Το πρωθυπουργικό γραφείο του Ισραήλ εξέδωσε βίντεο με τα σχέδια Ερντογάν στην Συρία.

Οι Τούρκοι θέλουν να επιβάλουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία ξανά μετά από 110 χρόνια
Το γραφείο του Μ. Νετανιάχου έριξε "βόμβα" στην διεθνή κοινή γνώμη, μέσω βίντεο ειδικού συμβούλου για τα πραγματικά απειλητικά σχέδια της Τουρκίας στην Συρία, προκαλώντας ταυτόχρονα ταραχή στην Άγκυρα.

Οι Τούρκοι μέσω των συριακών αεροπορικών βάσεων όπως η T-4 και η Abu Al-Duhur, θέλουν τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, της Κύπρου, ενώ θα απειλούν άμεσα την ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία.

Η παρουσία τουρκικών ραντάρ και αεράμυνας περιορίζει την ελευθερία κινήσεων της Ισραηλινής Αεροπορίας (IAF) στον συριακό εναέριο χώρο, και αυτό το Ισραήλ για τα δικά του συμφέροντα δεν θα το επιτρέψει ποτέ, φέρνοντας πολύ κοντά μια πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία.
Το όλο σχέδιο αφορά κομμάτι που αφορά ακόμα μεγαλύτερο τουρκικό πλάνο με σειρά στρατιωτικών βάσεων ( ναυτικών, χερσαίων και αεροπορικών):

1.Κατεχόμενη Κύπρο (ετοιμάζουν μεγάλη αεροναυτική βάση στην Αμμόχωστο),

2.Την ναυτική βάση στην Αλεξανδρέττα.

3.Τις βάσεις σε Μισράτα της Λιβύης (ναυτική) και Αλ Βατίγια (αεροπορική).

4.Την βάση Πασαλιμάν στην Αλβανία (ναυτική), σε συνδυασμό με βάσεις στα τουρκικά παράλια που θα γεμίσουν με μη επανδρωμένα συστήματα ( ναυτικά και αεροπορικά).

5. Έλεγχο των βάσεων στην Συρία και στρατιωτικό έλεγχο στον Λίβανο.

Ο στόχος είναι προφανής, περικύκλωση της Ελλάδος και Κύπρου, κύριων αντιπάλων της Τουρκίας, ελέγχου του Ισραήλ, και διάχυση φόβου σε Αίγυπτο και λοιπές χώρες, στα πλαίσια του νεο-Οθωμανισμού.

Επίσης οι Τούρκοι υλοποιούν παράλληλα:

Αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, με στόχο τον περιορισμό της επήρειας των ελληνικών νησιών.

Στροφή από τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στο κυπριακό με αξιώσεις για «δύο κράτη» και αναγνώριση κυριαρχικής ισότητας, επιδιώκοντας έλεγχο της περιοχής.

Επίσης υλοποιούν ελιγμούς και προσέγγιση ή αντιπαράθεση με δυνάμεις όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ανάλογα με τα εκάστοτε συμφέροντα και τις ευρύτερες ισορροπίες.

Η εκτίμηση αυτή αφορά μια ευρέως διαδεδομένη σχολή σκέψης στην ελληνική και κυπριακή στρατηγική κοινότητα, η οποία ερμηνεύει τη νεο-οθωμανική εξωτερική πολιτική της Τουρκίας ως μια συνολική προσπάθεια περιφερειακής ηγεμονίας και γεωπολιτικής περικύκλωσης μέσω ειδικά του επιθετικού δόγματος όπως η «Γαλάζια Πατρίδα».

Όποιος δεν το κατανοεί αυτό τότε δεν καταλαβαίνει όλες τις κινήσεις του τουρκικού κράτους εδώ και αρκετά χρόνια στην περιοχή μας.

Το αντίδοτο στις τουρκικές κινήσεις είναι το πλέγμα των συμμαχιών της Ελλάδας και της Κύπρου με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, το οποίο λειτουργεί ως ο βασικός μηχανισμός γεωπολιτικής εξισορρόπησης απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κάθε δύναμη συνεισφέρει με διαφορετικό τρόπο, δημιουργώντας αναχώματα, αν και το περιβάλλον παραμένει ρευστό και γεμάτο προκλήσεις.

Η Γαλλία αποτελεί τον πιο ξεκάθαρο πυλώνα άμεσης στρατιωτικής συνδρομής για την Αθήνα, ενώ η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία περιλαμβάνει τη μοναδική ρήτρα συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης από τρίτο κράτος (ακόμα και αν αυτό είναι μέλος του ΝΑΤΟ).

Η προμήθεια των μαχητικών Rafale και των φρεγατών FDI (κλάσης Κίμων) κλειδώνει τη γαλλική υποστήριξη στην πράξη, εξασφαλίζοντας τεχνολογική υπεροχή στο Αιγαίο.

Το Παρίσι αντιτίθεται σθεναρά στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, καθώς επιδιώκει να περιορίσει την τουρκική επιρροή στη Βόρεια Αφρική.

Η σχέση τώρα με το Ισραήλ εδράζεται σε κοινές ανησυχίες ασφαλείας, αν και επηρεάζεται από τις ευρύτερες περιφερειακές συγκρούσεις όπως αυτή με το Ιράν.

Η Ελλάδα διεξάγει κοινές στρατιωτικές και αεροπορικές ασκήσεις, σε συνδυασμό με τη μεταφορά ισραηλινής αμυντικής τεχνολογίας (όπως το Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Πτήσεων στην Καλαμάτα).Ενεργειακή Ασφάλεια: Μέσω του East Mediterranean Gas Forum (EMGF), το Ισραήλ (το οποίο αναλαμβάνει την προεδρία του Forum) επιδιώκει εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους προς την Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Τουρκία.

Οι ΗΠΑ έχουν τα δικά του προβλήματα με το Ιράν και τον πόλεμο στην Ουκρανία, παρόλα αυτά παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Το πρόβλημα όμως αφορά την φιλοτουρκική πολιτική του Τραμπ που τα δίνει σχεδόν όλα στον Ερντογάν ( ευτυχώς υπάρχει και το Κογκρέσο), δίνοντας " αέρα" στις παράλογες απαιτήσεις του.

Η Ελλάδα το μόνο έχει να κάνει και το πράττει με συνέπεια είναι, να εξοπλίζεται και να ισχυροποιεί την συμμαχία της με Γαλλία και Ισραήλ, και όπως το μακρινό 1912-13, έτσι και τώρα θα είναι έτοιμη για πιθανή πολεμική σύγκρουση, παρόλες τις δηλώσεις περί απίθανου ενδεχόμενου λόγω ΝΑΤΟ.

Οι εποχές και οι καταστάσεις έχουν ήδη αλλάξει και το ΝΑΤΟ έχει καταστεί "νεκρό" σύμφωνα και με τον Μακρόν, αλλά υπάρχει μόνο για πιθανή σύγκρουση με την Ρωσία που θα σημάνει έναν παγκόσμιο πόλεμο, όπως είχε γίνει και το 1914. 

 πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.