου και διαδηλωτών ακριβώς έξω από το Ινστιτούτο Brookings και λίγο πριν από την προγραμματισμένη ομιλία του Erdogan. Επίσης, ο Barack Obama, απαντώντας σε ερώτημα για το περιστατικό στο Brookings, δήλωσε πως ήταν προβληματισμένος” με την συμπεριφορά της Τουρκίας σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου, προσθέτοντας ότι "θα μπορούσε να οδηγήσει την Τουρκία σε ένα μονοπάτι που θα ήταν πολύ ανησυχητικό”.<br /> <br /> Ενώ όλα αυτά μπορεί να ακουγόταν εύηχα στα αυτιά των επικριτών του Erdogan στο εσωτερικό, ο Τούρκος πρόεδρος και πάλι κατάφερε να ανυψώσει τις διμερείς σχέσεις με τις ΗΠΑ. Μετά από έντονη σπέκουλα για το εάν θα λάβει χώρα μια τετ-α-τετ συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο -μια ιδέα που αρχικά απορρίφθηκε από Αμερικανούς αξιωματούχους στη βάση ότι δεκάδες άλλοι παγκόσμιοι ηγέτες θα παραβρεθούν στην εκδήλωση- οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν όντως στον Λευκό Οίκο και κατά τη διάρκεια της συζήτησής τους συμφώνησαν ουσιαστικά ότι η Τουρκία θα πρέπει να ασχοληθεί πιο βαθιά με τον αγώνα κατά του ISIS.<br /> <br /> Πραγματικά, τις τελευταίες εβδομάδες, υψηλόβαθμοι Τούρκοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι, έχουν συζητήσει ήσυχα τον μεγαλύτερο ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η συριακή αντιπολίτευση υποστηριζόμενη από την Τουρκία, στην ανακατάληψη της ελεγχόμενης από την ISIS περιοχή στα σύνορα με τη Συρία. Το σφράγισμα αυτών των συνόρων αποτελεί εδώ και καιρό βασικός στόχος των ΗΠΑ διότι η έκταση των 98 χιλιομέτρων είναι η κύρια πύλη της ISIS στην Ευρώπη. Είναι μέσω αυτών των πορωδών συνόρων που οι ξένοι μαχητές και οι τζιχαντιστές -συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εκτέλεσαν τις επιθέσεις κατά του Παρισίου και των Βρυξελλών- έχουν έρθει και έχουν φύγει από τη Συρία. Έχοντας πρόσβαση σε αυτή την περιοχή, επιτρέπει επίσης στην οργάνωση να ελέγξει τις γραμμές εφοδιασμού από το Χαλέπι και όλη τη διαδρομή από τη Ράκα και τη Μοσούλη.<br /> <br /> Το τελευταίο διάστημα, οι υποστηριζόμενες από την Τουρκία συριακές οργανώσεις, με την βοήθεια του τουρκικού πυροβολικού και των εναέριων δυνάμεων συνασπισμού, έχουν καταλάβει την πόλη Rai στα σύνορα με την Συρία, προωθούμενες σιγά-σιγά προς την μεγαλύτερη πόλη Jarablus -αν και υπήρξε μια αντεπίθεση του ISIS στη Rai την προηγούμενη εβδομάδα. Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι αρχές έχουν πατάξει ορισμένους "πυρήνες” της ISIS, ορισμένοι εκ των οποίων φέρεται να σχεδίαζαν επιθέσεις στην Κωνσταντινούπολη, στο Γκαζιεαντέπ και αλλού.<br /> <br /> Η κίνηση αυτή φέρνει την Τουρκία, η οποία ήταν μέχρι στιγμής ένα προσεκτικό μέλος του συνασπισμού, σε έναν ανοιχτό πόλεμο εναντίον της ISIS. Το σφράγισμα των συνόρων θα μπλόκαρε μια μεγάλη σανίδα σωτηρίας στους τζιχαντιστές -ουσιαστικές περιορίζοντας την οργάνωση μεταξύ των υποστηριζόμενων από τους Τούρκους αντάρτες στον Βορρά και των κουρδικών δυνάμεων στο νότο, ενώ θα έκοβαν τη δίοδο προς την Ευρώπη. Αλλά το σχέδιο θέτει επίσης τις υποστηριζόμενες από την Τουρκία ομάδες σε απευθείας ανταγωνισμό με τους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι είναι εδώ και καιρό πρόθυμοι να καταλάβουν την περιοχή από την "τσέπη της ISIS”, προκειμένου να δημιουργήσουν μια συνεχόμενη κουρδική ζώνη βόρεια της Συρίας.<br /> <br /> Η πολιτική πάλι μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων της Συρίας, έχει ουσιαστικά δημιουργήσει ένα αδιέξοδο τους τελευταίους μήνες, το οποίο, κατά καιρούς, έχει εμποδίσει τις προσπάθειες για προώθηση στην αυτο-ανακηρυχθείσα πρωτεύουσα, Ράκα. Αφού κέρδισαν την αμερικανική υποστήριξη για τις προσπάθειες αντίστασης εναντίον της ISIS στην κουρδική πόλη Kobani στα τέλη του 2014, οι Κούρδοι επιχειρούν μεταξύ της περιοχής της ISIS κοντά στα τουρκικά σύνορα, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των 900 χλμ των τουρκό-συριακών συνόρων, από την ISIS. Με την βοήθεια των ΗΠΑ και της ρωσικής αεροπορικής δύναμης, το Κόμμα δημοκρατικής Ένωσης των Κούρδων της Συρίας (PYD) και ο αγωνιστικός βραχίονάς του, οι Λαϊκές Μονάδες Προστασίας (YPG), ελέγχουν σήμερα μια περιοχή ακριβώς στα νότια της Τουρκίας, που είναι σχεδόν δύο φορές το μέγεθος του Λιβάνου.<br /> <br /> Αλλά όλη η πρόοδος που σημείωσαν οι Κούρδοι, ανεκόπη στα τέλη του 2015, όταν η Τουρκία τόνισε πως είναι "κόκκινη γραμμή” το να περάσει η YPG τον Ευφράτη, διότι θα δημιουργούσε μια συνεχόμενη κουρδική ζώνη. Η Τουρκία απείλησε με στρατιωτική δράση όταν οι κουρδικές δυνάμεις της YPG μετακινήθηκαν προς το φράγμα Tishrin στον Ευφράτη τον Δεκέμβριο του 2015, υποχρεώνοντας τον υπό αμερικανική ηγεσία συνασπισμό να δηλώσει στους Κούρδους συμμάχους να μην προχωρήσουν περαιτέρω από φόβο να μην χαλάσει η λεπτή ισορροπία της Ουάσιγκτον. Η κουρδική προώθηση στη Συρία το 2015 έφερε στο φως έναν βαθύ φόβο του τουρκικού κατεστημένου για το ενδεχόμενο να αναδυθεί ένα κουρδικό κρατίδιο στην περιοχή.<br /> <br /> Πάνω από όλα αυτά, το γεγονός πως η συριακή PYD συνδέεται με τους Κούρδους αντάρτες της Τουρκίας, το ΡΚΚ κλιμάκωσε περαιτέρω το αίσθημα του πανικού στην Άγκυρα. Μετά από την κατάρρευση των συνομιλιών ειρήνης μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και του ΡΚΚ το καλοκαίρι του 2015, μία σοβαρή κουρδική εξέγερση έχει ζυμωθεί στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η Άγκυρα έχει προσαρμόσει ολόκληρη την πολιτική της στη Συρία προκειμένου να αποτρέψει μια κατάληψη από τους Κούρδους, της νότιας πτέρυγας, ενώ συνεχίζει να πολεμά το ΡΚΚ στο εσωτερικό. Σε μια διάθεση διόγκωσης του εθνικισμού, ο πρόεδρος Erdogan, στον απόηχο των πρόωρων εκλογών το Νοέμβριο του 2015, διακήρυξε την PYD ως τρομοκρατική οργάνωση. Στο ΝΑΤΟ και στην Ουάσιγκτον, η Τουρκία έχει επισημάνει το ίδιο, ότι "το PYD είναι το ίδιο με το ΡΚΚ”.<br /> <br /> Ενώ η Ουάσιγκτον, στις επίσημες δηλώσεις της εμμένει στη γραμμή πως "το PYD και το ΡΚΚ είναι διαφορετικά”, στην πραγματικότητα, οι δύο βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας από μια ομάδα αποστατών του ΡΚΚ στην Άγκυρα τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, δεν έχουν έχουν καθόλου ευκολότερο το έργο της συμμαχίας να συνεργαστεί με τις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία. Το PYD συνεχίζει να είναι ένα πολύτιμο asset στον αγώνα κατά της ISIS στην Συρία, αλλά η Ουάσιγκτον αισθάνεται όλο και περισσότερο την πίεση από τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ, να μην βασίζεται αποκλειστικά σε αυτούς.<br /> <br /> Τώρα που η συμμαχία με τους Κούρδους έχει γίνει ακόμη πιο προβληματική, ποιοι είναι οι νέοι σύμμαχοι της Αμερικής στην παραμεθόριο; Η κατάσταση είναι μάλλον σκοτεινή. Αρκετές υποστηριζόμενες από την Τουρκία αραβικές και τουρκμένικες οργανώσεις, όπως οι ταξιαρχίες του σουλτάνου Μουράτ, η Faylaq el-Sham και μικρότερες οργανώσεις με ονομασίες από διάφορους Οθωμανούς σουλτάνους -καμία εκ των οποίων δεν αποτελεί σημαντική δύναμη μάχης από μόνη της αλλά μπορούν να ενωθούν όταν υποστηρίζονται από εναέριες δυνάμεις και πυροβολικό- λαμβάνουν χώρα στη νέα στρατιωτική επιχείρηση για το σφράγισμα των τουρκικών συνόρων. Τα ελεύθερα τμήματα του συριακού στρατού από τα προγράμματα εκπαίδευσης του Πενταγωνου, έχουν επίσης έλθει στην περιοχή. Πιο σημαντικό, η Ahrar el-Sham, η τζιχαντιστική αντάρτικη ομάδα με σημαντική εμπειρία στο πεδίο της μάχησ, φέρεται να παίρνει μέρος σε αυτή τη νέα επιχείρηση κατά της ISIS.<br /> <br /> Ο πιο προφανής κίνδυνος που συνδέεται με αυτή την επιχείρηση είναι πως όσο η ISIS συρρικνώνεται έξω από την περιοχή των συνόρων, θα μπορούσε να σχεδιάσει περαιτέρω τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία από την απελπισία. Η οργάνωση έχει ήδη πλήξει δημοφιλείς τουριστικούς στόχους και κουρδικές περιοχές στην Τουρκία το τελευταίο έτος και έχει ένα εκτεταμένο τζιχαντιστικό δίκτυο εκεί. Τούρκοι αξιωματούχοι προετοιμάζονται για νέες επιθέσεις.<br /> <br /> Σε αυτή την εύθραυστη κατάσταση, η διαχείριση της τουρκό-κουρδικής αντιπαλότητας ενώ παράλληλα συνεχίζει να επιχειρεί εναντίον της ISIS, θα είναι μια βασική πρόκληση για τον υπό αμερικανική ηγεσία συνασπισμό. Η προώθηση στο προπύργιο της Ράκα θα είναι όλο και πιο δύσκολη με τις υψηλές εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων, όχι μόνο στη Συρία αλλά επίσης και στην Τουρκία. Είναι πιθανό τα τουρκό-συριακά σύνορα να σφραγιστούν τους επόμενους μήνες από αντάρτικες οργανώσεις υποστηριζόμενες από την Τουρκία, αλλά αυτό θα μπορούσε να καταστήσει τις ελεγχόμενες από τους Κούρδους πόλεις, όπως το Tel Abyad και το Kobani, πιο ευάλωτες σε μια επίθεση της ISIS.<br /> <br /> Θα είναι ένα καυτό καλοκαίρι στη Βόρεια Συρία -όχι απλώς στο πεδίο της μάχης, όπου τα στρατεύματα θα εστιάσουν στην ISIS, αλλά επίσης και από διπλωματικής πλευράς, όπου η τουρκό-κουρδική ισορροπία θα πρέπει να διαχειριστεί με ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στον αγώνα κατά της ISIS.<br /> <br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

"Μάχη" Τουρκίας-Κούρδων για τα εδάφη της ISIS

της Asli Aydintasbas Η επίσκεψη του προέδρου Recep Tayyip Erdogan στην Ουάσιγκτον πριν από λίγες ημέρες για να παραβρεθεί σε μια σύνοδ...

Διαβάστε την συνέχεια