Το «Σύνδρομο της Κρήτης» και η «προφητεία» του Σερ Ντέιβιντ Χάντ

<img height="320" src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/cc_sir_david_hunt_pros_f_argyrou.original.jpg" width="640" /><div><br /></div><div><b>Φανούλα Αργυρού</b><br />Το 1965 ο Sir David Hunt, ο οποίος δεν συμφωνούσε με τη λύση ομοσπονδίας στην Κύπρο που ζητούσαν οι Τούρκοι και είχε υποστηρίξει και η Μόσχα, ζήτησε από το Φόρεϊν Όφις όπως κάνει κάτι ώστε να φέρει στην επιφάνεια τα κακά που θα σήμαινε για την Κύπρο μια ομοσπονδιακή λύση<br />Πολύ ενδιαφέρον το ιστορικό άρθρο του αγαπητού Μάριου Πούλλαδου στη «Σημερινή» (19 Ιουλίου 2022), <a href="https://simerini.sigmalive.com/article/2022/7/19/to-sundromo-tes-kretes-kai-oi-neoi-basibouzoukoi/">«Το "Σύνδρομο της Κρήτης" και οι νέοι βασιβουζούκοι»</a>. Το οποίο πρέπει να διαβαστεί από όλους.</div><div><br />Ο συνάδελφος εξηγεί την τουρκική πολιτική, την οποία «ανοήτως δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να καταλάβουν οι ηγεσίες σε Αθήνα-Λευκωσία όλα τα προηγούμενα χρόνια.» Ότι, δηλαδή, η Τουρκία επιδιώκει την ολοκληρωτική κατάληψη-έλεγχο της Κύπρου και τον διαμοιρασμό του Αιγαίου.<br />(Σημ.Φ.Α. Εξάλλου αυτό ήταν και παραμένει το τουρκικό σχέδιο που ακολουθεί από το 1956 η Τουρκία, και που καθόρισε τον στόχο αυτό και τον τρόπο επίτευξής του ο Δρ Νιχάτ Ερίμ.)<br />Και συνεχίζει ο Μ.Π.: «…Ειδικά για την Κύπρο το θέμα της Κρήτης, και πώς αυτή κατάφερε ν’ απαλλαγεί από την τουρκική παρουσία, έχει ιδιαίτερη σημασία και αξίζει να το εξετάσει κανείς σ’ ένα διαχρονικό ιστορικό πλαίσιο, για να κατανοήσει τον τρόπο που εργαλειοποιήθηκε για τη διατήρηση της τουρκικής παρουσίας στην Κύπρο».</div><div><br />Και το κύριο στοιχείο που προβάλλει ο συγγραφέας είναι τούτο: Ότι οι Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι φοβούνται ότι η Κύπρος θα ακολουθήσει μια μέρα το προηγούμενο της Κρήτης και θα ενωθεί με την Ελλάδα. Και γράφει:</div><div><br />«Το «Σύνδρομο της Κρήτης»<br />Μέχρι σήμερα είναι βαθιά ριζωμένο στην αντίληψη των Τ/κ το λεγόμενο «Σύνδρομο της Κρήτης», που ορίζει μια υποβόσκουσα φοβία, θαμμένη βαθιά μέσα στην τουρκοκυπριακή συλλογική ψυχή, η οποία συνεχίζει να διαμορφώνει τη σύγχρονη πολιτική τους ταυτότητα ακόμη και σήμερα.<br />Ο κατοχικός πρώην ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς ανέδειξε το ζήτημα της Κρήτης σε προμετωπίδα της πολιτικής των Τούρκων της Κύπρου. Το 2004 εξέδωσε μάλιστα το βιβλίο (238 σελίδες) με τίτλο «Η Κύπρος δεν πρέπει να γίνει Κρήτη» (Kıbrıs Girit Olmasın) και προειδοποιεί για την παράλληλη ιστορική πορεία Κύπρου-Κρήτης από την οθωμανική αυτοκρατορία προς την Ένωση με την Ελλάδα...»<br />Ο Σερ Ντέιβιντ Χάντ και η δική «προφητεία»</div><div><br />Με την ευκαιρία αυτή αξίζει, πιστεύω, να προσθέσω εδώ και την ιστορική αναφορά, του Βρετανού ΄Υπ. Αρμοστή στην Κύπρο Sir David Hunt. Ο Sir David Hunt, αποχωρώντας από την Κύπρο, έγραψε μεταξύ άλλων στις 16 Ιανουαρίου 1967 στην αποχαιρετιστήρια έκθεσή του (σε ελεύθερη μετάφραση):<br />«Interest reipublicae ut sit finis litium»<br />«Η αποχαιρετιστήρια έκθεση είναι μια δυνατή παρακίνηση να είσαι δογματικός και αυθαίρετος, γι’ αυτό θα επαναλάβω όσα κατέγραψα στις πρώτες μου εντυπώσεις, ότι "οι Έλληνες δεν είναι αναγκαία, όπως πολλοί νομίζουν, ένα φιλοχρήματο έθνος καταστηματαρχών", αλλά άνθρωποι με ενθουσιασμό που πάντα θα αφήνουν την καρδιά τους να κυβερνά το κεφάλι τους. Η μεγάλη ιδέα της επανένωσης των Πανελλήνων είναι τόσο δυνατή που είμαι σίγουρος ότι θα σαρώσει με μεγάλο κύμα ενθουσιασμού, αγνοώντας άλλες λύσεις…</div><div><br />»Είμαι διατεθειμένος να παραδεχθώ ότι ίσως να κάνω λάθος υποθέτοντας ότι η πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων υποστηρίζει την Ένωση. Όμως, έστω και αν το παραδέχομαι αυτό, ενάντια σε όλες τις μαρτυρίες όπως τις βλέπω, δεν θα παραβιάσω την κοινή λογική σε σημείο που να ελαττώσω το ποσοστό των πεπεισμένων ενωτικών κάτω από το 40%.<br />»Μια τόσο μεγάλη μειοψηφία με μια θετική πολιτική πρέπει στο τέλος να υπερισχύσει, έστω και μιας πλειοψηφίας της οποίας οι προθέσεις είναι ανάμικτες και περιλαμβάνουν έναν υψηλό βαθμό απάθειας… Είναι εξάλλου και το ΑΚΕΛ, οι ηγέτες του οποίου είναι ακόμα πιο πολύ εναντίον της Ενώσεως από τον Μακάριο, και με καλή δικαιολογία.</div><div><br />»Όπως λέγει μια αμερικανική πολιτική παροιμία: "Δεν μπορείς να νικήσεις κάτι με το τίποτα". Και η Κυπριακή Δημοκρατία, από συναισθηματικής πλευράς, είναι ένα τίποτα. Πότε θα συμβεί (η Ένωση) είναι άλλο θέμα, όμως, ακόμα πιστεύω ότι η Ένωση είναι η πλέον πιθανή τελική λύση. Έχει επίσης ακόμα ένα καλό υπέρ της, το ότι θα είναι όντως η τελική λύση ("Interest reipublicae ut sit finis litium")».</div><div><br />Ποιοι δεν ήθελαν την Ένωση<br />Ο Sir David Hunt υπηρέτησε με διάκριση στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μπήκε στη διπλωματική υπηρεσία το 1947. Υπηρέτησε ως Ιδιωτικός Γραμματέας τους Πρωθυπουργούς Clement Attlee και Winston Churchill, τιμήθηκε με τον τίτλο του Σερ το 1963 και υπηρέτησε μεταξύ άλλων θέσεων ως ΄Υπ. Αρμοστής στη Κύπρο μεταξύ 1965-1967. Ήταν νυμφευμένος με Ελληνοκύπρια από τη Λάρνακα. Πέθανε στις 30 Ιουλίου 1998.</div><div><br />Πολλές φορές υπέδειξε με επιχειρήματα στο Φόρεϊν Όφις ότι ακολουθούσε λανθασμένη πολιτική, τονίζοντας ότι η γνήσια Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα δεν αντιστρατευόταν τα βρετανικά συμφέροντα. Τουναντίον, τα εξασφάλιζε άψογα. Μια από τις επανειλημμένες αναφορές του ήταν ότι ο Μακάριος δεν ήθελε την Ένωση.</div><div><br />Ο Βρετανός διπλωμάτης γνώρισε πολύ καλά τον Μακάριο και πίστευε ότι θα έκανε το παν να την αποτρέψει. Πίστευε επίσης ότι και ο δεύτερος τη τάξει, ο Γλ. Κληρίδης, ήταν σφόδρα εναντίον της Ενώσεως και είχε φιλοδοξίες να διαδεχθεί τον Μακάριο σε μιαν ανεξάρτητη Κύπρο. «Είναι ο άνθρωπος που δεν φοβάται να πετάξει την Ένωση στο παρασκήνιο» -έγραψε σε μια του έκθεση-. Για τον Δρα Β. Λυσσαρίδη υποστήριζε ότι ήταν φιλο-κομμουνιστής και φιλο-αιγύπτιος σύμβουλος του Μακαρίου, μέσω του οποίου ο τελευταίος ασκούσε τον έλεγχό του πάνω στον Τύπο…</div><div><br />Όλες οι προβληματικές ομοσπονδίες είναι βρετανικά δημιουργήματα<br />Το 1965 ο Sir David Hunt, ο οποίος δεν συμφωνούσε με τη λύση ομοσπονδίας στην Κύπρο που ζητούσαν οι Τούρκοι και είχε υποστηρίξει και η Μόσχα (δίχως να γνωρίζει ότι και οι δικοί του στο Λονδίνο την υποστήριζαν ήδη από τις 3.1.1964 και είχαν ετοιμάσει σχέδιο για δύο "συνιστώντα κράτη"), ζήτησε από το Φόρεϊν Όφις όπως κάνει κάτι ώστε να φέρει στην επιφάνεια τα κακά που θα σήμαινε για την Κύπρο μια ομοσπονδιακή λύση, με το Φόρεϊν Όφις να στέλνει την πιο κάτω αρνητική απάντηση στον διπλωμάτη του στη Λευκωσία:</div><div><br />«Η δυσκολία είναι πως ομοσπονδία είναι μια λέξη με πολλές ερμηνείες και, έχοντας υπόψη ότι η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να την θεωρεί ως την ιδανικότερη λύση για το κυπριακό πρόβλημα, οι κίνδυνοι να αμαυρώσουμε εμείς την ιδέα, όσο επιδέξια και να το κάνουμε, θα υπερτερούν των πλεονεκτημάτων. Κάτι τέτοιο σίγουρα θα δημιουργήσει πρόβλημα. Εκτός τούτου, οι περισσότερες ομοσπονδίες ανά τον κόσμο, οι οποίες σήμερα ή στο πρόσφατο παρελθόν αντιμετωπίζουν προβλήματα, είναι δικά μας δημιουργήματα».</div><div><br />Η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ήταν μια φυσική πορεία της ελληνικής νήσου Κύπρου και ο λόγος που δεν πραγματοποιήθηκε οφείλεται, πρώτον, στο γεγονός ότι ξένες δυνάμεις Δύσης και Ανατολής, για τα δικά των συμφέροντα, δεν την ευνόησαν και την πολέμησαν και, δεύτερον, γιατί βρήκαν εύφορο έδαφος και στην ίδια την Κύπρο. Με ηγέτες αδύνατους και άσχετους με την πολιτική και ειδικά των μεγάλων δυνάμεων, που δέχθηκαν να καθοδηγούνται από τα ξένα συμφέροντα για δικά των μεγαλεία και κομματικά συμφέροντα κατά περίπτωση.</div><div><br />Στις 23 Ιουλίου του 1996, ο μ. Σερ Ντέιβιντ Χάντ μού έστειλε επιστολή ευχαριστώντας με για το αντίτυπο ενός από τα βιβλία μου, που του έστειλα τότε, στο οποίο παρουσίασα τα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα για τα το 1965, όταν ο ίδιος υπηρετούσε στην Κύπρο, ζητώντας τη γνώμη του. Με διαβεβαίωσε ότι ήταν πολύ ικανοποιημένος για την κάλυψη που έκανα... Παραθέτω την επιστολή.</div><div><br /><img src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/sir_david_hunt_pros_f_argyrou.width-1024.jpg" /></div><div>Προηγούμενο άρθρο για Σερ Ντέιβιντ Χάντ: <a href="https://simerini.sigmalive.com/article/2017/3/30/e-kupros-einai-ellenike/">«Η Κύπρος είναι Ελληνική»</a>, «Σημερινή» 30.3.2017 <br /><br /><a href="https://simerini.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «Σύνδρομο της Κρήτης» και η «προφητεία» του Σερ Ντέιβιντ Χάντ

Φανούλα Αργυρού Το 1965 ο Sir David Hunt, ο οποίος δεν συμφωνούσε με τη λύση ομοσπονδίας στην Κύπρο που ζητούσαν οι Τούρκοι και είχε υποστηρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εγκληματίες [εγχώριοι και μη] που γονάτισαν την Ελλάδα... Με θράσος ζητούν εξιλέωση.

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqq9Ffc0Ob8wjaZc0x06Ay8SohPFCgniyiJivFq7gSXOe6oULMEg2dKx0SvvqHIaPkmA3yV9P5POvohe5vdY4GqdwlkmfpjVmlCSe1Scl-qmSuzq8pEl6BZfqcaXLK-wx2qIe1bkguqtQ/s636/imageedit_0_2823038546.jpg"><img border="0" height="383" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqq9Ffc0Ob8wjaZc0x06Ay8SohPFCgniyiJivFq7gSXOe6oULMEg2dKx0SvvqHIaPkmA3yV9P5POvohe5vdY4GqdwlkmfpjVmlCSe1Scl-qmSuzq8pEl6BZfqcaXLK-wx2qIe1bkguqtQ/w819-h383/imageedit_0_2823038546.jpg" width="819" /></a><span style="font-weight: normal;">Ἀπαίτηση ἀποζημίωσης γιά τά μνημόνια ἀνοίγουν οἱ δηλώσεις Σώυμπλε.</span></h3><div><b>Μανώλης Κοττάκης </b><br />ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ τέως Γερμανού υπουργού οικονομικών Βόλφγκανγκ Σώυμπλε σέ απογευματινή εφημερίδα τών Αθηνών τού περασμένου Σαββάτου κλείνει ο κύκλος τών προσώπων τής ευρωπαϊκής καί αμερικανικής σκηνής πού πρωταγωνίστησαν στήν ελληνική τραγωδία τών μνημονίων καί θέλησαν αργότερα, μετά τήν απομάκρυνση εκ τού ταμείου, νά αναζητήσουν εξιλέωση γιά τά ανομήματά τους. Νά ζητήσουν συγγνώμη από τούς Έλληνες πολίτες. Η ιστορία, βλέπετε, γράφει. Έτσι λοιπόν ο Γερμανός υπουργός καί νύν πρόεδρος τής ομοσπονδιακής Βουλής δήλωσε ότι δέν ήθελε νά βλάψει τούς Έλληνες, ότι πάντα ήθελε τό καλό μας, ότι η Ελλάδα έγινε μέλος τής Ευρωζώνης μέ λάθος προϋποθέσεις καί ότι η εσωτερική υποτίμηση ήταν απόφαση τών ελληνικών κυβερνήσεων καί όχι τών Ευρωπαίων. </div><div><br /></div><div>Σημειώσατε τήν ημερομηνία πού τά είπε όλα αυτά ο κύριος υπουργός: 23 Ιουλίου 2022, 12 ολόκληρα χρόνια μετά τήν υπαγωγή τής Ελλάδος στό πρόγραμμα. Ο τελευταίος τών τελευταίων. Ο άνθρωπος πού ζητούσε επιτακτικά από τόν Γιάνη Βαρουφάκη καί τόν Ευάγγελο Βενιζέλο τήν έξοδο τής Ελλάδος από τήν Ευρωζώνη ως τάιμ άουτ, δηλώνει σήμερα ότι δέν ήθελε νά βλάψει τήν Ελλάδα. Λένε καί οι Γερμανοί ψέματα καμμιά φορά. Τό ενδιαφέρον όμως είναι ότι η δήλωση Σώυμπλε συμπληρώνει τίς δηλώσεις αυτοκριτικής όλων τών πρωταγωνιστών τής περιόδου εκείνης καί εγείρει προβληματισμούς γιά τό τί θά μπορούσε νά είχε κάνει ένας από τούς 400.000 Έλληνες πού αναγκαστικά λόγω αυτής τής πολιτικής μετανάστευσε από τή χώρα του, σύμφωνα μέ τά αποτελέσματα τής τελευταίας απογραφής.<br /><br />Προχθές άκουγα στό ραδιόφωνο Έλληνα εκπαιδευτικό νά δίδει συνέντευξη από τήν Ιαπωνία όπου εργάζεται! Προβληματισμούς γιά τό τί θά μπορούσε νά κάνει ένας από τά εκατομμύρια Έλληνες πού έμεινε άνεργος γιά πάρα πολλά χρόνια ή ένας πού καταστράφηκε η επιχείρησή του. Τί θά μπορούσε νά κάνει ένας από τά εκατομμύρια Έλληνες πού έχασε τόν πατέρα του ή τή μητέρα του εκείνες τίς μέρες πού οι αυτοκτονίες θέριζαν στήν πατρίδα μας; Θά μπορούσε νά προσφύγει στό ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων καί νά ζητήσει αποζημίωση; Η υπόθεση άλλως τε μέ τήν αλλοίωση τών στατιστικών στοιχείων τού προϋπολογισμού τού 2009 παραμένει ακόμα ανοιχτή στήν ελληνική δικαιοσύνη καί παράγει εφιάλτες στίς Βρυξέλλες καί στήν Ουάσιγκτων, όπως φάνηκε από τίς ερωτήσεις πού υπεβλήθησαν στόν Πρωθυπουργό στό πανεπιστήμιο Τζωρτζτάουν κατά τήν τελευταία του επίσκεψη στίς Ηνωμένες Πολιτείες (Ιγνάσιους).<br /><br />Γιά νά απαντήσουμε σέ αυτή τήν ερώτηση, γιά τό άν θά ήταν δυνατόν νά προσφύγει κανείς στό ευρωπαϊκό δικαστήριο στή βάση τών ομολογιών όλων τών πρωταγωνιστών γιά τά μνημόνια, θά πρέπει νά θυμηθούμε πρώτα όλες τίς δηλώσεις τών πρωταγωνιστών. Νά τίς θυμίσουμε; Δέν θά είναι ευχάριστο γιά τούς Έλληνες απολογητές τους, αλλά θά τίς θυμίσουμε.<br /><br />Πρώτη έσυρε τόν χορό τής μετανοίας η διευθύνουσα τού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καί νύν πρόεδρος τής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ. Η κυρία Λαγκάρντ μιλώντας στίς 1/4/2016 στό πρακτορείο Bloomberg δήλωσε ότι «κάναμε πολύ μεγάλα λάθη στήν Ελλάδα» καί ανάμεσα σέ αυτά ανέφερε ότι «οι πιστωτές υποτίμησαν τόν υφεσιακό αντίκτυπο τών μέτρων πού έλαβαν.» Δηλαδή σέ ελεύθερη μετάφραση φόρτωσαν μέ υπέρμετρη λιτότητα τόν ελληνικό λαό. Ακολούθησε ο πρόεδρος τής Κομμισσιόν κύριος Γιούνκερ, ο οποίος στίς 15 Ιανουαρίου 2019, σέ ομιλία του στό ευρωκοινοβούλιο στό Στρασβούργο, εξέφρασε «τήν λύπη του επειδή δέν ήμασταν αρκετά αλληλέγγυοι πρός τήν Ελλάδα καί τούς Έλληνες.» </div><div><br /></div><div>Τήν σκυτάλη τής αυτοκριτικής παρέλαβε στίς 1 Οκτωβρίου 2019 σέ ομιλία του στό London School of Economics ο πρώην επί κεφαλής τής τρόικα στήν Ελλάδα Πόουλ Τόμσεν, ο οποίος παραδέχτηκε ότι όλες οι προβλέψεις καί οι στόχοι τού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου γιά τήν Ελλάδα «αποδείχτηκαν υπεραισιόδοξοι.» Έκανε ειδική αναφορά στά υψηλά πλεονάσματα πού ζητήθηκαν από τίς κυβερνήσεις καί σημείωσε χαρακτηριστικά ότι τό Δ.Ν.Τ. «υποτίμησε τόν πολλαπλασιαστή.» Έτσι απλά ζήτησε εμμέσως συγγνώμη από εκατομμύρια Έλληνες γιά τήν καταστροφή πού επέφερε στίς ζωές τους: μέ τήν τεχνοκρατική φράση πού δέ γίνεται αντιληπτή στούς πολλούς «κάναμε λάθος στόν πολλαπλασιαστή.» Καί αύριο, μεθαύριο θά έρθει νά κάνει άνετος καί ωραίος διακοπές στήν Ελλάδα! Όταν τό επισήμανε αυτό στό Ζάππειο τόν Σεπτέμβριο τού 2010 ο Αντώνης Σαμαράς κατόπιν υποδείξεως τού τότε συμβούλου του Ιωάννη Μουρμούρα, ότι είναι λάθος ο πολλαπλασιαστής τής λιτότητας, ακολούθησε συμπλοκή μέ τόν Τόμσεν στά τότε γραφεία τής Νέας Δημοκρατίας στήν οδό Ρηγίλλης.<br /><br />Η κορυφαία ομολογία ότι η τρόικα Ευρώπης Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εξόντωσε τόν ελληνικό λαό προήλθε από τήν καγκελλάριο Μέρκελ η οποία σέ ομιλία της στό ινστιτούτο Γκαίτε στίς 19 Οκτωβρίου 2021, ομολόγησε ότι «πίεσα πολύ τήν Ελλάδα καί απαίτησα πολλά από τούς Έλληνες.»<br /><br />Τό γιατί συνέβη αυτό τό εξηγεί αναλυτικά σέ κεφάλαιο τού αυτοβιογραφικού βιβλίου του ο Πρόεδρος τών Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος καταγγέλλει τούς Ευρωπαίους ότι «ήθελαν νά σώσουν τίς ευρωπαϊκές γαλλικές καί γερμανικές τράπεζες» καί ότι σπάνια ανέφεραν ότι αυτές ήταν «οι μεγαλύτεροι πιστωτές τής Ελλάδος.» Στήν πραγματικότητα λοιπόν γιά όποιον έχει τήν υπομονή νά συγκεντρώνει τίς ενοχικές δηλώσεις αυτοκριτικής τών Ευρωπαίων ηγετών καί όχι μόνον, εδώ βρισκόμαστε μπροστά σέ μία σπανία συλλογή ομολογιών από κορυφαία πολιτικά πρόσωπα τής Ευρώπης καί τής Αμερικής πού δείχνουν τό εξής: Ναί, οι Έλληνες κάναμε λάθη μέ κυριώτερο τήν σκληρή ισοτιμία ένταξής μας στήν Ευρωζώνη (αυτό εννοεί λάθος προϋπόθεση ο Σώυμπλε), ναί τό χρέος μας αυξήθηκε στίς γαλλικές καί στίς γερμανικές τράπεζες γιά νά αγοράζουμε όπλα κι άλλα προϊόντα από τόν βορρά, αλλά αυτό πού μάς επιβλήθηκε ως θεραπεία καί κυρίως ο στιγματισμός μας, δέν είναι λάθος πού κάναμε εμείς, αλλά είναι ένα λάθος πού έκαναν αυτοί. Λάθος μέ δόλο! Λάθος μάλιστα πού δέν έχουν πληρώσει ακόμη. Καί επειδή δέν τό έχουν πληρώσει, εξακολουθούν νά συμπεριφέρονται όπως τότε.<br /><br />Τότε επέλεξαν τήν Ελλάδα μαζί μέ τήν αδελφή μας Κύπρο καί τήν Ιρλανδία γιά νά πληρώσουν τό τίμημα τών λαθών όλων τών κυβερνήσεων τής Ευρωζώνης.<br /><br />Σήμερα ζητούν από τόν νότο νά περικόψει τό φυσικό αέριο πού καταναλώνει γιά νά τό εξοικονομήσει ο Βορράς. Καί σέ μία πρωτοφανή πράξη ανηθικότητας από τήν οποία όμως ωφελείται ο δανεισμός μας, επιδοτούν σήμερα τό spread τής υπερχρεωμένης Ιταλίας μήν τυχόν καί πέσει καί τούς πλακώσει τό χρέος της. Ενώ όταν πήρε τήν ανηφόρα τό spread τού δανεισμού τής Ελλάδος τό 2010, μέ χαρά τήν απέκλεισαν από τίς αγορές καί τήν έδεσαν στήν θηλιά τής εξάρτησης. Αξίζει τόν κόπο λοιπόν, πιστεύω, νά διερευνήσει κανείς άν μπορεί στήν βάση αυτών τών δηλώσεων ομολογιών γιά τό εξοντωτικό οικονομικό πρόγραμμα λιτότητας πού επέβαλλαν στόν ελληνικό λαό, άν η Ελληνική Δημοκρατία στό σύνολό της ή οι πολίτες μεμονωμένα μπορούν νά διεκδικήσουν αποζημίωση γιά ηθική καί οικονομική βλάβη στό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Μάρτυρες υπεράσπισης έχουν άλλως τε. Τόν κύριο Σώυμπλε, τήν κυρία Μέρκελ, τήν κυρία Λαγκάρντ, τόν κύριο Γιούνκερ, τόν κύριο Τόμσεν, καί τά άλλα παιδιά.<br /><br />Υστερόγραφο: ο κύριος Σώυμπλε στή συνέντευξή του αποδίδει στόν πρώην υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου τήν άποψη, ότι η Ελλάδα μπήκε στήν Ευρωζώνη μέ λάθος προϋποθέσεις. Είναι ο δεύτερος πού τό λέει μετά τόν κύριο Γιούνκερ χρεώνοντας τήν άποψή του μάλιστα σέ υπουργό τού ΠΑΣΟΚ. Άς τά ακούν εκεί στήν Χαριλάου Τρικούπη πού θέλουν νά ανοίξουν συζήτηση γιά τά αίτια τής χρεοκοπίας. Θά βρεθούν πρό δυσάρεστων εκπλήξεων γιά τά έργα καί τίς ημέρες τών κυρίων Σημίτη καί Παπανδρέου...<br /><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι εγκληματίες [εγχώριοι και μη] που γονάτισαν την Ελλάδα... Με θράσος ζητούν εξιλέωση.

Ἀπαίτηση ἀποζημίωσης γιά τά μνημόνια ἀνοίγουν οἱ δηλώσεις Σώυμπλε. Μανώλης Κοττάκης ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ τέως Γερμανού υπουργού οικονομικών...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα διπλωματική "τορπίλη". Ο Ρώσος πρέσβης μιλάει περί ολικής καταστροφής των σχέσεων Ελλάδος-Ρωσίας για πολλά χρόνια

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-07/ellada%20rwsia%202_1.jpg?itok=IP2cr7_u" width="730" /><br /><br />Ανησυχητικό μήνυμα για την Αθήνα ενώ ως γνωστό το Κίεβο μας ζητά τα ρέστα για την μεταφορά ρωσικού πετρελαίου από ελληνικά<br /><br />Ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Ελλάδα Αντρέι Μάσλοφ δήλωσε ότι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ελλάδας καταστράφηκαν από την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επαφές και η συνεργασία έχουν διακοπεί εντελώς.<br /><br />Ο Maslov έκανε την δήλωση αυτή σήμερα Τρίτη στον αέρα του τηλεοπτικού καναλιού Rossiya-24.<br /><br /><i>«Από τα τέλη Φεβρουαρίου οι διμερείς μας σχέσεις έχουν καταστραφεί εντελώς, δεν υπάρχουν πλέον, δεν υπάρχει συνεργασία, επαφές, με μια λέξη, οι εξελίξεις, όλη η πλούσια σειρά διμερών σχέσεων που έχουν υπάρξει εδώ και πολλές δεκαετίες, έχουν ακυρωθεί»</i>, είπε ο Ρώσος πρέσβης.<br /><br />Παράλληλα, τόνισε ότι ενώ η Ελλάδα έχει επιλέξει εδώ και καιρό μια πορεία προς τη Δύση.<br /><br />«Η πορεία αλληλεγγύης με την κοινή δυτική γραμμή έχει επιλεγεί εδώ και καιρό. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ με εμπειρία από το 1952, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης επίσης με εμπειρία, ενώ η Ελλάδα ήταν πάντα προσανατολισμένη προς τον δυτικό κόσμο», είπε ο Maslov.<br /><br />Στις 27 Ιουνίου, η Πρέσβης της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, Αικατερίνη Νασίκα, κλήθηκε στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, που εξέφρασε έντονη διαμαρτυρία για την συγκρουσιακή πορεία των ελληνικών αρχών προς τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού στο καθεστώς του Κιέβου και την κήρυξη μιας ομάδας Ρώσων διπλωματών στην Ελλάδα ως persona non Grata», είχε αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ρωσική διπλωματική υπηρεσία.<br /><br />Στις 20 Ιουλίου, ο Ρώσος πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισούστιν υπέγραψε εντολή για επέκταση του καταλόγου των μη φιλικών προς τη Ρωσία χωρών. Ανάμεσα σε αυτές τις χώρες ήταν και η Ελλάδα, η οποία τα τελευταία χρόνια ασκούσε ανοιχτά εχθρική πολιτική απέναντι στη Ρωσία.<br /><br />Ανεξάρτητα από το πώς οι Τούρκοι παρουσιάζουν την χώρα τους ως δήθεν ισχυρή και ταχέως αναπτυσσόμενη δύναμη ικανή να βάλει Αμερικανούς και Ευρωπαίους στη θέση τους, η ωμή πραγματικότητα είναι ότι η Άγκυρα φοβάται να αναλάβει σοβαρές δράσεις εναντίον Ελλάδος- Κύπρου, λόγω οικονομικής αδυναμίας.<br /><br />Η χώρα μας ενεπλάκη σε μια σύγκρουση στην Ουκρανία, λαμβάνοντας ανεξήγητα θέση υπέρ του Κιέβου, ενώ το μόνο που έπρεπε να είχε πράξει ήταν να υπερασπιστεί τους χιλιάδες Έλληνες της Ουκρανίας, από τους νεοναζί του δεξιού τομέα και την ρωσική εισβολή.<br /><br />Παρόλη λοιπόν ελληνική στάση, και την αποστολή ελληνικής στρατιωτικής βοήθειας αξίας στην Ουκρανία, το καθεστώς Ζελέσνκυ, μας απείλησε λόγω της μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου από ελληνικά τάνκερ, σύμφωνα με τον ελληνικό τύπο.<br /><br />Αυτό ήταν το “ευχαριστώ” των Ουκρανών για την στάση μας κατά της Μόσχας, ακολουθώντας παλαιότερες αποτυχημένες κινήσεις της χώρας μας ( εκστρατεία στην Ουκρανία το 1919).<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέα διπλωματική "τορπίλη". Ο Ρώσος πρέσβης μιλάει περί ολικής καταστροφής των σχέσεων Ελλάδος-Ρωσίας για πολλά χρόνια

Ανησυχητικό μήνυμα για την Αθήνα ενώ ως γνωστό το Κίεβο μας ζητά τα ρέστα για την μεταφορά ρωσικού πετρελαίου από ελληνικά Ο Πρέσβης της Ρωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με το ζόρι όρθιοι στον κυκλώνα…

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/07/Kadro-Erdogan-Bahcteli.jpg" width="752" /><br /><br /><b>Τζουβάνος Δημήτρης</b><br />Η τουρκική απειλή έχει πλέον συνειδητοποιηθεί στη χώρα, αν και δύσκολα κι αργά, αφού μετά την Κύπρο και τα Ίμια, χρειάστηκε η “Γαλάζια Πατρίδα”, ο Έβρος και όλα τα υπόλοιπα. Πίσω απ’ τη δυσκολία αυτή, κρύβονται η καλλιέργεια λήθης, αυταπατών, κοσμοπολίτικου μηδενισμού, ως και η δήθεν προοδευτική αντιπαράθεση του κοινωνικού στο εθνικό…<br /><br />Ωστόσο, έστω στο παρά πέντε, η χώρα πέρασε απ’ τον λήθαργο και τον κατευνασμό στην αναγκαία πολιτική αποτροπής-διεθνοποίησης, η οποία όμως εκ των πραγμάτων υποχρεούται να κάνει παραπέρα δύσκολα βήματα. Βήματα, που απαιτούν ευρύτερες γεωπολιτικές αναγνώσεις κι οπωσδήποτε εγκατάλειψη μιας ακόμα περί τα ελληνοτουρκικά αυταπάτης. Αυτής, που εστιάζει στον <a href="https://www.aa.com.tr/tr/gundem/cumhurbaskani-erdogan-yunanistan-tarafindan-lozan-baris-antlasmasinda-kayitli-sartlar-asindirilmaktadir/2644571">Ερντογάν</a>, συσκοτίζοντας τον βαθύ, μακροπρόθεσμο και διακομματικό μεγαλοτουρκισμό, περισσότερο επικίνδυνο σε μια μεταερντογανική Τουρκία με μεγαλύτερη δυτική “κατανόηση”. Αυτόν που τροφοδοτεί η ίδια του η ιστορία, αλλά πλέον και η διεθνής γεωπολιτική αστάθεια, τα αδιέξοδα του δυτικού φιλελευθερισμού και οι οδύνες για τις νέες κοινωνικοπολιτικές και γεωπολιτικές ισορροπίες που κυοφορεί ο σύγχρονος κόσμος.<br /><br />Ήδη, η αποτροπή και διεθνοποίηση καλώς αποδίδουν, προς το παρόν, στα όρια και της οροφής που διαμορφώνουν και συναφείς μακροπρόθεσμοι παράγοντες, όπως η αμφίβολη εθνική ενότητα, η εύθραυστη κοινωνική συνοχή και το “δικαιωματικά” κατασπαταλούμενο κοινωνικό σφρίγος, δημογραφικό, οικονομικό και ψυχικό. Κι όπως επίσης η οροφή αυτή συνδέεται ειδικότερα με το πολιτικό σύστημα και τις πολιτικές του, όχι μόνον τις τρέχουσες, αλλά κυρίως αυτές που προηγούνται πάντα κατά δυο-τρεις δεκαετίες. Τονίζοντας έτσι και τις ανάγκες γενικότερης κοινωνικοπολιτικής ανασύνταξης, πλάι στα ειδικότερα και επείγοντα αμυντικά που απαιτούν τα δικά τους επόμενα βήματα.<br /><br />Οι αναγκαίοι εξοπλισμοί τρέχουν κι ας ελπίσουμε ότι τρέχουν κι άλλες κρίσιμες πλευρές του αμυντικού, όπως το φρόνημα, η οργάνωση, η εκπαίδευση, η οπλοπαραγωγή κτλ. Η διεθνοποίηση έχει ξεπεράσει το στάδιο του “ζήτουλα” αλληλεγγύης και ήδη με όρους ρεαλιστικής στρατηγικής (δηλαδή επί κοινών μεταξύ χωρών στόχων), Διεθνούς Δικαίου και δραστήριας διπλωματίας, οικοδομεί ένα σημαντικό συμμαχικό τείχος. Τείχος εύθραυστο, όμως, μέσα στον ευρύτερο γεωπολιτικό κυκλώνα. Τείχος που απαιτεί οπωσδήποτε ενίσχυση.<br /><br />Πέρα από την σωστή πλευρά<br /><br />Φυσικά, στο ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο, τα στενά περιθώρια πρωτοβουλιών για μια μικρή χώρα εξαντλούνται συνήθως στη σύνταξή της «στη σωστή πλευρά της Ιστορίας», δηλαδή την πλέον εθνοστηρικτική και πολιτισμικά συγγενή. Αν κι αυτό είναι αυτονόητο απέναντι σε κραυγές υπέρ μιας πολιτικής «επιτήδειου ουδέτερου» κι ερντογανικού παζαριού, ή απέναντι σε αντιφιλελεύθερες-αντιδυτικές σκεδάσεις μεταφιλελεύθερων αναγκών, καθόλου δεν αποτελεί εύκολη επιλογή. Εδώ, ο προσανατολιστικός ρόλος κι αντιδιχαστικός τρόπος των ταγών, πολιτικών και πνευματικών, είναι κρίσιμος. Ούτε, όμως, σημαίνει κάποια τυφλή και εφησυχασμένη σύνταξη με τη “σωστή πλευρά”.<br /><br />Δεν σημαίνει π.χ. τυφλότητα απέναντι σε ιστορικές παθογένειες, μεταμοντέρνες σήψεις και ζωτικές ανάγκες ανατάξεων κι αυθυπερβάσεων της παραπαίουσας Δύσης. Δεν σημαίνει επίσης ότι αδιέξοδες γραμμές ρήξης (κι αντίστοιχα γεω-κοινωνικο-πολιτικά μπλόκ) είναι παγιωμένες κι αμετάθετες. Ούτε πως κάθε υπερβατική ματιά και προσπάθεια, δύσκολη ασφαλώς, ταυτίζεται με ανεδαφικούς ρομαντισμούς – εδώ πάλι ο κρίσιμος ρόλος πολιτικών και πνευματικών ταγών. Ούτε σημαίνει πώς και δευτερεύουσες-περιφερειακές κινήσεις στρατηγικά ενταγμένες, ακόμα κι από μικρές χώρες, δεν έχουν περιθώριο και σημαντικά αποτελέσματα. Ιδίως όταν οι χώρες αυτές έχουν το διπλό ιστορικό βάρος και κατευθυντήριο προνόμιο, αυτό της πνευματικής διανοικτικής κληρονομιάς και της ασφυκτικής πολιορκίας τους από τα πράγματα.<br /><br />Ήδη η μεσανατολική, βαλκανική, ατλαντική (με όλες εδώ τις δυνατότητες και περιορισμούς) και βεβαίως η ευρωπαϊκή εθνική μας πολιτική, δείχνουν κατευθύνσεις και περιθώρια για αξιοποίηση και διεύρυνση. Η διαμόρφωση σύνθετης ισλαμικής κι ασιατικής ευρωπολιτικής, η μετάθεση του ισλαμικού κέντρου βάρους προς τον Αραβικό Κόσμο, η βαθύτερη μεσανατολική σταθεροποίηση κλπ. αποτελούν, ενδεικτικά, ζητήματα που η Ελλάδα μπορεί να συνεισφέρει.<br /><br />Ακόμα και το μείζον γεω-κοινωνικο-πολιτικό ζήτημα του 21ου αιώνα μπαίνει αναγκαστικά στην ατζέντα όχι μόνον των μεγάλων χωρών και συμπράξεων (ΕΕ, ΝΑΤΟ, BRICS κλπ) αλλά και κάθε χώρας, όπως και της διεθνούς διανόησης. Ως ανάγκη μιας Συγκλιτικής-Συνεξελικτικής παγκόσμιας Συνύπαρξης έναντι μιας Συγκρουσιακής-πυρηνικής πολιτικής μηδενικού αθροίσματος. Κι όχι βεβαίως ως ρομαντική επιθυμία αλλά ως ρεάλ-υπερβατική πολιτική που κατανοεί τις δυσκολίες, αλλά και τα υποκείμενα και τις γραμμές των διέξοδων ρήξεων και ελκύσεων.<br />Το μεγαλοτουρκικό αφήγημα<br /><br />Με τα δύσκολα αυτά ζητήματα να ωριμάζουν αργά διεθνώς (προς το παρόν, δαπάναις κυρίως ουκρανικού αίματος και ευρωπαϊκής οικονομίας), για τη χώρα μας ο χάρτης Μπαχτσελί ανέδειξε και μια άλλη, υποτιμημένη ως τώρα, πτυχή του τουρκικού επεκτατισμού. Πρόκειται για την “εκπαίδευση” της τουρκικής και διεθνούς κοινής γνώμης στα τουρκικά “δίκαια”, εκπαίδευση ενταγμένη στο μεγαλοτουρκικό αφήγημα. Σ’ αυτό Ιστορία, Δίκαιο, Ισλάμ, Δύση, Ελλάδα κ.ά. συνδέονται κατάλληλα μέσα από τρεις βασικές θέσεις σε ερντογανική ή κεμαλική παραλλαγή:Πρώτον, ο μακραίων τουρκικός θρίαμβος αποτελεί έκφραση του θείου οθωμανικού δικαίου σ’ ένα κοινωνικά διαλυτικό τοπίο απίστων, ενώ την ιστορική δικαιωματική συνέχειά του επωμίζεται το σύγχρονο τουρκικό έθνος των 90 εκατομμυρίων σφύζοντος πληθυσμού που αξίζει καλύτερη μοίρα.<br />Δεύτερον, τόπος αυτής της συνέχειας αποτελεί η διεφθαρμένη Δύση, αυτή των σταυροφοριών, των ιεροεξεταστών, των ναζί, των αποικιοκρατών, των φιλελληνικών αδικιών απέναντι στην Τουρκία, αυτή της οποίας «χρειαζόμαστε την επιστήμη αλλ’ απορρίπτουμε την ηθική».<br />Τρίτον, η Τουρκία, ηγετική στο Ισλάμ και «προστάτης των αδικημένων όπου γης», οφείλει να κυριαρχήσει βήμα προς βήμα «πέρα απ’ τη φυλακή των συνόρων της», αποτελώντας ιστορική απάντηση στη δυτική παρακμή. Όραμα του 2050 αποτελεί μια Τουρκία-παγκόσμια δύναμη με τωρινή αφετηρία την περιφερειακή ηγεμονία και κατάκτηση αντίστοιχου δικαιωματικού ζωτικού χώρου, που κυρίως σφετερίζεται η κακομαθημένη δυτική προφυλακή… η Ελλάδα.<br /><br />Με το αφήγημα αυτό, που υποστηρίζουν και μελετημένες συμβολικές-εκπαιδευτικές κινήσεις (Αγία Σοφία, φιέστες για την Άλωση, τηλε-σίριαλ κτλ) συμπορεύονται ο έμπρακτος πειρατικός αναθεωρητισμός και τα τούρκικα διεθνή παζάρια. Τελευταία και πολύ σημαντική εξέλιξη είναι εδώ η αναπτυσσόμενη σχέση της Τουρκίας με τους BRICS.<div><br />Η ελληνική απάντηση<br /><br />Η απάντηση στο αφήγημα αυτό, πολύμορφη, συστηματική και επικοινωνιακά κατάλληλη, είναι πλέον αναγκαία και με ειδικότερους αποδέκτες τη διεθνή πολιτική και πνευματική ελίτ, τη δυτική και διεθνή κοινή γνώμη, και οπωσδήποτε την τουρκική κοινωνία. Με επίγνωση ότι το βάρος της πνευματικής ελίτ, καθώς και της κοινής γνώμης σε περιόδους μεταβάσεων κι αγκυλώσεων, είναι κρίσιμο. Όπως και η εξημέρωση της τουρκικής κοινωνίας, όπου και χώρος ελληνικών επιθέσεων φιλίας και πνευματικής υποβοήθησης, μακράν των ολισθηρών “λεωφόρων Κεμάλ”. Παράλληλα, βέβαια, με την γενικότερη πειθαναγκαστική ανάσχεση του καλλιεργούμενου πνεύματος του “Αττίλα” εκεί.<br /><br />Μια τέτοια αφηγηματική απάντηση οφείλει να συνδυάσει τα εξής:Πρώτον, την αποκάλυψη κι αποσαφήνιση του μεγαλοτουρκικού αφηγήματος, τη διαστολή του από σεβαστά προτάγματα δικαίου, και τη σύνδεσή του με κάθε ιστορική πλαστογραφία και πειρατική πρακτική.<br />Δεύτερον, τον κώδωνα κινδύνου για τη Δύση και την Ευρώπη διαχρονικά και σήμερα, απ’ τη Ναύπακτο και τη Βιέννη ως τη βαλκανική, μεταναστευτική κι αναθεωρητική πολιορκία, και τον αντίστοιχο ακριτικό ρόλο της προγονικής και σύγχρονης Ελλάδας, που δεν υπερασπίζει απλώς “μερικά βράχια” ή “δικαιώματα επιδοτήσεων”. Κι επομένως την ουσία και οικουμενική σημασία ενός σύγχρονου φιλελληνισμού.<br />Τρίτον, την ειλικρινή αποδοχή ιστορικών λαθών και σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων της Δύσης, κλειδούχου ωστόσο για παγκόσμιες κοινωνικοπολιτικές και γεωπολιτικές διεξόδους.<br />Τέταρτον, την προβολή θετικής προοπτικής στο σύγχρονο κόσμο μιας Τουρκίας με σεβαστές μεν ιδιαιτερότητες πλην αντιπειρατικής και με αναβαθμισμένη κατανόηση του δικαίου, προοπτικής σ’ αντίθεση με το καταστροφικό αδιέξοδο του μεγαλοτουρκισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με το ζόρι όρθιοι στον κυκλώνα…

Τζουβάνος Δημήτρης Η τουρκική απειλή έχει πλέον συνειδητοποιηθεί στη χώρα, αν και δύσκολα κι αργά, αφού μετά την Κύπρο και τα Ίμια, χρειάστη...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως παγίδευσαν το κινητό τηλέφωνο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/07/nikola1.jpg" /><br /><br />Αιφνίδια “πολιτική βόμβα” από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος κατήγγειλε απόπειρα παγίδευσης του κινητού του τηλεφώνου, η οποία συνδέεται με το παράνομο λογισμικό παρακολούθησης Predator, σύμφωνα με πηγές της Χαριλάου Τρικούπη. Ο κ. Ανδρουλάκης μάλιστα κατέθεσε σήμερα το πρωί μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την όλη υπόθεση. Ο κ. Ανδρουλάκης κάνει λόγο για νοσηρές πρακτικές, ενώ ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος πριν λίγο τόνισε ότι επιβάλλεται να διερευνηθεί η μηνυτήρια αναφορά του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Σε ενημέρωση της Χαριλάου Τρικούπη για το ιδιαίτερα σημαντικό αυτό θέμα επισημαίνονται: «Μετά από την αποκάλυψη των σκανδάλων παρακολούθησης με το λογισμικό «Πήγασος», το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δημιούργησε μία Ειδική Υπηρεσία, μέσω της οποίας οι Ευρωβουλευτές θα μπορούσαν να ελέγχουν τις τηλεφωνικές τους συσκευές για τυχόν μολύνσεις από παράνομα λογισμικά παρακολούθησης. Θυμίζουμε ότι το Πήγασος είναι κακόβουλο λογισμικό που ανήκει στην κατηγορία των λογισμικών κατασκοπείας. Έχει σχεδιαστεί, για να εισβάλει σε συσκευές, χωρίς να ειδοποιείται ο χρήστης, να συγκεντρώνει ό,τι πληροφορίες θέλει και μετά να εξαφανίζεται.<br /><br />»Στις 28 Ιουνίου 2022, ο κ. Ανδρουλάκης έκανε χρήση αυτής της υπηρεσίας του Κοινοβουλίου για προληπτικούς λόγους. Από τον πρώτο έλεγχο που έγινε στην συσκευή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, φάνηκε η παρουσία ύποπτου συνδέσμου (link) που συνδέεται με το παράνομο λογισμικό παρακολούθησης Predator. Το Predator είναι ένα εργαλείο παρακολούθησης που προσφέρει στον χειριστή του πλήρη και διαρκή πρόσβαση στη συσκευή του στόχου. Το Predator επιτρέπει στον χειριστή να κάνει εξαγωγή μυστικών κωδικών [passwords], αρχείων, φωτογραφιών, ιστορικού περιήγησης στο διαδίκτυο, επαφών καθώς επίσης και δεδομένων ταυτότητας (όπως πληροφορίες για την κινητή συσκευή).<br /><br />»Το Predator μπορεί να τραβήξει στιγμιότυπα οθόνης [screen captures], να καταγράφει τις καταχωρήσεις του χρήστη [στο κινητό του], καθώς επίσης μπορεί να ενεργοποιεί το μικρόφωνο και την κάμερα της συσκευής. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους επιτιθέμενους να παρακολουθούν οποιαδήποτε ενέργεια πραγματοποιείται μέσω συσκευής ή κοντά σε αυτήν, όπως τις συνομιλίες που γίνονται μέσα σε ένα δωμάτιο. Το Predator επιτρέπει επίσης στον χειριστή του να καταγράφει γραπτά μηνύματα που αποστέλλονται ή λαμβάνονται (συμπεριλαμβανομένων αυτών που στέλνονται μέσω “κρυπτογραφημένων εφαρμογών”) καθώς επίσης απλών και VoIP τηλεφωνικών κλήσεων (συμπεριλαμβανομένων τηλεφωνικών συνομιλιών μέσω “κρυπτογραφημένων” εφαρμογών)».<br /><br />Οι υπηρεσίες του Ευρωκοινοβουλίου<br /><br />Σύμφωνα πάντα με την ενημέρωση της Χαριλάου Τρικούπη «ακολουθώντας το σχετικό πρωτόκολλο ασφαλείας του Κοινοβουλίου το οποίο και ενεργοποιήθηκε αμέσως, δημιουργήθηκε ένα αντίγραφο της συσκευής, ώστε να διενεργηθεί ένας πιο λεπτομερής έλεγχος της. Στη συνέχεια, μετά από πρόταση των αρμοδίων υπηρεσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διεξήχθη συμπληρωματικός έλεγχος στη συσκευή του κ. Ανδρουλάκη. Μετά την ολοκλήρωση των ελέγχων αυτών, οι υπηρεσίες του Κοινοβουλίου συνέταξαν την σχετική Έκθεση την οποία παρέδωσαν στον κ. Ανδρουλάκη τις προηγούμενες ημέρες.<br /><br />»Σύμφωνα με όσα περιγράφονται εκεί, ο κ. Ανδρουλάκης έλαβε γραπτό μήνυμα στις 21 Σεπτεμβρίου 2021, λίγο διάστημα δηλαδή πριν την έναρξη των εσωκομματικών διαδικασιών, στη συσκευή του το οποίο τον καλούσε να πατήσει ένα συγκεκριμένο σύνδεσμο, ο οποίος σύμφωνα με έκθεση του Citizens Lab του Πανεπιστημίου του Τορόντο χρησιμοποιείται ως δόλωμα για την εγκατάστασή του λογισμικού παρακολουθήσεων Predator στο κινητό του στόχου. Το μήνυμα έγγραφε επακριβώς: «Να δούμε λίγο σοβαρά το θέμα φίλε, έχουμε να κερδίσουμε.» και ακολουθούσε ο σύνδεσμος, ο οποίος ήταν παραποίηση ιστοσελίδας η οποία υπάρχει και λειτουργεί κανονικά.<br /><br />»Αν και το μήνυμα φαίνεται να διαβάστηκε μία ώρα μετά τη λήψη του, το γεγονός ότι ο κ. Ανδρουλάκης δεν πάτησε ποτέ το λινκ, είναι αυτό που φαίνεται να τον γλύτωσε από τα χειρότερα. Υπήρξε δηλαδή απόπειρα παγίδευσης του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη, που αποτράπηκε χάρις την πρόνοια του κ. Ανδρουλάκη να μην ακολουθήσει το σύνδεσμο που θα παγίδευε το τηλέφωνό του. Σημειώνεται ότι στους 200 και πλέον ελέγχους κινητών Ευρωβουλευτών που έχουν διεξαχθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήταν η πρώτη περίπτωση που διαπιστώθηκε απόπειρα μόλυνσης προσωπικής τηλεφωνικής συσκευής. Τεχνικοί σύμβουλοι δεν αποκλείουν εξάλλου την ακρόαση με άλλα συστήματα που δεν αφήνουν ίχνη».<br /><br />Ποιοι ενημερώθηκαν<br /><br />Όπως αναφέρει η Χαριλάου Τρικούπη «εκτός της μηνυτήριας αναφοράς που κατατέθηκε σήμερα στον κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για το θέμα έχουν ενημερωθεί με επιστολές η Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κα Vera Jourova ο αρμόδιος Επίτροπος κ. Didier Reynders η Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας κα Iratxe Garcia Perez, η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κα Roberta Metsola και μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη διερεύνηση της χρήσης του λογισμικού Pegasus και αντίστοιχου κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολούθησης.<br /><br />»Πρόκειται για μια σοβαρή υπόθεση απόπειρας παραβίασης του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών στην Ελλάδα. Δεν επιχειρήθηκε να θιγεί μόνον η ιδιωτικότητα του κ. Ανδρουλάκη και το απόρρητο των επικοινωνιών του, που κατά το Σύνταγμα είναι απόλυτα απαραβίαστο. Επιχειρήθηκε να θιγεί και η πολιτική δραστηριότητά του και κατ’ επέκταση διακυβεύεται η ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Όσοι κυνηγούν τον κ. Ανδρουλάκη (predator=κυνηγός) επιδίωξαν όχι απλώς να ακούν τις κλήσεις και τα μηνύματα του, αλλά επιπλέον να μετατρέψουν τη συσκευή του κ. Ανδρουλάκη σε μέσο διαρκούς παρακολούθησής του. Επιβάλλεται η άμεση λήψη δράσης από όλα τα αρμόδια όργανα για την εύρεση όσων επιχείρησαν αυτήν την ωμή προσπάθεια παγίδευσης του σημερινού Προέδρου του τρίτου κοινοβουλευτικού κόμματος της χώρας. Τα πολιτικά κόμματα και όλοι οι θεσμικοί παράγοντες πρέπει να ενώσουν τις φωνές τους για την κάθαρση σε αυτήν την υπόθεση».<br /><br /><div>Νοσηρές πρακτικές<br /><br />Σε δήλωση του ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρει: «Σήμερα κατέθεσα μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελεία του Αρείου Πάγου γιατί πριν από λίγες ημέρες ενημερώθηκα από την αρμόδια υπηρεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι έχει γίνει απόπειρα να παγιδευτεί το κινητό μου με το πρόγραμμα παρακολούθησης Predator. Η αποκάλυψη ποιοι κρύβονται πίσω από τέτοιες νοσηρές πρακτικές και για ποιους ενεργούν δεν είναι ένα προσωπικό ζήτημα. Είναι δημοκρατικό μου καθήκον. Σε όλη μου την πορεία έμαθα να αγωνίζομαι στη διαφάνεια, στο φως, στο προσκήνιο, γιατί η διαφάνεια είναι ένα απαιτούμενο στοιχείο της ομαλής λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος, γι’ αυτό σε αυτή τη σκοτεινή υπόθεση δεν πρόκειται να συμβιβαστώ με μισόλογα και με υπεκφυγές».<br /><br />Σε δήλωση του ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος , Γιάννης Οικονόμου αναφέρει: «Η μηνυτήρια αναφορά του κ. Ανδρουλάκη -σχετικά με την απόπειρα μόλυνσης του κινητού του τηλεφώνου, το Σεπτέμβριο του 2021, από κακόβουλο λογισμικό παρακολούθησης- επιβάλλεται να διερευνηθεί άμεσα από την Ελληνική Δικαιοσύνη. Παράλληλα, κάθε αρμόδια αρχή της ελληνικής Πολιτείας οφείλει να συνδράμει, με την τεχνογνωσία της και στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, τη διερεύνηση και διαλεύκανση της μηνυτήριας αναφοράς του κ. Ανδρουλάκη, τόσο σε ελληνικό, όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως παγίδευσαν το κινητό τηλέφωνο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

Αιφνίδια “πολιτική βόμβα” από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος κατήγγειλε απόπειρα παγίδευσης του κινητού του τηλεφώνου, η οπ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φούσκα» Πλεύρη λίγη ώρα πριν ο Ανδρουλάκης καταθέσει μήνυση για την παρακολούθηση του τηλεφώνου του

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/07/plevris.jpeg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/07/plevris-696x392.jpeg" /></a><br /><br />Λίγη ώρα πριν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για την απόπειρα παρακολούθησης του τηλεφώνου του, ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης έθετε θέμα μη τήρησης του πρωτοκόλλου για όσους νοσούν από κορονοϊό, για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα. Το θέμα αποδείχτηκε φούσκα με τον υπουργό Υγείας να παριστάνει σε τηλεοπτικό στούντιο ότι δεν γνωρίζει τα μέτρα που ο ίδιος έχει ανακονώσει.<br /><br />Με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία απάντησε:<br /><br />Ο υπουργός Υγείας των 30.000 νεκρών από την πανδημία, της πρώτης θέσης της Ε.Ε. σε θανάτους ανά εκατομμύριο και της πρώτης θέσης στην Ευρώπη στην υπερβάλλουσα θνησιμότητα σήμερα ξεπέρασε κάθε όριο χυδαιότητας και ακροδεξιάς προπαγάνδας βγαλμένης από τις πιο σκοτεινές σελίδες των φασιστικών εγχειριδίων με τα οποία μεγάλωσε.<br /><br />Ο κ. Πλεύρης επιχείρησε σήμερα έναν άθλιο αντιπερισπασμό δηλώνοντας ότι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ πήγε την Κυριακή στο Προεδρικό Μέγαρο παραβιάζοντας τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Για την αποκατάσταση της αλήθειας, ο Αλέξης Τσίπρας είχε βγει αρνητικός σε μοριακό τεστ ήδη από το Σάββατο.<br /><br />Αλλά ποιον έπιασε ο πόνος για τα υγειονομικά πρωτόκολλα; Τον υπουργό υγείας που έστελνε τους εργαζόμενους στις δουλειές τους με πυρετό και ντεπόν να στοιβάζονται σε μετρό και λεωφορεία; Ή τον υπουργό που έπαυσε την καθημερινή ενημέρωση των πολιτών για τον κορονοϊό;<br /><br />Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πίσω από αυτή τη χυδαία επίθεση Πλεύρη βρίσκεται ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος όσο αποκηρύσσει την τοξικότητα τόσο ρίχνει στο βούρκο και τη λάσπη την πολιτική αντιπαράθεση. Όσο καταρρέει τόσο πιο άθλιος, χυδαίος και επικίνδυνος θα γίνεται.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Φούσκα» Πλεύρη λίγη ώρα πριν ο Ανδρουλάκης καταθέσει μήνυση για την παρακολούθηση του τηλεφώνου του

Λίγη ώρα πριν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για την απόπειρα παρακολούθησης του τηλεφώνου του, ο υπουργός Υγείας Θά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος διπλωμάτης αποδομεί τις ανοησίες και τους χάρτες Ερντογάν-Μπαχτσελί

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/07/bahceli_map_292589447_366333552120716_5434632536153555837_n.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/07/bahceli_map_292589447_366333552120716_5434632536153555837_n-696x392.jpg" width="810" /></a><br /><br />«Ο πόλεμος των Χαρτών»<br />Με αυτόν τον δεικτικό τίτλο ο Πρέσβης ετ Σελίμ Κουνεράλπ σχολιάζει τους ανεδαφικούς χάρτες που δημοσιεύει κατά διαστήματα η τουρκική κυβέρνηση. Στο άρθρο του που δημοσιεύεται στην Ιστοσελίδα Serbestıyet (25/7) γράφει πολλά σημαντικά και αποκαλυπτικά στοιχεία. Κρίναμε σκόπιμο να παραθέσουμε τα βασικά σημεία του άρθρου .<br /><br />Γράφει η <b>ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br /><br />«Οι επεκτατικές-κατακτητικές δηλώσεις αυξήθηκαν μετά την συνένωση του ΑΚΡ-ΜΗΡ-Εθνικιστών.<br /><br />Ο τελευταίος χάρτης που παρουσίασαν , εκτός από αυτούς που εμφανίζουν διευρυμένα τα εδάφη της Τουρκίας, αφορά τον χάρτη του Mısakı– Milli των Θαλασσών. (Σημ.Misaki Milli είναι ο ιερός όρκος που έδωσαν οι βουλευτές στις 28/1/1920 , για να ανακτήσουν τα χαμένα εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Θεωρείται το πολιτικό μανιφέστο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κεμαλιστών).<br /><br />Βέβαια δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από κανέναν τέτοιοι ανόητοι ισχυρισμοί της χώρας μας . Αλλά προβάλλουν εμπόδια στα αιτήματα μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που αντιμετωπίζονται κατά κάποιον τρόπο με κάποια κατανόηση.<br /><br />Περιμέναμε από την αντιπολίτευση και το CHP να φέρει στην επικαιρότητα το θέμα με κατάλληλο τρόπο. Μάταια όμως…<br /><br />Ένας από τους πολλούς παράγοντες που διακρίνει τη χώρα και το λαό μας από τα δημοκρατικά κράτη είναι και η έντονη επιθυμία για την επέκταση των εδαφών μας. Κάτι που συμμερίζεται σχεδόν όλο το έθνος.<br /><br />Η επιθυμία αυτή δεν μονοπωλείται, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες, από την άκρα δεξιά, αλλά υιοθετείται και από τα δεξιά και τα αριστερά κινήματα.<br /><br />Κατά περίεργο τρόπο το ενδιαφέρον αυτό δεν υπήρχε κατά τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας.<br /><br />Οι ιδρυτές της Δημοκρατίας είχαν καταλάβει ότι είναι μάταιη προσπάθεια η κατάκτηση εδαφών που ανήκουν σε άλλη χώρα, σε άλλο λαό.<br /><br />Για παράδειγμα , δεν κατέβαλαν καμία προσπάθεια στη Λοζάνη για να αποκτήσουν τα Νησιά που είχαν χάσει πριν από δεκαετίες και ο πληθυσμός τους ήταν αμιγώς ελληνικός.<br /><br />Ακόμα δεν βρήκα καμία πληροφορία για το Καστελόριζο, αν δηλαδή το διεκδικήσαμε επειδή ανήκε στην Τουρκία μέχρι την Συνθήκη των Σεβρών. Πιθανότατα ο ελληνικός πληθυσμός του Νησιού εμπόδισε τον Κεμάλ και τον Ινονού να το διεκδικήσουν , επειδή σχεδίαζαν την Ανταλλαγή.<br /><br />Μόνο η Ίμβρος και η Τένεδος που ήταν υπό ελληνική κατοχή δόθηκαν στην Τουρκία για στρατηγικούς λόγους, επειδή βρίσκονται στην είσοδο των Στενών, υπό τον όρο της αυτόνομης διοίκησης των γηγενών κατοίκων. Μόνο που αυτή η διοίκηση δεν σχηματίστηκε ποτέ και με την πάροδο του χρόνου μείωσαν τον αριθμό των Ελλήνων κατοίκων των Νησιών αυτών.<br /><br />Στη Λοζάνη παραιτήθηκαν και από τη διεκδίκηση δικαιωμάτων και στην Κύπρο. Στη Συνθήκη αναφέρεται ρητά ότι όσοι Τουρκοκύπριοι δεν ήθελαν να αποκτήσουν αγγλική υπηκοότητα έπρεπε να εγκαταλείψουν το Νησί εντός δυο ετών.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δεν πρέπει να εκπλήσσει. Οι ιδρυτές της Δημοκρατίας υπήρξαν μάρτυρες της κατάρρευσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία επήλθε από τους αγώνες ανεξαρτησίας των μη Μουσουλμανικών, Τουρκικών εθνοτήτων . Συνειδητοποίησαν πλήρως ότι είναι αδύνατον να επιθυμείς να κατακτήσεις εδάφη που ανήκουν σε διαφορετικά έθνη.<br /><br />Οι ιδρυτές της Δημοκρατίας έκλεισαν με τη Λοζάνη τις σελίδες επεκτατισμού και διεύρυνσης.<br /><br />Ακόμα και η προσάρτηση της Αλεξανδρέττας (Χατάι) έγινε με ειρηνικό τρόπο μέσω της διπλωματίας. Παρά την πάροδο 84 ετών καμία κυβέρνησή της Συρίας δεν αναγνωρίζει την τουρκική κυριαρχία στην περιοχή αυτή. Συνεχίζουν να την εντάσσουν στους χάρτες τους εντός της εδαφικής κυριαρχίας της χώρας τους. Δεν χρειάζεται βέβαια να υπενθυμίσουμε ότι η παρουσίαση της Αλεξανδρέττας στους χάρτες της Συρίας δεν αρκεί για να ενταχθούν τα εδάφη αυτά στην κυριαρχία της Δαμασκού.<br /><br />Αυτό το παράδειγμα δείχνει ξεκάθαρα τη δυσκολία παραδοχής μιας προσάρτησης. Οι Σύριοι από τότε που απέκτησαν την ανεξαρτησία τους (1940) ισχυρίζονται ότι η Αλεξανδρέττα παραχωρήθηκε από τους Γάλλους στην Τουρκία χωρίς τη θέληση τους γι αυτό δεν είναι αποδεκτή από αυτούς.<br /><br />Παρόμοιο παράδειγμα αποτελεί η Κύπρος. Τις προηγούμενες μέρες εορτάστηκε η 48η επέτειος της επέμβασης του 1974. Πέρασαν 39 χρόνια από την ανακήρυξη της βόρειας κυπριακής δημοκρατίας, αλλά καμία χώρα εκτός από την Τουρκία δεν την αναγνώρισε. Όλοι θεωρούν και αναγνωρίζουν τα εδάφη του ως μέρος της επίσημης Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η εμμονή της Άγκυρας για αναγνώριση δυο κρατών στην Κύπρο δεν έχει ανταπόκριση. Το μόνο που επιτυγχάνει είναι να ενισχύει την μη εύρεση λύσης.<br /><br />Από την άλλη η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τα εδαφικά κέρδη άλλων κρατών που αποκτώνται με βίαιο τρόπο. Για παράδειγμα την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, του Καραμπάχ από την Αρμενία. Βοήθησε μάλιστα σημαντικά για την απελευθέρωση σημαντικού τμήματος του Καραμπάχ από την αρμενική κατοχή.»<br /><br />Στη συνέχεια αναφέρεται στον πόλεμο Ρωσίας -Ουκρανία και επισημαίνει τις απώλειες σε ζωές και περιουσίες.<br /><br />Υπάρχουν, γράφει, πολλά παραδείγματα για μεγάλες αποτυχίες των στρατιωτικών επιχειρήσεων από χώρα σε χώρα, αλλά ακόμα και για αλλαγή ή παραμονή καθεστώτων στην εξουσία. Και προσθέτει :«Οι αποτυχημένες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν δείχνουν την ανεπάρκεια των ενόπλων δυνάμεων έναντι των εχθρών.<br /><br />Οι χώρες της Δύσης πήραν το μάθημα τους μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατάλαβαν ότι δεν είναι δυνατόν να κατακτήσεις εδάφη με τη χρήση βίας. Γι αυτό δεν πίστευαν στην αρχή ότι η Ρωσία θα επιτεθεί στην Ουκρανία.<br /><br />Δυστυχώς και η χώρα μας δεν βλέπει αυτές τις αλήθειες. Οι χάρτες της γαλάζιας πατρίδας ενθουσίασαν την κοινή γνώμη. Η εξουσία βασιζόμενη σε αυτό το χάρτη υπέγραψε συμφωνία με τη Λιβύη για οριοθέτηση ΑΟΖ. Αλλά η συμφωνία αυτή, παρά την παρέλευση ετών δεν επικυρώθηκε από την Τρίπολη εξαιτίας του τεταμένου εσωτερικού κλίματος και των εξωτερικών πιέσεων.<br /><br />Οι έρευνες για αναζήτηση φυσικών πόρων που ξεκίνησαν στην Ανατολική Μεσόγειο βάσει της θεωρίας της γαλάζιας πατρίδας σταμάτησαν μετά από τις αντιδράσεις του κόσμου και τις κυρώσεις της Ε.Ε<br /><br />Στις τηλεοράσεις εμφανίζονται πολύ συχνά χάρτες με επεκτατικές προσεγγίσεις στη Συρία . Η κυβέρνηση δηλώνει ότι σέβεται την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας , αλλά φημολογείται ότι θα κάνει νέα στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία. Η διεθνής κοινότητα και πρώτα από όλους η Ρωσία και το Ιράν είναι κάθετα αντίθετη σε μια τέτοια επιχείρηση.<br /><br />Δεν είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς , το βαρύ τίμημα που θα έχει η επιμονή σε αυτή την επιχείρηση. Η Τουρκία άλλωστε στοχοποιείται για την έκρηξη που προκάλεσε το θάνατο εννιά αμάχων στο Βόρειο Ιράκ. Αυτό είναι ένα ακόμα παράδειγμα της μεγάλης ζημίας που προκαλεί η βία.<br /><br />Πρόσφατα εμφανίστηκε ο χάρτης Mısakı Mıllı των Θαλασσών. Όσοι γνωρίζουν Ιστορία ξέρουν ότι ο ιερός όρκος δεν περιλαμβάνει Νησιά για τους λόγους που προαναφέραμε. Είναι όμως πολύ εύκολο να αντιληφθεί κανείς ποιους θα ωφελήσει αυτός ο χάρτης που περιλαμβάνει την Κρήτη, τη Ρόδο και άλλα μεγάλα Νησιά στα εδάφη της Τουρκίας. Είναι ολοφάνερο ότι δεν βοηθάει τη χώρα μας αλλά προσφέρει νέα εφόδια στην Ελλάδα που κατηγορεί την Τουρκία για επεκτατισμό. Αναμφισβήτητα προσφέρει βοήθεια στην Ελλάδα για να παρεμποδίσει την πώληση F-16 στην Τουρκία. Δεν είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ότι ο χάρτης αυτός κυκλοφορεί ήδη στα χέρια των μελών του Κογκρέσου . Τελικά αυτοί που δημοσίευσαν το χάρτη κατάφερνα να προσφέρουν εφόδια στην Ελλάδα.<br /><br />Δεν προκαλεί έκπληξη η προσφυγή τη εξουσίας , στη δύσκολη περίοδο που διανύει, σε παρόμοια όνειρα για να επηρεάσει την κοινή γνώμη.<br /><br />Γνωρίζουμε ότι ο λαός μας έχει έφεση σε τέτοια νοσταλγικά λόγια χωρίς καμία περαιτέρω σκέψη. Αλλά αφού κανείς δεν θα το κάνει ας το κάνω εγώ. Να τους υπενθυμίσω ότι οι Οθωμανοί κατείχαν τη Ρόδο 40 χρόνια με διακοπές και την Κρήτη 33.<br /><br />Πρέπει να ρωτήσουμε αυτούς που σχεδίασαν τον χάρτη πως από το όνειρο πέρασαν στην πράξη. Αλλά δεν πρόκειται να το κάνει κανείς.»<br /><br />Ο κ. Κουνεράλπ με την εμπειρία του διπλωμάτη και την ειλικρίνεια ενός πολιτισμένου ανθρώπου καταγράφει ανάγλυφα την αλήθεια. Μακάρι να υπάρξουν στην Τουρκία ανοιχτά αυτιά και μυαλά για να την ακούσουν και να την μάθουν.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τούρκος διπλωμάτης αποδομεί τις ανοησίες και τους χάρτες Ερντογάν-Μπαχτσελί

«Ο πόλεμος των Χαρτών» Με αυτόν τον δεικτικό τίτλο ο Πρέσβης ετ Σελίμ Κουνεράλπ σχολιάζει τους ανεδαφικούς χάρτες που δημοσιεύει κατά διαστή...

Διαβάστε την συνέχεια

Αργός θάνατος της τουρκικής λίρας & συναλλαγματικά αποθέματα γιοκ.

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/e8/e8ee0edc3bd643eeb8deec18fc1238c1.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="872" /><br /><br /><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Η τουρκική λίρα υποχώρησε εκ νέου τη Δευτέρα, διατηρώντας την αργή διολίσθηση προς το 18 έναντι του δολαρίου, καθώς εντείνονται οι ανησυχίες για τη συναλλαγματική πολιτική της κυβέρνησης ενόψει του αυξανόμενου πληθωρισμού και των φόβων για παγκόσμια ύφεση.<br /><br />Η αργή υποτίμηση θα μπορούσε να συνεχιστεί, εκτός εάν οι τουρκικές αρχές και πιο συγκεκριμένα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας (TCMB), Σαχάπ Καβτζίογλου βρουν μια νέα πηγή ξένων κεφαλαίων για την κάλυψη των εξαντλημένων επίσημων αποθεματικών, λένε οι αναλυτές. Προσθέτοντας την αβεβαιότητα τις επόμενες εβδομάδες, οι εταιρικοί καταθέτες θα αποφασίσουν εάν θα παραμείνουν σε αυτούς τους ειδικούς λογαριασμούς που προστατεύονται από το κράτος, οι οποίοι άρχισαν να δημιουργούνται με αφορμή την έκτακτη έναρξη του προγράμματος-κόφτη το οποίο τέθηκε σε λειτουργία πριν τα Χριστούγεννα του 2021, όταν η λίρα ξεπέρασε το 18 στο δολάριο.<br /><br /><br />Η λίρα υποχώρησε έως και 0,4% στα 17,8335 έναντι του αμερικανικού νομίσματος, διαπραγματευόμενη στα πιο αδύναμα επίπεδα από την πλήρη νομισματική κρίση τον Δεκέμβριο, όταν έφτασε στο ιστορικό χαμηλό των 18,4. "Βλέπουμε τη λίρα να χάνει περιορισμένη αξία κάθε μέρα με την τρέχουσα πολιτική. Η ισορροπία στο forex μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την απώλεια της αξίας της λίρας, αν και περιορισμένη", δήλωσε ένας trader μιλώντας στο Reuters.<br /><br />Η λίρα έχει απωλέσει περί το 6,3% αυτόν τον μήνα.<br /><br />Η τριμηνιαία έκθεση της TCMB για τον πληθωρισμό την Πέμπτη και η αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων κατά 75 μονάδες βάσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ την Τετάρτη θα αποτελέσουν βασικά σημεία προσοχής των επενδυτών αυτή την εβδομάδα.<br /><br />Την Πέμπτη, η τουρκική κεντρική τράπεζα αναμένεται να αυξήσει εκ νέου την πρόβλεψή της για τον πληθωρισμό στο τέλος του έτους από 42,8% προηγουμένως. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Reuters, ο ετήσιος πληθωρισμός αναμένεται να είναι 70% μέχρι το τέλος του 2022. Έφτασε σε υψηλό 24 ετών κοντά στο 80% τον περασμένο μήνα.<br /><br />Ο αχαλίνωτος πληθωρισμός προκλήθηκε από μια σειρά ανορθόδοξων μειώσεων επιτοκίων που έριξαν 44% από την αξία της λίρας πέρυσι. Πέραν αυτού το τουρκικό νόμισμα έχει χάσει ένα επιπλέον 26% της αξίας του φέτος.<br /><br />Παρά την αδιάκοπη υποτίμηση, η κεντρική τράπεζα αναμένεται να διατηρήσει σταθερό το επιτόκιο πολιτικής της στο 14% για τουλάχιστον ακόμη ένα έτος, εστιάζοντας αντ' αυτού σε μακροπροληπτικά μέτρα για τα δάνεια και τη ρευστότητα.<br /><br /><br />Τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματα της κεντρικής τράπεζας έχουν υποχωρήσει σε κάτι περισσότερο από 6 δισεκατομμύρια δολάρια αυτόν τον μήνα, τα χαμηλότερα επίπεδα από το 2002, με τους τραπεζίτες να υπολογίζουν ότι τα αποθεματικά συναλλάγματος εξαιρουμένων των ανταλλαγών είναι μείον 55 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αργός θάνατος της τουρκικής λίρας & συναλλαγματικά αποθέματα γιοκ.

Πέτρος Κράνιας Η τουρκική λίρα υποχώρησε εκ νέου τη Δευτέρα, διατηρώντας την αργή διολίσθηση προς το 18 έναντι του δολαρίου, καθώς εντείνοντ...

Διαβάστε την συνέχεια

UAV/UCAV και ΕΔ: Με τα MQ-9B SeaGuardian και Patroller, συν ολίγα Heron TP… η “ψαλίδα” με την Τουρκία δεν κλείνει

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/07/Patroller-790x400.jpg" /><br /><br />Από 15 έως 20 UAV/UCAV τριών διαφορετικών τύπων για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Κάλυψη του χαμένου εδάφους έναντι της Τουρκίας ή οπισθοδρόμηση; Είτε θεωρείται από ορισμένους ως γκρίνια και μεμψιμοιρία, η αλήθεια είναι ότι θα ήταν ευχής έργον να μπορούμε να γράφουμε μόνο θετικά για όσα διαδραματίζονται στο χώρο των εξοπλιστικών. Δυστυχώς οι εξελίξεις δεν βοηθούν. Επειδή δε όλοι έχουμε ζήσει την μετά-Ίμια περίοδο, δεν δικαιούται να σιωπά κανείς… Γιατί τότε, πριν από 25 σχεδόν χρόνια, ήταν ομολογουμένως πολλά αυτά που δεν γνωρίζαμε. Σήμερα όμως, όσα συνειδητοποιήσαμε τότε με καθυστέρηση, τα βλέπουμε να επαναλαμβάνονται. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται συνήθως ως φάρσα.<br /><br />Επιλέγουμε λοιπόν συνειδητά… το στίγμα του γκρινιάρη και του μεμψίμοιρου που καταγράφει την άποψή του, από τη συνενοχή της σιωπής. Δεν έχει σημασία εάν θα αλλάξει κάτι. Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι στο κάτω – κάτω δεν ιδρώνει εύκολα το αυτί κανενός. Επειδή όμως “τα γραπτά μένουν” θα μπορούμε, εμείς ή οποιοσδήποτε το επιθυμεί, στο μέλλον να τα επικαλεστεί.<br /><br />Η ιστορία της ελληνικής εξοπλιστικής “μαεστρίας” της μετά-Ίμια εποχής λοιπόν επαναλαμβάνεται. Μετά την ανακοίνωση της επιλογής αγοράς τριών μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτήρησης, κατηγορίας HALE τύπου MQ-9B SeaGuardian έναντι 400 σχεδόν εκατ. δολαρίων, το ελληνικό δαιμόνιο ξαναχτύπησε βαφτίζοντας ελληνικά τα μικρά ελικόπτερα επιτήρησης τύπου Α900 που ανακοίνωσε ότι θα προμηθευτεί το Πολεμικό Ναυτικό και μάλιστα με fast track (βλ. άνευ διαγωνισμού) διαδικασίες.<br /><br />Ασφαλώς, το Α900 δεν είναι ελληνικό προϊόν αλλά ισπανικό όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς με μία γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο. Ελληνική είναι η εταιρεία που θα τα υποστηρίζει, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Πρόκειται για σύστημα με καθαρά τακτικό χαρακτήρα και εξειδικευμένο για επιχειρήσεις από μονάδες επιφανείας, οπότε δεν χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο. Η αναγκαιότητα του είναι δεδομένη.<br /><br />Τους φόβους μας για την επανάληψη των εξοπλιστικών “τακτικών” του παρελθόντος, ήρθε και πάλι να επιβεβαιώσει η είδηση περί επιλογής του γαλλικού UAV/UCAV κατηγορίας MALE, τύπου Patroller για τον Ελληνικό Στρατό. Τα αεροσκάφη αυτά (4+4 με βάση το δημοσίευμα που αναπαρήγαγε και το DP), προορίζονται να πλαισιώσουν και σε δεύτερο χρόνο να αντικαταστήσουν τα Sperwer του ίδιου κατασκευαστή, που αξιοποιούνται επιχειρησιακά από τον Ε.Σ. τα τελευταία 20 περίπου χρόνια.<br /><img src="" /><br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Στο Patroller το DP είχε αναφερθεί παλιότερα, οπότε θεωρούμε ότι δεν χρειάζεται να επανέλθουμε. Ζήτημα επάρκειας από πλευράς δυνατοτήτων και επιδόσεων για την κάλυψη των αναγκών επιτήρησης σε Έβρο και ανατολικό Αιγαίο δεν τίθεται, όπως και στην περίπτωση των MQ-9B, δεδομένου ότι και οι επιδόσεις του Patroller είναι πολύ καλές, αλλά και η φιλοσοφία αξιοποίησης του είναι ιδιαίτερα προηγμένη.<br /><br />Μεταφέρει εξοπλισμό αποστολής (ραντάρ SAR τύπου Pico της Leonardo, σύστημα ηλεκτρονικής επιτήρησης ELINT/COMMINT) σε ατρακτίδια που αναρτώνται στη θέση των εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου, καθώς και καλάθους ρουκετών των 68 χιλιοστών. Πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να αξιοποιηθεί, έστω και με μικρότερη αυτονομία, σε πλειάδα ρόλων.<br /><br />Θα επιμείνουμε στο κύριο ζητούμενο. Που δεν είναι άλλο από το τεράστιο και ανεξήγητα (;) επαναλαμβανόμενο πρόβλημα του κατακερματισμού των προμηθειών. Ακόμη και αυτών που προορίζονται για την κάλυψη μίας και μόνο (της ίδιας…) επιχειρησιακής ανάγκης. Υποτίθεται ότι η πρόσφατα ανακοινωθείσα προμήθεια των τριών SeaGuardian μαζί με τη φερόμενη ως επικείμενη αγορά των Patroller, που λέγεται πως θα πλαισιωθούν και με την αγορά αριθμού οπλισμένων Heron TP για την Πολεμική Αεροπορία, πρόκειται να υλοποιηθούν για την κάλυψη του χαμένου εδάφους της τελευταίας εικοσαετίας για την Ελλάδα στο χώρο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Η εμπειρία της μετά-Ίμια εποχής, έχει αποδείξει ότι η τακτική των αποσπασματικών και κατά κανόνα εξόχως δαπανηρών αγορών συστημάτων, μόνο καταστροφική είναι. Και σε επιχειρησιακό επίπεδο και σε οικονομικό και οπωσδήποτε και σε βιομηχανικό. Άρα, αφού η μεθοδολογία που υιοθετείται παραμένει αναλλοίωτη, μόνο στην κάλυψη του χαμένου εδάφους έναντι της Τουρκίας δεν θα μας οδηγήσει, στον τομέα των UAV/UCAV.<br /><br />Δεν υποστηρίζεται καν ότι τα κονδύλια που θα κατευθυνθούν στην αγορά αυτών των συστημάτων, θα πρέπει να αποδοθούν στην εγχώρια ανάπτυξη UAV κατηγορίας MALE, γιατί όπως εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί, χρειάζεται χρόνος για κάτι τέτοιο. Χρόνος που δεν διαθέτει η Ελλάδα. Από τη στιγμή όμως που θα φτάσουν ή και θα ξεπεράσουν συνολικά το ένα δισ. ευρώ ή δολάρια, όπως όλα δείχνουν, για ποιόν ή για ποιους λόγους το ποσό αυτό δεν διατίθεται συνολικά και στο πλαίσιο ενός και μόνο προγράμματος προμήθειας UAV/UCAV (επιτήρησης και προβολής στόχων) και για τους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων;<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/07/Heron-TP-1.jpg"><img height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/07/Heron-TP-1.jpg" width="640" /></a><br /><br />Η διαπραγματευτική ισχύς της Ελλάδας στο πλαίσιο μίας τέτοιας επιλογής θα ήταν πολλαπλάσια ή όχι; Θα ήταν οι κατασκευαστές διατεθειμένοι να διαπραγματευθούν καλύτερες τιμές, μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας υποστήριξη και βιομηχανικά ανταλλάγματα, προκειμένου να κερδίσουν ένα τέτοιο πρόγραμμα ή όχι; Θα ήταν διατεθειμένοι στο πλαίσιο ενός ενιαίου και συνολικού προγράμματος να δημιουργήσουν κέντρα λήψης της εικόνας και των δεδομένων που θα προέρχονται από τα μη επανδρωμένα σε μεγάλες μονάδες του Στρατού Ξηράς, της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού, ή όχι;<br /><br />Που πήγε η διακλαδικότητα την οποία ευαγγελιζόμαστε συστημικά εδώ και δεκαετίες, όταν πάμε για άλλη μία φορά να αγοράσουμε ξεχωριστά διαφορετικούς τύπους αεροσκαφών για να καλύψουμε (πάλι ξεχωριστά) τις επιχειρησιακές ανάγκες των τριών Κλάδων; Για ποιον ή για ποιους λόγους δεν εξετάστηκε η δημιουργία ενός μικτού κέντρου εκμετάλλευσης των μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτήρησης κατηγορίας HALE ή MALE; Δεν θέλουμε να έχουν όλοι την ίδια πρόσβαση στο νέο αυτό μέσο και να τροφοδοτούνται με την ίδια εικόνα και τα ίδια δεδομένα, από την Κύπρο μέχρι τον Έβρο;<br /><br />Σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσαμε να πάμε και σε δεύτερη πηγή προμήθειας. Σε έναν δεύτερο τύπο διαφορετικής κατηγορίας ενδεχομένως. Αυτό που μας καίει άμεσα είναι η απόκτηση ικανών εναέριων μη επανδρωμένων μέσων επιτήρησης και προσβολής στόχων στο μεγαλύτερο δυνατό αριθμό και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Είναι δυνατόν να επιτύχουμε έστω και κάποιες από αυτές τις προϋποθέσεις με την τακτική που ακολουθούμε;<br /><br />Είναι δυνατόν να υποστηρίζουμε ότι θα καλύψουμε το χαμένο έδαφος με την αγορά 15 ή 20 (το πολύ) μη επανδρωμένων αεροσκαφών τριών διαφορετικών τύπων και κατηγοριών, όταν οι απέναντι διαθέτουν στόλο δεκάδων (σήμερα) ή και εκατοντάδων στο μέλλον;<br /><br />Το Patroller προς το παρόν έχει αγοραστεί από τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις. Η σχετική σύμβαση ύψους 300 εκατ. ευρώ (341 εκατομμυρίων δολαρίων με βάση την τότε ισοτιμία), υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2016 και προέβλεπε την παράδοση 14 αεροσκαφών και δύο σταθμών ελέγχου και λήψης εικόνας και δεδομένων στο έδαφος, μαζί με δύο εκπαιδευτικούς σταθμούς. Στη σύμβαση που ως είδηση είχε φιλοξενηθεί τότε και από το DP, περιλήφθηκε και 12ετής υποστήριξη.<br /><br />Το κόστος ανά μονάδα υπολογίζεται σε 25 έως 30 εκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με τον εξοπλισμό αποστολής που θα αποκτηθεί. Σε αντίθεση με το μικρότερο Sperwer, απαιτεί τη χρήση διαδρόμου για την απογείωση και την προσγείωση, όπως ένα κανονικό αεροπλάνο. Πράγμα που σημαίνει ότι σε καθαρά τακτικό επίπεδο θα πρέπει να λειτουργήσει συνδυαστικά με μικρότερα UAV εκτοξευόμενα μέσω μικρών καταπελτών, ή δια χειρός, προκειμένου σε επίπεδο μονάδων να μπορεί να εκτελεστούν πολλαπλές αποστολές.<br /><br />Να γίνει κατεύθυνση πυρών Πυροβολικού, εντοπισμός μικρών ομάδων και οχημάτων του εχθρού, καθώς και εντοπισμός και στοχοποίηση αρμάτων μάχης, σε εικοσιτετράωρη βάση. Με άλλα λόγια όχι μόνο ο Ελληνικός Στρατός αλλά οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις συνολικά, έχουν ακόμα πολύ δρόμο μπροστά τους στην διαδικασία πλήρους υιοθέτησης και αφομοίωσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών και τακτικών αξιοποίησής τους.<br /><br />Επαναλαμβανόμαστε με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, αλλά θα το ξαναγράψουμε. Είναι προς τη σωστή κατεύθυνση οι ενέργειες που γίνονται για την απόκτηση UAV. Ο τρόπος είναι λανθασμένος. Είναι τουλάχιστον επικίνδυνο να υποστηρίζεται ότι με έναν τόσο μικρό αριθμό αεροσκαφών MQ-9B SeaGuardian (όχι οπλισμένων Reaper) θα αποκτήσουμε δυνατότητες επιτήρησης σε εικοσιτετράωρη βάση, 365 ημέρες το χρόνο, σε ολόκληρο το FIR Αθήνας. Όπως είναι και επικίνδυνο το να υποστηρίζεται ότι τα αεροσκάφη αυτά είναι άτρωτα λόγω της πλεύσης τους στο επίπεδο των 40.000 ποδών!<br /><br />Η Ελλάδα χρειάζεται επαρκή αριθμό ικανών UAV όχι μόνο για επιτήρηση, αλλά και για προσβολή στόχων. Θεωρούμε ότι ακόμα και τώρα δεν είναι αργά να αναθεωρήσουμε. Να πάμε σε μία συνολική διαπραγμάτευση για την κάλυψη των αναγκών και των τριών Κλάδων. Με όλα τα πλεονεκτήματα που μία τέτοια ενέργεια θα εξασφαλίσει. Εκτός κι αν η αποσπασματική προώθηση εξυπηρετεί και άλλους στόχους, πολλοί εκ των οποίων καταχρώνται το περιώνυμο “γεωπολιτικό κριτήριο” που εμφανίζεται πανταχού παρόν και διά πάσαν νόσον…<br /><br />Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη είναι αναλώσιμα, ή μπορούν να θεωρηθούν αναλώσιμα, γιατί είναι μη επανδρωμένα. Κατά συνέπεια το κόστος αγοράς τους είναι παράγοντας με ιδιαίτερα βαρύνουσα σημασία, γιατί καθορίζει τη σχέση κόστους – απόδοσης σε μεγαλύτερο βαθμό από τις δυνατότητες και τις επιδόσεις τους.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/MQ-9B_SeaGuardian-GENERAL-ATOMICS.jpg"><img height="424" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/MQ-9B_SeaGuardian-GENERAL-ATOMICS.jpg" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

UAV/UCAV και ΕΔ: Με τα MQ-9B SeaGuardian και Patroller, συν ολίγα Heron TP… η “ψαλίδα” με την Τουρκία δεν κλείνει

Από 15 έως 20 UAV/UCAV τριών διαφορετικών τύπων για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Κάλυψη του χαμένου εδάφους έναντι της Τουρκίας ή οπισθοδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στρέφεται σε Ρωσία και Κίνα για νέα όπλα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.savunmahaber.com/en/wp-content/uploads/2021/08/Anatolian-Eagle-2021-Training-F-4E-2020-Phantom-1536x525.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="273" data-original-width="800" height="320" src="https://www.savunmahaber.com/en/wp-content/uploads/2021/08/Anatolian-Eagle-2021-Training-F-4E-2020-Phantom-1536x525.jpg" width="800" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ερντογάν πιέζει τις ΗΠΑ για τα F-16, αφήνοντας να εννοηθεί πως αν δεν αρθεί το εμπάργκο, θα στραφεί σε «εχθρικές» αγορές.</span></h3><div>Από την <b>Κύρα Αδάμ</b><br />Η Τουρκία βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση αγοράς νέων οπλικών συστημάτων από δυτικές χώρες για να ανανεώσει τον αεροπορικό στόλο της, κυρίως που αυτή τη στιγμή υπολείπεται ποιοτικά της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Η αγορά των ρωσικών πυραύλων S-400 και η αμερικανική τιμωρία με τη ματαίωση της αγοράς των F-35 έχουν οδηγήσει την Άγκυρα σε διαρκή αναζήτηση αγοράς νέων αεροσκαφών, αμερικανικών ή ευρωπαϊκών, αλλά και πυραυλικών συστημάτων, αφού οι ΗΠΑ δεν αποδεσμεύουν τους πυραύλους Patriot και επιπλέον έχουν ανοίξει τον δρόμο στην Ελλάδα για αγορά των F-35, ενώ έχουν κλείσει τον ίδιο δρόμο στην Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία δείχνει πρόθυμη να διαπραγματευτεί τα αεροσκάφη F-16, αλλά και τα ευρωπαϊκά Eurofighters για να ανανεώσει τον στόλο της και να αντιμετωπίσει την Ελλάδα «που εξοπλίζεται σε βάρος της Τουρκίας». Αυτό είναι το νεότερο «επιχείρημα» που προβάλλει η Άγκυρα, προκειμένου να πιέσει Αμερικανούς και Ευρωπαίους να τής πουλήσουν αεροσκάφη και πυραυλικά συστήματα.<br /><br />Ο Ερντογάν, σε μια πρόσφατη κίνηση-μπλόφα, ζήτησε πιεστικά από τον Γάλλο<br />πρόεδρο να συζητήσουν την αγορά γαλλικών πυραύλων και όχι μόνον, με το Παρίσι να μην έχει απαντήσει ακόμα, αφήνοντας το θέμα να ξεχαστεί προς το παρόν. Η Άγκυρα έχει βολιδοσκοπήσει και το Λονδίνο για τις προθέσεις του στην πώληση Eurofighters, αλλά ούτε κι εκεί έχει υπάρξει πράσινο φως.<br /><br />Έτσι, οι μόνοι πιστοί αμυντικοί σύμμαχοι της Τουρκίας είναι η Γερμανία, που είναι υποχρεωμένη να παραδώσει υποβρύχια, και η Ισπανία, που έχει ναυπηγήσει το πρώτο τουρκικό αεροπλανοφόρο, που θα παραδώσει τον Σεπτέμβριο.<br /><br />Η Τουρκία όμως δεν βρίσκεται σε αδιέξοδο και ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ευρωπαϊκές και αμερικανικές αρνήσεις πωλήσεων αεροσκαφών να ευνοούν την Άγκυρα σε άλλα σχέδιά της. Στην περίπτωση που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αρνηθούν τα αεροσκάφη τους, τότε ανοίγει ο δρόμος για την Άγκυρα να εφαρμόσει το γνωστό «υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές». Και αυτές τις αναζητά στη Ρωσία και την Κίνα.<br /><br />Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι η Άγκυρα «καλοβλέπει» την αγορά από την Κίνα 12 J-20. Πρόκειται για τα πιστά αντίγραφα των αμερικανικών αεροσκαφών F-22, τα οποία η Ουάσινγκτον κρατά μόνο για τον εαυτόν της μέχρι στιγμής. Μια τέτοια προοπτική σαφέστατα εκνευρίζει και θορυβεί τις ΗΠΑ, όχι μόνον διότι τα F-22, ακόμα και ως πιστό κινεζικό αντίγραφο θα βρεθεί στις αγορές, αλλά και γιατί το ΝΑΤΟ θα καταστεί… μια ανοιχτή λαϊκή αγορά με αεροσκάφη και οπλικά συστήματα πέρα των αμερικανικών.</div><div><img height="312" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2022/07/kinezikon-maxhtiko-aeroskafos-j-20.jpg" width="640" /><i>Κινέζικο μαχητικό αεροσκάφος J-22, πιστό αντίγραφο των αμερικανικών F-22</i></div><div><i><br /></i>Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η απόκτηση και νέας παρτίδας S-400<br /><br />Εξυπακούεται ότι αν η Δύση κλείσει την πόρτα στην Τουρκία στα οπλικά συστήματα, παραμένει ορθάνοιχτη η προοπτική αγοράς από την Άγκυρα και άλλων ρωσικών πυραύλων S-400, ακόμα και ρωσικών αεροσκαφών Sukhoi.<br /><br />Η Τουρκία έχει αρχίσει δυναμικά να λανσάρει διεθνώς το νέο της σλόγκαν ότι είναι υποχρεωμένη να εξοπλιστεί, διότι «η Ελλάδα εξοπλίζεται σε βάρος της Τουρκίας», αναφερόμενη στην ανανέωση και στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής Π.Α. και του Π.Ν.<br />Σε ό,τι αφορά την αγορά και τον εκσυγχρονισμό των αμερικανικών F-16, η Τουρκία δεν θα επικεντρωθεί στην «ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων» στο Αιγαίο υπέρ της Ελλάδας, αλλά θα επιδιώξει να αντλήσει τα νομικά της επιχειρήματα σε βάρος της Ελλάδας, αναζητώντας να ανατρέψει υπέρ της τη θέση του Κογκρέσου, ότι πρέπει να σταματήσει η Τουρκία τις υπερπτήσεις ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, και να μη χρησιμοποιήσει τα αμερικανικά F-16 για τον σκοπό αυτό.<br /><br />Ενώ αναμένεται η επίσημη αντίδραση της Άγκυρας, ήδη Τσαβούσογλου και Ερντογάν δηλώνουν ευθέως ότι δεν θα σεβαστούν τον ΕΕΧ μεταξύ 6-10 ν.μ. και επιμένουν ότι στο Αιγαίο υπάρχουν νήσοι, νησίδες και βραχονησίδες με «ακαθόριστο» ιδιοκτησιακό καθεστώς. Η μάχη επομένως δεν θα δοθεί στους αιθέρες, αλλά στις σελίδες των διεθνών<br />νομικών κειμένων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία στρέφεται σε Ρωσία και Κίνα για νέα όπλα.

Ο Ερντογάν πιέζει τις ΗΠΑ για τα F-16, αφήνοντας να εννοηθεί πως αν δεν αρθεί το εμπάργκο, θα στραφεί σε «εχθρικές» αγορές. Από την  Κύρα Αδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις στη Συρία: Ο στρατός προωθείται στα σύνορα. πληροφορίες για τουρκική εισβολή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/ext_tw_video_thumb/1550225699209940992/pu/img/jc69u5iWduNHQsNg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="426" height="361" src="https://pbs.twimg.com/ext_tw_video_thumb/1550225699209940992/pu/img/jc69u5iWduNHQsNg.jpg" width="761" /></a></div><div><br /></div>Όλα δείχνουν ότι ο πόλεμος Συρίας – Τουρκίας είναι αναπόφευκτος. Τις τελευταίες ώρες ισχυρές δυνάμεις του συριακού στρατού προωθούνται στα σύνορα με την Τουρκία, ενώ οι Κούρδοι μαχητές έχουν ενταχθεί πλήρως στις συριακές δυνάμεις.<br /><br />Ο συριακός στρατός αναπτύσσει στρατιώτες, βαρύ πυροβολικό, εκτοξευτές ρουκετών, άρματα μάχης και στρατιωτικά οχήματα προς τα σύνορα με την Τουρκία, ενώ εμφανής είναι η παρουσία της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας καθώς και ελικοπτέρων.<br /><br />Νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει βίντεο από τουρκική στρατιωτική αυτοκινητοπομπή η οποία είχε εισέλθει στο συριακό έδαφος.<br /><br />Ο Ερντογάν είχε προαναγγείλει την εισβολή από την Τεχεράνη, έχοντας αποδοκιμαστεί τόσο από τους Ρώσους όσο και από τους Ιρανούς.<br /><br />Αναμένεται να δούμε εάν θα υπάρξει χτύπημα του συριακού στρατού και των Κούρδων μαχητών στις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που ήδη βρίσκονται μέσα στο συριακό έδαφος.<br /><br />Δείτε το βίντεο από τις προετοιμασίες:<div><br /></div><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 18px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1550225763051442176" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfcmVmc3JjX3Nlc3Npb24iOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvZmYiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3VzZXJfZm9sbG93X2ludGVudF8xNDQwNiI6eyJidWNrZXQiOiJmb2xsb3ciLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1550225763051442176&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fkosmos%2F360600%2Fragdaies-exelixeis-sti-syria-o-stratos-prootheitai-sta-synora-plirofories-gia-toyrkiki-eisvoli%2F&sessionId=5ccab7dcaff57b54f2aedd95f29805f92ed3cd0e&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6da0b7085cc99%3A1658260301864&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 577px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 18px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"></p><div class="gAdCentered" id="article_end" style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; display: inline-block; font-family: cf_asty_st; font-size: 18px; margin: 20px auto; text-align: center; width: 775.6px;"><div class="ap-ad" style="box-sizing: border-box;"><div data-google-query-id="CMOS_uWJlPkCFb6JgwcduF4Nvw" id="div-gpt-ad-1513202928999-2" style="box-sizing: border-box;"></div></div></div></div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις στη Συρία: Ο στρατός προωθείται στα σύνορα. πληροφορίες για τουρκική εισβολή.

Όλα δείχνουν ότι ο πόλεμος Συρίας – Τουρκίας είναι αναπόφευκτος. Τις τελευταίες ώρες ισχυρές δυνάμεις του συριακού στρατού προωθούνται στα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ελληνικά F-16 «έπιασαν στον ύπνο» τα τουρκικά ραντάρ: Κατευθύνθηκαν υπό άκρα μυστικότητα σε Κύπρο και Ισραήλ

<img height="365" src="https://newpost.gr/photo/master/202207/6ynw5t1658751182558.png" width="765" /><br /><br />Οι Έλληνες χειριστές ήταν έτοιμοι να αντιπαρατεθούν σε αναχαιτίσεις και εικονικές αερομαχίες εάν τους εντόπιζαν οι Τούρκοι.<br /><br /><div>Για δεύτερη φορά μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα διαπιστώνεται πως η τουρκική αεράμυνα «αναπαύεται» ειδικά στο νότιο τμήμα της Μεσογείου.<br /><br />Ένα σμήνος από οκτώ ελληνικά F-16 απογειώθηκε από την 115 Πτέρυγα Μάχης της Σούδας και κατευθύνθηκε υπό άκρα μυστικότητα σε Κύπρο και Ισραήλ, χωρίς να εντοπιστεί ούτε για ένα λεπτό από τη γείτονα χώρα πετώντας σε πολύ χαμηλό ύψος. Η ίδια τακτική χρησιμοποιήθηκε και κατά την πτήση της επιστροφής στη βάση.<br /><br />Τα αεροσκάφη απογειώθηκαν και πραγματοποίησαν τη συγκεκριμένη αποστολή στο πλαίσιο της ελληνοϊσραηλινής άσκησης «Frizis Damas 2022» η οποία πραγματοποιήθηκε αιφνιδιαστικά για λόγους ασφαλείας, χωρίς να υπάρχει ποτέ επίσημη σχετική ανακοίνωση. Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα», οι Έλληνες χειριστές ήταν έτοιμοι να αντιπαρατεθούν σε αναχαιτίσεις και εικονικές αερομαχίες εάν τους εντόπιζαν οι Τούρκοι, ωστόσο δεν τους είδαν ποτέ.<br /><br /></div><div>Θυμίζουμε ότι και το καλοκαίρι του 2020, κατά τη διάρκεια της σοβαρής κρίσης με το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis, οκτώ ελληνικά μαχητικά του ίδιου τύπου απογειώθηκαν και πάλι από τη βάση της Σούδας και προσγειώθηκαν στην Πάφο, επέστρεψαν στην Κρήτη και ποτέ δεν τα πήραν χαμπάρι οι Τούρκοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα ελληνικά F-16 «έπιασαν στον ύπνο» τα τουρκικά ραντάρ: Κατευθύνθηκαν υπό άκρα μυστικότητα σε Κύπρο και Ισραήλ

Οι Έλληνες χειριστές ήταν έτοιμοι να αντιπαρατεθούν σε αναχαιτίσεις και εικονικές αερομαχίες εάν τους εντόπιζαν οι Τούρκοι. Για δεύτερη φορά...

Διαβάστε την συνέχεια

Έρχονται δύσκολες μέρες παραδέχονται οι Τούρκοι.

<img height="306" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-07/f-16turk-4_0.jpg?itok=kUNv3QyR" width="778" /><br /><br />Παλόν: Είναι καιρός να πάρει ο Ερντογάν στα σοβαρά την ένταξη στο ΝΑΤΟ-Τούρκος αρθρογράφος: Μόνη λύση είναι να φέρουμε το Εθνικό μας Αεροσκάφος Μάχης το συντομότερο δυνατό<br /><br />Με αφορμή το χθεσινό άρθρο των New York Times για τον Ερντογάν είχαμε ένα νέο σχόλιο από τον μπροστάρη του "ναυαγίου" των τουρκικών F-16 γερουσιαστή Frank Pallone. <br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρει: <br /><br />Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν μπορούν να εμπιστευτούν τον Ερντογάν ότι θα ενεργεί με συνέπεια προς το συμφέρον της συμμαχίας. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ηγήθηκα της υπερψήφισης από τη Βουλή των Αντιπροσώπων μιας τροπολογίας που εμποδίζει την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία. Είναι καιρός να πάρει ο Ερντογάν στα σοβαρά την ένταξη στο ΝΑΤΟ.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1551282871515709444" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfcmVmc3JjX3Nlc3Npb24iOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190d2VldF9yZXN1bHRfbWlncmF0aW9uXzEzOTc5Ijp7ImJ1Y2tldCI6InR3ZWV0X3Jlc3VsdCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0Zndfc2Vuc2l0aXZlX21lZGlhX2ludGVyc3RpdGlhbF8xMzk2MyI6eyJidWNrZXQiOiJpbnRlcnN0aXRpYWwiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2V4cGVyaW1lbnRzX2Nvb2tpZV9leHBpcmF0aW9uIjp7ImJ1Y2tldCI6MTIwOTYwMCwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvZmYiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3VzZXJfZm9sbG93X2ludGVudF8xNDQwNiI6eyJidWNrZXQiOiJmb2xsb3ciLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3R3ZWV0X2VkaXRfZnJvbnRlbmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1551282871515709444&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7105213_ehoyn-pathei-hontri-lahtara-me-ta-f-16-erhontai-dyskoles&sessionId=397c4135c5d3f1fe553a4739d4517411652ff9be&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6da0b7085cc99%3A1658260301864&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 463px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><br />Αξίζει πάντως να σημειώσουμε πως από τις πρόσφατες δηλώσεις του "σουλτάνου" διεφάνη πως ποντάρει στην νίκη των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.<div>  <br />Το πραγματικό πρόβλημα <br /><br />Στο θέμα των F-16 επανέρχεται και ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Metehan Demir. Σε σημερινό του άρθρο αφού παραθέτει όσα έχουν συμβεί μέχρι ώρας, τονίζει πως "η κατάσταση είναι ήδη δυσάρεστη μέχρι στιγμής και θα δούμε μαζί πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στη Γερουσία των ΗΠΑ από εδώ και πέρα. Ωστόσο, όταν βλέπουμε τον μεγάλο αριθμό ψήφων που δόθηκε σε πρόταση κατά της Τουρκίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων, είναι αναπόφευκτο να προκύψει μια δυσάρεστη εικόνα και στη Γερουσία".<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο το πραγματικό πρόβλημα είναι το εξής: <br /><br />Αυτό μας δείχνει πόσο σκληρό είναι το διπλό μέτρο που εφαρμόζεται στην Τουρκία και ότι η επερχόμενη κρίση στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα προκύψει επίσης μέσω των F-16.<br /><br />Τώρα ας κάνουμε αυτή την ερώτηση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κάνει αίτημα στο δικό τους Κογκρέσο, δηλαδή στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία, ότι δεν θα το χρησιμοποιήσει εναντίον της Τουρκίας για τα πολεμικά αεροσκάφη F-16 ή οποιοδήποτε οπλικό σύστημα που έχει πουλήσει στην Ελλάδα; <br /><br />Επιπλέον, έθιξε την πώληση αεροπλάνων F-35 στην Ελλάδα, η οποία δεν αναφέρθηκε καν στο πρόγραμμα, αφού δεν δόθηκε το δικαίωμα της Τουρκίας σε αεροπλάνα F-35 με το πρόσχημα των πυραύλων S400 που αγοράστηκαν από τη Ρωσία. <br /><br />Ας συνεχίσουμε: Στάθηκε απέναντι στην Ελλάδα σε όλες αυτές τις διαδικασίες και όρισε ότι «Θα σεβαστείτε το διεθνές δίκαιο κατά της Τουρκίας και δεν θα χρησιμοποιήσετε αυτά τα όπλα για τίποτα, συμπεριλαμβανομένου του αφοπλισμού των νησιών και των παραβιάσεων του εναέριου χώρου»; <br /><br />Σκέψου το, δεν μπορείς να αγοράσεις αεροπλάνα F-35 από την κοινοπραξία που σου αξίζει και είσαι μέλος της . Συμφωνείτε να αγοράσετε F-16. <br /><br />Τα χρήματά σας μένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τουλάχιστον, προσπαθείτε να αγοράσετε 16 μαχητικά αεροσκάφη λέγοντας ότι θα κλείσω το σημερινό χάσμα στη στρατηγική αντίληψη της αεροπορίας σας. Ταυτόχρονα όμως βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μια απίστευτη προϋπόθεση ότι δεν θα τα χρησιμοποιήσεις εναντίον της Ελλάδας ή θα είσαι πολύ προσεκτικός. Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα κάνει κάθε είδους παραβιάσεις στον εναέριο χώρο μας. <br /><br />Η ατζέντα είναι πολύ απασχολημένη στην Τουρκία, αλλά οι λεπτομέρειες μας δείχνουν τα βήματα μεγάλων κρίσεων στο μέλλον. <br /><br />Να δούμε πώς θα λυθεί αυτό το πράγμα; <br /><br />Εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν βγάλει ένα λαγό από το καπέλο και λύσει αυτό το πρόβλημα με μια δίκαιη προσέγγιση, διαφορετικά η κρίση είναι προ των πυλών. Η μόνη μας λύση είναι να φέρουμε στη ζωή το Εθνικό μας Αεροσκάφος Μάχης το συντομότερο δυνατό. Αυτό είναι κρίσιμο για την ελαχιστοποίηση της εξάρτησης από το εξωτερικό. <br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Έρχονται δύσκολες μέρες παραδέχονται οι Τούρκοι.

Παλόν: Είναι καιρός να πάρει ο Ερντογάν στα σοβαρά την ένταξη στο ΝΑΤΟ-Τούρκος αρθρογράφος: Μόνη λύση είναι να φέρουμε το Εθνικό μας Αεροσκά...

Διαβάστε την συνέχεια

“Επιχείρηση Ουκρανία”: Πήγαν για μαλλί και βγαίνουν κουρεμένοι…

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/06/USA-EU-RUSSIA-CHINA.jpg" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Αρκετούς μήνες μετά τη ρωσική εισβολή και χρόνια από τότε που δρομολογήθηκε η “επιχείρηση Ουκρανία”, μπορούμε με σχετική ασφάλεια να εξάγουμε ορισμένα συμπεράσματα. Για όσους δεν εθελοτυφλούν, είναι κοινός τόπος ότι οι Αμερικανοί επιχείρησαν με όχημα την Ουκρανία να στριμώξουν τη Ρωσία, εκτιμώντας ότι μονά-ζυγά θα έβγαιναν κερδισμένοι. Η μία περίπτωση ήταν ο Πούτιν –υπό την απειλή εξοντωτικών οικονομικών κυρώσεων– να υποχωρούσε και να αποδεχόταν στην πράξη την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Η άλλη περίπτωση ήταν να αντιδρούσε στρατιωτικά, όπως και συνέβη.<br /><br />Στην πρώτη περίπτωση το κέρδος τους είναι προφανές. Στη δεύτερη η εικόνα είναι αντιφατική. Οι Αμερικανοί θεωρούσαν πως μία ρωσική εισβολή θα συσπείρωνε την Ευρώπη πίσω τους, υποχρεώνοντάς την να διακόψει την ενεργειακή σχέση της με τη Ρωσία, όπως και τελικώς συνέβη. Θεωρούσαν, επίσης, πως μία ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα προκαλούσε παγκόσμια καταδίκη, απομονώνοντας διπλωματικά τη Ρωσία. Η προσδοκία αυτή δικαιώθηκε μόνο εν μέρει. Η απομόνωση περιορίσθηκε στη Δύση και στις χώρες που την ακολουθούν. Τέλος, η αμερικανική προσδοκία ότι οι κυρώσεις θα γονάτιζαν τη Ρωσία με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Πούτιν διαψεύσθηκε πλήρως.<br /><br />Όπως ήταν αναμενόμενο, μετά την απόρριψη από τους Αμερικανούς της ρωσικής πρότασης για μία νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που να σέβεται τις ανησυχίες της Ρωσίας για την εθνική της ασφάλεια, ο Πούτιν άναψε το πράσινο φως για την εισβολή, η οποία αρχικά είχε σχεδιαστεί ως μία στρατιωτική επιχείρηση “αποκεφαλισμού ηγεσίας”. Στη Μόσχα θεωρούσαν πως χρησιμοποιώντας σχετικά περιορισμένες δυνάμεις, με αιχμή τις ειδικές δυνάμεις, θα κατάφερναν να ελέγξουν σύντομα το Κίεβο, να εκδιώξουν την κυβέρνηση Ζελένσκι και να εγκαταστήσουν ένα φιλορωσικό καθεστώς.<br /><br />Εγκλωβισμένο στις δικές του ιδεοληψίες, το Κρεμλίνο δεν είχε συνειδητοποιήσει τις αλλαγές που είχαν συντελεστεί στο ουκρανικό πολιτικό σύστημα και σε μεγάλο βαθμό και στην ουκρανική κοινωνία, ενώ είχε υποτιμήσει την –με τη βοήθεια των ΗΠΑ– στρατιωτική προετοιμασία των Ουκρανών για άμυνα στις πόλεις. Το αποτέλεσμα το είδαμε. Στην πρώτη φάση της επιχείρησης, οι ρωσικές δυνάμεις έσπασαν τα μούτρα τους. Αναδιπλώθηκαν κι ανασυγκροτήθηκαν, όμως, με αποτέλεσμα στη δεύτερη φάση να κερδίζουν αργά, αλλά σταθερά εδάφη.<div><br />Η “επιχείρηση Ουκρανία” και ο μονόδρομος<br /><br />Με ανοικτή χρηματοδοτική γραμμή και με τη μαζική αποστολή (και σύγχρονων) οπλικών συστημάτων, οι Δυτικοί προσπαθούν να αντιστρέψουν την αρνητική για τους Ουκρανούς τροπή που έχει λάβει ο πόλεμος. Προς το παρόν, πάντως, δεν έχουν φέρει αξιόλογο αποτέλεσμα κι όλα δείχνουν πως ούτε προσεχώς θα φέρουν. Παρόλα αυτά, για το καθεστώς Ζελένσκι είναι μονόδρομος να επιμείνει σε μία πορεία που πιθανότατα θα καταλήξει στον περαιτέρω εδαφικό ακρωτηριασμό της Ουκρανίας, σε περαιτέρω ανθρώπινες απώλειες και σε περαιτέρω υλικές καταστροφές. Το πόσο, όμως, θα συνεχίσει αυτή την πορεία θα εξαρτηθεί Από το πόσο ακόμα η Δύση θα συνεχίσει να τον στηρίζει ενεργά, θα συνεχίσει με άλλα λόγια την “επιχείρηση Ουκρανία”.<br /><br />Οι Δυτικοί μπορεί να μην πολεμούν οι ίδιοι, αλλά παρέχουν στο Κίεβο οπλικά συστήματα και χρήματα, χωρίς τα οποία το καθεστώς Ζελένσκι θα είχε προ πολλού καταρρεύσει. Το κόστος που πληρώνουν, όμως, δεν είναι μόνο το κόστος της βοήθειας που παρέχουν στο Κίεβο. Πληρώνουν και τις επιπτώσεις των κυρώσεων που οι ίδιοι έχουν επιβάλει στη Ρωσία. Προφανώς, οι κυρώσεις έχουν προκαλέσει κόστος στη ρωσική οικονομία, αλλά τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν την έχουν αποσταθεροποιήσει, πολύ περισσότερο γονατίσει. Κι αυτό επειδή τα βασικά ρωσικά εξαγώγιμα προϊόντα (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μέταλλα, σιτηρά κ.α.) απορροφώνται από αγορές των BRICS και μάλιστα στις υψηλές τιμές που ισχύουν διεθνώς. Έτσι προέκυψε και το υπερπλεόνασμα της Ρωσίας στο ισοζύγιο πληρωμών.<br /><br />Μπορεί, λοιπόν, οι δυτικές κυρώσεις να “γρατζουνίζουν” τη ρωσική οικονομία, αλλά φαίνεται πως μετατρέπονται σε μπούμεραγκ για τις δυτικές οικονομίες, κυρίως για τις ευρωπαϊκές και ειδικότερα για τη γερμανική. Έχει καταστεί προφανές ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αναπληρώσει το κενό που δημιουργεί η διακοπή της ροής του ρωσικού πετρελαίου και της μερικής διακοπής της ροής φυσικού αερίου.</div><div><br />Άλυτο το ενεργειακό πρόβλημα<br /><br />Είναι γελοία η προσπάθεια των ευρωπαϊκών ελίτ να λύσουν το πρόβλημα με περικοπές στην κατανάλωση των νοικοκυριών. Μία τέτοια εκστρατεία εξοικονόμησης ενέργειας μπορεί να μειώσει τη ζήτηση μόνο κατά ένα μονοψήφιο ποσοστό, γιατί από ένα σημείο και πέρα η ζήτηση είναι ανελαστική. Δεν μπορεί π.χ. τον χειμώνα τα νοικοκυριά να επιστρέψουν στον τρόπο που θέρμαιναν τα σπίτια τους πριν από έναν αιώνα. Και εκτός αυτού η ακριβή ενέργεια που αγοράζουν από τις ΗΠΑ θα μειώσει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών βιομηχανικών προϊόντων, ειδικά των γερμανικών.<br /><br />Εκτός αυτού η αύξηση των τιμών ενέργειας, αλλά και μετάλλων και αγροτικών προϊόντων, σε συνδυασμό με τα ρήγματα που είχαν προκαλέσει στην εφοδιαστική αλυσίδα τα lockdown, έχουν πυροδοτήσει έναν πληθωρισμό, ο οποίος είναι –προς το παρόν τουλάχιστον– αδύνατον να τιθασευτεί. Και επειδή ο πληθωρισμός δεν συνοδεύεται από αύξηση μισθών και συντάξεων, ώστε να μη μειωθεί η αγοραστική δύναμη των μικρομεσαίων νοικοκυριών, ήδη βλέπουμε τις πρώτες εκδηλώσεις ενός νέου κύματος κοινωνικής αναταραχής, με τις επιπτώσεις που αυτό θα έχει στα πολιτικά συστήματα. Η πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου είναι ενδεικτική.<br /><br />Είναι προφανές ότι το πρόβλημα της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης δεν μπορεί να λυθεί όσο βρίσκονται σε κυρώσεις και η Ρωσία και το Ιράν. Με την πετρελαϊκή βιομηχανία της Λιβύης και της Βενεζουέλας να έχουν σε μεγάλο βαθμό καταστραφεί και με τις αραβικές χώρες του Κόλπου να είναι και απρόθυμες (τις συμφέρει να διατηρηθούν ψηλά οι τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου), αλλά και να μην έχουν μεγάλα περιθώρια αύξησης της παραγωγής τους, λύση δεν υπάρχει, τουλάχιστον στο επόμενο διάστημα. Αν και πλήττονται λιγότερο, οι ΗΠΑ δεν είναι στο απυρόβλητο της ενεργειακής και πληθωριστικής κρίσης που οι ίδιες πυροδότησαν. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο πιθανότατα θα μετατραπούν σε βατερλώ για τους Δημοκρατικούς και την προεδρία Μπάιντεν.</div><div><br />Η “επιχείρηση Ουκρανία”<br /><br />Στην προσπάθειά τους να περικυκλώσουν και να στριμώξουν γεωπολιτικά τη Ρωσία με την “επιχείρηση Ουκρανία”, οι Αμερικανοί βρίσκονται σήμερα πολλαπλά εγκλωβισμένοι στο σκηνικό που οι ίδιοι δημιούργησαν. Είναι να απορεί κανείς με όσους στην Ουάσινγκτον εξώθησαν τα πράγματα στο σημείο που βρίσκονται σήμερα. Με ποιο σκεπτικό, άραγε, κινήθηκαν με τον τρόπο που κινήθηκαν; Ποιος ακριβώς ήταν ο στρατηγικός στόχος τους;<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η Ατλαντική Συμμαχία επεκτάθηκε στην Ανατολική Ευρώπη μέχρι και τις Βαλτικές Χώρες, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις που οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν δώσει στον Γκορμπατσώφ, όταν αυτός είχε συναινέσει στην επανενοποίηση της Γερμανίας κι όχι μόνο. Οι Αμερικανοί, μάλιστα, είχαν προσπαθήσει να περικυκλώσουν τη Ρωσία και από το Νότο, αλλά στην Κεντρική Ασία απέτυχαν. Ο Πούτιν έχει κατάφερε σε σημαντικό βαθμό να ανακτήσει τη γεωπολιτική επιρροή στο “μαλακό υπογάστριο” της Ρωσίας.<br /><br />Με την υπόθεση της Κριμαίας, αλλά και προ ετών στη Γεωργία, αργότερα στη Συρία και εμμέσως στη Λιβύη, ο Πούτιν έχει αποδείξει ότι δεν μπλοφάρει. Όταν απειλούνται ζωτικά ρωσικά συμφέροντα αντιδρά και μάλιστα αποφασιστικά. Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι το συνεχιζόμενο φλερτ μεταξύ ΝΑΤΟ και Ουκρανίας κι ακόμα περισσότερο η δήλωση Ζελένσκι για απόκτηση πυρηνικών όπλων, που δεν είχε αποδοκιμάσει η Δύση, καθιστούσε αναπόφευκτη τη ρωσική εισβολή.<br /><br /></div><div>Ευσεβείς πόθοι<br /><br />Το μόνο λογικό σενάριο που δικαιολογεί τις αμερικανικές κινήσεις είναι ότι στην Ουάσινγκτον πραγματικά είχαν εκτιμήσει ότι με τη ρωσική εισβολή και την επιβολή των δυτικών κυρώσεων θα γονάτιζαν τη ρωσική οικονομία και θα αποσταθεροποιούσαν το καθεστώς Πούτιν. Εάν ήταν πεπεισμένοι πως αυτή θα ήταν η εξέλιξη των πραγμάτων, μπορεί να πει κανείς ότι είχε νόημα η πολιτική τους. Πώς, όμως, ήταν πεπεισμένοι για κάτι που εξαρχής φαινόταν και στους εξωτερικούς παρατηρητές από ελάχιστα πιθανό έως απίθανο; Γνώριζαν κάτι περισσότερο;<br /><br />Τα γεγονότα διέψευσαν παντελώς τις αμερικανικές –εν μέρει και ευρωπαϊκές– προσδοκίες, αποδεικνύοντας ότι επρόκειτο για ευσεβείς πόθους, παρά για τεκμηριωμένη πολιτική εκτίμηση. Οι κυρώσεις δεν κατάφεραν να γονατίσουν το Ιράν, θα γονάτιζαν τη Ρωσία; Αυτό, όμως, που ήταν εξαρχής προφανές είναι ότι θα έριχναν τη Ρωσία στην αγκαλιά της Κίνας. Η Κίνα έχει και την οικονομική δυνατότητα και το εθνικό συμφέρον να στηρίξει τη ρωσική οικονομία. Οι δύο οικονομίες, άλλωστε, είναι σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές. Η κινέζικη έχει ζωτική ανάγκη τη ρωσική ενέργεια, ενώ η ρωσική τα κινεζικά βιομηχανικά προϊόντα.<br /><br />Η Κίνα έχει συνείδηση πως εάν οι Δυτικοί γονάτιζαν τη Ρωσία, ο επόμενος στόχος τους θα ήταν η ίδια. Αλλά και η Ινδία, που έχει βιώσει την αποικιοκρατία, έχει συνείδηση πως εάν οι Δυτικοί κέρδιζαν την παρτίδα με τον Πούτιν, θα επιστρέφαμε σε έναν δυτικοκεντρικό διεθνές σύστημα. Σ’ ένα τέτοιο σύστημα δεν θα υπήρχε χώρος για την Ινδία ως μεγάλη δύναμη. Με άλλα λόγια, Κίνα και Ινδία, παρά τις αντιθέσεις τους, είχαν συμφέρον να στηρίξουν τη Ρωσία και το έκαναν.</div><div><br />Η αυτοπαγίδευση των ΗΠΑ<br /><br />Και ενώ η ενεργειακή κρίση είναι η ορατή κορυφή του παγόβουνου σε ό,τι αφορά στις παρενέργειες που έχουν οι κυρώσεις (ειδικά για την Ευρώπη), οι ΗΠΑ πιθανότατα θα πληρώσουν πιο μακροπρόθεσμο, αλλά εξίσου βαρύ τίμημα. Οι κυρώσεις έχουν εξωθήσει όχι μόνο τους BRICS, αλλά και άλλες μεσαιομεγάλες χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου να αποκοπούν από το δολάριο ως κυρίαρχο αποθεματικό νόμισμα και νόμισμα των διεθνών συναλλαγών. Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί υπονόμευσαν τη δική τους οικονομική κυριαρχία.<br /><br />Εκτός αυτού η “επιχείρηση Ουκρανία” υπονομεύει και τη στρατιωτική τους υπεροχή. Μπορεί να έβαλαν την Ευρώπη στο τσεπάκι τους –για πόσο ακόμα άραγε;– αλλά εξώθησαν Μόσχα και Πεκίνο να συμμαχήσουν απέναντι στον κοινό αντίπαλο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι έγινε το πρώτο κρίσιμο βήμα για τη συγκρότηση μίας υπέρ-υπερδύναμης και στο στρατιωτικό επίπεδο με αντίστοιχο πολιτικό και οικονομικό βάρος, η οποία έχει όλες τις προϋποθέσεις να κυριαρχήσει στην Ευρασία. Και όπως έχουν διδάξει οι κλασικοί της γεωπολιτικής, όποιος κυριαρχεί στην Ευρασία κυριαρχεί στον κόσμο.<br /><br />Μετά από αυτά προκύπτει αβίαστα το ερώτημα: Πώς οι Αμερικανοί με την “επιχείρηση Ουκρανία” αυτοπαγιδεύθηκαν; Την απάντηση μας τη δίνει η Ιστορία. Πολιτικοψυχολογικά δεν έχουν αποδεχθεί ότι έχει περάσει η περίοδος που μπορούσαν να υπαγορεύουν τους κανόνες και να απομονώνουν χώρες. Δεν έχουν αποδεχθεί ότι το διεθνές σύστημα έχει μετατραπεί σε πολυπολικό. Συμπεριφέρονται, λοιπόν, σαν να βρισκόμαστε 30 χρόνια πριν και το αποτέλεσμα το βλέπουμε…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Επιχείρηση Ουκρανία”: Πήγαν για μαλλί και βγαίνουν κουρεμένοι…

Λυγερός Σταύρος Αρκετούς μήνες μετά τη ρωσική εισβολή και χρόνια από τότε που δρομολογήθηκε η “επιχείρηση Ουκρανία”, μπορούμε με σχετική ασφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνορωσικές σχέσεις: Απερίσκεπτη θυσία σε λάθος βωμό.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/07/ellada-russia.jpg" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Η ένταξη της Ελλάδας στην λίστα των “μη φιλικών χωρών” που ανακοίνωσε η Μόσχα είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι ελληνορωσικές σχέσεις επιδεινώνονται κατά τρόπο που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Σήμερα, βρίσκονται σε πολύ χειρότερο επίπεδο ακόμα κι από τις πιο σκληρές ημέρες του παλαιού Ψυχρού Πολέμου. Tόσο ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πριν από αυτόν, είχαν επιλέξει να διατηρούν μια καλή σχέση με την τότε Σοβιετική Ένωση και τις κομμουνιστικές χώρες των Βαλκανίων, ως αντίβαρο στην αποφασιστική επιρροή της Δύσης και ειδικά των Αμερικανών στην Ελλάδα.<br /><br />Αντιθέτως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει να έχει επιλέξει μια πολιτική απόλυτης ταύτισης με το πιο σκληρό αντιρωσισμό στη Δύση, η οποία μηδενίζει τις ελληνορωσικές σχέσεις. Η αλήθεια είναι ότι το πριν από αυτήν, ο Νίκος Κοτζιάς, ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Τσίπρα, είχε πρώτος τραυματίσει βαριά τις ελληνορωσικές σχέσεις με τις γνωστές απελάσεις.<br /><br />Στη Δύση υπάρχει ένα ισχυρό πολιτικό ρεύμα, το οποίο προπαγανδίζει την άποψη ότι η Ρωσία είναι ιστορικά διαρκής απειλή για την Ευρώπη. Αυτή η δαιμονοποίηση της Ρωσίας εμφανίζει, εμμέσως πλην σαφώς, τους Ναζί σαν πρώιμους και παρεξηγημένους υπερασπιστές της Ευρώπης, παρά τις “υπερβολές” τους. Η εν λόγω συζήτηση αρχίζει και έχει πέραση και στην Ελλάδα, αν ρίξουμε μια ματιά στα social media.<br /><br />Αν αυτή η πολιτική της απόλυτης εχθρότητας με τη Ρωσία και της άνευ όρων ταύτισης με τη Δύση, βασιζόταν σε κάποια στοιχειωδώς ρεαλιστική ανάγνωση του διεθνούς περιβάλλοντος, θα μπορούσαμε ίσως να τη συζητήσουμε. Όμως, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει. Στην πραγματικότητα, σε έναν κόσμο έντονων ζυμώσεων και αλλαγών, οι απόλυτες ταυτίσεις με τον έναν ή τον άλλον διεθνή παράγοντα δεν είναι απλώς λάθος: Είναι εγκληματικό λάθος.<br /><br />Παρά την ρητορική που αναπτύχθηκε μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, δεν βρισκόμαστε στα πρόθυρα του B’ Παγκοσμίου Πολέμου ώστε να επιλέξουμε στρατόπεδο, κάτι που δεν έχουν κάνει ούτε οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Αραβικό Κόσμο και στην Λατινική Αμερική. Εκτός αυτού, οι εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα της Ουκρανίας δεν δικαιώνουν τις αρχές προσδοκίες της Δύσης. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία του Πούτιν θα είναι παρούσα στην περιοχή μας και μάλιστα ενισχυμένη.<br /><br />Nέο πολυπολικό σύστημα<br /><br />Είμαστε πλέον εν μέσω ενός νέου πολυπολικού παγκόσμιου συστήματος, όπου οι σχέσεις μεταξύ των δρώντων είναι ακόμη ρευστές και ασαφείς και θα παραμείνουν έτσι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, μάλιστα, επιτάχυνε τις σχετικές διεργασίες. Μέχρι την έναρξή του, άλλωστε, δεν υπήρχε ενιαία “Δύση” για να ταυτιστείς μαζί της, αν θυμηθούμε την απόπειρα του Τραμπ να επανεκκινήσει τις αμερικανορωσικές σχέσεις.<br /><br />Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ επιδίωκε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός συμπαγούς σινορωσικού μπλοκ που θα διεκδικούσε τον ρόλο του παγκόσμιου ηγεμόνα σε βάθος χρόνου (ό,τι ακριβώς πάει να συμβεί τώρα). Ο δε Τραμπ, που πραγματοποιεί πολυπληθείς συγκεντρώσεις υποστηρικτών του στις ΗΠΑ, φαίνεται διατεθειμένος να θέσει και πάλι υποψηφιότητα, εν μέσω της καταβαράθρωσης της δημοτικότητας του Μπάιντεν.<br /><br />Τέλος πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αν και υποστηρίζουν την Ουκρανία στον πόλεμο, βάζουν όρια στην αντιπαράθεσή τους με την Μόσχα, γνωρίζοντας πως η συνέχιση του πολέμου θα προκαλέσει τεκτονικούς κοινωνικούς-οικονομικούς κραδασμούς, όπως δείχνουν οι εξελίξεις στην Ιταλία. Όμως η χώρα μας δεν κάνει ούτε αυτό. Στον αντίποδα επιλέγει την ταύτιση με την αμερικανική πολιτική, χωρίς μάλιστα ορατά ανταλλάγματα.<br /><br />Οι τουρκικές φιλοδοξίες<br /><br />Στο μεταξύ, η Τουρκία του Ερντογάν διεκδικεί –ολοένα και πιο επιθετικά– κυρίαρχη θέση στο ευρασιατικό σύστημα, εξ ου και τα διεθνή δημοσιεύματα που αναφέρονται στην επικείμενη ένταξή της στο κλαμπ των BRICS. Η Τουρκία θεωρεί την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία ως δύο ενοχλητικά αγκάθια στο πλευρό της, τα οποία επιδιώκει να βγάλει δια της δραστικής απομείωσης της εθνικής τους κυριαρχίας. Έχει συνείδηση ότι αυτό είναι προϋπόθεση για να μπορέσει να ασχοληθεί με αυτό που πραγματικά την απασχολεί, δηλαδή τον προσδιορισμό των σχέσεων της με τη Ρωσία, την Κίνα, την Ινδία, το Ιράν, τις ΗΠΑ και τους άλλους μεγάλους “παίκτες” του διεθνούς συστήματος, “πουλώντας” και τον μεσολαβητικό της ρόλο στον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Απέναντι σ’ αυτή τη νέα αυτοκρατορική Τουρκία, η Ελλάδα βρίσκεται μόνη της, με την ΕΕ να προσφέρει περιορισμένη πολιτική στήριξη και πέραν τούτου ουδέν. Όσον αφορά δε τις ΗΠΑ, αυτές δείχνουν να είναι εγκλωβισμένες στην τεράστια γεωπολιτική επένδυση που έχουν κάνει στην Τουρκία, παρόλα τα “χαστούκια” που δέχονται από τον Ερντογάν. Σ’ αυτόν το νέο κόσμο, η Ελλάδα οφείλει να σταθεί στα πόδια της, να κινηθεί αυτόνομα, αυτόφωτα και ανεξάρτητα, έτσι ώστε να επιβιώσει. Αντ’ αυτού, δείχνει να έχει επιλέξει την ταύτιση με μια φαντασιακά ενιαία αντιρωσική Δύση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο έχει δαιμονοποιήσει κάθε έννοια ανεξάρτητης, πολυπαραγοντικής και εθνικά επωφελούς εξωτερικής πολιτικής και στο πλαίσιο αυτό μηδενίζει τις ελληνορωσικές σχέσεις.<br /><br />Η εκστρατεία που δρομολογήθηκε αμέσως μετά την εισβολή στην Ουκρανία δεν έχει στόχο μόνο τη Ρωσία. Παράλληλος και πολύ σημαντικός στόχος της Ουάσιγκτον είναι να καταστεί αδύνατη η αυτονόμηση της Ευρώπης και των κρατών-μελών της, η εκ μέρους τους άσκηση μίας πολιτικής, που να προωθεί τα συμφέροντά τους κι όχι τα στενά αμερικανικά συμφέροντα. Και ενώ το πρόβλημα είναι πανευρωπαϊκό, η περίπτωση της Ελλάδας είναι ακραία.<br /><br />Κατά την άποψη του γράφοντος, η ελληνική στάση αποτελεί εκδήλωση ενός οργανικού στοιχείου της διαχρονικής (με λίγες εξαιρέσεις) γεωπολιτικής ταυτότητας του νεότερου ελλαδικού κράτους. Όπως, έχουμε υποστηρίξει και σε προηγούμενα άρθρα, το ελλαδικό κράτος δημιουργήθηκε ως κράτος-απόφυση των δυτικών δυνάμεων, έχοντας ως πρωταρχικό ρόλο να λειτουργεί ως φράγμα ενάντια στη Ρωσία, όταν κατέστη αναπόφευκτη η ανεξαρτησία ενός κομματιού των ελληνικών εδαφών μετά την Επανάσταση του 1821 και φάνηκε ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν μπορούσε να παίζει πια αυτόν τον ρόλο μόνη της.<br /><br />Ελληνορωσικές σχέσεις και ελληνικές ελίτ <br /><br />Έκτοτε, μέχρι και σήμερα, οι ελληνικές ηγετικές ελίτ έχουν εκπαιδευτεί από τα γεννοφάσκια τους να λειτουργούν σε αυτό το απλοϊκό και απόλυτο διπολικό σχήμα: Δύση-Ρωσία, Καλοί-Κακοί. Στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου κι όταν στην ηγεσία της χώρας βρίσκονταν ηγέτες υψηλού πολιτικού αναστήματος, προέκυπταν αντισταθμιστικές σχέσεις με τη Μόσχα, έτσι ώστε να εξυπηρετούνται τα εθνικά συμφέροντα. Αυτό, όμως, λειτουργούσε στο πλαίσιο ενός ξεκαθαρισμένου διεθνούς διπολικού συστήματος και χωρίς να θίγεται ο στρατηγικός προσανατολισμός της χώρας.<br /><br />Σήμερα, όμως, αυτό το ξεκάθαρο διεθνές σύστημα δεν υφίσταται πλέον, όπως επεσήμανε και ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ που βλέπει στον πόλεμο στην Ουκρανία «το τέλος της κυριαρχίας της Δύσης»! Στο νέο διεθνές σύστημα υπάρχει ασάφεια, ζυμώσεις, μεικτά στοιχεία ανταγωνισμού-συνεργιών μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, πόλωση και διαλυτικά στοιχεία στο εσωτερικό της Δύσης και πολλά άλλα. Όμως, αυτός είναι ένας υπερβολικά πολύπλοκος κόσμος για να γίνει αντιληπτός από τις εκπαιδευμένες να λειτουργούν σε απλά και κατανοητά διπολικά σχήματα ελληνικές ελίτ, οι οποίες δεν αισθάνονται καθόλου άνετα μέσα σε αυτόν.<br /><br />Έτσι, καταφεύγουν σε έναν ξεκάθαρο και κατανοητό κόσμο, που αποτελεί καρικατούρα του διπολικού διεθνούς συστήματος του Ψυχρού Πολέμου, επιλέγοντας την απόλυτη ταύτιση με τον έναν πόλο και την πλήρη άρνηση σχέσεων με τον άλλον. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο κόσμος δεν υπάρχει παρά μόνο στο μυαλό τους. Με δυο λόγια, λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το σύστημα άσκησης εξωτερικής πολιτικής της χώρας λειτουργεί σε λάθος ιστορικό χρόνο. Ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τις ελληνορωσικές σχέσεις είναι παράγωγο ακριβώς της προαναφερθείσας θεώρησης του κόσμου.<br /><br />Βέβαια, κάποιος μπορεί θεωρήσει ότι τα λεγόμενα του γράφοντος είναι υπερβολικά ή και εκτός πραγματικότητας. Όμως, το γεγονός παραμένει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει μια πολιτική απόλυτης ταύτισης με τη Δύση και μια εξίσου απόλυτη εχθρότητα έναντι της Ρωσίας. Αντί ανταλλαγμάτων, ο Ζελέσνκι, το οποίο η Ελλάδα υποστηρίζει ανεπιφύλακτα, μας απειλεί με κυρώσεις! Αν μάλιστα συγκρίνουμε τη στάση του προς την Τουρκία θα βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα. Είναι εμφανές ότι η πολιτική των Αθηνών δεν ταυτίζεται με το γεωπολιτικό χρόνο κι αυτό είναι όντως επικίνδυνο…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνορωσικές σχέσεις: Απερίσκεπτη θυσία σε λάθος βωμό.

Γρίβας Κώστας Η ένταξη της Ελλάδας στην λίστα των “μη φιλικών χωρών” που ανακοίνωσε η Μόσχα είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι ελληνορωσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κι εμείς θα φανούμε γενναίοι, όταν χρειαστεί».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_006.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="800" height="364" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_006.png" width="739" /></a></div><div><br /></div>Γράφει η<b> Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Ενενήντα δύο χρόνια μετά την υπογραφή του Συμφώνου Φιλίας Ελλάδας-Τουρκίας (1930) από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Κεμάλ Ατατούρκ, η μαυρίλα στον εθνικό ορίζοντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων δεν έχει ξανοίξει σε γλυκοχάραμα φιλίας, γιατί ο Τούρκος δεν έπαψε ποτέ να είναι βουλιμικός, διεκδικητικός.<br /><br /> Πολύ περισσότερο τώρα που η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν συμπεριφέρεται κατά τον ίδιο τρόπο με εκείνην του Μπουλέντ Ετσεβίτ (της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974) και της Τανσού Τσιλέρ (της αρπαγής των Ιμίων απ’ την ελληνική κυριαρχία, το 1996).<br /><br /> Συμπεριφέρεται ως αναθεωρητική χώρα που θέλει να επιβάλει το δίκαιο της πυγμής με τον αέρα της κυρίαρχης Περιφερειακής δύναμης της Ανατολικής Μεσογείου και με βάση το δόγμα της ”Γαλάζιας Πατρίδας” της η οποία ζητά το μισό Αιγαίο (152 νησιά) δικό της, ανεξάρτητη Δυτική Θράκη (για να την προσαρτήσει στην τουρκική επικράτεια) και την Κύπρο διχοτομημένη για να την εντάξει ενιαία στο τουρκικό κράτος.<br /><br /> Συμπεριφέρεται ως ανερχόμενη γεωπολιτική δύναμη πρώτης γραμμής, που θέλει να αφήσει το στίγμα της στο πολυπολικό παγκόσμιο σύστημα με προοπτική να το αλλάξει, απ’ τη στιγμή που βρίσκεται ήδη μέσα στις 20 πιο σημαντικές χώρες του πλανήτη και ευελπιστεί πως κάποια στιγμή θα γίνει η 5η σε γεωπολιτική επιρροή δύναμη στον κόσμο.<br /><br /> — Ακραίες φιλοδοξίες…, σας ακούω να σχολιάζετε με έκδηλη ανησυχία.<br /><br /> Και εγώ θα συμφωνήσω μαζί σας συμπληρώνοντας πως οι φιλοδοξίες της Τουρκίας είναι άλογες και άμετρες, καθώς έχει εθιστεί στο να σπάει κανόνες (ενίοτε και συμμαχικούς), γιατί δεν θέλει να επιτρέψει σε άλλες δυνάμεις να την ελέγχουν.<br /><br /> Που πάει να πει (κι αυτό ας το έχει στο νου του ο Πούτιν που επενδύει στην λυκοφιλία τους) ότι είναι ικανή να κάνει σε χρόνο ρεκόρ τον φίλο εχθρό και τον εχθρό φίλο, πλην των Ελλαδιτών και των Ελληνοκυπρίων τους οποίους έχει ορκιστεί να τους έχει πάντα απέναντι…<br /><br /> Με τα δεδομένα αυτά, 48 χρόνια μετά τον Αττίλα 1&2 στην Κύπρο, με τον Τούρκο να αναγορεύει σε ήρωες τους εισβολείς στρατιώτες του και ”σφαγείς” τους (καθημαγμένους ως θύματα βίας) Κυπρίους (βλ. σχετικό tweetΕρντογάν, Ακάρ, Καλίν), είμαστε στην πιο κρίσιμη καμπή των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br /><br /> Τη στιγμή κατά την οποία στην μεν Κύπρο ο ”ηγέτης” των Κατεχομένων Ερσίν Τατάρ επιδιώκει την αναγνώριση του ψευδοκράτους μέσω δικοινοτικών συνομιλιών, στην δε Ελλάδα η τουρκική προκλητικότητα έχει φτάσει στα ύψη και έγινε προ πολλού σαφές ότι τόσο ο υβριδικός ”πόλεμος” που ασκεί η Τουρκία σε βάρος μας από χρόνια (μέσω της εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού), όσο και ο ακήρυχτος πόλεμος εναντίον μας (μέσω των πτήσεων drones και μαχητικών της πάνω από το Αιγαίο), έχουν σαν απώτερο στόχο την αποδόμηση της πατρίδας μας.<br /><br /> Την αποδόμηση της Ελλάδας με θεωρητικό εφαλτήριο το τουρκικό αφήγημα περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών μας, τα οποία καραδοκεί να τα υφαρπάξει απ’ την ελληνική επικράτεια μόλις αφοπλιστούν αμυντικά.<br /><br /> Το πνεύμα των τουρκικών φιλοδοξιών έχει αγγίξει από καιρό την παράνοια, η οποία — σε συνεξάρτηση με την προκλητικότητα που έχει φτάσει στα ύψιστα όρια κλιμάκωσής της — κάνουν τους Τούρκους Αξιωματούχους θρασύτατους.<br /><br /> Τελευταία απόδειξη γι’ αυτό ήταν η προ ημερών απαίτηση του Τούρκου απόστρατου ταξίαρχου Ναΐμ Μπαμπούρογλου (καθηγητή του ιδιωτικού πανεπιστημίου Αϊδινίου της Κωνσταντινούπολης) να κατεβούν οι ελληνικές σημαίες απ’ τις Οινούσσες, την Ψέριμο και άλλα νησιά και νησίδες μας ”κοντά στη δυτική Ανατολία” (βλ. σχετική δήλωσή του στο Habertürk), ενώ προέτρεψε την κυβέρνηση της χώρας του να κάνει ό,τι έκανε η Τουρκία στα Ίμια…<br /><br /> Φευ!.. Αυτά, δυστυχώς, ουδόλως απασχολούν τους ΝΑΤΟϊκούς μας συμμάχους και τους εταίρους μας στην Ε.Ε, οι οποίοι μηρυκάζουν και υιοθετούν τις ανιστόρητες αιτιάσεις της Άγκυρας (αιτιάσεις που διαγράφουν τις Διεθνείς Συνθήκες που χάραξαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα (Λωζάνης, 1923, & Παρισίων, 1947), καθώς και τις Συμβάσεις των ΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (1973 & 1982, UNCLOS III, Montego Bay), πιέζοντας ”συμμαχικά” την Ελλάδα να αφοπλίσει αμυντικά την νησιωτική επικράτεια, για να κάνουν οι Τούρκοι ό,τι το ’96 στα Ίμια…<br /><br /> Ουσιαστικά οι τελευταίοι απαιτούν την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου με πρόσχημα ότι απειλούνται από αυτά γιατί είναι εξοπλισμένα. Αλλά την ίδια στιγμή ανοίγουν διάπλατα το θέμα αμφισβήτησης μεγάλων και μικρών νησιών μας, που τα διεκδικούν με βάση είτε τη θεωρία της ”Γαλάζιας Πατρίδας” περί… ”οθωμανικών νησιών επί των οποίων δεν υπάρχει ελληνική κυριαρχία” είτε τη θεωρία τους περί εγγυτέρων νήσων, βάσει της οποίας διεκδικούν τα πλησιέστερα σε αυτούς ελληνικά νησιά ( Δωδεκάνησα και νησιά του ΒΑ Αιγαίου).<br /><br /> Συνελόντι ειπείν, την ίδια στιγμή που δηλώνουν ότι απειλούνται από τα μεγάλα νησιά (Λήμνο, Σάμο, Ικαρία, Λέσβο, Χίο, Κω, Ρόδο κλπ) και τα μικρονήσια μας, τα εκφοβίζουν προκλητικά με καθημερινές πτήσεις και υπερπτήσεις των μαχητικών τους, ενώ έχουν παραταγμένη στα μικρασιατικά παράλια απέναντί τους την Γ’ Στρατιά του Αιγαίου που αποτελείται από 100.000 τουλάχιστον άντρες.<br /><br /> Τι θέλει να πει ο… ποιητής; Αυτό που είπε με αδιαβάθμητο έγγραφο προς τους Έλληνες πρέσβεις ανά τον κόσμο την 10η Μαΐου 2022 το υπουργείο Εξωτερικών μας, με το οποίο τους τροφοδότησε με όλα τα νομικά επιχειρήματα της Αθήνας απέναντι στις αιτιάσεις της Άγκυρας.<br /><br /> Επιχειρήματα που αποτυπώθηκαν σε χάρτη αναλυτικό, όπου δίνονταν πληροφορίες σχετικές με τον χρόνο που απαιτείται σε 22.000 τουρκικές δυνάμεις (λόγου χάρη), για να συγκεντρωθούν, να επιτεθούν και να… εισβάλουν σε ένα ή περισσότερα ελληνικά νησιά (βλ. εικόνα με τόξα χαραγμένα στον χάρτη από στελέχη του ΥΠΕΞ, σύμφωνα με τον οποίο χρειάζονται 12 ώρες για να κινητοποιηθούν και να επιτεθούν οι Τούρκοι στη Λέσβο, τη Χίο ή τη Σάμο.<br /><br /> Κατά τα άλλα εμείς είμαστε που τους απειλούμε… Αστειότητες. Γιατί το μόνο που κάνουμε είναι να κρατάμε στα ελληνοτουρκικά σύνορα ομπρέλα ασφαλείας με την αμυντική θωράκιση των νησιών μας (επί τη ευκαιρία να πούμε ότι μετά τον Έβρο — όπου περιπολούν ήδη στα χερσαία σύνορα της χώρας μας οι πρώτες μηχανοκίνητες μονάδες των Marder και M1117 στη θέση των τεθωρακισμένων οχημάτων BMP-1 που στείλαμε στην Ουκρανία — παίρνουν σειρά τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.<br /><br /> Τα νησιά όπου έφτασαν ήδη απ’ τις αρχές Ιουλίου και εντάχθηκαν στα αμυντικά μας συστήματα με πρωτοβουλία της ΑΣΔΕΝ (Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων) νέα τροχοφόρα οχήματα Guardian(συμπληρωματικά στα 174 της Άνοιξης και πολύτιμα λόγω ενισχυμένης θωράκισης και ευλυγισίας), καθώς και TTOA-ASVM-1117 από τα επιπλέον 180 τα οποία έφτασαν την πρώτη εβδομάδα του τρέχοντα του μήνα στη Θεσσαλονίκη και από εκεί προωθήθηκαν στα νησιά.<br /><br /> Τα δεδομένα συμβάλλουν μερικώς στην εξοπλιστική αναβάθμιση της χώρας μας, αλλά είναι ικανά — μέχρι να ολοκληρωθεί η εξοπλιστική αναβάθμισή της στο ορατό μέλλον (σ.σ την πρώτη φρεγάτα Belharra θα την πάρουμε το 2025) — να αποτελέσουν προστιθέμενη αξία στο υψηλό φρόνημα και την αποφασιστικότητα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για υπεράσπιση της κυριαρχίας μας, ώστε να αποκρούσουν με επιτυχία την καταιγίδα των άνομων και βρώμικων ”εξατμίσεων” που μεθοδεύει σε βάρος των νησιών μας η Τουρκία.<br /><br /> — Η Ελλάδα δεν έχει ούτε το μέγεθος ούτε τη δύναμη ούτε την ισχύ για να απειλήσει την Τουρκική Δημοκρατία, είπε προ ημερών ο ταξίαρχος ε.α. Ναΐμ Μπαμπούρογλου, την ίδια στιγμή που ο απόστρατος Τζιχάτ Γιαϊτζί (αναλυτής και θεωρητικός της ”Γαλάζιας Πατρίδας”) αντέστρεφε την πραγματικότητα, σε μια προσπάθεια να εμφανίσει απειλούμενη την Τουρκία απ’ την … ελληνική επιθετικότητα λόγω των ”βαρέων όπλων” της στα νησιά, που εξυπηρετούν (κατ’ εκείνον) τον στόχο της Μεγάλης Ιδέας της.<br /><br /> Μέχρι να συνεννοηθούν μεταξύ τους οι Τούρκοι και να βγάλουν τον νικητή στις προσεχείς εκλογές (14 Ιουνίου 2023) στον διαγκωνισμό των κομμάτων εξουσίας (ACP-CHP) για το ποιος είναι ικανότερος να κατακτήσει πιο πολύ την Ελλάδα, εμείς πρέπει να μείνουμε αποφασισμένοι και σταθεροί στη στρατηγική υπεράσπισης των κεκτημένων μας με κάθε τίμημα απέναντι στον επιβουλέα που θέλει να τα οικειοποιηθεί.<br /><br /> Στον επιβουλέα που δείχνει προκλητικός και απείθαρχος (ως αναθεωρητικός) έναντι των ξένων συστάσεων και των ελληνικών προειδοποιήσεων ότι η προσπάθειά του να μας τρομοκρατήσει με κραυγές και απειλές δε θα πετύχει. Όπως δε θα πετύχουν και οι μεθοδεύσεις του να δημιουργήσει τετελεσμένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, για να επιταχύνει τις εξελίξεις επέκτασης προς δυσμάς της Τουρκίας.<br /><br /> Όσο τρομαχτικές και να είναι οι φιλοδοξίες του Ταγίπ Ερντογάν που θέλει την χώρα του να πρωταγωνιστεί στην περιοχή μας σε βάρος του Ελληνισμού, οι Έλληνες είμαστε αποφασισμένοι να μετατρέψουμε σε κυματοθραύστη την πολεμική μας ισχύ και να χαλυβδώσουμε τη θέλησή μας να τον προστατέψουμε διαλύοντας τα τουρκικά αεροπρογεφυρώματα και τις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων απόβασης οι οποίες θα επιχειρήσουν να πατήσουν το πόδι τους στα νησιά μας.<br /><br /> ”Τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, τὸ δ’ ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον” (”Η Ευτυχία προϋποθέτει την Ελευθερία και η Ελευθερία την Ευψυχία”), αναφωνούσε ο πρόγονός μας Περικλής στον ”Επιτάφιό” του (430 π Χ) μιλώντας στους Αθηναίους για τους πρώτους νεκρούς του Πελοποννησιακού πολέμου (Θουκυδίδης: ”Περικλέους Ἐπιτάφιος”).<br /><br /> Κι εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, όσο κι αν υπολειπόμαστε κραυγαλέα έναντι των αρχαίων, κρατήσαμε κάτι – νομίζω – απ’ την θεϊκή φύτρα της καταγωγής μας. Κρατήσαμε την πίστη των Πατέρων μας ότι ”Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι”!.. Κι εμείς θα φανούμε γενναίοι, όταν χρειαστεί!!!<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Κι εμείς θα φανούμε γενναίοι, όταν χρειαστεί».

Γράφει η  Κρινιώ Καλογερίδου Ενενήντα δύο χρόνια μετά την υπογραφή του Συμφώνου Φιλίας Ελλάδας-Τουρκίας (1930) από τον Ελευθέριο Βενιζέλο κα...

Διαβάστε την συνέχεια