Του Σωτήρη Σιδέρη
Αν η Ομάδα Βίζεγκραντ αναλάβει και εκείνη πρωτοβουλίες για την ένταξη των δυτικών βαλκανίων στο πλευρό της Γερμανίας και άλλων χωρών, είναι προφανές ότι η Ελλάδα εξαφανίζεται κυριολεκτικά από το διπλωματικό προσκήνιο. Μια νέα κατάσταση δημιουργείται, αλλά η χώρα μας δείχνει να έχει κενό πολιτικής...
Μεγάλες ανατροπές συντελούνται σε επίπεδο συμμαχιών στην ΕΕ, αλλά η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι απούσα παραμένοντας στην διάθεση των ΗΠΑ, χωρίς ευρωπαική πολιτική.
Ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Πέτερ Μαγιάρ ανασυγκροτεί την εξωτερική πολιτική της χώρας του και επανέφερε ήδη στο προσκήνιο την πολύ δυναμική και επιδραστική Ομάδα Βίζεγκραντ, που επηρέασε πλήθος αποφάσεων της ΕΕ τα προηγούμενα χρόνια και αποδυναμώθηκε μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την αλλαγή πολιτικής από τον Όρμπαν.
Οι χώρες της Βαλτικής σε συνεργασία με τις σκανδιναβικές πήραν τα ηνία και αν συνεργαστούν και με την ομάδα Βίζεγκραντ θα δημιουργηθούν νέα δεδομένα στην ΕΕ. Η φιλοδοξία του Μαγιάρ είναι , εκτός από την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Σλοβακία, η Ομάδα να επεκταθεί και να φθάσει μέχρι τα δυτικά Βαλκάνια, πράγμα ιδιαίτερα ανησυχητικό για τον ρόλο της Ελλάδας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που περιόρισε δραματικά την παρεμβατική πολιτική της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια αδυνατεί να παρακολουθήσει τις διπλωματικές διεργασίες που όπως φαίνεται θα επηρεάσουν τους συσχετισμούς στην ΕΕ, με δεδομένη πλέον την αδυναμία του Βερολίνου να έχει την πρωτοκαθεδρία στα πάντα.
Νέα δυναμική και το κενό πολιτικής της Ελλάδας
«Η V4 (σσ η ομάδα Βίζεγκραντ) επέστρεψε», δήλωσε σε πανηγυρικούς τόνους ο Πέτερ Μαγιάρ, ως «οικοδεσπότης» -μόλις στον δεύτερο μήνα της θητείας του- της πρώτης εδώ και δύο χρόνια συνόδου κορυφής της Ομάδας Βίσεγκραντ, που έγινε την περασμένη εβδομάδα. Ο Μαγιάρ έχει αλλάξει ήδη την εικόνα της Ουγγαρίας στην ΕΕ και έχει την φιλοδοξία να αποτελέσει την κινητήριο δύναμη αλλαγής των συσχετισμών στην ΕΕ. Μια ΕΕ που παραπαίει θεσμικά και γεωπολιτικά. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί νέα δεδομένα και αναδεικνύονται οι φιλοδοξίες ορισμένων χωρών. Ήδη οι βαλτικές χώρες και η ομάδα Βίζεγκραντ φαίνεται ότι θα ενισχύσουν την συνεργασία τους στη λήψη των αποφάσεων της ΕΕ, αλλά πρέπει να περιμένουμε τις κατευθύνσεις που θα έχει η επιστροφή της V4 γιατί πολλά και φιλόδοξα ακούγονται, από επίσημα χείλη μεν , αλλά σε ένα κλίμα γενικευμένης αβεβαιότητας στην ΕΕ.
Να σημειωθεί ότι ο Μαγιάρ έχει θέσει εξ αρχής ως μία από τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής του την αναβίωση της άτυπης, πλην όμως σημαντικότερης περιφερειακής συμμαχίας της Κεντρικής Ευρώπης,
Ο Μαγιάρ έχει ταχθεί υπέρ της επέκτασης της Ομάδας Βίσεγκραντ ώστε να συμμετέχουν επίσης η Αυστρία, η Κροατία, η Σλοβενία, η Ρουμανία και τα Δυτικά Βαλκάνια, μέχρι τις σκανδιναβικές χώρες. Σε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων τέτοιου είδους κινήσεις παραπέμπουν σε δημιουργία άξονα και έχει τεράστιο ενδιαφέρον η εξέλιξη αυτής της πρωτοβουλίας, μιας και πλέον, ακόμη και ως συζήτηση, φθάνει στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, που απλά έχει παραλύσει. Τα ταξίδια του ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη ενόψει της ελληνικής προεδρίας το δεύτερο εξάμηνο του 2027, απλά προωθούν την γερμανική πολιτική που αποσκοπεί στην επανάληψη της Διακήρυξης της Θεσσαλονίκης του 2003 για τα Δυτικά Βαλκάνια. Τώρα όμως, οι συνθήκες είναι διαφορετικές και δεν ξέρουμε αν και τι θέλει η Ομάδα Βίζεγκραντ που φαίνεται ότι θα παρέμβει και στο ζήτημα αυτό. Οι χώρες των δυτικών βαλκανίων θα προτιμήσουν φυσικά την στήριξη και την συμμαχία μιας δραστήριας πολιτικά και διπλωματικά ομάδας, παρά την Ελλάδα .
Αν και το σχέδιο είναι πολύ φιλόδοξο, είναι προφανές ότι επικρατεί έντονη κινητικότητα και ενώ η ΕΕ αναζητά νέα αφηγήματα που θα την οδηγήσουν στην έξοδο από την πολύπλευρη κρίση. Το γεγονός ότι γίνεται αναφορά στην Αυστρία και την Ρουμανία και γενικά στα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά όχι στην Ελλάδα, είναι φυσικό να γεννά προβληματισμό. Όχι τόσο για το αν θα επιβεβαιωθεί στην πράξη αυτή η τακτική, αλλά για το γεγονός ότι αγνοούν επιδεικτικά την Ελλάδα.
Ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Πέτερ Μαγιάρ ανασυγκροτεί την εξωτερική πολιτική της χώρας του και επανέφερε ήδη στο προσκήνιο την πολύ δυναμική και επιδραστική Ομάδα Βίζεγκραντ, που επηρέασε πλήθος αποφάσεων της ΕΕ τα προηγούμενα χρόνια και αποδυναμώθηκε μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την αλλαγή πολιτικής από τον Όρμπαν.
Οι χώρες της Βαλτικής σε συνεργασία με τις σκανδιναβικές πήραν τα ηνία και αν συνεργαστούν και με την ομάδα Βίζεγκραντ θα δημιουργηθούν νέα δεδομένα στην ΕΕ. Η φιλοδοξία του Μαγιάρ είναι , εκτός από την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Σλοβακία, η Ομάδα να επεκταθεί και να φθάσει μέχρι τα δυτικά Βαλκάνια, πράγμα ιδιαίτερα ανησυχητικό για τον ρόλο της Ελλάδας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που περιόρισε δραματικά την παρεμβατική πολιτική της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια αδυνατεί να παρακολουθήσει τις διπλωματικές διεργασίες που όπως φαίνεται θα επηρεάσουν τους συσχετισμούς στην ΕΕ, με δεδομένη πλέον την αδυναμία του Βερολίνου να έχει την πρωτοκαθεδρία στα πάντα.
Νέα δυναμική και το κενό πολιτικής της Ελλάδας
«Η V4 (σσ η ομάδα Βίζεγκραντ) επέστρεψε», δήλωσε σε πανηγυρικούς τόνους ο Πέτερ Μαγιάρ, ως «οικοδεσπότης» -μόλις στον δεύτερο μήνα της θητείας του- της πρώτης εδώ και δύο χρόνια συνόδου κορυφής της Ομάδας Βίσεγκραντ, που έγινε την περασμένη εβδομάδα. Ο Μαγιάρ έχει αλλάξει ήδη την εικόνα της Ουγγαρίας στην ΕΕ και έχει την φιλοδοξία να αποτελέσει την κινητήριο δύναμη αλλαγής των συσχετισμών στην ΕΕ. Μια ΕΕ που παραπαίει θεσμικά και γεωπολιτικά. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί νέα δεδομένα και αναδεικνύονται οι φιλοδοξίες ορισμένων χωρών. Ήδη οι βαλτικές χώρες και η ομάδα Βίζεγκραντ φαίνεται ότι θα ενισχύσουν την συνεργασία τους στη λήψη των αποφάσεων της ΕΕ, αλλά πρέπει να περιμένουμε τις κατευθύνσεις που θα έχει η επιστροφή της V4 γιατί πολλά και φιλόδοξα ακούγονται, από επίσημα χείλη μεν , αλλά σε ένα κλίμα γενικευμένης αβεβαιότητας στην ΕΕ.
Να σημειωθεί ότι ο Μαγιάρ έχει θέσει εξ αρχής ως μία από τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής του την αναβίωση της άτυπης, πλην όμως σημαντικότερης περιφερειακής συμμαχίας της Κεντρικής Ευρώπης,
Ο Μαγιάρ έχει ταχθεί υπέρ της επέκτασης της Ομάδας Βίσεγκραντ ώστε να συμμετέχουν επίσης η Αυστρία, η Κροατία, η Σλοβενία, η Ρουμανία και τα Δυτικά Βαλκάνια, μέχρι τις σκανδιναβικές χώρες. Σε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων τέτοιου είδους κινήσεις παραπέμπουν σε δημιουργία άξονα και έχει τεράστιο ενδιαφέρον η εξέλιξη αυτής της πρωτοβουλίας, μιας και πλέον, ακόμη και ως συζήτηση, φθάνει στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, που απλά έχει παραλύσει. Τα ταξίδια του ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη ενόψει της ελληνικής προεδρίας το δεύτερο εξάμηνο του 2027, απλά προωθούν την γερμανική πολιτική που αποσκοπεί στην επανάληψη της Διακήρυξης της Θεσσαλονίκης του 2003 για τα Δυτικά Βαλκάνια. Τώρα όμως, οι συνθήκες είναι διαφορετικές και δεν ξέρουμε αν και τι θέλει η Ομάδα Βίζεγκραντ που φαίνεται ότι θα παρέμβει και στο ζήτημα αυτό. Οι χώρες των δυτικών βαλκανίων θα προτιμήσουν φυσικά την στήριξη και την συμμαχία μιας δραστήριας πολιτικά και διπλωματικά ομάδας, παρά την Ελλάδα .
Αν και το σχέδιο είναι πολύ φιλόδοξο, είναι προφανές ότι επικρατεί έντονη κινητικότητα και ενώ η ΕΕ αναζητά νέα αφηγήματα που θα την οδηγήσουν στην έξοδο από την πολύπλευρη κρίση. Το γεγονός ότι γίνεται αναφορά στην Αυστρία και την Ρουμανία και γενικά στα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά όχι στην Ελλάδα, είναι φυσικό να γεννά προβληματισμό. Όχι τόσο για το αν θα επιβεβαιωθεί στην πράξη αυτή η τακτική, αλλά για το γεγονός ότι αγνοούν επιδεικτικά την Ελλάδα.
Αν η Ομάδα Βίζεγκραντ αναλάβει και εκείνη πρωτοβουλίες για την ένταξη των δυτικών βαλκανίων στο πλευρό της Γερμανίας και άλλων χωρών, είναι προφανές ότι η Ελλάδα εξαφανίζεται κυριολεκτικά από το διπλωματικό προσκήνιο. Μια νέα κατάσταση δημιουργείται, αλλά η χώρα μας δείχνει να έχει κενό πολιτικής...
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου