Το Πρώτο Πλήγμα ως Δυνατότητα για την Ελλάδα: Όταν η Επίθεση γίνεται η Καλύτερη Άμυνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKeiYVvtN0S2r298kmOr_X__grJWdJhI92bO0YDb8UCeRn1L9NfJJ8LVvAOJVkHCzVdqd7GNFqnXrB5O759O0eiKscLuzS87qXPjxp-NdyVAXeFXAAVeFh4z0lZrg1vJyU-hX8aX8vM4M/s1600/f-16-block30.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="760" data-original-width="1490" height="326" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKeiYVvtN0S2r298kmOr_X__grJWdJhI92bO0YDb8UCeRn1L9NfJJ8LVvAOJVkHCzVdqd7GNFqnXrB5O759O0eiKscLuzS87qXPjxp-NdyVAXeFXAAVeFh4z0lZrg1vJyU-hX8aX8vM4M/s640/f-16-block30.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b>Ηλίας Παπαδόπουλος</b><br /> Σε προηγούμενο άρθρο μελετήσαμε πώς ένα μικρό κράτος σαν το Ισραήλ μπόρεσε να επικρατήσει των εχθρών του, παρά του γεγονότος ότι είναι σημαντικά μικρότερο, τόσο σε μέγεθος, όσο και σε πληθυσμό σε σχέση με εκείνους. Η στρατηγική του είναι να εξισορροπεί το αριθμητικό του μειονέκτημα με την εκδήλωση προληπτικής επίθεσης εις βάρος του εχθρού, αφού πρώτα έχει την πληροφόρηση ότι η επίθεση του εχθρού είναι επικείμενη. Εύλογα μας γεννάται η απορία, αν μία ανάλογη επιλογή υπάρχει και για τη δική μας χώρα, η οποία αντιμετωπίζει παρόμοιες απειλές με αυτές του Ισραήλ (ισχυρότερος εχθρός, με πάγια αναθεωρητικές τάσεις).<br /> <div> <br /> Η Φύση της Απειλής <br /> <a href="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85.jpg"><img src="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85.jpg" /></a><br /> <br /> Η Τουρκική εισβολή στη Κύπρο το 1974 αποτέλεσε την πρώτη πράξη μιας συνεχιζόμενης επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας εις βάρος της χώρας μας. <br /> <br /> Από το 1974 και μετά, κύρια απειλή της εθνικής μας ασφάλειας αποτελεί η Τουρκία, η οποία, μετά την απόβαση στην Κύπρο, δεν σταμάτησε να έχει προκλητική στάση εναντίον της χώρας μας, με την περιοδική εκδήλωση θερμών επεισοδίων στο Αιγαίο ανά δέκα περίπου χρόνια (κρίση Σισμίκ, κρίση Ιμίων, προσφυγική κρίση). <br /> <br /> Συνεπώς, το μεγάλο βάρος της αμυντικής μας προσπάθειας πέφτει στην αντιμετώπιση του “από ανατολάς εχθρού”, με τη χώρα μας να επενδύει σημαντικά στην αγορά αμυντικών συστημάτων, κατέχοντας το υψηλότερο ποσοστό αμυντικών δαπανών στην ΕΕ με 2,6% του ΑΕΠ της χώρας (Stockholm International Peace Research Institute -SIPRI-, Yearbook: Armaments, Disarmament and International Security, 2015). </div> <div> <br /> Η Εθνική Στρατηγική της Ελλάδας <br /> <br /> Η εθνική μας στρατηγική παραδοσιακά βασιζόταν στην αποτροπή. Αυτό περιλάμβανε να διατηρεί η χώρα μας μία αδιαμφισβήτητη εικόνα ότι έχει τα μέσα και τη θέληση να προκαλέσει δυσανάλογο στρατιωτικό κόστος στην Τουρκία, σε περίπτωση που αυτή επιτεθεί. Ως εκ τούτου, η Τουρκία δεν θα είχε λόγο να εκδηλώσει επίθεση εις βάρος μας. <br /> <br /> Η θέση της Ελλάδας είναι πως, σε περίπτωση εκδήλωσης κάποιου επεισοδίου, η ανταπόκρισή μας θα είναι ανάλογη σε σφοδρότητα της πρόκλησης του αντιπάλου. Για το λόγο αυτό σχηματίστηκε η 1η Μεραρχία Στρατού, με την παρούσα του μορφή, αποτελούμενο από ευέλικτες δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να επέμβουν άμεσα σε οποιοδήποτε σημείο της επικράτειας, και σε μικρό -σχετικά- χρόνο. (Greek military strategy: the doctrine of deterrence and its implications on Greek-Turkish relations, Tsilikas, Stergios, Naval Postgraduate School, Monterey, California). <br /> <a href="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/alexiptotistes2a.jpg"><img height="382" src="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/alexiptotistes2a.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Η Κρίση των Ιμίων το 1996 έδειξε στους στρατηγιστές μας την ανάγκη για ευέλικτες δυνάμεις, οι οποίες θα μπορούν να επέμβουν σε οποιοδήποτε σημείο της Ελλάδας σε μικρό χρόνο.<br /> Εδώ δυνάμεις αλεξιπτωτιστών εκτελούν άλμα. <br /> <br /> Το μειονέκτημα αυτής μας της στάσης είναι ότι παραχωρούμε ως χώρα την πρωτοβουλία της κλιμάκωσης στον εχθρό, επιτρέποντάς του να επιλέξει το χώρο και το χρόνο που τον βολεύει να προκαλέσει το επεισόδιο, με τις δικές μας δυνάμεις να σπεύδουν να εξισορροπήσουν μία κατάσταση που αυτός έχει δημιουργήσει. Οι δικές μας δυνάμεις, λοιπόν, τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις, βασιζόμενες στο ότι είναι επαρκώς εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες, ώστε να αντεπεξέλθουν σε οτιδήποτε τους αντιπαρατάξει η Τουρκία. <br /> <br /> Ένα άλλο μειονέκτημα αυτής της προσέγγισης είναι πως η ελληνική πλευρά δεν έχει τρόπο να γνωρίζει μέχρι ποιο σημείο σκοπεύει να κλιμακώσει η Άγκυρα τις παραβιάσεις της, ώστε να μπορεί να αντιπαρατάξει τις ανάλογες δυνάμεις. Η στάση αυτή από την πλευρά της Αθήνας έχει δώσει τροφή στην κατάσταση που επικρατεί δεκαετίες στο Αιγαίο, με την Τουρκία να προβαίνει σε παραβιάσεις που κατά καιρούς κλιμακώνονται, χωρίς η ίδια να διατρέχει κάποιον κίνδυνο με τις κινήσεις της. Αντίθετα, επιτυγχάνει να δημιουργεί εντυπώσεις στη διεθνή κοινότητα, περί της “γκρίζας” φύσης του Αιγαίου – κάτι που, φυσικά, δεν έχει καμία νομική βάση. <br /> Τα Προτερήματα ενός Πρώτου Πλήγματος <br /> <br /> Όπως είδαμε και στο προηγούμενο άρθρο μας, η επιθετική δραστηριότητα ενός μικρού κράτους εναντίον του ισχυρότερου εχθρού του όχι μόνο δεν είναι αδιανόητη, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι και επιβεβλημένη. Ένα μαζικό πλήγμα με σκοπό να αφοπλίσει τον εχθρό (first strike capability) αποτελούσε βασική στρατηγική των ΗΠΑ κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, ενώ έχει εφαρμοστεί από κράτη με ανάλογες στρατηγικές συνθήκες με τις δικές μας, όπως είναι το Ισραήλ. Προσπάθεια εφαρμογής του ίδιου δόγματος έκανε και η Ιαπωνία στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την επίθεση στο Pearl Harbor – η οποία, εντούτοις, απέτυχε, λόγω ανυπαρξίας σωστών πληροφοριών από το Τόκιο. </div> <div> <br /> <a href="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/pearl-harbour.jpg"><img height="321" src="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/pearl-harbour.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Η Ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941 έπιασε την Αμερικανική άμυνα κυριολεκτικά στον ύπνο, και προκάλεσε δυσανάλογα μεγαλύτερες απώλειες στον αντίπαλο, παρά το γεγονός ότι η Ιαπωνία ήταν σημαντικά μικρότερη στρατιωτικά από τις ΗΠΑ.<br /> Εντούτοις το πλήγμα ήταν αποτυχημένο, καθώς κατά την επίθεση δεν επλήγησαν τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα που εκείνη τη στιγμή απουσίαζαν, επιτρέποντας έτσι στους αμερικάνους να αντεπιτεθούν στον Ειρηνικό. <br /> <br /> Το ζητούμενο από τη χώρα που θα υιοθετήσει την προσέγγιση του Πρώτου Πλήγματος είναι να αφοπλίσει τον εχθρό από τα επιθετικά του μέσα, καθιστώντας τον ανίκανο να αναλάβει επιθετική δράση. Στην περίπτωση ενός επιτυχούς Πρώτου Πλήγματος από την πλευρά της χώρας μας, θα είχαμε μία Τουρκία ανίκανη να πραγματοποιήσει κάποια επιθετική ενέργεια, τόσο στο Αιγαίο, όσο και στη Θράκη. Αφαίρεση επιθετικών δυνατοτήτων κατά της Κύπρου είναι σημαντικά πιο δύσκολο να εφαρμοστεί αλλά, με δεδομένη την επιτυχή έκβαση μίας επίθεσης κοντά στα σύνορά μας, θα μπορούσαμε να απειλήσουμε αξιόπιστα με μία δική μας επίθεση κατά της τουρκικής ενδοχώρας, σε περίπτωση που η Άγκυρα επέλεγε να κλιμακώσει τις παραβιάσεις της στο μέτωπο της Κύπρου. <br /> <br /> Να σημειωθεί πως η Ελλάδα -με δεδομένο ότι είναι μία χώρα που δεν επιθυμεί την αλλαγή των συνόρων της- ωφελείται υπέρμετρα από την καταστροφή των επιθετικών μέσων της Τουρκίας. Η ενδεχόμενη κατοχή εχθρικών εδαφών από τη μεριά μας θα είχε χαρακτήρα πίεσης σε διπλωματικό επίπεδο, όπως ακριβώς έγινε και στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, όπου το Σινά, ενώ καταλήφθηκε από τις Ισραηλινές δυνάμεις, επεστράφη στην Αίγυπτο με την ιδιότητα της αποστρατικοποιημένης ζώνης, καθιστώντας άλλη μία προσπάθεια επίθεσης από την Αίγυπτο πρακτικά ανέφικτη. (Παναγιώτης Κονδύλης, Θεωρία του Πολέμου, εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα, 2004). </div> <div> <br /> Στοχεύοντας τις Επιθετικές Δυνατότητες του Εχθρού </div> <div> <br /> <a href="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/02/fregates-e1487538383855.jpg"><img height="358" src="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/02/fregates-e1487538383855.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Η Ελλάδα, απαγορεύοντας στον Τουρκικό Στόλο να αναπτυχθεί στο Αιγαίο, πρακτικά θωρακίζει την άμυνα των νησιών και εξοικονομεί πολύτιμες δυνάμεις, που μπορούν να δράσουν αλλού. <br /> <br /> Η Τουρκία έχει συγκεκριμένα μέσα με τα οποία θα μπορούσε να εκδηλώσει μία επίθεση εναντίον της χώρας μας. Τα πρώτα αφορούν τις ναυτικές της δυνάμεις, με τρεις βάσεις στο Αιγαίο, από τις οποίες απειλούν τα νησιά μας με εισβολή (βάσεις Aksaz, Φώκαιας και Erdek). Ενδεχόμενη αφαίρεση αυτών από τον εχθρό θα τον καθιστούσε ανίκανο να εκδηλώσει οποιαδήποτε επίθεση ή απόβαση σε νησί του Αιγαίου. <br /> <br /> Η δεύτερη απειλή εναντίον της χώρας μας αφορά τις αεροπορικές βάσεις που βρίσκονται στη Σμύρνη και το Balıkesir, οι οποίες φιλοξενούν αεροπορικές μοίρες, που με τη σειρά τους θα παράσχουν κάλυψη σε οποιαδήποτε στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή. Ενδεχόμενη αφαίρεση αυτών θα επηρέαζε την ικανότητα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων να μετακινούνται, καθώς θα τις άφηνε εκτεθειμένες σε προσβολές από την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), όπως ακριβώς έγινε και στον Πόλεμο των Έξι Ημερών από τους Ισραηλινούς.<br /> <br /> Και τους δύο παραπάνω στόχους θα καλείτο να τους πλήξει πρωτίστως η Πολεμική Αεροπορία, επικουρούμενη σε κάποιες περιπτώσεις από το Πολεμικό Ναυτικό. Σίγουρα, μια τέτοια επιχείρηση θα έπρεπε να είναι αστραπιαία, και στα πρώτα της στάδια να εμπλέξει όσο το δυνατόν λιγότερες χερσαίες δυνάμεις. Αντίθετα, θα έπρεπε να αρκεστεί στο να αρνηθεί στην Τουρκία τη δυνατότητα μεταφοράς χερσαίων δυνάμεων στην πρώτη γραμμή, μέσω ναυτικών αποκλεισμών -όπως έγινε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους από το Πολεμικό μας Ναυτικό- και με συνεχή αεροπορική παρενόχληση. <br /> Συμπεράσματα <br /> <br /> Ενώ η χώρα μας αποτελεί παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, δεν πρέπει να λησμονούμε πως υπάρχουν δρώντες που δεν συμμερίζονται αυτές τις αρχές. Για αυτόν το λόγο, είναι σκόπιμο να θυμόμαστε πως η παθητική άμυνα δεν αποτελεί μονόδρομο για την εθνική μας στρατηγική, αλλά πως, εάν χρειαστεί, υπάρχουν οι αντικειμενικές δυνατότητες υπεράσπισης των εθνικών μας συμφερόντων, ακόμα και μέσω της επίθεσης. <br /> <a href="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/ww2-nazi-panzer-thrust-may-1940-dagger.jpg"><img height="336" src="https://powerpolitics.eu/wp-content/uploads/2017/04/ww2-nazi-panzer-thrust-may-1940-dagger.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Το 1940 το προληπτικό πλήγμα των Γερμανών κατά της Γαλλίας μέσω των Αρδενών κατάφερε να γονατίσει σημαντικά ανώτερες δυνάμεις του Γαλλικού Στρατού, και είχε ως αποτέλεσμα μία από τις μεγαλύτερες προελάσεις στη Στρατιωτική Ιστορία.<br /> Συστατικά στοιχεία της Wehrmacht ήταν ο αιφνιδιασμός, η ταχύτητα και η αποφασιστικότητα. <br /> <br /> Κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν αποτελεί κλήση στα όπλα, αλλά μία απλή υπενθύμιση πως η Ιστορία δεν αντιμετωπίζει τον ασθενέστερο ως παντοτινό θύμα του ισχυρότερου, αλλά, αντίθετα, πως όποιος έχει τη γνήσια θέληση να επιβιώσει μπορεί να το πετύχει. Ενόσω, λοιπόν, γινόμαστε μάρτυρες κάποιας εριστικής δήλωσης, είτε για την παρουσία γκρίζων ζωνών, είτε για κάποιο νησί που είναι δήθεν Τουρκικό, ας συλλογιζόμαστε πως προσωπικότητες σαν τον Moshe Dayan, τον Erwin Rommel και τον Isoroku Yamamoto χαμογελούν ειρωνικά από κάποιο βιβλίο Ιστορίας, μαρτυρώντας παντοτινά πως, όταν υπάρχει αποφασιστικότητα, ο Γολιάθ μπορεί να βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων από τον Δαβίδ.<br /> <br /> πηγή<br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Το Πρώτο Πλήγμα ως Δυνατότητα για την Ελλάδα: Όταν η Επίθεση γίνεται η Καλύτερη Άμυνα

Ηλίας Παπαδόπουλος Σε προηγούμενο άρθρο μελετήσαμε πώς ένα μικρό κράτος σαν το Ισραήλ μπόρεσε να επικρατήσει των εχθρών του, παρά του γε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η διείσδυση της Τουρκίας στα Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια και την Ευρωβουλή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHt-tJ-VgWFmtS7EacwmlgxzHb7MY7-aaR0S9IqF_Z4WLA-WvlWikQH1fVC_O7YiuwbY_wDZJXYw8gIzcdejv7nxxB13OBreYnpN4ZsI29nrjNvN-oDAX6W7AXDYMSsSJTtwhbijltcGc/s1600/islam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="607" data-original-width="900" height="430" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHt-tJ-VgWFmtS7EacwmlgxzHb7MY7-aaR0S9IqF_Z4WLA-WvlWikQH1fVC_O7YiuwbY_wDZJXYw8gIzcdejv7nxxB13OBreYnpN4ZsI29nrjNvN-oDAX6W7AXDYMSsSJTtwhbijltcGc/s640/islam.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο<br /> <b>Παναγιώτης Δημητριάδης</b> Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α<br /> Το 2018 δηλώθηκαν περίπου 5.000.000 εκ. πολίτες τουρκικής καταγωγής στην ΕΕ, εκ των οποίων τα 2.1 κατοικούν στην Γερμανία με το 1.5 εκατομμύρια να έχει δικαίωμα ψήφου. Στις τελευταίες εκλογές το 2018 στην Γερμανία, οι Γερμανοί πολίτες Τουρκικής καταγωγής ψήφισαν υπέρ των Σοσιαλδημοκρατών, παρά τις πιέσεις του Ερντογαν να μποϋκοτάρουν τις Γερμανικές εκλογές. Παραδοσιακά οι Τούρκοι επειδή προέρχονται από την εργατική τάξη αν και συντηρητικοί μουσουλμάνοι ψηφίζουν προς τα αριστερά με το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα να παίρνει πάνω από το 60% των ψήφων και τους πράσινους πάνω από το 10%. Ελάχιστοι είναι οι ψήφοι προς το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα με το οποίο δεν τους συνδέει τίποτα ιδεολογικό αλλά και λόγω της άρνησης ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Από τους έντεκα (11) Τούρκους βουλευτές στην Γερμανία οι πέντε (5) ανήκουν στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, τρείς (3) στους πράσινους , ένας ( 1 ) στους Χριστιανοδημοκράτες και οι υπόλοιποι σε μικρότερα κόμματα. Στις πρόσφατες Ευρωεκλογές, έξι (6) Γερμανοί πολίτες Τουρκικής καταγωγής εισήλθαν στην Ευρωβουλή . <br /> <br /> Το 2014 στην Ολλανδία ιδρύθηκε το κόμμα DENK από δύο Ολλανδούς πολίτες Τουρκικής καταγωγής τους Τurahan Kuzu και τον Selcuk Ozturk οι οποίοι είχαν άμεση σύνδεση και υποστήριξη με το κόμμα ΑΚP του Ερντογαν. Το 2017 στις εκλογές της Ολλανδίας το κόμμα DENK μπήκε στην Ολλανδική Βουλή αφού κατάφερε και πήρε το 2,1 % αποσπώντας τρείς (3) έδρες από τους Σοσιαλιστές της Ολλανδίας.. Το 2019 στις περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές το κόμμα DENK έβγαλε 4 Περιφερειακούς συμβούλους και 24 Δημοτικούς, ενώ έβγαλε και 2 ευρωβουλευτές. Η πρακτική της αυτόνομης καθόδου σε εκλογές πολιτών τουρκικής καταγωγής ξεκίνησε από την Βουλγαρία όπου σήμερα υπάρχουν δύο κόμματα το Movement for Rights and Freedoms το οποίο ιδρύθηκε το 1990 μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και κατέχει ποσοστό 9% στην Βουλγαρική Βουλή με 25 έδρες και 3 έδρες στην Ευρωβουλή, Το κόμμα σήμερα ελέγχεται και χρηματοδοτείται από το κόμμα του Ερντογάν ,ενώ υπάρχει και δεύτερο κόμμα το Democrats for Responsibility, Solidarity and Toleranc το οποίο ιδρύθηκε το 2013 και το οποίο απέτυχε να μπει στην Βουλγαρική βουλή, αφού υπάρχει πλαφόν 4% .<br /> <br /> Η πρόσφατη δημιουργία του κόμματος ΄΄ Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας΄΄ από την Τσιγδεμ Ασάφογλου και τους μουσουλμάνους της Θράκης, στην χώρα μας, με άμεση υποστήριξη από την Άγκυρα, δείχνει ότι η Τουρκία διαθέτει στρατηγικό σχέδιο διείσδυσης στα κοινοβούλια των χωρών της Ευρώπης, μέσω πολιτικών κομμάτων, ελεγχομένων πλήρως από αυτήν προκειμένου να επηρεάζονται αποφάσεις υπέρ της. Ο καθορισμός απλής αναλογικής κάτω του 3% για είσοδο στην Ελληνική Βουλή, θα δώσει την ευκαιρία για είσοδο στο Ελληνικό κοινοβούλιο μεμονωμένων ομάδων με απρόβλεπτες συνέπειες για τα εθνικά συμφέροντα. Ίσως την επόμενη δεκαετία δούμε και άλλα κόμματα ευρωπαϊκά να ιδρύονται από πολίτες Τουρκικής καταγωγής στην Γερμανία, το Βελγιο, Γαλλία κ.α, .ενώ η διείσδυσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσω των περιφερειακών κομμάτων δορυφόρων που αναπτύσσει στα Ευρωπαϊκά κράτη, θα της δώσει την δυνατότητα να ελέγχει αποφάσεις και να επιτυγχάνει την υλοποίηση των στρατηγιών της σχεδίων . αφού η ένταξη της στην ΕΕ φαντάζει διαστημικό όνειρο.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η διείσδυση της Τουρκίας στα Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια και την Ευρωβουλή

Γράφει ο Παναγιώτης Δημητριάδης Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α Το 2018 δηλώθηκαν περίπου 5.000.000 εκ. πολίτες τουρκικής καταγωγής στην ΕΕ, εκ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προετοιμάζεται ακόμη για “το χειρότερο σενάριο” στα ελληνοτουρκικά!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7A4Sfbkf4-GVc912MxfyFer20xbnEAFYw1-gtaRX0DfJr9L6NC7zSRBh2P1FiZGDi1myqHwTcy7vTOh36fVCx9zCmseTuLGixgGqQFHKVssLREBKUD9eRJt4qhA_Ps8nE3CiUcm-mddE/s1600/department+of+states.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="900" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7A4Sfbkf4-GVc912MxfyFer20xbnEAFYw1-gtaRX0DfJr9L6NC7zSRBh2P1FiZGDi1myqHwTcy7vTOh36fVCx9zCmseTuLGixgGqQFHKVssLREBKUD9eRJt4qhA_Ps8nE3CiUcm-mddE/s640/department+of+states.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία είναι «προς το συμφέρον» των ΗΠΑ υποστήριξε η υπεύθυνη αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία, Γιούρι Κιμ. <br /> <br /> Μιλώντας ως καλεσμένη στο 35o συνέδριο της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ) στην Ουάσινγκτον, η Αμερικανίδα αξιωματούχος σκιαγράφησε τον εναρκτήριο Στρατηγικό Διάλογο με την Ελλάδα, αλλά και την υπογραφή της Δήλωσης Προθέσεων με την Κύπρο, ως τη βάση που καθορίζει το πλαίσιο για την ουσιαστική αναβάθμιση της συνεργασίας των ΗΠΑ με τις δύο χώρες. Όπως μάλιστα σημείωσε, οι τρεις πλευρές πρέπει πλέον να εργαστούν για την υλοποίηση όλων αυτών των «πρακτικών πτυχών» της συνεργασίας που έχουν συμφωνήσει. <br /> <br /> Σε αυτό το πλαίσιο, ο Αμερικανός βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών Μάθιου Πάλμερ πραγματοποιεί επίσκεψη στη Λευκωσία, ενώ σχολιάζοντας το νομοσχέδιο «EastMed Act» η κ. Κιμ αναγνώρισε ότι η άρση του περιορισμού της πώλησης αμερικανικών όπλων στην Κύπρο είναι ένα θέμα που έχει αποκτήσει συμβολική σημασία και ως εκ τούτου εμπεριέχει μια συναισθηματική φόρτιση. Ωστόσο, επισήμανε πως είναι σημαντικό να γίνουν τα επόμενα «πρακτικά βήματα» για τη συνεργασία, τα οποία έχουν καθοριστεί ύστερα από μια συνολική επανεξέταση της περιοχής Νοτιοανατολικής Μεσογείου από την αμερικανική διπλωματία. <br /> <br /> Νέο Μήνυμα για τους S-400 <br /> <br /> Χαρακτηρίζοντας «προβληματική» την απόφαση της Άγκυρας να προχωρήσει στην απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400, η αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εκτίμησε ότι η Τουρκία ελπίζει ότι θα μπορέσει να αποφύγει τις οικονομικές κυρώσεις μέσω μιας πολιτικής απόφασης του Πρόεδρου Τραμπ. <br /> <br /> «Έχουμε έναν νόμο (CAATSA). Αυτό δεν είναι κάτι που είναι εθελοντικό και προσπαθήσαμε να το εξηγήσουμε πολλές φορές στην τουρκική πλευρά. Τώρα μπορεί να ποντάρουν στο ότι θα υπαχθούν σε μια εξαίρεση λόγω της καλής σχέσης που έχουν οι δύο Πρόεδροι. Δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι θα έβαζα αυτό το στοίχημα αν ήμουν στην θέση τους», τόνισε χαρακτηριστικά. <br /> <br /> Ο ρόλος των ΗΠΑ στην αποκλιμάκωση της ελληνοτουρκικής έντασης <br /> <br /> Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επέδειξε γρήγορα αντανακλαστικά υποστήριξε η Γιούρι Κιμ, υπενθυμίζοντας την ανακοίνωση που καλεί την Τουρκία να ακυρώσει την απόφαση της για την πραγματοποίηση γεωτρήσεων εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας. <br /> <br /> «Το υπουργείο Εξωτερικών έκανε σχεδόν αμέσως μια δήλωση σχετικά με αυτό το ζήτημα. Νομίζω ότι ήταν αρκετά ισχυρή, ώστε να ικανοποιήσει τους φίλους μας στην Αθήνα και τη Λευκωσία και αρκετά ισχυρή, ώστε εκείνοι που έπρεπε να την ακούσουν στην Άγκυρα να τη λάβουν υπόψη τους», παρατήρησε η κ. Κιμ. <br /> <br /> Αναλύοντας την οπτική των ΗΠΑ, η αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξήγησε ότι η Ουάσινγκτον βλέπει ότι έχει δύο βασικούς νατοϊκούς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο και για αυτόν ακριβώς τον λόγο καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την αποκλιμάκωση της έντασης. <br /> <br /> «Ευελπιστούμε θερμά και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να εξασφαλίσουμε ότι οι νατοϊκοί μας σύμμαχοι δεν θα έρθουν σε σύγκρουση. Αυτό δεν ωφελεί κανέναν… Είναι αναγκαίο να χρησιμοποιήσουμε ιδιαίτερα μέτρα για να αποφύγουμε μια τέτοιου είδους σύγκρουση». <br /> <br /> Υπό αυτό το πρίσμα, η κ. Κιμ υποστήριξε ότι η Ουάσινγκτον προσπαθήσει να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό διαμεσολαβητικό ρόλο που ενθαρρύνει την επικοινωνία αλλά και την προσπάθεια για την οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών. <br /> <br /> «Γι’ αυτό και έχουμε υποστηρίξει τόσο πολύ τα βήματα που έχουν κάνει οι ελληνικές κυβερνήσεις, κάποιες σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλες, για προσέγγιση με την Άγκυρα. Το ίδιο έχουμε κάνει και από την άλλη πλευρά, έχουμε πιέσει τους Τούρκους να προσεγγίσουν τους Έλληνες με ουσιαστικό και ειλικρινή τρόπο. Αυτή την εβδομάδα, έρχεται στην Ουάσιγκτον ο Έλληνας υπουργός Άμυνας κ. Αποστολάκης, ο οποίος έχει παίξει κεντρικό ρόλο σε αυτές τις προσπάθειες και ελπίζουμε να συνεχίσει έτσι. Γνωρίζω ότι υπάρχει έδαφος για πολύ σκεπτικισμό και κυνισμό όσον αφορά τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να κατηγορήσει αυτούς που είναι σκεπτικοί; Θεωρώ όμως ότι πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να πιέζουν και τις δύο πλευρές. Έχουμε τη δυνατότητα και θα προσπαθήσουμε να μην έρθουν οι δύο μας σύμμαχοι σε μια μεγάλη σύγκρουση». <br /> <br /> Σε ερώτηση για το αν ανησυχεί για την πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου με την Τουρκία, η κ. Κιμ απάντησε ότι ως διπλωμάτης έχει την υποχρέωση να είναι προετοιμασμένη ακόμα και για το χειρότερο σενάριο. Έσπευσε, όμως, να διευκρινίσει πως δεν θεωρεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο πιθανό.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προετοιμάζεται ακόμη για “το χειρότερο σενάριο” στα ελληνοτουρκικά!

Η ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία είναι «προς το συμφέρον» των ΗΠΑ υποστήριξε η υπεύθυνη α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο καυτός μήνας Ιούνιος για την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8-2JacjlFPQ7UPbstA6LqaPMbe0h6lNXLamdZtPXWCEhTcgsYQ39tptIoK9Qcgk_Wk2wP1zsm2U75Ykk4KnMG2unRiEtE4fxvcHADtIAO8EhXYZ_R0GlTuEQusDVN98j7Jwc25Orek58/s1600/400C6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="650" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8-2JacjlFPQ7UPbstA6LqaPMbe0h6lNXLamdZtPXWCEhTcgsYQ39tptIoK9Qcgk_Wk2wP1zsm2U75Ykk4KnMG2unRiEtE4fxvcHADtIAO8EhXYZ_R0GlTuEQusDVN98j7Jwc25Orek58/s640/400C6.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Ανδρέα Ματζάκου*</b><br /> Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές στην Τουρκία, οι υποψήφιοι δήμαρχοι του κυβερνώντος κόμματος του προέδρου Ερντογκάν, δεν κατάφεραν να κερδίσουν το χρίσμα στις μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας. Μεταξύ αυτών και στην Κωνσταντινούπολη (Κων/πολη). Πλέον αυτού, εδώ και μήνες ευρίσκεται σε εξέλιξη η ακροβασία του προέδρου Ερντογκάν μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής με τις δυο μεγάλες αγορές στρατιωτικού υλικού, των S-400 και των F-35. Αυτή η ακροβασία φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος της εντός του μηνός Ιουνίου, ενώ και στην Συρία, η Τουρκία πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι της Ρωσίας στην επαρχία της Idlib. (Βλέπε Χάρτη - Ζώνη Αποκλιμακώσεως Idlib).<br /> <br /> <img src="https://media.liberal.gr/images5/650/0/MAP2.jpg" /> <br /> Οι έως τώρα χειρισμοί του, στο θέμα των S-400 με την απαίτηση των ΗΠΑ για μη πραγματοποίηση της αγοράς, του έδωσαν πράγματι πολιτικό χρόνο και χώρο για να ελιχθεί μέχρι τις δημοτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου. Όμως οι επαναληπτικές εκλογές στην Κων/πολη, η επικείμενη παραλαβή των ρωσικών S-400 και οι καθημερινές εξελίξεις στο σίριαλ της μη παραλαβής των αμερικανικών μαχητικών F-35, κρίνονται μέσα στον Ιούνιο. Το άρθρο χαρακτηρίζει ως ‘’καυτό’’ τον μήνα Ιούνιο για την Τουρκία, αλλά και για τον Ερντογκάν προσωπικά, γιατί εντός του μηνός, ο πρόεδρος της Τουρκίας πρέπει να πάρει αποφάσεις.<br /> Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου θα αναλυθεί το θέμα των επαναληπτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη, στην επομένη το διακύβευμα των εκλογών, θα ακολουθήσει η ανάλυση της δεινής θέσεως της Τουρκίας μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ και το άρθρο θα κλείσει με επίλογο. <br /> <br /> Επαναληπτικές εκλογές<br /> <br /> Στις 23 Ιουνίου θα γίνουν οι επαναληπτικές εκλογές για τον δήμο της Κων/πολεως, κατόπιν αποφάσεως της Ανωτάτης Εκλογικής Επιτροπής (ΑΕΕ). Ο υποψήφιος του ΑΚΡ Μπιναλί Γιλντιρίλ είχε πάρει το 48,6% των ψήφων έναντι 46,8% του Εκρέμ Ιμάμογλου του CHP. Ο Ερντογκάν μην μπορώντας να συμφιλιωθεί με την ήττα στην Κων/πολη, προσέφυγε στην ΑΕΕ με το επιχείρημα ότι σε μερικά εκλογικά κέντρα στην Κων/πολη, τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών δεν ήταν όλα δημόσιοι υπάλληλοι όπως ορίζει ο νόμος. Γιατί όμως ο Ερντογκάν δεν μπορεί να δεχθεί ήττα στην Κωνπολη; Το ΑΚΡ ηττήθηκε και στην Άγκυρα και στην Σμύρνη. Οι λόγοι είναι αρκετοί, για την οικονομία του χώρου θα αναφερθούν οι τρεις κυριότεροι:<br /> <br /> - Η Κων/πολη είναι η βιτρίνα της σύγχρονης Τουρκίας. Πόλη με μεγάλη ιστορία, με μνημεία, με τα μεγαλύτερα έσοδα για τον τουρκικό τουρισμό. Από το 1994, ο δήμαρχος ανήκε πάντοτε σε ισλαμικό κόμμα. Τότε την δημαρχία είχε κερδίσει ο Ερντογκάν με το Κόμμα της Ευημερίας (Welfare Party-WP), γεγονός που δημιούργησε την απαραίτητη δυναμική για την νίκη του ισλαμιστή Ερμπακάν στις βουλευτικές εκλογές που ακολούθησαν το επόμενο έτος. <br /> <br /> - Στην ευρύτερη περιοχή της Κων/πολεως, διεξάγεται το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας της Τουρκίας. Η Κων/πολη συνεισφέρει το 31% του ΑΕΠ της χώρας, το 29% της βιομηχανικής παραγωγής, ενώ στις διάφορες βιομηχανίες και επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής της, απασχολείται το 20% του βιομηχανικού εργατικού δυναμικού. Η απασχόληση και η καλή πορεία της οικονομίας, ήταν και τα κλειδιά για τις συνεχείς εκλογικές νίκες του ΑΚΡ. Δεν μπορεί να αφήσει ο Ερντογκάν να πλανάται η ιδέα της ήττας σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που επί σειρά ετών στηρίζουν το ΑΚΡ.<br /> <br /> - Στην Κων/πολη ζει και δραστηριοποιείται το 15% εκ των 57 εκατομμυρίων των Τούρκων ψηφοφόρων. Αν χαθεί οριστικά ο δήμος της Κων/πολεως, κατά πάσα πιθανότητα, θα δημιουργηθούν ρωγμές στην συμμαχία του ΑΚΡ με το Εθνικιστικό Κόμμα (ΜΗΡ) του Μπαχτσελί. Σε μια τέτοια περίπτωση, ενδεχομένως ο Μπαχτσελί να ξανασκεφτεί, είτε την στήριξη που παρέχει στο ΑΚΡ, είτε τους όρους με τους οποίους το στηρίζει.<br /> Προχωρώντας στην επομένη παράγραφο, θα δούμε το διακύβευμα των επαναληπτικών εκλογών. <br /> <br /> Ποιο το διακύβευμα των επαναληπτικών εκλογών; <br /> <br /> Το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο για τον Ερντογκάν. Κατά πρώτον με την προσφυγή στην ΑΕΕ, με την συγκεκριμένη αιτιολογία, σε περίπτωση ήττας στην Κων/πολη, διακυβεύεται η εικόνα του ως απόλυτου ηγέτη, στο ίδιο επίπεδο με τον Μουσταφά Κεμάλ. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι, κατά την διάρκεια των δημοτικών εκλογών, οι Τούρκοι πολίτες ψήφιζαν για δημάρχους μητροπολιτικών δήμων, δημάρχους μικροτέρων διαμερισμάτων, δημοτικούς συμβούλους και διαχειριστές συνοικιών. Οι ίδιες επιτροπές ήταν υπεύθυνες για την διεξαγωγή και των τεσσάρων ψηφοφοριών, αλλά μόνο την εκλογή δημάρχου στον μητροπολιτικό δήμο της Κων/πολεως προσέβαλε η ΑΕΕ. Δηλαδή για όλες τις άλλες ψηφοφορίες τα μέλη των επιτροπών ήταν νόμιμα, αλλά όχι για την εκλογή δημάρχου Κων/πολεως.<br /> Κατά δεύτερον, σε περίπτωση νίκης του Ιμάμογλου, θα έρθει στην επιφάνεια η επιρροή που ασκεί η προεδρία σε μια υποτίθεται ανεξάρτητη αρχή όπως πρέπει είναι η ΑΕΕ, η οποία υπέκυψε στην θέληση του προέδρου για προσβολή του αποτελέσματος. Μάλιστα 7 από τα 11 μέλη της ΑΕΕ, ψήφισαν υπέρ των επαναληπτικών εκλογών. Εκεί που οδηγήθηκε η κατάσταση με τις επιλογές του Ερντογκάν, η κατάσταση θα χειροτερέψει γι’ αυτόν τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό σε περίπτωση ήττας του υποψηφίου του ΑΚΡ. Ας δούμε στην συνέχεια, την δεινή θέση της Τουρκίας έναντι Ρωσίας και ΗΠΑ. <br /> <br /> Η Τουρκία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας <br /> <br /> Στο εξωτερικό, η Τουρκία υφίσταται πίεση και από την Ρωσία και από την Αμερική. Θα εξεταστούν εν συντομία, τα ζητήματα που πιέζουν την Τουρκία στις σχέσεις της με τις δυο αυτές χώρες. <br /> <br />  Ρωσία<br /> <br /> - Όπως είναι γνωστό, είναι σε εξέλιξη η αγορά του αντιαεροπορικού συστήματος (Α/Α) S-400. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, οι πρώτες παραλαβές αναμένονται εντός του μηνός Ιουλίου. Όμως στην αγορά αυτή αντιδρούν οι ΗΠΑ, οι οποίες επ’ ουδενί θέλουν μια χώρα του ΝΑΤΟ να αποκτήσει ένα τόσο εξελιγμένο Α/Α σύστημα, το ραντάρ του οποίου μπορεί να καταγράφει τις κινήσεις δυτικών αεροσκαφών σε ακτίνα 400 χλμ από την βάση του και να βοηθήσει στην αποκάλυψη τρόπου αντιμετωπίσεως των F-35.<br /> <br /> - Για την Συρία, η Τουρκία είχε συμφωνήσει με την Ρωσία τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Sochi, να δημιουργήσει μια αποστρατικοποιημένη ζώνη πλάτους 15-20 χλμ γύρω από την επαρχία της Idlib, αφοπλίζοντας τους τζιχαντιστές και αφαιρώντας τους τον βαρύ οπλισμό. (Βλέπε Χάρτη – Ζώνη Αποκλιμακώσεως Idlib) Στους τζιχαντιστές περιλαμβάνεται και η ομάδα Hayat Tahrir al-Sham (HTS) που προέρχεται από την al-Qaida, μετά από διαδοχικές αλλαγές του ονόματος της. Ο αφοπλισμός και η απομάκρυνση των τζιχαντιστών έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί, μέχρι 15 Οκτωβρίου του 2018. Έναντι αυτής της υποχρεώσεως της Τουρκίας, η Ρωσία είχε δεσμευτεί να μην επιτρέψει στα κυβερνητικά στρατεύματα να επιτεθούν για κατάληψη της επαρχίας. Αν η Ρωσία δώσει το πράσινο φως στον Ασαντ για επίθεση στην επαρχία Idlib, θα τεθεί σε κίνδυνο και η κατοχή του κουρδικού καντονιού του Αφρίν. <br /> <br /> ΗΠΑ<br /> <br /> - Η Τουρκία συμμετέχει στην παραγωγή των F-35, έχει δώσει προκαταβολή 1 δις δολαρίων και έπρεπε ήδη να έχει παραλάβει τα πρώτα αεροσκάφη. Με την επιλογή της για αγορά των S-400, όχι μόνο δεν παρέλαβε τα αεροσκάφη, αλλά η όλη συμφωνία αγοράς, τέθηκε υπό επανεξέταση. <br /> <br /> - Στις 21 Μαΐου, το δίκτυο CNBC έγραψε ότι σύμφωνα με πληροφορίες του, ‘’Η Τουρκία πρέπει μέχρι το τέλος της πρώτης εβδομάδας του Ιουνίου, να ακυρώσει την αγορά των S-400 και, ότι αυτή η προσφορά είναι και η τελευταία για το θέμα’’.<br /> - Την Παρασκευή 31 Μαΐου, ο εκτελών χρέη ΥΕΘΑ Patrick Sanahan, δήλωσε σε δημοσιογράφους στην Σιγκαπούρη, ότι ‘’δεν είναι δυνατόν η Τουρκία να αγοράσει ένα σύστημα που σχεδιάστηκε για να καταρρίπτει τα F-35’’.<br /> - Το χειρότερο είναι ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να επιβάλλουν οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία, μέσω του νόμου που έχει ψηφισθεί ειδικώς για κράτη που επιδεικνύουν εχθρική συμπεριφορά προς τις ΗΠΑ [Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act (CAATSA)] Σε μια τέτοια περίπτωση, θα επιδεινωθεί η ήδη κακή οικονομική κατάσταση στην Τουρκία, οκτώ εταιρείες της οποίας συμμετέχουν στην κατασκευή των F-35, και είχαν προϋπολογίσει κέρδη άνω των 10 δις δολαρίων. <br /> <br /> Ακόμη και αν ο πρόεδρος Τραμπ, παρά την αντίθετη γνώμη της αμερικανικής γραφειοκρατίας, δεχθεί την πρόταση του Ερντογκάν για σύσταση μικτής ομάδας εργασίας για επί τόπου εξέταση των αμερικανικών ανησυχιών προ της παραλαβής των S-400, όπως γράφεται τελευταία, αυτό δεν σημαίνει ότι η ομάδα αυτή θα συσταθεί τελικώς, ή ότι τα συμπεράσματα της ομάδας θα συμφωνούν με τις τουρκικές θέσεις. <br /> <br /> Επίλογος <br /> <br /> Ο Ερντογκάν γνωρίζει πολύ καλά ότι όσο πιο μεγάλη εσωτερική νομιμοποίηση απολαμβάνει ένας ηγέτης, τόσο ισχυρότερος είναι στο εξωτερικό. Και στην νομιμοποίηση αυτή, συμβάλλει χωρίς αμφιβολία η κατάκτηση του δήμου της μεγαλύτερης πόλεως της Τουρκίας. Την νομιμοποίηση αυτή δε, την έχει απολύτως ανάγκη, αφού στο εξωτερικό όπως αναλύθηκε, η Τουρκία βάλλεται και από την Ρωσία και από τις ΗΠΑ.<br /> <br /> Η επιλογή της Τουρκίας για την αγορά των S-400, είναι φανερό ότι έγινε καθαρά με πολιτικά κριτήρια και ότι δεν υπαγορεύτηκε από στρατιωτικές επιχειρησιακές ανάγκες. Άλλωστε αντιαεροπορικά συστήματα με τα χαρακτηριστικά των S-400, μπορούσε να αγοράσει και από πολεμικές βιομηχανίες δυτικών χωρών. Το ζήτημα όμως είναι ότι ο Ερντογκάν ήθελε να περάσει το μήνυμα ότι ήρθε η ώρα η Τουρκία να πορεύεται στο διεθνές σύστημα ως ένας ανεξάρτητος πόλος. Ότι η Τουρκία μπορεί να κάνει επιλογές στην εξωτερική πολιτική χωρίς να λαμβάνει υπόψιν της τις προτιμήσεις της ηγετικής δυνάμεως στην δυτική συμμαχία. Μάλλον όμως δεν ήρθε ακόμα η ώρα, η Τουρκία να μην αποτελεί ανάχωμα για την δυτική συμμαχία σε πιθανή επέκταση της Ρωσίας προς νότο. Και η ώρα αυτή δεν άλλαξε από την υπογραφή της Συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, το 1774, με την οποία έληξε ο Α’ Ρωσο-τουρκικός πόλεμος. Τόσο τα Στενά του Ελλησπόντου, όσο και το Αιγαίο, η οδός που οδηγεί από την Μαύρη Θάλασσα στην Μεσόγειο δηλαδή, είναι ανάγκη να ελέγχονται από το ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Τέλος, στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας όλοι γνωρίζουν ένα ρητό που λέει ότι, ‘’Όποιος κερδίζει την Κων/πολη, κερδίζει και την Τουρκία’’. Φαίνεται πως η μόνη ώρα που ήρθε, είναι να διαπιστώσουμε τι γίνεται αν κάποιος χάσει την Κων/πολη. Χάνει πράγματι και την Τουρκία; <br /> <br /> <b><i>* Ο κ. Ανδρέας Ματζάκος είναι Απόστρατος Αξκος του ΣΞ και κατέχει MSc στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές. Είναι δόκιμος ερευνητής στον Τομέα Αμυντικών Θεμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου και μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο καυτός μήνας Ιούνιος για την Τουρκία

Του Ανδρέα Ματζάκου* Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές στην Τουρκία, οι υποψήφιοι δήμαρχοι του κυβερνώντος κόμματος του προέδρου Ερντογκά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα απειλή στο Αιγαίο είναι τα υπερηχητικά τουρκικά UAV…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQKfbJoJGHFWZNS6SG4MloNmUKFEEuz0QfMMsGOWOG_z8h1b1AH74Y3cJoM9knxFrxaryQ9wR3w7UPCP_WzLQ4cS2WUaNS9eE3BgfyqgFPjpuzrnSHPsYW_v2xdKO_kGGSzXl9LVSY7ak/s1600/uav-anka.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQKfbJoJGHFWZNS6SG4MloNmUKFEEuz0QfMMsGOWOG_z8h1b1AH74Y3cJoM9knxFrxaryQ9wR3w7UPCP_WzLQ4cS2WUaNS9eE3BgfyqgFPjpuzrnSHPsYW_v2xdKO_kGGSzXl9LVSY7ak/s640/uav-anka.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Με τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη να αποτελούν πλέον μια δυσάρεστη και εξαιρετικά απειλητική πραγματικότητα στο Ανατολικό Αιγαίο, μια νέα κατηγορία βρίσκεται πλέον «στα σκαριά» από την αμυντική βιομηχανία της γείτονος. Η ανάπτυξη ενός υπερηχητικού μη επανδρωμένου UAV είναι το επόμενο εξελικτικό βήμα, το οποίο όταν θα ολοκληρωθεί, θα αποτελέσει έναν ακόμη παράγοντα ανατροπής του υφιστάμενου ισοζυγίου αεροπορικών δυνάμεων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. <br /> <br /> Του <b>Σάββα Δ. Βλάσση</b><br /> <br /> Σύμφωνα με πηγές της ΠΑ, η επιχειρησιακή πρόκληση που παρουσιάζει η δράση των UAV της Τουρκικής Αεροπορίας είναι μεγάλη καθώς τα τελευταία 2 χρόνια έχει καταγραφεί αυξανόμενη δραστηριότητα σε ευαίσθητες περιοχές του Νοτιοανατολικού και Βορείου Αιγαίου. <br /> <br /> Η Άγκυρα έχει αντιληφθεί πλήρως τα επιχειρησιακά πλεονεκτήματα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών τόσο στην αναγνώριση όσο και στην κρούση, με αποτέλεσμα το προβάδισμα που υπάρχει έναντι των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων να είναι ήδη αρκετά μεγάλο. <br /> <br /> Την ίδια ώρα στη χώρα μας, οι δυνατότητες παραμένουν περιορισμένες παρά τις ανακοινώσεις περί απόκτησης UAV από τις ΗΠΑ, οι οποίες ακόμη δεν έχουν εισέλθει σε φάση υλοποίησης. Οι ανάγκες παραμένουν πιεστικές ενώ τεράστιο είναι και το θέμα που εγείρεται για το ποιοι θα πρέπει να είναι οι κανόνες εμπλοκής που εφαρμόζουν οι χειριστές της ΠΑ όταν καλούνται να αναχαιτίσουν τα (κατασκοπευτικά επί της ουσίας) UAV. <br /> <br /> Δεν θα πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε το “ποδαρικό” από τουρκικό UAV Anka στο FIR Αθηνών στις 5 Απριλίου 2018 αλλά και το πρόσφατο παράδειγμα καταγεγραμμένης υπέρπτησης ενός UAV τύπου Bayraktar στις νότιες ακτές της Νήσου Χίου και πάνω από την ευρύτερη περιοχή των Δωδεκανήσων. Το τουρκικό UAV πέταξε σε ύψος 18.000 ποδών στον εθνικό εναέριο χώρο άνωθεν Χίου προφανώς με σκοπό την συλλογή πληροφοριών ενώ ταυτόχρονα δοκιμάστηκε η ελληνική αντίδραση. <br /> <br /> Η αντιμετώπιση της απειλής προφανώς είναι ανεπαρκής καθώς αντίθετα με τα επανδρωμένα αεροσκάφη, τα UAV στέλνονται με σκοπό την καταγραφή της αμυντικής διάταξης, με αποτέλεσμα να απαιτείται η ανάληψη αποφασιστικής δράσης από την ΠΑ. <br /> <br /> Το παράδειγμα των Ισραηλινών σε ανάλογες καταστάσεις είναι η πλέον αποτελεσματική αντίδραση που θα πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα, αν δεν θέλουμε να βλέπουμε στο εξής τα τουρκικά UAV να καταγράφουν ανενόχλητα τα πάντα. Οι επιπτώσεις είναι προφανείς για την εθνική ασφάλεια και σε περίπτωση που συνεχιστεί η ανοχή εκ μέρους της χώρας μας, αυτές θα έχουν ως αποτέλεσμα την πλήρη στοχοποίηση και άμεση προσβολή των στρατιωτικών μας θέσεων σε περίοδο επιχειρήσεων. <br /> <br /> Υπενθυμίζεται, ότι σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του CEO της εταιρείας ΤΑ (πρώην ΤΑΙ) Temel Kotil, κατά τη διάρκεια της έκθεσης αμυντικού υλικού IDEF ’19 στην Κωσνταντινιούπολη, το νέο υπερηχητικό UAV με την ονομασία Goksungur, θα είναι το επόμενο φιλόδοξο project της ΤΑ. <br /> <br /> Το UAV Goksungur θα διαθέτει δύο κινητήρες που θα του επιτρέπουν να αναπτύσσει υπερηχητική ταχύτητα. Όπως υποδηλώνει η ονομασία του θα είναι ταχύτερο από οποιοδήποτε άλλο γνωστό «καθαρόαιμο» UAV βρίσκεται σήμερα σε ανάπτυξη στη Δύση (Ρωσία και Κίνα έχουν σε εξέλιξη αντίστοιχες προσπάθειες), αν και δεν υπάρχουν ακόμη δημοσιοποιημένα στοιχεία σχετικά με τις προδιαγραφές του. <br /> <br /> Σημειώνεται ότι βρίσκεται ήδη υπό ανάπτυξη από την ΤΑ το μη επανδρωμένο UAV “Aksungur”, με δύο κινητήρες PD170 κατασκευής TUSAS και ικανότητα μεταφοράς φορτίου βάρους 750 κιλών ενώ το μέγιστο βάρος απογείωσης (MTOW) ξεπερνάει τα 3.000 κιλά. <br /> <br /> Το UAV “Aksungur” έχει μήκος 12 μέτρα, ύψος 3 μέτρα και άνοιγμα πτερύγων συνολικού μήκους 24 μέτρων. Κάθε πτέρυγα φέρει μέχρι τρεις πυλώνες ανάρτησης οπλισμού καθώς θα χρησιμοποιηθεί από την Τουρκική Αεροπορία εκτός από ρόλους αναγνώρισης – επιτήρησης και για προσβολή χερσαίων στόχων όπως ισχύει και για το ΑΝΚΑ-S. <br /> <br /> Η παρθενική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου 2019 και διήρκεσε 4 ώρες και 20 λεπτά. Το πρωτότυπο επέδειξε με επιτυχία την ικανότητα αυτοματοποιημένης απογείωσης και προσγείωσης ενώ η δεύτερη πτήση διάρκειας 3 ωρών έγινε στις 3 Απριλίου, με σκοπό την επέκταση των δοκιμών σε όλο το φάκελο πτήσης του UAV. <br /> <br /> Σύμφωνα με τον Kotil, η ΤΑΙ κατάφερε να ολοκληρώσει το σχεδιασμό του UAV “Αksungur” μόλις σε 18 μήνες και ήδη έχουν παραδοθεί εντός του 2019 δύο πρωτότυπα για την εξέλιξη του προγράμματος πτητικών δοκιμών. Σύμφωνα με το υπάρχον χρονοδιάγραμμα, η διαδικασία αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους. Αμέσως μετά η ΤΑ θα ξεκινήσει την εξέλιξη του υπερηχητικού UAV “Goksungur”. <br /> <br /> Βεβαίως το εγχείρημα κρίνεται εξαιρετικά φιλόδοξο καθώς παρουσιάζει μεγάλες τεχνολογικές προκλήσεις με αποτέλεσμα να θεωρείται ότι βρίσκεται «στα όρια» των δυνατοτήτων της τουρκικής βιομηχανίας. <br /> <br /> Πάντως αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι μέχρι σήμερα η ΤΑ έχει αναπτύξει σημαντική εμπειρία στον τομέα κατασκευής UAV, ενώ παράλληλα κατασκευάζει ελικόπτερα και τμήματα μαχητικών και πολιτικών αεροσκαφών στο πλαίσιο συμπαραγωγών με την Airbus, την Lockheed Martin και Boeing, με ετήσιο κύκλο κερδών της τάξης των 1,4 δισ. $ (για το 2017). <br /> <br /> Αναλυτές επισημαίνουν ότι η εξέλιξη του προγράμματος, πέραν των τεχνολογικών προκλήσεων θα εξαρτηθεί άμεσα και από τις εξελίξεις στην τουρκική οικονομία, η οποία συνεχώς επιδεινώνεται και εκτιμάται ότι σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο θα επηρεάσει αρνητικά την εξέλιξη ενός μεγάλου αριθμού υπό ανάπτυξη εξοπλιστικών προγραμμάτων, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και το UAV “Goksungur”. <br /> <br /> Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι η ελληνική πλευρά θα πρέπει να επαναπαυθεί καθώς η διαθέσιμη τεχνογνωσία στην Τουρκία εξελίσσεται διαρκώς με τα πρώτα δείγματα ήδη να πετάνε εδώ και αρκετό καιρό στο Αιγαίο, επιβάλλοντας νέα δεδομένα στο τακτικό – επιχειρησιακό επίπεδο για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας.<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η νέα απειλή στο Αιγαίο είναι τα υπερηχητικά τουρκικά UAV…

Με τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη να αποτελούν πλέον μια δυσάρεστη και εξαιρετικά απειλητική πραγματικότητα στο Ανατολικό Αιγαίο, μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jamestown Foundation: «Η Τουρκία θα επέμβει σε νησιά του Αιγαίου»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheYvyubWLyjE_BXT2CVjW8mC5WXqjCMhwuoZAelMOwtg8xV0MWhKICeA0qVI1sf2Det0ZcFCbaN_LvT2FoyRpXZGEaYTjv4XGFjkL7AX3t2kJ_AjOAoz_TxPsJ04oNFd7p57s9AdExr24/s1600/TURKEY_APOBASI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="407" data-original-width="640" height="406" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheYvyubWLyjE_BXT2CVjW8mC5WXqjCMhwuoZAelMOwtg8xV0MWhKICeA0qVI1sf2Det0ZcFCbaN_LvT2FoyRpXZGEaYTjv4XGFjkL7AX3t2kJ_AjOAoz_TxPsJ04oNFd7p57s9AdExr24/s640/TURKEY_APOBASI.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Τα νησιά του Αιγαίου έχει βάλει για τα καλά στο στόχαστρο η Άγκυρα, σύμφωνα με αμερικανικό ινστιτούτο, ενώ υπάρχει έκδηλη η πρόθεση απομάκρυνσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, καθώς η ένταση με την Ελλάδα και ο απρόβλεπτος Τούρκος ηγέτης, μπορεί να προκαλέσουν «ατύχημα» στην ΝΑ πτέρυγα της συμμαχίας.<br /> <div> <br /> Το γνωστό γεωπολιτικό ινστιτούτο The Jamestown Foundation αναφέρει σε ειδική έκθεση του, μέρος των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων του Ερντογάν, καθώς και την πιθανότητα ρήξης ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, η οποία όπως φαίνεται απασχολεί τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. <br /> «Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας είναι οι πιο φτωχές από οποιεσδήποτε από τις υπόλοιπες 29 χώρες μέλη του ΝΑΤΟ.</div> <div> <br /> Οι διαφορές κυμαίνονται από την αμφισβητούμενη τουρκική εξερεύνηση υδρογονανθράκων στην Κύπρο, έως στην χορήγηση του καθεστώτος πολιτικού πρόσφυγα σε δύο από τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016.<br /> Τώρα, η Τουρκία διαμαρτύρεται για τις στρατιωτικές δραστηριότητες της Ελλάδας στα νησιά του Αιγαίου.</div> <div> <br /> Στις 12 Μαΐου, ο εκπρόσωπος του Τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Χαμί Ακσου δήλωσε ότι η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα δεν σέβεται το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των νησιών στο ανατολικό Αιγαίο, προσθέτοντας ότι τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ που κινούνται στο Αιγαίο, δεν πρέπει να χρησιμοποιούν ελληνικά λιμάνια στα νησιά αυτά για επισκέψεις και ανεφοδιασμό.<br /> Οι ανησυχίες του Τούρκου αξιωματούχου αποκαλύπτουν παράλληλα και μια ευρύτερη ανησυχία στην Άγκυρα ότι το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να εμβαθύνουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο, με την δημιουργία βάσεων στην Ελλάδα και στα νησιά του Αιγαίου.</div> <div> <br /> Παράδειγμα τα Δωδεκάνησα τα οποία έχουν μια μακρά και περίπλοκη ιστορία. Πάνω από δύο χιλιετίες, το αρχιπέλαγος αυτό κυριαρχείται διαδοχικά από την Κρήτη, τους Μυκηναίους, τους Δωριείς, τους Πέρσες, τους Μακεδόνες, την Ρωμαϊκή και Βυζαντινή αυτοκρατορία και τους Ιωαννίτες ιππότες, προτού περάσει υπό οθωμανική κυριαρχία και κατά τον 20ό αιώνα, υπό ιταλική κυριαρχία, μέχρι τελικά να δοθεί σε ελληνική κυριαρχία το 1947.</div> <div> <br /> Ο Aksoy δήλωσε ότι οι τουρκικές αντιρρήσεις προέρχονται από το «παράτυπο» νομικό καθεστώς των νησιών, το οποίο διέπεται από «ορισμένες διεθνείς συνθήκες, όπως η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και η Συνθήκη του Παρισιού το 1947.<br /> Αυτές οι διεθνείς συνθήκες, δεσμεύουν νομικά την Ελλάδα, και απαγορεύουν τον εξοπλισμό των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα επιβληθούν νομικές κυρώσεις στην Ελλάδα.</div> <div> <br /> Το θέμα της δημιουργίας βάσεων των ΗΠΑ ή του ΝΑΤΟ στα Δωδεκάνησα προκλήθηκε από τον Μάιο του 2015, όταν ο τότε υπουργός Άμυνας της ελληνικής κυβέρνησης, Πάνος Καμμένος, επισκέφτηκε την Κάρπαθο, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί στο αρχιπέλαγος.<br /> Το γεγονός αυτό, το οποίο παρακολουθήθηκε στενά από τα τουρκικά ΜΜΕ, ώθησε την ελληνική αντιπολίτευση να ζητήσει διευκρινίσεις σχετικά με τις δραστηριότητες του υπουργού και τη θέση της κυβέρνησης σχετικά με το θεμελιώδες ζήτημα.</div> <div> <br /> Οι τουρκικές ανησυχίες για τις προθέσεις της Ελλάδας στο αρχιπέλαγος των Δωδεκανήσων επανεμφανίστηκαν στην συνέχεια στις 9 Οκτωβρίου 2018, όταν ο τότε Αμερικανός υπουργός άμυνας Τζέιμς Ν. Μάτις υποδέχθηκε τον [τότε] Έλληνα υπουργό Άμυνας Π. Καμμένο στο Πεντάγωνο.<br /> Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του τμήματος Άμυνας Dana W. White, ο Μάτις επιβεβαίωσε την μακρόχρονη αμυντική σχέση μεταξύ της Ουάσινγκτον και της Αθήνας, ενώ οι δυο τους «συζήτησαν τότε τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για την καταπολέμηση της ρωσικής κακοήθους επιρροής στην περιοχή».<br /> <br /> <a href="https://www.stoxos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Jamestown Foundation: «Η Τουρκία θα επέμβει σε νησιά του Αιγαίου»

Τα νησιά του Αιγαίου έχει βάλει για τα καλά στο στόχαστρο η Άγκυρα, σύμφωνα με αμερικανικό ινστιτούτο, ενώ υπάρχει έκδηλη η πρόθεση απομά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ρ.Τ.Ερντογάν απάντησε στο αμερικανικό τελεσίγραφο: «Δεν κάνω πίσω - Παίρνω τους S-400 - Αντιδράστε αν τολμάτε»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih_xFij54vYBO9-xmql5iS_1vtP_FNvTFhitdQweHDBT12RQwfBjjt7iGMZgHZLMlJrx5spQUATbUzM0Dhry75xMKzZre5hffjLrYYe4iccmMYcebzbkR6dYdykTu_EPA1x0SwM5PLWdA/s1600/ERDOGAN_S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih_xFij54vYBO9-xmql5iS_1vtP_FNvTFhitdQweHDBT12RQwfBjjt7iGMZgHZLMlJrx5spQUATbUzM0Dhry75xMKzZre5hffjLrYYe4iccmMYcebzbkR6dYdykTu_EPA1x0SwM5PLWdA/s640/ERDOGAN_S-400.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Aπάντηση στο αμερικανικό τελεσίγραφο έδωσε πριν από λίγο ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν ο οποίος δήλωσε πως η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει όσον αφορά την απόκτηση του ρωσικού αμυντικού πυραυλικού συστήματος S-400 παρά τις προειδοποιήσεις των ΗΠΑ.<br /> <br /> "Έχουμε συνάψει μια συμφωνία (με τη Ρωσία). Είμαστε αποφασισμένοι. Δεν τίθεται θέμα να κάνουμε πίσω", διαβεβαίωσε ο Τούρκος πρόεδρος, σύμφωνα με δηλώσεις του τις οποίες επικαλείται το επίσημο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu<br /> <br /> Σημειώνεται ότι πριν από 12 ημέρες οι Αμερικανοί έδωσαν διορία στην Άγκυρα 15 ημέρες για να ακυρώσουν την συμφωνία με την Μόσχα για την αγορά των ρωσικών S-400.<br /> <br /> Απομένουν λίγες ημέρες ακόμα και το τελεσίγραφο λήγει.<br /> <br /> Εάν δεν υπάρξει ρήξη τότε ένας από τους δύο θα έχει γίνει διεθνώς ρεζίλι μένει να δούμε ποιος: Οι Αμερικανοί επειδή η Άγκυρα θα έχει προχωρήσει κανονικά στην παραλαβή του ρωσικού συστήματος και δεν θα μπορέσουν να κάνουν τίποτα για αυτό υπό τον φόβο της οριστικής και μη αναστρέψιμης απώλειας των Στενών;<br /> <br /> Ή ο Ρ.Τ.Ερντογάν ο οποίος θα έχει κάνει μια θεαματική στροφή 180 μοιρών «πουλώντας» την ρωσική πλευρά; Αλήθεια πόσο εφικτό είναι το τελευταίο όταν οι Ρώσοι είναι αυτοί που τον έσωσαν από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016, το οποίο διοργανώθηκε εντός αμερικανικού εδάφους από τον Φ.Γκιουλέν που διαβιεί στην Πενσυλβάνια;<br /> <br /> Πόσο εφικτό μπορεί να είναι όταν σε λίγο θα καταστεί λειτουργικός ο Turk Stream και θα μεταφέρει ρωσικό αέριο στην Τουρκία ενώ ήδη έχει ξεκινήσει η κατασκευή του πρώτου τουρκικού πυρηνικού εργοστασίου;<br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες απείλησαν την Τουρκία με κυρώσεις για την προγραμματισμένη απόκτηση των S-400 και επανειλημμένα δήλωσαν ότι ενδέχεται να καθυστερήσει ή να ακυρωθεί η διαδικασία πώλησης του αεροσκάφους F-35 στην Άγκυρα.<br /> <br /> Η Τουρκία είναι ένα από τα επτά κράτη που συμμετέχουν στο πρόγραμμα F-35.<br /> <br /> Μάλιστα η Ουάσινγκτον βλέποντας πως η απειλή μη παράδοσης των F-35 δεν αλλάζει την απόφαση της Άγκυρας να προχωρήσει στην παραλαβή των ρωσικών S-400 αποφάσισε να προχωρήσει σε ακόμα πιο ριζοσπαστικές ενέργειες μη παραδίνοντας στο άμεσο μέλλον ανταλλακτικά για τα τουρκικά F-16 επιδιώκοντας έτσι την «παράλυση» της τουρκικής Αεροπορίας.<br /> <br /> Αυτό βέβαια το ισχυρίζονται οι Τούρκοι και δεν είναι σίγουρο κατά πόσο οι Αμερικανοί είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε μια τέτοια δραστική ενέργεια αλλά αν ισχύει έχει άμεσο ελληνικό ενδιαφέρον αφού θα ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση στο Αιγαίο και στην Α.Μεσόγειο υπέρ της ελληνικής πλευράς.<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ρ.Τ.Ερντογάν απάντησε στο αμερικανικό τελεσίγραφο: «Δεν κάνω πίσω - Παίρνω τους S-400 - Αντιδράστε αν τολμάτε»

Aπάντηση στο αμερικανικό τελεσίγραφο έδωσε πριν από λίγο ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν ο οποίος δήλωσε πως η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το άνοιγμα του Ερντογάν στους Κούρδους: Ο Ιμάμογλου κανονικά θα κερδίσει, αλλά…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLq6dzlDbnCzAXYqIgzu7PYghtnO9u3cqoLpaR0N01uPkrJDftmj71yBnAOgN_fG4I8bwkxGx2-NgByt4w9400pM4M7KCQUXLieZgYCYqW85th9bDw1S5WbXKDTJqTOMm8nyxbLAyKO2o/s1600/ekrem-imamoglou-turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLq6dzlDbnCzAXYqIgzu7PYghtnO9u3cqoLpaR0N01uPkrJDftmj71yBnAOgN_fG4I8bwkxGx2-NgByt4w9400pM4M7KCQUXLieZgYCYqW85th9bDw1S5WbXKDTJqTOMm8nyxbLAyKO2o/s640/ekrem-imamoglou-turkey.jpg" width="640" /></a></div> <br /> ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ <br /> «Όλα θα πάνε καλά» («Hersey cok guzel olacak») επιµένουν να διαµηνύουν οι οπαδοί του Εκρέµ Ιµάµογλου στον δρόµο προς τις επαναληπτικές εκλογές της 23ης Ιουνίου για τη δηµαρχία της Κωνσταντινούπολης. <br /> <br /> Και πράγµατι, εάν κρίνουµε από τις δηµοσκοπήσεις ακόµη και ινστιτούτων φιλικών προς το καθεστώς Ερντογάν (όπως είναι για παράδειγµα το MAK του Μεχµέτ Αλί Κουλάτ), τότε όντως διαφαίνεται πιθανό «να πάνε όλα καλά» στις 23 Ιουνίου, όχι βέβαια για τον ίδιο τον Ερντογάν που κινδυνεύει να ηττηθεί ξανά στην Πόλη, για δεύτερη φορά µέσα σε διάστηµα µόλις δύο µηνών, αλλά για την ευρεία και ποικιλόµορφη γκάµα των ψηφοφόρων που επιµένουν να στέκονται στο πλευρό του υποψηφίου της κεµαλικής αντιπολίτευσης (CHP) για τη δηµαρχία, Εκρέµ Ιµάµογλου. <br /> <br /> Ακριβώς τρεις εβδοµάδες αποµένουν µέχρι τις νέες κάλπες στον µητροπολιτικό δήµο της Κωνσταντινούπολης, και ο 48χρονος Ιµάµογλου εµφανίζεται να προηγείται του πρώην πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίµ στις σφυγµοµετρήσεις, παρά τη συντονισµένη εκστρατεία λάσπης που εξαπολύουν εναντίον του τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ της γείτονος. Εταιρείες όπως η MAK και η Konsensus δίνουν προβάδισµα 1 µε 2 µονάδες στον Ιµάµογλου (γύρω στο 50% έναντι 48%), ενώ η A&G ανεβάζει ελαφρώς τη διαφορά για τον υποψήφιο του CHP στις 2 µε 3 µονάδες έναντι του Γιλντιρίµ. <br /> <br /> Σε ανάλογο πνεύμα και η PİAR που βλέπει «ρεύμα» υπέρ του 48χρονου κεμαλιστή. Για την εταιρεία Optimar από την άλλη, το προβάδισµα του Ιµάµογλου ανεβαίνει στις 4 µονάδες, ενώ για την Genar οι δύο υποψήφιοι πορεύονται στήθος µε στήθος προς το απόλυτο εκλογικό ντέρμπι. Υπενθυµίζεται ότι ο Εκρέµ Ιµάµογλου είχε επικρατήσει έναντι του Γιλντιρίµ στις δηµοτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου, αλλά στο νήµα, µε διαφορά µόλις… 0,16% ή 13.000 ψήφων σε σύνολο περίπου 8,5 εκατοµµυρίων ψηφισάντων. <br /> <br /> Η οριακή διαφορά ήταν εκείνη που ουσιαστικά επέτρεψε στην πλευρά Ερντογάν να αµφισβητήσει το εκλογικό αποτέλεσµα, επικαλούµενη παρατυπίες, προτού τελικώς αναλάβει δράση το καθ’ ύλην αρµόδιο Ανώτατο Εκλογικό Συµβούλιο YSK (προφανώς όχι ως ανεξάρτητος θεσμός αλλά ως μακρύ χέρι του κυβερνώντος ισλαμοσυντηρητικού κατεστημένου) ακυρώνοντας τη νίκη του Ιµάµογλου. <br /> <br /> Για την Ιστορία, είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που ακυρώνεται το εκλογικό αποτέλεσµα σε ένα µεγάλο αστικό κέντρο της Τουρκίας και όχι σε κάποια µικρή πόλη (όπως είχε συμβεί για παράδειγμα το 2014 στο Γιάλοβα, στο Αγκρί κ.α.), γεγονός που προφανώς φανερώνει και τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. <br /> Για τον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο, βέβαια, η Κωνσταντινούπολη έχει «ανυπολόγιστη» αξία σε επίπεδο όχι µόνο συµβολικό αλλά και καθαρά πρακτικό: ως η πόλη από την οποία ο ίδιος ξεκίνησε την καριέρα του ως δήµαρχος το 1994, ως ένα µεγάλο αστικό κέντρο η δηµαρχία του οποίου βρισκόταν στα χέρια του ισλαµοσυντηρητικού AKP τα τελευταία 25 χρόνια, αλλά και ως και µια πόλη 16 εκατοµµυρίων κατοίκων, πάλαι ποτέ πρωτεύουσα της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας, που ξεχωρίζει από κάθε άποψη: οικονοµικά, εµπορικά, τουριστικά κ.ά. <br /> <br /> Μόνη της η Κωνσταντινούπολη αντιστοιχεί στο 31% του τουρκικού ΑΕΠ αλλά και στο 15% του τουρκικού εκλογικού σώµατος (καθώς εκεί ψηφίζουν σχεδόν 9 εκατομμύρια από τους συνολικά 57 εκατομμύρια ψηφοφόρους της Τουρκίας). <br /> <br /> Ο µητροπολιτικός δήµος της Κωνσταντινούπολης έχει, όµως, παράλληλα στα χέρια του και έναν διόλου ευκαταφρόνητο προϋπολογισµό ύψους 9,5 δισεκατοµµυρίων δολαρίων αλλά και µια σειρά από σηµαντικές «δηµοτικές» εταιρείες. <br /> <br /> Ηταν µάλιστα ακριβώς αυτός ο «δηµοτικός» µηχανισµός που λειτούργησε στη δεκαετία του 1990 ως εφαλτήριο πολιτικής ανέλιξης για ανθρώπους όπως ο ίδιος ο Ερντογάν (δήµαρχος της Πόλης την περίοδο 1994-1998) αλλά και ο Μπιναλί Γιλντιρίµ (διευθυντής της «Istanbul Fast Ferries» την περίοδο 1994-2000). <br /> <br /> Ο 64χρονος Ερντογάν δεν θέλει µε τίποτα να χάσει την Πόλη. Η κίνησή του, ωστόσο, να ζητήσει την ακύρωση των εκλογών της 31ης Μαρτίου υπάρχει πια ορατός κίνδυνος να του γυρίσει µπούµερανγκ… ρίχνοντας λάδι στη φωτιά της αντικυβερνητικής αγανάκτησης που διατρέχει κρίσιµες µάζες Τούρκων εκλογέων, κυρίως στα µεγάλα αστικά κέντρα. <br /> <br /> Κρίνοντας από την έκρηξη στη δηµοφιλία του Ιµάµογλου (που είδε τους ακολούθους του στο Twitter να εκτοξεύονται από περίπου 400.000 το πρωί της 31ης Μαρτίου σε πάνω από 2,5 εκατοµµύρια σήµερα), η ακύρωση των εκλογών φέρεται να λειτουργεί ενισχυτικά για την αντιπολίτευση. Και αν στις νέες κάλπες της 23ης Ιουνίου ο Μπιναλί Γιλντιρίµ ξαναχάσει, τότε το πλήγµα για τον Ερντογάν θα είναι διπλό και µη αναστρέψιµο. <br /> «Υπό κανονικές συνθήκες θα περίµενε κανείς από τον Ιµάµογλου όχι µόνο να κερδίσει στις 23 Ιουνίου αλλά και να διευρύνει τη διαφορά. Οι συνθήκες, ωστόσο, στη χώρα πλέον δεν είναι κανονικές» σηµειώνει πηγή από την Τουρκία, µιλώντας στο Έθνος. Ο Ερντογάν, πάντως, πλέον επιχειρεί να παίξει σε πολλά ταµπλό. <br /> <br /> Από τη µία επιµένει στην «τροµολαγνική» ρητορική περί εξωτερικών εχθρών, φωτογραφίζοντας µάλιστα τον Ιµάµογλου ως τον «εκλεκτό» όλων εκείνων στη ∆ύση που «θέλουν να κάνουν την Ιστανµπούλ ξανά Κωνσταντινούπολη». <br /> <br /> Από την άλλη, ωστόσο, κάνει άνοιγµα στους Κούρδους, επιτρέποντας στον Οτσαλάν να δει τους δικηγόρους του για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν οκτώ χρόνια, ενώ ξαφνικά κυκλοφορούν φήµες και για συναντήσεις της τουρκικής MΙT µε Κούρδους της Συρίας. <br /> <br /> Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος εµφανίζεται να ανοίγει παραθυράκια και για τη χαλάρωση της καταστολής εντός των τουρκικών συνόρων, ανακινώντας ακόµη και το ενδεχόµενο γενικής αµνηστίας. Οσο για τον Γιλντιρίµ, εκείνος βγαίνει µπροστά υποσχόµενος προσλήψεις, προνοιακά επιδόµατα και επιδοτήσεις, δωρεάν διακοπές για οικογένειες που έχουν παιδιά µε ειδικές ανάγκες, προγράµµατα πρακτικής άσκησης για φοιτητές, µειωµένες τιµές φυσικού αερίου κ.ά.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το άνοιγμα του Ερντογάν στους Κούρδους: Ο Ιμάμογλου κανονικά θα κερδίσει, αλλά…

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ «Όλα θα πάνε καλά» («Hersey cok guzel olacak») επιµένουν να διαµηνύουν οι οπαδοί του Εκρέµ Ιµάµογλου στον δρόµο προς...

Διαβάστε την συνέχεια

S-400 vs F-35: Η γεωπολιτική διάσταση του «διλήμματος» Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUlhIgq9-8HiSVihyJ1-bcq66D579b1wizYTwrgPNuisLnT9cO7w6qpaM4CthHBPuWSdpX4XU_Z-vJzfYNifH6ZpFx6AlV-9G0meYs_cYFiRHlFALAx5b-OGCOsgAS0BM_5c3mqgzYHl0/s1600/erdogan_NAT0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="456" data-original-width="630" height="462" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUlhIgq9-8HiSVihyJ1-bcq66D579b1wizYTwrgPNuisLnT9cO7w6qpaM4CthHBPuWSdpX4XU_Z-vJzfYNifH6ZpFx6AlV-9G0meYs_cYFiRHlFALAx5b-OGCOsgAS0BM_5c3mqgzYHl0/s640/erdogan_NAT0.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">H αντίδραση της Δύσης για την προμήθεια των S-400 οφείλεται σε τρεις αλληλένδετους παράγοντες υψίστης σημασίας που αφορούν στη στρατηγική, στην ασφάλεια και στη γεωπολιτική.</span></h3> <b>Χριστίνα Σ. Φλάσκου*</b><br /> Με το χρονικό περιθώριο για την παραλαβή των πρώτων S-400 από την Τουρκία να στενεύει, εντείνονται οι διπλωματικές διεργασίες, οι πιέσεις και οι ρητορικές για το αν τελικά η Άγκυρα συνεχίσει ή όχι στη συμφωνία προμήθειας του ρωσικού αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος. Να σημειωθεί ότι η αγορά των S-400 αποτελεί μόνο την κορυφή στο παγόβουνο, καθώς η ρήξη στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχει επέλθει από σειρά αποκλίσεων στην εξωτερική πολιτική των δύο πλευρών.<br /> <br /> Παρά το τελεσίγραφο Τραμπ και τις προειδοποιήσεις για σοβαρότατες κυρώσεις κατά της Τουρκίας, και μάλιστα σε μια περίοδο που η οικονομία της χώρας είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, ενώ επαναλαμβάνονται και οι εκλογές στην Κων/πολη, η τουρκική κυβέρνηση δια μέσου του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ Hami Aksoy (31/5) ξεκαθάρισε ότι η προμήθεια των S-400 προχωράει σύμφωνα με το πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντας αβάσιμες τις αναφορές ότι η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο καθυστέρησης των παραλαβών λόγω των αμερικανικών πιέσεων. Σύμφωνα με το τελεσίγραφο η Τουρκία έχει περιθώριο μέχρι το τέλος της πρώτης εβδομάδας του Ιουνίου να ακυρώσει τη συμφωνία με τη Ρωσία και να προχωρήσει στην προμήθεια του αμερικανικού συστήματος αντιαεροπορικής πυραυλικής άμυνας Patriot ή να αντιμετωπίσει την απομάκρυνσή της από το πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35.<br /> <br /> Η διευθύνουσα σύμβουλος της Lockheed Martin, Marillyn Hewson, υποβάθμισε τις επιπτώσεις από την πιθανή αποπομπή της Τουρκίας από την αγορά των F-35, τονίζοντας ότι άλλες χώρες ήδη «καραδοκούν», όχι μόνο για τα 100 αεροσκάφη της Άγκυρας, αλλά και για τη θέση της ως συμπαραγωγού. Η Ιαπωνία και η Πολωνία θα μπορούσαν να είναι μεταξύ αυτών των χωρών. Ήδη, κατά την επίσκεψη του Τραμπ στο Τόκιο στα τέλη Μαΐου, η Ιαπωνία έδειξε ενδιαφέρον για προμήθεια 150 F-35, ενώ με tweet ο Πολωνός υπουργός Άμυνας Mariusz Błaszczak εξέφρασε την επιθυμία της Βαρσοβίας για αγορά 32 F-35.<br /> <br /> Η Τουρκία, επομένως, βρίσκεται στο όριο του να αντιμετωπίσει νέες κυρώσεις από τις ΗΠΑ που θα μπορούσαν να πλήξουν το εμπόριο μεταξύ των συμμάχων και να παρατείνουν την ύφεση στη χώρα, εγείροντας παράλληλα ερωτήματα για τη θέση της στο ΝΑΤΟ και στην περιοχή. Όπως αναφέρει ο Galip Dalay (επισκέπτης ακαδημαϊκός του τμήματος Πολιτικών και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης) «το ζήτημα είναι πολύ περίπλοκο να επιλυθεί γιατί τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Τούρκοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι αποτελεί την αντανάκλαση μιας μεγαλύτερης γεωπολιτικής ισορροπίας… Οι κυρώσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν πολύ σημαντικές επιπτώσεις στην Τουρκία, αλλά πιθανώς δεν θα φτάσουν σε σημείο θραύσης στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ».<br /> <br /> Να σημειωθεί ότι η αντιπαράθεση λαμβάνει χώρα σε μια χρονική στιγμή όπου στη Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την πίεση στην Τουρκία και σε άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής για απομόνωση του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του αποκλεισμού όλων των εξαγωγών πετρελαίου της χώρας, ενώ από την άλλη πλευρά ο συριακός Στρατός, υποστηριζόμενος από τη Ρωσία, κλιμακώνει τις επιθέσεις κατά ανταρτών που υποστηρίζονται από την Τουρκία κοντά στα σύνορα των δύο χωρών.<br /> <br /> Σύμφωνα με τον Dalay «εάν οι κυρώσεις των ΗΠΑ είναι σκληρές, η Τουρκία θα μπορούσε να επανεξετάσει την απόφασή της να συμμορφωθεί με τις κυρώσεις των ΗΠΑ για το Ιράν».<br /> <br /> Με μια ενδεχόμενη καθυστέρηση της παράδοσης των S-400 θα μπορούσε να δοθεί χρόνος στον Τραμπ για να πείσει τον Ερντογάν να εγκαταλείψει αυτό που επανειλημμένα αποκαλεί ο ίδιος και οι αξιωματούχοι του ως «done deal» (τελειωμένη συμφωνία) με τη Ρωσία. Ωστόσο, ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσί Ακάρ, δήλωσε (22/5) ότι το πρώτο κύμα στρατιωτικού προσωπικού της χώρας έφτασε στη Ρωσία για εκπαίδευση στα S-400. Οι ΗΠΑ, από την άλλη, ενδέχεται να αναστείλουν την εκπαίδευση των Τούρκων πιλότων στα F-35, που σημαίνει είτε ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν τη χώρα, είτε ότι θα παραμείνουν στη βάση (Luke Air Force Base – Αριζόνα) έως ότου ληφθεί τελική απόφαση για το μέλλον της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<br /> <br /> Η Ουάσινγκτον έχει αντιπροτείνει στην Άγκυρα την αγορά του αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος Patriot, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες η προσφορά λήγει στις 4 Ιουνίου. Εάν η Άγκυρα δεν συμμορφωθεί, το Κογκρέσο θα μπλοκάρει την παράδοση των F-35 στην Τουρκία και θα αφαιρέσει τη χώρα από τη λίστα των συμπαραγωγών του συστήματος. Η επιλογή αυτή της Τουρκίας θα αναγκάσει επίσης τον Τραμπ να επιλέξει 5 από τις 12 πιθανές κυρώσεις CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act) και οι οποίες κυμαίνονται από την απαγόρευση των θεωρήσεων (visa) και την άρνηση πρόσβασης στην Τράπεζα Εξαγωγών-Εισαγωγών με έδρα τις ΗΠΑ, μέχρι την παρεμπόδιση οποιασδήποτε συναλλαγής με το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ και την άρνηση των αδειών εξαγωγών. Ο Οίκος αξιολόγησης Moody’s ανακοίνωσε ότι ο πολιτικός κίνδυνος της Τουρκίας είναι «υψηλός» και προειδοποίησε ότι τα S-400 θα μπορούσαν να προκαλέσουν όχι μόνο κυρώσεις από τις ΗΠΑ αλλά και από το ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Όπως αναφέρει ο Ibrahim Al-Marashi (αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας της Μέσης Ανατολής - California State University San Marcos), η τεχνογνωσία που απαιτείται για τη λειτουργία του συστήματος S-400 προϋποθέτει την ανάπτυξη ρωσικών δυνάμεων στην Τουρκία, προβάλλοντας περαιτέρω τη ρωσική επιρροή στην περιοχή, καθώς η Μόσχα εδραιώνει τον έλεγχο της στη Συρία με την πρόσφατη επίθεση στο Idlib (όπου Ρωσία και Τουρκία υποστηρίζουν διαφορετικές πλευρές).<br /> <br /> Ταυτόχρονα, τονίζεται ότι η αγορά S-400 είναι ένα ζήτημα υπερηφάνειας για τους Τούρκους - μια μορφή «πυραυλικού» εθνικισμού που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη την περιοχή, με τα όπλα αυτά να συμβολίζουν το «σπαθί» που υπερασπίζεται το έθνος. Η Τουρκία, μάλιστα, υποστηρίζει ότι η άρνηση των ΗΠΑ να της πουλήσουν Patriot την οδήγησαν στην αναζήτηση άλλων προμηθευτών, προσθέτοντας ότι η Ρωσία της προσέφερε μια καλύτερη συμφωνία και τονίζοντας ότι η υπεράσπιση της επικράτειάς της δεν αποτελεί απειλή για συμμάχους.<br /> <br /> Η εν λόγω, επομένως, συμφωνία δεν είναι μόνο μια συναλλαγή μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας, αλλά ενσωματώνεται στην ευρύτερη αντιπαράθεση Ρωσίας – NATO. Oι ρωσικές ομάδες που θα ασχολούνται με τα S-400 θα μπορούν να συλλέξουν απόρρητα στοιχεία από τα τουρκικά F-35, δίνοντας στη Μόσχα πλεονέκτημα.<br /> <br /> Η απόφαση που αντιμετωπίζει η Τουρκία είναι εμβληματική για μια γεωπολιτική αντιστάθμιση των κινήσεων της σε μια μετά-αμερικανική τάξη στη Μέση Ανατολή, καθώς οι ΗΠΑ υπό τη διοίκηση Τραμπ επιδιώκουν να αποσύρουν στρατεύματα από την περιοχή. Συγχρόνως, με την επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ - Τουρκίας εξαιτίας της αμερικανικής στήριξης στους Κούρδους Πολιτοφύλακες της Συρίας, η Άγκυρα δεν θέλει να εξαρτάται υπερβολικά από την Ουάσινγκτον.<br /> <br /> Ο Al-Marashi αναφέρεται επίσης στη «μεροληπτική» στάση των ΗΠΑ, τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση Τραμπ ήταν πρόθυμη να παρακάμψει το Κογκρέσο για να επιτρέψει εξαγωγές όπλων στη Σαουδική Αραβία, παρόλο που το Ριάντ εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον για το ρωσικό πυραυλικό σύστημα. Η αγορά των S-400 αντιπροσωπεύει την πράξη εξισορρόπησης της Άγκυρας μεταξύ του Ευρασιατικού άξονα και της Διατλαντικής συμμαχίας. Η αμερικανική μεροληπτική στάση θα αποξενώσει περαιτέρω την Άγκυρα, ενώ η επίδειξη ισχύος της Ρωσίας με την επίθεση στο Idlib, στα σύνορα της χώρας, δεν παρέχει πολλές επιλογές στην Άγκυρα παρά την εδραίωση του άξονα της με τη Ρωσία».<br /> <br /> Όπως φαίνεται, λοιπόν, η Άγκυρα δεν μπορεί να σταματήσει τη ρωσική επίθεση στο Idlib, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να επανακαθορίσει τη στάση της για την Συρία, ώστε να διατηρήσει δεσμούς με τη Μόσχα και να εξασφαλίσει την παράδοση των S-400. Πέραν των άλλων, όμως, η τουρκική απόφαση περιστρέφεται γύρω από το θέμα της εθνικής κυριαρχίας, με τον Ερντογάν και τους αξιωματούχους της τουρκικής κυβέρνησης να προβαίνουν σε δηλώσεις και ενέργειες που σκοπό έχουν να καταδείξουν ότι η Τουρκία μπορεί να αντισταθεί στις επιταγές της παγκόσμιας υπερδύναμης (ΗΠΑ), βασιζόμενη στη στήριξη της Ρωσίας.<br /> <br /> Επιπρόσθετα, ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Τουρκικού Κοινοβουλίου, ακαδημαϊκός Taha Ozhan, υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον είναι εκείνη που απομακρύνθηκε από την Τουρκία μετά τις αραβικές εξεγέρσεις και το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Χαρακτηριστικό είναι και το άρθρο του συγγραφέα, δημοσιογράφου και πολιτικού Markar Esayan στη Daily Sabah, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει ότι «η ευθύνη για την απόφαση αγοράς των S-400 εμπίπτει στους συμμάχους της Τουρκίας, καθώς προσπαθούν να αντικαταστήσουν έναν πολύτιμο και πιστό σύμμαχο με το ΡΚΚ και το FETÖ», ενώ τονίζει ότι το πραγματικό ζήτημα δεν είναι η αγορά ή μη των S-400, αλλά ο επανασχεδιασμός της Συρίας και της Μέσης Ανατολής. Όπως αναφέρει στον επανασχεδιασμό αυτό, όπου η Αραβική Άνοιξη αποτέλεσε τον κινητήριο μοχλό ισχυροποίησης του Ισραήλ και ευθυγράμμισης απολυταρχικών καθεστώτων μαζί του, η Τουρκία του Ερντογάν άρχισε να θεωρείται εμπόδιο. «…Αυτό που τέθηκε σε ισχύ μετά τις διαδηλώσεις του Gezi ήταν μια διαδικασία πραξικοπήματος που στόχευε τον Ερντογάν. Η Δύση υποστήριξε και παρείχε νομιμότητα σε όλες αυτές τις διαδικασίες».<br /> <br /> Να επισημανθεί ότι η αντίδραση της Δύσης για την προμήθεια των S-400 οφείλεται σε τρεις αλληλένδετους παράγοντες υψίστης σημασίας που αφορούν στη στρατηγική, στην ασφάλεια και στη γεωπολιτική:<br /> <br /> 1) η μετάβαση της Άγκυρας από τον παραδοσιακό δυτικό προσανατολισμό της και το ρόλο της στην ευρωατλαντική αμυντική συμμαχία σε ένα νέο ευρασιατικό προσανατολισμό ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη Δύση,<br /> <br /> 2) η προμήθεια του συστήματος S-400 συνιστά έναν άμεσο κίνδυνο που προκαλείται από την ανάγκη διασύνδεσής του με τα ΝΑΤΟϊκά συστήματα και<br /> <br /> 3) τα οπλικά συστήματα θεωρούνται γεωπολιτικές «άγκυρες». Αυτό συνεπάγεται ότι μετά την εγκατάσταση των ρωσικών πυραύλων στο έδαφός της, η Τουρκία, αν και μέλος του ΝΑΤΟ, θα εξαρτάται γεωπολιτικά όλο και περισσότερο από τη Ρωσία.<br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά συνεχίζονται οι διπλωματικές διεργασίες, σε μια προσπάθεια να καταδείξουν ότι υπάρχει βούληση των δύο πλευρών για υπερκέραση του αδιεξόδου, με την τηλεφωνική συνομιλία των δύο προέδρων στις 29/5 και τη συμφωνία να συναντηθούν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής των G20 (28-29/6 στην Οσάκα της Ιαπωνίας). Μια ακόμη σημαντική κίνηση είναι ότι δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο Τραμπ μείωσε τους δασμούς στις εισαγωγές χάλυβα από την Τουρκία από 50% σε 25%, με τον Ερντογάν να χαιρετίζει την απόφαση αυτή που θα συμβάλει στην επίτευξη του στόχου διμερούς όγκου συναλλαγών ύψους 75 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /> <br /> Από την πλευρά της η Τουρκία προχώρησε στην αποφυλάκιση και στον κατ’ οίκον περιορισμό του Αμερικανού επιστήμονα της NASA, που αποτελούσε και ένα από τα ζητήματα που «δηλητηρίαζαν» τις σχέσεις των δύο χωρών. Ο Serkan Golge συνελήφθη στις 23 Ιουλίου 2016, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη γενέτειρα του, με την κατηγορία της συμμετοχής, ως μέλους του κινήματος Gülen, στην τρομοκρατία και συνωμοσία κατά της κυβέρνησης. Ο Golge καταδικάστηκε το 2018 σε 7,5 χρόνια φυλάκισης, παρά τις διαμαρτυρίες της Ουάσιγκτον για μη αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία.<br /> <br /> Οι ανωτέρω ενέργειες των δύο πλευρών καταδεικνύουν ότι, παρά τις εκατέρωθεν σκληρές δηλώσεις και την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ των δύο χωρών, γίνονται προσπάθειες εξεύρεσης λύσης που να ικανοποιεί και τα δύο μέρη. Κι αυτό γιατί από τη μια οι ΗΠΑ δεν θέλουν να χάσουν μια χώρα στρατηγικής σημασίας όπως η Τουρκία από το δυτικό άρμα, δεδομένου ότι δεν θα υπάρχει πλέον ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ, δεν θα υπάρχει εμπόδιο μεταξύ Ρωσίας και Μεσογείου, αλλά ούτε φιλοδυτική στρατηγική αρχιτεκτονική μετά την Ελλάδα και μέχρι την Ινδία. Από την άλλη πλευρά, εκτιμάται ότι ο Ερντογάν θα προσπαθήσει να αποφύγει την πλήρη ρήξη με τις ΗΠΑ και τον κίνδυνο αποπομπής της χώρας του από το ΝΑΤΟ, καθώς θα υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και λόγω της δυσχερούς θέσεως που θα βρεθεί, θα αναγκαστεί σε επανακαθορισμό των φιλοδοξιών και της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Σε μια τέτοιου είδους εξέλιξη θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η τυχόν περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεών της και η σύναψη συμμαχίας με τη Μόσχα, ιστορικά τουλάχιστον, αποδεικνύεται ότι δεν εδράζεται σε στέρεες και μακροχρόνιες βάσεις.<br /> <br /> <b><i> *Διεθνολόγος – Ερευνήτρια στο ΚΑΝΣ</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

S-400 vs F-35: Η γεωπολιτική διάσταση του «διλήμματος» Ερντογάν

H αντίδραση της Δύσης για την προμήθεια των S-400 οφείλεται σε τρεις αλληλένδετους παράγοντες υψίστης σημασίας που αφορούν στη στρατηγική...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: O ρόλος της Ελλάδας στην παρτίδα του φυσικού αερίου και νέοι «παίκτες-κλειδιά»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKsAI_P57QGVI0SdyYxU0K730teZEupO86n-upaLibSgc0yob4iSEAsOJiB1lmEMS4l3-2Z3Quh1jHRtPKte8AWvcdf3QWZ0vJ-avJ4f2rxQOLqYhldEsYxZ-Ui-blX4AFYkL3DJ5QNg/s1600/fisiko+aerio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="446" data-original-width="630" height="452" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKsAI_P57QGVI0SdyYxU0K730teZEupO86n-upaLibSgc0yob4iSEAsOJiB1lmEMS4l3-2Z3Quh1jHRtPKte8AWvcdf3QWZ0vJ-avJ4f2rxQOLqYhldEsYxZ-Ui-blX4AFYkL3DJ5QNg/s640/fisiko+aerio.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">...και ένας επιχειρηματικός όμιλος, που διεκδικεί ηγετικό ρόλο στην αγορά φυσικού αερίου.</span></h3> Καθώς η Ελλάδα στρέφεται προς το φυσικό αέριο, ώστε να μειώσει την εξάρτησή της από τον άνθρακα, ένας επιχειρηματικός όμιλος επιχειρεί να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο.<br /> <br /> Η Μυτιληναίος Holdings Α.Ε. στοχεύει να ξεπεράσει τον κρατικό φορέα (ΔΕΠΑ Α.Ε.), ώστε να γίνει ο ηγέτης στην αγορά φυσικού αερίου στην Ελλάδα μέχρι το τέλος του 2020. Η εταιρεία με έδρα την Αθήνα, η οποία εισάγει υγροποιημένο φυσικό αέριο από τις ΗΠΑ, ποντάρει σε ένα νέο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας και στις πωλήσεις προς τρίτους, ώστε να επιτύχει αυτόν τον στόχο.<br /> <br /> «Το φυσικό αέριο είναι ο σημαντικότερος πυλώνας στην στρατηγική του ομίλου Μυτιληναίου στον ενεργειακό τομέα», δήλωσε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της MNG Trading, σε συνέντευξή του. «Η Ελλάδα είναι μια μικρή αγορά, αλλά έχει προοπτικές ανάπτυξης», συμπλήρωσε.<br /> <br /> Η Ελλάδα είναι απομονωμένη από το ευρωπαϊκό δίκτυο φυσικού αερίου, εισάγοντας το μεγαλύτερο μέρος του αερίου που καταναλώνει μέσω ενός αγωγού από τη Ρωσία, που διασχίζει την Βουλγαρία, καθώς και ορισμένες ποσόστητες υγροποιημένου αερίου (LNG), κυρίως από την Αλγερία, στο πλαίσιο μίας σύμβασης με την ΔΕΠΑ που λήγει το 2021.<br /> <br /> Η Ελλάδα επεκτείνει την κατανάλωση φυσικού αερίου και την δημιουργία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε μια προσπάθεια να βρει εναλλακτικές πηγές που θα καλύψουν το ένα τρίτο της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνει, καθώς μια δεκαετία νωρίτερα τα εργοστάσια λιγνίτη (καύσης άνθρακα) συνεισέφεραν κατά 55% για την κάλυψη των αναγκών της χώρας, με βάση στοιχεία του Bloomberg. <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5cf5006f2400004d0b856b7a.jpeg?cache=LdaisMkMMU&ops=scalefit_630_noupscale" /> <br /> Bloomberg via Getty Images<br /> <br /> Τα εργοστάσια που λειτουργούν με φυσικό αέριο παρήγαγαν σχεδόν το 30% της απαιτούμενης ενέργειας το 2017, ωστόσο αυτό το ποσοστό αυξήθηκε κατά περισσότερο από 10 μονάδες την τελευταία τριετία.<br /> <br /> Ο Μυτιληναίος είναι ο μεγαλύτερος από τους (λίγους) ανεξάρτητους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίοι περιορίζουν δραστικά την κυριαρχία του δημόσιου φορέα (ΔΕΗ), ο οποίος παράγει σχεδόν τα δύο τρίτα της ενέργειας που καταναλώνεται στη χώρα.<br /> <br /> Η συμφωνία για το ελληνικό δημόσιο χρέος (συμφωνία διάσωσης) προβλέπει να πουλήσει η ΔΕΗ το 40% των ρυπογόνων μονάδων της, που χρησιμοποιούν μία μορφή άνθρακα γνωστή ως λιγνίτη, σύμφωνα με το πρακτορείο.<br /> <br /> Ο Μυτιληναίος διατηρεί σήμερα μερίδιο αγοράς 32% σε σχέση με το 45% της ΔΕΠΑ στην αγορά αερίου, με τον κρατικό προμηθευτή της Ελλάδας που οδεύει προς ιδιωτικοποίηση να διατηρεί ένα ανταγωνιστικό χαρτοφυλάκιο, λέει ο κύριος Κανελλόπουλος.<br /> <br /> <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5cf51996210000ed08e68dc1.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /> <br /> Igor Lenkin via Getty Images<br /> <br /> Αυτό το έτος θα είναι το πρώτο κατά το οποίο η εταιρεία (του ομίλου Μυτιληναίου) θα πωλήσει «σημαντικές ποσότητες» φυσικού αερίου σε τρίτους πελάτες, με τα προβλεπόμενα έσοδα αυτές τις πωλήσεις να υπολογίζονται στα 100 εκατομμύρια ευρώ (111 εκατομμύρια δολάρια) μέχρι το τέλος του 2019 - από 20 εκατομμύρια ευρώ το 2018.<br /> <br /> Ο Μυτιληναίος ανακοίνωσε το 2018 επένδυση 300 εκατ. ευρώ για την κατασκευή ενός νέου σταθμού ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο στην Ελλάδα, με συνολική δυνατότητα παραγωγής 750 μεγαβάτ. Το αέριο αποτελεί μια «γέφυρα» καυσίμων κατά την σταδιακή μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που θα αυξηθούν γρήγορα και με μεγάλες μονάδες αποθήκευσης ενέργειας, είπε ο διευθύνων σύμβουλος της MNG.<br /> <br /> Η Ελλάδα έχει προετοιμαστεί και για εξαγωγή ενέργειας σε γειτονικές χώρες και ο όμιλος Μυτιληναίου θέλει να κατοχυρώσει τον ρόλο του στην περιοχή, δηλώνει ο διευθύνων.<br /> <br /> Το σύστημα μεταφοράς φυσικού αερίου της Ελλάδας ήδη λειτουργεί μεταφέροντας ποσότητες από τα σύνορα με τη Βουλγαρία και την Τουρκία, ενώ ποσότητες εισάγονται στη χώρα και μέσω του τερματικού σταθμού Υγροποίησης Φυσικού Αερίου της Ρεβυθούσας, κοντά στην Αθήνα.<br /> Ο Μυτιληναίος ήταν η πρώτη ιδιωτική εταιρεία στην Ελλάδα που εισήγαγε<br /> αμερικανικό LNG μέσω του συγκεκριμένου τερματικού σταθμού, με εισαγωγή 170.000 κυβικών μέτρων τον Φεβρουάριο του 2019. <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5cf501352400004d0b856b80.jpeg?cache=iHEWQiwHV3&ops=scalefit_630_noupscale" /> <br /> Athanasios Gioumpasis via Getty Images<br /> <br /> Η Βουλγαρία και η Ελλάδα ξεκίνησαν στις 22 Μαΐου την κατασκευή μίας<br /> σύνδεσης (τμήμα αγωγού) για τα δίκτυα φυσικού αερίου, με στόχο να μεταφέρεται φυσικό αέριο από το Αιγαίο και τη Μέση Ανατολή προς τα Βαλκάνια, σε μια προσπάθεια να μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της περιοχής από τις προμήθειες από τη Ρωσία.<br /> <br /> Η Βουλγαρία θα παραλάβει τις πρώτες ποσότητες υγροποιημένου αερίου (LNG)<br /> μέσω του ελληνικού τερματικού σταθμού, το τρίτο τρίμηνο του 2019.<br /> Ο Διαδριατικός αγωγός (Trans Adriatic), ο οποίος θα μεταφέρει φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν από τα ελληνοτουρκικά σύνορα προς την Ευρώπη, πρόκειται να λειτουργήσει το 2020. Ένα άλλο σημείο εισόδου, τόσο για την Ελλάδα όσο και για άλλες αγορές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, θα είναι η υπεράκτια πλωτή μονάδα αποθήκευσης και επαναεριοποίησης ΥΦΑ (LNG) κοντά στο ελληνικό λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Εμπορικές δραστηριότητες προγραμματίζονται για το 2021.<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Bloomberg: O ρόλος της Ελλάδας στην παρτίδα του φυσικού αερίου και νέοι «παίκτες-κλειδιά»

...και ένας επιχειρηματικός όμιλος, που διεκδικεί ηγετικό ρόλο στην αγορά φυσικού αερίου. Καθώς η Ελλάδα στρέφεται προς το φυσικό αέριο,...

Διαβάστε την συνέχεια

Με 32χρονη το κόμμα του Σαδίκ επελαύνει στη μουσουλμανική μειονότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFJA4a9Zo8z8onyrvGQmycCef8uKf_UEv_QUhSP6Mc3g2ND9V1lVGOrkpmuLDBYPZ6ZMY5-ckwxmH7yteAuhR0_K_vLoUsJ-EamLgc0JYqxtaey5HogfsBwJpGSgrrDz-cb3yUy9wJ654/s1600/asafoglu.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFJA4a9Zo8z8onyrvGQmycCef8uKf_UEv_QUhSP6Mc3g2ND9V1lVGOrkpmuLDBYPZ6ZMY5-ckwxmH7yteAuhR0_K_vLoUsJ-EamLgc0JYqxtaey5HogfsBwJpGSgrrDz-cb3yUy9wJ654/s640/asafoglu.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Νεφέλη Λυγερού</b><br /> Μερικές μέρες νωρίτερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου έκανε λόγο για «τους καταπιεσμένους Τούρκους της Θράκης». Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που η Άγκυρα εκφράζει ανοιχτά τις επιδιώξεις και τις μεθοδεύσεις της στην Θράκη, μετατρέποντας τη μουσουλμανική μειονότητα σε “τουρκική μειονότητα”. «Η Δυτική Θράκη και η τουρκική μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα ακόμη δεν απολαμβάνουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους, όπως προβλέπονται στις διμερείς και διεθνείς συμφωνίες» είπε χαρακτηριστικά από την Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας όπου βρέθηκε. <br /> <br /> Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όμως, αυτή η προκλητική παρέμβαση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εκλογικό θρίαμβο ενός τοπικού κόμματος της Θράκης που παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό. Εξάλλου, ο μέσος Έλληνας διατηρεί μια μάλλον θολή εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί. Πρόκειται για το ΚΙΕΦ-DEB, το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας.<br /> <br /> Την περασμένη Κυριακή, λοιπόν, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα που βάφτηκε μπλε ή ροζ, στη Ροδόπη, στην Ξάνθη και σε μικρότερο πλην υπαρκτό βαθμό στον ευαίσθητο Έβρο, επικράτησε το γκρι, το χρώμα του μειονοτικού κόμματος που αποτελεί απτή απόδειξη της τουρκικής “εισβολής” στη Θράκη. Εισβολή, η οποία τροφοδοτεί τα σενάρια περί σχεδίου “κοσοβοποίησης” της περιοχής. <br /> <br /> Τις προθέσεις της για τη Θράκη η Τουρκία τις δήλωσε ρητώς ήδη από το 1920 στον εθνικό όρκο (Misak-I Milli): «Σκοπός μας είναι η Δυτική Θράκη να παραμείνει στα τουρκικά χέρια, σαν ενιαίο σύνολο, και σε κατάλληλο χρόνο και ευκαιρία να ενωθεί με τη Μητέρα Πατρίδα. Εμείς δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την απαλλοτρίωση του τουρκικού αυτού τμήματος. Οι αδελφοί μας της Δυτικής Θράκης, σε πρώτο βήμα, πρέπει να αγωνιστούν για να κερδίσουν την αυτονομία της Δυτικής Θράκης». <br /> <br /> Η εκλογική επέλαση του μειονοτικού κόμματος δεν αιφνιδίασε τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Εξάλλου, αυτοί είναι που εδώ και χρόνια καταγγέλλουν ότι το συγκεκριμένο κόμμα λειτουργεί ανεξέλεγκτα ως ο βασικός μηχανισμός προαγωγής των συμφερόντων της Άγκυρας. Τα υψηλά ποσοστά ήταν αναμενόμενα. Πόσο μάλλον όταν είχε δημοσίως δηλώσει την πρόθεση του να κατέλθει στις ευρωεκλογές από τον περασμένο Μάρτιο, ενώ δεν έχει κρύψει και τον διαχρονικό στόχο του να βάλει το πόδι του και στο ελληνικό Κοινοβούλιο.<br /> <br /> ΚΙΕΦ-DEB και μουσουλμανική μειονότητα <br /> <br /> Από την πρώτη μέρα της ίδρυσης του από τον Αχμέτ Σαδίκ πριν από 30 χρόνια, μέχρι και σήμερα, το ΚΙΕΦ-DEB ζητά από την ελληνική κυβέρνηση την αναγνώριση τουρκικής μειονότητας, δηλαδή τη μετατροπή της θρησκευτικής μειονότητας που αναγνωρίζει η συνθήκη της Λωζάνης σε εθνική. Κι αυτό όταν τη μουσουλμανική μειονότητα συγκροτούν τρεις εθνικά διαφορετικές συνιστώσες: οι Πομάκοι, οι τουρκογενείς και οι Ρομά. <br /> <br /> Εκμεταλλευόμενο την ανοχή της ελληνικής πολιτείας, το ΚΙΕΦ-DEB, που καθοδηγείται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, ενέτεινε την τουρκική προπαγάνδα στη Θράκη και την προσπάθεια εκτουρκισμού των Πομάκων και των Ρομά. Ουσιαστικά με την ανοχή των ελληνικών αρχών, το τουρκικό προξενείο και η ελεγχόμενη από την Άγκυρα ηγεσία της μουσουλμανικής μειονότητας κάνουν ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή. <br /> <br /> Ειδικά τα τελευταία χρόνια, στη Θράκη εφαρμόζεται η πολιτική των “μαλακών συνόρων”, με τη συγκρότηση και λειτουργία παράλληλων προς το ελληνικό κράτος άτυπων δομών, οι οποίες καθοδηγούνται από την Άγκυρα. Ενδεικτικό του στρουθοκαμηλισμού της ελληνικής Πολιτείας είναι ότι παρ’ ότι η συνεργασία του ΚΙΕΦ-DEB με το σλαβικό “Ουράνιο Τόξο” ήταν γνωστή και στο υπουργείο Εξωτερικών, δεν έγινε καμία προσπάθεια να αναχαιτιστεί η άνοδός του. <br /> <br /> Η κάλπη, όμως, είναι αμείλικτη. Τα ποσοστά των ευρωεκλογών αποτύπωσαν τη δυνατότητα της Τουρκίας να χειραγωγήσει εκλογικά τον μουσουλμανικό πληθυσμό σε ένα σημαντικό ποσοστό. Συγκεκριμένα, το ΚΙΕΦ-DEB συγκεντρώνει ποσοστά της τάξεως του 38,09% στην Ροδόπη, κερδίζοντας έτσι την πρώτη θέση, ενώ είναι τρίτη δύναμη στην Ξάνθη, με 20,04%. Αξιοσημείωτο είναι ότι το κόμμα έλαβε και 112 ψήφους στα Δωδεκάνησα, όπου υπάρχει από την εποχή της ιταλοκρατίας μία μικρή κοινότητα μουσουλμάνων. Το 2014 είχε λάβει μόνο 15. Αξιοπρόσεκτο, επίσης, είναι το γεγονός πως το “Ουράνιο Τόξο” πήρε 107 ψήφους, ενώ στις προηγούμενες εκλογές δεν υπήρχε καν.<br /> <br /> Όργανα του τουρκικού προξενείου <br /> <br /> Είναι κοινό μυστικό ότι μουσουλμάνοι που είναι πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη όχι μόνο συνεργάζονται στενά με το τουρκικό προξενείο, αλλά και ατύπως δούλεψαν υπέρ του ΚΙΕΦ-DEB. Έτσι κι αλλιώς οι ίδιοι δεν είχαν εκλογικό συμφέρον, όπως στις εθνικές εκλογές. Πρώτος και καλύτερος ο βουλευτής Ξάνθης Ζεϊμπέκ, ο οποίος εκτός από την ενεργό συμμετοχή τους στις “παράλληλες δομές”, λειτουργεί σαν μακρύ χέρι της Άγκυρας στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ και μέσω αυτού στις τοπικές δομές του κράτους. <br /> <br /> Να υπενθυμίσουμε ότι το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στη Ροδόπη Κιαμήλ Σιτζάκ Εμίν είχε παλαιότερα προτρέψει με άρθρο του στην “Αυγή” την κυβέρνηση Τσίπρα να μετατρέψει τα δεκάδες δημόσια νηπιαγωγεία που λειτουργούν στην περιοχή σε δίγλωσσα (τουρκικά και ελληνικά).<br /> <br /> Δεν είναι, όμως, μόνο τα μειονοτικά σχολεία, τα ισλαμικά τεμένη, τα μουσουλμανικά νεκροταφεία και οι άλλες υποδομές που ανακαινίστηκαν εκ βάθρων ή αναβαθμίστηκαν εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια. Οι ελεγχόμενοι από την Άγκυρα μειονοτικοί φαντασιώνονται ότι στη Θράκη θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή πρακτικών που ακολουθήθηκαν στην Κύπρο, ή που θα καταστήσουν εφικτή τη μελλοντική της απόσχιση κατά το πρότυπο του Κοσόβου. <br /> <br /> Η νέα ηγέτιδα του κόμματος <br /> <br /> Τα εντυπωσιακά ποσοστά του μειονοτικού κόμματος έφεραν στο προσκήνιο το νέο πρόσωπό του. Ο λόγος για τη μουσουλμάνα πρόεδρο του κόμματος ΚΙΕΦ-DEB Τσιγδέμ Ασάφογλου. Είναι μόλις 32 ετών, γεννημένη το 1987 στο χωριό Χρύσα της Ξάνθης. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είναι παντρεμένη με τον δημοτικό σύμβουλο στον Δήμο Ιάσμου, Οζτζιάν Μεχμέτ, με τον οποίο έχει ένα παιδί. <br /> <br /> Τον περασμένο Ιανουάριο μετατράπηκε στο poster face της μουσουλμανικής μειονότητας ως η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την ηγεσία του ΚΙΕΦ-DEB και η μικρότερη σε ηλικία αρχηγός του μειονοτικού κόμματος. Πήρε τα ηνία από τον Μουσταφά Αλή Τσαούς, ο οποίος με συνοπτικές διαδικασίες της έδωσε το δαχτυλίδι της διαδοχής. Τα όποια ονόματα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας για την θέση του προέδρου δεν επιβεβαιώθηκαν και αναδείχθηκε η μοναδική υποψήφια για τη θέση. Όταν η Άγκυρα διατάζει δεν υπάρχουν περιθώρια για προσωπικές φιλοδοξίες. <br /> <br /> Πριν την εκτόξευσή της στην ηγεσία του ΚΙΕΦ-DEB εργαζόταν στο Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του. Η επιλογή της έγινε για να σηματοδοτηθεί η νέα εποχή του κόμματος. Η ίδια, μάλιστα, ήταν σχετικά φρέσκια στην πολιτική, καθώς εντάχθηκε στο κόμμα μόλις τρία χρόνια νωρίτερα. Έκτοτε, ακολουθούσε καταπόδας τον τότε ηγέτη του κόμματος σε όλες τις αποστολές του στο εξωτερικό. <br /> <br /> Η παρουσία της στην Τουρκία και ο ανθελληνικός ζήλος της δεν πέρασε απαρατήρητος. Συχνά πυκνά εξαπέλυε σφοδρές επικρίσεις για το ελληνικό κράτος, καταγγέλλοντας την Ελλάδα για «παραβιάσεις των δικαιωμάτων της μειονότητας στη Θράκη». Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων φρόντισε να επιβεβαιώσει τις υποψίες που υπήρχαν για κλιμάκωση της προκλητικής ρητορικής εκ μέρους του ΚΙΕΦ-DEB. «Είμαστε ένα τουρκικό κόμμα, αλλά είμαστε ένα επίσημο κόμμα του ελληνικού κράτους που έχει ιδρυθεί από Τούρκους». <br /> <br /> Η ίδια δεν έκρυψε το γεγονός ότι νιώθει Τουρκάλα. Λίγο πριν τις ευρωεκλογές, η επικεφαλής του ΚΙΕΦ-DEB, μιλώντας στο τουρκικό πρακτορείο Anadolu, είχε υποστηρίξει ότι «κάθε ψήφος που έλαβε το κόμμα της στις δημοσκοπήσεις θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα κατά της πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης έναντι της ”τουρκικής” μειονότητας». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «οι ψήφοι για το ΚΙΕΦ-DEB θα είναι απόδειξη της τουρκικής ταυτότητας στη Δυτική Θράκη». <br /> <br /> Ο μοναχογιός του Σαδίκ <br /> <br /> Ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της είναι ο γιος του εκλιπόντος ιδρυτή του κόμματος, ο Λεβέντ Σαδίκ. Ο Λεβέντ Σαδίκ έχει ως έδρα την Κωνσταντινούπολη, αλλά πηγαινοέρχεται στη Θράκη, στην οποία και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά. Η εκτίναξή του είναι εντυπωσιακή. Στην πραγματικότητα την χρωστάει στο γεγονός ότι είναι ο μοναχογιός του Αχμέτ Σαδίκ, ιδρυτή και ηγέτη, μέχρι τον θάνατό του, του μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ-DEB που από τότε ακόμα διατηρούσε στενές σχέσεις με τους Γκρίζους Λύκους. <br /> <br /> Λίγα χρόνια αργότερα, ο Ερντογάν έγινε προστάτης της οικογένειας Σαδίκ και μέντορας του νεαρού Λεβέντ. Αυτός ήταν που έδωσε το όνομα του φανατικού εθνικιστή μειονοτικού στον δρόμο μπροστά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι, καθώς και σε δρόμο μπροστά από το υπουργείο Εξωτερικών στην Άγκυρα. Ενδεικτικό των στενών σχέσεων είναι ότι η σύζυγος του Ερντογάν Εμινέ παρευρέθηκε στην τελετή περιτομής (σουνέτ) του γιου του Λεβέντ Σαδίκ που έγινε στο πατρικό του σπίτι στη Φιλύρα. <br /> <br /> Ο ίδιος και η σύζυγός του, που έχει επίσης γεννηθεί στην Θράκη, είναι σχεδόν πάντα καλεσμένοι σε εκδηλώσεις της οικογένειας Ερντογάν, όπως στους γάμους των παιδιών του Τούρκου προέδρου. Ο ίδιος έχει ανταποδώσει τη φιλοξενία αυτή. Εκτός από τον Ερντογάν, όμως, διαθέτει και άλλους σημαντικούς φίλους. Την υποστήριξη των ίδιων φίλων απολαμβάνει και η Τσιγδέμ Ασάφογλου. <br /> <br /> Οι προκλητικές δηλώσεις που συνόδευσαν τον εκλογικό της θρίαμβο είναι μόνο η αρχή. Κατέχοντας πλέον εμβληματική θέση στον σκληρό πυρήνα των εθνικιστών της μουσουλμανικής μειονότητας η Τσιγδέμ Ασάφογλου θα συνεχίζει να ασκεί πιέσεις, επιχειρώντας να σύρει την ελληνική διπλωματία σε δημόσιο διάλογο σχετικά με την “τουρκική μειονότητα”. Κατόπιν εντολής της Άγκυρας θα τοποθετεί επικοινωνιακές νάρκες, όταν και όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο για την τουρκική διπλωματία.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με 32χρονη το κόμμα του Σαδίκ επελαύνει στη μουσουλμανική μειονότητα

Νεφέλη Λυγερού Μερικές μέρες νωρίτερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου έκανε λόγο για «τους καταπιεσμένους Τούρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική προκλητικότητα στο κόκκινο εν όψει εκλογών στην Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κωνσταντινούπολη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicaj0HI1C70rBlAlxJbhShMiAeVJN1-Nq4hDaxX8E1aXsbJ-ffnKfeKw_rMFrRHjq790ZnWbPGptnVDFzeFsUOl405DhN5iQm7Geys3P-HPZgsVszyjq6WQlpMVADW4HMKnWTbTDEpFPM/s1600/askisi+toyrkon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="268" data-original-width="400" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicaj0HI1C70rBlAlxJbhShMiAeVJN1-Nq4hDaxX8E1aXsbJ-ffnKfeKw_rMFrRHjq790ZnWbPGptnVDFzeFsUOl405DhN5iQm7Geys3P-HPZgsVszyjq6WQlpMVADW4HMKnWTbTDEpFPM/s640/askisi+toyrkon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η πολιτική αστάθεια σε Ελλάδα και Ισραήλ, αλλά και οι επαναληπτικές εκλογές στην Κωνσταντινούπολη, δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος για να δράσει ο Ερντογάν. Ο κύριος ανασταλτικός παράγοντας, είναι ότι οι πρόωρες εθνικές εκλογές σε Ελλάδα και Ισραήλ, τον έπιασαν απροετοίμαστο, υπό την έννοια ότι μάλλον δεν έχει προλάβει να στήσει το σκηνικό κατάλληλα ώστε να κινηθεί άμεσα (σσ. εντός λίγων εβδομάδων) εχθρικά εναντίον της Ελλάδας. <br /> <br /> Αυτό βέβαια δεν τον αποτρέπει από το να στοχοποιήσει την αμυντικά ευάλωτη Κύπρο. Η κλιμακούμενη αύξηση της έντασης στην Δένεια δεν μπορεί να είναι τυχαίο γεγονός, αντιθέτως αποσκοπεί πιθανότατα στη δημιουργία ελεγχόμενου θερμού επεισοδίου. Ειδικά μετά τις χλιαρές και αναιμικές αντιδράσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες δίνουν το λάθος μήνυμα... Συγκεκριμένα, το κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι, «σε συντονισμό με όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες της Δημοκρατίας παρακολουθούμε, από την πρώτη στιγμή, στενά τις εξελίξεις και προβαίνουμε σε όλα τα διαβήματα και παραστάσεις που κρίνονται σκόπιμα προς την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ».<br /> <br /> Επίσης, το γεγονός ότι το Ισραήλ μπαίνει εκ νέου σε προεκλογική περίοδο μέχρι το Σεπτέμβρη, περιορίζει τις δυνατότητες δράσης του Νετανιάχου, ο οποίος δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση και επομένως, δύσκολα θα κινηθεί αποφασιστικά έναντι της Τουρκίας για να διασφαλίσει τα συμφέροντά του στην Αν. Μεσόγειο, όπως έχει διαμηνύσει στο παρελθόν. Αν και, εκτίμησή μας είναι ότι, ούτως ή άλλως αυτό δεν είναι στην ατζέντα του, ασχέτως των δημόσιων αντιτουρκικών τοποθετήσεών του. Το Ισραήλ, δεν επιθυμεί να λερώσει τα χέρια του με την απρόβλεπτη Τουρκία, αλλά αντιθέτως θέλει να την κρατήσει σε απόσταση ασφαλείας, χρησιμοποιώντας το τόξο Κρήτης-Κύπρου-Κουρδιστάν, όπως διευκρινίσαμε στο παρακάτω άρθρο:<br /> <br /> Σε αυτό το σχέδιο άλλωστε εντάσσεται και η εγκατάσταση του ισραηλινού ραντάρ στην Κρήτη.<br /> Επιπλέον, το γεγονός ότι θα πραγματοποιηθεί η επαναληπτική εκλογή στην Κωνσταντινούπολη στις 23 Ιουνίου, και ενώσω τα γκάλοπ δείχνουν εκ νέου προβάδισμα στον Εκρέμ Ιμάμογλου, τούτο περιορίζει τις επιλογές που έχει το καθεστώς Ερντογάν, το οποίο δύσκολα θα σηκώσει το βάρος μιας νέας εκλογικής ήττας, που μπορεί να αποφευχθεί με την πρόκληση εντάσεων. Και βέβαια, για τις συνεχείς τουρκικές ασκήσεις με ξεκάθαρα μηνύματα για το status quo στο Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο, ούτε λόγος αμφισβήτησης της σκοπιμότητας... Ίσως ένας επιπλέον ανασταλτικός παράγοντας είναι ότι οι μουσουλμάνοι διανύουν το ραμαζάνι, το οποίο βέβαια τελειώνει στις 4 Ιουνίου, ημερομηνία που αποτελεί ίσως και ένα ορόσημο για την αύξηση της προκλητικότητας.<br /> <br /> Συνεπώς, οι συγκυρίες είναι τουλάχιστον αρνητικές για την ασφάλεια και σταθερότητα, ειδικά στην Αν. Μεσόγειο, ιδιαιτέρως δε αν αναλογιστεί κανείς ότι η περίπτωση η ΝΔ να επιτύχει την αυτοδυναμία στις εθνικές εκλογές, είναι μικρή, και η πιθανότητα να συνεργαστεί για να σχηματίσει κυβέρνηση, είναι ακόμη μικρότερη.<br /> <br /> <a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η τουρκική προκλητικότητα στο κόκκινο εν όψει εκλογών στην Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κωνσταντινούπολη

Η πολιτική αστάθεια σε Ελλάδα και Ισραήλ, αλλά και οι επαναληπτικές εκλογές στην Κωνσταντινούπολη, δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος για να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκλήσεις και ενεργειακή αντεπίθεση της Τουρκίας - Συνεργασία με Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifnAbhHIy5CxOjOgfTX9AKuv0_4ZqSRaURc0UGpO9a9PgvHq6BE6bUNXEESvZAkkVhBJzP9Knix9n7rok2gc__WXf_KbX90KRB_6Bdn8wDQMS_TMvKRvQAsH0A26TPoHDofXah0B2vwq8/s1600/poutin_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="759" data-original-width="1200" height="404" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifnAbhHIy5CxOjOgfTX9AKuv0_4ZqSRaURc0UGpO9a9PgvHq6BE6bUNXEESvZAkkVhBJzP9Knix9n7rok2gc__WXf_KbX90KRB_6Bdn8wDQMS_TMvKRvQAsH0A26TPoHDofXah0B2vwq8/s640/poutin_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Οι επιλογές και τα διλήμματα της Μόσχας για τα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου. Οι διαρροές στον διεθνή τύπο για εγατάσταση των S400 στο Ακιούγιου πρός υποστήριξη του  «Πορθητή»</span></h3> Του<b> Μάριου Πούλλαδου</b><br /> <br /> Παρά τις αυστηρές συστάσεις της Κομισιόν αυτήν την εβδομάδα για τις έκνομες ενέργειές της στην Κυπριακή ΑΟΖ, η Τουρκία όχι μόνο αδιαφορεί προκλητικά, αλλά δείχνει διατεθειμένη να υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τα τετελεσμένα της, εμποδίζοντας ακόμη και γεωτρήσεις, όπως έπραξε τον Φεβρουάριο του 2018 με την ΕΝΙ στο οικόπεδο 3.<br /> <br /> Στην ενεργειακή αντεπίθεση ετοιμάζεται να περάσει η Κυπριακή Δημοκρατία τους επόμενους μήνες, οπότε είναι προγραμματισμένες να πραγματοποιηθούν εντός της ΑΟΖ οκτώ γεωτρήσεις, έξι ερευνητικές και δύο επιβεβαιωτικές. Από την πλευρά της η Τουρκία συνεχίζει να συντηρεί σε υψηλούς τόνους τη λεκτική ένταση αναφορικά με τα «δικαιώματά» της στην Ανατολική Μεσόγειο και άγνωστο παραμένει αν ο «Πορθητής» κατέβασε ή όχι τρυπάνι ανοιχτά της Πάφου. Το σίγουρο είναι πως στο λιμάνι της Σμύρνης έφτασε και το δεύτερο καινούργιο γεωτρύπανο «Υavuz», που αγόρασε η ΤPAO από νορβηγική εταιρεία, το οποίο δεν αποκλείεται να τρυπήσει και ανοιχτά του Καστελορίζου. Παρά τις αυστηρές συστάσεις της Κομισιόν αυτήν την εβδομάδα για τις έκνομες ενέργειές της στην Κυπριακή ΑΟΖ, η Τουρκία όχι μόνο αδιαφορεί προκλητικά, αλλά δείχνει διατεθειμένη να υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τα τετελεσμένα της, εμποδίζοντας ακόμη και γεωτρήσεις, όπως έπραξε τον Φεβρουάριο του 2018 με την ΕΝΙ στο οικόπεδο 3.<br /> <br /> Επομένως, η Κυβέρνηση, πριν από τις επόμενες γεωτρήσεις, οφείλει, μέσω της διπλωματικής οδού, να ξεκαθαρίσει προς πάσα κατεύθυνση, σε διεθνείς οργανισμούς, εταιρείες πετρελαίου, συμμαχικά κράτη αλλά και μεγάλες δυνάμεις, πως οποιαδήποτε νέα πρόκληση από την Τουρκία θα εκληφθεί ως παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της και απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια, ζητώντας, παράλληλα, επιβολή άμεσων κυρώσεων από τη διεθνή κοινότητα. <br /> Μπορεί οι Γάλλοι να δηλώνουν σύμμαχοι και οι ΗΠΑ να δείχνουν πρόθυμες για ενεργή εμπλοκή-στήριξη στην τριμερή συνεργασία Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας, ωστόσο το μεγάλο μυστήριο είναι η στάση της Μόσχας, που μέχρι τώρα παρακολουθεί σιωπηρά, φλερτάροντας άγρια με τον Ερντογάν. Στο παρόν άρθρο καταγράφονται απόψεις από Ρώσους και Τούρκους αναλυτές ακριβώς γι’ αυτό το ζήτημα.<br /> <br /> Οι επιλογές του Πούτιν <br /> Ρώσος ειδικός αναλυτής στις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας έγραφε αυτήν την εβδομάδα στο Τhe Νew Τurkey πως η Ρωσία έχει μόνο δύο επιλογές για ν' ανταποκριθεί στην κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πρώτη επιλογή είναι μια πολιτική μη παρέμβασης, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο στρατηγικό ενδιαφέρον της Ρωσίας στον ενεργειακό τομέα κατευθύνεται προς τη λεκάνη της Αρκτικής. Σε αυτό το πλαίσιο, στην ανάλυση, που φέρει τον τίτλο «Θα στηρίξει η Ρωσία την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο», επισημαίνει πως η δυνατότητα πρόσβασης της Μόσχας στα πεδία της Ανατολικής Μεσογείου είναι μη κερδοφόρα για ρωσικές επιχειρήσεις εξόρυξης. <br /> «Έτσι, η ενεργός συμμετοχή της Ρωσίας στην αντιπαράθεση γύρω από τις αμφισβητούμενες ζώνες φυσικού αερίου της Κύπρου, χωρίς να δημιουργηθούν προφανή οικονομικά οφέλη, μπορεί να προκαλέσει περιττή ένταση στη Ρωσία είτε στις σχέσεις με την Τουρκία είτε στις σχέσεις με ένα ευρύ μέτωπο των περιφερειακών και δυτικών χωρών. Αυτό περιλαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο επεκτείνει τις αεροπορικές του δυνάμεις στο νησί, καθώς και τη Γαλλία, η οποία υπέγραψε πρόσφατα συμφωνία με τη "Νότια Κύπρο" (όπως αποκαλούν την Κυπριακή Δημοκρατία) για την ίδρυση ναυτικής βάσης στην περιοχή του χωριού Μαρί». <br /> <br /> Προχωρώντας ένα βήμα πάρα πέρα σημειώνεται πως πρακτικά «αποκλείεται η δυνατότητα υποστήριξης της Ρωσίας στη Νότια Κύπρο, άμεσα ή έμμεσα, σε διαμάχη με την ‘’ΤΔΚΒ’’. Δεν υπόσχεται πολλά οφέλη, το θέμα θα μπορούσε να προκαλέσει μια λογικά αδικαιολόγητη κρίση στις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας. Περιττό να πούμε ότι αυτές τις μέρες η Μόσχα έχει μεγάλες ελπίδες για επέκταση του εμπορίου όπλων της, καθώς και για περαιτέρω ανάπτυξη συνεργασίας με την Τουρκία στο σύνολό της. <br /> <br /> Έτσι, ως δεύτερη επιλογή για τη Ρωσία, η κυβέρνηση (ρωσική) θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο να στηρίξει την Τουρκία και την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου στη διαμάχη για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο», αναφέρεται. «Η μόνη δυνατότητα μιας συμφωνίας Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας είναι μια συμφωνία που να υπερβαίνει την ίδια την ενεργειακή συνεργασία», αναφέρει ο Ρώσος αναλυτής, προσθέτοντας πως η Ρωσία θα μπορούσε να βοηθήσει την Τουρκία και το ψευδοκράτος, βάσει του στρατηγικού στόχου της οικοδόμησης της στρατιωτικής και πολιτικής παρουσίας της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> S-400 στο Άκιουγιου; <br /> Τούρκος δημοσιογράφος του Bloomberg, επικαλούμενος 4 άτομα που «έχουν γνώση» των διαβουλεύσεων Άγκυρας-Μόσχας για την πώληση των S-400, αναφέρει πως η Τουρκία εξετάζει το ενδεχόμενο ανάπτυξης του ρωσικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας κατά μήκος της νότιας ακτής της χώρας, κοντά στην οποία το τουρκικό πολεμικό ναυτικό συνοδεύει τα σκάφη που κάνουν έρευνες για φυσικό αέριο. <br /> <br /> «Οι S-400, που μπορεί να παραδοθούν σε εβδομάδες, θα ενισχύσουν δραματικά τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την Κύπρο», δήλωσαν πηγές στο Bloomberg υπό καθεστώς ανωνυμίας, προσθέτοντας πως η Μεσόγειος δεν είναι η μόνη υπό εξέταση περιοχή και εξετάζονται και άλλες επιλογές για εγκατάσταση. Αξίζει να σημειωθεί πως εκπρόσωποι της τουρκικής κυβέρνησης δεν απάντησαν στις υποθέσεις αυτές. <br /> <br /> «Η Τουρκία θεωρεί τους S-400 ως αποτρεπτικό παράγοντα για την υπεράσπιση των ενεργειακών συμφερόντων της στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου οι εντάσεις για τις εξορύξεις ενδέχεται να απειλήσουν να φέρουν τις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ σε σημείο θραύσης», δήλωσε ο Mehmet Seyfettin Erol, επικεφαλής του ερευνητικού ινστιτούτου ANKASAM με έδρα την Άγκυρα, προσθέτοντας: «Η Τουρκία αισθάνεται να απειλείται όλο και περισσότερο από την υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Κύπρο». Από την πλευρά του, ο Τούρκος αναλυτής Abdullah Agar δήλωσε πως «η πιθανότητα να αναπτυχθούν οι S-400 στο Akkuyu είναι αρκετά ισχυρή. Είναι μια λύση που θα μπορούσε να προσφέρει ασφάλεια στο πυρηνικό εργοστάσιο, σύμφωνα με τη συνεργασία της Τουρκίας με τη Ρωσία, και να του δώσει ένα πλεονέκτημα σε έναν σκληρό ενεργειακό ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /> <br /> Τα σημεία τριβής <br /> Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αναλύσεις είναι ξεκάθαρο πως η ενίσχυση των σχέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, με αφορμή τα ενεργειακά στην περιοχή, είναι κάτι που ενοχλεί την Άγκυρα, η οποία αναζητά στήριξη στο πλευρό της Μόσχας. Αν η Τουρκία προχωρήσει στην αγορά και εγκατάσταση του ρωσικού συστήματος S-400 και οι Ηνωμένες Πολιτείες απαντήσουν με αυστηρές οικονομικές κυρώσεις, τότε η Άγκυρα, που ήδη η οικονομία της κλυδωνίζεται, θα μπορούσε, πέρα από την ενεργειακή εξάρτηση, να έχει ανάγκη στενότερης αμυντικής συμμαχία με τη Ρωσία. <br /> <br /> Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ακόμη σημαντικοί δομικοί και περιφερειακοί παράγοντες, που εξακολουθούν να αποτελούν εμπόδιο στην πλήρη γεφύρωση και εναρμόνιση των σχέσεων Άγκυρας-Μόσχας. Πρώτον, η Τουρκία ανέκαθεν δεν έβλεπε με θετικό μάτι την οποιαδήποτε ενίσχυση της παρουσίας της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που συμβαίνει σήμερα, εξαιτίας της κατάστασης σε Λιβύη και Συρία. Ο λόγος ήταν ο φόβος περιορισμού της δυνατότητάς της να μετατρέψει τη Μεσόγειο σε τουρκική λίμνη. <br /> <br /> Σε ένα δεύτερο επίπεδο, η Μόσχα προωθεί και στηρίζει στην περιοχή καθεστώτα που έχουν περισσότερο κοσμικό, παρά θρησκευτικό χαρακτήρα, κάτι που επιδιώκει η νεο-Οθωμανική Τουρκία. Τρίτο και πιο σημαντικό, είναι το γεγονός ότι η Τουρκία αποτελεί στρατηγικό πελάτη φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Τυχόν στήριξη προς την Άγκυρα για εμπλοκή στα ενεργειακά της Μεσογείου θα σημαίνει, μακροπρόθεσμα, μείωση της ενεργειακής-οικονομικής εξάρτησης από το ρωσικό αέριο. <br /> Ως χώρα που στηρίζεται στις εξαγωγές ενέργειας, η Ρωσία επιθυμεί να διατηρήσει υψηλές τις τιμές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ο Πούτιν αναπτύσσει γρήγορα στενότερες σχέσεις με τα αραβικά μέλη του ΟΠΕΚ, ιδίως τη Σαουδική Αραβία. Ο Ερντογάν, από την άλλη, προτιμά χαμηλές τιμές στην ενέργεια, ιδίως λόγω του διογκούμενου ελλείμματος ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο οφείλεται εν μέρει στις αυξανόμενες ενεργειακές του ανάγκες. <br /> Επομένως, λόγω των μη συμβατών συμφερόντων τους κυρίως στη Μέση Ανατολή, η ρωσική και η τουρκική συνεργασία είναι περιορισμένη και, σε αυτό το πλαίσιο, η Κύπρος θα πρέπει να αναζητήσει τρόπους να εκμεταλλευτεί τις διαφορές τους προς όφελος δικό της, αλλά και των ενεργειακών της εταίρων στην περιοχή.<br /> <br /> Προχωρούν οι μελέτες για EastMed <br /> Σε μια παράλληλη εξέλιξη, αξίζει να σημειωθεί πως ήδη προκηρύχθηκαν οι διαγωνισμοί που αφορούν την εκπόνηση των μελετών για την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων (Environmental Impact Assessment - ESIA), καθώς και την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης για τα υπεράκτια και χερσαία τμήματα του αγωγού EastMed με κόστος περίπου 5,7 εκατομμύρια. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα για την πορεία υλοποίησης του ενεργειακού αυτού έργου, που, πέρα από την οικονομική στήριξη της Ε.Ε., έχει και την πολιτική ευλογία των ΗΠΑ. <br /> <br /> Σύμφωνα με ελλαδικές πηγές, οι διαδικασίες που δρομολογήθηκαν ήδη από το προηγούμενο διάστημα είναι εξίσου σημαντικές, όπως η αξιολόγηση για την προεπιλογή των ενδιαφερομένων, με επόμενο στάδιο το Contract Notice, οπότε και θα κληθούν οι προεπιλεγέντες να υποβάλουν προσφορές, σηματοδοτώντας την εκκίνηση των διαγωνιστικών διαδικασιών, αλλά και ο διαγωνισμός για τη λεπτομερή έρευνα και χαρτογράφηση του βυθού, του λεγόμενου Detailed Marine Survey ή DMS, για τον οποίο είχαν ήδη κατατεθεί εκδηλώσεις ενδιαφέροντος. <br /> <br /> Πέρα από τα χερσαία τμήματα κατασκευής υπάρχουν και τα εξής υπεράκτια τμήματα, όπου θα διενεργηθούν οι έρευνες: <br /> - Από τη ΝΑ Πελοπόννησο μέχρι την περιοχή Αθερινόλακκος (ΝΑ Κρήτη). <br /> - Από τον Αθερινόλακκο έως την περιοχή Βασιλικός (Κύπρος). <br /> - Από το Βασιλικό μέχρι το κοίτασμα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου. <br /> Περιλαμβάνονται επίσης και ο σταθμός συμπαραγωγής ξηράς στο Βασιλικό και τα 2 μικρά παράκτια τμήματα αγωγών στην Κύπρο από καταφύγια μέχρι το Βασιλικό. Ο χερσαίος αγωγός θα έχει, αν εγκριθεί, ενδεικτική διάμετρο 26"-28" . <br /> <b>Σημερινή</b><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Προκλήσεις και ενεργειακή αντεπίθεση της Τουρκίας - Συνεργασία με Ρωσία

Οι επιλογές και τα διλήμματα της Μόσχας για τα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου. Οι διαρροές στον διεθνή τύπο για εγατάσταση των S400 ...

Διαβάστε την συνέχεια