Οι Financial Times επέλεξαν έναν ιδιαίτερα αιχμηρό τίτλο για να περιγράψουν την κατάληξη της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν: «How to Lose a War in Three Easy Steps». Παρότι αναγνωρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πέτυχαν σημαντικά στρατιωτικά αποτελέσματα και οδήγησαν την Τεχεράνη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, εκτιμούν ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα γνώριμο ιστορικό παράδοξο: να κερδίσει τον πόλεμο στο πεδίο αλλά να δυσκολευτεί να κερδίσει την ειρήνη.
Απουσία στόχου
Στην ανάλυσή τους, οι FT υποστηρίζουν ότι το βασικό πρόβλημα της αμερικανικής στρατηγικής ήταν η απουσία ενός σαφούς και σταθερού πολιτικού στόχου. Στην αρχή της κρίσης, η αμερικανική πλευρά άφηνε να εννοηθεί ότι επιδίωκε την πλήρη εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, τον περιορισμό των βαλλιστικών δυνατοτήτων της Τεχεράνης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και την αποδυνάμωση ή αλλαγή του καθεστώτος. Ωστόσο, όσο η σύγκρουση προχωρούσε, οι στόχοι αυτοί υποχωρούσαν και αντικαθίσταντο από μια πιο περιορισμένη επιδίωξη: την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και την επίτευξη μιας συμφωνίας αποκλιμάκωσης.
Η εικόνα του Ιράν
Οι Financial Times θεωρούν ότι αυτή η μετατόπιση επέτρεψε στο Ιράν να εμφανιστεί στο τέλος της διαδικασίας λιγότερο αποδυναμωμένο από όσο ανέμεναν πολλοί στη Δύση. Παρά τις στρατιωτικές απώλειες και την οικονομική πίεση, το ιρανικό καθεστώς διατήρησε τη συνοχή του και προσήλθε στις συνομιλίες χωρίς να υπογράψει μια άνευ όρων συνθηκολόγηση. Αντίθετα, φαίνεται να διασφαλίζει προοπτικές χαλάρωσης κυρώσεων, πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους και επανέναρξη των συνομιλιών για το μέλλον του πυρηνικού του προγράμματος.
Το τρίτο σημείο που επισημαίνουν οι FT αφορά τη θέση των συμμάχων των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με την εφημερίδα, δεν κατάφερε να οικοδομήσει μια ευρεία δυτική συναίνεση γύρω από τη στρατηγική της. Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κράτησαν επιφυλακτική στάση, ενώ στο Ισραήλ καταγράφονται ήδη προβληματισμοί για το κατά πόσο η συμφωνία αντιμετωπίζει ουσιαστικά τις μακροπρόθεσμες απειλές που αποδίδονται στο Ιράν.
Ο αναγκαστικός συμβιβασμός
Η βαθύτερη εκτίμηση των Financial Times είναι ότι η συμφωνία που διαμορφώνεται δεν συνιστά μια καθαρή νίκη για καμία πλευρά. Πρόκειται περισσότερο για έναν αναγκαστικό συμβιβασμό που εξυπηρετεί την ανάγκη όλων να αποφύγουν μια παρατεταμένη σύγκρουση με απρόβλεπτες οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες το κέρδος είναι η αποκλιμάκωση και η σταθεροποίηση της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς. Για το Ιράν το κέρδος είναι η επιβίωση του καθεστώτος και η πιθανότητα σταδιακής επανένταξης στη διεθνή οικονομία.
Με άλλα λόγια, το πραγματικό ερώτημα που θέτουν οι FT δεν είναι αν ο Τραμπ κέρδισε τον πόλεμο. Είναι αν η Αμερική πέτυχε τους πολιτικούς στόχους για τους οποίους τον ξεκίνησε. Και η απάντηση που δίνει η βρετανική εφημερίδα είναι πολύ πιο επιφυλακτική από ό,τι δείχνουν οι πανηγυρικοί τόνοι της Ουάσιγκτον.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου